(D. Coustant, Epistolæ Rom. Pont., tom. I et unic., p. 107.) ei successisse notat, illiganda sit. Sed in hoc ipso Chronico primus Heliogabali imp. annus ad annum Christi 218 refertur. Et cum quidem 7 die Junii prædicti anni 218 imperatorem renuntiatum fuisse aliunde notum est. Denique Zephyrini mors in Hie ronymi aliisque antiquioribus Martyrologiis Decem bris 20 die, in cæteris 26 Augusti, quo nunc cele bratur ipsius festivitas, recolitur. Si igitur ipsum cum Eusebio Antonini Heliogabali imp. primo anno, et cum vetustioribus Martyrologiis 20 Decembris die obiisse ponamus, sub exitum anni 218 înors ejus consignanda erit. Licet hujus pontificis nomen in Bucheriano eata- anno re ipsa idem Eusebius in Chronico Callistum logo desideretur, in eo tamen tempus, quo illum Ecclesiæ præfuisse arbitratus est catalogi hujus scriptor, sub Victoris nomine indicatur, scilicet a consulatu Saturnini et Galli usque Præsente et Extri cato, hoc est ab anno Christi 198 ad 217. Eadem consulari nota mendose expressa initium ac finem pontificatus Zephyrini liber Pontificalis designat. In antiquo Corbeiensis codicis catalogo annos xvIII, menses VII, dies x, sedisse adnotatur. Eusebius vero lib. v Hist., c. 28, eum Severi imperatoris anno cir citer nono, hoc est Christi circiter 202 ordinatum scribit: tum lib. vi, c. 21, eumdem, cum per annos octodecim sacerdotium obtinuisset, primo Antonini Heliogabali imp. anno vita functum tradit. Unde se quitur, ut mors ejus anno Christi 219 aut 220, quo Ad ejus epistolas quod attinet, nihil in eis est cur a reliquis Isidori mercibus separentur. De judiciis episcoporum, et majoribus Ecclesiæ causis in sede apostolica terminandis. Romanæ urbis archiepiscopus Zephyrinus, omni bus per Siciliam constitutis episcopis in Domino salutem. Divinæ circa nos gratiæ memores esse debemus³, quæ nos per dignationis suæ misericordiam, ob hoc ad fastigium sacerdotale provexit, ut mandatis ipsius inhærentes, et in quadam sacerdotum ejus speculatione constituti, prohibeamus illicita et se quenda doceamus. Sicut stellas cœli non exstinguit nox, sic mentes fidelium, firmamento inhærentes ✦ sanctæ Scripturæ, non obscurat mundana iniqui tas. Idcirco meditari vos oportet, et Scripturas et præcepta divina quæ in Scripturis continentur dili genter attendere, ne transgressores legis Dei, sed impletores appareatis. Patriarchæ vero vel primates, accusatum discu tientes episcopum *, non ante sententiam proferait finitivam, quam apostolica fulti auctoritate, aut reum seipsum confiteatur, aut per innocentes et regulariter examinatos convincatur testes 7; qui minori non sint numero, quam illi discipuli fuc runt, quos Dominus ad adjumentum apostolorum eligi præcepit, id est, septuaginta duo. Detracto res quoque 8.9, qui divina auctoritate eradicandi sunt, et auctores inimicorum, ab episcopali sub movemus accusatione vel testimonio: nec sum morum quispiam minorum accusationibus impeta tur aut dispereat 10. Neque in re dubia ", certa judicetur sententia; nec ullum judicium, nisi ordi nabiliter habitum teneatur. Absens vero judicetur, quia et divinæ et humanæ hoc prohi bent leges. Accusatores autem eorum, omni ca reant suspicione 1, quia columnas suas Dominus nenio 1 Hæc cum seq. Ant. Aug. aliisque viris eruditis supposititia habetur. • Hilari papæ sancti Leonis successoris ep. 5. * Distinct. 38: Sicut stellas cœli. * Adhærentes. 5 Prosperi sentent. 120, ex S. Aug. in Ps. XCIII. 2. q. 1: Primat. accusat.; et in Felicis 1; et in decr. Ivon., lib. iv. 7 Anianus in const. 1, tit. 40, lib. 1x Cod. Theod. 8.9 Adrian., coll. 68; 3. q. 4: Detractores quoque. speret. " Greg. ep. 30, lib. vi, et 52, xt. ** 3. q. 9: Absens vero. 13 Adrian. coll. 15. Ad fastigium sacerdotale. Pontificatum sum mum intelligit, cui simul oves et agni (id est, epi scopi, ut Paures exponunt), cum reliquis clericis et tota plebe commissi sunt, Joan. cap. xxi. Ideoque 10 De bic recte pontificatum suum sacerdotale fastigium nominat, cujus sacerdotium, dignitate et officio si mul, supra omnium sacerdotum et episcoporum longe emineat. SEV. BIN.

