Diplomatic text · scholarios OCR (cleaned, language-split) — reverted from mis-slotted digitized 2026-06-09 — PG column chips mark the printed columns.
col. 1549–1550page 1 of 5
PG 10:1549τῶν καὶ ὑπεραλλόμενος μεγάλῃ τῇ φωνῇ, τῷ τηλ κούτων αὐτὸν ἀγαθῶν ἀξιώσαντι Θεῷ χάριτας ὁμολογῶν, μαρτύρων ἐν χοροῖς ἀνελαμβάνετο. "Ην δὲ καὶ οὗτος, τὸ μὲν γένος τῆς Καππαδοκῶν, τὸν δὲ τρόπον, πλήρης μὲν εὐλαβείας, πλήρης δὲ πίστεως, πρᾷος ἀνὴρ καὶ ἐπιεικής· τά τε ἄλλα σπουδαῖος, καὶ πνέων εὐωδίας ἁγίου Πνεύματος, τοσοῦτον συνοδίας στέφος σὺν τῷ μακαρίῳ Παμφίλῳ τῆς τοῦ μαρτυρίου τελεώσεως ἠξιώθη. ΙΖ'. Ἐπὶ τέτταρας δὴ ἡμέρας τοσαύτας τε νύκτας προστάξει του Φιρμιλιανοῦ τὰ πανάγια σώματα τῶν τοῦ Θεοῦ μαρτύρων βορὰ τοῖς σαρκοβόροις θηρίοις ἐξέκειτο. ὡς δὲ οὐδὲν αὐτοῖς προσῄει, οὐ θήρ, οὐκ ὄρνεον, οὐ κύων, ἐξ οἰκονομίας Θεοῦ, λειφθέντα σῶα καὶ ἀβλαβή, τῆς προσηκούσης τιμῆς καὶ κηδείας λα χόντα, τῇ συνήθει παρεδόθη ταφή, ναῶν οἴκοις πε ρικαλλέσι ἀποτεθέντα, ἐν ἱεροῖς τε προσευκτηρίοις, εἰς ἄλληκτον μνήμην τῷ τοῦ Θεοῦ λαῷ τιμᾶσθαι παραδεδομένα. ΕΚΘΕΣΙΣ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ Ἐκ Πατέρων ἡμεῖς καὶ διδασκάλων τὸν τρόπον καὶ τὸν τύπον ὠφελημένοι, ἐγχειροῦμεν μετρίως τῇδε τῶν κεφαλαίων ἐκθέσει, αἰτοῦντες συγγνώμην προπετείας ἡμεῖς οἱ νέοι χρόνῳ τε και μαθημά των, ἑκάστου τῶν ἀναγινωσκόντων εὐχῇ τῇ ὑπὲρ ἡμῶν τὴν συμπεριφορὰν κομιζόμενοι. Ἐκτιθέμεθα οὖν αὐτὴν καθ᾽ ἱστορίαν Λουκᾶ εὐαγγελιστοῦ καὶ συγγραφέως. Τοιγαροῦν διὰ μὲν τοῦ ἄλφα καὶ βῆτα αὐ τοτελῆ τὰ κεφάλαια, διὰ δὲ τοῦ ἀστερίσκου τὰς ἐν μέρει τούτων ἐχομένας ὑποδιαιρέσεις ἐσημειωσάμεθα. έχθεσιν χρόνων τε και μαθημάτων παρ' ὑμῶν ἑκάστου. διὰ μὲν τοῦ μέλανος... διὰ δὲ τοῦ κινναβάρεως.
