Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.
Chapter ICaput Primum
col. 15–16page 1 of 82
PG 106:15μας Ἰωάς, μβ' Αμασίας, μγ' Οζίας, με Ιωάθαμ, 42 43 44 45 με Αχάζ, με Εζεκίας, ἐφ' οὗ ὁ Ἰσραὴλ αἰχμάλωτος ήχθη· μζ' Μανασσής, μην 'Αμών, μθ' Ιωσίας, ν' Ἰεχονίας, ὁ καὶ Ἰωακεὶμ, ὃς αἰχμάλωτος ήχθη εἰς Βαβυλῶνα· να' Σαλαθιήλ, νβ' Ζοροβάβελ, ἐφ' οἷς ἡ τοῦ Ἰούδα αἰχμαλωσία ἀνήχθη ὑπὸ βασιλέως Περσῶν· νγ' 'Ρησά, νδ' Ιωαννὰ, νε' Ιωλά, νς' Ιωρήχ, τζ' Σεμεί, νη Ματθαν, νθ' Ναγγαί, ξ' Σελήμ, ξα Ναούμ, Εξ' Αμώς, εγ Ματταθίας, ξδ' Ιωσήφ, ξε Ταννά, ξε' Μελχί, Εξ' Λευί, ξη' Ματθαν, ξθ' Ηλίο Ὁ Ἰωσήφ, ὁ τῆς παρθένου Μαρίας τῆς Θεοτόκου μνηστήρ, τῆς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν, τὸν προϋπάρχοντα Θεόν Λόγον, Θεὸν συναΐδιον τῷ Πατρὶ τετοχνίας. ΚΕΦΑΛ. Β. Όσοι γεγόνασιν ἀρχιερεῖς ἀπὸ τοῦ Δαρῶνος ἀρξάμενοι αρχιερεῖς ἀπὸ Τοῦ Ἰακὼβ τρίτος γέγονε παῖς Λευί, τοῦ δὲ Λευ Καἐθ, τοῦ δὲ Καὰθ Αμβραμ, ἐξ οὗπερ γίνονται Ααρών καὶ Μωϋσῆς. Καὶ ὁ μὲν Μωϋσῆς ἡγεμόνευσε τῆς τοῦ λαοῦ ἐξ Αἰγύπτου πορείας, Ααρών δὲ πρῶτος ἀρχιερεὺς ὑπὸ τοῦ Μωϋσέως χρίεται. σ' 'Ααρών, β' Ελεαζαρ, γ' Φινεές, δ' διέζερ, ε' Βοαχή, σ' αζή, ζ' Ηλία τ' ᾿Αχιτώβ. Εφ' οὗ ὁ Σαμουήλ προφήτης ἦν, καὶ ἱερεὺς ἄμα κριτὴς τοῦ λαοῦ Θ' Αχιμέλεχ, ὃς ἀναιρεῖται μετὰ τριακοσίων πεντ τήκοντα ἱερέων ὑπὸ τοῦ Σαούλ, διὰ τὴν τοῦ Δαβίδ δεξίωσιν. τ' Αδιαβὰρ, ὃς μόνος διασωθεὶς ἀπὸ τῶν ἀναιρεθέντων ἱερέων, κατέφυγεν ἐπὶ τὸν Δαβίδ. τα' Σαδώκ, ἐφ᾽ οὗ ὁ ναὸς ὑπὸ Σολομῶνος ᾠχου Σομήθη. ιβ' Αχιμάας, ιγ' 'Αζαρίας, ιδ' 'Ιωράμ. με Ιωδαέ. Οὗτος ἐζησεν ἔτη ἑκατὸν τριάκοντα, ὃς καὶ τὴν Γοδολίαν ἐξαλείψαι τὸ τοῦ Δαβὶδ γένος, βουλομένην ἀνείλε. ις' 'Αζιωράμ, ιζ' Φειδαῖος, την Σωβαίος, ιθ' Τῆλος, κ' Ἰώθαμος. και Ουρίας. Οὗτος ἐπὶ ᾿Αχαζ καὶ Εζεκίου ἱερά καυσεν. κι' Ικρή, κγ' Ιωασσή, κδ' Σελούμ. κι' Χελκίας, ὃς ἐπὶ τοῦ Ἰωσίου τοῦ εὐσεβοῦς βα σιλέως ἱεράτευσεν· χς' Σαραίας. κι' Ἰωσέδες, ἐφ᾽ οὗ ὁ λαὸς αἰχμάλωτος ὑπὸ τοῦ Ναβουχοδονόσορ ήχθη. κη' Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ἰωσέδεκ, ἐφ᾽ οὗ Ἰούδας ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας ὑπὲρ Κύρου ἀνήχθη, καὶ μετὰ τοῦ Ζοροβάβελ τοῦ λαοῦ προέστη. κι' Ἰωακείμ. Ἐπὶ τούτου νόμους Εσδρας ἀνέγνω Τ' Ελιασήφ. λα' Ἰωάχας, ἀφ᾽ οὗ τὰ κατὰ Ἐσθήρ καὶ Μαρδοχαῖον· λβ' 'Ιωάννης. Αγ Ἰαδδαίος, ἐφ' οὗ ὁ ἐν Γαρίζῃ. ναός ᾠκοδομήθη. ΤΕΙ, Α.
LIBELLUS MEMORJALIS.
46 Ezechias, sub quo populus captivus ductus est,
47 Manasses, 48 Amon, 49 Josias; 50 Jechonias,
alio nomine Joakim; qui captivus ductus est-B
bylonein, 54 Salathiel, 82 Zorobabel. Sub bis Juda
captivitas remissa est a Cyro rege Persarum,
53 Resa, 54 Joanna, 55 Jola, 56 Jorech, 57 Semee,
58 Matthan, 59 Nagga, 60 Selem, 61 Naum,
62 Amos, 63 Mattathias, 64 Joseph, 65. Janna,
66 Melchi, 67 Levi, 68 Matthan, 69 Holi.
μας Ἰωάς, μβ' Αμασίας, μγ' Οζίας, με Ιωάθαμ, 42 Amasias, 43 Ozias, 44 Boutham; 45 Achaz,
με Αχάζ, με Εζεκίας, ἐφ' οὗ ὁ Ἰσραὴλ αἰχμάλωτος ήχθη· μζ' Μανασσής, μην 'Αμών, μθ' Ιωσίας,
ν' Ἰεχονίας, ὁ καὶ Ἰωακεὶμ, ὃς αἰχμάλωτος ήχθη
εἰς Βαβυλῶνα· να' Σαλαθιήλ, νβ' Ζοροβάβελ, ἐφ' οἷς
ἡ τοῦ Ἰούδα αἰχμαλωσία ἀνήχθη ὑπὸ βασιλέως
Περσῶν· νγ' 'Ρησά, νδ' Ιωαννὰ, νε' Ιωλά, νς' Ιωρήχ,
τζ' Σεμεί, νη Ματθαν, νθ' Ναγγαί, ξ' Σελήμ,
ξα Ναούμ, Εξ' Αμώς, εγ Ματταθίας, ξδ' Ιωσήφ,
ξε Ταννά, ξε' Μελχί, Εξ' Λευί, ξη' Ματθαν, ξθ' Ηλίο
Ὁ Ἰωσήφ, ὁ τῆς παρθένου Μαρίας τῆς Θεοτόκου
μνηστήρ, τῆς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν,
τὸν προϋπάρχοντα Θεόν Λόγον, Θεὸν συναΐδιον τῷ
Πατρὶ τετοχνίας.
70 Joseph virginis Mariæ Deiparæ sponsus, qua
Dominum nostrum Jesum Christum, præexsisten -
tem Deum Verbum, Deum coæternum Patri genuit. -
ΚΕΦΑΛ. Β. — Όσοι γεγόνασιν ἀρχιερεῖς ἀπὸ CAP. II. — Quot fuerint pontifces ab Aarone facto
τοῦ Δαρῶνος ἀρξάμενοι αρχιερεῖς ἀπὸ CAP. II.
Τοῦ Ἰακὼβ τρίτος γέγονε παῖς Λευί, τοῦ δὲ Λευ
Καἐθ, τοῦ δὲ Καὰθ Αμβραμ, ἐξ οὗπερ γίνονται
Ααρών καὶ Μωϋσῆς. Καὶ ὁ μὲν Μωϋσῆς ἡγεμόνευσε τῆς τοῦ λαοῦ ἐξ Αἰγύπτου πορείας, Ααρών
δὲ πρῶτος ἀρχιερεὺς ὑπὸ τοῦ Μωϋσέως χρίεται.
σ' 'Ααρών, β' Ελεαζαρ, γ' Φινεές, δ' διέζερ,
ε' Βοαχή, σ' αζή, ζ' Ηλία
τ' ᾿Αχιτώβ. Εφ' οὗ ὁ Σαμουήλ προφήτης ἦν, καὶ
ἱερεὺς ἄμα κριτὴς τοῦ λαοῦ
Θ' Αχιμέλεχ, ὃς ἀναιρεῖται μετὰ τριακοσίων πεντ
τήκοντα ἱερέων ὑπὸ τοῦ Σαούλ, διὰ τὴν τοῦ Δαβίδ
δεξίωσιν.
τ' Αδιαβὰρ, ὃς μόνος διασωθεὶς ἀπὸ τῶν ἀναιρε
θέντων ἱερέων, κατέφυγεν ἐπὶ τὸν Δαβίδ.
τα' Σαδώκ, ἐφ᾽ οὗ ὁ ναὸς ὑπὸ Σολομῶνος ᾠχου
Σομήθη.
ιβ' Αχιμάας, ιγ' 'Αζαρίας, ιδ' 'Ιωράμ.
με Ιωδαέ. Οὗτος ἐζησεν ἔτη ἑκατὸν τριάκοντα,
ὃς καὶ τὴν Γοδολίαν ἐξαλείψαι τὸ τοῦ Δαβὶδ γένος,
βουλομένην ἀνείλε.
ις' 'Αζιωράμ, ιζ' Φειδαῖος, την Σωβαίος, ιθ' Τῆλος,
κ' Ἰώθαμος.
και Ουρίας. Οὗτος ἐπὶ ᾿Αχαζ καὶ Εζεκίου ἱεράκαυσεν.
κι' Ικρή, κγ' Ιωασσή, κδ' Σελούμ.
κι' Χελκίας, ὃς ἐπὶ τοῦ Ἰωσίου τοῦ εὐσεβοῦς βασιλέως ἱεράτευσεν· χς' Σαραίας.
κι' Ἰωσέδες, ἐφ᾽ οὗ ὁ λαὸς αἰχμάλωτος ὑπὸ τοῦ
Ναβουχοδονόσορ ήχθη.
κη' Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ἰωσέδεκ, ἐφ᾽ οὗ Ἰούδας ἀπὸ
τῆς αἰχμαλωσίας ὑπὲρ Κύρου ἀνήχθη, καὶ μετὰ τοῦ
Ζοροβάβελ τοῦ λαοῦ προέστη.
κι' Ἰωακείμ. Ἐπὶ τούτου νόμους Εσδρας ἀνέγνω
Τ' Ελιασήφ.
λα' Ἰωάχας, ἀφ᾽ οὗ τὰ κατὰ Ἐσθήρ καὶ Μαρ
δοχαίον· λβ' 'Ιωάννης.
Αγ Ἰαδδαίος, ἐφ' οὗ ὁ ἐν Γαρίζῃ. ναός ᾠκοδομήθη.
• Il Esdr.
ΤΕΙ,
Confer Josephum, Eusebium D. E. 1. 8. Nicephorum CPtanum in Chron. Ac inter recentiores
Seldenum 1. De success, in pontif. Voisiuum in Not.
initio.
Jacobi tertius filius fuit Levi. Levi Caathum genuit, hic Aubranium, ex quo orti sunt Aaron et
Μoyses. Ac Moyses quidem dur populi fuit iu profeetione ex Ægypto, Aaron autem primus in ponti
ficem ab ipso Moyse unctus est.
1 Aaron, 2 Eleazar, 3 Phinees, 4 Ebiezer, 5 Bocchi, 6 Oze, 7 Heti.
8 Achitol: sub quo Samuel erat propheta, ac
sacerdus simul et judex populi.
9 Achimelech: qui interfectus est cum trecen
tis quinquaginta sacerdotibus a Saul, eo quod Davidem suscepisset.
10 Abiathar: qui solus servatus ex peremptis sa
cerdotibus, confugit ad Davidem.
14 Sadoc, sub quo templum a Solomone constructum est.
12 Achimaas, 13 Azarias, 14 Joram.
15 Jodae. Iste vixit annos centum triginta: qui
et Godoliam, quæ Davidicum genus e medio tol--
lere nitebatur, interfecit.
16 Azioram, 17 Phidæus, 18 Sobæus, 19 Jelus,
20 Jothamus.
21 Urias. Iste sacerdotio functus est sub Achaz
et Ezecbia.
22 lore, 23 Joasse, 24 Selum.
25 Chelkias, qui pontificem agebat sub pio rege
Josia, 26 Saræas.
27 Josedek: sub quo populus captivus a Nabuchodonosor ductus est.
28 Jesus filius Josedek, sub quo Judas a captivitate per Cyrum remissus est: et cum Zorobabel
populo præfuit.
29 Joakim. Sub eo Esdras Leges· recensuit *,
30 Eliaseph.
31 Joachas: sub quo contigit historia-Esther et
Mardochæi, 32 Joannes.
33 Jaddæus. Ejus tempore ædificatum est templum in Garizim.
ad Pugion. fidei, et Calmetum in Lexic. et Come
Confer I. Reg. 11, 18, et infra cap. 8.
Confer Joseph. Α. J. x, 8.
Распознавание текста
col. 17–18page 2 of 82
PG 106:17λό ανίας, λε' Σίμων. λς' Ἐλεάζαρος, ἐφ' οὗ αἱ Βίβλοι τῶν Ἑβδομήκοντα, Πτολεμαίου τοῦ δευτέρου βουληθέντος, ἡρμηνεύθησαν· λζ' Μανασσῆς. λη' 'Ανανίας. Ἐπὶ τούτου τὰ δεινὰ ὑπὸ τοῦ ᾿Ανα τιόχου τοῦ Ἐπιφανοῦς ἐπὶ τῶν Μακκαβαίων συμ βέβηκε. λθ' Σίμων, μ' 'Ωνίας μα' Ιησούς, μβ' ανίας μγ' Αλκιμος, ὃν ᾿Αντίοχος κατέστησεν, οὐκ ὄντα τοῦ ἱερατικοῦ γένους, ἀνελὼν τὸν Ἀνίαν, ἐπὶ τού του Ἀνίας ὁ τοῦ Ἀνίου υἱὸς φυγών εἰς Αἴγυπτον, ναὸν ὅμοιον τῷ ἐν Ἱεροσολύμοις ᾠκοδόμησεν ἐν τῷ Ηλιουπολίτῃ νόμῳ μὲ Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος ἐκ τῶν Ασαμωναίου, με' Ιωνάθης ἀδελφὸς, μς' Σίμων ἀδελφὸς, μζ' Ιωάν νης, ὁ καὶ Ὑρκανός. μη' 'Αριστόβουλος, ὃς καὶ διάδημα πρῶτος περι τίθεται μθ' Ἰανναῖος, ὁ καὶ ᾿Αλέξανδρος. ν' Υρκανός, ἐφ' οὗ Πομπήϊος ὁ Ῥωμαίων βασι λεὺς τὸ ἱερὸν ἐπιβὰς τὰ κειμήλια ἀφείλετο να' 'Αντίγονος, δ; Πάρθους ἐπηγάγετο κατά Χρ κανοῦ, ὑπὸ Ἡρώδου ἐκβάλλεται τῆς ἱερωσύνης. νβ' 'Ανανῆλος, ὁ ὑπὸ Ἡρώδου κατασταθεὶς οὐκ ὢν τοῦ ἀρχιερατικοῦ γένους. νγ' 'Αριστόβουλος, ὃν Ηρώδης καθίστησι τὸν 'Ἀνάνηλόν ἐξομοσάμενος· καὶ πάλιν δολοφονήσας τὸν ᾿Αριστόβουλον, καθίστησι τὸν ᾿Ανανῆλον. νδ Πάλιν 'Ανανῆλος, νε Ἰησοῦς ὁ τοῦ Φαυδῆ, Ο νς' Σίμων ὁ Ἡρώδου κηδεστής, να' Ματθίας. νη' Ιώσηππος, κατὰ τὴν τῆς νηστείας ἡμέραν, ἀντὶ Ματθίου νθ' ώζαρος, ξ Ελεάζαρος, ἐφ' οὗ Ηρώδης ἀπέθανε ξα᾽ Ἰησοῦς ὁ τοῦ Σεὲ, Εβ' "Ανανος. Οὗτός ἐστιν ὁ Καϊάφα πενθερός. Εγ' 15 μαῆλος ὁ τοῦ Βιαβή, εδ' Ελεάζαρος 'Ανάνου, ξε' Σι μων καθήμου. ξς Καϊάφας, ὁ καὶ Ἰώσηππος, ἐφ' οὗ τὸ σωτή ριον πάθος, ὁ Κύριος ἡμῶν ὑπέμεινε. Εξ' Ιωνάθης Ανάνου, ξη' Θεόφιλος ἀδελφός, Εθ' Σίμων Βοήθου, ο πάλιν Ιωνάθης ὁ ᾿Ανάνου, σα' Ματθίας ἀδελφός, οβ' Ηλὶ ὁ νέος, ογ' Ιώσηππος Κάμη, ὁδ' ᾿Ανανίας ὁ τοῦ Νεβεδαίου, σε Ιωνάθης, ος' Ισμαήλος Φαβίου, οζ' Ιώσηππος ὁ Κάμης. απ' "Ανανος 'Ανάνου, ὁ Ἰάκωβον ἀποκτείνας τὸν δίκαιον, τὸν ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου. Τούτῳ καὶ ὁ Παῦ λος εἶπε· Τύπτειν σε μέλλει ὁ Θεὸς, τοῖχε κεκο νιαμένε. οθ' Ἰησοῦς ὁ Γαμαλιήλ. π' Ματθίας Θεοφίλου, ἐφ' οὗ ὁ πρὸς Ῥωμαίους πόλεμος ἀρχὴν ειλήφει, τους ὀγδόου Κλαυδίου. πα' Φιναῖος, ἐφ᾽ οὗ ἡ πόλις καὶ ὁ ναὸς καὶ τὸ ἔθνος ὑπὸ Τίτου ἑάλω, καὶ πάντα κατὰ τὸν ναὸν κατ ελύθη.
34 Onias, 35 Simon.
JOSEPPI
36 Eleazarus, sub quo septuagintaviralis Bibliorum versio facta est, volente Ptolemæo secundo,
57 Manasses.
38 Ananias. Sub hoc contigerunt funesta res illae
ab Antiocho Illustre, quæ in Maccabaicis commemorantur.
59 Simon, 40 Onias, 41 Jesus, 42 Onias.
45 Alcimus, quem Antiochus constituit, quamvis non esset de genere pontificali; sublato Onia.
Rjus tempore Onias Oniæ filius in Ægyptum fugiens, templum simile Hierosolymitano ædificavit
in nomo Heliopolitico.
44 Judas Maccabæus ex gente Asamonæa, 45 Jonathes frater, 46 Simon frater, 47 Joannes, qui
et Hyrcanus.
48 Aristobulus, qui primus diadema capiti imposuit, 49 Jannaeus, sive Alexander.
50 Hyrcanus, sub quo Pompeius Romanorum
imperator templum ingressus sacras supellectiles
abstulit.
51 Antigonus, qui Partbos adduxerat contra
Hyrcanum, ab Herode sacerdotio pellitur.
52 Ananelus ab Herode creatus, quamvis non
pontificalis generis.
53 Aristobulus, quem Herodes suffecit Ananelo
pontißcatum ejurare coacto. Ac rursum per dolum
interfecto Aristobulo, Ananelum restituit.
54 Iterum Ananelus, 55 Jesus filius Phaube,
6 Simeon Herodis affinis, 57 Matthias.
58 Joseppus, pro die Jejunii, vice Matthiæ, 59 Jozarus, 60 Eleazarus, sub quo Herodes decessit,
61 Jesus illius Sce, 62 Ananus. llic est Caiphæ
socer ', 63 Ismaelus Glius Biabe, 64 Eleazarus
Anani, 65 Simon Cathemi.
G6 Caiplas, qui et Joseppus: sub quo salutarem passionem Dominus noster sustinuit.
67 Jonathes Anani, 68 Theophilus frater, 69 Simon Boethi, 70 Iterum Jonathes filius Anani,
71 Matthias frater, 72 Heli junior, 73 Joseppus
Kame, 74 Ananias flius Nebedai, 75 Jonathes,
76 Ismaelus Phabii, 77 Joseppus filius Kames.
78 Ananus Anani, qui Jacobum interfecit justum, fratrem Domini. Haic et Paulus dixit:
Verberaturus est te Deus, paries dealbate *, 79 Jesus flius Gamaliel.
8. Matthias Theophili: sub quo bellum cum Romanis initium accepit, anno octavo Claudii.
81 Phinæus, sub quo civitas et templum ac natio a Tito capla est, et universa cum templo interierunt.
* Luc. 111, 2; soan. xvını, 13.
• Act. xxi, 3.
Simonis frater Joseph. ibid. x11, 4.
Qui et Menelaus, Jesu frater. Confer Joseph.
bid. xv, 3, 11. Machab. iv, 26.
Joseph, ib. xii, 6.
Joseph. xi, 19, xx, 8.
λό ανίας, λε' Σίμων.
λς' Ἐλεάζαρος, ἐφ' οὗ αἱ Βίβλοι τῶν Ἑβδομήκοντα,
Πτολεμαίου τοῦ δευτέρου βουληθέντος, ἡρμηνεύθη
σαν· λζ' Μανασσῆς.
λη' 'Ανανίας. Ἐπὶ τούτου τὰ δεινὰ ὑπὸ τοῦ ᾿Ανα
τιόχου τοῦ Ἐπιφανοῦς ἐπὶ τῶν Μακκαβαίων συμ
βέβηκε.
λθ' Σίμων, μ' 'Ωνίας μα' Ιησούς, μβ' ανίας
μγ' Αλκιμος, ὃν ᾿Αντίοχος κατέστησεν, οὐκ ὄντα
τοῦ ἱερατικοῦ γένους, ἀνελὼν τὸν Ἀνίαν, ἐπὶ τού
του Ἀνίας ὁ τοῦ Ἀνίου υἱὸς φυγών εἰς Αἴγυπτον,
ναὸν ὅμοιον τῷ ἐν Ἱεροσολύμοις ᾠκοδόμησεν ἐν τῷ
Ηλιουπολίτῃ νόμῳ
μὲ Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος ἐκ τῶν Ασαμωναίου,
με' Ιωνάθης ἀδελφὸς, μς' Σίμων ἀδελφὸς, μζ' Ιωάν
νης, ὁ καὶ Ὑρκανός.
μη' 'Αριστόβουλος, ὃς καὶ διάδημα πρῶτος περιτίθεται μθ' Ἰανναῖος, ὁ καὶ ᾿Αλέξανδρος.
ν' Υρκανός, ἐφ' οὗ Πομπήϊος ὁ Ῥωμαίων βασιλεὺς τὸ ἱερὸν ἐπιβὰς τὰ κειμήλια ἀφείλετο
να' 'Αντίγονος, δ; Πάρθους ἐπηγάγετο κατά Χρ
κανοῦ, ὑπὸ Ἡρώδου ἐκβάλλεται τῆς ἱερωσύνης.
νβ' 'Ανανῆλος, ὁ ὑπὸ Ἡρώδου κατασταθεὶς οὐκ
ὢν τοῦ ἀρχιερατικοῦ γένους.
νγ' 'Αριστόβουλος, ὃν Ηρώδης καθίστησι τὸν 'Ανα
νῆλον ἐξομοσάμενος· καὶ πάλιν δολοφονήσας τὸν
᾿Αριστόβουλον, καθίστησι τὸν ᾿Ανανῆλον.
νδ Πάλιν 'Ανανῆλος, νε Ἰησοῦς ὁ τοῦ Φαυδῆ,
Ο νς' Σίμων ὁ Ἡρώδου κηδεστής, να' Ματθίας.
νη' Ιώσηππος, κατὰ τὴν τῆς νηστείας ἡμέραν,
ἀντὶ Ματθίου νθ' ώζαρος, ξ Ελεάζαρος,
ἐφ' οὗ Ηρώδης ἀπέθανε ξα᾽ Ἰησοῦς ὁ τοῦ Σεὲ,
Εβ' "Ανανος. Οὗτός ἐστιν ὁ Καϊάφα πενθερός. Εγ' 15μαῆλος ὁ τοῦ Βιαβή, εδ' Ελεάζαρος 'Ανάνου, ξε' Σιμων καθήμου.
ξς Καϊάφας, ὁ καὶ Ἰώσηππος, ἐφ' οὗ τὸ σωτή
ριον πάθος, ὁ Κύριος ἡμῶν ὑπέμεινε.
Εξ' Ιωνάθης Ανάνου, ξη' Θεόφιλος ἀδελφός,
Εθ' Σίμων Βοήθου, ο πάλιν Ιωνάθης ὁ ᾿Ανάνου,
σα' Ματθίας ἀδελφός, οβ' Ηλὶ ὁ νέος, ογ' Ιώσηππος
Κάμη, ὁδ' ᾿Ανανίας ὁ τοῦ Νεβεδαίου, σε Ιωνάθης,
ος' Ισμαήλος Φαβίου, οζ' Ιώσηππος ὁ Κάμης.
απ' "Ανανος 'Ανάνου, ὁ Ἰάκωβον ἀποκτείνας τὸν
δίκαιον, τὸν ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου. Τούτῳ καὶ ὁ Παῦ
λος εἶπε· Τύπτειν σε μέλλει ὁ Θεὸς, τοῖχε κεκονιαμένε. οθ' Ἰησοῦς ὁ Γαμαλιήλ.
π' Ματθίας Θεοφίλου, ἐφ' οὗ ὁ πρὸς Ῥωμαίους
πόλεμος ἀρχὴν ειλήφει, τους ὀγδόου Κλαυδίου.
πα' Φιναῖος, ἐφ᾽ οὗ ἡ πόλις καὶ ὁ ναὸς καὶ τὸ
ἔθνος ὑπὸ Τίτου ἑάλω, καὶ πάντα κατὰ τὸν ναὸν κατ
ελύθη.
Consentit Dio lib. xxxvi. Adversatur Joseph.
Joseph. xv, 8. Scilicet quando aliqua ímpuritate vel alio impedimento laborabat pontifex,
nec poterat in magno die Expiationis cæremonias
agere, sufficiebatur ci saganus, aut vicarius.
Распознавание текста
Chapter IICaput II
col. 19–20page 3 of 82
PG 106:19ΚΕΦΑΛ. Γ. Τίνες οἱ ἐκ τοῦ Κάτω γενόμενοι, Α' καὶ εἰς ἑβδόμην γενεὰν ἀνέκαθεν. α΄. Κάϊν, β' Ενώχ, γ' Γαϊαδάδ, δ' Μαίηλ, ε' Μαθουσάλα, ς' Λάμεχ. ζ' Ἰωβὴλ καὶ Ἰουβάλ καὶ Θοβέλ. Ἐπὶ δὲ τούτων ἡ πανόλεθρος τοῦ Κάϊν γέγονε δια φθορά. ΚΕΦΑΛ. Δ'. - Τίνες οἱ ἐκ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐν τῇ κιβωτῷ διασωθέντες. Νῶς, καὶ υἱοὶ τρεῖς, Σήμ, Χαμ, Ἰάφεθ, καὶ αἱ τούτων τέσσαρες γυναίκες. ΚΕΦΑΛ. Ε. - Τίνες εἰσὶν οἱ τοῦ Ἰακὼβ παῖδες, οἱ τοῦ λαοῦ πατριάρχαι. Εκ μὲν Λείας· Ῥουδιμ, Συμεών, Λευί, Ἰούδας, σάχαρ, Ζαβουλών. Ἐκ δὲ Ῥαχήλ. Βενιαμίν Ἐκ δὲ Βαλλῆς, Δάν, Νεφθαλείμ. Ἐκ δὲ Ζελφής, Γάδ, Ασσήρ. Οὗτοι ἐν σε ψυχαῖς κατέβησαν εἰς Αἴγυπτον. ΚΕΦΑΛ. Γ'. Τίνες εἰσὶν οἱ οδ' οἱ μετὰ τοῦ Ἰακώβ εἰς Αἴγυπτον καταλύσαντες α' Ρουβὶμ ὁ πρωτότοκος, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ Ενώς, Φαλλούς, Ασρώμ, Χάρμης. β' Συμεών, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· Τεμουήλ, Παμηνών, Ἰακείμ, Σαὰρ, Σαούλ. γ Λευΐ, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· Γεδεών, Καάθ, Μεραρί. 8 Ἰούδας, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ. Σηλώμ καὶ Φαρές. Υιοι δὲ Φαρές· Ἐσρώμ, Ιεμουήλ. ε' σάχαρ, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· Θωλά, Φουά, Ἰασοῦμ, Αμράμ. ς Ζαβουλών, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· Σέδερ, 'Αλλώμ, Αιήλ. Οὗτοι ἐκ Λείας, λ' ζ Γάδ, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· Σαφών, Αγγής, Σαν νῆς, Βοασαμών, Δίδης, 'Αρώ, 'Αδδής, 'Αροήλ. η Ασήρ, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· εμναεσσοῦ, Ιεούλ, Μαρία, Σάρρα ἀδελφή. Υἱοὶ δὲ Μαρίας· Χορὲ καὶ Μαλχιήλ. Οὗτοι ἐκ Ζέλφης, ιζ'. Ο Ιωσήφ, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τεχθέντες ἐν Αἰγύ πτη - Μανασσῆς καὶ Ἐφραίμ, Σουτάλ, Ταλιμμένες. ι Βενιαμίν, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· Βαλλά, Φοὺς, Εδήλ. Υιοί Βαλλά· Γηρά, Νεομάν, Ἰαχής, Ρώς, Μαμφήν. Υιοι Γηρά· 'Αράδ. Οὗτοι ἐκ τῆς Ρα χήλ, ιη'. ια Δὲν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· Ἀσώμ. το Νεφθαλείμ, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· 'Ασιήλ, Γωϊνή, Ασσάς, Συλλήμ. Οὗτοι ἐκ Βαλλῆς, ζ'. Ὁμού οβ'. Καὶ ὁ πατὴρ Ἰακώβ, καὶ Δείνα ἡ θυγάτηρ, καὶ Λεία ὁμοῦ ψυχαί οι. ΚΕΦΑΛ. Ζ. - Τίνες οἱ τοῦ Σαμουήλ πρόγονοι ἱερατικοί σ' Κορέ, ὁ ἐπισυστὰς ἐπὶ Μωϋσή, β' τούτου υἱός, Ελκανά, γ' Εναεδ, δ' Ελιάδ, ε' Ιεραὰμ, σ' Ελ Η Ἰωσὴφ και,
ΚΕΦΑΛ. Γ. Τίνες οἱ ἐκ τοῦ Κάτω γενόμενοι, Α' CAP. III. — Quinam ex Cain nati sunt ab origine ad
καὶ εἰς ἑβδόμην γενεὰν ἀνέκαθεν.
septimam usque generationem.”
α΄. Κάϊν, β' Ενώχ, γ' Γαϊαδάδ, δ' Μαίηλ, ε' Μαθουσάλα, ς' Λάμεχ. ζ' Ἰωβὴλ καὶ Ἰουβάλ καὶ Θοβέλ.
Ἐπὶ δὲ τούτων ἡ πανόλεθρος τοῦ Κάϊν γέγονε διαφθορά.
ΚΕΦΑΛ. Δ'. - Τίνες οἱ ἐκ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐν
τῇ κιβωτῷ διασωθέντες.
Νῶς, καὶ υἱοὶ τρεῖς, Σήμ, Χαμ, Ἰάφεθ, καὶ αἱ
τούτων τέσσαρες γυναίκες.
ΚΕΦΑΛ. Ε. - Τίνες εἰσὶν οἱ τοῦ Ἰακὼβ παῖδες,
οἱ τοῦ λαοῦ πατριάρχαι.
1 Cain, 2 Enoch, 3 Gaiadad, 4 Maiel, 5 Mathusala, 6 Lamech, 7 Jobel et Jubal et Thobel. Sub-'
his vero omnimodum contigit Cainitarum exterminium..
CAP. IV.
· Quinam servati sunt a diluvio in arca.
Noe, et filii tres, Semn, Cham, Japheth, horumque uxores quatuor '.
CAP. V. Qui sunt Jacobi filii, patriarchæ populi.
Ex Lia: Rubim, Symeon, Levi, Judas, Issachar,
Εκ μὲν Λείας· Ῥουδιμ, Συμεών, Λευί, Ἰούδας,
σάχαρ, Ζαβουλών. Ἐκ δὲ Ῥαχήλ. Βενιαμίν Zabulon. Ex Rachel: Joseph, et Benjamin. Ex
Ἐκ δὲ Βαλλῆς, Δάν, Νεφθαλείμ. Ἐκ δὲ Ζελφής,
Γάδ, Ασσήρ. Οὗτοι ἐν σε ψυχαῖς κατέβησαν
εἰς Αἴγυπτον.
ΚΕΦΑΛ. Γ'. Τίνες εἰσὶν οἱ οδ' οἱ μετὰ τοῦ
Ἰακώβ εἰς Αἴγυπτον καταλύσαντες
α' Ρουβὶμ ὁ πρωτότοκος, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ·
Ενώς, Φαλλούς, Ασρώμ, Χάρμης.
β' Συμεών, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· Τεμουήλ, Παμηνών,
Ἰακείμ, Σαὰρ, Σαούλ.
γ Λευΐ, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· Γεδεών, Καάθ, Μεραρί.
8 Ἰούδας, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ. Σηλώμ καὶ Φαρές.
Υιοι δὲ Φαρές· Ἐσρώμ, Ιεμουήλ.
ε'
σάχαρ, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· Θωλά, Φουά, Ιασουμ, Αμράμ.
ς Ζαβουλών, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· Σέδερ, 'Αλλώμ,
Αιήλ. Οὗτοι ἐκ Λείας, λ'
ζ Γάδ, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· Σαφών, Αγγής, Σαννῆς, Βοασαμών, Δίδης, 'Αρώ, 'Αδδής, 'Αροήλ.
η Ασήρ, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· εμναεσσοῦ, Ιεούλ,
Μαρία, Σάρρα ἀδελφή. Υἱοὶ δὲ Μαρίας· Χορὲ καὶ
Μαλχιήλ. Οὗτοι ἐκ Ζέλφης, ιζ'.
Ο Ιωσήφ, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τεχθέντες ἐν Αἰγύ
πτη - Μανασσῆς καὶ Ἐφραίμ, Σουτάλ, Ταλιμμένες.
ι Βενιαμίν, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· Βαλλά, Φοὺς,
Εδήλ. Υιοί Βαλλά· Γηρά, Νεομάν, Ἰαχής, Ρώς,
Μαμφήν. Υιοι Γηρά· 'Αράδ. Οὗτοι ἐκ τῆς Ραχήλ, ιη'.
ια Δὲν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· Ἀσώμ.
το Νεφθαλείμ, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· 'Ασιήλ, Γωϊνή,
Ασσάς, Συλλήμ. Οὗτοι ἐκ Βαλλῆς, ζ'. Ὁμού οβ'. Καὶ
ὁ πατὴρ Ἰακώβ, καὶ Δείνα ἡ θυγάτηρ, καὶ Λεία -
ὁμοῦ ψυχαί οι.
ΚΕΦΑΛ. Ζ. - Τίνες οἱ τοῦ Σαμουήλ πρόγονοι
ἱερατικοί
σ' Κορέ, ὁ ἐπισυστὰς ἐπὶ Μωϋσή, β' τούτου υἱός,
Ελκανά, γ' Εναεδ, δ' Ελιάδ, ε' Ιεραὰμ, σ' Ελ-
* Η Petr. 11, 5. * Act. vi, 14.
Deest Ἰωσὴφ και, Joseph et, vitio typogr.,
nt versio Fabriciana ostendit,
Fabric. vertit septuaginta duæ, male. Vide
fequens caput..
Balla: Dan, Nephthalim. Ex Zelpha: Gad, Asser..
Isti in Lxxv animabus descenderuut in Ægyptum *;
CAP. VI.
Quinam sunt isti LXXV qui cum Jacob:
in Egyptum profecti sum.
1 Rubim primogenitus, et filii ejus; Enos, Plallus, Asrom, Clarmes.
2.Symeon, et filii ejus; Jemuel, Jamenoth, Jacim,
Saar, Saul.
3 Levi, et alii ejus: Gedeon, Caath, Merari.
4 Judas, et filii ejus: Selom et Phares. Filii
porro Phares; Esrom, Jemuel.
5 Issachar, et filii ejus: Thola, Phua, Jasum
Amram.
6 Zabulon, et alii ejus: Seder, Allom, Lel.
Isti ex Lia, xxx.
7 Gad, et alii ejus: Saphon, Agges, Saunes,
Boasamon, Dides, Aro, Addes, Aroel.
8 Aser, et filii ejus: Jemnassu, Jeul, Maria,
Sarrha soror. Filii porro Mariæ; Choreb et Mulchiel. Isti ex Zelpha, xvii.
9 Joseph, et filii ejus in Ægypto progeniti: Manasses ct Ephraim, Sutal, Talimmedee.
10 Benjamin, et filii ejus.: Balla, Plus, Ebel.
Filii Balla; Gera, Neoman, Jaches, Ros, Mamphen,
Filii Gera; Arad. Isti ex Rachel, xviii.
11 Dan, et filii ejus: Asom.
12 Nephthalim, et filii ejus.: Asiel, Goyne, Assas, Syllem. Isti ex Balla, vi. Universim omnes.
Lxxii. Et pater Jacob, et Dina filia atque Lia,.simul anime Lxxv.
CAP. VIL.
Quinam fuerunt Samuelis progenitoressacerdotales:
1 Core, qui seditionem concitavit sub Moyse,
2 Hujus filius, Elcana, 3 Enaed, 4 Eliad, 5 Jeraam,
Confer Genes. XLVI.
Forte Zara, quintus filius Judæ, ex Gen. xlvt..
12 a librariis hic omissus est.
Gonfer I. Paral. v.
Распознавание текста
col. 21–22page 4 of 82
PG 106:216 7: & κανά, ζ' Σαμουήλ, ἐξ οὗ γεγόνασιν υἱοὶ δύο Ἰωήλ καὶ Ἰσαμινά. Καὶ δωροληπτοῦντες, οὐκ ἄξιοι τῆς πατρικῆς διαδοχῆς εἶναι ἐκρίθησαν. η οι ΚΕΦΑΛ. Η'. Τίνες οἱ τοῦ Ηλι πρόγονοι ἱερατικοί. α' Καάθ, β' 'Αβιτώμ, γ' 'Αβιμέλεχ, δ' 'Αβιάθαρ, ε' Οὐριοῦ, σ' καὶ Ναθαν, ζ' Ἠλι, ἐξ οὗ γεγόνασιν υἱοὶ δύο, υφνὴ καὶ Φινεές, οἱ τάς θυσίας ἐντρυφῶντες, ἀναιροῦνται ἐν πολέμῳ τῶν ἀλλοφύλων. ΚΕΦΑΛ. Θ'. Τίνες οἱ τοῦ Ἰεζεκιήλ τοῦ προφή του πρόγονοι ἱερατικοί. α' Ιωδας, β' Φαδιαίας, γ' 'Αμορβίας, δ' Καχώρ, ε' Σαμουέ, ς' Ἐφεδλά, ζ' Μελχιοῦ, η' Αλώμ, θ' Γου μορφίας, ι' Βαρούχ, ια' Σοφονίας, ιβ' Μασσαίας, ιγ' Χελκίας, ιδ' Βουζή, ιε' Ἰεζεκιήλ, ὁ ἐν τῇ αἰχμ αλωσίᾳ τοῦ Ἰούδα προφητεύσας ἐν Βαβυλώνι, ΚΕΦΑΛ. Ι'. Τίνες οἱ Ἱερεμίου τοῦ προφή του πρόγονοι ἱερατικοί. α' 'Ααρών, β' Φινεές, γ' υξίας, δ Ραζαζάς, ε Μωριάδ, σ' Αμωρίας, ζ' 'Αμητών, η Σεδούκ, θ' ᾿Αχιμὰς, ι' τούτου υἱὸς Ηλίας ο προφήτης καὶ Σαλώμ, τα' Σαλώμου υἱός, Ιωράμ, ιβ' Αμὼς καὶ Ἰω δας, ιγ' Σεδεκίας υἱὸς Ιωδας, ιδ᾽ Ἰωήλ, ιε' Ουρίας, ις' Νηρή, ιζ' Σαλώμ, τη Χελκίας, ιθ' Ιερεμίας, ὁ τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν τῇ Ἰουδαία προφητεύσας. ΚΕΦΑΛ. ΙΑ΄. Η Ο Τίνες οἱ τοῦ λαοῦ κριτα μετά τὴν ὑπὸ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ γεγενημένην τῆς γῆς διανέμησιν, γενόμενοι. σ' Χουσαραθών ποταμῶν Συρίας βασιλεύς. β' Γοθονιήλ κριτής. γ΄ Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ Διγλων βασιλεύς Μωα βιτῶν. δ' 'Αώδ κριτής. τ' Ιαβὴς βασιλεύς Χαναάν. 5' Δεβόρρα προφῆτις σὺν Βαράκ. ζ' Μαδιναῖοι ἔθνος. η' Γεδεών κριτής. Ο 'Αβιμέλεχ κριτής τ' θωλὰ κριτής. τα Ειρ κριτής. β' 'Αμμονῖται έθνος. ιγ' εφθας κριτής. ιδ' Εασεβών κριτής. τ' Αλλων κριτής. ις' 'Αβδών κριτής. τζ' Αλλόφυλοι. της Σαμψών κριτής. [ ιθ' Σεμενὰρ κριτής. κ' 'Αναρχία. και Καὶ Σπαὶρ κριτής.] ΧVΙΙ, 6, Χ, 1, πχι, 24.
JOSEPPI
6 Blcana, 7 Samuel: ex quo nati sunt duo filii, & κανά, ζ' Σαμουήλ, ἐξ οὗ γεγόνασιν υἱοὶ δύο Ἰωήλ
Joel et Isamina: qui cum munera acciperent, haud καὶ Ἰσαμινά. Καὶ δωροληπτοῦντες, οὐκ ἄξιοι τῆς
πατρικῆς διαδοχῆς εἶναι ἐκρίθησαν.
1 digni paterna successione sunt habiti.
CAP. VIII.
Quinam sunt Heli progenitores sacerdotales.
1 Caath, 2 Abitom, 3 Abimelech, 4 Abiathar,
5 Uriu, 6 et Nathan, 7 Heli, ex quo nati sunt filii
duo, Ophine et Phinees, qui in sacrificia lascivientes
interficiuntur in bello Philistino.
CAP. IX. Quinam fuerunt progenitores Ezechielis
prophetæ sacerdotales.
1 Jodae, 2 Phadnæas, 3 Amorrhias, 4 Zachor,
5 Samue, 6 Ephedla, 7 Melchiu, 8 Alom, 9 Gomorrhias, 10 Baruch, 11 Sophonias, 12 Massas, η
13 Chelcias, 14 Buze, 15 Jezechiel. Qui in captivitate Juda vaticinatus est Babylone.
CAP. X.
- Quinam fuerunt Jeremia propheta progenitores sacerdotales.
1 Aaron, 2 Phinees, 3 Ozias, 4 Razazas, 5 Moriad, 6 Amorias, 7 Ametob, 8 Seduc, 9 Achimas,
10 Hujus flius Elias propheta οι Salom, 11 Salomi
Blius, foran, 12 Amos et Jodae, 13 Sedecias filius
Jodae, 14 Joel, 15 Urias, 16 Nere, 17 Salom, 18 Chefcias, 19 Jeremias, qui captivitatem in Judaa prophetavit.
CAP. XI.
Τίνες οἱ τοῦ Ηλι πρόγονοι
ἱερατικοί.
α' Καάθ, β' 'Αβιτώμ, γ' 'Αβιμέλεχ, δ' 'Αβιάθαρ,
ε' Οὐριοῦ, σ' καὶ Ναθαν, ζ' Ἠλι, ἐξ οὗ γεγόνασιν
υἱοὶ δύο, υφνὴ καὶ Φινεές, οἱ τάς θυσίας ἐντρυφῶν
τες, ἀναιροῦνται ἐν πολέμῳ τῶν ἀλλοφύλων.
ΚΕΦΑΛ. Θ'. Τίνες οἱ τοῦ Ἰεζεκιήλ τοῦ προφή
του πρόγονοι ἱερατικοί.
α' Ιωδας, β' Φαδιαίας, γ' 'Αμορβίας, δ' Καχώρ,
ε' Σαμουέ, ς' Ἐφεδλά, ζ' Μελχιοῦ, η' Αλώμ, θ' Γου
μορφίας, ι' Βαρούχ, ια' Σοφονίας, ιβ' Μασσαίας,
ιγ' Χελκίας, ιδ' Βουζή, ιε' Ἰεζεκιήλ, ὁ ἐν τῇ αἰχμ
αλωσίᾳ τοῦ Ἰούδα προφητεύσας ἐν Βαβυλώνι,
ΚΕΦΑΛ. Ι'.
Τίνες οἱ Ἱερεμίου τοῦ προφή
του πρόγονοι ἱερατικοί.
α' 'Ααρών, β' Φινεές, γ' υξίας, δ Ραζαζάς,
ε Μωριάδ, σ' Αμωρίας, ζ' 'Αμητών, η Σεδούκ,
θ' ᾿Αχιμὰς, ι' τούτου υἱὸς Ηλίας ο προφήτης καὶ
Σαλώμ, τα' Σαλώμου υἱός, Ιωράμ, ιβ' Αμὼς καὶ Ἰωδας, ιγ' Σεδεκίας υἱὸς Ιωδας, ιδ᾽ Ἰωήλ, ιε' Ουρίας,
ις' Νηρή, ιζ' Σαλώμ, τη Χελκίας, ιθ' Ιερεμίας, ὁ τὴν
αἰχμαλωσίαν ἐν τῇ Ἰουδαία προφητεύσας.
Quinam fuerunt populi judices post
divisionem terræ a Jesu Nave factam.
↑ Chusarathon rex Mesopotamiæ Syriæ.
2 Gothoniel judex.
3 Jesus Nave'. Æglon res Moabilarum “.
4 Aod judex.
3 Jabes fex Chanaan 11.
6 Deborra prophelissa cum Barac.
Η Madianitica gens 19.
8 Jedeon-judex.
9 Abimelech judex.
40 Thola judex.
11 Ir judex.
12 Ammonilica gens 15.
43 Jephthæ judex.
14 Essebon judex.
45 Alon judex.
16 Abdon Judex.
17 Philisthai 1.
48 Sampson judex.
(19 Semenar judex.
20 Interregnum ".
21 Et Samir judex.)
Ο
Τίνες οἱ τοῦ λαοῦ κριτα μετά
τὴν ὑπὸ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ γεγενημένην τῆς γῆς
διανέμησιν, γενόμενοι.
σ' Χουσαραθών ποταμῶν Συρίας βασιλεύς.
β' Γοθονιήλ κριτής.
γ΄ Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ Διγλων βασιλεύς Μωαβιτῶν.
δ' 'Αώδ κριτής.
τ' Ιαβὴς βασιλεύς Χαναάν.
5' Δεβόρρα προφῆτις σὺν Βαράκ.
ζ' Μαδιναῖοι ἔθνος.
η' Γεδεών κριτής.
Ο 'Αβιμέλεχ κριτής
τ' θωλὰ κριτής.
τα Ειρ κριτής.
β' 'Αμμονῖται έθνος.
ιγ' εφθας κριτής.
ιδ' Εασεβών κριτής.
τ' Αλλων κριτής.
ις' 'Αβδών κριτής.
τζ' Αλλόφυλοι.
της Σαμψών κριτής.
[ ιθ' Σεμενὰρ κριτής.
κ' 'Αναρχία.
και Καὶ Σπαὶρ κριτής.]
• Jud. ut, 8. 20 ibid.,12.
st Jud. 19,
** Jud. vi, 1. 1 Jud. x, 7.
** Jud. x111, 1.
1 Juu.
ΧVΙΙ, 6, Χ, 1, πχι, 24.
Confer Zeltnerum in Judices
Videtur insititius.
Quæ uncinis includuntur cum absint, typographico certe errore, ex versione Fabriciana hue
revocavimus. Cæterum de his silent Scriptura, Josephus et Clemens, Strom. 1, p. 324.
Распознавание текста
Chapter VIII - XICaput VIII - XI
col. 23–24page 5 of 82
Caput III - VII
PG 106:23κβ'. Εἰρήνη και Σαμανίας κριτής. Μετὰ δὲ τούτους, ἱερεῖς ἔκριναν τὸν λαόν, Πλὶ καὶ Σαμουήλ, μεθ' οὓς βασιλεῖς. ΚΕΦΑΛ. ΙΒ. Τίνες ἐβασίλευσαν τοῦ λαοῦ 192). σ' Σαούλ, β' Δαβίδ, γ' Σολομών, δ' Ροβοάμ, ἐφ' οὗ ἐμερίσθη ἡ βασιλεία· ε' 'Αβια, ς' 'Ασά, ζ' Ιωσα τοῦ Οχοζίου, τα Ιωάς, ιβ' Αμασίας, ιγ Οζίας, ιδ' Ἰωθαμ, ιε' 'Αχάς, ις' Εζεκίας, ιζ' Μανασσῆς, της Αμώς, τον Ιωσίας κ' Ιωακείμ, και εχου σία τοῦ Ἰούδα ἐγεγόνει, καὶ ὁ ναὸς ἐνεπρήσθη. ΚΕΦΑΛ. ΙΓ'. - Τίνες βασιλεῖς γεγόνασι τοῦ Ἰσραὴλ μετὰ τὴν ἀπὸ Ιούδα διαίρεσιν. σ' Ιεροβοάμ, β' Ναδάς, γ' Βατσά, δ' Ελὰ, σ' Ζαμ Ιηοῦ, κα' Ἰωάχας, ιβ' Ἰωάς, ιγ' Ιεροβοάμ, ιδ' Ζα χαρίας, ιε' Σελλίμ, ις' Μανασσής, ιζ' Φακεσίας, την ἐννάτῳ ἔτει καθαίρεσις τῆς βασιλείας γέγονε. Τίνες προφῆται γεγόνασιν ἐν τῷ θείῳ λόγῳ, οἱ καὶ τὰς προφητείας ἐγγράφους πεποίηνται. σ' Μωϋσῆς, β' Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυῆ, γ' Δαβίδ, δ Σα λομών, εν Ησαΐας, ς Ἱερεμίας, ζ' Ἰεζεκιήλ, η Δανιήλ, θ' 'Αμώς, ιβ' εν Ἰωνᾶς, τον Μιχαίας, ιε' Ναούμ. ις' 'Αββακούμ, ιζ. Σοφονίας, την Αγγαίος, εθ' Ζαχαρίας, κ Μαλα χίας. Οὗτοι μὲν οἱ εἴκοσι εγγράφους κατέλιπον αὐτῶν τὰς προφητείας. Τίνες δὲ γεγόνασιν ἄλλοι προφῆται, οἱ μὴ ἐν γράμμασιν αὐτῶν καταλείψαντες τὰς προφητείας. α' 'Αδάμ, β' Νώε, γ' Αβραάμ, δ' Ίσαακ, ε' Ια κωδ, ς' Ελδάδ, ζ' καὶ Μηδάδ, η' Σαμουήλ, θ' Γάδ, ι Νάθαν, ια' 'Αχίας ὁ Σιλονίτης, ιβ' Σαμαίας υἱὸς Ανανί, ιγ' Σαλαμίν, ιδ' ᾿Ανανίας, ιε' Ηλίας, ις Ελισσαίος, ιζ' Μιχαίας υἱὸς εμβλα, τη 'Ἀβδαδών, τθν Βουζή, κ' Ουρίας, και Σαμαίας. κλ' αδών ὁ ἐπὶ τοῦ Ἱεροβοάμ τὴν πτῶσιν ΣΙΝΙ,
κβ'. Εἰρήνη και Σαμανίας κριτής. Μετὰ δὲ
τούτους, ἱερεῖς ἔκριναν τὸν λαόν, Πλὶ καὶ Σαμουήλ,
μεθ' οὓς βασιλεῖς.
ΚΕΦΑΛ. ΙΒ. Τίνες ἐβασίλευσαν τοῦ λαοῦ 192).
σ' Σαούλ, β' Δαβίδ, γ' Σολομών, δ' Ροβοάμ, ἐφ'
οὗ ἐμερίσθη ἡ βασιλεία· ε' 'Αβια, ς' 'Ασά, ζ' Ιωσαgàɩ, ŋ' 'Iwpiµ, 8' 'Oxočlaç, l' Fodohla yuvh, phtne
τοῦ Οχοζίου, τα Ιωάς, ιβ' Αμασίας, ιγ Οζίας,
ry'
ιδ' Ἰωθαμ, ιε' 'Αχάς, ις' Εζεκίας, ιζ' Μανασσῆς,
της Αμώς, τον Ιωσίας κ' Ιωακείμ, και εχου
viaç, xߪ Eedexlaç, ¿p' o₺ xať †j ševrépa alxµalwσία τοῦ Ἰούδα ἐγεγόνει, καὶ ὁ ναὸς ἐνεπρήσθη.
zov
ΚΕΦΑΛ. ΙΓ'. - Τίνες βασιλεῖς γεγόνασι τοῦ
Ἰσραὴλ μετὰ τὴν ἀπὸ Ιούδα διαίρεσιν.
