PREFATIO. necesse fuerit primum Tiberii annum comparare cum anno M. 5523. Imo comparat 18, et p. 211, a, cum anno M. 5536. Jain dicendum est Augusti mortem euni constituere in illo primo anno qui notatus erat 5521, et Tiberii initium in 5522, sicque nullus erit metachronismus deinceps, qui deprehensus est tum in Christi Natali, ut dixi. Et vero legendum esse 5536, non 5537, apparet ex supputatione annorum infra, p. 215. Deinde secundum eamdem supputationeni comparat annum 19 Tiberii cum anno M. 5540, p. 220 d, et 221, etsi id referat sub anno tum 18 ejusdem Tiberii, p. 217 d. Ideoque annum ejus 20 bis numerat, p. 225 et 229. Caligula tum mortem, quæ secundum hanc supputationem incidebat tum in anno M. 5547, refert anno M. 5548, p. 230 b, indict. S, sicque est metachronismus hujus anni et continuus, sed annos Galbe et tyrannorum confundit cum ultimo Neronis usque ad finem: itaque Censendus in hoc Chronico Tiberii annus 23 non 22, ut dico infra. Existimatur in hoc Chronico Christus natus anno 16 cycli lunaris 1, p. 199 c. Nam etsi ibi dubiam lectionem notavi, hæc tamen lectio confirmatur ex eo quod p. 215 c., annus Christi 32 comparatur cum cyclo lunari 9, sequitur enim inde primum annum comparari deberi cum cyclo 16, non 15. Existimatur item Christus natus cyclo solari 19: nam annus Christi 32 comparatur cut cyclo solari 22, ibid. p. 216 a. Illius autem cycli anno 32, retro ante fuit 19. Etsi non exprimitur in hoc Chronico qui sint anni bissextiles, colligi tamen potest ex methodo qua in eo feriæ inveniuntur: nam anno cujus feria indagatur, tot adduntur dies quot bissexta transierunt, quod vocatur quarta pars anni quæsiti. Cum igitur ab illo anno quarta parte exacta eximi potest, sic ut nullus numerus supersit, cujus quarta pars deduci non potest, illo anno bissextum est, ut in anno Chr. 31, qui est annus mundi 5536, quarta pars illius numeri 5536 est 1384, quæ est integra et solida pars quarta illius numeri 5536. De eo enim numero 5536 nihil amplius dividendum superest, sed quatuor numeri 1384 conficiunt exacte illum numerum 5536. Itaque ille annus procul dubio bissextilis est. Quoties vero integra quarta pars anni quæsiti eximi nequit, et de illo anno quæsito aliquis numerus superest, qui in quatuor dividi non potest, tunc ille annus non est bissextilis, et numerus indivisibilis indicat quotus ille annus sit a bissexto; si enim superest unum, datur intelligi illum annum primum esse a bissexto, hoc est proxime sequentem [XLIII] bissextum, si duo supersunt, esse secundum, si tria, tertium, nunquam vero quatuor supersunt, quia quatuor in quatuor per unitatem dividi possunt, tuncque est bissextum. Verbi gratia pust illum annum 5536, qui est bissextilis, sequitur annus mundi 5537, cujus quarta pars est item 1384, ut erat anni 5536. Sed de 37 superest unus numerus, qui in quatuor dividi non potest, et ideo indicat illum annum primum esse a bissexto. Sic anni sequentis 5538, quarta pars item est 1384; sed de 38 duo supersunt indivisibilia, quæ indicant illum annum esse secundum a bissexto, sicut anni 5539. Quarta item pars est 1384, sed de 39 supersunt tria, quæ indicant illum annum esse tertium a bissexto, et ita etiam vocatur hic, pag. 221, τρίτου έτους ὄντος μετὰ τὸ βίσεξτον. Trinus autem ille numerus indicat etiam diei quadrantes præcessisse, sic ut in anno sequenti quadrans ultimus cum tribus illis