Diplomatic text · TLG-E clean (diplomatic Greek; primary witness) — PG column chips mark the printed columns.
Homily IHomilia I
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
PG 66:1561ΟΜΙΛΙΑ Α Οὐ θήσομαι τὴν πανήγυριν ἄφωνον, ἀλλ’ οὐδὲ μέντοι πολύφωνον, τῇ μὲν φωνῇ τιμῶν τὸν θεόν, τῷ δὲ ταχὺ πεπαῦσθαι τῇ πανηγύρει χαριζόμενος. ἀλλ’ ὅπως ἔσῃ πανηγυριστὴς ἄξιος τοῦ θεοῦ, μὴ πόθει τράπεζαν, ἀπὸ τῆς νηστίμου τὴν μέθυσον. στέψον τῷ θεῷ κρατῆρα νήφοντος κράματος. ὁ θεὸς ἡμῶν σοφία καὶ λόγος ἐστίν. κρατὴρ ὁ παρακινῶν τὸ φρονοῦν, ὁ ταράττων τὸ λογιζόμενον οὐδὲν προσήκει τῷ λόγῳ. ἔστιν ἄνεσις πρέπουσα θεῷ, καὶ ἔστιν ἄνεσις πρέπουσα δαίμοσιν. Ἀγαλλιᾶσθε τῷ κυρίῳ ἐν φόβῳ. ὅταν εὐωχῇ, φησί, τότε μέμνησο τοῦ θεοῦ· τότε γὰρ ὁ πολὺς εἰς ἁμαρτίαν ὄλισθος γίνεται. ὅταν εὐτροφῇ σῶμα περὶ σάρκωσιν, ἀποστρέφει ψυχὴν περὶ φρόνησιν. Ποτήριον ἐν χειρὶ κυρίου οἴνου ἀκράτου πλῆρες κεράσματος, καὶ ἔκλινεν ἐκ τούτου εἰς τοῦτο, πλὴν ὁ τρυγίας αὐτοῦ οὐκ ἐξεκενώθην. ἐκείνου πίε τοῦ ποτηρίου, καὶ γέγονας ἄξιος τοῦ συμποσίου τοῦ νυμφίου. ἀριστοποιόν ἐστιν ἐκεῖνο τὸ ποτήριον, οἴνου πλῆρες, ὅγε καὶ μνηστευθὲν εἰς νοῦν ἡμᾶς ἀξιοῖ διεγείρεσθαι. καὶ δὴ σαφὴς αὐτόθεν ὁ λόγος, ἀλλ’ οὐ πολλοῦ δεῖται τοῦ νοῦ.
Ποτήριον ἐν [χειρὶ κυρίου] οἴνου ἀκράτου πλῆρες κεράσματος, καὶ ἔκλινεν ἐκ τούτου εἰς τοῦτο. εἰ μὲν ἀκράτου, πῶς πλῆρες κεράσματος; εἰ δὲ ἕν, πῶς ἔκλινεν ἐκ τούτου εἰς τοῦτο; παντάπασιν ἀτόποις ἔοικε τὰ λεγόμενα· οὐ μὴν τά γε νοούμενα. οὐδὲν μέλει τῷ θεῷ θεοφορήτου λέξεως. πνεῦμα θεῖον ὑπερορᾷ μικρολογίαν συγγραφικήν. σὺ δὲ βούλει τὴν ἐν τῇ διαφωνίᾳ συμφωνίαν θεάσασθαι; περὶ ποίου ποτηρίου φησίν; ὃν τοῖς ἀνθρώποις θεόθεν προποθέντα λόγον ἔχομεν παρὰ τοῦ θεοῦ, ἐν παλαιᾷ Διαθήκῃ καὶ νέᾳ. τούτῳ γὰρ ἀρδεύεται ψυχὴ τῷ ποτῷ. ὅτι μὲν λόγος ἐστίν, ἄκρατός ἐστιν ἑκάτερος. κιρνᾶται γὰρ καὶ διττὸς ὤν. ἓν γὰρ τὸ ἐξ ἀμφοῖν συνιστάμενον τελείωσις γνώσεως. ἡ μὲν παλαιὰ τὴν ὑπόσχεσιν ἔσχεν, ἡ δὲ νέα τὸν ἀπόστολον ἐξήνεγκεν. τὸ δὲ Ἔκλινεν ἐκ τούτου εἰς τοῦτο τὴν διαδοχὴν τῶν διδασκάλων αἰνίττεται τοῦ νόμου τοῦ Μωσαϊκοῦ καὶ τοῦ Κυριακοῦ· καὶ τὸ ποτήριον ἕν· ἓν γὰρ ἔπνευσε πνεῦμα καὶ εἰς προφήτην καὶ εἰς ἀπόστολον, καὶ κατὰ τοὺς ἀγαθοὺς ζωγράφους πάλαι μὲν ἐσκιαγράφησεν, ἔπειτα μέντοι διηκρίβευσε τὰ μέλη τῆς γνώσεως· Πλὴν ὁ τρυγίας αὐτοῦ οὐκ ἐξεκενώθη.