genus ex Cappadocia; quoad mores vero plenus pietate ac plenus fide, vir mansuetus atque discre tus, studiosus in omnibus, et Spiritus sancti sua vitate redolens, eoque dignus factus tali cum beato Pamphilo exitus martyrialis corona. Deest hac clausula in Historia: quam tamen Eusebio abjudicare nibil nos cogit, qui Vitam Pam phili æque ac Historiam ecclesiasticam scripsit, cum jam Constantinus lege lata permisisset Christianis XVII. Sanctissima eorum corpora, de mandato Firmiliani, per dies quatuor totidemque noctes ja cuerunt, ferarumn carnivorarum dentibus exposita. Cum vero nulla neque fera neque volucris aut canis quisquam, per Dei dispositionem, ea contingeret; integra illa atque intacta relicta, congruo cum ho nore et cura, consuetæ sepulturæ sunt tradita, re positaque in ædium sacrarum pulcherrimis ct oratoriis sanctis, in perpetuam memoriam Dei po pulo ad honorem data. sacras ædes condere, et martyrum corpora eis in ferre. Si quis tamen malit hæc ab alio addita cre dere, nolim ei operosius contradicere. Interprete V. C. Bernardo de Montfaucon. G Hanc sub Euthalii Sulcensis episcopi nomine desinente sæculo præcedente ediderat Lau rentius Zacagnius in collectione Monumentorum ve lerum, pag. 428, Romæ vulgata. Porro Montfauco nii editionem contulit cum Romana Fabricius; cujus proinde collationem hic subjicimus. Euthal., Quam a Patribus et doctoribus utilem fornam et modum accepimus, in hac capitum expositione pro modulo nostro tradimus, temeritatis nostræ veniam rogantes nos, qui et quoad ætatem et quoad doctrinam juvenes sumus, quique ex singulorum qui hæc legent precibus, utilitatem undique colli gemus. Hanc igitur expositionem facimus secundum historiam Lucæ evangelista et scriptoris. Per alpha itaque et beta integra capita; per asteriscum vero eorum in partes subdivisiones adnotavimus. Id., Asteriscorum hujusmodi nota penitus ab. sunt a Coisliniano codice, unde opusculum descri psimus: quia asterisci quos Pamphilus initio ascri pserat, librariorum oscitantia postea exciderant. Sed commode contigit, ut suppleri illi potuerint e codice Vaticano. MONTFAUCON.
col. 1551–1552page 2 of 5
PG 10:1551Α'. Περὶ τῆς ἐξ ἀναστάσεως διδασκαλίας Χριστού καὶ ὀπτασίας πρὸς τοὺς μαθητάς, καὶ περὶ ἐπαγγελίας τῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος δωρεᾶς· θέας τε καὶ τρόπου τῆς ἀναλήψεως τοῦ Χριστοῦ Β'. Πέτρου διάλογος πρὸς τοὺς μαθητευθέντας περί θανάτου καὶ ἀποβολῆς Ἰούδα· ἐν ᾧ περὶ ἀντεισαγωγῆς Ματθίου κληρωθέντος χάριτι Θεοῦ διὰ προσ ευχής. Γ'. Περὶ θείας τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐπιφοιτήσεως ἐν ἡμέρᾳ Πεντηκοστῆς, γενομένης εἰς τοὺς πιστεύσαντας, " ἐν ᾧ Πέτρου κατήχησις, ° καὶ περὶ τούτου ἐκ τῶν προφητῶν,· περὶ πάθους καὶ ἀναστάσεως καὶ ἀναλήψεως Χριστοῦ, δωρεάς τε τοῦ ἁγίου Πνεύμ. τος. * Περὶ πίστεως τῶν παρόντων καὶ τῆς διὰ τοῦ βαπτίσματος αὐτῶν σωτηρίας. Περὶ ὁμονοίας κοινωφελοῦς καὶ προσθήκης τῶν πιστευόντων. Δ'. Περὶ τῆς ἐν Χριστῷ θεραπείας τοῦ ἐκ γενετῆς χωλοῦ· Πέτρου τε κατηχήσεως ελεγκτικής, συμπαθη τικῆς, συμβουλευτικῆς πρὸς σωτηρίας αὐτοῦ ἐν ᾧ ἐπιστασία ἀρχιερέων ζήλῳ τοῦ γεγονότος, καὶ κρίσις τοῦ θαύματος, Πέτρου τε όμολογία τῆς Χρισ στοῦ δυνάμεώς τε καὶ χάριτος. Περὶ ἀπίστων ἀρχιερέων προσταττόντων, ὡς οὐ δεῖ παρρησιάζεσθαι ἐπὶ τῷ ὀνόματι Χριστοῦ καὶ ἀνανεώσεως τῶν ἀποστόλων. * Εὐχαριστία ἀπὸ τῆς Ἐκκλησίας ὑπὲρ τῆς τῶν ἀποστόλων πιστῆς καρτερίας. Ε΄. Περὶ ὁμοψύχου καὶ καθολικῆς κοινωνίας τῶν πιστευσάντων ἐν ᾧ περὶ ᾿Ανανίου καὶ Σαπφείρας καὶ τῆς πικρᾶς αὐτῶν τελευτῆς. Γ' Ὅτι τοὺς ἀποστόλους ἐμβληθέντας ἐν τῷ δε σμωτηρίῳ ὁ ἄγγελος Κυρίου νύκτωρ ἐξέωσεν ἐπιτρέ μας