PROLEGOMENA. G atque parenti tribuenda sint, an demum et quatenus tum proprio ejus ingenio, tum aliorum laboribus simul ascribenda. § 11. An Photius singularum quæstionum auctor fuerit. 6. Innuit ipse Pothius se plura ex antiquioribus Patribus collegisse et uberius excoluisse addius iis, quæ proprio ipse Marte suoque studio composuerat, adeoque tum sua, tum aliena in unum coadunasse. Sæpe allegat Patres, veluti Basilium, Athanasium, Gregorium Nazianzenum, Chrysostomum, vulgatum Dionysium, Maximum, aliosque(41). Verum cominuniter tunc solummodo eos adducit ubi breviter atque obiter unam alteramve eorum nes Augustini et Pseudoaugustini (31)nonnulla ex aliis auctoribus expilata, an vero eidem auctori scripta, sancti Maximi Interrogationes et solutiones Quæstiones et responsiones Anastasio Sinaitæ communiter adjudicatæ Hæ Anastasii Quæstiones centum quinquaginta quatuor anthologia quædam sunt ex testimoniis S. Scripturæ et Patrum, brevia plerumque responsa cum demonstratione ex revelationis fontibus petita, et Patrum opera ibidem abhibita diligenter sunt indicata. Theodoreto imprimis auctor usus est In hisce operibus multæ quæstiones modo, quod rarius, verbotenus, modo, quod frequentius, quoad sententiam plane conspirant Jamdudum apud Græcos compilationes variæ defectum novorum ingenii fructuum supplebant, sacra Parallela in usu erant, quæ thesin quamlibet theologicam ex Bibliis et Pa- profert vel tangit sententiam. Atenim constat intribus comprobabant, sicut Leontius Byzantius fecisse cognoscitur jam Catenæ Patrum in saeros Libros expositiones collocabant atque exinde amplissima suppetebat materia pro novis semper compilationibus consuendis et vetustioribus aliarum lucubrationum accessione ditandis. Mira Græcorum fecunditate exstincta in colligendis et exornandis antiquitatis thesauris docti viri fere unice occupabantur, bisque ipse Photius, si aliquot ejus scripta, quæ ejus veri fœtus exsistunt, excipias, atque in his opera præsertim polemica annumerandus esse videtur. Sed operæ pretium fuerit, accuratius indagare, an Photii Amphilochia Opp. 1, p. 1 seq. ed. Sirmondi. Aug. lib. De divers. quæst. 83. Lib. II, De divers. quæst. ad Simplicianum; - lib. De octo quæstionibus, Dulcitii. Quæstiones in Heptateuchum, etc. S. Max. ad Thalassium, De variis S. Scripluræ quæstionibus. - Interrogationes et responsiones seu dubia (Opp. ed. Conibef. t. 1, p. 1 seq. p. 500 seq.) S. Anastasii Sinaitæ Quæstiones el responsiones de variis argumentis, Gr. et Lat. cura Jac. Gretseri, Ingolst. 1617, 4. (Ex Cod. Monac. 53 chart. sæc. xvi, f. 153 seq. 207, Membr. sæc. XII f. 94.) Nimirum Irenæus, Basilius, Chrysostomus, uterque Gregorius, uterque Cyrillus, Isidorus PeJustela, Epiphanius, Pseudodionysius, Maximus, Joannes Climacus, Theodoretus et Apostolicæ Constitutiones. 