rem metumque omnibus injectum; si cum ejus modi hostibus dimicandum sit, quorum rex neque 19 regem se esse, neque calvum pudori habeat, ollaque insuper apposita compransores invitet. Mosque superbum regein territum accessisse, nihil non cedere paratum, eum qui tiara, et candye ornabatur, ei, cui ex vilissimis lanis amictus esset, ac pileus. 13. Aliud co recentius accepisse te aliquando puto. Neque enim cuiquam credibile est non auditum esse eum imperatorem, qui sese intra hostium fines committens, sub specie legationis, exploratoris vicem subiit. Tunc enim publicam obire functionem, iden erat, ac civitatum exercituumque esse ducem; atque idcirco plurimi tali se abdicabant imperio. Ex iis unus, cum juventutem imperando contrivisset, laboribus defatigatus, ultro privatus consenuit. Nam et serius ipsum tibi regis nomen usurpatum indicabo; quod ex eo tempore ab Romanis est suppressum, a quo populus e civitate Tarquinios expulit. Nos enim ex illo regium vobis nomen tribuimus, et appellando scribendoque usurpare consuevimus; vos autem sive scientes, sive nescientes, ac consuetudini servientes, appellationis hujus invidiam declinare velle videmini. Quare neque ad civitatem, neque ad privatum, neque ad præfectum scribentes, neque ad barbarum principem, regii nominis decus præ vobis unquam tulistis, sed imperatores vos facitis. Imporator autem ducatus militaris nomen est, qui Cagenda omnia suscepit. Ita Iphicrates, et Pericles Athenis summa potestate præditi duces navigabant. Neque liberum populum nomen illud offendebat; sed ipse legitimam hanc belli præfecturam suffragiis tribuebat. Cæterum Athenis magistratus quidam regis nomine tenuis erat, reddendisque ratio. nibus obnoxius: credo quod populus id nominis per ludibrium usurparet, utpote qui mera libertate frueretur. Imperator vero neque monarcha tum eral; et cum re, tum nomine serium quiddam habebatur. Satin' ergo illud manifestum est in Romana republica animi moderatioris argumentum, quod illa, etiamsi manifeste in monarchiam desciverit, eorum nihiloninus malorum odio, quæ lyrannidem consectantur, caute religioseque regium nomen adhibeat? Quippe monarchiam tyrannis invisam reddit, regia potestas amabilem efficit, eamque Plato divinum inter homines bonum appellat. Idem 20 autem ipse quod diving sortis est particeps, omni fastu docet arrogantiaque vacare opor tere. Neque enim Deus quasi in scena scipsum pro xade?, ut mirum sit Carinum, cum et rex sil, Healtus, non erubescere: quod res sit, ob ilLain; quod calvus, quoniam in conviviis dicta jaci in calvos consueverant, ut ad calvitii encomium di clar. Pollux lib. vit, Currie. Galerius hic fuisse videtur. Legendus Eutropius lit. ix. Diocletianus, qui, posito imperio, privatam ad vitam r. diit. Pollus lib. vu Harpocr.tio, apud quem in voce corrupte legitur Corr. o, vel ou. Intelligit enim lampadum certamina.