ἀκωλύτως κηρύσσειν τὸν Ἰησοῦν·· ἐν ᾧ ὅτι τῇ ἑξῆς οἱ ἀρχιερεῖς αὐτοὺς πάλιν συλλαβόμενοι, ἐφ᾽ ᾧ μηκέτι διδάσκειν, μαστίξαντες ἀπέλυσαν. Γαμαλιήλου γνώμη πιστὴ περὶ ἀποστόλων, μετὰ παρα δειγμάτων τινῶν καὶ ἀποδείξεων. Ζ΄. Περὶ χειροτονίας τῶν ἑπτὰ διακόνων. Η΄. Ἰουδαίων ἐπανάστασις καὶ συκοφαντία κατά Στεφάνου, αὐτοῦ τε δημηγορία περὶ τῆς πρὸς ᾽Αβραὰμ διαθήκης τοῦ Θεοῦ καὶ περὶ τῆς τῶν ιβ' πατριαρχῶν· ἐν ᾧ τὰ περὶ τοῦ λιμοῦ καὶ πυρωνίας, καὶ ἀναγνωρισμοῦ τῶν υἱῶν Ἰακώβ, καὶ περὶ γενέσεως Μωϋσέως καὶ τῆς πρὸς αὐτὸν Μωϋσέα θεοφανείας ἐν ὄρει Σινὰ γενομένης· περὶ τῆς ἐξόδου καὶ μοσχοποιίας τοῦ Ἰσραὴλ ἄχρι τῶν χρόνων τοῦ Σολομῶνος καὶ τῆς τοῦ ναοῦ κατασκευῆς ὁμολογία τῆς ὑπερ ουρανίου δόξης Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀποκαλυφθείσης αὐτῷ Στεφάνῳ, ἐφ' ᾗ λιθόλευστος γενόμενος αὐτὸς Στέφανος, εὐσεβῶς ἐκοιμήθη. καὶ περὶ τῆς ἐνδόξου καὶ δευ τέρας αὐτοῦ παρουσίας. ἀποστολῆς. αὐτῶν. Θ'. Περὶ διωγμοῦ τῆς Ἐκκλησίας, καὶ ταφῆς Στο φάνου·· ἐν ᾧ περὶ Φιλίππου ἀποστόλου πολλοὺς ἰα σαμένου ἐπὶ τῆς Σαμαρείας. Ι'. Περὶ Σίμωνος τοῦ Μάγου πιστεύσαντος καὶ βαπτισθέντος σὺν ἑτέροις πλείοσιν·· ἐν ᾧ περὶ τῆς περὶ ἀπειλῆς τῶν ἀρχ. ἐπὶ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ. ἀνέσεως,
1. De doctrina Christi ex resurrectione (id est post resurrectionem) et de apparitione ad aposto los, deque promissione doni Spiritus sancti; de specie et modo assumptionis Christi. 11. Petri dialogus ad discipulos de morte et re probatione Judæ; ubi et de cooptatione Matthiæ in ejus locum, qui sorte electus est gratia Dei per ora tionem. III. De divino sancti Spiritus adventu ad eos qui crediderant, in die Pentecostes; ubi et Petri cate chesis, et loca ex prophetis de passione, resurre clione et assumptione Christi; de dono item Spi ritus sancti. De fide præsentium et de salute ipso rum per baptismum. De concordia utili et de incremento fidelium. IV. De curatione in Christo ejus qui ab ortu claudus erat. De Petri catechesi, ubi redarguit, compatitur et ad salutem dat consilia. Hinc adven tus sacerdotum ex rei gestæ livore, et judicium de miraculo, Petrique confessio circa Christi virtutem et gratiam. De incredulis sacerdotum principibus, præcipientibus non oportere in nomine Christi con fidenter agere, et de renovatione apostolorum. Gra tiarum actio Ecclesiæ pro fideli apostolorum perse verantia. V. De unanimi et communi consensu fidelium; ubi de Anania et Sapphira, ac de acerba eorum morte. VI. Quod apostolos in carcerem conjectos ange lus Domini noctu eduxerit, præcipiens ut sine im pedimento Jesum prædicarent. Hinc quod insequenti die sacerdotum principes ipsos rursum comprehen sos, ut non ultra docerent, flagellis cæsos dimiserint. Gamalielis sagax sententia circa apostolos cum exemplis quibusdam et demonstrationibus. VII. De ordinatione septem diaconorum. VIII. Judæorum commotio et sycophantia contra Stephanum. Concio ejusdem de testamento Dei cum Abrahamo et duodecim patriarchis; ubi de fame, frumenti emptione, et de filiis Jacob se mutuo * agnoscentibus; de ortu Moysis, et de apparitione Dei ad Moysem facta in monte Sina; de exitu et vituli fabrica a filiis Israel usque ad tempora Salo mnonis et templi constructionem; de confessione coelestis gloria Jesu Christi, quæ revelata est ipsi Stephano, super qua lapidatus ipse Stephanus pie obdormivit. IX. De persecutione Ecclesiæ, et sepultura Ste phani; ubi de Philippo apostolo, qui multos a mor bis curavit in Samaria. X. De Simone Mago, qui credidit et lraptizatus fuit cum aliis multis; ubi de missione Petri et Euthal. addit, Id., Id., Id., Id., Id. rectius, dimissiσης.