σ' Ιεροβοάμ, β' Ναδάς, γ' Βατσά, δ' Ελὰ, σ' Ζαμ
6ph, s' 'Aµ6ph,?' 'Ax¤à6, ŋ' 'OxoÇía;, 0' Twρàµ,
• Ιηοῦ, κα' Ἰωάχας, ιβ' Ἰωάς, ιγ' Ιεροβοάμ, ιδ' Ζαχαρίας, ιε' Σελλίμ, ις' Μανασσής, ιζ' Φακεσίας,
την ἐννάτῳ ἔτει καθαίρεσις
cv' Taxet, 10' 'Doŋk, ou tváry Tes & xabalpeois
τῆς βασιλείας γέγονε.
KESAA. IA'. Τίνες προφῆται γεγόνασιν ἐν τῷ
θείῳ λόγῳ, οἱ καὶ τὰς προφητείας ἐγγράφους
πεποίηνται.
σ' Μωϋσῆς, β' Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυῆ, γ' Δαβίδ, δ Σα
λομών, εν Ησαΐας, ς Ἱερεμίας, ζ' Ἰεζεκιήλ,
η Δανιήλ, θ' 'Αμώς, ιβ'
7' Savih), 6′ Dont, l' 'Iwhì, ta' 'Aµ, ''A6,
εν Ἰωνᾶς, τον Μιχαίας, ιε' Ναούμ. ις' 'Αββακούμ,
ιζ. Σοφονίας, την Αγγαίος, εθ' Ζαχαρίας, κ Μαλα
χίας. Οὗτοι μὲν οἱ εἴκοσι εγγράφους κατέλιπον
αὐτῶν τὰς προφητείας.
KE+AA. IE'. Τίνες δὲ γεγόνασιν ἄλλοι προφῆται, οἱ μὴ ἐν γράμμασιν αὐτῶν καταλείψαντες
τὰς προφητείας.
α' 'Αδάμ, β' Νώε, γ' Αβραάμ, δ' Ίσαακ, ε' Ιακωδ, ς' Ελδάδ, ζ' καὶ Μηδάδ, η' Σαμουήλ, θ' Γάδ,
ι Νάθαν, ια' 'Αχίας ὁ Σιλονίτης, ιβ' Σαμαίας υἱὸς
Ανανί, ιγ' Σαλαμίν, ιδ' ᾿Ανανίας, ιε' Ηλίας,
ις Ελισσαίος, ιζ' Μιχαίας υἱὸς εμβλα, τη 'Αβδαδών, τθν Βουζή, κ' Ουρίας, και Σαμαίας.
κλ' αδών ὁ ἐπὶ τοῦ Ἱεροβοάμ τὴν πτῶσιν
22. Pax, et Samaniae judlex. Post hos judica -
runt populum sacerdotes Heli et Samuel, ac deinde
fuere reges.
CAP. XII.
Quinam fuerunt reges populi.
་
1 Saul ", 2 David ", 3 Salomon 18, 4 Roboam sub
quo scissum est regnum ", 5 Abia 2, 6 Asa”,
7 Josaphat ", 8 Joram ", 9 Ochozias ", 10 Godolia mulier, Ochoziæ mater ", 11 Joas ", 12 Amasias ", 13 Ozias ", 14 Joatham ", 15 Achaz ",
16 Ezekias ª, 17 Manasses ", 18 Amos ", 19 Josias ", (Joachaz ", 20 Joakim ", 21 Jechonias ",
22 Sedecias. Sub quo contigit secunda Judæ
ptivitas, et templum conflagravit 38.
CAP. XIII.
'
Quinam fuerunt reges Israel postquam ab Juda divulsus est.
1. Jeroboam”, 2 Nadab ", 3 Baasa ", 4 Ela “
5 Zambre ", 6 Ambre", 7 Achaab ", 8 Ochozias **,9 Joram*, 10 Jeu *8, 11 Joachas ", 12 Joas **,
$",
13 Jeroboam *, 14 Zacharias ", 15 Sellim *,
16 Manasses ", 17 Phecesias ", 18 Phacee",
19 Osee, cujus anno nono contigit eversio regni”.
CAP. XIV. Quinam fuerunt 'prophetæ in verbo
divino qui et prophetias scripto consignarunt.
1 Moyses, 2 Jesus Nave, 3 David, 4 Salomon,
5 Isaias, 6 Jeremias, 7 Jezeciel, 8 Daniel, 9 Osee,
10 Joel, 11 Amos, 12 Abdiu, 13 Jonas, 14 Michæas,
15 Naum, 16 Abbacum, 17 Sophonias, 18 Aggæus,
19 Zacharias, 20 Malachias. Hi viginti Litteris commendatas reliquerunt suas prophetias.
CAP. XV.
CAP. XV. Quinam fuerunt alii prophetæ, "qui
nequaquam suas prophetias in scriptis reliquerunt.
1 Adam, 2 Noe, 3 Abraham, 4 Isaac, 5 Jacon,
6 Eldad", 7 et Medad, 8 Samuel, 9 Gad, 10 Nathan, ii Achias Silonites ", 12 Samæas filius
Anani ** 13 Salamin, 14 Ananias, 15 Elias,
16 Elisæus, 17 Michæas filius Jembla ¸", 18 Abdadon ". 19 Huze, 20 Urias, 21 Samæas.
、
22 Jadon, qui sub Jeroboam ruinam altaris Be1. Reg. XIII, 4. " II. Reg, v, 4; III. Reg. 11, 11. 18 III.Reg. vi, 1; II. Paral, ix,
19 III. Reg.
x1, 43, xiv, 21; II. Par. x11, 43; III: Reg. XII, 16. 2011 Reg. xv, 1'; II. Paral. xi, 2. ** III Reg. *♥ 9;
II. Paral. xv, 1. HI Reg. xxir, 41; II Par. xx. 31. "IV. Reg. viii, 46; II. Paral. xxı, 4.
» IV. Reg.
VIII, 25; II. Paral. xxit, Ï. 15 IV Reg. xi, 1; II Paral. xxii, 40. ** IV. Reg. xii, 4; Par. xxix, 20.
IV. Reg. XIV, 4; II. Par. xxv, f. 28 IV. Reg. xv, 4; II. Paral, xxvi, 3. Ibid. 32; Il Paral.
xxvn, 1. so IV. Reg. xvi, 1; ll. Par. xxvi, 1." IV. Reg. xv, 2: II. Par, xxvIII, 27; xxix, 1. " IV.
Reg. 11, 21; 11. Par. xxxiii. 4. IV. Reg. xxı, 18; II. Par. XXXIII, 20. " IV. Reg. xxit, 1; II Par.
8 IV. Reg. xx, 30; fl. Paral. xxxvi, 1. "IV. Reg. xxi, 34; II. Paral. xxxvs, 4.»7 }
V. Reg. xxiv, 6; II. Paral. xxxvı, 8. 38 IV. Reg. xxiv, 16; Paral. xxIVI, 10. Jerem. xxxvII, 1, LG, 4.
11. Reg. 111, 20; II. Par. x, 16. ** III. Reg. xv, 25. * ibid. 33. III. Reg. xvI, 8. ibid. 15.
ibid. 29. ** ¡ll Reg. xx#}, 52. IV. Reg. 1, 4. 48 IV. Reg. ix, 13.
49 IV. Reg.
ΣΙΝΙ, 1. ** Ibid. 10. IV. Reg. xiv, 23. IV. Reg. xv, 8. 3 lbid 13. Ibid. 17,
8 lbid. 23.
** Ibid. 27. * ¡V. Reg. xvi1, 1, 23, xviii, 9. ** Num. xi, 26» II. Paral. ix, 19; I. Reg. xiv, 3. III.
Reg. xi, 29. ** II. Paral. x11, 15. «III. Reg. xxnı, 8. II. Paral. xvm, 7. "II. Paral. xi, 15.
"ibid. 23.
Quæ bellum Benjaminiticum, ut videtur,
excepit, Jud. xx, segg.
Confer. Schmidt, in Reges.
Hic Amanuenses videntur emisisse Joachaz.
Confer. Cod. pseudepigr, V. T., pag. 896.
Vide Joseph. Ant. Jud. lib. vii, cap. 3,
n. 9, Coteler. Pair. App. tom. I, p. 294.
Распознавание текста
col. 25–26page 6 of 82
PG 106:25τοῦ ἐν Βεθήλ θυσιαστηρίου, καὶ τὴν καθαίρεσιν τῆς τοῦ Ἰσραὴλ πολιτείας προφητεύσας. Καὶ ἐπὶ τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου, κγ' Ζαχαρίας, ὁ τοῦ βαπτιστοῦ Ἰωάννου πατήρ κ. Συμεών, κε' Ιωάννης ὁ Βαπτιστής, κς' Αγαβος. Καὶ ἄλλοι ἐπὶ τοῦ Ἰσραὴλ γεγόνασι προφῆται. κζ' 'Δίας, κη' ['Ιηοῦ υἱὸς 'Ανανί. ΚΕΦΑΛ. 14'. Τίνες προφήτιδες γυναῖκες γε γόνασιν. σ' Σάββα, β' 'Ρεβέκκα, γ' Μαρία ή τοῦ Μωϋσέως ἀδελφή, δ' Σεπφόρα ἡ τοῦ Μωϋσέως γυνή, ε' Δεβόρρα, ἡ τὸν Βαρὰκ ἐπὶ τὸν πόλεμον στείλασα, ς' Ολδα, τ' Αννα ἡ τοῦ Σαμουήλ μήτηρ. Καὶ ἐπὶ τῆς πα ρουσίας τοῦ Κυρίου· η Ελισάβετ, καὶ Μαρία Η Θεοτόκος, καὶ "Αννα θυγάτηρ Φανουήλ ἐκ φυλῆς Ασήρ. ΚΕΦΑΛ. ΙΖ'. Α'. Τίνες εὐσεβεῖς γεγόνασι βασι λεῖς. α' Δαβίδ, β' Ασά, γ' Ιωσαφάτ, δ' Εζεκίας, ε΄ Ἰωσίας. Σολομὼν δὲ καὶ Οζίας πρὸς τὸ γῆρας ὠλιγώρησαν, ὁ μὲν γυναιξὶν ἐθνικαῖς ὑπαχθεὶς, ὁ δὲ ἱερατεύσασθαι ὑπερηφανήσας. Β'. Τίνες βασιλεῖς ἐδυσσέβησαν. α' Ιωράμ, β' Οχοζίας, γ' Ιωάς, δ' Αμασίας, ε' Ἰωάθαμ, ς' "Αχαζ, ζ' Μανασσῆς, η Αμών, θ' Ἰάχας, ι' Σεδεκίας. Σαούλ δὲ ὁ τῆς βασιλείας ἐναρξάμενος, φθονῶν τῷ Δαβὶδ ἐξέπεσε τῆς εὐσε βείας, καὶ Θεοῦ ἀνηκούστησε, καὶ τέλος ἐγγαστρι Ο μύθῳ προσπέφευγε. ΚΕΦΑΛ. ΙΗ'. — Τίνες ψευδοπροφῆται ἐν τῷ λαῷ γεγόνασι. α' Σεδεκίας υἱὸς Κανά, ὁ μετὰ τῶν τετρακοσίων ψευδοπροφητῶν τῆς Ιεζάβελ ἀπατῶν τὸν ᾿Αχαάβ εἰς τὴν Ῥεμώθ, πόλιν τοῦ Γαλαάδ, παρά ληψιν. β' Οἱ ν τῆς Ἰεζάβελ προφῆται, οὓς Ηλίας ἀπὸ ελέγξας, διὰ τοῦ λαοῦ διεχειρίσατο. γ Πασχώρ, ὁ τὸν Ἱερεμίαν ἐγκλείσας ἐν φυλακῇ, ὡς πρὸς τὸν Ναβουχοδονόσορ καταφεύγοντα. δ' 'Ανανίας υἱός ᾿Αλώμ, ὁ τὰ τοῦ Ἱερεμίου ξύ λινα κλοιὰ συντρίψας, ἐν ὑποδείγματι τοῦ τὸν Βα βυλώνιον συντρίβεσθαι. εʹ Σαμαίας, ὁ ἐν Βαβυλῶνι αἰχμάλωτος, ὁ καὶ Σου φονίᾳ τῷ ἱερεῖ γράφων ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, τιμωρεῖσθαι τὸν Ἱερεμίαν, ὡς τοῖς ἐν Βαβυλώνι γράφοντα, τὴν αἰχμαλωσίαν ἀποτείνειν. ς' 'Αχαβ υἱὸς Κουλίου. ζ' Καὶ Σεδεκίας Μπατίου κατὰ τοῦ Ἱερεμίου προφητεύοντες. Ἰοῦ, υἱὸς 'Ανανίου,
JOSEPPI
thelici, eversionemque reipublica Isracliticae pro- τοῦ ἐν Βεθήλ θυσιαστηρίου, καὶ τὴν καθαίρεσιν τῆς
phetavit. In adventu autem Domini fuerunt:
23 Zacharias, Joannis baptistae pater, 24 Symeon,
25 Joannes baptista, 26 Agabus ". Alii etiam in
Israel fuerunt prophetæ, 27 Aias ", 28 Jeu flius
Anani.
CAP. XVI.
Quaenam fuerunt prophetantes mulieres.
1 Sarrha, 2 Rebecca, 3 Maria Moysis soror,
4 Sepphora Moysis uxor, 5 Deborrha, que Baracum ad bellum misit, 6 Olda, 7 Anna Samuelis
mater. Et in adventu Domini fuerunt: 8 Elisabet,
et Maria Deipara, et Anna Phanuelis filia de tribu
Aser.
CAP. XVII. — 1. Qui reges pii fuerunt.
1 David, 2 Asa, 3 Josaphat, 4 Ezekias, 5 Josias.
Salomon vero et Ozias in senectute Dei jura contempserunt, dum prior mulieribus ethnicis emancipatus est, alter sacerdotale munus obire ausus est.
II. Quinam reges impie egerunt.
1 Joram, 2 Ochozias, 3 Joas, 4 Amasias, 5 Joatham, 6 Achaz, 7 Manasses, 8 Amon, 9 Jachas,
10 Sedecias. Saul porro qui primus regnavit, dumn
invidia in David movetur, a pietate excidit, Deoque
inobediens fuit: ac tandem ad ventriloquam confugit.
CAP. XVIII. — Quinam in populo fuerunt falsi propheta.
1 Sedecias filius Chana, qui cum quadringentis
prophetis Jezabelis Achabum decipiens induxit ad
expeditionem contra Remoth urbem Galaad “.
2 Prophetæ Jesabelis cccc. quos Helias convictos,
per manum populi interfecit.
3 Paschor, qui Jeremiam inclusit in carcere,
tanquam qui ad Nabuchodonosor vellet confugere **.
4 Ananias filius Alom, qui Jeremiæ lignea juga
confregit ad imaginem futuræ Babylonii contritionis e
τοῦ Ἰσραὴλ πολιτείας προφητεύσας. Καὶ ἐπὶ τῆς
παρουσίας τοῦ Κυρίου, κγ' Ζαχαρίας, ὁ τοῦ Βαπτι
στοῦ Ἰωάννου πατήρ κ. Συμεών, κε' Ιωάννης ὁ
Βαπτιστής, κς' Αγαβος. Καὶ ἄλλοι ἐπὶ τοῦ
Ἰσραὴλ γεγόνασι προφῆται. κζ' 'Δίας, κη' ['Ιηοῦ
υἱὸς 'Ανανί.
Τίνες προφήτιδες γυναῖκες γε
γόνασιν.
σ' Σάββα, β' 'Ρεβέκκα, γ' Μαρία ή τοῦ Μωϋσέως
ἀδελφή, δ' Σεπφόρα ἡ τοῦ Μωϋσέως γυνή, ε' Δεβόρρα,
ἡ τὸν Βαρὰκ ἐπὶ τὸν πόλεμον στείλασα, ς' Ολδα,
τ' Αννα ἡ τοῦ Σαμουήλ μήτηρ. Καὶ ἐπὶ τῆς πα
ρουσίας τοῦ Κυρίου· η Ελισάβετ, καὶ Μαρία Η
Θεοτόκος, καὶ "Αννα θυγάτηρ Φανουήλ ἐκ φυλῆς
Ασήρ.
ΚΕΦΑΛ. ΙΖ'. Α'. Τίνες εὐσεβεῖς γεγόνασι βασιλεῖς.
α' Δαβίδ, β' Ασά, γ' Ιωσαφάτ, δ' Εζεκίας,
ε΄ Ἰωσίας. Σολομὼν δὲ καὶ Οζίας πρὸς τὸ γῆρας
ὠλιγώρησαν, ὁ μὲν γυναιξὶν ἐθνικαῖς ὑπαχθεὶς, ὁ
δὲ ἱερατεύσασθαι ὑπερηφανήσας.
Β'. Τίνες βασιλεῖς ἐδυσσέβησαν.
α' Ιωράμ, β' Οχοζίας, γ' Ιωάς, δ' Αμασίας,
ε' Ἰωάθαμ, ς' "Αχαζ, ζ' Μανασσῆς, η Αμών,
θ' Ἰάχας, ι' Σεδεκίας. Σαούλ δὲ ὁ τῆς βασιλείας
ἐναρξάμενος, φθονῶν τῷ Δαβὶδ ἐξέπεσε τῆς εὐσε
βείας, καὶ Θεοῦ ἀνηκούστησε, καὶ τέλος ἐγγαστρι
Ο μύθῳ προσπέφευγε.
5 Samæas Babylone captivus, qui etiam scripsit
Jerosolyman ad Sophoniam sacerdotem ut puniretur Jeremias, tanquam qui scriberet ad degentes
Babylone, diu comperendinandam esse captivitatem ".
6 Achab filius Kuliæ ".
7 Et Sedekias filius Maasiæ, prophetantes contra
Jeremiam ".
ΚΕΦΑΛ. ΙΗ'. — Τίνες ψευδοπροφῆται ἐν τῷ λαῷ
γεγόνασι.
α' Σεδεκίας υἱὸς Κανά, ὁ μετὰ τῶν τετρακοσίων ψευδοπροφητῶν τῆς Ιεζάβελ ἀπατῶν τὸν
᾿Αχαάβ εἰς τὴν Ῥεμώθ, πόλιν τοῦ Γαλαάδ, παράληψιν.
β' Οἱ ν τῆς Ἰεζάβελ προφῆται, οὓς Ηλίας ἀπὸ
ελέγξας, διὰ τοῦ λαοῦ διεχειρίσατο.
γ Πασχώρ, ὁ τὸν Ἱερεμίαν ἐγκλείσας ἐν φυλακῇ,
ὡς πρὸς τὸν Ναβουχοδονόσορ καταφεύγοντα.
δ' 'Ανανίας υἱός ᾿Αλώμ, ὁ τὰ τοῦ Ἱερεμίου ξύ
λινα κλοιὰ συντρίψας, ἐν ὑποδείγματι τοῦ τὸν Βαβυλώνιον συντρίβεσθαι.
εʹ Σαμαίας, ὁ ἐν Βαβυλῶνι αἰχμάλωτος, ὁ καὶ Σου
φονίᾳ τῷ ἱερεῖ γράφων ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, τιμωρεί
σθαι τὸν Ἱερεμίαν, ὡς τοῖς ἐν Βαβυλώνι γράφοντα,
τὴν αἰχμαλωσίαν ἀποτείνειν.
ς' 'Αχαβ υἱὸς Κουλίου.
ζ' Καὶ Σεδεκίας Μπατίου κατὰ τοῦ Ἱερεμίου προφητεύοντες.
*Act. ×1, 28. "III. Reg. xiv, 18. *III Reg. xxi, 12.
1.10. c³ Jerem. xxix, 24. “ibid. 21.” ibid.
Aliena hæc margine in textum videntur immigrasse.
Hoc nomen deest in Graco Fabricii, occurrit
in versione. Quare videatu a typogr. omissum.
** Jerem. xxxviii, 1, 6.
•7 Jerein. xxvM1,
Apud Clement. Strom. 1, p. 326, Ἰοῦ, υἱὸς 'Ανανίου,
Ju filius Ananiæ.
llic in Graco numeri desiderantur, quos
commodi gratia adjecimus.
Распознавание текста
Chapter XVI-XVIIICaput XVI - XVIII
col. 27–28page 7 of 82
Caput XII - XV
PG 106:27η' εξονίας ὁ τοῦ ᾿Ασσούρ. Ο Καὶ Φαλτίας ὁ τοῦ Βεναίου, παρὰ τοῦ Ἰεζεκιήλ σημαινόμενοι. ΚΕΦΑΛ. 18'. - Τίνες ἐξῆρχον τῶν φυλῶν κατὰ τὴν ἔξοδον τῆς Αἰγύπτου α' Τῆς μὲν Λευϊτικῆς φυλῆς, Μωϋσῆς καὶ Ααρών. β' τῆς δὲ Ἰούδα, 'Αμιναδάβ· γ τῆς δὲ Ῥουδίν, Ελιούς· δ' τῆς δὲ Συμεών, Σαρισαλαί· ε' τῆς δὲ Ἰσάχαρ, Δωγάρο ς' τῆς δὲ Ζαβουλών, Χελλών· ζ' τῆς Εφραίμ, Σεμιούλ· η' τῆς Μανασσή, Φαλασσούρι θ' τῆς Βενιαμίν, Γαδεών. ι' τῆς Δάν, Αμισαλᾶν. κα' τῆς Ασήρ, Ἐχρᾶν· ιβ' τῆς Γάδ, Ραγουήλ ιγ' τῆς Νεφθαλίμ, Ἐλάμ· Οὗτοι οἱ ἐν τῇ ἐξόδῳ ἡγούμενοι, φύλαρχος τοῦ λαοῦ, οἳ καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἀπέθανον. ΚΕΦΑΛ. Κ'. Τίνας ἔσχε Μωϋσῆς υἱοὺς, καὶ ἐκ τίνος. Εκ Σεπφόρας τῆς θυγατρός Ἰωθώρ ἱερέως Μα Ειάν, α' Γηρσών, β' Ελιέζερ. ΚΕΦΑΛ. ΚΑ'. Ἐκ τῆς Ἐλισάβετ θυγατρός 'Αμιναδαβ ἀδελφῆς δὲ Ναασσών, οἳ καὶ ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα κατάγονται, α' τὸν Ναδάβ, β' τὸν ᾿Αβιούδ, γ' τὸν Ἐλεάζαρ, δ' τὸν Ιθάμαρ. Τίνα ἐστὶ τὰ ἔθνη, & ὁ λαὸς ἐκληρονόμησεν. Τίνας Ααρών ἔσχεν υἱούς. Χαναναίον, Εὐαῖον, Γεργεσαῖον, Ἰεβουσαίον, Χε ταῖον, ᾿Αμορραίον, Φερεζαίον. ΚΕΦΑΛ. ΚΓ. Τίνας, καὶ τίνων ἐθνῶν βασι λεῖς ὁ λαὸς ἀπέκτεινεν σ' Ἐπὶ τοῦ Μωϋσέως ἐκτάσει τῶν χειρῶν, Αμαλήκ. β'. Διὰ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ, τὸν ᾿Αδωνιβέζεκ βασιλέα Ἱερουσαλήμ. γ' Καὶ τὸν Ἰλάμ βασιλέα Χεβρών. * Καὶ τὸν Φειδὼ βασιλέα Ἱεριμούς. ε Καὶ τὸν Σιφὰ βασιλέα Λάχης. Σ' καὶ τὸν Δαμις βασιλέα Οδαλλάμ. ζ' Καὶ τὸν Ἰαδὶν βασιλέα Ασσόρ. η' Καὶ βασιλέα Σομόρων. * Καὶ βασιλέα Ζίφ. Καὶ ἄλλους βασιλεῖς ἕως τῆς Σιδωνίας, τοὺς πάντας ὁ Ἰησοῦς ἀνεῖλεν, βασιλεῖς κθ'. τὸν δὲ Σηὼν βασιλέα τῶν ᾿Αμορραίων Μωϋσῆς ἀνεῖς, καὶ τὸν "γ βασιλέα τῆς Βασάν. Καὶ ὁ Ἰού δας δὲ ἀπέκτεινε τὸν ᾿Αδωνιβεζεκ, οὗ τὰ ἄκρα τῶν ποδῶν πρότερον ἐξέτεμεν. Ο τε Γοθονιήλ ὁ κριτής, τὸν Χουσὰρ ἐλών βασιλέα Συρίας. Καὶ ὁ ᾿Αὼς ὁ ἀμ φοτεροδέξιος τὸν Αἰγλώμ βασιλέα Μωαβιτών, δόλῳ διαχρησάμενος αὐτὸν τῇ λαιᾷ χειρί. Δεβόρα δὲ τοῦ Βαράκ, τὸν Σισάρα βασιλέα Ιακὶς, ἐν Ἰαήλ γυνή, πασσάλῳ διὰ τῶν των διήλασε. Γεδεὼν δὲ τὸν Ωρὴμ Μαδιάμ βασιλέα. Καὶ Ἰεφθαὲ τὴν τοῦ ᾿Αμα λιπ βασιλείαν. Π τα
η' εξονίας ὁ τοῦ ᾿Ασσούρ.
Ο Καὶ Φαλτίας ὁ τοῦ Βεναίου, παρὰ τοῦ Ἰεζεκιήλ
σημαινόμενοι.
ΚΕΦΑΛ. 18'. - Τίνες ἐξῆρχον τῶν φυλῶν κατὰ
τὴν ἔξοδον τῆς Αἰγύπτου
α' Τῆς μὲν Λευϊτικῆς φυλῆς, Μωϋσῆς καὶ Ααρών.
β' τῆς δὲ Ἰούδα, 'Αμιναδάβ· γ τῆς δὲ Ῥουδίν,
Ελιούς· δ' τῆς δὲ Συμεών, Σαρισαλαί· ε' τῆς δὲ
Ἰσάχαρ, Δωγάρο ς' τῆς δὲ Ζαβουλών, Χελλών· ζ' τῆς
Εφραίμ, Σεμιούλ· η' τῆς Μανασσή, Φαλασσούρι
θ' τῆς Βενιαμίν, Γαδεών. ι' τῆς Δάν, Αμισαλᾶν.
κα' τῆς Ασήρ, Ἐχρᾶν· ιβ' τῆς Γάδ, Ραγουήλ ιγ' τῆς
Νεφθαλίμ, Ἐλάμ· Οὗτοι οἱ ἐν τῇ ἐξόδῳ ἡγούμενοι,
φύλαρχος τοῦ λαοῦ, οἳ καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἀπέθανον.
ΚΕΦΑΛ. Κ'. Τίνας ἔσχε Μωϋσῆς υἱοὺς, καὶ
ἐκ τίνος.
Εκ Σεπφόρας τῆς θυγατρός Ἰωθώρ ἱερέως Μα
Ειάν, α' Γηρσών, β' Ελιέζερ.
Ἐκ τῆς Ἐλισάβετ θυγατρός 'Αμιναδαβ ἀδελφῆς
δὲ Ναασσών, οἳ καὶ ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα κατάγονται,
α' τὸν Ναδάβ, β' τὸν ᾿Αβιούδ, γ' τὸν Ἐλεάζαρ, δ' τὸν
Ιθάμαρ.
KETAA. KB'. Τίνα ἐστὶ τὰ ἔθνη, & ὁ λαὸς
ἐκληρονόμησεν.
Τίνας Ααρών ἔσχεν υἱούς.
Χαναναίον, Εὐαῖον, Γεργεσαῖον, Ἰεβουσαίον, Χεταῖον, ᾿Αμορραίον, Φερεζαίον.
Τίνας, καὶ τίνων ἐθνῶν βασιλεῖς ὁ λαὸς ἀπέκτεινεν
σ' Ἐπὶ τοῦ Μωϋσέως ἐκτάσει τῶν χειρῶν,
Αμαλήκ.
β'. Διὰ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ, τὸν ᾿Αδωνιβέζεκ βασιλέα
Ἱερουσαλήμ.
γ' Καὶ τὸν Ἰλάμ βασιλέα Χεβρών.
* Καὶ τὸν Φειδὼ βασιλέα Ἱεριμούς.
ε Καὶ τὸν Σιφὰ βασιλέα Λάχης.
Σ' καὶ τὸν Δαμις βασιλέα Οδαλλάμ.
ζ' Καὶ τὸν Ἰαδὶν βασιλέα Ασσόρ.
η' Καὶ βασιλέα Σομόρων.
* Καὶ βασιλέα Ζίφ. Καὶ ἄλλους βασιλεῖς ἕως τῆς
Σιδωνίας, τοὺς πάντας ὁ Ἰησοῦς ἀνεῖλεν, βασιλεῖς
κθ'. τὸν δὲ Σηὼν βασιλέα τῶν ᾿Αμορραίων Μωϋσῆς
ἀνεῖς, καὶ τὸν "γ βασιλέα τῆς Βασάν. Καὶ ὁ Ἰού
δας δὲ ἀπέκτεινε τὸν ᾿Αδωνιβεζεκ, οὗ τὰ ἄκρα τῶν
ποδῶν πρότερον ἐξέτεμεν. Ο τε Γοθονιήλ ὁ κριτής,
τὸν Χουσὰρ ἐλών βασιλέα Συρίας. Καὶ ὁ ᾿Αὼς ὁ ἀμφοτεροδέξιος τὸν Αἰγλώμ βασιλέα Μωαβιτών, δόλῳ
διαχρησάμενος αὐτὸν τῇ λαιᾷ χειρί. Δεβόρα δὲ
τοῦ Βαράκ, τὸν Σισάρα βασιλέα Ιακὶς, ἐν Ἰαήλ
γυνή, πασσάλῳ διὰ τῶν των διήλασε. Γεδεὼν δὲ τὸν
Ωρὴμ Μαδιάμ βασιλέα. Καὶ Ἰεφθαὲ τὴν τοῦ ᾿Αμα
λιπ βασιλείαν.
171 Jerem. xt, 1. 79 Exod. vi,
8 Jezonias filius Assur,
9 et Phaltias filius Benæi, quos indigitat Exechiel ".
CAP. XIX.
Quinam præfuerunt tribubus in exitu
ab Egypto.
1 Præfuit Levitica tribui, Moyses et Aaron, 2 Jude, Amninadab, 3 Rubin, Eliuz, 4 Simeon, Sarisalz,
5 Isachar, Dogar, 6 Zabulon, Chellen, 7 Ephraim,
Semiul, 8 Manasse, Phalassur, 9 Benjamin, Gadeon, 10 Dan, Amisalan, 11 Aser, Echran, 19 Gad,
Phaguel, 13 Nephthalim, Elam. Isti in exitu fuere
duces, principcs tribuum populi, qui etiam in deserto mortui sunt.
CAP. XX.
23. 7ª Exod. xvit, 11,
▼ ibid. 21.”Jud. iv, 21. 7º Just 25.
Π
Coufer Num. 1 et xxxiv.
Confer Josue cap. xi,
Quosnam suscepit liberos Moyses, et
a qua.
Ex Sepphora filia Jothor sacerdotis Madian,
1 Gersom, 2 Eliezer.
CAP. XXI. — Quos habuit filios Aaron.
Ex Elisabet filia Aminadabi, sorore Naassonis,
qui etiam ex tribu Juda ducuntur, 1 Nadab, 2 Abiud,
3 Eleazar, 4 Itbamar”.
CAP. XXII. Quæ sunt gentes quas populus hæredilavit.
Chananæa, Evæa, Gergesæa, Jebusæa, Chetæa,
Amorrhæa, Pherezæa.
CAP. XXIII. -- Quosnam, et quarumnam gentium
reges populus interfecit.
1 Sub Moyse quando manus expandit, Amalek”.
2 Per Jesum Nave, Adonibezec regem Jerusalem 7.
3 llam regem Hebron”.
4 Phido regem Jerimus.
5 Sipha regem Laches.'
6 Et Damis regem OJollam.
7 el Jabin regen Assor,
8 et regem Somoron,
9 et regem Ziph. Itemque alios reges usque ad
Sidoniam, quos omnes Jesus interfecit: reges
neinpe xxix. At Seon Amorrhæorum regem Moyses
interfecit, etiamque Og regemn Basan. Judas vero
interfecit Adonibezec, cujus extremitates pedum
prius truncavit. Gothoniel quoque Judex, interemit
Chusan regem Syriæ". Et Aod ambidexter occidit
glon regem Moabitarum, dolose interficiens eum
sinistra manu 77. Deborrha Baraci sustulit Sisarain
imperatoremn Jacis, quem Jael clavo per tempora
adacto peremit 78. Gedeon autem e medio sustulit
Orem regem Madiam". Jephthae quoque evertit
regnum Amalcc.
7 Judic. 1, 1.
78 Jos. *, 3.
τα Jud. 111, 10.
Numeri hic a textu aberant.
Распознавание текста
col. 29–30page 8 of 82
PG 106:29ΚΕΦΑΛ. ΚΔ'. Πόσα έθνη και είνα συνέστη ἀπὸ τῶν τριῶν τοῦ Νῶς παίδων, Σήμ, Χαμ, Ιάφεθ α' Εβραίοι, [β' Ασσύριοι, γ' Πέρσαι, δ' Μήδοι. ε' "Αραβες, ' Μαδιανοί, ζ' 'Αδιαβηναι, η Ταινοί, θ' Παλαιστινοί, ι' Σαρακηνοί, ια' Μάγοι, ιβ' Κάσπιοι, ιγ' 'Αλβανοί, ιδ' Ινδοί, ιε' Αιθίοπες, ις' Αισ γύπτιοι, ιζ' Λίβυες, τη Χαγγαίοι, ιθ' Χαναναίοι, κ' Φερεζαίοι, και Εὐαῖοι, κβ' Αμορραίοι, αγ Γεργεσαῖοι, κδ' Ιεβουσαίοι, κε' Ιδουμαίοι, κς' Σαμα ρεῖς, κζ' Φοίνικες, κη' Σύροι, κθ' Κίλικες, λ' Καπο παδόκαι, λα' 'Αρμένιοι, λβ' "Ιβηρες, λγ' Βεβρανοί. λδ Σκύθαι, λε' Κολχοι, λς' Σαμνοί, λιν Βόσποροι, λη' Αββιανοί, λθ' Ισαυροι, μ' Λυκάονες, μα' Πιο σίδαι, μβ' Γαλάται, μγ' Παφλαγόνες, μδ' Φρύγες, με Έλληνες οἱ καὶ ᾿Αχαιοί, μς' Θεσσαλοί, μζ' Μακεδόνες, μη' Θράκες, μθ' Μαυσοί, ν' Βεσσοί, να' Δαρ δανοί, νβ' Σαρμάται, νγ' Γερμανοί, νδ Παννόνιοι, νε' Παίονες, νς' Νωρικοί, να' Δαλμάται, νη Ρωμαίοι, νθ' Λίγυρες, ξ' Γάλλοι οἱ καὶ Κελτοί, ξα' Σπανοὶ οἱ καὶ Τυρηνοί, ξβ' Μαργοί, ξγ' Μακουακοί, ξδ' Σέλευκοι, ξε' Αφροι, ξε' Μάζικες, ξζ' Γαράμαντες οἱ καὶ Βοράδες, ἕως τῆς Αιθιοπίας εκτείνουσιν ΚΕΦΑΛ. ΚΕ'. Τὰ ἐν τῇ Παλαιᾷ ἐνδιάθετα βιο βλία κβ' α' Βρισὴθ, ὅπερ ἐστὶν, Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν. β' Ουελεσμώθ, ὅ ἐστι, Ταῦτα τὰ ὀνόματα. γ' Οὐεκρά, ὅ ἐστι, καὶ ἐκάλεσεν. δ' 'Αμμεσ εκοδίμ ὅ ἐστιν, 'Αριθμοί. σ' Ελεαδεβαρίμ, Δευτερονόμιον, Οὗτοι οἱ λόγοι. ς' Ισσοῦς Βενουνῆ, Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυῆ. ζ' Ἰωσοφατήμ, Κριταί. η Ρούθ. Β' Σαμουὴλ, όπερ ἡρμηνεύθη, Ο κλητός. ι' Οὐαμμέλεχ Δαβίδ, ὅ ἐστι, Βασιλεὺς Δαβίδ. τα' Δαβρή Ιαμμήμ, δ ἐστι, Λόγοι ἡμερῶν. ιβ'. Έσδρας, όπερ ἐστὶ, Βοηθός, βίβλος. ιγ' Σεφαρθελλίμ, ὅ ἐστι, Βίβλος ψαλμῶν. ιδ' Μελδώθ, Παροιμίαι. ιε' Ο Κωέλεθ, Εκκλησίας τύπος ις' Σὰρ ἀσσιρίμ, Ασμα ασμάτων. ιζ. Προφῆται ιβ'. την Ησαΐας. ιθ' Ιερεμίας. κ' Ἰεζεκιήλ. και Δανιήλ. κβ' Ιώβ. Εξω δὲ τούτων· Ἐσθήρ, καὶ τὰ Μακκαβαϊκά, ἅπερ ἐπιγέγραπται, Σαρβὴν Σαβαναϊέλ ΚΕΦΑΛ. ΚϚ'. Ονομασίαι καὶ ἑρμηνεία τῶν παρ' 'Εβραίοις στοιχείων *Αλφ, μάθησις. Βέθ, οἴκου. Γίμελ, πλήρωσις. ἀμμεσφεκκωδείμ. ΤΡΟΠΟΠ Εκκλησιαστής.
JOSEPPI
CAP. XXIV. Quot et qua gentes oria sunt a tri- ΚΕΦΑΛ. ΚΔ'. Πόσα έθνη και είνα συνέστη
bus filiis Nee, Sem, Cham, Japheth.
ἀπὸ τῶν τριῶν τοῦ Νῶς παίδων, Σήμ, Χαμ,
Ιάφεθ
1 Hebræi, 2 Assyrii, 3 Persæ, 4 Medi, 5 Arabes,
1. Amenat 6 Madianite, 7 Adiabeni, 8 Taini, 9 Palestini,
10 Saraceni, 11 Magi, 12 Caspii, 13 Albani, 14 Indi,
T.V. vd XIV 15 Æthiopes, 16 Ægyptii, 17 Libyes, 18 Chaggai,
19 Chanani, 20 Pherexxi, 21 Εvai, 29 Amorrhaei,
23 Gergesæi, 24 Jebusæi, 25 Idumæi, 26 Samaritæ, 17 Phonices, 28 Syri, 29 Cilices, 30 Cappadoces, 31 Armenii, 52 Iberi, 33 Bebraui, 34 Scythæ,
35 Colchi, 36 Samni, 37 Bospori, 38 Abbiani,
39 Isauri, 40 Lycaones, 41 Pisidz, 42 Galatæ,
43 Paphlagones, 44 Phryges, 45 Greci sive Achæi,
46 Thessali, 47 Macedones, 48 Thraces, 49 Mausi,
50 Bessi, 51 Dardani, 52 Sarmata, 53 Germani,
34 Pannonii, 55 Pæones, 56 Norici, 57 Dalmata,
58 Romani, 59 Ligures, 60 Galli vel Celte, 61 Hispani ve! Tyreni, 62 Margi, 63 Macuaci, 64 Seleuci,
65 Afri, 66 Mazices, 67 Garamantes sive Borades,
qui usque ad Ethiopiam protenduntur.
CAP. XXV.
Libri xxı, qui Vetus constituunt
Testamentum.
1 Brisesh, quod significat, in principio fecit.
2 Uelesmoth, Hæc sunt nomina.
3 Uekra, Et vocavit.
4 Ammesphecodim, Numeri.
5 Eleadebarim, Deuteronium: Hi sunt sermones.
6 Issue Benune, Jesus filius Nave.
7 Josophatim, Judices.
8 Ruth.
9 Samuel, quod interpretatur, Vocatus
40 Uammelech Dabid, Rex David.
11 Dabre Jammem, Verba dierum,
12 Esdras, quod significat Adjutor, liber
13 Sepharthellim, Liber psalmorum.
14 Meldoth, Proverbia.
15 Koeleth, Ecclesiæ figura.
16 Sir assirim, Canticum canticorum.
17 Propheta III.
18 Iesaias.
19 Jeremias.
20 Jezechiel.
21 Daniel.
22 Job.
Præter bos; Esther, et Machabaic ubri, qui inscribuntur Sarbeth Sabanaiel.
CAP. XXVI.
Nomina et interpretatio litterarum
Hebraicarum.
* Alph, Doctrina. – Beth, domus. a Gimel, pleniPraeter Josephum et Bochartum, confer Cosmam Indicopleusten, et Paraphrasin Paralip. a
Wilkinsio editam.
Ex veteribus alii xxu, juxta numerum litt.
Hebraici alphabeti, alii xxiv, quot nempe fuere
seniores Apocalyptici, numerant libros SS. Seri
pturæ. Utut sit sub aliis alii semper censeri putandi
sunt. Quare Paralip. v. g. cxcludere mon est cenα' Εβραίοι, [β' Ασσύριοι, γ' Πέρσαι, δ' Μήδοι.
ε' "Αραβες, ' Μαδιανοί, ζ' 'Αδιαβηναι, η Ταινοί,
θ' Παλαιστινοί, ι' Σαρακηνοί, ια' Μάγοι, ιβ' Κά
σπιοι, ιγ' 'Αλβανοί, ιδ' Ινδοί, ιε' Αιθίοπες, ις' Αισ
γύπτιοι, ιζ' Λίβυες, τη Χαγγαίοι, ιθ' Χαναναίοι,
κ' Φερεζαίοι, και Εὐαῖοι, κβ' Αμορραίοι, αγ Γεργεσαίοι, κδ' Ιεβουσαίοι, κε' Ιδουμαίοι, κς' Σαμα
ρεῖς, κζ' Φοίνικες, κη' Σύροι, κθ' Κίλικες, λ' Καπο
παδόκαι, λα' 'Αρμένιοι, λβ' "Ιβηρες, λγ' Βεβρανοί.
λδ Σκύθαι, λε' Κολχοι, λς' Σαμνοί, λιν Βόσποροι,
λη' Αββιανοί, λθ' Ισαυροι, μ' Λυκάονες, μα' Πιο
σίδαι, μβ' Γαλάται, μγ' Παφλαγόνες, μδ' Φρύγες,
με Έλληνες οἱ καὶ ᾿Αχαιοί, μς' Θεσσαλοί, μζ' Μακεδόνες, μη' Θράκες, μθ' Μαυσοί, ν' Βεσσοί, να' Δαρ
δανοί, νβ' Σαρμάται, νγ' Γερμανοί, νδ Παννόνιοι,
νε' Παίονες, νς' Νωρικοί, να' Δαλμάται, νη Ρωμαίοι,
νθ' Λίγυρες, ξ' Γάλλοι οἱ καὶ Κελτοί, ξα' Σπανοὶ οἱ
καὶ Τυρηνοί, ξβ' Μαργοί, ξγ' Μακουακοί, ξδ' Σελευκοι, ξε' Αφροι, ξε' Μάζικες, ξζ' Γαράμαντες οἱ καὶ
Βοράδες, ἕως τῆς Αιθιοπίας εκτείνουσιν
ΚΕΦΑΛ. ΚΕ'. Τὰ ἐν τῇ Παλαιᾷ ἐνδιάθετα βιο
βλία κβ'
α' Βρισὴθ, ὅπερ ἐστὶν, Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν.
β' Ουελεσμώθ, ὅ ἐστι, Ταῦτα τὰ ὀνόματα.
γ' Οὐεκρά, ὅ ἐστι, καὶ ἐκάλεσεν.
δ' 'Αμμεσ εκοδίμ ὅ ἐστιν, 'Αριθμοί.
σ' Ελεαδεβαρίμ, Δευτερονόμιον, Οὗτοι οἱ λόγοι.
ς' Ισσοῦς Βενουνῆ, Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυῆ.
ζ' Ἰωσοφατήμ, Κριταί.
η Ρούθ.
Β' Σαμουὴλ, όπερ ἡρμηνεύθη, Ο κλητός.
ι' Οὐαμμέλεχ Δαβίδ, ὅ ἐστι, Βασιλεὺς Δαβίδ.
τα' Δαβρή Ιαμμήμ, δ ἐστι, Λόγοι ἡμερῶν.
ιβ'. Έσδρας, όπερ ἐστὶ, Βοηθός, βίβλος.
ιγ' Σεφαρθελλίμ, ὅ ἐστι, Βίβλος ψαλμῶν.
ιδ' Μελδώθ, Παροιμίαι.
ιε' Ο Κωέλεθ, Εκκλησίας τύπος
ις' Σὰρ ἀσσιρίμ, Ασμα ασμάτων.
ιζ. Προφῆται ιβ'.
την Ησαΐας.
ιθ' Ιερεμίας.
κ' Ἰεζεκιήλ.
και Δανιήλ.
κβ' Ιώβ.
Εξω δὲ τούτων· Ἐσθήρ, καὶ τὰ Μακκαβαϊκά,
ἅπερ ἐπιγέγραπται, Σαρβὴν Σαβαναϊέλ
ΚΕΦΑΛ. ΚϚ'. Ονομασίαι καὶ ἑρμηνεία τῶν
παρ' 'Εβραίοις στοιχείων
*Αλφ, μάθησις. Βέθ, οἴκου. Γίμελ, πλήρωσις.
sendus Joseppus.
Αl. ἀμμεσφεκκωδείμ. Puto esse ΤΡΟΠΟΠ
hammith pakkedim, recensiti.
Forte Εκκλησιαστής.
Al. Sarbath Sarbaneel, quod videtur diversimode posse interpretari.
Confer S. Ambrosium in psal. cxvii.
Распознавание текста
Chapter XXIV - XXVICaput XXIV - XXVI
col. 31–32page 9 of 82
Caput XIX - XXIII
PG 106:31ζ. 10, ζῶν. Τὴθ, καλή. Ιωθ, ἀρχή. Καφ, όμως. Δάμος, μάθετε. Μὴν, ἐξ αὐτῶν. Νούν, αιώνια. Σά μεχ, βοήθεια. Αν, πηγὴ ἡ ὀφθαλμοί. Τῆ, στόμα. Σαδί, δικαιοσύνη. Κως, κλῆσις. Ρῆς, κεφαλῆς. Σίν, ἰδόντες. Ταῦ, σημεία. Ομοῦ ἀπαρτίζει τοιαύ την διάνοιαν· Μάθησις οἴκου, πλήρωσις δέλο των, αὐτῇ τῇ ὁ ζῶν· καλὴ ἀρχὴ, ὅμως μάθετε ἐξ αὐτῶν αἰώνια. Βοήθεια ὀφθαλμοῦ, στόμα καὶ δικαιοσύνη, κλήσις κεφαλῆς καὶ ὀδόντων στ μεῖα. ΚΕΦΑΛ. ΚΖ'. — Μήνες Εβραίων, Αιγυπτίων, Μακεδόνων, Ρωμαίων δ Νησάν, Φαρμουθί, Ξανθικός, Απρίλλιος. ε' Είαρ, Πάχων, Αρτεμίσιος, Μάτος. «Σιουάν, Πανί, Δέσιος, Ιούνιος. ζ' Θαμούζ, Επιφὶ, Πάμενος, Ἰούλιος. η' "Α, Μετσορή, Δῶος, Αύγουστος. θ' 'Ελούλ, θών, Γορπιαίος, Σεπτέμβριος. τ' Οσρί Φαοφί, Υπερβερεταῖος, Οκτώ βριος. τα' Μαρσαβαν, 'Αθύρ, Δίος, Νοέμβριος. ιβ' Χασελεν, Χοϊάκ, Απηλλαῖος, Δεκέμβριος. π' Τηβηθ, Του, Αὐδυναῖος, Ἰανουάριος. Β' Σαβάθ, Μεχήρ, Περίτιος, Φευρουάριος. γ' Αδάρ, Φαμενουθί, Αύστρος, Μάρτιος. ΚΕΦΑΛ. ΚΗ'. — Όπως τὸ ἱερὸν κατεσκευάζετο χρίσμα. Άνθους σμύρνης ἐκλεκτῆς σίκλοι φ'. Ποιεῖ γόμορ … ΧΕ … γινονί, θθ'. τῶν ἐν τῷ ἁγίῳ σταθμῷ ὁ σίκλος ὁ εἷς νόαρ, ήγουν θθ'. ἐξ. κιναμώμου εξώδους τὸ· σίκλοι στ'. Γο Γο. ξβG. γίνονται (θε. Καλάμου εδώδους σίκλοι αν. θθε'. ἴρεως σίκλοι φ· θετ· ἐλαίου ἐξ ἐλαιῶν, εἶν· ποιεῖ. χθ, ὁμοῦ Αλλ. Οπως τὸ ἱερὸν κατεσκευάζετο θυμίαμαι. Στακτήν, όνυχα, χαλβάνην, λίβανον, δάφνην, ἴσον ἴσφ, φησίν, ἔσται. ΚΕΦΑΛ. ΚΘ'.— Τίνες γεγόνασιν γίγαντες. Πρῶτοι ἐκεῖνοι, οἱ ταῖς θυγατράσιν τῶν ἀνδρῶν συμπλακέντων τῶν δαιμόνων, γεννηθέντες, δι' οὓς καὶ ὁ κατακλυσμὸς ἐγένετο, εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἐτῶν γεγονότων αὐτῶν, περὶ ὧν καὶ Μωϋσῆς φησιν Ἐκεῖνοί εἰσιν οἱ γίγαντες οἱ ἀπ' αἰῶνος, οἱ ἄν θρωποι οἱ ὀνομαστοί. Δεύτερος ὁ Νεβρώδ ὁ κυνηγός, ὁ τῆς Βαβυλῶνος ἀρξάμενος βασιλεύς, περὶ οὗ καὶ Μωϋσῆς μέμνηται ὡς ἐν παραδείγματι μυθευομένου, λέγων· Διὰ τοῦτο ἐροῦσιν, ὡς Νεβρώδ γίγας κυνηγὸς ἔναντι τοῦ Θεοῦ. Θισρί.
Adiel, didtwv. "H, aŭrŋ. Obav, tn' aúrñj. Zať, ▲ tudo. 7 Daleth, librorum. ♬ He, ista. ↑ Uuu, in
ζ. 10, ζῶν. Τὴθ, καλή. Ιωθ, ἀρχή. Καφ, όμως.
Δάμος, μάθετε. Μὴν, ἐξ αὐτῶν. Νούν, αιώνια. Σά
μεχ, βοήθεια. Αν, πηγὴ ἡ ὀφθαλμοί. Τῆ, στόμα.
Σαδί, δικαιοσύνη. Κως, κλῆσις. Ρῆς, κεφαλῆς.
Σίν, ἰδόντες. Ταῦ, σημεία. Ομοῦ ἀπαρτίζει τοιαύ
την διάνοιαν· Μάθησις οἴκου, πλήρωσις δέλο
των, αὐτῇ τῇ ὁ ζῶν· καλὴ ἀρχὴ, ὅμως μάθετε
ἐξ αὐτῶν αἰώνια. Βοήθεια ὀφθαλμοῦ, στόμα καὶ
δικαιοσύνη, κλήσις κεφαλῆς καὶ ὀδόντων στ
μεῖα.
ΚΕΦΑΛ. ΚΖ'. — Μήνες Εβραίων, Αιγυπτίων,
Μακεδόνων, Ρωμαίων
δ Νησάν, Φαρμουθί, Ξανθικός, Απρίλλιος.
ε' Είαρ, Πάχων, Αρτεμίσιος, Μάτος.
«Σιουάν, Πανί, Δέσιος, Ιούνιος.
ζ' Θαμούζ, Επιφὶ, Πάμενος, Ἰούλιος.
η' "Α6, Μετσορή, Δῶος, Αύγουστος.
θ' 'Ελούλ, θών, Γορπιαίος, Σεπτέμβριος.
τ' Οσρί Φαοφί, Υπερβερεταῖος, Οκτώ
βριος.
τα' Μαρσαβαν, 'Αθύρ, Δίος, Νοέμβριος.
ιβ' Χασελεν, Χοϊάκ, Απηλλαῖος, Δεκέμβριος.
π' Τηβηθ, Του, Αὐδυναῖος, Ἰανουάριος.
Β' Σαβάθ, Μεχήρ, Περίτιος, Φευρουάριος.
γ' Αδάρ, Φαμενουθί, Αύστρος, Μάρτιος.
ΚΕΦΑΛ. ΚΗ'. — Όπως τὸ ἱερὸν κατεσκευάζετο
χρίσμα.
Άνθους σμύρνης ἐκλεκτῆς σίκλοι φ'. G
Ποιεῖ γόμορ...... ΧΕ...... γινονί, θθ'. τῶν ἐν τῷ ἁγίῳ
σταθμῷ ὁ σίκλος ὁ εἷς νόαρ, ήγουν θθ'. ἐξ. Κιναμώ
μου εξώδους τὸ· σίκλοι στ'. Γο Γο. ξβG. γίνονται
(θε. Καλάμου εδώδους σίκλοι αν. θθε'. ἴρεως σίκλοι -
φ· θετ· ἐλαίου ἐξ ἐλαιῶν, εἶν· ποιεῖ. χθ, ὁμοῦ
Αλλ.
