PG 105Josephus Hymnographus
Theotokia, or Stanzas to the Mother of God, from the Greek Menaia
≣ Whole volume (continuous scroll)Scripture in the FathersSubject indexFull searchNotebook
Printed pages · scan text
vision-corrected · Migne scan
Index
⬅ Printed pages
Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.
col. 1043–1044page 1 of 116
PG 105:1043ἑλων, εἰρήνην ἐμεσίτευσε, καὶ ζωὴν ἐβράβευσε, καὶ θείαν ἀπολύτρωσιν. ο ο Ο Παρθένος ἁγνὴ μετὰ τὴν κύησιν, παναγία, διέμεινας· Θεόν Λόγον γὰρ ἐγέννησας ἡμῖν ὁμοιωθέντα, χωρὶς ἁμαρτίας. Ιασαί μου τὰ τραύματα, κόρη, τῆς καρδίας, καὶ κατευόδωσιν τῆς ψυχῆς μου τὰ κινήματα εἰς Θεοῦ, Παρθένε, τὰ θελήματα. Χαῖρε, μόνη τεκοῦσα τὸν σάρκα πτωχεύσαντα, χαῖρε, τοῦ πεσόντος επανόρθωσις κόσμου, πανάμωμε χαῖρε, λύπης λύσις· χαῖρε, πιστῶν ἡ σωτηρία· χαῖρε, θρόνε Θεοῦ ὑψηλότατε. Νοήσαντες θεηγόροι προφῆται μυστήριόν σου, Παρθένε, τὸ βάθος προφητικώς προκατήγγειλαν τοῦτο, φωταγωγούμενοι θείῳ ἐν Πνεύματι· καὶ νῦν ἡμεῖς περιχαρῶς τὰς ἐμφάσεις ὁρῶντες πιο στεύομεν. Ὑπερθαύμαστε κόρη, τὸν πρὸ πάντων αἰώνων ἐκυοφόρησας ἡμῖν ὁμοιωθέντα, δι᾿ ἄκραν εὐσπλαγχνίαν, ἵνα σώσῃ τοὺς ψάλλοντας,· Ὁ τῶν πατέρων ἡμῶν Θεός, εὐλογητὸς εἶ. Ρήμασί σου θείοις γενεαὶ ἑπόμεναι αἱ τῶν ἀνθρώ πως μακαρίζομέν σε τὴν ἀειμακάριστον, καὶ μελ ῳδοῦμεν· Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα, τὸν Κύριον. Φιλάγαθε Παρθένε, τὴν κεκακωμένην τῇ ἁμαρτία ψυχήν μου ἀγάθυνον· τὸν ἀγαθὸν ἡ τεκοῦσα Θεὸν Ο καὶ Κύριον. Ἐκ τοῦ Κανόνος ἐν προεορτίᾳ τῶν Φώτων, ἡμέτ ρα γ'. Ο θαῦμα θαυμάτων! Πῶς ὁ πάσης ἐπέκεινα κτίσ σεως Θεὸς ἡμῶν κτίζεται καὶ πλάττεται ἐκ τῆς Θεο μήτορος, καὶ καινουργεῖ θελήματι καὶ ἀναπλάττει ἡμᾶς, δι᾽ ὕδατος καὶ πνεύματος πλάσιν θαυμασιωτά την, ὁ μόνος εὐεργέτης; Φρίττει χερουβὶμ καὶ πᾶσα οὐράνιος φύσις, παν άμωμε, τὸν ὑπὲρ κατάληψιν σεπτόν σου τόκον ὁμοιωθέντα ἡμῖν, δι' εὐσπλαγχνίαν ἄφατον, καὶ βα πτισθέντα σαρκὶ, οὗ τὴν θείαν πάντες ἐπιφάνειαν ἑορτάζομεν νῦν ἀγαλλόμενοι. ΕἘκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους ἑβδομήκοντα ο ἀποστόλους, ἡμέρᾳ δ'. Τὸ θεῖον παλάτιον τοῦ βασιλέως τιμήσωμεν, ἐν ᾧ κατεσκήνωσε, καθὼς ἠθέλησε· τὴν ἀπείρανδρον καὶ μόνην Θεοτόκον, δι' ἧς ἐθεώθημεν, ὑμνολογήσωμεν. Αγνὴ πρὸ τοῦ τόκου, καὶ ἐν τόκῳ, καὶ μετὰ τό κον ἀληθῶς, Παρθενομήτορ, πέφηνας· Θεὸν γὰρ ἀπεκύησας, ὃν ἀποστόλων σύλλογος περιφανῶς ἀγε εκήρυξεν. Σὲ μακαριώτατος πάλαι χορὸς τῶν προφητευόντων
col. 1045–1046page 2 of 116
PG 105:1045ἐν Πνεύματι θεηγορίαις ἱεραῖς θεοπρεπώς κατονομάζει, πάναγνε, πύλην καὶ ὄρος κατάσκιον. Τὰ ὄμματα φώτισον, Παρθένε, τῆς καρδίας μου, λάμψον μοι ἀκτίνα μετανοίας, σκότους με ῥῦσαι διαιωνίζοντος, πύλη του φωτός, Χριστιανῶν πάντων τὸ προσφύγιον τῶν πιστῶς ἀνυμνούντων σε. Υμνῶ σε, μόνη πανύμνητε δοξάζω σε, ἀεὶ θεοδό ξαστε, καὶ μακαρίζω σε ἣν γενεαὶ μακαρίζουσι τῶν γενεῶν, Παρθένε θεομακάριστε. Πλαστήριον, πανάμωμε, γεγένησαι ἁμαρτανόν των ἀεὶ, τεκοῦσα ὑπερφυῶς τοῦ κόσμου τὸν αἴροντα τὴν ἁμαρτίαν Χριστόν, ᾧ κραυγάζομεν· Ο τῶν πα τέρων Κύριος καὶ Θεὸς, εὐλογητὸς εἶ. Ο θαῦμα ἐπέκεινα θαυμάτων! Πώς τίκτεις καὶ Β΄ μένεις παρθενεύουσα, πάναγνε θεόνυμφε; Λόγον γὰρ ἐγέννησας τὸν τῷ Πατρὶ συνάναρχον, ᾧ πάντες ψάλλομεν· Τὸν Κύριον ὑμνεῖτε, τὰ ἔργα, καὶ ὑπερ υψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φέγγος ἀστραπῆς τοῦ τόκου σου ἔλαμψε καὶ κατο εφαίδρυνε πᾶσαν τὴν ὑφήλιον, καὶ τὸν προστάτην του σκότους ὤλεσε, Θεογεννήτορ πάναγνε, ἀγγέλων καύ χημα, καὶ ἀνθρώπων πάντων τὸ διάσωσμα, τῶν ἀπαύστοις φωναῖς εὐφημούντων σε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὴν ὁσίαν μητέρα ἡμῶν Δου μνίκαν, ἡμέρα η'. Καὶ πρὸ τόκου ἄφθορος, ἁγνὴ, καὶ μετὰ τὴν κύησ σιν Μήτηρ Θεοῦ, ὑπερφυώς διέμεινας· ὅθεν σε που θήσασα θείῳ Πνεύματι ἡ Δομνίκα, ὀπίσω σου ἄφθο ρος προσήχθη τῷ παμβασιλεῖ Υἱῷ σου, ἄχραντε. Δυνάμωσον, πανάχραντε, τὸ ἀσθενές μου, Δέσ σποινα, δύναμιν τὴν τοῦ Ὑψίστου τέξασα, τὴν τὸ εἶναι πᾶσι προσέχουσαν, καὶ Δομνίκας τὴν μνήμην μεγα λύνασαν. Νεκρώσεως τοὺς χιτῶνας Αδάμ ἐξεδύσατο τῇ θείᾳ γεννήσει σου, καὶ τὴν στολὴν ἡμφιάσατο, μόνος ἣν ἐξύφανεν ἐν τῇ γαστρί σου ὁ Λόγος σωματούμενος. "Αγιον Κύριον, Κυριοτόκε, τοῦ παντὸς τέτοκας, ὃν ἐκ ψυχῆς Δομνίκα ποθοῦσα, παθῶν φθοροποιών κατακυριεύει, Παρθένε, ὑμνοῦσα σε Δι' ἐμὲ, κατ' ἐμὲ ἐχρημάτισε βρέφος ὁ παντέλειος, ἀνακαινίζων με παλαιωθέντα πάθεσι, διὰ σοῦ, παναγία θεόνυμφε. Ἰσχύς μου, καὶ ὕμνησις, καὶ σωτηρία ὑπάρχει ὁ Κύριος, ὅ σε Μητέρα πάναγνον καὶ νύμφην ἀνύμφευ τον προεκλεξάμενος, ὃν ὑπὲρ τῶν δούλων σου ἀεὶ μὴ διαλίπης πρεσβεύειν, ἄχραντε. Ὁ ὑπερούσιος Θεὸς οὐσιοῦται δι' ἡμᾶς ἐκ τῶν σῶν σπλάγχνων, τὴν φθαρεῖσαν οὐσίαν, ἀνακαινίσαι ζη τῶν, δι' οἶκτον, Παρθένε, καὶ ἔλεον, ὁ δεδοξασμένος εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φεῖσαί μου, Κύριε, φεῖσαι, ὅταν μέλλης με κρίναι, ο Ο ο ο
col. 1047–1048page 3 of 116
PG 105:1047καὶ μὴ καταδικάσῃς με εἰς πῦρ, μὴ τῷ θυμῷ σου ο Μ. Ο ο ο ἐλέγξης με, δυσωπεί σε Παρθένος, ή σε κυοφορήσασα, Χριστέ, τῶν ἀγγέλων τὰ πλήθη, καὶ τῶν ὁσίων τάγ ματα. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας "Ερ μυλον καὶ Στρατόνικον, ἡμέρᾳ εγ'. Ὑπάρχων ὁ κατὰ φύσιν Κύριος πᾶσιν ἀχώρητος, ἐν σοὶ χωρεῖται, Δέσποινα, βροτός εὐσπλαγχνίᾳ γενόμενος, ἵνα βροτοὺς δι᾿ ἄφατον φιλανθρωπίαν διασώσηται. Ὑπεραγία ὑπεράγιον Λόγον κυήσασα, καθαγίασον ἡμῶν καὶ τὰς ψυχὰς καὶ τὰ σώματα των μαχαριζόντων σε τὴν παναμώμητον. Νεουργεῖ τὴν ἀνθρωπότητα νέον βρέφος, ὁ πρὸ αἰώνων Κύριος, ὀφθεὶς ἐκ Παρθένου, καὶ βροτός γε νόμενος· αὐτῷ μελωδήσωμεν· Δόξα τῇ δυνάμει σου, Κύριε. Ἐκύησας Θεὸν ὑπὲρ λόγον καὶ ἔννοιαν, καὶ ἔμει νας μετὰ τόκον ὡς πρὸ τόκου παρθένος, ἁγνὴ θεοχαρίτωτε. Κοίμησον τῶν παθῶν τῆς σαρκός μου τα κύματα τῇ ἀκοιμήτῳ σου, κόρη, ἱκεσίᾳ, δέομαι, καὶ μὴ δώῃς ἁμαρτίας ἀφυπνώσαί με ὕπνον βαρύτατον. Σὲ τὴν τὸ μάννα τῆς ζωῆς ἐν κοιλίᾳ φέρουσαν, πάλαι μανναδόχος στάμνος ὡς ἀληθῶς προετύπου ἐμφανέστατα. Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί, πανάμωμε Δέσποινα. 'Ανοίγεται πάλιν διὰ σοῦ ὁ πρὶν Παράδεισος, καὶ ἐπεισάγεται ὁ πρὶν κατάκριτος ἄνθρωπος, καὶ θεοῦ ται ἀληθέστατα, Θεοχαρίτωτε ἀγνή, βροτῶν τὸ φύ ραμα, τῶν βοόντων. Πάντα τὰ ἔργα, ὑμνεῖτε τὸν Κύ ριον. Φρίττει χερουβὶμ καθορῷντα τὸν ἐν αὐτοῖς ἀβλήτω λόγῳ ἐπικαθεζόμενου Λόγου, μητρὸς ἀγκάλαις βρέ φος κρατούμενόν σου, παναγία Δέσποινα, υψηλοτέρα πάσης κτίσεως. Ἐκ τοῦ ἑτέρου, Κανόνος εἰς τοὺς αὐτούς. Στῆσόν μου ἁμαρτίας τοὺς ὀχετοὺς, ἡ τοῦ θανά του τὴν φθορὰν τῷ τόκῳ σου μαράνασα, καὶ κατά Ο νυξίν μοι δός, Θεοκυήτορ πανάμωμε. Ρομφαία τὸ πρὶν ἡ στρεφομένη τὰς εἰσόδους μοι διδοῦσα, αἰδουμένη τὴν κεντήσασαν, Παρθενομήτορ, λόγχην, τὸν ἐκ σοῦ τεχθέντα. Ραθυμία καθεύδοντα, καὶ τῇ ἁμαρτία συγκαλυπτόμενον, πρὸς μετάνοιάν με, πάναγνε, ὡς τοῦ Λόγου Μήτηρ ἀνακάλεσαι. Ως καλὴ, ὡς ὡραία, ὡς τῇ καθαρότητι περιαστράπτουσα, τὸν ὡραῖον κάλλει ἐσωμάτωσας Λόγον καὶ τέτοκας, τὸν τὸ εἶναι πᾶσι θεουργικώς, Παρθενομής του, παρεχόμενον πλούτῳ χρηστότητος. Τὰ πάθη τῆς ἀσθενούσης μου ψυχῆς, καὶ τὸ ἄλ γος τῆς καρδίας, Παρθένε, καὶ τοῦ νοὸς ἐκτροπής
col. 1049–1050page 4 of 116
PG 105:1049πολυτρόπους, ὡς συμπαθής, Θεοτόκε, θεράπευσον, καὶ κόπασον τὸ χαλεπὸν τῶν παθῶν μου κλυδώνιον δέομαι. Λύων τῆς Εὔας την κατάραν, τὴν πανάμωμον κατῴκησας γαστέρα, εὐλογίας πηγὴν βλύζων τοῖς βοῶσιν· Εὐλογημένος, πάναγνε, ὁ καρπὸς τῆς σῆς κοιλίας. Ο κατὰ πάντα τέλειος καὶ τῇ φύσει ἀπρόσιτος ὤφθη προσιτός μοι σάρκα περικείμενος ἐκ σοῦ, ἀπει ρόγαμε· ὃν ἐκτενῶς ἱκέτευε τῶν ἀνομιῶν μου τὸ φορείων σκορπίσαι, καὶ σῶσαι μελωδοῦντα· Ἱερεῖς, εὐλογεῖτε λαός, ὑπερυψοῦτε Χριστὸν εἰς τοὺς αἰῶν νας. Φεῖσαί μου, Σώτερ, ὁ τεχθεὶς καὶ φυλάξας τὴν τε κοῦσαν σε ἄφθορον μετὰ τὴν κύησιν, ὅταν καθίσῃς κρἶναι τὰ ἔργα μου, τὰς ἀνομίας παρορῶν, καὶ τὰς ἁμαρτίας μου, ὡς ἁμάρτητος, ἐλεήμων ὡς Θεὸς καὶ φιλάνθρωπος, ᾿Εκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον Ἰωάννην τὸν Καλί βητον, ἡμέρᾳ ι. Χαλεπαῖς παθῶν ἐπιβουλαῖς, κόρη, χειμαζόμενος, καὶ προσβολαῖς ἁμαρτιῶν κλονούμενος, σοῦ πρὸς τὴν ἀκοίμητον προστασίαν, πανύμνητε, πόθῳ κατα φεύγω.. Οίκτειρόν με, σῶσον, Αειπάρθενε. Μυρίπνουν ὡς ῥόδον ἀπὸ κοιλάδων, ἄχραντε, ὁ και θαρός σε εὔρατο, καὶ ἐν μέσῳ σου κατεσκήνωσεν, εὐωδίας πληρώσας τὸ ἀνθρώπινον. Ιθυνόν μου τῆς ψυχῆς τὰς κινήσεις, πανάμωμε, πρὸς θεῖα προστάγματα, τοῦ ἐκ γαστρός σου ἐκλάμψαντος, ζάλης λυτρουμένη με τῶν ἐν τῷ βίῳ σκανδάλων μεσιτείαις σου. Ἐμμανουὴλ τὸν ἁπάντων Δεσπότην τίκτεις ἀφθό ρως, μείνασα παρθένος καὶ μετὰ τόκον, Παρθενομή τορ· ὃν ἀπαύστως δυσώπει ἐπηρείας ἐχθρῶν λυτρώσασθαι τοὺς ὑπὸ τὴν σκέπην τὴν σὴν καταφεύγοντας. σουργὸν καὶ σύνθρονον τῷ τεκόντι Λόγον ἐκ γα στρός σου, ἁγνή, ἐσωμάτωσας, δι᾿ εὐσπλαγχνίαν ἄφα τον τὸ ἡμέτερον ὅλον φορέσαντα. Ὑμνοῦμεν τὸν τόπον σου, εὐλογημένη, δι' οὗ ἐλυ τρώθημεν τῆς πάλαι κατακρίσεως, καί σε μακαρίζομεν, θεομακάριστο, μόνην ἣν ἠγάπησεν ὁ ὢν εὐλο γημένος καὶ ὑπερένδοξος. Ῥεῖθρον ἀένναον ἡμῖν τοῖς προστρέχουσιν εἰς σέ, ἁγνὴ, πηγάζεις, οὗ τὴν ἄφθορον χάριν ἀπαρουόμε νοι, σοῦ ὑμνοῦμεν τὸν τόπον, πανάχραντε, καὶ ὑπερ υψούμεν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φωτὸς οἰκητήριον ή μήτρα σου γεγένηται, δι' οὗ φῶς οἱ ἐν σκότει εἶδον καθήμενοι· ὅθεν σε φωναῖς ἀσιγήτοις, Μῆτερ Θεοῦ, ἀεὶ ἀνυμνοῦμεν, καὶ πόθῳ γεραίρομεν τὴν ἐλπίδα τῶν ψυχῶν ἡμῶν. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὴν προσκύνησιν τῆς του μίας αλύσεως τοῦ ἁγίου καὶ πανευφήμου ἀπο στόλου Πέτρου, ἡμέρᾳ ις'. Ρομφαίαι πᾶσαι δολίου ἐχθροῦ, ἄχραντε Παρθένε, ο ο
col. 1051–1052page 5 of 116
PG 105:1051ο τελείως εξέλιπον, ἀφ᾽ οὗ λόγχῃ ἐτρώθη δ᾽ τὴν σὴν ο γαστέρα τὴν ἀμόλυντον οἰκήσας Λόγος· οὗ τῷ γλυκυτάτῳ νῦν τρῶσαι ἔρωτι τὴν καρδίαν μου καθε ικετεύω σε. Εστη μέχρι σου ὁ θάνατος τῆς ἀκατασχέτου όρο μῆς· σὺ γὰρ μόνη έτεκες τὴν πηγὴν τῆς ἀθανασίας, Θεοτόκε μητροπάρθενε. Ως παλάτιον εὐρύχωρον κατοικήσας, ὁ βασιλεὺς τῶν ὅλων τὴν ἁγίαν σου μήτραν ὤφθη σωματούμενος, πανάμωμε Δέσποινα. Βεβαρυμένον, ἄχραντε, τῷ φόρτῳ τῶν πολλῶν ἁμαρτημάτων ἐλάφρυνόν με νῦν, φέρειν τὸν ζυγὸν ἐνδυναμοῦσα Χριστοῦ τὸ ἐλαφρότατον. Νεκρώσεως δερματίνους χιτῶνας ἐνδέδυται ὁ προ πάτωρ· ὁ γὰρ Κτίστης αὐτὸν ἐπενδύεται, ἐκ τῶν σῶν αἱμάτων σαρκωθεὶς ὑπὲρ λόγον, πανάμωμε. Ο καταβὰς ἐπὶ τῆς γῆς ὡς ἱετός, Παρθένε, θεογνωσίαν πᾶσαν ἤρδευσε τὴν γῆν, καὶ ἀνέδειξέ σε τῶν ἀγγέλων πάντων, ἁγνὴ, τιμιωτέραν. Νοητήν σε λυχνίαν προέγραψεν ὁ προφήτης τὸ θεῖον λαμπάδιον, Θεογεννήτορ, φέρουσαν τὸ φωτίσαν, τοὺς πρώην ἐσκοτισμένους τῶν κακῶν ταῖς πολλαῖς ἀμαυ ρώσεσιν. Φωτὸς οἰκητήριον ἐγένου διδ φωταγώγησόν με, κόρη, ἀμαυρούμενον πάσαις τοῦ ἐχθροῦ ταῖς ἀπι στίαις, ὅπως ἐν πίστει σε, παναγία, μεγαλύνω, Μητροπάρθενε. ο Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Νεόφυτον, ἡμέρᾳ καὶ Τεκοῦσα τὸν φύσει Δημιουργὸν ἐθέωτας ὅλην τὴν οὐσίαν τῶν γηγενῶν· διό σε κυρίως Θεοτόκον ὁμο λυγοῦμεν, Παρθένε Θεόνυμφε. "Υμνον χαριστήριον γένος βροτῶν ἀεὶ νέμει σοι, Μῆτερ Θεοῦ, τὴν ἀθανασίαν διὰ σοῦ κληρωσάμενον.
col. 1053–1054page 6 of 116
PG 105:1053Εκουσίως πτωχεύσαντα πλούτῳ ἀγαθότητος τὸν ὑπέρθεον, Θεοτόκε, ἀπεκύησας, τὴν ἡμῶν πτωχείαν κατοικτείροντα. Τὸ πρὸ πάντων αιώνων, κόρη, παναμώμητε, θεῖον μυστήριον ἀποκεκρυμένον διὰ σοῦ ἐγνωρίσθη τοῖς πέρασιν, ὁ Υἱὸς, καὶ Λόγος ὁ τοῦ Θεοῦ σάρξ χρηματίσας καὶ θεώσας, Παρθένε, τὸν ἄνθρωπον. Υπέρλαμπρος ἀνεδείχθης καθέδρα βασιλέως ούτ ρανίου Παρθένε, ἐν ᾗ σαρκὶ ἀνεπαύσατο θέλων, καὶ τὸν πολὺν ἡμῶν κόπον ἀφείλατο, καὶ ἵδρυσε τῷ πα τριχῷ, ὡς ηὐδόκησε, θρόνῳ τὸν ἄνθρωπον. Ωφθης ἀγγέλων ὑπερτέρα,βουλῆς "Αγγελον μεγα λης τετοκυία, Θεοτόκε ἁγνὴ, ᾧ πάντες μελῳδοῦμεν. Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε ὁ Θεὸς, εἰς τοὺς αἰῶνας. Νέον παιδίον τέτοκας, τὸν πρὸ πάσης τῆς κτίσεως φύντα ἐκ Πατρὸς ἀνερμηνεύτως, πάναγνε· αὐτὸν οὖν ἱκέτευε παλαιωθέντα πταίσμασι νῦν ἀνακαινίσαι καὶ βοῶντά με σῶσαι· Οἱ παῖδες, εὐλογεῖτε ἱερεῖς, ἀνυμνεῖτε· λαός, ὑπερυψοῦτε Χριστὸν εἰς τοὺς αἰῶνας. ο Σὺ φέρουσα οἷάπερ λαβὶς τὸν οὐράνιον, Θεόνυμφε, ἄνθρακα, τὰ φρυγανώδη μου καρδίας πάθη κατά φλεξον καὶ τῆς γεέννης τοῦ πυρὸς λύτρωσαι με δέος μαι, ἵνα δοξάζω σε τὴν ἐλπίδα τῶν πιστῶν, πανο αμώμητε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Αγαθάγ- 25. γελον, ἡμέρᾳ κγ'. Σαρκωθέντα Κύριον δι᾿ εὐσπλαγχνίαν ἄφατον εκύησας, Παρθένε, ὃν 'Αγαθάγγελος ποθήσας ἔξω σαρκὸς γέγονεν, ἀθλήσας παραδόξως, μεθ' οὗ ὑμνοῦ. μέν σε. "Ο παραδόξου μυστηρίου! Πῶς ἡ Παρθένος πλατυτέρα τῶν οὐρανῶν ἐδείχθη, ἐν νηδύϊ τὸν ἀπεριόριστον ἀστενοχωρήτως κυήσασα; Μακαρίζομέν σε ἀεὶ, Θεοκυήτορ εὐλογημένη, δι' ῆς δόξης ἠξιώθημεν, καὶ τὸν πρὶν Παράδεισον, ἐν ἀπωλέσαμεν, ἀπελάβομεν. Ρυομένη φάνηθι, ἀπειρόγαμε, πάντας ἡμᾶς πει ρασμῶν τε καὶ κινδύνων, καὶ θλίψεων τοὺς πόθῳ ὑμνοῦντάς σε. Ῥαθυμίαν ύπνου θανατηφόρου ἀπάλλαξον, ἁγνὴ, καὶ πρὸς ἐνθέους γρηγορεῖν με ὕμνους, καὶ καλὰς ἐργασίας ἐνίσχυσον, Δέσποινα, ἵνα πόθῳ ὑμνολο γώ σε. Ανερμηνεύτου λόγος ἐδείχθης, Παρθένε, μυστηρίου, Θεὸν γὰρ ἐν πᾶσιν ὄντα ἀχώρητον ἀστενοχωρήτως χωρεῖς, καὶ τίκτεις, καὶ μαζοῖς ἔθρεψας, βουληθέντα οἰκτειρῆσαι ἡμᾶς τοὺς Θεοτόκον σε όμο λογοῦντας. Ἰσχυρὰν παράκλησιν, καὶ ἀκαταίσχυντον ἐλπίδα, τεῖχος ἀπροσμάχητον, καὶ θείαν προστασίαν ὁ λαός σου έχει σε, ὅ σε δοξάζων, Παρθένε, καὶ σωζόμενος κράζει ἐμμελέστατα· Εὐλογεῖτε, τὰ ἔργα Κυρίου, ἀπαύστως τὸν Κύριον, ο
col. 1055–1056page 7 of 116
PG 105:1055άμωμε, τὸ λάμψαν πρὸ αἰώνων ἐκ τοῦ Πατρὸς ὑπὲρ νοῦν. Διὰ τοῦτό σοι βοῶ· Το σκότος ἀπέλασον, ἁγνή, ἐκ τῆς ἐμῆς καρδίας τῶν ἀτάκτων λογισμῶν, ὅπως ἀνυμνῶ σε. ΜΗΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον Συμεὼν τὸν θεο δόχον. Ημέρα γ'. Ο πλήρης κεκένωται, ὁ προαιώνιος ἄρχεται, ἡ Λόγος παχύνεται, ο πλάστης πλάττεται, ὁ ἀχώρητος χωρεῖται ἐν κοιλίᾳ τῇ σῇ σωματούμενος, Θεοχαρί τωσε. Νοητήν λαβίδα σε άνθρακα φέρουσαν θεῖον, τὸν ἐκ τῶν τῶν αἱμάτων σωματωθέντα ὑπὲρ νοῦν, ὁ Συμεών ὡς ἔβλεψε, πανάμωμε, χαίρων εμακάριζεν. Ο χειρὶ τὰ πάντα φέρων ἐν χερσὶ βασταζόμενο; τῆς ᾿Αειπαρθένου, ταύτην χερουβίμ απειργάσατο,
col. 1057–1058page 8 of 116
PG 105:1057καὶ σεραφίμ ἀνωτέραν ὡς γεννήτρια, ἣν ὑμνήσω μεν, καὶ εὐσεβῶς μακαρίσωμεν. Με φλέξας τὴν μήτραν σου ὁ φύσει αναλλοίωτος, άνθρωπος ὤφθη ἐκ σοῦ τικτόμενος, καὶ τοὺς ἀπὸ ωσθέντας τῇ φθορᾷ πάντας ἀνεσώσατο, Θεομήτορ πανάμωμε. Θηρεύσαί με καθ᾿ ἑκάστην ζητεῖ ὁ παμπόνηρος, ἀλλ᾽ αὐτοῦ μὲ τῶν παγίδων ἐξάρπασον, Δέσποινα, καὶ τῇ θείᾳ σκέπῃ τῶν πτερύγων σου σώον συν τήρησον. Οὐ κενώσας ὁ πληρέστατος τὸν ἄχραντον κόλπον τοῦ φύντος Πατρὸς, σοῦ ἐν τοῖς κόλποις, ἁγνὴ, ὡς βρέφος καθέζεται, ετοιμαζόμενος οἷς ἠθέλησεν ἐμοιωθῆναι, ἄχραντε, ἱερὰν σαφῶς καθέδραν. Ως κρίνον, ὡς εὐοσμόν σε ῥόδον, ὡς θεῖον ὀσφράδιον ἐδρέψατο Λόγος ὁ ὑπέρθεος, πάναγνε Θεόνυμφε, και σου τὴν μήτραν ᾤχησεν ευωδιάζων ἡμῶν τὴν φύσιν δυσωδίας πλησθείσαν, τὴν ἐξ ἁμαρτίας, Μαρία Θεοτόκε, Φανείσαν Μητέρα σε Θεοῦ ὡς ἔβλεψε, Θεοτόκε, ὁ πρεσβύτατος, ἔφησεν οἷάπερ προφήτης Ἰδοὺ ὁ εἰς Υἱὸς εἰς ἀνάστασιν καὶ πτῶσιν τῶν πολλῶν γεῖται, Δέσποινα, καὶ εἰς σημείον δυσερμήνευτον. Εκ του Κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Βουκόλον, ἐπισκόπου Σμύρνης, ἡμέρᾳ ς'. Ο τῷ Πατρὶ συνυπάρχων Μονογενῆς ὑπὲρ νοῦν, ἐν μήτρα του σαρκωθείς θεοπρεπῶς, τοὺς βροτούς ἐθέωσεν, ἁγνή, διὰ πλῆθος οἰκτιρμῶν ὁ ὑπεράγαθος Αιμὴν γενοῦ μοι, καὶ φρουρός, ταῖς δειναῖς τρικυμίαις τῶν παθῶν ἀνενδότως χειμαζομένῳ ἀεὶ ἐν θαλάσσῃ, ἁγνή, τῇ τοῦ βίου, μόνη ἀεὶ παρθένε. Γνωστῶς ἐν βάτῳ σε Μωσῆς ἑώρακεν ἱερῶς τυ που μένην, τὴν τοῦ πυρὸς μέλλουσαν λοχεύτριαν ἀνα φανῆναι μυστικῶς, Θεοτόκε ἀεὶ παρθένε. Νόμους τῆς φύσεως Ἰησοῦς ὁ πανυπερούσιος Θεὸς καινοτομεί, παναμώμητε, σοῦ ἐκ τῆς νηδύος ἀποτι κτόμενος ὁ μόνος οὐσιώσας τὸ πᾶν βουλήματι. Η πύλη τῆς χάριτος ἡ ἀνοίξασα βροτοῖς τὴν πύλην τὴν οὐράνιον, τῆς μετανοίας πύλας μοι τηλαυγῶς διάνοιξον, Δέσποινα, καὶ πυλῶν τοῦ θανάτου ἐλευθέρωσον. Λυτρωθέντες τῆς ἀρχαίας ἀποφάσεως τῷ τόκῳ σου, πανάμωμε, ἀνυμνοῦμέν σε οἱ σωθέντες, κόρη, διὰ σοῦ, βοῶντες καὶ λέγοντες πιστῶς· εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς σῆς κοιλίας, ἁγνή. Ἱερῶς ἐμυεῖτο τὰ σὰ μυστήρια προφητών, Θεο τόκε, ὁ θεῖος σύλλογος, πόρρωθεν μαθὼν καὶ τρα νῶς ἐκτιθέμενος τὰς θεοσημίας τοῦ θείου τοκετού σου. Φωνῇ ἀγγέλου, μεγάλης "Αγγελον βουλῆς, ἁγνή, Χριστὸν Ἐμμανουὴλ ἀποτέτοκας, τοῖς ἀγγέλοις τοὺς κάτω συνάπτοντα, μένη εὐλογημένη, μόνη παν ο ο
col. 1059–1060page 9 of 116
PG 105:1059ύμνητε, μόνη ἡ αἰτία τῆς ἡμῶν, κόρη, θεώ ο σεως. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Παρθένιον, ἐπίσ σκοπον Λαμψάκων, ἡμέρᾳ ζ'. ᾿Αγαθὸν κυήσασα Θεόν, ἄχραντε, ἀγάθυνον τὴν ἐν πολλοῖς κεκακωμένην πάθεσι ταπεινὴν καρδίαν μου, καὶ τὸ θέλημα ἐκτελεῖν ἐνδυνάμωσον τοῦ σωθῆ ναι πάντας θέλοντος ἀνθρώπους λυτρωτοῦ ἡμῶν. Ὁμίλησεν ἀνθρώποις ἐκ σοῦ τὴν σάρκα ὁ Κύριος φορέσας ἀνερμηνεύτως· αὐτὸν οὖν ἐκδυσώπησον, παν αγία, τοῦ οἰκτειρῆσαι με καταπονούμενον προσβολαῖς τοῦ ὄψεως καὶ δωρούμενον. Τὰ τραύματα τῆς ψυχῆς μου, Παρθένε, θεράπευσον, τὸν νοῦν μου εἰρήνευσον ὑπὸ παθῶν σπαραττόμενον, καὶ ταῖς παραβάσεσι τῶν ἐντολῶν τοῦ Σωτῆ ρος σκοτιζόμενον. ᾿Απὸ παθῶν ἀμαυρώσεως, κόρη, ἀπὸ σκανδάλων τῶν προσγινομένων ταῖς ἐπηρείαις τοῦ ᾿Αλλοτρίου, μενουσῶν τε βασάνων αἰωνίων πρὸς τὸν φιλάγ θρωπον ῥῦσαί με ταῖς σαῖς, δυσωπῶ, παρακλήσεσιν. Μὴ στήσῃς με ἐν ἡμέρᾳ τῆς δίκης κατάκριτον, μὴ στηλιτεύσῃς με ἐπὶ πάντων τὸν ἀναίσθητον, θεέ μου, ποιητά μου, ἔχων, ἱκετεύουσαν τὴν τεκοῦσαν ἀσπόρως σε Δέσποιναν. Ωράθης, πανάμωμε, ἁγιωτέρα τῶν ἄνω δυνά μεων Θεὸν γὰρ ἐσωμάτωσας, ὃν τάξεις ἀσώματο
col. 1061–1062page 10 of 116
PG 105:1061φύσῳ δοξάζουσι. Τοῦτον οὖν ἱκέτευε ἀεὶ τοῦ οἰκτειρῆσαι τοὺς σε δοξάζοντας. Τύπου με παθῶν, ἁγνή, προσγινόμενον τῇ μετ σιτεία σου καθάρισον, καὶ λάμπρυνον, δέομαι, σκου τισθεῖσαν τὴν καρδίαν μου δαιμόνων ἀμαυρότησιν, όπως σε μακαρίζω, θεομακάριστε Δέσποινα. Φωτί με καταύγασον τὸν ἐν τῷ σκότει κείμενον τῆς δεινῆς ῥαθυμίας, Θεοχαρίτωτε, καὶ μὴ προαιρούμενον ὅλως τοὺς τοῦ Θεοῦ νόμους συντηρῆσαι, ὅπως ὡς προστάτην μου καταχρέως μακαρίζω σε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον ἱερομάρτυρα Βλά σιον, ἡμέρᾳ ια'. Ολην σε καθαράν εὑρηκὼς ὁ καθαρὸς ἐσκήνωσεν ἐν τῇ νηδύϊ σου, ἁγνὴ Παρθενομήτορ, καὶ σὰρξ ἐχρημάτισε δίχα τῆς ἁμαρτίας, ἵνα πλάνης ἡμᾶς ἀπαλλάξῃ. Σὲ τὴν φανεῖσαν ὑπερέχουσαν τῶν κτισμάτων, ὡς πάντων οὖσαν ἁγιωτέραν, ἐν αἰνέσει γενεαὶ μακα ρίζουσιν ἀνθρώπων, θεομακάριστε. Νόμον σε καινὸν προεἶδεν ὁ προφήτης, ἔχοντα Θεοῦ τὸν Λόγον γεγραμμένον, τὸν διαρρήξαντα, κόρη, τῆς ἁμαρτίας τῶν προπατρῶν τὸ χειρόγραφον. Υμνοῦμέν σε, Μαρία, τὴν θεώσασαν τῶν ἀνθρώ των τὸ φύραμα τῇ ὑπὲρ τοῦ σου λοχείᾳ, καὶ ἀνα πλάσασαν καταφθαρέντας ἡμᾶς καὶ συντριβέντας ἀπάτῃ τοῦ ὄψεως, πάναγνε. Ο θρόνος ὁ τοῦ Θεοῦ τῶν χερουβὶμ ὁ ὑπέρτερος, νεφέλη ἡ τοῦ φωτός, ψυχῆς μου τὰ ὄμματα παναγία, φώτισον, καὶ παθῶν ἀχλύος τὴν καρδίαν μου και θάρισον. Νυσταγμῷ κρατηθέντα με, Παρθένε, ἀμελείας, ἁμαρτίας κατέλαβεν ὕπνος θανατηφόρος· διὸ μετα νοίας με πρὸς ζωηφόρον αὐγὴν ἁγνή, εξέγειρον καὶ σῶσόν με. Ἱεραί σε προήγγειλαν, Παρθενομήτορ, φωναὶ ἐσο μένην, κόρη, τοῦ ποιητοῦ σου ὑπὲρ φύσιν τροφὴν, γέννησιν ἄῤῥητον ὡς καὶ σύλληψιν ξένην κεκτημένην· ἔθεν σε ὑμνοῦμεν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φέρεις ἐν ἀγκάλαις σου Χριστὸν τὸν διακρατοῦντα οἰκημένην πᾶσαν χειρὶ, ἁγνὴ Παρθενομήτορ, ὃν ἱκέ. τευε, ὡς Υϊόν σου καὶ Κτίστην, σῶσαι τὰς ψυχὰς τῶν ἀνυμνούντων σε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον ἀπόστολον "Αρ- 64 19. χιππον, ἡμέρᾳ ιθ'. Ιδόντες προφητικοῖς ἐν ὄμμασι πόρρωθεν, πάν αγνε, τοῦ ὑπὲρ νοῦν σου θείου τοκετοῦ τὸ φρικώδες ως
col. 1063–1064page 11 of 116
PG 105:1063μυστήριον οἱ θεηγόροι, ἄχραντε, ποικιλοτρόπως κατα ετράνωσαν. Ναὸς ἐδείχθης Θεοῦ χωρητικής περιφανώς, Πάνω αγνε, καὶ καθαρόν σκήνωμα, καὶ θεοπρεπὲς ἐν διαίτημα, Ὡς κατάσκιον προβλέπει σε πάλαι ὄρος ὁ 'Λάβα κούμ, πανάμωμε, φοροῦσαν τὸν Λόγον πάντας συν σκιάζοντα φλογμοῦ παραπτώσεων καὶ ἁμαρτιῶν, κόρη, καύσωνος. Σὲ μόνὴν ἐκ πασῶν γενεῶν ἐξελέξατο ὁ Κύριος, Θεοτόκε, καὶ ἐκ σοῦ ἐσαρκώθη, θεώσας τὸ ἀνθρώπινον. Νέκρωσιν τὴν ζωὴν ἐκδυθεὶς ἐνεδύσατο ἐν Παρα δείσῳ, Παρθένε, ὁ Ἀδάμ· τῷ σῷ δὲ ἀθανατίσθη ζωηφόρῳ τοκετῷ, παναγία Θεόνυμφε. Γὴν μὲν ὁμίχλῃ, τὸν οὐρανὸν δὲ νεφέλαις Κύριος, κόρη, περιβάλλων, σάρκα θέλων θνητὴν ἐξ αἱμάτων σου ἐνδύεται, καταστολὴν δόξης ἀθανάτου ἐνδύων τὸν ἄνθρωπον. Νεκρός διὰ βρώσεως μιας 'Αδάμ γεγένηται, τρο γήσας θάνατον φυτοῦ τῆς γνώσεως. "Αχραντε, διὰ σοῦ δὲ ἀνεζώωσας, καὶ Παραδείσου τὴν τροφὴν πάλιν ἀπέλαβε κραυγάζων· Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα, τὸν Κύριον. Φέρουσα Χριστὸν ἐν ἀγκάλαις νεύματι τὸν φέ ροντα τὰ πάντα, τοῦτον ὡς Υἱόν σου δυσώπει ἐχθροῦ χειρῶν με, πάναγνε, φύσασθαι, καὶ δι᾽ ἐλέους ἄβυσ σον εναγκαλίσασθαι καὶ σῶσαι με. Εκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον Λέοντα ἐπίσκοπον Κατάνης, ἡμέρᾳ κ. Ναὸς ἐχρημάτισας τοῦ Θεοῦ, ἀμόλυντε κόρη, τοῦ οἰκήσαντος ὑπὲρ νοῦν ἐν σοί, Θεοτόκε, καὶ τὴν πλά νὴν τῶν ψυχῶν τῶν βροτῶν ἐξοικήσαντος. Η λαβὶς ἡ τοῦ θείου καὶ φωταυγούς ἄνθρακος, καὶ βάτος ἡ πυρὶ μὴ φλεχθεῖσα τῷ τῆς θεότητος τά φρυγανώδη μου πάντα κατάφλεξον πάθη, καὶ πυρὸς ἐξάρπασον διαιωνίζοντος. Ο τοῖς πᾶσιν ἀχώρητος, πάναγνε, χωρεῖται ἐν τῇ νηδύϊ σου, διασώζων με χρηστότητι τὸν βεβυθισμένον ἁμαρτήμασιν. Θεωρήσαντες πάλαι ἐνθεαστικώτατα, θεοχαρίτωτε, οἱ σεπτοὶ προφῆται μυστηρίου τὸ βάθος τὸ
col. 1065–1066page 12 of 116
PG 105:1065ἄφραστον τῆς σεπτῆς λοχείας σου τῆς ἁγνῆς, ποικιλοτρόπως ὡς ἐχώρησαν, τοῦτο προήγγειλαν. Αγίασον τὴν ψυχήν μου, Παρθένε, ἡ τὸν ἅγιον κυήσασα Λόγου, τὸν ἀληθῶς ἐν ἁγίοις, ὡς θέμις, ἀναπαυόμενον μόνον Θεὸν ἡμῶν, καὶ δίδου μοι ὡς ἀληθῶς κατανύξεως ὄμβρους, πανάμωμε. Σοῦ τὴν νηδύν μὴ καταφλέξαν τῆς θεότητος τὸ πῦρ, παρθενομήτορ, σωματοῦται ἐκ σοῦ τὰ πέρατα φωτίζων ταῖς θεϊκαῖς λαμπρότησι· διὰ τοῦτό σε ὑμνοῦμεν. Ο βουλήσει πάντα ἐκτελῶν, πανάμωμε εὐλογημένη, βουληθεὶς καὶ μήτραν τὴν σὴν κατεσκήνωσε, καὶ σὰρξ ὡράθη, καὶ ἐθέωσέ με φθαρέντα τὸ πρό τερον τοῦ ἀπατεῶνος κακίστῃ συμβουλία. Φρίττω σου, μόνε βασιλεῦ, τὴν δευτέραν παρουσ σίαν καὶ δέδοικα, ἄμετρα πταίσας σοι, καὶ μετα γνώσει μὴ βελτιούμενος· ἀλλ' ὡς ὑπάρχων ἀγαθὸς ἐπίστρεψον, σῶσόν με, τῆς κυησάσης σε εὐποσδέ κτοις, Ἰησοῦ, παρακλήσεσι. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ἅγιον Πορφύριον ἐπί σκοπον Γάζης ἡμέρᾳ κς'. Ομβρον εἰσδεξαμένη σοῦ ἐν τῇ νηδύῖ τὸν οὐρά νιον, Θεοτόκε, Παρθένε, ἁμαρτίας τοὺς ὄμβρους ἐξή ρανας. Ῥῦσαί με πρεσβείαις σου τῶν τοῦ ἐχθροῦ βελῶν, ἄχραντε, καὶ λογισμῶν τῶν ἐπιεμβαινόντων ἀφειδώς τῇ καρδίᾳ μου. ο Ο Νεκρωθέντα με, πάναγνε, πάλιν ἀνεξώωσας, ὡς κυήσασα τὴν ζωὴν τὴν ἐνυπόστατον, τὸν Υἱὸν καὶ Λόγον τοῦ Γεννήτορος. Μόνην γενεῶν ἐκ πασῶν σε ἐξελέξατο ὁ πλαστουργός, καὶ ἀναπλάττει ἡμᾶς ἐν σοὶ οἰκήσας, Θεοτόκε Ἀειπάρθενε. Νεκρούμενον καὶ φθορᾷ ὑπαχθέντα τὸν πρωτόπλαστον, Παρθένε Μαρία, τὸν νεκρωτὴν τοῦ θανά του τεκοῦσα, εἰς ἀφθαρσίαν μετήγαγες, ἄχραντε, καὶ ἔδειξας τοὺς γηγενείς οὐρανίους, Θεὸν σωματ τώσασα. Οίκτειρον, σῶσόν με, Παρθένε, τὸν οἰκτίρμονα τε κοῦσα Θεὸν Λόγον, καὶ φωτὶ τῷ ἐν σοὶ καταύγασον βοῶντα • Ευλογημένος, πάναγνε, ὁ καρπὸς τῆς σῆς κοιλίας. Ως ἀνωτέραν σε πάντων τῶν ποιημάτων, και οὐρανῶν πλατυτέραν, παρθενομήτορ, ἠγάπησεν ὁ υἱός σου, καὶ πάρκα ἐκ σοῦ ἀνελάβετο. Φεῖσαί μου, Σώτερ, ὁ τεχθεὶς καὶ φυλάξας τὴν τε κοῦσαν σε άφθορον μετὰ τὴν κύησιν, ὅταν καθίσῃς κρίναι τὰ ἔργα μου, τὰς ἀνομίας παρορῶν καὶ τὰς ἁμαρτίας μου, ὡς ἀναμάρτητος, ἐλεήμων ὡς Θεός, καὶ φιλάνθρωπος. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Προκόπιον τὸν Δεκαπολίτην ἡμέρᾳ κα. Σεσαρκωμένον τὸν Λόγον θεοπρεπῶς συλλαβοῦσα, πάναγνε, τὸν πρὶν ἄσαρκον, ἡμῖν ὑπὲρ φύσιν τέτο κας, ἁγνὴ, μετὰ γέννησιν παρθένος διαμείνασα. ο
col. 1067–1068page 13 of 116
PG 105:1067Λ 'Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Πατέρα ἡμῶν καὶ ο ὁμολογητὴν Κασιανόν, ἡμέρᾳ κα'. Υπερτέρα πέφηνας, ἁγνὴ, πάσης ἀοράτου τε καὶ ὁρατῆς, 'Αειπάρθενε, κτίσεως· τὴν γὰρ Κτίστην τέτοκας, ὡς ηὐδόκησε σαρκωθῆναι ἐν μήτρα σου, ἂν σὺν παρρησίᾳ πρέσβευε σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Πάτρευσον, πανάμωμε, την ψυχήν μου, δέομαι, ἐξασθενοῦσαν πάθεσι, καὶ παντοίαις ἐπαναστάσεσι τῶν κακίστων δαιμόνων, μεσιτείαις σου. Τὸν ἄχρονον ὑπὸ χρόνον γενόμενον τέτοκας ἀρ ῥήτως, πανάμωμε, τὸν τοὺς ὁσίους λαμπρύνοντα πίστει ἀριστεύσαντας, καὶ τὸν ἀρχέκακον ὄφιν τα πεινώσαντας. Ἐκ σοῦ ἡ ζωὴ ὑπὲρ νοῦν, Παρθένε, ανατείλασα ἐχθρὸν ἐθανάτωσεν, ἅπαντας ἡμᾶς τὸν θανατώσαντα, καὶ ἐζώωσε κόσμον ἀπαύστως ἀνυμνοῦντά σε. Ὡς καλὴν, ὡς ὡραίαν ποθήσας σε ὁ καλλοποιός Ἰησοῦς, παναμώμητε, ἐκ σοῦ σαρκὶ γεγέννηται, καὶ θεοί με δι᾽ οἶκτον ἀμέτρητον. Παστὰς ἐχρημάτισας τοῦ Θεοῦ Λόγου, καὶ θρόνος πυρίμορφος, ἐν ᾧ ἐπανεπαύσατο ὁ Λόγος σαρκούμενος, δι᾿ ἄκραν ἀγαθότητα· τοῦτον οὖν ἱκέτευε, ἁγνὴ, κατοικτειρῆσαι καὶ ἐλεῆσαι ἡμᾶς. Ἐξασθενήσασαν πολλαῖς τὴν ἀθλίαν μου ψυχὴν, Θεοκυήτορ, προσβολαῖς τοῦ Βελίαρ, ταῖς ῥωστικαῖς σου λιταῖς, Παρθένε, ὑγιῆ ἀπέργασαι, ίνα σε δοξάζω εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φθαρεῖσαν εκαίνισας τὴν φύσιν τοῦ προπάτορος, ὑπὲρ φύσιν τεκοῦσα καὶ παρθενεύουσα φύσεως απά στις τὸν πλάστην, ὃν ἐν σταυρῷ κρεμάμενον πάλαι ηλάλαζες βλέπουσα, παναγία Μητροπάρθενε. ΜΗΝ ΜΑΡΤΙΟΣ. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Ησύχιον, ἡμέρᾳ β'. Παρθένος διέμεινας μετὰ τόκον, ὡς πρὸ τοῦ τόπου ἀληθῶς, τὸν Κτίστην τεκοῦσα, ὃν αἴτησαι, πανά μωμε, σωθῆναι τοὺς ὑμνοῦντάς σε.