præteritis. conficiat unum diem, cujus causa ille annus est bissextilis, cum ille dies numeretur bis sexto Kalendas Martias. Ergo quarti quique anni a conditu mundi bissextiles sunt, hi nempe 4, 8, 12, verbi gratia, quod et confirmat Isaac Argyrus in computo paschali cap. 2, pag. 10, cum ait bissextiles annos esse quartum, octavum, et consequentes, et cum ait 16, c. 1, p. 4, primum nempe diem a primo septimanæ die coepisse, secundum a secundo, tertium a tertio, quartum a quarto, quintum autem non a quinto, sed quia quartus annus fuit bissextilis, a sexto septimanæ die incœpisse. Auni mundi hujus Chronici initium sumunt a die 21 Martii, ut hic pag. 72. Ergo primus mundi annus per decem primos ab orbe condito menses currens in die demum 20 mensis tertii anni sequentis, hoc est mensis Martii anni secundi desinit. Itaque hic et Christus dicitur conceptus vini Kal. Apriles anno mundi 5507, pag. 199 c., et in templo susceptus a Simeone die 2 Febr. anni sequentis, qui tum erat idem aonus mundi 5507, pag. 205 c. Repugnat tamen quod hic scribitur sub annum mundi 3839, p. 75 c. Auctor enim hujusce Chronici illum annum ait fuisse mundi 3838; a die vero 21 Martii inchoatum esse annum mundi 3839, quod si est, sequitur annum mundi primum per duos tantum menses durasse et dies 20, nempe à die primo Januarii ad diem 21 Martii. Nec dicendum est illum annum ideo nuncupatumi esse 3838, quia de eo cujus 10 menses præterfluxerant anno præcedente, supererant adhuc illi duo menses, vel pene tres usque ad 21 Martii. Sic enim a minori parte annus denominaretur, et aliud absurdum sequeretur, quod serundus mundi annus primus nuncupandus esset, secundus vero tertius, et sic deinceps, decem vero primi menses nulli omnino anno attribui possent, siquidem primus annus is tum vocaretur qui a Januario post decem illos primos exactos menses inciperet. At vero usitatius est primum annum illum vocari qui constat primis illis decem mensibus, secundum qui decem ultimis mensibus anni sequentis, ita illum annum a cujus die 21 Martii exordium sumitur auni mundi magis expedit 3839 appellare, quam 3838, quia

6$ non in anno mundi 3838 incipit 3839 sed 3838 annus desinit in 3839, ut secundus annus mundi non habuit ortum in primo, sed primus annus potius finem posuit in secundo. Aliud dicendum est de annis Christi, quia ii non ortum habent a se ut anni mundi, sed ab ipsis mundi annis deducuntur et originem sumunt, ut in anno Christi 619, p. 388 b, dicitur inchoatus jain esse annus Christi 620, quia in hoc Chronico non is primus putatur annus Christi quo vel conceptus vel natus est, sicque non a se ortum habent anni Christi, sed ille tantum qui primus post nativitatem Christi, cœpit et numerari et nominari, ut in hoc Chronico Christus putatur natus 25 Decembr. anno mundi 5306 qui est mihi 5505, non is tamen primus annus Christi vocatur, sed sequens tum ortum habens a Januario proximo sequenti, nempe annus 5507. Ergo et secundus Christi ortum habebit in eodem anno mundi 5507, nempe a die 25 Decembr. ejusdem anni 5507. Sic et annus Christi 5620 ortum habet a die 25 Decembr. anni mundi 6125, qui est mihi 6124, in quo et desinit annus Christi 619. Sed his omissis, aliud oritur dubium solutu difficilius de anno qui sensim et sine sensu in hoc Chronico irrepsit. Etenim per deductionem annorum ab ipso mundi exordió, annum quo Christi natales signantur