PG 66:1563ΟΜΙΛΙΑ Β Νὺξ ἱερά, φῶς ἐνεγκοῦσα τοῖς καθηραμένοις ὅσον οὐδ’ εἰς ἡμέραν ἔλαμψεν ἥλιος· οὐδὲ γὰρ οὐδ’ ὅσιον ἐξετασθῆναι τῷ δημιουργῷ κἂν τὸ κάλλιστον ἐπὶ γῆς· ἀλλ’ οὐδὲ δημιούργημα ἐκεῖνο τὸ φῶς, ὃ φωτίζει ψυχάς, καὶ τὸν αἰσθητὸν ἐφώτισεν ἥλιον ὁμολογίᾳ τῆς παρούσης μακαριότητος. ἂν οὕτω διαμείνητε, εὐζηλωτότερον ὑμῖν τὴν παροῦσαν ἐπὶ τοῦ παρόντος, κἂν μὴ διὰ βίου, τηρήσετε. νῦν μὲν ἕκαστος ὑμῶν ἄγγελος ἐν τῇ πόλει περινοστεῖ· νῦν ἡγεῖσθε περὶ ὑμῶν εἶναι τὸ λεγόμενον, ἐπὶ γῆς ὄντες καὶ ἐν οὐρανῷ τὸ πολίτευμα ἔχοντες. φοβήθητε τῆς ἀξίας ἀποπεσεῖν· δυσέκνιπτον τὸ μετὰ κάθαρσιν μόλυσμα. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Ἐβουλεύσαντό τι Λεοντοπολῖται τῆς ἑαυτῶν φύσεως ἡμερώτερον· ἀλλήλων ἀφέμενοι, τοὺς γείτονας παρανόμων ἐγράψαντο, ἐπεὶ μέχρι χθὲς καὶ πρώην ἀδελφοί τε ἐπ’ ἀδελφοῖς, καὶ παῖς ἐπὶ πατρί, καὶ πατὴρ ἐπὶ τῷ γένει παρεκάλει τὸν δήμιον. τάχα δὲ οὐδὲ τὸ νῦν ἐγχειρούμενον καταλυόντων ἐστὶ τὴν ἀλληλοφονίαν τὴν πάτριον, ἀλλ’ ἰδίᾳ μὲν ἕκαστος ἐπὶ τὸν ἑταῖρον φέρεται, κοινῇ δὲ ἡ πόλις ἐπὶ τοὺς οὐκ εὐτυχῶς ἀστυγείτονας.
OMIAIA B.
Νυξ ἱερὰ (94%), φῶς ἐνεγκοῦσα τοῖς κατηραμένοις
ὅσον οὐδεὶς ἡμέραν ἔλαμψεν ήλιος· οὐδὲ γὰρ οὐδ'
ὅσιον ἐξετασθῆναι τῷ Δημιουργῷ, κἂν τὸ κάλλιστον
ἐπὶ γῆς. Ἀλλ᾽ οὐδὲ δημιούργημα ἐκεῖνο τὸ φῶς, δ
φωτίζει ψυχάς, καὶ τὸν αἰσθητὸν ἐφώτισεν ἥλιον.
Ὁμολογίᾳ τῆς παρούσης μακαριούσης μακαριότητος.