Οπως τὸ ἱερὸν κατεσκευάζετο θυμίαμαι.
Στακτήν, όνυχα, χαλβάνην, λίβανον, δάφνην, ἴσον
ἴσφ, φησίν, ἔσται.
ΚΕΦΑΛ. ΚΘ'.— Τίνες γεγόνασιν γίγαντες.
Πρῶτοι ἐκεῖνοι, οἱ ταῖς θυγατράσιν τῶν ἀνδρῶν
συμπλακέντων τῶν δαιμόνων, γεννηθέντες, δι' οὓς
καὶ ὁ κατακλυσμὸς ἐγένετο, εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἐτῶν
γεγονότων αὐτῶν, περὶ ὧν καὶ Μωϋσῆς φησιν·
Ἐκεῖνοί εἰσιν οἱ γίγαντες οἱ ἀπ' αἰῶνος, οἱ ἄν
θρωποι οἱ ὀνομαστοί.
Δεύτερος ὁ Νεβρώδ ὁ κυνηγός, ὁ τῆς Βαβυλῶνος
ἀρξάμενος βασιλεύς, περὶ οὗ καὶ Μωϋσῆς μέμνηται
ὡς ἐν παραδείγματι μυθευομένου, λέγων· Διὰ τοῦτο
ἐροῦσιν, ὡς Νεβρώδ γίγας κυνηγὸς ἔναντι τοῦ
Θεοῦ.
** Gen. vi, 4. 81 Gen. x, 9.
Confer Petavium in Doctr. temp. et Beveregium in Element. chronol.
Lege Θισρί.
Totum hoc caput, vitio codicis corruptissiman, vix legi potuit. Confer. Exod. xxx, 23.
Siclus, teste S. Hieronymo, ponderabat seipsa. ↑ Zain, vivit. ♫ Heth, vivens. ♥ Teth, pulchra. Jod, principiun. > Kaph, tamen. 5 Lamed,
discite. □ Men, ex ipsis. J Nun, æterna. Samech,
auxilium. y Hain, fons vel oculi. Phe, os. x Sudi,
justitia. Koph, vocatio. " Rhes, capitis. Sin,
dentes. Thaw, signa. Simul junctæ efficient hujusmodi sententiam: Doctrina domus, plenitudo
librorum est; hac vivit quicunque vivil. Bonum est
principium, attamen discite ex ipsis æterna. Auxilium oculi est os el justitia, vocatio capitis et dentium signa.
CAP. XXVII. — Menses Hebreorum, Egyptiorum,
Macedonum, Romanorum.
4 Nesan, Pharmuthi, Xanthicus, Aprilis.
5 Jar, Pachon, Artemisios, Maius.
6 Sivan, Payni, Desias, Junius.
7 Thamuz, Epiphi, Panenus, Julius.
8 Ab, Messore, Lous, Augustus.
9 Elul, Thoth, Gorpiæus, September.
10 Osri, Phaophi, Hyperberetæus, October.
11 Marsaban, Athyr, Dius, November.
12 Chaseleu, Choiac, Apellæus, December.
1 Tebeth, Tyby, Audinæus, Januarius.
Sabath, Mecher, Peritius, Februarius.
3 Adar, Phamenuthi, Dystrus, Martius.
CAP. XXVIII. Quomodo comvonebatur sanctum
chrisma.
Floris myrrhæ electa, sicli D. Facit gomor......
XXV................ eorum qui sunt in tabernaculo
sancto. siclus unus........ Cinamomi bene
olentis dimidium sicli ccL funt. Calami
bene olentis, sicli ccL....... Ireos sicli D..... Olei
ex olivis, Hin. Facit pcis. simul......
Quomodo conficiebatur sacrum thymiama?
Capiebant Staeten, onycha, galbanum, thus, daphnen; æquali pondere omnia, inquit, erunt.
CAP. XXIX. - Qui fuerint gigantes.
Primi illi, qui, cum filiabus hominum coeuntibus dæmoniis, natisunt, propter quos accidit
etiam diluvium, quum annorum essent centum et
viginti. De quibus etiam Moyses dicit: Hi sun
gigantes illi a sæculo, viri famosi **.
Deinde Nebrod venator, qui primus Babylone regnavit, cujus etiam meminit Moyses, tanquam
hominis in proverbio positi, dum ait: Propterea
dicent: Ut Nebrod gigas venator coram Deo*.
munciam Romanam, quæ inito calculo a viris doclis, ponderabat quantum quatuor aurei Ver.eli,
quos appellant zecchinos (sequins) quorum singulis tribuuntur grana 68, plus minus. Gomor vulgo
æstimatur drachmis 768
Распознавание текста
col. 33–34page 10 of 82
PG 106:33τοῖς Ο'. κατέκοψε. Εγένοντο δὲ καὶ ἐν Ασταρώθ Χαρνὲμ γίγαντες, ούς κατέκρυψε Χοδολογόμορ βασιλεὺς Ελλάμ. Μετὰ ταῦτα ἐν τῇ Χεβρών τρεῖς οἱ τοῦ Σεννάδ υἱοί· οὔστινας Χάλεβ ὁ τοῦ Ἰεφωνῆ, λαβὼν ἐν κλή ρῳ τὴν πόλιν, ἐξωλόθρευσε. Καὶ ἐπὶ τοῦ βασιλέως Δαβίδ γεγόνασι γίγαντες δ', οἷς καὶ ἀναιροῦσιν οἱ τοῦ Δαβιδ στρατηγοί· Ἰεσβή, ὃν ἀνεῖλεν Αβισά· Σέθ, ὃν ἀνεῖλε Σοδοχῆς ὁ Αστο θοῦ· Ἑλαῖαν, ὃν ἀνεῖλεν Αριώγ. ὁ Βηθλεεμίτης· Τέ ταρτος δὲ μᾶλλον ὁ ἐξαδάκτυλος, ὃν ἐπάταξεν Ἰωνά θαν υἱὸς Σαμαίου, ἀδελφοῦ Δαβίδ. Καὶ Γολιάθ δὲ ὁ Χετταῖος ἐν τοῖς γίγασιν ἀριθμεῖο ται, ὃν νέος ὢν Δαβὶδ σφενδονίσας ἀνεῖλεν· οὗ καὶ τὸ δόρυ ἀνελόμενος, ἀνέθηκεν εἰς τὸ ἱερόν. ΚΕΦΑΛ. Α'. Τίνες πολύπαιδες γεγόνασιν. Ἰακὼβ τρεῖς καὶ δέκα παῖδας ἐσχήκει. Γεδεών ὁ κριτὴς ο', οὓς καὶ ἀνεῖλεν ὁ νόθος αὐτοῦ παῖς ᾿Αβιμέλεχ, τὴν ἀρχὴν ἑαυτῷ τοῦ λαοῦ περι ποιούμενος. Ἰαεὶρ ὁ κριτὴς ὁ Γαλααδίτης Αβ' παῖδας καὶ ο τος συστήσατο. Λάβδων καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς κριταῖς γεγονώς, λ' πα τὴρ παίδων γέγονεν. Δαβὶδ ὁ βασιλεὺς κβ' τοὺς πάντας. Ροβοάμ ὁ τοῦ Σολομῶνος υἱός, υἱοὺς κη' καὶ θυ γατέρας ξ'. ιγ. ᾿Αβίας υἱὸς [αὐτοῦ (44)] υἱοὺς κβ' καὶ θυγατέρας Αχαάβ ὁ τοῦ Ἰσραήλ βασιλεὺς οἱ υἱοὺς, οὓς ἀπὸ έκτεινεν Ἰηοῦ. ΚΕΦΑΛ. ΛΔ'. "Οπως κατενεμήθη ὁ λαὸς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας, ὡς ὁ Ναυῆ Ἰησοῦς αὐτοῖς ἐκληροδότησεν. Φυλὴ Ῥουβὶμ καὶ Γάδ, καὶ ἥμισυ φυλῆς Μα νασσῆ. Πρῶτοι οὗτοι παρὰ Μωϋσέως τὴν πέραν τοῦ Ιορδάνου χώραν παρειλήφασιν, τὴν πρότερον οὖσαν Αμορραίων καὶ Ῥαφίμ, τὴν Βασσαανίτιν ἅπασαν. Φυλή Μανασσῆ, τὸ ἕτερον ήμισυ σκήπτρον, πέ ραν καὶ τοῦτο τοῦ Ἰορδάνου περὶ Γαδαραν Γεργεσαίων χώραν, καὶ τὴν νῦν λεγομένην Σκυθόπολιν, μέχρι τῆς παραλίας Δώρ Φυλή Ιούδα, τὴν ἐπάνω τῆς Ιδουμαίας χώραν ἅπασαν, διήκουσαν μέχρι τῆς Σοδομίτιδος, πόλεις δὲ κατὰ θάλασσαν ἔχουσαν, Γάζαν καὶ 'Ασκάλωνα. Φυλὴ Συμεών, τὴν Ἰδουμαίαν, τὴν Αἴγυπτῳ καὶ 'Αραβίᾳ πρόσορον ἔχουσαν παράλιον τὴν ἐπέ κεινα Γάζης. Φυλὴ Βενιαμίν, Ιεριχοῦντα καὶ Βεθήλ, καὶ Ἱε ροσόλυμα ἕως θαλάσσης, ἐν στενῷ ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου xιι, παρὰ Λίδωρον. πρός δρον ἔχουσα παρ' ἄλλον.
JOSEPPI
Fuerunt etiam in Astaroth Charnem gigantes,
quos cecidit Chodollogomor rex Ellam.
Postea in Chebron tres Sennad filii: quos Chaleb
flius Jephone, accepta in hæreditatem civitate, funditus perdidit.
Temporibus quoque David regis exstiterunt gigantes quatuor, quos etiam interfecerunt Davidis duces:
Jesbe, quem sustulit Abisa; Sethi, quem sustulit
Soboches filius Aslothi; Elæan, quem sustulit Atiog
Bethleemites. Quartus autem cæteris polior, vir ille
senos habens digitos, quem cecidit Jonathan Blius
Samææ fratris David.
Goliath quoque Chettæus inter gigantes censetur, quem junior David cum esset funda percussum interfecit: cujus etiam hastam arripiens, ceu
donarium suspendit in Tabernaculo Dei “.
CAP. XXX. Quinam fuerunt multorum liberorum
putres.
Jacob tredecim babuerat liberos.
Gedeon judex LXX, ques etiam e medio sustulit
'nothus filius ejus Abimelech, cum sibi populi re-
∙gimen conciliasset.
Jair, judex Galaatides *, xxx11 filios ípse qnoque procreavit.
Labdon, qui et ipse judex * fuit, filiorum xxx
pater exstitit.
David rex xxı1 liberos habuit universim.
Roboam filius Solomonis, procreavit filios xxvIII,
et Blias LX
Abias filius ejus habuit filios xx11 et filias xı11 86
Achaad rex Israel liberos genuit Lxx 87 quos occidit Jeu.
CAP. XXXI.
Quomodo partitus est populus terram promissionis, ut Jesus Nave illis forte distribuerat.
Tribus Rubim et Gad et dimidia tribus Manasse.
Primi isti a Moyse regionem transjordanicam acceperunt, quæ prius Amorrhæorum erat et Raphin,
Basanitidem universam.
Tribus Munasse: altera dimidia tribus, regionem
ea quoque transjordanicam circa Gadaram, quæ
Gergesæorum erat, et quæ nunc dicitur Scythopolis usque ad maritima Dor, accepit.
Tribus Juda habuit regionem universam quæ
jacet ad septentriones Idumææ, porrigiturque usque
ad Sodomitin: cujus maritimæ civitates fuere Gaza et Ascalon.
Tribus Symeon Idumæam, quæ finitimam habet
Ægypto et Arabiæ maritimam regionem ultra Gazam positain.
Tribus Benjamin habuit Jericho et Bethel et
Hierosolyma usque ad mare. In angusto tractu qui
es | Reg. xxi, 9. ss Jud. x, 5, τοῖς Ο'.
• IV Reg. x, 7.
Ex Gen siν, 5. lege κατέκοψε.
Lege 'Eváx, Jud. 1, 20.
Εγένοντο δὲ καὶ ἐν Ασταρώθ Χαρνὲμ γίγαντες,
ούς κατέκρυψε Χοδολογόμορ βασιλεὺς Ελλάμ.
Μετὰ ταῦτα ἐν τῇ Χεβρών τρεῖς οἱ τοῦ Σεννάδ
υἱοί· οὔστινας Χάλεβ ὁ τοῦ Ἰεφωνῆ, λαβὼν ἐν κλή
ρῳ τὴν πόλιν, ἐξωλόθρευσε.
Καὶ ἐπὶ τοῦ βασιλέως Δαβίδ γεγόνασι γίγαντες δ',
οἷς καὶ ἀναιροῦσιν οἱ τοῦ Δαβιδ στρατηγοί· Ἰεσβή,
ὃν ἀνεῖλεν Αβισά· Σέθ, ὃν ἀνεῖλε Σοδοχῆς ὁ Αστοθοῦ· Ἑλαῖαν, ὃν ἀνεῖλεν Αριώγ. ὁ Βηθλεεμίτης· Τέ
ταρτος δὲ μᾶλλον ὁ ἐξαδάκτυλος, ὃν ἐπάταξεν Ἰωνάθαν υἱὸς Σαμαίου, ἀδελφοῦ Δαβίδ.
Καὶ Γολιάθ δὲ ὁ Χετταῖος ἐν τοῖς γίγασιν ἀριθμεῖο
ται, ὃν νέος ὢν Δαβὶδ σφενδονίσας ἀνεῖλεν· οὗ καὶ
τὸ δόρυ ἀνελόμενος, ἀνέθηκεν εἰς τὸ ἱερόν.
Τίνες πολύπαιδες γεγόνασιν.
Ἰακὼβ τρεῖς καὶ δέκα παῖδας ἐσχήκει.
Γεδεών ὁ κριτὴς ο', οὓς καὶ ἀνεῖλεν ὁ νόθος αὐτοῦ
παῖς ᾿Αβιμέλεχ, τὴν ἀρχὴν ἑαυτῷ τοῦ λαοῦ περιποιούμενος.
Ἰαεὶρ ὁ κριτὴς ὁ Γαλααδίτης Αβ' παῖδας καὶ ο
τος συστήσατο.
Λάβδων καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς κριταῖς γεγονώς, λ' πατὴρ παίδων γέγονεν.
Δαβὶδ ὁ βασιλεὺς κβ' τοὺς πάντας.
Ροβοάμ ὁ τοῦ Σολομῶνος υἱός, υἱοὺς κη' καὶ θυγατέρας ξ'.
ιγ.
᾿Αβίας υἱὸς [αὐτοῦ (44)] υἱοὺς κβ' καὶ θυγατέρας
Αχαάβ ὁ τοῦ Ἰσραήλ βασιλεὺς οἱ υἱοὺς, οὓς ἀπὸ
έκτεινεν Ἰηοῦ.
ΚΕΦΑΛ. ΛΔ'. "Οπως κατενεμήθη ὁ λαὸς τὴν γῆν
τῆς ἐπαγγελίας, ὡς ὁ Ναυῆ Ἰησοῦς αὐτοῖς
ἐκληροδότησεν.
Φυλὴ Ῥουβὶμ καὶ Γάδ, καὶ ἥμισυ φυλῆς Μα
νασσῆ. Πρῶτοι οὗτοι παρὰ Μωϋσέως τὴν πέραν τοῦ
Ιορδάνου χώραν παρειλήφασιν, τὴν πρότερον οὖσαν
Αμορραίων καὶ Ῥαφίμ, τὴν Βασσαανίτιν ἅπασαν.
Φυλή Μανασσῆ, τὸ ἕτερον ήμισυ σκήπτρον, πέραν καὶ τοῦτο τοῦ Ἰορδάνου περὶ Γαδαραν Γεργε
σαίων χώραν, καὶ τὴν νῦν λεγομένην Σκυθόπολιν,
μέχρι τῆς παραλίας Δώρ
Φυλή Ιούδα, τὴν ἐπάνω τῆς Ιδουμαίας χώραν
ἅπασαν, διήκουσαν μέχρι τῆς Σοδομίτιδος, πόλεις δὲ
κατὰ θάλασσαν ἔχουσαν, Γάζαν καὶ 'Ασκάλωνα.
Φυλὴ Συμεών, τὴν Ἰδουμαίαν, τὴν Αἴγυπτῳ καὶ
'Αραβίᾳ πρόσορον ἔχουσαν παράλιον τὴν ἐπέκεινα Γάζης.
Φυλὴ Βενιαμίν, Ιεριχοῦντα καὶ Βεθήλ, καὶ Ἱε
ροσόλυμα ἕως θαλάσσης, ἐν στενῷ ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου
ss [! Paral. XI,
21. ** II Paral. x111, 21.
* Jud. xιι, 15.
Deerat in Græco, exstat in versione Fabric.
Ms. παρὰ Λίδωρον.
Ms. πρός δρον ἔχουσα παρ' ἄλλον.
Распознавание текста
Chapter XXX - XXXICaput XXX - XXXI
col. 35–36page 11 of 82
Caput XXVII - XXIX
PG 106:35ποταμοῦ μέχρι Γαβαών, Ευαίων, Αμορραίων περί Βαθήλ, Ιεβουσαίων περὶ Ἱερουσαλήμ. Φυλὴ Εφραίμ, ἀπὸ Βεθὴλ ἐπὶ τὸ μέγα πεδίον, μέχρι Γαζάρων, ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου, Φερεζαίων, Αμορραίων, Σαμορραίων 1 Φυλὴ Ισσάχαρ, Κάρμηλον τὸ ὄρος καὶ Ἰταβύριον δρος, τέρμονα τὸν ποταμὸν ἔχοντες. Φερε ζαίων καὶ αὕτη ἡ χώρα. Φυλή Ζαβουλών, ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ μέχρι τῆς Γεννησαρίτιδος λίμνης, καὶ τὴν κοιλάδα καλουμένην. Φερεζαίων καὶ ὅδε ὁ χῶρος. Φυλὴ 'Ασήρ, τὰ περὶ Σιδῶνα τετραμμένα, ἐν οἷς καὶ πόλις "Αρκης. Χαναναίων ἡ χώρα. Φυλή Νεφθαλείμ, τὰ περὶ Δαμασκόν, Γαλιλαίας καθύπερθεν καὶ τῶν Ἰορδάνου πηγῶν, αἳ τὸ ῥεῖν ἐκ τοῦ ὄρους ἔχουσι. Τοῦτο Κιναίων ή χώρα. Φυλὴ Δὰν, τὰ περὶ ᾿Αζωτον, Ἰαμνίαν καὶ Γίτ ταν, ἀπὸ ᾿Ακκάρωνος ἕως ὅρους, ἐξ οὗ ἡ Ἰούδα ἦρ κται φυλή. Α' δὲ κληρουχίαι πᾶσαι, ἀπὸ ἀνατολῆς ἐπὶ δύσιν ἐγένοντο τῶν πασῶν φυλῶν, καὶ τὴν παρά λιον νειμαμένων Παλαιστίνης καὶ Φοινίκης. ΚΕΦΑΛ. ΑΒ. Τίνες εἰσὶν αἱ φυγαδευτήριοι πόλεις, εἰς ἃς κατέφευγον οἱ ἀκούσιον φόνον δεδρακότες. Ἐν μὲν τῷ πέραν τοῦ Ἰορδάνου ἐν πεδίῳ φυλῆς Ρουδίμ· Βοσορὴ πρὸς τῇ ἐρήμῳ. Ἐν δὲ τῇ φυλῇ Γάδ· τὴν Ῥαμώθ, πρὸς τῇ Γα λααδ χώρα. Ἐν τῇ φυλῇ Μανασσῇ· τὴν Γαῦλον, πρὸς τὴν Βασάν χώραν. Ἐν δὲ ταῖς ἐννέα φυλαῖς καὶ ἡμισείᾳ· Κεδὶς ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ, ἐν ὄρει Νεφθαλείμ· καὶ τὴν Συχεμ, ἐν ὄρει Εφραίμ· καὶ τὴν Χεβρών, ἐν ὄρει Ἰούδα. Αὗται πόλεις ἐξ, ἀμφὶ τὸν Ἰορδάνην κείμεναι. ΚΕΦΑΛ. ΑΓ. Τίνες αἱ μητροπόλεις, αἱ τοῖς Λευίταις ἀφορισθεῖσαι. Από φυλῆς Ἰούδα, καὶ φυλῆς Συμεών· πόλι; Καριαθαρόκ, ή έστι Χεβρών πόλις Ελώμ. Καὶ τὴν Τεέλλαν, καὶ τὴν Δαβὴρ, καὶ τὴν Ασαν, καὶ τὴν Αχάν, καὶ τὴν Βεθσαμίς, καὶ τὴν Ἑλβα, καὶ τὴν Βεθούρ. Από φυλής Βενιαμίν· τὴν Γαβαών, καὶ τὴν Γαβελ καὶ τὴν Ἀνάχ, καὶ τὴν Γαλαμάθ. Αὗται πόλεις ιγ. ᾿Απὸ φυλῆς Εφραίμ την Συχέμ, καὶ τὴν Γαζέρ, καὶ τὴν Γαβαῖν, καὶ τὴν Βεθορών. Αὗται πόλεις δ'. ᾿Απὸ φυλῆς Δάν· τὴν Ἐλθακώλ, καὶ τὴν Γε βαών, καὶ Εδώμ, καὶ τὴν Γεερέμ· καὶ αὗται πότ λεις δ'. ᾿Απὸ ἡμίσους φυλῆς Μανασσῆς· τὴν Καναχή, καὶ τὴν Βετσάν. Αὗται πόλεις β'. ᾿Απὸ ἑτέρου ημίσους φυλῆς Μανασσῆς· τὴν Γαῦ Δω, καὶ τὴν Βοσσόρον. Καὶ αὗται πόλεις β'. Χαναναίων. Ιλαμύριον. δεραταια. Βοσόρ, ἡ πρός. Γαθέθ.
ποταμοῦ μέχρι Γαβαών, Ευαίων, Αμορραίων περί pertingit ab Jordane duvio usque ad Gabao, Ev20Βαθήλ, Ιεβουσαίων περὶ Ἱερουσαλήμ.
Φυλὴ Εφραίμ, ἀπὸ Βεθὴλ ἐπὶ τὸ μέγα πεδίον,
μέχρι Γαζάρων, ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου, Φερεζαίων,
Αμορραίων, Σαμορραίων
1 Φυλὴ Ισσάχαρ, Κάρμηλον τὸ ὄρος καὶ Ἰταβύριον δρος, τέρμονα τὸν ποταμὸν ἔχοντες. Φερεζαίων καὶ αὕτη ἡ χώρα.
Φυλή Ζαβουλών, ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ μέχρι τῆς
Γεννησαρίτιδος λίμνης, καὶ τὴν κοιλάδα καλουμέ
νην. Φερεζαίων καὶ ὅδε ὁ χῶρος.
Φυλὴ 'Ασήρ, τὰ περὶ Σιδῶνα τετραμμένα, ἐν
οἷς καὶ πόλις "Αρκης. Χαναναίων ἡ χώρα.
Φυλή Νεφθαλείμ, τὰ περὶ Δαμασκόν, Γαλιλαίας
καθύπερθεν καὶ τῶν Ἰορδάνου πηγῶν, αἳ τὸ ῥεῖν ἐκ
τοῦ ὄρους ἔχουσι. Τοῦτο Κιναίων ή χώρα.
Φυλὴ Δὰν, τὰ περὶ ᾿Αζωτον, Ἰαμνίαν καὶ Γίτ
ταν, ἀπὸ ᾿Ακκάρωνος ἕως ὅρους, ἐξ οὗ ἡ Ἰούδα ἦρκται φυλή. Α' δὲ κληρουχίαι πᾶσαι, ἀπὸ ἀνατολῆς
ἐπὶ δύσιν ἐγένοντο τῶν πασῶν φυλῶν, καὶ τὴν παράλιον νειμαμένων Παλαιστίνης καὶ Φοινίκης.
ΚΕΦΑΛ. ΑΒ. Τίνες εἰσὶν αἱ φυγαδευτήριοι
πόλεις, εἰς ἃς κατέφευγον οἱ ἀκούσιον φόνον
δεδρακότες.
Ἐν μὲν τῷ πέραν τοῦ Ἰορδάνου ἐν πεδίῳ φυλῆς
Ρουδίμ· Βοσορὴ πρὸς τῇ ἐρήμῳ.
Ἐν δὲ τῇ φυλῇ Γάδ· τὴν Ῥαμώθ, πρὸς τῇ Γαλααδ χώρα.
Ἐν τῇ φυλῇ Μανασσῇ· τὴν Γαῦλον, πρὸς τὴν
Βασάν χώραν.
Ἐν δὲ ταῖς ἐννέα φυλαῖς καὶ ἡμισείᾳ· Κεδὶς ἐν
τῇ Γαλιλαίᾳ, ἐν ὄρει Νεφθαλείμ· καὶ τὴν Συχεμ,
ἐν ὄρει Εφραίμ· καὶ τὴν Χεβρών, ἐν ὄρει Ἰούδα.
Αὗται πόλεις ἐξ, ἀμφὶ τὸν Ἰορδάνην κείμεναι.
ΚΕΦΑΛ. ΑΓ. Τίνες αἱ μητροπόλεις, αἱ τοῖς
Λευίταις ἀφορισθεῖσαι.
Από φυλῆς Ἰούδα, καὶ φυλῆς Συμεών· πόλι;
Καριαθαρόκ, ή έστι Χεβρών πόλις Ελώμ. Καὶ τὴν
Τεέλλαν, καὶ τὴν Δαβὴρ, καὶ τὴν Ασαν, καὶ τὴν
Αχάν, καὶ τὴν Βεθσαμίς, καὶ τὴν Ἑλβα, καὶ τὴν
Βεθούρ.
Από φυλής Βενιαμίν· τὴν Γαβαών, καὶ τὴν
Γαβελ καὶ τὴν Ἀνάχ, καὶ τὴν Γαλαμάθ. Αὗται
πόλεις ιγ.
᾿Απὸ φυλῆς Εφραίμ την Συχέμ, καὶ τὴν Γαζέρ,
καὶ τὴν Γαβαῖν, καὶ τὴν Βεθορών. Αὗται πόλεις δ'.
᾿Απὸ φυλῆς Δάν· τὴν Ἐλθακώλ, καὶ τὴν Γεβαών, καὶ Εδώμ, καὶ τὴν Γεερέμ· καὶ αὗται πότ
λεις δ'.
᾿Απὸ ἡμίσους φυλῆς Μανασσῆς· τὴν Καναχή,
καὶ τὴν Βετσάν. Αὗται πόλεις β'.
᾿Απὸ ἑτέρου ημίσους φυλῆς Μανασσῆς· τὴν Γαῦ
Δω, καὶ τὴν Βοσσόρον. Καὶ αὗται πόλεις β'.
Forte Χαναναίων.
Ms. Ιλαμύριον.
rum sedes, Amorrhæorum circa Bethel; Jebussorum circa Hierosolyma.
Tribus Ephrem a Bethel prope magnam planitiem usque ad Gazara. Ab Jordane, sedes Pherezæorum, Amorrhæorum, Samorrhæorum.
Tribus Issachar: Carmelum montem et Itabyrium item montem, quibus flumen limites erant.
Bic quoque tractus Pherezæorum fuit.
Tribus Zabulon: a flumine usque ad lacnm Gennezaretidos. Item tractum qui Vallis dicebatur.
Ista quoque regio Pherezæorum fuit.
Tribus Aser: regionem quæ vergit ad Sidonem,
ubi et civitas Arces. Chananæorum fuit.
Tribus Nephthalim: regionem circa Damascum
ultra Galilæam et fontes Jordanis, qui in monte
originem habent. Erat hæc Cinæorum regio.
Tribus Dan: tractus circa Azotum, Jamniam et
Gillan, ab Accatone usque ad montem, unde incipiebat tribus Juda. Surtes porro omnes omnium
tribuum fuerunt ab oriente ad occidentem, earum
quoque quæ maritimam regionem accepere Palæstinae et Phoenices.
CAP. XXXII.
Quænam sunt refugii civitates, ad
quas refugiebant quotquot involuntarium homici.
dium perpetrassent.
In transjordanicis, in territorio tribus Rubin:
Bosor ad desertum.
In tribu Gad: Ramoth in regione Galaad.
In tribu Manasse: Gaulon in Basanitide.
In reliquis novem tribubus cum dimidia: Cedes
in Galilæa, in monte Nephthalim: et Sychim in
monte Ephræm et Chebron in monte Juda. Hæ civitates sunt sex, circa Jordanem positæ.
CAP. XXXIII.
· Quæ sunt metropoles pro Levitis
δεραταια.
Ex tribu Juda et tribu Symeon: Civitas Kariatharboc, sive Chebron, et civitas Elom. Acceperunt
etiam Teellam, et Daber, et Asan, et Achan, et
Lethsamis, et Flba, et Bethur.
Ex tribu Benjamin: Gabaon, et Gabec, et Anach,
et Galamath. Hæ civitates xIII.
Ex tribu Ephram: Sychem, et Gazer, et Gabain,
Bethoron. Civitates 1v.
Ex tribu Dan: Elthacol, et Gebaon, et Edon, et
Geerem. Civitates tv.
Ex dimidia tribu Manasse: Canache, et Belsan.
Civitates II.
Ex altera dimidia tribu Manasse: Gaulon, et
Bossoron. Istæ quoque civitates 1I.
Putem Βοσόρ, ἡ πρός.
Ita quidam codd. Jos. xxi, 17, al. Γαθέθ.
Распознавание текста
col. 37–38page 12 of 82
PG 106:37Από φυλής Ισσάχαρ τὴν Κισσώ, καὶ τὴν Ῥαμάθ, καὶ τὴν Δεββαθὰ, καὶ τὴν Ἠλίν. Αὗται πολ λεις δ'. Ἀπὸ φυλῆς ᾿Ασήρ' την Μασαλα, καὶ τὴν ᾿ΑΕ δώθ, καὶ τὴν Χελκάθ, καὶ τὴν Ῥαάβ. Δὗται πόλ λεις δ'. ᾿Απὸ φυλῆς Νεφθαλείμ· τὴν Κεδὲς ἐν τῇ Γαλι λαίᾳ, καὶ τὴν Ἐμάθ, καὶ τὴν Καρείν. Αὗται πά λεις γ. ᾿Απὸ φυλῆς Ζαβουλών· τὴν Ἱεκχώμ, καὶ τὴν Κασσεὶρ, καὶ τὴν Ῥεμμών, καὶ τὴν Ἑλλάν. Αὗται πόλεις δ'. Από φυλῆς Ρουβίμ πέραν τοῦ Ἰορδάνου, τὴν Βόσορ, καὶ τὴν Ἰαζεὶρ, καὶ τὴν Κεδμώθ, καὶ 'Αφαάθ. Αὗται πόλεις δ'. ᾿Απὸ φυλῆς Γάδ· τὴν Ραμώθ, καὶ Ματθανὴν, καὶ τὴν Ἐσεβῶν, καὶ τὴν Ἀζείρ. Καὶ αὗται πό λεις δ'. ΚΕΦΑΛ. ΛΔ'. - Τίνας ειλήφασι πόλεις καὶ βα σιλεῖς, Ἰησοῦς καὶ Καλὲς οἱ πιστοί α' Τὸν βασιλέα Ιεριχώ, β' καὶ τὸν βασιλέα τῆς Γαΐ, ἡ ἐστι πλησίον Βεθήλ, γ' βασιλέα Ἱερουσαλὴμ, δ' βασιλέα Χεβρών, ε' βασιλέα Λάχις, ς' βασι λέα Ιεριμούθ, ζ' βασιλέα Γαζέρ, η' βασιλέα Αιγιώμ, Θα βασιλέα 'Αδέρ. ι' Βασιλέα Δαβὴρ, ια' βασιλέα δολλάμ, ιβ' βασι λές Ερμα, ιγ' βασιλέα θαπφοῦ, ιδ' βασιλέα Λεβνα, ιε βασιλέα Βέκ, ις' βασιλέα Μακηδά, ιζ' βασιλέα Σαμρῶν, την βασιλέα Όφέρ, ιθ' βασιλέα Αχσάφ. κ' Βασιλέα Ασωρ, και βασιλέα Μελδών, κβ' βασι λέα Μαρρών, κγ' βασιλέα Κάδες, κι' βασιλέα Θανάκ, κε' βασιλέα Ἰεκονὰμ τοῦ Χερμέλ, κς' βασιλέα Δῶρ, και βασιλέα τοῦ Ναφὶρ Δωρ, κι' βασιλέα Γώϊμ τῆς Γογέλ, κι βασιλέα Θερσά. Πάντες οὗτοι βασιλεῖς καθ' οὓς ἀνεῖλεν Ἰησοῦς σὺν ταῖς πόλεσιν αὐτῶν, καὶ ἐκληροδότησεν αὐτὰς τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ. ΚΕΦΑΛ. ΛΕ'. Τίνες οἱ βασιλεῖς ἐπελθόντες τῇ ἀλυκῇ πεδιάδι οὓς ἐπάταξεν Αβραάμ. Μαρφάλ, βασιλεὺς Σενναάρ· Αριώχ, βασιλεύς Ελλαά· Ποδολλογόμορ, βασιλεὺς Ἐλάμ· Θαργάρο βασιλεὺς ἐθνῶν. ΚΕΦΑΛ. ΑϚ'. — Τίνες οἱ βασιλεῖς, οὓς διέσως εν Αβραάμ μετὰ τοῦ Λώτ. Ελλάμ, βασιλέα Σοδόμων· Μεγαβερσάν, βασιλέα Γομόρρας· Σενναάρ, βασιλέα 'Αδαμῶν· Σομοβόρ, βασιλές Σεβώημ· Βαλακ, βασιλέα Σεγόρ. Τούτους Αβραὰμ ἐπιδιώξας καὶ ἀνελὼν ἐκ τῆς ἀπαγωγῆς, ὑπεξείλατο, ἐπιστρατεύσας αὐτοῖς τοὺς ἑαυτοῦ παί δας, ἄντας τὸν ἀριθμὸν τιη'. ΚΕΦΑΛ. ΛΖ'. Τίνες Εβραίοι γυναῖκας ἐθνι κὰς ἡγάγοντο. Ἰούδας τὴν Σουά, ἐξ ἧς ἔσχεν υἱούς, τὸν Σειρ καὶ τὸν Αὐνα, καὶ τὸν Σιλώμ. Ἔλαβε δὲ γυναῖκα τὴν Θάμαρ τῷ υἱῷ αὐτοῦ Σεὶρ, καὶ τούτου ἀποθα
JOSEPPI
Ex tribu Issachar: Cisso, et Rhamath, et Debbatha, et Helie. Civitates 1v.
Ex tribu Aser: Masala, et Abdoth, et Chelcath, et
Raab. Civitates 1v.
Ex tribu Nephthalim: Cedes in Galilæa, et Emath,
et Carein. Civitates 111.
Ex tribu Zabulon: Jeccom, et Cassir, et Rhemmon, et Ellan. Civitates 1v.
Ex tribu Rubin: trans Jordanem, Rosor, et Jazir, et Cedinoth, et Aphaath. Civitates 1v.
Ex tribu Gad: Ramoth, et Matthanen, et Esebon,
et Azir. Hæ quoque civitates 1v.
CAP. XXXIV.
Quasnam ceperunt civitates el
reges, Jesus et Galeph fideles ‘.
1 Regem Jericho, 2 et regem Gai, quæ fuit prope
Bethel, 3 Regem Jerusalem, 4 Regem Chebron,
8 Regem Lachis, 6 Regem Jerimuth, 7 Regem Gazer, 8 Regem Æglom, 9 Regem Ader.
10 Regem Daber, 11 Regem Odollam, 12 Regem
Herma, 13 Regem Thapphu, 14 Regem Lebna,
15 Regem Bec, 16 Regem Maceda, 17 Regem Samron, 18 Regem Opher, 19 Regem Achsaph.
20 Regem Asor, 21 Regem Meldon, 22 Regem
Marrhon, 23 Regem Cedes, 24 Regem Thanac,
25 Regem Jeconam Charmelis, 26 Regem Dor, 27
Regem Napher Dor, 28 Regem Goin Gogel, 29 Regem Thersa.
Omnes isti, reges xxix quos sustulit Jesus cum
civitatibus eorum, quas forte distribuit in hæreditatem filiis Israel.
CAP. XXXV.
- Quinam reges convenerunt in vallem
salsam, quos cecidit Abraham.
Marphal rex Sennaar: Arioch rex Ellaa: Chodollogomor rex Elam: Thargar rex gentium.
CAP. XXXVI.
Qui sunt reges, quos Abraham
servavit cum Lot.
Ellam regem Sodomorum: Megabersan regem
Gomorrhæ: Sennaar regem Adamorum: Somobor
regem Seboem: Balac regem Segor. Hos Abraham
insecutus eripiensque a captivitate incolumes servavit, armatis in gratiam eorum servis suis, qui
erant numero cccxvIII.
CAP. XXXVII.- Quinam Hebræi cum essent ethnicas
afores duxerunt.
Judas duxit Sua, ex qua habuit filios Sir et Auna el Silom. Accepit porro uxorem Thamar filio suo
Sir; quo mortuo, dedit cam in matrimonium Annæ.
Confer Jos. x11, 9-24.
Ipse numeros apposui.
Από φυλής Ισσάχαρ τὴν Κισσώ, καὶ τὴν
Ῥαμάθ, καὶ τὴν Δεββαθὰ, καὶ τὴν Ἠλίν. Αὗται πολ
λεις δ'.
Ἀπὸ φυλῆς ᾿Ασήρ' την Μασαλα, καὶ τὴν ᾿ΑΕδώθ, καὶ τὴν Χελκάθ, καὶ τὴν Ῥαάβ. Δὗται πόλ
λεις δ'.
᾿Απὸ φυλῆς Νεφθαλείμ· τὴν Κεδὲς ἐν τῇ Γαλι
λαίᾳ, καὶ τὴν Ἐμάθ, καὶ τὴν Καρείν. Αὗται πά
λεις γ.
᾿Απὸ φυλῆς Ζαβουλών· τὴν Ἱεκχώμ, καὶ τὴν
Κασσεὶρ, καὶ τὴν Ῥεμμών, καὶ τὴν Ἑλλάν. Αὗται
πόλεις δ'.
Από φυλῆς Ρουβίμ πέραν τοῦ Ἰορδάνου, τὴν
Βόσορ, καὶ τὴν Ἰαζεὶρ, καὶ τὴν Κεδμώθ, καὶ 'Αφαάθ.
Αὗται πόλεις δ'.
᾿Απὸ φυλῆς Γάδ· τὴν Ραμώθ, καὶ Ματθανὴν,
καὶ τὴν Ἐσεβῶν, καὶ τὴν Ἀζείρ. Καὶ αὗται πό
λεις δ'.
ΚΕΦΑΛ. ΛΔ'. - Τίνας ειλήφασι πόλεις καὶ βα
σιλεῖς, Ἰησοῦς καὶ Καλὲς οἱ πιστοί
α' Τὸν βασιλέα Ιεριχώ, β' καὶ τὸν βασιλέα
τῆς Γαΐ, ἡ ἐστι πλησίον Βεθήλ, γ' βασιλέα Ιερουσα
λήμ, δ' βασιλέα Χεβρών, ε' βασιλέα Λάχις, ς' βασι
λέα Ιεριμούθ, ζ' βασιλέα Γαζέρ, η' βασιλέα Αιγιώμ,
Θα βασιλέα 'Αδέρ.
ι' Βασιλέα Δαβὴρ, ια' βασιλέα δολλάμ, ιβ' βασιλές Ερμα, ιγ' βασιλέα θαπφοῦ, ιδ' βασιλέα Λεβνα,
ιε βασιλέα Βέκ, ις' βασιλέα Μακηδά, ιζ' βασιλέα
Σαμρῶν, την βασιλέα Όφέρ, ιθ' βασιλέα Αχσάφ.
κ' Βασιλέα Ασωρ, και βασιλέα Μελδών, κβ' βασιλέα Μαρρών, κγ' βασιλέα Κάδες, κι' βασιλέα θα
νάκ, κε' βασιλέα Ἰεκονὰμ τοῦ Χερμέλ, κς' βασιλέα
Δῶρ, και βασιλέα τοῦ Ναφὶρ Δωρ, κι' βασιλέα
Γώϊμ τῆς Γογέλ, κι βασιλέα Θερσά.
Πάντες οὗτοι βασιλεῖς καθ' οὓς ἀνεῖλεν Ἰησοῦς σὺν
ταῖς πόλεσιν αὐτῶν, καὶ ἐκληροδότησεν αὐτὰς τοῖς
υἱοῖς Ἰσραήλ.
Τίνες οἱ βασιλεῖς ἐπελθόντες τῇ
ἀλυκῇ πεδιάδι οὓς ἐπάταξεν Αβραάμ.
Μαρφάλ, βασιλεὺς Σενναάρ· Αριώχ, βασιλεύς
Ελλαά· Ποδολλογόμορ, βασιλεὺς Ἐλάμ· Θαργάρο
βασιλεὺς ἐθνῶν.
ΚΕΦΑΛ. ΑϚ'. — Τίνες οἱ βασιλεῖς, οὓς διέσως εν
Αβραάμ μετὰ τοῦ Λώτ.
Ελλάμ, βασιλέα Σοδόμων· Μεγαβερσάν, βασιλέα
Γομόρρας· Σενναάρ, βασιλέα 'Αδαμῶν· Σομοβόρ,
βασιλές Σεβώημ· Βαλακ, βασιλέα Σεγόρ. Τούτους
Αβραὰμ ἐπιδιώξας καὶ ἀνελὼν ἐκ τῆς ἀπαγωγῆς,
ὑπεξείλατο, ἐπιστρατεύσας αὐτοῖς τοὺς ἑαυτοῦ παί
δας, ἄντας τὸν ἀριθμὸν τιη'.
Τίνες Εβραίοι γυναῖκας ἐθνι
κὰς ἡγάγοντο.
Ἰούδας τὴν Σουά, ἐξ ἧς ἔσχεν υἱούς, τὸν Σειρ
καὶ τὸν Αὐνα, καὶ τὸν Σιλώμ. Ἔλαβε δὲ γυναῖκα
τὴν Θάμαρ τῷ υἱῷ αὐτοῦ Σεὶρ, καὶ τούτου ἀποθα
‘53) 1. e. Galilææ gentium.
Распознавание текста
Chapters XXXIV-XXXVIICaput XXXIV - XXXVII
col. 39–40page 13 of 82
Caput XXXII - XXXIII
PG 106:39νέντος, ἔδωκεν αὐτὴν τῷ Δύνα γυναῖκα. Καὶ τούτου η δὲ ἀποθανόντος, καὶ μὴ ἀπολύοντος αὐτὴν ἑτέρῳ γα μηθῆναι, δόλῳ ἡ Θάμαρ ἔσχεν ἐξ αὐτοῦ υἱοῦς, τὸν Φαρὲς καὶ τὸν Ζαρά Μωϋσῆς τὴν Σεπφόραν, ἐξ ἧ; ἔσχε τὸν Γερσὼν καὶ τὸν Ελιέζερ. Σαλμὼν τὴν Ῥαλβ τὴν πόρνην τους κατασκόπους κατακρύψασαν· ἐξ ἧς ἔσχε τὸν Ἰωδήδ, τὸν τοῦ Ἰεσσά! πατέρα, ἐξ οὐπερ γεννᾶται ὁ Δαβίδ. Οὗτοι μὲν οὖν, οἱ τεχθέντες ἐκ τῶν ἐθνικῶν γυναικῶν, καὶ εἰς τὴν τοῦ Σωτῆρος συντελοῦσι σάρκωσιν· ἐπὶ δὲ βλάβῃ ἑαυτῶν ἔσχον ἐθνικὰς γυναῖκας. Σαμψών την Δαλιλά, δι' ἧς ἀπατηθεὶς, καὶ τὸν ἁγιασμὸν τοῦ ναξηραίου διεφθάρη, καὶ ἐκτυφλωθείς, ἀδοξῶν τελευτά. Σολομὼν τὴν τοῦ Αἰγυπτίου θυγατέρα ἀγόμενος, καὶ Μωαβίτιδας, καὶ 'Αμμωνίτιδας, Σύρας καὶ Ἰδου μαίας, Χετταίας καὶ 'Αμορραίας. ΚΕΦΑΛ. ΛΗ'. Τίνες πολλὰς ἤγαγον γυναῖκας. Ἰακὼβ δ', τὴν Λίαν, Ραχήλ, τὴν Βαλλαν, τὴν Ζελφάν· ἐξ ὧν καὶ παῖδες αὐτῷ γεγόνασι εγώ. Γεδεών … ἐξ ὧν καὶ παῖδες τούτῳ γεγόνασιν 6. Δαβὶδ πλείους ἢ ι', τὴν ᾿Αχιναὰν, καὶ τὴν Μελχώλ, τὴν ᾿Αβιγαΐλ, τὴν Ἐγγὴθ, τὴν Βιττάλ, τὴν Αἰγλην, τὴν Βαθσαβεὶ, καὶ ἄλλας, ὃς ἔλαβεν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ πλήρης την βασιλείαν ἀπολαβών· ἐξ ὧν καὶ ιγ' υἱοὺς ἐκτήσατο. Ων γυναικῶν τὰ ὀνόματα οὐκ ἀναγέγραπται. Έσχε δὲ καὶ ᾿Αβισσά την Σουναμί τιν, τὴν θερμαίνουσαν αὐτὸν διὰ τὴν τοῦ σώματος ἀπόψυξιν. Ο δὲ Σολομών ἑπτακοσίας γυναῖκας, καὶ παλ λακὲς ἐσχηκώς, ἕνα μόνον υἱόν, τὸν καὶ τῆς βασι λείας ἐγκρατή γεγενῆσθαι μὴ δυνάμενον, ἔσχηκεν ἀπὸ Νααμὰ τῆς ᾿Αμμωνίτιδος, ἢ ὡς ἄλλη έκδοσις ἔχει, ἀπὸ θάμαρ θυγατρός Αβεσσαλώμ. ΚΕΦΑΛ. ΑΘ. Οσαι γυναῖκες τοὺς ἄνδρας ΧΧΧΙΧ. διέφθειραν. Εύα τὸν ᾿Αδάμ, απατηθεῖσα καὶ αὐτὴ πρὸς τοῦ διαβόλου. Δαλιλὰ τὸν Σαμψών αποξυράσασα καὶ δέσμιον τοῖς πολεμίοις παραδοῦσα, καὶ διὰ ταύτην ἀναιρούμενον, ἐκτυφλωθέντα πρότερον αἰσχρῶς. Καὶ τοῦ λαοῦ δὲ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ τὴν ἀναίρεσιν εἰ τῶν Αμορραίων ἐποιήσαντο γυναίκες, κατά γνώμην τοῦ μάντεως Βαλαάμ, τὴν τῷ Βαλάκ εἰσ ηγηθεῖσαν, εἰς ἀπόστασιν ἀπαγαγομένων. Η Αιγυπτία, ἡ τὸν ἀρχιμάγειρον τοῦ βασιλέως, μετὰ τὸ μὴ δυνηθῆναι τὸν Ἰωσὴφ ἀπατῆσαι, συμ πείσασα, ὡς ἐπελθόντος αὐτῇ τοῦ Ἰωσήφ, καὶ ποιήσασα αὐτὸν ἐγκατάκλειστον τὸν σώφρονα. Η τοῦ Ἰὼβ γυνή, ἐπιχειροῦσα πείθειν τὸν εὐσε χιν, πλήρης
nuberet, dolo Thamar habuit ex eo ipso filios Phares et Zara.
νέντος, ἔδωκεν αὐτὴν τῷ Δύνα γυναῖκα. Καὶ τούτου η Εt hoc quoque mortuo, nos sinente Juda ut alteri
δὲ ἀποθανόντος, καὶ μὴ ἀπολύοντος αὐτὴν ἑτέρῳ γα
μηθῆναι, δόλῳ ἡ Θάμαρ ἔσχεν ἐξ αὐτοῦ υἱοῦς, τὸν
Φαρὲς καὶ τὸν Ζαρά
Μωϋσῆς τὴν Σεπφόραν, ἐξ ἧ; ἔσχε τὸν Γερσὼν καὶ
τὸν Ελιέζερ.
Σαλμὼν τὴν Ῥαλβ τὴν πόρνην τους κατασκόπους
κατακρύψασαν· ἐξ ἧς ἔσχε τὸν Ἰωδήδ, τὸν τοῦ Ἰεσ
σα! πατέρα, ἐξ οὐπερ γεννᾶται ὁ Δαβίδ. Οὗτοι μὲν
οὖν, οἱ τεχθέντες ἐκ τῶν ἐθνικῶν γυναικῶν, καὶ εἰς
τὴν τοῦ Σωτῆρος συντελοῦσι σάρκωσιν· ἐπὶ δὲ βλάβῃ
ἑαυτῶν ἔσχον ἐθνικὰς γυναῖκας.
Σαμψών την Δαλιλά, δι' ἧς ἀπατηθεὶς, καὶ τὸν
ἁγιασμὸν τοῦ ναξηραίου διεφθάρη, καὶ ἐκτυφλωθείς,
ἀδοξῶν τελευτά.
Σολομὼν τὴν τοῦ Αἰγυπτίου θυγατέρα ἀγόμενος,
καὶ Μωαβίτιδας, καὶ 'Αμμωνίτιδας, Σύρας καὶ Ἰδουμαίας, Χετταίας καὶ 'Αμορραίας.
ΚΕΦΑΛ. ΛΗ'. Τίνες πολλὰς ἤγαγον γυναῖκας.
Ἰακὼβ δ', τὴν Λίαν, Ραχήλ, τὴν Βαλλαν, τὴν
Ζελφάν· ἐξ ὧν καὶ παῖδες αὐτῷ γεγόνασι εγώ.
Γεδεών......... ἐξ ὧν καὶ παῖδες τούτῳ γεγόνασιν 6.
Δαβὶδ πλείους ἢ ι', τὴν ᾿Αχιναὰν, καὶ τὴν Μελχώλ,
τὴν ᾿Αβιγαΐλ, τὴν Ἐγγὴθ, τὴν Βιττάλ, τὴν Αἰγλην,
τὴν Βαθσαβεὶ, καὶ ἄλλας, ὃς ἔλαβεν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ πλήρης την βασιλείαν ἀπολαβών· ἐξ ὧν
καὶ ιγ' υἱοὺς ἐκτήσατο. Ων γυναικῶν τὰ ὀνόματα οὐκ
ἀναγέγραπται. Έσχε δὲ καὶ ᾿Αβισσά την Σουναμί
τιν, τὴν θερμαίνουσαν αὐτὸν διὰ τὴν τοῦ σώματος
ἀπόψυξιν.
Ο δὲ Σολομών ἑπτακοσίας γυναῖκας, καὶ παλλακὲς ἐσχηκώς, ἕνα μόνον υἱόν, τὸν καὶ τῆς βασι
λείας ἐγκρατή γεγενῆσθαι μὴ δυνάμενον, ἔσχηκεν
ἀπὸ Νααμὰ τῆς ᾿Αμμωνίτιδος, ἢ ὡς ἄλλη έκδοσις
ἔχει, ἀπὸ θάμαρ θυγατρός Αβεσσαλώμ.
Moyses Sepphoram, ex qua procreavit Gerson et
Eliezer.
Salmon Raab meretricem, quæ exploratores occultaverat: ex qua suscepit Jobed patrem
Jessæ, ex quo natus est David. Hi ergo ex ethnicis
mulieribus orti, concurrunt etiam ad Salvatoris incarnationem. Magno autem eorum incommodo ethnicas uxores habuerunt.
Sampson, qui habuit Dalila, a qua deceptus etiam
sanctitatem nazereatus amisit; ac tandem luminibus cæcatus ignominiose interiit.
Solomon, qui regis Ægyptii filiam duxit, itemque
Moabitidas, Ammonitidas, Syras et Idumaas, Chettæas et Amorrhæas.
CAP. XXXVIII. - Quinam fuerunt polygami.
Jacob 1V duxit, Liam, Rachel, Ballam, Zelpbam,
ex quibus etiam procreavit liberos suit
Gedeon
filios LXX.
ex quibus etiam habuit
David plures quam X, puta Achinam et Melchol,
Abigail, Egger, Bittal, glen, Bethsabee, et alias,
quas duxit Hierosolyuis cum jam plenum obtinuis
set regnum. Ex hisce procreavit liberos xit, nec
tamen eorum nomina scripta sunt. Habuit quoque
Abissa Sunanitidem, calefacientem eum ob corporis refrigerationem.
At Solomon, qui septingentas uxores et concubinas habuit, unicum suscepit filium (nec tamen
hunc totius regni sibi conservandi potem) ex Naama
flammonitide; vel ut alia editio habet, ex Thamar filia Abessalom.
ΚΕΦΑΛ. ΑΘ. Οσαι γυναῖκες τοὺς ἄνδρας CAP. ΧΧΧΙΧ.
διέφθειραν.