ostentans, aut prodigiis ac terrifcis rebus editis, sed tacita quadam via gradatim contendens, juste humana moderatur iis omnibus adesse paratus, quæ natura sunt ad participaulum idonea. Hoc modo regem sentio commune omnibus bonum, nec insolentem esse debere. Tyranni enim, etsi præsti giis quibusdam fucum facere soleant, ac delitee scant, et terrorem dum apparent, incutiant; non est tamen quod illis invideamus, si vera majestate destituti ad simulationem confugiant. Nam qui nibil sani, aut integri habet, et hoc ipsum intelligit; qui fieri potest, ut non lucem fugiat, quo sui contem ptum devitet? At solem hactenus nemo despexit, tametsi quid est quod frequentius videatur? Pro inde rex, si verum se esse, nec aliter convinci posse confidat, omnibus maxime sit expositus. Ni hilo enim minus, imo vero magis admirabilis, gratusque futurus est. Etenim claudum illum gem, quem toto opere Xenophon commendavit, neque ii, quos ipse duceret, neque quorum regio nes peragraret, neque adversus quos tenderet, contemptui habuerunt: etsi in qualibet civitate ad publica maxime loca diverteret, ubi quidquid ageret, omnium erat oculis propositum, si quis videndi Spartanorum ducis desiderio teneretur. Verum ille parvo exercitu in Asiam penetrans, ho minem eum, quem innumeræ nationes, tanquam Deum, adorabant, propemodum imperio deturba vit. Nam ingentes ei spiritus excussit. Cumque do mesticis magistratibus revocantibus, quæ de Asia susceperat consilia perturbata essent, victorias de Græcis quamplurimas retulit, ab eoque solo homi ne in certamine victus est, a quo præ cateris omnibus æquum erat Agesilaum superari, si de frugalitate contendisset. Epaminondas is erat, qui quoties ad convivium a civitatibus vocaretur, ad easdem ventitans (nec enim alia ratione criminis apud magistratus suspicionem effugisset), acre acetum potabat: ‹ Ne, › inquit, • Epaminondas domestici victus oblivionem capiat.» Attico vero adolescente ejus ensis capulum irridente, quod ex vilissimo ligno, rude et inelaboratum esset: Alqui, › inquit, ‹ dum pugnabimus, capuli quidem periculum non facies, ferrum autem non pœnites” dum tibi videbitur. Quod si imperare 21 quidem regium est, imperat autem is, qui in subjectos sibi, quales esse decet, dominatum exercet, ex eodem studiorum vivendique genere, quo ji utuntur, q¹u dominandi peritiam habent; facile intelligimus, quandoquidem non barbari, aut arrogantis, se modesti, ac temperantis beneficio, omnia ex omnibus in unum contrabuntur, fastum atque insum ab imperio exterminandum esse; ut cui nihil cum co, quod alienum est, commune que inde primum deducta est oratio. › 14. Jam vero et ipsa a nobis ad suum principium oratio, et ad veterem illam disciplinam imperatoria a te dignitas revocetur. Necesse est enim, emendata castigataque vita, ac reducta temperanesse debeat. Alιδ'. Latinus Pacatus ad eamdem sententiam: At noster hic omni bus spectandus offertur; nec magis communem hunc diem, atque solem, quam nostrum imperatorem videri licet. Qui, cum vicinum habeant permissa fastidium, nunquam iste mirantes explet oculos, ac megis magisque visus expetitur: novum dictu, præsens deside. ratur. Petron. Satyr.: Quid autem non commΝΗΣ est, quod natura optimum fecit? Quem inter Grzcorum optimos et pauperrimos recenset Elianus lib. 1 Var., cap. 43, ubi et Pelopidam iis adnunc rat, in quo memoria fallitur; fuit enim, Plutarcho teste, ditissimus.