Αν οὕτω διαμείνητε, εὐζηλωτοτέραν ὑμῖν τὴν παρ
οῦσαν ἐπὶ τοῦ παρόντος, κἂν μὴ διὰ βίου, τηρή
σετε. Νῦν μὲν ἕκαστος ὑμῶν ἄγγελος ἐν τῇ πόλεις
περινοστεῖ. Νῦν ἡγεῖσθε περὶ ὑμῶν εἶναι τὸ λεγόμε
νον, ἐπὶ γῆς ὄντες, καὶ ἐν οὐρανῷ τὸ πολίτευμα έχον
τες. Φοβήθητε τῆς ἀξίας ἀποπεσεῖν· δυσέκνιπτον τὸ
μετὰ κάθαρσιν μόλυσμα.
HOMILIA 11
297 for sacra, quæ lucem tantam attulit iis
qui exsecrati erant, quantum nullus unquam sol
diem illustravit. Nec enim fas est profecto quid·
quam, licet omnium quæ in terra sunt pulcherrimum sit, cum præpotenti rerum opifice comparandum censere. Verum ne opificium quidem est illa
lux quæ illuminat animos, et aspectabilem bunc
solem illustravit. Agnoscite beatitatem quæ adest,
quæque præsens est. Si hoc in statu firmi permanseritis, optabiliorem vobis ac feliciorem solemnem hunc diem, quandiu vitam producere dabitur, observabilis. Nunc quidem certe unusquisque vestrum angelus Deive nuntius in urbe versatur: atque etiam nunc existimate plane vobis congruere quod dictum est: in terris degentes,
in cœlis conversationem habentes. Cæterum timete ne excidatis ab hac dignitate. Etenim inquinatio quæ post februationem et expiationem accidit, piaculum est quod vix eluitur.
Εβουλεύσαντό τι Λεοντοπολίται τῆς ἑαυτῶν
φύσεως ἡμερώτερον· ἀλλήλων ἀφέμενοι, τους γεί
τονας παρανόμων ἐγράψαντο. Ἐπεὶ μέχρι χθὲς καὶ
πρώην ἀδελφοί τε ἐπ' ἀδελφοῖς, καὶ παῖς ἐπὶ πατρί
καὶ πατὴρ ἐπὶ τῷ γένει παρεκάλει τὸν δήμιον. Τάχα
δὲ οὐδὲ τὸ νῦν ἐγχειρούμενον, καταλυόντων ἐπὶ τὴν
ἀλληλοφονίαν τὴν πάτριον· ἀλλ᾿ ἰδίᾳ μὲν ἕκαστος ἐπὶ
τὸν ἴδιον φέρεται· κοινῇ δὲ ἡ πόλις ἐπὶ τοὺς οὐκ εὐτυχῶς ἀστυγείτονας. Οὐ γὰρ ἀνεκτὸν αὐτοῖς, εἰ μὴ
καὶ δημοσίᾳ τὸ σχῆμα τῆς πόλεως κατηγορικὸν εἴη,
καὶ συκοφάντου χώραν ὑπεισελεύσεται· ἀλλ' ἡμῖν γε
εἰς τὸ μηδὲν ἀδικεῖν, αὐτὰ τὰ κατηγορημένα σαφείς
ἀποδείξεις παρέχεται, εὐτυχηκόσιν ἀκουὴν δικαστού.
Γεωργεῖν δὲ ἡμεῖς, οὐκ ἀγορεύειν δίκας εμάθομεν.