Εύα τὸν ᾿Αδάμ, απατηθεῖσα καὶ αὐτὴ πρὸς τοῦ
διαβόλου.
Δαλιλὰ τὸν Σαμψών αποξυράσασα καὶ δέσμιον
τοῖς πολεμίοις παραδοῦσα, καὶ διὰ ταύτην ἀναιρούμενον, ἐκτυφλωθέντα πρότερον αἰσχρῶς.
Καὶ τοῦ λαοῦ δὲ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ τὴν ἀναίρεσιν
εἰ τῶν Αμορραίων ἐποιήσαντο γυναίκες, κατά
γνώμην τοῦ μάντεως Βαλαάμ, τὴν τῷ Βαλάκ εἰσ
ηγηθεῖσαν, εἰς ἀπόστασιν ἀπαγαγομένων.
Η Αιγυπτία, ἡ τὸν ἀρχιμάγειρον τοῦ βασιλέως,
μετὰ τὸ μὴ δυνηθῆναι τὸν Ἰωσὴφ ἀπατῆσαι, συμπείσασα, ὡς ἐπελθόντος αὐτῇ τοῦ Ἰωσήφ, καὶ
ποιήσασα αὐτὸν ἐγκατάκλειστον τὸν σώφρονα.
Η τοῦ Ἰὼβ γυνή, ἐπιχειροῦσα πείθειν τὸν εὐσε
• II Reg. χιν,
Forte πλήρης
In versione Latina Fabricii_post-suscepit legitur, Boozum. Booz Moabitidem Ruth, ex qua hoPATROL. GR. CVI.
Quot mulieres viros perdiderunt.
Eva Adamum, in fraudem inducta ipsa quoque a
diabolo.
Dalila, quæ Sampsonem abrasit, vinctumque
hostibus tradidit, et per hanc tandem interfectus
est, cum prius antea turpiter cæcatus fuisset.
Populi etiam Israeliuci cladem effecerunt mulie
res Amorrhæorum, juxta consilium vatis Balaam,
quod Balaco suggessit, quæ eos ad apostasiam inducere conatæ sunt.
Egyptia, quæ præfectum coquorum regis, quum
Josephum seducere non potuisset, in eam persuasionem induxit, quod Joseph ei vim adhibuerit:
quare etiam effecit, ut eastus ille conjiceretur in
carcerem.
Uxor Job, quæ nititur persuadere religiosissimo
buit Jobedum, etc. De his confer Ruth iv, 10. Certe
neglectu typographi Græce omissa sunt,
Xli patriarchas et Dinam.
Распознавание текста
col. 41–42page 14 of 82
PG 106:41βέστατον Ἰὼβ λαλεῖν ῥῆμά τι πρὸς Κύριον, ἀλλ' οὐ δυνηθεῖσα διὰ τὸ ἰσχυρογνωμον τοῦ εὐσεβοῦς. Οὕτω δὴ καὶ τὸν σοφώτατον Σολομώντα γυναίκες &ς παρανόμως ἠγάγετο, εἰς τοὺς ναοὺς οἰκοδομεῖν, οἷς αὗται δαίμοσιν ὡς θεοῖς ἐτίμων· ἀνέπεισαν. Ιεζάβελ τὸν ᾿Αχαάβ τῇ Αστάρτη θύειν ἠπάτησεν, καὶ τὸν προφήτην ἐκδιώκειν Ηλίαν, διὸ καὶ τετιμώρηνται. Γοβολία ἡ τοῦ ᾿Αχαὰς καὶ τῆς Ἰεζάβελ θυγάτηρ, τὸ τοῦ Δαβίδ γένος ἀφανίσαι διὰ τῶν ἐπηκόων αὐτῆς μηχανωμένη. Ηρωδιάς τὸν Ἡρώδην φονεύειν τὸν Βαπτιστὴν Ἰωάννην, διὰ τῆς εὐρύθμως ὀρχησαμένης τῆς ἑαυ τῆς θυγατρὸς ἐπαγαγομένη. ΚΕΦΑΛ. Μ'. Οσαι γυναῖκες τοὺς ἄνδρας εὐηργέτησαν, καὶ δι' ὧν ἔδρασαν εὐάρεστοι τῷ Θεῷ γεγόνασι. Σάρρα πεισθεῖσα τῷ ᾽Αβραὰμ, καὶ λέγουσα ἀδελ φὴν αὐτοῦ εἶναι κατὰ τὰς ὑποθέσεις αὐτοῦ πρὸς τὰς διὰ τὸ κάλλος αὐτῆς ἐπηρείας. Καὶ πάλιν παρα καλοῦσαν αὐτὸν συγγενέσθαι τῇ παιδίσκῃ τῇ ᾿Αγαρ, ένα καταστήσαιτο παιδίον, πρὸς τὸ μὴ δι' αὐτὴν στείραν οὖσαν, ἅπαιδα καὶ αὐτὸν ἀποθανεῖν Ῥαχὴλ καὶ Λία ὑπακούουσαι τῷ ἀνδρὶ, καὶ ἀκολουθοῦσαι αὐτῷ εἰς τὴν Χαναναίαν, τὸν πατρῷον οἶκον καταλιμπάνουσαι. Ρεβέκκα δὲ ὁμοίως, τοῦ μόνον ὀνομασθέντος ἀν δρὸς αὐτῆς Ἰσαὰκ πόλῳ, κατέλιπε τὴν πατρώαν ἑστίαν, καὶ πρὸς τὸν μνηστήρα ἐξανάγεται. Ἡ του Γεδεών γυνή, δείσαντα τὸν ἄνδρα τὴν τοῦ ἀγγέλου ἐπιφάνειαν ζώννυσιν ἀπὸ τοῦ δέους, πίστιν αὐτῷ τὴν ἀπὸ γνώμης ἐντιθεῖσα σωτή ριον. Μελχών, τὸν Δαβὶδ ἀναιρεῖσθαι ὑπὸ τοῦ Σαούλ μέλλοντα, καθιμώσασα διὰ θυρίδος, καὶ δρασμὸν αὐτῷ τὸν ἀπὸ τοῦ φόνου περιποιησαμένη. Ἡ Ἀβιγαΐλ, ἡ τὸν Ναβὰλ πανώλεθρον ἀναιρεῖσθαι μέλλοντα, τὸν Δαβὶδ ενυβρίσαντα, ρυσαμένη τῆς δια φορᾶς διὰ τῆς παρακλήσεως τῆς πρὸς Δαβίδ, δώροις αὐτὸν ὑπὲρ τοῦ ἀνδρὸς ἐξευμενισαμένη. Ἡ δὲ τοῦ Σολομῶνος μήτηρ ἡ Βηθσαβεέ, ή κατά τὰς τοῦ προφήτου Νάθαν ὑποθήκας, τὴν βασιλείαν τῷ υἱῷ περιποιησαμένη, διδάξασα τὸν Δαβὶδ τὰ τῷ Θεοῦ. Αδωνίᾳ τετολμημένα. Ῥαὰς δὲ διὰ πίστεως εὐδοκιμεῖ παρὰ τῷ Θεῷ, διασώζουσα τοὺς κατασκόπους, καὶ δι᾿ ἄλλης ὁδοῦ τούτους ἀπολύουσα, καὶ συνθήκας περὶ σωτηρίας πρὸς αὐτοὺς ποιουμένη. Ρούθ ή Μωαβίτις, ἡ τῆς ἐκυρας διὰ πόθον Ιερόν ἀχώριστος, καὶ εἰς Ἐκκλησίαν Κυρίου καταταττο μένη. Καὶ ἡ γυνή, ἡ τὸν ἀναγέστατον Αβιμέλεχ, τὸν δεινὰ κατὰ τοῦ λαοῦ ἐργασάμενον, μέγιστόν τι κατώρθωσε τῷ λαῷ, μύλου κλάσματι τοῦτον ἐκ τοῦ
JOSEPPI
Job, ut aliquid contra Dominum pronuntiaret: nec βέστατον Ἰὼβ λαλεῖν ῥῆμά τι πρὸς Κύριον, ἀλλ' οὐ
tamen potuit ob constantissimanı pii viri senten- δυνηθεῖσα διὰ τὸ ἰσχυρογνωμον τοῦ εὐσεβοῦς.
dam.
Eodem quoque modo sapientissimum Salomonem
mulieres, quas contra legem duxerat, persuaserunt
nt templa ædificaret dæmonibus, quos illæ ut déos
venerabantur.
Jezabel Achabum seduxit ut Astartæ sacrificaret,
et persequeretur prophetam Eliam. Quare in
utrumque ultum est.
Gotholia, Achabi et Jezabelis filis, quæ conata est
perdere genus Davidicum per eos, qui sibi obtemperabant.
llerodias, quæ impulit Herodem ad interficiendum Bɔptistam Joannem, per filiam suam concinne
.saltantem.
CAP. XL. Quot mulieres viros beneficio affecerunt, el per ea quæ operatæ sunt, acceptæ Deo
fuerunt.
Sarrha obtemperans Abrahamo, dicensque se 80rorem illius esse juxta conditiones illius, ob metum
contumeliæ propter pulchritudinem ejus. Itidem oravit eum, ut coiret cum ancilla Agar, quo filium
procrearet, ne propter se sterilem sine liberis ipse
quoque moreretur.
Rachel et Lia quæ obtemperarunt viro suo eumque seculæ sunt in Chananæam, relicta paterna
domo.
Rebecca similiter, quæ desiderio nominati dumtaxat viri sui Isaac, reliquit larem paternum, et ad
spontum contendit.
Gedeonis uxor, quæ metuentem maritum angeli
apparitionem, recreat a timore, dum salutarem persuasionem insinuat illi de divino beneplacito.
1 Melchol, quæ Davidem jamjam a Saule interficiendum demittens per fenestram, fugam ei a nece
procuravit.
Abigail, quæ Nabal perditissimum hominem mox
interficiendum, qui David contumelia affecerat,
eripuit ab interitu per adhortationem qua usa est
ad David, quem donis pro viro suo placavit.
Οὕτω δὴ καὶ τὸν σοφώτατον Σολομώντα γυναίκες
&ς παρανόμως ἠγάγετο, εἰς τοὺς ναοὺς οἰκοδομεῖν,
οἷς αὗται δαίμοσιν ὡς θεοῖς ἐτίμων· ἀνέπεισαν.
Ιεζάβελ τὸν ᾿Αχαάβ τῇ Αστάρτη θύειν ἠπάτησεν,
καὶ τὸν προφήτην ἐκδιώκειν Ηλίαν, διὸ καὶ τετιμώ
ρηνται.
Γοβολία ἡ τοῦ ᾿Αχαὰς καὶ τῆς Ἰεζάβελ θυγάτηρ,
τὸ τοῦ Δαβίδ γένος ἀφανίσαι διὰ τῶν ἐπηκόων αὐτῆς
μηχανωμένη.
Ηρωδιάς τὸν Ἡρώδην φονεύειν τὸν Βαπτιστὴν
Ἰωάννην, διὰ τῆς εὐρύθμως ὀρχησαμένης τῆς ἑαυ
τῆς θυγατρὸς ἐπαγαγομένη.
ΚΕΦΑΛ. Μ'. Οσαι γυναῖκες τοὺς ἄνδρας εύ
ηργέτησαν, καὶ δι' ὧν ἔδρασαν εὐάρεστοι τῷ
Θεῷ γεγόνασι.
Σάρρα πεισθεῖσα τῷ ᾽Αβραὰμ, καὶ λέγουσα ἀδελ
φὴν αὐτοῦ εἶναι κατὰ τὰς ὑποθέσεις αὐτοῦ πρὸς
τὰς διὰ τὸ κάλλος αὐτῆς ἐπηρείας. Καὶ πάλιν παρα
καλοῦσαν αὐτὸν συγγενέσθαι τῇ παιδίσκῃ τῇ ᾿Αγαρ,
ένα καταστήσαιτο παιδίον, πρὸς τὸ μὴ δι' αὐτὴν
στείραν οὖσαν, ἅπαιδα καὶ αὐτὸν ἀποθανεῖν
Ῥαχὴλ καὶ Λία ὑπακούουσαι τῷ ἀνδρὶ, καὶ
ἀκολουθοῦσαι αὐτῷ εἰς τὴν Χαναναίαν, τὸν πατρῷον
οἶκον καταλιμπάνουσαι.
Ρεβέκκα δὲ ὁμοίως, τοῦ μόνον ὀνομασθέντος ἀν
δρὸς αὐτῆς Ἰσαὰκ πόλῳ, κατέλιπε τὴν πατρώαν
ἑστίαν, καὶ πρὸς τὸν μνηστήρα ἐξανάγεται.
Ἡ του Γεδεών γυνή, δείσαντα τὸν ἄνδρα τὴν
τοῦ ἀγγέλου ἐπιφάνειαν ζώννυσιν ἀπὸ τοῦ δέους,
πίστιν αὐτῷ τὴν ἀπὸ γνώμης ἐντιθεῖσα σωτή
ριον.
Μελχών, τὸν Δαβὶδ ἀναιρεῖσθαι ὑπὸ τοῦ Σαούλ
μέλλοντα, καθιμώσασα διὰ θυρίδος, καὶ δρασμὸν
αὐτῷ τὸν ἀπὸ τοῦ φόνου περιποιησαμένη.
Ἡ Ἀβιγαΐλ, ἡ τὸν Ναβὰλ πανώλεθρον ἀναιρεῖσθαι
μέλλοντα, τὸν Δαβὶδ ενυβρίσαντα, ρυσαμένη τῆς δια
φορᾶς διὰ τῆς παρακλήσεως τῆς πρὸς Δαβίδ, δώροις
αὐτὸν ὑπὲρ τοῦ ἀνδρὸς ἐξευμενισαμένη.
Bethsabee Salomonis mater, quæ secundum con- Ἡ δὲ τοῦ Σολομῶνος μήτηρ ἡ Βηθσαβεέ, ή κατά
silia Nathanis prophets, flio regnum comparavit, τὰς τοῦ προφήτου Νάθαν ὑποθήκας, τὴν βασιλείαν
dum de ausibus Adoniæ Davidem certiorem facit. τῷ υἱῷ περιποιησαμένη, διδάξασα τὸν Δαβὶδ τὰ τῷ
Ruab fide apud Deum accepta fuit, quæ speculatores servavit, cum per aliam viam hos dimittens,
sam initis cum illis pactis de salute.
Ruth Moabitis, quæ a socru ob pium affectum
indivulsa mansit, atque in Ecclesiam Dei censita est.
Mulier item, quæ sceleratissimum Abimelech,
qui crudelia multa in populum patraverat, maximo
populares suos promerita beneficio, molæ fragForte deest Θεοῦ.
An ergo sub conditione de repudio inter eos
Αδωνίᾳ τετολμημένα.
Ῥαὰς δὲ διὰ πίστεως εὐδοκιμεῖ παρὰ τῷ Θεῷ,
διασώζουσα τοὺς κατασκόπους, καὶ δι᾿ ἄλλης ὁδοῦ
τούτους ἀπολύουσα, καὶ συνθήκας περὶ σωτηρίας
πρὸς αὐτοὺς ποιουμένη.
Ρούθ ή Μωαβίτις, ἡ τῆς ἐκυρας διὰ πόθον Ιερόν
ἀχώριστος, καὶ εἰς Ἐκκλησίαν Κυρίου καταταττομένη.
Καὶ ἡ γυνή, ἡ τὸν ἀναγέστατον Αβιμέλεχ, τὸν
δεινὰ κατὰ τοῦ λαοῦ ἐργασάμενον, μέγιστόν τι
κατώρθωσε τῷ λαῷ, μύλου κλάσματι τοῦτον ἐκ τοῦ
convenit? Hæc certe hypothesis tolleret omnes difficultates.
Распознавание текста
Chapter XLCaput XL
col. 43–44page 15 of 82
Caput XXXVIII - XXXIX
PG 106:43τείχους, κατὰ τοῦ κράνους αὐτοῦ ἀποῤῥιφέντι, ἀνελούσα. Καὶ ἡ τὸν Σαβδὲ δὲ τὸν τοῦ Βοχορί, προκατειληφότα τὴν ᾿Αβελ καλουμένην πόλιν, ἀπὸ τοῦ βασιλέως ἀποστάντα Δαβὶδ ἀποκτείνασα, καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτ τοῦ διὰ τοῦ τείχους τῷ Ἰωάβ ρίψασα, καλὸν καὶ σου φὸν ἔργον ἀπεδείξατο, ὅλην πόλιν πολιορκίας φυσα μένη. Σοφὴ δὲ καὶ ἡ Θεπονίτις, ἡ τὸν ᾿Αβεσσαλώμ τῆς φυγῆς ὑπὸ τοῦ πατρὸς κληθῆναι ποιησαμένη, ταῖς τοῦ Ἰωάβ ὑποθήκαις. Σαβὰ δὲ ἡ τῶν Αιθιόπων βασιλίς της σοφίας Ένεκα Σολομῶνος εἰς τὴν Ἰουδαίων σταλεῖσα, ἐπὶ σοφία καὶ αὐτὴ δικαίαν ἀπενείματο τιμήν. Η χώρα, ἡ ἐν Σαράφθοις τὸν Ἡλίαν δεξιωσαμένη, ἐπὶ τιμῇ τῇ παρὰ Θεοῦ. Η γυνὴ ἡ Σουναμίτις, ἡ τὸν Ἑλισσαίον δεξιουμένη, καὶ οἶκον αὐτῷ σχολαῖον εὐτρεπίσασα, μεγάλα καὶ τὸν ἄνδρα καὶ τὸν ἑαυτῆς οἶκον ώνησεν. Υιόν τε γὰρ οὐ πρότερον ὄντα αὐτῇ ἐκτήσατο, καὶ τοῦτον ἀποθανόντα, ζῶντα ἀπειλήφει. Ἐν δὲ τῇ χάριτι τῇ κατὰ Χριστὸν, τὴν τοῦ κόσμου σωτηρίαν Μαρία διηκονήσατο, γεννήσασα ἡμῖν σαρκὶ τὸν μονογενῆ Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Ελισάβετ, ἡ τοῦ Ζαχαρίου γυνή, τὸν πρόδρομον τοῦ Κυρίου Ἰωάννην τὸν βαπτιστήν συλλαβοῦσα, καὶ προφητεύειν ἠξίωται. Τήν τε ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου αἱ τρεῖς Μαρίας πρῶται θεασάμεναι, τοῖς μαθηταῖς ἀπήγγειλαν. Ἀλλὰ καὶ Ἰωάννα ἡ τοῦ ἐπιτρόπου Ηρώδου γυνή, μετὰ καὶ ἄλλων πιστοτάτων γυναικῶν ἀκολουθοῦσα τῷ Κυρίῳ, τὰ χρήματα επιφερομένη κατηνάλου εἰς τὴν διακονίαν τῶν ἑπομένων τῷ Σωτῆρι. ΚΕΦΑΛ. ΜΑ'. Τίνες ἄνδρες ἐπὶ σοφίᾳ θαυ μαστοί γεγόνασι. Σημ καὶ Ἰάρεθ, οπισθοφανεῖς ἐπιβαίνοντες τὴν τοῦ πατρὸς κατακαλύψει γυμνότητα. Ἰωσήφ, τὰς καθ᾿ ἑαυτὸν ὑποφέρων σοφῶς συμ φοράς, καὶ τὰ ὀνείρατα διαλύων, καὶ τὸν καιρὸν τῶν εὐφοριῶν καὶ τοῦ λιμοῦ πανσόφως οἰκονομῶν. Βεσσελεὴλ ὁ τοῦ Ὀρὶ, καὶ 'Ελιὰς ὁ τοῦ ᾿Αχισα μάχ, οἱ τὴν ἱερὰν σκηνὴν ἐργασάμενοι. Χουσί, ὁ τοῦ Δαβιδ σύμβουλος, τὴν τοῦ ᾿Αχιτόφελ σοφίαν μεταχειρισάμενος. Σολομών, ὁ τῆς σοφίας χάρισμα κομισάμενος. Οι υἱοὶ Μαούλ, Διθὰν καὶ Ἐσρᾶν καὶ ἡμᾶν καὶ Χαλχάλ καὶ Δαρδάν. Περὶ ὧν καὶ οἱ ἐν ταῖς Βασι λείαις, ὡς σοφῶν, κατὰ τὰ τοῦ Σολομῶνος, μνήμη γίνεται. Ιωδας ὁ ἀρχιερεὺς, ὁ τὴν Γοθολίαν ἀποκτείνας, καὶ τὸν ἐκ τοῦ Δαβιδικού γένους Ἰωάς σοφῶς εἰς βασιλείαν προαγαγών. μετά.
τείχους, κατὰ τοῦ κράνους αὐτοῦ ἀποῤῥιφέντι, mento de muro in caput ejus projecto, e medio
ἀνελούσα.
Καὶ ἡ τὸν Σαβδὲ δὲ τὸν τοῦ Βοχορί, προκατειληφότα τὴν ᾿Αβελ καλουμένην πόλιν, ἀπὸ τοῦ βασιλέως
ἀποστάντα Δαβὶδ ἀποκτείνασα, καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτ
τοῦ διὰ τοῦ τείχους τῷ Ἰωάβ ρίψασα, καλὸν καὶ σου
φὸν ἔργον ἀπεδείξατο, ὅλην πόλιν πολιορκίας φυσα
μένη.
Σοφὴ δὲ καὶ ἡ Θεπονίτις, ἡ τὸν ᾿Αβεσσαλώμ τῆς
φυγῆς ὑπὸ τοῦ πατρὸς κληθῆναι ποιησαμένη, ταῖς
τοῦ Ἰωάβ ὑποθήκαις.
Σαβὰ δὲ ἡ τῶν Αιθιόπων βασιλίς της σοφίας
Ένεκα Σολομῶνος εἰς τὴν Ἰουδαίων σταλεῖσα, ἐπὶ
σοφία καὶ αὐτὴ δικαίαν ἀπενείματο τιμήν.
Η χώρα, ἡ ἐν Σαράφθοις τὸν Ἡλίαν δεξιωσα
μένη, ἐπὶ τιμῇ τῇ παρὰ Θεοῦ.
Η γυνὴ ἡ Σουναμίτις, ἡ τὸν Ἑλισσαίον δεξιουμένη, καὶ οἶκον αὐτῷ σχολαῖον εὐτρεπίσασα, μεγάλα
καὶ τὸν ἄνδρα καὶ τὸν ἑαυτῆς οἶκον ώνησεν. Υιόν τε
γὰρ οὐ πρότερον ὄντα αὐτῇ ἐκτήσατο, καὶ τοῦτον
ἀποθανόντα, ζῶντα ἀπειλήφει.
Ἐν δὲ τῇ χάριτι τῇ κατὰ Χριστὸν, τὴν τοῦ κόσμου
σωτηρίαν Μαρία διηκονήσατο, γεννήσασα ἡμῖν
σαρκὶ τὸν μονογενῆ Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, τὸν Κύριον ἡμῶν
Ἰησοῦν Χριστόν.
Ελισάβετ, ἡ τοῦ Ζαχαρίου γυνή, τὸν πρόδρομον
τοῦ Κυρίου Ἰωάννην τὸν βαπτιστήν συλλαβοῦσα,
καὶ προφητεύειν ἠξίωται.
Τήν τε ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου αἱ τρεῖς Μαρίας
πρῶται θεασάμεναι, τοῖς μαθηταῖς ἀπήγγειλαν.
Ἀλλὰ καὶ Ἰωάννα ἡ τοῦ ἐπιτρόπου Ηρώδου
γυνή, μετὰ καὶ ἄλλων πιστοτάτων γυναικῶν ἀκολου
θοῦσα τῷ Κυρίῳ, τὰ χρήματα επιφερομένη κατηνά
λου εἰς τὴν διακονίαν τῶν ἑπομένων τῷ Σωτῆρι.
Τίνες ἄνδρες ἐπὶ σοφίᾳ θαυ
μαστοί γεγόνασι.
Σημ καὶ Ἰάρεθ, οπισθοφανεῖς ἐπιβαίνοντες τὴν
τοῦ πατρὸς κατακαλύψει γυμνότητα.
Ἰωσήφ, τὰς καθ᾿ ἑαυτὸν ὑποφέρων σοφῶς συμφοράς, καὶ τὰ ὀνείρατα διαλύων, καὶ τὸν καιρὸν τῶν
εὐφοριῶν καὶ τοῦ λιμοῦ πανσόφως οἰκονομῶν.
Βεσσελεὴλ ὁ τοῦ Ὀρὶ, καὶ 'Ελιὰς ὁ τοῦ ᾿Αχισα
μάχ, οἱ τὴν ἱερὰν σκηνὴν ἐργασάμενοι.
Χουσί, ὁ τοῦ Δαβιδ σύμβουλος, τὴν τοῦ ᾿Αχιτόφελ
σοφίαν μεταχειρισάμενος.
Σολομών, ὁ τῆς σοφίας χάρισμα κομισάμενος.
Οι υἱοὶ Μαούλ, Διθὰν καὶ Ἐσρᾶν καὶ ἡμᾶν καὶ
Χαλχάλ καὶ Δαρδάν. Περὶ ὧν καὶ οἱ ἐν ταῖς Βασι
λείαις, ὡς σοφῶν, κατὰ τὰ τοῦ Σολομῶνος, μνήμη
γίνεται.
Ιωδας ὁ ἀρχιερεὺς, ὁ τὴν Γοθολίαν ἀποκτείνας,
καὶ τὸν ἐκ τοῦ Δαβιδικού γένους Ἰωάς σοφῶς εἰς
βασιλείαν προαγαγών.
sustulit.
Item quæ Sabee filium Bochori, qui jam præoccupaverat civitatem nomine Abel, defeceratque a Davide rege, interfecit, et caput ejus per murum Joabo
projecit: quo perpetrato pulchro ac sapienti facinore, urbem totam ab obsidione liberavit.
Thecuitis et ipsa sapiens, quæ adhortante Joabo
elicit, ut Absalom ab exsilio a patre revocaretur.
Saba quoque regina Æthiopum, quæ ob Salomonis sapientiam iter in Judæam instituit, ac ob sapientiam ipsa similiter promeritum honorem consecuta est.
Vidua Sarephthana, quæ Eliam excepit hospitio
ob divinum honorem.
Mulier Sunamitis, quae excepit Eliseum, et habitaculum ipsi vacantem præparavit, quo plurimum
juvit et maritum suum et domum suam totam. Cum
enim antea liberis careret, filium genuit, et hunc
eumdem: vita functum, iterum vivum recepit.
Tempore gratiæ Christi, Maria mundi salutem
ministravit, qua nobis carne genuit unigenitum Dei
Filium, Dominum nostrum Jesum Christum.
Elisabeth, uxor Zachariæ, præcursorem Domini
Joannem Baptistam concepit, atque prophetise menere dignata est.
Resurrectionem quoque Domini ** tres Maria
quæ primæ viderunt, apostolis annuntiarunt.
Joanna etiam” uxor (Chuse) procuratoris Herodis, cum aliis fidelissimis mulieribus Dominum socuts, opesque secum afferens impendebat in mlnisterium eorum, qui Dominum comitabantur.
CAP. XLI. — Quinam viri of sapientiam admiraob
tioni fuerunt.
Sem et Japheth, qui terga vertentes accesserunt,
quo patris nuditatem cooperirent.
Joseph suas calamitates sapienter sustinens,
somnia item interpretans, tempusque fertilitatis et
famis sapientissime dispensans.
Besseleel, filius Ori, et Eliab, filius Achisamach,
qui sacrum Tabernaculum construxerant.
Chusi, Davidis consiliarius, qui dextere Achitophelis sapientiam evertit.
Salomon, qui sapientiæ charisma consecutus est.
Filii Maul, Æthan et Esran, et Heman, et Chalchal, et Dardan. De quibus etiam in libris Regum *,
ceu post Salomonem sapientissimis, fit mentio.
Jodae pontifex, qui Gotholiam interfecit, et Joas
ex Davidico genere natum sapienter ad regnum provexit.
* Matth. xxv11, 56; Marc. avi, 1.» Luc. vill, 3.
Forte μετά.
* 111 Reg. 1, 31.
!
Распознавание текста
col. 45–46page 16 of 82
PG 106:45Λ Δανιήλ, ὁ τὰ μυστικὰ τῶν βασιλέων, θεάματα ἀποκαλύπτων, περὶ οὗ καὶ πρὸς τὸν διάβολον είρηται Μὴ σὺ σοφώτερος εἶ τοῦ Δανιήλ; Εσδρας, ὁ τῶν ἱερῶν Γραφών, μετὰ τὴν ἐκ Βαβυ λῶνος τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ ἐπάνοδον, κνήμην ποιη σάμενος. Τίνες ἐπὶ σοφίᾳ γυναίκες θαυ μασταὶ γεγόνασι. Θάμαρ, ἐπὶ παιδογονίαν τὸν Ἰούδαν σοφισαμένη, 'Ρεβέκκα, τῷ Ἰακώβ τὰς παρὰ τοῦ πατρὸς εὐλο γίας οἰκονομήσασα δοθῆναι, καὶ εἰς τὴν Μεσοποταμίαν αὐτὸν πρὸς τὴν ἑαυτῆς συγγένειαν ἐκπέμπουσα, διὰ τὴν τοῦ Ἡσαῦ μῆνιν. Ἰωσαβέλ, ἡ τοῦ βασιλέως Ιωράμ θυγάτηρ, Ἰωδας δὲ τοῦ ἀρχιερέως γυνή, κρύψασα Ἰωὰς τὸν Ὀχοζίου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῆς υἱὸν, ἵνα μὴ πρὸς τῆς Γοδολίας ἀναιρεθῇ, καὶ φυλάξασα εἰς τὴν τῆς Δαυϊτικῆς βασι λείας ἔκφανσιν. Σοφὴ καὶ ἡ Σουναμίτις, ἡ τὸν προφήτην Ἐλισσαῖον δεξιωσαμένη, τῇ τε τῆς οἰκίας παρασκευῇ, καὶ τῇ παραμονῇ τῇ τοῦ προφήτου. ΚΕΦΑΛ. ΜΓ. Τίνες ἐπὶ δεινότητα γενόμενοι σοφοί, διὰ τῆς ἑαυτῶν σοφίας ἀπώλοντο. Οἱ τὸν πύργον οἰκοδομείν ως οὐρανοῦ βουλόμενοι, διελύοντο τῇ πολυφωνία. Φαραὼ κατασοφιζόμενος τὴν τοῦ λαοῦ διαφθοράν, καὶ κατέχειν εἰς δούλους βουλόμενος, συναπολλύμενος τῇ τοιαύτῃ ἐπιχειρήσει. Αβιμέλεχ ὁ τοῦ Γεδεών υἱὸς, σοφιζόμενος ἑαυτῷ τὴν ἀρχὴν περιποιήσασθαι, καὶ τοὺς σὲ ἀδελφοὺς φονεύσας, ὑπὸ γυναικὸς ὡς κύων ἀναιρούμενος. Σαούλ μηχανώμενος τὴν τοῦ Δαβὶδ ἀναίρεσιν, καὶ τὸ δόρυ κατ' αὐτοῦ βάλλων, ὑπὸ τοῦ ἰδίου ξίφους διαλλύμενος. ᾿Αχιτόφελ δεινὰ σοφιζόμενος καὶ παρευδοκιμηθεὶς πρὸς τὸν ᾿Αβεσσαλώμ, ὑπὸ τοῦ Χρυσῆ, ἀγχόνῃ χρη σάμενος. Οἱ τὸν Δανιὴλ συσκευασάμενοι τοῖς λέουσιν ἐκδοθῆναι, αὐτοὶ τοῖς θηρίοις ἐκδοθέντες. Καὶ ὅτι πρότερον, οἱ τοῦ Ἰωσὴς ἀδελφοί, ἀφανίζειν αὐτοῦ τὴν ἐκ τῶν ὀνειράτων ἐπίδοξον προσδοκίαν σοφισάμενοι, ἀπὸ τὴν κρίσιν αὐτοῦ περὶ τοῦ παντὸς ἔκειντο. ΚΕΦΑΛ. Δ'. - Τίνες ἐπικρύψει τῆς ἀληθείας σοφοί, σωτηρίαν εύραντο. Ἀβραὰμ ἀδελφὴν ἑαυτοῦ λέγων εἶναι τὴν Σάρραν, ἵνα μὴ ὑπὸ τῶν Αἰγυπτίων δι' αὐτὴν ἀναιρεθῇ. Μωϋσῆς πρὸς τὸν Αἰγύπτιον λέγων, τριῶν ἡμερῶν τὸν λαὸν ἐπὶ τὴν Θεοῦ λατρείαν ἀπάξειν. Σαμουήλ χρίων τὸν Δαβὶδ εἰς βασιλέα, ἐπὶ θυ σίαν φάσκων εἰς τὴν Βηθλεὲμ ἀφικνεῖσθαι. Ιωνάθαν λέγων πρὸς τὸν ἑαυτοῦ πατέρα τὸν Σαούλ περὶ τοῦ Δαβίδ, ὡς ὑπ' αὐτοῦ παρακληθείς εἴη εἰς τὴν Βηθλεὲμ ἀπιέναι. Ὁ Δαβίδ φεύγων τὸν Σαούλ, πρὸς τὸν ἱερέα τὸν
JOSEPPI
Daniel, qui mysticas regum visions revelavit. Λ Δανιήλ, ὁ τὰ μυστικὰ τῶν βασιλέων, θεάματα
De quo etiam ad diabolum dictum est: Nunquid tu
sapientior es Daniele”?
Esdras, qui sacras Litteras post reditum populi
Judaici de Babylone recensuit.
CAP. XLII.
ἀποκαλύπτων, περὶ οὗ καὶ πρὸς τὸν διάβολον είρηται·
Μὴ σὺ σοφώτερος εἶ τοῦ Δανιήλ;
Εσδρας, ὁ τῶν ἱερῶν Γραφών, μετὰ τὴν ἐκ Βαβυ
λῶνος τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ ἐπάνοδον, κνήμην ποιη
σάμενος.
Quæ mulieres sepientia maxime cla- KEQAA. MB. Τίνες ἐπὶ σοφίᾳ γυναίκες θαυ
μασταὶ γεγόνασι.
ruerunt.
Thamar, quæ Judam ad procreandos liberos vafre
pellexit.
Rebecca, quæ res ita administravit, ut Jacobo paLerna benedictiones darentur, eumque in Mesopolamiam ad cognatiaem suam misit, propter iram
Esau.
Josabel, filia regis Joram, uxor Jodae pontificis. Hæc
occultavit Joas filium Ochoziæ fratris sui, ul ne a
Godolia interficeretur, eumque servavit, quo palam
feret adesse successorem Davidici regni.
Sunamitiş baud minus sapiens, quæ prophetam
Elişæum hospitio excepit, sive ob præparatam illi
domum, sive ob assiduitatem erga prophetam ".
CAP. XLHI. — Quinam ob nimiam sapientiam, ipsa
sua sapienţia interierunt.
Qui turrim ad cœlum usque pertingentem ædificare volebant, linguarum divisione disjecti sunt.
Pharao, qui astu populi interitum machinabatur,
vosque in servos retinere volebat, ipsomet conatu
suo interiit.
Abimelech, Gedeonis filius, dum vafre ad se regimien trabere nititur, ac fratres suos Lxx interficit,
a muliercula ceu cauis interemptus est.
Saul, machinatus Davidis necem, hastamque in
Πίum contorquens, proprio gladio interlit.
Achitophel funesta consilia meditatus, sed minus
probatus apud Abessalom industria Chusi, laquo
vitam finivit.
Qui Danielem leonibus objiciendum curarunt,
ipsimet ſeris objecti,
El adhuc antea, Josephi fratres, qui astuto consilo usi sunt, ut irritam redderent spem ejus de
propria gloria ex somniis conceptam, ab illius j4dicio se su̟asque res omnes pendere experti sunt.
CAP. XLIV. — Quinam veritate sapienter occultata,
salutem invenerunt,
Abraham, qui dixit Sarrbam sororem suam esse,
ne propter illam ab Ægyptiis occumberet.
Moyses ad Ægyptium dicens, trium dierum itinere se populum pro Dei cultų abducturum.
Samuel ungens David in regem, et dicens se pro
offerenda victima venisse Bethlehem.
Jonathan dicens ad patrem suum Saul de David,
quod ab se postulaveṛit, ut sibi liceret ire in
Bethlehem.
David ſugiens Saulem, et dicens ad Abimelech
Θάμαρ, ἐπὶ παιδογονίαν τὸν Ἰούδαν σοφισαμένη,
'Ρεβέκκα, τῷ Ἰακώβ τὰς παρὰ τοῦ πατρὸς εὐλο
γίας οἰκονομήσασα δοθῆναι, καὶ εἰς τὴν Μεσοπο
ταμίαν αὐτὸν πρὸς τὴν ἑαυτῆς συγγένειαν ἐκπέμ
πουσα, διὰ τὴν τοῦ Ἡσαῦ μῆνιν.
Ἰωσαβέλ, ἡ τοῦ βασιλέως Ιωράμ θυγάτηρ, Ἰωδας
δὲ τοῦ ἀρχιερέως γυνή, κρύψασα Ἰωὰς τὸν Ὀχοζίου
τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῆς υἱὸν, ἵνα μὴ πρὸς τῆς Γοδολίας
ἀναιρεθῇ, καὶ φυλάξασα εἰς τὴν τῆς Δαυϊτικῆς βασι
λείας ἔκφανσιν.
Σοφὴ καὶ ἡ Σουναμίτις, ἡ τὸν προφήτην Ἐλισσαῖον δεξιωσαμένη, τῇ τε τῆς οἰκίας παρασκευῇ,
καὶ τῇ παραμονῇ τῇ τοῦ προφήτου.
ΚΕΦΑΛ. ΜΓ. Τίνες ἐπὶ δεινότητα γενόμενοι
σοφοί, διὰ τῆς ἑαυτῶν σοφίας ἀπώλοντο.
Οἱ τὸν πύργον οἰκοδομείν ως οὐρανοῦ βουλόμενοι,
διελύοντο τῇ πολυφωνία.
Φαραὼ κατασοφιζόμενος τὴν τοῦ λαοῦ διαφθοράν,
καὶ κατέχειν εἰς δούλους βουλόμενος, συναπολλύμενος
τῇ τοιαύτῃ ἐπιχειρήσει.
Αβιμέλεχ ὁ τοῦ Γεδεών υἱὸς, σοφιζόμενος ἑαυτῷ
τὴν ἀρχὴν περιποιήσασθαι, καὶ τοὺς σὲ ἀδελφοὺς
φονεύσας, ὑπὸ γυναικὸς ὡς κύων ἀναιρούμενος.
Σαούλ μηχανώμενος τὴν τοῦ Δαβὶδ ἀναίρεσιν, καὶ
τὸ δόρυ κατ' αὐτοῦ βάλλων, ὑπὸ τοῦ ἰδίου ξίφους
διαλλύμενος.
᾿Αχιτόφελ δεινὰ σοφιζόμενος καὶ παρευδοκιμηθεὶς
πρὸς τὸν ᾿Αβεσσαλώμ, ὑπὸ τοῦ Χρυσῆ, ἀγχόνῃ χρησάμενος.
Οἱ τὸν Δανιὴλ συσκευασάμενοι τοῖς λέουσιν ἐκδοθῆναι, αὐτοὶ τοῖς θηρίοις ἐκδοθέντες.
Καὶ ὅτι πρότερον, οἱ τοῦ Ἰωσὴς ἀδελφοί,
ἀφανίζειν αὐτοῦ τὴν ἐκ τῶν ὀνειράτων ἐπίδοξον
προσδοκίαν σοφισάμενοι, ἀπὸ τὴν κρίσιν αὐτοῦ περὶ
τοῦ παντὸς ἔκειντο.
Δ'. - Τίνες ἐπικρύψει τῆς ἀληθείας
σοφοί, σωτηρίαν εύραντο.
Ἀβραὰμ ἀδελφὴν ἑαυτοῦ λέγων εἶναι τὴν Σάρραν,
ἵνα μὴ ὑπὸ τῶν Αἰγυπτίων δι' αὐτὴν ἀναιρεθῇ.
Μωϋσῆς πρὸς τὸν Αἰγύπτιον λέγων, τριῶν ἡμερῶν
τὸν λαὸν ἐπὶ τὴν Θεοῦ λατρείαν ἀπάξειν.
Σαμουήλ χρίων τὸν Δαβὶδ εἰς βασιλέα, ἐπὶ θυ
σίαν φάσκων εἰς τὴν Βηθλεὲμ ἀφικνεῖσθαι.
Ιωνάθαν λέγων πρὸς τὸν ἑαυτοῦ πατέρα τὸν
Σαούλ περὶ τοῦ Δαβίδ, ὡς ὑπ' αὐτοῦ παρακληθείς
εἴη εἰς τὴν Βηθλεὲμ ἀπιέναι.
Ὁ Δαβίδ φεύγων τὸν Σαούλ, πρὸς τὸν ἱερέα τὸν
* Ezech. xxviii, 3.”II Esdr. viii, 2. "IV Reg. iv, 10, 30.
Распознавание текста
Chapter XLII - XLIVCaput XLII - XLIV
col. 47–48page 17 of 82
Caput XLI
PG 106:47Αβιμέλεχ φάσκων, ὡς ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἀπεσταλμένος εἴη ἐπί τι πράγμα προσήκον αὐτῷ. Καὶ πρὸς τὸν ἀλλόφυλον ἐλθὼν, δείσας μή, ὡς στρατηγὸς ὢν τοῦ λαοῦ, ἀποθάνῃ, μανίαν ἐσκήψατο, πράγμα προβαλο λόμενος οὐκ ἀληθὲς, διὰ σωτηρίαν. Καὶ Μελχὼν δὲ, τοῦ πατρὸς ἐπαγανακτούντος αὐτῇ διὰ τὴν τοῦ Δαβὶδ ἀπόλυσιν, ἀναιρεῖσθαι λέγουσα πρὸς αὐτοῦ, εἰ μὴ τοῦτο πεποιήκει. ΚΕΦΑΛ. ΜΕ. Τίνες δὲ δόλῳ δικαιοσύνης έργα διεπράξαντο. Αώδ δ κριτὴς τὸν Αἰγλώμ, τὸν τῶν Μωαβιτών βασιλέα, ὡς ὑπήκοος πρὸς αὐτὸν μετὰ δώρων ἐλθὼν, ἀνελών δόλῳ. Ταήλ, ἡ τοῦ Κιναίου Χαβερ γυνή, τὸν Σισάρα φεύγοντα φιλοφρόνως δεχομένη, καὶ γάλακτι ποτίη ζουσα κατακοιμήσασά τε, τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ τελευταῖον παστάλῳ διελάσασα. ΚΕΦΑΛ. ΜΕ. Τίνες προσχήματι χρηστότητος ἢ εὐσεβείας, θάνατον κατειργάσαντο. Πρῶτος ὁ ὄψις τὴν Εὔαν διὰ χρηστότητος έπεισεν ἐφάπτεσθαι τοῦ τῆς γνώσεως φυτοῦ, ὡς θεῶν γινο μένων εἰ φάγοιεν, καὶ διὰ ταύτης εἰς θάνατον ἐνέβαλε. Και τὸν ἀδελφὸν φιλοφρόνως ὡς εἰς αιώρησιν προ τρεπόμενος, Διέλθωμεν εἰς τὸ πεδίον, φάμενος, οὕτως ἀναιρῶν. Η Ιεζάβελ προσχήματι νηστείας Θεῷ προσαγομένης ὑπὲρ τοῦ βασιλέως, τὸν Ναβουθαί συκοφαν τους». Ο Ισμαήλ φιλίας προσχήματι πρὸς τὸν προστά τὴν τοῦ ὑπολειφθέντος εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ λαοῦ, τον Γοδολίαν, παραγενόμενος, καὶ τοῦτον οὕτως ἀνελών. ΚΕΦΑΛ. ΜΖ. Τίνες δίκαιοι ανηρέθησαν. Ζαχαρίας ὁ τοῦ ἀρχιερέως Ιωδαὶ υἱὸς, ἐπιπλήτ των δυσσεβοῦντι τῷ Ἰωάς, λιθόλευστος ἀναμέσον τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἀναιρεῖται. Ουρίας ο προφήτης, φεύγων τὰς ἀπειλὲς τοῦ λαοῦ, ἐπείπερ παρήνει μὴ δυσσεβεῖν, κληθεὶς ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, έφονεύετο. Ναβουθαὶ ὁ Ιεζραηλίτης, τὸν ἑαυτοῦ πατρικὴν ἀμπελῶνα μὴ βουληθεὶς δοῦναι τῷ ᾿Αχαάβ, ὑπὸ τῆς Ιεζάβελ συκοφαντούμενος, λίθοις βαλλόμενος ἀν ήρητο. Γοβολίας, ὁ τοῦ λαοῦ μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν προϊστάμενος, ὑπὸ Ισμαήλου διὰ τὸ εἶναι προστάτην ἀνήρητο. Ἡσαΐας ὁ προφήτης ὑπὸ Μανασσῆ ἐπρίσθη, ὡς ἡ παράδοσις έχει οὔτε γὰρ ἡ Γραφὴ τοῦτο ἔφησεν. Ἰούδας ὁ Μακκαβαίος, καὶ οἱ 'Ασαμωναίου και δες, ὑπὸ Ἀντιόχου τοῦ Ἐπιφανοῦς ἐπ᾿ εὐνομία δεινῶς αἰκισθέντες ἀνῃρέθησαν. Ιάκωβος ὁ ἀδελφὸς τοῦ Κυρίου, ὁ διὰ τὴν ὑπερ βάλλουσαν ἀρετὴν δίκαιος ἐπικληθεὶς, ὑπὸ τοῦ λαοῦ ἀνηρέθη. ΧΙV,
Αβιμέλεχ φάσκων, ὡς ὑπὸ τοῦ βασιλέως απεσταλμέ- pontificem, quod a rege nissus esset pro quadam
νος εἴη ἐπί τι πράγμα προσήκον αὐτῷ. Καὶ πρὸς τὸν
ἀλλόφυλον ἐλθὼν, δείσας μή, ὡς στρατηγὸς ὢν τοῦ
λαοῦ, ἀποθάνῃ, μανίαν ἐσκήψατο, πράγμα προβαλο
λόμενος οὐκ ἀληθὲς, διὰ σωτηρίαν.
Καὶ Μελχὼν δὲ, τοῦ πατρὸς ἐπαγανακτούντος
αὐτῇ διὰ τὴν τοῦ Δαβὶδ ἀπόλυσιν, ἀναιρεῖσθαι λέγουσα
πρὸς αὐτοῦ, εἰ μὴ τοῦτο πεποιήκει.
re suorum negotiørum. Et ad Philistæum veniens,
veritas ne interficeretur, quippe qui populi dux
erat, stultitians simulavit, fingens rem minime veram incolumitatis gratia.
Melchot quoque, patre suo ili succensente propter
Davidis dimissionem, inquiens se ab illo interficiendam fuisse, nisi hoc præstitisset.
Τίνες δὲ δόλῳ δικαιοσύνης έργα CAP. XLV.
διεπράξαντο.
Αώδ δ κριτὴς τὸν Αἰγλώμ, τὸν τῶν Μωαβιτών
βασιλέα, ὡς ὑπήκοος πρὸς αὐτὸν μετὰ δώρων ἐλθὼν,
ἀνελών δόλῳ.
Quinam dolo justitiæ opera effecerunt.
Aod judex, qui dolo interfecit Æglon, Moabitarum
regem, uti subditus ad eum cum muneribus veniens.
Ταήλ, ἡ τοῦ Κιναίου Χαβερ γυνή, τὸν Σισάρα Jael, Chaber Cinæi uxor, quæ Sisaram fugientem
φεύγοντα φιλοφρόνως δεχομένη, καὶ γάλακτι ποτί- η anice excepit, lacteque potavit et obdormire fecit,
ζουσα κατακοιμήσασά τε, τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ τελευ ac tandem caput illius clavo transverberavit.
ταῖον παστάλῳ διελάσασα.
- Τίνες προσχήματι χρηστότητος
ἢ εὐσεβείας, θάνατον κατειργάσαντο.
Πρῶτος ὁ ὄψις τὴν Εὔαν διὰ χρηστότητος έπεισεν
ἐφάπτεσθαι τοῦ τῆς γνώσεως φυτοῦ, ὡς θεῶν γινομένων εἰ φάγοιεν, καὶ διὰ ταύτης εἰς θάνατον ἐνέβαλε.
Και τὸν ἀδελφὸν φιλοφρόνως ὡς εἰς αιώρησιν προτρεπόμενος, Διέλθωμεν εἰς τὸ πεδίον, φάμενος,
οὕτως ἀναιρῶν.
Η Ιεζάβελ προσχήματι νηστείας Θεῷ προσαγομένης ὑπὲρ τοῦ βασιλέως, τὸν Ναβουθαί συκοφαντους».
Ο Ισμαήλ φιλίας προσχήματι πρὸς τὸν προστά
τὴν τοῦ ὑπολειφθέντος εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ λαοῦ,
τον Γοδολίαν, παραγενόμενος, καὶ τοῦτον οὕτως
ἀνελών.
ΚΕΦΑΛ. ΜΖ. Τίνες δίκαιοι ανηρέθησαν.
Ζαχαρίας ὁ τοῦ ἀρχιερέως Ιωδαὶ υἱὸς, ἐπιπλήτ
των δυσσεβοῦντι τῷ Ἰωάς, λιθόλευστος ἀναμέσον τοῦ
ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἀναιρεῖται.
Ουρίας ο προφήτης, φεύγων τὰς ἀπειλὲς τοῦ λαοῦ,
ἐπείπερ παρήνει μὴ δυσσεβεῖν, κληθεὶς ἀπὸ τῆς
Αἰγύπτου εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, έφονεύετο.
Ναβουθαὶ ὁ Ιεζραηλίτης, τὸν ἑαυτοῦ πατρικὴν
ἀμπελῶνα μὴ βουληθεὶς δοῦναι τῷ ᾿Αχαάβ, ὑπὸ τῆς
Ιεζάβελ συκοφαντούμενος, λίθοις βαλλόμενος ἀνήρητο.
Γοβολίας, ὁ τοῦ λαοῦ μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν
προϊστάμενος, ὑπὸ Ισμαήλου διὰ τὸ εἶναι προστάτην
ἀνήρητο.
Ἡσαΐας ὁ προφήτης ὑπὸ Μανασσῆ ἐπρίσθη, ὡς ἡ
παράδοσις έχει οὔτε γὰρ ἡ Γραφὴ τοῦτο ἔφησεν.
Ἰούδας ὁ Μακκαβαίος, καὶ οἱ 'Ασαμωναίου και
δες, ὑπὸ Ἀντιόχου τοῦ Ἐπιφανοῦς ἐπ᾿ εὐνομία δεινῶς
αἰκισθέντες ἀνῃρέθησαν.
Ιάκωβος ὁ ἀδελφὸς τοῦ Κυρίου, ὁ διὰ τὴν ὑπερ-
· βάλλουσαν ἀρετὴν δίκαιος ἐπικληθεὶς, ὑπὸ τοῦ λαοῦ
ἀνηρέθη.
CAP. XLVI.
Quinam prætextu probitatis aul religionis cadem operali sunt.
Primus serpens Evæ specie bonæ erga illam affectionis persuasit, ut tangeret arborem cognitionis,
quippe futuri tanquam dii si comederent, et sic in
mortem præcipitavit.
Cain fratrem amice quasi ad cœlestia contem.
planda adhortatus, Excemus in agrum, inquit ",
atque sic interfecit.
☛ Jezabel sub prætextu jejunii Deo offerendi pro
rege, Nabuthæ per calumniam e medio sustulit
Ismael specie amicitiæ veniens ad præfectum
relicti Hierosolymis populi Godaliam, eum sic iur
terfecit.
CAP. XLVII. Quinam justi occisi sunt.
Zacharias, pontificis Jodae Blius, dum redarguit
impie agentem Joas, lapillatus inter templum et altare occubuit.
Urias propheta, fugitans ninas populi, quia irortabatur eum ne impie ageret, vocatus ex Ægypto
in Jerusalem, interfectus est ".
Nabutha Jezraelites, dum detrectal paternain
vineam suam dedere Achabo, ab Jezabel per calumniam lapidibus obrutus neci datur.
Godotias, præfectus populi post captivitatem, ab
Ismaele, eo quod præfectus esset, interfcitur.
Isaias propheta a Manasse serra sectus est, ut
traditio habet. Nee tamen Scriptura istud narrat”.
Judas Maccabæus, et Assamonæi filii ab Autiocho
Illustri propter legis observantiam crudeliter et enntumeliose cæsi interfecti sunt.
Jacobus, frater Domini, qui propter eximias virtutes Justi cognomen obtinuit, a populo occisus est.
» Gen. 1, 8. * Jerem. ΧΙV, 23.» llebr. x1, 37.
Confer llippolyt. Be Antich. c. 50, et interpretes.