Ipsos conatus ex animi sententia successuros pu tabunt. Hujus sane rei aliquot jam præludia, ac velitationes exsistunt; nonnullæque cum tumore inflammantur imperii, ceu corporis, partes, cum quo quae sunt aliena in ejusdem sani temperamenti concordiam coalescere nequeunt. Alienum autem omne ut a corporibus, ita a civitatibus excerni oportere tam medici quam imperatores dixerint. At neque contrarias illis vires opponere; et per inde ac si illæ nostræ essent, vacationem a militia postulantibus indulgere, caterosque, qui in regio ne sunt, aliis rebus occupari permittere, quid aliud quam hominum ad interitum festinantium est? Cum potius, quam arma gerere bic Scythas perimittamus, petendi sint amica ab agricultura, qui ipsam tueantur homines, ac tantisper ii cen. turiandi sint, dum et philosopho e schola, et rario e quæstuario artificio, et e venalium foro, eo, qui ibidem versatur, excitato, necnon ignavæ, fu corum instar, plebi, quæ præ otii abundantia in theatris perpetuo degit, tandem serio agendum esse persuaserimus, priusquam a risu ad gemitum αιtranseant, adeo ut neque melior, neque deterior ullus pudor impediat, quo minus propriæ a Romanis vires comparentur. Etenim in familia juxta æ in rebuspublicis protectio, defensioque penes mares est: penes feminas autem eorum quæ intra ædes sunt 23 cura atque sollicitudo. Quomodo ergo apud nos alienos esse mares tolerabile est? aut quomodo non turpius est, florentissimum imperium aliis bellica gloria ac contentione cedere? Me vero, tametsi victorias nobis illi plurimas reportarent, puderet ab iis ulla in re commodi quidquam capere. Verum istud, Sentio et agnosco.... (est enim omnibus iis qui mente præditi sunt, exploratum) quandocunque illa ipsa quæ dicuntur nas et femina, neque germana, neque alias cognata fuerint, minima occasione ad id opus esse, ut armati civibus dominari velint, et ut imbelles aliquando cum exercitatis in armorum certamen cogantur descendere. Itaque antequam eo veniat, quo jam processit, recuperandi Romanis res barbarorum comitatu, ac prope amicitia capitur, ut nonnunquam eodem habitu iter faceret, odia contra se militum excitavit, ait Aurelius Victor. [XIL Ea labes postea, imperantibus Aurelio et Honorio, propagata longius, maximas orbi Romano calamitates, ac supremum tandem exitium attulit, quod Stilicopis, Gaine, Alarici, Ricimeris, Theodoricorum, et aliorum exempla declarant; qui ad militiæ præfecturas et suimos honores educti, rem Romanam pessum dederunt. De Occidentis imperio et Italia eadem est querela Procopii, initio Gothicorum, quæ hic de Oriente Synesii. Ibi Romanos ait sub specioso prætextu fœderis a peregrinorum oppressos esse tyrannide. Nam fœderati proprie nominati sunt Gothi, sub Constantino, ac postea Theodosio M., ut scribit Jornandes lib. De reb. Get., cap. 21 et 28. Vide omnino Chrysost. t. Vi edit. Savil. (Ed. Montfaucon. t.1) orat. 1, ad vid. Jun., p. 501. Porro Scytharum vocabulo comprehendi boreales omnes populos, eliam Germanos, docet Strabo lib. xt, Plin. lib. iv, cap. 12. forum est rerum venalium; id est lapis, unde mancipia vendi solita. Plautus, Bacchid. O stulte stulle, nescis nunc venire le. Atque in eo ipso astas lapide, ubi præco prædica. apud Harpocrationem magistratus quidam Athenis erant, singuli e singulis lecti tribubus. qui civitatis vectigalium auctioni præerant. Hinc locus in quo conveniebant. Restituenda e ista Procopio in pag. Male est editum quod interpres vir doctus reddidit, in urbe gerenda; sed sententia eam, quam dixi, vocem postulat. Sic apud Asterium Amaseæ episcopum orat. 5, xal Aristoph. Vespis Procopius u Goth., pag. 223 Deterioren dixit pudorem propter fucos illos ignavosque militiæ deire

