esse velint. Etenim absque ulla utilitate naturam Οὐδενὸς γὰρ χρησίμου χάριν τὴν φύσιν μετατιθέν pervertentes, nonnisi lasciviæ causa, creatam a Deo dignamque viro formam corrumpunt, vel sponte sepe, vel ab aliis talia pali coacti. Sunt autem hi naturæ corruptores, generis hostes, humanæ societatis labes, vitæ offensores. Hi Mænadum more scortantes, immodice in turpissimis exsultant passionibus, moribus foedis perditisque miseram vitam concretam habentes, ambiguæ odibilisque persona spuriam formam circumferentes. Hi utique sacris septis procul abeant, et a sanctis conventibus ut abominabile piaculum Deoque invisum arceantur. Quia enim turpíssima pessimaque mentis sententia pulchrum ae divinum 423 opus ad pravam atque infamem professionem immutarunt ac transtulerunt, et spiritalem spadonatum vetito usui deservire coegerunt, non legum tantummodo poenam perpeti digni sunt, verum etiam evangelico apostolicoque decreto ad exteriores tenebras prorsus expelli. De his quippe Moyses dicit: «Non intrabit eunuchus contusis aut excisis genitalibus ecclesiam Domini ***.» Attamen videre est plenas principum virorum domos his portentoses formae personis, quae aureos. torques colle gestant, et in masculina natura, feminae tamen speciem habent, fracte incedunt, delicate loquutur: nam et meretricum instar inde core huc illuc caput jactant, intemperanter impudiceque rident, lasciviam suam priam ostendentes. Quamobrem cum viris quidem, mulierum instar, molliter cubitant, et mollitie foedantur: cum mulieribus autem quasi custodes castitatisque simlacra in cubiculis versantes, procacissime et impudentissime turpitudini operam dant. Sic ergo hi quidem a nefariis impurisque viris corrupti, mollitie polluantur adverso nature opere ac flagitio: ipsi autem vicissim ceu canes rabidi infelices mulierculas peccatis, uti dictum est, oneralas impiant ac violant; quodque gravius est ac lugubrius, siç causą fiunt et pararii atque participes æternæ panas, tum corruptores videlicet, tum etiam corrupţi. At, heu dementiam, errorem, atque vesaniam! Hills tanquam sobriis domi suce receptis, homines praesertim excelsiores confidunt: isti autem facti domestici, Aduciaque dignati, viros qui sincere recteque virtuti studebant, paulatim inescantes, in Sodomorum infame barathrum miserabiliter projiciunt, fummieque contradunt. Quamobrem congruenter admodum hujusmodi homines lex et doçtrina evangelica, et optima vitæ regula, ac religiosa disciplina detestantur ceu Deo odibiles et impuros. mo' Deut. XXIII, 1. ” II Timoth. 