Распознавание текста
col. 49–50page 18 of 82
PG 106:49ΚΕΦΑΛ. ΜΗ. — Τίνες ἀδελφοὺς ἀπέκτειναν. Κάϊν τὸν ᾿Αβελ. Αβιμέλεχ ὁ τοῦ Γεδεών υἱὸς τοὺς Ο. 'Αβεσσαλώμ τὸν Αμνών. Σολομών των Αδωνίαν. Ιωρὰμ ὁ τοῦ Ἰωσάφατ υἱὸς τοὺς ε' ἀδελ φοὺς αὐτοῦ. Τίνες παρὰ τὸ δοκοῦν τῷ Θεῷ χρηστευσάμενοι ἀναιροῦνται. ΚΕΦΑΛ. ΜΘ'. β Σαούλ μὴ ἀποκτείνας ᾿Αγαγ τὸν τοῦ ᾿Αμαλήκ βασιλέα, προσταχθεὶς πανώλεθρον αὐτὸν διαφθείραι, ἀλλὰ φεισάμενος αὐτοῦ παρὰ τὸ δοκοῦν τῷ Θεῷ, κατακρίνεται ὑπὸ τοῦ προφήτου Σαμουήλ την καθ αίρεσιν τῆς βασιλείας. ᾿Αχαάβ παραλαβὼν τὸν τοῦ Αδερ υἱὸν βασιλέα Συρίας εἰς ἀναίρεσιν, παρὰ τὴν τοῦ Θεοῦ βουλὴν ἐλεεῖ τὸν ἐκδοθέντα αὐτῷ εἰς θάνατον, καταφρονη τὴν γεγονότα τοῦ Θεοῦ Ἰσραήλ. Διόπερ αὐτὸς ἐξε εδόθη τῇ παγγενεῖ διαφθορά. Ο κελευσθεὶς ὑπὸ τοῦ προφήτου πατάσσειν αὐτ τὸν, εἰς ἔλεγχον τῆς τοῦ ᾿Αχαάβ ἀνηκόου τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας, καὶ μὴ πατάξας, λέοντι περιπίπτειν ἀκούει διὰ τὴν παρακοὴν τῷ θηρίῳ. Καὶ τούτῳ περιπεσὼν κατὰ τὴν ὁδὸν, ὑπ' αὐτοῦ καὶ ἀναιρεῖται. Ο προφήτης ὑπὸ τοῦ Ἱεροβοαμ εἰς τὴν Βεθήλ ἀποσταλείς, προλέγειν τὴν τῶν ψευδοπροφητῶν ἐσο μένην ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου κατάκαυσιν, καὶ κε λευσθεὶς εἰς τὴν τοῦ Ἰσραὴλ μὴ ἐστιαθῆναι χώραν, παρακουσθείς, ὑπὸ λέοντος θηρίου κατὰ τὴν ὁδὸν ἐφονεύετο. ΚΕΦΑΛ. Ν'. - Τίνες μισθόν δικαιοσύνης τὸ ἀποθανεῖν ἐκομίσαντο· καὶ τίνες δι' ἀσεβείας ἐπεβίωσαν. Ὁ τοῦ Ἱεροβοάμ βασιλέως υἱὸς, νέος ὢν ἀποθνήσκει, ἐπειδὴ εὑρέθη ῥῆμα ἀγαθὸν ἐν αὐτῷ παρὰ Κυρίου, ὡς ᾿Αχίας ο προφήτης πρὸς ᾿Ανῶ τὴν μη τέρα αὐτοῦ, περὶ τῆς ζωῆς αὐτοῦ ἐρωτῶσαν, ἔφη. Ιωσίας εὐσεβήσας ὁ βασιλεὺς, ἐπὶ δικαιοσύνῃ ἀποθνήσκει, ἀκούσας παρὰ τῆς προφήτιδος λδής Τάδε λέγει Κύριος· Ἰδοὺ ἐγὼ προστίθημι σε πρὸς τοὺς πατέρας σου, καὶ προστεθήσῃ ἐν εἰρήνῃ, ἵνα μὴ ἴδωσιν οἱ ὀφθαλμοί σου πάντα τὰ κακά, ὰ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον, καὶ πάντα τὸν λαόν. Κάϊν, ἵνα εἰς ἑβδόμην γενεάν … τὴν τῆς ἀδελφοκτονίας. Καὶ τὰ Χαναναίων έθνη, ἵνα πληρωθῶσιν αὐτῶν αἱ ἁμαρτίαι. ΚΕΦΑΛ. ΝΑ'. Τίνες οὐ νοσήσαντες ἀποθνής σκειν ἐκελεύοντο. Ααρών, εἰς τὸ ὄρος ἀνελθεῖν κελευόμενος, ἵνα ἀποθάνῃ. Μωϋσῆς, Ανάβηθι εἰς τὸ ὄρος Ναβαῦ καὶ τη λεύτα, ἀκούων. Δανιὴλ ἀκούων παρὰ τοῦ ἀγγέλου· καὶ σὺ βά διζε, καὶ ἀναπαύου. Καὶ ἀναπαύσῃ καὶ ἀναστήση εἰς τὴν δόξαν σου, εἰς προθεσμίαν ἡμερῶν. Ιωάννης ὁ εὐαγγελιστής ειν,
CAP. XLVIII.
JOSEPPI
ΚΕΦΑΛ. ΜΗ. — Τίνες ἀδελφοὺς ἀπέκτειναν.
Quinam fuerunt fratricida.
Cain occidit Abelum. Abimelech, filius Gedeonis
LXX fratres suos. Absalom Amnonem. Salomon
Adoniam. Joram ßlius Josaphat V fratres suos interfecit on.
CAP. XLIX.
Κάϊν τὸν ᾿Αβελ. Αβιμέλεχ ὁ τοῦ Γεδεών υἱὸς
τοὺς Ο. 'Αβεσσαλώμ τὸν Αμνών. Σολομών των
Αδωνίαν. Ιωρὰμ ὁ τοῦ Ἰωσάφατ υἱὸς τοὺς ε' ἀδελ
φοὺς αὐτοῦ.
Τίνες παρὰ τὸ δοκοῦν τῷ Θεῷ
χρηστευσάμενοι ἀναιροῦνται.
ΚΕΦΑΛ. ΜΘ'.
Quinam misericordia usi contra Dei
voluntatem, propterea interfecti sunt.
Saul, qui non occidit Agag regem Amalec, cum
jussus fuisset eum internecioni dare, sed pepercit
ei contra divinum Numen, damnatur a propheta
Samuel ad regni amissionem.
Achab cum accepisset Aderis filium Syriæ regem
occidendum, contra atque Deus volebat, pepercit
tradito sibi in necem, qui contemptor fuerat Def β
Israel. Quamobrem ipsemet omnimodæ internecioni
traditus est.
Qui jussus fuerat a propheta percutere ipsum in
evidentem imaginem benignitatis Dei erga immorigerum Achab, audit sibi occursurum leonem ferum
propter inobedientiam. Et sane in eum incidens ex
itinere, ab illo interfectus est ".
Propheta sub Jeroboamo missus in Bethel, ut
prædiceret pseudoprophetarum futuram in altari
combustionem, jussusque ne in regione Israel comederet biberetve, cum dicto audiens non fuisset,
a fero leone ex itinere occiditur *.
CAP. L. Quinam justitiæ suæ mercedem morlem
ipsam receperunt: et cuinam ob impietatem vitam
produxerunt.
Jeroboami regis filius, cum 'adolescentior esset
moritur, quoniam inventum est verbum bonum in eo
a Domino, ut dixit Achias propheta ad Ano matrem ejus de illius vita sciscitantem *.
Josias pientissimus rex ob justitiam moritur, cum
audisset ab Olda prophetide: Hæc dicit Dominus:
Ecce ego aggrego te ad patres tuos, aggregaberisque
in pace, ut ne videant oculi tui omnia mala, quæ ego
induco super hunc locum, populumque universum ª.
II. Cain, ut in septimam generationem panas
lueret fratricidii. Chanansa item gentes, ut peccata carum implerentur.
CAP. LI. -
Quinam jussi sunt non ægrotantes dovivere.
Aaron, qui jussus est in montem ascendere, ut
moreretur *.
Moyses qui audiit: Ascende in montem Nabau, et
morere ".
Daniel, qui ab angelo andiit: Tu vero ambula et
requiesce. Et requiesces resurgesque in gloriam tuam
in die constitula 1.
Joannes evangelista *.
** II Paral. xxı, 4.» III Reg. xx, 35. ¹ III Reg.
• Gen. 1V, 15. * Num. xx, 25, 29. * Deut. xxxii, 49.
Vide Cod. apocryph. Novi Tesla:p., pag. 589.
Σαούλ μὴ ἀποκτείνας ᾿Αγαγ τὸν τοῦ ᾿Αμαλήκ
βασιλέα, προσταχθεὶς πανώλεθρον αὐτὸν διαφθείραι,
ἀλλὰ φεισάμενος αὐτοῦ παρὰ τὸ δοκοῦν τῷ Θεῷ,
κατακρίνεται ὑπὸ τοῦ προφήτου Σαμουήλ την καθ
αίρεσιν τῆς βασιλείας.
᾿Αχαάβ παραλαβὼν τὸν τοῦ Αδερ υἱὸν βασιλέα
Συρίας εἰς ἀναίρεσιν, παρὰ τὴν τοῦ Θεοῦ βουλὴν
ἐλεεῖ τὸν ἐκδοθέντα αὐτῷ εἰς θάνατον, καταφρονητὴν γεγονότα τοῦ Θεοῦ Ἰσραήλ. Διόπερ αὐτὸς ἐξε
εδόθη τῇ παγγενεῖ διαφθορά.
Ο κελευσθεὶς ὑπὸ τοῦ προφήτου πατάσσειν αὐτ
τὸν, εἰς ἔλεγχον τῆς τοῦ ᾿Αχαάβ ἀνηκόου τοῦ Θεοῦ
φιλανθρωπίας, καὶ μὴ πατάξας, λέοντι περιπίπτειν
ἀκούει διὰ τὴν παρακοὴν τῷ θηρίῳ. Καὶ τούτῳ περιπεσών κατὰ τὴν ὁδὸν, ὑπ' αὐτοῦ καὶ ἀναιρεῖται.
Ο προφήτης ὑπὸ τοῦ Ἱεροβοαμ εἰς τὴν Βεθήλ
ἀποσταλείς, προλέγειν τὴν τῶν ψευδοπροφητῶν ἐσο
μένην ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου κατάκαυσιν, καὶ κελευσθεὶς εἰς τὴν τοῦ Ἰσραὴλ μὴ ἐστιαθῆναι χώραν,
παρακουσθείς, ὑπὸ λέοντος θηρίου κατὰ τὴν ὁδὸν
ἐφονεύετο.
ΚΕΦΑΛ. Ν'. - Τίνες μισθόν δικαιοσύνης τὸ
ἀποθανεῖν ἐκομίσαντο· καὶ τίνες δι' ἀσεβείας
ἐπεβίωσαν.
Ὁ τοῦ Ἱεροβοάμ βασιλέως υἱὸς, νέος ὢν ἀποθνή
σκει, ἐπειδὴ εὑρέθη ῥῆμα ἀγαθὸν ἐν αὐτῷ παρὰ
Κυρίου, ὡς ᾿Αχίας ο προφήτης πρὸς ᾿Ανῶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, περὶ τῆς ζωῆς αὐτοῦ ἐρωτῶσαν, ἔφη.
Ιωσίας εὐσεβήσας ὁ βασιλεὺς, ἐπὶ δικαιοσύνῃ
ἀποθνήσκει, ἀκούσας παρὰ τῆς προφήτιδος λδής
Τάδε λέγει Κύριος· Ἰδοὺ ἐγὼ προστίθημι σε πρὸς
τοὺς πατέρας σου, καὶ προστεθήσῃ ἐν εἰρήνῃ,
ἵνα μὴ ἴδωσιν οἱ ὀφθαλμοί σου πάντα τὰ κακά,
ὰ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον, καὶ πάντα
τὸν λαόν.
Κάϊν, ἵνα εἰς ἑβδόμην γενεάν...... τὴν τῆς ἀδελ
φοκτονίας. Καὶ τὰ Χαναναίων έθνη, ἵνα πληρωθῶσιν
αὐτῶν αἱ ἁμαρτίαι.
Τίνες οὐ νοσήσαντες ἀποθνής
σκειν ἐκελεύοντο.
Ααρών, εἰς τὸ ὄρος ἀνελθεῖν κελευόμενος, ἵνα
ἀποθάνῃ.
Μωϋσῆς, Ανάβηθι εἰς τὸ ὄρος Ναβαῦ καὶ τη
λεύτα, ἀκούων.
Δανιὴλ ἀκούων παρὰ τοῦ ἀγγέλου· καὶ σὺ βά
διζε, καὶ ἀναπαύου. Καὶ ἀναπαύσῃ καὶ ἀναστήση
εἰς τὴν δόξαν σου, εἰς προθεσμίαν ἡμερῶν.
Ιωάννης ὁ εὐαγγελιστής
xxitt, 1, 18. * 111 Reg. ειν, 13. ³ IV Reg, xx11, 20.
7 Dan. xi, 13.
Распознавание текста
Chapter XLVIII-LICaput XLVIII - LI
col. 51–52page 19 of 82
Caput XLV - XLVII
PG 106:51ΚΕΦΑΛ. ΝΒ. Τίνες τῶν ἁγίων, τυφλοὶ τὴν & δρασιν γεγονότες, ἀπέθανον. Ἰσαάκ, Ἰακώβ, Ηλεῖ ὁ ἱερεὺς, Αχίας ὁ προφή δ της ὁ Σιλωνίτης. ΚΕΦΑΛ. ΝΓ. Τίνες διέμειναν, καὶ οὐκ ἀπο έθανον. Ενώχ ἐν ἑβδόμῃ γενεᾷ τῇ ἀπὸ τοῦ ᾿Αδάμ μετ ετέθη, καὶ οὐχ εὑρίσκετο. Ηλίας ἐν ἁρματι πυρὸς ἀναληφθεὶς ὡς εἰς τὸν οὐρανόν. Τοῦ δὲ Μελχισεδὲν θάνατος οὐ γέγραπται, ἐπεὶ μηδὲ γέννησις. Τέθνηκε γοῦν ἐπειδὴ καὶ γεγέννηται, διὰ δὲ τὸ τύπον αὐτὸν εἶναι τῆς ἀρχιεροσύνης Χρι στοῦ, οὐκ ἀναγέγραπται. ΚΕΦΑΛ. ΝΔ'. - Τίνες ἀποθανόντες ἀνέζησαν. Ὁ τῆς χήρας τῆς Σαραφθινῆς υἱὸς ὑπὸ Ἠλίου τοῦ προφήτου. Ο τῆς Σουναμίτιδος υἱὸς, ἐν Ελισσαίος ἀνα έστησεν. Ο εκκομιζόμενος, καὶ διὰ τὴν ἔφοδον τῶν λῃσ στῶν, δεισάντων τῶν ἐκκομιζόντων, ἐπιῤῥιφεὶς τῷ τοῦ Ελισσαίου μνήματι, ἀναστὰς καὶ πεφευγώς μετὰ τῶν καταρρίψάντων αὐτόν. Ὑπὸ δὲ τοῦ Σωτῆρος τρεῖς ἀνέστησαν νεκροί. Η τοῦ Ἰαήρου θυγάτηρ ή δωδεκαετής. Ο τῆς χήρας μονογενής υἱὸς, ἐκκομιζόμενος πρὸς αὐτὸ τὸ μνῆμα. Λάζαρος τετραήμερος όδωδώς, ἀπὸ τοῦ μνήματος κληθείς. Τρεῖς ἐν τῇ Παλαιᾷ, τρεῖς ἐν τῇ Νέᾳ. Καὶ διὰ τῶν ἀποστόλων· ἡ Δορκὰς ἐν Ἰόππῃ ὑπὸ Πέτρου - Εύτυχος ὑπὸ Παύλου εν Τρωάδι. ΚΕΦΑΛ. ΝΕ. Τίνες στεῖραι τετόκασιν. Σάρρα ἡ τοῦ ᾽Αβραὰμ γυνὴ τὸν Ἰσαὰκ γεννήσασα. Ρεβέκκα ἡ τοῦ Ἰσαὰκ γυνὴ τοὺς διδύμους, τὸν Ἡσαῦ καὶ τὸν Ἰακώβ γεννήσασα. Ραχήλ ἡ τοῦ Ἰακώβ, ἡ τὸν Ἰωσὴν καὶ τὸν Βεν ιαμίν γεννήσασα. Αννα ἡ τοῦ Ελκανα, ἡ τὸν προφήτην Σαμουήλ γεννήσασα. Η Σουναμίτις, ἡ παρὰ τοῦ Ελισσαίου λαβοῦσα τὸν υἱὸν, καὶ ἀποθανόντα αὖθις λαβοῦσα. Ελισάβετ ἡ Ζαχαρίου γυνή, ή τὸν βαπτιστὴν Ἰωάννην γεννήσατα. ΚΕΦΑΛ. ΝΤ'. - Τίνες πατέρας ήτίμασαν. Χαμ τῶν Νῶς, την γύμνωσιν αὐτοῦ τοῖς ἀδελφοῖς ἐξαγγείλας. Ησαύ, παρὰ τὴν τοῦ πατρὸς γνώμην γυναίκας Χαναναίας ἀγαγόμενος. Αβεσσαλώμ, ἐπαρθεὶς κατὰ τοῦ Δαβὶδ καὶ πολε μῶν αὐτῷ, καὶ τὰς γυναῖκας αὐτοῦ μιάνας. Αδωνίας, αυτοχειροτόνητον ἑαυτὸν βασιλέα, παρὰ τὴν τοῦ πατρὸς γνώμην, ἀναδείξαι πειραθείς. χιν,
Τίνες τῶν ἁγίων, τυφλοὶ τὴν & Cal. LM.
δρασιν γεγονότες, ἀπέθανον.
Ἰσαάκ, Ἰακώβ, Ηλεῖ ὁ ἱερεὺς, Αχίας ὁ προφή
δ
της ὁ Σιλωνίτης.
ΚΕΦΑΛ. ΝΓ. Τίνες διέμειναν, καὶ οὐκ ἀπο
έθανον.
Ενώχ ἐν ἑβδόμῃ γενεᾷ τῇ ἀπὸ τοῦ ᾿Αδάμ μετ
ετέθη, καὶ οὐχ εὑρίσκετο.
Ηλίας ἐν ἁρματι πυρὸς ἀναληφθεὶς ὡς εἰς τὸν
οὐρανόν.
Τοῦ δὲ Μελχισεδὲν θάνατος οὐ γέγραπται, ἐπεὶ
μηδὲ γέννησις. Τέθνηκε γοῦν ἐπειδὴ καὶ γεγέννηται,
διὰ δὲ τὸ τύπον αὐτὸν εἶναι τῆς ἀρχιεροσύνης Χριστοῦ, οὐκ ἀναγέγραπται.
ΚΕΦΑΛ. ΝΔ'. - Τίνες ἀποθανόντες ἀνέζησαν.
Ὁ τῆς χήρας τῆς Σαραφθινῆς υἱὸς ὑπὸ Ἠλίου τοῦ
προφήτου.
Ο τῆς Σουναμίτιδος υἱὸς, ἐν Ελισσαίος ἀνα
έστησεν.
Ο εκκομιζόμενος, καὶ διὰ τὴν ἔφοδον τῶν λῃσ
στῶν, δεισάντων τῶν ἐκκομιζόντων, ἐπιῤῥιφεὶς τῷ
τοῦ Ελισσαίου μνήματι, ἀναστὰς καὶ πεφευγώς
μετὰ τῶν καταρρίψάντων αὐτόν.
Ὑπὸ δὲ τοῦ Σωτῆρος τρεῖς ἀνέστησαν νεκροί. Η
τοῦ Ἰαήρου θυγάτηρ ή δωδεκαετής. Ο τῆς χήρας
μονογενής υἱὸς, ἐκκομιζόμενος πρὸς αὐτὸ τὸ μνῆμα.
Λάζαρος τετραήμερος όδωδώς, ἀπὸ τοῦ μνήματος
κληθείς. Τρεῖς ἐν τῇ Παλαιᾷ, τρεῖς ἐν τῇ Νέᾳ.
Καὶ διὰ τῶν ἀποστόλων· ἡ Δορκὰς ἐν Ἰόππῃ ὑπὸ
Πέτρου - Εύτυχος ὑπὸ Παύλου εν Τρωάδι.
Τίνες στεῖραι τετόκασιν.
Σάρρα ἡ τοῦ ᾽Αβραὰμ γυνὴ τὸν Ἰσαὰκ γεννήσασα.
Ρεβέκκα ἡ τοῦ Ἰσαὰκ γυνὴ τοὺς διδύμους, τὸν
Ἡσαῦ καὶ τὸν Ἰακώβ γεννήσασα.
Ραχήλ ἡ τοῦ Ἰακώβ, ἡ τὸν Ἰωσὴν καὶ τὸν Βεν
ιαμίν γεννήσασα.
Αννα ἡ τοῦ Ελκανα, ἡ τὸν προφήτην Σαμουήλ
γεννήσασα.
Η Σουναμίτις, ἡ παρὰ τοῦ Ελισσαίου λαβοῦσα
τὸν υἱὸν, καὶ ἀποθανόντα αὖθις λαβοῦσα.
Ελισάβετ ἡ Ζαχαρίου γυνή, ή τὸν βαπτιστὴν
Ἰωάννην γεννήσατα.
ΚΕΦΑΛ. ΝΤ'. - Τίνες πατέρας ήτίμασαν.
NG'.
Χαμ τῶν Νῶς, την γύμνωσιν αὐτοῦ τοῖς ἀδελφοῖς
ἐξαγγείλας.
Ησαύ, παρὰ τὴν τοῦ πατρὸς γνώμην γυναίκας
Χαναναίας ἀγαγόμενος.
Αβεσσαλώμ, ἐπαρθεὶς κατὰ τοῦ Δαβὶδ καὶ πολεμῶν αὐτῷ, καὶ τὰς γυναῖκας αὐτοῦ μιάνας.
Αδωνίας, αυτοχειροτόνητον ἑαυτὸν βασιλέα, παρὰ
τὴν τοῦ πατρὸς γνώμην, ἀναδείξαι πειραθείς.
Quinam ex sanctis amissa oculorum·
acie mortui sunt.
Isaac, Jacob, Heli sacerdos, Achias Silonites propheta '.
CAP. LIII.
Quinam superstites manserunt, nec
mortui sunt.
Enoch in septima ab Adamo generatione translatus est, et non inveniebatur.
Helias in curru igneo assumptus quasi in cœlum. ‹
Melchisedech vero mors non est scripta, quoniam
nec ejus nativitas. Mortuus sane est quandoquidem·
et natus: sed quia typus erat pontificatus Christi,
non fuit descripta ittus mors.
CAP. LIV.
Quinam mortui revixerunt.
Filius viduæ Saraphthinæ, ab Elia propheta resuscitatus.
Sunamitidis filius, quem resuscitavit Elisæus.
Mortuus ille qui efferebatur, et propter latrocinantium incursionem, metuentibus elatoribus, projectus in Elisæi monumentum fuit: qui resurgens.
etiam aufugit, cum iis qui se projecerant.
Tempore quo Salvator in terris degebat, tres ›
mortui resurrexerunt. Filia Jaeri duodecim annos
nata: filius viduæ unigenitus, dum efferebatur að
monumentum: Lazarus quatriduanus ſetens, e sepulcro evocatus. Tres ergo in Veteri, tresque in
Novo Testamento.
Per Apostolos: Dorcas in Joppe per Petrum;
Eutychus per Paulum in Troade.
CAP. LV. — Quænam steriles pepererunt.
Sarrha uxor Abrahæ, quæ Isaacum genuit.
Rebecca Isaací uxor, quæ peperit gemellos Esau
et Jacob.
Rachel uxor Jacobi, quæ edidit Josephum et Benjamin.
Anna uxor Elcanæ, quæ prophetam Samuelem
peperit.
Sunamitis, quæ per Elisæum suscepit filium,
eumque mortuum recuperavit.
Elisabet Zachariæ uxor, quæ Baptistam Joanuem
genuit.
CAP. LVI.
Quinam patrem inhonorarunt.
Chamus Noachum, dum illius nuditatem fratribus
foris nuntiat.
Esau, qui contra parentis sententiam uxores
Chananæas duxit ¹º.
Abessalom, qui adversus David elevatus est, cique
bellum intulit, ac uxores illius polluit.
Adonias, qui seipsum regem propria sua constitutum voluntate contra patris sententiam ausus est
venditare,
* Gen. XXVI, 1; XLVII, 10; 1 Reg iv, 15; III Reg. χιν, 4. ¹º Gen. xxvi, 35.
Распознавание текста
col. 53–54page 20 of 82
PG 106:53Τίνες ἀλαζονευσάμενοι κατηνέχθησαν. Οἱ τὸν εἰς οὐρανὸν διήκοντα βουληθέντες οἰκοδομεῖν πύργον, τῇ πολυγλώσσῳ διασχισθέντες φωνῇ. Φαραὼ ἐπὶ τῇ ἑαυτοῦ δυνάμει θρασυνόμενος, καὶ λέγων· Τὸν Θεὸν οὐκ ἐπίσταμαι, καὶ τὸν λαόν οὐκ ἀποστέλλω· μετὰ τὰς δέκα πληγάς, ὑπὸ βυ θὸν πανστρατιᾷ καλυπτόμενος. Ροβοάμ καταφρονήσας τοῦ λαοῦ, καὶ μείζω τοῦ Σολομῶνος τοῦ ἑαυτοῦ πατρὸς θελήσας φρονεῖν, τῆς πατρικῆς ἐξέπεσεν ἀρχῆς. Γολιάθ μέγα φρονήσας κατὰ παρατάξεως ύλης τοῦ ἱεροῦ λαοῦ, ὡς κύων, λίθῳ νεανίου βάλλοντος αὐτὸν, κατέπεσεν. ᾿Αβεσσαλώμ ἐπὶ κόμῃ, καὶ 'Αδωνίας ἐπὶ κάλλει επαρθέντες, ἀτίμωτον ἑαυτοῖς βίον κατέστρεψαν. Ὁ τῶν Βαβυλωνίων βασιλεὺς Σενναχηρείμ μέγα θρασυνθεὶς ἐπὶ τῇ τῶν ἐθνῶν παραλήψει, καὶ κατὰ τοῦ Εζεκίου, ὡς μὴ δυναμένου βοηθεῖσθαι, διὰ Ραψάκου κατεπαρθείς, τὸν ἑαυτοῦ στρατὸν θεηλάτω πληγῇ ὑπὸ μίαν καιροῦ ῥοπὴν ἀπολλὺς, καὶ δραπέ της, μόνο; ἀποδιδράσκων εἰς τὴν ἑαυτοῦ γῆν, κάτ κεῖσε πρὸς τῶν οἰκείων παίδων ἀναιρούμενος. "Ο Συρίας βασιλεὺς ᾿Αδάδου ὁ υἱὸς, πάντα τὸν τοῦ Ἰσραὴλ λαὸν ἀφανίζειν ἀπειλῶν, διὰ παιδαρίων σλς'· μυρίους πολεμιστὰς ἑαυτοῦ ἀπόλλυσι, καὶ τὴν ὅλην ἑαυτοῦ βασιλείαν διεφθείρετο. Οζίας ὁ βασιλεὺς ἐπὶ δικαιοσύνῃ μέγα φρονήσας, καὶ ἱερᾶσθαι βουλόμενος, λερωθείς, οὐ μόνον τῆς βασιλείας, ἀλλὰ καὶ τῆς οἰκίας ἐξεβάλλετο. Ναβουχοδονόσορ ἐπὶ τῇ πάντων κρατήσει τῶν ἐθνῶν, καὶ τῆς Βαβυλῶνος αὐξήσει, ὑπὲρ ἅπαντας ἐπαρθεὶς, τὴν τοῦ ἀνθρώπου διάνοιαν ἀφαιρεθείς, θηρίου ψυχὴν καὶ τρόπον ἔσχηκε. Καὶ Φαρισαῖος ἐπὶ τῇ ἑαυτοῦ δικαιοσύνῃ μέγα φρονήσας, καὶ ἐπὶ ταύτῃ κατὰ τοῦ τελώνου θρασυνθεὶς, τὴν δικαιοσύνην ἀπόλωλε. ΚΕΦΑΛ. ΝΗ'. Τίνες διὰ ταπεινοφροσύνην εἰς δόξαν καὶ ὕψος ήχθησαν. Ιωσήφ, ταπεινοφρονήσας ἐφ᾽ οἷς ὑπέμεινε χαλεποῖς παρὰ τῶν ἀδελφῶν καὶ τῆς νομισθείσης δε σποίνης, εἰς τὸ κρατεῖν τῆς Αἰγύπτου προήγετο. Ιακώβ φεύγων τὰς τοῦ ἀδελφοῦ ἀπειλὰς, καὶ ξένην ἀντὶ τῆς πατρῴας ἐστίαν αλλαξάμενος, πλού σιος επανήρχετο καὶ τίμιος. Ἰούδας ἐπιπεσών τῷ Ἰωσὴφ ἐφ᾽ οἷς εἰς αὐτὸν ἐπλημμέλησαν, βασιλικοῦ γένους ἀξιοῦται γενέσθαι φύλαρχος. Γαβαωνῖται τὸν Ἰησοῦν ὑπελθόντες ἐν τῇ τῶν ἐθνῶν παραλήψει, διὰ ταπεινοφροσύνης ἐν τοῖς οι κείοις μεμενήκασι, τῆς σωτηρίας τετυχηκότες. Δαβίδ δι' ὅλου ταπεινοφρονῶν ἐφ᾽ οἷς ὑπὸ τοῦ Σαούλ ὑπέμεινε, καὶ τὴν βασιλείαν ἀπελάμβανεν. Ιερεμίας τυπτόμενος καὶ φυλακιζόμενος ἐπὶ ταῖς ἀληθέσι προῤῥήσεσι, και φέρων ταπεινοφρόνως,
CAP. LVII.
JOSEPPI
Quinam dum efferuntur dejecti sunt. KE�AA, NZ'.· Τίνες ἀλαζονευσάμενοι κατηνέ
Qui turrim in cœlum pertingentem ædificare dum
volunt, multilingui voce scissi sunt.
Pharao, qui in sua potentia gloriabatur audacter,
et dicebat: Deum non novi, el populum non dimitto,
is post decem plagas cum universo exercitu maris
aquis obrutus est.
Roboam, qui dum populi nullam habet rationem,
et plus quam pater ejus Salomon vult sapere, a paterno excidit imperio.
Goliath, superbe sapiens adversus aciem universam sancti populi, velut canis, lapide eum percutiente adolescentulo, cecilit.
Abessalom qui ob comam, et Adonias qui ob formam elati erant, inhonoratum sibi vitæ finem conciliarunt.
Babyloniorum rex Sennacherim valde ferociens
ob devictas gentes, et adversus Ezecbiam, tanquam
qui juvari nullo modo posset, per Rapsacum elatus,
suum ipsius exercitum divinitus immissa plaga sub
unum temporis momentum amittens, atque arrepta
fuga, solus evadens in terram suam, ibidem a suis
pueris interfectus est,
Syrie rex Aladi filius, qui dum minitatur se
universum Israeliticum populum internecioni daturum, ab adolescentibus ccxxxn, decem pugnatorum suorum millia amisit, totumque regnum suum
perdidit ".
Ozias rex, qui ob justitiam superbos spiritus sn1mens, volensque sacerdotem agere, lepra percussus, non modo regno, sed domo etiam ejectus est.
Nabuchodonosor ob omnium gentium victoriam,
auctamque Babylonem, super omnes elatus, amissa
hominis mente, feræ instar animum obtinuit.
Pharisæus etiam ob propriam justitiam alte sapiens, atque ex ea in publicanum audacter invectus,
justitiam amisit.
χθησαν.
Οἱ τὸν εἰς οὐρανὸν διήκοντα βουληθέντες οἰκοδο
μεῖν πύργον, τῇ πολυγλώσσῳ διασχισθέντες φωνῇ.
Φαραὼ ἐπὶ τῇ ἑαυτοῦ δυνάμει θρασυνόμενος, καὶ
λέγων· Τὸν Θεὸν οὐκ ἐπίσταμαι, καὶ τὸν λαόν
οὐκ ἀποστέλλω· μετὰ τὰς δέκα πληγάς, ὑπὸ βυ
θὸν πανστρατιᾷ καλυπτόμενος.
Ροβοάμ καταφρονήσας τοῦ λαοῦ, καὶ μείζω τοῦ
Σολομῶνος τοῦ ἑαυτοῦ πατρὸς θελήσας φρονεῖν, τῆς
πατρικῆς ἐξέπεσεν ἀρχῆς.
Γολιάθ μέγα φρονήσας κατὰ παρατάξεως ύλης
τοῦ ἱεροῦ λαοῦ, ὡς κύων, λίθῳ νεανίου βάλλοντος
αὐτὸν, κατέπεσεν.
᾿Αβεσσαλώμ ἐπὶ κόμῃ, καὶ 'Αδωνίας ἐπὶ κάλλει
επαρθέντες, ἀτίμωτον ἑαυτοῖς βίον κατέστρεψαν.
Ὁ τῶν Βαβυλωνίων βασιλεὺς Σενναχηρείμ μέγα
θρασυνθεὶς ἐπὶ τῇ τῶν ἐθνῶν παραλήψει, καὶ κατὰ
τοῦ Εζεκίου, ὡς μὴ δυναμένου βοηθεῖσθαι, διὰ
Ραψάκου κατεπαρθείς, τὸν ἑαυτοῦ στρατὸν θεηλάτω
πληγῇ ὑπὸ μίαν καιροῦ ῥοπὴν ἀπολλὺς, καὶ δραπέ
της, μόνο; ἀποδιδράσκων εἰς τὴν ἑαυτοῦ γῆν, κάτ
κεῖσε πρὸς τῶν οἰκείων παίδων ἀναιρούμενος.
"Ο Συρίας βασιλεὺς ᾿Αδάδου ὁ υἱὸς, πάντα τὸν
τοῦ Ἰσραὴλ λαὸν ἀφανίζειν ἀπειλῶν, διὰ παιδαρίων
σλς'· μυρίους πολεμιστὰς ἑαυτοῦ ἀπόλλυσι, καὶ τὴν
ὅλην ἑαυτοῦ βασιλείαν διεφθείρετο.
Οζίας ὁ βασιλεὺς ἐπὶ δικαιοσύνῃ μέγα φρονήσας,
καὶ ἱερᾶσθαι βουλόμενος, λερωθείς, οὐ μόνον τῆς
βασιλείας, ἀλλὰ καὶ τῆς οἰκίας ἐξεβάλλετο.
Ναβουχοδονόσορ ἐπὶ τῇ πάντων κρατήσει τῶν
ἐθνῶν, καὶ τῆς Βαβυλῶνος αὐξήσει, ὑπὲρ ἅπαντας
ἐπαρθεὶς, τὴν τοῦ ἀνθρώπου διάνοιαν ἀφαιρεθείς,
θηρίου ψυχὴν καὶ τρόπον ἔσχηκε.
Καὶ Φαρισαῖος ἐπὶ τῇ ἑαυτοῦ δικαιοσύνῃ μέγα
φρονήσας, καὶ ἐπὶ ταύτῃ κατὰ τοῦ τελώνου θρασυν
θεὶς, τὴν δικαιοσύνην ἀπόλωλε.
CAP. LVIII. — Quinam propter humilitatem ad glo- ΚΕΦΑΛ. ΝΗ'.
riam el celsitudinem evecti sunt.
Joseph, dum patienter humiliterque sustinet molestias illatas sibi a fratribus et reputata hera, ad
iniperium Ægypti provectus est.
Jacob fugitans fratris minas, hospitalemque pro
patrio larem immutans, divitiis et honoribus cum»-
latus reversus est.
Judas procidens coram Joseph “ob ea, quæ in
illum perperam gesta fuerant, regalis prosapiæ auctor ut fleret dignus habitus est.
Gabaonita dum Jesuim adeunt, quando gentes
Bebellabat, per humilitatem in suis propriis permanserunt, consecuti incolumitatem.
David jugiter bumilis in iis, quæ a Saule sustinebat, reguum quoque obtinuit.
Jeremias vapulans et custoditus in carcere propler veraces praedictiones, dum hire humiliter pati.
hæc pați11!!! Reg. xx, 15. ** Gen. XLIV, 18.
Τίνες διὰ ταπεινοφροσύνην εἰς
δόξαν καὶ ὕψος ήχθησαν.
Ιωσήφ, ταπεινοφρονήσας ἐφ᾽ οἷς ὑπέμεινε χα
λεποῖς παρὰ τῶν ἀδελφῶν καὶ τῆς νομισθείσης δε
σποίνης, εἰς τὸ κρατεῖν τῆς Αἰγύπτου προήγετο.
Ιακώβ φεύγων τὰς τοῦ ἀδελφοῦ ἀπειλὰς, καὶ
ξένην ἀντὶ τῆς πατρῴας ἐστίαν αλλαξάμενος, πλού
σιος επανήρχετο καὶ τίμιος.
Ἰούδας ἐπιπεσών τῷ Ἰωσὴφ ἐφ᾽ οἷς εἰς αὐτὸν
ἐπλημμέλησαν, βασιλικοῦ γένους ἀξιοῦται γενέσθαι
φύλαρχος.
Γαβαωνῖται τὸν Ἰησοῦν ὑπελθόντες ἐν τῇ τῶν
ἐθνῶν παραλήψει, διὰ ταπεινοφροσύνης ἐν τοῖς οικείοις μεμενήκασι, τῆς σωτηρίας τετυχηκότες.
Δαβίδ δι' ὅλου ταπεινοφρονῶν ἐφ᾽ οἷς ὑπὸ τοῦ
Σαούλ ὑπέμεινε, καὶ τὴν βασιλείαν ἀπελάμβανεν.
Ιερεμίας τυπτόμενος καὶ φυλακιζόμενος ἐπὶ ταῖς
ἀληθέσι προῤῥήσεσι, και φέρων ταπεινοφρόνως,
Распознавание текста
Chapter LVII-LVIIICaput LVII - LVIII
col. 55–56page 21 of 82
Caput LII - LVI
PG 106:55προστάτης τοῦ λαοῦ κατὰ τὸν καιρὸν ἐγίνετο τῆς πολιορκίας. Νινευίται ταπεινοφρονήσαντες ἐπὶ τὸ τοῦ Ἰωνᾶ κήρυγμα, ἐλέους τετυχήκασιν ἀπήμαντοι διαμείν ναντες. Καὶ ὁ Κύριος δὲ τὸν Τελώνην πολλή ταπεινοφροσύνη εἰς τὸ ἱερὸν ἀνεληλυθότα, καὶ ἑαυτὸν ἐπὶ ταῖς πλημμελείαις κατακρίναντα, διδικαιώσθαι ἔφη ὑπὲρ τὸν μεγαλορρήμονα Φαρισαῖον. ΚΕΦΑΛ. ΝΟ. Τίνες ἐφ᾽ οἷς ἔδρασαν φόνοις ἀπεδέχθησαν, καὶ εὐάρεστοι παρὰ Θεῷ γεγό γασι Ιωυσῆς τὸν Αἰγύπτιον ἀνελών, καὶ ἐκδικίαν τοῦ ἀδικουμένου Εβραίου ποιησάμενος. Φινεές ὁ τοῦ 'Ααρών υἱὸς, τον Ζαμβρὴν καὶ τὴν Χασδὴν διελάσας, καὶ οὕτω τὴν κατὰ τοῦ λαοῦ διο καίαν τοῦ Θεοῦ μῆνιν ἐξιλασάμενος. Σαμουὴλ ὁ ἱερεὺς καὶ προφήτης, τὸν τῶν ᾿Αμα ληκιτῶν βασιλέα τὸν ᾿Αγαγ ἀνελών, καὶ πληρώσας βουλὴν Θεοῦ, ἦν ὁ Σαούλ οὐκ ἐπλήρωσεν. Οἱ εἰς τὴν ἔρημον προσδεδραμηκότες καλοῦντε τῷ Μωϋσῃ, καὶ τοὺς προσήκοντας αὐτοῖς, ἐπιμεμε νηκότας τῇ δυσσεβεῖ γνώμῃ τῆς εἰδωλολατρείας ἀπο σφάξαντες. Δαβιδ τὸν νεανίαν Αμαληκίτην, τὸν καυχώμενον ἐπ' αὐτοῦ, ὡς τὸν Σαούλ αὐτὸς ἐπισφάξας εἴη· καὶ τὴν Ῥιχάδ, καὶ τὸν Βαανᾶν, τοὺς τοῦ 'Ρεμμώθ υἱοὺς τοῦ Βηῤῥοθέου, τοὺς τὸν Μεμφιβοσθὲ τὸν τοῦ Σαούλ υἱόν, ὡς πρὸς αὐτοῦ χάριν ἀπεκτακότας, καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ κομίσαντας αὑτῷ. Η γυνή, ἢ τὸν ᾿Αβιμέλεχ ἀπὸ τοῦ τείχους, κλά σματι μύλου ἐπιῤῥιφότι αὐτῷ ἀνελοῦσα. Η γυνὴ τὸν ᾿Αβεσσα μέλλοντα πολιορκίαν κινεῖν τῇ πόλει ἀναιρεθῆναι ποιήσασα, καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ τῷ Ἰωάβ ἀπὸ τοῦ τείχους ἀκοντίσασα. ΚΕΦΑΛ. Σ. Τίνες ἐπὶ παρανομίας λιθόλου στοι ανηρέθησαν. Ο Σαλωμίθ υἱὸς τῆς θυγατρός Δαβρεί, ἐπὶ βλα σφημίᾳ, ὅς μετὰ ἑτέρου μαχόμενος, Θεὸν ἐβλασφήμησεν. Ὁ ἐν Σαββάτῳ ξύλα εκλέξας εἰς τὴν ἔρημον. Αχὰρ ὁ ἱερόσυλος, ὁ ἐκ τῶν ἀναθημάτων τῆς Ἱεριχούς ἀποκρυψάμενος. Καὶ τίνες δίκαιοι ἐπ᾽ εὐσεβεία. Ναβουθαὶ ὁ Ἰεζραηλίτης, συκοφαντηθεὶς ὑπὸ τῆς Ιεζάβελ ὡς καταρασάμενος Θεὸν καὶ βασιλέα. Ζαχαρίας ὁ ἀρχιερεὺς ὁ τοῦ Ἰωδας, ὑπὸ Ιωᾶς βασιλέως, αναμέσον τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου λιθασθεὶς, ὅτι παρήνου αὐτῷ μὴ δυσσεβεῖν. ΚΕΦΑΛ. ΙΒ. – Τίνες παρανόμους μίξεις πεν ποίηντο. Δέν ταῖς θυγατράσι συμμιχθείς. 'Ρουδίμ τῇ τοῦ πατρὸς παλλακῇ. Οἱ ἐν Γαβαᾷ τῆς φυλῆς Βενιαμίν, τῇ τοῦ Λευΐτου γυναικὶ ἐπιξενωθέντος αὐτοῖς συγκ χρησάμενοι, ὡς καὶ ὀχληθεῖσαν ἀποθανεῖν. Εφ' πράξει, καὶ πολὺς τοῦ λαοῦ φόνος ἐγένετο. ᾿Αμών
προστάτης τοῦ λαοῦ κατὰ τὸν καιρὸν ἐγίνετο τῆς tur, populi praefectus erat quo tempore civitas ob
πολιορκίας.
sidlebatur.
Νινευίται ταπεινοφρονήσαντες ἐπὶ τὸ τοῦ Ἰωνᾶ Ninivita humiles animos assumentes ad Jons
κήρυγμα, ἐλέους τετυχήκασιν ἀπήμαντοι διαμείν prædicationem, misericordiam consecuti, impune
ναντες.
Καὶ ὁ Κύριος δὲ τὸν Τελώνην πολλή ταπεινοφροσύνῃ εἰς τὸ ἱερὸν ἀνεληλυθότα, καὶ ἑαυτὸν ἐπὶ
ταῖς πλημμελείαις κατακρίναντα, διδικαιώσθαι ἔφη
ὑπὲρ τὸν μεγαλορρήμονα Φαρισαῖον.
ΚΕΦΑΛ. ΝΟ. Τίνες ἐφ᾽ οἷς ἔδρασαν φόνοις
ἀπεδέχθησαν, καὶ εὐάρεστοι παρὰ Θεῷ γεγό
γασι
Ιωυσῆς τὸν Αἰγύπτιον ἀνελών, καὶ ἐκδικίαν τοῦ
ἀδικουμένου Εβραίου ποιησάμενος.
Φινεές ὁ τοῦ 'Ααρών υἱὸς, τον Ζαμβρὴν καὶ τὴν
Χασδὴν διελάσας, καὶ οὕτω τὴν κατὰ τοῦ λαοῦ διο
καίαν τοῦ Θεοῦ μῆνιν ἐξιλασάμενος.
Σαμουὴλ ὁ ἱερεὺς καὶ προφήτης, τὸν τῶν ᾿Αμα
ληκιτῶν βασιλέα τὸν ᾿Αγαγ ἀνελών, καὶ πληρώσας
βουλὴν Θεοῦ, ἦν ὁ Σαούλ οὐκ ἐπλήρωσεν.
Οἱ εἰς τὴν ἔρημον προσδεδραμηκότες καλοῦντε
τῷ Μωϋσῃ, καὶ τοὺς προσήκοντας αὐτοῖς, ἐπιμεμε
νηκότας τῇ δυσσεβεῖ γνώμῃ τῆς εἰδωλολατρείας ἀποσφάξαντες.
Δαβιδ τὸν νεανίαν Αμαληκίτην, τὸν καυχώμενον
ἐπ' αὐτοῦ, ὡς τὸν Σαούλ αὐτὸς ἐπισφάξας εἴη· καὶ
τὴν Ῥιχάδ, καὶ τὸν Βαανᾶν, τοὺς τοῦ 'Ρεμμώθ υἱοὺς
τοῦ Βηῤῥοθέου, τοὺς τὸν Μεμφιβοσθὲ τὸν τοῦ Σαούλ
υἱόν, ὡς πρὸς αὐτοῦ χάριν ἀπεκτακότας, καὶ τὴν
κεφαλὴν αὐτοῦ κομίσαντας αὑτῷ.
Η γυνή, ἢ τὸν ᾿Αβιμέλεχ ἀπὸ τοῦ τείχους, κλά
σματι μύλου ἐπιῤῥιφότι αὐτῷ ἀνελοῦσα.
Η γυνὴ τὸν ᾿Αβεσσα μέλλοντα πολιορκίαν κινεῖν
τῇ πόλει ἀναιρεθῆναι ποιήσασα, καὶ τὴν κεφαλὴν
αὐτοῦ τῷ Ἰωάβ ἀπὸ τοῦ τείχους ἀκοντίσασα.
ΚΕΦΑΛ. Σ. Τίνες ἐπὶ παρανομίας λιθόλουστοι ανηρέθησαν.
Ο Σαλωμίθ υἱὸς τῆς θυγατρός Δαβρεί, ἐπὶ βλασφημίᾳ, ὅς μετὰ ἑτέρου μαχόμενος, Θεὸν ἐβλασφήμησεν.
Ὁ ἐν Σαββάτῳ ξύλα εκλέξας εἰς τὴν ἔρημον.
Αχὰρ ὁ ἱερόσυλος, ὁ ἐκ τῶν ἀναθημάτων τῆς
Ἱεριχούς ἀποκρυψάμενος.
KETAA. ZA'. Καὶ τίνες δίκαιοι ἐπ᾽ εὐσεβεία.
Ναβουθαὶ ὁ Ἰεζραηλίτης, συκοφαντηθεὶς ὑπὸ τῆς
Ιεζάβελ ὡς καταρασάμενος Θεὸν καὶ βασιλέα.
Ζαχαρίας ὁ ἀρχιερεὺς ὁ τοῦ Ἰωδας, ὑπὸ Ιωᾶς
βασιλέως, αναμέσον τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου
λιθασθεὶς, ὅτι παρήνου αὐτῷ μὴ δυσσεβεῖν.
ΚΕΦΑΛ. ΙΒ. – Τίνες παρανόμους μίξεις πεν
ποίηντο.
Δέν ταῖς θυγατράσι συμμιχθείς. 'Ρουδίμ τῇ τοῦ
πατρὸς παλλακῇ. Οἱ ἐν Γαβαᾷ τῆς φυλῆς Βενιαμίν,
τῇ τοῦ Λευΐτου γυναικὶ ἐπιξενωθέντος αὐτοῖς συγκ
χρησάμενοι, ὡς καὶ ὀχληθεῖσαν ἀποθανεῖν. Εφ'
πράξει, καὶ πολὺς τοῦ λαοῦ φόνος ἐγένετο. ᾿Αμών
tulerunt.
Dominus qnoque Publicanum multa humilitate
in templum ascendentem, seseque ob peccata damnantem, præ magniloquo Pharismo justum esse
asseruit.
CAP. LIX. - Quinam ob perpetratas neces accepti
fuerunt gratique apud Deum.
Moyses, dum Ægyptium interficit, et ultionem
sumit injuria affecti Hebræi.
Phinees, Aaronis filius, qui Zambren et Chaspen
transverberavit, atque hoc modo justam Dei iram in
populum placavit.
Samuel sacerdos et propheta, dum Amalecitarum
regem Agag occidit, impletque Dei voluntatem,
quam Saul non impleverat.
Qui in deserto accurrerunt ad Moysem vocantem,
suosque afines in impia sententia permanentes idoli
colendi, jugularunt s.
David juvenem interficiens Amalecitam, qui apud
ipsum gloriabatur, quod Saulem occidisset: item
Richab et Baanan filios Remmoth Berothitæ, qui
Memphibostheum, Saulis flium, quasi ut illi gratificarentur interfecerant, ejusque caput ad illum detulerant.
Mulier, quæ Abimelechum de muro peremit, projeeto in eum molæ fragmento "*.
Mulier, quæ procuravit ut interficeretur Anessa,
qui civitatem obsidioni obnoxiam effecturus erat,
ejusque caput Joab de muro projiciendum curavit "*.
CAP. LX. Quinam ob prævaricutas leges lapidibus obruti interierunt.
Filius Salomith filiæ Dabri, propter blasphemiam,
qui cum alio rixaus, Dei nomen contumeliose propuntiavit.
ls qui in Sabbato ligna in deserto collegit.
Achar sacrilegus, qui occultavit de anathematis
Jericho.
CAP. LXI. Et quinam item justi ob pietatem.
Nabuthæ Jezraelita traductus ab Jezabel, quasi
qui maledixisset Deo et regi.
Zacharias pontifex Jodae filius, sub Joas rege
inter templum et altare lapidatus, eo quod adhortabatur illum ne impie ageret,
CAP. LXII.
Quinam lege prohibitos concubitus
habuerunt,
Lot, qui cum filiabus coiit. Rubim cum paterną
concubina. Gabaanites in tribu Benjamin, qui abusį
sunt uxore Levitæ apud eos bospitantis, usque eo,
ut etiam oppressa moreretur. Ob quod facinus,
magna etiam populi cades contigit. Amon, qui 40-
“Num. xxv, 5. "II Reg. x1, 21. 18 II Reg. xx, 21.
Распознавание текста
col. 57–58page 22 of 82
PG 106:57τὴν ἀδελφὴν Θάμαρ παρθένον φθείρας, καὶ μετὰ τὴν ὕβριν τῆς ἑαυτοῦ οἰκείας ἀποπέμψας. ᾿Αβεσσα Σὼμ τὰς τοῦ πατρὸς γυναῖκας ἐπ' ἀτιμίᾳ τοῦ πατρός, γνώμῃ τοῦ ᾿Αχιτόφελ, διαφθείρας. ΚΕΦΑΛ. ΕΓ'. — Τίνες διώνυμοι γεγόνασιν. Ιοθόρ ὁ τοῦ Μωϋσέως γαμβρός, καὶ Ῥαγουὴλ καὶ Ἰωβὰς κικλήσκεται. Ο βασιλεύς Γεθ, παρ' όν Δαβὶδ φυγών κατήγετο. Ιώσηππος δέ φησι Μελχίαν ὠνομάσθαι ὑπὸ τῶν γονέων Μωϋσῆν ἐν τῇ περιτομῇ, ὑπὸ δὲ τῆς ἀναλαβούσης αὐτὸν τῆς τοῦ Φαραὼ θυγατρός, Μωυ σέα προσωνομάσθαι. Γεδεών ὁ κριτής, ᾧ αὐτός ἐστιν Ἱεροβαάλ. Αδονίας, ὁ καὶ Ὀρνίας Οχοζίας, ὁ καὶ Λαζίας. Ηλιακείμ, ὁ καὶ Ἰωακείμ. Πειθούμ ὁ ψαλμῳδὸς, ὁ καὶ Ἐθάμ. Χειρὰμ ὁ ἐπὶ τοῦ Σαλομῶνος τὸν ναὸν δειμάμενος, ὁ καὶ Ἐχίας. Έσδρας, ὁ καὶ Σαλαθιήλ. Ναθανίας, ὃν μετωνόμασεν Ναβουχοδονόσορ Σεδεκίαν. Καὶ ἐν τῇ Νέᾳ· Πέτρος, ὁ καὶ Σίμων καὶ Συ μεὼν καὶ Κηφᾶς. Θωμᾶς, ὁ καὶ Δίδυμος. Θαδδαῖος, ὁ καὶ Λεββαῖος καὶ Ἰούδας Ἰακώβου. Μάρκος, ὁ καὶ Ἰωάννης. Ο ΚΕΦΑΛ. ΕΔ'. Τίνες δευτέρω ονόματι ἐπωνομάσθησαν. Αβραμ επωνομάσθη Αβραάμ. Ἰακώβ, Ισραήλ. Ιωσήφ, Κόμφθομ βανής Ανανίας, Σεβράχο 'Αζαρίας Μισάκ Μισαήλ, Αβδενεγώ· Δανιήλ, Βαλτάσαρ. Πασχώρ, μέτοικος. Καὶ ἐν τῇ Νέᾳ· Σίμων ἐπωνομάσθη Πέτρος. Ἰωάννης καὶ Ἰάκωβος οἱ ἀπόστολοι, Βοανεργές, δ ἐστιν, υἱοὶ βροντῆς. ΒΙΒΛΟΣ Β. ΚΕΦΑΛ. ΞΕ. Τίνα τὰ ἐπὶ τῆς μιᾶς θεότητος παραλαμβανόμενα. Ἄκους Ισραήλ, Κύριος ὁ Θεός σου, Κύριος εἰς ἐστιν. Εγώ είμι Κύριος ὁ Θεός σου. Καὶ γνώ τωσαν, ὅτι σὺ Κύριος μόνος, ύψιστος ἐπὶ πᾶσ σαν τὴν γῆν. Καὶ ὁ Κύριός φησιν· Ἵνα γινώσκωσε σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν. Καὶ ἡ κιβωτὸς ἐν ᾗ ὁ Νώε διεσώθη, εἰς ἕνα πήχυν συνετελεῖτο. Εἰς ὁ ναός, ἐν ᾧ ὁ Θεὸς ἐλατρεύετο. Εἰς ὁ νόμος. Η κιβω τὸς μία.