col. 1553–1554page 3 of 5
PG 10:1553τοῦ Πέτρου καὶ Ἰωάννου πρὸς αὐτοὺς ἀποστολῆς, καὶ ἐπίκλησις τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐπὶ τοὺς βαπτισθέντας. ΙΑ'. Ὅτι οὐκ ἀργυρίου οὐδὲ ὑποκριταῖς, ἀλλ' ἁγίοις διὰ πίστεως ἡ μετοχὴ τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐδίδοτο ἐν ᾧ τὰ περὶ ὑποκρίσεως καὶ ἐπιπλήξεως Σίμωνος. ΙΒ'. Ὅτι τοῖς ἀγαθοῖς καὶ πιστοῖς εὐοδοῖ ὁ Θεὸς τὴν σωτηρίαν, δήλην (ίσ. δῆλον) ἐκ τῆς κατὰ τὸν εὐνοῦχον ὑποθέσεως. ΙΓ΄. Περὶ τῆς οὐρανόθεν θείας κλήσεως τοῦ Παύ λου εἰς ἀποστολὴν Χριστοῦ·· ἐν ᾧ περὶ ἰάσεως καὶ βαπτίσματος Παύλου διὰ ᾿Ανανίου κατ' ἀποκάλυψιν Θεοῦ, παῤῥησίας τε αὐτοῦ καὶ συντυχίας τῆς διὰ Βαρνάβα πρὸς τοὺς ἀποστόλους. Δ'. Περὶ Αἰνέου παραλυτικοῦ ἰαθέντος ἐν Λύδδη διὰ Πέτρου·· ἐν ᾧ τὰ περὶ Ταβιθὰ τῆς φιλογήρου, ὴν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν ὁ Πέτρος διὰ προσευχῆς ἐν Ἰόππῃ. ΙΕ΄. Περὶ Κορνηλίου ὅσα τε πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος εἶπεν· ἐν ᾧ καὶ ὅσα Πέτρῳ οὐρανόθεν περὶ κλή σεως ἐθνῶν ἐῤῥήθη. "Οτι μετασταλεὶς ὁ Πέτρος ἦλ δεν πρὸς Κορνήλιον. * Επανάληψις παρὰ Κορνηλίου, ὧν εἶπεν ὁ ἄγγελος αὐτῷ τῷ Κορνηλίῳ. * Πέ τρου κατήχησις εἰς Χριστὸν, τοῦ τε ἁγίου Πνεύματος ἐπὶ τοὺς ἀκούοντας δωρεά, καὶ ὅπως ἐβαπτίσθησαν τότε οἱ ἐξ ἐθνῶν πιστεύσαντες. 1Ϛ'. Ὡς Πέτρος τὰ καθ᾿ ἑξῆς καὶ τὰ ἕκαστα τῶν γεγονότων διηγεῖται τοῖς ἀποστόλοις διακριθεῖσι πρὸς αὐτόν· τῷ τηνικάδε τὸν Βαρνάβαν ἐκπέμψας πρὸς τοὺς ἐν Ἀντιοχίᾳ ἀδελφούς. ΙΖ΄. Προφητεία Αγάβου περὶ λιμοῦ οἰκουμενικῆς καὶ καρποφορίας πρὸς τοὺς ἐν Ἱερουσαλὴμ ἀδελφούς. ἐν ᾧ ΙΗ'. Ἰακώβου τοῦ ἀποστόλου κατασφαγή καὶ Πέτρου σύλληψις πρὸς Ηρώδου, ὅπως τε αὐτὸν ἄγγελος θείῳ κελεύσματι ἐξείλατο τῶν δεσμῶν, καὶ ὁ Πέτρος εμφανής γενόμενος νύκτωρ τοῖς ἀδελφοῖς ὑπανεχώρησεν· ἐν ᾧ περὶ τῆς τῶν φυλάκων κολά σεως, καὶ μετέπειτα περὶ τῆς τοῦ ἀσεβοῦς Ηρώδου πικρᾶς τε καὶ ὀλεθρίου κατασφαγῆς 18. Αποστολή Βαρνάβα καὶ Παύλου πρὸς τοῦ Θείου Πνεύματος εἰς Κύπρον, ὅσα τε εἰργάσατο ἐν ὀνόματι Χριστοῦ εἰς Ἐλύμαν τὸν μάγον. Κ'. Παύλου εὐθαλής διδασκαλία εἰς Χριστὸν, ἔκ τε τοῦ νόμου καὶ καθ᾿ ἑξῆς τῶν προφητῶν, ἱστορικὴ καὶ εὐαγγελική·· ἐν ᾧ ἐλεγκτικῇ καὶ συλλογιστική διδασκαλία χρῆται· περὶ μεταθέσεως τοῦ κηρύγματος εἰς τὰ ἔθνη, διωγμοῦ τε αὐτῶν καὶ ἀφίξεως εἰς Ικόνιον. ΚΑ'. Οπως ἐν Ἰκονίῳ κηρύξαντες τὸν Χριστὸν, πολλῶν πιστευσάντων, εδιώχθησαν οἱ ἀπόστολοι. Οὐ δι' ἀργυρίου, Δίδοται, Διὰ Βαρνάβαν, Καὶ ὅσα πάλιν Πέτρῳ, Ὧν ὁ ἄγγελος ἐπεμαρτύρησε καὶ ὑφηγήσατο, τὸ τηνικάδε τὸν Βαρνάβαν ἐκπέμψασι. έπεμψαν. οἰκουμένης, 11., καταστροφῆς. ειργάσαντο,
