4 perpetuo, quo 65 eam dum vacat vellicent, in crine A. gerunt; ac quod in ea re molestius est, humi cum jacent, terram ipsam verentur attingere, et ab ea ut absit plurimum, ligno aliquo caput sur fulciunt, majoremque nitidæ comæ habendæ, quam suaviter dormfendi curam adhibent. Illa ‹ enim pulchritudinem ac terrorem addit: som ‹ nus, quantumvis suavis, inertes et improvidos reddit. Nec ea vero res Lacedæmoniis neglectui fuisse videtur, quorum trecenti olim cum venis sent, ante grave illud ac formidolosum certa men, quo soli ex Græcis Persarum regis impe ‹ tum propulsaturi erant, comam adornantes se ‹ debant. Quin ab Homero multum illi curæ stirdiique tribuitur. Nam si quos ob pulchritudinem laudat, oculorum raro meminit, nec in eo præ cipuum esse putat laudandæ pulchritudinis ar gumentum. Neminem igitur heroum ex oculis commendat, uno excepto Agamemnone, idque ‹ cum et reliquum ejus corpus laudaret: et non Græcos tantum omnes nigris ac volubilibus ocu lis conspiciendos appellat, sed ipsum etiam Aga ● memnonem; id quod commune Græcis erat om nibus: cemain autem in singulis laude afficit; in Achille cum primis, ....Flavaque coma prensavit Achillem. Deinde Menelaum a coma flavum nuncupans. De Hectoris vero cæsarie mentionem facit. Casaries raptata..... Et cærula passim Euphorbo deinceps Trojanorum formosissimo C. oecumbente, nihil præter comam deplorat aliud Sanguine sparsa coma est, Charitumque similLimus illi ] Crinis, et intorti argentoque auroque capilli. Ulyssem quoque a Minerva formosum factum cum describit, Carulei, inquit, pendent de vertice crines. ‹ Et rursus de eodem, Crispamque in vertice fudit Cæsariem, el gratos hyacinthi flore capillos. Quid quod et capillorum honos ab eodem Ho mero viris quam mulieribus magis convenire censetur? Sane feminarum speciem cum prædi cat, comæ haud ita sæpe mentionem facit. Jam ‹ enim deabus ipsis aliud laudum genus accom ‹ modat, aureamque Venerem, rotundis atque amplis oculis conspicuam Junonem, talis argenteis ‹ insignem Thetidem appellat. Jovis vero ex C.E serie apud ipsum præcipua commendatio. Cæsaries magni subito est concussa Tonantis. › 4. Hactenus Dio. Cæterum ut non infelix omnino sum vales, vel ipsum sciebam Thrasymachum 66 pudore suffusum iri: quod mihi ex eo non accidit, quod illico ipsa sum plane oratione victus. Nunc illud mihi occurrit, Dionem incredibili quidem dicendi facultate præditum esse, nihil tamen habere de quo dicat, et præ ipsa nihilominus facultatis

CALVITII ENCOMIUM. magis admirandus videri potuit, si vim ille suam ad id quod contrarium est laudandum, calvitium scilicet nostrum, transtulisset. Nam qui in adeo jejuna inopique materia copiosus est, quid ab co factum iri putandum est, si in eam incideret, quæ tantam eloquendi ubertatem posset capere? Jam vero cum ei et coma esset, et dicendi facultas, in laudanda coma facultatem quamı habebat expertus est. Quam vero callide seipsum in eum librum insinuavit! Nec enim alius est is, cujus in illa oratione meminit, come studiosus, qui calamo comam venustat, quam ille ipse, quocunque demum calamo orationem istam scripserit. Ego vero cum et calvus sim, et dicendi non imperitus, et & copia ad dicendum incitari; quandoquidem multo argumentum argumento longe sit præstantius, quam ego Dione sum deterior: cur non adversus illum accingor, meique et argumenti ipsius periούτε culum facio, si forte in crinitos bomines vicissim probrum istud retorquere possimn? Dicemus sane, neque tamen concitatum quid vibratumque præfa bimur; cujusmodi potissiinum exordiis conten tiosæ orationes, non secus ac rostris triremes, ab oratoribus instrui solent: Deque præcentione uteΚαθ' mur ulla, quod a Dione nostro factum est, qui canorum suavemque carminis auspicatum ante orationem suam, quasi ante citharœdicum modum, præludii instar emodulatus est. e Diluculo surgens diisque, ut moris habeo, salutatis, comam rabam. Molluscule enim mihi tum corpus habe bat. Hæc autem diu neglecta fuerat.» Ac dein ceps ita progressus, ex incuriæ eventibus sensim ad curationis comæ laudes dilabitur. Ita enim biscum agere solent periti illi orationis artifices, ut nunc demulceant, nunc terrorem ac stuporem incutiant. Ego autein res quidem ipsas percipere enimoque dijudicare nihilo deterius altero possim oratoriam tamen nequaquam