JOSEPPI
rorem Thamar virginem vitiavit, et post contume- τὴν ἀδελφὴν Θάμαρ παρθένον φθείρας, καὶ μετὰ
liam e domo sua illam ejecit. Abessalom, qui paternas uxores in patris ignominiam, consilio Achitophelis, incestu polluit.
CAP. LXIII. — Quinam binomines fuerunt.
othor Moysis socer, qui etiam Raguel et Jobab
audit.
Rex Geth 1 penes quem David fugiens se
contulit.
Josephus porro ait, Melchiam denominatum
fuisse a parentibus Moysem inter circumcidendum,
qui tamen a recipiente eum Pharaonis flla Moyses
appellatus fuit.
Gedeon judex, qui idem est atque Jerobaal.
Adonias, qui et Ornias.
Ochosias, qui et Lazias.
Heliacim, qui et Joacim.
Idithum psaltes, qui et Etham.
Chiram, qui sub Salomone templum ædificavil,
alio nomine Echias.
Esdras, qui et Salathiel.
Nathanias, quem Nabuchodonosor transnominavit Sedleciam.
In Novo Testamento: Petrus, qui et Simon vel
Symeon, aut Cephas.
Thomas, qui et Didymus.
Thaddeus, qui et Lebbæus, et Judas Jacobi.
Marcus, qui et Joannes.
CAP. LXIV.
Quinam secundo nomine cognominati sunt.
Abram cognominatus est Abraham.
Jacob, Israel.
Joseph, Komphthom banech.
Ananias, Sodrach, Azarias, Misach, Misael, Abdenego, Daniel, Baltasar.
Paschor, transmigrator ".
Et in Novo Testamento: Simon cognominatus est
Petrus.
Joannes et Jacobus apostoli, Boanerges, hoc est
filii tonitrui.
CAP. LXV.
'
LIBER II.
Quæ de una divinitate usurpantur.
Audi, Israel, Dominus Deus tuus, Dominus unus
est. Ego sum Dominus Deus tuus. Et cognoscant,
quod tu Dominus solus, altissimus in omnem terram.
Et Dominus inquit: Ut cognoscant te solum verum
Deum. Arca quoque in qua Noe servatus est,
in unum cubitum terminabatur. Unum erat templum, in quo Deus colebatur. Una Lex, Arca una.
17 Jerem. xx, 3.
16 | Reg. xxvi, 2,
De loco Josephi non constat. Vide Clement.
Strom. I, pag. 343, et confer Deuter. xxxiii, 5.
Procop. in III Reg. 1, 5.
τὴν ὕβριν τῆς ἑαυτοῦ οἰκείας ἀποπέμψας. ᾿ΑβεσσαΣὼμ τὰς τοῦ πατρὸς γυναῖκας ἐπ' ἀτιμίᾳ τοῦ πατρός,
γνώμῃ τοῦ ᾿Αχιτόφελ, διαφθείρας.
ΚΕΦΑΛ. ΕΓ'. — Τίνες διώνυμοι γεγόνασιν.
Ιοθόρ ὁ τοῦ Μωϋσέως γαμβρός, καὶ Ῥαγουὴλ
καὶ Ἰωβὰς κικλήσκεται.
Ο βασιλεύς Γεθ, παρ' όν Δαβὶδ φυγών κατήγετο.
Ιώσηππος δέ φησι Μελχίαν ὠνομάσθαι ὑπὸ
τῶν γονέων Μωϋσῆν ἐν τῇ περιτομῇ, ὑπὸ δὲ τῆς
ἀναλαβούσης αὐτὸν τῆς τοῦ Φαραὼ θυγατρός, Μωυσέα προσωνομάσθαι.
Γεδεών ὁ κριτής, ᾧ αὐτός ἐστιν Ἱεροβαάλ.
Αδονίας, ὁ καὶ Ὀρνίας
Οχοζίας, ὁ καὶ Λαζίας.
Ηλιακείμ, ὁ καὶ Ἰωακείμ.
Πειθούμ ὁ ψαλμῳδὸς, ὁ καὶ Ἐθάμ.
Χειρὰμ ὁ ἐπὶ τοῦ Σαλομῶνος τὸν ναὸν δειμάμε
νος, ὁ καὶ Ἐχίας.
Έσδρας, ὁ καὶ Σαλαθιήλ.
Ναθανίας, ὃν μετωνόμασεν Ναβουχοδονόσορ Σε
δεκίαν.
Καὶ ἐν τῇ Νέᾳ· Πέτρος, ὁ καὶ Σίμων καὶ Συ
μεὼν καὶ Κηφᾶς.
Θωμᾶς, ὁ καὶ Δίδυμος.
Θαδδαῖος, ὁ καὶ Λεββαῖος καὶ Ἰούδας Ἰακώβου.
Μάρκος, ὁ καὶ Ἰωάννης.
Ο
Τίνες δευτέρω ονόματι ἐπωνομάσθησαν.
Αβραμ επωνομάσθη Αβραάμ.
Ἰακώβ, Ισραήλ.
Ιωσήφ, Κόμφθομ βανής
Ανανίας, Σεβράχο 'Αζαρίας Μισάκ Μισαήλ,
Αβδενεγώ· Δανιήλ, Βαλτάσαρ.
Πασχώρ, μέτοικος.
Καὶ ἐν τῇ Νέᾳ· Σίμων ἐπωνομάσθη Πέτρος.
Ἰωάννης καὶ Ἰάκωβος οἱ ἀπόστολοι, Βοανεργές,
δ ἐστιν, υἱοὶ βροντῆς.
ΒΙΒΛΟΣ Β.
ΚΕΦΑΛ. ΞΕ. Τίνα τὰ ἐπὶ τῆς μιᾶς θεότητος
παραλαμβανόμενα.
Ἄκους Ισραήλ, Κύριος ὁ Θεός σου, Κύριος
εἰς ἐστιν. Εγώ είμι Κύριος ὁ Θεός σου. Καὶ γνώτωσαν, ὅτι σὺ Κύριος μόνος, ύψιστος ἐπὶ πᾶσ
σαν τὴν γῆν. Καὶ ὁ Κύριός φησιν· Ἵνα γινώσκωσε
σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν. Καὶ ἡ κιβωτὸς ἐν ᾗ
ὁ Νώε διεσώθη, εἰς ἕνα πήχυν συνετελεῖτο. Εἰς ὁ
ναός, ἐν ᾧ ὁ Θεὸς ἐλατρεύετο. Εἰς ὁ νόμος. Η κιβω
τὸς μία.
Al. Psontomphanech. V. Kirch. in Prodr. et
ΟΕdipo.
Распознавание текста
Chapters LXIII - LXVCaput LXIII - LXV
col. 59–60page 23 of 82
Caput LIX - LXII
PG 106:59ΚΕΦΑΛ. Ε. - Τίνα δὲ τὰ ἐπὶ δυαδικῆς ὑπο στάσεως. Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ' εἰκόνα ημετέραν, καὶ καθ' ομοίωσιν. Ἰδοὺ γέγονεν 'Αδάμ, ὡς εἰς ἐξ ἡμῶν. Τί τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ἢ τί τὸ ὄνομα τῷ υἱῷ αὐτοῦ; καὶ ὁ Κύριός φησιν· Ἐγὼ καὶ ὁ Πα τὴρ ἐν ἐσμεν. Και, Ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν, καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χρι στὸν εἰς τὸν κόσμον. Καὶ πάλιν· Ελευσόμεθα ἐγώ καὶ ὁ πατὴρ, καὶ μονὴν παρ' αὐτῷ ποιησόμεθα. Έν δύο πλαξὶν ὁ νόμος ἐγγέγραπτο. Δύο καὶ ἐν τῷ μυστικῷ ᾄσματι τοῦ νυμφίου οι μασθοί, οἷς ἡ νύμφη τρέφεται, ἐν νόμῳ καὶ χάριτι. Δύο καὶ τῆς νύμφης, τὸ ἱερατικὸν καὶ λαϊκὸν τάγμα. ΚΕΦΑΛ. Ε. - Τίνα τὰ ἐπὶ τριαδικῆς παραλαμβανόμενα. Δεῦτε, καταβάντες συγχέωμεν ἐκεῖ τὰς γλώσ σας αὐτῶν. Τὸ Βάπτισμα τὸ ἐν Τριάδι, εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Τρία νοερά τάγματα, οὐρανίων, ἀερίων, ἐπιγείων. Τρεῖς τοῦ παντός γένους ἀνθρώπων γενάρχαι, Σήμ, Χάμ, Ἰάφεθ. Τρεῖς οἱ τοῦ λαοῦ πατριάρχαι, Αβραάμ, Ἰσαάκ, Ἰακώβ. Ἡ κιδωτὸς ἐν ᾗ Νῶς διεσώζετο, τρεῖς ἀριθμούς ἔφερε τὸν Δ', τὸν Ν', τὸν Τ' καὶ εἰς ἕνα πήχυν συνεπληροῦτο, ή μονάς ἐν Τριάδι γνωρίζεται. Τρεῖς ἄγγελοι τῷ ᾿Αβραὰμ ὤφθησαν, τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ ἐκ στείρας υἱοῦ ποιούμενοι. Τρεῖς ἑορταὶ νόμιμοι, ἐτήσιοι· ἑορτὴ τοῦ Φατέκ, ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς, ἑορτὴ τῶν Σκηνοπηγιῶν. Τριῶν ἀνδρῶν ἡ μαρτυρία ἀληθῆς ἐστι. Τρεῖς τὸ Πνεῦμα μαρτυρίας φέρει, περὶ ἀληθείας, περὶ δικαιοσύ της, καὶ περὶ κρίσεως. Τρεῖς ἐν Αδου ὁ Κύριος πεποίηται ἡμέρας, οὗ τύπος ἦν ὁ Ἰωνᾶς. ΚΕΦΑΛ. ΣΗ. Τίνες εἰσὶν οἱ σταθμοὶ τῆς που ρείας τοῦ λαοῦ, οἱ ἀπ᾿ Αἰγύπτου. α. Τῷ πρώτῳ μηνί, τῇ πέντε καὶ δεκάτῃ τοῦ μη νός, [οὗτος δὲ ἐστιν ὁ παρὰ Μακεδόσι ξανθικός] ἀπῆραν ἀπὸ Ῥαμεσσῆ, τῇ ἐπαύριον τοῦ πάσχα, φα γόντες τὸ πρόβατον τὸ Φασὶκ εἰς τὴν Αἴγυπτον. Πρώτον τοίνυν σταθμὸν ἦλθον εἰς Σοκχώθ β' Εἰς Βουθάν. Η Εἰς Πηρώθ. Ο 'Απέναντι Μαγδώλου. Γ' Απέναντι Ηρώθ. Σ' Διέβησαν τὴν θάλασσαν εἰς τὴν ἔρημον, ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν περάσαντες, ἦλθον εἰς Πικρίαν τρίτηἡμέρα τὴν διαίρεσιν τῆς θαλάσσης οδεύσαντες. ζ. Σταθμόν, ἦλθον ἀπὸ τῆς Πικρίας, ἡ ἐστι Μεῤῥά πηγή, εἰς Ἐλεὶμ, ἔνθα εὗρον πηγὰς ιβ', καὶ φοίνι τας ό η' Σταθμόν, ἀπὸ τῆς Ἐλεὶμ ἦλθον εἰς θάλασσαν Ερυθράν. Ο ᾿Απὸ θαλάσσης Ερυθρᾶς εἰς Ραφικά. Ει
ΚΕΦΑΛ. Ε. - Τίνα δὲ τὰ ἐπὶ δυαδικῆς ὑποστάσεως.
Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ' εἰκόνα ημετέραν,
καὶ καθ' ομοίωσιν. Ἰδοὺ γέγονεν 'Αδάμ, ὡς εἰς
ἐξ ἡμῶν. Τί τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ἢ τί τὸ ὄνομα τῷ
υἱῷ αὐτοῦ; καὶ ὁ Κύριός φησιν· Ἐγὼ καὶ ὁ Πα
τὴρ ἐν ἐσμεν. Και, Ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον
ἀληθινὸν Θεὸν, καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστὸν εἰς τὸν κόσμον. Καὶ πάλιν· Ελευσόμεθα ἐγώ
καὶ ὁ πατὴρ, καὶ μονὴν παρ' αὐτῷ ποιησόμεθα.
Έν δύο πλαξὶν ὁ νόμος ἐγγέγραπτο. Δύο καὶ ἐν τῷ
μυστικῷ ᾄσματι τοῦ νυμφίου οι μασθοί, οἷς ἡ νύμφη
τρέφεται, ἐν νόμῳ καὶ χάριτι. Δύο καὶ τῆς νύμφης,
τὸ ἱερατικὸν καὶ λαϊκὸν τάγμα.
CAP. LXVI.
Quæ vero de duplici subsistentia.
Faciamus hominem secundum imaginem nostram,
et secundum similitudinem. Ecce erasil Adam ceu
anus ex nobis. Quod nomen ejus, vel quod nomen
filio ejus? Dominus quoque dicit: Ego et Pater
anum sumus. Αtque: Ui cognoscant te solum verum
Deum, et quem misisti Jesum Christum in mundum.
Et rurcus: Veniemus ego et Pater, et mansionem
apud eum faciemus. In duabus tabulis lex descripla
erat. Duæ sunt in mystico cantico sponsi mammæ,
quibus sponsa nutritur, lege nempe et gratia. Dua
¡tem ipsius sponsæ, sacerdotalis nempe et laicus
ordo.
ΚΕΦΑΛ. Ε. - Τίνα τὰ ἐπὶ τριαδικῆς παραλαμ- GAP. LXVII.
βανόμενα.
Δεῦτε, καταβάντες συγχέωμεν ἐκεῖ τὰς γλώσ
σας αὐτῶν. Τὸ Βάπτισμα τὸ ἐν Τριάδι, εἰς τὸ ὄνομα
τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος.
Τρία νοερά τάγματα, οὐρανίων, ἀερίων, ἐπιγείων.
Τρεῖς τοῦ παντός γένους ἀνθρώπων γενάρχαι, Σήμ,
Χάμ, Ἰάφεθ. Τρεῖς οἱ τοῦ λαοῦ πατριάρχαι, Αβραάμ,
Ἰσαάκ, Ἰακώβ. Ἡ κιδωτὸς ἐν ᾗ Νῶς διεσώζετο,
τρεῖς ἀριθμούς ἔφερε τὸν Δ', τὸν Ν', τὸν Τ' καὶ
εἰς ἕνα πήχυν συνεπληροῦτο, ή μονάς ἐν Τριάδι
γνωρίζεται. Τρεῖς ἄγγελοι τῷ ᾿Αβραὰμ ὤφθησαν,
τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ ἐκ στείρας υἱοῦ ποιούμενοι. Τρεῖς
ἑορταὶ νόμιμοι, ἐτήσιοι· ἑορτὴ τοῦ Φατέκ, ἑορτὴ
τῆς Πεντηκοστῆς, ἑορτὴ τῶν Σκηνοπηγιῶν. Τριῶν
ἀνδρῶν ἡ μαρτυρία ἀληθῆς ἐστι. Τρεῖς τὸ Πνεῦμα
μαρτυρίας φέρει, περὶ ἀληθείας, περὶ δικαιοσύ
της, καὶ περὶ κρίσεως. Τρεῖς ἐν Αδου ὁ Κύριος
πεποίηται ἡμέρας, οὗ τύπος ἦν ὁ Ἰωνᾶς.
ΚΕΦΑΛ. ΣΗ. Τίνες εἰσὶν οἱ σταθμοὶ τῆς που
ρείας τοῦ λαοῦ, οἱ ἀπ᾿ Αἰγύπτου.
α. Τῷ πρώτῳ μηνί, τῇ πέντε καὶ δεκάτῃ τοῦ μηνός, [οὗτος δὲ ἐστιν ὁ παρὰ Μακεδόσι ξανθικός]
ἀπῆραν ἀπὸ Ῥαμεσσῆ, τῇ ἐπαύριον τοῦ πάσχα, φα
γόντες τὸ πρόβατον τὸ Φασὶκ εἰς τὴν Αἴγυπτον.
Πρώτον τοίνυν σταθμὸν ἦλθον εἰς Σοκχώθ
β' Εἰς Βουθάν.
Η Εἰς Πηρώθ.
Ο 'Απέναντι Μαγδώλου.
Γ' Απέναντι Ηρώθ.
Σ' Διέβησαν τὴν θάλασσαν εἰς τὴν ἔρημον, ὁδὸν
τριῶν ἡμερῶν περάσαντες, ἦλθον εἰς Πικρίαν τρίτῃ
ἡμέρα τὴν διαίρεσιν τῆς θαλάσσης οδεύσαντες.
ζ. Σταθμόν, ἦλθον ἀπὸ τῆς Πικρίας, ἡ ἐστι Μεῤῥά
πηγή, εἰς Ἐλεὶμ, ἔνθα εὗρον πηγὰς ιβ', καὶ φοίνιτας ό
η' Σταθμόν, ἀπὸ τῆς Ἐλεὶμ ἦλθον εἰς θάλασσαν
Ερυθράν.
Ο ᾿Απὸ θαλάσσης Ερυθρᾶς εἰς Ραφικά.
** Philipp. 11, 10; Ephes. 11, 2.
- Ει quænam de Trinitate accipiuntur.
Venite, descendentes confundamus ibi linguas
eorum. Baptisma quod in Triade celebratur, in
nomine Patris, et Filii, et sancti Spiritus. Tres sunt
intellectuales ordines, coelestium, aereorum, terrestrium 18. Tres fuere totius humani generis auetores,
Sem,Cham, Japbet. Tres populi patriarchæ, Abraham,
Isaac, Jacob. Arca, in qua Noe servatus est, tres
numeros exhibebat, xxx, L, ccc, et in unum cubitum consumebatur, qua re Unitas in Trinitate dignoscitur. Tres angeli Abrahamo visi sunt, promissionem de nascituro ex sterili filio facientes. Tres
solemnitates lege constituta, quotannis occurrebant: solemnitas Phase, solemnitas Pentecostes,
solemnitas Tabernaculorum. Trium bominum
stimonium verax habetur. Tria Spiritus testimonia
fert, de veritate, de justitia, et de judicio. Apud inte
ros tres dies Dominus egit, cujus figura erat Jonas:
CAP. LXVII. - Quæ sunt mansiones populi ab
Egypto proficiscentis.
tePrimo mense, decima quinta die mensis (is est
Xanthicus apud Macedonas) profecti sunt de Ramesse, postridie Paschæ, cum comedissent agnum
Phase in Ægypto. Igitur prima mansione venerunt
in Socchoth.
Secunda in Buthan.
Tertia in Peroth.
Quarta e regione Magdoli.
Quinta e regione Heroth.
Sexta transierunt mare ut venirent in desertum,
itinere dierum trium in illud penetrantes, veneruntque in locum ubi aquæ erant amaræ, tribus diebus
per divisum mare iter facientes.
Septima mansione venerunt a loco amaræ aquæ,
qui est Merrha fons, in Elim; ubi invenerunt fonles xit, et palmas Lxx.
Octava mansione, ab Elim venerunt ad mare
Rubrum.
Nona a mari Rubro in Rapkica.
Confer buc Exod. x111, 20; xviii. Numer. xxxiii. Joseph. Antiquit. 11, 6.
Распознавание текста
col. 61–62page 24 of 82
PG 106:61ι Εἰς ἄλλην Ελείμ. τα' Εἰς Ραφιδεὶμ, ὅπου ἐπῆλθεν ὁ ᾿Αμαλήκ τῷ λαῷ, καὶ ταῖς ἐπάρσεσι τῶν Μωϋσέως χειρῶν κατο εβλήθη. ιβ΄ Ἐν τῇ ἐρήμῳ Σινᾷ. ιγ' Ἐν μνήματι τῆς ἐπιθυμίας, ἔνθα πολλὰ γογγύσαντες, ἐπείπερ εἰς ἀνάμνησιν ἦλθον ὧν ἤσθιον ἄρτων ἐν Αἰγύπτῳ καὶ κρεῶν, κατεβόων τοῦ Μωυ σέως, τοῦ μάννα τοῦ ἐξ οὐρανοῦ νιφομένου βρώματος τὴν ὑπόσχεσιν ἐκομίσαντο. Ἀπὸ τοῦ - - -- η μίας μνήματος, ιδ. Σταθμὸν ἦλθον εἰς Ἀπηρώθ. ιεʹ Εἰς Ραμαθά. ις Εἰς Ρεμμωφερές. Β' Εἰς Ελβῶνα. τη' Εἰς Δεσελέθ. Ο τθ' Εἰς Εἰσμακελάθ. κ' Εἰς Σαφάρ. και Εἰς Χαραδάθ. κα* Εἰς Μακελώθ. κγ' Εἰ; Χαττοάθ. κι' Εἰς Ταράθ. κι' Εἰς Ματγικά. κς' Εἰς Σελμῶνα. κζ' Εἰς Μασουρούθ. κι' Εἰς Βάσεθ. αθ' Εἰς τὸ ὄρος Γαλαάδ. 2' Εἰς Σεναβαθά. λα Ει; Σεβρωνά. λβ. Εἰς Γεσιωνγαβὲρ. λγ' Ἐν μηνὶ τρίτῳ ἀπὸ τῆς ἐξόδου, ἐν τῇ ἐρήμῳ Σινᾷ. Ἐνταῦθα Ιοθόρ ὁ Μωϋσέως γαμβρός πατ ραγίνεται πρὸς αὐτὸν, ἄγων αὐτῷ τὴν γυναῖκα καὶ τοὺς υἱούς. Ενταῦθα Θεοῦ ἐπιφάνεια πρὸς Μωϋσῆν, καὶ διδασκαλία πρὸς τὸν λαὸν καὶ νουθεσία, καὶ τοῦ λαοῦ δυσσέβεια ἐπὶ τῇ μοσχοθυσία. Ἐπετ δὲ δυσσεβείαις τιμωρούμενος ὁ λαὸς πρὸς τὸ μὴ ἐπισή καὶ τῇ γῇ τῆς ἐπαγγελίας, περιείλετο κατά την Έρημον πλανώμενος, καὶ 28 Τριακοστὸν τέταρτον σταθμόν εἰς τὴν ἔρημον Φαγᾶν κατήγετο, ἤ ἐστι Κάδες. λε' 'Από Κάδης, εἰς τὸ ὄρος τῆς Εδώμ. Ωδε ἀποθνήσκει Ααρών, ἐν ἔτει τεσσαρακοστῷ τῆς ἐξω όδου ἀπὸ Αἰγύπτου τοῦ λαοῦ, τῷ πέμπτῳ μηνὶ, ὅς ἐπί, Φαρᾶν. ἐστι παρά Μακεδόσι λῶος, μιᾷ τοῦ μηνός, ἦν δὲ ἐτῶν ρηγ. λς' 'Από Ὥρ τοῦ ὄρους, τριακοστὸν ἔκτον σταθμὸν, ἦλθον εἰς Ελμῶνα. 2. Εις Φινώ. ληʹ Εἰς ἡδώθ. λθ' Εἰς Γαὶ, ἐπὶ τῶν ὁρίων Μωάβ. Εν τούτοις τοῖς ὁρίοις ὁ βασιλεὺς τῶν Μωαβιτών καλεῖ τὸν μάγον τὸν Βαλαάμ, καταράσασθαι τὸν λαόν. μ' Σταθμόν, ἀπὸ τοῦ Μωάβ, τιμωρηθεὶς ἐπὶ τῷ τελεσθῆναι τῷ Βεελφεγώρ, ἦλθον εἰς Ζαρέθ.
Decima in aliam Elim.
JOSEPPI
Undecima in Raphidim, ubi Amalec aggressus est
populum sed sublatis a Moyse manibus prolligatus
est.
Duodecima in desertum Sina.
Decima tertia in sepaterum concupiscentiæ, ubi
multum murmurantes, quia in memoriam venerunt
pants carniumque quas in Egypto comedebant,
clamaverunt contra Moysem, et promissionem acceperunt mannæ, cibi videlicet e cœlo ningentis.
sepulcro concupiscentiæ,
Decima quarta statione venerunt in Aseroth.
Decima quinta în Ramathia.
Decima sexta in Remmopheres.
Decima septima in Elbona.
Decima octava in Deseleth.
Decima nona in Ismacelath.
ι Εἰς ἄλλην Ελείμ.
τα' Εἰς Ραφιδεὶμ, ὅπου ἐπῆλθεν ὁ ᾿Αμαλήκ τῷ
λαῷ, καὶ ταῖς ἐπάρσεσι τῶν Μωϋσέως χειρῶν κατο
εβλήθη.
ιβ΄ Ἐν τῇ ἐρήμῳ Σινᾷ.
ιγ' Ἐν μνήματι τῆς ἐπιθυμίας, ἔνθα πολλὰ γογγύσαντες, ἐπείπερ εἰς ἀνάμνησιν ἦλθον ὧν ἤσθιον
ἄρτων ἐν Αἰγύπτῳ καὶ κρεῶν, κατεβόων τοῦ Μωυσέως, τοῦ μάννα τοῦ ἐξ οὐρανοῦ νιφομένου βρώμα
τος τὴν ὑπόσχεσιν ἐκομίσαντο. Ἀπὸ τοῦ - - -- η
μίας μνήματος,
ιδ. Σταθμὸν ἦλθον εἰς Ἀπηρώθ.
ιεʹ Εἰς Ραμαθά.
ις Εἰς Ρεμμωφερές.
Β' Εἰς Ελβῶνα.
τη' Εἰς Δεσελέθ.
Vicesima in Saphar.
Vicesima prima in Charadath.
Vicesima secunda in Maceloth.
Vicesima tertia in Chattoath.
vicesima quarta in Tarath.
Vicesima quinta in Matgera.
Vicesima sexta in Selmona.
Vicesima septima in Masuruth.
Vicesima octava in Babeth.
Vicesima nona in montem Galaad.
Tricesima in Senabatha.
Tricesima prima in Serbona.
Tricesima secunda in Cesion gaber.
Tricesima tertia, in mense tertio ab exitu, in
desertumn Sima. Hie Pothor socer Moysis venit ad
cum, adducens et uxorem et liberos. Hic obtigit
apparitio Dei facta Moysi, et documentum el admo
nitio ad populum, populi quoque impietas ob vitulo oblatas victimas. Propter impía vero scele -
ra punitus popnlus, ut non foret ingressurus terram promissionis, excidebatur errabundus per desartum. Et
Tricesima quarta mansione deducti sunt in desertum Phagan, quæ est Cadès.
Tricesima quinta a Cades in montem Idumææ.
Hic moritur Aaron, anno quadragesimo exitus
Ο
τθ' Εἰς Εἰσμακελάθ.
κ' Εἰς Σαφάρ.
και Εἰς Χαραδάθ.
κα* Εἰς Μακελώθ.
κγ' Εἰ; Χαττοάθ.
κι' Εἰς Ταράθ.
κι' Εἰς Ματγικά.
κς' Εἰς Σελμῶνα.
κζ' Εἰς Μασουρούθ.
κι' Εἰς Βάσεθ.
αθ' Εἰς τὸ ὄρος Γαλαάδ.
2' Εἰς Σεναβαθά.
λα Ει; Σεβρωνά.
λβ. Εἰς Γεσιωνγαβὲρ.
λγ' Ἐν μηνὶ τρίτῳ ἀπὸ τῆς ἐξόδου, ἐν τῇ ἐρήμῳ
Σινᾷ. Ἐνταῦθα Ιοθόρ ὁ Μωϋσέως γαμβρός πατ
ραγίνεται πρὸς αὐτὸν, ἄγων αὐτῷ τὴν γυναῖκα καὶ
τοὺς υἱούς. Ενταῦθα Θεοῦ ἐπιφάνεια πρὸς Μωϋσῆν,
καὶ διδασκαλία πρὸς τὸν λαὸν καὶ νουθεσία, καὶ τοῦ
λαοῦ δυσσέβεια ἐπὶ τῇ μοσχοθυσία. Ἐπετ δὲ
δυσσεβείαις τιμωρούμενος ὁ λαὸς πρὸς τὸ μὴ ἐπισήκαὶ τῇ γῇ τῆς ἐπαγγελίας, περιείλετο κατά την
Έρημον πλανώμενος, καὶ
28 Τριακοστὸν τέταρτον σταθμόν εἰς τὴν ἔρημον
Φαγᾶν κατήγετο, ἤ ἐστι Κάδες.
λε' 'Από Κάδης, εἰς τὸ ὄρος τῆς Εδώμ. Ωδε
ἀποθνήσκει Ααρών, ἐν ἔτει τεσσαρακοστῷ τῆς ἐξω
populi de Ægypto, mense quinto, qui apud Mace- όδου ἀπὸ Αἰγύπτου τοῦ λαοῦ, τῷ πέμπτῳ μηνὶ, ὅς
donas est Lous, calendis mensis, cum esset annorum CXXIH.
Tricesima sexta mansione ab Or monte venerunt in Elmona.
Tricesima septima in Phino.
Ţrīcesimà octava in Oboth.
Tricesima nona in Gæ, in finibus Moab. Fa bis Onibus rex Moabitaruny advocat magum Kalaam, ut
maledicat populo.
Quadragesima statione, a Moab, punitus populus
propterea quod initiati fuissent Beelphegoro, venerunt in Zareth.
Forte ἐπί, et mox Φαρᾶν.
ἐστι παρά Μακεδόσι λῶος, μιᾷ τοῦ μηνός, ἦν δὲ ἐτῶν
ρηγ.
λς' 'Από Ὥρ τοῦ ὄρους, τριακοστὸν ἔκτον
σταθμὸν, ἦλθον εἰς Ελμῶνα.
2. Εις Φινώ.
ληʹ Εἰς ἡδώθ.
λθ' Εἰς Γαὶ, ἐπὶ τῶν ὁρίων Μωάβ. Εν τούτοις τοῖς
ὁρίοις ὁ βασιλεὺς τῶν Μωαβιτών καλεῖ τὸν μάγον
τὸν Βαλαάμ, καταράσασθαι τὸν λαόν.
μ' Σταθμόν, ἀπὸ τοῦ Μωάβ, τιμωρηθεὶς ἐπὶ τῷ
τελεσθῆναι τῷ Βεελφεγώρ, ἦλθον εἰς Ζαρέθ.
Deest haec nota in edito Fabricii.
Распознавание текста
Chapters LXVI - LXVIIICaput LXVI - LXVIII
col. 63–64page 25 of 82
PG 106:63μα' Εἰς σοπεράν 'Αρνών. με' Εἰς Φρέαρ. μγ' Εἰς Δεββωγάδ. μδ' Εἰς Γαιμῶν Δεβλαθέμ. με' Εἰς τὰ ὄρη τὰ ᾿Αμωρή, ἀπέναντι Ναβαῦ. μς' Ἐπὶ δυσμῶν Μωάβ, κατὰ Ἱεριχώ. με Ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην, ἀναμέσον Σιμώθ ἕως Μελ τἰτ, τὸ κατὰ δυσμάς, Ἐνταῦθα Μωϋσῆς κατέληξε, καὶ τὸ Δευτερονόμιον γράψας πέραν τοῦ Ἰορδάνου ἐν τῇ ἐρήμῳ πρὸς δυσμάς, κατέλεξε τῷ λαῷ, ἐν ἔτει τεσσαρακοστῷ τῆς ἐξόδου, ἐνδεκάτῳ μηνὶ, οὗτος δέ έστι δίστρος παρὰ Μακεδόσι, νεομηνίᾳ τοῦ μηνός. Καὶ κελευσθεὶς ἀνελθεῖν ἐπὶ τῇ κορυφῇ τοῦ ὄρους Φασγά, καὶ θεάσασθαι πᾶσαν τὴν τῆς ἐπαγγελίας γῆν πόρρωθεν, ἐκεῖ γενόμενος ἐτῶν ἑκατὸν εἴκοσι τελευτα. ΒΙΒΛΟΣ Δ'. ΚΕΦΑΛ. ΕΘ΄. Τίνα ἐστὶν, ο τεθέαται ο Μαν σῆς θαυμάσια, καὶ δι' αὐτοῦ κατείργασται, Ἐν τῷ Σινῷ ὄρει τὴν βάσιν ὁρᾷ καιομένην, ἀλλὰ χλιάζουσαν καὶ μὴ κατακαιομένην. Σημείον αἰτήσας παρασχεῖν τῆς εἰς τὴν Αἴγυπτον αὐτοῦ ἀποστολῆς, τὴν ῥάβδον τὴν ποιμενικὴν ρίπτειν ἐκελεύετο, καὶ πάλιν τὸν ὅριν ἀπὸ τῆς κέρκου δραξάμενος, εἰς βάβδον ἐπανῆγε. Τὴν χεῖρα ἀποκρύπτειν εἰς τὸν κόλπον κελευόμενος, λευκὴν ὡσεὶ χιών καὶ παρηλλαγμένην ἐξήγαγε, καὶ πάλιν ἀποκρύψας αὐτὴν, εἰ; τὸ κατὰ φύσιν ἀποκαταστᾶσαν ἐπανήγαγεν. Κατιών ἐπὶ τὴν προτεθείσαν αὐτῷ λειτουργίαν εἰς τὴν Αἴγυ στον, ἀγγέλῳ περιτυχὼν ἀπεπνίγετο, ἀλλ' ἡ γυνή γνώτα, τὸν ἄγγελον ἐξευμενισαμένη· Νυμφίος σύ μοι δι' αἱμάτων, αὐτῷ φήσασα, τῆς ἐπιθέσεως ἀπείρξε. Κατελθὼν εἰς τὴν Αίγυπτον, τὸ δαμαζόμενον τοῦ λαοῦ πλῆθος ὑπὸ τῇ τῶν Αἰγυπτίων δουλαγωγία παρεμυθήσατο, ὡς ὑπὸ Θεοῦ εἴη ἀπεσταλμένος τὴν ἐλευθερίαν αὐτοῖς πορίσασθαι. Καὶ τῷ βασιλεῖ ἀπει θοῦντι συγχωρεῖν τὸν λαὸν ἐπὶ Θεοῦ λατρείαν ἐξιέναι, τὰς δέκα πληγὰς ἐπήγαγε, τοῦ λαοῦ συνόντος τοῖς Αἰγυπτίας, καὶ μηδὲν ἐκ τῶν πληγῶν διὰ τὴν συν ουσίαν ὑφισταμένου. Πρώτῃ μὲν γὰρ πληγῇ τὰ Αἰγύπτου ὕδατα εἰς αίματα μετέβαλε, καὶ πάλιν παρακληθεὶς ἀντικαθίστη· β' πληγῇ, βατράχων πλήθει τὴν ἅπασαν Α' γυπτον ἐπλήρου. Ἐπεὶ δὲ καὶ τούτοις ἀπεἶπον, συν αγαγών σκεπών ἅπλετον γένος, τὸν ἀέρα τῆς Αἰγύπτου συνεμέστωσε. Κυνόμυιάν τε ἐπὶ τούτοις τὴν ἀναισχυντοτάτην ἐπέφερε τοῖς Αἰγυπτίοις, ἣν οὐκ ἐνδιδόντων τὸν λαὸν εἰς τὴν τοῦ Θεοῦ λατρείαν προελθεῖν, εἰργάσατο. Ἐπὶ δὲ τούτοις, χάλαζαν ἐπήγαγεν ἀναιροῦσαν ἅπερ υπαίθρα κατελαμβάνετο. τὸ πέραν. κνιπών,
μα' Εἰς σοπεράν 'Αρνών.
Quadragesima prima in regionem ultra Arnon.
με' Εἰς Φρέαρ.
μγ' Εἰς Δεββωγάδ.
μδ' Εἰς Γαιμῶν Δεβλαθέμ.
με' Εἰς τὰ ὄρη τὰ ᾿Αμωρή, ἀπέναντι Ναβαῦ.
μς' Ἐπὶ δυσμῶν Μωάβ, κατὰ Ἱεριχώ.
με Ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην, ἀναμέσον Σιμώθ ἕως Μελ
τἰτ, τὸ κατὰ δυσμάς, Ἐνταῦθα Μωϋσῆς κατέληξε,
καὶ τὸ Δευτερονόμιον γράψας πέραν τοῦ Ἰορδάνου
ἐν τῇ ἐρήμῳ πρὸς δυσμάς, κατέλεξε τῷ λαῷ, ἐν ἔτει
τεσσαρακοστῷ τῆς ἐξόδου, ἐνδεκάτῳ μηνὶ, οὗτος δέ
έστι δίστρος παρὰ Μακεδόσι, νεομηνίᾳ τοῦ μηνός.
Καὶ κελευσθεὶς ἀνελθεῖν ἐπὶ τῇ κορυφῇ τοῦ ὄρους
Φασγά, καὶ θεάσασθαι πᾶσαν τὴν τῆς ἐπαγγελίας
γῆν πόρρωθεν, ἐκεῖ γενόμενος ἐτῶν ἑκατὸν εἴκοσι
τελευτα.
ΒΙΒΛΟΣ Δ'.
ΚΕΦΑΛ. ΕΘ΄. Τίνα ἐστὶν, ο τεθέαται ο Μαν
σῆς θαυμάσια, καὶ δι' αὐτοῦ κατείργασται,
Ἐν τῷ Σινῷ ὄρει τὴν βάσιν ὁρᾷ καιομένην, ἀλλὰ
χλιάζουσαν καὶ μὴ κατακαιομένην. Σημείον αἰτήσας
παρασχεῖν τῆς εἰς τὴν Αἴγυπτον αὐτοῦ ἀποστολῆς,
τὴν ῥάβδον τὴν ποιμενικὴν ρίπτειν ἐκελεύετο, καὶ
πάλιν τὸν ὅριν ἀπὸ τῆς κέρκου δραξάμενος, εἰς
βάβδον ἐπανῆγε. Τὴν χεῖρα ἀποκρύπτειν εἰς τὸν
κόλπον κελευόμενος, λευκὴν ὡσεὶ χιών καὶ παρηλ
λαγμένην ἐξήγαγε, καὶ πάλιν ἀποκρύψας αὐτὴν, εἰ;
τὸ κατὰ φύσιν ἀποκαταστᾶσαν ἐπανήγαγεν. Κατιών
ἐπὶ τὴν προτεθείσαν αὐτῷ λειτουργίαν εἰς τὴν Αἴγυστον, ἀγγέλῳ περιτυχὼν ἀπεπνίγετο, ἀλλ' ἡ γυνή
γνώτα, τὸν ἄγγελον ἐξευμενισαμένη· Νυμφίος σύ
μοι δι' αἱμάτων, αὐτῷ φήσασα, τῆς ἐπιθέσεως
ἀπείρξε.
Κατελθὼν εἰς τὴν Αίγυπτον, τὸ δαμαζόμενον τοῦ
λαοῦ πλῆθος ὑπὸ τῇ τῶν Αἰγυπτίων δουλαγωγία παρεμυθήσατο, ὡς ὑπὸ Θεοῦ εἴη ἀπεσταλμένος τὴν
ἐλευθερίαν αὐτοῖς πορίσασθαι. Καὶ τῷ βασιλεῖ ἀπει
θοῦντι συγχωρεῖν τὸν λαὸν ἐπὶ Θεοῦ λατρείαν ἐξιέναι,
τὰς δέκα πληγὰς ἐπήγαγε, τοῦ λαοῦ συνόντος τοῖς
Αἰγυπτίας, καὶ μηδὲν ἐκ τῶν πληγῶν διὰ τὴν συνουσίαν ὑφισταμένου.
Πρώτῃ μὲν γὰρ πληγῇ τὰ Αἰγύπτου ὕδατα εἰς
αίματα μετέβαλε, καὶ πάλιν παρακληθεὶς ἀντικαθ
ίστη· β' πληγῇ, βατράχων πλήθει τὴν ἅπασαν Α'
γυπτον ἐπλήρου. Ἐπεὶ δὲ καὶ τούτοις ἀπεἶπον, συναγαγών σκεπών ἅπλετον γένος, τὸν ἀέρα τῆς
Αἰγύπτου συνεμέστωσε. Κυνόμυιάν τε ἐπὶ τούτοις
τὴν ἀναισχυντοτάτην ἐπέφερε τοῖς Αἰγυπτίοις, ἣν
οὐκ ἐνδιδόντων τὸν λαὸν εἰς τὴν τοῦ Θεοῦ λατρείαν
προελθεῖν, εἰργάσατο. Ἐπὶ δὲ τούτοις, χάλαζαν
ἐπήγαγεν ἀναιροῦσαν ἅπερ υπαίθρα κατελαμβάνετο.
›› Exod. 17,
Puto legendum τὸ πέραν.
Quadragesima secunda in Phrear.
Quadragesima tertia in Debbogad.
Quadragesima quarta in Gæmon Deblathem.
Quadragesima quinta in montes Amoræos, regione Nabau.
Quadragesima sexta in oceidentales partes Moab
circa Jericho.
Quadragesima septima ad Jordanem inter Simoll usque ad Melsat ad Occidentem. Hic Moyses
vivere desiit, qui cum Deuteronomium scripsisset
ultra Jordanem in deserto ad Occidentem, illud populo recitavit, anno ab exitu quadragesimo, mense
undecimo, qui est Macedonum Distros, ipsis mensis calendis. Jussus porro ascendere in verticem
montis Pliasga, et intueri omnen promissionis tere
ram eminus, ibi annos natus centum et viginti
falis concessit,
CAP. LXIX.
LIBER IV.
Quænam vidil mirabilia Moyses,
vel eliam ab ipso patrała sunt,
In Sina monte rubum videt ardentem, sed tamen
vireulem, nec absumptum igne. Cum postulasset
posse exhibere signum sue in Egyptum missionis,
pastoralem virgam projicere juleur, atque fterum
serpentem caule apprehendens in virgam reduxit.
Manum occultare in sinu jussus, albam ceu nivem
et immutatam eduxit, iterumque eam occultans, in
naturalem statum restitutam extraxit. Proficiscens
in Egyptum ad munus publicum sibi divinitus impositum, angelo obvians sudocabatur: sed uxor
hoc agnoscens, placato angelo, dum ait ei: Sponens
tu mihi per sanguines, ab aggressione coercuit.
Cum jam in Ægyptum descendisset, oppressum
subactumnque populum amplissimum ab Ægyptio
rum servitute consolabatur, affirmans, quod a Den
missus fuisset ad procurandam ipsis libertatem.
legi autem, qui non obedivit concedere populo, ut
liceret el proficisci pro colendo Deo, decem plagas
adduxit. Ac populus quidem una cum Ægyptiis versabatur; nihil tamen incommodi ex plagis illis propter conversationem sustinebat.
Prima namque plaga Ægypti aquas in sanguines
convertit: rursumque rogatus in propriam eas naturam restituit. Secunda plaga, ranarum multitudine universam Ægyptum implevit. Cum vero et
his inobedientes essent, adducens ingentem culicum
familiam, aerem Ægypti complevit. Ad hæc, muscam quoque caninam, impudentissimum illud
animal, induxit in Ægyptios, quam etiam intulit,
illis nempe non permittentibus, ut populus ad Dei
cultum procederet. Subinde grandinem adduxit
forte κνιπών, errore typogr.
Распознавание текста
col. 65–66page 26 of 82
PG 106:65Επειτα ἀκρίδων νέφη, τοὺς καρποὺς ἅπαντας κατ' αναλώσασαι. Σκότος τε μόνους σκοτίζον τους Αίγυ πτίους, τοῖς Εβραίοις οὐ μελαινόμενον. Δεκάτην δὲ καὶ τελευταίαν επέρριψεν αὐτοῖς πληγήν, τὸν τῶν πρωτοτόκων, ἀθρόον ὑπὸ μίαν καιροῦ ροπήν θά νατον. Μετὰ δὲ τὴν ἔξοδον τοῦ λαοῦ τὴν ἀπ' Αιγύπτου, ἐπιδιώκοντος αὐτὸν τοῦ Αἰγυπτίου στρατού, την Ερυ θρὰν διεῖλεν θάλασσαν εἰς δίοδον τοῦ λαοῦ, καὶ πάν λιν ἐπήγαγεν ταύτην κατὰ τοῦ διώκοντος βασιλέως, δν ἐπεκάλυψε τῷ τῆς θαλάσσης βυθῷ, πλήξας τὴν θάλασσαν ῥάβδῳ, ὥσπερ αὐτὴν εἰς τὴν τοῦ λαοῦ δίοδον καὶ πρότερον έπληξε. Τὸ πικρὸν ὕδωρ Μερρᾶς τῆς πηγῆς εἰς νάμα μετα έβαλε πότιμον, ξύλον βάψας ἐν αὐτῇ, ὥσπερ δὴ καὶ ἐκελεύετο. Μάννα προεἶπε δειν τὸν Θεὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ εἰς τὴν τοῦ λαοῦ διατροφήν, καὶ οὕτως ἐγίνετο. Ορτυγομήτραν καθίστασθαι προειπών, ἐπιθυμήσαντος κρέα φαγεῖν τοῦ λαοῦ, εἰς θεογνωσίαν τὸν λαὸν επαιδαγώγει. Εκ ξηρᾶς πέτρας ράβδῳ πληγείσης, ποταμίων υδάτων ἀθρόον φύσιν προήκατο. Χειρῶν εκτάσει πολέμου νίκην, κατὰ τοῦ ἐπελθόντος στρατοῦ τοῦ ᾿Αμαλήκ, τῷ λαῷ εἰργάσατο. Νόμον ἐδέξατο παρὰ Θεοῦ ἐν διπτύχω γραφέντα πλακί τεσσαράκοντα νηστεύσας ἡμέρας, καὶ πάλιν διὰ τὴν τοῦ λαοῦ δυσσέβειαν, τὰς θεογράπτους συν τρίψας πλάκας, δεύτερον ἐπιβὰς τῷ Σινῷ ὄρει, καὶ νηστεύσας ὁμοίως ἄλλας ἡμέρας τεσσαράκοντα, τὸν νόμον ἐν αἷς ἀνεκόμισε λαξεύσας πλαξιν, ἀνενεώσατο. Τὸ πρόσωπον κατέβη δεδοξασμένος, ὡς μήτε τὸν λαὸν ἐνορῖν αὐτῷ δύνασθαι. Καὶ αὐτὸς δὲ νομοθέτης ἐπὶ πᾶσι τοῖς δικαιώμασι τοῦ λαοῦ γεγένηται. Θείας οπτασίας παρὰ πάντας τοὺς προφήτας ηξίωται. Της νοερᾶς οὐσίας θαυμαστούς χαρακτῆρας ἐθεάσατο, πρὸς οὓς τὴν ἱερὰν σκηνὴν κατασκευάζειν ἐκελεύετο. Τὴν ἱερὰν σκηνὴν ἀντίτυπον τῆς νοερᾶς κατα εσκεύασεν οὐσίας. Τὸ ἱερὸν χρίσμα, ἐν ᾧ τὴν ἱερω σύνην καθεσθεὶς συνέθηκεν. Αρχιερέας ἀπ ἔδειξε τὸν ἀδελφὸν 'Ααρών καὶ τοὺς τούτου παίδας, δι' οὗ κατεσκεύασε χρίσματος. Τὴν ἱερὰν σκηνὴν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ τῷ ἁγίῳ χρίσματι χρίσας ἡγίασε. Σάββατον αὐτὸς πρῶτος ώρίσατο, δείξας αὐτὸ, διὰ τῆς διπλῆς ἐκλογῆς τοῦ μάννα, καὶ τῆς ἀσή στου διαμονῆς αὐτοῦ, οὐ πρότερον ἐγνωσμένον. Τρεῖς νομίμους ἑορτὰς τῷ λαῷ παρέδωκε τοῦ ἐνιαυτοῦ ἑορτάζειν. Τοὺς μοσχοποιήσαντας ἐτιμωρήσατο διὰ τῶν προσδεδραμηκότων αὐτῷ, τρισχιλίους τοὺς ἀνεπιτρέπτους ἀποκτείνας. Τὸν λαὸν ἐνομοθέτησεν. Απηρίθμησε καὶ τοὺς Λευίτας ἀπ' αὐτῶν διελών. Περὶ θυσιῶν αὐτοῖς δι ετάξατο, καὶ ἀπάρσεως τῆς ἱερᾶς σκηνῆς, καὶ πορείας εὐτάκτου. Πῦρ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, κατὰ τὴν πρώτ την πρόοδον ἐξ οὐρανοῦ καταβιβαζόμενον ἔδειξεν, 8 καὶ διέμεινεν άσβεστον. Τοὺς προσαγαγόντας οὐκ
JOSEPPI
confcientem quæcunque sub dio deprendit. Fue- Επειτα ἀκρίδων νέφη, τοὺς καρποὺς ἅπαντας κατ'
runt postea locustarum nubes, quæ consumpserunt αναλώσασαι. Σκότος τε μόνους σκοτίζον τους Αίγυ
fruges universas; tenebræ item solos Ægyptios
obruentes, sed nihil obscuritatis Hebræis afferentes.
Decimam eamque supremam ipsis plagam infixit,
primogenitorum mortem, quæ confertim acidit
uno eodemque temporis momento.
Post egressum populi ex Ægypto, insequente
eum Ægyptiorum exercitu, Erythræum mare divisit ut populus pertransiret: iterumque illud reduxit
super insequentem regem, quem obruit profundo
maris, quod virga percussit, quemadmodum illud ad
transitum populi etiam antea percusserat.
Amarulentam aquam Merrhæ fontis in fluentum
convertit potabile, immerso in eam ligno, quemadmodum scilicet et jussus fuerat. Manua prolixit
pluiturum Deum in deserto ad populi nutritionem,
atque ita evenit. Ortygometram devolaturam prædicens, concupiscente populo manducare carnes, ita
in Del cognitionem ipsummet populum erudivit. Ex
arida petra baculo percussa, fuvialium aquarum
copiosum fluxum derivavit. Manuum extensione belli
victoriam adversus irruentem Amalecitarum exercitum populo comparavit.
πτίους, τοῖς Εβραίοις οὐ μελαινόμενον. Δεκάτην δὲ
καὶ τελευταίαν επέρριψεν αὐτοῖς πληγήν, τὸν τῶν
πρωτοτόκων, ἀθρόον ὑπὸ μίαν καιροῦ ροπήν θάνατον.
Μετὰ δὲ τὴν ἔξοδον τοῦ λαοῦ τὴν ἀπ' Αιγύπτου,
ἐπιδιώκοντος αὐτὸν τοῦ Αἰγυπτίου στρατού, την Ερυ
θρὰν διεῖλεν θάλασσαν εἰς δίοδον τοῦ λαοῦ, καὶ πάν
λιν ἐπήγαγεν ταύτην κατὰ τοῦ διώκοντος βασιλέως,
δν ἐπεκάλυψε τῷ τῆς θαλάσσης βυθῷ, πλήξας τὴν
θάλασσαν ῥάβδῳ, ὥσπερ αὐτὴν εἰς τὴν τοῦ λαοῦ
δίοδον καὶ πρότερον έπληξε.
Τὸ πικρὸν ὕδωρ Μερρᾶς τῆς πηγῆς εἰς νάμα μετα
έβαλε πότιμον, ξύλον βάψας ἐν αὐτῇ, ὥσπερ δὴ καὶ
ἐκελεύετο. Μάννα προεἶπε δειν τὸν Θεὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ
εἰς τὴν τοῦ λαοῦ διατροφήν, καὶ οὕτως ἐγίνετο.
Ορτυγομήτραν καθίστασθαι προειπών, ἐπιθυμήσαν
τος κρέα φαγεῖν τοῦ λαοῦ, εἰς θεογνωσίαν τὸν λαὸν
επαιδαγώγει. Εκ ξηρᾶς πέτρας ράβδῳ πληγείσης,
ποταμίων υδάτων ἀθρόον φύσιν προήκατο. Χειρῶν
εκτάσει πολέμου νίκην, κατὰ τοῦ ἐπελθόντος στρατοῦ
τοῦ ᾿Αμαλήκ, τῷ λαῷ εἰργάσατο.