Joannis ad illos, et invocatio sancti Spiritus in ba Euthal. id. id. minus bene. id. id. ptizatos. XI. Quod non argenti pretio, neque hypocritis, sed sanctis per fidem participatio sancti Spiritus detur; ubi de hypocrisi, et de increpatione Sinonis. XII. Quod probos et fideles Deus ad salutem do ducat, ut exemplo eunuchi palam est. XIII. De divina ex cœlo facta vocatione Pauli ad apostolatum Christi; ubi de curatione et baptismale Pauli per Ananiam secundum revelationem Dei; de ejus item fiducia in loquendo, de consortio ejus cum apostolis per Barnabam. XIV. De Ænea paralytico, qui Lyddæ per Petrum sanatus est; ubi et de Tabitha viduarum amante, quam Petrus Joppe per orationem a mortuis susci tavit. XV. De Cornelio, et quæ ipsi angelus dixerit; ubi etiam ea quæ Petro de cœlo circa vocationem gen tium dicta sunt. Quod evocatus Petrus venerit ad Cornelium. Repetit Cornelius ea quæ sibi angelus dixeral. Petri catechesis in Christum, et sancti Spi ritus donum audientibus collatum; et quomodo tuue ψaptizati sint ii ex gentibus qui crediderant. XVI. Quomodo Petrus ordine singula quæ facta fuerant apostolis secum disceptantibus enarrat. Tune Barnabam miserunt ad fratres qui Antiochiæ erant. XVII. Prophetia Agabi de fame in orbe futura; et de largitione facta fratribus qui erant in Jeru salem. XVIII. Jacobi apostoli cædes, et Petri ab Herode apprehensi historia; et quomodo ipsum angelus di vino jussu eruerit ex vinculis; ac Petrus, cum in conspectum fratrum noctu venisset, recesserit; ubi etiam de pœna custodum, deinde de impii Herodis acerba et miserabili cæde (per angelum). XIX. Missio Barnabæ et Pauli per divinum Spiri tum in Cyprum, et quæ fecerit (Paulus) in nomine Christi erga Elymam magum. XX. Paul excellens doctrina circa Christum ex lege ac deinde ex prophetis, illaque historica et evangelica; ubi confutatoria et syllogistica doctrina utitur circa translationem prædicationis ad gentes. De persecutione adversus illos excitata, et de fuga Iconium. XXI. Quomodo apostoli Christum Iconii prædi cantes, multis credentibus, persecutionem passi sint. Ιd., Forte MONTF. Id., quomodo etiam legendum Montfauconus conjecerat. 1d.
