Christus ex humanitate et Verbo mistus est, 197. Quo nodo, 197. Christus est interliminium quoddam divinita tis et bumanitatis, 101. Christus defessus ex itinere dici tur, et quomodo 758. Esuriisse, 758. Cepisse somnum, 758. Christi miracula, 837m. Christi passio voluntaria et quidem pro peccatis nostris, 838m. seq. Christi vitæ sum marium, 836m. Cur Cane nuptiis interfuerit, 837m. Chri stus non tanquam Verbum, sed tanquam homo ductus a spiritu in desertum ut tentaretur, 819m. Comparatio Christi cum Mose et Aarone, 215. Cum ar chitecto, 175. Comparatio spiritus cum vase, 349. Com paratio senis cum piscibus, 385. Comparatio equi cum seue, 386. Comparat se auctor cum pedo et canibus, 388. Comparatio hæreticorum cum vitulis petulantibus, 390. Cum statuariis, 412. Cum Ethiopibus et pardis, 417. Cum pictoribus, 429. Cum pueris et arundinibus, 435. Com paratio fabri cum Deo, 473. Comparatio Filii cum lumine, 480. Comparatio Patris et Filii cum opificibus, 616. Com paratio Patris et Filii cum sole et lumine, 110, 114. Comparatio Filii cum sole, 140. Lumine et fonte, 109. Cum domo, 134. Comparatio currus cum tempore, 96. Comparatio hæreticorum cum meretriculis, 2. Conjugium est res honoranda, 704, 724. Consubstantialis vocabulum, 391. Consubstantialem Deo et Patri Filium, 405. Contraria sunt immediata alia, alía mediata, 64. Core, Dathan et Abiron Levitæ puniuntur, quare, 402 el seq. Corporei ad incorporeum quæ conformitas, 52. Creare est operationis, generare vero naturæ, 181. Creata serva sunt creantis Dei, 59. Creatum quid, 333. Crea tura et genimen differunt, 183. Quid sint, 163. Creaturæ habent tantum per participationem quæ Filii sunt, Filius per naturam, 179. Creatura justificare non potest, ideo spiritus justificans est Deus, 6. Creaturam non esse Fi lium, 151, 149. Creatura particeps est Dei per spiritum, Curiositas superflua in sacris rebus vitanda, 845m., 846m cuin adnot. Dæmonum obedientia, 581. Datum optimum, et donum perfectum quid, 494. David patriarcha, 602. Delinitio hominis, 261. Definitio substantiæ, 261. Defi nitio ipsa quid, 262. Ex quot vocibus, 425. Deliberatio præcedit ea quæ fiunt in tempore, non quæ æterna sunt, 52. Deliberatio non præcedit Filium, 52. In rebus naturalibus non præcedit, 53. Deliberatio est idem ac prudentia, 55. Deus erat ab initio et in forma et æqualitate Patris, 568 et seq Deus est in nobis per Spiritum sanctum, 666. Deas non exsistit propter aliquid, sed nos illi propter aliquid similes sumus, 161. Deus sapientia terram funda vit, 170. Dei consilium quid, 683. Deus unus trionymus juxta Sabellii, Photini et Marcelli contractionem et con fusionem, 707m., 813m. Deificare eos qui dii non sunt, non esse factæ aut geni tæ naturæ, 641. Deitas est præstantior quam ut cerni possit, 683. Differentia nominum essentiæ rationem non distin guit, 69, 187. Disciplinarum sacrarum nulla est satietas, 714. Dissertatio de Trinitate utilis Ecclesiae futura, 2 Dissimiles in nullo Pater et Filius, 12. Divina essentia qualis sit, 68. Divina generatio quæ, 443 et seq. Divinas res nomine tenus possidemus, Filius autem naturaliter, 128. Divinarum rerum comprehensio, 583. Divina scripta magna diligentia pervestiganda sunt, Divinitas una est, 78. Nulli mutationi aut alterationi obnoxia, 78. Divinitas nominibus nobis usitatis appella tur, sed aliter quam nostra se habet, 191. Divinitas loco circumscribi non potest, 60. Divinum pro Deo, 670. Doctrinain non facere Filium creatorem, 152 et seq. Doctrina evangelica, 290. Dominatio Filii et Patris quæ, 607. áဲ, dɔžáva: el férov quomodo et quotupliciter acci prautur, 239, Erumanuel est homo et Deus, 735. Emmanuel quomodo explicatus, 716. Cui convenia!, 717. Emmanuel quis, 551. muliere natus, 708. Quando, 740, Ubi prius erat, Eorum quæ sunt aliud est Deus, et aliud mundus, 83. Erat quando non erat imperite dictumi, 15. Juxta