Τί ποτ' οὖν ἀποδεδειγμένων αὐτοῖς πάλαι καὶ π
παλαι τῶν προσηκόντων μέσων ὑπερβαίνειν ἀξιοῦσι,
καὶ ἐφ' ἡμᾶς ἔρχονται τοὺς ὑπὲρ αὐτοὺς καιομένους;
διψηροτέροις τε οὖσι, καὶ ἠδικημένοις παρὰ τῆς θέσ
σεως, ἀπεμπολοῦσι ἀεὶ τὸ περιγιγνόμενον; Ἐπειδὴ
τῆτες οὐ περιγέγονεν ἀργύριον, ἀξιοῦσιν αὐτὸ γενέ
σθαι τὰς ἡμετέρας συμφοράς Εἰς τοῦτο τείνουσι
πρώην γραφαί, καὶ σκοπὸς αὐτοῖς τῶν ψηφισμάτων
οὐχ ἕτερος. Ομολογοῦσι δή τι καὶ δεύτερον, δ παω
πρώτων ἡμῶν καὶ μόνων ἄξιον εἰρῆσθαι, παραστατικὸν
ὃν τῆς ἀδικωτάτη; αὐτῶν ἐγχειρήσεως. Πύρρωθεν γὰρ
αὐτοὶ κρηπῖδα τῇ συκοφαντία βαλλόμενοι ὑπὲρ ἀδείας
τοῦ τοῖς μὴ προσήκουσιν ὕδασι χρήσασθαι, τῷ σε μνώ
Decreverunt aliquid Leontopolitani mitius quam
ipsorum natura ferat, cum a se invicem abstinentes, vicinos violatarum legum accusarunt. Quandoquidem heri et nudius tertius fratres adversus fratres,
et filius contra patrem, et pater contra suos advocabat
carnificem. Neque porro id quod nune aggressi
sunt, hominum est mutuam illam cædem patriam
amolientium verum privatim quidem singuli in
singulos impetum faciunt: communiter vero civitas astygitones insectatur, eos qui non feliciter
nec bono suo sunt urbis vicini. Nam non præclare
secum actum iri crederent, nisi etiam publice conformatio civitatis accusatoria foret, et calumniatoris vicem subiisset. Jam vero nobis ea quæ accusatorie objiciuntur, claras probationes exhibent,
ut nemini inferamus injuriam quibus judex patientem accommodat aurem. Atqui nos arva colere, non causas actitare didicimus. Cur tandem
igitur, cum jamdudum hæc ita se habuerint, convenientia sibi munera et 298 tempora transcendere æquum censent, et adversus nos prodeunt,
qui plus quam ipsi accendimur? et majore sili
correptis, atque injuria affectis ratione situs,
venui semper exponunt avide id quod superest?
Quoniam autem hoc anno argenti nihil reliqui
fuit, volunt nostras ærumnas in lucro deputare.
Eo nimirum tendunt recentes illæ delationes:
nec alius ipsis finis est scitorum. Fatentur etiam τούτῳ δικαστηρίῳ πρόσοδον ἐποιήσαντο.
aliquid secundo, quod dignum est ut a nobis primis et solis enuntietur: cum ejusmodi sit n18
maxime ob oculos ponat injustissimum ipsorum institutum. Nam cum jam olim calumniæ fundsmenta alte jecerint pro securitate, quod non ad se attinentibus aquis utantur, ad hoc venerabile prætorium aditum sibi fecerunt.
In pervigilio Natalis Domini. Fed. Morello
interprete.
Νύξ Ιερά. Falsa est inscriptio Latina. Non
enim in pervigilio Natalis Domini, sed Resurrectiois habita videtur ad neophytos, ut ea verba signilicant, δυσέκνιπτον τὸ μετὰ κάθαρσιν μόλυσμα, επίbus ostenditur, recentes illos a baptismo esse; tam
φωτός ει φωτισμού mentio. Quocirca pro πατέρα
μένοις non dubito quin legi debeat καθηραμένας.
Έβουλεύσαντό τι. Ηactenus hrc cum ante
cedentibus erant conjuncta, sed perperam. Sunt
enim alterius argumenti.