profteer; sed duas potissimum artes in vivendi ratione præ me sem per habui: arboribus enin colendis, alendisqne ad acerrimas quasque feras consectandas canibus operain omnem adhibui; digitique hi nostri phiis ac venabulis potius quam calamo attriti sunt, nisi pro scriptorio forte calamo jaculi nostri arundinem usurpare velis, cui tractanda penins illos, assuevisse nihil est quod mirere. Nunquam ego mehercule paternæ-rusticitati pudori futurus sum: neque contortis atque ineitatis oratiunculis proœmii ac præludii loco usus videbor; sed quod et optimum duco, 67 et rusticorum moribus magis esse consentaneum, nuda ipsa sensuum animi signa in medium adducens, solis rebus contendam. Liceat modo linguæ et orationis impetum a disputatione ad rei propositæ animadversionem considerationemque convertere; a Dorio, ut aiunt, ad Phrygium. Atqui spiritu mihi opus est, qui argumentationibus et ratiocinationibus sufficiat, quas mihi, ut auguror, cor meum uberrime suppeditabit. 5. Nostra igitur oratione definietur, ‹ Homini calvo nequaquam esse pudendum.. Quid si enin gl:ibro sit capite, viHoma tamen hirsutaque animi prudentia, qualis aciles a poeta celebratur? AL is crines admodum contempsit, quos et mortuo amico largius impendebat. Quippe mortui sunt

jlli, et viventibus expertes vitae partes alnascu tur. Quam ob causam ex brutis animantibus, quæ a ratione alieniora sunt, per totum corpus pilis vestiuntur. Hominis autem, quia vita sincerior est, nuda est oneris cognati pars maxima. Sed ne arrogantius insolesceret, si nulla ei esset cum caducis et interituris rebus societas, aliquot sui partibus pilos habet. Quo ft ut qui vel in bis paucis partibus pilis caret, hic si cum altero homine comparetur, tantumdem eo sit, quanto homo belluis, præstantior. Sed ut animantium omnium sagacissimum juxta et nudissimum homo est, sic oves cæterorum omnium stolidissimas esse nemo non fatetur; hoc autem ipsum animal est, quod non distinctos discretosque pilos emittit, sed convoluta densitate collectos. Ita eo ferme jam res rediit, ut capillitium istud omne cum prudenția sapientiaque pugnare videatur, cum ambo simul esse nequeant, Quod si quid usurpandum est quod venatoribus ex usu fit, quibuscum et illorum arte nobis amicitia est; sagacissimi canum illi sunt, qui auribus et ventre glabri sunt; villosi autem attoniti omnes ac temerarii, quos a venatione arcere sit consullius, Cum vero sapiens Plato in bigis illis, quarum auriga est aninía, alterum equorum, quem injustumn vocat, surdum atque auribus hirsutum faciat, quam honorifice demum de capillis existimat? Sed, vel tacente Platone, necesse est surdum eum esse, qui qua audimus parte villos habeat, uti et cacum, qui eu sit parte villosus, qua cernimus. Ac si id alicui forte contingeret, in prodigium verteretur. Nonnullis vero palpebræ duplici pullulant pilorum serie; idque inter extrema mala esse creditur, cum vicinas illæ oculis partes occupant, ad quos prohibendos artem omnem ac vim adhibemus, ne oculum nobis effodiant. Nam quæ vilissima sunt cum pretiosissimis sociari natura non patitur: pretiosissimæ autem 68 animalis partes sunt ipsa sensuum domicilia, quibus præ cæteris corporis partibus maxime animal est. Nam primis illis anima vires suas ac facultates impertitur; cumque divinissimus sit omnium videndi sensus, is est omnium pilis maxime vacuus. Rursus itaque ut in uno homine pilis vacant eæ partes imprimis quæ sunt nobilissimæ: sic ad genus hominum ipsum, quod in toto genere præstantissimum est, habere se necesse est. Quod nos paulo ante demonstravimus: neque tantopere a brutis animantibus, quantum a pilorum hirsutie, totum ipsum hominum genus abhorret. Quocirca cum animantium omnium sacratissimum sit home:ex bominibus vero, quibus pilorum jactura, divina quadam felicique sorte contigit, sequitur calvum corum esse, quæ in terris sunt, omnium divinissimum. 6. Licet eas intueri, quas in musæo habenius, depictas clarorum virorum imagines, Diogenes, inquam, illos et Socrates, aliosque ab hominum memoria sapientes; calvorum theatrum conventumque esse dixeris. Nec est quod hoc loco mihi negotium facessat Apollonius, aut alius quiquam praestigiatorum ejusmodi et vanitatis magicz perilorum. Cum enim minime comati sint, ejusmodi tamen ut appareant, vulgi oculos fascinare possunt.