reperio incidere in annum mundi 5505, p. 196. Hic tamen is annus nuncupatar 5507, ibid. 199, c., quasi duo anni desiderentur, qui sive per imprudentiam omissi sunt, sive fictitie additi, certe ab hoc Chronico penitus absunt. Sequens autem annus itidem nuncupatur 5507, p. 205 c., qui mihi est tantum 5506: sicqque unus duntaxat annus desiderari videtur. Tamen, pag. 209 c. et 210 d. annum, mundi nominat 5536, qui mibi quoque idem est, sicque vere is est; Christum quoque natum esse anno mundi 5506 necesse est, quæ est Cedreni sententia et Niceta apud Paulo de Mildeburgo lib. v De die passionis Domini, p. 381, non autem anno mundi 5507. Sed auctor hujus Chronici variat; nam paulo post eumdem annum quem dixit esse 5536, nominat 5537, p. 215 c., et sequentem 5538, et sic deinceps usque ad finem anno uno semper præcurrit. Quod ideo forte factum est, quia Tiberii anni tantum 22 putantur, cum sex menses præterea imperavit, qui juncti sex mensibus qui Augusto [XLIV] quoque competunt, præter 56 annos, quorumque nulla hie habetur ratio, conficiunt unum annum solidum, ita ut Tiberius dici possit 23 annis imperasse. Quod si ille annus 23, qui hic notatus non est, admittitur, recte Caligula cædes incidet in annum mundi 5548; alias unus annus in Caligulæ imperio abundaret, ut alibi dixi. Quia igitur annus qui hic deest fini tamen Tiberii addendus est, ideo dicendum Christum natum die 25 Decembr. anno mundi 5503; primumque Christi vulgo dici et numerari annum 5506, baptizatum autem anno mundi 5536, cruci affixum anno mundi 5539. Tiberium vero imperatorem mortem oppetiisse anno mundi 5544, non ut hic 5543; sicque Caligulæ cædem recte incidere in annum mundi 5548, ut hic notata est, et sequentes propterea anni usque ad finem recte notati erunt. Annum tamen Constantini 20 ait auctor secundum priorem supputationem esse M. 5833, p. 283 c. cum si primus annus Tiberii 33 admittatur, sit 5834. Sed nunc tandem deprehendi illum annum vere esse 5933, non 5834: quod patet ex cyclis solaribus 5, ex feriis hebdomadarum quæ infra notantur, ut in anno mundi quem scripsi 5839 p. 285 a cum dies 2 Maii dicatur esse feria secunda, id non hoc anno contigit, sed præcedenti, nempe mundi 5838, ut et notavi, idemque postea ubique præstiti, cum cyclus solaris esset 14 et littera Dominicalis D; item anno mundi 5846, p. 286 d. ubi dies 22 Maii dictus est esse feria I et Pentecoste, verius est et scribi debuit 5845, quo cyclus solaris erat 21 et littera Dominicalis B, ut et infra anno mundi qui notatus est 6118, pag. : quo dicitur Aprilis dies 1 fuisse.feria 3, sursum retrahendus est ad annum præcedentem, nempe mundi 6117. Illo enim tum anno 6117 cyclus solaris fuit 13 et littera Dominicalis quæ indicat diem primum Aprilis notatum littera G esse feriam 3 seu diem Martis, et sic in sequentibus. Ergo ab anno mundi 5588, pag. 249 a, ubi monui emendandos esse hos números, unusquisque annus mundi vel cycli lunaris solarisque minuendus est una unitate usque ad finem Chronici. Feria item recte notata est in anno M, 5490, p. 193 c, ubi dies 8 Septembris dicitur esse dies lunæ: cyclus enim solis erat 2, et littera Dominicalis E. Sed hæc regula feriarum non in omnibus procedit. aut sibi constat, sed plerumque fallit. Nam p. 307 d, annus mundi 5912, cum cyclus solis est 4, littera Dominicalis B, dies vi Kal. Jul. sive 26 Junii dicitur esse feria hebdomadis 2, cum tamen sit prima: qui error culpa librariorum admissus est. Nam in eodem anno dies pridie Nonas Octobr. sive 6 Octobr. recte dicitur feria 5; ibidemque dies Iv Idus, sive 12 Octobr. recte dicitur feria 4; recte item ibidem indict. 