11, 6. Eunuchi voluntarii a sacerdotio arcentur legibus canonicis in Photii Syntagmate tit. r, 14, et țit. ix, 24, apud nos Spicil. Rom. t. VII, p. 53 et 287. Poenas civiles gravissimas contra evirantes semet τες, ἢ ἀσελγείας ἕνεκεν, τὴν θεόπλαστον καὶ ἀνδρου πρεπή μορφήν διαφθείρουσιν, εκουσίως πολλάκις, ἢ ὑπὸ ἄλλων ὑπομένειν ἀναγκαζόμενοι τοῦτο, ὡς λοιμοὶ τῆς φύσεως, καὶ τοῦ γένους πολέμιοι, καὶ σπί λοι πολιτείας, καὶ ζωῆς ἐφύβριστοι γίνονται· δίκην Μαινάδων πορνευθέντες, ἀμέτρως ἐν τοῖς αἰσχίστοις ὀρχοῦνται πάθεσι, μιαρά πολιτείᾳ καὶ πεφθαρμένη τὴν ἀθλίαν ζωὴν συγκεράσαντες, ἀμφίβολα και με μισημένα πρόσωπα περιφέρουσι καὶ γράμμα νενοθευ μένον· ἱερῶν περιβολῶν μακρὰν ἀποιχέσθωσαν, ἁγίων συνόδων ὡς ἐβδελυγμένον ἄγος καὶ θεοστυγὲς ἐλαυνέσθωσαν ἐπειδὴ γὰρ αισχίστῃ καὶ κακίστῃ γνώμῃ τὸ καλὸν καὶ θεῖον ἔργον εἰς τὸ κακὸν διαδεβλημένον δόγμα παραλλάξαντες καὶ μεταποιήσαν τες, καὶ τὴν πνευματικὴν εὐνουχίαν απηγορευμένη πράξει λειτουργεῖν ἀναγκάσαντες, οὐ μόνον ἄξιοι να μικῆς ψήφου λαμβάνειν τιμωρίαν, ἀλλὰ καὶ ἐξ εὐτ αγγελικῆς καὶ ἀποστολικῆς ἀποφάσεως εἰς τὸ λεγόμενον ἐξώτερον σκότος ἄρδὴν ἀπελαύνεσθαι· περὶ γὰρ τῶν τοιούτων ἔφη Μωϋσῆς· ο Θλαδίας καὶ ἀπόκοπος οὐκ εἰσελεύσεται εἰς ἐκκλησίαν Κυρίου.» Ἔστι γοῦν ἰδεῖν πεπληρωμένας οἰκίας τῶν μεγι στάνων, τοιούτων τερατομόρφων προσώπων, χρυσοὺς μηνίσκους ἐπὶ τραχήλου φοροῦντας, φύσιν μὲν ἄρρενος, θηλείας δὲ ὄψιν ἔχοντας, καὶ κεκλασμένως βαδίζοντας, καὶ τεθρυμμένως φθεγγομένους· ὥσπερ γὰρ εταιρίδες ἀπρεπῶς ὧδε κἀκεῖσε τὴν κεφαλὴν περισείουσι, καὶ γελῶσιν ἀκρατῶς τε καὶ ἀναιδῶς, οιστρηλασίαν πρόδηλον ὑπεμφαίνοντες. "Οθεν μετ' ἀνδρῶν μὲν ὡς γυναῖκες, μαλακῶς εὐναζόμενοι καὶ μαλακιζόμενοι, φθείρονται· μετὰ γυναικῶν δὲ ὡς φύλακες ἅμα καὶ σωφροσύνης δῆθεν ἐνδάλματα καθεύ δοντες, ἀναισχύντως καὶ ἀπηρυθριωμένως αἰσχρο τραγοῦσι· καὶ οὗτοι μὲν οὕτως ὑπ' ἀνδρῶν ἀνοσίων και βεβήλων φθειρόμενοι, μαλακίζονται καὶ καταμιαίνονται διὰ τῆς παρὰ φύσιν ἀνοσιουργίας καὶ βδελυρίας· αὐτοὶ δὲ γυναικάρια ταλαίπωρα σεσω ρευμένα κατὰ τὸ εἰρημένον ἁμαρτίαις καταμολύνουσι καὶ καταβλάπτουσιν, οἷα λυσσώδεις κύνες· καὶ τὸ δὴ χαλεπώτερον καὶ ἐλεεινότερον, ἐντεῦθεν αἴτιοι για νονται καὶ προξενηταὶ καὶ μέτοχοι τῆς ἀπεράντου κολάσεως, οἵ τε φθείροντες καὶ οἱ φθειρόμενο:. 'Αλλ᾽, ὦ τῆς ἀφροσύνης,ὢ τῆς ἀπάτης καὶ παραπλη ξίας! τούτους γὰρ ἄνθρωποι καὶ μάλιστα προὔχοντες, ὡς σώφρονας παραδεχόμενοι, πιστεύουσι καὶ εἰσοικί ζουσιν· οἱ γε εἰσοικιζόμενοι, καὶ παῤῥησίας τυγχάνοντες, τοὺς ὄντως δικαίως ἀρετῆς ἐπιμελουμένους σώφρο νας ἄνδρας κατὰ μικρὸν δελεάσαντες, εἰς τὸ τῶν Σου δόμων αἰσχρὸν βάραθρον ἐλεεινῶς κατηκόντισαν, καὶ τῷ πυρὶ παρέπεμψαν· διὸ δὴ λοιπὸν ἀραρότως πάνυ γε τούτους νόμος καὶ λόγος εὐαγγελικὸς καὶ ἄριστος βίος καὶ εὐσεβὴς πολιτεία βδελύττεται ὡς θεομι vel alios, videsis op. cit. p. 54. Quin etiam sæculares adulteri a templis excludebantur, affirmante Chrysostomo orat. 111, 1, De Saule et Davide. MΑΙ