οὐ γὰρ ἀνεκτὸν αὐτοῖς, εἰ μὴ καὶ δημοσίᾳ τὸ σχῆμα τῆς πόλεως κατηγορικὸν εἴη καὶ συκοφάντου χώραν ὑπεισελεύσεται· ἀλλ’ ἡμῖν γε εἰς τὸ μηδὲν ἀδικεῖν αὐτὰ τὰ κατηγορημένα σαφεῖς ἀποδείξεις παρέχεται, εὐτυχηκόσιν ἀκοὴν δικαστοῦ. γεωργεῖν δὲ ἡμεῖς, οὐκ ἀγορεύειν δίκας ἐμάθομεν. τί ποτ’ οὖν ἀποδεδειγμένων αὐτοῖς πάλαι καὶ πρόπαλαι τῶν προσηκόντων μερῶν ὑπερβαίνειν ἀξιοῦσι, καὶ ἐφ’ ἡμᾶς ἔρχονται τοὺς ὑπὲρ αὐτοὺς καιομένους, διψηροτέροις τε οὖσι καὶ ἠδικημένοις παρὰ τῆς θέσεως ἀπεμπολῶσιν ἀεὶ τὸ περιγινόμενον; ἐπειδὴ τῆτες οὐ περιγέγονεν ἀργύριον, αὐτὸ ἀξιοῦσι γενέσθαι τὰς ἡμετέρας συμφοράς. εἰς τοῦτο τείνουσιν αἱ πρώην γραφαί, καὶ σκοπὸς αὐτοῖς τῶν ψηφισμάτων οὐχ ἕτερος. ὁμολογοῦσι δὲ δή τι καὶ δεύτερον, ὃ παρὰ πρώτων ἡμῶν καὶ μόνων ἄξιον εἰρῆσθαι, παραστατικὸν ὂν τῆς ἀδικωτάτης αὐτῶν ἐγχειρήσεως. πόρρωθεν γὰρ αὐτοὶ κρηπῖδα τῇ συκοφαντίᾳ καταβαλλόμενοι ὑπὲρ ἀδείας τοῦ τοῖς μὴ προσήκουσιν ὕδασι χρήσασθαι, τῷ σεμνῷ τούτῳ δικαστηρίω πρόσοδον ἐποιήσαντο.
OMIAIA B.
Νυξ ἱερὰ (94%), φῶς ἐνεγκοῦσα τοῖς κατηραμένοις
ὅσον οὐδεὶς ἡμέραν ἔλαμψεν ήλιος· οὐδὲ γὰρ οὐδ'
ὅσιον ἐξετασθῆναι τῷ Δημιουργῷ, κἂν τὸ κάλλιστον
ἐπὶ γῆς. Ἀλλ᾽ οὐδὲ δημιούργημα ἐκεῖνο τὸ φῶς, δ
φωτίζει ψυχάς, καὶ τὸν αἰσθητὸν ἐφώτισεν ἥλιον.
Ὁμολογίᾳ τῆς παρούσης μακαριούσης μακαριότητος.
Αν οὕτω διαμείνητε, εὐζηλωτοτέραν ὑμῖν τὴν παρ
οῦσαν ἐπὶ τοῦ παρόντος, κἂν μὴ διὰ βίου, τηρή
σετε. Νῦν μὲν ἕκαστος ὑμῶν ἄγγελος ἐν τῇ πόλεις
περινοστεῖ. Νῦν ἡγεῖσθε περὶ ὑμῶν εἶναι τὸ λεγόμε
νον, ἐπὶ γῆς ὄντες, καὶ ἐν οὐρανῷ τὸ πολίτευμα έχον
τες. Φοβήθητε τῆς ἀξίας ἀποπεσεῖν· δυσέκνιπτον τὸ
μετὰ κάθαρσιν μόλυσμα.
HOMILIA 11
297 for sacra, quæ lucem tantam attulit iis
qui exsecrati erant, quantum nullus unquam sol
diem illustravit. Nec enim fas est profecto quid·
quam, licet omnium quæ in terra sunt pulcherrimum sit, cum præpotenti rerum opifice comparandum censere. Verum ne opificium quidem est illa
lux quæ illuminat animos, et aspectabilem bunc
solem illustravit. Agnoscite beatitatem quæ adest,
quæque præsens est. Si hoc in statu firmi permanseritis, optabiliorem vobis ac feliciorem solemnem hunc diem, quandiu vitam producere dabitur, observabilis. Nunc quidem certe unusquisque vestrum angelus Deive nuntius in urbe versatur: atque etiam nunc existimate plane vobis congruere quod dictum est: in terris degentes,
in cœlis conversationem habentes. Cæterum timete ne excidatis ab hac dignitate. Etenim inquinatio quæ post februationem et expiationem accidit, piaculum est quod vix eluitur.