Νόμον ἐδέξατο παρὰ Θεοῦ ἐν διπτύχω γραφέντα
πλακί τεσσαράκοντα νηστεύσας ἡμέρας, καὶ πάλιν
διὰ τὴν τοῦ λαοῦ δυσσέβειαν, τὰς θεογράπτους συν
τρίψας πλάκας, δεύτερον ἐπιβὰς τῷ Σινῷ ὄρει, καὶ
Legem a Deo accepit in duplici tabula deseriplam, postquam quadraginta jejunasset dies: atque
rursum propter populi impietatem, fractis illis divinitus descriptis tabulis, iterum ascendens in montem Sina, cum similiter jejunasset alios dies qua- c νηστεύσας ὁμοίως ἄλλας ἡμέρας τεσσαράκοντα, τὸν
draginta, legem iterum reportavit in iis tabulis, quas
ex lapide excisas secum adduxerat. Descendit gloriticatus facie adeo, ut ne populus quidem posset
in eum aciem intendere. Ipse etiam legislator fuit
omnium jurium populi. Divinas visiones accipere
præ universis prophetis dignatus est. Intellectualis
substantiæ admirandos characteres conspicatus est,
ad quorum rationem sacrum tabernaculum construere jussus fuit.
νόμον ἐν αἷς ἀνεκόμισε λαξεύσας πλαξιν, ἀνενεώσατο.
Τὸ πρόσωπον κατέβη δεδοξασμένος, ὡς μήτε τὸν
λαὸν ἐνορῖν αὐτῷ δύνασθαι. Καὶ αὐτὸς δὲ νομοθέτης
ἐπὶ πᾶσι τοῖς δικαιώμασι τοῦ λαοῦ γεγένηται. Θείας
οπτασίας παρὰ πάντας τοὺς προφήτας ηξίωται. Της
νοερᾶς οὐσίας θαυμαστούς χαρακτῆρας ἐθεάσατο,
πρὸς οὓς τὴν ἱερὰν σκηνὴν κατασκευάζειν ἐκελεύετο.
Τὴν ἱερὰν σκηνὴν ἀντίτυπον τῆς νοερᾶς κατα
εσκεύασεν οὐσίας. Τὸ ἱερὸν χρίσμα, ἐν ᾧ τὴν ἱερω
σύνην καθεσθεὶς [sic], συνέθηκεν. Αρχιερέας ἀπἔδειξε τὸν ἀδελφὸν 'Ααρών καὶ τοὺς τούτου παίδας,
δι' οὗ κατεσκεύασε χρίσματος. Τὴν ἱερὰν σκηνὴν
Sacrum tabernaculum veluti formam intellectualis essentiæ fabricavit. Sacrum chrisma, per
quod sacerdotium initiavit, composuit. Summos
sacerdotes creavit Aaronem fratrem ejusque liberos, per illud chrisma quod confecerat. Sacrum
tabernaculum et quæcunque in ipso erant sancto καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ τῷ ἁγίῳ χρίσματι χρίσας
chrismate ungens sanctificavit.
Sabbatum ipse primus stabilivit, demonstrans
illud per duplicem mannæ collectionem, et incorruptam ejus conservationem, cum antea ignotum
essel. Tres lege stalas solemnitates populo prescripsit quotannis celebrandas. In eos qui vitulum
conflaverant animadvertit per accurrentes sibi, interfectis tribus obstinatorum millibus.
Populo leges tulit. Numeravit etiam Levitas a
populo secernens. De sacrificlis agitandis illis præcepta dedit, et de gestatione sacri tabernaculi, et
de bene ordinata profectione. Ignem super altare,
ubi primum ritus religionis processere, cœlitus descendentem ostendit, qui et inexstinctus remansit.
ἡγίασε.
Σάββατον αὐτὸς πρῶτος ώρίσατο, δείξας αὐτὸ,
διὰ τῆς διπλῆς ἐκλογῆς τοῦ μάννα, καὶ τῆς ἀσή
στου διαμονῆς αὐτοῦ, οὐ πρότερον ἐγνωσμένον.
Τρεῖς νομίμους ἑορτὰς τῷ λαῷ παρέδωκε τοῦ
ἐνιαυτοῦ ἑορτάζειν. Τοὺς μοσχοποιήσαντας ἐτιμωρήσατο διὰ τῶν προσδεδραμηκότων αὐτῷ, τρισχι
λίους τοὺς ἀνεπιτρέπτους ἀποκτείνας.
Τὸν λαὸν ἐνομοθέτησεν. Απηρίθμησε καὶ τοὺς
Λευίτας ἀπ' αὐτῶν διελών. Περὶ θυσιῶν αὐτοῖς δι
ετάξατο, καὶ ἀπάρσεως τῆς ἱερᾶς σκηνῆς, καὶ πορείας
εὐτάκτου. Πῦρ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, κατὰ τὴν πρώτ
την πρόοδον ἐξ οὐρανοῦ καταβιβαζόμενον ἔδειξεν,
8 καὶ διέμεινεν άσβεστον. Τοὺς προσαγαγόντας οὐκ
Распознавание текста
Chapter LXIXCaput LXIX
col. 67–68page 27 of 82
PG 106:67ἐκ τούτου πυρός, Ναδάβ καὶ ᾿Αβιούδ τοὺς ἀρχιερεῖς, θεηλάτῳ πληγῇ καταπεσόντας ἀπέδειξε. Καθαρῶν καὶ μὴ καθαρῶν ζώων διάκρισιν ἐποιήσατο. Ὑπὲρ ἁμαρτιῶν λύσεως τὰς ἀφωρισμένας θυσίας επέταξε δεῖν προσάγεσθαι. Λεπρῶν καὶ ἀνα πήρων διακρίσεις ἀπὸ τῆς ἱερᾶς συναγωγῆς ὑπο ἔδειξε, καὶ περὶ καθάρσεως αὐτῶν τίνα προσάγεσθαι καὶ ὅπως χρή διετάξατο. Τοὺς ᾿Αμορραίους ἀναι μωτὶ κατελθών, τὴν γῆν αὐτῶν ταῖς δύο φυλαῖς τοῦ Ῥουδιν καὶ τοῦ Γάδ ἀπένειμεν εἰς κλήρους. Τὸν τῶν Μαδιανιτῶν ἀνεῖλε βασιλέα, καὶ τὸν μάντιν Βαλαάμ κακοσύμβουλον αὐτῷ κατὰ τοῦ λαοῦ γενόμενον. Τους τελεσθέντας τῷ Βεελφεγώρ ἐκ τοῦ λαοῦ δισ μυρίους τετρακισχιλίους ἀναιρεθησομένους προείπε. Σημεῖον καὶ τύπον τοῦ σωτηρίου σταυροῦ ἐν ᾧπερ ἀνέστησεν ὄφει χαλκῷ προκατεβάλετο, ᾧ προσέχοντες οἱ δακνόμενοι ὑπὸ τῶν όφεων οὐκ ἀπώλλυντο. Πέντε βίβλους τῷ λαῷ συνέταξεν, εἰς τε μελέτην διηνεκή και διδασκαλίαν λόγων ἱερῶν, καὶ μνήμην τῶν ὑπὲρ αὐτῶν καὶ εἰς αὐτοὺς γεγενημένων, καὶ προφητείαν τῶν ἐπιόντων αὐτοῖς δεινῶν, ῥᾳθυμίᾳ τε ἀπὸ τῆς εὐσεβείας, καὶ ἀποκλίσει τῇ ἐπὶ δυσσέβειαν, κατέλιπεν. ᾿Αλλὰ καὶ ᾠδὴν αὐτοῖς, μετὰ τὴν ἐπὶ τὴν διὰ θαλάσσης σωτηρίαν καταλεχθεῖσαν, ἑτέραν ᾖσεν, ὡς τὰ ἔθνη προτιμηθήσεται αὐτῶν δυσσεβη σάντων, τὰ πρότερα ἀσύνετα, καὶ ὑπὸ Θεοῦ προσ ληφθήσεται πρὸς παροργισμὸν αὐτῶν, τῶν ἐπὶ ταῖ; πολλαῖς εἰδωλολατρείαις παροργισάντων τὸν Θεόν. Ἔστι δὲ τὰ πέντε αὐτοῦ βιβλία Γένεσις, Έξοδος, Λευϊτικόν, Αριθμοί, Δευτερονόμιον. ΚΕΦΑΛ. Ο'. Τίνα τὰ διὰ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ ἐπιτελεσθέντα σημεῖα, καὶ δι' αὐτοῦ τῷ λαῷ κατεργασθέντα θαύματα. Τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν, εἰς τὸ παρελθεῖν τὸν λαὸν ἐπὶ τὴν τῆς ἐπαγγελίας γῆν, διεῖλε. Δώδεκα λίθους, κατὰ ἀριθμὸν τῶν δώδεκα φυλῶν, ἐκ τοῦ ποταμοῦ ἀνακομισθῆναι μεγάλους, εἰς μνημόσυνον ἀποτεθει μένους τῷ λαῷ τῆς πορείας αὐτοῦ, τῆς διὰ τοῦ ξη τοῦ γενομένου ποταμοῦ, προσέταξεν. Τὰς ἑξήκοντα μυριάδας τοῦ λαοῦ πετριναις περιέτεμε μαχαίραις. Τὰ ἐν Ἱεριχὼ τείχη σαλπίγγων ἠχῇ κατεστρέψατο. Τὸν ἱεροσυλήσαντα 'Αχαραῖον, δι᾿ ἂν ὁ λαὸς ἡττᾶτο, κληρωτὸν ἀνεύρηκε, καὶ λιθέλευστον ἀνεῖλε. Τὰς πόλεις τῶν ἐθνῶν, καὶ τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν ἀναιμωτί παρείληφεν. Ὑπὲρ Γαβαωνιτῶν, τῶν αὐτομόλων τῷ λαῷ γεγονότων, πολεμῶν, εἰς τελείαν νίκην τὴν ὑπὲρ αὐτῶν τὸν ἡλίου δρόμον ἔστησε. Ταῖς φυλαῖς κατὰ κλήρους αὐτῶν τὴν γῆν, ἣν παρειλήφει παρὰ τῶν ἐθνῶν, κατένειμε. Τῷ πιστοτάτῳ Χαλέβ τῷ τοῦ Ἰεφωνῆ, τὸν ἄξιον αὐτοῦ κλη ρον ἀπένειμε. Τὴν Ῥαάδ, τὴν τοὺς κατασκόπους δε ξαμένην, ἐτίμησε, τῷ λαῷ συγκατατάξας αὐτήν. Τοῖς ἱερεῦσι καὶ τοῖς Λευίταις τὰς πόλεις καὶ τὰ
ἐκ τούτου πυρός, Ναδάβ καὶ ᾿Αβιούδ τοὺς ἀρχιε- & Oderentes ex non isto igne Nadab et Abiud sacerρεῖς, θεηλάτῳ πληγῇ καταπεσόντας ἀπέδειξε.
: Καθαρῶν καὶ μὴ καθαρῶν ζώων διάκρισιν ἐποιή
σατο. Ὑπὲρ ἁμαρτιῶν λύσεως τὰς ἀφωρισμένας
θυσίας επέταξε δεῖν προσάγεσθαι. Λεπρῶν καὶ ἀναπήρων διακρίσεις ἀπὸ τῆς ἱερᾶς συναγωγῆς ὑπο
ἔδειξε, καὶ περὶ καθάρσεως αὐτῶν τίνα προσάγεσθαι
καὶ ὅπως χρή διετάξατο. Τοὺς ᾿Αμορραίους ἀναι
μωτὶ κατελθών, τὴν γῆν αὐτῶν ταῖς δύο φυλαῖς τοῦ
Ῥουδιν καὶ τοῦ Γάδ ἀπένειμεν εἰς κλήρους. Τὸν τῶν
Μαδιανιτῶν ἀνεῖλε βασιλέα, καὶ τὸν μάντιν Βαλαάμ
κακοσύμβουλον αὐτῷ κατὰ τοῦ λαοῦ γενόμενον.
Τους τελεσθέντας τῷ Βεελφεγώρ ἐκ τοῦ λαοῦ δισ
μυρίους τετρακισχιλίους ἀναιρεθησομένους προείπε.
Σημεῖον καὶ τύπον τοῦ σωτηρίου σταυροῦ ἐν ᾧπερ
ἀνέστησεν ὄφει χαλκῷ προκατεβάλετο, ᾧ προσέχοντες οἱ δακνόμενοι ὑπὸ τῶν όφεων οὐκ ἀπώλλυντο.
Πέντε βίβλους τῷ λαῷ συνέταξεν, εἰς τε μελέτην
διηνεκή και διδασκαλίαν λόγων ἱερῶν, καὶ μνήμην
τῶν ὑπὲρ αὐτῶν καὶ εἰς αὐτοὺς γεγενημένων, καὶ
προφητείαν τῶν ἐπιόντων αὐτοῖς δεινῶν, ῥᾳθυμίᾳ τε
ἀπὸ τῆς εὐσεβείας, καὶ ἀποκλίσει τῇ ἐπὶ δυσσέβειαν,
κατέλιπεν. ᾿Αλλὰ καὶ ᾠδὴν αὐτοῖς, μετὰ τὴν ἐπὶ
τὴν διὰ θαλάσσης σωτηρίαν καταλεχθεῖσαν, ἑτέραν
ᾖσεν, ὡς τὰ ἔθνη προτιμηθήσεται αὐτῶν δυσσεβησάντων, τὰ πρότερα ἀσύνετα, καὶ ὑπὸ Θεοῦ προσ
ληφθήσεται πρὸς παροργισμὸν αὐτῶν, τῶν ἐπὶ ταῖ;
πολλαῖς εἰδωλολατρείαις παροργισάντων τὸν Θεόν.
Ἔστι δὲ τὰ πέντε αὐτοῦ βιβλία Γένεσις, Έξοδος,
Λευϊτικόν, Αριθμοί, Δευτερονόμιον.
ΚΕΦΑΛ. Ο'. Τίνα τὰ διὰ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ
ἐπιτελεσθέντα σημεῖα, καὶ δι' αὐτοῦ τῷ λαῷ
κατεργασθέντα θαύματα.
dotes, divinitus immisso vulnere occumbentes ostendit.
Mundorum et non mundorum animalium discrimen effecit. Pro peccatorum remissione constituta
sacrificia præcepit offerri oportere. Leprosorum ac
defectu laborantium secretiones a sacro cœtu observandas edixit, atque pro eorumdem purificatione
quæ et quomodo offerenda essent præscripsit.
Amorrhæis sine suorum sanguine subactis, terram
illorum duabus tribubus Ruben et Gad in sortes
distribuit. Madianitarum regem sustulit, vatemque
Balaam pessimi apud eum auctorem consilii adver
sus populum. Initiatos Beelphegoro ex populo, qui
ad viginti quatuor millia erant, internecioni dandos
prædixit.
Τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν, εἰς τὸ παρελθεῖν τὸν λαὸν
ἐπὶ τὴν τῆς ἐπαγγελίας γῆν, διεῖλε. Δώδεκα λίθους,
κατὰ ἀριθμὸν τῶν δώδεκα φυλῶν, ἐκ τοῦ ποταμοῦ
ἀνακομισθῆναι μεγάλους, εἰς μνημόσυνον ἀποτεθειμένους τῷ λαῷ τῆς πορείας αὐτοῦ, τῆς διὰ τοῦ ξητοῦ γενομένου ποταμοῦ, προσέταξεν. Τὰς ἑξήκοντα
μυριάδας τοῦ λαοῦ πετριναις περιέτεμε μαχαίραις.
Τὰ ἐν Ἱεριχὼ τείχη σαλπίγγων ἠχῇ κατεστρέψατο.
Τὸν ἱεροσυλήσαντα 'Αχαραῖον, δι᾿ ἂν ὁ λαὸς ἡττᾶτο,
κληρωτὸν ἀνεύρηκε, καὶ λιθέλευστον ἀνεῖλε. Τὰς
πόλεις τῶν ἐθνῶν, καὶ τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν ἀναιμωτί
παρείληφεν. Ὑπὲρ Γαβαωνιτῶν, τῶν αὐτομόλων
· τῷ λαῷ γεγονότων, πολεμῶν, εἰς τελείαν νίκην τὴν
ὑπὲρ αὐτῶν τὸν ἡλίου δρόμον ἔστησε.
Ταῖς φυλαῖς κατὰ κλήρους αὐτῶν τὴν γῆν, ἣν
παρειλήφει παρὰ τῶν ἐθνῶν, κατένειμε. Τῷ πιστο
τάτῳ Χαλέβ τῷ τοῦ Ἰεφωνῆ, τὸν ἄξιον αὐτοῦ κληρον ἀπένειμε. Τὴν Ῥαάδ, τὴν τοὺς κατασκόπους δε
ξαμένην, ἐτίμησε, τῷ λαῷ συγκατατάξας αὐτήν.
Τοῖς ἱερεῦσι καὶ τοῖς Λευίταις τὰς πόλεις καὶ τὰ
Signum ac typum salutiferæ crucis in antecessum exhibuit in eo quem erexit æneo serpente:
in quem intendentes qui a serpentibus morsi fuerant, non interibant.
Quinque libros populo composuit, quos eis reliquit ad jugem meditationem ac disciplinam sacrorum sertuonum, ad memoriam item eorum quæ
pro ipsis vel contra ipsos facta sunt, in prophetiam quoque obventurorum ipsis malorum, sive ob
socordiam in rebus religionis, sive ob propensionem in impietatem. Quin etiam carmen illis, præter illud quod recitatum fuerat ob evasionem per
medium mare, aliud cecinit, aiens gentes prælatum iri ipsis impie agentibus, quæ prius insipientes erant, quæque a Deo assumentur ad irritationem ipsorum, quippe qui multis idololatriis exacerbaverint Deum. Sunt porro quinque libri ejus
Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri, Deuterono
mium.
CAP. LXX.
Quæ sunt prodigia ab Jesu Nave
perpetrala, el per ipsum populo effecia miracula.
Jordanem fluvium divisit, ut populus transiret in
terram promissionis. Duodecim lapides, juxta
numerum duodecim tribuum, magnos ex flumine
afferri jussit, deponique a populo in memoriam
itineris sui, quod confecerat per medium arefactum fumen. Sexcenta millia populi lapideis gladiis
circumcidit. Jerichuntis muros tubarum sono evertit.
Acharæum furem sacrilegum, propter quem populus hostibus succubuerat, per sortes invenit, et lapidatum neci dedit. Gentium urbes, et reges earum citra sanguinem cepit. Pro Gabaonitis, qui
sese sponte dederant populo, bellumn gerens, ad
perfectam victoriam pro illis referendam, solis cursum stitit.
Tribubus per sortes earum terram, quam de
gentibus acceperat, distribuit. Fidissimo Chaleb
Jephonis ilio, dignam illo hæreditatem assignavit.
Raab, quæ exploratores susceperat, honoravit,
eam populi civitate donando. Sacerdotibus ac Levitis urbes atque suburbia assignavit. Sex refugii
Распознавание текста
col. 69–70page 28 of 82
PG 106:69ἀπέδειξε, πάντα κατορθώσας κατὰ τὰς Μωσέως ὑποθήκας. Απολύων τὸν λαὸν ἐπὶ τοὺς κλήρους, οὓς κατένειμεν αὐτὸς, λίθον ἔστησεν εἰς μαρτύριον τῶν ὑπ' αὐτοῦ λεγομένων αὐτοῖς, ὡς ἀληθῆ εἴη. δὲ ἦν, ὡς μετ' αὐτὸν καταλείψουσι τὸν σωτῆρα καὶ προστάτην αὐτῶν γενόμενον Θεὸν, καὶ τοῖς τῶν ἐθνῶν εἰδώλοις προστεθήσονται, ὅθεν καὶ αὐτοὶ παραλειφθέντες ὑπὸ Θεοῦ, δαίμοσιν οἷσπερ εἵλαντο ἐκδοθήσονται, καὶ μετὰ πολλὰς τιμωρίας, ὃς καὶ ἐν τοῖς πατρῴοις κλήροις ὑποστήσονται, τὴν ἐκδο λὴν, τὴν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ εἰς τὰ ἔθνη διασποράν γε νησομένην αὐτῶν ἄτιμον ἐπιγνώσονται. προάστεια ἀποδέδωκε. Τὰς φυγαδευτηρίους ἐξ πόλεις ΚΕΦΑΛ. ΟΔ'. Τίνα τὰ διὰ τῶν κριτῶν θαυμαστὰ γενόμενα. Τὸν ᾿Αδωνιβεζεκ βασιλέα τῶν ᾿Αλλοφύλων, είδο μήκοντα βασιλεῖς ἀκρωτηριάσαντα, πολεμήσαντες ποδῶν καὶ χειρῶν ἐξέτεμον, καὶ μυρίους αὐτοῦ στρατιώτας διὰ τῆς τοῦ Ἰούδα φυλῆς ἀνεῖλον. Τον βασιλέα Μωαβιτῶν δουλαγωγοῦντα τὸν λαόν, Εδὼν [ Εγλὼν] δὲ οὗτος ἐκαλεῖτο, 'Αὼς ὁ κριτὴς ἐπελθών, ὡς εὔνους αὐτῷ περὶ τὴν ὑπακοὴν ἐσόμενος, καὶ δωροδοκήσας, ἀνεῖλε δόλῳ. Αμφοτεροδέξιος γὰρ ἂν ὁ ᾿Αώδ, ὡς βουλόμενος αὐτῷ ἰδίᾳ τι λέγειν τῶν συμφερόντων, τῇ εὐωνύμῳ χειρί, παρόντος οὐθενὸς, εἰς τὸν κοιτῶνα αὐτὸν διεχειρίσατο. Τον Σισάρα πάλιν βασιλέα τῶν Χαναναίων κρα τοῦντα τοῦ λαοῦ διὰ τὸ δυσσεβεῖν, Δεδόῤῥα τις γυνή, στείλασα τὸν Βαράκ, τὸν ἐκ φυλής Νεφθαλείμ, τοῦτον κατεπολέμησε, καὶ τετρακισχιλίους μὲν αὐτ τοῦ στρατιώτας ἀναιρεῖ, αὐτὸν δὲ τὸν Σισάρα μόνον ἀποδράντα τοῦ πολέμου, Παζήλ τις μαινομένη γυνὴ φεύγοντα πρὸς τὴν ἑαυτῆς οἰκίαν, ὡς εἰς καταφυγὴν προσηκαμένη, ποτίζει γάλακτι διψώντα, καὶ κατακοιμίζει τρὸς τῷ ἐδάφει. Αποκαθευδήσαντα δὲ αὐτὸν, πάσσαλον διὰ τοῦ κράνους περάσασα, δια χρᾶται· ζητοῦντι δὲ αὐτὸν καταλαβεῖν τῷ Βαράκ, δείκνυσιν Ἰαζὴλ ἐν τῇ γῇ καταπεπαρμένον. Πάλιν Μαδιναίων ἐπικειμένων τῷ λαῷ, διὰ τὸ ἐπὶ ταῖς δυσσεβείαις ὑπὸ Θεοῦ ἐγκαταλελείφθαι, Γεδεών δι' ἀγγέλου προβάλλεται κριτής. Καὶ σημεῖον οὗτος αἰτεῖ, εἰ προστῆναι οἷός τε εἴη τοῦ λαοῦ, τοιοῦτον αὐτῷ δοθῆναι. Πόκον ἀποθέμενος ἐν τῇ γῇ, τοῦτον ᾔτει δρόσῳ πληροῦσθαι, τῆς περὶ τὸν πόκον γῆς μηδ όλως ὑγραινομένης. Ὡς δὲ οὕτως ἐγίνετο, πάλιν ᾔτει, τὸ μὲν περὶ τὸν πόκον ἔδαφος ὑγραίνεσθαι, τὸν δὲ πόκον ἀθετον μένειν. ὡς δὲ εἶδε οὕτω γενόμενον ὡς ᾐτήκει, ενεχείρει τοῖς προστεταγμένοις. Καλεί γοῦν συνάρασθαι αὐτῷ τοὺς βουλομένους τοῦ λαοῦ ἐπὶ τὸν ἐχθρῶν πόλεμον. Καὶ συνέρχονται δισχίλιος καὶ δισμύριοι. Πολλοὺς δὲ αὐτῷ τοὺς συνεληλυθότας ὁ Θεὸς εἰπὼν εἶναι, ἀποπέμπειν ἐκελεύετο τοὺς δειλούς. Μένουσι δή, τούτων ἀποπεμφθέντων, μύριοι. Βουλόμενος δὲ ὁ Θεὸς αὐτῷ δεικνύειν, ὡς οὐ πολεμούντων πλήθει περιέσται τῶν πολεμίων ἀπείρων ὄντων, ἀλλὰ θείᾳ χειρί, πάλιν αὐτῷ κελεύει
JOSEPPI
ἀπέδειξε, πάντα κατορθώσας κατὰ τὰς Μωσέως
ὑποθήκας. Απολύων τὸν λαὸν ἐπὶ τοὺς κλήρους,
oὓς κατένειμεν αὐτὸς, λίθον ἔστησεν εἰς μαρτύριον
τῶν ὑπ' αὐτοῦ λεγομένων αὐτοῖς, ὡς ἀληθῆ εἴη.
δὲ ἦν, ὡς μετ' αὐτὸν καταλείψουσι τὸν σωτῆρα
καὶ προστάτην αὐτῶν γενόμενον Θεὸν, καὶ τοῖς τῶν
ἐθνῶν εἰδώλοις προστεθήσονται, ὅθεν καὶ αὐτοὶ παραλειφθέντες ὑπὸ Θεοῦ, δαίμοσιν οἷσπερ εἵλαντο
ἐκδοθήσονται, καὶ μετὰ πολλὰς τιμωρίας, ὃς καὶ
ἐν τοῖς πατρῴοις κλήροις ὑποστήσονται, τὴν ἐκδο
λὴν, τὴν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ εἰς τὰ ἔθνη διασποράν γενησομένην αὐτῶν ἄτιμον ἐπιγνώσονται.
civitates constituit, universa operatus ad amussim προάστεια ἀποδέδωκε. Τὰς φυγαδευτηρίους ἐξ πόλεις
Mosaicarum constitutionum. Dum dimitteret populum ad hæreditates quas ipsemet distribuerat,
lapidem erexit in testimonium eorum, quæ ipsis
dicta fuerant, quod vera essent. Ea porro fuere,
quod post obitum illius derelicturi essent Deum
salvatorem atque præpositum suum necnon
adhæsuri géntium idolis: quamobrem et ipsi a
Deo derelicti, dæmonibus quos elegerunt tradendi
essent, ac post multas animadversiones, quas
etiam in paternis hæreditatibus degentes subituri
sunt, ejectionem de terra illa, dispersionemque
inter gentes ignominiosam sibi obventuram scient.
CAP. LXXI.
Quænam mirabilia per Judices
facta sunt.
Adonibezecum regem Philistinorum, qui regibus
septuaginta extrema membrorum truncaverat, vincentes hello, ejus pedes manusque succiderunt,
plurimosque milites illius per tribum Juda internecioni dederunt.·
Regem Moabitarum qui în servitutem populum
redegerat; Edon [Eglon] ipse vocabatur; Aod judex adveniens, tanquam qui benevolus ipsi propter obsequium futurus esset, muneraque afferens,
dolo interfecit. Cum enim ambidexter esset Aod,
quasi vellet illi privatim utilia quædam narrare,
sinistra manu, nemine præsente, in cubiculo eum
confodit.
Sisaram quoque, Chananæorum imperatorem,
qui populo dominabatur propter ejus impia facinora, mulier quædam Debbora, mittens Baracum
hominem de tribu Nephthalim, hunc debellavit,
atque milites quidem ejus quatuor millia cecidit;
ipsum vero Sisaram solum aufugientem e bello,
Jazel quædam animo gestiens mulier in domum
suam confugientem veluti in asylum suscipiens,
lacte polat silientem, et humi sopit; dormientem
autem ipsum, clavo per tempora adacto, confecit.
Baraco eum
capere quærenti, Jazel ostendit in
terra trausfixum.
Itidem instantibus populo Madianitis, propterea
quod a Deo ob impietates fuerat derelictus, Ge.
deon per angelum judex proponitur. Iste porro
signum postulat hujusmodi sibi dari, si quidem
praesse populo par esset. Lanam in terra depo.
Mens, eam postulavit imbui rore, terra quæ circa
vellus esset, nihil omnino humoris recipiente. Ubi
vero istud evenit, iterum postulavit, ut tellus qum
circa lanam erat humore madesceret, lana vero
impluvia maneret. Cum porro vidisset sic contigisse quemadmodum postulaverat, quæ sibi mandata fuerant aggreditur. Convocat igitur, ut sibi
opem ferant quotquot ex populo id præstare vellent, in bello adversus hostes suscipiendo. Conveniunt duo et viginti millia. Multos porro cum
dixisset ci Deus esse eos qui convenerant, meticulosos dimittendos mandat. His dimissis remanent
decem millia. Cumque vellet Deus illi ostendere,
Τίνα τὰ διὰ τῶν κριτῶν θαυμά
στα γενόμενα.
Τὸν ᾿Αδωνιβεζεκ βασιλέα τῶν ᾿Αλλοφύλων, είδομήκοντα βασιλεῖς ἀκρωτηριάσαντα, πολεμήσαντες
ποδῶν καὶ χειρῶν ἐξέτεμον, καὶ μυρίους αὐτοῦ
στρατιώτας διὰ τῆς τοῦ Ἰούδα φυλῆς ἀνεῖλον.
Τον βασιλέα Μωαβιτῶν δουλαγωγοῦντα τὸν λαόν,
Εδὼν [ Εγλὼν] δὲ οὗτος ἐκαλεῖτο, 'Αὼς ὁ κριτὴς
ἐπελθών, ὡς εὔνους αὐτῷ περὶ τὴν ὑπακοὴν ἐσόμε
νος, καὶ δωροδοκήσας, ἀνεῖλε δόλῳ. Αμφοτεροδέξιος
γὰρ ἂν ὁ ᾿Αώδ, ὡς βουλόμενος αὐτῷ ἰδίᾳ τι λέγειν
τῶν συμφερόντων, τῇ εὐωνύμῳ χειρί, παρόντος
οὐθενὸς, εἰς τὸν κοιτῶνα αὐτὸν διεχειρίσατο.
Τον Σισάρα πάλιν βασιλέα τῶν Χαναναίων κρατοῦντα τοῦ λαοῦ διὰ τὸ δυσσεβεῖν, Δεδόῤῥα τις
γυνή, στείλασα τὸν Βαράκ, τὸν ἐκ φυλής Νεφθαλείμ,
τοῦτον κατεπολέμησε, καὶ τετρακισχιλίους μὲν αὐτ
τοῦ στρατιώτας ἀναιρεῖ, αὐτὸν δὲ τὸν Σισάρα μόνον
ἀποδράντα τοῦ πολέμου, Παζήλ τις μαινομένη γυνὴ
φεύγοντα πρὸς τὴν ἑαυτῆς οἰκίαν, ὡς εἰς καταφυγὴν προσηκαμένη, ποτίζει γάλακτι διψώντα, καὶ
κατακοιμίζει τρὸς τῷ ἐδάφει. Αποκαθευδήσαντα
δὲ αὐτὸν, πάσσαλον διὰ τοῦ κράνους περάσασα, δια
χρᾶται· ζητοῦντι δὲ αὐτὸν καταλαβεῖν τῷ Βαράκ,
δείκνυσιν Ἰαζὴλ ἐν τῇ γῇ καταπεπαρμένον.
Πάλιν Μαδιναίων ἐπικειμένων τῷ λαῷ, διὰ τὸ ἐπὶ
ταῖς δυσσεβείαις ὑπὸ Θεοῦ ἐγκαταλελείφθαι, Γεδεών
δι' ἀγγέλου προβάλλεται κριτής. Καὶ σημεῖον οὗτος
αἰτεῖ, εἰ προστῆναι οἷός τε εἴη τοῦ λαοῦ, τοιοῦτον
αὐτῷ δοθῆναι. Πόκον ἀποθέμενος ἐν τῇ γῇ, τοῦτον
ᾔτει δρόσῳ πληροῦσθαι, τῆς περὶ τὸν πόκον γῆς μηδόλως ὑγραινομένης. Ὡς δὲ οὕτως ἐγίνετο, πάλιν
ᾔτει, τὸ μὲν περὶ τὸν πόκον ἔδαφος ὑγραίνεσθαι, τὸν
δὲ πόκον ἀθετον μένειν. ὡς δὲ εἶδε οὕτω γενόμενον
ὡς ᾐτήκει, ενεχείρει τοῖς προστεταγμένοις. Καλεί
γοῦν συνάρασθαι αὐτῷ τοὺς βουλομένους τοῦ λαοῦ
ἐπὶ τὸν ἐχθρῶν πόλεμον. Καὶ συνέρχονται δισχίλιος
καὶ δισμύριοι. Πολλοὺς δὲ αὐτῷ τοὺς συνεληλυ
θότας ὁ Θεὸς εἰπὼν εἶναι, ἀποπέμπειν ἐκελεύετο
τοὺς δειλούς. Μένουσι δή, τούτων ἀποπεμφθέντων,
μύριοι. Βουλόμενος δὲ ὁ Θεὸς αὐτῷ δεικνύειν, ὡς
οὐ πολεμούντων πλήθει περιέσται τῶν πολεμίων
ἀπείρων ὄντων, ἀλλὰ θείᾳ χειρί, πάλιν αὐτῷ κελεύει
Распознавание текста
Chapter LXXICaput LXXI
col. 71–72page 29 of 82
Caput LXX
PG 106:71κατιέναι πρὸς τῷ παρακειμένῳ ποταμῷ, κἀκεῖσε δεικνύει τοὺς συνελευσομένους ἐν τῇ μάχῃ. ὡς δὲ εἰς ὕδωρ πιεῖν οἱ μύριοι κατέβησαν, ἐπιτηρεῖσθαι κελεύεται τὰ στόματα τοῖς ὕδασι καταβάλλοντας, κατακαμπτομένους ἐν τῷ πίνειν, καὶ τοὺς χερσὶν ἀνιμωμένους τὸ πυτὸν, καὶ λάπτοντας ὡσεὶ κύνες. Οὗτοι δὲ ὤφθησαν ὄντες μόνοι τριακόσιοι. Καὶ πά λιν πέμψας έπτακοσίους καὶ ἐννεακισχιλίους, ἀκούει ὡς διὰ τῶν τριακοσίων τοὺς πολεμίους ἀμαχητί τροπώσεται. Υδρίας οὖν αὐτοῖς ἐπιφέρει σθαι καὶ λαμπάδας ἐν τῇ εὐωνύμῳ χειρὶ κελεύει, καὶ σάλπιγγας ἐν τῇ δεξιᾷ· εἶτα ἀποῤῥίψαντας τὰς υδρίας, σαλπίζειν καὶ ἐπιβοἦν· Ρομφαία τῷ Θεῷ καὶ τῷ Γεδεών. Τούτων δὲ οὕτω τελουμένων, οἱ πολέμιοι δι' ἑαυτῶν ἑκόπτοντο, πλῆθος ὄντες ἄπει μον, καὶ τέσσαρας βασιλεῖς τοὺς πολεμίους χειρωσάμενος πελεκίζει, τὸν Ωρήβ, καὶ τὸν Ζήφ, καὶ τὸν Ζεβεὲ, καὶ Σαλμανά, Μαδιανιτῶν καὶ Αμαληκιτῶν τοὺς βασιλέας. Μετὰ δὲ ταῦτα πάλιν ἁμαρτόντι τῷ λαῷ καὶ δυσσεβοῦντι, ἐπικρατεῖ; οἱ πολέμιοι γίνονται. Κρι της Ιεφθάε ὁ Γαλααδίτης προβάλλεται, ὃς πολεμών τὸ τῶν Ἀμμανιτῶν ἔθνος, ἐπηύξατο πρὸς τῇ νίκῃ, τὸν ἀπαντώντα αὐτῷ ἀνιόντι ἐκ τῆς ἑαυτοῦ πρῶτον οἰκίας προσαγαγεῖν ὑπὲρ τῆς νίκης εἰς θυσίαν. Απαντᾷ γοῦν αὐτῷ μονογενῆς παρθένος, ἣν εἶχε, θυγάτηρ, καὶ προσήγαγε ταύτην, ἐπιδούσης ἑαυτὴν καὶ τῆς κόρης. Πάλιν δὲ ἀπὸ τῆς εὐσεβείας ἀποῤῥαθυμήσαντι τῷ λαῷ καὶ καταπατουμένῳ πρὸς Φιλισθαίων, καὶ θρη νοῦντι τὴν ἐπάχθειαν, Σαμψών Ναζηραῖος τῇ ἀνα στροφή γίνεται κριτής, ὃς ἐν ταῖς θριξιν εἶχε τὴν δύναμιν. Καὶ πρῶτον μὲν λέοντα κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτῷ περιτετυχηκότα έκτεινε, ταῖς χερσὶ περιδραξάμενος. Επειτα εἰσελθὼν εἰς θέαν τοῦ νεκροῦ λέον τος, καὶ εὑρὼν ἐσμὸν μελισσῶν ἐπικαθεζόμενον αὐτ τοῦ τῷ κρανίῳ, μέλι λαβὼν ἐξ αὐτοῦ βέβρωκεν. ᾿Αθετούμενος διὰ γυναῖκα, ἣν ἐθνικὴν οὖσαν ἡγά γετο, παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτῆς, τιμωρεῖται τοὺς συμφύλους αὐτοῦ ταύτῃ. Τριακοσίους ἀλώπεκας συλλαβόμενος, καὶ κατὰ δύο προσδήσας αὐτῶν τὰς κέρκους λαμπάσιν. ἐξημμέναις, κατὰ τὰς χώρας ἀπέλυσεν. Οὕτω γοῦν αὐτῶν ἅπαντας τοὺς καρποὺς (καὶ γὰρ ἦν ἀμητοῦ καιρὸς ἐνέπρησεν. Έπειτα που λεμοῦσι τοῖς ἀλλοφύλοις τὸν λαὸν διὰ τὴν τοιαύτην τοῦ Σαμψὼν ἀδικίαν, λύσις ὁμολογεῖται τοῦ πολέ μου γενέσθαι, εἰ τὸν Σαμψών δέσμιον αὐτοῖς παρά Εψεν. Καὶ δήσαντες εκόντα οἱ προσήκοντες καλω δίοις, παρέδοσαν τοῖς ᾿Αλλοφύλοις. Ο δὲ παραυτίκα τὰ δεσμὰ διαρρήξας, καὶ σιαγόνος οστέου περιτο χῶν ὄνου, χιλίους αὐτῶν ἐν αὐτῷ παίων ἀπέκτεινεν. Ἐκ δὲ τοῦ κόπου τῆς ἀναιρέσεως αὐτῶν δέψει φλεγόμενος, ἀπώλλυτο. Καὶ πάλιν ἀπολαβὼν τὴν σια γόνα, ὕδωρ αὐτῷ ῥύσασαν ὅσον ἰάσασθαι τὴν δίψαν γύνατο, εύρατο. Αλλοτε δὲ προσβαλών τῇ Γα ζαίων πόλει, και καθεσθήσας παρά τινι ναικί, ἐφυλάττετο παρὰ τῶν πολιτῶν πρὸς ἀναίρεσιν
κατιέναι πρὸς τῷ παρακειμένῳ ποταμῷ, κἀκεῖσε quod nequaquam ob bellatorum multitudinem
δεικνύει τοὺς συνελευσομένους ἐν τῇ μάχῃ. ὡς δὲ
εἰς ὕδωρ πιεῖν οἱ μύριοι κατέβησαν, ἐπιτηρεῖσθαι
κελεύεται τὰ στόματα τοῖς ὕδασι καταβάλλοντας,
κατακαμπτομένους ἐν τῷ πίνειν, καὶ τοὺς χερσὶν
ἀνιμωμένους τὸ πυτὸν, καὶ λάπτοντας ὡσεὶ κύνες.
Οὗτοι δὲ ὤφθησαν ὄντες μόνοι τριακόσιοι. Καὶ πά
λιν πέμψας έπτακοσίους καὶ ἐννεακισχιλίους,
ἀκούει ὡς διὰ τῶν τριακοσίων τοὺς πολεμίους
ἀμαχητί τροπώσεται. Υδρίας οὖν αὐτοῖς ἐπιφέρει
σθαι καὶ λαμπάδας ἐν τῇ εὐωνύμῳ χειρὶ κελεύει,
καὶ σάλπιγγας ἐν τῇ δεξιᾷ· εἶτα ἀποῤῥίψαντας τὰς
υδρίας, σαλπίζειν καὶ ἐπιβοἦν· Ρομφαία τῷ Θεῷ
καὶ τῷ Γεδεών. Τούτων δὲ οὕτω τελουμένων, οἱ
πολέμιοι δι' ἑαυτῶν ἑκόπτοντο, πλῆθος ὄντες ἄπειμον, καὶ τέσσαρας βασιλεῖς τοὺς πολεμίους χειρωσάμενος πελεκίζει, τὸν Ωρήβ, καὶ τὸν Ζήφ, καὶ τὸν
Ζεβεὲ, καὶ Σαλμανά, Μαδιανιτῶν καὶ Αμαληκιτῶν
τοὺς βασιλέας.
victor esset futurus, quamvis infiniti essent hostes,
sed ob divinum auxilium: iterum ei præcipit, ut
ad prope positum flumen descendat, ibique illi ostendit qui cum illo ad pugnam essent itari. Quum
enim decem milleni illi ad bibendam aquam descendissent, observandos edicit homines, qui ora
aquis imprimerent procumbentes ad bibendum,
cos item qui palmis haustum traherent, lamberentque ut canes. Visi sunt hujusmodi homines
dumtaxat trecenti. Iterum ergo data abeundi venia
novem illis millibus et septingentis, audit futurum,
ut ope trecentorum eorum adversarios nou conserta acie in fugam vertat. Jubet ergo ut lagenas
sibi afferant lampadasque in sinistra manu, ac
tubas in dextera. Deinde ut abjectis lagenis, clargant et obstrepant, Gladius Deo et Gedeoni. Que
cum ita peracta fuissent, bostes per se invicem
feriuntur,'qui multitudine erant infiniti, quatuorque reges adversarios subegit et securi percussit, Oreb et Zeph, et Zebee et Salmana, qui ‘Madianitarum Amalecitarumve reges erant.
Μετὰ δὲ ταῦτα πάλιν ἁμαρτόντι τῷ λαῷ καὶ
δυσσεβοῦντι, ἐπικρατεῖ; οἱ πολέμιοι γίνονται. Κρι
της Ιεφθάε ὁ Γαλααδίτης προβάλλεται, ὃς πολεμών
τὸ τῶν Ἀμμανιτῶν ἔθνος, ἐπηύξατο πρὸς τῇ νίκῃ,
τὸν ἀπαντώντα αὐτῷ ἀνιόντι ἐκ τῆς ἑαυτοῦ πρῶτον
οἰκίας προσαγαγεῖν ὑπὲρ τῆς νίκης εἰς θυσίαν.
Απαντᾷ γοῦν αὐτῷ μονογενῆς παρθένος, ἣν εἶχε,
θυγάτηρ, καὶ προσήγαγε ταύτην, ἐπιδούσης ἑαυτὴν
καὶ τῆς κόρης.
Post hæc rursus peccantis populi et impie agentis domini evadunt hostes. Judex præficitur Jephthae Galaadites, qui cum gente Ammanitica bellum
commissurus vovit pro victoria, oblaturum se in
sacrificium pro victoria quemcunque primum de
domo sua revertenti occurrentem offendisset. Occurrit vero ei unigenita virgo filia, quam habebat:
quam etiam obtulit, puella se ipsam quoque ultro offerente.
Πάλιν δὲ ἀπὸ τῆς εὐσεβείας ἀποῤῥαθυμήσαντι τῷ
λαῷ καὶ καταπατουμένῳ πρὸς Φιλισθαίων, καὶ θρηνοῦντι τὴν ἐπάχθειαν, Σαμψών Ναζηραῖος τῇ ἀναστροφή γίνεται κριτής, ὃς ἐν ταῖς θριξιν εἶχε τὴν
δύναμιν. Καὶ πρῶτον μὲν λέοντα κατὰ τὴν ὁδὸν
αὐτῷ περιτετυχηκότα έκτεινε, ταῖς χερσὶ περιδραξάμενος. Επειτα εἰσελθὼν εἰς θέαν τοῦ νεκροῦ λέον
τος, καὶ εὑρὼν ἐσμὸν μελισσῶν ἐπικαθεζόμενον αὐτ
τοῦ τῷ κρανίῳ, μέλι λαβὼν ἐξ αὐτοῦ βέβρωκεν.
᾿Αθετούμενος διὰ γυναῖκα, ἣν ἐθνικὴν οὖσαν ἡγάγετο, παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτῆς, τιμωρεῖται τοὺς
συμφύλους αὐτοῦ ταύτῃ. Τριακοσίους ἀλώπεκας
συλλαβόμενος, καὶ κατὰ δύο προσδήσας αὐτῶν τὰς
κέρκους λαμπάσιν. ἐξημμέναις, κατὰ τὰς χώρας
ἀπέλυσεν. Οὕτω γοῦν αὐτῶν ἅπαντας τοὺς καρποὺς
(καὶ γὰρ ἦν ἀμητοῦ καιρὸς ἐνέπρησεν. Έπειτα που
λεμοῦσι τοῖς ἀλλοφύλοις τὸν λαὸν διὰ τὴν τοιαύτην
τοῦ Σαμψὼν ἀδικίαν, λύσις ὁμολογεῖται τοῦ πολέ
μου γενέσθαι, εἰ τὸν Σαμψών δέσμιον αὐτοῖς παρά
Εψεν. Καὶ δήσαντες εκόντα οἱ προσήκοντες καλω·
δίοις, παρέδοσαν τοῖς ᾿Αλλοφύλοις. Ο δὲ παραυτίκα
τὰ δεσμὰ διαρρήξας, καὶ σιαγόνος οστέου περιτο
χῶν ὄνου, χιλίους αὐτῶν ἐν αὐτῷ παίων ἀπέκτεινεν.
Ἐκ δὲ τοῦ κόπου τῆς ἀναιρέσεως αὐτῶν δέψει φλε
γόμενος, ἀπώλλυτο. Καὶ πάλιν ἀπολαβὼν τὴν σιαγόνα, ὕδωρ αὐτῷ ῥύσασαν ὅσον ἰάσασθαι τὴν δίψαν
γύνατο, εύρατο. Αλλοτε δὲ προσβαλών τῇ Γαζαίων πόλει, και καθεσθήσας παρά τινι
ναικί, ἐφυλάττετο παρὰ τῶν πολιτῶν πρὸς ἀναίρεσιν·
PATROL. GR. CVI.
YUIterum in pietate refrigescente populo, conculcatoque a Philisthis, cum calamitatem conquere
retur, fit judex Samson Naziræus conversationc,
qui in capillis suas vires habebat. Ac primo quidem leonem obvium sibi ex itinere interfecit manibus apprehensum: deinde regressus ad conspiciendum mortuum illum leonem, cum apum examen invenisset insidens in ejus calvaria, arrepto
nelle, cx illo comedit. Repudiatus, ne uxoren
haberet mulierem ethnicam, quam ducere volebat,
ab ejus patre, contribules illius propterea sic ultus est. Captis trecentis vulpibus, binisque earum
caudis colligatis cum accensis lampadibus, in
agros dimittit. Hoc igitur modo fruges corum universas (erat nanque messis tempus) combussit.
Subinde bellantibus Philisthæis cum populo propter hanc Samsonis noxam, convenitur dirimendum
bellum, si quidem Samsonem illis vinctum traderent.
Vincientes ergo sui hominem id ultro ferentem
restibus, tradiderunt Philistheis. At ille statim vincula dirumpens, inventoque osse maxille asini, eo
millenos eorum cædens interfecit. Ob laborem vero
internecionis illorum siti ardens, jamjam deficere
videbatur. Iterum igitur arrepta maxilla, sibi
aquam scaturientem reperit, quanta siti mederi poterat, Aliquando accedens ad Gazæorum civitatem,
hospitatusque penes quamdam mulierem, observabant eum civitatenses, ut e medio tollerent. At ille
noctu experrectus, conspicatusque custodes in
Распознавание текста
col. 73–74page 30 of 82
PG 106:73ὁ δὲ νύκτωρ ἐγερθεὶς, καὶ τοὺς φύλακας ἐν ταῖς πύλαις καθεύδοντας θεασάμενος, ἐπ᾽ ὤμων μετὰ τῶν παραστάδων, μοχλοῖς αὐτοῖς καὶ ἀψίσι, τὰς πύλας ἀράμενος, εἰς τὴν κατάντικρυ της πόλεως βουνὸν ἀπέθετο, δέκα σταδίους ἀπέχοντα. Ηττηθεὶς δ᾽ εἰς ὕστερον ἀλλοεθνούς πόθῳ γυ ναικὸς, καὶ τὴν ἀλκὴν ἐν τίνι κέκτηται βιασαμένης αὐτὸν ἐξειπεῖν, προσδόθη ταῖς πολεμίοις. Ἐπεὶ γὰρ ἔγνω τὸ γύναιον τὴν ἀλκὴν ἐν ταῖς θριξιν αὐτῷ παρεῖα ναι, ἀναλκῇ διέδειξεν τοῦτον ἀποξυράσασα. Λαβόντες δὲ αὐτὸν, αἰχμάλωτον εἶχον οἱ πολέμιοι, καὶ κατέπαιζον αὐτοῦ παρὰ τοὺς ἑαυτῶν θεούς ευωχούμενοι, καὶ τοῖς ὄμμασιν αὐτὸν πηρώσαντες ἐκόλαζον. ὡς δὲ ἐπέγνω τὰς τρίχας αὐτοῦ προϊέναι, καὶ τὴν ἀλκὴν ἐγγίνεσθαι, ἐπεύχεται τῷ Θεῷ τὴν ἐκδίκησιν αὐτοῦ ποιεῖσθαι. Καὶ βληθείς, εὐωχουμένων τῶν ἔχε θρῶν παρὰ τοὺς ἐκείνων θεούς, εἰς τὸ καταπαίζεσθαι, ἠξίου τὸν ὁδηγὸν, παρὰ τοὺς κίονας ἄγειν,. τοὺς τὸν ναὸν ὑποφέροντας. Ως δὲ ἦγεν οὐχ ὁρῶντα, δραξάμενος τῶν δύο κιόνων, καὶ μέγα βοή σας πρὸς τὸν Θεὸν, καθ᾿ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ συναυλι σθέντος εἰς τὴν ἐφ᾽ ὕβριν θέαν αὐτοῦ λαοῦ, τὸν ναὸν ἐπεσπάσατο. Οὕτω γοῦν τόν τε ναὸν κατέσπασεν, καὶ ἑαυτὸν μετὰ τοῦ τῆς πόλεως πλήθους ἀνείλε, πλείους ἀποκτείνας ἐν τῷ θνήσκειν, ήπερ ζῶν ἀπέκτεινεν. ΚΕΦΑΛ. ΟΒ'. Τίνα ἐστὶ τὰ διὰ Σαμουήλ δια πεπραγμένα θαύματα. Μειράκιον ὧν ἔτι, θείας ήκουε φωνῆς ἐν τῇ ἱερα σκηνῇ τρεφόμενος, ὡς Ηλεὶ ὁ ἀρχιερεὺς πανέστιος ἀπὸ τῆς ἀρχιεροσύνης καθαιρεῖται. Ἱερεὺς ὁμοῦ καὶ προφήτης και κριτής γενόμενος τοῦ λαοῦ, ἐν ἀριστοκρατία πρυτανεύσας διέπρεψεν ἐν ἅπασι. Τον λαὸν εὐνομεῖν ἐδίδασκε· καὶ τῶν ᾿Αλλοφύλων πολεμεῖν, κατὰ τὸν τῆς διδασκαλίας καιρὸν ἐπελθέντων παρα εθάρρυνε, παραινῶν μὴ δεδιέναι τοῦ πλήθους τῶν πολεμίων τὴν ἔφοδον. Παραυτίκα δὲ τῆς ἐντεύξεω; ἱερουργῶν, τοὺς πολεμίους ἐτρέψατο, καὶ τὴν πατ αὐτῶν ἀπεδίδου τῷ λαῷ νίκην, πλουσίους ἐξ ὧν κατ ειλήφασι σκύλων μετὰ τὴν αἵρεσιν αὐτῶν ποιησάμενος. Αιτήσαντι τῷ λαῷ τοῖς ἔθνεσιν ἔσα βασιλεύο σθαι, κέχρικε τὸν Σαούλ, καὶ προεἶπεν αὐτῷ χρισ σθέντι τὰ κατὰ τὴν ὁδὸν ἀπιόντι πιστωτικὰ τῆς βασ σιλείας ἀπαντήσοντα σύμβολα. Δημηγορήσας τῷ λαῷ περὶ τῆς ἑαυτοῦ πρότερον ἀριστοκρατίας, καὶ διδάξας εὐνομεῖν, καὶ τὴν βασ σιλείας ἐξουσίαν· οὐδὲ γὰρ ᾔδεισαν ἡλίκη κα δείκνυσιν αὐτοῖς τὴν κεχρισμένον βασιλέα. Πρὸς δὲ πίστωσιν αὐτοῦ τῶν ἀληθινῶν καὶ τῶν Θεῷ εὐδοκή των λόγων, όμβρους αιτήσας τὸν Θεὸν παρασχεῖν, καὶ παραυτίκα βροντῶν καὶ θεοσημείων γενομένων, ὖσεν ὁ Θεὸς τοσοῦτον, ὡς δείσαντα τὸν λαὸν τὴν ἐπομβρίαν, ὁμολογῆσαι γνῶσιν ἔχειν δι' αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ δεηθῆναι τοῦ Θεοῦ τοῦ στροφήτου, περι τῆς τῶν ὄμβρων ἀνοχῆς. Αμαρτάνει τῷ Σαούλ καὶ
JOSEPH
pertis dormientes, super humeris cum postibus ὁ δὲ νύκτωρ ἐγερθεὶς, καὶ τοὺς φύλακας ἐν ταῖς
voctibusque ipsis et opsidibus portas sustollens, in
opposite civitati clivo deposuit, qui decem stadiis
- aberat.