animi sunt, paulatimque victoriis per sese adminiμένους, strandis assuefaciendi; ita ut neque illorum consortium ferant, et quidquid barbari est ab omni penitus ordine removeant. 15. Igitur a magistratibus primum arceantur, et a senatoriis honoribus excludantur, quibus pridem pudori fuerunt quæ sunt apud Romanos, et esse videntur honestissima. Ut enim se modo res habet, et consiliariam ipsam Themidem, et belli præsidem Deum arbitror præ pudore occultare sese, quoties barbarico renone indutus homo chlamydatos ad bellum ducit, vel cum aliquis scortea, qua amiciebatur, penula deposita, togam induit, et cum Romanis magistratibus, primum a consule subsellium habens, legitimisque viris post eumn sedentibus, de rerum statu deliberat. Illi autem paululum curia egressi, rursum pelliceas vestes sumunt, togamque, ubi inter comites fuerint, derident, quacum stringendi ensis expeditam esse facultateın negant. Ego vero cum in multis aliis, tum in eo maxime stoliditatem nostram demiror. Etenim quælibet familia, quæ paulo commodius degit, Scythicæ originis possidet servum; et est unicuique structor, furnarius et amphorarius genere Scytha. Tum inter pedisequos, qui depressiores grabatulos, et plicatiles succollant, ut his etiam in via domini insidere possint, Scythæ omnes sunt, quasi jam olim a majoribus generi huic sit a natura tributum, ut Romanorum servitio accommodatissimum ac dignissimum esset. Jam vero flavos illos, et Euboico more comatos 24 apud eosdem homines privatim quidem servos esse, publice vero magistratus, cum insolens est, tum in hoc spectaculo præ cæteris admirandum censeo. Ac nisi ita se res habeat, nescio quodnam sit illud quod ænigma vocetur. Atque in Gallia quidem Crixus et Spartacus arma cum infamia clatores; meliorem vero, propter philosophos, quorum ad eamdem deprecandam militiam causa est honestior. Claud. Baf. Nec pude! Ausonios ritus et jura regentem Sumere deformes ritus, restemque Getarum, Insignemque habitum Lalii mutare, togaque. Mærent captive pellito judice leges. Sidonius lib. epsi. 2, de Theodorico rege: Circumsistit sellame comes armiger. Pellitorum turba satellitum, ne absit, ces ittitur. Idem in Encomio Calvitii dem istrat, pag. 77. Quod et vetus institutum fuit in Grecia, Athenis maxime, ut ex Aristoph. Thesmoph., et Scholiastes ejus ad Acharn. publicos miniStrus appellatos Srythus ait. Apud Suidan idem est atque ancilla. Apud Ammianum, lib. x11, Juhanns imp, hortantibus ut contra Gothos bellum gerat, (X.11] Illis aut sufficere mercalores Galatas, per quos ubique si, e conditioms discrimine venundantur. Structorem vocat Juvenalis sat. 5. Est autem Hesychio, Larr. Mac voce varia signifcantur. Hic autem arbitror eum esse, quem vocant. Glossarium vetus funarium interpretatur qui panificio præponitur, vel dulciariis opcribus. Hesychius appellat; Latini aquarios et amphorarios. Juven. sat. 6 veniet conductus aquarius. proprie lecticam signiücat. Hic vero sellau, hoc est esse potius existimo. ld imprimis suadet vox Deinde quod bajulos istos id est seculores, ut Glossarium vertit, nominat, quasi post heros suos et a tergo sellas bajule: & quas ad sedendum repræsentent. Facit ad hunc Synesii locum quod apud Hesychium legitur inquit, Praeclarus ad eamdem sententiam alter est Procopii locus in p. Athen. Quare falsus est vir doctus, qui quam pro sella usurpari asserit. Certe apud Suidam et