col. 1069–1070page 14 of 116
PG 105:1069Εστη μέχρι τοῦ ὁ θάνατος· τῆς ἀθανασίας γὰρ τὴν πηγὴν ἀπεκύησας, παναγία, Χριστὸν τὸν μόνον ύπερ ἀγαθον Θεὸν ἡμῶν. Τὸν ἀκήρατον βότρυν βλαστήσασα, κόρη, ἀθανασίας γλεύκος ἀποστάζοντα πᾶσιν, ὤφθης, παναμώ μητε καὶ μήτηρ ἀλόχευτος. Σὺ μόνη ἐπὶ γῆς τὸν οὐράνιον τέτοκας, πανάμω με, Θεόν Λόγον, ὃν ὑμνεῖ πᾶσα κτίσις, ὡς Ποιητήν καὶ Κύριον. Οἰκήσας σου τὴν ἁγίαν κοιλίαν ὁ Κύριος, Θεοτόκε, τῆς Τριάδος τερπνὰ καταγώγια ἐκτελεῖ τοὺς πίστει ἀληθείας σε νῦν μακαρίζοντας. Νενεκρωμένους ἡμᾶς τῇ ἁμαρτία πάντας, ζωὴν τεκοῦσα, ἀνεζώωσας· διό σοι κραυγάζομεν, θεοκυή τορ κόρη, ἀεὶ δεδοξασμένη. Ο ιερώτατός σε καλεῖ προφήτης πύλην ἀδιόδευ τον, ἄχραντε, ὁ Κτίστης δι' ἧς διῆλθεν, ὡς μόνος ἐπίσταται, πάλιν κεκλεισμένην λιπών, ὡς πρὸ τοῦ τόχου. Φῶς ἡμῖν ἀνέτειλεν ἐκ σοῦ, πανάμωμε, ὁ τῶν ὅλων μόνος Κύριος, καὶ κατελάμπρυνε τὰς πάντων καρδίας θεῖκαῖς ἐπιγνώσεσι, καὶ σκότος ἀγνωσίας ἐμείωσεν· ὅθεν σε πάντες μακαρίζομεν. ο Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Θεό δωρον, Κωνσταντῖνον, κ. τ. λ., ἡμέρᾳ ς'. Υπεραγία Παρθένε, τῶν ἀθλητῶν θεῖον ἐγκαλλώπισμα, ἡ κυήσασα Χριστὸν τὸν ὡραῖον, κάλλεσιν αὐτὸν καλλιῶσαι τὴν ἐμὴν ψυχὴν ἱκέτευε. ᾿Αγίων δῆμος ἐναθλῶν τεσσαράκοντα δύο σε Θεοῦ τοῦ ὑψίστου Μητέρα παναληθῆ ἐκήρυττεν ἐμφανῶς, δυναμούσαν τούτους μεσιτείαις σου. Αγνὴν μητέρα σε οἱ θεῖοι μάρτυρες ἐπιστάμενοι, κόρη, καὶ τὴν ἐν σοὶ δόξαν κλεῖζόμενοι, τὰς ἀθανάτους δωρεὰς ἐν ὑψίστοις ἐκληρώσαντα. Νοός μου ίθυνον, δυσωπῶ, ἄχραντε, κινήσεις πρὸς Θεὸν ὁδὸν ζωῆς χρηματίζοντα, καὶ τῶν ἀθλοφόρων ἐξωμαλίσαντα τας τρίβους τὰς φερούσας πρὸς τὰ οὐράνια. ο
col. 1071–1072page 15 of 116
PG 105:1071ο ο Νομίμων σε ἄνευθεν τῶν τῆς φύσεως, Χριστέ, ὑπερφυῶς ἐκύησεν ἡ Θεοτόκος κόρη ὡς ἀληθῶς, νομίμως τοὺς μάρτυρας ἐναθλήσαντας πίστει στεφα γνώσαντα. Τόμος, ἄχραντε, καινότατος ὑπάρχουσα, τὸν 16 γον ἐγγραφόμενον ἐν σοὶ ἔσχηκας, τὸν ἐν βίβλῳ ζώνε των τοὺς αὐτοῦ ἐγγράψαντα θείους ἀθλητὰς, τὰ γεγραμμένα εμμελῶς ἀποπληρώσαντας. Νυμφοστόλος φανείς σοι θεῖος ἀρχάγγελος· Χαῖρε, πύρινε θρόνε Θεοῦ, ἐβόα σοι, ἄχραντε ἁγνή, ἀθλοφόρων κραταίωμα ὁμολογησάντων Θεὸν σαρκὶ φα νέντα. Φωτὸς δοχεῖον, θεοχαρίτωτε, φωτιστικαῖς αὐταῖς σου τὴν καρδίαν μου φώτισον, ῥᾳθυμίας τὰ νέφη διώκουσα, καὶ τὸ τῆς ἁμαρτίας σκότος ἐξαίρουσα, ή τὸν ἀναμάρτητον Θεὸν ἀποκυήσασα. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Βα σίλειον, Εφραίμ, κ. τ. λ., ἡμέρᾳ ζ'. Ελύθη τῶν προπατόρων, ἄχραντε, τὸ ἐπιτίμιον τῇ ὑπὲρ νοῦν κυήσει σου, ἁγνὴ, καὶ τὴν πρώτην ἀπέλαβον τοῦ Παραδείσου είσοδον, μεγαλοφώνως εύ φημοῦντές σε. Ρυόμενον τοὺς βροτοὺς τῆς δυναστείας τοῦ ἐχθροῦ, πάναγνε, τὸν δυνατὸν Κύριον, ἄχραντε Παρθένε, ἐκύησας. Νενεκρωμένους ἐζώωσας τοὺς ἀνθρώπους, ζωὴν τὴν ἐνυπόστατον τεκοῦσα, Παρθένε, ὑπὲρ πᾶσαν ἔννοιαν Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν, ἄνθρωπον δι' οἶκτον Ο γενόμενον. Μακάριός ἐστιν ὁ λαὸς ὁ γινώσκων σε, πανάμωμε, τοῦ Δεσπότου τῶν ἁπάντων μητέρα, καὶ πόθῳ μας χαρίζει σε. Νόμου σε αἱ σκιαί, προφητῶν τε αινίγματα προ διετύπουν, Παρθένε, τὴν ἀῤῥήτῳ λόγῳ κυοφορίαν έσχηκυῖαν διασώζουσαν κόσμον, πανάμωμε. Ο διαπλάσας χειρὶ τὴν Εὔαν Λόγος Θεοῦ, κόρη, ἀναπλάσαι ἅπαντας βουληθείς, ἐκ γαστρός σου ἀνα πλάττεται ἀρχὴν δεχόμενος, ὁ τῷ Πατρὶ καὶ Πνεύ ματι σύνθρονος. Ωράθη ὡς ἄνθρωπος ἐκ σοῦ ἀποτικτόμενος ὁ ὑπερ ούσιος, διπλοῦς ταῖς φύσεσιν, ἄχραντε, ἐνεργείαις και θελήσεσι· οἷς ὡμοιώθη βουληθεὶς ἐμφανιζόμενος, ᾧ βοῶμεν· Πάντα τὰ ἔργα, ὑμνεῖτε τὸν Κύριον. Φέρουσα Χριστὸν ἐν ἀγκάλαις χειρὶ τὸν φέροντα τὰ πάντα ἡ θεοχαρίτωτος κόρη, έκπληττομένη ἐβόα λέγουσα· Πῶς καὶ Υἱὸν γνωρίζω σε καὶ Ποιητήν μου, ἀκατάληπτε; Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Κοδρᾶτον, καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ, ἡμέρᾳ το Ιλύος ἐκ παθῶν, λογισμῶν τρικυμίας, ἐκ βελῶν τοῦ πονηροῦ, ἐκ πάσης προσβολῆς ἐναντίας διάσωσ σον, ἄχραντε Θεοκυήτορ, τὰς ψυχὰς τῶν ὑμνούντων σου τὸν ἀνέκφραστον τόκον, πάναγνε. Νοῦς οὐδὲ οὐράνιος τὴν ὑπὲρ νοῦν σου λοχείαν
col. 1073–1074page 16 of 116
PG 105:1073διερμηνεύσαι, χάρη, δύναται· νοῦ γὰρ τοῦ πρώτου ἐν γαστρὶ Λόγον, ἁγνή, συνέλαβες, τὸν τὰ πάντα λόγῳ συστησάμενον. Ἡ ἁγία Θεοτόκος, ἣν οἰκῆσαι ηυδόκησεν ὡς εὐώδη οἶκον Αόγος τοῦ Πατρὸς ὁμοούσιος, οὐ κατεφλέχθη τὴν μήτραν, οὐκ ὠδίνησε· καὶ γὰρ τέτοκεν Ἐμμα νουὴλ τὸν Θεάνθρωπον. Ὁ πλαστουργήσας, ἄχραντε, τὴν Εὔαν ἐκ πλευ ρᾶς, σοῦ ἐκ νηδύος, ἁγνὴ, πλαστουργείται, σῶσαι τὸν Αδάμ δι' εὐσπλαγχνίαν βουληθείς, ὡς φιλάνθρωπος. Οὐράνωσας γεωθεῖσαν τὴν φύσιν, πανάμωμε, τῶν ἀνθρώπων, καὶ φθαρεῖσαν αὐτὴν ἐθεούργησας διὰ τοῦτο πάντες ἀσιγήτοις φωναίς σε δοξάζομεν. Εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς εὐλογημένης γαστρός σου, ὃν εὐλογοῦσιν οὐρανῶν αἱ δυνάμεις, βροτῶν τὰ συστήματα, ὁ ἡμᾶς λυτρωσάμενος τῆς κατάρας τῆς ἀρχαίας, εὐλογητὸς εἶ. Αυτρωθέντες τῆς ἀρᾶς τῆς προμήτορος διὰ σοῦ τῆς ἁγνῆς Θεομήτορος, εὐλογημένη Δέσποινα, εὐλο γοῦμέν σε πίστει καὶ μελῳδοῦμεν, παναγία Παρθένε Θεόνυμφε. ο Φανεῖσα τοῦ πάντων ποιητοῦ λοχεύτρια ὑπὲρ πάντα νοῦν, πανάμωμε, τῶν οὐρανῶν ὑψηλοτέρα. ἐδείχθης, καὶ τῶν ὅλων δεσπόζουσα, Παρθένε Θεο τότε πανύμνητε· ὅθεν σε πάντες μεγαλύνομεν. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Πατέρα ἡμῶν Βενεδίκτον, ἡμέρᾳ ιδ'. Οἱ διὰ σοῦ τὴν ἀφθαρσίαν πλουτήσαντες, Θεοκυή τορ πάναγνε, Χαίρε, βοῶμέν σοι, ἡ κεχαριτωμένη, ὁσίων καὶ δικαίων τὸ ἐγκαλλώπισμα. Ο μόνος ἀγαθὸς τὴν σὴν σαρκούμενος υπέδυ, παναμώμητε, γαστέρα, και βροτος ὡράθη τέλειος ὃν ἱκέτευε σῶσαι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Ως όμβρος ἐπὶ πόκον, ἄχραντε, τῇ σεπτῇ σου γαστρὶ ὁ Λόγος κατῆλθε σαρκούμενος, καὶ ἔπαυσε πολυθείας σαφῶς τὰ ὀμβρήματα, πανάμωμε, καὶ τὸν πικρὸν χειμώνα διεσκέδασεν. Ο κατοικῶν οὐρανοὺς τὴν σὴν πανάμωμον νηδύν ᾤκησεν, ὅπως ἡμᾶς οἴκους τῆς Τριάδος έναποτε λέσῃ, τοὺς σὲ Θεοτόκον κηρύττοντας, ἄχραντε. Εκ γαστρός σου ἁγίας ἀνέτειλε τῆς δικαιοσύνης ἀνέσπερος ήλιος, καὶ τοὺς πιστοὺς ἐφώτισε, Θεοτόκε παρθένε πανύμνητε. Ιασαι τῆς ψυχῆς μου τὰ πάθη, τῆς ἀπαθείας τὴν πηγὴν ἡ συλλαβοῦσα, Παρθένε, καὶ κατανύξεως όμβρους παράσχου μοι προξενοῦντάς μοι την πα ράκλησιν ἐκεῖ, ἁγία Θεοτόκε. Ιδού γεγέννηται ἐκ σοῦ, Ἡσαΐας ἐμφανῶς, ἁγνὴ, ἐβόα, ὁ Υἱὸς τοῦ Ὑψίστου, καὶ τὸς ὁρᾶται Υιός, Παρθένε, υἱοὺς ἐργαζόμενος τοῦ ἐπουρανίου Πατρὸς τοὺς σὲ ὑμνοῦντας. ο ο ο ο
col. 1075–1076page 17 of 116
PG 105:1075ο Φωτοκυἦτορ Παρθένε, τῆς ψυχῆς μου τὰ νέφη ἀπέλασον, καὶ δίδου καθαρῶς προσενοπτρίζεσθαι, Δέσποινα, τὸ σωτήριον κάλλος τοῦ λάμψαντος ἀῤῥής τως ἐκ τῆς σῆς παναγίας νηδύος εἰς φῶς ἐθνῶν, πανύμνητε. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Αγά πιον καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ, ἡμέρᾳ ιε'. Αἴγλῃ φαεινοτάτῃ τοῦ ἐκ σοῦ, Παρθένε, ἀνατείλαντος τῆς ψυχῆς μου τὰς κύρας φωταγώγησον, ὅπως δοξάζω σε. Σαρκὸς ὁμοιώματι ἐμφανισθέντα ἐκ τῆς φωτοφής ρου νηδύας, των Κτίστην επέγνωμεν διὰ σπλάγχνα ἐλέους, ἡμῖν τοῖς ὑμνοῦσί σε, Μήτερ ἀειπάρθενε. Μύρον ἐν γαστρὶ τὸν Λόγον ὑπεδέξω, ἄχραντε ἁγνή, τὸν κόσμον δυσωδίας ἀποκαθαίροντα πά σης τῶν ἑπταισμένων· ὅθεν πιστώς σε μακαρίζομεν. Υμνολογίαις θείαις τὴν Θεοτόκον πιστοὶ μακα ρίσωμεν· Χαῖρε, λέγοντες, πύλη, ήν μόνος διώδευσε Κύριος. Μαράνασα τὰ φυτὰ τῆς ἀθεΐας, πανάμωμε, τῷ σῷ ἁγίω φυτῷ τὴν ἀναβλαστάνουσαν ἐν ἐμοὶ ἑκάστοτε τοῦ ἐχθροῦ κακίαν ἀπομείωσον, θεόνυμφε. Δεδεμένον σειραῖς με αμυθήτων πταισμάτων λύσον, πανάμωμε παρέχουσά μοι όμβρους δακρύων μελι δοῦντι τῷ ἐκ σοῦ ἀνατείλαντι· Ο τῶν πατέρων ἡμῶν Θεός, εὐλογητὸς εἶ. Ιασαί μου τὰ πάθη τῆς καρδίας, ἀπαθείας πηγὴν ἡ τετοκυΐα, καὶ πρὸς ζωήν με θείαν καθοδήγησον, να σε δοξάζω, Μῆτερ τοῦ Σωτῆρος, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φωτί με μετανοίας τὸν ἐσκοτισμένον τῇ ἀμελεία,
col. 1077–1078page 18 of 116
PG 105:1077πανάμωμε, λάμπρυνον, ὅπως ὑμνῶ καὶ δοξάζω τὰ μεγαλεία σου. ο Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ἅγιον Αλέξιον τὸν ἄν θρωπον τοῦ Θεοῦ, ἡμέρᾳ ιζ'. Ο Θεοῦ συνάναρχος Υἱὸς ἔσχεν ὡς αἰτίαν σε τῆς πρὸς ἡμᾶς, Παρθένε, ὁμοιώσεως μόνην ὑπὲρ ἅπασαν κτίσιν, ἄχραντε, καθαράν σε εὑράμενος· ὅθεν σε ὑμνοῦμεν πᾶσαι γενεαὶ καὶ μακαρίζομεν. ῾Ο ἄνω ἀθεώρητος τοῖς ἀγγέλοις, ἄχραντε, κάτω ς ἐκ σοῦ γενόμενος καθορᾶται τέλειος άνθρωπος, ἀπολλύμενον κόσμον ἀνακτώμενος. Θηλάσασα τὸν δοτήρα, Παρθένε, τοῦ γάλακτος, πεινῶσαν καὶ στένουσαν νῦν τὴν καρδίαν μου και ρεσον πάσης ἐπιγνώσεως καὶ κατανύξεως θείας, ίκε τεύω σε. Ο φῶς κατοικῶν τὴν ἁγίαν ᾤκησέν του νηδύν, ἁγνὴ, κόσμον ἀπολλύμενον σκότει ἀγνωσίας ἀνα κτώμενος, ὃν ἱκέτευε πάντας φωτίσαι τοὺς ὑμνοῦντας σε. Νόμους φύσεως, ἄχραντε Δέσποινα, ὁ Δημιουργός καινουργήσας, τῆς κτίσεως ἐκ σοῦ ἀῤῥήτως τίκτεται, καὶ θεοί με δι' ἄμετρον ἔλεος. Μεγάλου διάκονος σὺ μυστηρίου ἐγένου, πανά μωμε· Θεὸν γὰρ ἐσωμάτωσας μεγάλων κακῶν ἡμᾶς ἀπολυτρούμενον τους σε μεγαλύνοντας, ἁγνὴ, εὐλο γημένη θεοχαρίτωτε. Ρεύσαντας ἡμᾶς τῇ πάλαι παραβάσει ἀνακαινίζων ὁ φιλάνθρωπος ἀῤῥεύστως σετάρχεται ἐξ ἀφθός ο
col. 1079–1080page 19 of 116
PG 105:1079ἁμαρτίας καταφθοράς, παναμώμητε. ρου σου, πανάμωμε, νηδύος, καὶ ἐῤῥύσατο ἅπαντας ο ο ο ο Φωνήν σοι προσάγομεν τοῦ Γαβριήλ γηθόμενοι Χαῖρε, λέγοντες, χώρα ἡ ἀγεώργητος, χαῖρε, τῆς κατάρας ἡ λύσις, χαῖρε, πηγὴ ὕδατος τοῦ ζῶντος, ὁσίων τὸ καύχημα, Θεοτόκε ἀειπάρθενε. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Χρύ σανθον καὶ Δαρείαν, ἡμέρᾳ ιθ'. Ο φύσει τῇ θεϊκῇ ἀπρόσιτος προσιτός ώφθη μοι, ἐκ σοῦ, Παρθένε, σάρκα προσλαβών· ὃν Δαρεία που θήσασα καρτερικῶς ἐνήθλησε, καὶ νυμφικῶς αὐτῷ προσήνεκται. Σαρκὶ τεχθεὶς ἐκ γαστρός σου τῆς παρθένου υἱὸς, ἄχραντε, νύμφην ἁγνὴν μάρτυρα ἑαυτῷ Δαρείαν μνηστεύεται. Συντηρήσας σε παρθένον, ὡς πρὸ τοῦ τόκου, μετὰ τὸν τόκον, ἄχραντε, ἐκ σοῦ ἐσαρκώθη ὁ ἀπερινόητος, Δαρείαν τὴν μάρτυρα νύμφην ἑαυτῷ ἐπαγόμενος. Τίς δύναται τὸ σὸν ἑρμηνεῦσαι μυστήριον, ὦ πάν αγνε; Θεὸν Λόγον γὰρ ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον, διπλούν τῇ φύσει τέτοκας. Νέον σε ὡς παιδίον Παρθένος ἐκύησε τὸν προαιώνιον Λόγον, ὃν ποθοῦσαι κόραι ταύτης ἐπίσω σοι τῷ πάντων βασιλεῖ νυμφικῶς ἀπηνέχθησαν. Ο κατ' οὐσίαν τὴν θεϊκὴν ὢν ἀπερίγραπτος κόλ ποις σου, Παρθένε, γέγονε καθ' ἡμᾶς τῇ σαρκὶ περιγραφόμενος. Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξὶν ὑπάρχεις, πανάμωμε Δέσποινα. Ὣς ῥόδον ἐν μέσῳ ἀκανθῶν τοῦ βίου, πάναγνε, Θεὸς εὐράμενός σε τὴν ἀμώμητον, ᾤκησε την γαστέρα σου τὴν ἄχραντον, καὶ εὐωδίας μυστικῆς κόσμον ἐπλήρωσεν ἐκβοῶντα· Πάντα τὰ ἔργα, ὑμνεῖτε τὸν Κύριον. Φρίττει λογισμὸς καὶ καρδία κατανοοῦντες τὴν λοχείαν τὴν ἀκατανόητον, κόρη· Θεὸν γὰρ Λόγον ἐκυοφόρησας τὸν διὰ σοῦ βυόμενον πάσης ἀνάγκης τους τιμῶντάς σε.
col. 1081–1082page 20 of 116
PG 105:1081ο Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ἅγιον ἱερομάρτυρα Βασίλειον πρεσβύτερον, ἡμέρᾳ κβ'. Ο τῷ Πατρὶ συνυπάρχων Μονογενής βουληθείς κατῴκησέ σου τὴν ἄχραντον νηδύν, καὶ βροτὸς ἐγέν νετο, ἁγνὴ, σῶσαι θέλων τους βροτοὺς δι᾿ ἀγα θότητα. Γνωρίσας πόρρωθεν τὴν σὴν σύλληψιν Ησαΐας διὰ πνεύματος, κόρη, διετράνωσεν αὐτὴν βοῶν· Ἰδοὺ ἐν γαστρὶ ἡ Παρθένος τὸν Θεὸν συλλήψεται. Υμνῶ σε, Δέσποινα, την πολυύμνητον· εὐλογῶ σε, Παρθένε, δι' ἧς βροτοὶ πάντες ευλογήθημεν, καὶ τῆς κατάρας ἀληθῶς τῆς ἀρχαίας ἐλυτρώθημεν. Τὴν ἀνωτέραν τῶν χερουβίμ, τὴν ὑψηλοτέραν οὐρανῶν, τὴν ὑπερτέραν τῆς κτίσεως, τῶν σοφῶν μαρτύρων τὸ περιτείχισμα, τὴν μόνην Θεοτόκον τιμήσωμεν. Ὑμνῶ σε, πανύμνητε, ἣν ὑμνοῦσι στρατιαὶ ἐπου ρανίων τάξεων, καὶ δυσωπῶ σε, πάθη μου τῆς ψυ χῆς ἰάτρευσον, ἄχραντε, καὶ πυρὸς αἰωνίου Ελευ θέρωσον. Παρθενίαν μετὰ τόκον ἀδιάφθορον, Παρθένε, διαμένουσαν κατανοοῦσα, τῷ ἐκ σοῦ τεχθέντι ὑπὲρ νοῦν ἐβόας Σωτῆρι καὶ Θεῷ· Εὐλογητὸς εἶ, ὁ Θεὸς ὁ τῶν πατέρων ἡμῶν. Σωτηρίαν ἀνθρώπων γένος ήξίωται διὰ σοῦ, παν αγία θεοχαρίτωτε· μόνη γὰρ ἡμῖν τὸν Σωτήρα ἐκύησας, ὃν ὑπερυψοῦμεν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φρικτὸς ὁ τρόπος ὁ τῆς λοχείας σου· Θεὸς γὰρ ἦν, Παρθένε, σαρκωθεὶς ὁ τικτόμενος, ὃν ἱκέτευε φρικτῆς κολάσεως πάντας τοὺς ἀδιστάκτῳ πίστει τιμῶντάς σε, μῆτερ ἀπειρόγαμε σεμνή, ἀπολυτρώσασθαι. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Πατέρα ἡμῶν Νια κωνα, ἡμέρᾳ κγ'. Ἡ πύλη τῆς πρὸς ἡμᾶς σου, Κύριε, συγκαταβά
col. 1083–1084page 21 of 116
PG 105:1083σεως, ἀνατολὴν καὶ ἥλιον καὶ φῶς μυστικῶς συγ καλούμενον ὑπερφυῶς γεγέννηκε, διπλοῦν τὴν φύσιν τὸν Θεάνθρωπον. Μαρτύρων δῆμος τὴν σὴν ἀπεικονίσατο σφαγὴν, Δέσποτα, επεγνωκώς κόρης σε ἐξ ἀπειρογάμου βλα στήσαντα. Ὡς ὑπάρχουσαν τῆς κτίσεως ἀνωτέραν ὁ Ποιητής Αγάπησέ σε, Παρθενομήτορ, δείξας σε μητέρα αὐτοῦ, ἦν καὶ λιτανεύουσι δῆμοι ἀθλητῶν εὐπρεπέστατα. Φῶς ἄχρονον ἡμῖν τοῦ Πατρὸς τὸ ἐπαύγασμα ἐγέννησας, ὑπὸ χρόνον ἀγαθότητος πλούτω γενόμενον, πανάμωμε. Ναόν σε τοῦ Θεοῦ καὶ παλάτιον ἔμψυχον τῶν ἀθλοφόρων χορεία ἐπιγνοῦσα, Δέσποινα, λιτανεύει σε τὴν μόνην γυναικῶν ἀραμένην τὸ ὄνειδος. Μὴ διαφθείρας τὴν παρθενίαν ὅλως τὴν σὴν Λόγος τοῦ Πατρὸς, ἐσκήνωσεν ἐπὶ σοῦ, καὶ μαρτύρων ἐπεσπάσατο χορὸν ἀοίδιμον, Θεοτόκον ἁγνήν σε χη ρύττοντα. Ῥῆξον τῶν κακῶν μου τὸ βαρύ φορτίον, πάναγνε, ἡ ἀνορθώσασα Αδάμ τὴν ἔκπτωσιν, ἄχραντε, τῇ κυήσει σου, πανύμνητε, καὶ φωταγώγησον βοῖν ἐν καθαρῷ λογισμῷ· Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα, τὸν Κύριον. Φωτὸς οἰκητήριον ὤφθης τοῦ δι' ἡμᾶς ἐκ σοῦ τε χθέντος, ὃν ἀδιαλείπτως δυσώπει φωταγωγῆσαι τοὺς ἀνυμνοῦντάς σε, καὶ Θεοτόκον, πάναγνε Παρθενο μῆτορ, καταγγέλλοντας. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὴν σύναξιν τοῦ ἀρχιστρατήγου Γαβριὴλ, ἡμέρᾳ κς'. Αγνήν σε πανάμωμον ὁ Γαβριήλ ὡς ἑώρακε, τὸ Χαῖρε, σοί, Δέσποινα, λαμπρῶς ἐβόησεν, ἀπειρά γαμε, βροτῶν ἡ σωτηρία, ἀγγέλων τὸ καύχημα καὶ σεμνολόγημα. Γνωρίζων τὸ πάλαι κεκρυμμένον μυστήριον, κόρη, σοί ποτε ὁ Γαβριὴλ ἐκραύγασε· Χαῖρε, Θεοῦ παλά τιον, ἐν ᾧ οἰκήσας ἅπαντας βροτούς θεώσει ὡς εὖ σπλαγχνος. Ολην σε τῷ Πνεύματι ὁ Γαβριήλ περιηγνισμέν νην, πανάμωμε, κατανοήσας ἐκβο, σοι ἐμφανῶς οι Χαῖρε, ἀρᾶς ἡ λύτρωσις, καὶ τῶν πρωπατόρων ἀνά κλησις. Ναὸς ἁγιάσματος ὑπάρχουσα, πανάμωμε, φωνῇ Γαβριὴλ τοῦ ἀρχαγγέλου, τὸν ἐν ἁγίοις ἀναπαυόμε. νον τέτοκας πανάγιον Θεόν, πάντας ἁγιάζοντα καὶ δεινῶν ἐξαιρούμενον. Ρημάτων θείων ὑπήκοος, ἁγνή, τοῦ Γαβριὴλ ἐχρημάτισας, καὶ τὸν προάναρχον Λόγον σαρκὶ ἀπε κύησας, τῆς ἀλογίας κόσμον ἀπολυτρούμενον. Απεστάλη Γαβριὴλ ὁ ἀρχιστράτηγος χαρὰν μη νύων σοι, Παρθενομήτορ ἁγνή, δι' ἧς λύπη πέπαυται, καὶ ἡ ἀρὰ ἀληθῶς ἀπεστείρωται, καὶ εὐλογία ἤνθησε τοῖς πιστοῖς εἰς τοὺς αἰῶνας. Ως θρόνον τὸν πνευματικὸν τοῦ βασιλέως, ὡς
col. 1085–1086page 22 of 116
PG 105:1085πάντων τῶν ποιημάτων ὑπερέχουσαν, ὡς τὸν ὑπερούσιον μόνον οὐσιώτασαν τὸν τοὺς βροτούς θεώσαντα ενώσει κρείττονι γεννήσεως ἀῤῥήτου καὶ ξένης, τὴν εὐλογημένην ὑμνήσωμεν Παρθένον. Φέγγος ἀστραπῆς τοῦ τόκου σου Ελαμψεν καὶ κατ εφαίδρυν: πᾶσαν τὴν ὑφήλιον, καὶ τὸν προστάτην τοῦ σκότους ὤλεσε, Θεογεννήτορ πάναγνε, ἀγγέλων καύχημα, καὶ ἀνθρώπων πάντων τὸ διάσωσμα, τῶν ἀπαύστοις φωναῖς εὐφημούντων σε. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Πατέρα ἡμῶν Ἱλαρίωνα τὸν Νέον, ἡμέρᾳ κη'. ο Τῶν ἐμῶν πταισμάτων τὰς σειράς, πάναγνε, διάρ ῥηξον, τὸν σὸν Υἱὸν καὶ Θεὸν ἱκετεύουσα· καὶ τὴν τυραννοῦσάν με, Αειπάρθενε, ἁμαρτίαν κατάβαλε, όπως σε γεραίρω πάντοτε, πανάμωμε, σωζόμενος. Ἰάτρευσον τὰ τραύματα τῆς ψυχῆς μου, δέομαι, καὶ τοῦ νοὸς κυβέρνησον τὰς κινήσεις πρὸς τὰ θε λήματα τοῦ ἐκ σοῦ σαρκωθέντος, κόρη πάναγνε. Ο Κύριός σε Κυρίαν ἁπάντων καὶ Δέσποιναν εἰρ γάσατο, ἄχραντε· σοῦ γὰρ ἐκ μήτρας σεσάρκωσαι κατακυριεύοντος αὐτοῦ τὸ ἴδιον πλάσμα λυτρωσάμενος. Ἰσχὺς τῶν πιστῶν καὶ ὁσίων γέγονας κρατ ταίωμα· διὰ σοῦ γὰρ, ἄχραντε, ἅπασιν ἐπήγασας τὰ κρείττονα, καὶ οἱ γῆν κατοικοῦντες πρὸς οὐρανὸν βαδίζουσιν. Τὴν παστάδα Θεοῦ τὴν ἀμόλυντον, θρόνον τὸν πυρίμορφον τοῦ Παντοκράτορος, τὴν Θεοτόκον ἅπα σαι γενεαὶ γενεῶν μακαρίσωμεν. Συμβόλοις σε πόρρωθεν προδιετύπου ἡ χάρις τοῦ Πνεύματος προφητικοῖς χαρίσμασιν, δρος πίον ἅγιον, πύλην σωτήριον, τόμον τε καινότατον, ἁγνὴ, καὶ κιβωτόν σε κατονομάζουσα. Τύπου με παθῶν, καὶ σπίλου ἁμαρτίας, θεοχαρίτωτε ἀπόπλυνον, καὶ πύλας μοι ἄνοιξον μετανοίας Ολισθαίνοντι, καὶ συνεχῶς τοῖς πταίσμασιν, ἄχραντε, συναντώντι, καὶ τὸν Θεὸν παροργίζοντα. Φωνήν σοι προσάγομεν τοῦ Γαβριὴλ γηθόμενοι Χαῖρε, λέγοντες, οἶκος τοῦ Παντοκράτορος, χαῖρε, τῶν ὁσίων ἡ δόξα καὶ τῶν πιστῶν πάντων σωτηρία, δι' ἧς ἐθεώθημεν, Θεοτόκε ἀειπάρθενε. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ἅγιον Μάρκον ἐπίσκοπον Αρεθουσίων, ἡμέρᾳ κθ'. Όρος σε κατάσκιόν ποτε ὁ ᾿Αββακούμ ἐλλαμφθείς ἐθεάσατο, Μῆτερ ἀπειρόγαμε, ἐξ ἧς Θεός σωματωθεὶς ἐπέφανεν ἀρετῇ καλύψας ὡς ἀληθῶς τὰ οὐ ράνια. Ο μόνος οἰκῶν τοὺς οὐρανοὺς τὴν μήτραν σου κατῴκησεν ὑπερβολῇ, Παρθένε, χρηστότητος, καὶ σὰρξ ὡράθη ἐκ σοῦ τικτόμενο;· ἀλλ᾽ αὐτὸν ἱκέτευε πάσης περιστάσεως, παναγία, ῥυσθῆναι τοὺς δούλους σου. Συλλαβοῦσα ἀφλέκτω; τὸ πῦρ τῆς Θεότητος, καὶ ο
col. 1087–1088page 23 of 116
PG 105:1087τεκοῦσα ἀσπόρως πηγὴν ζωῆς τὸν Κύριον, κεχαριτωμένη, Θεοτόκε, περίσωζε τοὺς σὲ μεγαλύνοντας. ο ο Οἱ τὴν σὴν προστασίαν κεκτημένοι, ἄχραντε, καὶ ταῖς σαῖς ἱκεσίαις τῶν δεινῶν λυτρούμενοι, τῷ σταυρῷ τοῦ Υἱοῦ σου ἐκ παντὶ φρουρούμενοι, κατα χρέως σε πάντες εὐσεβῶς μεγαλύνομεν. Τὸ ὄρος, ὁ προφήτης Δανιὴλ ὁ τεθέαται, ἐξ οὗ ὁ λίθος ὁ Χριστὸς ἐτμήθη ἄνευθεν χειρός, συντρίψας τὰ εἴδωλα καὶ καθελὼν τὰ τῶν δαιμόνων φρυάγματα, σὺ εἶ, Παρθένε· διό σε δοξάζομεν. Θαυμάζουσα τὸν ἐκ ταύτης ἀῤῥήτως τικτόμενον, ή πάναγνος κατεπλήττετο, καὶ ἐμεγάλυνε, καὶ βοῶσε ἔλεγε· Πῶς ἐν ἀγκάλαις σε κατέχω, τέκνον, τὸν πάντα κατέχοντα; Παλάτιον Θεοῦ ἐδείχθης, Δέσποινα, τοῦ πάντων βασιλεύοντος· ὃν ἱκέτευε λῃστῶν με πονηρῶν ἤδη γεγονότα καταγώγιον ἀποκαθάραι, καὶ σῶσαι με, ἄχραντε. Τὴν ἐν ἐμοὶ ῥαθυμίαν, Δέσποινα, καὶ νυσταγμὸν τὸν χαλεπὸν ταῖς ἀγρύπνοις σου πρὸς Θεὸν καὶ σε πταῖς δεήσεσιν, ἄχραντε, ἀπέλασον, καὶ μελῳδοῦντά με οίκτειρον· Ὁ αἰνετὸς τῶν πατέρων Θεὸς καὶ ὑπερ ένδοξος. Συντριβεῖσαν φύσιν τῶν βροτῶν τῇ πάλαι παρα βάσει ἀνέπλασας ὑπὲρ φύσιν, καὶ ἐθέωσας, ἁγνή, τῷ τόκῳ σου ψάλλουσαν. Πάντα τὰ ἔργα, τὸν Κύ ριον ὑμνεῖτε, καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φεῖσαι τοῦ λαοῦ σου, Κύριε, καὶ ἧς ἐκτήσω ταύ της κληρονομίας σου, ταῖς ὑπὲρ ἡμῶν τῆς σε το κούσης θεόπαιδος παρακλήσεσιν ἐπικαμπτόμενος, ἵνα σε ὡς Δεσπότην καὶ πανοικτίρμονα δοξάζομεν. ΜΗΝ ΑΠΡΙΛΛΙΟΣ.
col. 1089–1090page 24 of 116
PG 105:1089Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Κλαύ- Ε. διον, Διόδωρον, Οὐίκτορα, Οὐίκτωρίνον, Πάπ πιον, Νικηφόρον καὶ Σεραπίωνα, ἡμέρᾳ ε'. Ἐν χρόνῳ ὁ ἔξω χρόνων Κύριος ἐκ σοῦ σεσαρκωμένος τὰ τῶν βροτῶν διέλυσεν, ἁγνή, πολυχρόνια πταίσματα, ὃν ἐκτενῶς ἱκέτευε τοῦ οἰκτειρῆσαι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Ρυόμενον τοὺς βροτοὺς αἰχμαλωσίας νοητῆς τέ τοκας, τὸν τοῦ παντὸς Κύριον, ἄχραντε Παρθένε πανύμνητε. Νοερῶς σε ὁ προφήτης προεθεώρει όρος, σεμνή, κατάσκιον, ἐξ οὗ ὁ Δεσπότης ἀληθῶς ἐπέφανε σαρκὸς ὁμοιότητι, σώζων ἐκ φθορᾶς τὸ ἀνθρώπινον. Τὴν πτῶσιν τῶν βροτῶν ἐπανώρθωσας, Δέσποινα, ἵνα κυήσασα Θεόν Λόγον τὸν τοὺς κατεῤῥαγμένους ἐπανορθοῦν δυνάμενον.. Νεύρωσον τῆς ψυχῆς μου τον τόνον, πανάμωμε, τῇ συνεχεῖ ἀμελείᾳ καὶ τῇ ἁμαρτίᾳ κεχαυνωμένον, ἵνα πίστει καὶ προθυμίᾳ μέλπω σε πάντοτε. Ω; τοῦ Ὑψίστου θρόνον, Παρθένε, ὑψηλώτατον πάντες, καὶ χρυσήν λυχνίαν, καὶ κιβωτὸν ἁγιάσματος ὑμνοῦμέν σε· Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί, βοῶν τες, πανάμωμε. Νοὸς ὁ φρικτός σου τοκετός νικᾷ κατάληψιν, θεοχαρίτωτε· Θεὸς γὰρ πέφυκεν άναρχος χρονικὴν ἀρχὴν δεξάμενος, διὰ τὸ σῶσαι τοὺς πιστῶς αὐτῷ κραυγάζοντας· Εὐλογεῖτε πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον. Φέρουσα Χριστὸν ἐν ἀγκάλαις σάρκα θνητὴν ἐκ β σου λαβόντα, τοῦτον ἐκδυσώπει, Παρθένε, ἀθανασίας τυχεῖν, πανάμωμε, τούς σε πιστῶς γεραίροντας, καὶ Θεοτόκον μεγαλύνοντας. ο ο ο Ο Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Καλλίο πον, ἡμέρᾳ ζ'. Ο νεύματι πάντα δημιουργῶν ἐκ σοῦ σωματοῦται ὑπὲρ λόγον, Μῆτερ Θεοῦ, ὁ τὸν ἀθλοφόρον στεφανώσας, μεθ᾽ οὗ πιστῶς σε ἀεὶ μακαρίζομεν. Ο
col. 1091–1092page 25 of 116
PG 105:1091Παναγία Παρθένε, τῶν ἀθλητῶν καύχημα, καὶ τῶν ἱερῶν ἀποστόλων τὸ σεμνολόγημα, τοὺς ἐν αινέσει σε χαρμονικῶς ἀνυμνοῦντας ῥῦσαι ταῖς πρεσβείαις σου πάσης στενώσεως. Ως κατάκαρπος ἄμπελος βότρυν εγεώργησας ἀποστάζοντα γλεύκος θεῖον, παναμώμητε, τοῖς πιο στῶς ἀεί σε μακαρίζουσιν. Λυθρωθέντες, Παρθένε, τῆς προγονικῆς διὰ σοῦ καταπτώσεως, σὺν τῷ ἀρχαγγέλῳ Γαβριήλ σοι βοῶ μεν, πανάμωμε· Χαῖρε, μόνη πάντων ἁμαρτωλῶν ἡ σωτηρία, χαῖρε, πάντων μαρτύρων κραταίωμα. * Πάτρευσόν μου, ἁγνή, ψυχῆς τὰ ἄμετρα πταί σματα, καὶ φώτισόν μου τὸν νοῦν ἀεὶ σκοτιζόμενον πάσεις παραβάσεσιν, ὅπως ἐν αἰνέσει καταχρέως μακαρίζω σε. Ο καρπός, Θεοτόκε, τῆς σεπτῆς σου νηδύος ἡμᾶς ἐξώωσε καρπῷ θανατωθέντας· διό σε καταχρέως ἀνυμνοῦντες κραυγάζομεν· Ὁ τῶν πατέρων Θεό; εὐλογητός. Σωματοφόρον τέτοκας καὶ ἀγκάλαις ἐβάστασας, ἄχραντε Παρθένε Ἰησοῦν Κύριον, τὸν πάντα βαστάζοντα παντοδυνάμῳ νεύματι· ὅθεν ὡς Θεοῦ σε ἀνυμνοῦμεν μητέρα, βοῶντες ἐν αἰνέσει· Ἱερεῖς, εὐλο γεῖτε, λαός, ὑπερυψοῦτε. Φωτός σου ταῖς ἀκτῖσι ταῖς μυστικαῖς τοῦ νούς μου τὸ σκότος ἀπέλασον, Μῆτερ Θεοῦ, καὶ τῶν λογισμῶν μου τὸ χαλεπὸν κλυδώνιον κατεύνασον, καὶ πρὸς τοὺς λιμένας τοὺς γαληνούς ὁδήγησόν με, μόνη ή πάντων σωτηρία, ὅπως ἐν πίστει μακα ρίζω σε. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους Αποστόλους Ηρωδίωνα, "Αγαβον, Ρούφον, Ασύγκριτον, Φλέγοντα, καὶ 'Ερμόν, ἡμέρᾳ τ Συμπαθῆς Θεοτόκε, ἀποστόλων τὸ κλέος, τῶν ἀθλοφόρων ἡ δόξα, καὶ πιστῶν στήριγμα, στήριξον, δέομαι, τὸν περιτρεπόμενον ταῖς ἐπηρείαις τοῦ πλά νου, τὸν νοῦν μου σκοτούμενον ταῖς παραβάσεσι. Ο κατ' οὐσίαν ὑπάρχων τὴν θεϊκὴν ἀπρόσιτος, ἄχραντε, προσιτός μοι νῦν γέγονε, καὶ σαρκὸς προσ λήμματι ὅλως ἡνώθη δι᾿ ἄκραν εὐσπλαγχνίαν. Λόγῳ ἱερῷ τοῦ Πατρὸς τὸν Λόγον συνέλαβες πάσης ἀλογίας τοὺς βροτούς, Θεογεννήτορ κόρη, λυτρούμενον· ὅθεν λόγοις πάντοτε μεγαλοφώνως θείοις σε δοξάζομεν. Μόνη ἐν γῇ τοκετὸν ἔσχες ξένον, μόνον ἡμᾶς και ταλλάσσοντα μόνῳ τῷ προανάρχῳ Πατρί· διὰ τοῦτο μόνην σε ὡς Θεοῦ Μητέρα σέβομεν. Νόμου σε ἐτύπου ἡ κιβωτὸς τὴν δεξαμένην νόμου θείου τὸ πλήρωμα, καὶ σαρκὶ κυήσασαν, καὶ μετά τόκον μείνασαν ἀειπάρθενον ὡς πρὸ τόκου, Θεόνυμφε. Νέος Παράδεισος ἡμῖν ζωής ξύλον, ἄχραντε, κεκτημένος γεγένησαι, οὗ ἡ βρώσις τούς βρώ
col. 1093–1094page 26 of 116
PG 105:1093σει πεπτωκότας ἀνεζώωσεν, ἁγνὴ Θεογεννήτορ. Σε προστασίαν ἔχοντες, ἄχραντε, οἱ δοῦλοί σου, καὶ πρὸς τὸν Υἱόν σου μετὰ Θεὸν μεσίτην ἀκαταίσχυντον, κινδύνων ἡμᾶς σώζε καὶ πειρασμῶν, σεμνή, ἵνα πίστει καὶ πόθῳ ἀεί σε δοξάζωμεν. Φλογοφόρος ὡς λαδὶς ὑπεδέξω ἐν γαστρὶ ἄνθρακα τὸν νοητόν, καταφλέγοντα ἡμῶν τὰ πάθη, καὶ φω τίζονται τὰς ψυχὰς ἡμῶν, καὶ λύοντα τὸ σκότος τῆς εἰδωλομανίας, ἄχραντε Παρθένε, πολυύμνητε. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Ευψύχιον, τὸν ἐν Καισαρείᾳ, ἡμέρᾳ θ. Σαρκὸς ὁμοιώματι γεννηθεὶς ἐκ σοῦ ὁ Δεσπότης καινούργησε τὴν ἡμῶν πεπαλαιωμένην, κόρη, φύ σιν, καὶ τοὺς θνητούς οὐρανίους εἰργάσατο. Ύμνον χαριστήριον τῶν ἀθλητῶν χορὸς ᾔδει σοι, κόρη σεμνή, σοῦ ταῖς ὁδηγίαις νικηφόρος γενόμενος. Υπερτέρα δυνάμεων τῶν ἐπουρανίων σύ χρημα είσασα, σαρκικῶν παθῶν ὑπέρτερον τὸν ἐμὸν, Παρο θένε, νοῦν ἀνάδειξον. Ὑπὲρ τῶν εἰς σὲ τὰς ἐλπίδας, πάντων Δέσποινα, κεκτημένων πάντων πρέσβευε, όπως μελλούσης λυτρωθώμεν κατακρίσεως. Ανόρθωσον συμπτωθέντα με όλον, ὡς τοῖς πάθεσιν ἀνοίξαντα θύραν, καὶ τῇ ἐν σοὶ ἀγαθῇ μεσιτείᾳ πρὸς μετανοίας εισόδους εἰσάγαγε, καὶ σῶσον με ή τοῦ παντὸς τὸν Σωτήρα τεκοῦσα καὶ Κύριον. "Ορος προφήτης Δανιήλ σε θείῳ Πνεύματι εκά λεσε, Παρθένε, ἐξ οὗ λίθος Χριστὸς ἄνευ χειρὸς ἐτμήθη, καὶ συντριβήν ειργάσατο τῶν ξοάνων τῆς ἀπάτης. Συμπαθής Παρθένε, ἡ τὸν συμπαθέστατον τε κοῦσα Λόγον, τὸν ἀσυμπαθῆ με δωρεάν οικτείρησον, ἀπεγνωσμένον πταίσμασιν ἀμέτροις, καὶ μὴ ἐπι στρέφοντα, ἀλλ' ἐν ῥᾳθυμίᾳ τὸν βίον δαπανώντα. Φωτὶ τῆς μετανοίας αύγασον, Παρθενε, τῆς ἁμαρτ τίας νυκτί με σκοτούμενον, καὶ ῥαθυμίας ὁμίχλη συγκαλυπτόμενον. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας ρέντιον, Πομπόνιον, Μάξιμον κ. τ. λ. ἡμέρᾳ τ. Ὑμνῶ σε, Παρθένε, ὅτι Θεόν, πανύμνητε μόνη, ἐσωμάτωσας ἐκ τῶν τιμίων σῶν αἱμάτων, παναγία, καὶ ὑπὲρ λόγον φρικτῶς ἀπεκύησας. Σωσόν με, κυήσασα τὸν ὑπεράγαθον Κύριον, μήτερ ἀγνὴ, παῦσον τῆς ψυχῆς μου πολυτάραχον κλύδωνα. Σε, πανάμωμε Δέσποινα, πειρασμοίς κυκλούμενος εἰς βοήθειαν προσκαλοῦμαι· σπεῦσον, σῶσόν με, τὸν Σωτῆρα Λόγον ή κυήσασα. Λυτρούμενος ἐπέφανεν, ἄχραντε, ὁ Υἱός σου αν θρωπος γενόμενος ἀνθρώπους πάντας, πανάμωμε. Κατάσκιον προεώρα σε ὄρος ὁ προφήτης 'α
col. 1095–1096page 27 of 116
PG 105:1095κούμ, Θεοτόκε, ἐκ σοῦ Θεὸς ὑπὲρ λόγον προῆλθε σεσαρκωμένος, καὶ κόσμον διέσωσε τῷ κλύδωνι τῆς χαλεπῆς ἁμαρτίας δεινῶς συνεχόμενον. Ρεύσαντας πάλαι τους γενάρχας παραβάσεως ἀτόπου πλημμελείᾳ, ἐν νηδύϊ Χριστὸν ἀῤῥεύστως συλλαβοῦσα, πρὸς τὴν ζωὴν ἀνήγαγες τὴν ἀρχαίαν, Θεοτόκε. Νενεκρωμένην ζώωσον, πεπτωκυίαν ἀνάστησον, τετραυματισμένην τὴν ψυχήν μου ἴασαι τῇ λόγχῃ, πανάμωμε, τῇ κεντησάσῃ θείαν πλευρὰν τοῦ ἐκ γαστρός σου σαρκωθέντος Σωτήρος, ὃν παῖδες εὐλο γοῦσιν, ἱερεῖς ἀνυμνοῦσι, λαοὶ ὑπερυψοῦσιν, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φώτισον, πύλη τοῦ φωτός, τὴν ψυχήν μου ταῖς δειναῖς ἀμαυρότησι τῶν παραβάσεων εσκοτισμένην καὶ κινδυνεύουσαν, καὶ τῆς ἡμέρας κοινωνὸν τῆς θείας ἀνάδειξον, ὅπως δοξάζω σε, προστασία τῶν πιστῶν ἀκαταίσχυντε. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ἅγιον ἱερομάρτυρα 'Αν είπαν, ἐπίσκοπον Περγάμου, ημέρα ια'. Φωτός σου ταῖς ἀστραπαῖς καταύγασον, κόρη πανάμωμε, τὴν ἐν νυκτὶ παθῶν καὶ συμφορῶν συσχεθείσαν καρδίαν μου, δικαιοσύνης ἥλιον πᾶσιν ἀῤῥήτως ἀνατείλασα. Ρυόμενον τοὺς βροτοὺς αἰχμαλωσίας τοῦ ἐχθροῦ, ἄχραντε, τὸν λυτρωτὴν τέτοκας· ὅθεν εὐσεβῶς σε δοξάζομεν. Μετὰ τόκον ὡς πρὸ τόκου διεφυλάχθης, Παρθενο μήτορ ἄφθορε· τὸν Δημιουργὸν γὰρ πάντων ἀπε κύησας ἐκ σοῦ, τὸ ἀνθρώπινον σῶμα ἑκουσίως φορ ο ο ρέσαντα. Ὑπάρχων ἐν μορφῇ τοῦ Θεοῦ ὁ ὑπέρθεος ἐσχή νωσεν ἐν γαστρί σου, την μορφήν μου φορέσας ὁ Κύριος, πανάμωμε. Αγιος ὁ σκηνώσας ἐν μήτρα σου Κύριος ὁ ἐν ἁγίοις, Παρθένε, επαναπαυόμενος, καὶ δοξάζων τοὺς πίστει ἀληθεῖ τοῦτον, κόρη, δοξάζοντας. Αιμάτων, κόρη, παρθενικών σου σεσάρκωται ὁ Λόγος, ὁ Πατρὶ συνάναρχος τὴν ἡμῖν συντριβὴν ἐπ ανορθούμενος· εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξὶν ὑπάρχεις, πανάμωμε Δέσποινα. Ως Μήτηρ τοῦ πάντων Ποιητοῦ, ὡς θεῖον τέμενος τοῦ Παντοκράτορος, ὡς γῆ ἀνήροτος ἄσταχυν ἀγε ώργητον βλαστήσασα, Παρθενομήτορ, τοὺς πιστῶς ἀεὶ κραυγάζοντας· Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα, τὸν Κύριον. Φῶς ἡμῖν ἀνέτειλε, κόρη, ἐκ φωτοφόρου σου νησ δύος, ὁ Δημιουργὸς τοῦ ἡλίου, καὶ τῶν ἀστέρων, καὶ πάσης κτίσεως, ὃν ἐκτενῶς ἱκέτευε φωταγωγήσαι τοὺς ὑμνοῦντάς σε.
col. 1097–1098page 28 of 116
PG 105:1097Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον Μαρτίνον πάπα Ρώμης, ἡμέρᾳ ιγ'. Ο κατὰ φύσιν τὴν θείαν ἀόρατος ώράθη βρέφος ἐκ σοῦ ἄνθρωπος γενόμενος, διπλὰς ὡς ἀληθῶς θελήσεις ενεργείας τε προσφαίνον ὑποστάσει ἐν μιᾷ τ ᾧ πρέσβευε, πανάμωμε, πάντα ἡμᾶς σώζεσθαι τοὺς πόθῳ σε γεραίροντας. Πατρὶ τὸν ὁμότιμον καὶ σύνθρονον ὑπὲρ Λόγον ἐγέννησας, ἐνεργείας δύο φέροντα καὶ δύο τὰς θελή σεις, παναγία Κόρη. Ἐν δύο οὐσίαις θεανδρικῶς γνωριζόμενον τῆς Τριάδος τὸν ἕνα ἐκύησας Θεὸν ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπον, θελήσεις φέροντα καταλλήλως τῶν τούτου φύσεων, Παρθένε πανάμωμε. Απειρόγαμος Παρθένε, ἡ τὸν ἀπερίγραπτον Θεὸν σαρκὶ κυήσασα, τῆς σαρκός μου τὰ πάθη θανάτωσόν· ζώωσον δὲ τὴν ψυχήν μου νενεκρωμένην πλημμελήμασιν. Νόμοι φύσεως ἐν σοὶ καταλύονται· ἀῤῥήτως γὰρ τίκτεις τὸν Πλαστουργὸν τῶν ὅλων, Θεοτόκε πανύμνητε, ὡς Θεόν τε καὶ βροτόν δύο θελήσεις δὲ κει κτημένον καὶ ἐνεργείας, Μητροπάρθενε. Ο θελήσεσι δύο καὶ δυσὶν ἐνεργειαις ἐκ σοῦ, παν ύμωμε, τεχθεὶς ἀνερμηνεύτως, τοὺς οὕτω συμφρονοῦντας διασώζει κραυγάζοντας· Ο τῶν πατέρων ἡμῶν εὐλογητὸς εἶ, Θεός. 'Αγιωτέρα τῶν ἄνω στρατευμάτων, καὶ Χερουβὶμ ὑπερτέρα, Μῆτερ Θεοῦ, ἐχρημάτισας· διὸ βλάβης παθῶν μὲ ὑπέρτερον ποίησον. Φωναί, Πατέρων πειθόμενοι, δύο ἐν οὐσίαι;, ἁγνὴ, καὶ θελήσεσι τὸν ἕνα τῆς Τριάδος ἐκ τοῦ τικτόμενον πιστῶς ὁμολογοῦμεν, καὶ σὲ, Παρθένε, μεγαλύτ νημεν. ο Ο
col. 1099–1100page 29 of 116
PG 105:1099ο ο ο Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Κρέ σκοντα, ἡμέρᾳ μ'. Σαρκοῦται ὑπερβολῇ χρηστότητος ἐκ σοῦ ὁ Κύ ριος, καὶ δι' ἡμᾶς ὁρᾶται καθ᾿ ἡμᾶς ὁ τῇ φύσει ἀπρόσιτος, ὃν ἐκτενῶς ἱκέτευε ὑπὲρ ἡμῶν, ἁγνὴ πανάμωμε. Τὴν μόνην ἐν γυναιξὶν ἀνερμηνεύτως τὸν Θεὸν τέξασαν, τὴν τοῦ παντὸς Δέσποιναν ἱερολογίαις τι μήσωμεν. Ἡ τὸν Κτίστην ἁπάντων τῶν ποιημάτων υπερ φυῶς κυήσασα, ἐπ᾿ εὐεργεσίᾳ τοῦ ἰδίου πλάσματος, ή πάναγνος Δέσποινα ἀξιοπρεπῶς μακαρίζεται. Ὑμνοῦμέν σε, δι' ἧς τῆς φθορᾶς ἐλυτρώθημεν, πανύμνητε Θεοτόκε, καὶ βοῶμέν σοι· Χαῖρε, μαρτύρων ἀγαλλίαμα. Ὣς θρόνον τοῦ Δεσπότου τῶν ὅλων πυρίμορφον υμνολογοῦμέν σε, Κόρη, καὶ τερπνὸν παλάτιον, καὶ λυχνίαν, καὶ παστάδα, καὶ θεόδεκτον, ἄχραντε, τρά Ο πεζαν. Αγιωτέρα των Χερουβὶμ ὤφθης, πανάμωμε, Λόγῳ συλλαβοῦσα Λόγον τὸν τοῦ Πατρὸς, ὃν ὑμνοῦντες ἀνακράζομεν· Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξὶν ὑπάρ χεις, πανάμωμε Δέσποινα. Το θαύμα! πῶς τέτοκας Θεὸν βροτόν γενόμενον, Θεοχαρίτωτε; πῶς ἀκατάφλεκτος ἔμεινας, πῦρ τὸ ἄστεκτον χωρήσασα; Χαριστηρίοις σε φωναῖς ὅθεν δοξάζομεν, καὶ βοῶμεν· Πάντα τὰ ἔργα, κ. τ. λ. Φῶς ἡμῖν ἀνέτειλε, Κόρη, ἐκ φωτοφόρου σου νησ δύος ὁ Δημιουργὸς τοῦ ἡλίου καὶ τῆς σελήνης Χρι στὸς ὁ Κύριος· ὃν ἐκτενῶς ἱκέτευε, φωταγωγήσαι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. 'Εκ τοῦ Κανόνος εἰς τὰς ἁγίας γυναίκας Αγά ο πην, Ειρήνην καὶ Χιονίαν, ἡμέρᾳ ις'. Τίκτεις ἀνερμηνεύτως δν Πατὴρ ἀῤῥεύστως ἀπὸ εγέννησε, καὶ μαζοῖς διατρέφεις τὸν τὰ σύμπαντα τρέφοντα, Δέσποινα, Ρῆξον τῶν πταισμάτων μου δεινὸν χειρόγραφον, Δέσποινα, ἢ τὰ δεσμὰ λύσασα τοῦ ᾅδου τῇ ἀσπόρω κυήσει σου. Σωματούμενον Κύριον έτεκες, Κυρία, πάσης της κτίσεως, ὃν ἱκέτευε ῥυσθῆναι ἐχθροῦ, παναγία, κυριεύοντος. Τέλος μοι χρηστὸν προσγενέσθαι, Κόρη, πρέσβευε, ὅπως φοβῶ τὰς μενούσας με ατελευτήτους τιμωρίας καὶ σωθήσωμαι. Νεκρώσεως δερματίνους χιτῶνας ὁ Ἀδὰμ ἀποθα
col. 1101–1102page 30 of 116
PG 105:1101λών, τῇ σαρκώσει του σου Γιου, Θεοτόκε Παρθένε, ο καταστολὴν θείας δόξης ἐνδέονται, δοξάζων σε περι χαρῶς ὡς Μητέρα Θεοῦ παναμώμητον. Νέκρωσον, ἄχραντε, τὴν ζῶσαν, καὶ νεκροῦσαν τὴν ψυχήν μου ἁμαρτίαν, καὶ ζωῆς μετασχεῖν ἀξίω σόν με θείας, ἡ τὴν χαρὰν κυήσασα, καὶ νεκρώσασα τὸν ὄφιν. Σύμβολα φέρουσα πάλαι τοῦ σοῦ τόκου, τοὺς νεανίας οὐ φλέγει, Παρθενομήτορ, ή κάμινος, ὡς οὐδὲ τὴν νηδύν σου τὸ πῦρ τῆς θεότητος. Φιλάγαθε Παρθένε, τὴν κεκακωμένην τῇ ἁμαρτίᾳ ψυχήν μου ἀγάθυνον, ἡ τὸν πανάγαθον Λόγον ἀπο κυήσασα. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Συ μεῶνα τὸν ἐν Περσίδι καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ, ἡμέρᾳ ιζ'. Φέρεις χερσί, Παρθένε, τὸν πάντα φέροντα, καὶ θηλάζεις ὡς βρέφος τὸν χορηγὸν τοῦ γάλακτος· αὐτ τὸν οὖν ἱκέτευε τὸν λαόν σου ἅπαντα οἰκτειρῆσαι πιστῶς ὑμνοῦντά σε. Κατάρας προγονικῆς ἡμᾶς ἠλευθέρωσας ευλογίαις πάντας τὸν στεφανώσαντα Λόγον σωματώσασα, ἁγνὴ ἀεὶ εὐλογημένη, τῶν ἀθλοφόρων ἐγκαλλώπισμα, καὶ ἁμαρτανόντων ἐξίλασμα. Ἐκ σοῦ δικαιοσύνης ὁ Ἥλιος ἐξανατείλας ὑπὲρ νοῦν τὴν οἰκουμένην ἐφώτισε, θεοχαρίτωτε Κόρη, καὶ πλάνης τὸν χειμῶνα διέλυσεν. Ευροιμί σε, Δέσποινα, ἐξαιρουμένην με ἐν ὥρᾳ δίκης τῆς καταδίκης, ὁ πιστῶς δοξάζων τὸν τόκον σου τὸν ἄῤῥητον. Ἐκ σοῦ ἀνατέταλκε, παναγία, ὁ Δημιουργὸς, καὶ ἀκτῖσὶ θείας ἐπιγνώσεως τοὺς ἐν νυκτὶ τῆς ἀγνω σίας ἐφώτισεν. Ιασαι, πανάμωμε, πάθη τῆς καρδίας μου, κή. πασον τὸν τάραχον τὸν νοῦν μου χειμάζοντα, καὶ σωσόν με βοῶντα· Ὁ Θεὸς, εὐλογητὸς εἶ. Ινα τον σεπτόν σου προσηλώσῃ τόκον, βάτος ἀκατάφλεκτος ὡράθη, πάναγνε· πῦρ ἐν σπλάγχνοις τὸ θεῖον δεξαμένη, ὅλως οὐκ ἐφλέχθης· διό σε άν υμνοῦμεν. Φανωτάταις λάμψεσι, παναγία Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, καταύγασόν μου τὸν νοῦν σκότει χαλεπῷ ἀγνοίας Ο ο ο ο
col. 1103–1104page 31 of 116
PG 105:1103κρατούμενον, ὅπως τυχών θείου φωτισμοῦ τά μεγαλεῖα σου καταγγέλλω, 'Αειπάρθενε.