HOMILLE DIVERSE. σεῖς καὶ ἀκαθάρτους· οὗτοι γὰρ τοιαύτην ἐξάγιστον Quippe hi, tali electo sponte nefario vitæ genere, ζωὴν προτιμήσαντες καὶ ποθήσαντες, ὅσον ἧκεν ἐπ' quantum in ipsis est, civitates delent, seminalem αὐτοῖς, πόλεις μὲν ἠφάνισαν, τὸν σπερματικὸν τῆς natura rationem activo passivoque modo corrunφύσεως λόγον παραφθείροντες καὶ φθειρόμενοι· εὐ- punt, virique vigescens robur atque staturam, ma ανδροῦσαν δὲ ῥώμην ἀνδρὸς καὶ ἡλικίαν καὶ τὴν ἀῤ- sculasque vires et generosas, tetre pessumdant: ῥενοπρεπῆ καὶ γενναίαν ἰσχὺν δεινῶς ἐξανάλωσαν· atque omnino validum et turgescentem juventutis καὶ ἁπλῶς τὴν σύντονον καὶ σφριγῶσαν ἀκμὴν τῆς vigorem, ut palam apparet, labefactantes, miseros νεότητος λυμηνάμενοι φανερῶς, ἀθλίους καὶ κατα- ac deridiculos faciunt eos quos ita irretiverunt. Proγελάστους ἐποίησαν τοὺς ἁλόντας, οὓς γε φευκτέον fecto hi velis remisque fugiendi sunt, meritoque προτροπάδην καὶ βδελυκτέον ἐνδίκως, ὡς ψυχοκτά- detestandi, ceu animarum peremptores, corporum νους καὶ σωματοφθόρους, καὶ ἐναγεῖς ὄντως καὶ τῆς corruptores, et sceleste prorsus natura abutentes. φύσεως παραχρῶντας· οὐδὲν γὰρ ἀληθῶς μυσαρώτε Nihil enim reapse flagitiosius est et impurius his vel ρον ἢ ἀκαθαρτώτερον τῶν οὕτω πορνευομένων τε scordis vel scortantibus. Quippe solent, ut vere acκαὶ πορνευόντων. Ειώθασι γὰρ, ὡς ἀληθῶς καὶ ἀκρι- curateque didicimus, non solum spadones, qui puβῶς μεμαθήκαμεν, οὐ μόνον οἱ σπάδοντες, καὶ τὰ denda quomodolibet habent, immodice lascivire, et μόρια τῆς αἰσχρουργίας ποσῶς ἔχοντες ἀσελγαίνειν insatiabiliter libidinari; verum etiam mutilati prorἀμέτρως, καὶ ἀκολασταίνειν ἀκορέστως, ἀλλὰ καὶ οἱ sus et excisi, necnon qui a nativitate his membris τέλεον ἀπόκοποι καὶ ἐκτετμημένοι, καθάπερ οὖν καὶ οἱ carent (proh summam absurditatem atque insaniam!) ἐκ γεννητῆς ἐστερημένοι τούτων (φεῦ τῆς ἐσχάτης manu digitoque miseras violare mulieres, et sic laἀτοπίας καὶ φρενοβλαβείας!), διὰ χειρὸς καὶ δακτύλου gitium furiose impieque peragere. Quod ut perspiφθείρειν τὰς ἀθλίας γυναῖκας, καὶ τὴν ἀνοσιουργίαν cue significaret, Sapiens aiebat: «Beatus eunuchus οὕτως ἐμμανῶς οἱ ἀνόσιοι κατεργάζεσθαι· καὶ τοῦτο qui non est operatus manu iniquitatem, et virgo δηλῶν ὁ Σοφὸς ἀριδήλως ἔφη· • Μακάριος εὐνοῦχος quæ nescivit torum cum delicto 1!, Merito itaque ὁ μὴ ἐργασάμενος ἐν χειρὶ ἀνομίαν, καὶ παρθένος hi neque feminæ sunt neque viri: sed androgyni, ἥτις οὐκ ἔγνω κοίτην ἐν παραπτώματι· ἡ εἰκότως gladio animadvertendi et mulierum amore inοὖν ἄθηλοι, ἄνανδροι [cod. al. ἄνανδρες], ἀνδρόγυνοι, sanientes dicti fuerunt. Audiant