13 p. 309 b., dies i Kal. Aug. sive 30 Julii dicitur esse feria 6 cyclo solis 15, littera Dominicali et dies VIII Kal. Octobr. sive 24 Sept. feria 6. ibid. Uude discitur litteram Dominicalem sive cyclum solis non mutari in initio Septembr. quod tamen putat Scaliger 1. VII De emendat. temp. p. 711 a. Sed nomen mensis interdum aliud pro alio ponitur μηνὶ Γορπιαίῳ πρὸ ς' ιδῶν Ὀκτωβρίων ἡμέρα Κυριακή, ΗΠΙ Topmaio, sit September, non October. Feria tamen recte notata est secundum Octobrem, et videtur hic auctor ubique optatov pro Octobri accipere: verbi causa, ibid. η. 310 Δ. μηνὶ Γορπιαίῳ πρὸ ς', Νοννῶν Σεπτεμβρίων ἡμέρᾳ Σαββάτῳ; nam in Septembri nullus est dies vi Nonas Septembris, in Octobri vero Vi Nonas, sive 2 dies est feria 7 illo anno solis 13. At p. 313 c, ind. 4, Topmaio; pro Septembri accipitur, et secundum

eum recte notatur feria 3, vit ld. Septembr., cyclo solis 21, littera Dominicali B. Sed ibidem error est, cum dies vi ld. Jul. sive 10 Julij dicitur feria 7; erat enim Domnica nisi cyclus mutetur ante Septembrem, et pro 3, 21, sit adhuc 20, ut dixi supra ex Scaligero: tunc enim cum sit littera Dominicalis dies 10 Julii fuit feria 7. Sed non puto, ut dixi supra, mutationem cycli nisi in mense Januarii fieri, quod præter exemplum supra citatum apparet in ind. 14, p. 310 b. et ind. 2, p. 310 c, apparet etiam p. 384 b. in 1. 15. Nam cum ibi et dies 3 Maii recte dicatur fuisse feria 4: et, dies 13 Augusti feria 1, cyclo solis 16, littera Dominicali: ita et post mensem Septembr. servatur, eadem littera Dominicalis idemque cyclus, cum dies 5 Decembris dicitur fuisse feria 3. Itaque loco citato ex pag. 313 c, magis puto mendum esse ut vi Idus Jul, seriptum sit, pro vuldus. Nam pluribus aliis in locis feriæ mendose corruptæ sunt, ut pag. 313 d, ind. 6, vit Id. April. sive 7 April. dicitur fuisse feria 2, cuni fuerit 7, littera G.; et ind. 3. p. 319 b, dies 25 Augusti dicitur fuisse feria 5, cum fuerit 6, cyclo solis 22; littera Dominica et p. 322, ind. 3, dies 2 Sept., dicitur feria 4, cum sit 5, cyclo solis 9. littera Dominic. Ei p. 385 b. ind. 2, dies 28, Octobr. dicitur feria 7, cum sit 2, cyclo solis 18, littera F.; et p. 390 a, ind. 9, dies 5 Junii dicitur feria 1, cum sit 6, cyclo solis 25, littera D. Et quia hoc in Chronico frequenter anni initium constituitur in die 21 Martii, quo æquinoctium a Patribus stabilitum, ut infra p. 72 b, ubi oninino sciendum neque post 21 Martii cycli solaris vel litteræ mutationem fieri, ut patet p. 382 b, ind. 13, ubi dies 20 Martii recte dicitur feria 6, cyclo solis 14, littera D, et consequenter dies 22 dicitur 16 feria 1, et consequenter item dies 3 Octobr., feria 7, ita ut eo anno a 20 Martii usque ad 3 Octobr. eadem procul dubio sit littera Dominicalis. Initium enim anni secundum Romanos est a Januario, ut patet ex pag. 379. Cycli tamen. solares et lunares pene omnes uno anno [XLV.] ante scribuntur quam oriantur, ut in anno mun:li 5504, p. 194 c, dicitur esse cyclus 14, cum sit tantuni 13, quia nimirum putatur esse annus 5505, non 5504. Sic et anno mundi 5305, cyclus Innaris dicitur esse 16, cum sit tantum 14: quia