col. 1105–1106page 32 of 116
PG 105:1105Εκ του Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Ἰανουάριον, καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ, ἡμέρᾳ και Μακάριός ἐστιν ὁ λαὸς, Θεοτόκε, ὁ δοξάζων σε Θεοῦ Μητέρα ἀψευδῆ καὶ ἀεὶ μακαρίζων σε, ἄχραντε, καθώς προείπας ἱερῶς προφητεύουσα, όπηνίκα Χριστὴν ἔνδον ἔφερες. Ῥῆξον τὰς σειράς, Θεόνυμφε, τῶν ἁμαρτιῶν μου, ἡ τὰ δεσμὰ διαρρήξασα τὰ τοῦ ᾅδου τῷ τοκετῷ σου, καὶ χαρᾶς πάντα πληρώσασα. Μεγαλύνωμεν τὴν μόνην εὐλογημένην, δι' ἧς μετ γάλως πάντας ἐπευλόγησεν ὄντως ὁ πανυπεράγαθος ἐκ ταύτης σαρκούμενος. 'Υμνοῦμέν σε, δι' ἧς τοῖς ἐν σκότει φῶς ἄδυτον ἀνέτειλε, Θεοτόκε, ὁ τῶν ὅλων Δεσπότης, καὶ πόθῳ μακαρίζομεν. Επ' εὐεργεσίᾳ τῶν ἀνθρώπων, σῶν ἐξ ἁγνῶν αἱμάτων σεσωμάτωται Θεὸς ὁ Λόγος, ὃν ἐκτενῶς, Θεομήτορ, αίτησαι τοῦ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Νέκρωσόν μου τὰς κινήσεις, ἄχραντε, τὰς τῆς σαρκός, ζωὴν ἡ κυήσασα, ζώωσον, ἁγνή, τὴν ψυχήν μου νενεκρωμένην πάθεσι καὶ πολλοῖς ἁμαρτής μασιν. Ὁ σκηνώτας ἀφράστως ἐν μήτρα σου ἑαυτοῦ οἱ κητήριον ἔδειξε τοὺς εὐσεβεῖς, πανάχραντε ᾧ βοῶμεν ἀπαύστως· Πάντα τὰ ἔργα, εὐλογεῖτε τὸν Κύριον. Φωτὲς τοῦ ἐν σοὶ μαρμαρυγαῖς τυφλώττουσαν τὴν ψυχήν μου φωταγώγησον, καὶ χειραγώγησόν με, Κόρη, ὁδοὺς σωτηριώδεις πορεύεσθαι, καὶ πλάνης ἐκφυγεῖν τὰ προσκόμματα, ὅπως ἐν πίστει μακα ρίζω σε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Πατέρα ἡμῶν Θεόδωρον τὸν Συκεώτην, ἡμέρᾳ κα'. Ο αγεώργητος βότρυς σου ἐκ γαστρός ήνθησε, Παρθενομήτορ, γλυκασμὸν ἀναβλυστάνων ἀφέσεως καὶ ἀφροσύνης, πανάχραντε, ἅπασι τοῖς ἐκ τῆς μέσ θης τῶν δεινῶν παραφρονήσουσι. Νόμοι ἐν σοὶ τῆς φύσεως, Παρθένε, καινοτονοῦνται τίκτεις γὰρ ὑπὲρ λόγον καὶ Δεσπότην, ὃν ἐκτενῶς ἱκέτευε σωθῆναι τοὺς δούλους σου. Μακαρία ἐκ γενεῶν πασῶν ἐδείχθης, Χριστὸν τε ποῦσα μακαρίως ἐργαζόμενον τοὺς αὐτῷ δουλεύοντας, Παρθενομήτορ, ἄχραντε Δέσποινα. Ῥαννίσι τοῦ ἐλέους σου κατάρδευσον, πανάχραντε, τὴν ἐκτακεῖσάν μου διάνοιαν φλογμῷ τῆς ἁμαρτίας, καὶ τὸν ἐσβεσμένον μου τῆς καρδίας ἄναψον λύχνον, πύλη τοῦ φωτός. Παθῶν με τρικυμία συνταράσσει, βυθὸς ἀπογνώσεως χειμάζει μου τὴν καρδίαν κυβερνήτην κυή ο
col. 1107–1108page 33 of 116
PG 105:1107πασα Χριστόν, Παρθένε, καὶ Σωτῆρα, ῥῦσαι καὶ σῶσόν με, δέομαι. Τὴν καλλονὴν Ἰακώβ σε Θεὸς ἐξελέξατο, ἐν σου κατεσκήνωσε, καὶ σὲ διετήρησε, καὶ μετὰ τόπον, Παρθένον, ὥσπερ ἧς πρὸ τοῦ τόπου, Παρθένε Θεο τόχε. Ἱεραί σε τῶν προφητών κηρύττουσι φωναί συμβολικῶς πύλην, καὶ ὄρος, καὶ σκηνήν, καὶ τὴν ἁγίαν φωτὸς νεφέλην, ἐξ ἧς τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ καθε ημένοις ἀνέτειλεν ἥλιος, Παρθένε, Χριστὸς ὁ φωτο δότης. Φρικτή σου ἡ λυχεία, Θεοτόκε Μήτερ Θεοῦ· διό σε μακαρίζομεν ἀεὶ καὶ δοξάζομεν πιστῶς, αἱ γενεαί τῶν γενεῶν εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὴν ὁσίαν Μητέρα ἡμῶν ο ο Ελισάβετ τὴν θαυματουργόν, ἡμέρᾳ κδ'. Σὲ τὴν τεκοῦσαν ὑπὲρ νοῦν, πανάμωμε, τὸν ἀδιαίρετον Θεοῦ Πατρός Λόγον διαπύρῳ ἔρωτι που βοῦσα ἡ ἀοίδιμος Ελισάβετ, δοχεῖον ἀγίου Πνεύματος γέγονεν, θείαις ἀρεταῖς διαλάμπουσα. Παρθενίας σε μόνην τὸ καθαρόν τέμενος, ἢ πανευκλεὴς Ἐλισάβετ πίστει ποθήσασα, χαίρει, πανάμωμε τῷ σῷ Υἱῷ προσαχθεῖσα ὀπίσω σου ἀκολουθήσασα. Μόνη Θεὸν φέρει; ἐν μήτρα σαρχούμενον, τὸν τὸ εἶναι πᾶσι παρεχόμενον, ὃν ἐπεπόθησεν ἐκ ψυχής, τούτῳ μνηστευθεὶς ἡ Ἐλισάβετ ἐν Πνεύματι, Παρ θένε Θεοτόκε, τῶν ἀγγέλων τὸ θαῦμα, καὶ δαιμόνων τὸ τραῦμα, πανθαύμαστε. Υπερτέρα τῶν ἄνω πέφυκας δυνάμεων, Λόγου κυήσασα τοῦ Πατρός, Παρθένε, τὸν συνάναρχον καὶ συναΐδιον, οὗ ταῖς φρυκτωρίαις ἡ θεοφόρος αὐγα σθεῖσα τῶν παθῶν τὴν ὁμίχλην διέλυσεν. Συνέλαβες ἐν γαστρὶ τὴν προαιώνιον, ἄχραντε, καὶ τέτοκας ἐν σαρκὶ τὸν φύσει ἀσώματον, καὶ γάλακτι έθρεψας τὸν τροφέα πάντων, Θεομήτορ ἀπειρόγαμε. Ιδε τὴν θλίψιν μου, Παρθένε, ἣν ἐπήγαγε τὸ πλῆθος τῶν κακῶν μου, καὶ γεέννης πυρὸς ἐξάρπασον βοῶντα - Εύλογημένος, πάναγνε, ὁ καρπὸς τῆς τῆς κοιλίας. Σωματοφόρον τέτοκας, καὶ ἀγκάλαις ἐβάστασας, ἄχραντε Παρθένε, Ἰησοῦν τὸν Κύριον, τὸν πάντα βαστάζοντα παντοδυνάμῳ νεύματι· ὅθεν ὡς Θεοῦ σε ἀνυμνοῦμεν Μητέρα, βοῶντες ἐν αἰνέσει· Ἱερεῖς, εὐ λογεῖτε· λαός, ὑπερυψούτε τὸν Κύριον. Φεῖσαί μου, Σώτερ, ὁ τεχθεὶς καὶ φυλάξας τὴν τεκοῦσαν σε άφθορον μετὰ τὴν κύησιν, ὅταν καθίσῃς κρίναι τὰ ἔργα μου, τὰς ἀνομίας παρορῶν, καὶ τὰς ἁμαρτίας μου, ὡς ὑπεράγαθος, ἐλεήμων, ἀγαθὲ καὶ φιλάνθρωπε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον ἱερομάρτυρα Βα σίλειον, ἐπίσκοπον 'Αμασίας, ἡμέρᾳ κς'. Ἡ πιστῶν καταφυγή, Αειπάρθενε, ή κραταιὰ βοήθεια τῶν προστρεχόντων σοι ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ βλάβης ἐναντίας ἡμᾶς διάσωσον.
col. 1109–1110page 34 of 116
PG 105:1109Εκύησας τὸν ἄναρχον βασιλέα ἐκ σοῦ, Παρθενο μήτορ, ἀρχὴν λαβόντα· αὐτὸν οὖν ὡς φιλάνθρωπον ἐκδυσώπει σῶσαι τοὺς δούλους σους πάσης ἐκ θλί ψεως καὶ ἐχθρῶν ἁλώσεως, παναμώμητε. Πανύμνητε, τῶν ἀνθρώπων ἑτοίμη βοήθεια, τὰ ἄγρια κύματα τῶν πειρασμῶν καταπράϋνον, σώς ζουσα τοὺς δούλους σου τῆς τῶν ἐχθρῶν προσδοκίας. Πόλις Θεοῦ, περὶ ἧς ἐλαλήθη δεδοξασμένα, ταύτην σου τὴν πόλιν καὶ πᾶσαν χώραν ἀπὸ κινδύνων, καὶ λιμοῦ, καὶ βαρβάρων, Θεοτόκε Παρθένε, λύτρωσας, μόνη προστασία πιστῶν ἀκαταίσχυντε. Παναγία Παρθένε θεόνυμφε, ή μετὰ Θεὸν προστασία τῶν δούλων σου, βαρβαρικῆς ἁλώσεως, καὶ κιν δύνων ἡμᾶς ἀπολύτρωσαι. Ἡ μόνη ἐλπὶς καὶ βοήθεια πιστῶν, Θεογεννήτορ, σπεῦσον, βοήθει τοῖς ἱκέταις σου βυθιζομένοις ταῖς θλίψεσι, καὶ ἀπορημένοις, Παρθένε, καὶ ἐν ἐδύνῃ ὑπάρχουσι, καὶ καταφεύγουσιν εἰς σὲ ἐν πεποιθήσει ψυχῆς. Καταφυγή Χριστιανῶν, βοήθεια τῶν ἐν δεινοῖς συνεχομένων, παναγία Παρθένε, μὴ ὑπερίδῃς ἡμᾶς κινδύνοις κλονουμένους πάντοτε, καὶ πολλαῖς ἐφόδοις τῶν πονηρῶν βαρβάρων. Φωτοκυἦτορ Παρθένε, μετὰ τῶν ἀσωμάτων ἀγγέ λων, ἀποστόλων, προφητῶν, ἱεραρχῶν, ἀθλοφόρων τε καὶ ὁσίων ἁπάντων, τὸν μόνον ὑπεράγαθον Θεόν ἐκδυσώπει ῥυσθῆναι κινδύνων τὰς ψυχὰς ἡμῶν. ο Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ἅγιον ἱερομάρτυρα Συ μεώνα συγγενὴν τοῦ Κυρίου, ἡμέρᾳ κζ'. Ὡς οὖσα τῆς κτίσεως ἀνωτέρα πάσης, τὸν Κτίστην καὶ Θεὸν ἐν μήτρα συνέσχες, Παρθένε, καὶ ἐκύησας βροτῶν εἰς ἀπολύτρωσιν. Απας ἐγκωμίων, πάναγνε, νόμος νῦν ἡττᾶται σε ἀνυμνεῖν, Θεόνυμφε, Λόγον Θεόν τεκοῦσα, καὶ ἀγ γέλους ὑπερβέβηκας. Μεμνημένος τὸν τόκον σου, ὁ προφήτης σε 'Αβία κούμ προγράφει κατάσκιον δρος, Κόρη, ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐξ οὗ ἐπεδήμησεν. Ὑπὲρ ἡμῶν δυσώπησον Χριστὸν τὸν ἐκ τῶν σῶν ἁγνῶν αἱμάτων, ἁγνὴ Θεοτόκε, σάρκα ὑλικὴν ἡμε φιεσμένον, καὶ βροτοὺς ἀναπλάσαντα. Ἰάτρευσον τὰ ἀνίατα πάθη, Θεόνυμφε, τῆς ψυχῆς μου, ἰατρὸν καὶ Σωτῆρα κυήσασα τῶν βροτῶν τὰ πάθη τοῖς αὐτοῦ θεραπεύοντα πάθεσιν. Παρθενομήτορ ἁγνὴ, τὸ τῶν δαιμόνων τραῦμα, καὶ τῶν ἀνθρώπων τὸ διάσωσμα, ἀγγέλων εὐπρέπεια, τὴν ταπεινήν μου ψυχὴν ἐχθροῦ τῆς πλάνης ῥῦσαι. Ἵνα σε φωναῖς, ἁγνὴ, χαριστηρίοις την χαριτώσα σαν ἡμῶν τὸ γένος ἀνυμνοῦμεν, σκέπε καὶ περιφρουρεῖ ἡμᾶς, Θεόνυμφε, ἐκ πάσης βλάβης. Φωτί με καταύγασον τῷ θείῳ, φωτὸς οἰκητήριον, Παρθένε, τῶν παθῶν μου τὸ σκότος, καὶ τὴν βαθυ τάτην ὄντως νύκτα σαῖς μεσιτείαις, Θεοκυήτορ, ἀπελαύνουσα. ο ο ο
col. 1111–1112page 35 of 116
PG 105:1111ΜΗΝ ΜΑΙΟΣ. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Τιμό θεον καὶ Μαύραν, ἡμέρᾳ γ'. Υπερούσιος Λόγος οὐσιωθεὶς ἐξ ἁγνῶν αἱμάτων
col. 1113–1114page 36 of 116
PG 105:1113σου ἐθεούργησεν ἡμᾶς καὶ φθορᾶς ἐῤῥύσατο, ἁγνή διὰ τοῦτό σε πιστῶς ἀεὶ δοξάζομεν. ο Ὑπάρχων φύσει ἀπαθῆς ὁ Υἱός σου, Παρθένε, προσελάβετο σάρκα ἐξ αἱμάτων σου ἁγνῶν, καὶ διὰ πάθους σταυροῦ τῶν παθῶν με, ἄχραντε, ἐῤῥύσατο. Αγνείας σκήνωμα, κατοικητήριον τοῦ Δεσπότου τῶν ὅλων, τῶν προφητῶν πάντων περιήχημα, θεοχαρίτωτε ναέ, τοὺς ὑμνοῦντας σε οικτείρησον. Τὴν καταιγίδα τῶν λογισμῶν, τὰς ἐπαναστάσεις τῶν παθῶν, τῶν πειρασμῶν τὸ κλυδώνιον, κόπασον, Παρθένε θεοχαρίτωτε, καὶ σῶσιν με ὑμνοῦντα τὰ μεγαλεία σου. Πανάγαθε Δέσποινα, τὸν πανάγαθον Θεὸν ἡ ἐν σαρκὶ κυήσασα, κεκακωμένην πάθεσι τὴν ψυχὴν ἐμὴν νῦν ἀγάθυνον, ἵνα πίστει καὶ πόθῳ μεγαλύνω σε. Υπερύμνητε Παρθένε, υπερύμνητον Θεὸν ἀποκυήσασα, τοὺς ὑμνοῦντάς σε κοινωνοὺς ἀνάδειξον φως τὸς, καὶ ῥῦσαι γεέννης καὶ φλογὸς, καὶ πάσης βλά ης τοῦ ἐχθροῦ ταῖς ἱκεσίαις σου. Ωραιώθης, Παρθένε, ἀποκυήσασα ὡραιότατον κάλλει Χριστὸν τὸν Κύριον, θείαις τοὺς πιστοὺς ἀγλαΐαις φαιδρύνοντα, ὃν ὑπερυψοῦμεν. Φωτὶ τῷ σῷ με, Θεοχαρίτωτε ἐν γυναιξὶ Παρθένε, καταλάμπρυνον, δέομαι, καὶ πυρὸς αιωνίου με λύο τρωσαι, όπως σε μεγαλύνω, ὅπως δοξάζω σε, ὅπως καταχρέος ἀνυμνῶ τὰ μεγαλεῖά σου. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον ἀπόστολον Αν δρόνικον καὶ Ἰουνίαν, ἡμέρᾳ ιζ'. Ομβρισόν μοι, Παρθένε, πάντων τῶν πταισμάτων ἀπολύτρωσιν, καὶ διόρθωσιν βίου, τῇ ἐν σοὶ μεσιτείᾳ καὶ χάριτι. Οὐκ ἔστιν ἄχραντος πλήν σου, Δέσποινα, καὶ οὐκ ο Ο
col. 1115–1116page 37 of 116
PG 105:1115ἔστιν ἄμεμπτος πλήν σου, πανάμωμε· τοῦ Θεοῦ γὰρ τῶν ὅλων χωρίον μόνη έχρημάτισας. Ο ο Ο ο Σὲ διὰ παντὸς, Παρθένε Θεοτόκε, πάντες οἱ πιστοὶ συμφώνως ἀνυμνοῦμεν, ὡς ἀσφαλῆ καὶ ὑπέρμαχον προστασίαν, καὶ τῶν ψυχῶν ἡμῶν τὴν λύτρωσιν. Σε, παναγία Κόρη, τῶν προφητῶν ὁ χορὸς προεχά ραξεν ἱεροῖς ἐν συμβόλοις, ἔσεσθαι Κυρίου λοχεύ τριαν. Αἱ θεῖαι τοῦ Δεσπότου ἐπὶ σοὶ πορείας εγνώσθησαν τοῦ σάρκα πτωχεύσαντος, καὶ πλουτίσαντος πιστούς, ἀπειρόγαμε. Ὁ ἐν γαστρὶ τῆς Παρθένου οἰκήσας, καὶ ἐν αὐτῇ τὸν Ἀδὰμ ἀναπλάσας, εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας, Κύριε. Ως λαβίδι χερσὶν ἄνθρακα φέρεις, δρόσον θεῖον πηγάζοντα, Παρθένε, τοῖς τῷ φλογμῷ τῆς πλάνης κινδυνεύουσι, φλέγοντα δὲ πάθη τῶν ὑμνολογούντων αὐτοῦ τὴν βασιλείαν. Φωτισμὸν ἡμῖν αἴτησαι, ἡ τὸ φῶς τεκοῦσα, καὶ ἁμαρτιῶν ἄφεσιν, καὶ ψυχῶν σωτηρίαν τοῖς εἰδόσι σε ἀληθῆ Θεοτόκον, ἄχραντε Παρθένε πανάμωμε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Πέτρον, Διονύσιον καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς, ἡμέ ρα η'. Ως θρόνον σε, Παρθένε, τοῦ βασιλέως, ἐν ᾧ καθώ ἴσας τοῖς πιστοῖς καθέδραν οὐράνιον ήτοίμασε, γε Ο ραίρομεν, καὶ πόθῳ μακαρίζομεν. Μόνη παρθενεύεις τίκτουσα, μόνη μυστηρίου μετ γίστου ὄντως διάκονος εγνωρίσθης Θεὸν τεκοῦσα, Θεοτόκε μητροπάρθενε. Υπερύμνητε Παρθένε Θεοκυήτορ, τοὺς ὑμνητάς σου σώζε ἐπὶ σοὶ πεποιθότες πάσης περιστάσεως κινδύνων καὶ θλίψεων. Νύμφη Χριστοῦ ἀνύμφευτε, δι' ἧς τοῦ παλαιοῦ λυθέντες χρέους υἱοὶ κατὰ χάριν ὤφθημεν Πατρὸς ἐπουρανίου, τοὺς ὑμνοῦντας σε φύλαττε. Ως άρουρα καρποφόρος τὸν στάχυν ἐβλάστησας, Θεοτόκε, τῆς ζωῆς τοὺς πιστοὺς διατρέφοντα, καὶ λιμὸν τῆς πλάνης ἐκ τῆς γῆς ἀληθῶς ἀναστέλλοντα. Τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ, τοῦ θείου μάννα στάμνον, χρυσήν λυχνίαν τε καὶ τράπεζαν, τὸ ὄρος τὸ ἅγιον, Ο τὴν Θεοτόκον πάντες πιστῶς ὑμνολογούμεν.
col. 1117–1118page 38 of 116
PG 105:1117Νοητὸν ἐλαστήριον πέφυκας, τὰς ἁπάντων δεήσεις δεχόμενον, καὶ τῷ Υἱῷ σου, πάναγνε, αναφέρεις εἰς λύτρον τῶν μελωδούντων· Ευλογεῖτε, τὰ ἔργα, τὸν Κύριον. Φωνήν σοι πιστοί περιχαρῶς προσφέρομεν τοῦ ἀγγέλου, Θεονύμφευτε. Χαίρε, βοήθεια ἀνθρώπων, μαρτύρων, ἀποστόλων κραταίωμα, καὶ πάντων προφητῶν περιήχημα, Θεογεννήτορ παναμώμητε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Θαλλός λαῖον, ἡμέρᾳ κ. Κυριοτόκε Παρθένε, τῶν εὐσεβῶν καύχημα, ἡ τῶν ἀγγέλων χαρμονή, Χριστιανῶν τὸ διάσωσμα, ἐμαρτανόντων ἐξίλασμα, γέφυρα ἐκ γῆς μετάγουσα τοὺς πιστοὺς εἰς οὐρανὸν, σώζε δούλους σου. . Λάμψον μοι φῶς, Παρθένε, μετανοίας· ἐν σκότει γὰρ κατάκειμαι τῆς ἁμαρτίας φρενοβλαβῶς, καὶ παράσχου μοι τὴν λύσιν τῶν ἑπταισμένων, ὅπως σε δοξάζω, πανάμωμε. Ἱεροὶ προφῆται τὴν σὴν λοχείαν πάλαι προ ανεφώνουν, δρος μέγα καὶ κατάσκιον, πύλην τε και λοῦντές σε, δι' ἧς Κύριος, μόνη ἁγνή, διώδευσεν. Υιοὺς φωτὸς ἀπέδειξας τους σκοτισθέντας πάθεσι, Πατρὸς ἀπαύγασμα κυήσασα Χριστὸν τὸν φωτοδότην, παναγία Δέσποινα· διὰ τοῦτο πόθῳ σε μακαρίζομεν. Έλυσας τῶν δεσμών με τῆς ἁμαρτίας, τεκοῦσα τὸν Κύριον, τὸν λύσαντα τὰ τοῦ ᾅδου, Θεοτόκε, βασί λεια, καὶ πάντας συνδεσμοῦντα πρὸς τὴν οἰκείαν ἐπίγνωσιν. Εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν, θεοχαρίτωτε Κόρη, σὲ δυσωποῦμεν σαφῶς, ἀνάστηθι καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς πειρασμών αιωνίων καὶ πάσης ἀπειλῆς. Ἱλασμὸν τῶν ἑπταισμένων μοι, παναγία ἁγνή, αἴτησαι, καὶ δός μοι χεῖρα ἐν πελάγει τῶν δεινῶν δεινῶς χειμαζομένῳ, ίνα σε μακαρίζω, ἵνα πιστώ; κηρύττω τὴν σὴν βεβαίαν προστασίαν. Φωτὸς δοχεῖον γεγένησαι, Παρθένε, καὶ θρόνος τοῦ παντάνακτος, ἄχραντε, ἐν ᾧ καθήσας τοῦ παλαιοῦ πτώματος ἤγειρεν ἡμᾶς, καὶ τῇ συνεδρείᾳ τῇ θείᾳ ἐτίμησε τοὺς ἐν πίστει καὶ πόθῳ σε μεγαλύνοντας. ο ο Ἐκ τοῦ Κανάνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Βασιλί- 115 σκον, ἡμέρᾳ κβ'. Πόκον προεώρα Γεδεὼν τὴν ἄχραντον γαστέρα σου, δρόσον τὴν οὐράνιον, Παρθένε, δεξαμένην, θαλάσσας ξηραίνουσαν, Κόρη, τῆς ἀθείας, καὶ τακείσας ἀρδεύ ουσαν φρένας. Ευροιμί σε, πάναγνε, χειραγωγοῦσαν με πάντοτε πρὸς ἀρετὰς, καὶ πρὸς μετανοίας τὰς ὁδοὺς ἐμβιβά ζουσαν. Ο Πατρὶ ὁμοούσιος ὤφθη κατὰ πάντα ὅμοιος ἀν θρώποις, σαρκωθεὶς, καθὼς ηὐδόκησεν, ἐκ τῶν σῶν αἱμάτων, παναμώμητε. Σαρκὸς ἐν ὀμειώματι τέτοκας, Θεοτόκε, τὸν ἀκα τανόητον καὶ ἀπερίληπτον Κύριον. Συντρίμματα τῆς ἀθλίας ψυχῆς μου, καὶ τὰ χρόνια
col. 1119–1120page 39 of 116
PG 105:1119των ανερμηνεύτως, Παρθένε, κυήσασα, καὶ σῶσον με τὸν ἐπὶ σοὶ τὰς ἐλπίδας, πανάμωμε, θέμενον. ο ιάτρευσον πάθη, τὸν ἰατρὸν τῶν ψυχῶν καὶ σωμά ο ο ο Ιδε, ἣν ἔφησε Παρθένον ἐν τῷ Πνεύματι ὁ μέσ γας Ησαΐας, ἐν γαστρὶ τὸν Θεὸν συνέλαβε καὶ τί κτει, ᾧ μελῳδοῦμεν· Κύριε ὁ Θεὸς, εὐλογητὸς εἶ. Ωφθης πλατυτέρα οὐρανῶν χωρήσασα Θεὸν ἐν μήτρα τὸν στενοχωρίας πονηράς φυσάμενον τοὺς μελωδούντας, παναγία Κόρη· Ὑμνεῖτε τὸν Κύριον, καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας αἰῶνας. Φύσει μὲν πέφυκας Θεός, ἀλλ' ἡνέσχου περιθέσθαι τὸν ἄνθρωπον, μήτραν ἀμώμητον ἐθελουσίως εἰσδύς, φιλάνθρωπε· ὅθεν διπλᾶς τὰς φυσικὰς εἰδότες θελή σεις σου, σὲ μεγαλύνομεν, τὴν Μητέρα σου πιστῶς μακαρίζοντες. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον ἀπόστολον Κάρ πον, ἡμέρᾳ κς'. Κύουσα Παρθένος ανερμηνεύτως καὶ τοὺς τῆς φύσ σεως θεσμούς καινίζουσα πέφυκας Μήτηρ ἀεὶ Παρ θένος, διό σε μακαρίζομεν. Νέον ὡς παιδίον τέτοκας τὸν πρὸ τῶν αἰώνων εκ τοῦ Πατρὸς ἀνατείλαντα ἀποῤῥήτως, Θεογεννήτορ διὰ τοῦτό σε δοξάζομεν. Νοερῶς ὁ Θεοφόρος, Θεογεννήτορ, δρος σε βλέπει μέγα κατάσκιον, Κόρη, ἐξ οὗ ἐπεδήμησε σαρκὶ ὁ Θεὸς ἡμῶν. Τύπου ψυχῆς καὶ σώματος καθάρισόν με νῦν, εὐλογημένη, εὐσπλάγχνῳ σου ῥοπῇ, ὅπως σε ὑμνώ καὶ μεγαλύνω καταχρέος, πανύμνητε. Ἐκύησας ἀνωδύνως τὸν Πλάστην, πανάμωμε, τὰς ὀδύνας καὶ τοὺς πόνους ἡμῶν ἀφαιρούμενον, καὶ τῆς ἀνωδύνου ἀξιοῦντα τρυφῆς τὸ ἀνθρώπινον. Ως πλατυτέρα οὖσα τῶν οὐρανῶν ἐν μήτρα ἐδέξω Λόγον τὸν ἀχώρητον, Παρθένε, λυτρούμενον στενοχωρίας πάσης τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων. Ὤφθης οὐρανὸς, Θεοκυήτορ, ἐξανατέλλουσα ἡμῖν τὸν τῆς δικαιοσύνης "Ηλιον, φωτίζοντα ἡμᾶς φωτί ἐπιγνώσεως, Θεογεννήτορ ἁγνή. Φωνήν σοι προσάγομεν, Παρθένε, τὴν τοῦ Γαβριήλ, ἀναβοῶντες· Χαῖρε, κούφη νεφέλη, χαῖρε, γῆ ἀγεώργητος, στάχυν ὡραῖον καρποφοροῦσα τὸν τροφέα τῆς κτίσεως. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Ευτυχία, ἡμέρᾳ κη'. Σαρκὸς ὁμοιώματι ἐπιφανεὶς ὁ φιλάνθρωπος ἐκ σοῦ, πανάμωμε, κόσμον διέσωσεν ἀπολλύμενον, καὶ πλάνῃ ὑπαρχθέντα, διό σε γεραίρομεν καὶ μακαρίζο μεν. Νοός μου τὸ σκότος, Θεοτόκε, φωτὶ τῷ ἐν σοὶ, ὡς ἀγαθὴ, ἐκδυσωπῶ, διάλυσον, καὶ μετανοίας τρό ποις με βελτιωθῆναι πρέσβευε, ὅπως ἐν πίστει δου ξάζω σε. Τόμον σε προέγραψε τῶν προφητῶν, ἄχραντε Παρθένε, ὁ σύλλογος, ἐν ᾧ δακτύλῳ κατεγράφη τοῦ Πατρὸς ὁ Λόγος, Θεόνυμφε βίβλῳ τῆς ζωῆς κατα γράφων πιστούς.
col. 1121–1122page 40 of 116
PG 105:1121Νεκρούμενος πάθεσι καὶ λογισμοίς, πανάμωμε, πρὸς τοὺς οἰκτιρμούς σου καταφεύγω πρὸς τὴν θερα μήν σου προστρέχω, Δέσποινα, σκέπην καὶ βοήθειαν ἡμῶν, μόνη θεοδόξαστε, ζωοποίησον, σῶσόν με. Λιμὴν γενοῦ μοι, πανάμωμε, πρὸς ὅρμον σωτη ρίας ιθύνουσα τῷ θαλαττεύοντι ἐν τοῖς τοῦ βίου νῦν κύμασι, καὶ τῶν σκανδάλων ῥῦσαι τοῦ πολεμήτορος. Ἐν τοῖς κόλποις τοῦ Πατρὸς ἀπερινόητος Υιός καθήμενος, ἐν κόλποις σοῦ τῆς ἁγνῆς, ὡς βρέφος καθέζεται, ἐπ' ἀνακλήσει ἡμῶν, ᾧ κραυγάζομεν Ο τῶν πατέρων Κύριος καὶ Θεός, εὐλογητὸς εἶ. Συνῆψας τὰ πάλαι διεστῶτα, Παρθένε θεοχαρίτωτε, τῷ τόκῳ σου· ὅθεν ὡς αἰτίαν σε πάντων μας χαρίζομεν τῶν ἀγαθῶν, κραυγάζοντες ψυχῆς εὐθύ τητι· Τὸν Κύριον ὑμνεῖτε, τὰ ἔργα. Φώτισον, ἁγνή, ψυχῆς μου τὰ ὄμματα, παῦσον τὸν κλύδωνα τὸν ἐπιγινόμενον τῆς τῶν δαιμόνων παρ ενοχλήσεως, καὶ εἰς ὁδὸν κατεύθυνον τῶν θελημάτων Χριστοῦ τοῦ νοός μου, πάναγνε, τὴν στένωσιν, ὅπως πίστει ἀεὶ μακαρίζω σε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Ερ μεῖον, ἡμέρᾳ λά. Αγία Παρθένε, Μήτερ Χριστοῦ, μαρτύρων δόξα, καὶ ἀγγέλων ἡ χαρμονή, σὺν τούτοις δυσώπει η τὸν Υἱόν σου, τοῦ οἰκτειρῆσαι καὶ σῶσαι τοὺς δού λους σου. Στόματι καὶ γλώττη σε Θεοῦ πανάγιον τέμενος ὁμολογῶ, πάναγνε· διό με πάσης ῥῦσαι καλά σεως. Υπερύμνητε Δέσποινα, τὸν ἐν τοῖς ἁγίοις ἀνα παυόμενον ὑπὲρ λόγον ἀπεκύησας· διὰ τοῦτο ὕμνοις σε γεραίρομεν. Νοεράν σε λυχνίαν πάλαι ὁ προφήτης κατείδεν ἐν Πνεύματι κεκτημένην, Κόρη, τὸ λαμπάδιον Χριστὸν τὸν Κύριον, τὸν φωτὶ ἀῤῥήτῳ πάντας ἡμᾶς φωτο αγωγούντα, τους πιστῶς σε τιμώντας, πανάμωμε. Ο ο
col. 1123–1124page 41 of 116
PG 105:1123Θηλάζεις θεοπρεπῶς τὸν νεύματι πάντας τρέφοντα, ἀγκάλαις περικρατείς, πανάμωμε Δέσποινα, τὸν πάντας κατέχοντα· διὰ τοῦτο πίστει καταχρέος σε δοξάζομεν. Ωραιώθης, Παρθένε, τὸν ἐν κάλλει ὡραῖον Χρισ στὸν κυήσασα ἡμῖν ὁμοιωθέντα, καὶ πάντας συντρι δέντας πρὸς ζωὴν ἀναπλάσαντα· ὅθεν πιστῶς σε ἀὶ δοξάζομεν ἐν ὕμνοις. Ωφθης πλατυτέρα οὐρανῶν, χωρήσασα Θεὸν ἐν μήτρα, ὃν ἀεὶ δυσώπει τῆς στενοχωρούσης με τον ἁμαρτίας ῥύσασθαι, Παρθένε, όπως πλατυνόμενος ἔργοις εὐσεβείας πιστῶς σε μακαρίζω. ἀνθρώπων καταφυγή, μαρτύρων στεφηφόρων κρατ ο ο Φορέσας με προῆλθε Θεὸς ἐκ σοῦ ἀφθαρσίας ἐν δύων με ένδυμα τὸν πονηρᾷ γνώμη γυμνωθέντα θείας στολῆς, Θεογεννήτορ Δέσποινα, πάντων τῶν ταίωμα, καὶ τεῖχος, καὶ τῶν ἀγγέλων ἀγαλλίαμα. ΜΕΝ ΙΟΥΝΙΟΣ. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Δωρό θεον, ἐπίσκοπον Τύρου, ἡμέρᾳ 8. Ομβρισόν μοι, Παρθένε, δέομαι σταγόνα κατανύξεως, τὸν ἐνόντα μοι ρύπον ἀποπλύνουσαν, ὅπως δοξάζω σε. Ολην τὴν καρδίαν μου τῷ θεϊκῷ φωτὶ λάμπρυνον, πύλη φωτός τὸν τῆς ἁμαρτίας σκοτασμὸν ἐχε διώκοντα. Πειρασμῶν με διάσωσον, καὶ τοῦ ψυχοφθόρου του βίου κλύδωνος, όπως πίστει μακαρίζω σε, παναγία Ο κόρη Μητροπάρθενε. Ανατολή Ηλίου πρὸ 'Εωσφόρου ἐκλάμψαντος γέν γονας, δι' οὗ φῶς οἱ ἐν σκότει, ἄχραντε, δεινῶν ἐθεάσαντο. Παρθένε, ἐν ἐκύησας Θεὸν ἄνθρωπον γενόμενον, τοῦτον ἱκέτευε λυτρωθῆναι με πυρὸς καὶ κολάσεως. Ῥῦσαι δεσμῶν τῆς ἁμαρτίας τὴν ἀθλίαν μου ψυ χήν, Θεογεννήτορ, καὶ ἀγάπῃ Θεοῦ ὑπόζευξον τελείς, ἵνα πιστῶς δοξάζω σε, Θεοτόκε, εἰς αἰῶνας. Ωραιοτάτη, Παρθένε, ἀνεδείχθης την ὡραιότατον Λόγον κυοφοροῦσα, ᾧ ψάλλομεν· Εὐλογεῖτε, τὰ ἔργα, Κύριον. Φέρουσα Χριστὸν ἐν χερσὶ φέροντα τὰ πάντα νεύ ματι τῷ θείῳ, ἁγνὴ, αὐτὸν ἀεὶ δυσώπει τῶν χειρῶν ἡμῶν τὰς ἐπάρσεις εὐθῦναι τούτου ὡς θυμίαμα Ενώπιον. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Θεόδο τον Αγκύρας, ἡμέρᾳ ζ'. Υπερβολῇ εὐσπλαγχνίας τοὺς οὐρανοὺς κλίνας καταβέβηκεν ὁ Υἱὸς ὁ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐκ σοῦ σετάρ χωται, ἁγνὴ, διασώζων τους βροτούς πλάνης τοῦ όφεως. Ιδών σου πόρρωθεν χορός προφητῶν θεηγόρων μυστηρίου τὸ βάθος, πολυτρόποις ἐν φωναῖς Θεοῦ Μητέρα αγνήν σε κηρύττει, πάναγνε Θεόνυμφε. Φυλάξας ἄφθορόν σε μετὰ κύησιν, ὡς πρὸ τόπου παρθένον, ὁ πλαστουργός ᾤκησεν ἐν μήτρα σου,
col. 1125–1126page 42 of 116
PG 105:1125καὶ τοὺς φθαρέντας τῇ πλάνῃ ἐκαινούργησεν ὡς εύσπλαγχνος. Σωματωθέντα τὸν ἀληθῆ Λόγον τοῦ Πατρὸς ἐκ τῶν σεπτῶν, ἁγνὴ Παρθένε, αἱμάτων σου, τέτοκας ἐν δύο τελείαις φύσεσι, μιᾷ δὲ ὑποστάσει, θεοχαρίτωτε. Ο πάσης ἐπέκεινα νοουμένης ἀληθῶς καὶ ὁρω μένης κτίσεως μήτραν τὴν σὴν ὑπέου παναληθῶς, καὶ σὰρξ ἐχρημάτισε, τους βροτοὺς ἀναπλάττων, Δειπάρθενε. Μίαν φέροντα ὑπόστασιν ἐκύησας τὸν Λόγον, μητροπάρθενε, διπλὰς ἔχοντα τὰς θελήσεις καὶ τὰ φυσικὰ αὐτοῦ ἰδιώματα σαφῶς· Θεὸς γάρ ἐστι καὶ βροτὸς ὁ δι' ἡμᾶς σαρκωθείς. Ρητορεύουσα γλώσσα του μυστηρίου σου τὸ ἀπόρρητον βάθος εἰπεῖν οὐ δύναται. Λόγον γὰρ Θεὸν ὑπὲρ λόγον ἐκύησας, πάναγνε Παρθένε, εἰς πάντων σωτηρίαν. Φωνῇ ἀγγέλου τέτοκας τὸν ἄναρχον Λόγον λα Γόντα σάρκα ἔννουν τε καὶ ἔμψυχον, Παρθένε παν αγία, ἐκ τῶν καθαρῶν αἱμάτων σου, καὶ τοὺς ἀσάρκους ἐχθροὺς καταβαλλόντα, καὶ σώσαντα ἡμᾶς πάν τας τοὺς ἀληθῆ Θεοτόκον ὁμολογοῦντάς σε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας 'Αλέξ. ανδρον καὶ Αντωνίνων, ἡμέρᾳ 4. Ο δημιουργήσας ὡς Θεὸς τὰς ἀοράτους δυνάμεις βουλήματι, ἔσχεν ὡς αἰτίαν σε τῆς πρὸς ἡμᾶς, Παρ θένε, ἀναπλάσεως· τοῦτον οὖν δυσώπει τὸν κόσμον σῶσαι, πανάμωμε. Παρθένος ανήσασα Θεὸν ὡράθης μετὰ γέννησιν, καὶ σοῦ τὸ θεῖον, ἄχραντε, πρόσωπον χοροὶ παρθένων νῦν λιτανεύουσι, μεθ' ὧν ἡμῖν αἴτησαι ἱλασμὸν καὶ ἔλεος, καὶ δεινῶν παντελῆ ἀπολύτρωσιν. Ως ἔχουσα, πανύμνητε, ἰσχύν σε καὶ στήριγμα ἡ Αντωνίνα, καρτερεῖ τὰ βυσαχθῇ καὶ θλιβερά, καὶ ρίπτει τὸν τύραννον καὶ συμπατεί ποσὶν ὡραίοις, τῇ χάριτι τοῦ ἐκ νηδύος σου Λόνου ἐκλάμψαντος. Κατάβαλε τοὺς ἀεὶ πολεμοῦντάς με δαίμονας, καὶ ἄπρακτον τὴν βουλὴν αὐτῶν ποίησον, ἄχραντε, άτρω τόν με σώζουσα τῆς προσδοκία; τούτων, Κόρη, ὅπως ἀεὶ μακαρίζω σε. Νενέχρωμαι ψυχὴν ταῖς παραβάσεσιν, ἐπίσκεψαί με, ζώωσον, τὴν ζωὴν ἀποκυήσασα Χριστὸν, δν οἱ εὐκλεεῖς μεγαλομάρτυρες πάντων Θεόν, Παρθενο μήτορ, καθωμολόγησαν. ὥσπερ τοὺς τρεῖς παῖδας οὐ κατέφλεξε κάμινος ή Χαλδαϊκή, οὕτως, ἄχραντε, σὴν νηδύν πῦρ τὸ τῆς Θεότητος άφλεκτον ετήρησεν, ἀλλὰ βοῶ σοι· Κατά φλεξον ύλην πικρὰν τῶν παθῶν μου, ἁγνή, ὅπως δε ξάζω σε. Απειράνθρως τέτοκας Θεὸν ἡμῖν ὁμοιωθέντα, Παρ θένε, ὃν ἐκδυσώπει, παναμώμητε, ἀεὶ σῶσαι τοὺς κραυγάζοντας· Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα, Κύριον. ο ο ο ο
col. 1127–1128page 43 of 116
PG 105:1127Ο ο Φῶς μοι τῷ κειμένῳ, πάναγνε, ἐν ἀμελείας σκότει νῦν ἐξανάτειλον, τὰ τυφλοῦντά μου τὸν λογισμὸν νέφη λύουσα, καὶ εἰρήνην βαθείαν, πανάμωμε, ἀεὶ έργαζομένη ἐν τῇ ψυχῇ μου, τοῦ δοξάζειν σε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὴν ἁγίαν μάρτυρα 'Ακυλί την, ἡμέρᾳ ιγ'. Ο τῷ ἀνάρχῳ Πατρὶ συννοούμενος ὑπέου μήν τραν τὴν σὴν ἄνθρωπος γενόμενος, καὶ ἔσωσεν ἡμᾶς κακίᾳ ὑποκύψαντας, καὶ πλάνῃ δουλωθέντας τοῦ ἐχθροῦ, Μαρία Θεονύμφευτε· διὰ τοῦτο πίστει σε καὶ πόθῳ μακαρίζομεν. Νύμφην σε ἀνύμφευτον, καὶ καθαρόν, ἁγνὴ, σχή νωμα τοῦ Ποιητοῦ καὶ ἁγιωτέραν Χερουβὶμ ἐπισ στάμεθα. Νυσταγμῷ ἀμελείας με ύπνος ἁμαρτίας, Κόρη,. κατέλαβε, τῇ ἀγρύπνῳ ἱκεσίᾳ σου διανάστησόν με πρὸς μετάνοιαν. Λελυτρωμένοι πάντες προγονικῆς καταδίκης τῷ τόκῳ σου, Χαῖρε, σοι προσφωνούμεν, κεχαριτωμένη πανύμνητε. Ἵνα Θεὸς ὁ ἄνθρωπος γένηται, Θεὸς ὡράθη ἀν ο θρώποις, Παρθένε, ἐκ τῶν λαγόνων ἀνερμηνεύτως τε ο χθεὶς, καὶ ὅπερ ἦν μείνας αναλλοίωτος. Τὸν καταφθορᾶς ἡμᾶς πάσης ἀπολυτρούμενον τέ τοκας· διὰ τοῦτό σε πάντες, Παρθένε, δοξάζομεν. Φωνήν σοι τοῦ ἀγγέλου, πάναγνε, βοῶμεν· Χαῖρε, ἀνθρώπων ἁπάντων διάσωσμα, καὶ πανενδόξων μαρ τύρων θεῖον στεφάνωμα. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον καὶ θαυματουργὸν Τύχωνα, ἡμέρᾳ ις'. Ανώρθωσας ἡμᾶς ἀπωλείας εἰς βάθη πεπτωκότας τὸν Χριστὸν κυήσασα, ἁγνὴ, ἐξ ἀχράντων λαγόνων
col. 1129–1130page 44 of 116
PG 105:1129σου. Τοῦτον οὖν ὡς παῤῥησίαν κεκτημένη λυτρωθῆναι κινδύνων τοὺς δούλους σου. ἱκέτευε Τὸν τῆς Τριάδος ἀπεκύησας ένα, πανάμωμε, ἀναπλάττοντα ἡμᾶς τοὺς συντριβέντας τὸ πρότερον κακίᾳ τοῦ όφεως τοῦ πολεμήτορος. Ῥᾳθυμίᾳ συσχεθέντα, καὶ παθῶν ἀμαυρότητι ὅλον σκοτισθέντα, καὶ τῇ ἁμαρτίᾳ δουλεύσαντα, τὸν ἀναμάρτητον Λόγον ή κυήσασα, φωταγώγησον καὶ πρὸς ζωὴν χειραγώγησον. Ρυομένη φάνηθι ἐχθρῶν ἐπαγωγῆς καὶ Βαρδά ρων ἐπιδρομής τους σοὺς δούλους, ἄχραντε, τους κεκτημένους σε κραταιὰν ἀντίληψιν, καὶ πρεσβείαν ἀκαταίσχυντον. 'Αγία Παρθένε, τὴν ψυχήν μου ἣν ὁ ἐχθρὸς δολίως κατεσπίλωσε τῇ ἁμαρτίᾳ, ὡς ἀγαθὴ, δυσωπῶ, ἀγά θυνον καὶ φωτί σου καταλάμπρυνον. Πάντων ὤφθης ἀσωμάτων, οἷα Μήτηρ τοῦ Θεοῦ, ὄντως υπερέχουσα, ὃν ἐκδυσωποῦσα, Παρθένε, ὑπέρ τερόν μου δείξον τὸν λογισμὸν σαρκικῶν ἡδονῶν. Ἱερεῖς καὶ λαὸς εὐφημοῦσί σε, παντευλόγητε κόρη πανάμωμε, τὴν εὐλογίαις ἅπαντας στεφανώσασαν, πίστει μελωδοῦντες· Εὐλογεῖτε, ὑμνεῖτε τὸν Κύριον. † Φωτὸς οἰκητήριον ἢ σή, πανάμωμε, παναγία μή τρα γέγονεν, ᾧ φωτιζόμενοι τοῦ σκότους λυτρούμεθα τῆς πλάνης ὑμνοῦντές σε, καὶ πόθῳ ἀληθεῖ μακαρίζοντες, μόνη ἀνθρώπων επανόρθωσις. ο ο Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον ἀπόστολον Ἰούδα, 127 19. ἡμέρᾳ ιθ'. Πίστις ἡγείσθω μόνη καὶ μὴ ἀπόδειξις τῶν ὑπὲρ νοῦν θαυμάτων, Θεογεννήτορ, πάναγνε, τὸν ἀκατά
col. 1131–1132page 45 of 116
PG 105:1131ληπτον Θεόν Λόγον τέτοκας ἐνδυσάμενον τὸ ἀνθρώ ο της πινον. Ἰδοὺ σὺ ὑπὲρ πάσας, ἁγνὴ, κεχαρίτωσαι, ὑπερ έδης πάσας τῇ ἁγιότητι, πάσας ὑπερῆρας καὶ πα σῶν ὤφθης ὑψηλοτέρα τῶν οὐρανίων σαφῶς δυνά μεων, μήτηρ τοῦ Θεοῦ χρηματίσασα. Αφράστως συλλαβοῦσα, πανάμωμε, τὸν ποιητήν σου καὶ Θεὸν, δυσώπει σῶσαι κινδύνων ἡμᾶς, καὶ ψυχῆς σωτηρίαν βραβεῦσαι τοῖς ὑμνοῦσί σε, Δέσ σποινα. Νέκρωσον τὰ πάθη μου, θεογεννήτρια, καὶ τὴν ψυχήν μου την νεκρωθεῖσαν ἁμαρτίας δήγματι ἀνά στησον, μῆτερ τῆς ὄντως ἀναστάσεως. Παναγία Δέσποινα Θεοτόκε, ῥῦσαί με φθορᾶς, καὶ παθῶν τὸν θόρυβον κατάπαυσον ἡ τὴν πηγὴν τῆς ἀπαθείας κυήσασα. Στόματι καὶ γνώμη σε Θεοτόκον ἅπαντες κηρύττομεν, πάναγνε, Θεὸν γὰρ ἐγέννησας, ᾧ πάντες μελ ῳδοῦμεν· 'Ο Θεός, εὐλογητὸς εἶ. Δεῦτε, καλλονὴν τοῦ Ἰακώβ τιμῶμεν Μαρίαν τὴν ἄχραντον συμφώνως κράζοντες· Πάντα τὰ ἔργα, τὸν Κύριον ὑμνεῖτε, καὶ ὑπερυψοῦτε. Ως τεκοῦσα, πάναγνε, τῶν κτισμάτων τὸν δη μιουργόν, κατὰ παντὸς γεννητοῦ φέρεις τὴν ἀρχὴν ἀσύγκριτον ἔχουσα ὑπεροχὴν καὶ ὑπερφερῆ· ὅθεν τὸν τόκον σου προσκυνοῦντές σε δοξάζομεν. Εκ του Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον ἱερομάρτυρα Εύ σέβιον ἐπίσκοπον Σαμωσάτων, ἡμέρᾳ κα'. Εὐλογημένη Θεὸν ἡ κυήσασα, τοὺς εὐλογοῦντας σε νῦν, ἄχραντε, εὐλόγησον, καὶ ἔμπλησον ἐνθέων ἀρετῶν, καὶ ψάλλειν ἐνδυνάμωσον τῷ Κυρίῳ ψάλ λοντας· ἐνδόξως γὰρ δεδόξασται. Βουλήσει Πατρὸς τὸν Λόγον τέτοκας, ἐπελεύσει Πνεύματος, παναγία Μητροπάρθενε, ἀρχιερέων δόξα, ὅθεν σε ὑμνοῦμεν. Στόματι, ἁγνὴ, καὶ γλώσσῃ καὶ καρδίᾳ καθομολογῶ τοῦ Κτίστου σε Μητέρα, καὶ δυσωπῶ σε, καταύγασον τὴν ψυχήν μου ἐσκοτισμένην πλημμελήμασιν. Φωτιστικῇ λυχνίᾳ, Θεοκυήτορ, τὸ θεῖον λαμπάδιον φέρουσα εγνωρίσθης, πάντα καταυγάζον τὰ Ο πέρατα. Νοήσαντες θεηγόροι προφήται μυστηρίου σου τὸ ἄπειρον βάθος, τοῦτο σαφῶς προεδήλωσαν, κόρη, δι' αἰνιγμάτων καὶ θείων προῤῥήσεων. Τὴν Λόγον γὰρ τὸν τοῦ Πατρὸς ὑπὲρ λόγον, ἁγνή, ἐσωμάτωσας. Νόμους τῆς φύσεως, Παρθένε, τῇ κυήσει σου καινίζεις παραδόξως, καὶ φθαρέντας ἡμᾶς κακίστῃ παραβάσει ἀναχωνεύεις· ὅθεν σε καταχρέος εύφη μούμεν. Ως ἀνωτέρα τῶν θείων ὑψωμάτων Ύψιστον ἔτεκες Λόγον τὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἀνυψώσαντα τὴν περ σοῦσαν οὐσίαν ἀνθρώπων, πανύμνητε. Φιλάγαθε Παρθένε, τὴν κεκακωμένην τῇ ἁμαρτία
col. 1133–1134page 46 of 116
PG 105:1133ψυχήν μου ἀγάθυνον, ἡ τὸν πανάγαθον Λόγον σαρκ. κυήσασα. Ο Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Πατέρα ἡμῶν 130 Δαβὶδ τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ, ἡμέρᾳ κς'. Ωφθης ὡραϊσμένη τῷ κάλλει τῶν ἀρετῶν, καὶ Χριστὸν τὸν ὡραῖον, Παρθένε, ἀπεκύησας βροτούς ὡραῖσαντα τοῖς ὡραίοις κάλλεσι τῆς Θεότητος, ἀει πάρθενε. Αγγέλων τιμιωτέρα ὤφθης κυήσασα τὸν αὐτοὺς, Παρθένε, δημιουργήσαντα· ὅθεν ἱκετεύω σε, ἁγνὴ, ἁγίασον τὸν νοῦν μου, καὶ τὴν καρδίαν φωταγώγης σον, νέφη τῶν παθῶν ἐκδιώκουσα. Υμνοῦμέν σε, πανύμνητε Δέσποινα, τὸν ὑπερ ύμνητον Θεὸν ἀνερμηνεύτως κυήσασαν, τὴν τοὺς χορο τοὺς τῶν ἀγγέλων τῷ κάλλει ἀσυγκρίτως νικήσασαν. Ιθυνον τὸν βίον μου, καὶ τὰ κινήματα της δια νοίας, ἁγνὴ Παρθένε, πρὸς τὸ θεῖον βούλημα τοῦ ἐκ σοῦ ἀῤῥήτως ἡμῖν ἐπιδημήσαντος. Ἐξ ἁγνῶν αἱμάτων σου ἐξυφάνθη σὰρξ ὑπερφυῶς τῷ δημιουργήσαντι τὸν ἄνθρωπον, Θεοτόκε· ὅθεν ἀξίως ὑμνοῦμέν σε. Λέλυται τῷ τόκῳ σου ἀρᾶς τὸ ἀνθρώπινον, μόνη παντευλόγητε· διό σε δοξάζομεν ὡς κεχαριτωμένη, Θεοτόκε, εἰς αἰῶνας. Σὲ τὴν καλλονὴν τοῦ Ἰακὼβ τιμῶμεν, Θεὸς ἢν ἠγάπησεν, ἣν ἐξελέξατο, πάντως ὡς μόνην ἁγνὴν εὐλογημένην ἀνυμνολογοῦμεν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φωτοφόρον πύλην σε προεώρα Έζεκιήλ, δι' ἧς διῆλθε τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὃν ἐκτενῶς αἴτησαι, ἁγνὴ, τῆς μετανοίας μοι δι ανοίξαι πύλας δέομαι. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Πατέρα ἡμῶν άμψονα τὸν ξενοδόχον, ἡμέρᾳ κζ'. Σὲ τοῦ Θεοῦ τὴν ὑπὲρ λόγον λοχεύτριαν, ὡς κρατ ταιὰν ἀντίληψιν πάντων, πανάμωμε, τῶν καταπο ο ο
col. 1135–1136page 47 of 116
PG 105:1135νούμενων δοξάζομεν ἀπαύστως, καὶ μακαρίζομεν. Ψυχῆς μου καὶ νοὺς, ἁγνὴ, ἀπέλασον τὸ σκότος, καὶ δίδου, ὡς ἐν ἡμέρᾳ, ευσχημόνως πολιτεύεσθαι, τὰ σωτήρια πράττοντα προστάγματα. Σὲ, πανάμωμε Δέσποινα, τὸ φωτεινὸν παλάτιον τοῦ Λόγου ἀνυμνολογοῦμεν καὶ μακαρίζομεν. Σὲ, παναγία ἁγνὴ, τὴν καλλονὴν τοῦ Ἰακώβ, πίστεως θείαις φωναῖς ἀνυμνοῦμεν, κυήσασαν ἡμῖν Θεὸν σαρκοφόρον εν τρέμει τὰ σύμπαντα. Ο οὐρανὸς ὑψηλὸς ἐχρημάτισας τοῦ παμβασιλέως Θεοῦ, παναμώμητε, καὶ καθαρὸν παλάτιον, καὶ παστὰς φωτεινή θεία χάριτι. [[ Ὁ τόκος ποτὲ προεδήλου τὴν ἁγνὴν, σεμνή, γα στέρα σου είσδεξαμένην τὴν οὐράνιον δρόσον της πάντας δροσίζουσαν τοὺς κεκρατημένους τῇ δη τῆς ἁμαρτίας, πανύμνητε εὐλογημένη, ἡ Θεὸν σαρχι κυήσασα. Στῆσον παθῶν μου τὸ δεινὸν νῦν κλυδώνιον, ἁγνὴ εὐλογημένη, καὶ πολέμησον πάντας τοὺς ἀφειδῶς τῇ ἐμῇ πτωχείᾳ, κόρη, ἐπεμβαίνοντας δυσμενείς ἀσάρχους, ὅπως πιστῶς ὑμνῶ σε. Φαεινοτάταις λαμπάσι τοῦ ἐκ σοῦ σαρκωθέντος. Παρθένε παναγία, ὑπὲρ νοῦν, οἱ Θεοτόκον εἰδότες σε φωτιζόμεθα πίστει, καὶ σκότους εκλυτρούμεθα παθῶν, καὶ κινδύνων καὶ πάντων τοῦ βίου περιστάσεων. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὴν ἀνακομιδὴν τῶν λει ψάνων τῶν ἁγίων ἀναργύρων Κύρου καὶ 'Ιωάν. του, ἡμέρᾳ κη'. Ὡς τὰ ἡμῶν ὑπεροολῇ ἀγαθότητος οικειουμένη, πάναγνε θεοχαρίτωτε, αμαυρώσεως πάσης, καὶ ζάλης, καὶ κινδύνων πάντας διάσωσον. Τὰς νόσους τῶν βροτῶν τὸν ἀφαιρούμενον τε κοῦσα, παναμώμητε Παρθένε, τῆς ψυχῆς μου τὰ συντρίμματα καὶ σαρκὸς τὰ νοσήματα θεράπευσον. Συνήθως ἐφ' ἡμᾶς τὰ πλούσια σου ἐλέη, Παρθένε, ῥᾶνον, νοσήματα παύουσα ποικίλα ψυχῶν, τῶν ἐν πίστει προσιόντων σοι τῇ τῶν καλῶν αἰτία, πολυύμ νητε. Κύματα πράϋνον τῆς παναθλίας μου ψυχῆς, δέο μαι, καὶ τῆς σαρκὸς παῦσον τὰς οδύνας, ἡ μόνη τεκοῦσα ἄνευθεν ὀδίνων Θεὸν σωματούμενον. Ανθρώπων δεινῶν καὶ δαιμόνων πονηρῶν καὶ πάσης άλλης κακοπραγίας καὶ συμπτώσεως καὶ πάσης κακώσεως ῥῦσαί με, ἁγία Παρθένε, καὶ συν τήρησον ψάλλοντα· Εὐλογητὸς εἶ, ὁ Θεὸς ὁ τῶν Πα τέρων. Ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ὁ ὑπέρθεος, ἁγνὴ, ἐκ σοῦ ὡράθη, ὃν ἀπαύστως δυσώπει ἐλεηθῆναι ἡμᾶς κακία
col. 1137–1138page 48 of 116
PG 105:1137συζῶντας, καὶ τρέμοντας τῆς αἰωνιζούσης, Παρθένε, τιμωρίας. Φωτοειδής ὡς νεφέλη, τὸν τῆς δικαιοσύνης κατ έχουσα ἀγκάλαις σου, ἁγνή, "Ηλιον ἄδυτον πέφυκας διὰ τοῦτο βοῶ σοι· Πολλοῖς ἐσκοτισμένον με κακοῖς φωταγώγησον, κόρη, ἀπαύστως σε γεραίροντα. ΜΗΝ ΙΟΥΛΙΟΣ. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Κο σμῖν καὶ Δαμιανόν, ἡμέρᾳ κ. Σὲ τοῦ Θεοῦ τὸ χωρίον, τὴν νοητήν τράπεζαν, τὴν καλλονὴν τοῦ Ἰακώβ, τὴν ἀδιάβατον γέφυραν, καὶ ἀδιάσει στον κλίμακα, ἄχραντε, αἱ γενεαὶ τῶν γενεῶν μακαρίζομεν. Ὁ φοβερὸς ταῖς ἄνω στρατηγίαις ἐν σοὶ ἀφράστως ᾤχησε, καθαρωτέραν ευρηκώς ὁρατῆς καὶ νοουμέν νης, ἁγνὴ Παρθένε, φύσεως· διό σε μακαρίζομεν. Η λαμπὰς τοῦ θείου φωτός, ἡ ἀνωτέρα πάντων τῶν ποιημάτων, ἡ τὸν ἄνθρωπον θεώσασα, ὡς Θεὸν κυήσασα, καὶ Θεοτόκος δοξάζεται. Ανάτειλόν μοι, Δέσποινα, ἀκτῖνα θείας γνώσεως τῷ ἐν τῷ σκότῳ τῆς ἀγνωσίας δεινῶς συνεχομένῳ, καὶ πρὸς φῶς ὁδήγησον μετανοίας, ἄχραντε, πύλη οὖσα τοῦ φωτός. Σωσόν με, ἡ τεκοῦσα τὸν Σωτῆρα· βυθός γὰρ συνταράσσει με ἁμαρτημάτων, καὶ χειμάζει με κλυδώνιον ἡδονῶν, καὶ ζάλη τῶν πνευμάτων τῆς πονηρίας εκθλίβει με. Καταβήσεται Χριστός, ὡς ὑετὸς ἐπὶ πόκον, ἐν τῇ γαστρί σου, Θεοχαρίτωτε, καὶ τοὺς χειμάρρους τῆς ἀνομίας καταπαύσει ὡς Θεὸς, καὶ ἀφθαρσίαν καὶ ζωὴν πηγάσει τοῖς μέλπουσιν, Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ὁ τῶν Πατέρων.