Εβουλεύσαντό τι Λεοντοπολίται τῆς ἑαυτῶν
φύσεως ἡμερώτερον· ἀλλήλων ἀφέμενοι, τους γεί
τονας παρανόμων ἐγράψαντο. Ἐπεὶ μέχρι χθὲς καὶ
πρώην ἀδελφοί τε ἐπ' ἀδελφοῖς, καὶ παῖς ἐπὶ πατρί
καὶ πατὴρ ἐπὶ τῷ γένει παρεκάλει τὸν δήμιον. Τάχα
δὲ οὐδὲ τὸ νῦν ἐγχειρούμενον, καταλυόντων ἐπὶ τὴν
ἀλληλοφονίαν τὴν πάτριον· ἀλλ᾿ ἰδίᾳ μὲν ἕκαστος ἐπὶ
τὸν ἴδιον φέρεται· κοινῇ δὲ ἡ πόλις ἐπὶ τοὺς οὐκ εὐτυχῶς ἀστυγείτονας. Οὐ γὰρ ἀνεκτὸν αὐτοῖς, εἰ μὴ
καὶ δημοσίᾳ τὸ σχῆμα τῆς πόλεως κατηγορικὸν εἴη,
καὶ συκοφάντου χώραν ὑπεισελεύσεται· ἀλλ' ἡμῖν γε
εἰς τὸ μηδὲν ἀδικεῖν, αὐτὰ τὰ κατηγορημένα σαφείς
ἀποδείξεις παρέχεται, εὐτυχηκόσιν ἀκουὴν δικαστού.
Γεωργεῖν δὲ ἡμεῖς, οὐκ ἀγορεύειν δίκας εμάθομεν.
Τί ποτ' οὖν ἀποδεδειγμένων αὐτοῖς πάλαι καὶ π
παλαι τῶν προσηκόντων μέσων ὑπερβαίνειν ἀξιοῦσι,
καὶ ἐφ' ἡμᾶς ἔρχονται τοὺς ὑπὲρ αὐτοὺς καιομένους;
διψηροτέροις τε οὖσι, καὶ ἠδικημένοις παρὰ τῆς θέσ
σεως, ἀπεμπολοῦσι ἀεὶ τὸ περιγιγνόμενον; Ἐπειδὴ
τῆτες οὐ περιγέγονεν ἀργύριον, ἀξιοῦσιν αὐτὸ γενέ
σθαι τὰς ἡμετέρας συμφοράς Εἰς τοῦτο τείνουσι
πρώην γραφαί, καὶ σκοπὸς αὐτοῖς τῶν ψηφισμάτων
οὐχ ἕτερος. Ομολογοῦσι δή τι καὶ δεύτερον, δ παω
πρώτων ἡμῶν καὶ μόνων ἄξιον εἰρῆσθαι, παραστατικὸν
ὃν τῆς ἀδικωτάτη; αὐτῶν ἐγχειρήσεως. Πύρρωθεν γὰρ
αὐτοὶ κρηπῖδα τῇ συκοφαντία βαλλόμενοι ὑπὲρ ἀδείας
τοῦ τοῖς μὴ προσήκουσιν ὕδασι χρήσασθαι, τῷ σε μνώ
Decreverunt aliquid Leontopolitani mitius quam
ipsorum natura ferat, cum a se invicem abstinentes, vicinos violatarum legum accusarunt. Quandoquidem heri et nudius tertius fratres adversus fratres,
et filius contra patrem, et pater contra suos advocabat
carnificem. Neque porro id quod nune aggressi
sunt, hominum est mutuam illam cædem patriam
amolientium verum privatim quidem singuli in
singulos impetum faciunt: communiter vero civitas astygitones insectatur, eos qui non feliciter
nec bono suo sunt urbis vicini. Nam non præclare
secum actum iri crederent, nisi etiam publice conformatio civitatis accusatoria foret, et calumniatoris vicem subiisset. Jam vero nobis ea quæ accusatorie objiciuntur, claras probationes exhibent,
ut nemini inferamus injuriam quibus judex patientem accommodat aurem. Atqui nos arva colere, non causas actitare didicimus. Cur tandem
igitur, cum jamdudum hæc ita se habuerint, convenientia sibi munera et 298 tempora transcendere æquum censent, et adversus nos prodeunt,
qui plus quam ipsi accendimur? et majore sili
correptis, atque injuria affectis ratione situs,
venui semper exponunt avide id quod superest?