videlicet existimatur esse annus M. 3507, non 5305, pag. 199 c. Sic et pag. 215 b, annus M. 5537, cyclus lunaris dicitur esse 9, et solaris 22, quia existimatur esse annus M. 5538, cum sit tantum 5537, et Cydus lunæ 8, et solis 21; et annus M. 5539, pag. 220 d, cum sit annus 10 lunaris, dicitur quidem esse çusa decimus, et vero undecimus, quod nondum capio; et consequenter annus mundi 5540, p. 220 c, dicitur esse cyclus lunaris 11, xarà quoi, cum secundum consequentiam præcedentium debuerit esse 12, sed σst tantum videlicet. Christi ortum secundum hoc Chfonicon deducendum esse ab anno mundi 5507, ut dixi, non 3306, ex eo confirmatur primum, quod annus qui mihi est Christi 619, de quo supra illi est procul dubio 620. Deinde annus Herodis 35, quo dicit Christum natum p. 191 b, exacte incidit in annum mundi 5507, quia annos Herodis deducit ab anno mundi 5473. Itaque primum annum Christi comparabo in meo chronologio cum anno mundi 5507, non at in hoc Chronico, cum anno mundi 5506. Vere enim hujus Chronici hæc mens est Christum natum esse 25 Decembr. anno mundi 5506 primumque annum Christi componendum cum anno mundi 5507. Cæterum adjunxerat codicis sui Raderiani marginibus vir eruditissimus seriem accuratam son modo annorum a mundo condito, sed et a Christi nativitate et a resurrectione, atque adeo Antiochenorum, additis præterea uniuscujusque anni cyclis lunæ et solis: quæ quidem alias passim habentur apud ejusmodi Annalium et Ephemeridum scriptores. Sed et subinde iisdem marginibus notas quasdam breviores, ac locorum collationes ucripserat, ex quibus aliquot excerpsimus, quas hic exhibemus, ne his lector fraudetur. Pag. 65 B. Marà ô tà; quépas] Imo est primus. Nam Exodus contigit anno Moysis 81, pag. 91 B, anno 2; Mita sentit ipse pag. 72 B. Ergo hic caput in Exodi notat. Pag. 138 B. 'H Tay?] Quasi Tatayµévov &fov, ut ap. Plutarch.in Lycurgo tom. I, pag. 82 d. Pag. 142 A. Sequentium regum Romanorum, nempe Servii Tullii et Tarquinii Superbi, nec nomina nec ani exprimuntur. Sed et plusquam 60 consulatus deficiunt. Itaque sufficiet deinceps annos U. C. annolare, et numerum consulatuum, ubi cos attigerimus. Pag. 165 D. Pwµaio: "Apxovies] Intellgit tribunos militum qui creari copti ann. U. C. 310, olympiadis 44. an. 1. Censores etiam tunc creati an. U. C. 311. Onuphr. de tribunis. Vide Sigon. Fustos, pàg. 40 c, 2. U. C. 309. (Atqui hoc cadit in an. U. C. 265, quo proceres Romani dicti hic leguntur.) Pag. 166 B. Zé] Pertinet ad primum Xerxem. Mox, iste Sogdianus mensibus tantum, non annis septein regnavit, et alio loco hic ponitur, cum successerit non Dario Notho, sed Xerxi 11, filio ArtaxerHis Longimano fratri suo. Pag. 170 Β. Αρσίοχος] Legendum 'Αρσής Ωχου. Pag. 171 D. Trizovtal, etc.] Infra pag. 320 A. bad. Arquéwv) Nam tres Apameas condidit Seleucus, a cujus anno primo creditur have epocha dedoci. App. in Syriacis, pag. 66 et 12, anno regni sui condidisse notat Syncellus, qui est illi duodecimus a orte Alexandri. Pag. 180 "En 2.] Legendum 2y', ut infra pag. 488 C. Pag. 182 D. Twavons] Alii omnes habent long. Eusebius tamen unico tantum in loco Jonatham voan. 1913. pag. 149. (1ª. ed.) Pag. 183 D. O véo;] Chronic. Scalig. barbarolat.pag. 283 c, et Diodorus Siculus lib. 11 Biblioth. hist. pag, a, et Velleius Paterculus, De Antonio, pag. 47; et Athenæus lib. iv, pag 148. d. Pag. 187 A. pw ] Infra ead. pag. 6.