ACACHI BERRHŒŒENSIS EPISCOPI EPISTOLÆ. EPISTOLA III. AD EUMDEM. Legitur in eodem Synodico, cap. seu epistola 55. EPISTOLA IV. IMPERATORUM AD ACACIUM. Βεῤῥοιαίων, καὶ Σιμεῶνα τὸν ᾿Αντιοχείας ανα χωρητὴν, καὶ ἄλλας ἐπαρχίας, ἰδίᾳ ἑκάστῃ Οὐδὲν παντελῶς ἡμῖν παραλέλειπται τῶν ὑπὲρ τῆς ἑαυτῶν ὀφειλόντων σπουδασθῆναι θρησκείας. Καὶ τοῦτο ἀκριβῶς εἰσεταί σου ἡ ὁσιότης παρὰ τοῦ εὐ λαβεστάτου ἐπισκόπου Αντιοχέων, καὶ τῶν λοιπῶν μαθοῦσα τῶν σὺν αὐτῷ ἁγίων ἐπισκόπων. Γεγέντ ται δέ τινες περὶ τὸ πρᾶγμα φιλονεικίαι καὶ δυσκο λία:, ἂς ἐξαλεῖψαι πειραθέντες, ὑπὸ τῶν πολλῶν τέως πραγμάτων διεκωλύθημεν. Οὐ μὴν ἀποστῆναι ταύ της τῆς σπουδῆς αἱρησόμεθα, πρὶν ἂν ἡμῖν ὁ ἀγαθὸς Θεὸς τὴν τῶν ἁγίων Ἐκκλησιῶν ἕνωσιν χαρίσαιτο δι' ὑμετέρων εὐχῶν· ὥστε προσήκειν, μετά πάσης σπουδῆς ταῦτα παρὰ Θεοῦ αἰτεῖν τὴν σὴν ἁγιότητα, τῆς Ῥωμαϊκῆς θρησκείας ἱερέας ἐπιδείξαντα δου κίμους 5. Exemplum sacra ad Acucium Berrhaensem episco- Ἴσον σακρᾶς γραφείσης πρὸς Ἀκάκιον τὸν τῆς pum, et Simeonem Antiochensem anachoretam, aliasque provincias, ad unamquamque scorsum. Nihil omnino corum a nobis est prætermissum, quæ religionis nostræ causa nostro studio effici debuerant. Atque hoc ipsum sanctitas vestra tum a Joanne piissimo Ecclesiæ Antiochenæ episcopo, tum a cæteris sanctis episcopis qui cum illo sunt, dilucide cognoscere poterit. Acciderunt autem nonnullæ circa hoc negotium difficultates et controversize, quas de medio tollere et abolere conati, negotiorum adhuc multitudine impediti sumus. Certa nihilominus fixaque stat sententia, ab hoc studio non prius desistere, quam misericors Deus, vestris intercedentibus precibus, unionem et pacem Ecclcsiis restituere dignabitur. Decet proinde tuam sanclitatem, omni diligentia et studio haec a Deo depo. scere, qui probatos Romanæ religionis sacerdotes declaret. Variæ lectiones codicis Seguicriani. * ἄλλαις ἐπαρχίαις, ἰδίᾳ ἑκάστῳ. γ ἴσ. ἐπιδείξοντος· εὐδοκίμους. ACACII CONFESSIO FIDEI. Vide ibid. cap. 221.

ANNO DOMINI CDXLI JOANNES ANTIOCHENUS EPISCOPUS NOTITIA. (Oriens Christianus, tom. II, col. 721.) Joannes, in monasterio S. Euprepii haud procul Antiochia ab ineunte ætate cum Theodoreto et Nestorio educatus, post Theodotum Antiochenus episcopus factus est anno 428. Acacius namque Berrhœensis, Cyrillo Alexandrino de novo Nestorii dogmati rescribens, Joannem recens adeptum esse episcopatum significabat, vɛwori ɛlç knioxomýv ¿dŋλvows. Ipso itaque Antiochenam Ecclesiam administrante, celebrata esl synodus tertia generalis Ephesina adversus Nestorium, anno 431, a qua ille, Ephesum cum venisset, cum Orientalibus suis defecit, hæretici, quem sanioris sententiæ virum habebat, acrius quam par esset patrocinium suscipiens, cujus causa post reditum in patriam multas in diœcesi sua synodos habuit. Post, comperta magis veritate, anno sequente ad meliorem frugem redactus, Cyrillo Alexandrino reconciliatus est, misso ad illum Paulo Emeseno cum fidei confessione, quam Cyrillus cum omni Ecclesia sua probavit. Quod ejus fœdus reliquæ Orientis Ecclesiæ, paucis episcopis exceptis qui propter obstinatum animum proscripti fuerunt, paulatim amplexæ sunt. Quæ omnia in multis quæ exstant, Ephesini concilii monumentis, ac præcipue in synodico ex tragœdia Irenæi, quod Christianus Lupus evulgavit, legi possunt. Obiit decimo tertio episcopatus anno absoluto, Christi nempe 441, cum Theodoreti testimonio constet, septimum Domni, Joannis successoris, annum in Christi 448 incidisse. EPISTOLÆ. (Ex Actis concilii Ephesini, ap. Mansi Concil. tom. V, passim.) EPISTOLA PRIMA. Αντίγραφον ἐπιστολῆς γραφείσης παρὰ "Ιωάν- Λ Exemplum epistola scripta_a Joanne episcopo Anνου ἐπισκόπου Αντιοχείας πρὸς Νεστόριον. Τῷ δεσπότῃ μου θεοφιλεστάτῳ καὶ ὁσιωτάτῳ ἐπισκόπῳ Νεστορίῳ, Ἰωάννης, ἐν Κυρίῳ χαίρειν. α΄. Τὸν ἐμαυτοῦ σκοπὸν περὶ τὴν σὴν θεοσέβειαν μετὰ πάσης ἀληθείας διὰ τοῦ κυρίου μου. τοῦ τὰ πάντα μεγαλοπρεπεστάτου κόμητος Εἰρηναίου ἐδήλωσα τῇ σῇ διαθέσει. Καὶ ἐπειδὴ, ὡς νομίζω, πάσης εἰμὶ ὑποψίας λοιπὸν παρ' ὑμῖν ἐκτὸς, ἀληθέσιν ἀπολογίαις χρησάμενος, πεπαρρησιασμένῃ λοιπὸν χρῶμαι πρὸς τὴν σὴν γνησιότητα συμβουλίᾳ. Εξεστι δέ σοι ἐξ αὐτῶν ὧν συμβουλεύω, ἐνέχυρα ἡμῶν λαβεῖν τῆς περὶ σὲ γνησιότητος, καὶ ὡς φροντὶς ἡμῖν ἐστιν PATROL. GR. LXXVII. tiocheno ad Nestorium. Domino meo piissimo sanctissimoque episcopo Nestorio, Joannes, in Domino salutem. 1. Meam de tua pietate sententiam per dominum meum, magnificumque per omnia comitem Irenæum sincere absque ullo prorsus fuco dilectioni tuæ patefeci: et quoniam vera expurgatione usus, omnni, ut arbitror, suspicione apud te vaco, libere candideque sinceritati tuæ in posterum consilium dare institui. Poteris autem ex iis quæ suasurus sum, nostri erga te candoris non leve argumentum sumere, simulque quantæ ea charitas quæ secundum