gerentes, ut in theatro populi Romani piaculares essent hostia, cum arrepta fuga, adversus leges malevolo essent animo, servile bellum excitarunt, quod tunc temporis Romanis calamitosissimum accidit; contra quos et consulibus, et imperatoribus, et Pompeii fortuna opus fuit, cum ipsa tantum non civitas funditus esset eversa. Quanquam qui cum Spartaco et Criso una defecerunt, neque ejusdem cum illis, neque secum invicem nationis erant; sed ipsa fortunæ communio occasionem nacta, mutuum in his animorum consensum eliciebat. Natura enim, ut opinor, servi omnes, dumn victoriæ compotes fore sperant, dominorum hostes sunt. Num igitur ita sese nostræ res habent? An potius luculentior multo a nobis malorum seges alitur? Nam neque duo duntaxat, neque infames inter nos sunt seditionis auctores, sed amplissimi et detestandi exercitus, ac cum mancipiis nostris necessitudine conjuncti, qui infelici quodam fato in Romanum imperium irruperunt, ducès eos habent, qui summa sunt et apud ipsos et apud nos auctoritate præditi Nostro istud vitio.... Horum, simul libuerit, præter eos, quos habent, servos quoque nostros milites fore tibi persuadeto, eosdemque petulantes, atque audaces, qui se sceleratissimis factis libertate satiabunt. Quare destruenda vobis ista munitio est, externaque morbi occasio prohibenda, priusquam subocculta illa fractura indicium edat; priusquam hostilis inquilinorum animus in apertum se proferat. Ut enim incipientia mala superantur, sic progressa Girnantur. Repurganda autem imperatori primum castra sunt, ut in frumenti acervo fieri solet, e quo zea excernitur, cæteraque quæ in boni ac sinceri perniciem seminis adnascuntur. Quod si non amplius facilia tibi ista suadere videor, non id animadvertis, apud quorum te hominum imperatorem quanam de gente sermonem instituam? quam scilicet Romani antea debellarunt, unde nominis ipsorum decus inter homines 25 longe lateque percrebuit. Qui omnes et manu et consilio vincunt, quibuscum bellum gerunt; quique terram peragrarunt, ut Homerus deos ait Jura observantes hominum, simul impia facta. Scythas istos e contrario, ait Herodotus, quod et nos videmus ipsi muliebri omnes morbo corripi. Siquidemn ii sunt ex quibus ubique mancipia deliguntur; qui nihil usquam terra possident; propter quos Scytharum solitudo in proverbium abiit; qui natale semper solum fugiunt; quos sedibus suis, ut tradunt ii qui res antiquas memoriæ prodiderunt, Cimmerii primum expulerunt, ac subinde alii, nonnunquam mulieres, et majores item nostri, xal ci Leg. ut est in veteri. Ita Themist. Orat. Εst enin subita vi erumpere. Aristoteles 1 Meteor. cap. 8, De terra molu Hæc falsa sunt. Nam e contrario Cinmerios sedibus suis expulere Scythia. Vid. Herodot. in Melpomene. Amazones, apud eumdem lerodotum.

et Macedonum rex; quorum ab his quidem, in eos populos qui trans ipsorum regionem sunt; ab illis vero, in eos qui cis erant, pulsi, recesserunt, nec prius fugiendi modum faciunt, quam ab iis qui utrinque propellant, in eos qui ex adverso sunt, protrudantur. Sed cum irruptione subita, nec nantes oppresserunt, aliquandiu perturbant, ut Assyrios olim, et Medos, et Palestinos. Et nunc ad nos non bellum inferre cupientes, sed supplices venerunt, postquam iterum sedibus suis exacti sunt. Tum vero in Romanos incidentes non arınis ignaviores, sed noribus; quales forte erga sup plices esse consentaneum erat; rude genus homiμον· Bum et imperitum, subinde quod erat verisimile præstare cœpit, ut insolentius sese haberet, ac beneficium maleficio compensaret. Quibus de cauκαὶ sis cum parenti tuo adversus eos cum armis proτῷ fecto pœnas dependissent, confestim miseri ac supplices cum uxoribus considebant. Ille vero bello victor, misericordia longe inferior crat. plices itaque surgere jussos in belli societatem ac civitatis recepit, magistratuumque participes fecit, ac Romani agri nonnihil istis reipublicæ pestibus assignavit; vir indolis magnificentiam et sitatem ad mansuetudinem clementiamque con vertens. Verum barbari sensum virtutis minime capiunt. Inde enim exorsi in hunc usque diem nos derident, sibiipsis eorum conscii, tam quæ de nobis meriti essent, quam quibus sunt a nobis affecti. Ejus rei fama finitimis quoque illorum aditum ad nos patefecit; et ex peregrinis equestres aliquot