col. 1139–1140page 49 of 116
PG 105:1139Ἐξ αἱμάτων σου ἱερῶν σετάρχεται ὁ πλαστουργός ὁ πάντων, καὶ σοῦ προῆλθεν ἐκ γαστρός, σὲ παρθένον διαφυλάξας· ὢ θαῦμα θαυμάτων! ὢ καινῶν μυστηρίων φανέρωσις ἐν σοὶ πεπραγμένων εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας! Φανεῖσα, Παρθένε, τῶν Χερουβὶμ ἀνωτέρα, ἀνώ τερον ἀπέργασαι τὸν νοῦν μου τῶν σαρκικῶν ἡδο νῶν, καὶ τοῦ βίου πειρασμῶν, καὶ δίδου βαδίζειν εὐσταλῶς τὰς σωτηρίους τρίβους, τὰς φερούσας, ἄχραντε, πρὸς τὴν ἄνω πόλιν. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον Θωμᾶν τὸν ἐν τῷ Παλαιῷ, καὶ τὴν ἁγίαν μάρτυρα Κυριακήν, ἡμέρᾳ ζ. Ῥύμην, ἁγνὴ, τοῦ θανάτου ἀνέστειλας ἀθανασίας πρόξενον Χριστὸν κυήσασα, ἂν ὁ ᾄδης θανέντα βου λήσει ἑκουσίᾳ ἰδὼν ἐτρόμαξεν. Σοφίαν τοῦ Θεοῦ τὴν ἐνυπόστατον τεκοῦσα, Παρ θένε, τοῦ σοφιστού με τῆς κακίας ἐκλύτρωσον μεσι τείᾳ σου, μόνη παναμώμητε. Ῥῦσαι πάσης κακώσεως τοῦ δυσμενούς, Παρθένε, τοὺς εἰδότας ἀληθῶς Θεοῦ σε μητέρα, πάναγνε.
col. 1141–1142page 50 of 116
PG 105:1141Έλυσας, ἄχραντε, τῶν προπατόρων τὴν ἀράν, τέξασα ἄνευ σαρκός, σεμνή, θελημάτων τὸν πάντα τῷ αὐτοῦ θελήματι θείῳ σαφῶς οὐσιώσαντα. Βασιλέα κυήσασα Χριστὸν οἷάπερ βασίλισσα, θεοχαρίτωτε, τοὺς ἐπὶ σοὶ προστρέχοντας οὐρανῶν βα σιλείας ἀξίωσον. Ο μόνος Θεὸς μόνην εὗρε καθαρὰν τὴν σὴν γα στέρα, καὶ σωματοῦται καὶ γνωρίζεται ἄνθρωπος σώζων τὸν ἄνθρωπον· ὅθεν ὡς καλῶν σε αἰτίαν ἐπι στάμενοι ψάλλομεν· Εὐλογημένη ἡ Θεὸν σαρκὶ; κυήσασα. Ο ὑπερούσιος Θεὸς οὐσιώθη καθ' ἡμᾶς ἐκ σοῦ, Παρθένε, καὶ ὡράθη ὡς βρέφος ὁ πρὸ αἰώνων Πατέρι καὶ θείῳ συνυπάρχων Πνεύματι· ὅθεν ὡς αὐτοῦ σε δοξάζομεν μητέρα. Φωτεινοτάταις λαμπάσι τοῦ ἐκ σοῦ σαρκωθέντος, Παρθένε παναγία, ὑπὲρ νοῦν οἱ Θεοτόκον εἰδότες σε φωτιζόμεθα πίστει, καὶ σκότους έκλυτρούμεθα παι θῶν, καὶ πάντων κινδύνων καὶ πάσης περιστάσεως. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Πρόσ κλον καὶ 'Ιλαρίωνα, ἡμέρᾳ ιβ'. Τὸν τῶν ἀκοῶν τῆς προμήτορος Εύας Γαβριήλ σοι προσφωνῶν τὸ Χαῖρε ἀληθῶς ἐξετίναξε, Δέ σποινα μόνη γὰρ τὸν ἀναιρέτην τῆς κακίας του όφεως ὑπὲρ νοῦν τε καὶ λόγον ἐκύησας. Λύσον, Παρθένε, τὸν δεσμὸν τῶν κακῶν μου, συνδέουσα τῇ στοργῇ με τοῦ ἐκ σοῦ τεχθέντος Λόγου, πανάμωμε, καὶ σῶσόν με, Δέσποινα, ταῖς ἱκεσίαις σου. Συντριβὲν τῇ παραβάσει τῶν χειρῶν σου τὸ ποίη μα κατοικτείρων, Λόγε, μήτραν ἀπειρόγαμον ᾤκησας, καὶ ἐν δυσὶ ταῖς οὐσίαις προελήλυθας, ἀφθαρσίας καινίζων ὁδοὺς τοῖς εἰδόσι σε. Τίς δύναται τὸ σὴν ἑρμηνεῦσαι μυστήριον, ὦ Δέ ο
col. 1143–1144page 51 of 116
PG 105:1143σποινα Θεοτόκε· τὸν γὰρ κτίστην τῶν ὅλων ἀφράστως ἐσωμάτωσας. ο ο ο Ἰδοὺ ἡ Παρθένος, ἀνεβόα ὁ Ἡσαΐας πάλαι, βου λῆς ἄγγελον μεγάλης Εμμανουὴλ τὸν Θεὸν, καὶ Κύριον, καὶ Σωτῆρα τῶν ψυχῶν ἡμῶν συλλήψει. Ὡς τῶν κτισμάτων πάντων ἁγιωτέρα, ἁγνὴ Παρ θένε, ἀπεκύησας τὸν κτίστην καὶ Κύριον, Παρθένε ἁμίαντε, εὐλογημένη Μῆτερ ἀεὶ δεδοξασμένη. Σαρκωθεὶς ἐξ ἀχράντων αἱμάτων σου ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας καὶ πλάσας με, Θεοκυήτορ Δέσποινα, ἀν εκτήσατο κόσμον οὕτω βοῶντα· Εὐλογεῖτε, ὑμνεῖτε τὸν Κύριον. Φωτὸς οἰκητήριον, ἀγνή, γεγένησαι, παναγία μητροπάρθενε, ἐν ὅλῃ ὁρωμένῃ τοῦ σώματος, καὶ πάντας τοὺς ἐν σκότει φωτίσαντος· ὅθεν σε πίστει μακαρίζομεν. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὴν σύναξιν τοῦ ἀρχαγγέ του Γαβριήλ, ἡμέρᾳ ιγ. Αγνήν σε, κ. τ. 2. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὴν ἁγίαν μάρτυρα Γολιν δουχὴν, ἡμέρᾳ ιγ'. Τύπου κακίας τὴν φύσιν ὁ Πλαστουργὸς τὴν ἡμῶν βουλόμενος ἐκκαθᾶραι, ἐκ τῆς σῆς καθαρᾶς σεσάρχεται γαστρός, Θεοτόκε· διό σε πάντες δοξά ζομεν. Γνωστῶς κατίδομεν Θεὸν σαρκωθέντα, Παρθένε, ἐξ ἁγνῶν σου αἱμάτων, δι' οἶκτον νῦν τὴν ἡμῶν ἀναλαβόντα μορφήν. Διὰ τοῦτο πίστει σε δοξά ζομεν. Δεσμὸν διέλυσας τῆς παραβάσεως τῶν καλῶν τὸν δοτῆρα ὑπερβολῇ τέξασα χρηστότητος, Παρθενομή τορ. Διὰ τοῦτο οι πιστοί σε δοξάζομεν. Μεμολυσμένος τὸν λογισμὸν καὶ ἠχρειωμένος ταῖς πολλαῖς, Μήτερ Θεοῦ, παραβάσεσι, σὲ καθικετεύω, μόνη ἀμόλυντε, οἰκτεῖραι με καὶ σῶσαι τῇ μεσιτεία σου. Υφάνας Ύψιστος ἑαυτῷ περιβολὴν ἐκ τῶν ἁγνῶν αἱμάτων σου, τοὺς γυμνωθέντας θείαις καταστολαῖς ἐφαίδρυνεν, ἄχραντε. Διὰ τοῦτό σε πόθῳ μαχα ρίζομεν. Πλαστήριον κεκτημένους, πανάμωμε, πρὸς τὸν Θεόν σε πάντοτε, ἐξελοῦ ἡμᾶς τῶν ἐκεῖ βασάνων φοβερῶν, καὶ λύτρωσαι πάσης ἀπειλῆς καὶ ἐπιδου λῆς ὁρατῶν καὶ ἀοράτων ἐχθρῶν. Ἡ τῷ τόκῳ σου πᾶσαν ἀποστειρώσασα την και κίαν τοῦ πλάνου, πάσης στερεύουσαν πράξεως, ἀγνὴ, ἀγαθῆς τὴν καρδίαν μου δείξον καρποφόρον, Θεὸν ἱλεουμένη. Φωνῇ ἀγγέλου, ἁγνή, συνέλαβες Λόγου Πατρός
col. 1145–1146page 52 of 116
PG 105:1145ἡμῖν ὁμοιωθῆναι θελήσαντα, ὃν δυσώπει εὑρεῖν ἡμᾶς Ελεος, καὶ τῶν ἁμαρτημάτων λύσιν, πανάμωμε ὅθεν εὐχαρίστοις σε φωναῖς ἀεὶ δοξάζομεν. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον ἀπόστολον 'Ακύ λαν, ἡμέρᾳ ιδ'. Λόγῳ, σεμνή, Λόγον ἐν μήτρα συνέλαβες τὸν διὰ λόγου ἅπαντας δημιουργήσαντα· διὰ τοῦτο δὲ λό γοις ἐνθείοις ἀνυμνοῦμεν, Θεοχαρίτωτε. Ο μόνος καθαρός, ὁ μόνος Κύριος, σὲ μόνην ὡς ἔγνω καθαρωτέραν πάσης κτίσεως, πανάμωμε, ἐξ ἁγνῶν σου αἱμάτων σεσωμάτωται. Νοητόν σε παλάτιον, καὶ ὑψηλὸν τοῦ βασιλέως θρόνον, Θεοτόκε δέσποινα, ὀνομάζομεν. Μήτηρ καὶ δούλη Χριστοῦ τοῦ σαρκωθέντος δι' ἡμᾶς γέγονας, ὃν ἐκτενῶς πάντοτε δυσώπει τοῦ σώζεσθαι ἡμᾶς τους σε Θεοτόκον ἁγνὴν ὀνομάζοντας. Κυριώνυμε κόρη πανάμωμε, τὸν ἀγαθοδότην θεὸν ἡ κυήσασα, τούς σε ὑμνοῦντας πάντοτε πειρασμῶν πολυτρόπων διάσωσον. Νεκροῦται τὸ πρὶν ὁ ᾿Αδάμ φθοροποιῷ βρώσει, πανάμωμε, σὺ δὲ τεκοῦσα τὴν ζωὴν ἡμῶν, τοῦτον, Παρθένε, ἐζώωσας· ὅθεν ὡς καλῶν σε αἰτίαν ἀνυμνοῦντες κραυγάζομεν· Εὐλογημένη ἡ Θεὸν σαρκί κυήσασα. ὡς τὸν παναίτιον Θεὸν ὑπὲρ πᾶσαν ἀληθῶς, ἁγνὴ, αἰτίαν ἐν γαστρὶ συλλαβοῦσα, καὶ δι᾿ ἡμᾶς καθ' ἡμᾶς ὀφθέντα τεκοῦσα, πανάμωμε, τοῦτον ἐκδυσώπει ὑπὲρ τῶν σε ὑμνούντων. Σε φωτιστικὴν λυχνίαν προεώρα προφήτης τὸ φῶς τὸ ἀνατεῖλαν ἐκ φωτός, Παρθενομήτορ, βαστάζουσαν, τὸ φωτίσαν πλουσίως τὰ πρὶν ἐσκοτισμένα ταῖς αὐγαῖς τῆς αὐτοῦ ἀνεκφράστου, πανάμωμε, θεό τητος. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Κήρυκον καὶ Ἰουλίττην, ἡμέρᾳ ιε'. Κατήργηται θάνατος διὰ σοῦ, καὶ ᾅδου τὸ κέν τρον ηφανίσθη, Μῆτερ ἁγνή· σὺ γὰρ τὸν ἀθάνατον Δεσπότην θανατωθέντα σαρκὶ ἀπεκύησας Μη κενώσας τους κόλπους τους Πατρινούς, Ο ἄχραντε, Λόγος 5 τὸ πᾶν οὐσιώσας σου τὴν παν άμωμον γαστέρα ᾤκησε, καὶ σὰρξ ἀτρέπτως ὡράθη, καὶ βροτοὺς ἐθέωσεν ὁ ὑπερούσιος. Νόμοι φύσεως, πάναγνε, εν τῇ ὑπὲρ φύσιν κυρ φορίᾳ σου ἐναλλάττονται· τὸν Πλάστην γὰρ ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον ἀπεκύησας. Ο Θεοῦ Θεός Λόγος σάρκα ἀνελάβετο ἔννουν καὶ ἔμψυχον ἐκ σοῦ, παναγία, καὶ δι᾽ οἶκτον ἐγένετο ἄνθρωπος, καὶ ἐθέωσε με τῇ παραβάσει απωσθέντα, ὃν ἱκέτευε σῶσαι τὰ σύμπαντα.
col. 1147–1148page 53 of 116
PG 105:1147ο Α΄ ο Προῤῥίζους τῷ τμητικῷ σου δρεπάνω της πρε σβείας ἐναπόκοψον, κόρη, τους πονηρούς λογισμούς τῆς ψυχῆς μου, καὶ καρποφόρον ἀνάδειξον, δέομαι ἁπάντων γὰρ τὸν φυτουργὸν τὸν Θεὸν καὶ Σωτῆρα ἐκύησας. Ῥήμασι σοῖς ἀκολουθοῦντες μακαρίζομεν γενεαὶ πᾶσαι, κόρη, μακαρίου Θεοῦ Μητέρα σε δειχθεῖσαν, τοὺς εἰς αὐτὸν πιστεύοντας μακαρίους ἐκτε λοῦντα. Σαρκωθεὶς ὁ Λόγος ἐκ τῶν παναχράντων σου αἱμάτων, κόρη, τοὺς προνενευκότας πρὸς τὰ ἀλογώτατα τῆς σαρκὸς πάθη, ἐπιγνώσει θείᾳ ἐθέωσεν, ἄχραντε, ὃν ὑπερυψοῦμεν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φώτισον, πύλη τοῦ φωτός, τὴν τυφλώττουσαν ψυ χήν μου τοῖς πάθεσι, καὶ πονηροῖς λογισμοῖς ἀμαυρωθεῖσαν καὶ κινδυνεύουσαν, καὶ ἐξελοῦ με πειρασμῶν, κινδύνων καὶ θλίψεων, ἵνα δοξάζω σε, τὴν ἐλπίδα τῶν πιστῶν καὶ κραταίωμα. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα 'Αθηνο γένην, ἡμέρᾳ τα Σάρκα γεγενημένον ἐκ τῶν σῶν αἱμάτων, ἀπειρό γαμε, τὸν αἰώνιον Λόγον ὑπὲρ νοῦν τε καὶ λόγον ἐκύησας. Ωφθης! οὐρανῶν, ἁγνή, ὑψηλοτέρα, καὶ τῶν Σεραφίμ ἀεὶ ἁγιωτέρα, ὡς τὸν ἁπάντων Δεσπότην καὶ Βασιλέα ὑπερφυῶς κυοφορήσασα. Ἰσοδύναμον, σύνθρονον τῷ γεγεννηκότι τὴν ὑπε ρούσιον ἐσωμάτωσας, πανάμωμε, τοῖς βροτοῖς δι οἴκτον ὁμιλήσαντα. Μητέρα και Παρθένον εἰδότες σε παναγίαν συμφώνως γεραίρομεν, καὶ εὐσεβῶς μακαρίζομεν. Ὡς νοητὴ κιβωτὸς τὸν νομοδότην ἐδάστασας, λυχνία ὡς φωταυγῆς τὸ φῶς ἀπεκύησας, ὡς ῥίζα ἀπότιστος τῆς ζωῆς τὸν βότρυν, Θεοτόκε, ἀνεβλάστησας. Ον ἀπεκύησας Λόγον ὑπὲρ λόγον, Θεογεννήτορ Μαρία, ὑπὲρ ἡμῶν ἐκδυσώπει, τῶν πιστῶς σε ὑμνούντων, καὶ μακαριζόντων σε, ἄχραντε. Λυτρωθέντες, πανάμωμε, διὰ σοῦ, τῆς ἀρχαίας τῶν προγόνων εκπτώσεως, τὸ Χαῖρε, σοὶ βοῶμεν, καὶ πίστει δοξάζομεν τὸν διὰ σοῦ ἐκ φθορᾶς ἡμᾶς φυσά μενον. Φέρεις ἐν ἀγκάλαις Θεὸν τὸν φέροντα πάντα, τρέφεις τὸν τροφέα ἡμῖν, ἁγνὴ, ὁμοιωθέντα· ὃν ἱκέ τευε τῷ λαῷ σου δοῦναι πάντων δυσχερῶν τὴν ἀπο λύτρωσιν. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὴν ἁγίαν μάρτυρα Μαρί νην, ἡμέρᾳ ιζ'. Δοχεῖον χωρητικόν γέγονας τῆς θείας χάριτος, Θεογεννήτορ ἄχραντε διό σε Μαρίνα ποθήσασα παρθενικῶς ὀπίσω σου τῷ σῷ Υἱῷ προσαπενήνεκται. Κυρίως καὶ ἀληθῶς σε Θεοτόκον οἱ πιστοὶ σέβο
col. 1149–1150page 54 of 116
PG 105:1149μεν, πανάμωμε· σὺ γὰρ Θεὸν τέτοκας σάρκα γεγο νότα. Η πανάμωμος καὶ μόνη ἁγιωτέρα των Χερου διμ φανεῖσα, τὰς ψυχὰς ἡμῶν σῶσον πάσης περι στάσεως, τῶν πίστει ὑμνούντων σε, ἄχραντε, Παρ θένε θεόνυμφε. Θάλασσαν σπαργανώσας ὁμίχλη βουλήματι κυοφο ρ:ῖται ὁ Κτίστης ἐκ παρθένου, κόρη, ἀπειρογάμου, ὥσπερ βρέφος, καὶ σπαργάνοις ἀῤῥήτως εἰλίσσεται. Παρθένε μόνη ὡς καθαράν σε αδιάφθορον Λόγος καθαρὸς ἠγάπησε, καὶ ἐκ σοῦ ἀνεπλάσατο σαρκούσ μενος, κόρη, τὸν ἄνθρωπον, ὁ Μαρίνη, δοξάσας τοῖς θαύμασι. Ωφθης υπερτέρα οὐρανῶν Θεὸν οὐράνιον ἀπου κυήσασα τὸν οὐρανώσαντα, πάναγνε, γηγενῶν ὅλον τὸ φύραμα, καὶ τῆς Μαρίνης τὴν σεπτὴν μνήμην φαιδρύναντα, ο βοῶμεν· Πάντα τὰ ἔργα ὑμνεῖτε τὸν Κύριον. Φῶς ἡμῖν ἀνέτειλας μήτρας ἐξ ἀπειράνδρου σου, Παρθένε, ἡ ταῖς φυκτωρίαις ἐνθέοις καταυγασθεῖσα φῶς ἐχρημάτισεν, ἡ τῆς χαρᾶς ἐπώνυμος, Θεο κυῆτερ Μητροπάρθενε. Ἐκ τοῦ Κανόνος. εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Αἰμι· 156 λιανὸν, ἡμέρᾳ τη'. Ισχύς μου, καὶ ὕμνησις, καὶ φωτισμὸς τῆς καρ δίας μου ὑπάρχει, πανάμωμε, Χριστὸς ὁ Κύριος. ὃν ἐκύησας ἐν δύο ταῖς οὐσίαις, μιᾷ ὑποστάσει δὲ κατανοούμενον. Νόμους τοὺς τῆς φύσεως λαθοῦσα ἐν τῷ ὑπὲρ φύσιν τοκετῷ, παρθένος μετὰ γέννησιν, Παρθενο μήτορ,! ἔμεινας· τὸν Πλαστουργὸν γὰρ, ἄχραντε, ἁπάσης κτίσεως τέτοκας. 'Αγιάσματός σε τόπον τοῦ ἡμᾶς ἁγιάσαντος, παν αγία κόρη, μόνην εὑρεθεῖσαν δοξάζομεν, δι᾿ οὗ οἱ γῆν κατοικοῦντες οὐρανώθησαν, καὶ ζωῆς ἀληθινῆς ἠξιώθησαν.. Ρομφαία τρωθέντα με τῆς ἁμαρτίας ἴασαι τῷ δραστικωτάτῳ σου φαρμάκῳ, ἡ τὸν Σωτήρα Χριστὸν κυήσασα, λόγχῃ τὸν τρωθέντα δι' ἐμὲ, ἄχραντε, καὶ τρώσαντα τὴν καρδίαν τοῦ ἔφεως. Ενα μὲν ἐτρύγησε τοῦ ξύλου καρπὸν θανατηφόρον· σὺ δὲ, πάναγνε, ζωῆς τὸ ξύλον καρπογονεῖς, οὗ ἡ γεύσις ἅπαντας τους θανόντας ἀνεζώωσεν. Κυριώνυμε θεόνυμφε, τὸ Χαῖρε, σοὶ πίστει κραυγάζομεν· καὶ γὰρ ἐκύησας χαρὰν ἀνεκλάλητον Χρι στὸν τὸν Κύριον, ᾧ κραυγάζομεν· Ὁ τῶν Πατέρων Κύριος καὶ Θεὸς εὐλογητὸς εἶ. Σταγόνα μοι όμβρησον ἐλέους, πηγὴν τοῦ ἐλέους ἡ κυήσασα, καὶ τῆς ἁμαρτίας μου ξήρανον ὀμβρήματα, καὶ τῆς ψυχῆς μου πράϋνον ἄγρια κύματα, Παρθένε Θεοτόκε Μαρία, ἵνα σε δοξάζω εἰς πάντας τοὺς αἰῶ νας. Φωτί με καταύγασον τῷ σῷ, πανύμνητε, τὸν ἐν σκότει πορευόμενον· δίδου μοι χεῖρα βοηθείας· τὰ ο
col. 1151–1152page 55 of 116
PG 105:1151νέφη τῆς ψυχῆς μου ἀπέλασαν· παθῶν μου τὸ κλυ δώνιον κόπασον, ἀπεγνωσμένων καταφύγιον. ο ο Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Πατέρα ἡμῶν Δίον, ἡμέρᾳ ιθ'. Ηλίου τοῦ νοητοῦ, πανάμωμε, σκήνωμα γέγονας ταῖς θεϊκαῖς λαμπρότησιν ἡμᾶς εὐσεβείας καται γάσαντος, καὶ τὴν ἀχουν διώξαντος τῆς ἀγνωσίας, Αειπάρθενε. Ενώκησεν ἐπὶ σοὶ ὁ κατοικῶν τοὺς οὐρανούς, ἄχραντε, ὃν ἐκτενῶς αἴτησαι σῶσαι τὰς ψυχὰς τῶν ὑμνούντων σε. Φωτοφόρον σε λυχνίαν τὸ θεῖον φέγγος ἐν τῇ γαστρὶ βαστάσασαν ἔγνωμεν, Παρθένε· ὅθεν δυσ αποῦμέν σε, φωτί σου καταύγασον πάντων τὰς ψυχὰς τῶν ὑμνούντων σε. Νέκρωσον τῆς ψυχῆς μου τὰ πάθη, πανάμωμε, ἡ τὴν ζωὴν τῶν ἁπάντων ἀποῤῥήτῳ λόγῳ κυήσασε, καὶ τὸν νοῦν μου ταρασσόμενον, κόρη, εἰρήνευσον. Αγιωτέραν τῶν Χερουβίμ σε άπειργάσατο, κόρη, ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος ἐμφανῶς, ἁγιάζων τους κραυγάζον τας· Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί, πανάμωμε Δέ σποινα. Ωφθης πλατυτέρα οὐρανῶν Θεὸν χωρήσασα, Μα ρία πάναγνε· ὃν καθικέτευε ῥῦσαί με τῶν παθῶν τῶν συνεχόντων με, καὶ τῆς μελλούσης φοβεράς δίκης με ῥύσασθαι τὸν βοῶντα· Πάντα τὰ ἔργα, εὐλογεῖτε τὸν Κύριον. Φεῖσαί μου, Χριστέ, ὅταν ἔλθῃς κρἶναι τὸν κόσμον μετὰ δόξης, ἔχων δυσωποῦσαν σε, Λόγε, τὴν θεοτόκον τὴν ἀειπάρθενον, τὰ τῶν ἀγγέλων τάγματα, καὶ τῶν ὁσίων τὴν ὁμήγυριν. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον προφήτην Ηλιού, ἡμέρᾳ κα Ὁ ὑπερούσιος Θεός, πανάμωμε, ἐκ σοῦ σεσάρκωται, καὶ δι' ἡμᾶς ὤφθη καθ᾿ ἡμᾶς ὁ ἄνθρωπος, δν ἐκτενῶς ἱκέτευε ὑπὲρ πάντας ἀνθρώπους, ἡμαρτηκότα με, πάναγνε, σῶσαι καὶ κολάσεως ῥύσασθαι. Αδιόδευτα πύλη, ἡ πρὸς Θεὸν φέρουσα, πύλας μετανοίας μοι, κόρη, ἄνοιξον, δέομαι, ἀποκαθαίρουσα ἁμαρτιῶν μου τὸν ῥύπον ὄμβροις τοῦ ἐλέους σου, Ο Θεοχαρίτωτε. Μετὰ πασῶν τῶν οὐρανίων δυνάμεων, μετά πάν των, Δέσποινα πανάμωμε, τῶν προφητῶν, καὶ τῶν ἀθλητῶν, καὶ τῶν ἀποστόλων, καὶ τῶν ὁσίων, ἱκέ τους τυχεῖν, με σωτηρίας τὸν πολλὰ ἁμαρτάνοντα καὶ ῥυσθῆναι μελλούσης κολάσεως. Ἐπὶ σὲ ὥσπερ ἄμβρος Λόγος καταβέβηκεν ὁ ὑπερ ούσιος, ὃν δυσώπει, κόρη, επομβρῆσαί μοι νῦν κατανύξεως καθαρὰς σταγόνας ἀποπλυνούσας πάντα ῥῦπον τῶν ἀμέτρων κακῶν μου, πανάμωμε. Η πύλη ἡ τοῦ Θεοῦ, εἰσόδους θείας ὑπόδειξον τῇ ταπεινῇ μου ψυχῇ, ἐν οἷς εἰσελεύσομαι ἐξομολογούμενος, καὶ κακῶν τὴν λύσιν, Θεοτόκε, ἀπολήψομαι. Ὑμνῶ σε, πανύμνητε, καὶ μεγαλύνω, θεοχαρίτωτε,
col. 1153–1154page 56 of 116
PG 105:1153τὴν ἁγνήν σου λοχείαν· βοήθησόν μοι βίου τοῖς κύμασι χειμαζομένῳ, καὶ δίδου κατάνυξιν τῇ ταπεινῇ μου ψυχῇ, καθαρτικὴν τῶν μολυσμῶν. Νομοθετῶν εὐσέβειαν καὶ διδάσκων μετάνοιαν ὁ Ἐμμανουὴλ ἐκ σοῦ τεχθεὶς ἐπέφανεν, ὃν νῦν ἐκδυσ ώπησον, ὑπεραγία Δέσποινα, τῆς δικαιοσύνης ὑπα νοίξαί μοι πύλας, καὶ σῶσαι με βοῶντα· Ἱερεῖς, εὐλογεῖτε Κύριον. Φωνὰς τῶν οἰκετῶν σου, ὡς ἀγαθὴ, μὴ παρίδης, πανάμωμε Δέσποινα, ἀλλ' ἐκτενῶς αἰτῆσαι τὸν πάν των Δημιουργόν τῷ βασιλεῖ τὰ τρόπαια, καὶ τὴν ευρωστίαν τὴν ψυχικήν δωρήσασθαι, Παρθένε, καὶ θείας βασιλείας τὴν μετουσίαν καὶ λαμπρότητα. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὴν ἁγίαν μάρτυρα Χρι στίνην, ἡμέρᾳ κδ'. Συνέλαβες Λόγον τὸν τοῦ Πατρὸς σαρκὶ ἑνωθέντα καθ' ὑπόστασιν τὴν ἐκ σοῦ, ὃν ἐπιποθήσασα Χριστί. να τοῦ μαρτυρίου τὸ κλέος ἐκτήσατο. Στησόν μου τὸν τάραχον τῶν λογισμῶν, ἁγνὴ Δέσποινα, παῦσον ψυχῆς πᾶσαν ἀθυμίαν, τὸν Χρισ στὸν ἡ κυήσασα. Προφητών σε ὁ ἔνδοξος πάλαι Ησαΐας ῥάβδον ὠνόμασεν, ἄνθος φέρουσαν τὸν Κύριον, Θεοτόκε μη τερ ἀειπάρθενε. Νεκρόν με τῇ ἁμαρτία γενόμενον ζώωσον, ζωὴν ἀναμάρτητον, ἁγνή Παρθένε, κυήσασα. Νοήσαντες θεηγόροι προφῆται μυστηρίου σου, Παρθένε, τὸ βάθος, προφητικώς προκατήγγειλαν θείῳ καταλαμπόμενοι πόρρωθεν Πνεύματι μητέρα σε παναληθῆ τοῦ Δεσπότου τῶν ὅλων γενήσεσθαι. Νόμους, Παρθένε, ὑπερβᾶσα τοὺς τῆς φύσεως τῇ θείᾳ σου συλλήψει ὑπὲρ φύσιν Θεὸν ἐκύησας βοῶσα Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε ὁ Θεὸς εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἡ κραταιὰ βοήθεια τῶν πιστῶν, ἀειπάρθενε, ῥῦσαί με τῆς πλάνης τοῦ δολίου δράκοντος δεινῶς πολεμοῦντός με, καὶ ταπεινῶσαι σπεύδοντος· σὺ γὰρ ο ο ο
col. 1155–1156page 57 of 116
PG 105:1155ἁπλανὴς τῶν ἐπὶ σοὶ πεποιθότων υπάρχεις όδηγία τῶν βοώντων ἀπαύστως· Λαός, ὑπερυψοῦτε Κύ ριον. Φιλάγαθε Παρθένε, την κεκακωμένην ταῖς ἁμαρ τίαις ψυχήν μου ἀγάθυνον, καὶ αἰωνίου φλογός με ῥῦσαι πρεσβείαις σου. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Ερμό λαον καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ, ἡμέρᾳ και Ιλεών μοι, Παρθένε, τὸν Χριστὸν ἀπέργασαι, πα νάμωμε, ἐν ἡμέρᾳ τῆς δίκης φοβερά, καταδίκης ἐξαίρουσα. Ῥῦσαί με, πανάμωμε, ἁμαρτιῶν δεινοῦ κλύδωνος, καὶ λογισμῶν τῶν ἐπεμβαινόντων ἀφειδῶς τῇ καρδίᾳ μου. Ώσπερ θρόνος πυρίμορφος φέρεις τὸν Δεσπότην, Θεοχαρίτωτε, ὃν ἱκέτευε σωθῆναι ἡμᾶς ἁμαρτίας σάλῳ κινδυνεύοντας. Σὲ προστασίαν, καταφυγὴν, καὶ βεβαίαν ἀντίληψιν κεκτημένοι, Παρθένε, ῥυσθείημεν, διὰ σοῦ, πάσης θλίψεως. Κλύδων με τῶν ἀμέτρων πταισμάτων συνταράττει καὶ βυθῷ παραπέμπει διηνεκῶς ἀπογνώσεως, κόρη ἀλλὰ προφθάσασα χειρά μοι όρεξον, καὶ δίδου με πρὸς γαληνούς μετανοίας λιμένας ὁρμίζεσθαι. Παναγία Παρθένε, ἡ Θεὸν σαρκοφόρον ἀποκυήσασα, ἐκ πάσης ἁμαρτίας καὶ θλίψεως βοῶντα τὸν λαόν σου περίσωζε· Ό τῶν Πατέρων ἡμῶν Θεός, Εὐλογητὸς εἶ.
col. 1157–1158page 58 of 116
PG 105:1157Σὲ τὸ τερπνὸν παλάτιον καὶ φαιδρόν ενδιαίτημα τοῦ παμβασιλέως, παναγία Δέσποινα, ὑμνοῦμεν, δεόμενοι, ναοὺς ἡμᾶς ἀνάδειξον τοῦ ἐκ σοῦ τεχθέντος, καθαρεύσαντας πάσης κακίας ἐναντίας, καὶ βοῶντας ἀπαύστως· Λαός, ὑπερυψοῦτε Χριστὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.. Φεῖσαί μου, Σώτερ, ὁ τεχθεὶς καὶ φυλάξας τὴν τεκοῦσαν σε άφθορον μετὰ τὴν κύησιν ὅταν καθίσῃς κρῖναι τὰ σύμπαντα, τὰς ἀνομίας παρορῶν καὶ τα; ἁμαρτίας μου, ὡς ἀναμάρτητος ἐλεήμων, ὡς Θεός καὶ φιλάνθρωπος. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους ἀποστόλους Προχωρον, Νικάνορα, Τίμωνα, καὶ Παρμήναν, ἡμέρᾳ κη'. Πορεῖαι αἱ τοῦ Θεοῦ, πανάμωμε, ἐν σοὶ ἐγνώσθησαν γεγενημέναι ξένῳ τοκετῷ ἀσυγκρίτῳ τε ἐνώσει ὅθεν ὡς πάντων δέσποιναν τῶν ποιημάτων σε δοξά ζομεν. Σταλάζοντα γλυκασμὸν καὶ ἀπολύτρωσιν κακῶν τέτοκας τὸν ἀγαθὸν Κύριον, ἄχραντε παρθένε παν άμωμε. ᾿Απειρογάμως ἐκύησας Θεόν Λόγον σωματωθέντα, πάναγνε, ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον· ὅθεν καταχρέως σε Παρθένον δοξάζομεν καὶ χρεωστικῶς μακαρίζομεν. Ὑμνοῦμέν σε δι' ἧς τῆς φθορᾶς ἐλυτρώθημεν, πανάμωμε, τοῦ ἀδύτου, καὶ τῆς πριν τυραννούσης κακίας τοῦ ἀλάστορος. Τάξεις σε ἀσωμάτων ἀγγέλων γεραίρουσι, καὶ ἀποστόλων χορεῖαι, καὶ μαρτύρων δῆμοι, Θεοκυήτορο τὸν γὰρ πάντων Βασιλέα ἀφράστως ἐκύησας. Λόγῳ τὸν λόγον τὸν τοῦ Πατρός, κόρη, τέτοκας; λόγῳ οὐρανὸν ποιήσαντα καὶ τὴν γῆν, καὶ δοξάζεις τοῦτον, πανάμωμε, λόγον παρέχοντα τοῖς καθαρῶς αὐτῷ νῦν πιστεύουσιν. Ἰδοὺ θεηγόρων αἱ φωναὶ πέρας ἐδέξαντο, ἀποτεκούσης τοῦ τὸν ὑπερούσιον Κύριον, ὑπ' ἐκείνων τὸν δηλούμενον, εἰς σωτηρίαν τῶν πιστῶν, θεοχαρίτωτε, των βοώντων. Πάντα τὰ ἔργα Κυρίου, εὐλογεῖτε τὸν Κύριον. Φωνήν σοι βοῶμεν, Παρθένε, περιχαρῶς τοῦ ἀρχε αγγέλου· Χαῖρε, ἡ χαρὰ τῶν ἀγγέλων, τῶν ἀποστόη λων τὸ σεμνολόγημα, καὶ προφητῶν τὸ κήρυγμα, καὶ τῶν μαρτύρων τὸ στεφάνωμα. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Σύ λαν, Σιλουανὸν καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς, ἡμέ ρα λ. Υπερύμνητον Θεὸν ἀῤῥήτως τέτοκας σάρκα ἐκ σου φορέσαντα δι' ἀγαθότητα, ὑπερύμνητε ἁγνή ὅθεν ἐν φωναῖς εὐχαριστηρίοι; ὑμνολογοῦμέν σε καὶ μακαρίζομεν, ὡς πάλαι προεφήτευσας. Εὑρών σε τῶν ἀγγέλων καθαρωτέραν ὑπέου την γαστέρα σου τὴν ἁγίαν ὁ φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον, Θεοτόκε, καὶ ὤφθη ἄνθρωπος ἐκ σοῦ σαρκούμενος, ἐν δυσὶ ταῖς φύσεσι γνωριζόμενος.