CALVITII ENCOMIUM. Sed nec ulla forte talium impostorum peritia esl, sed portentorum potius artifex, non ars quidem illa, sed facultas. Ita enim a legislatoribus sapientiæ peritiæque bonus semper habebatur, ab iisdemque veneficis et incantatoribus puniendis carnifices alebantur. Quantumvis igitur comalus fuerit Apollonius, magni interesse non potest. Quanquam mihi cum homine isto amicitia est, enmque plurimum optem ex nostro esse numero. Prope enim est, ut ex his quæ dicta sunt hactenus, apta sit orationis conversio; si quis sapiens sit, eum itidem et calvum esse oportere; qui non calvus sit, eum neque esse sapientem. Nec aliter in dæmonibus sese res habet, quod novit ille qui Bacchi sacrorum cæremoniis interfuerit. In eo itaque conventu atque coetu qui birsuti et hispidi sunt, pilis partim nativis, partim ascititiis ornantur. Nec enim nebride ipsa quidquam est Bacchi sacris familiarius, alii vel a piceis arboribus capillamenta mutuantur. Ilos autem omnes succussari ac gestire videas, et indecore sallare; utpote, opinor, tenulentia correptos, quæcunque demnum in sacris temulentia est. Verum illi ad omnem natura insolentiam et inertiam redacti ac resoluti videntur. Silenus vero cathedram illic suam ac sculicam habet, et Bacchi pedagogus est. Oporte bat enim, ut opinor, eum, qui quidem calvus esset, sapere, atque inter tot fanaticos et furiosos esse temperatum. Neque vero leve tu aliquid esse suspicere, cæteris omnibus dæmonibus ipsum ab Jove esse prælatum, ut puerulo suo adessel, eumque castigaret. 69 Etenim nonnunquam illum inero indulgere opus est, et natura gestientis illecebra furere, et eo usque insaniam progredi, ut cum Bacchantibus tripudia ac choreas exerceat. Sel furorem moderatur Silenus, ne imprudens in alteram partem fiat propensior, patrique se demum minus tractabilem præbeat. Verum quamprimum hiuc avocanda est oratio, si prius evidentissimo ista nobis argumento fuerint, ibi demum menti ac prudentiæ locum esse, unde pili recesserint; ibique pilos esse vicissim, unde prudentia recesserit. Quain præsertim ob causam Sophronisci Glius ille Socrates, ue se alioqui moderate sentiens et in suis commemoranulis laudibus omnium parcissimus, temperare sibi minime potuit, quin de sua cum Sileno similitudine gloriaretur. Nimirum in eo nihil nou eorum quæ vellet comprehendebat, cum in capite mentis ac prudentiæ domicilium statuissel. Sed cum alia multa consulto a Socrate dictə factaque, tum hoc potissimum stolidos et ineptos homines latebat, plurimum sibi Socratem ex hac cum Sileno collatione gloriæ ac splendoris arrogare. Jam illud, puerulis quidem ea in ætate florere comam, qua nondum sapiunt; eademque senio appetente caducam excidere, nec eam opperiri zlatem quæ mentem ac sapientiam sine controversia affert animanti, quid aliud quam pilorum katuram inopem rationis esse convincit? At est aliquis qui etiamnum cum senectute comam babrat. Nompe et senex quoque aliquis desipit, neque consummatam hominis perfectionem assequi cujusvis est hominis. Ita ergo natura comparatum est, ut hæc duo sese mutuo non ferant, conia et

CALVITI ENCOMIUM. vero quotidiano ejus et aspectu fruuntur et ailoΑνήρ quio; non unus duntaxat, aut alter, cujus in bus versetur: neque ut ipsi visum, aut quoties fuerit. Sed id præterea multorum ad me fama detulit, Egyptios pelliciendorum deorum artificium atque illecebras quasdam tenere, quilus, quando libuerit, barbaris aliquot vocibus insusurratis, deos omnes eliciant, quicunque certis attractioniπροσ bus deduci naturæ suæ conditione possunt. Ab iis ergo, non a Græcis, verior ac sincerior est menda numinis effigies. Quanquam id satis quidem essc possit, quod est a nobis paulo ante dictum, solem sideraque si spectenus, nibil ut sit quod præterea curiosius investigare oporteat. Sed si aliqua videtur esse crinita stella, nulla quidem est ejusmodi. Etenim stellarum locus corpus illud est, quod in orbem agitur, in quo nibil unquam innuρίου vari potest. Lunæ autem subjecta regio, ipsumque generationis quoddam confinium, faces ejusmodi ac fomites edit, falsa sideris appellatione, quæ cum deinceps seriatimque subjectæ sint aliis corκαι poribus, cum ipsis una rapiuntur; quia vero ejusκαι 16) dem naturæ non sunt, vaga et immoderata tione fluctuant. Jam ab aræ cœlestis signo