culorum ejus mysteria. Hae in montibus sanctis re perfuntur, in Bethleem, in Golgotha, in resurre tione, in Thabore transfigurationis monte, in colle assumptionis. Ideo sancti vocantur montes quia do minicorum mysteriorum sanctificationem acceperunt. Fuerint etiam montes prophetæ, nempe ob subli mitatem præscientiæ, qui habent Dei fundamenta, hoc est, divinæ cognitionis proœmia. Ab ipsis enim ad pietatem instituimur. 2. Diligit Dominus portas Sion super omnia tabernacula Jacob. Tabernacula Ja cob vere sunt duodecim tribus, sive potius Seloin; illic enim habitabat arca, ut et ille antiquus Judaro rum populus, ubi erant etiam sancta sanctorum. Ve rum portas Sion super hæc omnia dilexit: in illis enim figuram, hic veritatem operatus est. Diligit au tem et portas Sion, quia clausis januis Sion Christum suscepit; ita ut admodum congruenter hæc sequan tur: 3. Gloriosa dicta sunt de te, civitas Dei. Diapsalma. Non modo quia illic januis clausis Christus ingressus est; sed etiam quia utpote Deus sine januis ingressus, ut homo se tibi palpandum permittit, non temere id subjungit, sed quia ad Ecclesiam gentium sermonem transtulit, simulque sui amota persona, Dei personam proplieta inducit. 4. Memor ero Rahab et Babylonis, scientibus me. Cur se Rahab illius memorem futurum Deus pollicetur? Meretrix quippe erat Rabab, Baby Jon autem confusionem significat. Qua de causa sic loquatur, dictio sequens aperit; ait enim, Scientibus me. Itaque etiamsi Rahab ob fornicationem sit Eccle sia ex gentibus, Babylon autem ob idolorum multitu dinem confusionem significet, cum conversa Deum noverit, jure in nemoria Dei est. Nam synagoga Ju dæorum, quod ipsum non noverit, in oblivionem ve nit. Verum quem fructum Rahab et Babylon quæ in nemoria habentur memori pariant, psalmista mox indicat: Et ecce alienigenæ, et Tyrus, et populus Æthiopum, hi fuerunt illic. Illud, Fuerunt, cæteri in terpretes clarius ediderunt, dum alii, Geniti sunt, alii, Nati sunt, exposuerunt. Alienigenæ quippe omnino, et populus Ethiopum, qui nigrorem caliginemque idololatrie habent, insuperque Tyrus, quæ in errore regnavit, per Ecclesiam Deo nati sunt, per aque Hempe et baptismi generationem. 5. Mater Sion di cet: Homo. Quid dicet? Sane mysteria illa de genti bus supra memorata. Sed non ait hæc ab homine doceri Christum enim habent doctorem, de quo, quomodo nempe doceat, hæc adjicit: Et homo natus est in ea, et ipse fundavit eam Altissimus. Hominem et Altissimum Christum appellat; hominem propter carnem, Altissimum propter divinitatem. Mirabiliter igitur et clarissime mysterium a Christo in Sion con summatum dixit, quando discipulis seipsum palpan dum dedit tune cuim homo natus est in ea, id est apparuit, quando ipse Altissimus fundavit eam, illic que Patris gratiam dedit; imo vero fundamentum je cit Sioni fidem in ipsum, de quo ipse per Isaie lin guam loquitur: Ecce pono in fundamentum Sion lapi dem electum, angularem, pretiosum: et qui credet in ipsum non confundetur (Isai.28.16).6. Dominus narrabil in scriptura populorum et principum horum qui fuc runt in ea.Quis Dominus? Is qui apparuit in Sion ut ho mo, et fundavit eam ut Altissimus. Hic ipse narrat in scriptura populorum, in descriptione nempe gen tium. Neque enim unum dixit populum, ne Judæoruin populum esse putarent; sed multos, ut gentes sub indicaret: ait autem, Et principum horum qui fuerunt in ea; apostolos autem dicit: bi enim in Sion principes constituti sunt. Utriusque rei argumentum accipe. Jo annes enim scripsit Christum in Sion apostolis dixisse Sicut misit me Pater, et ego mitto vos (Joan. 20. 21 ). Clare ergo apostolos his principes constituit: post hanc quippe datam potestatem, ipsos misit in niun dun. Lucas vero Christum induxit mysterii exposi tionem in Sion emittentem: Tunc aperuit eorum înentem, ut intelligerent Scripturus; et dixit eis: Sic oportebat pati Christum, et resurgere ex mortais tertia die, et prædicare in nomine ejus pœnitentiam et remis sionem peccatorum in omnes gentes (Luc. 24. 