IN ORIGENIS EPISTOLAS ADMONITIO GENERALIS. gregationem nostram benevolentiæ pignus reliquit. impendere pergat, nihil mel immemor, quidquid hinc inde ad Origenis editionem aptum et idoneum reperit, hoc mecum vir optimus communicavit. Quantum item τοῖς μακαρίταις Domno Carolo Peley De Lhostallerie, congregationis nostræ superiori generali, et ejusdem seniori assistenti Domno Mauro Audren debeam, digne satis a me significari non potest. Hic enim studiosorum omnium monachorum amantissimus, et ipse historia Gallicana consultissimus, quotquot ſere in variis provinciarum Galliæ bibliothecis Latine exstant manu exarati codices Origenis, eos amicorum suorum ope cum editis conferri curavit; ille vero pro innato sibi quodam incredibili promovendarum apud nos litterarum studio (quod in tertio ejus successore reverendo admodum Patre Domno Joanne Baptista Alaydon renascitur) dum ingens Sangermanensis bibliotheca Laudabo et illustrissimum eruditissimumque, ac liberalium omnium artium patronum perpetuum dominum abbatem Joannem Paulum Bignon, comitem consistorianum, et regium bibliothecarium, quo, pro congenita sibi humanitate, beni. gue favente et annuente libros quosvis regios seu manu exaralos seu excusos consulendi et exscribendi peramplam mihi semper liberrimamque facultatem fecerunt ejusdem bibliothecæ custodes viri clarissimi et notissimæ orbi litterario eruditionis atque humanitatis dominus de Targnies, Sorbonæ doctor celeberrimus, et dominus Sallier, professor regius, et utriusque Academiæ Francica et Inscriptionum socius meritissimus. Colbertinæ bibliothecæ, antequam divenderetur et luculenta manuscriptorum ejus accessione Regia ditaretur, thesauros nobis etiam perhumaniter aperuit præ- ædificium, cooperante viro optimno Domno Barthostantissimus comes de Seignelay, ejusque jussu codices pro voto commodavit dominus Millet. Hic quoque honorifica mentio erit doctissimi Sorbonæ doctoris et bibliothecarii domini Salmon, qui insignem Origenis Пɛpìàpxŵv codicem manuscriptum, quo usus erat Merlinus, denuo conferendum mihi officiose admodum obtulit. Grato pariter animo testificabor singularia erga me officia ornatissimorum civium Basileensium dominorum Battier, et Wetstein, quorum prior Basileensem codicem Græcum, quo octo Origenis contra Celsum libri continentur, accuratissime meo atque doctissimi Iselii·rogatu cum editis contulit, et variantes leetiones ad me transmisit; alter vero, dum in Anglia peregrinabatur, Anglicanos omnes eorumdein librorum nec non aliorum Origenis tractatuum codices manuscriptos cum excusis magna cura et fide comparavit, et discrepantes ab invicem lectiones mei juris fecit. Quid de æternum colendo mihi magistro domino Bernardo de Montfaucon dicam, quod ejus erga me meritis longe non sit inferius? Ipse non solum ad hujusce editionis laborem suscipiendumn incendit, sed et cum rei ecclesiasticæ et litterariæ præclaris operibus et priscorum monumentorum evulgatione locupletande se totum longissimo vitæ spatio impenderit, et (utinam ad multos annos! ) lomao Delaprade, magnis sumptibus exstruebat, nullis interim parcebat expensis, ut quidquid e variis Europæ bibliothecis expetebamus, id quantocius exscriberetur, et ad nos deferretur: mandato ejus haud gravate Romæ obtemperantibus Domno Philippo Raftier, congregationis nostræ in curia Romana tunc procuratore generali, Domno Francisco Le Bel, ejus socio, viro docto; nec non post illos, Domno Carolo Ludovico Conrade; qui eodemn generalis in curia Romana procuratoris functus officio, magna rerum gerendarum dexteritate enituit. Ingratus plane fuerim si debita quoque sibi laude fraudavero charissimum mihi ovµµúoTRY Domnum Joannem Baptistam Robart, virum candore morum, sincera in Deum pietate, linguæ Græcæ haud vulgari peritia, nec non indefesso ad civilem Ecclesiasticamque Orientalis imperii historiam perdiscendam et illustrandam studio prorsus laudabilem. Ipse mecum omnem in hac editione adornanda laborem, quantum in se fuit, alacri semper ac prompto animo partitus est, præsertim ubi locupletes locorum Scripturæ sacræ indices conficiendi, interpretatio Latina accurate cum Græcis conferenda, aut operis typographici specimina castiganda fuerunt et corrigenda. IN ORIGENIS EPISTOLAS ADMONITIO GENERALIS. 1-2 Eusebius lib. vi Hist. eccles., cap. 2, ait se quidquid ad Origenis vitam pertinet, maximam partem ex ejus litteris collegisse; et ejusdem libri cap. 36 narrat se quotcunque sparsim apud varios aɛservalas reperire potuit, seorsim in proprios libros, ne iterum dissiparentur, digessisse; fuisse autem illas numero supra centum. Librum collectionis hujus quartum citat Rufinus in libello De adulteratione librorum Origenis. tanto autem epistolarum numero pauca admodum sunt quarum aliqua ad nos specialis notitia pervenerit. 1. Recensetur ea quam, teste Eusebio Hist. eccl. lib. vi, cap. 2, ad patrem Leonidam in carcere fidei causa delentum misit, quaque illum ad martyrium vehementissime cohortabatur, his inter cætera verbis eum admonens: Επεχε, μή δι' ἡμᾶς ἄλλο τι φρονήσῃς • • Cave ne nostra causa sententiam mules. Reliqua hujus aureæ epistolæ periere. 2. Commemoratur illa qua Ambrosit ardorem erga sacras litteras describit, et cujus fragmentum ex Cedreno pag. 253, et Suida in voce 'Spirerns, infra primo loco exhibetur. 3. Refertur ea in qua teste Eusebio lib. vi Hist. eccl., c. 19, et Suida in voce Doorns, se ipse purgat adversus eos qui nimium ejus studium erga Græcanicas disciplinas reprehendebant, Hujus aliqua particula infra secundo loco repræsentatur. ! ! !