quod ad æquinoctialem raperetur animadversum est; unde rursum in borealem polum transversuim agatur, nisi prius exstinctum fuerit. Horum aliqua oblonga specie porrigi; et hodie quidem, si contigerit, unius signi magnitudinem exequare videas, tertia die vix trientem; decima vero, aut tricesima, præclare faciens perit, ac paulatim evanescit, nec ulfibi amplius cernitur. Has dem appellare stellas nefas arbitror; quo si tu nomine donandas esse contenderis, id saltem ex eo constabit, tantum malum esse comam, ut vel astrorum generi mortalem conditionem possit aferie. Adde quod malum, dum apparent, omen vatibus quibusdam sacris procurantur. Publicas habent, et a prodigiorum interpretibus et vero maxime calamitates, gentes in servitutem redigendas, urbes solo æquandas, regum interitus, mul exiguum aut mediocre, gravia denique omnia acerbissimaque portendunt, Haud ullum ignotum nobis perit ab Jove sidus, Quantum fama hominum constal. Quod ergo periit, sidus esse non potest, omniaque splærica beata immortaliaque corpora sunt. Mihi utique meisque felicitas hæc adsit, quæ me diis ipsis similem efficiat. Non enim alios, quam qui ita affecti sunt, diis similes esse credendum est, neque ullum esse divini, aut Deo æquiparandi nomine digniorein, cæterisque divini decoris appellationibus. Neque vero id ita se habere cum par sit, secus accidit. Calvos enim manifeste audias blanda quadam nominis divinatione lunulas vocitari. 11. Ac parum omnino abfuit, quin ea prorsus a me prætermitteretur, quæ huic proposito maxime congrua est, tuna, lunæque facies, quibuscuNE calvorum genus ejusdem est et nominis et figuræ. Etenim illa mihi sane charissima corniculata primum, tum dimidiata, atque aqua portione divisa, rursus dimidiato orbe major, demumque plena conspicitur. Tanıetsi qui jam summam felicitatem

adepti sunt, et capite quasi plenilunium referunt, fas sit soles etiam illos appellari. Nec enim að diversas illas facies redeunt amplius; sed integro orbe ex eorum adverso, quæ in cœlo sunt, siderum collucent. Cujusmodi sane dicteriis et cavillationibus Ulyssem incessebant proci, cincinnati juvenes ac luxu diffluentes, statimque plus centum ab uno undequaque calvo homine male perdendi quem, cum antea lampadarius esset, lucemque manu factam excitasset, missum facere munus istud hortantur, cum ipsius caput totis ædibus lumine collustrandis posset sufficere. Atqui hoc ipsum plane divinum est, 75 quod non simile jam diis, sed cognatum est, lucem habere pariter ac præbere. Splendoris autem istius causa est lævor, qui nihil est aliud quam omnimoda capillorum penuria. Simul enim a deterioribus recedit aliquis, et ad meliora progreditur, cujusmodi ejus quod vita præditum est, a mortuo diximus esse discrimen. Porro vita, et lumen, et id genus alia, in serie bonorum et sunt et esse creduntur. Unde si calvitio lumen afine est, tenebras existimandum est cum coma esse consentaneas. Quod non modo rationem præ se fert aliquam, sed etiam est necessario consequens. Verum probabili forte aliqua blandaque ratione fulcienda est oratio, ne nimis id accurata semper demonstrandi necessitas queat. Comam igitur nativam quamdam ac congenitam velut umbellam esse perinde omnes ut sentiunt, ita profitentur; poetarum elegantissimus Archilochus eam, sed in meretricio tamen corpore, commsndans, k me in modum loquitur ...Huic ipsi quidem Humeros obumbrat, torgaque incumbens coma. Umbra vero præter tenebra, athil aliud est; utrovis enim nomine lucis absentia significatur. Ac si quis rem penitius contempletur et exploret, facile intelliget noctem ipsam, terra solaribus radiis obducta, umbrarum esse maximam. Quin etiam interdiu opaciores et condensiores sylvæ lucem ideo non admittunt, quod nimium umbrosæ ac comosæ sunt. 12. Atque hæc quidem eo pertinent, ut ostendatur divinum quiddam esse calvitium, ac splendidissimis omnium, qui in æthere sunt, sacratum deorum. Si vero in bonis babenda valetudo est, ut est certe bonorum omnium optimum, ejus ego desiderio crinitos quamplurimos animadverti ad novaculam dropacemque confugere, ut et calvos se facerent, et a morbis incolumes præstarent. Quod si et ocularis ægritudo, et mucus, et aurium gravedo, cæteraque capitis incommoda cum hoc onere excutiuntur, magnum istud præfecto commodum erit; tum multo majus, si pedibus præterea, visceribusque remedio sit. Atqui illi ipsi, qui bis partibus laborant, circulos quosdam a medicis appellatos tolerare coguntur; quibus principium, medium, finisque dropax est, qui ferro quolibet accuratius pilos exinit.76 Est enim il rationi consentaneum, ex arduo et eminenti capitis loco, tanquam arce quadam, reliquo corpori valeἡ