col. 1555–1556page 4 of 5
PG 10:1555ἐκ γενετῆς. φυλακέων πανέστιος. πανοικί. ΚΒ΄. Περὶ τοῦ ἐν Λύστροις ἐκ γεννητῆς χωλού ἰαθέντος διὰ τῶν ἀποστόλων· διόπερ εἶναί τε θεοί καὶ παρεῖναι ἔδοξαν τοῖς ἐγχωρίοις. Ενθα δὴ καὶ μετέπειτα λιθάζεται ὁ Παῦλος παρὰ τῶν ἀστυγειτόνων. ΚΓ'. Οτι οὐ δεῖ περιτέμνεσθαι τοὺς ἐξ ἐθνῶν πιο στεύοντας, δόγματι καὶ κρίσει τῶν ἀποστόλων· ἐν ᾧ ἐπιστολὴ αὐτῶν ἀποστόλων πρὸς τοὺς ἐξ ἐθνῶν περὶ τῶν φυλακτέων • 'Αντίρρησις Παύλου πρὸς Βαρνάβαν διὰ Μάρκον. ΚΔ'. Περὶ κατηχήσεως Τιμοθέου, καὶ τῆς κατ' ἀποκάλυψιν ἀφίξεως Παύλου εἰς Μακεδονίαν· “ἐν ᾧ περὶ πίστεως καὶ σωτηρίας γυναικός τινες Λυδίας, ο καὶ περὶ ἰάσεως τῆς πνεῦμα Πύθωνος ἐχούσης παι δίσκης, δι' ἦν τὸν Παῦλον καθείρξαν οἱ δεσπόται απ τῆς τῆς παιδίσκης·· καὶ περὶ τοῦ συμβάντος ἐκεῖσε σεισμοῦ καὶ θαύματος· καὶ ὅπως πιστεύσας δ είρη κτοφύλαξ, ἐν αὐτῇ τῇ νυκτὶ ἐβαπτίσθη παραχρῆμα, πανεύτιος * Οτι παρακληθέντες ἐξῆλθον τότε ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου οἱ ἀπόστολοι. ΚΕ'. Περὶ στάσεως γενομένης ἐν Θεσσαλονίκῃ τοῦ κηρύγματος ένεκεν, φυγῆς τε Παύλου εἰς Βέροιαν, κἀκεῖθεν εἰς ᾿Αθήνας. Κα'. Περὶ τῆς ἐν ᾿Αθήναις ἐπιβωμίου γραφής, φιλοσόφου τε κηρύγματος καὶ εὐσεβείας του Παύλου. ΚΖ'. Περὶ 'Ακύλα καὶ Πρισκίλλης καὶ τῆς Κορινθίων ἀπειθείας, καὶ τῆς κατὰ πρόγνωσιν αὐτοῖς εὐδοκίας τοῦ Θεοῦ ἀποκαλυφθείσης τῷ Παύλῳ·· ἐν ᾧ περὶ Πρίσκου ἀρχισυναγώγου πιστεύσαντος σὺν ἑτέροις τισὶν καὶ βαπτισθέντος.· Ότι στάσεως κινη θείσης ἐν Κορίνθῳ, ὁ Παῦλος ὑπανεχώρησεν· ἐλθών τε εἰς Ἔφεσον καὶ διαλεχθεὶς, ἐξῆλθεν. Καὶ περι Απολλὼ ἀνδρὸς λογίου καὶ πιστοῦ. ΚΗ΄. Περὶ βαπτίσματος καὶ τῆς τοῦ ἁγίου Πνεύ ματος δωρεᾶς δοθείσης διὰ προσευχῆς Παύλου τοῖς ἐν Ἐφέσῳ πιστεύουσι καὶ περὶ ἰάσεως τοῦ λαοῦ. * Περὶ τῶν υἱῶν Σκευᾶ, καὶ ὅτι οὐ δεῖ προσχωρεῖν ἀπίστοις καὶ ἀναξίοις τῆς πίστεως γινομένοις, καὶ περὶ ἐξομολογήσεως τῶν πιστευόντων περὶ τῆς ἐν Ἐφέσῳ κινηθείσης στάσεως ὑπὸ Δημη τρίου τοῦ ἀργυροκόπου κατὰ τῶν ἀποστόλων. ΚΘ'. Περίοδος Παύλου, ἐν ᾗ τὰ περὶ τοῦ θανάτου καὶ ἀνακλήσεως Εὐτύχου διὰ προσευχῆς ἐν Τρωάδι παραινέσεις τε αὐτοῦ Παύλου ποιμαντικαὶ πρὸς τοὺς ἐν Ἐφέσῳ πρεσβυτέρους·· ἐν ᾧ παράπλους Παύλου ἀπὸ Ἐφέσου ἄχρι Καισαρείας τῆς Παλαιστίνης. Λ'. Αγάθου προφητεία περὶ τῶν συμβησομένων τῷ Παύλῳ ἐν Ἱερουσαλήμ. ΛΑ'. Παραίνεσις Ἰακώβου πρὸς Παῦλον περὶ τοῦ, μὴ δοκεῖν κωλύειν Εβραίους περιτέμνεσθαι. ΛΒ'. Περὶ τῆς ἐν Ἱερουσαλήμ κατὰ τοῦ Παύλου κινηθείσης ἀταξίας, ὅπως τε αὐτὸν ὁ χιλίαρχος τοῦ πλήθους ἐξαιρεῖται· * ἐν ᾧ Παύλου κατάστασις περί ἐπ' αὐτοῖς. ΑΙ., ἐπ' αὐτούς. Κρίσπου, Πιστεύσασιν, ΑΙ., ἐγχειρεῖν. παραίνεσις ποιμαντική.