er rorem, 19, 26, 27. Erat exsistens, eris, erum, sum, et est, dici de Verbo, non de creaturis, sed olim, aliquando, et pridem, et ante, et fuit, etc., 21. Essentia differt ab hypostasi, 408. Eunomius opificem Deum potius quam genitorem in ducit, 41. Eva cur de Adami costa, 807m. Evangelium legi antecellit, 476. Exinanitio, 485. Factum est caro Verbum Dei, et quomodo, 718. Factum est quomodo intelligendum, 718. Fidelis nihil aliud significat quam verus alque immu tabilis, 214. Fides, quæ, 443. Filiatio substantialis Filio tribuitur, 489. Filiationis appellatio, quæ, 416. Filii essentia in eo non consistit quod aliquid a Patre accipiat, 40. Filium esse Deum, 195. Filium non esse an numerandum servis, 205. Filium esse primogenitum et unigenitum, et quomodo, 522. Filius est ex non facto, nou factus, sicul de Den Deus, de lumine lumen, 12. Fi lius est in Patre quomodo, et nos sumus, et quomodo, 108. Filium esse ex essentia Patris, 131. Filius ex Patre genitus quomodo, 69. Filius est immutabilis, 12. Filius non est in Patre sicut corpus in corpore, sed ut insepa rabilis ab ejus essentia, etc., 54. Filius Dei non est fra ter, 22. Est Verbum et sapientia, et splendor illius, 23, 31. Est character sive forma substantiæ Patris, 28. Non est instrumentum quo Pater ad totius universi creatio nem usus sit, 30. Non est pars Patris, sed ex ipso, et in ipso, 51. Est expers principii temporalis, 34. Filius ex Patre genitus, ut sapientia ex mente, 48. Filius est conditor temporum, 52. Omnia per ipsum facta sunt, 52, 54. Filius se opponit creaturæ, 99. Filius vocatur natura liter, nos per gratiam, 113. Filius est nomen proprium, 419. Filius habet naturaliter quæ Patris sunt, 223. Di versus ab omnibus, 226. Filius æternus, atque ante sa cula ineffabili generatione ex Patre procedens,.365. Fi lius processit à Patre, et quomodo, 365. Filius est lu men, 567. Filius est veritas, 369. Filius est imago et si militudo Dei ac Patris, et vultus ipsius, 375. Filius Dei est justitia, 575. Filius est et vocatur gloria Patris, 373, Filius est dextera et brachium Dei, 375. Potentia Dei ac Patris, 377. Est et vocatur Deus, 377. Est Dominus, 179. Est rex, 382. Est vita secundum naturam, 384. Est voluntas Dei ac Patris, 385. Filius non est unus ex crea turis, sed potius ipse illarum creator et dicitur et est, 169 et seq. Filius non est nomen adventitium Unigenito, 415. Fons sapientiæ et vitæ, et est et vocatur Deus, 27. Filii missio intelligitur de assumpta humanitate, 694m. Fiii missio non innuit Patrem majorem, 692m. Filius Patri consubstantia:is, 692m. el Generatio divina quomodo se habeat, 417, 448. Differt ab humana, 447, 448. Absque passione, 686m. Generatio nis intervallate tria dautur tempora, 35. Generatio di vina discrepat ab humana, 43, etc. Generativa facultas Dei talis qualis creativa, 48. Generationis vocabulum, 414. Citra generationem exsistere et per generationem differunt, 421. Generatio in Deo differt a creatione, 439. Genitum et factum indifferenter dici, etiam de iis qui naturaliter filii sunt, 212 et seq. Genitum quid, 332. Ge nitum, 419. Genitum et ingenitum quid, 431 et seq. Ge niti significationem ex rei veritate habet Filius, 458. Gentilium sapientes verborum ornatu ac pompa dele clantur, 714. Gratia adoptionis quibusnam data sit, 459. Hæreticorum cum meretriculis comparatio, 2. Hæretici rum multis rebus comparantur. Vide Comparatio. Hære ticorum insania, 418. Hæretici vocantur opinionibus ebrii, 678. Hæretici velut immanes lupi devastant gre kes ovium, pro quibus Christus mortuus est, 713. Hære ticorum Arii, Eunomii, Apollinaris, Marcionis, Manetis et Pauli Samosatensis errores circa Verbi incarnatio nem, 810m. seq. Homo quid, 167. Hominis accurata descriptio, 803, 806m Humilitas verborum Dei ad incarnationem defertur, 71. Humilitas etiam actionum, 72. Hymenæi et Alexandri error, 199.