CALVITI ENCOMIUM. tudinis morbique quasi rudentes esse suspensos. Non igitur equalis est, aut par nobis cum cæteris valetudinis conditio: sed, quod Dei bona venia dictum sit, longe præstabilior. Quod ipsa Esculapii simulacra satis innuunt, Ægyptio more capillis nudata, quæ quidem in commune præcipere, ac monitum omnium, quæ in medicina sunt, saluberrimum præbere videntur, ac tantum non eloqui, homini illi, qui sanitatem expetit, medicinæ artis repertorem imitandum et præsidem. Insolatum enim cranium et omnibus cœli tempestatibus expositum haud mirum est si in ferri duritiem ossis ab natura transeat; quod ita temperatum, niorbis omnibus accessu difficilimum est futurum; quemadınodum hastæ, quæ in densis et campestribus nascuntur, deteriores sunt; quæ in montanis, multo potiores. Cujus rationem si ab Homero fueris sciscitatus, dicenτους tem audies, ad ventum illas nutritas et perflatas atque agitatas esse. Nemo quippe a sapientissimo Chirone temere putet Pelei hastam non ex vicinis Tempe, non ex finitimo aliquo monte aut depressa convalle, ubi politæ oblongæque arbores proveμέρα niunt, excisam fuisse; sed Pelio ex vertice, in quo ventorum quasi alatur impetu: ideoque probatiore erat ex ligno, quod tradita per manus successione universo generi perduravit. Eadem est utriusque, hirsuti nimirum glabrique capitis ratio. Illud enim in condenso situm est: in umbraculis enim degit; hoc montanum, ventisque omnibus perdabile, ob idque validum hoc et solidum; tenerum illud est et imbecillum. 13. Cujus rei periculum facere potest, si quis ad Arabiæ Ægyptique limites pergat, ubi Camalysis olim et Psammitichi exercitus certamen inierunt. Nam isti mutuo configentes et illo temporis momento de summa re agi putantes, ægre ab invicem dirimi potuerunt. Strage autem maxima facta, et validiore numerosioreque quam ut mortuorum cadavera tollere aut sepelire possent; aliud quidem nullum tantæ cædis superstites cæsis officium præstitere, nisi ut promiscue passimque stratos, ut in acie quisque cociderat, a se mutuo discernerent, et hodieque cernuntur ossium acervi duo, Ægyptiorum alter, alter Medorum; dignaque prorsus admiratione Herodoto visa est 77 (nam eo accessisse videtur optimus vir, ut eo spectaculo frueretur), cum illorum capitum tenuitas et fragililas; hæc enim, ait, si velis ferire, vel solo calculo perforare possis; tum horum compactio et soliditas repulsu enim renisuque firmitatem ac duritiem præ se ferebant, ita ut ne majori quidem aliquo et pugillari offendi saxo illidive possent; quod si facere velles, incutienda tibi clava fuerit. Hujus autem experimenti, cui nos testem ascivimus, causam esse ferunt, his quidem quod pilea gestent, illis vero quod soli expositum caput habeant. Quod si cui difficile videtur longinquum per tot nationes iter suscipere, neque mortui fas est caput lapide ſerire, tum Herodoto fidem non adlibes; nempe mibi quoque, ut et aliis permultis in urbe servi sunt genere Scythæ, promissa, Sey

thico more, caesarie; quibus si quis vel colaphum & ingesserit, eos enecabit. At eum hominem, qui in theatro diuturno jucundissimoque spectaculo ple bem detinet, singulis calendis spectare licet ei, qui subsellia ad spectandum occupaverit. Is non natura quidem, sed artificio calvus est, eadem die tonstrinas sæpius adiens, proditque coram populo, ut capitis robur ac firmitatem ostentet; cui nihil terribile est eorum que terribilia videntur. Nam el cum fervente pice conflictatur, et cum edocto ariete coniscat, qui eminus concinna quadam agilatione et capitis micatione fertur. Megaren sium quoque figlina valido huic capiti illisa def ciunt: scinditur, contunditur; nihilque non eorum fit, quæ horrorem spectantibus afferunt; cum eodem capite accuratius, quam Attico calceo præ siliat. Hunc equidem hominem intuens, mihimet ipsi de tam felici sorte gratulabar. Etenim hæc perinde omnia illa præstare possem, sed ille me 8 audacia superat: vel potius ille quidem ad hoc audendum inopia compellitur: mihi vero hujusce rei periculo neque opus est, neque opus unquam fuerit. Verum aliud nobis occurrit quam maximum commodum, nec ullo eorum quæ hactenus dieta sunt, deterius. Nam si, ut Pindarus ait, voli com potem esse contigerit, et domesticæ res ad vitam degendam satis esse possint, in opportuno aliquo ad spectandum loco eorum, quæ exhibentur, auscultatores et spectatores sedebimus. Quod si in civitatem sumptus faciendi sint, aut largitiones a G populo fagitentur, magnifice ex facultatibus nostris erogabimus. 