Satagendum est vobis, ne aliquis fratrum vestro rum graviter laceretur vel pereat. Succurrere ergo vos oportet oppressis, et liberare eos de manu persequentium, ut cum beato Job dicatis: Bene dictio perituri super me veniebat, et cor viduæ con solatus sum. Justitia indutus sum, et vestivi me re stimento et diademate, judicio meo. Oculus fui cæco, et pes claudo. Pater eram pauperum, et causam, quam nesciebam, diligentissime investigabam. Con terebam molas iniqui, et de dentibus illius aufere bam prædam *6: et reliqua. Vos ergo, qui in spe cula a Domino estis positi, comprimere et repellere eos summopere debetis, qui fratribus insidias præ parant, aut in eos seditiones et scandala exci tant 7. Facile est enim verbo fallere hominem, non tamen Deum ". Ideo hos repellere, et ab his vos cavere oportet, quatenus exstincta funditus hujus medi caligine, Lucifer eis resplendeat ", et lætitia oriatur, sanctissimi fratres. Data duodecimo Ka lend. Octobris, Saturnino et Gallicano " viris cla rissimis consulibus " firmiter stare voluit, non a quibuslibet agitari. rita virtutis, quod propositum non violat religionis. Nullum namque eorum sententia, non suo judice dieta ", constringat, quia et leges sæculi idipsum feri præcipiunt. Duodecim enim judices 13, quili bet episcopus accusatus ", si necesse fuerit, eli gat, a quibus ejus causa juste judicetur. Nec prius audiatur, aut excommunicetur, vel judicetur, quam ipsi per se eligantur, et regulariter vocato, ad suo rum primo conventum episcoporum, per eos ejus causa juste audiatur, et rationabiliter discernatur. Finis vero ejus causæ ad sedem apostolicam defe ratur, ut ibidem terminetur. Nec antea finiatur, sicut ab apostolis vel successoribus eorum olim statutum est, quam ejus auctoritate fulciatur. Ad cam quoque ab omnibus 17, maxime tamen ab op pressis, appellandum est, et concurrendum quasi ad matrem, ut ejus uberibus nutriantur, auctori tate defendantur, et a suis oppressionibus releven tur, quia non potest nec debet mater oblivisci fi lium suum ¹ª. Judicia enim episcoporum, majores que Ecclesiæ causæ, a sede apostolica, et non ab alia, sicut apostoli et sancti successores eorum statuerunt, cum aliis episcopis " sunt terminandæ quia licet in alios transferantur episcopos, beato tamen apostolo Petro dictum est: Quæcunque liga veris super terram, erunt ligata et in cœlis; et quæ cunque solveris super terram, erunt soluta et in cœlis». Et reliqua privilegia, quæ soli huic san ctæ sedi concessa sunt, et in constitutis apostolo rum eorumque successorum, aliisque quanı plurimis cum eis concinentibus, habentur inserta. Septuaginta enim apostoli sententias præfixe runt cum aliis quamplurimis episcopis, et ser vandas censuerunt. De occultis enim alieni cordis temere judicare”, peccatum est; et eum cujus non videntur opera nisi bona, iniquum est ex suspi cione reprehendere, cum eorum, quæ hominibus sunt incognita, solus Deus judex sit. Ipse vero Dovit abscondita cordis ", et non alius. Injusta enim judicia ab omnibus cavenda sunt; maxime tamen a servis Dei. Servum autem Dei non oportet litigare”, nec quemquam damnare. Episcopi nam que a plebibus et clero, et domini a servis ferendi sunt, ut sub exercitatione tolerantiæ, sustinean tur temporalia, sperentur æterna. Auget enim me "Cod. const. unica, 1. iv, tit. 46. Charissimis fratribus per Ægyptum Domino militantibus ZEPHYRINUS Romanæ urbis archiepi scopus. Tantam a Domino, hujus sanctæ sedis et aposto licæ Ecclesiæ fundatore, et beato Petro principe apostolorum, accepimus fiduciam ", ut pro univer sali Christi sanguine redempta Ecclesia, impigro laboremus affectu ", et omnibus Domino famulan tibus succurramus, et cunctis pie viventibus aposto lica auctoritate opem feramus. Omnes qui in Christo volunt pie vivere ", necesse est ut ab im piis et dissimilibus patiantur opprobria, et despi ciantur tanquam stulti et insani, ut meliores et purgatiores efficiantur qui bona temporalia per dunt, ut percipiant æterna. Eorum vero despectio et irrisio in ipsos retorquebitur qui eos affli gunt et contumeliis afficiunt, cum et abundantia eo rum in egestatem, et superbia transierit in confu sionem. 