Prologus sive Protheoria. De genito et ingenito, et quod me lius sit atque dignius Deum Patrem vocari, quam inge uitum. ASSERT. II. Quod ingenitum non sit substantia, sed substantiæ significativum. ASSERT. III. Quod ingenitum non sit substantia, sed tantum significet Deum genitum non esse. ASSERT. IV. Adversus cos qui dicere non verentur, Erat aliquando, cum non erat Filius.» Afferuntur syl logismi et argumentorum probationes cum testimoniis Scripturæ ex quibus omnibus efficitur quod Verbum Dei sit æternum. Ejusdem rei probatio veritati consentanea, quod di ctum illud, Invisibilia ejus a creatione mundi, per ea que facta sunt intellecta, conspiciuntur, sempiterna quo que ejus virtus et divinitas, Filium significat. Alia testimonia, quod æternus sit Filius. Demonstrationes per testimonia, quod sacræ Scripturæ voces has, erat, exsistens, eus, eram, sum et c'est, › de Verbo solum dicunt; de creaturis vero non item, sed olim, sive aliquando, pridem, ante, fuit,» aliaque his similia. Amplius, quod æternus sit Filius, cum solutione ob jectionum. Aliud, de æternitate, syllogismos cum quadam qua stione connexus, unde colligitur confitendum esse Fi lium ex essentia Patris esse, et non extrinsecus acces sisse si autem ita est, coæternum etiam Patri esse. $3 Aliud, de æternitate Filii. Interrogatio Arianorum absurditatis plena; cui alia non absimilis interrogatio opponitur, docens non esse aliquid stulte interrogandum. Adversus interrogantes, An habuisti filium antequam gigneres?» et dicentes, Ita neque Deus habuit Filium priusquam eum gigneret. ▸ ASSERT. V. Quod Pater non exstitit ante Filium, tametsi ingenitus sit, sed coæternus ipsi fuit Filius ge nitus. ASSERT. VI. Quod Pater citra divisionem et citra corruptionem ex seipso genuerit Filium. ASSERT. VII. Adversus eos qui objiciunt, ‹ Pater utrum fortuito genuit Filium, an voluntate.» ASSERT. VIII. Adversus dicentes, non Patri, sed vo luntati ejus similem esse Filium. ASSERT. IX. Quod consubstantialis sit Filius Patri, ex dictis, Quid me dicis bonum? Nemo bonus, nisi unus Deus. Et, ‹ Vado ad Patrem meum et Patrem ve strum, et Deum meum et Deum vestrum. Item, Pater major me est. ASSERT. X. Quod consubstantialis Patri sit Filius. Defensio illius dicti, Cur me dicis bonum?, et illius expositio. ASSERT. XI. Quod Filins sit Patri consubstantialis, ex dicto, Pater meus major me est. ▸ Aliud docens quod, proposito majore et minore, im perite admodum inæqualitas inferatur: quod, juxta Ari stotelis disciplinam, alterius sit generis." Aliud demonstrans, per id quod dicitur Pater major, simul etiam inferri Filium. Est autem non minor ipso. Quod Filius similis sit Patri, proposito dicto illo, Amen dico vobis, non surrexit inter natos mulierum major Joanne Baptista, etc. ASSERT. XII. In illud, Ego in Patre, et Pater in me; › et, Ego et Pater unum summus; ubi deinceps de monstratur Deum fuisse qui liberavit patriarcham Jacob ex omnibus malis. Demonstratur, quod Verbum Dei species ipsius sit quod Verbum vocetur species Dei. Vebemens demonstratio docens quod quæ aliquibus assimilantur, non in universum et naturaliter insunt His quibus assimilantur: sed quæ calora'ßter aliquibus in sunt, velut imagines quædam sunt corum ad quæ nostra voluntas impellitur. Fieri aliquid in Deo, non naturæ immutationem sign ficat, sed per ipsum, vel ab ipso. Quo pacio intelligendum sit dictum illud, U}t quem admodum ego et tu unum sumus, ita et ipsi in nobis unum sint; ego in ipsis et tu in me, ut sint perfecti in unum. ▸ Aliud ostendens accurate, quod nos propria nostra na tura non amissa in divinam naturami tratismutamur, quan do unum cum Deo effici dicimur, sed quod, participes ipsius facti, ita vocamur. ASSERT. XIII. De similitudine Filii cum Patre, et quod non est naturæ mutabilis Filius, aut extrinsecus sub sistens, sed ex ejus essentia procedens, ut Filius. 