78 Sin fortuna reflaverit, victusque ac familiaris res defecerit; quod divinis et eximiis viris haud unquam evenit; ii saltem fame, quod extreinum malorum est, non periclitantur, quibus præstigiatoribus ac circulatoribus esse licet; st pudore paululum submoto, artem spectaculo dignam e re nata in orchestra exhibere possunt. 14. Quisquis igitur, ex Dionis sententia, viros, quam feminas magis decere comam arbitratur, nonne rebus ipsis et apertæ veritati plurimum adversatur? Nam quod qui possident, imbecilliores redduntur, id ipsum in censu ponere validoru≤ Ac vires babentiuni, potest ulli esse rationi consentaneum? Natura profecto ac legibus ista discreta sunt; legibus quidem, quando neque mares omnes decet coma, neque ubivis, neque eosdem perpetuo. Lacedæmonii quippe post Thyream, Argivi ante Thyream comam aluere: infinitæ prope nationes neque bodie, neque unquam hactenus feminarum generi, et omni, et ubivis honesta fuit semper capillitii cura; nec usquam inventa est, aut inveniri potest, quæ novaculæ caput submiserit, præterquam in gravi et inauspicato eventu; si ullum unquam ejusmodi tempus tulit, mibi certe neque auditum, neque visum aliquando. Quin etiam cum lege natura consentit; nullam enim ex hominum memoria accepimus mulierem fuisse calvam. Neque est quod id reticulo tegi potuisse dicas nam comœdiæ vel per ista transpiciunt. Sin cuiquam pili defluxerint, hoc ex morbo potius factoi est, potuitque vel minima cura pristinum naturae statum recuperare. Virorum contra eorum saltem,

ditum est, quod ad tonsuram pertinet, fuisse cum temperantissimis viris comparandum: quod is auctoritate sua comprobat, qui de heroum gestis omnium scripsit verissime; ut qui horum quidem in acie socius, illorum hostis fuerit, qui de Hectore hæc ipsa testatur. Quod si liumi aliquando profeclus es, statim Iliensis quilibet introductum ad Hectoris templum deducit, ubi flectoris simulacrum obvium est; quod qui viderint, iisdem occurrit, in ea effictum esse specie, in qua olim fratri adscititiam pulchritudinem exprobravit, comæ videlicet cultum. Præterea quæ Homerum de Hectore scripsisse Gingit, Cesaries raptata, Et cerula passim mili ostendat aliquis quonam in loco Homerica rhapsodia legantur. Hoc vero ne lo quidem ipse rhapsodus ostendere potest. An est enim credibile, ab Homero comæ studio eum commendari, quem in eodem opere alteri ejusmodi elegantiæ et ornatui nimis addicto 83 conviciantem introduxit? Perinde id futurum erat, ac si Andocidem Phileas sacrilegii reum appellasset, quasi non ipse ex Palladio in arce Gorgonis verticem subripuisset. Ejusdem rationis sunt quæ de hoc heroe traduntur. 20. Porro tametsi flavo capite dieatur fuisse Menelaus, non ideo tamen comatum esse necesse est, quantum ex his verbis colligitur. Sed neque laus ista capillitii est, potiusque quale fuerit significatur. Nec quidquid ab Homero nominatur, id ex genere laudabilium est. Dioni tamen, quo uberior sit dicendi materies, idem esse videtur capillorum mentio atque commendatio: qui ita strenue rem aggressus est, ut ea, quæ non erant, operi poetico ascriberet, germana propriaque separaret. ltaque uti dicendo persuadeat, comam viros quam mulieres magis decere, «Deabus, inquit, «Homerus aliud potius laudum genus accommodat, rotundis atque amplis oculis conspicuam Junonem, talis argenteis insignem Thetidem appellans, Jovis vero ex cæsarie præcipua laus ducitur. › Mutilus enim ei rimis versibus detruncatis, quales hi sunt, et, Phobo, quem pulchris peperit Latona capillis; Quem tu pulchricomæ in gremio depone Minervæ. De Junone insuper Jovem ut sopiret insidias moliente loquens, cum alia multa formæ lenocinia adhibuisse deam ait, cum et cesto opus ci futurum. esset, cujus præter cæteras vis hæc potissima, mentem iis qui ea præditi sunt posse subripere. Tum una igitur et unguento delibutam facit, et addit, crinem Pexa manu, rutilos intorquet Diva capillos Pulchros, ambrosios. Quod et præconiorum multitudine dignum, ut est certe dignum, quoniam Jovis in laudem cedit oratio. Mnlta hoc loco dici possunt a Dione neglecta, vel potius quæ cum ille probe nosset, quasi fortassis codex fuit quamplurimis iisque