col. 1159–1160page 59 of 116
PG 105:1159ο ο ο ο Θαυμάτων ὑπερέχον πέφυκε τὸ ἐν σοὶ γενόμενον θαῦμα· νομίμων γὰρ ἄνευθεν της φύσεως τὸν νομο δότην Χριστὸν ἀποτίκτεις, τὴν τῶν προπατόρων πι ράβασιν λύοντα, παναμώμητε. Σὲ ὁ Δαβὶδ προδιέγραψεν ὄρος τετυρωμένον, δρο τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ὅρος πίον· ἐν σοὶ γὰρ, κόρη, ἔγνω ρίσθησαν τούτου αἱ πορείαι σάρκα πτωχεύσαντος, καὶ πρὸς τὸ ἀρχαῖον ἡμᾶς ἐπανάξαντος. Ωραίαν σε κάλλει ὁ Ποιητής εὑράμενος, ἐν σοὶ ἐσκήνωσε, καὶ ὡραίως ὑπὲρ ἅπαντας υἱοὺς τῶν γη γενῶν ὤφθη σωματούμενος, παναγία Παρθένε πανύμνητε. Λυσόν μου τὰς σειρὰς τῶν πταισμάτων τῇ μεσι τείᾳ σου, ἁγνὴ, καὶ τῇ ἀγάπῃ τελείως τοῦ ἀγαθοῦ Υἱοῦ σου πρόσδησον, μακρυνόμενον καθ' ἑκάστην ἐξ αὐτοῦ δι' ἡδονῶν ἀτόπων. Φεῖσαί μου, ὁ μέλλων ἐν δόξῃ πάλιν έρχεσθαι Θεό δ τητος κρῖναι τὴν οἰκουμένην, παντοδύναμε, ἱκεσίαις τῆς ἀπειράνδρως, Δέσποτα, τεκούσης σε, καὶ μὴ εἰς πῦρ ἐκπέμψης με κατεγνωσμένον ἁμαρτήμασιν. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ὅσιον καὶ δίκαιον Εὐ δόκιμον, ἡμέρᾳ λα'. Ως παστάδα έμψυχον Θεοῦ καὶ θυμιατήριον τοῦ νοητοῦ καὶ φωτοφόρου ἄνθρακος, τὴν ἀειμακάριστον ἀνυμνήσωμεν Θεοτόκον κραυγάζοντες· Χαῖρε, ἡ απ τία τῆς σωτηριώδους αναπλάσεως. Υπάρχουσα ἀγγέλων τιμιωτέρα τὸν Κτίστην τῶν ἀγγέλων τῇ σῇ νηδύϊ εβάσταση; καὶ τέτοκας, Θεσ μήτορ, βροτῶν εἰς λύτρωσιν τῶν μελωδούντων σοι Οὐκ ἔστιν, ἄχραντε, ἅγιος πλήν σου, Δέσποινα. Πανύμνητε τὸν ἄνω στρατηγίαι; ὑμνούμενον Θεὸν ἀπεκύησας ἄνθρωπον ὄντως γενόμενον, ὃν ὑπὲρ τῶν δούλων σου ἐκδυσωποῦσα μὴ παύσῃ, ἀειπάρθενε. Ὑπὲρ ἡμῶν τὸν ἐκ σοῦ σαρκωθέντα, Παρθενομή τορ, πάντοτε δυσώπει τῶν σε ὑμνούντων, του λυτρωθῆναι ἐκ παθῶν καὶ κινδύνων, ψυχοφθόρων κακών καὶ θλίψεων, καὶ αἰωνιζούσης φλογὸς καὶ κολάσεως. Έκλεκτὴ τῷ Θεῷ ἐχρημάτισας, ὡς ὡραιοτάτη, χωρίον εὐρύχωρον τούτου, Παρθένε, γέγονας, καὶ παστὰς καὶ λυχνία καὶ τράπεζα. Ον ἔτεκες, Δέσποινα, ἀεὶ δυσώπει, δουλείας ευ σθῆναι με παθών τε κατακρίσεως, καὶ τῆς συνεχούς σης με δεινής πωρώσεως, καὶ τῆς τῶν θλιβόντων με ἀεὶ ἐπικρατείας, Θεοχαρίτωτε. Ὁ τοῦ 'Αδάμ Δημιουργὸς ἐξ αἱμάτων σου, ἁγνὴ, δημιουργείται, καὶ γαλακτοτροφεῖται ὁ διατρέφων πᾶσαν πνοήν, Παρθένε Θεοτόκε, ὅθεν ὡς Θεοῦ σε δοξάζομεν Μητέρα. Φωτὸς ἐνδιαίτημα τοῦ πάντας καταυγάσαντος, καὶ σκηνὴ καθωράθης, Θεοχαρίτωτε, γέφυρα και κλίμαξ
col. 1161–1162page 60 of 116
PG 105:1161πρὸς ὕψος τους γηγενείς ἀνάγουσα, κόρη, διό σε γε- 156 ραίρομεν καὶ πιστῶς σε μακαρίζομεν. ΜΗΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὴν κατακομιδὴν τοῦ τιμίου σταυροῦ ἀπὸ τοῦ σκευοφυλακείου, ἡμέρᾳ α'. Ἔλεγεν ἡ πάναγνος κλαίουσα· Ότε σε, τέκνον ἀποῤῥήτως ἔτεχον, ὠδῖνας ἔφυγον, καὶ πῶς νυνὶ ὅλη ὀδυνῶν πεπλήρωμα:; ὁρῶ γάρ σε κρεμάμενον ὡς κακοῦργον ἐν ξύλῳ, τὴν γῆν ἀσχέτως κρεμάσαντα. Νενεκρωμένην τὴν ζωὴν ἐπὶ σταυροῦ θεωροῦσα, καὶ μὴ φέρουσα τῶν σπλάγχνων τὸν πόνον, ἐδονεῖτο ή σεμνή Παρθένος ἀνακράζουσα· Οί μοι, Υιέ μου, τί σοι δῆμος ἀνόμων πεποίηκεν; Παρθενικῆς, Τέκνον, ἐκ μήτρας σε ἔτεχον, καὶ ὁρῶσα ξύλῳ νῦν κρεμάμενον, ἐπαπαρῶ καὶ οὐ συνορῶ ὕψος μυστηρίου, καὶ βάθος πολλῶν κριμάτων σου, ἡ πάναγνο; ἐβόα, ἣν φωναῖς ἀσιγήτοις ὡς Μητέρα Θεοῦ μακαρίζομεν. Ἐν σταυρῷ καθορῶτα τὸν δι᾿ ἀγαθότητα ἐκ σοῦ, πανάμωμε, ὑπὲρ νοῦν τεχθέντα, ἐδονήθης τὰ σπλά Ίχνα καὶ ἔλεγες· Οί μοι, θεῖον τέκνον! πῶς ὑπὲρ πάντων ὀδυνᾶσαι, προσκυνῶ σου τὸ εὔσπλαγχνον, Κύριε. Νηστεύειν ἡμᾶς, ἁγνὴ, κακίας πάσης ενίσχυσον, καὶ φαύλων καὶ πονηρῶν ἀπέχεσθαι πράξεων ἀεὶ ἐνδυνάμωσον, προστασία πάντων τῶν ἀνθρώπων χρηματίζουσα. Νοός μου τὴν στένωσιν τῇ σῇ πρεσβεία πλάτυνον, Δέσποινα, ἡ στενώσασα πάσας τὰς μεθοδείας τοῦ πολεμήτορος, καὶ δι᾿ ὁδοῦ με στενοῦ κατευόδωσον πρὸς πλατυσμὸν τῆς ζωῆς βαδίζειν, Μήτερ Θεοῦ. Νῦν ὡς ἀρνίον ἄκακον καθορῶσα κρεμάμενον καὶ ὑπὸ ἀνόμων τῷ σταυρῷ πηγνύμενον, Υιέ μου προ ἀναρχε, καὶ ὀδυρμοῖς συγκόπτομαι, καὶ ταῖς μητρικαῖς περιστατοῦμαι ὀδύναις, ἡ πάναγνος ἐβόα, ἣν φωναῖς ἀσιγήτοις ὑμνοῦμεν θεοφρόνως εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φθοράς σε δίχα τέτοκα ἐκ γαστρός, πρὸ αἰώνων Πατὴρ ἐν ἐγέννησεν, καὶ πῶς φθορᾶς άνθρωποι σπαράττουσι σε, Υιέ, καὶ τὴν πλευρὰν ὀρύττουσι λόγχῃ, καὶ τὰς χεῖρας σὺν τοῖς ποσὶν ἡλοῦσιν ἀπανθρώπως; ἡ πάναγνος ἐβόα, ἣν επαξίως μεγαλύνομεν. ο
col. 1163–1164page 61 of 116
PG 105:1163Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ὁσίους Πατέρας ἡμῶν Ἰσαάκιον, Δάλματος καὶ Φαύστον, ἡμέρᾳ γ. Δεδοξασμένη Θεὸν ἡ κυήσασα, τῆς ἀδοξίας με τῶν παθῶν ἀπάλλαξον, καὶ δός μοι λογισμόν, Παρθένε, κατανύξεως, καὶ λάμψον μετανοίας φωτισμόν, ἁγνή, ἐν διανοίᾳ μου, ὅπως μεγαλύνωσε την πάντας μεγα λύνασαν. ο Νοητήν σε λυχνίαν καὶ φωταυγῆ ἔγνωμεν, ἔνδον δεξαμένην, Παρθένε, τὸ πῦρ τὸ ἄστεκτον, θεῖον πα λάτιον, καὶ ὑψηλότατον θρόνον, ἐν ᾧ οὐράνιος ἀν επαύσατο ὁ ὑπερούσιος. Νυσταγμῷ ἀμελείας με ὕπνος άμαρτίας, ἁγνὴ, κατέβαλε, τῇ ἀγρύπνῳ ἱκεσίᾳ σου διανάστησόν με πρὸς μετάνοιαν. ᾿Αληθῆ Θεοτόκον πάσαι γενεαί σε δοξάζουσιν, ἄχραντε, τὴν ἁγιωτέραν τῶν ἀγγέλων σαφῶς χρησ ματίσασαν, παναγία κόρη. Διὸ βοώ σοι, Αγίασόν μου τὴν ψυχὴν μολυνθεῖσαν τοῖς πάθεσι. Νοσοῦσάν μου τὴν ψυχὴν ἁμαρτίαις καὶ παντοίαις τῶν ἐχθρῶν ἐπηρείαις ἐπισκοπῇ, παναγία Παρθένε, σωτηριώδει σου τάχος επίσκεψαι, καὶ ἴασαι, ὡς ἀγαθὴ, Θεοτόκε, ἐλπίς μου, πανύμνητε. Έστησας εύμην τοῦ θανάτου τὸν ἀθάνατον τε κοῦσα Θεόν, μόνη Θεοτόκε ἁγνή, ᾧ πίστει μελ δοῦμεν· Εὐλογητός ει, Κύριε ὁ Θεός. Ο κατοικήσας Κύριος τὴν ἀμόλυντον μήτραν σου, ὅλην καθαρὰν καὶ φωταυγή σε ἔδειξεν. Διὸ μολυνθέντα με τοῖς ἰσβόλοις δήγμασι καὶ ταῖς βλαβεροῖς τῶν ἐναντίων εφόδοις καθάρισον, Παρθένε, καὶ ἀξίωσον ψάλλειν· Λαός, ὑπερυψοῦτε Κύριον εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φώτισον, πύλη του φωτός, τὴν καρδίαν μου κακία τυφλώττουσαν, καὶ μὴ εἰς θάνατον παραχωρήσης νῦν ἀφυπνώσαί με, τὸν ἀκαθάρτας λογισμοῖς ἀεὶ σκοτιζόμενον, ἵνα δοξάζω σε εὐχαρίστως, Θεοτό πανάμωμε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Ευστα γνιον, ἡμέρᾳ ε'. Λέλυται ἡ κατάρα, πέπαυται ή λύπη τῇ κυήσει σου, παντευλόγητε κόρη, τῶν πιστῶν εὐφροσύνη, πανάμωμε. Ολην μου τὴν ἔφεσιν πρὸς σὲ κινώ, ἁγνὴ Δέ σποινα, τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιών με διά τάχους ἀπούλο λαξον. Ισοδύναμον σύνθρονον τέτοκας τὸν Λόγον Πατρι
col. 1165–1166page 62 of 116
PG 105:1165καὶ Πνεύματι, ὃν ἱκέτευε σωθῆναι με, παναγία κόρη ἀειπάρθενε. Ο Λόγος ἐν νηδύς σου, ἄχραντε, σωματούται, ἀλόγων τοῦ σώματος παθῶν τὸν κόσμον βυόμενος. Ξηράνασα τὰ φυτὰ τῆς κακίας τῇ ἐν σοὶ ἀναβλαστήσει τοῦ Λόγου, Μῆτερ ἁγνὴ, ἐκ ῥιζῶν τῆς ψυχῆς μου τὰς πονηρὰς ἐνθυμήσεις ἀπόκαψαν, καὶ φύτευσον τῶν ἀρετῶν τὰ ὡραῖα, Παρθένε, βλαστήματα. Νέον ἐκύησας παιδίον ὃν ἐγέννησε Πατὴρ πρὸ τῶν αἰώνων, Θεοτόκε ἁγνή, ᾧ πάντες μελωδούμενο Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε. Συμπαθής Παρθένε, Θεόν συμπαθέστατον ἀποτεκοῦσα, συμπαθείας θείας πάντας καταξίωσον τοὺς μελωδούντας. Εύλογείτε πάντα τὰ ἔργα, Κύριον. Φώτισον, πύλη τοῦ φωτός, τῆς καρδίας μου τὰ όμματα, δέομαι, ταῖς ἀμαυρότησι τῆς ἁμαρτίας ἀποτυφλούμενα, καὶ δεκτικὰ τῶν θεϊκῶν δείξον ἐπιο λάμψεων, ἵνα γεραίρω σε ἐν φωναῖς ἀγγελικαῖς, παναμώμητε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Ευπλον, ἡμέρᾳ ια'. Λαμπρύνας του Χριστὸς τὴν νηδύν την φωσφόρον, τῇ καθόδῳ τῇ φρικτῇ ὡς ἥλιος, ἁγνὴ, τοῖς ἐν κόσμῳ ἀνέτειλε, λύων τῆς πολυθείας τὴν ἀχλὺν τὴν καχ έσπερον, καὶ φωτίζων τοῦ κόσμου τὰ πέρατα. Ο Θεὸς ἐν μέσῳ σου κατασκηνώσας οὐδ᾽ ὅλως τῆς παρθενίας κλείθρα τῆς τῆς ἐσάλευσεν, ἁγνὴ, εν ἐκτενῶς ἱκέτευε στηριχθῆναι πάντας τοὺς ὑμε νοῦντάς σε. Λιτανεύουσιν οι πλούσιοι τοῦ λαοῦ σου σὲ τὴν τεκοῦσαν, κόρη, τὸν πλουτίσαντα πάντας θείαις ἐπιγνώσεσι Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν. Υπερτέρα πέφηνας ἀγγέλων ἀληθως, των αγγε λων τὸν Ποιητὴν ὑπὲρ νοῦν κυήσασα τὸν δοξάσαντα τοὺς ἁγίους μάρτυρας, παναγία μητροπάρθενε. Ο θαῦμα παράδοξον! πῶς τίκτεις πεῖραν ἀνδρὸς μὴ γνοῦσα; πῶς θηλάζεις δὲ, Παρθενομήτορ, τὸν χορηγὸν ἀληθῶς τοῦ γάλακτος, καὶ τροφές πάσης κτίσεως, να σου τὴν θείαν μήτραν κάμινος ή Περσική τυπώσῃ, πανάμωμε, σώζει νεανίας ἀφλέκτους ἀνα βοῶντας· Κύριε ὁ Θεὸς, εὐλογητὸς εἶ. Ωραιώθης, ἁγνὴ παναμώμητε, ὑπὲρ πᾶσαν ἀγγέλων εὐπρέπειαν, τὸν ποιητὴν κυήσασα τῶν βροτῶν καὶ ἀγγέλων, ᾧ μελωδούμεν· Εὐλογεῖτε, τὰ ἔργα, τὸν Κύριον. Φωτός σου ἐν σοὶ μαρμαρυγαῖς, Θεόνυμφε, την ψυχήν μου φωταγώγησον. Κείμενον βόθρῳ ἀπωλείας ἀνάστησον, ἐχθροὺς καταισχύνουσα τοὺς θλίβοντας ἀεὶ τὴν καρδίαν μου, καὶ πρὸς τὰ πάθη συνωθοῦντας με. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Φθίον καὶ ᾿Ανίκητον, ἡμέρᾳ ιβ'. Παρθένος καὶ πρὸ τοῦ τόκου, ἄχραντε, καὶ μετὰ
col. 1167–1168page 63 of 116
PG 105:1167τὸν τέκον ὡς ἀληθῶς ἐδείχθης· τὸν Θεὸν γὰρ ὑπὲρ λόγον ἔτεκες, τὸν τοὺς ἁγίους μάρτυρας ἐνηθληκότας στεφανώσαντα. ο ο Ενοίκησεν ἐπὶ σοὶ ὁ οἰκῶν τοὺς οὐρανοὺς Κύριος καὶ ἐξ ἡμῶν ἅπασαν πλάνην, Θεοτόκε, ἐξώκισεν. Ως ὡραία ἀπεκύησας τὸν ὡραῖον, Παρθενομήτορ ἄχραντε, τὸν ὡραιοτάτους δείξαντα τους μάρτυρας στεῤῥῶς ἐναθλήσαντας, καὶ τὴν ἀθεΐαν μειώσαντας! Τίς δύναται τὸ σὸν ἑρμηνεῦσαι μυστήριον, ὦ Δέσ σποινα Θεοτόκε· ὑπὲρ νοῦν γὰρ καὶ λόγον Θεὸν ἀφράστως τέτοκας. Νομίμων ἀπεκύησας δίχα, πανάμωμε, τὸν ἀληθῆ νομοθέτην, ἐν δυσώπει νόμῳ τῆς ἁμαρτίας τὴν ψυχήν μου τροπουμένην οίκτείραι καὶ σῶσαι με. Ὡς πλατυτέρα τῶν οὐρανῶν, ἁγνή, ὑποδέδεξαι Λόγον μηδαμοῦ χωρούμενον ὑπὲρ νοῦν, στενωτάτην τοὺς ὁδεύοντας ὁδὸν, πανάμωμε, πρὸς πλατυσμόν εἰσάγοντα θείας ζωής. Αγία Παρθένε, ἡ Θεὸν τὸν ὑπεράγιον ἀποκυήσασα, τὸν στεφανώσαντα χάριτι τοὺς ἁγίους τούτου μάρτυρας, σῶσον, ἁγίασον ἡμᾶς προθύμως μέλποντας Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα, Κύριον. Φώτισον ἡμᾶς ἡ τεκοῦσα φῶς τὸ ἀπρόσιτον, Παρ θένε, ἔμπλησον ἡμᾶς εὐφροσύνης, καὶ θυμηδίας, καὶ θείας γνώσεως τοὺς καθαρᾷ καρδίᾳ σε εὐσεβοφρόνως μακαρίζοντας. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Μύρωνα, ἡμέρᾳ ιζ'. Μόνη Θεὸν ἀπειρογάμως ἐκύησας, ὃν ἀθλοφόροι μάρτυρες ὁμολογήσαντες ἡμῖν ὁμοιωθέντα, κατήργησαν την πλάνην, ἄχραντε Δέσποινα. Νοσοῦσαν ἀθεΐᾳ τὴν πᾶσαν κτίσιν Θεὸν κυοφορήσασα ιατῆρα, Παρθένε, ἐθεράπευσας παραδόξως εὐχαριστοῦντές σοι διὸ κραυγάζομεν, ὡς οὐκ ἔστιν ἄμωμος πλὴν σοῦ, Δέσποινα. Τὸ μέγα καὶ φρικτόν μυστήριον τῆς λοχείας σου καταπλήττει πᾶσαν, ἁγνὴ, ἔννοιαν, ὅτι Θεὸς ἐναν θρωπῆσαι ἐκ σοῦ ἀγαθότητι εὐδόκησεν, εἰς σωτη ρίαν κόσμου καὶ ἀνάπλασιν. Ὑπὲρ ἡμῶν τὸν ἐκ σοῦ σαρκωθέντα ἀῤῥήτῳ λόγῳ δυσώπει, εὐλογημένη, ὅπως ῥυσθῶμεν όρω μένων καὶ πάντων ἀοράτων ἐχθρῶν, πανάμωμε, οι σὲ Θεοτόκον ἁγνὴν καταγγέλλοντες.
col. 1169–1170page 64 of 116
PG 105:1169Νόμοι ἐν σοὶ καινίζονται, Παρθένε, τῆς φύσεως ὑπὲρ γὰρ φύσιν σου τὸν τῇ φύσει ἀκατάληπτον Θεόν Ἐμμανουὴλ παραδόξως τέτοκας, εἰς ἡμῶν τῶν πιστῶν ἀναγέννησιν. Χωρίον Θεοῦ καὶ παλάτιον τερπνόν καὶ θεῖος θρό νος, ἐν ᾧ καθίσας ἡτοιμάσατο πᾶσι καθέδραν οὐρά νιον, ὤφθης, παναγία Παρθένε· διὰ τοῦτό σοι κρά ζομεν· Εὐλογημένη ἡ Θεὸν σαρκὶ κυήσασα. Νυγεὶς τῷ βέλει τοῦ ἐχθροῦ τὴν ψυχήν, ολοτελώς ἐτραυματίσθην, καὶ ἀνίατα πάσχω· ἡ τὸν Σωτῆρα Χριστὸν ἀρρήτως τεκοῦσα, πανάμωμε, βασαί με, σῶσον, ἐλπὶς ἀπηλπισμένων. Φωνὴν βοῶμέν σοι πάντες τοῦ ἀγγέλου, Παρθένε, παλάτιον καὶ θρόνε τοῦ Θεοῦ· Χαῖρε δι' ἧς ἠξιώθη μεν οὐρανῶν βασιλείας, οἱ πάλαι ἀπωσθέντες τῇ φθορά, καὶ τὸ κάλλος τὸ πρῶτον ἀφρόνως ἀπολέσαντες. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Φλώ ρὸν καὶ Λαῦρον, ἡμέρᾳ τηʹ. Παρθενικῆς ἀπὸ γαστρὸς ἐβλάστησας, ρίζα ἀπό τίστε, τὸν φυτουργὸν πάντων ἄνθρωπον γενόμενον, καὶ πάθη ὑπομείναντα, ὃν ποθοῦντες οἱ θεῖοι πιστῶς ἐνήθλησαν μάρτυρες, ἄχραντε Παρθένε πανύμνητε. Απειρόγαμε κόρη, δι' ἧς ἡμῖν ἔλαμψε Λόγος & ἐπέκεινα πάσης ἀρχῆς νοούμενος, σώζε τὴν πόλιν καὶ πᾶσαν πόλιν καὶ χώραν πάσης περιστάσεως, Θεοχαρίτωτε. σου, Ως καθαρὰν τῶν γενεῶν ἐξελέξατο, Θεοτόκε, σὲ τὴν Ἀειπάρθενον ὁ πλαστουργός πάντων καὶ Θεὸς, καὶ τὴν σὴν γαστέρα παλάτιον ἀπειργάσατο ἀμόλυν τον ὁ μόνος Βασιλεὺς τῶν αἰώνων, καὶ ἐκ σοῦ τοῖς ἀνθρώποις ἐπεφάνη. Τὸ πρὸ πάντων αιώνων, κόρη, ἀποκείμενον μέγα μυστήριον, όπερ οὐκ ἐγνώσθη γενεαίς προλαβούσαις, πανάμωμε, διὰ σοῦ ἐφάνη, Λόγος Πατρός, ὁ πρὸ αἰώνων σαρκωθεὶς καὶ γενόμενος άνθρωπος. Νοσοῦσάν μου τὴν ψυχὴν τῇ ἁμαρτία θεράπευσον, τὸν ἰατρὸν τῶν ψυχῶν κυήσασα, πάναγνε, ἂν οἱ θεῖος μάρτυρες καθομολογοῦντες, Ιατροὶ παθῶν ἐδείχθησαν. Ως ῥόδον κοιλάδων σε τοῦ βίου, Κόρη, Θεὸς ἐκλέ γεται, καὶ ἐν σοὶ κατοικήσας σαρκὶ προῆλθεν εἰ ωδιάζον ἡμᾶς θεογνωσίας πνοαίς, παναμώμητε, τοὺς Θεοτόκον ἀεί σε ὁμολογοῦντας. Αγιωτέρα πέφυκας τῶν ἀγγέλων, κυήσασα, Κόρη παναγία, τῶν ἁγίων ῞Αγιον δι' οίκτον γενομένου ἄνθρωπον, ὥσπερ ἐσμὲν, ἀφύρτως, σῶσαι τοὺς αὐτῷ ἀναβοῶντας ἀπαύστως· Οἱ παῖδες, εὐλογεῖτε, ἱερεῖς, ὑπερυψούτε Κύριον. Φρικτή σου ή λοχεία, Μῆτερ ἁγνὴ· οὐρανῶν γὰρ ἂν τρέμει τὰ τάγματα, λίγον Θεοῦ ἄνθρωπον γενόμενον ἐπὶ γῆς ὑπερφυῶς ἐκύησας, μείνασα ο
col. 1171–1172page 65 of 116
PG 105:1171παρθένος ὥσπερ τὸ πριν· διό τε Θεοτόκον καὶ γλώσσῃ καὶ καρδια ὁμολογοῦντες μεγαλύνωμεν. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Ανα δρέαν τὸν στρατηλατον, καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ δισχιλίους πεντακοσίους εννενήκοντα τρεις, ἡμέρα. Ο σάρκα ὑπερβολής χρηστότητος ἐκ σοῦ, παν άμωμε, εἰς σωτηρίαν πάντων τῶν πιστῶν ἀληθῶς ἐνδυσάμενος, Θεὸς ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος διπλούς ταῖς φύσεσι γνωρίζεται. Ρυόμενον τοὺς βροτούς τῆς τυραννίδος του έχε θροῦ τέτοκας, τὸν τοῦ παντὸς Κύρων, δέσποινα Παρθένε θεόνυμφε. Εὐφημοῦμέν σε, τὸ καύχημα τῶν μαρτύρων, καὶ τῶν πιστῶν διάσωσμα, πᾶσαι τῶν ἀνθρώπων γλῶσσας, παναμώμητε· Θεὸν γὰρ ἐκύησας μείνασα Παρθένος ἀμόλυντος. Ρομφαίαι τοῦ ἐχθροῦ νῦν εἰς τέλος ἐξέλιπον, τε κούσης σου, Θεοτόκε, τὸν τῇ λόγχῃ τρωθέντα καὶ κό σμον ἀναπλάσαντα. Τέτοκας ἀπορρήτως Πατρὸς τὸν συνάναρχον ὁμοιωθέντα ἀνθρώποις ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον, Θεογεννῆτορ, ἐν δυσώπει λυτρωθῆναι κινδύνων τοὺς δού λους σου. Ἡ τοὺς ἀνθρώπους τῷ ὑπὲρ φύσιν θείῳ τόχῳ σου, Κόρη, προφανώς θεώσασα, ὡς Θεὸν ἀποῤῥήτως συ ματώσασα, εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί υπάρχεις, πανάμωμε Δέσποινα. Αγία Παρθένε, ἡ Θεὸν τὸν ὑπεράγιον ἀβλήτως τέξασα, ἂν οἱ πανάγιοι μάρτυρες ἐν σταδίῳ ὡμολόγησαν, ἁγιασμὸν καὶ φωτισμὸν κατάπεμψον τοῖς λαοίς, τοῖς βοῶσι • Πάντα τὰ ἔργα, εὐλογεῖτε τὸν Κύριον. Φέρουσα Χριστὸν ἐν ἀγκάλαις νεύματι φέρονται τὰ πάντα, τοῦτον ἐκδυσώπει χειρός με τοῦ ἀλλοτρίου εύσασθαι, Δέσποινα, τὸν ὀρθόδοξον πίστει σε εκατα παύστως μεγαλύνονται. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον προφήτης Σα μουήλ, ημέρα κα Ὁ ὢν σὺν τῷ Πατρὶ ὡς Υἱὸς πρὸ αἰώνων, ἐπ' ἐσχάτων σαρκωθείς, Υιός σου ἀληθῶς ἐχρημάτισεν, ἄχραντε, πάντας τε υἱοθετήσας τῷ Θεῷ διὰ πίστεως δουλωθέντας δεινῷ πολεμήτορι Ἐκ σοῦ προῆλθεν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς σωματούμε
col. 1173–1174page 66 of 116
PG 105:1173νο;, καὶ ἐθέωσεν ἡμᾶς σαρκὸς προσλήψει· ὅθεν, πανάμωμε, ὡς Μητέρα σε τούτου γεραίρομεν. ϋ τοὺς κόλπους μὴ κενώσας τοῦ Πατρὸς ἐν τοῖς κόλποις σου, νέον ὥσπερ βρέφος, ἐπανακλιθῆ ναι εὐδόκησεν, ἐπ' ἀνακλήσει, Παρθένε, τῶν ψυχῶν ἡμῶν, ᾧ κραυγάζομεν· Δόξα, Χριστέ, τῇ δυνάμει σου. Μεθ' ἡμῶν γενόμενος δι' οἶκτον ὁ Σωτὴρ ἐξ αἱμά των του ἱερῶν ὑπὲρ νοῦν; πανάμωμε, σεσωμάτωται, καὶ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος ὁ φιλάνθρωπος γνωρίζεται. λαλύτρωτος τῶν ὠδίνων ή, Εύα, πανάμωμε, άνω Μίνως σοῦ τεκούσης Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν, τὸν τὰ πάθη, πάντων καὶ ὀδύνας σαφῶς θεραπεύσαντα. Ὤφθη; ἄφλεκτος τεκοῦσα, πάναγνε, ὡς ἀληθῶς τὸ πῦρ τῆς θεότητος· διὸ τὰ ὑλώδη μου πάθη, Θεο κυήτορ, φλέξον, ὡς συμπαθὴς καὶ φιλάγαθος. Συμπαθείας τῆς σῆς με ἀξίωσον, συμπαθῆς καὶ φιλάγαθε Δέσποινα, καὶ τῆς γεέννης ῥῦσαί με, καὶ τοῦ σκότους ἐκείνου τοῦ ἐξωτέρου, ἵνα πίστει καὶ κάθε γεραίρω σε. φθορὰν μὴ γνωρίσασα ἀνδρὸς, τὸν ἄφθαρτον ἐν νη δόξ ὑποδέδεξαι Λόγον ἡμᾶς καταφθαρέντας βυόμενον πολλοίς παραπτώμασι, τῷ πάθει τῆς ἀφθάρτου σαρ τὸς αὐτοῦ, ἄφθορε μόνη παναμώμητε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον ἀπόστολον Θαδδαῖον, καὶ τὴν ἀνταν μάρτυρα Βάσσης, ἡμέρᾳ και Δέσποινα τῶν ἁπάντων ὤφθης τῶν κτισμάτων, τὸν δεσπόζοντα ἀποῤῥήτως τεκοῦσα, Θεοτόκε Παρ θένε πανύμνητε. Συνέλαβες λόγον τὸν τοῦ Πατρὸς ἄνευθεν ὠδίνων, παναγία, τῶν μητρικῶν, καὶ τοῦτον ἀῤῥήτως ὑπὲρ λόγον εἰς σωτηρίαν ἡμῶν ἀπεκύησας. Νόμου προχαράγματα καὶ προφητῶν φωναί, Δέσ σποινα, σοῦ τὸν φρικτὸν τόπον ἀριδήλως, Θεομήτορ, ἐδήλωσαν. Νεκρωθέντα με βρώσει παρακοῆς ἔσωσας, μόνη τὴν ζωὴν τετωχνία τὴν ἐνυπόστατον, Κόρη πανάμωμε Ο
col. 1175–1176page 67 of 116
PG 105:1175διό σε αξιοχρέως τὴν ἀειμακάριστον· νῦν μακαρία ζομεν Ὡς τὸν Κτίστην κυήσασα πάντων ποιημάτων ως θης βασίλισσα· διὰ τοῦτό σε δοξάζομεν, Θεοτόκε μόνη ἀειπάρθενε.
col. 1177–1178page 68 of 116
PG 105:1177Αλατόμητον δρος σε πάλαι 'Αββακούμ προείδεν ἐν πνεύματι, ὁ Θεὸς ἐξ οὗ ἐπέφανε, καὶ ἡμᾶς, Παρ θένε, διεσώσατο. Σεσαρχώμενον Λόγον διπλῆν ἐνέργειαν φέροντα τέτοκας, ἀπειρόγαμε Κόρη, μείνασα παρθένος ἀ μίαντος. Τῆς προμήτορος Εὔας νῦν ἀνεκαλέσω τὴν ἧτταν, κυήσασα Λυτρωτὴν τῶν ὅλων, καὶ Σωτῆρα καὶ Κτίσ στην καὶ Κύριον, Θεομήτορ μόνη, ἐν γυναιξὶν εὐλο γημένη. Διὰ τοῦτό σε πίστει δοξάζομεν. Νέον ἡμῖν βρέφος ἀπεκύησας Πατρὸς τὸν ὁμοούσιον, φθαρείσαν φύσιν τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸ ἀρχαῖον, ἁγνὴ, κάλλος αὐτὴν πάλιν ἐπανάγοντα. Πελάγη ἁμαρτιῶν καὶ κύματα ἀπογνώσεως χει μάζουσί μου τὸν νοῦν· σπλαγχνίσθητι, Δέσποινα, καὶ χεῖρά μοι ἔκτεινον, καὶ διάσωσόν με, τον Σω τῆρα ἡ κυήσασα. Γνώμῃ οἰκείᾳ ὁλισθαίνων, καὶ πράξεις ἀτόπους περικείμενος, ἐπὶ σὲ καταφεύγω βοήθει μοι, Δέσ σποινα, μετανοίας τρόπους παρέχουσα τῇ ταπεινῇ μου ψυχῇ, ἵνα δοξάζω σε. Ῥῆξον τὰς πολυπλόκους τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων σειράς, Θεόνυμφε, τὸν αἴροντα τοῦ κόσμου Θεὸν τὴν ἁμαρτίαν, ὑπὲρ λόγον κυήσασα, εὐλογημένη ἁγνὴ, ἀεὶ δεδοξασμένη. ο Νόμου τὸ σκιώδες ἀπεπαύθη, Δέσποινα, σοῦ κνη σάσης νόμου τὸν δοτήρα, χάριτι φωτίζοντα τὴν οἰκουμένην, ὃν ἀεὶ δυσώπει, νόμῳ με τροπεύμενον τῷ τῆς ἁμαρτίας οίκτείραι διὰ τάχους. Ὁ οὐρανοὺς τῷ νεύματι, καὶ τὴν γῆν τῷ βουλήματι Λάγος τοῦ Πατρὸς δημιουργήσας, ἄχραντε, καὶ πλάσας τὸν ἄνθρωπον, ἐκ σοῦ σαφῶς ἡνέσχετο σάρκα ἑαυτῷ, οἰκοδομῆσαι τὴν φύσιν ἡμῶν ἀναχωρεύων συντριβεῖσαν ἀπάτῃ τοῦ ὄψεως, Παρθένε, ὁ μόνος ἐλεήμων. Φιλάγαθε Παρθένε, την κεκακωμένην ταῖς ἁμαρ τίαις ψυχήν μου ἀγάθυνον, ἡ τὸν πανάγαθον Λόγον ἀποκυήσασα. Φιλάνθρωπον τεκοῦσα καὶ λυτρωτήν, θαυμαστή καὶ φιλάγαθε Δέσποινα, ἁμαρτιῶν λύτρωσίν μοι δίδου σαῖς προσευχαῖς, καὶ τὴν ψυχήν μου, πάν αγνε, την κεκακωμένην τοῖς λογισμοῖς ἀγάθυνον, καὶ δεῖξον παθῶν θανατηφόρων λελυτρωμένην, παν αμώμητε. Ἐκ τοῦ Κανόνος διπλοῦ εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας ᾿Αγαθόνικον, καὶ Λοῦππον, ἡμέρᾳ κβ'. Θαυμάτων ἐπέκεινα τὸ μέγα θαῦμα, σεμνὴ τῆς λοχείας σου καθορᾶται· τίχτεις γὰρ ἐν ὁμοιών ματι σαρκὸς γενόμενον Χριστὸν δίχα τροπῆς καὶ φυρμού. Ὣς όρθρος εὐπρεπής ἐκ λαγόνων ἀνίσχεις Ἰησ σοῦν τὸν φωτισμὸν ἁπάντων καὶ Θεὸν, ἀπειρόγαμε Δέσποινα, νύχτα τε πολυθείας εκμειοῦντα, ταῖς λάμψεσιν ἀνεστέροις καὶ κόσμον φωτίζονται
col. 1179–1180page 69 of 116
PG 105:1179Ο κατὰ φύσιν ἀπερίγραπτης μορφωθεὶς ἐκ σοῦ τὸ ἡμέτερον περιγραφήν σωματικῶς ὑπεδέξατο, Δέσποινα, ἐν οὐσίαις καὶ θελήσεσι διτταῖς γνωριζόμενος. Ὁ Θεὸς ἐν μέσῳ σου κατασκηνώσας ὡς οίδε, τῆς παρθενίας κλεῖθρα οὐ παρεσάλευσεν, ἁγνή, ἐν ἀσαλεύτῳ πέτρᾳ δὲ τῆς πίστεως πάντας εστερέωσε. Ο νώτοις ἐπιβαίνων, άγνη, χερουβικοίς σαρχω θεὶς ὡς ἄνθρωπος ἐκ σοῦ θεοπρεπώς, σοῦ ἐν ἀγκάλαις καθέζεται ώσπερ βρέφος, καὶ νηπιάζει νηπιόφρονα τὸν πάλαι σώζων γεγονότα πρωτόπλαστον. Ἐπὶ σὲ καθάπερ όμβρος τῆς σοφίας ἡ ἄβυσσος ο Ιησούς κατῆλθε μόνην καθαρὰν σὲ εὐράμενος, Θεο Ο Ο γεννήτορ Παρθένε, καὶ κατέκλυσεν ἀσεβείας χειμάῤῥους δεινούς θεία χάριτι. Σοῦ τὰ θαυμάσια προορώμενος θείῳ ἐν Πνεύματι Ησαΐας ἀνεκραύγαζεν· Ἰδοὺ ἐν μήτρᾳ ἕξεις τὸν ἀχώρητον σαρκούμενον, ἄχραντε. Τὴν ἁγνὴν ἀγνεύοντι τιμήσωμεν νοί, καλλονὴν τὴν τοῦ Ἰακὼβ ταῖς ἐνθέοις πράξεσι καλλυνόμε ναι, εὐσεβῶς ὑμνήσωμεν ὡς Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Παρθενεύεις ὡς τὸ πρὶν, καὶ τεκοῦσα τὸν Χριστόν, γαλουχεῖς πᾶσι τροφὴν τὸν παρέχοντα, ἁγνή. Παρά δοξον, σεμνή, τὸ θαῦμα καὶ ἀκατάληπτον. Γεγέννηκας ἐν Πατὴρ προ αιώνων γεγέννηκας προανάρχως, καὶ μαστοῖς τὸν τροφέα ἐθήλασας ὑπὲρ νοῦν τὸ θαῦμα, ὑπὲρ λόγον, ἁγνὴ, τὸ μυστήριον. Θεὸς ἐκ σοῦ ἐγένετο βροτός, τὸ φύραμα, ἄχραντε, θεώσας τῶν βροτῶν, καὶ κοινωνούς φύσεως θείας ἐκτελέσας τοὺς σε μακαρίζοντας, ἐν γυναιξὶν ἀληθῶς εὐλογημένη αγνή. Σὲ καλλονὴν τοῦ Ἰακώβ μόνην ἐξελέξατο μόνος ἐ κατοικῶν τοὺς οὐρανοὺς καὶ οἰκήσα; ἐν μέσῳ σου, ἄχραντε, οὐδαμῶς παρεσάλευσε παρθενίας σου τὰ κλεῖθρα, εὐλογημένη. Σκηνήν σε, καὶ τράπεζαν, καὶ θείαν κιβωτόν, καὶ στάμνον χωρήσασαν τὸ μάννα τῆς ζωῆς, καὶ 171 ο ῃ ἅγιον όρος όνομάζομεν, Παρθένε Μαρία ἀεὶ εύλο η. γημένη.
col. 1181–1182page 70 of 116
PG 105:1181Εὐλογεῖ πᾶσα κτίσις τὸν τόπον σου, εὐλογίαις, ἡμᾶς στεφανώσαντα, καὶ τὴν ἀρὰν ἐξάραντα, παντ ευλόγησε μόνη δεδοξασμένη, ἡ τὸ γένος ἡμῶν χαριτώσασα. Φιλαμαρτήμονα γνώμην, καὶ ἀδιόρθωτον βίον, καὶ πλημμελήσασαν ψυχὴν, καὶ καρδίαν ῥυπώσαν ἔχων ἄσωτος ἐγώ, προσπίπτω σοι, Δέσποινα, βοήθει μοι καὶ διόρθωσιν δίδου, πρίν με φθάσῃ τοῦ θανάτου ή τομή. Φωτὸς τοῦ ἐν σοὶ μαρμαρυγαῖς, Θεόνυμφε, την ψυχήν μου φωταγώγησον, κείμενον βόθρῳ ἀπωλείας ἀνάστησον, ἐχθροὺς καταταράσσουσα τοὺς θλίβοντας ἀεὶ τὴν καρδίαν μου, καὶ πρὸς τὰ πάθη συνωθοῦντας με. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον ἱερομάρτυρα Εὐτυχέα, ἡμέρᾳ κδ'. Ἐν σοί, Παρθένε, τὴν ἐλπίδα τίθημι τῆς σωτη ρίας μου, ἁμαρτιῶν ῥύπου ὅλον με ἀπόπλυνον, καὶ καθαρὸν ἀπέργασαι τῷ Υἱῷ σου ἀρίστως εὐαρεσ στοῦντα, καὶ πράττοντα τούτου τὸ πανάγιον θέλημα. Χαῖρε, ἡ μόνη τὴν χαρὰν ἀνερμηνεύτως τεκοῦσα χαῖρε, ἅρμα καὶ νεφέλη τοῦ Λόγου· χαῖρε, θρόνε τοῦ Θεοῦ, Παρθένε ἀπειρόγαμε· χαῖρε, ὁσίων δόξα· χαῖρε, μαρτύρων στεφάνωμα. Ἐν γυναιξὶ μόνη παρθένος διέμεινας, καὶ πρὸ τόκου, καὶ μετὰ τὴν γέννησιν· Θεὸς γὰρ ἦν ὁ και νοτομῶν φύσεις ὑπὲρ λόγον ἐκ σοῦ ἀῤῥήτως σαρκούμενος, ὁ ἄνω πρὸ αἰώνων, καὶ ἐν γῇ εἰς τὰ τέλη γεννηθεὶς τῶν αἰώνων, πανάμωμε. Μητροπάρθενε κόρη, ἡ τὸν ἀπερίληπτον Λόγον κυήσασα, τῶν ἀγγέλων δόξα, καὶ δαιμόνων τὸ τραῦμα θεόνυμφε, τὴν ἐμὴν καρδίαν τραυματισθείσαν ἁμαρ τίαις θεραπείας ἐνθέου ἀξίωσον. Νοός μου τὰς ἐκτροπάς, καὶ τῆς ψυχῆς τὰ κινή ματα τὰ ἐμπαθῆ καὶ δεινά, Παρθένε, διόρθωσον, καὶ σωσόν με, φύλαξον ἐκ τῶν καθεκάστην ἀφειδώς επεμβαινόντων μας. Νοήσαντες πόρρωθεν σεπτοὶ προφῆται τοῦ μυστηρίου σου τοῦ ἀπορρήτου βάθος, ποικιλοτρόπως πᾶσιν ἐφάνωσαν τὴν σὴν λοχείαν, Παρθένε, κραυγάζοντες Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ὁ τῶν Πατέρων. Β΄ ο Νενεκρωμένην δήγματι τὴν ψυχήν μου τοῦ ἔφεως, μόνη προφανώς ἢ τὴν Ζωὴν κυήσασα, πανάμωμε, ζώωσον, καὶ ἐνεργεῖν εὐόδωσον τὰ τοῦ δι᾿ ἡμᾶς ἐκ σοῦ τεχθέντος. Παρθένε, θελήματα, βοῶσα· Ἱερεῖς εὐλογεῖτε Κύριον. Φωνήν που προσφωνούμεν τοῦ Γαβριήλ· Χαῖρε, γῆ ἐκλεκτή, χαῖρε, τράπεζα χρυσοειδής, χαῖρε, τῶν ἀνθρώπων καταφυγὴ, χαῖρε, μαρτύρων καύχημα, χαῖρε, τῶν ἀγγέλων ἡ χαρμονή, ἁγία Θεοτόκε, κρα ταίωμα τῶν πίστει μακαριζόντων σε. ΜΗΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Ανθιμον, ἡμέρᾳ γ. ϋ Κύριος ἐκ σοῦ ἀνατείλας ὡς οἶδε, τοὺς χορούς
col. 1183–1184page 71 of 116
PG 105:1183τας πάθη πάντες ζωηφόρα, καὶ τὸν ἄδικον θάνατον δικαιοῦντα ἡμᾶς ἁμαρτήσαντας. τῶν ἀθλητῶν ἐλάμπρυνεν, ἁγνὴ, τὰ αὐτοῦ εἰκονίζον ο Ο ο Ωραιώθης, πάναγνε, τὸν ὑπὲρ πάντας ὡραῖον τοὺς γηγενεῖς τεκοῦσα Υἱὸν καὶ Λόγον τοῦ Πατρός, ἄν οἱ γενναῖοι μάρτυρες ποθήσαντες δόξῃ ἐλαμπρύνε θησαν. Μὴ κενώσας τοὺς Πατρώους ὁ Λόγος κόλπους, σοῦ ἐν τοῖς κόλποις, κόρη, ἀνεκλίθη ὡς βρέφος, θέλων ἀναπλάσαι με φθορά ὑποκείμενον. Νόμου σκιαὶ ἐδήλωσαν τὸ φέγγος τὸ ἐκ σοῦ ἐξ ανατείλαν, πανάμωμε κόρη, καὶ τῶν ἀθλητῶν κατα λαμπρύναν τοὺς χορούς εὐφημοῦντάς σε. Μαράνασα τὰ φυτὰ τῆς κακίας, ἀνύμφευτε, τῷ βλαστῷ σου, τῶν παθῶν μου τοὺς σκόλοπας ἔκτι λον, καὶ βλαστάνειν θεῖα τὴν ψυχήν μου νοήματα ποίησον. Υπερβολῇ, Παρθένε, φιλανθρωπίας ὤφθη ἐκ σοῦ Λόγος σωματούμενος, καὶ σώζει τοὺς μέλποντας· Ο τῶν Πατέρων ἡμῶν Θεός, εὐλογητὸς εἶ. Ἱεραῖς ἐν φωναῖς μακαρίσωμεν τοῦ Θεοῦ τὴν σκηνὴν τὴν ἀμόλυντον, τὴν κιβωτὸν τὴν ἔμψυχον, τῶν μαρτύρων τὴν δόξαν, τὴν ἀνωτέραν Χερουβίμ καὶ ἁπάσης τῆς κτίσεως. Φλογίνη ρομφαία, ἡ τὸ πρὶν τὴν εἴσοδον τοῦ παν ραδείσου ένα πείργουσα, νῶτα νῦν δίδωσι, Παρθένε, τοῖς πάθη τὰ σεπτὰ εἰκονίσασι Χριστοῦ τοῦ & λογχευθέντος θελήματι, καὶ σὲ τιμῶσι τὴν ὑπέρα τιμον. Ἐκ τοῦ Κανόνος διπλου εἰς τὴν ἀνάμνησιν τοῦ γεγονότος θαύματος εν Κολοσσαῖς, ἢ ἐν Χα ναῖς παρὰ τοῦ ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, ἡμέρᾳ δ'. Παρθένε πανάμωμε, ἡ τῶν ἀγγέλων εὐπρέπεια, ἀνθρώπων βοήθεια, σύ μοι βοήθησον θαλαττεύοντι, καὶ ζάλη ἁμαρτίας ἀεὶ περιπίπτοντι καὶ κινδυνεύοντι. Ακατανόητον θαῦμα, πῶς τοῖς βροτοῖς ἤνωται ὁ ἀκατάληπτος Θεὸς, ἐκ σοῦ σαρκὶ καθ᾽ ὑπόστασιν ἀποτεχθεὶς, ἀπειρόγαμε, σώσόν με τὸν ὑπαχθέντα τῇ φθορᾷ κλοπῇ τοῦ όφεως. Ο τοὺς ἀθλους συστησάμενος νέας βουλήματι, τῇ ἐνύλῳ σου γαστρὶ οἰκεῖ βουλήσει, πανάμωμε, σαρκὶ καθορώμενος ὁ ἀθεώρητος. Ο Δανιήλ σε δρος γράφει μέγα, ὁ ᾿Αββακούμ δὲ, ἄχραντε, ὄρος κατάσκιον ἀρεταῖς, καὶ Δαβὶδ τετι ρωμένον, ἐξ οὗ ὁ Θεὸς σεσάρκωται τὸν κόσμον λυ τρούμενος. Νοερῶς τοῦ σοῦ, Παρθένε, τοκετοῦ τὸ παράδοξον ἐνοεῖτο πάλαι ὁ ἱεροφάντωρ ἐν πνεύματι, όρος κα τάσκιον βλέπων σε τρανώτατα, ἐξ οὗ ἅγιος ἦλθε θεὸς σωματούμενος. Ο Γαβριήλ σου τὸ Χαῖρε ἐκ τῶν ὑψίστων, πάναγνε, κομίζων ἦλθε· σὺν αὐτῷ οὖν ἐκβοῶμεν· Χαίρε,
col. 1185–1186page 72 of 116
PG 105:1185πύλη, μόνος ἣν διώδευσε Χριστὸς ὁ Θεὸς σώζων τὸ ἀνθρώπινον. Νοερῶν ἀγγέλων σε ἀνέδειξε Θεὸς ἀνωτέραν, καθώ υποδὺς τὴν σὴν μήτραν, ἄχραντε, τὴν Παναμά μητον, ὃν δυσώπει πάντοτε οίκτειρῆσαι τοὺς ὑμνοῦντας σε. Αγγελικών δυνάμεων, Παρθένε, ὑπερέχουσα καὶ τετοκυῖα τὸν ἁπάντων Θεὸν καὶ βασιλέα, σὺν αὐτ τοῖς ἱκέτευε, παναγία Δέσποινα, διασώζεσθαι ἡμᾶς. Μακάριος ὁ λαὸς ἀεὶ μακαρίζων σε, μακαρία, ή Θεὸν τὸν μακάριον τέξασα, τοὺς βροτούς δι' οἶκτον ἀποῤῥήτῳ ἑνώσει θεώσαντα. Τόμον σε προεώρα ὁ προφήτης, ἐν ᾧ Λόγος γέν γραπται δακτύλῳ Πατρός, Παρθένε, ὃν ἱκέτευε βία βλῳ τῆς ζωῆς ἡμᾶς καταγραφῆναι τοὺς εὐσεβῶς σε δοξάζοντας. Νοῦ τοῦ μεγάλου Λόγον τὸν ἀΐδιον, κόρη, ἀληθῶς ἐν σοὶ ἀῤῥήτως καὶ φρικτῶς κατοικήσαντα βλέπων εξόησε Γαβριὴλ ὁ ἀρχάγγελος· Χαῖρε, θρόνε του Υψίστου, εὐλογημένη. Τὸν Σωτῆρα καὶ Θεὸν, καὶ Λυτρωτὴν καὶ Δε σπότην σαρκί τεκοῦσα, πάναγνε Δέσποινα, τοῦ τον ἀεὶ, ἄχραντε, δυσώπει, ὅπως λύσιν τῶν δεινῶν, καὶ πολλῶν ἁμαρτιῶν τὴν ἄφεσιν λάβωμεν, ὑμνολογοῦντες αὐτοῦ τοὺς ὑπὲρ νοῦν οἰκτιρμούς. Νυμφοστόλος ὁ θεῖος ἀρχάγγελος ἐπιστὰς προσ εφώνησε, τὸ Χαῖρε σοι, Νύμφη Θεοῦ ἀνύμφευτε, τῶν ἀγγέλων ἡ δόξα, καὶ τῶν ἀνθρώπων τὸ διάσωσμα " καὶ περιτείχισμα. Πῦρ ἐκύησας οὐδαμῶ; φλογίσαν σου, Παρθένε, νηδύν, Λόγον ἐγέννησας Πατρός, ἐξαιρούμενον ἀλο γίας τοὺς λόγους τοῦ πλάνου ὑπακούσαντας, καὶ παρακούσαντας τοῦ πεποιηκότος Θεοῦ τοῦ φιλανθρώπου. Φωνῇ τοῦ ἀγγέλου Γαβριήλ συνέλαβες Θεὸν λό γόν, παναμώμητε, λόγῳ τὰς ἄνω στρατηγίας ποιή σαντα, καὶ λόγον παρέχοντα ὑμνεῖν τὴν ὑπὲρ λόγον καὶ ἔννοιαν τούτου ἁγίαν συγκατάβασιν. ο Φανείσα, Παρθένε, πλατυτέρα οὐρανῶν ἐχώρησας Ο Θεὸν ἀνερμηνεύτως, ὃν ἀσωμάτων χοροὶ ἀνυμνοῦσι μυστικῶς· αὐτὸν οὖν ἱκέτευε, ἁγνή, πάντας ἡμᾶς σωθῆναι τους σε μακαρίζοντας φωναῖς ἀσιγήτοις. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὰς ἁγίας μάρτυρας Μη νοδώραν, Μητροδώραν, καὶ Νυμφοδώραν, ἡμέρᾳ ι'. Ως ἔμψυχον θάλαμον, ὡς ἀδιάφθορον σκήνωμα, ὡς πύλην οὐράνιον, ὡς θείαν τράπεζαν, ὡς παλά τιον, καὶ θρόνον τοῦ Δεσπότου Μαρίαν τὴν ἄχριν τον ύμνοις τιμήσωμεν.
col. 1187–1188page 73 of 116
PG 105:1187ο ο Επιφανεῖσα τῆς ψυχῆς μου τὸ σκότος ἀπέλασον, ἁμαρτίας τὰς σειράς, αγνή Παρθένε, διάρρηξον, σῶ σόν με, κυήσασα τὸν πανοικτίρμονα. Νεκρωθέντα με κακίᾳ τοῦ δολίου, πανάμωμε, ἡ Ζωὴν τεκοῦσα, ζώωσον, πρὸς σὲ γὰρ κατέφυγα, καὶ εμπεσόντα εἰς βάθη παραπτώσεων ἐπανάγαγε, ὡς συμπαθής, παναμώμητε. Σὲ μόνην ἐκλεκτήν, καὶ καλὴν, καὶ ἀμώμητον εὑράμενος σωματοῦται ὁ ὑπέρθεος Λόγος ἐκ σοῦ, Θεοχαρίτωτε. Αγιος ὁ σκηνώσας εν μήτρα σου Κύριος ἁγιωτέραν εύρών σε καὶ καθαρωτέραν κτίσεως πάσης, Θεομήτορ, κυριώνυμε ἄχραντε Δέσποινα Ὑπερφυῶς τὸν Κτίστην τῇ γαστρί σου, κόρη, κυοφορῆσαι κατηξίωσαι ἡμᾶς ἀναπλάττοντα τοὺς κελῳδοῦντας πίστει· Χριστέ, εὐλογητὸς εἶ. Ως Θεοῦ ἀκηλίδωτον τέμενος ὑπεδέξω αὐτὸν σωματούμενον, καὶ ἐν δυσὶ ταῖς φύσεσι γνωρίζε μενον, κόρη, ᾧ μελῳδοῦμεν· Εὐλογεῖτε, τὰ ἔργα, τὸν Κύρων. Φεῖσαί μου, Χριστέ, ὅταν ἔλθῃς κρίναι τὸν κόσμον μετά δόξης, λύσιν τὴν ἀχλὺν τῶν παθῶν μου ταῖς ἱκεσίαις τῆς κυησάσης σε, καὶ τῶν σεπτῶν μαρτύρων σου, ὡς ἀγαθὸς καὶ πολυέλεος. 'Εκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Κερνή ο Διον τὸν ἑκατόνταρχον, ἡμέρα εγ'. Θέλγεις πιστῶν καρδίας ἀεὶ δοξάζειν σε ακορεστι ἐφέσει, Θεογεννῆτορ Δέσποινα· δόξα γὰρ χρηματίζεις τῶν ἀνθρώπων, τέξασα τὸν τῆς δόξης Κύριον, ἄχραντε
col. 1189–1190page 74 of 116
PG 105:1189Αγνείας φωτοειδές σκήνωμα γεγένησαι, καὶ τὸν φωτοδότην φέρεις σαρκούμενον ἄνθρωπον ὀφθέντα καθ᾿ ἡμᾶς διὰ φιλανθρωπίαν, καὶ τὴν φθορὰν ἐξω αφανίσαντα, άφθορε βροτῶν ἡ ἀνάκλησις. Σοφίας καθαρὸν ἐνδιαίτημα τῆς τοῦ Πατρὸς ὑπερο φυῶς, ἀγνή Παρθένε, γεγένησαι, δι' ἧς ἡμεῖς τῆς κακίας νυνὶ τοῦ σοφιστοῦ ἐλυτρώθημεν. Ομβρισόν μοι, πάναγνε, πταισμάτων ἄφεσιν, ἐπίσκεψαί με τὸν ἀσθενοῦντα, καὶ κλυδωνιζόμενον συμφοραῖς τοῦ βίου, καὶ πάθεσι τοῦ σώματος. Ο τῆς δόξης Κύριος ἐξ αἱμάτων σου παρθενικῶν ἐσαρκώθη μόνος ὡς ἐπίσταται, πανύμνητε, σώζων ἡμᾶς ἀγαθότητι. Ωφθης τὸ ἀνθρώπινον φύραμα θεώσασα τῇ θεί; γεννήσει σου, Παρθένε πανάμωμε· διό σε καταχρέος οἱ πιστοὶ δοξολογοῦμεν. Ρᾶνον ἐφ' ἡμᾶς τὰ σὰ ἐλέη, κόρη, συνήθως καὶ αἴτησαι, ἁγνὴ, συγχώρησιν πάντων πταισμάτων ἐν γνώσει καὶ ἀγνοίᾳ ἐξ ἀπροσεξίας ἡμῖν συμβάντων. Φωτισμόν μοι αἴτησαι, ἡ τεκοῦσα φῶς τὸ ἐκ φω τὰς ἐκλάμψαν, τὸν σκοτασμὸν πόῤῥω ἀπ᾿ ἐμοῦ ἐνα αποδιώκουσα, καὶ πειρασμῶν καὶ τῶν ἡδονῶν, ἄχραν τε Δέσποινα, προστασία ἀναίσχυντε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Πατέρα ἡμῶν Εὐ μένιον ἐπίσκοπον Γορτύνης, ἡμέρα τη'. Δὲ περὶ σοῦ νῦν προφητείαι πεπλήρωνται, Θεο κυἦτορ Δέσποινα· ἐν γὰρ προήγγειλαν υψηγόρως, ἐν μήτρα εχώρησας ἐν δύο τελείαις φύσεσι. Μαρία τὸ χρυσοῦν θυμιατήριον παθῶν μου ἀπέλασον τὸ δυσώδες, καὶ στερέωσον κλονούμενον προσ βολαῖς τοῦ δολίου πολεμήτορος.