206 Quod non per alterationem a deteriore statu in pra stantiorem similis sit Patri Filius, sed naturaliter. Aliud declarans Filium esse ex substantia Patris, et non extrinsecus productum, quemadmodum hostes Christi contendunt; et, quoniam exstrinsecus productus non est, similis illi est. Demonstratio ex sacra Scriptura, quod per par ticipationem divinitatis ad imaginem ipsius formiemur. Neque enim satis fuit ad id ut videretur et fieret homo imago Creatoris, solam cogitationem exprimi. ASSERT. XIV.) De similitudine Patris et Filii, propo sito dieto hoc, Sicut enim Pater habet vitam in seipso. ita et Filio dedit vitam habere in seipso. Ex quo infer tur syllogistice Filium esse naturaliter vitam, sicut et Pater. ASSERT. XV. In illud quod in lib. Proverb. dicitur, Dominus creavit me principium viarum suarum, in opera sua. Quod verbum illud, ‹ creavit,» non de es sentia Verbi dicatur, et quod Filius non sit creatura vel opus. Demonstratur auctoritatibus sacræ Scriptura, quod nulla creaturarum adoretur quasi Deus, quodque ea quæ adorant, adorari aut glorificari non sustineant. Objectio ex dogmatibus Arii, quæ veram, ut ipsi pu tant, causam continet propter quam factus sit Filius, et ejusdem per solidos syllogismos refutatio. Aliud in illud, Deus formavit me, etc. Et quod Fi lius non sit creatura. Aliud orthodoxorum, Si creatura est Filius, quomodo natura Creator esse potes!? Non enim hoc creaturarum proprium est. Cui subjiciuntur bæreticorum objectiones et refutationes. Observatio, ex qua discimus angelis et sanctis prophe tis consuetudineni esse jussis a Deo. etiam interrogatio nes proferre, ignorantibus interdum id quod jussum est. Verbum autem Dei non ita facere reperitur. Aliud in illud, «Quando præparabat ecœlum, ei ad eram. > ASSERT. XVI.· - De æternitate Filii, et quod inseparu biliter ex substantia Patris procedit. Quod eorum quæ creaturæ insont nihil Filio insit, ac proinde creaturam non esse, 302 ASSERT. XVIII. Quod non sit idem creatum el gr nitum, neque in Deo creare et gignere. ASSERT. XIX. - Adversus dicentes, quod Filius non sit Verbum Patris, sed diversus ab ipso et extraneus. Ex quo concluditur quod consubstantialis sit Patri, et non extrinsecus, sed ex ipsius essentia. ASSERT. XX. In illud, Sustinuit crucem, ignominia contempta. Idcirco et Deus exaltavit ipsum, el dedit ei nomen quod est super omne nomen,»uhi annotationes aliquot de incarnatione eodem pertinentes. In illud, Dedit illi,, etc.; et, Superexaltavit ipsum,» aliaque hujusmodi quæ de Christo dicuntur. In dictum illud Pauli, Sedet in dextera magnitudinis in excelsis, tanto melior factus angelis. + Exempla, quibus declaratur vocem hanc, me'tor» in sacra Scriptura etiam de iis quæ multum inter se 41 stant, aut ratione nature, aut dignitatis, aut secunduni mensuram gratiæ usurpari. Quod illud, ● Melior factus est angelis, › ferentiam substantiarum, sei administrabenium reteren non ad dif dum sit. Quod aliter etiam dictum est.