Quoniam autem hoc anno argenti nihil reliqui
fuit, volunt nostras ærumnas in lucro deputare.
Eo nimirum tendunt recentes illæ delationes:
nec alius ipsis finis est scitorum. Fatentur etiam τούτῳ δικαστηρίῳ πρόσοδον ἐποιήσαντο.
aliquid secundo, quod dignum est ut a nobis primis et solis enuntietur: cum ejusmodi sit n18
maxime ob oculos ponat injustissimum ipsorum institutum. Nam cum jam olim calumniæ fundsmenta alte jecerint pro securitate, quod non ad se attinentibus aquis utantur, ad hoc venerabile prætorium aditum sibi fecerunt.
In pervigilio Natalis Domini. Fed. Morello
interprete.
Νύξ Ιερά. Falsa est inscriptio Latina. Non
enim in pervigilio Natalis Domini, sed Resurrectiois habita videtur ad neophytos, ut ea verba signilicant, δυσέκνιπτον τὸ μετὰ κάθαρσιν μόλυσμα, επίbus ostenditur, recentes illos a baptismo esse; tam
φωτός ει φωτισμού mentio. Quocirca pro πατέρα
μένοις non dubito quin legi debeat καθηραμένας.
Έβουλεύσαντό τι. Ηactenus hrc cum ante
cedentibus erant conjuncta, sed perperam. Sunt
enim alterius argumenti.
Homily IIHomilia II
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
CATASTASIS. SYNESII CYRENÆI CATASTASIS Dicta in maximam barbarorum excursionem, præfecto Gennadio, ac duce Innocentio (*). 299 Equidem nescio quid de iisce calamitati bus dici oporteat, quæ in oculis omnium versantur. Nam neque sermonem instituere vacat iis quibus fere necesse est, neque rerum acerbitati par inveniri potest oratio. Quanquam nonnullos etiam ingruentium malorum magnitudine perculsos lacrymæ ipsæ defecerunt. Sed cum fentes Deus respiciat, et ista scire conveniat cos qui Romanorum imperium administrant, ad quoscunque potes corum scribe, qui de hac re ad imperatorium consessiın referre possint. Fac ut illis propediem aliquis renuntiet, quemadmodum Pentapolis nudiustertius optima adhuc imperatori possessio fuerit: quæ ut copiis atque potentia aliis cederet, benevolentia tamen potentiores eliam vincebat. Hoc illi probe inter eos sciunt, qui in rep. tractanda cum cura, studioque versati sunt inter quos magnum illum Anthemium præcipuum locum tenere cum audio, tum mihi facile persuadeo. Ilic igitur haud ignorat quot quibusve temporibus, illis maxime per quæ tyranni grassati NOTÆ. appellat Synesius concionem, translato vocabulo ab usu forensi. Nam et oratores declamatoresque dicuutur, cum ad dicendum prodeunt, suntque velut in proCincin. Herodotus lib. uti, p. 114 etc. Μox etc. Eusebius lib. pag. Αpud Ηarpocrationem in voce prima lilis constitutio. Deplorat autem (*) Interprete Dionysio Pelavio. patriæ cladem et exitium, quod finitimi inferebant barbari, maxime Ausuriani; qui ex antiquo Cyrenaicam vicinasque provincias latrociniis infestas habebant. Eosdem esse puto quos Ammianus Austurianos nominat lib. xxvi et xxvm. In hoc vero præcipne, ubi tales illos describit quales Ausuriauos Synesius, et insignem eorum excursionis historiam refert, quæ Joviani ac Valentiniani temporibus accidit. [NC] Utitur et hac voce eadem in signilicatione 1 De provid., Nola satis Grace haud imperitis loquendi ratio, acceptioque præpositionis istius maçá. Significat enim provincia ita profligata, in suarum provinciarum recensendo numero cam esse præteritam.
Continue reading PG 66: Catastasis →≣ entire volume