col. 1191–1192page 75 of 116
PG 105:1191ο Ἱεραὶ προκατήγγειλαν πάλαι φωναί τοῦ τίκου σου τὸ βάθος, ὧν νῦν ἐκβάσεις εἴδομεν, ἄχραντε. Νέον ὡς βρέφος ἡμῖν τὸν προαιώνιον Υἱὸν τέτοκας θελητικαῖς δυσὶν ἐνεργείαις ὑπάρχοντα διπλούν, ἄνθρωπον ἅμα Θεόν τε, πανάμωμε. Ἐπὶ σὲ καταβὰς ὁ οὐράνιος όμβρος χερσωθείσαν τὴν γῆν, ἀειπάρθενε, θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσας πολυφόρον έδειξεν. Αύλου φωτὸς οἰκητήριον ἡ σὴ μήτρα γεγένηται, τοῦ φρικτωρίαις θείας γνώσεως τὴν ἀθεῖαν μειώσαν τος, ἄχραντε Θεόνυμφε κόρη, ὃν ὑμνοῦντες κραυγά. ζομεν· Εὐλογητὸς εἶ, ὁ Θεὸς ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν. Ἱερωτάτη προφητών σε προγράφει ἀληθῶς, σεμνή. χορεία ἀλατόμητον δρος, ράβδον καὶ πύλην δι' ἧς διῆλθεν ὡς οἶδεν ὁ Ὕψιστος, πάλιν κεκλεισμένην εάσας σε, Παρθένε. Φέρεις τον φέροντα πάντα θεϊκῇ δυναστείᾳ, καὶ τρέφεις ἐκ μαζῶν πᾶσαν πνοὴν τὸν διατρέφοντα, πάναγνε· ὑπὲρ νοῦν σου τὸ θαῦμα ἀγγέλους κατα πλῆττον καὶ βροτούς τοὺς ἀεί σε ὑμνοῦντας, καὶ πόθῳ μακαρίζοντας. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Τρό φιμον, Σαββάτιον καὶ Δορυμέδοντα, ἡμέρᾳ 10'. Φωτιστικαῖς σου πηγαζούσαις χάρισι, θεοχαρίτωτε, πύλη φωτός μόνη, οι γενναίοι μάρτυρες φαι ο Ο δρῶς καταυγαζόμενοι τὸ βαθύτατον σκότος τῶν ἀνυποίστων κολάσεων σε ὑμνολογοῦντες παρέδραμον. Νομοθεσίαις ἐκ σοῦ σεσαρκωμένου Δεσπότου πειθαρχοῦντες, παναμώμητε κόρη, οι γενναῖοι ἀθληταὶ ἀνόμους ἐτροπώσαντο, σὲ συνεργὸν ὡς ἔχοντες, τὴν σώζουσαν τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Ως καθαρὸν τοῦ βασιλέως παλάτιόν σε μαρτύρων σύστημα τρισάριθμον ἐπικαλούμενοι βοηθόν, ἄχραντε Παρθένε, ναούς δαιμόνων ἠδάφησαν, καὶ πρὸς ναὸν τὸν ἄνω μετετέθησαν δόξης, ἀεί σε ἐν αἰνέσει γε ραίροντες. Τὴν ἁγίαν Παρθένον, τὴν Θεοχαρίτωτον καὶ παν αμώμητον οἱ πτεῤῥοὶ ὁπλῖται εἰς βοήθειαν ἐπικαλούμενοι τῶν βασάνων ὄγκον καὶ τῶν δεινῶν τὴν τρικυμίαν ἀκλονήτῳ διῆλθον φρονήματι. Νευρούμενοι ταῖς ἐκ σοῦ ἐκπεμπομέναις δυνάμε
col. 1193–1194page 76 of 116
PG 105:1193σιν οἱ ἀθλοφόροι, Χριστέ, νομίμως ἐνήθλησαν, την ἁγνὴν Μητέρα σου ἀνυμνολογοῦντες ἀποῤῥήτως σε κυήσασαν. Υπάρχουσα Δέσποινα καθαρωτέρα πάσης τῆς κτίσεως ὑπεδέξω τὸν Λόγον ἐκ σοῦ ἀῤῥήτως απο τικτόμενον, ὃν οι γενναῖοι ποθήσαντες μάρτυρες την τῶν βασάνων πυρὰν ἐνεκαρτέρησαν. Νέον ὡς βρέφος τέτοκας τον Πατρὶ καὶ τῷ Πνεύ ματι, ἄχραντε Παρθένε, συμφυώς νοούμενον Χρι στὸν, τὸν Θεὸν ἡμῶν, ὃν οἱ γενναῖοι μάρτυρες καθ ομολογοῦντες ἱερῶς ἐναθλοῦσι, μεθ' ὧν σε, παναγία, μακαρίζουσι πίστει λαοί, φυλαί, καὶ γλῶσσαι εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φυλάξας σε παρθένον ὁ ἐκ τῶν σῶν ἀνατείλας λα γόνων, ἀνέσπερος ὡς ἀληθῶς ἥλιος, Παρθένε, τοὺς ἀθλητὰς περιφανῶς ἐλάμπρυνε, διηγωνισμένους καρτερικῶς, μεθ' ὧν αὐτὸν δυσώπει ἡμᾶς κατοικτειρῆσαι τοὺς εὐσεβῶς σε μακαρίζοντας. ο
col. 1195–1196page 77 of 116
PG 105:1195181 182 'Εκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον ἱερομάρτυρα Φωκᾶν, καὶ τὸν ἅγιον ἀπόστολον Κοδράτον, ἡμέρᾳ κα'. ο Κόρης σαρκὶ ἐξ ἀπειράνδρου τικτόμενος ὁ Ποιητής τῆς κτίσεως, μετὰ τὴν κύησιν ὡς πρὸ τόκου παρ θένον αὐτὴν διαφυλάττει, καθώς εὐδόκησεν. Ἐλύθη τῶν πρωπατόρων, ἄχραντε, τὸ ἐπιτίμιον τὸν πρὸ αἰώνων τίκτεις γὰρ Θεόν, νέον βρέφος τι πτόμενον, καὶ νεουργοῦντα ἅπασαν τὴν ἀνθρωπίνην ὄντως ύπαρξιν. Εσκήνωσεν ἐν σοὶ τὸ πῦρ τὸ ἄστεκτον μὴ φλέξαν τὴν μήτραν σου, Θεοτόκε, καὶ κατέφλεξε τὰ πάθη ἡμῶν, καὶ τὴν ὕλην τῆς πλάνης ἀπετέφρωσε. Ἐκ σοῦ σαρκωθείς δι' ευσπλαγχνίαν τοῖς βροτοῖς ἤνωται, καὶ τὴν ἀρὰν ἔλυσε, μόνη παντευλόγητε Δέσποινα. Ἐξ ἁγνῶν σου σετάρχεται ὁ πλαστουργος αἱμάτ των, Θεοτόκε, καὶ φθαρέντας πάντας ἐκαινοποίησεν. Απειρογάμως ἐκύησας, ὦ Παρθένε, καὶ μετὰ τόκον ὤφθης παρθενεύουσα πάλιν· ὅθεν ἀσιγήτοις φωναῖς τὸ Χαῖρε, σοι, Δέσποινα, πίστει ἀδιστάκτῳ κραυγάζομεν. Σεσαρκωμένον ἡμῖν ἐν δύο φύσεσιν Υἱὸν τέτοκας, τὸν ἐκ Πατρὸς πρὸ πάντων αἰώνων, ἁγνὴ, γεννηθέντα άῤῥεύσεως, ἀχρόνως, ὡς μόνος ἐπίσταται. Σοφία τοῦ Θεοῦ ἑαυτῇ ᾠκοδόμησεν, ὦ Δέσποινα Θεοτόκε, ἐξ ἁγνῶν σου αἱμάτων τὸν οἶκον, ὡς εὐδό χησεν. Οὐρανὸν ὁ τανύσας βουλήματι ἄλλον οὐρανὸν ἐπὶ γῆς σε ἀνέδειξεν, Θεογεννήτορ Δέσποινα, καὶ ἐκ σοῦ τοῖς ἐν σκότει ἀνέτειλεν. Ως όμβρος ὁ σωτήριος Λόγος κεκένωται ἐν τῇ αφράστῳ σου μήτρας, παναγία Κόρη, καὶ τῆς και κίας τοὺς χειμάρρους θεϊκῇ δυναστείᾳ ἐξήρανεν. Φυσθέντες ἀρᾶς διὰ σοῦ προγονικῆς, Θεοχαρίτωτε, καλῶν αἰτίαν σε γινώσκομεν, ὡς τὸν παναίτιον τέξασαν Λόγον ὑπὲρ νοῦν τε καὶ λόγον· ὅθεν βοῶμέν σοι, ἄχραντε· Εὐλογημένη εἶ, Θεὸν σαρκὶ κυήσασα. Σεσαθρωμένον τὸν τῆς ψυχῆς μου οἶκον, πανάμωμε Κόρη, μετανοίας τρόποις, ὡς ἀγαθὴ, ἀνακαίνισον, ἅπασαν ἀνθρωπότητα τῷ τοκετῷ σου ἀνακαινί σασα, Ἱερωτάταις σε φωναῖς ἱερώτατοι Θεοῦ, ἀγνὴ, προφῆται ἐσομένην Μητέρα προανεφώνουν τρανῶς τοῦ πάντων δεσπόζοντος, ἄχραντε· ὅθεν σε ὑμνοῦ μεν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Νόμου σε ἐτύπου κιβωτός, καὶ στάμνος φέρουσα
col. 1197–1198page 78 of 116
PG 105:1197τὸ μάννα, πάναγνε, ή θεία τράπεζα αὖθις τε καὶ λυχνία χρυσαυγάζουσα, εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν τὸ φῶς κυήσασαν, τὸ φωτίζον θεογνωσίᾳ τῆς γῆς τὰ πέρατα. Φεῖσαί μου, Κύριε, φείσαι, ὅταν μέλλης με κρῖναι, καὶ μὴ καταδικάσῃς με εἰς πῦρ, μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με· δυσωπεί σε Παρθένος ἡ σὲ κυοφορήσασα, Χριστέ, ἀποστόλων ὁ δῆμος, καὶ σὺν προφής ταις μάρτυρες. Φώτισον, ἁγνή, τὴν ψυχήν μου ἐσκοτισμένην ἁμαρ τῇ μεσιτεία σου, ἵνα τὴν τὴν γηθόμενος ἀνευφημῶ μεγαλειότητα. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὴν ὁσίαν μητέρα ἡμῶν Εὐφροσύνην, ἡμέρᾳ κε'. Ολος ἐπιθυμία, καὶ γλυκασμὸς καὶ ζωὴ, ὁ ἐκ σοῦ ἀνατείλας ὑπερβολή χρηστότητος, Παρθένε παν άμωμε, δν δυσώπει σῶσαι με τὸν ἀπαύστως σε μακα ρίζοντα. Παθών με τὸ χαλεπὸν χειμάζει, κλυδώνιον πονηρῶν πνευμάτων βυθός συνέχει με, ἡ τῆς ἁμαρτία, καταιγὶς δονεῖ μου τὴν καρδίαν, Θεοκυήτερ, σύ με στή μιξον τὸν εἰλικρινώς σε δοξάζοντα. Εἰκτείρησον, οἰκτίρμον υπάρχουσα, τὴν παναθλίαν ο
col. 1199–1200page 79 of 116
PG 105:1199ἁμαρτίας δεινῶς ἀμαυρωθεῖσαν καὶ στένουσαν. Λ μου ψυχήν, Θεοκυήτορ πανάμωμε, τὴν ἐκ παθῶν ο Νέον ἀπεκύησας ὡς βρέφος, ἄχραντε, τὸν πρὸ αἰώνων Πατρὸς ἀνάρχου ἀχρόνως ἐκλάμψαντα, δν ὑπὲρ τοῦ κόσμου δυσώπει, Θεονύμφευτε. Ὑπὲρ νοῦν τὸν ἄχρονον, ὑπὲρ λόγον τὸν δημιουργὸν, παναγία, τέτοκας, λυτρούμενον πάσης φθορᾶς τοὺς Θεοτόκον σε ὑμνοῦντας. Σώματι περικείμενον Θεὸν τὸν ἀσώματον, παν άμωμε, τέτοκας ἡμᾶς ἐκλυτρούμενον, τοὺς φόβῳ μελῳδοῦντας· Ὁ Θεὸς, εὐλογητὸς εἶ. Ολη ἐκλεκτή, ώραϊσμένη όλη, Θεὸς ἦν ἡγίασε, ἣν έξελέξατο, ὤφθης, Παρθένε ἀεὶ δεδοξασμένη. Οθεν σε ὑμνοῦμεν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φωτὶ τοῦ προσώπου σου τὸν ἐν σκότει κείμενον παθῶν καταύγασον, τοῦ φωτὸς πύλη νοητή· μὴ νύξ καταλάβη με τοῦ θανάτου, ἄχραντε ἁγνὴ, τῆς σωτης ρίας μου τὰς ἐλπίδας ἀνακόπτουσα. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὴν μετάστασιν τοῦ ἁγίου εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου, ἡμέρᾳ και Ἡ τὸν Θεὸν συλλαβοῦσα τὸν δι' ἡμᾶς γεγονότα ἄνθρωπον, τοῦτον αἴτησαι, ἁγνὴ, ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἡμᾶς οἰκτειρῆσαι, τοὺς πολλὰ ἡμαρτηκότας αὐτῷ. Ηνίκα Λόγος ἐκ σοῦ σαρκωθεὶς ἀποῤῥήτως, Θεο τόκε, ἐν ξύλῳ ἀνυψοῦτο τοῦ σταυροῦ, παρθένῳ τῷ μαθητῇ ὡς παρθένον κόρην σε παρέθετο. Τὸ θεῖον τέμενος Θεοῦ ὑμνήσωμεν, τὴν ἁγίαν Παρ θένον περιφανῶς πάντες μακαρίσωμεν, οἱ θεωθέντες δι' αὐτῆς καὶ δεινων ἀπολυτρούμενοι. Οτε παρέστης σὺν μαθητῇ τῷ ἡγαπημένῳ ἐν σταυ ρῷ τοῦ σοῦ Υἱοῦ, παναμώμητε, έστενες δακρύουσα, καὶ ἐθαύμαζες αὐτοῦ τὴν πρὸς ἀνθρώπους πολλὴν συμ πάθειαν. Σαρκὸς ὁμοιώματι εγνωρίσθη τοῖς βροτοῖς Θεὸς ἐκ σοῦ, πανάμωμε, ὃν ἐκδυσώπει πάντοτε τῆς σαρκὸς ἡμῶν τὰ φρονήματα, παναγία, νεκρῶσαι τὰ ὀλέθρια. Εὐλογοῦμέν σε, πανάμωμε, κυήσασαν εὐλογημέ τον Κύριον, τὸν εὐλογίαις καταστέψαντα ταῖς θεϊκαῖς επάρατον φύσιν τῶν βροτῶν, καὶ καινουργήσαντα ἡμᾶς παλαιωθέντας φθορά. Ἰησοῦν τὸν Σωτῆρα, ἂν ἐσωμάτωσας ἐξ ἁγνῶν σου αἱμάτων, Θεοχαρίτωτε, αίτησαι ἡμᾶς οἰκτει
col. 1201–1202page 80 of 116
PG 105:1201ρῆσαι τοὺς δούλους σου, καὶ τῆς αἰωνίου κολάσεως εξάραι. Φωνὴν προσάξωμεν χαριστήριον τῇ τοῦ Θεοῦ Μητρ περιφανῶς, καὶ βοήσωμεν· Χαῖρε, θρόνε Θεοῦ ύψη λότατε, χαῖρε, φωτός νεφέλη, χαῖρε, παράδεισε δι' ἧς παραδείσου τῆς τρυφῆς κατηξιώθημεν. Εκ του Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Καλλίστρατον, ἡμέρᾳ κζ'. Μόνη γυναικῶν κυοφορεῖς ὑπερφυώς, πανάμωμε, πεῖραν μὴ γνοῦσα ἀνδρὸς, τὸν ἕνα τῆς Τριάδος· διό σε δοξάζομεν, καὶ τὸν ἐκ σοῦ τεχθέντα ὑπὲρ πᾶσαν αἰτίαν καὶ λόγον. Ικετηρίαν ποίησον ἐκτενῆ πρὸς τὸν σὸν Υἱόν, Παρθένε, τοῦ σῶσαι ἡμᾶς προσδοκωμένων κινδύνων, καὶ αἰωνιζούσης κολάσεως. Ῥυπωθεῖσαν τοῖς πάθεσι, Κόρη, τὴν καρδίαν μου, ἀποκάθαρον, καὶ δοχεῖον ἀποτέλεσον καθαρών ἐνθέων ἐπιλάμψεων. ᾿Ανατολὴ ἐδείχθης δικαιοσύνης ηλίου, πανάμωμε, ὃν ἱκέτευε σῶται τοὺς εἰλικρινῶς σε δοξάζοντας. Αγίασόν μου τὸν νοῦν καὶ φώτισον τὴν καρδίαν μου, ἁγία Μῆτερ Θεοῦ, καὶ τῶν συνεχόντων με δυσχερῶν ἀπάλλαξον, ἵνα σε δοξάζω, Θεοτόκε ἀει πάρθενε. Τὸν ἐκ σοῦ σαρκωθέντα ὑπὲρ νοῦν τε καὶ λόγον, Θεοχαρίτωτε, ἱκέτευε σωθῆναι τοὺς πόθῳ σε τιμῶνται, καὶ συμφώνως κραυγάζοντας· Ὁ τῶν πατέρων ἡμῶν Θεό;, εὐλογητὸς εἶ. Ως ἀνωτέρα πάντων τῶν ποιημάτων, Θεοχαρίτωτε Κόρη, τὸν λογισμόν μου ἀνώτερον τῶν τοῦ πλάνου σκανδάλων, πανάμωμε, ποίησον. Φωνήν σοι τὴν τοῦ Γαβριήλ γεγηθότι λογισμῷ ἀνακράζομεν· Χαῖρε, χαρὰ τῶν πιστῶν, χαῖρε, λυχνία χρυσῆ καὶ τράπεζα, ὄρος καὶ πυλη νοητή, χαῖρε, ο
col. 1203–1204page 81 of 116
PG 105:1203θεῖον ἔχημα τοῦ βασιλέως Χριστοῦ, χαῖρε, λύσις τῆς ἀρᾶς, παντευλόγητε. ο Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον Γρηγόριον τῆς μεγάλης Αρμενίας, καὶ τὰς ἁγίας μάρτυρας Ριψιμίαν, Γαιανὴν καὶ ἑτέρας, ἡμέρᾳ λ'. Γυναῖκες τῷ σταυρῷ τοῦ ἐκ σοῦ σαρκωθέντος κραταιούμεναι, ἁγνὴ, ἐνήθλησαν στεῤῥῶς, καὶ αὐτῷ προσηνέχθησαν όπισθέν σου τῆς Παρθένου, παρθε νlας λαμπρότησι καὶ μαρτύρων ἐν αἵματι λάμπουσι. Μητροπάρθενον κόρην σε Ριψιμία ή μάρτυς ἐπισταμένη μόνην, ἐθέλχθη σου ταῖς καλλοναῖς, καὶ τῷ Χριστῷ ὀπίσω σου προσήνεκται, άθλοις διαλάμπουσα. Ὡς καλὴν, ὡς ἐκλεκτήν σε, ὡς ὡραίαν ἠγάπησαν νεάνιδες κόραι, μετά Ριψιμίας ἀθλήσασαι, Παρθενομήτορ Μαρία, καὶ ὀπίσω σου προσηνέχθησαν τῷ σῷ Υἱῷ, εὐφραινόμεναι. Δὲ τῆς ὀσμῆς αἰσθανόμεναι τοῦ μύρου τοῦ ἐκ σοῦ, ´ ἀγνή Παρθένε, ἐκλάμψαντος Λόγου, δι' αθλητικών αὐτῷ ἀγώνων εὐηρέστησαν χαίρουσαι. Σταυρωθέντα τὸν ἐκ σοῦ ὡς ἐπέγνω σαρχούμενον, Θεοτόκε, Ριψιμία αὐτῷ συνεστρωται, ὡς ἀμνάς ποιμένι, ἱερεῖον Θεοῦ ὡς ἀμώμητον Μαρτυρικοίς στεφάνοις κατακεκοσμημέναι κόρας τῷ ἐκ Παρθένου ἀνατείλαντι Θεῷ προσηνέχθησαν μελωδικώς βοῶσαι· Εὐλογητὸς εἶ, ὁ Θεός. Οὐ βασάνων πληθὺν δειλιάσασα, οὐ σαρκὸς ἡδονὰς ὑποκύψασα, τὸν ἐκ Παρθένου Κύριον ώμολόγει βοῶσε ἡ Ῥιψιμία· Εὐλογεῖτε, ὑμνεῖτε τὸν Κύριον. Φωτὶ τοῦ προσώπου τοῦ ἐκ σοῦ ἐκλάμψαντος ἐλλαμφθεῖσα, 'Αειπάρθενε, πόθῳ ἀσχέτω Ριψιμία παθήματα αὐτοῦ καὶ τὸν θάνατον οἰκείᾳ τῇ σαρκὶ ἐξεικόνισεν· ὅθεν σὺν σοὶ νῦν ἐπαγάλλεται. ΜΗΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὴν ἁγίαν μάρτυρα Χαριτί την, ἡμέρᾳ ε'. Χωρίον χωρητικόν γεγένησαι τῆς θείας φύσεως,
col. 1205–1206page 82 of 116
PG 105:1205Θεογεννήτορ ἄχραντε· διὸ Χαριτίνη ποθήσασα παρθενικῶς ὀπίσω σου τῷ σῷ Υἱῷ προσαπενήνεκται. Τὴν μόνην ἐν γυναιξὶν εὐλογημένην σε, ἁγνή, στέργουσα σαῖς ἀγαθαίς χάρισι μάρτυς Χαριτίνη δεδόξασται. Σωματούμενον ἐκύησας Θεὸν λόγον, Θεογεννήτορ ἄχραντε, ἐν ἡ Χαριτίνη στέργουσα θερμότατα, πυρί ἀντετάξατο καὶ πολυειδέσι στρεβλώσεσιν. Νοῦς βρότειος τὴν σὴν ὑπὲρ ἔννοιαν σύλληψιν οὐ δύναται ἐννοῆσαι, Μητροπάρθενε κόρη· Θεὸν γὰρ ἀπεκύησας. Ισχύν σε εὑραμένη, Παρθένε, καὶ στήριγμα ἡ Χαριτίνη, αἰκίσεις καρτερῶς προσφέρει, καὶ χαί. ρουσά σου ὀπίσω τῷ τῶν ὅλων Δεσπότη προστ άγεται. Παρθένε μόνη, καὶ καθαράν σε καὶ ἀκήρατον Αό γος καθαρὸς ἠγάπησε, καὶ ἐκ σοῦ ἀνεπλάσατο σαρ κούμενος ὅλον τὸν ἄνθρωπον, ὁ Χαριτίνην δοξάσας σου τοῖς θαύμασι. Αφθης υπερτέρα οὐρανῶν Θεὸν οὐράνιον ἀπο κυήσασα τὸν οὐρανώσαντα, πάναγνε, γηγενῶν ὅλον τὸ φύραμα, καὶ Χαριτίνης τὴν σε τὴν μνήμην φαιδρύναντα, ᾧ βοῶμεν· Πάντα τὰ ἔργα Κυρίου, εύλο γεῖτε τὸν Κύριον Φῶς ἡμῖν ἀνέτειλε μήτρας ἐξ ἀπειράνδρου σου, Παρθένε, οὗ ταῖς φρυκτωρίαις ἐνθέως καταυγασθεῖσα φῶς ἐχρημάτισεν ἡ τῆς χαρᾶς ἐπώνυμος, Θεοκυήτορ ἀπειρόγαμε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Εΰ λάμπιον καὶ Εὐλαμπίαν, ἡμέρᾳ τ. Λελυτρωμένοι, Παρθένε, προγονικῆς καταδίκης, ἄχραντε, τῇ γεννήσει σου σαφῶς, ἐν φωναῖς ᾄσμά των σε ἀεὶ μακαρίζομεν πιστοὶ ὡς Θεομήτορα, Ρυσθῆναι πάσης πονηρᾶς ἐναντίων ἐφόδου, καὶ παθῶν ψυχοφθόρων, καὶ κινδύνων χαλεπῶν τούς σε τιμῶντας ἀεὶ, Θεοτόκε πάναγνε, ἱκέτευε. Νοήσας πόρρωθεν ἐμφαντικώτατα 'Αββακούμ σε ἐκάλει δρος, ἁγνὴ, ἀρεταῖς κατάσκιον, ἐξ οὗ ἐπέφηνεν ἡμῖν ὁ φωτίζων τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Ρομφαίαι πάσαι τοῦ δυσμενοῦς, ἄχραντε, παν άμωμε, ἀγνή, ὄντως εἰς τέλος ἐξέλιπον· σὺ γὰρ τὸν πάντων Θεὸν ἐκύησας τὸν σταυρῷ καθελόντα τούτου τὸ φρύαγμα. Ως όμβρος κεκένωται ἐν τῇ μήτρα σου Θεός, δι' εὐσπλαγχνίαν άφατον, καὶ τὸν χειμάρρουν ἅπαντας τῆς τρυφῆς ἐπότισε, Δέσποινα, καὶ τὴν κτίσιν φθα ρεῖσαν καινούργησεν. Νεανίας τρεῖς ἡ κάμινος οὐκ ἔφλεξε, γέννησιν προτυποῦσα τὴν σήν· τὸ γὰρ θεῖον πῦρ σε μὴ φλέ ξαν ᾤκησεν ἐν σοὶ, καὶ πάντας ἐφώτισε βοῶντας Εὐλογητὸς εἶ, ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν. Απειρόγαμε Κόρη, χαῖρε, πανάμωμε, ὁ λιμὴν τῶν ἐν ζάλῃ, χαῖρε, θεόνυμφε, τῶν ἁμαρτωλῶν τὸ ο ο ο
col. 1207–1208page 83 of 116
PG 105:1207191; & ιλαστήριον, χαῖρε, ἡ τεκοῦσα Θεὸν σεσαρκωμένον. Φωτὸς δοχεῖον τοῦ ἀναλάμψαντος θεοπρεπ͵ ὡς ἐκ σοῦ τῆς καθαρᾶς, παναμώμητε, τῆς ψυχῆς μου τα όμματα φώτισον, σκότος τῆς ἀγνωσίας ἀποδιώκουσα, καὶ τῆς ἁμαρτίας τὴν ἀχλὺν ἐξαφανίζουσα. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον ἀπόστολον Φίλ ιππον, ἕνα τῶν ἑπτὰ διακόνων, ἡμέρᾳ ια'. Ὁ ἐκ μὴ ὄντων τὰ πάντα δημιουργῶν, ὡς αἰτίαν ἔσχε σε τῆς σαρκώσεως αὐτοῦ, Θεομήτορ ἄχραντε διὸ καταχρέως οἱ πιστοί σε μακαρίζομεν. Λυχνία ὤφθης μυστικὴ τὸ λαμπάδιον, Κόρη, περιφέρουσα όντως τὸ φωτίσαν τοὺς νυκτὶ τῆς ἀγνω σίας τὸ πρὶν συσχεθέντας, ἄκρᾳ ἀγαθότητι. ο ο Υἱοὺς ἐτέλεσε Θεοῦ, πανάμωμε, τοὺς υἱοὺς τῶν άνθρώπων ὁ σὸς Υἱός, ἐξ ἁγνῶν αἱμάτων σου σωτ ματωθεὶς καὶ γεννηθείς,· διὰ τοῦτό σε δοξάζομεν. Οἱ Θεοτόκον σε ἀληθῶς καθομολογοῦντες, πειρασμῶν καὶ δυσχερῶν ἐξαιρούμεθά σου ταῖς πρὸς τὸν πάντων Θεὸν καὶ Κύριον, Παρθένε, μεσιτείαις, Θεοχαρίτωτε. Νομίμων τῆς φύσεως δίχα τέτοκέ [σε],Χριστέ, τὸν πλαστουργὸν τῆς φύσεως, καὶ ὑπὲρ φύσιν ἔμεινεν ἀληθῶς Παρθένος ἁμίαντος ἡ ἁγία σου Μήτηρ, ύπερ ἀγαθε. Κυοφόρον σε Παρθένον ὀνομάζομεν, Μαρία θεόνυμφε, οι σωζόμενοι διὰ σοῦ, ἡμέρας καὶ νυκτός, έχθρῶν ἐπηρείας βλαβερᾶς, καὶ πειρασμῶν παντοδαπῶν, καὶ ψυχικῶν μολυσμῶν. Σαλευθεῖσαν κακίᾳ τοῦ πολεμήτορες την ψυχήν μου, Παρθένε ἁγνὴ, στερέωσον, ἡ τὸν θεῖκῇ ἐπιβλέψει σαλεύοντα πάντα δεξαμένη, καὶ μὴ σαλευομένη. Φωνὴν προσάγει σοι χαριστήριον πᾶσα πνοή, βοῶσα χαρμοσύνως καὶ λέγουσα· Χαῖρε, θρόνο Υψίσ στον πυρίμορφε, χαῖρε, Θεοῦ χωρίον ευρυχωρότατον, χαῖρε, ἀποστόλων εὐπρεπές, ἁγνὴ, στεφάνωμα. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Πρό βον, Τάραχον καὶ Ανδρόνικον, ἡμέρᾳ ιβ. Ο τῷ Πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι Λόγος συν άναρχος παρθενικήν μήτραν βουληθείς κατώκησε, καὶ σὰρξ ἀτρέπτως γέγονε, καὶ παθὼν ἑκουσίως, μαρτύρων θεία στρατεύματα πίστει ἐναθλεῖν παρ εσκεύασεν. Ὣς καλὴν, ὡς ὡραίαν, ὡς ἐκλεκτήν, ἄχραντε, Λόγος, ὁ τὰ πᾶν οὐσιώσας σὲ ἐκλεξάμενος, σοῦ τὴν ἀμόλυντον καὶ Θεοδόχον γαστέρα βουληθείς κατα ᾤκησεν ὁ ὑπερούσιος. Μόνη Θεὸν φέρεις ἐν μήτρα σαρκούμενον, τὸν τὸ εἶναι πᾶσι παρεχόμενον, ὃν ἐν σταδίῳ οἱ ἀκλινεῖς καθομολογοῦντες ἐνήθλησαν θεῖοι μάρτυρες, Παρθένε Θεοτόκε, τῶν ἀγγέλων τὸ θαῦμα καὶ δαιμόνων τὸ τραύμα, πανύμνητε. Υπερτέρα τῶν ἄνω πέφυκας δυνάμεων, λόγον
col. 1209–1210page 84 of 116
PG 105:1209ανήσασα τοῦ Πατρός, Παρθένε, τὸν συνάναρχον καὶ συναΐδιον, οὗ ταῖς φρυικτωρίαις οἱ ἀθληταὶ καταυγασθέντες ἀθεΐας τὴν νύκτα παρέδραμον. Συνέλαβες ἐν γαστρὶ τὸν προαιώνιον, ἄχραντε, καὶ τέτοκας ἐν σαρκὶ τὸν φύσει ἀπρόσιτον, καὶ γάλα ἐπότισας τὸν τροφία πάντων, Θεομήτορ ἀπειρόγαμε, Κενοῦται ἐν μήτρα σου Πατρώων κόλπων με ἀφιστάμενος ὁ πληρέστατος Λόγος, καὶ σὰρξ ὁρᾶται, καὶ βρέφος τίκτεται, ᾧ μελῳδοῦμεν, Παρθένε, γηθό μενοι· Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ὁ τῶν πατέρων. Σὺν ἀσωμάτων τάξεσι, σὺν μαρτύρων στρατεύμασι, σὺν τοῖς ἀποστόλοις καὶ προφήταις, ἅπαντες τὴν πάντων δεσπόζουσαν τῶν ποιημάτων Δέσποιναν, ὡ; τῶν Χερουβὶμ ἁγιωτέραν, καὶ μόνην Θεοῦ ἁγνὴν Μητέρα εὐσεβῶς ἀνυμνοῦμεν, Χριστὸν ὑπερυψοῦντες εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φεῖσαί μου, Σώτερ, ὁ τεχθείς, καὶ φυλάξας τὴν τεκοῦσαν σε άφθορον μετὰ τὴν κύησιν, ὅταν καθίσῃς κρἶναι τὰ ἔργα μου, τὰς ἀνομίας παρορῶν, καὶ τὰς ἁμαρτίας μου, ὡς ἀναμάρτητος, ἐλεήμων ὁ Θεὸς καὶ φιλάνθρωπος. ο ο Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Ναι ζάριον, Γερβάσον, Προτάσιον καὶ Κέλσον, ἡμέρᾳ ιδ'. Τὴν μόνην χωρήσασαν τὸν πρὸ αἰώνων Κύριον ἐν μήτρα πανάμωμον χάρην ὑμνήσωμεν, ὅτι γέγονεν οὐρανῶν πλατυτέρα, Θεὸν σωματώσασα δι᾿ ἀγαθότητα. Νόμου προετύπου σε ἡ σκηνή γενήσεσθαι μέλλουσαν, ἁγνή, Θεοῦ ἅγιον σκήνωμα, ἐν ᾧ ὁ ἱλασμός ἡμῶν ἁγιασμὸν δωρούμενος πᾶσιν ἡμῖν ἐπελεύ Φέται. Μὴ κενώσας τοὺς Πατρῴους ὁ ὑπέρθεος, ἄχραντε ο
col. 1211–1212page 85 of 116
PG 105:1211ο & Θεοτόκε, κόλπους, κόλποις σου ἀχράντας καθέζεται, θείαν καθέδραν τοῖς πᾶσιν ἀγαθότητι ἑτοιμάζων, καὶ δόξαν ἀεὶ διαμένουσαν. ο ο ο Ρομφαία τὸ πρότερον, ἡ τὴν Ἐδὲμ φυλάττουσα, νῶτα του, πιστοῖς ἁγνὴ, παρέχει σημειουμένοις τι μίῳ αίματι πάλαι κενωθέντι ἐκ πλευρᾶς, λόγχης ἐκκεντήματι, τοῦ ἐκ σοῦ ἀνατείλαντος. Τοὺς νόμους, κόρη, ἐκαίνισας τῆς φύσεως, Παρ θένε, κυήσασα Θεὸν ἀθάνατον σάρκα θνητὴν ἐνδυσάτ μενον, ἵνα θνητούς θεώσῃ δι' ἀγαθότητα Φωτεινότατον παλάτιον ευράμενος Θεὸς τὴν μή τραν σου, ταύτην κατώκησεν, υἱοὺς ἐργαζόμενος φωτός, πανάμωμε, τοὺς κραυγάζοντας· Ὁ τῶν πα τέρων Κύριος καὶ Θεὸς, εὐλογητὸς εἶ. Σαρκὶ ἐνωθείς σοι κατ᾽ οὐσίαν ὁ πᾶσι τὸ εἶναι παρεχόμενος, ὅλον με ανέπλασεν, ὅλον ἀνεκαίνισε παλαιωθέντα, πάναγνε, ταῖς παραβάσεσι· διό σε τὴν Παρθένον ὑμνοῦμεν καὶ ὑπερυψοῦμεν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φωνήν σοι τοῦ θείου Γαβριήλ προσάγομεν γεγηθότες, Κόρη πάναγνε· Χαῖρε ἡ κεχαριτωμένη, μαρτ τύρων, ἀποστόλων τὸ καύχημα, καὶ πάντων τῶν πιστῶν διάσωσμα, Παρθενομήτορ άπειρόγαμε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Λογγῖνον τὸν ἑκατόνταρχον, ἡμέρᾳ ις' Ο Λόγος ὁ τοῦ Θεοῦ ἐν μήτρα σου λόγῳ συνείληπται, τῆς ἀλογίας ῥύσασθαι βροτούς βουληθεὶς ἀγα θότητι, Παρθενομήτορ ἄχραντε, εὐλογημένη, παν αμώμητε. Νοσοῦσάν μου τὴν ψυχὴν ταῖς τῶν παθῶν ἐπαγωγαῖς ἴασαι, μήτερ Θεοῦ πάναγνε, καὶ πρὸς σωτη ρίαν κατεύθυνον. Ενωθέντα καθ' ὑπόστασιν ἐν γαστρί σου, καὶ γε γονότα ἄνθρωπον, ἄχραντε, τὸν λόγον ὑπὲρ λόγον τέτοκας, διπλοῦν ταῖς θελήσεσι καὶ ταῖς ἐνεργείαις δεικνύμενον. Τὴν μόνην τὸν Θεὸν ἀπειράνδρως κυήσασαν ὑμνήσωμεν Θεοτόκον, δι' αὐτῆς οἱ σωθέντες, καὶ πόθῳ μακαρίσωμεν. Μάρανον, καὶ προῤῥίζους, πανάμωμε, ἔκτιλον τὰς ἀκανθώδεις ἀνοίας τῆς ἐμῆς καρδίας, καὶ καρποφόρον ταύτην δεῖξον μεσιτείᾳ σου, Κόρη πανάμωμε. Ως καθαράν σε ὁ καθαρός Λόγος κατώκησε, Κόρη, διὰ σοῦ καθᾶραι τους μολυσμούς τῶν ἀνθρώ
col. 1213–1214page 86 of 116
PG 105:1213πων προελόμενος. Εὐλογημένο; γὰρ ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου πέφυκεν. Στόματι καὶ γλώσσῃ καὶ ψυχῇ ἀνακηρύττω σε, Θεογεννήτρια, καὶ ἱκετεύω σε, ἄχραντε, τὴν καρ δίαν μου καταύγασον τῷ φωτισμῷ σου, καὶ δεινοῦ σκότους με λύτρωσαι ἐκβοῶντα· Πάντα τὰ ἔργα Κυ ρίου, τὸν Κύριον ὑμνεῖτε. Φωτὸς οἰκητήριον ὤφθης τοῦ ἀνεσπέρου, Θεοτόκε, δι' οὗ οἱ ἐν σκότει καὶ σκιᾷ τῆς ἁμαρτίας φῶς ἐθεάσαντος διό μου φωταγώγησον τὰ τῆς καρδίας αισθητήρια. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα 'Ανδρέαν τὸν ἐν τῇ Κρίσει, ἡμέρᾳ ιζ'. Ῥαθυμίας ὕπνῳ τὴν ψυχὴν πάντοτε βαρούμενος, ἐπὶ τὴν σὴν, Παρθενομήτορ ἄχραντε, προστρέχω ἀντίληψιν, πρὸς ἐγρηγόρησιν μετανοίας διέγειρον, τῆς αἰωνιζούσης τότε ρυομένη με κολάσεως. Σαρκὸς ἐν ὁμοιώματι γεγονότα Πατρὸς τὸν ὁμοούσ στον Θεόν Λόγον ἐκύησας, πανάμωμε, ὑπὲρ λόγον, παρθένος μείνασα μετὰ τὴν κύησιν· διὰ τοῦτο πίστει σε μακαρίζομεν. Ως εὔφορον ἐγεώργησας χάριτος ἄσταχυν, τὸν τρέφοντα ἅπαντας τοὺς ὀρθοδόξως τιμώντας σε, Δέσποινα πανύμνητε, τὸν ἐκ τῆς σῆς σαρκωθέντα μήτρας Κύριον. Φέρεις, ἄχραντε, ἐν ἀγκάλαις ἀῤῥήτῳ κυοφορία ἐναγκαλιζόμενον τοὺς κακίᾳ καθυπαχθέντας, καὶ τῷ πλάνῳ ἀθλίως δουλωθέντας, Κόρη πανύμνητε· ὅθεν ὡς Θεοτόκον σε δοξάζομεν.