Appendix dictorum de humanitate Christi, ac præterea solutio. Quod bona sit utilissimaque administrationum compara tio, angelorum scilicet et Filii, vim vocis, melior,, ex planaus quo pacto enim melior angelis sit, et quanto, ex iis intelligemus. ASSERT. XXI. In dictum illud Apostoli, Considerate apostolum et pontificem confessionis nostræ Jesum, qui fidelis factus est ei qui fecit ipsum. Ex quo infertur quod Filius non sit opus vel creatura. ASSERT. XXII. - In illud, De die et hora illa nemo novit, nec angeli coelorum, neque Filius, nisi Pater so lus.> ASSERT. XXIII. In illud, Pater amat Filium, et om Dia dedit in mano ejus;ɔ et in illud, Omnia mihi tra dita sunt a Patre; et in illud, Non possum a me facere quidquam, sed sicut audio judico; et in alia dicta his similia. Quænam sint opiniones tenendæ de Deo Patre. V.Quid de Filio sentiendum sit. VI.—Quod Filium Patri coæternum docent Scripturæ. VII.— Ex Vetere Testamento sempiternus demonstra tur Filius. VIII Quod alia conveniunt Deo Verbo, alia assom ptæ naturæ. IX. - De generatione ex Deo. Quid significent Domini nomina. Quod nemo uovit Filium, nisi Pater; nemoque Patrem novit, nisi Filius. XII. Quod par sit Patris et Filii potentia. XIII. Quod multipliciter discere licet Patris ac Filit æqualitatein. Demonstratio quod honore sit par Patri Filius. In ea quæ humano more dicuntur ab evangelistis de Servatore, nimirum in illud, Flevit;» et in illud, Nunc anima mea turbata est; et, «Si pos sibile est, transeat a me calix iste; et, Tristis est ani ma mea, aliaque hujus generis dicta. Auctoritates sacræ Scripturæ falsas hæreticorum opiniones subvertentes. ASSERT. XXV. - In illud, Primogenitus omnis crea turæ. Quod Filius non sit creatura. ASSERT. XXVI. — In illud fliis Zebedæi dictum, Se dere a dextris meis aut a sinistris non est meum dare. › ASSERT. XXVII. In illud, Ut cognoscant te solum verum Deum, et quem misisti Jesum Christum.> 419 ASSERT. XXVIII. In illud Lucæ dictum, Jesus au tem proficiebat sapientia et ætate ac gratia apud Deum et homines. > ASSERT. XXIX. In illud, Cum vero subjecta ei fue rint omnia, tunc et ipse quoque Filius subjicietur ei qui sibi cuncta subjecit. ASSERT. XXX. In illud, «Pater, glorifica me illa glo ria quam habui apud te, antequam mundus esset. › 458 ASSERT. XXXI. Adversus dicentes, quod Deus nihilo plus sciat de sua essentia quam nos, sed quidquid ipse scit de seipso, idipsum et nos quoque circa ullam dif ferentiam scire. ASSERT. XXXII. Testimonia ex Novo Testamento, eorumque expositiones, cum syllogismis, quod Filius sit Deus, secundum naturam; ex quo infertur non esse opus vel creaturam. ASSERT.XXXIII. Quod Spiritus sanctus sit Deus secun dum naturam et ex essentia Patris. Et quod per Filium creaturis donetur. ASSERT. XXXIV. – Testimonia Scripturæ quibus doce tnr, quod Spiritus sit Deus, et eamdem omuino cum Fi lio operationem habeat, quodque non sit alienus ab ipsius essentia. Hoc etiam ex iis docetur, quod, cum Deus in nobis habitare dicitur, Spiritus sit qui inhabitat. 