CALVITH ENCOMIUM nesciret, dissimulavit. Mibi vero et hac perspecta ἐνανsunt, et falsum nibil a me ad propositum dictum est; neque ullum inter eos qui in cœlo degunt, comatum esse concesserim. Eadeın mariuın, atque ſeminarum ratio est. Etenim Jupiter non est Veneris stella, quod ad sphæricam superficiem attinet, perfectior. Ita vero etiam de Jove dictum est, quem velut coronidem orationi suæ imposuit Dio. Nimirum quæ de diis ab Homero tradita 84 sunt, ex opinione multa sunt hominum, pauca ex rei veritate dicta. Unum igitur eorum quæ ex-opinione dicuntur, est agitata Jovis casaries, coelumque ipsum una concutiens: id quod vulgo et statuariis indulsit. Quamobrem Jove et Lacedæmoniis remotis, nulla jam Dionis orationi pars est reliqua. Quæ quamlibet suppetant, nihil tamen, ut mox dicebamus, de natura capillorum dixit, quæ per sese excogitasset, aut ex illis ipsis arcessivisset: non quid tandem ii sunt, aut cujusmodi, aperuit; non iis aut bonum esse qui habeant, aut malum esse qui careant, probavit. Nostra autein bæc oratio in ipsas reruin naturas inquirens, calvitium quidem divinam esse rem, 'diisque ipsis cognatam esse reperit; naturæque finem, ac Dei illius quo, sapimus templum: sigillation infinita alia corporis aninique bona percensens, quomodo se habeant, et cujus rei gratia. Neque quidquam absque luculenta et illustri ratione propositum est. Capillis vero contraria inesse omnia deprehensum est, rationis c opiam, animalia, ac quidquid aliud contraria Deo sortis est. Deprehensum est præterea, velut aristas eas animalis esse, et integumenta frugum, naturæ ludicra, sive materiæ imperfectæ ac rudis er uptiones. 21. Sed jam ere nostra futurum arbitror, si homines ejusmodi secundum genus ipsum ac studia distinguamus, quos et hæc nostra, et alterius commendavit oratio. Igitur 2 come studiosis adulteri sunt. Homerus enim puellarum deceptori comæ nitidioris amantem proxime subjecit: quasi ad mulierum corruptelam ornaretur coma, et adulter is ipse est, adulterorumque omnium facile princeps, in quem probrosum istud convicium jacitur. Unum vero genus hominum maxime suspectum est, intraque muros omnium ejusdem generis infestissimum. Nam pro quibus nos. ne vim patiantur expeditione facta periclitamur, natis, inquam, et uxoribus: easdem, si casus tulerit, adolescens aliquis elegantioris cultus quocunque libuerit terra marique raptas facile abduxerit aut nisi terra marique, at in angulo aliquo tenebrisve potietur. Atqui bello capta uxore, eadem in conjuge charitas perseverare potest; ab adultero autem omnis est primum e virorum animis sublata benevolentia: 85 adeo ut non dimidiata viris sit uxorum jactura; meritoque legibus in eos armentur carmílices, olitores vero Atticos raphanos serant, quibus simul deprehensus est aliquis, in eum animadvertunt. Una igitur hæc est hominum nalı,

SYNESII PTOLEMAINS EPISCOPI qua inanita subversæ sunt familiæ, nonnullaque itidem civitates, eademque adulterii occasio conti. neptes duas collatis inter se signis commisit, et Græcos ad expugnanda Priami sceptra concitavit. Est autem altera multo quam illa deterior, quæ Alexandrum nobis adulterii nomine fecit infamem; unde Clisthenæ et Timarchi primum eelebres, cæterique, quibus venalis argento sui corporis species; aut nisi argento alia tamen aliqua re; vel si nulla prorsus, at exsecrandæ saltem libidinis gratia: unoque verbo eſſeminati omnes fucato come nitore delectantur. Ac palam quídem ii qui in lupanari prostant, quanquam bi sese victores putent, quasi hoc maxime modo muliebre genus imitari possint. Qui autem clam nequissimus est, palatn tamen vel ipsum facinus ejuraverit, nec alio Cotyltonis sese sacrorum participem ac sodalem esse indicio demonstrat, si hoc solum deprebendatur, capillos ab eo magni feri, ut delibatos habere velit, et in cincinnos intorqueat, hoc statim obvium dictu cuivis est, hominem euin Chiorum deæ, et Ithyphallorum orgia celebrasse. Enimvero Pherecydes veste faciem obumbrans, ‹ de cute, › aiebat, «manifestum est, o digitoque morbum indicabat; nos vero adolescentem pathicorum modo muliebria appetentem cápillis significamus. 