45-47). Ecce populorum descriptionein; scilicet gentium he reditatein acceptam adjecit. Jure ergo non homo pu rus Sioni mysteria dicit, quia homo, qui est etiam Deus et Altissimus, ipse cuneta illi clarissime enar ravit. Diapsalma induxit propheta quia cum Dei per sonam introduxisset, ipse rursus suam reducit, ex proprio charactere volens Sionem celebrare. Quid au tem ait? 7. Sicut lætantium omnium habitatio est in te. Sicut, id est, quomodo. Miratur enim propheta, quo modo et quantum lætentur omnes qui habitant in Sion, dum in memoriam revocant ea quæ illic edita sunt miracula. Habitant autem illic ii, qui in Spiritu vitam agunt: siquidem Sion demus est Spiritus. 1. Canticum Psalmi filiis Core, in finem super Maeleth, ad respondendum verbom sapientiæ Æman Israe bitæ (a), Lxxxvi. 1. Psalmorum cantores fuisse filios Core jam supra didicisti: vėrum hic cogites canticum psalmi ipsum esse, quod et prophetia de Christo mixtum esse opor tet. Queres item cur, In finem, super Macbeth inscri batur, quod alii interpretes, Triumphale per chorum, ediderunt. Itaque manifestum est non unum esse can torem, sed chorum hanc melodiam concinnare, inci piente man Israelita cantore, cantore scilicet alio, ad quem chorus apposite et sapienter respondit. Quapropter in titulo dicitur, Ad respondendum verbum sapientie man Israelitæ. 2. Domine Deus salutis meæ, die clamavi et nocte coram te. 3. Intret in con spectu tuo oratio mea. Oportet et nostrum singulos orantes in conspectu Dei, hoc est, secundum placitum ejus, per totam diem et noctem precari: si quidem volimus intrare in conspectu ejus orationem, et de precationes nostras facilem exitum habere, ita ut au diamus: Preces tuæ et eleemosynæ tuæ ascenderunt in memoriale in conspectu Dei (Act. 10. 31). Quoniant totus Psalmus in Christum scriptus est, necessario eum Dominum et Deum salutis suæ vocavit; de com muni salute dicit: propriam enim sibi ille salutem nostram, utpote primitiæ factus, Patrem esse putat et dicit. Ipso enim volente Filium in mundum venire, salvi facti sumus. Ad hunc per diem sæpe in monte; per noctem in loco Gethsemani, cum prodendus esset à Juda, clamavit, id est, cum fiducia Patrem rogavit, ut intraret in conspectu ejus oratio sua. Quunam illa erat? Pater, si non potest hic cutic transire, nisi bibam illum, fiat voluntas tua (Matih. 26. 42). Inclina aurem tuam ad precem meam. Id est, precation:s meæ vin diligenter recogita, vel concedere digneris hæc quæ postulo: non enim pro meipso, sed pro his, quorum formam et figuram accepi precor. 4. Quia repleta est malis anima mea. Quibus? Humanis; omnium quippe gesto peccata. Et vita mea inferno appropinquavit. De bebant enim illi mortem, quorum veni traditum chi rographum. 5. Estimatus sum cum descendentibus in lacum. Se similem esse ait iis qui descendunt in lacum mortis. Visus sum ut iki mortis debito obnoxius; sed non ita res erat: ut sequentia demonstrant. Factus sum sicut homo sine adjutorio, 6. inter mortuos liber. Crucem enim et passionem ut homo sustinuit auxilio destitutus, nec concessit ut angelus accederet et ades set; itaque dicit: Torcular culcari solus (Isai. 63. 3) et Petrum increpavit, cum auriculanı unius apprehen dentium Dominum abscidit, et hoc illi dixit, Annon tibi videtur quod possim rogare Patrem meum, et millet mihi nunc plus quam duodecim legiones angelorum? Quomodo nunc impleantur Scripture prophetarum, quoniam sic oportebat fieri (Matth. 26. 33. 54 )7 Hæc dicens ostendit se virtutemi propriæ divinitatis con traxisse, ut a prophetis prædicte dispensationis my sterium in se compleretur. In mortuis autem liber erat, non tantum ut Deus; scd etiam quod impecca (a) Eman, et in sequenti Psalmo Atham, Israelitæ vo. cantur in LXX Interpretibus, quad mendiu est vetustisai mum. At non Iraelite, sed Fxraitu vorandi, secundwa Hebraicam veritatem 78.