crux; illic aurea tiara, hic justitiæ unctio; illic tympana reboantia, hic laudantium linguæ; illic malorum splendor Punicorum, hic virtutum lumi na; illic gemmæ duodecim rationale ornantes, bic duodecim evangelizantes apostoli; illic cruore et aqua cum hyssopo et lana coccinea aspergitur po pulus, hic baptismus aqua scilicet cum spiritu un ctionis populum sanctificat; illic una in familia aacerdotium consistebat, hic potestas operibus impe tratur; sacerdotium illud tanquam fenum mane præ teriit, nostrum autem ceu luna in æternum manebit. rores gerebat. O anima, quæ per duos los honora- na cum signaculo, bic frontibus nostris impressa tissimos veluti fratres, sacerdotium atque marty rium, purificata es! Quid enim est martyr? pro cruce victor per sanguinem; pugnator pro dogma te resurrectionis post triduum peractæ; fervidus pro fide athleta; quia Dei timor vocem ejus adi gebat, violentam, inquam, pro mysteriorum veritate vocem. Turris fuit alte fundata, quæ minime de cidit, fidelis rei mandatæ exsecutor, corporis sui consummator, errorum messor, vitæ nuntius his qui vitam implorant, planta laboribus irrigata, arbor quæ cæsa fructum germinat, patiens athleta, vulnera non exhorrens. Hic ignominiam hosti intu lit, seque virum omni laude majorem præbuit; hic morte sua paradisum sibi præripuit. Medicus fuit virtutis remediorum conscius, negotiator qui suo sanguine cœleste regnum comparavit, gladius ru tilans contra inimicum, crudelitatem plagarum non renuens a dæmonibus perpeti, fanorum terror laudabilis, idolorum molendinum, sedulus sacrifi ciorum purgator, sacrorum cœtuum lux inexstincta, sapiens Ecclesiæ architectus, abditus altaris the saurus; atque, ut uno verbo dicam, vera stabilis que virtutis columna. Talis est martyr. V. Ne nimium gloriere sacrificiis, o Hebræe; um bra erant, ideoque disparuerunt. Cur mihi sacri Ociorum multitudinem enumeras, qui Abrahæ fi dem contemnis? Converte cogitationem tuam ad rei initium, ut inscitiam tuam recognoscas. Nam sa crificia quidem perficit sacerdotium; stirps vero ad sacerdotium provehit; stirpis origo Abraham, verumtamen Abrahæ non stirps, sed fides, laudata fuit. Cur ergo cum ſide careas, indictis a lege sa crificiis contentus es? Si tu quidem filius es Abra hæ, cur euin crucifixisti, cujus Abraham figura fuit? Illic juvenes comitantur, hic angeli laudant; illic mons excelsus, hic lancea; illic ignea flamma, hic Judæus exclamans; illic angelus cœlitus vocal, hic sol in cœlo tristatur; illic aries pro liberato primogenito immolatur, hic templum dissolvitur, Verbumque æternam redemptionem peragit. Viden' III. Quid vero sacerdos est? lux Ecclesiæ, fons in civitate, sedis ecclesiasticæ sol, altaris corona, morentium portus, luna discurrens, justitiæ regu la, virginitatis imago, exemplar mansuetudinis, fi duciæ argumentum, provisor pauperum, improbo rum hostis, gratuitus viduarum lugentium defensor, ut umbra in rem veram transiit? miserorum autem pupillorum imploratus tutor, iniquam vim retundens, rapinas impediens, alieni doloris particeps, pro aliis sponte sollicitus, fida adversus mortem salus, pauperum thesaurus, me moriale veluti ac liber sacræ Scripturæ, tonans fidei orthodoxæ lingua, populi monitor, rationa lis hæresum laqueus. Prorsus nihil aliud sacerdos est, quam Deus quidam in orbe visibilis. Talis, in quam, fuit Dei sacerdos beatus Clemens. Sacerdos quidem major Aarone ſuit, martyr autem Stepha no par. IV. Quæ enim est comparatio ministerii sub le ge, cum illo regnantis gratiæ? Nomina utique paria sunt, verum actus longe diversi. En illic, o Judæi, sacerdotium legis, hic autem incruentum ministe rium; illic altare lapideum, bic suavitas de con scientia pura procedens. Caput illius sacerdotii fuit Aaron, nolis holocaustum est Christus. Quan tum inter famulum et herum, tantum prorsus inter duo sacerdotia interest. Aaron in eremo vitulum conflavit, Christus in cruce semet veluti ignomi niam Patri obtulit; illic arca tabulas virgam ur namque continens, hic Virgo Verbum incarnatum concipiens et formidandi mysterii ministra; illic stola sacerdotalis, hyacintho, purpura, bysso, cro coque intexta, hic gratiæ tunica de aqua, spiritu, fideque baptismi composita; illic ephod cum gem nis, hic suave jugum et pondus leve; illic lami » Isa. IX, VI. Cæterum maligni homines contradicendi vo Juntate non carent. Jam impudenter Judæus respon sum concinnavit hujusmodi: Cur vos, inquit, no bis illuditis, qui majore quam vos gloria ornamur? Res quidem nostræ commendabiles, vestræ contra detestabiles sunt. Propter nos aquæ in sanguinena versæ sunt. Propter nos panis de cœlo pluit; propter nos mare divisum fuit; propter nos deni que virga Moruit. Porro nihil bujusmodi apud vos est: vobis antrum, præsepe, panniculi sunt, quæ sunt extremæ necessitatis atque ignobilitatis indi cia. O Judaicam impudentiam! Tu passionen me moras, et prodigia retices? Paupertatem irrides, nec gloriam prædicas? Jesum de Maria ortum af firmas, eumque priorem esse Maria dissimulas? Vociferaris filium esse Mariæ quod ad carnem al tinel, creatorem autem illius esse, quatenus Deus est, non profiteris? Antrum appellas, et astrum non respicis? Clamitas eum in præsepe positum, cantus angelicos silentio premis? Panniculos vitu peras, magorum adorationem non commemoras? VII. Ego, o Judæe, unum Filium profiteor; credo increatam Trinitatem, nec Filii unitatem confusione aliqua aut permistione conflatam judico. Idem Deus homoque est; quatenus Deus, miracula'operabatur; quatenus homo, passionem perpetiebatur. Unde nanı học? Audi, o Judæe, Isaiam prophetam utramque rem prædicantem ": Parvulus natus est