22. Quod si sapiens dietum proverbium est quiðni enim sapiens sit, cuin de iis ita sentiat Aristoteles, vetustioris philosophiæ in maximis bominum ruinis intercidentis reliquias esse, et monumenta ob brevitatem ac scitam elegantiam serrata? Proverbium igitur hoc est, sententiaque, cujus dignitas ab ejusdem ipsius est, undo emanavit, vetustate philosophis; adeo ut gravi ex'ea trucique sit aspectu. Multo quippe veteres quam zos in veritate indaganda solertiores fuerunt. (Juodnam ergo istud proverbium est? Nelius conatus, qui mon. Tu porro ad trimetri sonum extremuni carminis accommoda. Neque enim unquam gravem istam rem, nomeave pronuntiavero. Recte sane quod tute ipse iftud accommodati. Ecquid igitur tibi videtur? 86 Pape! O mirar veritatem oraculum procul dubio est. Porro hujus veritas per se quidem manifesta est: at quam multos habet testes, tran eos qui nunc aluntur, quam qui olim usi sunt! Quod enim immortalia facit proverbia illud ipsum est, usus eorum qui hac usurpant assiduus, quos in memoriam revocant res ipsæ. Nam quæ quotidianis eventibus observantur, in testimonium adducant, ipsisque exemplis testimonio sunt. 25. Verum quamvis ista sese hoc modo labeant, ulhilominus Dio coma patrocinium admirabili quadam oratione edidit. Quid ergo Platone id evincente opus est, cum rhetorice fucandi, lenocinique aptandi nis ab eo oratore sit effecta? Non tu vero credideris capillorum tinctores multo amabiliores ac gratiores comas reddituros, postquam homo lingua Græcus in theatro rem ejusmodi commendavit? Enimvero maximas, ut opinor, pro hae oratione gratias habiκβ'.

CALVITH ENCOMIUM. turi sunt, qui in Cybeles sacris versantur, elumbes fractique homines: tum quisquis iniquis oculis vicini uxorem intuetur; quorum uniuscujusque caput, quasi unguento, ita oratione perfudit. Magni quippe Geri oportet quod publice laudatur et honore allicitur, præsertim si is nominis gloriam insignem habeat, qui laudandum id susceperit. Nobis itaque ille in civitate perditissimorum hominum nuinerum auctiorem redditurus est. Calvitium autem quæ tandem illis altera ex parte opponit hominum genera? Quinam a nobis adulterorum loco viri laudəti sunt? li nempe, ex quibus in deorum templis sacerdotes, et prophetæ, ædituique funt; in litterariis ludis præceptores ac pædagogi; in militari acie, si integræ sint, recteque se habeant res, imperatores et ordinum ductores: ubique vero, qui sagacitate ac prudentia cæteris antecellere a plerisque judicantur. Ego vero cantorein eum arbitror, cui Clytemnestræ ab Agamemnone cura commissa est, ex nostro fuisse genere. Comato enim haud unquam mulierem ex infami familia credidisset. Præterea magnum seramai nostro cupfirmando a pictoribus indicium pra·betur, si nou ad archetypum exemplarque pingant, sed ab aliquo iisdem permittatur, ut formam studio ac moribus excogitent uniuscujusque consentaneam. Nam si quis mœchum aut cinædum in 87 tabella pingendum locaverit, criaitum aliquem, et cincinphilosophum aut sacerdotem locaveris, calvus natum accipiens, babet quod præceperat. Sin in tabella stabit, auctoritatis ac gravitatis aliquid præ se ferens. Ejusmodi enim est nummi bujus insigne. 24. Quamobreų de philosophis, sacerdotibus, temperantibusque omnibus bene sum hac oratione meritus; in qua et religiose quæ ad deos attinent tractantur, et hominibus optimo consilio subvenitur. Quod si publicata apud vulgus gloriam et splendorem adepta fuerit, ita ut comme studiosi pudore affecti ad temperatiorem modestioremque Lonsuram seipsos traducant, eosque beatos prædicent, quibus neque tonsore opus est; mihi quidem gratim pro his nullæ debentur, sed argumento id acceptum ferendum est, per quod is etiam qui ad dicendum ineptissimus est, cum eloquentissimo homine collatus non contemnendus est visus. Sin nemini bac oratione persuadeo, merito id mihi aliquis vitio vertet, qui vel materiæ ubertate freLus, nude Dionis eloquentiæ gratiæque resistere non potuerim. Utiuam vero hæc in plurimorum utilitatem nobis assumpta in manus fuerit oratio!