itaque illi qui hoσιδηροκατάδικοι, καὶ γυναικομανεῖς προσηγορεύθη mines hujusmodi temere arbitrantur puros esse et σαν. ᾿Ακουέτωσαν τοίνυν οἱ καθαροὺς καὶ σώφρονας continentes: nec mendacio simulatæque castimoτούτους ὑποτοπάζοντες μάτην, καὶ μὴ πιστευέτω- niæ aut continentia credant. Etenim ab immundo σαν τῷ ψεύδει καὶ τῇ κατεσχηματισμένῃ καθαρότητι. quidnam mundabitur, et a falsitate quidnam veri καὶ σωφροσύνῃ· ἀπὸ γὰρ ἀκαθάρτου τί καθαρισθή- " exspectandum est? σεται, καὶ ἀπὸ ψεύδους τί ἀληθεύσει; Κ. Τοῦ αὐτοῦ ἁγίου Κυρίλλου ἐκ τῆς πρώτης ομι λίας τῆς ὅτι οὐ χρὴ λέγειν ἄνθρωπον θεοφό ρον ἀλλὰ Θεὸν ἐνανθρωπήσαντα Μέγας ἦν ὄντως ὁ μακάριος Μωϋσῆς· ἤκουσε γὰρ Θεοῦ λέγοντος· οἶδά σε παρὰ πάντας, καὶ χάριν εὗρες παρ' ἐμοί· ἀλλ᾽ ἦν ὡς οἰκέτης ἐν οἴκῳ πιστός· άξιάγαστος ἦν ὁ προφήτης Σαμουήλ, ἀλλ᾽ ἦν ἐναρίθμιος τοῖς ἐπικαλουμένοις τὸν τῶν ὅλων Θεόν· ἅγιοι γεγόνασιν οἱ μακάριοι προφῆται, πλὴν ὁμολογοῦσι τὸ τῆς δουλείας μέτρον, καὶ τὴν οἰκέταις πρέπουσαν ἀνεπλήρουν οἰκονομίαν, τοὺς ἄνωθεν καὶ παρὰ Θεοῦ λόγους τοῖς τηνικάδε διαπορθμεύοντες, μᾶλλον δὲ καὶ ἡμῖν αὐτοῖς· διακεκράγασι γὰρ ἀεί· Τάδε λέγει Κύ ριος· ἔφη δέ που καὶ αὐτὸς ὁ Χριστὸς περὶ τοῦ μα· καρίου Βαπτιστοῦ· ὁ δὲ, καίτοι κατὰ τὴν ἀψευδῆ 1 Sap. III, 14. • Exod. XXXI, Quasi monstra scilicet. Reapse plexi fuerunt aliquando capite miseri aut scefesti hujusmodi. Syntagnia Photii, p. 54: 'Ο πολιτικός νόμος τους ἑαυτοὺς ἢ ἑτέρους ευνουχίζοντας διαφόρως τιμωρεῖ ται, ποτὲ μὲν κεφαλικῶς, etc. Utrum vero impudici eunuchi adulteris etiam sint accensendi, quæritur in jure Græco. Mai. Recole dicta nobis ad titulum dialogi S. Cyrilli 424 ΧΧ. Sancti ejusdem Cyrilli, ex prima homilia, cujus argumentum est, quod non sit dicendus homo theophorus, sed Deus humanatus. Magnus revera erat beatus Moyses; audierat enim Deum dicentem: «Novi te præ omnibus, et gratiam apud me nactus es ".. Nihilominus fuit tanquan famulus in domo fidelis. Admirandus erat propheta Samuel, sed tamen unus ex eorum numero qui universalem Deum invocabant. Sancti fuerunt beati prophetæ, simul tamen confitentur servilem suam conditionem, servisque congruo fungebantur officio, traditum sibi superne a Deo sermonem viventibus tunc hominibus, imo et nobis ipsis, communicantes. Laudavit aliquando Christus ipse beatum Baptistam; hic tamen, quanquam juxta verax Servatoris oracucum Nestorio. Mai. (Hujusce editionis novæ Operum Cyrilli tom. IX.) Ex Laurentiano Niceta Choniate codice, p. 140 b. Hoc fragmentum acceptum refer: Maius clar. Bencinio, Richardianæ bibliotheca in Florentina urbe præsidi. Vide Mai Monitum ad fragmentum libri dogmatici De Synagogæ defectu quod exstat sub finem tomi superíoris.