18 5. quæst. 4: Duodecim judices. 16 IV Carth., 10, et 111, 7. 11 Prosperi 4.6: Ad Romanam Ecclesiam. 18 Isai. XLIX, 15. 19 Vox, episcopis, abest a ms. 30 Matth. XVI Al. sexaginta, ut in ms. Just.; al. quinquaginta, dist. 16: Sexaginta sententias. sent. 21, ex S. Aug. in Ps. cxvIII. 23 Ps. XLIII, 22. " II Tim. 11, 24. 28 Prosperi sent. 34, ex S. Aug. in Ps. cxxiv. 26 Job xxix, 13 seqq. ex vers. vulgata. $7 Nutriunt. 28 Sixti sent. 176. 29 Steph. 30 Gallo. Dorensis consult. 2, syn. Later. sub Martino 1. an. 198, vivente adhuc Victore. 33 S. Leo, ep. 24. in Ps. CXXII. Et in constitutis apostolorum. 73 Canonem apostolorum intelligit, quo constitutum est. ut epi scopales causæ non nisi ab episcopis superioribus, conciliis, aut Romano pontifice dijudicentur. Vide quæ diximus ibi in notis ad prædictum canonem 73. SEV. BIx. Septuaginta enim apostoli sententias præfixe Tuat. Alia quædam lectio habet, sexaginta, alia quinquaginta; quovis modo legatur, verum est, 31 Saturninus hic et Gallus coss. fuerunt 33 Effectu. S. Prosperi sent. 32, ex S. Aug. quod per has sententias, canones apostolorum in telligat quorum numerus, licet quinquagenarius tantum fuerit, ut supra in notis nostris ibidem ostendimus, tamen, quia uno canone quandoque plures sententiæ comprehenduntur, 60 aut 70 sen tentiarum apostolicarum numerus, quinquagenario apostolorum canonum numero, nihil obstat aut præjudicat. ID.

De episcopis rebus spoliatis, vel a sede pulsis. Nuntiatum est enim sedi apostolicæ per apocri quosdam fratruin nostrorum, sarios vestros episcoporum videlicet, ab Ecclesiis et sedibus pro priis pelli, suaque eis auferri supellectilia, et sic nudos et exspoliatos ad judicia vocari; quod omni ratione caret, cum constituta apostolorum, eorum que successorum, et præcepta imperatorum ac constitutiones legum, idipsum prohibeant, et apo stolicæ sedis auctoritas idipsum fieri vetet. Præce ptum est ergo in antiquis statutis, episcopos eje clos 38, atque suis rebus exspoliatos, Ecclesias pro prias recipere, et primo sua omnia eis reddi: et tum demum, si quis eos juste accusare voluerit, æquo periculo facere, judices esse decernentes, epi scopos recta sapientes, et in ecclesia convenientes, ubi testes essent singulorum, qui oppressi videban tur: nec prius eos respondere debere ", quam omnia sua eis et ecclesiis eorum legibus integer rime restituantur. Nec mirum, fratres, si vos per sequuntur, cum caput vestrum Christum Domi num nostrum usque ad mortem sint persecuti. Ipsæ tamen persecutiones patienter portandæ sunt, ut ejus dicipuli esse cognoscamini, pro quo et pa timini. Unde et ipse ait: Beati qui persecutionem patiuntur propter justitiam ". His fulti suffragiis, non multum debemus timere opp obrium homi num“, neque eorum exprobrat.onibus vinci, quo niam hoc nobis Dominus jubet per Isaiam prophe tam, dicens: Audite me qui scitis judicium, popu lus meus, in quorum cordibus lex mea est. Nolite timere opprobrium hominum, et blasphemias eorum ne tem 7. Nos enim qui hæc patimur, judicio Dei hæc reservare debemus, qui reddet unicuique secundum opera ejus 8. Qui etiam per ministros suos into nuit, dicens: Mihi vindicta, ego retribuam ". Vos enim in recta fide, et opere, ac bona voluntate succurrite vicissim, nec aliquis a supplemento fra tris subtrahat manum, quoniam in hoc, ait Domi nus, cognoscent omnes quia meiestis discipuli, si di