sagittarii, relicta patria, ad homines ninium faciles proficiscuntur, comiter ac benigne excipi sese postulantes, atque in exemplum sibi sequiores illos propositos habentes. Ita ut ad eam, quam vulgus vocat, 26 persuasionem cum neœssitate conjunctam malum ipsum progredi videatur. Philosophiæ enim non multum de nominibus pugnandum, quæ administras sententiarum suarum voces requirit, licet eas ex ima fæce populi, ad res explicandas, dilucidas ac consentaneas corrogare necesse sit. Quomodo ergo non difficil Gimum est, recuperata nominis gloria, Inde canes fatis expellere tristibus actos? Sed si me audias, id ipsum quod operosum est, facillimum apparebit, auctis militaribus numeris, ac per eosdem et spiritibus, tum propriis exerη citibus conflatis, id imperio adjice, quod jampri dem decessit, quod et Homerus præstantissimis viris quasi eximium attribuit Ingens esse solet divini principis ira. Animis itaque adversus homines istos opus est, ac vel ex imperio terram colent, quemadmodum Lacedzmoniis olim Messenii positis armis servierunt; aut eadem, qua venerunt, via fugam arripient; iisque, qui trans fuvium habitant, renuntiabunt, non eamdem amplius in Komanis humanitatem inesse: sed eorum principem esse generosum quemdam adolescentem, Vide Jornand. De radus Geticis, Idal. in Fastis. Thucyd. lib. PATROL. GR. LXVI.

instituturas, et ut nullum in malis studium posi turas esse, ita in bonis, potissimumque. pietate, operam collocaturas: ad quam dux ipse rex erit, cujuscunque 29 sive majoris, seu minoris operis auspicium a Deo supplex postulans. Nimirum nihil videri aut audiri potest honestius eo rege, qui in populo manus attollens, communem sui ipsius populique principem adorat. Nec a ratione alienum est, divinum quoque numen religiosi principis cultu reverentiaque gaudere, eumque arcana qusdam necessitudine sibi conciliare. Hinc ergo, quoniam Deo gratus est, ad humanitatem item compositus erit, talemque se suis præbebit, qualem ipse principem experitur, in quo quid non eorum, quæ ad vitæ usum accommodata sunt, exspectandum erit? Ac mihi rursum ad ea quæ paulo ante dicebamus, regressa festinat oratio. 20. Regis signum notamque penes beneficentiam statuimus, et in eo posuimus, ut bonorum munifcus largitor, ac propitius esset, communesque cum Deo illius appellationes in memoriam reduximus. Hæc igitur ipsa, et quæ cum his ante dicta sunt, quam regem hac oratione informandum reciperemus, nunc per partes digerantur, nostrumque istud simulacrum impleant. Quorum summa breviter hæc erat; ejusmodi principem, cum in bonis conferendis liberalitate sit animi praeditus, tum nihilo magis ea re defatigatum iri, quam soJem dum suos in stirpes, atque animantia radios efundit. Nec enim lucere ei laboriosum est, utpote cujus in natura splendor et fons ipse luminis continetur. Itaque a se ipso in id vitæ genus introductus cuncta per sese moderabitur, quatenus id quod subjectum est providentia ejus assequetur. Jam eos, quos solio suo propinquiores habet, quique ab ipso secundi, inter reliques primas tenent, regia animi moderatione componet, juvandorum hominum pro rata quemque concessæ facultatis portione studiosos. Ita quippe tanto longius sublevandorum hominum cura progreditur, quo pluribus commissa fuerit. 21. Præter hac vero in tanta imperii magnitudine exterarum provinciarum præfecti dimittendi sunt. Tum juri dicendo magistratuum delectus faciendus est, quia divina hac est, magnificaque providentia. Nam singula loca, hominesque, aut controversias velle cognoscere, maximam usquequaque discursionem requirit: neque Dionysius ipse, cum unius, nec integra quidem, insulæ imperium constituisset, eidem administrandæ par esse potuit. 30 Verum paucorum curatorum inter ventu plurimorum hominum curam licet suscipere. Hanc divinam, ac generalem providentiam appellarunt, quam in solidis ac constitutis moribus manentem, nec in minimas usque partes intentam, ne minimæ quidem partes effugiunt. Eandem ad res gerendas divinum numen adhibens, non ipsum quidem, quæ in his inferioribus sunt, minuta quæque persequitur; sed natura tanquam manu utitur, suo constanter in statu manens, et bonorum ad extremum usque causa est, causarum scilicet omnium ipse causa. Hoc modo regi universorum cura capessenda est. Habeat ille quam deri potest justissimos atque optimos rectores, in quos imperium dividat. Paucos enim

facilius, quam multos cognoscet, eosdemque faciδὲ lius recte secusve administrantes sentiet. Virtutis porro, non divitiarum, ut nunc assolet, inita tione, magistratuum delectus habeatur. Quandoπαρ' quidem medicis corpus committimus, non qui tissimi, sed quicunque demum suæ artis peritisνόμιμον simi sint. Magistratus vero præ divite multo magis is eligendus est, qui regendorum hominum peritia valet, quoniam plura ob id ipsum, pejus meliusve constituta ne sint, periculum imminet. Quid enim, si quis ex hoc ipso, quod improbus esset, divitias congessit, num ab illo æquum est magistratum geri, potius quam ab altero, qui sit quidem pauper, sed legum tainen justitiæque cultor, et ob idipsum, quod justus est, paupertate laborans pudore non afficitur? Atqui ille sane quomodocunque dives, magistratum pecuniis merΈρα calus, cujusmodi sit æqui distributor idoneus sciat. Videtur enim, ut ita dicam, non facile is injustitiam odio prosecuturus, nedum pecunias contempturus, aut ex prætorio minime venalium judiciorum forum esse facturus: siquidem dibile non est eum sublato vultu torvis ac rigidis oculis aurum ex adverso intueri posse; contra vero verecundia motum iri, nonnibilque rum, ac demum avide amplexurum esse, cui eo ipso gratiam habet, quod parte aliqua divitiarum reipublicæ administrationem permutarit, et ut teras venalium rerum, civitales conduxerit. Noδὲ vit ergo se ejus benefcio in honore esse, limique in solio sedere, non solum a numerosa alia plebe, sed etiam ab eximiis viris justis, ac paupe ribus magnifice circumspectum. Τu vero fac ut virτις tutis aliquid in pretio habeatur, quamvis sit cum [forte egestate conjunctum 31 nec te prudentia laleat hom minis, aut justitia, reliquaque animi bonorum & titudo sub vili abjectaque veste delitescens: quin potius in medium producas, dignumque censeas qui virtutem omuium oculis subjiciat, quam dem domi segnem contineri uefas sit; sed sub dio agere, atque inter certamina versari oporteat. Sic enim habeto; illos quidem a te in præsentia col laudatum iri; te vero eum fore perpetuo, cujus nomen hoc præconio celebretur; a quo felicioris imperii specimen temporum successioni fuerit commendatum. Quod si ita feceris, multos statim videbis, quos partarum divitiarum pudeat; alios etiam, qui voluntariæ mendicitatis nomine sibi placeant: ex eoque, quod probrosa sit divitiarum conquisitio, paupertas vero honestissimo in loco habeatur, inveterata jam de illis inter homines opinio dilabetur. Nam cum plurima sint a Deo regiæ dignitati præstabilia beataque concessa, tum non minus, imo multo magis, quam cætera omnia vim eam mirabitur quispiam, et prædicabit, quam is subjectorum sibi animis præcipuam habet: propterea quod rex quamlibet ingenii opinionem vīteri consuetudine, et antecedentibus deliciis inustam tunc nullo negotio mutat, cum id quod enatrarium est in pretio habere, maximique facere videtur. Quocunque enim rex gaudet, hoc subinde invalescere, studioseque a plerisque affectari necesse est. 29. Verum cum eo hactenus orationis pervenerim, libet nonnulla in deliciarum mearum gratiam vota concipere. Utinam te, imperator, philosophia amor capiat, sinceriorisque disciplinæ. Necesse enim erit ex iis, quæ ante dixi, rivales