574 AssenT. XXXV. Testimonia sacræ Scripturæ quibus probatur, quod Filius sit genitus ex Patre, et non crea LIBER DE SANCTA ET CONSUBSTANTIALI TRI tus. Præfatio. DIALOGUS PRIMUS. — Quod consubstantialis et coæternos Deo et Patri sit Filius. DIALOGUS II. Quod coæternus item sit Deo av Patri, et quod ex ipso secundum naturam genitus sit Filius. 714 DIALOGUS II. - Quod Deus verus sit Filius, quemad modum et Pater. DIALOGUS IV. Quod Filius non sit creatura, neque factura. DIALOGUS V.Quod que deitatis propria sunt, et glo ria, naturaliter sint in Filio quemadmodum et in Patre. DIALOGUS VI. Quod quæ propria sunt humanitatis, quæque non valde Deo convenienter dicta sunt de Filio, incarnationis administrationi conveniant, non ipsi naturæ Verbi, quatenus intelligitur et est Deus. De sancto Spiritu, quod Deus sit et ex Deo secundum naturam. Quod una sit Patris et Filii natura. Quod multis locis Dominus unam esse suam Altera demonstratió quod æqualis Patri sit et Patris substantiam docuit. Filius. Quod una est Patris ac Filii dominatio. 1175 De Spiritu sancto. XX. Quod in eodem ordine cum Patre Filioque col locatur. XXI. Demonstratur Spiritus sancti dominatio. 1178 XXII. - Quod Paracletus sit creator. XXIII. Quod ex Deo sit Spiritus sanctus. XXIV. Quod magnus Apostolus Spiritum sanctum Deum esse scirit. XXV. Quod etiam divus Petrus consonam de Spiritu sancto gerit sententiam. XXVI. Multifariam demonstratur Deum esse Spi ritum sanctum. XXVII. Quod absque creatione ex Deo sit Spiritus sanctus, ideoque et æternus vocetur. XXVIII. Fidei summa. Admonitio. Quid sit Christus. Qualiter intelligi debeat Emmanuel. 1371 Quid est Jesus. Quam ob causam Dei Verbum dictum sit Quam ob causam exinanitum dicitur Dei Quomodo unus est Christus. bomo. Verbum. Quomodo unus est Emmanuel. Quam esse dicimus adunationem. CAP. IX.· De carbone. CAP. X. Quod incorporalis divinitatis corpus facta fuerit ipsa caro, habens animam rationabilem; et quod, si ea a sese dividere voluerimus, procul dubio labefacta bimus dispensationem quæ in Christo intelligitur. 1379 CAP. XI. Quod, adunato Deo Verbo vere humanitati, inconfusæ tamen substantiæ (id est subsistentiæ) per manserunt. CAP. XII.· Quod, cum esset Deus Verbum, factus sit homo; nec homo simpliciter, nuda conjunctione honora tus, vocatus sit ad parem dignitatem Dei Verbi, sive au ctoritatem, sicut quibusdam videtur. CAP. XIII. Quod Christus Jesus vocetur homo factus Deus Verbum. CAP. XIV. Exempla divinæ Scripturæ quod Dei Ver bum homo factum manserit Deus. De propitiatorio. 1387 CAP. XV. Aliud de virga Mosis. CAP. XVI. Aliud de manu Mosis leprosa et integre CAP. XVII. Quod Christus non erat homo poc, nec simpliciter in homine inhabitavit Deus Verbum; sed quod magis caro sit factum, sive homo perfectus secun dum Scripturas. sanata. CAP. XVIII. Quod Emmanuel Deus habuerit aliter inhabitantem, quam nos. CAP. XIX. Dicta apostolica in quibus Deus nomina tus est Christus. CAPITA argumentorum de sancto Spiritu. CAP. XX. Aliud. Cap. XXI. Aliud. Procemium. CAP. XXII. Aliud. CAPITULUM 1. Quod Deus multum æstimet hominum CAP. XXIII. Aliud salutem. CAP. XXIV. Aliud. Quæ sit ecclesiasticæ doctrinæ forma. Quod hæc instructio orthodoxis tradatur. 1150 CAP. XXV. Quomodo oporteat intelligere: Verbum caro factum est, et habita,it in nobis; et quomodo pro