lectionem habueritis adinvicem 50. Unde et ipse per Prophetam loquitur, dicens: Ecce quam bonum et quam jucundum, habitare fratres in unum 51. Spiri tali dico habitaculo et concordia ³, quæ in Deo est, et unitate fidei, hujus delectabilis secundum veri tatem habitaculi, quæ videlicet in Aaron magis de corabatur, atque sacerdotibus * induentibus digni tatem, sicut unguentum super caput, principalem intellectum irrigans, et usque ad ipsam extremam scientiam deducens. In hoc enim habitaculo bene dictionem et æternam vitam promisit Dominus. Hujus igitur propheticæ vaticinationis meritum amplectentes, præsentem fraternam syllabam expo suimus, nostra propter charitatem minime quæren tes, aut quæsituri. Non enim detrahentibus bonum est detrahere, aut palo (secundum vulgarem fabu lam) excutere palum. Absit! Non sunt ista nostra. Hæc enim avertat Divinitas. Justo judicio Dei datur plerumque peccatoribus potestas ", qua sanctos ipsius persequantur, ut qui Spiritu Dei juvantur et aguntur, fiant per laborum exercitia clariores. Ipsis tamen, qui eos persequuntur, et exprobrant, atque detrahunt, erit procul dubio væ. Væ, væ illis qui detrahunt seṛvis Dei, quia detractio´eorum ad eum pertinet 58 cujus ministerium agunt et vice funguntur. Oramus autem, ostium circumstantiæ, qui neminem perire aut labiis suis pollui volumus, eorum oribus imponi, et verbum minime nocivum concipere, aut ore proferre. Unde et Dominus per Prophetam loquitur, dicens: Dixi, custodiam vias meas ut non delinquam in lingua mea *. Dominus omnipotens, et ejus unigenitus Filius, et Salvator noster Jesus Christus, hoc vobis tribuat incitamentum, ut omnibus fratribus, quibuscunque tribulationum molestiis laborantibus, viribus quibus potestis succurratis, et eorum (ut dignum est) injurias vestras æstimetis; maximum adminiculum eis verbis et factis præbeatis, ut ejus discipuli in veniamini veri, qui fratres, ut se, omnibus diligere præcepit. timeatis", considerantes quod in Psalmo scriptum est: Nonne Deus requirat ista? Ipse enim novit abscondita cordis *³, et cogitationes ta lium hominum, quoniam vanæ sunt ". Vana autem locuti sunt unusquisque ad proximum suum, labia dolosa in corde, et corde locuti sunt mala. Sed dis perdet Dominus universa labia dolosa, et linguam magniloquam.Qui dixerunt: tabia nostra a nobis sunt; quis noster Dominus est **? Nam si hæc in memo ria retinerent, minime ad tantam prosilirent ini quitatem. Non enim probabili et paterna doctrina hoc faciunt *, sed ut suam exerceant in servos Dei vindictam. Scriptum namque est: Via stulti recta in oculis ejus. Et: Sunt viæ, quæ videntur homini justæ, novissima autem earum deducunt ad mor 38 In decr. Ivonis, l. 1v. " Ethnicorum utique et Ecclesiæ persecutorum. 37 2, quæst. 2: Præceptum 38 Adr. coll. 13, ex Trip. vII, c. 12. 39 Adr. coll. 5, ex syn. III, Rom., sub Symmacho. 40 Matth. v, 10. Isai. LI, 7. Psalm. XCII, 11. *5 Psalm. 11, 3, 4, 5. **Idem Martinus. 47 Prov. xII, 15, 28. * Rom. xi, 19. 50 Joan. XIII, 35. 51 Psalm. CXXXII, 1. "Pauli ep. CP. epist. consult. 4, conc. Later. sub Martino I. 83 Sacerdotalem; ita et ms. **S. Prosperi sent. 23, ex S. Aug. in Ps. cxvIII. Greg. ep. 52, lib. x11, 56 Psalm. xxxvIII, 1. est. Martinus consult. 3, conc. Lateranensis. Apocrisarios vestros. Apocrisarii dicuntur le gati episcoporum, et velut eorum locum tenentes, qui res Ecclesiæ gubernant, negotia singulorum au diunt, et ad episcopos referunt. Dicuntur igitur apocrisarii, id est, responsales, ab &ñoxpivoμaι, Psal. XLIII, 22. 48 Matth. XVI, id est, respondeo. Horum fit mentio in capite Si gnificasti, de elect, et apud Justinianun Novell. Quomodo oporteat episcopos, cap. 12, et de sanctis simis episcopis § Reverendiss. Albericus per apo crisarios nuntios papæ intelligit. Sev. Bin.