5) Cf. Anastas. q. 27, p. 282, cum Theod., q. 66, in Gen., 3, p. 51 seq. Anasi. q. 28, p. 284 de Abrahæ circumcisione; cum Theod., q. 68 in Genes. q. 22, p. 292 seq. in Exod. iv, 21, cuni Theod. q. 12 in Exod. q. 24 p. 266 in Gen. 1, 26, cum Theod. q. 20 in Gen. q. 25, p. 278 in Gen. vi, 1, 2, cum Theod. q. 47 in Gen. q. 34, p. 308 in Num. xxu, cum Theod. q. 42 in Num. q. 35 p. 510, cum Theod. q. 40 in Exod. q. 37, p. 314, cum Theod. q. 43 in Deut. p. 318 seq., cum Theod. q. 65 in 1 Reg. xxvm. Confer Anast. q. 14, p. 166. Ps. Athan. 9. 86 ad Antioch., p. 288. - Anast. q. 87, p. 488. Ps. Athan. q. 52 ad Ant. et q. 57, p. 320. q. 56, p. 372. Ps. Athan. q. 18 in Epp. Pauli p. 328. q. 88, p. 488. Ps. Athan. q. 112 p. 294. q. 114, p. 588. Ps. Athan. q. 102, 103 q. 117, p. 560. Ps. Athan. q. 278, q. 118, p. 564. Ps. Athan. q. 43, p. 278. p. 292. tegras fere antiquiorum scriptorum diatribas Photium tecto eorum nomine interdum de verbo ad verbum descripsisse sibique appropriasse. Jam Wolfius probabiliter explanationem in ep. ad Coloss. c. 1, v. 15, e Chrysostomo haustam judicavit; Maius vero indicavit prolixam illam de vitæ termino disputationem, quæ quæstione centesima quadragesima nona continetur, in duobus aliis Vaticanis codicibus' Germani patriarchæ fœtum decla rari, ex duabus de Bibliorum obscuritate dissertation nibus alteram ex Polychronii prologo in Jobum esse desumptam, quæstionem de diversis Scripturarum Veteris Testamenti editionibus (Græcis) q. 95. p. 514. Ps. Athan. q. 118. q. 89. p. 492. Ps. Athan. q. 16, 26, 32-35. p. 90. q. 15. Ps. Athan. q. 92, p. 289. Præterea conf. Anast. q. 81. Ps. Athan. q. 115 (al. 114). Anast. q. 135. Ps. Athan. q. 93. Anast. q. 8. Ps. Athan. q. 97. Anast. epist. 25. Ps. Athan. Anast. q. 31. Ps. Athan. q. 12, Cæsar. dial. 1, q. 49, p. 33. Anast. q. 21. Ps. Athan. q. 56. Demum conferas Ps. Athan. Interpr. ex V. T. q. 56, 57, cum Theod. q. 39, 47 in Gen. - Ps. Athan. q. 9, ad Antioch., p. 270; cum Theod. q. 11 in Gen. Ps. Justin. q. 47, p. 493; cum Theod. q. 40 in Deuteron. — Ps. Justin. q. 26, p. 483 seq. cum Theod. q. 20 in Exod. Vide Maium Nov. Coll. t. I, Præf. p. Liv. Vide Chr. Wolfium, Exercitationes in Catenas Patrum Græcorum. Wittembergæ, 1712.- Cramer. Præfat. ad Catenam in Evang. Matthæi et Marci, Oxonii 1840, p. x seq. Hujusmodi sunt liber De Spiritus sancti mystagogiu a nobis editus; et ea omnia, quæ ad bauc controversiam spectant. Vide quæstionem 240 nunc primum a nobis editam cap. 1, et quæstionem primam a Maio (Nov. coll. t. 1, p 202) publicatum cap. 10. Sic ait et q. 37 (Scotti p. 85) respondere se ad propositam difficultatem ea quæ majores de ea excogitaverint Amphil. q. 34 p. 113, 120. ed. Scotti. q. 119 (al. q. 141.) p. 712. 713. ed. Wolfii. -p. 164. (al. q. 191) p. 799. ed. Wolfii. q. 80 p 439. ed. Basnagii. Wollius 1. c. p. 800. Præf. p. 11. Velt. Script. Nov. Coll. t. I, Proleg. de Photio § 4, p. 41 – 43, ed. 1825. q. 152. q. 154.