col. 1215–1216page 87 of 116
PG 105:1215ο Νοεράν σε λυχνίαν προέβλεπε πάλαι ὁ προφήτης τὸ θεῖον λαμπάδιον Χριστόν, ἁγνὴ, βαστάζουσαν, δι' οὗ πάντες ἡμεῖς ἐφωτίσθημεν. Ναὸς ἐχρημάτισας Θεοῦ τοῦ ζῶντος, ἐν ᾧ τὴν κατα οίκησιν ἀῤῥήτως ἐποιήσατο, Παρθένε πανύμνητε, ὁ οὐρανούς κατοικῶν, καὶ δι' ἀγαθότητα πολλὴν βρο τὸς γενέσθαι καταδεξάμενος. Ωφθης οὐρανῶν, Παρθένε, πλατυτέρα, Θεὸν ἐν μήτρα σου χωρήσασα τὸν πᾶσιν ἀχώρητον, ὃν ἱκέ τευε λυτρώσασθαι στενοχωρίας, ἄχραντε Δέσποινα, ψυχοφθόρου τοὺς εὐσεβῶς ἀνυμνοῦντάς σε. Φωτὸς οἰκητήριον ή μήτρα σου γεγένηται τοῦ φω είσαντος κόσμον αὐγαῖς θεότητος, καὶ τῆς ἀγνωσίας τὸ σκότος ἀπὸ τῆς γῆς, πανάμωμε Κόρη, τελείως ο ο Ο διώξαντος. Διὰ τοῦτό σε δοξάζομεν. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Ούαρον, ἡμέρᾳ θ'. Ο ὑπερούσιος λόγος σου ἐν γαστρὶ ὑπὲρ λόγον ᾤκησε, καὶ τεχθεὶς θεοπρεπῶς τῶν μαρτύρων, ἄχραντε, χορούς ἐπεσπάσατο, μεθ' ὧν ὑμνολογού μέν σε. Παρθένε Μῆτερ Θεοῦ, τῆς ἐμῆς ῥαθυμίας τὸ βασ ρύτατον σκότος, καὶ τὰ νέφη τῶν παθῶν τῷ φωτι σμῷ τῆς ἐν σοὶ, δυσωπῶ σε, χάριτος ἀπέλασον. Ιλύος, Δέσποινα, παθῶν ἀνάγαγε, καὶ τῆς ταλαιπωρίας τῶν λογισμῶν, τῶν ἀλλοτριούντων με Θεού Ο τοῦ μόνου καθαροῦ, ἵνα πίστει μακαρίζω σε. ᾿Αναφανεῖσα τῶν Χερουβὶμ καὶ τῶν Σεραφίμ ὡς ἀληθῶς ἀγιωτέρα, πανάμωμε, πάντας τοὺς πιστῶς σε νῦν μακαρίζοντας ἁγίασον, καὶ σῶσον τοὺς ἀν υμνοῦντάς σε. Κυβέρνησον, Δέσποινα, ἐν πελάγει τῶν δεινῶν χειμαζομένῳ πάντοτε τὴν ταπεινὴν ψυχήν μου, καὶ γαληνὸν πρὸς ὅρμον ἀνάγαγε, ἀδιστάκτῳ σε γνώμῃ μακαρίζουσαν. Συντριβέντα με ἀμέτροις παραβάσεσι, Παρθένε, μεσιτεία σου καινοποίησον, Ιατρεύουσά μου τὴν ψυ χὴν, καὶ λόγον παρέχουσα βυᾷν· Εὐλογημένη ἡ Θεὸν σαρκὶ κυήσασα. Αμαρτίας συνάπτω ἐφ' ἁμαρτήμασι, καὶ τὸ μέλο λον οὐ φρίττω φρικτόν μυστήριον· νίκησον, ἁγνὴ; τῆς ψυχῆς μου τὴν πώρωσιν, καὶ τῇ σῇ πρεσβεία ἐπίσ στρεψόν με, σῶσον. Φανεὶς, Παρθένε, ἐκ σοῦ ὁ Κύριος τῆς φωτεινῆς νεφέλης, τῆς Αἰγύπτου τὰ ξόανα παντελεῖ ἀπωλείᾳ παρέδωκε πλῆθος δὲ ἀθλοφόρων ταύτην ηξίωσε φέτ ρειν, μιμουμένους τὰ αὐτοῦ σεπτά παθήματα. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μεγαλομάρτυρα Σαρκωθεὶς ἐκ σοῦ θεοπρεπῶς ὁ Λόγος ἀσώματος ὑπερβολῇ φιλανθρωπίας, πάναγνε, πάθει προσωμί
col. 1217–1218page 88 of 116
PG 105:1217λησε, καὶ ἀπάθειαν τοῖς ἀνθρώποις ἐπήγαγεν, ὁ δε δοξασμένο; Κύριος· ἐνδόξως γὰρ δεδόξασται. Σεσάρκωται βουλήματι ἐξ αἱμάτων, Δέσποινα, σοῦ παναχράντων Κύριος, διασώζων τὴν ἀνθρωπότητα, καὶ μαρτύρων τους δήμους ἐπεσπάσατο. Παρθένον σε μετὰ τόκον, αμίαντε ἄφθορε, Θεὸς συνετήρησεν, ὁ εὐδοκήσας ἐν μήτρᾳ σου ὅλον με τὸν ἄνθρωπον ἀναλαβέσθαι δι᾿ ἄκραν ἀγαθότητα. Σταυρὸν καὶ ταφὴν ὁ ἐκ σοῦ θελήματι τεχθεὶς δι' ἡμᾶς ὑπομείνας, Δέσποινα, μάρτυρα στερρότατον Αρτέμιον τῶν αὐτοῦ παθημάτων ὡς κραταιὸς εἰρ γάσατο. ο ο Χειμαζόμενον σάλῳ τῶν θλίψεων, καὶ κλυδωνιζό-. ο μενον ἐπαναστάσεσι τρικυμιῶν διάσωσον, Θεοτόκε Παρθένε, τοὺς δούλους σου. Νεκροῖς τὸν πηγάσαντα ἀθανασίαν, Παρθένε παν άμωμε, θεοπρεπῶς ἐκύησας· αὐτὸν οὖν ἱκέτευε του θανατῶσαι ἡμῶν τὰ πάθη τοῦ σώματος, ἁγνή, καὶ αἰωνίου καταξιῶσαι ζωῆς. Ῥεύσαντας ἡμᾶς πικρᾷ τοῦ ξύλου βρώσει, καὶ συμπτωθέντας ολισθήματι, πάναγνε, ἀνέπλασας, πλαστουργὸν ἀποκυήσασα, καὶ Λόγον ἐνυπόστατον, ἄχραντε, ᾧ βοῶμεν· Πάντα τὰ ἔργα Κυρίου, τὸν Κύ ριον εὐλογεῖτε. Φωτί μου καταύγασον τοῦ σοῦ προσώπου, Κύριε, ῥαθυμίας τῷ σκότει συγκαλυπτόμενον, ἔχων δυσωποῦσαν σε, Λόγε, τὴν ἀληθῆ ἁγνήν σου Μητέρα, ὀγγέλων λαμπρότητας, καὶ τὸν ἔνδοξον Αρτέμιον.] Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον Αβέρκιον ἐπίσ σκοπον Ἱεραπόλεως, καὶ τοὺς ἁγίους ἑπτὰ παῖδας τοὺς ἐν Ἐφέσῳ, ἡμέρᾳ κα. Ρητορικαὶ γλῶσσαι σοῦ λέγειν οὐ σθένουσι τὴν ὑπὲρ λόγον σύλληψιν· Θεὸν γὰρ τέτοκας ἐν σαρκί, παναγία, ἡμῖν ὁμοιωθέντα δι᾿ ἀγαθότητα. Εύρών σε καθαρωτέραν, πάναγνε, πάσης κτίσεως, ὁ καθαρὸς ἐνῴκησεν ἐν σοὶ, ἐξοικῆσαι βουλόμενος ο ο ο
col. 1219–1220page 89 of 116
PG 105:1219τὴν ἐν Ἀδὰμ οἰκήσασαν, παρανομίαν ὡς φιλάν ο ο ο θρωπος. Ὑπάρχων ὁ Θεὸς τὸ πρὶν ἀόρατος ώράθη, Παρ θένε, δι᾿ εὐσπλαγχνίαν ἐκ γαστρός σου σωματούμενος. Διὰ τοῦτό σε πίστει μακαρίζομεν Φορέσας με ἐκ τῶν σῶν θείων αἱμάτων ὁ Χριστός, ἄχραντε, καταστολήν χάριτος πάλαι γυμνωθέντα ἐνέδυσεν. Ἰάσω, πανάμωμε, συντριβὴν καὶ τὴν πάλαι τα λαιπωρίαν τῶν γηγενῶν, τέξασα τὸν βαστάσαντα τὰς νόσους ἡμῶν, δι᾿ εὐσπλαγχνίαν άφατον, θεόνυμφε. Νέον βρέφος ἀπεκύησας τὸν προόντα γεγηρακότα κόσμον νεουργοῦντα, Παρθένε, θείαις ἐπιγνώσεσι. Διό σε δοξάζομεν. Νόμοι ἐν σοὶ παραδόξως, Παρθένε, καινοτομοῦνται τίχτεις γὰρ ἀσπόρως Θεὸν ὄντα, καὶ διαμένει; παρθενεύουσα πάλιν, ξένον θαῦμα· ὅθεν Μητέρα σε τοῦ Ἐμμανουὴλ εὐσεβῶς καταγγέλλομεν. Τὴν πώρωσιν, ἁγνή, τῆς ψυχῆς μου διάλυσον, καὶ δίδου μοι εὐαισθήτως τοῦ Υἱοῦ σου προσέχειν τοῖς θείοις ἐπιτάγμασιν. Διὰ σοῦ, παναγία Θεόνυμφε, οι νενεκρωμένοι ζωής ἠξιώθημεν, καὶ τῇ φθορᾷ δουλεύοντες ἀφθαρσίαν σαφῶς ἐπλουτήσαμεν. Νέκρωσον τῆς σαρκός μου, Παρθένε, τὸ φρόνημα, ἢ τὴν ζωὴν τετοκυία, την θανάτῳ θάνατον καθο ελούσαν, καὶ τοὺς παῖδας παραδόξῳ ἐγέρσει δοξά σασαν. Ἐτέχθη ἐκ σοῦ ἂν ἐγέννησε Πατὴρ πρὸ τῶν αἰών νων διτταῖς οὐσίαις καὶ θελήσεσιν, οἷα Θεός τε καὶ ἄνθρωπος, Κόρη, γνωριζόμενος πᾶσι, τοῖς ἐν πίστει κραυγάζουσιν, Εὐλογητὸς εἶ, ὁ Θεὸς, ὁ τῶν πατέρων ἡμῶν. Ωφθης ἀγγέλων, Θεοκυήτορ, ὑπερέχουσα, ὤφθης ἀθλητῶν κραταίωμα ἀληθῶς, ὤφθης, πάναγνε, διά σωσμα τῶν γινωσκόντων σε παναληθῆ τοῦ Λόγου λοχεύτριαν. Ἰδοὺ ἡ κλίνη Σολομῶντος, ἣν κυκλοῦσι δυνατοί, τῆς θεοπνεύστου νῦν Γραφῆς αἱ προῤῥήσεις, ἐν ᾗ Χριστὸς ὁ Θεὸς σαρκώσει θείᾳ ἀνεπαύσατο, ἡ εὐλο γημένη καὶ κεχαριτωμένη. Νοσοῦσαν, Παρθένε, τὴν ἐμὴν ψυχὴν θεράπευσον, καὶ τὸν ἐνόντα μοι παθῶν ἀπόπλυνον βόρβορον, καὶ τῷ βήματι παράστησον τοῦ παντοκράτορος Θεοῦ ὅλον σωζόμενον, ἵνα μέλπω· Πάντα τὰ ἔργα, ὑμνεῖτε τὸν Κύριον. Φωτιστικήν σε λυχνίαν ὁ προφήτης προβλέπει, λαμπάδιον τὸ θεῖον ἀληθῶς ἐν ἑαυτῇ ἐπιφέρουσαν, παναγία Παρθένε, τὸν μόνον ὑπερούσιον Θεὸν διὰ σπλάγχνα ελέους ἐκ σοῦ ἐνανθρωπήσαντα. Φέρεις ἐν ἀγκάλαις τὸν πάντα θείᾳ κατέχοντα παλάμῃ, ὅνπερ ἐκδυσώπει, Παρθένε, ἐμὲ τὸν μόνον
col. 1221–1222page 90 of 116
PG 105:1221ὄντα κατάκριτον δι᾿ εὐσπλαγχνίαν ἄτατον ἐναγκαλίσασθαι, καὶ σῶσαι με. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Μαρ κιανὸν καὶ Μαρτύριον, ἡμέρᾳ κι'. Τὸν ἄναρχον Υἱὸν τοῦ Θεοῦ συλλαβοῦσα ἐσωμάτ τωσας, ἁγνὴ, γενόμενον βροτόν διὰ ἔλεος ἄφατον, ὅθεν τοῦτον προσκυνοῦντες εὐσεβῶς σε δοξάζομεν, τὴν αἰτίαν τῆς πάντων θεώσεως. Πεποικιλμένη κροσσωτοῖς ἐν χρυσοίς, ὡς βασί λισσα, τοῦ Δεσπότου καὶ Θεοῦ ἐκ δεξιῶν νῦν περί στασαι, Δέσποινα, πρεσβεύουσα ὑπὲρ τῶν δούλων σου. Ἱερὸς πάλαι προφήτης όρος σε θεῖον ἐκάλεσεν ἀρετῆς, Παρθένε πάναγνε, δι᾿ ὅλου κατάσκιον, ἐξ οὗ σωτηρίας Λόγος πεφανέρωται εἰς ἀνάπλασιν καὶ φω τισμὸν τῶν ψυχῶν ἡμῶν. Αληθώς Θεοῦ Υἱὸν ἐκύησας, ἁγνὴ, ὁμοούσιον τῷ Πατρὶ καὶ τῷ θείῳ Πνεύματι, Θεογεννήτρια, ὃν ἀπαύστως αἴτησαι, οίκτειρῆσαι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Στόματι καὶ γλώσσῃ σε Μητέρα παναληθώς, Παρθένε, τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ὁμολογοῦμεν· αὐτὸν, ἁγνή, ἐκτενῶς ἱκέτευε, τοῦ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Λελυτρωμένοι τῷ σῷ, Θεογεννήτορ, τάχῳ τῆς αἰω νίου κατακρίσεως, τό, Χαιρέ σοι, κράζομεν ἀεὶ, εὐσ λογημένη καὶ κεχαριτωμένη. Νεκρωθέντας ἡμᾶς ἀνεζώωσας τὴν ζωὴν τῶν ἀνάντων κυήσασα, Θεοκυήτορ Δέσποινα, τῶν μαρ τύρων δόξα, καὶ τῶν ἀνθρώπων τὸ διάσωσμα καὶ περιτείχισμα. Φωτὸς οἰκητήριον, ἁγνή, ὑπάρχουσα τῆς ψυχῆς μου κόρας φώτισον ἀμαυρωθείσας ἀμελείᾳ, καὶ σκότος ῥαθυμίας βαθύτατον ἀεὶ περικειμένας, παν άμωμε, ὅπως ἐν πίστει μακαρίζω σε. ο ο Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὴν μνήμην τοῦ σεισμοῦ, ἡμέρᾳ κς'. Ικετικῶς σοι βοῶμεν, Μῆτερ Θεοῦ, τὰ συνήθη σπλάγχνα σου ἐπὶ πόλιν καὶ λαὸν συμπαθῶς δει κνύουσα, σεισμοῦ βαρυτάτου καὶ φθορᾶς ἡμᾶς ἀπάλο λαξον. Η μόνη οὖσα ἀγαθὴ τὸν πανάγαθον Λόγον ἐκτε νῶς ἐκδυσώπει τῆς ἀνάγκης τοῦ σεισμοῦ ῥυσθῆναι πάσης ὀργῆς, Θεοτόκε ἄχραντε, δεόμεθα. Ναόν σε, Δέσποινα, Θεοῦ γινώσκοντες ἐν ἁγίῳ ναῷ σου χεῖρας οἰκτράς αἴρομεν εἰς δέησιν· ἴδε τὴν κάτ χωσιν ἡμῶν, καὶ παράσχου τὴν βοήθειαν. Νῦν βοηθείας ἦλθε καιρός, νῦν καταλλαγῆς χρεία, ἁγνὴ, πρὸς τὸν Υἱόν σου καὶ Κύριον, όπως οἰκτειρήσῃ προσκεκρουκότας ἡμᾶς, καὶ τῆς ἐπικειμένης ὀργῆς λυτρώσηται. Αγία Θεόνυμφε, ἀπορούμενον νυνὶ τὸν σὸν λαὸν εἰκτείρησον, καὶ μητρικαῖς πρεσβείαις την καθ'
col. 1223–1224page 91 of 116
PG 105:1223ἡμῶν Θεοῦ ἀγανάκτησιν μεταποίησον τάχος, δυσω ποῦμέν σε. ο ο Νεῦσιν, ἄχραντε, σωθῆναι τοὺς οἰκέτας σου ἀπολεσθῆναι μέλλοντα; ἐν ὀργῇ Θεοῦ, καὶ θυμῷ μεγάλῳ καὶ φρικτῷ τῆς νῦν ἐπελθούσης ἀπειλῆς διὰ τὸ πλῆς θος τῶν πολλῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν. Συμπαθής Θεοτόκε, τὸν ἀσυμπάθητον ἡ τεκοῦσα Σωτῆρα, ἴδε τὴν κάκωσιν καὶ τὸν στεναγμὸν λαοῦ σου, καὶ τάχυνον τοῦ παρακαλέσαι ἡμᾶς οἰκτειρηθῆναι. Φθορὰν τῷ τίκτειν μὴ ὑπομείνασα, πάσης φθοράς, Παρθένε, ἐξελοῦ ἡμᾶς ἅπαντας, καὶ σεισμοῦ βαρυ τάτου καὶ θλίψεως, παύουσα τοῦ Δεσπότου τὴν ἀγανάκτησιν ταῖς σαῖς μητρικαῖς καταλλαγαίς, θεοχαρίτωτε. ο Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὴν ἁγίαν μεγαλομάρτυρα Αναστασίαν τὴν 'Ρωμαίαν, καὶ τὸν ὅσιον Πα τέρα ἡμῶν ᾿Αβράμιος, ἡμέρᾳ κθ'. Σὲ τὴν οὐρανομήκη κλίμακα, ἐν ᾗ Θεὸς ἐπιστή ρικτο τοὺς βροτούς ουρανίους εργαζόμενος, Κόρη, γεραίρομεν. Σαρκὸς ἐξ αἱμάτων του ἱερῶν Θεοῦ Πατρός Λόγος ἐσαρκώθη ὑπερφυῶ;, Παρθένε Μαρία, ἐν δυσώπει τὰ τῆς σαρκός μου νεκρῶσαι φρονήματα. Ὕλην ἁμαρτίας μου σῶν πρεσβειῶν πυρὶ σύμφλε ο ξον, Μῆτερ Θεοῦ, δρόσον μοι τὴν θείαν τῆς ἀφέσεως φέρουσα. Ἐπὶ σοί, παναγία, ὁ τοῦ παντὸς αίτιος δι' ύπερ βολὴν εὐσπλαγχνίας θέλων ἐσκήνωσε, καὶ καθηγίασε τὴν τῶν ἀνθρώπων οὐσίαν, παραβάσει πρότερον ἐξολισθήσασαν. Μετὰ τόκον διέμεινας άφθορος, Παρθένε, ὡς πελ γεννήσεως· νέον μέρος γὰρ ἐκύησας τὸν πρὸ αἰώνων γνωριζόμενον. Ραθυμία κρατούμενον καὶ τῇ ἁμαρτία με βυθι
col. 1225–1226page 92 of 116
PG 105:1225ζόμενον τῇ πρεσβεία σου με λύτρωσαι, Θεοτόκε, Λ ο Μίτερ ἀειπάρθενε. Υμνοῦμέν σε, πανύμνητε Δέσποινα Θεοτόκε, Θεὸν ὑπερύμνητον σαρκὶ ἀσπόρως κυήσασαν. Μητροπάρθενε κόρη, θείῳ φωτιζόμενοι Πνεύματι, πάναγνε, ἱεροὶ προφῆται ιεραῖς ἐν φωναῖς σε προήγγειλαν, ἐξ ἧς Θεὸς Λόγος ὑπὲρ αἰτίαν τε καὶ λόγον ἐσαρκώθη δι' οἶκτον ἀμέτρητον. Φιλάνθρωπον κυήσασα Θεόν, φιλάγαθε Δέσποινα, αὐτὸν καθικέτευε τῆς γεέννης τοῦ πυρὸς λυτρωθῆ και με Βαρούμενον νυσταγμῷ ῥαθυμίας διανάστησαν τη σῇ μεσιτεία, Μήτερ Θεοῦ, καὶ μὴ δῴης ὑπνῶσαι τῆς ἁμαρτίας, Παρθένε, εἰς θάνατον· προστάτην γὰρ καὶ ὁδηγὸν τῆς ἐμῆς σε ζωῆς ἐπιγράφομαι. Ολον τὸν ἄνθρωπον φορέσας ὁ ὑπέρθεος δίχα τῆς ἁμαρτίας ἐκ γαστρός σου, ἁγνὴ, προῆλθε σαρκοφόρος, ὃν ἐκδυσώπει πίστει σε τοὺς τιμώντας δια σῶσαι. Μόνη τὸν ἕνα τῆς Τριάδος ἀπεγέννησας ἐν διτταῖς οὐσίαις ὑποστάσει μια δρώμενον, Παρθένε, ᾧ μελ. δοῦμεν, πάναγνε, ἀσιγήτως εἰς αἰῶνας. Σὲ τὴν ἁγνὴν καὶ ἄμωμον ἡ παρθένος (Αναστασία) ποθήσατα, ἄμωμον καὶ σῶμα καὶ ψυχὴν ἑτήρησεν, παθῶν ὑπεκκαύματα ὑπομονῇ τεφρώσασα, πεῖράν τε πολλῶν ὑπενεγκοῦσα βασάνων, καὶ νῦν ἐπουρανίοις ἐν θαλάμοις χορεύει, σὺν σοὶ εὐφραινομένη εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Ῥείθρου ζῶντος ὤφθης πανάγιον σκήνωμα, ἐξ οὗ πιόντες οἱ θανατωθέντες τὴν ζωὴν κληρούμεθα, ανα σοῶντες· Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα, τὸν Κύριον. Φορέσαντά σε σάρκα ἐκ γυναικὸς ὡς ἐπέγνω ἡ μάρτυς σου, Κύριε, παρθενικαῖς κατηγλαϊσμένη μαρμαρυγαῖς, καὶ μαρτυρίου αἵματι περιηνθισμένη, σοὶ τῷ Χριστῷ ὀπίσω τῆς Μητέρας σου ἐνδόξως προτ ηνέχθη, ὡς βασιλεύοντι τῆς κτίσεως. Φιλάγαθε Παρθένε, τὴν κεκακωμένην τῇ ἁμαρτία ψυχήν μου ἀγάθυνον καὶ ἀγαθῶν αἰωνίων μέτοχον ποίησεν. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Ζηνόβιον καὶ Ζηνοβίαν τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ, ἡμέ Χαίροις, ὁ πανάγιος ναὸς, ὁ ποκος ὁ θεόδροσος, ἐσφραγισμένη πηγὴ τοῦ ἀθανάτου ῥείθρου, τὴν ποίμνην σου, Δέσποινα, φύλαττε ἐκ παντοίων πολε μίων ἀπολιορκήτως. Τριάδος τὸν ἕνα ἀπεκύησας τὸ ἀνθρώπινον 'φορές σαντα, παναγία Μητροπάρθενε, ὃν αἴτησαι σωθῆναι τους σε ἀνυμνοῦντας. Τῷ ξένῳ σου τόκῳ τοὺς ἐκ Θεοῦ ξενιτεύσαντας ἐν αὐτῷ οἰκειώσω, πανύμνητε, ὅθεν σε μεγαλοφρόνως πίστει δοξάζομεν, καὶ κραυγάζομεν· Χαῖρε, πάντων γηγενῶν τὸ διάσωσμα. Ο ο Ο
col. 1227–1228page 93 of 116
PG 105:1227Αμαρτίας βαρείᾳ πάντοτε περίκειμαι φορτία, ἄχραντε, καὶ βοῶ σοι, τούτων μεσιτεία με ελάφρυνον σὺ γὰρ εἶ προστάτις ἁμαρτωλῶν δεδοξασμένη, λυ τρωτὴν καὶ Σωτῆρα κυήσασα. Ωραίωσον τὴν ψυχήν μου, Παρθένε, αμορφία τῶν παθῶν κρατουμένην, καὶ λογισμοῖς ἀληθοῦς μετανοίας τὴν ταπεινήν μου καρδίαν ὀχύρωσον, και σωσόν με τὸν ἐπὶ σοὶ ἀδιστάκτως, ἁγνή, καταφεύγοντα. Τόπος, Παρθένε, ἀνεδείχθης ἁγιάσματος, ἐξ οὗ Θεὸς ἐφάνη, ἁγιάζων ἡμᾶς τοὺ; πίστει μελωδούντας Εὐλογημένος, πάναγνε ὁ καρπὸς τῆς σῆς κοιλίας. Τὸν ἀγεώργητον βότρυν συλλαβοῦσα, ἀναπηγά ζοντα οἶνον, Παρθενομήτορ, ἀφέσεως, τῶν παθῶν με τῆς μέθης ἀπάλλαξον, δέομαι. Φώτισον, πύλη τοῦ φωτὸς, τῆς καρδίας μου τὰ όμματα, δέομαι, μακρὰν ἐλαύνουσα τῆς ἁμαρτίας σκότος βαθύτατον ἐκ τῆς ἀθλίας μου ψυχῆς, ἵνα με γαλύνω σε, ἵνα πόθῳ σε ὑμνῶ τὴν πανύμνητον. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους ἀποστόλους Στάχυα, Αμπλίαν, Οὐρανὸν, Ἀριστόβολον, Νάρκισσον, καὶ τὸν ἅγιον μάρτυρα Επίμαχον, ἡμέρᾳ λα'. Το περιφανές δρος Θεοῦ, τὴν κιβωτόν τὴν ἁγίαν, καὶ τράπεζαν, στάμνον τε πάγχρυσον, τὸ καθαρὸν τοῦ Κυρίου παλάτιον, τὴν εὐλογημένην ἐν γυναιξὶ ματ καρίσωμεν. Ασομαί σοι, Κύριε ὁ Θεός μου, ὅτι ἀσπόρως ἐκ γαστρός Παρθένου ἐτέχθης, δι' ἧς καὶ σώζεις ἅπαν τας, ὡς μόνος πολυέλεος. Παστὰς Χριστοῦ φωτοφόρος, καὶ θρόνος ὑψηλότατος, Θεογεννήτορ, ὤφθης, πανάμωμε· ἐν σοὶ γὰρ μόνος ἀναπαυσάμενος τοὺς ἡμῶν ἀφείλατο κόπους, καὶ τὴν μέλλουσαν τοῖς ἀξίοις ηὐτρέπισεν ἄνεσιν Χαίροις, Μῆτερ ἀπειρόγαμε, ἡ Θεόν Λόγον ἐν γαστρί σου χωρήσασα, καὶ τεκοῦσα σεσαρκωμένον, ὡς Θεὸν ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπον. Ωράθης ἀγγέλων ὑπερέχουσα, Δέσποινα· τὸν γὰρ ἐκείνοις φοβερὸν ἀνερμηνεύτω; ἐν γαστρὶ χωρήσαι ἠξίωσαι, καὶ ἐν χερσὶ βαστάσαι καθάπερ νήπιον τον ἡμερῶν τε καὶ χρόνων ἐπέκεινα. Χαῖρε, Θεοτόκε ἀνύμφευτε, χερουβικών ταγμάτων ὑπερέχουσα, καὶ Θεὸν ἐν ἀγκάλαις εποχούμενον μετά σαρκὸς βαστάσασα. Συνέλαβες ὑπὲρ λόγον τὸν Λόγον, καὶ ἔτεκες, πανύμνητε, δν Πατὴρ ἐκ γαστρὸς ἀπεγέννησε πρ αἰώνων, ἄχραντε· ὅθεν ὡς τούτου σε Μητέρα χρεω στιχώς μακαρίζομεν. Τίς ἐξειπεῖν δυνήσεται τοῦ τόκου σου, ἁγνή, τὸν
col. 1229–1230page 94 of 116
PG 105:1229ὑπὲρ λόγον παράδοξον τρόπον; φύσει γὰρ Θεόν σε- 208 σαρκωμένον ὑπὲρ λόγον ἐκύησας. Υμνοῦμέν σε δι᾿ ἧς ἐδικαιώθημεν οἱ πρότερον κατάκριτοι, καὶ συνήφθημεν ἀθλοις λειτουργοῖς καὶ τοῦ παραδείσου ἠξιώθημεν, ἐν γυναιξὶν εὐλογημένη Θεοχαρίτωτε. Δυσώπησον ὑπὲρ τῶν οἰκετῶν σου, Θεόνυμφε Θεοτόκε, τὸν ἐκ σοῦ σαρκωθέντα, Θεὸν ἡμῶν, ὅτι σὲ καὶ μόνην προστασίαν πιστοὶ ἐπιστάμεθα. Ῥῦσαι ἡμᾶς πειρασμῶν, καὶ θλίψεων, καὶ συμ φορῶν παντοδαπῶν, καὶ Βαρβάρων ἐπιδρομῆς, Δέσ σποινα πανύμνητε, ὅπως σε δοξάζωμεν, καὶ τὸν ἐκ σοῦ τεχθέντα, Θεόνυμφε, τὸν αἰνετὸν τῶν πατέρων Θεὸν καὶ ὑπερένδοξον. Ἐν τῇ ἀφλέκτῳ βάτῳ, καὶ δροσοβόλῳ καμίνῳ σὺ προεγράφης, Μητροπάρθενε, ἀφράσεως κυήσασα σεσαρκωμένον Θεόν, ἁγνὴ εὐλογημένη. Σὲ καὶ τεῖχος, καὶ καταφυγὴν, καὶ κλίμακα πρὸς ύψος μετάγουσαν τὸ ἀνθρώπινον, πανάμωμε ἁγνὴ, εἰδότες κραυγάζομεν· Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου, τὸν Κύριον, ὑμνεῖτε... Σῶσόν με, ἀγνὴ, ἡ τὸν Σωτῆρα ἀποκυήσασα Χρισ στὸν, ἡμῖν ὁμοιωθέντα, ὅπως ἐν αἰνέσει σε ἀεὶ μακα ρίζωμεν, εὐλογημένη. Φέρεις τὸν τὰ πάντα φέροντα, καὶ γαλουχεῖς τὸν πᾶσι τροφὴν παρέχοντα, μέγα καὶ φρικτὸν τὸ ὑπὲρ νοῦν σου μυστήριον, Κιβωτὲ τοῦ σεπτοῦ ἁγιάσματος, Παρθένε Θεοτόκε, ὅθεν πιστῶς σε μακαρίζομεν. Φωτὸς οἰκητήριον, ἁγνή, γεγένησαι· διὰ τοῦτο ἱκετεύω σε, φώτισον, δέομαι, τὰς κόρας τῆς τεταπεινωμένης καρδίας μου παθῶν ταῖς χαλεπαῖς ἀμαυ ρότησιν, ὅπως ἐν πίστει μακαρίζω σε. ΜΗΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους Αναργύρους Κοσμᾶν καὶ Δαμιανόν, ἡμέρᾳ α'. Σωτῆρα καὶ Θεὸν ἐξ ἁγνῶν σου αἱμάτων ἐσωμάτ τωσας, ἁγνή, τὸν δείξαντα ἡμῖν ἰατροὺς τῶν παθῶν ἡμῶν, ἄχραντε, σωτηριώδεις, καὶ θερμοὺς ἀντιλήπτορας τοὺς σεπτούς Ἀναργύρους ἐν πνεύματι. Ωραιοτάτην ἐν γυναιξί σε Θεὸς ἐξελέξατο, καὶ ἐκ σοῦ σωματικῶς, ἀγνή, τεχθῆναι ηὐδόκησεν, ὁ ἀνα παυόμενος ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ. Συμπαθείας με, Παρθένε, τῆς ἐν σοὶ καταξίωσον, ἡ τεκοῦσα Λόγον μόνον ἀληθῶς συμπαθέστατον, τὸν συμπαθεῖς τοὺς ἁγίους ἀναδείξαντα Ιατῆρας καὶ θαυματουργοὺς ἐν τοῖς τέρασιν. Σοφίαν ἐκύησας Θεοῦ τὴν ἐνυπόστατον, ἄχραντε Παρθένε Θεοτόκε, τὴν τοὺς ἁγίους πανσόφους δείξασαν, δι' ὧν τῆς κακίας σοφιστοῦ πέπτωκε τὸ φρύαγμα καὶ δεινά πανουργεύματα. Ναόν σε καθαρὸν ἀπειργάσατο, Δέσποινα, ὁ καθα ο ο
col. 1231–1232page 95 of 116
PG 105:1231ρώτατος Λόγος, ὁ τὸν θεῖον οἶκον τῶν ᾿Αναργύρων ο ο μεγαλύνων ἐν σημείοις καὶ τέρασι πάντοτε. Ράβδος ἐκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαὶ σὺ ἀνεβλάστησας, ἄνθος τὸν Χριστὸν βλαστήσασα, Μαρία, τὸν ὡς ἄν θεσι τοῖς θαύμασι καθωραΐσαντα τοὺς αὑτοῦ ἀναρ γύρους θεράποντας. Νεκροῦται ὁ θάνατος ἐν σοί· ζωὴν γὰρ ἔτεχες ἐνυπόστατον Χριστὸν τὸν Κύριον, ἄχραντε, τὸν προ στάτας τῆς ζωῆς ἡμῶν τοὺς ἀναργύρους ιατρούς βοῶντας δείξαντα· Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου, τὸν Κύριον. Φωτὸς οἰκητήριον, ἁγνή, γεγένησαι, τοῦ τὰ πάντα καταυγάσαντος, καὶ φωτοφόρους τοὺς ἁγίους δει κνύντος, νῦν τὸ σκότος ἐξαίροντας παθῶν τῶν ψυχοφθόρων ἐν πνεύματι, ἄχραντε, μόνη πολυύμνητε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Ακε ψιμᾶν, Αἰθαλᾶν καὶ Ἰωσήφ, ἡμέρᾳ γ'. Ἡ τὸν ἀπερίληπτον Θεόν περιγραφόμενον σώματι τέξασα, σάρκα χρηματίσαντα υπερβολῇ, Παρθένε ἀγαθότητος, τοῦτον ἐκδυσώπει κινδύνων σῶσαι τοὺς δούλους σου. Ἐκ σοῦ ἀνατέταλκεν ἡμῖν ὁ ἥλιος ὁ ἄδυτος φωτι στικαῖς, πανάμωμε, λάμψεσι φωτίζων κόσμον σκό τι κρατούμενον, καὶ προσαπολλύμενον πλάνῃ τοῦ ἀλάστορος, παναγία, Παρθένε Θεόνυμφε. Αγίων μαρτύρων ἱερὸν ἐγκαλλώπισμα ὤφθης, Παρθένε, ἀληθῶς, καὶ τῶν πιστῶν καταφυγὴ, τεῖχός τε καὶ στήριγμα, καὶ παντελὴς ἀπολύτρωσις· μεγα Ο λοφώνως διό σε δοξάζομεν. Τηρήσας σε ὡς πρὸ τόκου παρθένον ἀκήρατον, πανάμωμε, οἰκήσας ἀσπόρως ἐν μήτρα σου, διπλοῦς προελήλυθε Θεὸς καὶ ἄνθρωπος, θεώτας τὸ προσληφθέν ἀγαθότητι. Νενέκρωται ἐχθρὸς τῷ ζωηφόρῳ σου, Παρθένε, τόκῳ, ἄχραντε, καὶ ἐζώωται Ἀδὰμ παρακοῇ πάλαι νεκρωθείς, καρποῦ γευσάμενος· ὅθεν σε ὑμνεῖ καὶ μακαρίζει, παναμώμητε. Ἱεραρχῶν θεῖον ἐγκαλλώπισμα, καὶ ἀθλοφόρων εὐκλεῶν, παναμώμητε, ἀληθῶς στέφανος γεγένησαι, πάντων τὸ κραταίωμα των μελωδούντων ἑκάστοτε Ὁ αἰνετὸς πατέρων Θεὸς καὶ ὑπερένδοξος Ιακώβ σε κλίμακα ποτε ἑώρακε Παρθένε, δι' ἧς μὲν ὁ ὑπερούσιος κατῆλθεν ἐπὶ γῆς, ἡμᾶς δὲ ἀν ἤγαγε πρὸς τὸ ὕψος· τοῦτον ἀπαύστως ὑμνοῦμεν, Θεοτόκε, καὶ ὑπερυψοῦμεν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φράσαι τὸ φρικτὸν μυστήριον τοῦ τοκετού σου γλῶσσα ὅλως οὐ δύναται· τὸν γὰρ οὐρανοῦ καὶ πάση; κτίσεως Κύριον ἐσωμάτωσας σάρκα πτωχεύσαντα, ἁγνὴ Παρθενομήτορ' ὅθεν συμφώνως σε δοξάζομεν. Ἐκ τοῦ Κανονος εἰς τὸν ὅσιον Ιωαννίκιον τὸν Μέγαν, καὶ τοὺς ἁγίους ἱερομάρτυρας Νίκας. δρον ἐπίσκοπον, καὶ Ερμαῖον πρεσβύτερος, ἡμέρᾳ δ'. Πεσόντων ἀνάκλησις, καὶ ἱσταμένων βεβαίωσις
col. 1233–1234page 96 of 116
PG 105:1233ὑπάρχει;, πανάμωμε, ὅθεν σοῦ δέομαι, συμπτωθέντα μου τὸν νοῦν τῇ ἁμαρτίᾳ ἀνόρθωσον, Δέσποινα, όπως δοξάζω σε. Ὁ ἀπερίγραπτος κόλποις Πατρός, κόλποις τῆς Μητρός σαρκικῶς περιγράφεται Χριστός, μετὰ γέν νησιν ταύτην ἀληθῆ παρθένον ὑπὲρ νοῦν διαφυλάξας, ᾧ μεγαλοφώνως βοῶμεν· Ατωμεν τῷ Θεῷ ἡμῶν, ὅτι δεδόξασται. Ῥανίσιν ἐλέους σου, Παρθένε, τοὺς ἄνθρακας σθέσον τῶν ἐμῶν ἁμαρτημάτων, πάναγνε, καὶ ἐσβεσμένον άναψον τὸν λύχνον τῆς καρδίας μου χρυσ σε λυχνίᾳ, πανάμωμε. Νοῦς οὐδὲ οὐράνιος τὴν ὑπὲρ νοῦν σου λοχείαν διερμηνεύει, Κόρη· νοῦ γὰρ τοῦ πρώτου ἐν γαστρὶ Λόγον, ἁγνὴ, συνέλαβες τὸν τὰ πάντα λόγῳ συστησάμενον. Σὲ τὸ ἱλαστήριον πάντων βροτῶν πίστει ἱκετεύω καὶ δέομαι, εὐλογημένη, λεών μας τον κριτὴν τὸν τὸν Υῶν ἀπέργασαι, ὅπως καταχρέως δοξάζω σε. Ἐπὶ θρόνου ἐπηρμένου φοβερῶς ὁ καθήμενος μη τρικαῖς ἀγκάλαις βρέφος χρηματίσας καθέζεται, τὴν συμπτωθεῖσαν εἰκόνα ἀνορθούμενος, καὶ τὴν θέωσιν τοῖς ἐξ ᾿Αδάμ χαριζόμενος. Ναός μου θεράπευσον τὰς ἐκτροπάς, πανάμωμε, Εισαι τὰ πάθη τῆς ψυχῆς μου, τῆς ῥαθυμίας σκότος ἀπέλασον, ὅπως ἐν αἰνέσει σε ὑμνῶ τὴν ἀειμακά ριστον, Θεοτόκε πανύμνητε. Ἡ τὸν Ἀμνὸν καὶ Κύριον κυήσασα σαρκί, Παρθένε, μόνη ἀμόλυντε, σεμνή, θεία κιβωτέ, σεπτή λυχνία, την ψυχήν μου καταύγασον. Η μόνη πάντων βοήθεια, βοήθησον ἡμῖν κινδυνεύουσι, καὶ χεῖρα ὄρεξον, καὶ πρὸς λιμένας ἐμεί βασον τῆς σωτηρίας, Κόρη Θεοχαρίτωτε. Ἠφάνισας τῆς προμήτορος, Κόρη, τὸ ὄνειδος, εὐλογίαις τὸν ἡμᾶς στεφανοῦντα κυήσασα, καὶ τὴν λύπην ταύτης εἰς χαραν, ἀγαθή, μετενήνοχας. ᾿Αναλλοίωτον τεκοῦσα μόνη Κύριον, θεοχαρίτωτε, τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ, ἁγνὴ, ἀλλοιῶταί μου τὸν νοῦν ἱκέ τευε πρὸς τὰ κρείττονα, δεινῶς περιτρεπόμενον ταῖς τοῦ βίου ἀσχολίαις. Σωματωθέντα Λόγον ἀνερμηνεύτως τίκτεις, ἁγνὴ Παρθένε, τοὺς κραυγάζοντας θανάτου λυτρούμενον Ο τῶν πατέρων Θεός, εὐλογητὸς εἶ. Βράθης ἀγγέλων ὑπερτέρα, Θεὸν ἀποῤῥήτως σωματώσασα· τοῦτον οὖν ἱκέτευε, Δέσποινα παν άμωμε, τῶν σαρκικῶν ἀνώτερον παθῶν γενέσθαι με ναὸς ἐν ὑψηλῇ ταπεινώσει ἀνυμνολογοῦντα τὴν σὴν μεγίστην χάριν. Τῶν κακῶν μου τὸ πέλαγος ξήρανον, εὐσπλαγχνίας κυήσασα πέλαγος τὸν Λυτρωτὴν καὶ Κύριον, ᾧ βοῶ μεν, Παρθένε - Πάντα τὰ ἔργα, εὐλογεῖτε, ὑμνεῖτε τὸν Κύριον. Φώτισον, ἁγνή, ψυχῆς μου τὰ ὄμματα, φῶς ἡ κυήσασα, μὴ καταλαβέτω με τῆς ἁμαρτίας σκότος βαθύτατον, μὴ δὲ βυθός καλύψῃ με τῆς ἀπογνώσεως, ο Ο Ο
col. 1235–1236page 97 of 116
PG 105:1235àλ)' τοῦ θείου θελήματος. Φωτί με καταύγασον τῷ σῷ, πανάμωμε, ἡ τεκοῦσα φῶς ἀπρόσιτον, λύσον τὰ νέφη τῆς ψυχῆς μου, καὶ σκότους με ἐξάρπασον, δέομαι, καὶ θείας σωτη ρίας ἀξίωσον, ἵνα ὑμνῶ σε τὴν πανύμνητον.
col. 1237–1238page 98 of 116
PG 105:1237Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας ὀνησιφόρον καὶ Πορφύριον, καὶ τὰς ὁσίας Μα τρώνην καὶ Θεοκτίστην, ἡμέρᾳ θ'. Έστησας θανάτου την τυραννίδα, ἀθανασίαν καὶ ζωὴν τῷ κόσμῳ κυήσασα, Χριστὸν τὸν Λυτρωτήν ἡμῶν, Παρθένε ἀπειρόγαμε. Η κυήσασα κόσμῳ θείαν σωτηρίαν καὶ ἀνάκλησιν, ταῖς πρεσβείαις σου σώζε τους πιστῶς σοι προστρέχοντας, ἄχραντε. Νεῦσον, πάναγνε, σωθῆναι με· τὸν γὰρ θείῳ νεύ ματι τὸ πᾶν περιάγοντα ἐσωμάτωσας Θεόν Λόγον ὑπὲρ λόγον καὶ διάνοιαν. Ηνωται ἐν μήτρα σου ὁ Πλαστουργός σαρκί, πάνω αγνε, μείνας ὅ ἦν, ὅπως τὸ εὖ εἶναι τοῖς ἀνθρώποις δωρήσηται. Σωματούμενον ἐκύησας Θεὸν Λόγον, ὁμοιωθῆναι, Κόρη, διὰ σπλάγχνα ελέους πᾶσιν εὐδοκήσαντα, παν άμωμε Δέσποινα. Οὐ λιπὼν τὰ οὐράνια, ἄχραντε, κενοῦται Θεὸς ἐν μήτρα του, καὶ μετρεῖται ὁ ἀμέτρητος τὰ ἀμέτρητά μου λύων πταίσματα. Ἐνώκησεν ἐν σοὶ χωρηθεὶς ὁ ἀχώρητος, καὶ ἔδει ξεν οὐρανῶν σε πλατυτέραν, Παρθένε· διό σε μακα ρίζομεν. Νεκρῶν τε καὶ τῶν ζώντων Δεσπότην ἀποτελοῦσα, τὰ πάθη, πανάμωμε, τὰ τῆς σαρκός μου θανάτωσον. Νομίμων δίχα φύσεως, Παρθένε, τὸν νομοδότην τίκτεις, ἀναπλάττοντα την συντριβεῖσαν φύσιν ἡμῶν, ὃν δυσώπει σῶσαι με ἁμαρτίαις συντριβόμενον. Δεδούλωτο ἁμαρτίᾳ ἡ φύσις τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ ταύτην ἐῤῥύσω τῆς πονηρᾶς, Θεοτόκε, δουλείας τὸν τῶν ἁπάντων Δεσπότην κυήσασα τὸν δείξαντα πάσιν ἡμῖν τῆς ζωῆς τὰς εἰσόδους, πανάμωμε. Σε σαρκωμένον Λόγον σῶν ἐξ αἱμάτων τίκτεις βροτοὺς θεῶσαι εὐδοκήσαντα, Παρθένε, τοὺς μέλπον τας· Ο τῶν πατέρων ἡμῶν Θεὸς, εὐλογητὸς εἶ. Λύουσα Ενας τὴν κατάραν, παναμώμητε, ἐγέννησας, Παρθένε, τὸν τῶν ὅλων Θεὸν, ἀφράστως συλλαβοῦσα, καὶ ὑπὲρ νοῦν κυήσασα σωτηρίαν τοῖς ἀν Ο ύποις. Ῥόδον ἐκλεκτὸν ἐν ταῖς κοιλάσι, Κόρη, τοῦ βίου εὑρηκώς, ἠράσθη σου τοῦ κάλλους λόγος τοῦ Θεοῦ, καὶ σαρκωθεὶς εὐωδίασε τὴν οἰκουμένην. Ἰδοὺ ἡ Παρθένης, ὥς φησιν ἐν πνεύματι ὁ Ησαΐας, ἔσχεν ἐν κοιλίᾳ τὸν ἡμᾶς φυσάμενον ᾅδου κοιλίας εὐσεβῶς βοῶντας· Ὑμνεῖτε τὸν Κύριον καὶ ὑπερ υψούτε. Φορέσας με ὅλον ἐκ τῶν σῶν θείων αἱμάτων ο
col. 1239–1240page 99 of 116
PG 105:1239προέρχεται ως νυμφίος, παναμώμητε, ὁ Δεσπότης, καὶ γάλακτι ἐκτρέφεται ἅπασαν τὴν κτίσιν διατρέφων βουλήματι, εὐλογημένη 'Αειπάρθενε. Φέρουσα, Κόρη, ταῖς χερσὶ τὸν τὰ σύμπαντα τῷ νεύματι φέροντα, χειρός με λύτρωσαι τοῦ ἀλλοτρίου τῇ μεσιτείᾳ σου, καὶ τῷ φωτί σου τὴν ἐμὴν διάνοιαν φώτισον, καὶ ἀλλοτρίωσον τῶν παθῶν τῶν ἀναιδώς πολεμούντων με. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους ἀποστόλους Ολυμπᾶν, Ροδίωνα, Σωσίπατρον, κ. τ. λ., ἡμέ ρα ι. Γένος τὸ ἀνθρώπινον τῇ σῇ κυοφορία, Παρθένε, ἀνέπλασας· Λόγον γὰρ ἐκύησας τὸν τοῦ Πατρὸς, σάρκα θνητήν φορέσαντα, καὶ ἀθανασίας ὁδοὺς ἡμῖν ὑπο δείξαντα. Υἱὸν τοῦ Πατρὸς μονογενῆ, ἀμήτορα τὸ πρότερον, ἐκ σοῦ τεχθέντα γνόντες ἀπάτορα, Θεοῦ Μητέρα ὁμολογοῦμέν σε, ἀπαθῶς κυήσασαν καὶ παρθένον μείνασαν ὑπὲρ λόγον, Μαρία Θεόνυμφε. Θαυμάτων ἐπέκεινα ἁπάντων, πανάμωμε, τὸ ἐπὶ σοὶ κενουργηθὲν θαῦμα ἐδείχθη ἐμφανῶς· Θεὸν γὰρ ἐκύησας σωματικῶς, βροτοῖς δι' οίκτον ἐνούμενον ἐν ἀσυγχύτῳ ἑνώσει, Θεόνυμφε. Συνέλαβες διὰ λόγου τὸν Λόγον, πανάμωμε, καὶ ἔτεκες ὑπὲρ λόγον γενόμενον, Θεοτόκε, ἄνθρωπον διό σε λόγοις θεοπνεύστους διαπαντός μακαρίζομεν ὡς ἄλλον οὐρανὸν τοῦ πρώην, Δέσποινα, δειχθεῖσαν ὑψηλότερόν σε δοξάζομεν, τὸν Ἥλιον ἡμῖν τῆς δικαιοσύνης ἀνατείλαντα, καὶ τὸ βαθὺ τῆς ἀγνωσίας σκότος διώξαντα. η Τὸν τοῦ Πατρὸς Λόγον συναΐδιον ἐμφανισθέντα τοῖς βροτοῖς ἐσωμάτωσας, καὶ σαρκί, Κόρη, ἀπεκύησας ἄνθρωπον γενόμενον, διὰ τὸ σῶσαι τὸν ἄνθρωπον. Θ αἰνετὸς τῶν πατέρων Θεὸς καὶ ὑπερένδοξος. Στάμνος πάλαι φέρουσα, ἁγνὴ, ἐτύπου σε τὸ μάννα Χριστὸν γὰρ, τὸν γλυκασμὸν ἡμῶν, ἐβάστασας, σεμνή, καὶ σαρκὶ ἐκύησας ἐξαίροντα πάσης πικρίας ἀτόπων ἐγκλημάτων τοὺς ὑπερυψοῦντας αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας. Φεῖσαι τοῦ λαοῦ σου, Κύριε, ἐπιδρομῆς Βαρβάρων ἡμᾶς λυτρούμενος, καὶ ἁμαρτιῶν, καὶ πειρασμῶν, καὶ κολάσεως αἰωνίου, εὐχαῖς τῆς τεκούσης σε Παρθένε παναγία, καὶ τῶν ἐνδόξων ἀποστόλων σου.
col. 1241–1242page 100 of 116
PG 105:1241Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον Ιωάννην τὸν Ελεήμονα, ἡμέρᾳ τ'. Ἵνα τοὺς κάτω τοῖς ἄνω συνάψειεν, ὁ μόνος πάνω των Θεός μήτραν ἀπειρόγαμον ὑπέδυ, καὶ σαρκὸς φανεί; ἐν ὁμοιώματι, τῆς ἔχθρας τὸ μεσότειχον ἐλὼν εἰρήνην ἐμεσίτευσε, καὶ ζωὴν ἐβράβευσε, καὶ θείαν ἀπολύτρωσιν. Ἐπὶ σοι, παναγία, ὁ τοῦ παντός αἴτιος δι' ύπερ βολὴν εὐσπλαγχνίας θέλων ἐσκήνωσε, καὶ καθηγίασε τὴν τῶν ἀνθρώπων οὐσίαν παραβάσει πρότερον ἐξ ολισθήσασαν. Ιασαί μου τὰ τραύματα, Κόρη, τῆς καρδίας, καὶ κατευόδωσον τῆς ψυχῆς μου τὰ κινήματα εἰς Θεοῦ, Παρθένε, τὰ θελήματα. Τὴν σκοτισθεῖσαν ψυχήν μου ταῖς φιληδονίαις τοῦ βίου, ἁγνὴ πανάμωμε, τῷ φωτὶ τῷ σῷ ταύτην καταύγασον, ἡ τὸ φῶς Χριστὸν τεκοῦσα τῆς ἀγνωσίας σκό τος λύοντα. Νοήσαντες θεηγόροι προφῆτας μυστηρίου σου, Παρθένε, τὸ βάθος, προφητικῶς προκατήγγειλαν τοῦτο, φωταγωγούμενοι θείῳ Πνεύματι, καὶνῦν ἡμεῖς περιφανῶς τὰς ἐκβάσεις ὁρῶντες πιστεύομεν. Μόνη τὸν ἕνα τῆς Τριάδος ἀπεγέννησας ἐν δύο ταῖς οὐσίαις ὑποστάσει μια δρώμενον, Παρθένε, μελωδούμεν· Κύριε ὁ Θεὸς, εὐλογητὸς εἶ. Ῥείθρου ζῶντος ὤφθης, παναγία, σκήνωμα, ἐξ οὗ πιόντες οἱ θανατωθέντες τὴν ζωὴν κληρούμεθα ἀνα βοῶντες· Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα, τὸν Κύριον, καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φανεῖσα πλατυτέρα οὐρανῶν, Παρθένε, τὸν λο γισμόν μου στενούμενον πλάτυνον, χωρητικόν χαρι σμάτων θείων δεικνύουσα. ο
col. 1243–1244page 101 of 116
PG 105:1243Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Σαμο νᾶν, Γουρίαν, καὶ ᾿Αβιβον, ἡμέρᾳ ιέ. Σοφίας τῆς ὑπερσόφου γέγονας σκηνή, πανάμωμε τὸν ἑαυτοῦ γὰρ οἶκον ἐκ τῶν σῶν παναχράντων αἱ μάτων, σεμνή, οἰκονομεῖν εὐδόκησε προς σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν. Ἰάσεών σε πηγὴν ὁ τὴν σὴν μήτραν ὑποδὺς ἔδειξε, μῆτερ Θεοῦ πάναγνε· τὴν ἐμὴν ψυχὴν οὖν θεράπευ σου. Ὑπὲρ ἔννοιαν ἐκύησας, ὦ Παρθένε, καὶ μετὰ τό κον ὤφθης παρθενεύουσα πάλιν· μέγα τὸ μυστήριον τῆς κυοφορίας σου, 'Αειπάρθενε ἄχραντε, ὑμνοῦμεν. Ο μόνος ἀγαθὸς καὶ πελάγει χρηστότητας τὰ σύμπαντα, Θεομήτορ, συγκρατῶν σαῖς ἀγκάλαις κρατεῖσθαι κατηξίωσεν. Σὲ μόνην τῶν ἀκανθῶν ἐν μέσῳ εὑράμενος ὡς καθαρώτατον κρίνον, καὶ κοιλάδων ἄνθος, ὦ Θεο μήτορ, ὁ Νυμφίος ὁ νοητὸς ἐν σοὶ κατεσκήνωσεν. Ως νεόσμηκτον καὶ φωταυγίας πέμπον ἔσοπτρον, αἴγλην θεϊκῆς, Παρθένε, μαρμαρυγής προσβαλοῦσαν σοι ἐχώρησας· εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξὶ, Παν άμωμε Δέσποινα.
col. 1245–1246page 102 of 116
PG 105:1245Φύσεσιν δρώμενον διτταῖς Χριστὸν ἐγέννησας μίαν φέροντα σαφῶς ὑπόστασιν σύνθετον, ἀνθρωπότητι θεότητος συνεισδραμούσης φυσικὴν ὄντως καθ᾽ ἔνων σιν· ὅθεν πάντες σε εὐλογοῦμεν, Μαρία Θεόνυμφε. Σαρκὶ ἐπιδημῆσαι θελήσας ὁ διακοσμήσας πάντα Λόγος ἐν σοὶ κατεσκήνωσε, μόνην αγιωτέραν πάντων εὑράμενος, καὶ Θεοτόκον ἔδειξεν ἐπ' ἀληθείας, μητροπάρθενε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Γρηγόριον τὸν Δεκαπολίτην, ἡμέρᾳ κ'. Ἡ ἀπὸ γῆς πρὸς οὐρανὸν διήκουσα κλίμαξ οὐρά νιος, δι' ἧς Θεοῦ Λόγος τοῖς βροτοῖς ὠμίλησε, εύλο γημένη πάναγνε, ἀνερμήνευτον θαῦμα, ἀκατανόητον ὅραμα, σώζε τοὺς εἰς σὲ καταφεύγοντας. Χαῖρε, μόνη τεκοῦσα τὸν τοῦ παντός Κύριον· χαῖρε, τὴν ζωὴν τοῖς ἀνθρώποις ή προξενήσασα· χαῖρε, κατάσκιον καὶ ἀλατόμητον δρος, τῶν πιστῶν τὸ στή ριγμα· χαῖρε, πανάμωμε. Μῆτερ Θεοῦ, εὐλογημένη, πανάμωμε, τῆς ψυχῆς μου τραύματα θεράπευσον, τὰς ἡδονὰς σβέσον τῆς σαρκὸς, τὴν ἐσκοτισμένην καρδίαν μου φωταγώγη σον, εἰρήνευσον τὸν νοῦν μου καὶ παντοίας ἐκ βλά βης, καὶ ἐχθρῶν ἐπηρείας με λύτρωσαι. Προστασία τοῦ κόσμου, Μήτερ 'Αειπάρθενε, σὺ σύ με κυβέρνησον, καὶ ὁδήγησόν με εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν, καὶ κατεύθυνον πρὸς δικαιοσύνη; τρίβους ὀρθὰς τὸν λογισμόν μου, καὶ ψυχῆς τὰς πορείας εὐθύνουσα. Μαρία τὸ καθαρὸν βασιλέως παλάτιον, γενόμενόν με λῃστῶν ἀκάθαρτον σπήλαιον εὐχαῖς σου καθά βασα, τοῦ ἐκ σοῦ τεχθέντος ναὸν ἅγιον ἀνάδειξον. Νεκρὸν χρηματίσαντα τῇ ἁμαρτία καὶ ἀπολλύμενον, τὴν ζωὴν ἡ τεκοῦσα, ἁγνὴ Παρθένε, ζώωσον καὶ σῶ σόν με, καὶ τῆς γεέννης ἐξάρπασον ψάλλοντα· Εὐλο γητὸς ὁ Θεὸς, ὁ τῶν πατέρων ἡμῶν. Ἡ τὸν κριτὴν καὶ Κύριον ὑπὲρ λόγον κυήσασα, τοῦτον, ὡς Υἱόν σου, παναγία, αίτησαι ἐν ὥρᾳ τῆς κρίσεως, τῆς καταδίκης, καὶ τοῦ πυρὸς, σκότους ἀφεγγοῦς, καὶ τοῦ βρυγμοῦ τῶν ὁδόντων λυτρώσασθαι τοὺς πίστει εὐσεβῶς μελωδοῦντας λαούς· Υπερ υψοῦτε εἰς τοὺς αἰῶνας... Φωνήν σοι τοῦ Γαβριὴλ οἱ πιστοὶ περιχαρῶς προσ φθεγγόμεθα· Χαῖρε, παράδεισε, ζωῆς τὸ ξύλον ἀνα βλαστήσασα· χαῖρε, ἡ λύσις τῆς ἀρᾶς, μαρτύρων Ο ο
col. 1247–1248page 103 of 116
PG 105:1247224 στεφάνωμα, ὁσίων καύχημα καὶ ἀνθρώπων εὐσεβῶν τὸ κραταίωμα. Εκ του Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον ἀπόστολον Φιλή μονα καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ, ἡμέρᾳ κβ'. Σὲ προφητῶν πάλαι ὁ θεῖος κατάλογος πολυειδέσιν, ἄχραντε, συμβόλοις πόρρωθεν προεκήρυξεν όντως, τὴν μόνην τὸν Δεσπότην ἀποκυήσασαν. Φανείσα καθαρὰ καὶ πανακήρατος ἐδέξω ἐν μήτρα τὸν Λόγον Θεόν, τὸν καθάραντα τὴν φύσιν ἡμῶν ῥυπωθεῖσαν, Παρθένε, ατοπήμασιν. Ὑμνῶ σε ἀληθῶς, πανύμνητε, ὑπερύμνητον Θεὸν Λόγον ὑπερφυῶς τέξασαν, καὶ δέομαι τῆς ταπεινῆς μου ψυχῆς θεραπεῦσαι τὰ νοσήματα, ὡς ἀγαθὴ ὑπάρ χουσα, Θεόνυμφε. Ο ο Δέσποινα, σῶσον ἡμᾶς χειμαζομένους χαλεπῷ κλύδωνι τῶν πειρασμῶν, καὶ τῶν ἀνημέρων βαρβάρων ἐκδρομαῖς, καὶ ταῖς τῶν δαιμόνων δειναῖς ἐπιθέ σε σιν. Σωματοῦται ὁ Λόγος ἐν μήτρα σου, καὶ δι' εὐ σπλαγχνίαν γνωρίζεται άνθρωπος, ἵνα Θεὸν τὸν ἄν θρωπον ἀπεργάσηται, Κόρη πανάμωμε. Ἰσχὺς ταπεινῶν, καὶ λυχνία φωτεινή, καὶ θεία τράπεζα, ὄρος καὶ πύλη ἀδιόδευτος, θρόνος Θεοῦ καὶ παλάτιον, ῥάβδος Ααρών τε καὶ στάμνος χρυσ αυγίζουσα πέφυκας, Χριστὸν τὸν μάννα τῆς ζωῆς, Παρθένε, φέρουσα. Νέος παράδεισος ἡμῖν ἡ γαστήρ σου ἀληθῶς, ἁγνή, ὡράθη, ζωῆς ξύλον βλαστάνων, καὶ τοὺς θανέντας καρπῷ τοῦ ξύλου πάλιν πρὸς παράδεισον ζωοποιηθέντας εἰσάγον, Θεοτόκε. Φέρεις τὸν φέροντα πάντα, καὶ τὸν τρέφοντα τρέ φεις, τὸν τρόπον τῆς λοχείας οὐδαμῶς ἐπισταμένη, πανάμωμε· ὑπὲρ νοῦν τὸ σοῦ θαῦμα ἀγγέλους κατα πλῆττον καὶ βροτοὺς τοὺς εἰδότας σε μόνην Παρθένον Θεομήτορα. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον Πατέρα ἡμῶν Γρηγόριον τὸν Ακραγαντῖνον, ἡμέρᾳ κγ'. Θεοτόκον σε ἀληθῶς ὁμολογῷ· τέτοκας γὰρ Κύριον ανερμηνεύτως ἐν δυσὶν οὐσίαις, ἄχραντε Παρθένε, καὶ θελήσεσι κατανοούμενον. Τῆσις κηρύκων θεηγόρων ἀνεπληρώθη· ἰδοὺ γὰρ
col. 1249–1250page 104 of 116
PG 105:1249ἔτεκεν ἡ Παρθένος νέον βρέφος τοῦ ᾿Αδάμ παλαιότε τερον, καὶ σύνθρονον τοῦ Γεννήτορος. Γένος βροτῶν σέσωσται τῇ ὑπὲρ νοῦν σου κυοφορία, καὶ οἱ ἐν σκότει φθορᾶς, παναγία Δέσποινα, εἶδον τὸ φῶς τὸ ἐκλάμψαν ἐκ γαστρός σου, τῆς αἰτίας τῆς ἡμῶν, Κόρη, ἀναπλάσεως. Ο κόλπους τοῦ Πατρὸς μὴ κενώσας ἐν τῷ σαρκοῦσθαι, πανάμωμε, σοῦ ἐν τοῖς κόλποις ὁρᾶται, κρατούμενος ὡς βρέφος, ὃν ἐξιλέωσαι τοῖς εὐσεβῶς σε τιμῶσιν, Παρθένε Θεόνυμφε. Νοῦς ἐννοῆσαι τὸ μέγα ἀπορεῖ τοῦ σοῦ τόκου μυστήριον· Θεὸν γὰρ ἐκύησας ἄνθρωπον γενόμενον, Ἀειπάρθενε, τὸν ἀπερινόητον. Μητροπρεπῶς τὸν πάντων ἀπεκύησας Κτίστην, καὶ ἐν χερσὶν ἐβάστασας, χερουβικὸς ὡς θρόνος, τὸν συνοχέα τοῦ παντός, ἀπειρόγαμε. Ο παράδοξος τόκος σου τὰς διανοίας ἡμῶν κατα πλήττει, μόνη ευλογημένη. Θεὸς γὰρ ἐκ σοῦ σάρκα προ[σ]έλαβεν, ὅπερ ἦν διαμείνας, Θεοτόκε, άτρεπτος τῇ φύσει ἂν ὑπερυψοῦμεν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φῶς ἡ τεκοῦσα ἄχρονον, τὸ ἐκλάμψαν ἐκ Πατρὸς, φώτισόν μου, Κόρη, την ψυχήν, καὶ τὸν νοῦν, μας κρὰν ἀπ' ἐμοῦ ἐκδιώκουσα τὸ σκότος τῶν παθῶν, ἵνα σε μακαρίζω, τὴν ἀειμακάριστον τῶν πιστῶν ἐλπίδα. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Κλήμεντα 'Ρώ μης, ἡμέρᾳ κδ'. Αγίασον, Δέσποινα, την ταπεινήν μου διάνοιαν, ἡ τὸν ὑπερούσιον Λόγον κυήσασα, καὶ ὑπάρχουσα πατῶν ἁγιωτέρα τῶν ἄνω δυνάμεων, θεοχαρίτωτε. Κυριοτόκε, ή Θεὸν ἀποῤῥήτως κυήσασα τὸν Σω τῆρα τοῦ παντὸς, αὐτὸν δυσώπει σωθῆναι με πάθεσιν ἑκάστοτε περιαντλούμενον. Αναπλάττεις συντριβεῖσαν καὶ φθορά ὑποκύψασαν τὴν βροτείαν φύσιν, ἄχραντε, Θεὸν σωματώ σασα, καὶ ὑπὲρ φύσιν τεκοῦσα, ἀπειρόγαμε· ᾧ κραυγάζομεν· Δόξα, Χριστέ, τῇ δυνάμει σου. Τὴν ἁγνὴν ἀγνεύοντι τιμήσωμεν νοι, καλλονὴν ο Ο ο τοῦ Ἰακὼβ ταῖς ἐνθέοις πράξεσι καλλυνόμενοι, εὐσεβῶς ὑμνήσωμεν ὡς Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Μεμύηται Ησαΐας τὸ βάθος τοῦ τόπου σου, καὶ παρθένον ἐν γαστρί σου ἐκήρυξεν ἔχουσαν τὸν δι' εὐσπλαγχνίαν σαρκωθέντα ἐκ σοῦ, ἀπειρόγαμε. Ο τοῖς πᾶσι παρεχόμενος βουλήματι τὸ εἶναι, πάναγνε, ἐκ σοῦ ἀρχὴν χρονικὴν λαμβάνει καὶ τί κτεται, λύων τὰ χρόνια παραπτώματα τῆς συμπτω θείσης, ἄχραντε, τῶν βροτῶν ρευστῆς οὐσία;. Ο φρικτοῦ καὶ ἀῤῥήτου θεάματος! ἐν γαστρὶ κατ οικεῖ ὁ ἀχώρητος, καὶ σὰρξ ἀτρέπτως γίνεται, καὶ θεοί με δι' οίκτον, καὶ τὴν τεκοῦσαν μετὰ τόκον φυλάττει ἀγνεύουσαν.