XXII. De claudo ab ortu qui Lystris erat, quique ab apostolis sanatus est: quapropter ab incolis deos esse et advenisse putatum est. Ubi etiam postea Paulus lapidatur a popularibus. XXIII. Quod ex dogmate et judicio apostolorum non oporteat fideles ex gentibus circumcidi; ubi epistola apostolorum ad fideles ex gentibus circa ea a quibus sese custodire debebant. Dissidium Pauli cum Barnaba propter Marcum. XXIV. De catechesi Timothei, et de profectu Pauli in Macedoniam per revelationem; ubi de fide et sa lute mulieris cujusdam Lydiæ, et de curatione puella quæ spiritum Pythonis habebat, propter quam do mini puellæ Paulum in carcerem conjecerunt; ac de terræ motu qui ibidem contigit, nec nou de mira culo: et quomodo carceris custos cum credidisset, ea ipsa nocte statim baptizatus est cum tota domo sua. Quod rogati apostoli tunc egressi sint ex car cere. XXV. De seditione Thessalonicæ facta propter predicationem, et de fuga Pauli Berceam et inde Athenas. XXVI. De inscriptione Athenis super altari; de philosophica prædicatione et pietate Pauli. XXVII. De Aquila et Priscilla, et de incredulitate Corinthiorum, etiamsi Paulo secundum præscien tiam beneplacitum Dei erga illos revelatum esset; ubi de Prisco (Crispo) archisynagogo, qui cum aliis quibusdam credidit et baptizatus est. Quod seditione Corinthi mota, Paulus recesserit; et quod, cum Ephesum venisset, exierit. De Apollo viro eloquente ac fideli. XXVIII. De baptismate et de Spiritus sancti dono concesso credentibus Ephesi per orationem Pauli, et curatione populi. De filiis Scevæ, et quod non oporteat accedere ad infideles et fide indignos, ac de confessione credentium. De seditione Ephesi mota per Demetrium argentarium contra apostolos. XXIX. Periodus Pauli, ubi de morte et resurre etione Eutychi in Troade per orationem Pauli adhortationes pastorales ejusdem Pauli ad presby teros Ephesi. Navigatio Pauli Ephesu Caesaream Palaesting. XXX. Agabi prophetia de iis quæ Paulo contin gere futurum erat in Jerusalem. XXXI. Adhortatio Jacobi ad Paulum, ne Hebræos cohiberet a eireumcisione. XXXII. De tumultu orte in Jerusalem contra Paulum, et quomodo eum centurio a multitudine eripuerit; ubi Pauli concio de se ipso, et de voca Euthal. Sic recte Euthal. pro cod. ms. Coisl. Rectius iterum Euthalii codices Montf. legebat Euthal., Euthal. id. Euthal,
col. 1557–1558page 5 of 5
Apologia pro Origene
PG 10:1557ἑαυτοῦ καὶ τῆς εἰς ἀπόστολον ἑαυτοῦ κλήσεως· περὶ ὧν ὁ ᾿Ανανίας πρὸς τὸν Παῦλον ἐν Δαμασκῷ, ὀπτασίας τε καὶ φωνῆς Θεοῦ γενομένης ποτὲ πρὸς αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ. * Οτι μέλλων ἐπὶ τούτοις ὁ Παῦ λος τύπτεσθαι, εἰπὼν ὅτι Ῥωμαῖος ἐστιν, ἀνεί θη ΑΓ'. "Οσα Παῦλος καταβὰς εἰς τὸ συνέδριον Επα θέν τε καὶ εἶπεν, καὶ εὐθυβόλως ἔπραξεν. ΛΔ'. Περὶ ἐπιβουλῆς μελετωμένης Ιουδαίοις κατὰ Παύλου, καὶ μηνύσεως αὐτῆς πρὸς Λυσίαν ἐν ᾧ ὅτι παρεπέμφθη ὁ Παῦλος τῷ ἡγεμόνι εἰς Και σάρειαν μετά στρατιωτῶν καὶ γραμμάτων. ΛΕ'. Τερτύλλου περὶ Παύλου κατηγορίας καὶ αὐτοῦ ἀπολογίας ἐπὶ τοῦ ἡγεμόνος. ΑϚ'. Περὶ τῆς Φήλικος διαδοχῆς καὶ τῆς Φήστου προσαγωγῆς, τῆς τε ἐπ' αὐτῶν ἀνακρίσεως Παύ λου καὶ ἀφέσεως. ΛΖ'. Αγρίππου και Βερνίκης παρουσία, καὶ πεῦσις τῶν κατὰ Παύλου * Έν ᾧ ἀπολογία Παύλου ἐπὶ ᾿Αγρίππου καὶ Βερνίκης, περὶ τῆς ἐν νόμῳ θρησκείας αὐτοῦ καὶ κλήσεως εἰς τὸ Εὐαγγέλιον, ὡς οὐδὲν ἀδικεῖ Ιουδαίους ὁ Παῦλος, Αγρίππας ἔφη τῷ Φήστῳ. ΛΗ'. Πλους Παύλου ἐπὶ Ρώμην, κινδύνων πλεί στων τε καὶ μεγίστων πάμπλεως * ἐν ᾧ παραίνεσις Παύλου πρὸς τοὺς σὺν αὐτῷ περὶ ἐλπίδος σω τηρίας. • Ναυάγιον Παύλου, ὅπως τε διεσώθησαν εἰς Μελίτην τὴν νῆσον, καὶ ὅσα τε ἐν αὐτῇ ἐθαυματο ούργει. ΑΘ΄. Ὅπως ἀπὸ Μελίτης εἰς Ρώμην κατήντησεν ὁ Παῦλος. Μ'. Περὶ διαλέξεως Παύλου πρὸς τοὺς ἐν Ῥώμη Ἰουδαίους. Κεφάλαια μὲν τὰ ὅλα μ'· τὰ δὲ τούτοις ἑπόμενα, ἅτινα τὰς σημειώσεις έχουσι διὰ τοῦ, μη'. Εἶπεν ἀνέθη, Ὑπὸ Ἰουδαίων, κατηγορία ἀπολογία. ἐπ' αὐτοῦ. Κατὰ Παῦλον, Εννόμου, ἔμπλεως. διὰ κινναβαρεως. στίχων
Paulum Damasci, de visione et voce Dei ad eum ali tione sua in apostolum; de adventu Ananiæ ad adde ex Euthal. Frustra conjicit Montf. legendum utramque enim formam tradunt grammatici. EDIT. Euthal. Id., et Id., quando emissa in templo. Quod cum his de causis Paulus mox verberandus esset, cum dixisset: Ro manus sum, dimissus est. XXXIII. Quænam Paulus, cum venisset in con cilium, passus sit, quæ dixerit, et quæ sagaciter fe cerit. XXXIV. De insidiis per Judæos contra Paulum structis, et de significatione ejus ad Lysiam facta. Quod Paulus missus sit Cæsaream ad præsidem cum militibus et litteris. XXXV. De Tertulli contra Paulum accusatione, et de apologia ejus coram præside. XXXVI. Felici succedit Festus. Paulus causam suam agit apud ambos, et dimittitur. XXXVII. Agrippæ et Bernices adventus, et inter rogatio circa Pauli causam. Apologia Pauli coram Agrippa et Bernice, de suo secundum legem cultu, deque vocatione sua ad Evangelium. Agrippa ait Festo, Paulum Judæos nihil lædere. XXXVIII. Navigatio Pauli Romam cum periculis multis maximisque; ubi adhortatio Pauli ad socios de spe salutis. Naufragium Pauli. Quomodo vectores in Melitam insulam evaserint, et quæ ibi mirabilia patraverit. XXXIX. Quomodo ex Melita Romam Paulus ad venerit. XL. De colloquio Pauli cum Judæis qui Romæ erant. Capita quidem quadraginta sunt: quæ vero post capita asterisco notantur, quadraginta et octo. id. id. Id., Id., Apud eumdem ibidem notatur numerus seu versuum poβ', 172. Sed ille longe minor est pro toto libro Actorum, queui p. 411 reperio 2556. Apologeticum S. Pamphil pro Origene retinuimus inter scripta ad Origenem spectantia quae ipsius operibus in editione Ruæana subjunguntur. Adi Collectionis nostræ tomum quintum decimum. EDIT. PATROL.
Continue reading PG 10: Phileas Thmueos Episcopus et Martyr →≣ entire volume