XV. Nist Christus mentem quoque assumpsisset, nihil nostrom interesset victoria de diabolo. Contra Apol linarem. f412 XVI. Quod defensionem habeant peecatores, si men tem, utpote infirmam, Deus Verbum non suscepit. 1463 XVII. Argumenta ad demonstrandum recte factam fuisse mentis humanæ assumptionem. XVIII. Hæreticorum contraria argumenta solvuntur. prium ipsius dicatur corpus. Quomodo intelligitur; Virgo san cta. Dicta de Christo. Aliud. Unigenitus. Quod Deus nominatur et homo apparens Aliud. Aliud. Aliud. CAP. XXXIII. De Christi passione; et quod stile sit, quod secundum aliud et aliud de uno et eodem dicitur, nec dividimus in duo. XIX. Demonstratio quod animam intellectualem Deus Verbum assumpserit. CAP. XXXIV. — Aliud. 140i XX. Quod prophetæ perfectum fuisse assumptam naturam affirmant. CAP. XXXV. Adversas illos qui aiunt, quod sola re Jatione Deum Verbum deceant humana. DE INCARNATIONE VERBI DEI, FILII PATRIS. Disputatio de eodem. rantur. XXI. Ex Epistola ad Hebræos demonstratur natura rum distinctio, et Verbi unio. XXII. Quod Jesus et Deus Verbum et homo dicitur. XXIII.. De ineffabili Virginis partu. XXIV. Res post Christi nativitatem summatim nar Quod utilis sit audientibus divinæ incarnationis commemoratio. ratio. ab initio utilitatem contulit. iv. Narratio eorum quæ Deus ad hominum jam inde ceperit. Cur hominem appellaverit Adamum. Compendiaria Dominicorum miraculorum nar Quod sponte Jesus salutarem passionem ex Quænam Dominicæ passionis causa fuerit. Cur mulierem ex viri latere formaverit. Cur ei legem constituerit. ta sit. VI. De Adami exsilio. VII. Quam ingrati homines fuerint, et quam providus Deus, narratur. Quod ex Christi cruciatibus salus nostra or Ex Apostoli scriptis fit demonstratio perfe ctam fuisse in Christo hominis naturam. VIII. Quod summam demonstrat clementiam incarna tio Dei. essel. Reprehensio hæreticæ pravitatis. Interpretatio verborum, qui cum in forma Dei XI.-Cajns rei gratia humanam naturam Deus Verbum assumpserit. XII. Sicut Adami mortem participavimus, ita etiam Domini vitam. Quod commune erga homines beneficium fue rit Servatoris incarnatio. XXX. Quod forma servi ob eamdem conjunctionem Filtus similiter appelletur. Christi. XXXI. Quod duæ sint naturæ, una autem persona Quod non concretionem, sed unionem in Christo dicere religiosum sit. XXXIII. Quod nostræ naturæ in cœlum assumptio Spiritus sancti dona nobis comparaverit. Adhortatio ad agendas gratias, et a super flua curiositate dehortatio. minus. Quomodo diabolum debellaverit Christus Do Variæ lectiones. Index analyticus. XXXV. — Quod oportet Dei et hominis matrem dicero sanctam Virginem. FINIS TOMI Septuagesimi QUINTI. Parisiis. Ex Typis J.-P. MIGNE.