col. 1251–1252page 105 of 116
PG 105:1251Φέρεις ἐν ἀγκάλαις τὸν Θεὸν, ὡς πύρινος. παν αγία, θρόνος ἄχραντος, φύσιν βροτείαν ειληφότα, καὶ ταύτης συμπλακέντα καθ' ἔνωσιν ἀπόῤῥητον, δι' οἶκτον ἀμέτρητον· ὅθεν σε πάντες μεγαλύνομεν. ο ο Ἐκ τοῦ Κανύνος εἰς τὸν ἅγιον μεγαλομάρτυρα Μερκούριον, ἡμέρᾳ κε'. Κόρης παρθένου ωράθη σαρκούμενος ο οι ἡμᾶς καθ' ἡμᾶς ἄνθρωπος γενόμενος, καὶ μάρτυρα πιστόν παθῶν οἰκείων δείκνυσι Μερκούριον γενόμενον, αὐτοῦ τὸν ἀθλητὴν, αὐτῷ συντόμως ψάλλοντα· Τῷ Κυρίῳ ᾄσωμεν· ἐνδόξως γὰρ δεδόξασται. Ίνα προτυπώσῃ σου τὴν ὑπὲρ νοῦν, ἀγνή, κύησιν, βάτος πυρὶ ὤφθη καιομένη, οὐδαμῶς φλεγομένη. Ἐπὶ σὲ ὁ σωτήριος Λόγος καταβέβηκεν, 'ἀειπάρθενε, ὥσπερ ἄμβρος, καὶ ἐξήρανε τῆς πολυθείας τὰ ομβρήματα. Θανάτωσον, Παρθένε, τὴν ζῶσάν μου ἁμαρτίαν, ζωὴν ἡ κυήσασα τὴν θανατώσασαν θάνατον. Συνέλαβες τῇ φωνῇ τοῦ ἀγγέλου τὸν βουλῆς μετ γάλης "Αγγελον, Κόρη, καὶ ἐκ τῶν σῶν παναγίων αἱμάτων σεσαρκωμένον, πανάμωμε, τέτοκας τὸν δείξαντα πᾶσι ζωῆς τὰς εἰσόδους δι' ἄφατον ἔλεος. Τάξεις ἀγγέλων καταπλήττει μυστηρίου σου τὸ βάθος, Θεοτόκε· ὁ Θεὸς γὰρ ἐκ σοῦ σαρκούμενος ὡράθη, ᾧ μελῳδοῦμεν· Κύριε ὁ Θεός, εὐλογητὸς εἶ. Ως τῆς ἡμῶν ὑπάρχουσα ἀναπλάσεως, ἄχραντε, ἅπαντες αἰτίαν οἱ πιστοὶ ὑμνοῦμέν σε, Θεὸν γὰρ παναίτιον ὑπὲρ αἰτίαν τέτοκας, τὸν τὴν συντριβεῖσαν ἐν κακίᾳ εἰκόνα οἰκείᾳ εὐσπλαγχνίᾳ ἀναπλάσαντα, μόνη ὑπερευλογημένη καὶ κεχαριτωμένη. Φώτισον, πύλη τοῦ φωτὸς, τὴν τυφλώττουσαν ψυχήν μου τοῖς πάθεσι, καὶ πονηροῖς λογισμούς ἀμαυρωθεῖσαν καὶ κινδυνεύουσαν, καὶ ἐξελοῦ με πειρασμῶν, κινδύνων καὶ θλίψεων, ἵνα δοξάζω σε, τὴν ἐλπίδα τῶν πιστῶν καὶ κραταίωμα. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Πατέρα ἡμῶν Αλύπιον τὸν Κιονίτην, ἡμέρᾳ κς'. Ρῆσις σεπτοῦ προφήτου πέρας ἐδέξατο· ἰδοὺ γὰρ ἡ Παρθένος σαρκὶ Θεὸν ἐκύησε βροτούς ἀνα πλάττοντα, συντριβέντα; πρότερον ἁμαρτίαις καὶ πλημμελήμασιν. Παρθένε, τὸ καθαρὸν τοῦ Λόγου παλάτιον, τὴν ψυχὴν μου δεῖξον οἶκον τοῦ ἁγίου Πνεύματος· ὕδατος πη γῆς ζωαρχικῆς πότισόν με τῇ καύσει τῆς ἁμαρτίας φλογιζόμενον, ὅπως καταχρέως δοξάζω σε. Τὰ πάθη τῆς ψυχῆς μου θεράπευσον, καὶ φωτο αγώγησαν τὸν νοῦν καὶ τὴν καρδίαν μου, Δέσποινα, ἡ φωτοδότην τεκοῦσα Χριστὸν τὸν ὑπεράγαθον Κύριον. Αγιον ἐκύησας Θεόν γενόμενον βροτίν δι' οἶκτον, ἁγία Κόρη, τὸν καθαγιάζοντα τοὺς αὐτὸν ἐν πίστει καὶ φόβῳ ἁγιάζοντας. Ισχυρὰν παράκλησιν οἱ ἐν θλίψει ἔχομεν, ἁγνὴ,
col. 1253–1254page 106 of 116
PG 105:1253καὶ βεβαίαν πάντες σε ἀντίληψιν, Μῆτερ Θεοῦ, δύνων σωζε τους δούλους σου. Ο απεριόριστος σάρκα ἀνελάβετο ἔννουν τε καὶ ἔμψυχον ἐκ σοῦ, Ἀειπάρθενε, τοῦ σῶσαι τοὺς βοῶν τας· Ο Θεός, εὐλογητὸς εἶ. Σοῦ ὁ τοκετὸς τὴν τικτομένην βλάβην κακίᾳ τοῦ ἔφεως νῦν ἀπεστείρωσε, μόνη κατάρας ἀναίρεσις, Παρθένε· ὅθεν σε τιμῶμεν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φωτισμόν μοι δώρησαι τῷ ἐν σκότει ὄντι τῶν παθῶν, καὶ ῥῦσαι με πονηρῶν ἔργων, καὶ φλογός εναποκειμένης μοι τῷ ἀθλίῳ καὶ ἁμαρτωλῷ, ἄχραντε Δέσποινα, προστασία τῶν ὑμνούντων σε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Πατέρα ἡμῶν Στέφανον τὸν νέον, ἡμέρᾳ κη'. Τὴν ἀδιόδευτον πύλην, τὸ καθαρὸν τῆς ἁγνείας τέμενος, τὴν καλὴν ἐν γυναιξὶ, τὴν ἁγίαν δέσποιναν φωναῖς ἱεραῖς ὁ ἱερὸς λαὸς δοξάσωμεν. Ἐκ σοῦ τῆς μόνης καθαρᾶς ὁ ὑπέρθεος Λόγος ἐσαρκώθη, ὡς οἶδε, καὶ διέσωσεν ἡμᾶς, τοὺς προσ κυνοῦντας αὐτοῦ τὴν δι᾽ οἶκτον θείαν συγκατάβασιν. ο Ἐν σοί, πανάμωμε, τῆς σωτηρίας μου τὰς ἐλπίς δας ἐθέμην, ἐπὶ τὴν σὴν σκέπην κατέφευγα· γε νοῦ μοι, Κόρη, βοηθός, τῶν δεινῶν ἐξαιρουμένη με. Ὑπεραγία, ἡ τὸν Θεὸν μόνη ἐπὶ γῆς ὡς ἀληθῶς τὸν ὑπεράγιον τέξασα, τους σε Θεοτόκον ἀε: κηρύττοντας ἁγίασον καὶ σῶσον τῇ μεσιτεία σου. Τὴν μόνην πανύμνητον, τὴν καλὴν ἐν γυναιξί, τὴν τοῦ Θεοῦ λοχεύτρια, Χριστιανῶν τὸ τεῖχος τὸ ἀῤῥαγές, τὴν ἄχραντον Δέσποιναν ἁδικάστῳ καρδίᾳ μαχαρίσωμεν. Ἱερώτατοι προφῆται προεδήλωσαν, ἁγνὴ, ἐκφαντικώτατα τὸ μυστήριον τῆς σεπτῆς λοχείας σου, καὶ νῦν ἡμεῖς τὰς ἐκβάσεις τηλαυγώς κατανοοῦντες εὐσεβῶς σε μακαρίζομεν. Ραντισμῷ θείου λύτρου, θεοχαρίτωτε, ἐκ πλευ ρᾶς κενωθέντος τοῦ σοῦ Υἱοῦ καὶ Θεοῦ, τὸν ἐκ που νηρὰς ἁμαρτίας προσόντα μοι ρύπον, δυσωπῶ σε, ἀπόπλυνον, Παρθένε. Φωτὸς δοχεῖον, θεοχαρίτωτε, τῶν ἱερῶν μαρτύρων ἀληθῶς τὸ κραταίωμα, τῶν ὁσίων ἁπάντων τὸ καύ χημα, σῶσον ἡμᾶς κινδύνων, καὶ περιστάσεων, καὶ τῆς τῶν ἐχθρῶν ἐπιδρομῆς τοὺς ἀνυμνοῦντάς σε. Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Παρά μονον καὶ τὸν ἅγιον Φιλούμενον, ἡμέρᾳ κθ'. Ἐν χρόνῳ τὴν ἔξω χρόνου τέτοκας βροτόν γενό μενον, ὃν ἐκτενῶς ἱκέτευε, ἁγνή, ὡς Υἱόν σου καὶ Κύριον, τὰ τῆς ψυχῆς μου χρόνια πάθη ιάσασθαι, πανάμωμε. Στερέωσόν μου τὸν νουν περιτρεπόμενον πολλοῖς
col. 1255–1256page 107 of 116
PG 105:1255πάθεσι, Μῆτερ Θεοῦ πάναγνε, όπως καταχρέως ο ο δοξάζω σε. Νεκρωθέντας τοὺς ἀνθρώπους τῇ παραβάσει, τῷ ζωηφόρῳ τόκω σου, Παρθένε Μαρία, πάντας ἀν έστησας. Διό σε δοξάζομεν, καὶ θεοπρεπῶς μακαρίζομεν. Ομότιμος Πατρὶ ἐνυπάρχων καὶ Πνεύματι, ὁ Κύριος ἐξ ἁγνῶν σου ἐσαρκώθη αἱμάτων, ἁγνὴ, βρο τὸς γινόμενος. Ῥῦσαί με τῶν σκανδάλων τοῦ βίου, πανάχραντε, τῆς ἐν νυκτὶ ἀβλεψίας λογισμῶν ἀτόπων κεκρατημένον, τῇ κακίᾳ τοῦ δυσμενοῦς ἀεὶ σκοτιζόμενον. Χαῖρε, ἡ μόνη χαρὰν ἀνθρώποις κυήσασα, χαῖρε, οὐρανέ, καὶ θρόνε Χερουβικέ, καὶ περίδοξον παλά ο τιον τοῦ βασιλεύοντος τῶν αἰώνων, πανάμωμε Δέσ ο σποινα. Νόμου σε σκιαί, καὶ προφητῶν προδιεχάραξαν σεπτά κηρύγματα, ἀῤῥήτως μέλλουσαν ἔσεσθαι τοῦ Θεοῦ ἡμῶν λοχεύτριαν, θεοχαρίτωτε ἁγνὴ, ᾧ πάντες μέλπομεν Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου, τὸν Κύριον. Φώτισον ψυχῆς μου τὰς κόρας ἀμαυρωθείσας ἀβλεψίᾳ τῆς φθοροποιοῦ ἁμαρτίας, Θεογεννήτορ, πάναγνε Δέσποινα· σὺ γὰρ πιστῶν βοήθεια καὶ φωτισμὸς ὑπάρχεις, ἄχραντε. ΜΗΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ, Ἐκ τοῦ Κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Αμβρόσιον ἐπί σκοπον Μεδιολάνων, ἡμέρᾳ ζ'. Ασπόρως τῷ τοῦ Πατρὸς βουλήματι ἐκ θείου Πνεύματος τὸν τοῦ Θεοῦ συνείληφας Υἱὸν, καὶ σαρχί ἀπεκύησας τὸν ἐκ Πατρὸς ἀμήτορα, καὶ δι' ἡμᾶς ἐκ σοῦ ἀπάτορα. Γένος ἀνθρώπων ἐκαινούργησας, μόνη κυήσασα τὸν τῆς φύσεως ἡμῶν Δημιουργόν τε καὶ Κύριον ὅθεν σε δοξάζομεν, θεοχαρίτωτε. Ο θελήματι τὰ πάντα δημιουργήσας δημιουργεί
col. 1257–1258page 108 of 116
PG 105:1257και θέλων ἐξ ἁγνῶν σου αἱμάτων, σώζων τοὺς εἰδό τας σε ἁγνὴν Θεομήτορα. Βουλήματι τὸ πᾶν ὁ σοφῶς ἐργαζόμενος, βουλόμενος ἀναπλάσαι τοὺς ἀνθρώπους, Παρθένε, τὴν σὴν γαστέρα ᾤχησεν. Ιασαι τῆς ψυχῆς μου, Παρθένε, τὰ τραύματα ἐπισκιάσει του θείᾳ, καὶ τὸν νοῦν μου λάμπρυνον σκοτισθέντα ἀμελείᾳ καὶ κακίᾳ ἐχθροῦ πολεμήτορος. Ἰδού, Παρθένε, ἐν τῇ γαστρί σου σὺ συνέλαβες Λόγον, τοῦ Πατρὸς συνάναρχον, καὶ σαρκὶ ἀπεκύησας δωρούμενον πᾶσιν ἀνάκλησιν, τοῖς ἐν Ἀδὰμ πε σοῦσι, πανάμωμε. Ωφθης υπερτέρα οὐρανῶν, Θεὸν οὐρανίον ἀπο κυήσασα τὸν τὰ ἐπίγεια, πάναγνε, οὐρανίοις ἐπισυνάψαντα, καὶ τὴν ἐπίγνωσιν αὐτοῦ πᾶσι παρέχοντα 233 τοῖς βοῶσι· Πάντα τὰ ἔργα, ὑμνεῖτε τὸν Κύριον. Φωνήν σοι βοῶμεν, Παρθένε, περιχαρῶς τοῦ ἀρχαγγέλου· Χαῖρε, τῆς κατάρας ἡ λύσις· δεινῶν παντοίων, χαῖρε, ἡ λύτρωσις, ἢ τοὺς βροτούς θεώσασα τῇ ὑπὲρ νοῦν κυοφορία σου. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας Μη νῶν, Ερμογένην, καὶ Εὔγραφον, ἡμέρᾳ ι. Φυσθῆναι, Κόρη πανάμωμε, παθῶν ἐπικρατείας τοὺς δούλους σου, τὸν σὸν ἐκτενῶς ἱκέτευε Κύριον καὶ Δεσπότην, ὃν ἐκ τῶν σῶν, πάναγνε, αἱμάτων ἐσωμά τωσας ἡμῖν προσομιλήσαντα. Μόνην γυναιξί σε τὴν ὡραίαν τῷ κάλλει εὑράμενος, σωματοφόρος εκ γαστρός σου προελήλυθε, Κόρη, Χριστὸς, θείαις ὡραιότησι καταφαιδρύνασα γένος ἡμῶν· ὅθεν σε γεραίρομεν. Ράβδος ἐκ τῆς ρίζης Ἰεσσαὶ καὶ ἄνθος, ἀνεβλάστησας τὸν φυτουργὸν πάσης τῆς κτίσεως, μαράναντα τὰ φυτὰ τῆς ἀκάρπου γνώσεως, πίστιν σε ἡμῖν ἀλη θεστάτην φυτεύσαντα εὐσεβῶς, ἄχραντε Παρθένε πανύμνητε. Αγίων ἀγγέλων, Παρθένε ἁγνὴ, ὑπερέχουσα ὤφθης, κυήσασα βουλῆς μεγάλης ἄγγελον Θεὸν Ἐμε μανουήλ, βροτοὺς ἐπουρανίους αὐτοῦ τῇ καταβάσει ἐργασάμενον, Κόρη, δι᾿ εὐσπλαγχνίαν ἀδιήγητον. Εστη μέχρι σοῦ, Παρθένε, ὁ θάνατος· ζωὴν γὰρ Χριστὸν ἐκυοφόρησας τὸν δωρούμενον καθαρῶς εἰς αὐτὸν τοὺς πιστεύοντας τὴν ἀθάνατον καὶ θείαν ἀπολύτρωσιν· τοῦτον, παναγία, αίτησαι λυτρωθῆ και πταισμάτων τοὺς δούλους σου. Οὐ φλέξας σου τὴν μήτραν, οὐ σαλεύσας παρθενίας σήμαντρα ὁ σαρκωθεὶς Λόγος ἐκ σοῦ προελής λυθε, παρέχων ἡμῖν ἀφθαρσίαν καὶ ζωὴν, Κόρη, τοῖς μέλπουσιν· Ὁ τῶν πατέρων Θεό;, εὐλογητὸς εἶ. Στάμνον σε τὸ μάννα κεκτημένην τῆς θεότητος ἔγνωμεν, Κόρη, κιβωτόν, καὶ τράπεζαν, καὶ λυχνίαν, καὶ θρόνον Θεοῦ, καὶ παλάτιον, καὶ γέφυραν μετα άγουσαν πρὸς θείαν ζωὴν τοὺς ἀναμέλποντας· Εὐλυ γείτω ἡ κτίσις πᾶσα τὸν Κύριον, καὶ ὑπερυψούτω εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. ο ο ο ο
col. 1259–1260page 109 of 116
PG 105:1259ο ο Φέγγος ἀστραπῆς τοῦ τόκου σου ἡ ἀπωθεῖσα φύσις ἡμῶν, πανάμωμε, εἶδε, καὶ νυκτὸς ἐξ ἀγνωσίας λελύτρωται, καὶ παθῶν τῆς σκοτώδους συγχύσεως διό σε ὡς αἰτίαν τῆς σωτηρίας ἡμῶν σέβομεν. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ὅσιον Δανιήλ τὸν Στυ λίτην, ἡμέρᾳ ια'. Όλος άνθρωπος ὤφθη, μείνας ὅπερ ἦν, καὶ μετὰ σάρκωσιν, ὁ ἐκ σοῦ Θεὸς γεννηθεὶς ἀναλλοίωτος Κύριος. Ῥῦσαι τῆς τῶν παθῶν με επαγωγής, Δέσποινα, καὶ τοὺς πολεμοῦντας ἐχθρούς με νῦν ἐκπολέμησον στήριξαν πέτρα με τῇ τοῦ Θεοῦ θελημάτων· τὴν ψυχήν μου φώτισον, πύλη τοῦ θείου φωτός. Νόμοι ἐν σοὶ φύσεως κεκαινοτόμηνται· νομοδότην Λόγον γὰρ ἐγέννησας ὑπὲρ αἰτίαν ὡς ἀληθῶς, πάν αγνε, καὶ λόγον, τῆς ἀλογίας φυσάμενον τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων, τῶν πιστῶς μελωδούντων Τῇ δυνά μει σου δόξα, φιλάνθρωπε Τὸν Δεσπότην τεκοῦσα ὤφθης υπερτέρα τῶν ἄνω δυνάμεων, καὶ βροτῶν τὴν φύσιν ἐθεούργησας, μόνη πανύμνητε· Θεοτόκον ὅθεν παναληθεῖ ψυχῇ καὶ γλώσσῃ οἱ πιστοί σε, Παρθένε, δοξάζομεν. Σε προστασίαν πιστοὶ καὶ τεῖχος πάντες κεκτήμεθα, οἱ ἐν βυθῷ τῶν κακῶν καὶ σάλῳ τῶν θλίψεων ἀεὶ κινδυνεύοντες, Θεοτόκε μόνη, τῶν βροτῶν τὸ καταφύγιον. Ιλεος ἔσο μοι, Παρθένε, καὶ πληγέντα με ρομφαία ἁμαρτίας ἐν μωττώσει τῆς σῆς θεράπευσον πρε σβείας κράζοντα· Εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς σῆς κοιλίας. Οἱ Θεοτόκον, Δέσποινα παναγία, φρονοῦντές σε, βήμασιν ἑπόμενοι τοῖς σοῖς, πανύμνητε σεμνή, μακαρίζομεν, ὅτι Θεὸν μακάριον ἔτεκες ἡμῖν, ὃν ἐν δυσὶ ταῖς οὐσίαις, μιᾷ δὲ ὑποστάσει ἀνυμνοῦντες βοῶμεν· Οἱ παῖδες, εὐλογεῖτε, ἱερεῖς, ἀνυμνεῖτε, λαός, ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φεῖσαί μου, Σώτερ ὁ τεχθεὶς καὶ φυλάξας τὴν τε κοῦσαν σε ἄφθορον μετὰ τὴν κύησιν, ὅταν καθίσῃς κρῖναι τὰ ἔργα μου, τὰς ἀνομίας παρορῶν, καὶ τὰς ἁμαρτίας μου ὡς ἀναμάρτητος, ἐλεήμων ὡς Θεός, καὶ φιλάνθρωπος. Ἐκ τοῦ καγόνος εἰς τὴν Κυριακὴν τῆς μνήμης τῶν ἁγίων προπατόρων Ἀδὰμ καὶ Ενας Ῥητῶν ἐνθέων ἀκούσωμεν, βοώντων τοῦ Χριστοῦ τὴν ἀνάδειξιν· ἰδοὺ γὰρ σπηλαίῳ τίκτεται, Κόρης ἐξ ἀπειρογάμου, οὗ τὸν φρικτὸν τόπον προμηνύει ἀστρολόγοις ὁ ἀστὴρ ἐπιφαινόμενος. Νῦν ἡ προσδοκία τῶν ἐθνῶν ἐκ Παρθένου προέρχεται, καὶ Βηθλεὲμ τὴν κεκλεισμένην ὑπανοίγει προστ φόρως Εδέμ, Λόγον σωματούμενον εἰσδεδεγμένη, καὶ φάτνῃ σαρκὶ ἐπανακλινόμενον. Νῦν ἡ ἀπολύτρωσις ἡμῶν ἐν φάτνῃ ἀνακλίνεται, καὶ σπαργανοῦται ὥσπερ νήπιον, καὶ Μάγοι ἀνατολῶν βασιλεῖς ἀφίκοντο, τοῦτον ὡς Θεὸν καὶ βασιλέα τεχθέντα ἐπὶ τῆς γῆς βλέψαι, προσκυνῆσαι συν δώροις πιστῶς.
col. 1261–1262page 110 of 116
PG 105:1261Ο πλήρης κενοῦται σαρκὶ δι' ἡμᾶς, καὶ ἀρχὴν ὁ προάναρχος δέχεται, πτωχεύει δὲ ὁ πλούσιος καὶ Λόγος ῶν Θεοῦ ἐν φάτνῃ τῶν ἀλέγων, προσκλίνεται ὡς. βρέφος, τῶν πάντων ἀνάπλασιν ἀπ' αἰῶνος ἐργαζόμενος. Νέον ἐπὶ γῆς παιδίον γνωρίζεται ὁ ὢν σὺν Πατρὶ ἀεὶ καὶ Πνεύματι, σπαργανοῦται δὲ ὁ τὴν γῆν σπαργανώσας ομίχλῃ σαφῶς, καὶ ἐν φάτνῃ τῶν ἀλόγων ἀνακέκλιται· τούτου νῦν προεορτάσωμεν γεγηθότες τὴν ἄσπορον γέννησιν. Ἰδού, καθώς προείπεν ὁ προφήτης, ἐν γαστρι συνέλαβεν ἡ ἀπειρόγαμος Θεόν, καὶ τεκεῖν σαφῶς ἐπείγεται ἐν σπηλαίῳ Βηθλεέμ, ᾧ πάντες ψάλλομεν Ὁ τῶν πατέρων Θεός, εὐλογητὸς εἶ. Ὤφθης ἐκ παρθενικῶν, Χριστέ, αἱμάτων σωμα τούμενος ἀῤῥήτῳ λόγῳ, καὶ ὡς βρέφος τέλειον ἐν σπηλαίῳ, ὑπερβολῇ εὐσπλαγχνίας, Ἰησοῦ, ἀποτικτό μενος· ἀστὴρ δέ σε πόῤῥωθεν ἐμήνυσεν ἀστρολόγοις Υμνεῖτε, πίστει κραυγάζουσι, καὶ ὑπερυψοῦτε Χριστὸν εἰς τοὺς αἰῶνας. Φορέσας με ἐκ τῆς Παρθένου προέρχεται, καὶ σπηλαίῳ τίκτεται Λόγος ὁ τοῦ Πατρὸς ἀσυγχύτως, χόρευε, ἡ κτίσις, φωναῖς εὐχαρίστως μεγαλύνουσα αὐτοῦ τὴν δι᾽ οἶκτον παναγίαν συγκατάβασιν. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα ἐλευθέριον, ἡμέρᾳ ι. Ως θρόνος πυρίμορφος, τὸν Κτίστην φέρεις, ὡς ἔμψυχος θάλαμος καὶ τερπνὸν παλάτιον, τὸν βασιλέα χωρεῖς γενόμενον ὅπερ ἡμεῖς, Θεοχαρίτωτε. Ράβδος δυνάμεως ἐβλάστησας τὸν Χριστὸν, ἐν ᾧ στηριζόμεθα· σὲ γὰρ ἐτύπου Ααρών ῥάβδος ποτέ βλαστήσασα, ἀγεώργητε ἁγνὴ, περιστερὰ ἀειπάρθενε.
col. 1263–1264page 111 of 116
PG 105:1263ο ο Ἐξέστησαν ὁρῶσαι ἀγγέλων στρατιαί, πῶς ὁ αθεώρητος μορφῇ τῇ καθ᾿ ἡμᾶς ἐκ σοῦ ὡράθη, Παρθένε Θεοκυήτορ, ὃν ἐκδυσώπει σωτηρίας ἀξιῶσαι πάντας τοὺς πιστῶς σε δοξαζομένους Ξενίζει πᾶσαν ἔννοιαν τὸ θαῦμά σου, ἁγνή· τικτεις γὰρ Θεὸν μετὰ σώματος, καὶ τὸν τροφέα τρέφεις γάλακτι, πεῖραν ἀνδρὸς μὴ γνοῦσα, αὐτὸς ὡς εἶδε μόνος. Αγιάσματος σκηνή δεδειγμένη, Μαρία, μιανθείσαν ἡδοναῖς τὴν ἀθλίαν μου ψυχὴν ἁγίασον, καὶ θείας δόξης μέτοχον ποίησον. Καθαρωτάτην μόνην σε ευρών, πανάμωμε, Λόγος καθαρώτατος Θεοῦ σου ἐκ γαστρὶς ἀποτεχθεὶς πα στοὺς καθαίρει μολυσμοῦ, Θεόνυμφε, προσγενομένου ἡμῖν ἐξ ἀκρασίας παθῶν. Ως όμβρος ἐν μήτρα σου κατῆλθεν ὁ Χριστὸς, καὶ πᾶσαν κατήρδευσε τὴν κτίσιν ἀληθῶς, ξηράνας, Παρθένε, θολερούς ποταμούς είδωλομανίας, ὁ μόνος εὐεργέτης. Φεῖσαι ἡμῶν τῶν ὑμνούντων σου, Κύριε, τὴν ἐκ Παρθένου ἀνέκφραστον γέννησιν, πειρασμῶν φυόμενος, καὶ παθῶν, καὶ θλίψεων ταῖς ἱκεσίαις αὐτῆς τοὺς σοὺς οἰκέτας, ὡς εὐεργέτης και μόνος φιλάνθρωπος. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Σεβα στιανὸν, καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ, ἡμέρᾳ τηʹ. Νέον ἀπεκύησας υἱὸν, τὸν πρὸ αἰώνων Πατρὶ
col. 1265–1266page 112 of 116
PG 105:1265συννοούμενον, φύσεως καινίσασα νόμους, ἁγνή, Παρθενομήτορ ἄχραντε, ἐν τῇ ὑπὲρ φύσιν σεπτῇ καὶ θείᾳ γεννήσει σου. Αγίασμα ώφθης νοητὸν τοῦ πάντας ἁγιάζοντος, καὶ καθαρόν, πανάμωμε, σκήνωμα· ἐκ σοῦ γὰρ ὤφθη θεὸς σαρκούμενος, καὶ διπλοῦς φύσεσι κόσμῳ γνωριζόμενος ἐν μιᾷ ὑποστάσει, Θεόνυμφε. Μένην σε πασῶν ἐκ γενεῶν ἐξελέξατο ὁ ὑπερούσιος Θεὸς, καὶ οὐσιώθη δι' ἡμᾶς γενόμενος άνθρωπος ὁ πλαστουργὸς τῆς ἀνθρωπίνης ὑπάρξεως, Θεογεννήτορ, πανάμωμε Δέσποινα. Ὑπέρφωσε τοῦ ἡλίου νεφέλη, πανάμωμε, ἀπέλασον τῆς ψυχῆς μου τὰ νέφη πρεσβείᾳ σου, καὶ τὸν νοῦν μου φώτισον τῇ ἀμελείᾳ σκοτισθέντα, όπως ὑμνῶ σε, πανύμνητε. Φθαρεῖσαν τὴν ἡμῶν ἐκ παραβάσεως οὐσίαν, ἀνε καίνισας, τὸν καινίζοντα τὰ πάντα θεϊκῷ μόνῳ τῷ βουλήματι κυήσασα, ἐν γυναιξὶν εὐλογημένη Θεοχα μίτωτε. Στάμνον χρυσήν, παναγίαν τράπεζαν τοῦ Θεοῦ ἄρτου τῆς ζωῆς, ὀνομάζομέν σε, ἁγνή, τόπον ἁγιά σματος, θρόνον ύψηλότατον, ἐν ᾧ Θεὸς ἀνεπαύσατο, ὁ αἰνετὸς τῶν πατέρων Θεός. Ωραιώθης τέξασα Θεὸν ὡραῖον καὶ Δεσπότην τὸν θείαις καταφαιδρύναντα ἀκτῖσι τοὺς βροτούς, ἁγνὴ, ξι κραυγάζομεν· Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα, τὸν Κύριον. Φρίττει νοερά στρατεύματα τὸ τοῦ Πατρὸς ὁρῶντα θεῖον ἀπαύγασμα, σοῦ ἐν ταῖς χερσὶν ἀνερμηνεύτως κρατούμενον, καὶ τὸ σὸν κεκτημένον ὁμοίωμα, ἵνα βροτούς θεώσῃ, Παρθενομήτορ ἀπειρόγαμε. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὸν ἅγιον μάρτυρα Βονιφάτιον, ἡμέρᾳ ιθ'. Τὸ ὄρος τοῦ Θεοῦ, Δανιήλ 8 προείδε, τὴν σκηνήν τὴν νοητήν, τὴν πλάκα τὴν σεπτήν, τὸ τῆς δόξης ἁγίασμα, τράπεζαν τὸν θεῖον ἄρτον τὴν χωρήσασαν, άσμασι τὴν ἁγίαν Παρθένον ὑμνήσωμεν. Εαυτὸν ἐκένωσεν ἐν τῇ γαστρί σου, μὴ κενώσας τοὺς Πατρικούς κόλπους ὁ ὑπερούσιος Θεὸς, καὶ σὺς υἱὸς ἐγένετο, πανάμωμε, σώζων τὸ ἀνθρώπινον. Παρθενίαν μετὰ τόκον ἐσφραγισμένην κατανοοῦσα, Κόρη, τὸν ἀφράστως τεχθέντα Λόγον ἐκ λαγόνων σου πιστῶς ἐμεγάλυνες. ο
col. 1267–1268page 113 of 116
PG 105:1267Ο Τύπου πάντος ἀπόπλυνον, Παρθένε, τὴν ἐμὴν ψυχὴν, βοῶ σοι, καὶ σῶσόν με, ἁγνή, ἡ τὸν ἀληθῆ Θεόν Σωτῆρα ἐπὶ γῆς σωματώσασα. Η βάτος σε προετύπου, πανύμνητε, πρότερον καιομένη, μηδαμῶς δὲ φλεγομένη, πάναγνε· καὶ γὰρ ὡς ἐκείνη οὐκ ἐφλέχθης Θεὸν σωματώσασα. Ἵνα φωναῖς αἰσίαις ὑμνολογῶ σε, Κόρη, παθῶν με ῥῦσαι ταῖς πρεσβείαις σου, κινδύνων, καὶ θλίψεων, καὶ πονηρῶν λογισμών, κακῶσαι με ζητούντων. Ἐπὶ σὲ τὴν ἁγνὴν ὁ ὑπέρθεος κατελθών, ὥσπερ οἶδε, σεσάρκωται, καὶ τοὺς βροτοὺς ἐθέωσε μελωδούν τας, Παρθένε. Πάντα τὰ ἔργα, εὐλογεῖτε, ὑμνεῖτε τὸν Κύριον. Φωτί με καταύγασον τῷ σῷ, πανάμωμε, τὸν ἐν σκότει συνεχόμενον τῆς ἁμαρτίας, Θεοτοκε, καὶ δίδου ἐν ἡμέρᾳ πορεύεσθαι ἐνθέων προσταγμάτων, Θεόνυμφε, όπως ὑμνω σε τήν πανύμνητον. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὰ προεόρτια τῆς κατὰ σάρκα γεννήσεως τοῦ Κυρίου, ἡμέρᾳ κ. Ἐδὲμ διανοίγεται, σοῦ γενομένου ἐκ κόρης θεό παιδος ἐν τῇ πόλει, Δέσποτα, τῇ Βηθλεὲμ ἐν σαρκί υμνολογούμεν τὴν φρικτὴν οἰκονομίαν σου. Αστρον ἤδη ἀνατέταλκεν ἐκ φυλῆς Ἰούδα, όπερ ἐπιγνόντες βασιλεῖς κινήσεις ἀνατολῶν ποιοῦνται, καὶ φθάσαι ἐπείγονται, όπως θεάσωνται Χριστὸν ἐν Βη Ο βλεὲμ σαρκὶ τικτόμενον. Πῶς δέξεταί σε, Λόγε, τικτόμενον σαρκὶ τὸ σπή λαιον μικρότατον καὶ λίαν εὐτελές; πῶς εἰλιθήσῃ σπαργάνοις, ὁ περιβάλλων πόλον νεφέλαις; πῶς ἐν φάτνῃ τῶν ἀλόγων ἐπανακλιθήσῃ ὡς νήπιον; Ἐδὲμ πάλαι κλεισθεῖσά μοι ἀνοίχθητι λοιπόν, βλέπουσα Χριστὸν σαρκὶ νηπιάσαντα, καὶ ἐν τῇ πόλει, ὡς ηὐδόκησε, τῆς Βηθλεὲμ ἐκ κόρης τικτόμενον Παρθένου. Ἐν σπηλαίῳ Βηθλεέμ Κόρη τίκτει ἐμφανῶς τὸν Θεὸν τὸν τοῦ παντὸς ποιητὴν, καὶ ὡς βροτόν ειλίξασα σπαργάνοις φάτνῃ ἐπανακλίνει νῦν. Ακουτισθῶμεν λόγων ἱερῶν· ὁ Κύριος τίκτεται παιδίον δι' ἡμᾶς, οὗ ἡ ἀρχὴ ἐπὶ τοῦ δίμου ἐγεννήθη, καὶ καλεῖται Αγγελος βουλῆς μεγάλης Πατρός, ἄρχων εἰρήνης Χριστός. Ως ώμοσε Κύριος, πεπλήρωκεν· ἰδοὺ, ἐκ σπέρματος δοὺς ἡμῖν Δαβὶδ τὴν ἑαυτοῦ Μητέρα Παρθένον, ἐξ ἧς βρέφος σαρκὶ ἐτέχθη ἐν πόλει Βηθλεὲμ ὑπὲρ λόγον. Φέρει Χριστὸν ὥσπερ μῦρον ἀκένωτον το νοητόν ἡ Παρθένος ἀλάβαστρον, καὶ τοῦτο προέρχεται ἐν σπηλαίῳ, πνεύματι ἀποκενῶσαι σαφῶς, ὅπως πλη ρώσῃ τῆς εὐωδίας αὐτοῦ τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὴν ἁγίαν μάρτυρα Ιου λιανὴν, τὴν ἐν Νικομηδίᾳ, ἡμέρᾳ κα'. Ἡ Παρθένος τὸν Πλαστουργὸν τῆς φύσεως τεκεῖν
col. 1269–1270page 114 of 116
PG 105:1269ἐπείγεται ἐν τῷ σπηλαίῳ, σάρκα ἐξ αὐτῆς καθ' ὑπόστασιν ἄῤῥητον ὑπερφυῶς φορέσαντα, ὅπως θεώσῃ τὸ ἀνθρώπινον. Ρυόμενος τοὺς βροτούς ὁ συμπαθὴς ἐκ τῆς ἁγ νῆς τίκτεται ἐν Βηθλεέμ, σπάργανα καθάπερ νή πιον δεχόμενος. Παρθενίαν μετὰ τόκον ἐσφραγισμένην ή Θεοτόκος βλέπουσα, θάμβει συσχεθεῖσα, «Τέκνον, ἀνεκραύγασε, πῶς νῦν σπαργανώσω σε, ψάμμῳ σπαργανοῦντα τὴν θάλασσαν;» Θαῦμα καινοπρεπές! Η Παρθένος ἐπείγεται ἡ ἄχραντος ἐν σπηλαίῳ Βηθλεὲμ τοῦ κυῆσαι Θεὸν ἐνανθρωπήσαντα. θάλασσαν σπαργανώσας ὁμίχλη βουλήματι κυοφορεῖται ὁ Κτίστης ἐκ Παρθένου κόρης, καὶ σπάργανα ὥσπερ βρέφος καταδέχεται κόσμον λυτρούμενος. Χαῖρε, χωρίον τοῦ ἀχωρήτου, Μητροπάρθενε· τοῦ τον γὰρ σαρκοφόρον μέλλεις δι᾿ ἡμᾶς ἐν σπηλαίῳ τίκτειν, ἄχραντε, ἐπανορθούμενον τῶν οἰκείων χει ρῶν τὸ πλαστούργημα. Νέρει τὴν ἐπίβασιν αὐτοῦ τιθεὶς ὁ Κύριος διὰ νεφέλης ἡμῖν Παρθένου τίκτεσθαι ἔρχεται, όπως λύσῃ τῶν ψυχῶν ἡμῶν τῆς ἁμαρτίας ζοφερά νέφη, βοῶντας αὐτῷ· Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου, τὸν Κύριον. Φέρουσα τὸν φέροντα πάντα, πρὸς Βηθλεὲμ ἔρχῃ, Παρθένε, τοῦτον καὶ κυῆσαι, καὶ φάτνῃ προσανα κλίναι καθάπερ νήπιον, τὴν τῶν βροτῶν ἀνάκλισιν διαφερόντως εργαζόμενον. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τὴν ἁγίαν μεγαλομάρτυρα Αναστασίαν, ἡμέρᾳ κβ'. Ο ο ο μάρτυρα Επ Πτωχεύει ὁ πλούσιος δι᾿ εὐσπλαγχνίαν ἐκ παρθένου τικτόμενος Μάγος εὐτρεπίζονται Ανατολῶν βασιλεῖς τοῦτον θεάσασθαι πιστῶς, καὶ προσκυνῆσαι σαρκί. Ωφθη ὁ ἀόρατος Θεὸς ὑπερφυώς τικτόμενος, δι᾿ εὐσπλαγχνίαν πολλὴν ἐκ σοῦ, Παρθενομήτορ, πτωχεύσας ὁ πλούσιος, ὅπως ἀθανασίαν τῶν ἀνθρώ των τὸ γένος πλουτήσῃ. Οὗτος μόνος ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ἐκ σοῦ, Παρθένε, σάρκα ὑπὲρ λόγον ἀληθῶς φορέσας, τεχθῆναι ἐν σπηλαίῳ ἐπείγεται, ὅπως με, οἶκον γενόμενον λη στῶν, δείξῃ ναὸν τοῦ θείου Πνεύματος. Απειρόγαμε Κόρη, τὸν τῇ χειρὶ φέροντα ἅπασαν τὴν κτίσιν, ἐν μήτρα φέρεις σαρχούμενον, ἂν καὶ τικτόμενον ἀνακλινεῖς ἐν τῇ φάτνῃ βρέφος καθορώμενον τὸν προαιώνιον. Ρήσεις ἤδη πεπλήρωνται τῶν προφητευόντων ἐν θείῳ Πνεύματι· ἡ Παρθένος γὰρ ἐπείγεται ἐν σπη λαίῳ τίκτειν τὸν παντέλειον. Σαρκοφόρος προέρχεται ἐκ τῆς φωτοφόρου νηδύος, ἄχραντε, Βασιλεὺς ὁ ἐπουράνιος, ὡς ἐν θρόνῳ φάτνῃ προσκλινόμενος. Νῦν ἦλθεν εἰς τὰ ἴδια, ἐν ξένῳ τοκετῷ Λόγος τοῦ Πατρὸς σωματούμενος ἐκ τῆς Παρθένου, καὶ ὡς νήπιον ὁρᾶται ἐν απηλαίῳ δι᾿ ἄκραν εὐσπλαγχνίαν. ο
col. 1271–1272page 115 of 116
PG 105:1271Σπηλαίῳ υπογαίῳ τεχθῆναι ἐκ τῆς Παρθένου, Χριστὸς κατεπείγεται. Αγαλλιάσθω ἡ σύμπασα κτίσις. ο Πόλις έμψυχε Θεοῦ, ἐν τῇ πόλει Βηθλεέμ ἀπο τίχτεις τὸν Χριστὸν, Θεοτόκε, ὑπὲρ νοῦν γενόμενον δι' εὐσπλαγχνίαν τέλειον ἄνθρωπον. Ἰώμενος τῶν ἀνθρώπων τὴν φύσιν τῇ ἀρχαία παραβάσει φθαρείσαν, δίχα φθορᾶς νέον τίκτεται βρέφος, καὶ σοῦ ἐν κόλποις ὡς θρόνῳ καθέζεται, ἀνύμφευτε, τῆς Πατρικῆς μὴ ἐκστὰς συνεδρίᾳ θεό τητος. Σεσαρκωμένος Λόγος ἐκ τῆς προέρχεται, ἄχραντε, νηδύος ὑπὲρ νοῦν, καὶ ἄρχεται ὁ προαιώνιος, καὶ φάτνῃ κεῖται σπαργανούμενος, καὶ διαλύει σειράς τῶν ἐγκλημάτων ἡμῶν. Θαῦμα διάνοιαν ἐκπλήττον, τὸ τελούμενον ἐκ σοῦ, Παρθενομήτορ· κύειν μέλλεις Θεὸν, καὶ φά τνῃ ἀνακλἶναι τὸν Χερουβὶμ ἀπρόσιτον, καὶ ἀχώ ρητον τῇ φύσει. Νῦν ἦλθεν ὁ Κύριος, ὁ πανταχού παρών, [ἐκ] παρθένου τικτόμενος ἐν πόλει Βηθλεέμ· ἀγάλλου, ἡ κτίσις, ὑπαντῶσα αὐτῷ, καὶ δοξολογοῦσα εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. "Ο θεοχαρίτωτε Κόρη, τέξεις βρέφος τὸν Ποιη τὴν τῶν αἰώνων, καὶ ἀναλλοίωτον, ἐν Βηθλεὲμ τῇ πόλε:, δι᾿ ἄφατον ἔλεος Φέροντα φύσιν βροτείαν, Παρθενομήτορ ἁγία, τίκτεις ἐν πόλει Βηθλεὲμ τὸν ὑπέρθεον Λόγον, καὶ γαλουχείς μητροπρεπῶς τὸν τρέφοντα ἅπασαν κτι σιν· ὡς δὲ πύρινος θρόνος τοῦτον φέρεις, παναγία, ἀνωτέρα Χερουβίμ. Φαιδρῶς πᾶσα ἡ κτίσις νῦν ἀγαλλιάσθω· ἡ Θεο τόκος τεκεῖν νῦν ἐπείγεται τὸν ἐκ Θεοῦ Θεὸν Λόγον, βροτόν γενόμενον. Ἐκ τοῦ κανόνος ἐν προεορτίᾳ τῆς γεννήσεως τοῦ Κυρίου, ἡμέρᾳ κγ'. Γνόντες σε βασιλέα ἐν γῇ ἀποτικτόμενον ἐκ Παρ θένου, οἱ βασιλεῖς Περσῶν, Λόγε Θεοῦ, μετὰ δώ ρων σπεύδουσι τοῦ προσκυνῆσαί σοι. Ζόφου εξαιρούμενος ἡμᾶς κακίας ὁ Χριστός, προέρχεται σαρκὶ τεχθῆναι ὡς ἄνθρωπος. Κατάρας παλαιᾶς λυτρούμενος τὸ ἀνθρώπινον ὁ Δεσπότης ἐκ σοῦ σαρκὶ τίκτεται, πανάχραντε, εὐ λογημένη· διὸ ἐν αἰνέσει σε δοξάζομεν, δόξαν ἡμῶν καὶ καύχημα τυγχάνουσαν. Νῦν ἤχει ἐν ἀλλοτρίῳ ὁ Χριστὸς σώματι ἐν τοῖς ἰδίοις· ξενωθῶμεν ἅπαντες τῶν ἀτίμων παθῶν, καὶ τοῦτον δεξώμεθα σαρκὶ τικτόμενον. Πῶς δέξεται, Βασιλεῦ, σε σμικρότατον σπήλαιον, γνώμῃ πτωχεύσαντα τὸν πλουτίζοντα τὰ σύμπαντα; πως βλέψει σε βροτῶν φύσις σωματούμενον; προσκυνοῦμεν τὴν σὴν συγκατάβασιν. Ὑμνοῦμέν σε τὴν πάντων αἰτίαν τῶν ἀγαθῶν, μόνη ἁγνή • σωματοφόρον γὰρ Λόγον ὑπερβολῇ χρη στότητος τέτοκας, οὗ τὴν γέννησιν προεμήνυσεν ἀστὴρ ἐν Βηθλεὲμ τῇ πόλει.
col. 1273–1274page 116 of 116
PG 105:1273Πραῖος ἐκ γαστρός σου προέρχεται τεχθῆναι ἀρ βήτῳ λόγῳ, καθωραῖσαι τὸ ἀνθρώπινον ἀφθαρσία, Παρθένε, θέλων ὁ ἀγαθοδότης Κύριος, ᾧ νῦν με λῳδοῦμεν· 'Υμνείτω τὸν Κύριον πᾶσα κτίσις, καὶ ὑπερυψούτω εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Φέρεις, Υιέ μου, ὅλην τοῦ πνεύματος τὴν ἰδέαν, καὶ πῶς σε φέρω ὅμοιον ἐμοὶ κατὰ πάντα γεγο νότα; ἔλεγεν ἡ ἀπειρόγαμος ἐμπληττομένη· ἣν ὡς Θεοῦ Μητέρα τιμήσωμεν, πιστοί, πάντες, καὶ ἐν αινέσει συμφώνως δοξολογήσωμεν. Ἐκ τοῦ κανόνος ἐν τῇ Κυριακῇ μετὰ τὴν Χρισ στοῦ γέννησιν, ἐν ᾗ ἐπιτελοῦμεν μνήμην του ἁγίου Ἰωσὴφ τοῦ μνήστορος τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Σαρκὶ Χριστὸν ἀπεκύησας, ἀγνή, ἐν Βηθλεέμ, ἀπειρόγαμε, σπαργάνοις αὐτὸν εἰλίξασα, οὗ τὴν ἐπιδημίαν καταπλαγείς Ἰωσὴφ σὺν φόβῳ μεγαλύνει, προσκυνεῖ τὴν τούτου δύναμιν. Σάρκα εἰληφότα ἐξ ἁγνῶν σου αἱμάτων, Παρθένε ἁγνὴ, καὶ ἐν σπηλαίῳ γεννηθέντα, καὶ ἐν φάτνῃ τεθέντα ἰδὼν Ἰωσὴφ ὁ δίκαιος τὸν καθ᾿ ἡμᾶς ὁρα θέντα Θεὸν ὕμνοις έμεγάλυνεν. Δύων τοῦ νοός σου προφανῶς ἐπέστη ὁ ἀόρατος ἀμφιβολίαν πᾶσαν, λέγων σοι· Μὴ φοβηθῇς, Ἰωσήφ, Μαριάμ τὴν ἄχραντον νῦν παραλαβεῖν. Γαστρὶ γὰρ φέρει τὸν φέροντα θεϊκῇ τούτου [αὐτοῦ] δυναστείᾳ τὰ σύμπαντα. Εὑρέθη, ὡς ἔφη προφήτης Δαβίδ, ἐν γαστρὶ ἡ ο ο Παρθένος χωρήσασα τὸν φύσει ἀπερίγραπτον Θεὸν Ἐμμανουὴλ, ὅπερ μὴ ἐννοήσας ὁ θεῖος ἐδιδάχθη Ἰωσὴφ ὑπ' ἀγγέλου, νυκτὶ καθεύδων ἀοίδιμος. Νέον ἐπὶ γῆς παιδίον εώρακας Παρθένου ἁγνῆς ἀποτικτόμενον τὸν προτέλειον καὶ πρὸ πάντων αἰώ νων ἐκφύντα Πατρός, καὶ ἀγγέλων ἀνυμνούντων τοῦτον ἤκουσας ἔνδον τοῦ σπηλαίου κείμενον, Ἰωσήφ, ἐπὶ φάτνης, πανεύφημε. Συμβόλοις ἱεροῖς σε τυπουμένην Ἰωσὴφ ὁ δίκαιος, Θεοχαρίτωτε ἁγνὴ, ἐγνωκώς ῥάβδῳ κληροῦταί σου τὴν μνηστείαν τὴν σεπτήν, ἐπιμνησθείς Ααρών τῆς βλαστησάσης ποτὲ ἁγίας ῥάβδου. ο Νόμου τὰς σκιὰς εἶδες ποθείσας τῇ τῆς χάριτος φωτοχυσίᾳ· φωτεινὴν νεφέλην, την Παρθένον, τὸν νοητὸν ἀνατέλλουσαν σαρκί "Ηλιον ἔβλεψας, καὶ ὥσπερ ἀστὴρ πάντας ἐφώτισας τοὺς βοῶντας, σοφέ Ἰωσήφ, ἑκάστοτε· Εὐλογείτω ἡ κτίσις πάσα τὸν Κύριον. Φυλάττουσαν τὴν παρθενίαν ἀκήρατον, τὴν ἁγνὴν ἐφύλαξας, ἐξ ἧς Θεὸς Λόγος εσαρκώθη, φυλάξας παρθένον αὐτὴν μετὰ γέννησιν ἀπόῤῥητον, μεθ᾿ ἧς, θεοφόρε Ἰωσήφ, ἡμῶν μνημόνευε. Ἐκ τοῦ κανόνος εἰς τοὺς ἁγίους δισμυρίους μάρτυρας, τοὺς ἐν Νικομηδείᾳ καέντας, ἡμέ ρα κη'. Υμνῶ σε, πανύμνητε εὐλογημένη, Θεὸν ὑπέρ ο
Continue reading PG 105: Theotica ex paracletica Graecorum →≣ entire volume
Index
Page scan enlarged

Notebook

Full View