Victus quoque postea ethnicæ mulierculæ desiderio, cum fuisset circumventus ut ediceret, in
quanam re Lantum robur possideret, hostibus deditus est. Postquam enim novit muliercula robur
in crinibus ejus positum esse, imbellem cum reddidit crimes attondens. Accipientes igitur illum,
captivum habuere hostes, illudebantque ei apud
dees suos convivantes, cæcatisque oculis eum sic
multarunt. At ubi sensit capillos suos succrevisse,
ac robur inesse sibi, orat Deum, ut vindictam sui
faciat. Cum ergo convivantibus hostibus apud eo
rum deos, adductus fuisset ut illuderetur; ducem
precabatur, ut se ad columnas duceret, quæ templum sustinebant. Ubi ille nec videntem eo adduxit,
apprehendens manibns ambas columnas, magna
voce clamans ad Deum, in interitum sui populique
qui convenerut ad conspiciendum eum ex contuinella, templum evulsit. Hoc igitur modo et templum convulsit, et seipsum cum magna civitatis
multitudine e medio sustulit, longe plures interficiens dum moritur, quam quos vivus occiderat.
CAP. LXXII. Que mira patravit Samuel.
Cum adhuc puellus esset, divinam audiit vocem
educatus in sacro tabernaculo, futurum scilicet ut
Heli cum tota domo pontifex a poutificio detruderetur. Fuit sacerdos simul et propheta et judex
populi, atque in aristocratia clavum reipublicæ lemens insignis fuit per omnia. Populum edocuit legum observationi operam dare; ut pugnaret cum
Philisthæis doctrinæ tempore ingruentibus, animos suffecit, dum admonet ne metuerent aggressionem multitudinis adversariorum. Statim igitur a
supplicatione peracto sacrificio, hostes in fugam
vertit, ac victoriam de illis populo tradidit, quos
divites effecit ex spoliis, quæ abstulerunt, postquam eos interfecere. Populo postulante ut ceu
reliquæ gentes a rege gubernaretur, Saulem unxit,
eique uncto prædixit quænam indicia ex itinere abeunti occurrerent reguo illius fidem facientia.
Habita apud populum concione de optima sui
superiori tempore rempublicam administrandi ratione, edocuit et ut legibus adhæreret, et quæ esset regni potestas; neque enim quanta esset noverant. Ostendit ipsis inunctum regem. Quo vero
fidem conciliaret verissimis verbis suis Deoque
acceptis, Deum rogavit ut pluvias exhiberet. Statimque tonitrubus ac divinitus immissis signis obvenientibus, usque adeo Deus pluit, ut veritus populus pluviæ vim, confiteretur rem sibi divinitus
manifestam esse, oraretque propheta Deum, quo
30 | Reg. VII.
πύλαις καθεύδοντας θεασάμενος, ἐπ᾽ ὤμων μετὰ
τῶν παραστάδων, μοχλοῖς αὐτοῖς καὶ ἀψίσι, τὰς
πύλας ἀράμενος, εἰς τὴν κατάντικρυ της πόλεως
βουνὸν ἀπέθετο, δέκα σταδίους ἀπέχοντα.
Ηττηθεὶς δ᾽ εἰς ὕστερον ἀλλοεθνούς πόθῳ γυναικὸς, καὶ τὴν ἀλκὴν ἐν τίνι κέκτηται βιασαμένης
αὐτὸν ἐξειπεῖν, προσδόθη ταῖς πολεμίοις. Ἐπεὶ γὰρ
ἔγνω τὸ γύναιον τὴν ἀλκὴν ἐν ταῖς θριξιν αὐτῷ παρεῖα
ναι, ἀναλκῇ διέδειξεν τοῦτον ἀποξυράσασα. Λαβόντες
δὲ αὐτὸν, αἰχμάλωτον εἶχον οἱ πολέμιοι, καὶ κατέπαιζον αὐτοῦ παρὰ τοὺς ἑαυτῶν θεούς ευωχούμενοι, καὶ
τοῖς ὄμμασιν αὐτὸν πηρώσαντες ἐκόλαζον. ὡς δὲ
ἐπέγνω τὰς τρίχας αὐτοῦ προϊέναι, καὶ τὴν ἀλκὴν
ἐγγίνεσθαι, ἐπεύχεται τῷ Θεῷ τὴν ἐκδίκησιν αὐτοῦ
ποιεῖσθαι. Καὶ βληθείς, εὐωχουμένων τῶν ἔχε
θρῶν παρὰ τοὺς ἐκείνων θεούς, εἰς τὸ καταπαίζε
σθαι, ἠξίου τὸν ὁδηγὸν, παρὰ τοὺς κίονας ἄγειν,.
τοὺς τὸν ναὸν ὑποφέροντας. Ως δὲ ἦγεν οὐχ
ὁρῶντα, δραξάμενος τῶν δύο κιόνων, καὶ μέγα βοή
σας πρὸς τὸν Θεὸν, καθ᾿ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ συναυλισθέντος εἰς τὴν ἐφ᾽ ὕβριν θέαν αὐτοῦ λαοῦ, τὸν
ναὸν ἐπεσπάσατο. Οὕτω γοῦν τόν τε ναὸν κατέσπασεν, καὶ ἑαυτὸν μετὰ τοῦ τῆς πόλεως πλήθους
ἀνείλε, πλείους ἀποκτείνας ἐν τῷ θνήσκειν, ήπερ
ζῶν ἀπέκτεινεν.
Τίνα ἐστὶ τὰ διὰ Σαμουήλ διαπεπραγμένα θαύματα.
Μειράκιον ὧν ἔτι, θείας ήκουε φωνῆς ἐν τῇ ἱερα
σκηνῇ τρεφόμενος, ὡς Ηλεὶ ὁ ἀρχιερεὺς πανέστιος
ἀπὸ τῆς ἀρχιεροσύνης καθαιρεῖται. Ἱερεὺς ὁμοῦ
καὶ προφήτης και κριτής γενόμενος τοῦ λαοῦ, ἐν
ἀριστοκρατία πρυτανεύσας διέπρεψεν ἐν ἅπασι. Τον
λαὸν εὐνομεῖν ἐδίδασκε· καὶ τῶν ᾿Αλλοφύλων πολεμεῖν,
κατὰ τὸν τῆς διδασκαλίας καιρὸν ἐπελθέντων παρα
εθάρρυνε, παραινῶν μὴ δεδιέναι τοῦ πλήθους τῶν
πολεμίων τὴν ἔφοδον. Παραυτίκα δὲ τῆς ἐντεύξεω;
ἱερουργῶν, τοὺς πολεμίους ἐτρέψατο, καὶ τὴν πατ
αὐτῶν ἀπεδίδου τῷ λαῷ νίκην, πλουσίους ἐξ ὧν κατ
ειλήφασι σκύλων μετὰ τὴν αἵρεσιν αὐτῶν ποιησάμενος. Αιτήσαντι τῷ λαῷ τοῖς ἔθνεσιν ἔσα βασιλεύο
σθαι, κέχρικε τὸν Σαούλ, καὶ προεἶπεν αὐτῷ χρισ
σθέντι τὰ κατὰ τὴν ὁδὸν ἀπιόντι πιστωτικὰ τῆς βασ
σιλείας ἀπαντήσοντα σύμβολα.
Δημηγορήσας τῷ λαῷ περὶ τῆς ἑαυτοῦ πρότερον
ἀριστοκρατίας, καὶ διδάξας εὐνομεῖν, καὶ τὴν βασ
σιλείας ἐξουσίαν· οὐδὲ γὰρ ᾔδεισαν ἡλίκη κα
δείκνυσιν αὐτοῖς τὴν κεχρισμένον βασιλέα. Πρὸς δὲ
πίστωσιν αὐτοῦ τῶν ἀληθινῶν καὶ τῶν Θεῷ εὐδοκή
των λόγων, όμβρους αιτήσας τὸν Θεὸν παρασχεῖν,
καὶ παραυτίκα βροντῶν καὶ θεοσημείων γενομένων,
ὖσεν ὁ Θεὸς τοσοῦτον, ὡς δείσαντα τὸν λαὸν τὴν
ἐπομβρίαν, ὁμολογῆσαι γνῶσιν ἔχειν δι' αὐτοῦ τοῦ
Θεοῦ, καὶ δεηθῆναι τοῦ Θεοῦ τοῦ στροφήτου, περι
τῆς τῶν ὄμβρων ἀνοχῆς. Αμαρτάνει τῷ Σαούλ καὶ
Распознавание текста
Chapter LXXIICaput LXXII
col. 75–76page 31 of 82
PG 106:75ἀνηκουστοῦντι περὶ τὰ προστασσόμενα, περὶ και θαιρέσεως προσείπε τῆς βασιλείας, καὶ ὡς ἑτέρῳ δέδοται, ζώντος ἔτι αὐτοῦ, παρὰ τοῦ Θεοῦ. Τὸν Δαβίδ υἱὸν Ἰεσσαὶ τοῦ Βηθλεεμίτου χρίει βασιλέα, κρατοῦντος ἔτι τοῦ Σαούλ, καὶ προεῖπεν αὐτῷ ὡς εὐάρεστος ἔσται τῷ Θεῷ. Γηραιός γενόμενος εἰς τὴν ἑαυτοῦ πόλιν τελευτᾷ, υἱοὺς καταλείψας οὐκ ἀξίους τῆς ἑαυτοῦ διαδοχῆς. ΚΕΦΑΛ. ΟΓ. Τίνα ἐστὶ τὰ τῷ Δαβὶδ πεπραγμένα, καὶ εἰς αὐτὸν θαύματος ἄξια πραχθέντα. Χρισθεὶς εἰς βασιλέα ἔμενε τὰ τοῦ πατρὸς νέμων ποίμνια, τέως τοῖς ἀνθρώποις ἂν ἄγνωστος. Τον Γετθαῖον Γολιάθ ἄνδρα γίγαντα κατὰ παντὸς τοῦ 'Εβραίων στρατοπέδου κατακενοτομούντα κατέβαλεν ἑνὸς λίθου βολή. Λέοντας αναιρεῖ καὶ ἄρκτους, επι πνίγων χειρὶ τοὺς ἐπιόντας τῷ αὐτοῦ ποιμνίῳ. Τὸν ἐνοχλοῦντα δαίμονα τῷ Σαούλ ψάλλων ἔπαυε τῆς ἐν οχλήσεως, καὶ κατεπραΰνε τῷ Σαούλ ἄχθος. Τους δεκαπλασίους παρὰ τὸν βασιλέα τὸν Σαούλ μαρ τυρούμενος ἔχειν παρὰ προφητευουσῶν ἐν χορείαις παρθένων, οὐκ επαίρετο τοῖς ἐπαίνοις, ἀλλ᾽ ἐφθονεῖτο πρὸς τοῦ βασιλέως. Τὰς τοῦ φθονοῦντος, ἀφαιρεῖν αὐτὸν πολλάκις ὁρμήσαντος, προνοίᾳ τοῦ Θεοῦ διέφυγε χεῖρας. Τὰς ὁρισθείσας αὐτῷ ὑπὲρ μνηστείας τῆς Μελχόλ κατὰ δεινότητα τοῦ πατρὸς, ἑκατὸν εκόμισεν ἀκροβυστίας. Τοὺς πεμφθέντας ὑπὸ τοῦ Σαούλ ἄγειν αὐτὸν ἐπ' ἀναιρέσει, προφητεύοντας ἔβλεπεν αὐτοῦ τὴν βασιλείαν. Καὶ πάλιν τοὺς ἄλ λους πεμφθέντας, τὰ αὐτὰ τοῖς προτέροις προφητεύοντας. Ἐπεὶ δὲ παρεγίνετο, μὴ πιστεύων τοῖς ἀπαγγέλλουσι περὶ τῶν προφητευόντων, ὁ Σαούλ ἀναίρεσιν αὐτοῦ δι᾿ ἑαυτοῦ ποιεῖσθαι βουλόμενος, καὶ αὐτὸς ἐβλέπετο προφητεύων ασχημόνως τὴν τοῦ Θεοῦ βασιλείαν· ἐξ ἑαυτοῦ γὰρ γενόμενος, καὶ γυμνούμενος ἐν ὑπαίθρῳ, ταῦτα ἀγνοῶν ἀνεφθέγγετο. Φεύγων τὴν Σαούλ, εἰς τὴν ἱερατικὴν ἐπελθὼν πόλιν, τὴν τοῦ Γολιάθ εκομίζετο μάχαιραν, τὴν ὑπ' αὐτοῦ πρότερον ἀνατεθεῖσαν, καὶ τοὺς ἱεροὺς ἤσθιεν ἅμα τοῖς αὐτῷ συνοῦσιν ἄρτους. Ὑφ' ἧς ειλήφει κακοσχολῳ τοῦ πατρὸς γνώμῃ γυναικὸς πρὸς ἀναί ρεσιν, ὑπὸ ταύτης διεσώζετο, διὰ θυρίδος αὐτὸν ἐκ τῶν φονικῶν τοῦ πατρὸς χειρῶν εἰς φυγὴν ἐκπεμ φάσης. Εἰς βασιλέα τῆς Γετθίνης ἐλθὼν Ἀγχους, καὶ ἐπιγνωσθεὶς αὐτὸς ὢν ὁ τὸν Γολιάθ καταβαλών, ἐπιληψίαν σοφισάμενος, καὶ διὰ ταύτην οἰκτισθεὶς, ἀπελύετο τῆς ἀναιρέσεως. Τοῦ Σαούλ διὰ τὴν αὐτοῦ δεξίωσιν ἀνελόντος τοὺς εν ἱερεῖς, πεφευγότα τὸν ᾿Αβιάθαρ ὑποδέχεται, καὶ αὐτὸς ἐν φυγαῖς διάγων, καὶ ἐν τοῖς δέουσιν ἱερω μένων. Τοὺς ἐπιόντας πολεμίους τῷ λαῷ, ἐκδιωκό μενος τῆς Ἰουδαίας, ἐπὶ ὧν ἐπολέμει, καὶ τοῖς ἐκδιώκωσιν αὐτὸν ἔπεμπεν ἀφαιρούμενος ἀπὸ τῶν πολεμίων ἐθνῶν τὰ σκύλα. Ἐπελθόντα τὸν Σαούλ δεύτερον, οὐκ ἀνεῖλεν, ἀλλὰ καὶ σημεῖα τῆς ἐκδόσ σεως αὐτοῦ, τῆ μὲν τὰ τῆς χλαμύδος κράσπεδα, πῆ τά επήρετο. ἐπιών.
ἀνηκουστοῦντι περὶ τὰ προστασσόμενα, περὶ και pluvias averruncaret. Cum peccasset Saul, nec iis
θαιρέσεως προσείπε τῆς βασιλείας, καὶ ὡς ἑτέρῳ
δέδοται, ζώντος ἔτι αὐτοῦ, παρὰ τοῦ Θεοῦ. Τὸν
Δαβίδ υἱὸν Ἰεσσαὶ τοῦ Βηθλεεμίτου χρίει βασιλέα,
κρατοῦντος ἔτι τοῦ Σαούλ, καὶ προεῖπεν αὐτῷ ὡς
εὐάρεστος ἔσται τῷ Θεῷ. Γηραιός γενόμενος εἰς τὴν
ἑαυτοῦ πόλιν τελευτᾷ, υἱοὺς καταλείψας οὐκ ἀξίους
τῆς ἑαυτοῦ διαδοχῆς.
ΚΕΦΑΛ. ΟΓ. Τίνα ἐστὶ τὰ τῷ Δαβὶδ πεπραγμένα, καὶ εἰς αὐτὸν θαύματος ἄξια πραχθέντα.
Χρισθεὶς εἰς βασιλέα ἔμενε τὰ τοῦ πατρὸς νέμων
ποίμνια, τέως τοῖς ἀνθρώποις ἂν ἄγνωστος. Τον
Γετθαῖον Γολιάθ ἄνδρα γίγαντα κατὰ παντὸς τοῦ
'Εβραίων στρατοπέδου κατακενοτομούντα κατέβαλεν
ἑνὸς λίθου βολή. Λέοντας αναιρεῖ καὶ ἄρκτους, επιπνίγων χειρὶ τοὺς ἐπιόντας τῷ αὐτοῦ ποιμνίῳ. Τὸν
ἐνοχλοῦντα δαίμονα τῷ Σαούλ ψάλλων ἔπαυε τῆς ἐνοχλήσεως, καὶ κατεπραΰνε τῷ Σαούλ ἄχθος.
Τους δεκαπλασίους παρὰ τὸν βασιλέα τὸν Σαούλ μαρτυρούμενος ἔχειν παρὰ προφητευουσῶν ἐν χορείαις
παρθένων, οὐκ επαίρετο τοῖς ἐπαίνοις, ἀλλ᾽
ἐφθονεῖτο πρὸς τοῦ βασιλέως. Τὰς τοῦ φθονοῦντος,
ἀφαιρεῖν αὐτὸν πολλάκις ὁρμήσαντος, προνοίᾳ τοῦ
Θεοῦ διέφυγε χεῖρας. Τὰς ὁρισθείσας αὐτῷ ὑπὲρ
μνηστείας τῆς Μελχόλ κατὰ δεινότητα τοῦ πατρὸς,
ἑκατὸν εκόμισεν ἀκροβυστίας. Τοὺς πεμφθέντας ὑπὸ
τοῦ Σαούλ ἄγειν αὐτὸν ἐπ' ἀναιρέσει, προφητεύοντας
ἔβλεπεν αὐτοῦ τὴν βασιλείαν. Καὶ πάλιν τοὺς ἄλ
quæ sibi jussa fuerant fuisset dicto audiens, de
auferendo ei regno prælocutus est, quodque jam
alteri traditum fuerit, ipso adhuc superstite, ab
ipso Deo. Davidem filium Jess Bethlehenit in
regem ungit, Saule adhuc imperium obtinente, eique prædixit fore utique, ut Deo acceptus sit.
Cum senex esset, in suə civitate moritur, filios relinquens haud sane dignos qui illi succederent.
CAP. LXXIII.
Quænam sunt Davidis gesta, et
prodigia illius gratia perpetrata.
Unctus in regem perseveravit pascere paternos
greges, ignotus interim hominibus. Getthæum Goliath virum gigantem, qui adversus omnem Hebræurum exercitum inaniter efferebatur, profligavit
unius lapidis jactu. Leones interficit et ursos, suffocans eos suis manibus, dum proprium aggrediuntur gregem. Dæmonem turbantem Saul psallens a
divexando compescuit, Saulisque molestiam mitigavit. Decuplo majores laudes præ rege Saule sibi
esse debitas cum testatæ fuissent prophetantes in
choreis virgines, non ideo efferebatur encomiis:
quin apud regis invidiam offendit. luridentis,
eumque sæpe occidere annitentis manus effugit,
divina sibi opitulante providentia. Quæ sibi præstituta fuerant ob nuptias Melchol ex sævitate patris illius, centum præputia attulit. Eos, qui missi
fueraut a Saule ut adducerent eum quo interfici
posset, prophetantes vidit suum ipsius regnum.
voλους πεμφθέντας, τὰ αὐτὰ τοῖς προτέροις προφη- Rursumque alios, qui item missi fuerant, eadem
τεύοντας. Ἐπεὶ δὲ παρεγίνετο, μὴ πιστεύων τοῖς
ἀπαγγέλλουσι περὶ τῶν προφητευόντων, ὁ Σαούλ
ἀναίρεσιν αὐτοῦ δι᾿ ἑαυτοῦ ποιεῖσθαι βουλόμενος,
καὶ αὐτὸς ἐβλέπετο προφητεύων ασχημόνως τὴν τοῦ
Θεοῦ βασιλείαν· ἐξ ἑαυτοῦ γὰρ γενόμενος, καὶ
γυμνούμενος ἐν ὑπαίθρῳ, ταῦτα ἀγνοῶν ἀνεφθέγ
γετο. Φεύγων τὴν Σαούλ, εἰς τὴν ἱερατικὴν ἐπελθὼν
πόλιν, τὴν τοῦ Γολιάθ εκομίζετο μάχαιραν, τὴν ὑπ'
αὐτοῦ πρότερον ἀνατεθεῖσαν, καὶ τοὺς ἱεροὺς ἤσθιεν
ἅμα τοῖς αὐτῷ συνοῦσιν ἄρτους. Ὑφ' ἧς ειλήφει
κακοσχολῳ τοῦ πατρὸς γνώμῃ γυναικὸς πρὸς ἀναί
ρεσιν, ὑπὸ ταύτης διεσώζετο, διὰ θυρίδος αὐτὸν ἐκ
τῶν φονικῶν τοῦ πατρὸς χειρῶν εἰς φυγὴν ἐκπεμφάσης. Εἰς βασιλέα τῆς Γετθίνης ἐλθὼν Ἀγχους,
καὶ ἐπιγνωσθεὶς αὐτὸς ὢν ὁ τὸν Γολιάθ καταβαλών,
ἐπιληψίαν σοφισάμενος, καὶ διὰ ταύτην οἰκτισθεὶς,
ἀπελύετο τῆς ἀναιρέσεως.
Τοῦ Σαούλ διὰ τὴν αὐτοῦ δεξίωσιν ἀνελόντος τοὺς
εν ἱερεῖς, πεφευγότα τὸν ᾿Αβιάθαρ ὑποδέχεται, καὶ
αὐτὸς ἐν φυγαῖς διάγων, καὶ ἐν τοῖς δέουσιν ἱερω
μένων. Τοὺς ἐπιόντας πολεμίους τῷ λαῷ, ἐκδιωκό
μενος τῆς Ἰουδαίας, ἐπὶ ὧν ἐπολέμει, καὶ τοῖς
ἐκδιώκωσιν αὐτὸν ἔπεμπεν ἀφαιρούμενος ἀπὸ τῶν
πολεμίων ἐθνῶν τὰ σκύλα. Ἐπελθόντα τὸν Σαούλ
δεύτερον, οὐκ ἀνεῖλεν, ἀλλὰ καὶ σημεῖα τῆς ἐκδόσ
σεως αὐτοῦ, τῆ μὲν τὰ τῆς χλαμύδος κράσπεδα, πῆ
Forte τά
επήρετο.
cum prioribus prophetantes vidit. Cum autem advenisset, propterea quod its non credebat, quæ de
prophetantibus nuntiata fuerant, ipsemet Saul 10lens per se illum e medio tollere; ipse quoque
cretus est prophetans haud ita decore regnum Dei.
Extra se enim raptus, nudusque sub dio, hæc ignorans sermocinabatur. Saulem fugiens, veniens in
civitatem sacerdotalem, gestandum accepit gladium
Goliath, qui ab ipso prius dedicatus fuerat: sacros
itidem comedit panes cum iis qui secum aderant.
muliere quam acceperat ex malitiosa patris sententia, quo scilicet interficeretur, ab hac eadem
servatus est, dum illum per fenestram ex sanguinolentis patris manibus in fugam emisit. Ad Anchus
veniens regem Gettinæ, agnitusque quod is esset
qui Goliath profligaverat, epilepsiam simulans, ob
eamque in misericordia habitus, necem evasit.
Cum Saul, qui eum persequebatur, occidisset
CCCL sacerdotes, fugientem Abiatharum suscipit,
cum et ipse in fuga degeret, indigeretque iis qui
rem sibi sacram facerent. Hostes populum aggredientes, dum in Judæa vix quietus consistere posset, superveniens oppugnabat, et ad eos qui illum
persequebantur, spolia mittebat, quæ ab inimicis
gentibus detraxerat. Invadentem iterum Saulem
nequaquam interfecit: quin potius indicia dimisForte ἐπιών.
Распознавание текста
col. 77–78page 32 of 82
PG 106:77δὲ τὸ δόρυ καὶ τὸ νυκτιπότιον ἀφελόμενος ἀπεδίδου, δεικνὺς ὡς Θεὸν ἀναμένει τὸν ἀμυνόμενον, και περ λαβὼν παρ' αὐτοῦ τοῦ δύνασθαι τὴν ἐξουσίαν. Εν τοῖς ὄρεσι καὶ ταῖς ἐρημίαις κατὰ τὸν τῆς φυγῆς καιρὸν διάγων, φύλαξ ἐγίνετο τῶν ποιμνίων, καὶ τοῖς τὰ ποίμνια κεκτημένοις, ἦν καὶ τούτοις ἐπίσ κουρος. Ενυβρίσαντα τὸν Νάβαλ αὐτὸν ἐν καιρῷ τῆς κουρᾶς τῶν προβάτων, εὐλογίας ὑπὲρ τῆς φυλακής τῶν ποιμνίων αἰτήσαντα, τὴν ὕβριν οὐχ ὑποίσας, έμελλεν ἀναιρεῖν ὁρμήσας, εἰ μὴ σοφή τις ἡ τοῦ Νά βαλ γυνή ('Αβιγαία δὲ ἦν ὄνομα αὐτῇς ἀντιάσασα τοῖς δώροις αὐτὸν, καὶ προφητικοῖς ἐξευμένισε λό γοις. Ἐκδικείται πρὸς τοῦ Θεοῦ, τοῦ Νάβαλ τὴν ταχίστην ἀποθανόντος. Ανανήψας γὰρ οὗτος ἐκ τῆς μέθης, καὶ γνούς ἅπερ ἐνύβρισε, καὶ ὁ πάσχειν ἔμελλε, φόβῳ καταπλαγεὶς ἀπεθάνετο. Τὸν ᾿Αγχούς βουλόμενον ἔχειν αὐτὸν σύμμαχον ἐν τῷ κατὰ Σαούλ πολέμῳ, οὐκ εἴων οἱ τούτῳ προσήκοντες, και περ καὶ τοῦ Δαβὶδ βουλομένου. Αλλην καὶ νῦν ἐπ' αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ πρόνοιαν Καὶ γὰρ βουλομένου συμ μαχεῖν αὐτὸν τοῖς 'Αλλοφύλοις ἐπὶ τῇ τοῦ Σαούλ καὶ τοῦ Ἰωνάθαν ἀναιρέσει, ἀποπεμφθεὶς ὑπὸ τοῦ ἀγχοῦς, ἀπὸ τῆς πρὸς τὸν ἑαυτοῦ λαόν μάχης, ἔγνω τὰς τοῦ Ἰούδα πόλεις ὑπὸ Αμαληκιτῶν ἐσκυλεύ σθαι, καὶ καταδιώξας ἀναιρεῖ μὲν τοὺς πολεμίους, ἀποστέλλει τοῖς ἐσκυλευμένοις τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας καὶ τὰ τέκνα, καὶ προστάτης οὕτω καὶ κηδεμών ἀντὶ πολεμίου τοῖς οἰκείοις ἐγίνετο. Ἐνταῦθα νόμον ἔθετο, τὰ ἐκ πολεμίων σκύλα σκευοφύλαξι καὶ πολεμισταῖς ἐξ ἴσου δασμολογεῖσθαι, ἐπείπερ οἱ φαῦλοι τῶν μετ' αὐτοῦ καταδιωξάντων τους Αμαληκίτας, οὐκ ἐβούλοντο τῆς λείας ἀπονέμειν τοῖς δι' ἀρρωστίαν παραμεμενηκόσι τὴν τοῖς κοινοῖς ἐφοδίοις. Αποθανόντα τὸν Σαούλ ἐν τῇ πρὸς 'Αλλόφυλον Αγχούς μάχῃ, οὐχ ὡς πολέμιος ήκουσε πεσόντα, ὡς δὲ γνήσιον ἐθρήνησε, καὶ κηδεμόνα, καὶ τὸν ἐπι τάφιον αὐτῷ τε καὶ τῷ υἱῷ συνέγραψεν ὕμνον. Τον δὲ κομίσαντα τὰ βασιλέως τοῦ Σαούλ σημεῖα, καὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτοῦ μηνύσαντα, καὶ δὴ πρὸς χάριν αὐτοῦ δεδρακέναι τι εἰς αὐτὸν φήσαντα, καὶ ὡς εὐαγγέλιον αὐτῷ παραγεγονέναι δόξαντα, ὡς κακὸν ἄγγελον ἀνεῖλε. Τρίτον εἰς βασιλείαν χρίεται. Πρότερον μὲν ἀπὸ τοῦ ἱερέως Σαμουήλ εἰς τὴν ἑαυτοῦ οἰκίαν τὴν Βη θλεέμ· δεύτερον ἀπὸ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ δήμου, καὶ τρίο έλαβεν, αὐτοῦ, δέ. Τὴν τον ἀπὸ παντὸς ὁμοῦ τοῦ λεών εἰς ἣν διέτριβε πόλιν, τὴν Χεβρών. Τοὺς τὰ λείψανα τοῦ Σαούλ καὶ τοῦ υἱέως περιστείλαντας· ἀπὸ δὲ πόλεως ἦσαν Ἰαδῆς οὕτω καλουμένης· καλέσας, μεγαλοπρεπώς ἠγάσθη, καὶ ἠξίωσεν εὐλογίας. Επ' ἐχθροῖς οὐχ ἦσθη πώποτε ἀναιρουμένοις. Καὶ γὰρ τοὺς ἀνελόντας τὸν τοῦ Σαούλ υἱὸν Μεμφιβοσθε, παρά τισι τιμώμενον, καὶ τὴν τοῦ πατρὸς ἀρχὴν, ὡς ὀφειλομένην αὐτῷ, δεῖν ὑπ' αὐτοῦ κατέχεσθαι βουλόμενος εὐάγγελον. λεώ. βουλομένοις.
JOSEPPI
sionis ejus, modo chlamydis fimbriam, modo hastam
et quod abstulerat nocturnum poculum, reddebat;
ostendens manere se Deum vindicem, tametsi accepisset ab eo id præstandi facultatem. In montibus
et desertis tempore fugæ degens, custodem agebat
gregum, iisque etiam qui greges possidebant, defensorem se præbcbat. Convicianten Nabalum, dum
ab eo tempore tonsuræ ovium munuscula ob custodiam gregum postularet, nec contumeliam pati
æquo animo potuisset, jamjam interfecturus properabat, hisi sapiens quædam Nabalis uxor, cui
nomen Abigæa erat, cum muneribus ei occurrens,
propheticis leniisset sermonibus. Vindex ejus fuit
Deus: Nabal quippe citissime moritur. Cum enim
is jam crapulam obdormivisset, agnovissetque qua
cuin affecisset contumelia, et quæ passurus erat,
metu perculsus obiit. Cum Anchus vellet illum habere socium in bello adversus Saulem, non siverunt
id sui, quamvis id quoque David vellet. Aliam et
hic ab ipso Deo opem tulit. Cum enim vellet ipse
pugnare cum Philisthæis quo prælio Saul ac Jona -
thas casuri essent, dimissus ab Anchus ex pugna
adversus populum suum, intellexit civitates Juda ab
Amalecitis spoliari. Itaque eos insecutus tollit e
medio adversarios, ac remittit iis qui spoliati fuerant suas eorum uxores ac liberos, sicque dux et
propugnator pro inimico factus est suis. Hinc legem tulit, hostium spolia impedimentorum custodibus et belligerantibus ex æquo distribuenda,
quandoquidem mali quidam homines qui cum illo
Amalecitas fuerant insecuti, nolebant prædæ partem facere iis, qui ob debilitatem virium ad communia impedimenta remanserant. Mortuum Saul in
pugna adversus Anchus Philisthæum, non tanquam
bostis cecidisse audivit, sed ut germanum lamentatus est curatoremque, ac emortualem tam pro
illo quam pro filio hymnum conscripsit. Eum porro
qui afferebat regis Saul insignia, et de nece illius
certiorem faciebat, imo vero in gratiam illius
egisse quid contra illum dictitabat, ac quasi bonus
nuntius ad eum ventitare videbatur, ceu malum
nuntium interfecit.
δὲ τὸ δόρυ καὶ τὸ νυκτιπότιον ἀφελόμενος ἀπεδίδου,
δεικνὺς ὡς Θεὸν ἀναμένει τὸν ἀμυνόμενον, και περ
λαβὼν παρ' αὐτοῦ τοῦ δύνασθαι τὴν ἐξουσίαν. Εν
τοῖς ὄρεσι καὶ ταῖς ἐρημίαις κατὰ τὸν τῆς φυγῆς
καιρὸν διάγων, φύλαξ ἐγίνετο τῶν ποιμνίων, καὶ
τοῖς τὰ ποίμνια κεκτημένοις, ἦν καὶ τούτοις ἐπίσ
κουρος. Ενυβρίσαντα τὸν Νάβαλ αὐτὸν ἐν καιρῷ τῆς
κουρᾶς τῶν προβάτων, εὐλογίας ὑπὲρ τῆς φυλακής
τῶν ποιμνίων αἰτήσαντα, τὴν ὕβριν οὐχ ὑποίσας,
έμελλεν ἀναιρεῖν ὁρμήσας, εἰ μὴ σοφή τις ἡ τοῦ Νά
βαλ γυνή ('Αβιγαία δὲ ἦν ὄνομα αὐτῇς ἀντιάσασα
τοῖς δώροις αὐτὸν, καὶ προφητικοῖς ἐξευμένισε λόγοις. Ἐκδικείται πρὸς τοῦ Θεοῦ, τοῦ Νάβαλ τὴν
ταχίστην ἀποθανόντος. Ανανήψας γὰρ οὗτος ἐκ τῆς
μέθης, καὶ γνούς ἅπερ ἐνύβρισε, καὶ ὁ πάσχειν
ἔμελλε, φόβῳ καταπλαγεὶς ἀπεθάνετο. Τὸν ᾿Αγχούς
βουλόμενον ἔχειν αὐτὸν σύμμαχον ἐν τῷ κατὰ Σαούλ
πολέμῳ, οὐκ εἴων οἱ τούτῳ προσήκοντες, και περ
καὶ τοῦ Δαβὶδ βουλομένου. Αλλην καὶ νῦν ἐπ' αὐτοῦ
τοῦ Θεοῦ πρόνοιαν Καὶ γὰρ βουλομένου συμ
μαχεῖν αὐτὸν τοῖς 'Αλλοφύλοις ἐπὶ τῇ τοῦ Σαούλ
καὶ τοῦ Ἰωνάθαν ἀναιρέσει, ἀποπεμφθεὶς ὑπὸ τοῦ
ἀγχοῦς, ἀπὸ τῆς πρὸς τὸν ἑαυτοῦ λαόν μάχης, ἔγνω
τὰς τοῦ Ἰούδα πόλεις ὑπὸ Αμαληκιτῶν ἐσκυλεύ
σθαι, καὶ καταδιώξας ἀναιρεῖ μὲν τοὺς πολεμίους,
ἀποστέλλει τοῖς ἐσκυλευμένοις τὰς ἑαυτῶν γυναί
κας καὶ τὰ τέκνα, καὶ προστάτης οὕτω καὶ κηδεμών
ἀντὶ πολεμίου τοῖς οἰκείοις ἐγίνετο. Ἐνταῦθα νόμον
ἔθετο, τὰ ἐκ πολεμίων σκύλα σκευοφύλαξι καὶ πολε
μισταῖς ἐξ ἴσου δασμολογεῖσθαι, ἐπείπερ οἱ φαῦλοι
τῶν μετ' αὐτοῦ καταδιωξάντων τους Αμαληκίτας,
οὐκ ἐβούλοντο τῆς λείας ἀπονέμειν τοῖς δι' ἀρρωστίαν
παραμεμενηκόσι τὴν τοῖς κοινοῖς ἐφοδίοις.
Αποθανόντα τὸν Σαούλ ἐν τῇ πρὸς 'Αλλόφυλον
Αγχούς μάχῃ, οὐχ ὡς πολέμιος ήκουσε πεσόντα,
ὡς δὲ γνήσιον ἐθρήνησε, καὶ κηδεμόνα, καὶ τὸν ἐπι
τάφιον αὐτῷ τε καὶ τῷ υἱῷ συνέγραψεν ὕμνον. Τον
δὲ κομίσαντα τὰ βασιλέως τοῦ Σαούλ σημεῖα, καὶ τὴν
ἀναίρεσιν αὐτοῦ μηνύσαντα, καὶ δὴ πρὸς χάριν αὐτοῦ
δεδρακέναι τι εἰς αὐτὸν φήσαντα, καὶ ὡς εὐαγγέ
λιον αὐτῷ παραγεγονέναι δόξαντα, ὡς κακὸν
ἄγγελον ἀνεῖλε.
Τρίτον εἰς βασιλείαν χρίεται. Πρότερον μὲν ἀπὸ
τοῦ ἱερέως Σαμουήλ εἰς τὴν ἑαυτοῦ οἰκίαν τὴν ΒηTer in regem ungitur. Semel quidem a sacerdote
Samuel in Bethlehem patria ejus. Iterum ab Judaico
populo, ac tertio ab universo simul populo, Che- θλεέμ· δεύτερον ἀπὸ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ δήμου, καὶ τρίο
brone ubi degebat. Eos qui reliquias Saul ac filii
`ejus composuerunt; erant porro bi de Jabes sic
dicta civitate; accersens, etiam atque etiam admiratus, maguis eos benedictionibus cumulavit. De
hostibus interfectis nunquam gavisus est. Eos enim
qui interfecerant Saulis filium Memphibostbe, qui
apud quosdam in honore erat, patriumque regnum,
quippe illi debitum, oportere ab illo teneri volebaut; non modo acceptos non habuit, quin potius
Deest έλαβεν, vel quid simile, fortasse errore
typogr.
Forte αὐτοῦ, hic quoque errore typogr.
Addle δέ.
Τὴν videtur redundare.
τον ἀπὸ παντὸς ὁμοῦ τοῦ λεών εἰς ἣν διέτριβε
πόλιν, τὴν Χεβρών. Τοὺς τὰ λείψανα τοῦ Σαούλ καὶ
τοῦ υἱέως περιστείλαντας· ἀπὸ δὲ πόλεως ἦσαν
Ἰαδῆς οὕτω καλουμένης· καλέσας, μεγαλοπρεπώς
ἠγάσθη, καὶ ἠξίωσεν εὐλογίας. Επ' ἐχθροῖς οὐχ
ἦσθη πώποτε ἀναιρουμένοις. Καὶ γὰρ τοὺς ἀνελόντας
τὸν τοῦ Σαούλ υἱὸν Μεμφιβοσθε, παρά τισι τιμώμε
νον, καὶ τὴν τοῦ πατρὸς ἀρχὴν, ὡς ὀφειλομένην
αὐτῷ, δεῖν ὑπ' αὐτοῦ κατέχεσθαι βουλόμενος
Forte εὐάγγελον.
Potius λεώ. Hæc et sequentes quædam voces
Josepho inusitatæ, suadent aliena mañu suppletum
fuisse hoc caput.
Lege βουλομένοις.
Распознавание текста
Chapter LXXIIICaput LXXIII
col. 79–80page 33 of 82
PG 106:79εὐ μόνον οὐκ ἀπεδέξατο, ἀλλὰ καὶ τισάμενος, ἀν εσκολοπισμένα παντὶ τῷ λαῷ τὰ σώματα αὐτῶν περὶ τὰς λεωφόρους ἀπεδείξατο. Ἐμίσει καὶ τοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ δοκοῦντάς τι δρᾷν τῶν οὐκ ὀφειλόντων διδόναι δίκας. Τὸν Ἰωάβ γοῦν στρατηγὸν αὐτοῦ γε γονότα, ἀποκτείναντα τὸν τοῦ Μεμφιβοσθοῦ στρατο ηγήν, Αθηννὴρ δὲ ἦν ὄνομα τούτῳ, τοσοῦτον ἀπο εστράφη, ὡς καὶ ἐν τοῖς ἐχθροῖς ἀριθμεῖν, καὶ φυ λάττειν αὐτῷ τὴν ὑπὲρ τοῦ κακῶς ἀναιρουμένου οὐκ ἀνεκδίκητον δίκην. Ενεκα τῶν ἀκροβυστιῶν, Αγάγετο γυναίκα τὴν Μελχόλ, ἣν παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκδοθεῖσαν ἑτέρῳ τινὶ τῷ Φαλτίᾳ, ταύτην ἀνειλήφει ἀπολαβὼν τὴν βασιλείαν, οὔτε τὸν Φαλτίαν ἀδικεῖν, ούτε μοιχαλίδα τὴν Μελχόλ γεγονέναι λογισάμενος. Τῆς ψυχῆς οἰκεῖα δείγματα ἔχοντας σώματα τοὺς Ιεβουσαίους· χωλοὶ γὰρ ἐτύγχανον καὶ τυφλοὶ πάνε τες· εἴργειν αὐτῷ πειρωμένους τὴν εἰς τὴν πόλιν εἴσοδον, κατασχὼν τὴν πόλιν, τὴν ἀναίρεσιν δὲ μὴ ὢν εἰργάσατο. Τὰ ἐπικείμενα τῷ λαῷ πολεμικὰ ἔθνη, καὶ τοὺς περιοίκους ἐχθροὺς τοῦ λαοῦ, τοὺς Αλλοφύλους, Μωαβίτας τε καὶ Σύρους, καὶ μὴν Αμμανίτας και Αμαληκίτας καθελὼν τῆς οἰκείας κατὰ τοῦ λαοῦ δυναστείας, ὑποφόρους αὐτῷ πεποίηται, καὶ τὸν ἑαυτοῦ λαὸν τὸν Ἰσραὴλ, ἀνειμένον ἐκ τῶν πάλαι πολεμίων, καὶ φοβερὸν ἅπασι τοῖς ἔθνεσι κατεστήσατο. Τὴν ἱερὰν κιβωτόν, τὴν ύπαιθρον καὶ ἀσκήνητον ἔτι οὖσαν, εἰς τὴν ἑαυτοῦ πόλιν μετὰ δημοτελούς ἀνήγαγεν εὐωχίας, καὶ αὐτὸς τοῖς χορεύουσιν ἐπὶ τῇ ταύτης ἐπανόδῳ συσκιρτῶν, ἐπὶ Θεοῦ δόξῃ τὴν βασι λέως ἀξίαν ἀποτιθέμενος, τὴν δὲ ἰδιώτου περιχαρειαν προαιρούμενος. Βουληθείς ναὸν οἰκοδομῆσαι τῷ Θεῷ, διὰ τοῦ προφήτου Νάθαν εκωλύετο, διδασκόμενος, τὸν ἐν πολέμοις κεκμηκότα μὴ δεῖν τέμενος ἱερωσύνης παριστᾷν, τῷ δ' ἐξ αὐτοῦ φύντι παρέχειν τὸν Θεὸν εἰρηναίαν τὴν βασιλείαν, καὶ τὴν τοῦ ναοῦ κατασκευὴν ὁ προφήτης υπισχνείτο. Καταφονού μενον ἐπιγνοὺς τὸ τοῦ Σαούλ γένος, διὰ τὴν περὶ αὐτὸν εὐλάβειαν τε καὶ τιμὴν ἐπιζητεῖσθαι κελεύει τοὺς ἐκείνῳ προσήκοντας, ὅπως αὐτοὺς ἀξιώσῃ τις μῆς τε καὶ εὐνοίας. Καὶ δὴ μηνυθέντος αὐτῷ παιδὸς Ιωνάθαν (Μεμφιβάαλ δὲ ἦν ὄνομα αὐτῷ, ὃς καὶ τοὺς πόδας πληγείς πεπήρωτο, περιλελειμμένου τινός, φιλοφρονεῖται αὐτὸν, καὶ ἐμπέστιον εἶχε, καὶ τὴν οὐσίαν ἅπασαν αὐτῷ δίδωσι τὴν Σαούλ, ἐπίτροπον αὐτῷ τοὺς πάντων ὁμοῦ τῶν πραγμάτων, Σιβαν ὀνόματι, δοῦλον αὐτῷ πατρῷον γεγενημένον. Οὕτως ἦν καὶ περὶ τοὺς οἰχομένους ὁσιώτατος. Ὁ τῶν Αμμανιτών βασιλεύς, φεύγοντα δεξιωσάμενος αυ τῶν, ἐν τοῖς φίλοις ἠριθμεῖτο· ἐπειδὴ τεθνήκει, την ἐκείνου μνήμην τιμῶν, ἀπέστειλεν ἐπὶ τὸν τούτου παίδα Ανανὸν τοὺς παρακαλέσοντας, διάδοχον αὐτὸν τῆς πατρικῆς φιλίας είναι βουλόμενος. Ὁ δὲ, ὡς κατασκόπους αὐτοῦ τῆς βασιλείας τοὺς ἐπὶ τὴν παρά κλησιν ἐπεσταλμένους νομίσας, ξυρεῖ τοὺς πώγωνας δὲ
davera universo populo in publicis viis conspicienda proposuit. Prosequebatur odio eos quoque,
qui in gratiam ejus videbantur fecisse aliquid ex
iis, quæ luendæ pœnæ obnoxia (minus videbantur.
Joab itaque ducem suum, qui Memphibosthi quemdam ducem interfecerat, cui nomen erat Abenner,
usque adeo aversatus est, ut et inter hostes censeret, reservaretque illi haud inultam vindictam
ejus, quem male interfecerat. In gratiam preputiorum 31
uxorem acceperat Melchol: quam a
patre alteri clocatam cuidam Plalliæ, consecutus
regnum recepit; nequaquam ratus aut Phaltiam
inique egisse, aut Melchiol fuisse mocham. Jebusæos qui animi sui indices habebant corpora propria (claudi enim erant et cæci omnes) cum vellent eniti, ut eum introitu urbis arcerent, capta civitate interfecit, cum ipse hujusmodi non esset.
Imminentes populo belligeras gentes, ac circumpositos populi hostes, Philisthmos, Moabitas, Syros, atque etiam Ammanitas et Amalecitas, spolians suo in populum principatu, tributarios sibi
effecit, suumque populum Israel quietum a veteribus inimicis, atque etiam terribilem omnibus
gentibus reddidit.
εὐ μόνον οὐκ ἀπεδέξατο, ἀλλὰ καὶ τισάμενος, ἀν- in eos animadvertens, patibulis sumixa eorum ca
εσκολοπισμένα παντὶ τῷ λαῷ τὰ σώματα αὐτῶν
περὶ τὰς λεωφόρους ἀπεδείξατο. Ἐμίσει καὶ τοὺς
ὑπὲρ αὐτοῦ δοκοῦντάς τι δρᾷν τῶν οὐκ ὀφειλόντων
διδόναι δίκας. Τὸν Ἰωάβ γοῦν στρατηγὸν αὐτοῦ γεγονότα, ἀποκτείναντα τὸν τοῦ Μεμφιβοσθοῦ στρατο
ηγήν, Αθηννὴρ δὲ ἦν ὄνομα τούτῳ, τοσοῦτον ἀπο
εστράφη, ὡς καὶ ἐν τοῖς ἐχθροῖς ἀριθμεῖν, καὶ φυλάττειν αὐτῷ τὴν ὑπὲρ τοῦ κακῶς ἀναιρουμένου
οὐκ ἀνεκδίκητον δίκην. Ενεκα τῶν ἀκροβυστιῶν,
Αγάγετο γυναίκα τὴν Μελχόλ, ἣν παρὰ τοῦ πατρὸς
ἐκδοθεῖσαν ἑτέρῳ τινὶ τῷ Φαλτίᾳ, ταύτην ἀνειλήφει
ἀπολαβὼν τὴν βασιλείαν, οὔτε τὸν Φαλτίαν ἀδικεῖν,
ούτε μοιχαλίδα τὴν Μελχόλ γεγονέναι λογισάμενος.
Τῆς ψυχῆς οἰκεῖα δείγματα ἔχοντας σώματα τοὺς
Ιεβουσαίους· χωλοὶ γὰρ ἐτύγχανον καὶ τυφλοὶ πάνε
τες· εἴργειν αὐτῷ πειρωμένους τὴν εἰς τὴν πόλιν
εἴσοδον, κατασχὼν τὴν πόλιν, τὴν ἀναίρεσιν δὲ
μὴ ὢν εἰργάσατο. Τὰ ἐπικείμενα τῷ λαῷ πολεμικὰ
ἔθνη, καὶ τοὺς περιοίκους ἐχθροὺς τοῦ λαοῦ, τοὺς
Αλλοφύλους, Μωαβίτας τε καὶ Σύρους, καὶ μὴν
Αμμανίτας και Αμαληκίτας καθελὼν τῆς οἰκείας
κατὰ τοῦ λαοῦ δυναστείας, ὑποφόρους αὐτῷ πεποίηται, καὶ τὸν ἑαυτοῦ λαὸν τὸν Ἰσραὴλ, ἀνειμένον ἐκ
τῶν πάλαι πολεμίων, καὶ φοβερὸν ἅπασι τοῖς ἔθνεσι
κατεστήσατο.
Arcam sacram quæ adhuc sub dio erat et sine
tabernaculo, in suam civitatem cumn totius populi
tripudio deduxit, ipsemet cum choreas agentibus
c ob ejus deductionem sinul subsiliens, pro Dei gloria regis gloriam deponens, quin et privati homiinis gaudium amplexatus. Cum vellet templum
exædificare Deo, per prophetam Nathan prohibitus
est, edoctus, eum qui bellis defatigatus fuerat, non
oportere sanctitatis templum erigere: filio vero
illius concessurum Deum regnum pacificum simulque templi constructionem, pollicitus est propheta.
Interfectum intelligens Saulis genus, qua erat erga
illum reverentia et honore affectus, quærendos jubet si qui illum contingerent, quo eos honore prosequi posset et benevolentia. Ac sane cum ipsi indicatum fuisset, superesse quempiam filium Jonathæ, cui nomen Memphibaal, qui et pedibus laborans
eluxatus erat; festive illum humaniterque suscipit,
et commensalem habuit, ac substantiam universam
ei reddit quæ Saulis fuerat, curatorem illi assignans
cunctarum simul rerum Siban nomine, qui sub
parente ejus servus illius fuerat. Tanta erat etiam
in mortuos pietate. Ammanitarum rex, qui fugien -
tem illum comiter susceperat, inter illius amicos
censebatur. Postquam mortuus est, illius veneratus memoriam, misit ad ejus filium Ananum qui
eum consolarentur, cupiens paternæ illum esse
amicitiæ successorem. At ille, ceu exploratores
regni sui arbitratus homines qui pro consolatione
Τὴν ἱερὰν κιβωτόν, τὴν ύπαιθρον καὶ ἀσκήνητον
ἔτι οὖσαν, εἰς τὴν ἑαυτοῦ πόλιν μετὰ δημοτελούς
ἀνήγαγεν εὐωχίας, καὶ αὐτὸς τοῖς χορεύουσιν ἐπὶ τῇ
ταύτης ἐπανόδῳ συσκιρτῶν, ἐπὶ Θεοῦ δόξῃ τὴν βασιλέως ἀξίαν ἀποτιθέμενος, τὴν δὲ ἰδιώτου περιχαρειαν
προαιρούμενος. Βουληθείς ναὸν οἰκοδομῆσαι τῷ
Θεῷ, διὰ τοῦ προφήτου Νάθαν εκωλύετο, διδασκό
μενος, τὸν ἐν πολέμοις κεκμηκότα μὴ δεῖν τέμενος
ἱερωσύνης παριστᾷν, τῷ δ' ἐξ αὐτοῦ φύντι παρέχειν
τὸν Θεὸν εἰρηναίαν τὴν βασιλείαν, καὶ τὴν τοῦ ναοῦ
κατασκευὴν ὁ προφήτης υπισχνείτο. Καταφονούμενον ἐπιγνοὺς τὸ τοῦ Σαούλ γένος, διὰ τὴν περὶ
αὐτὸν εὐλάβειαν τε καὶ τιμὴν ἐπιζητεῖσθαι κελεύει
τοὺς ἐκείνῳ προσήκοντας, ὅπως αὐτοὺς ἀξιώσῃ τις
μῆς τε καὶ εὐνοίας. Καὶ δὴ μηνυθέντος αὐτῷ παιδὸς
Ιωνάθαν (Μεμφιβάαλ δὲ ἦν ὄνομα αὐτῷ, ὃς καὶ τοὺς
πόδας πληγείς πεπήρωτο, περιλελειμμένου τινός,
φιλοφρονεῖται αὐτὸν, καὶ ἐμπέστιον εἶχε, καὶ τὴν
οὐσίαν ἅπασαν αὐτῷ δίδωσι τὴν Σαούλ, ἐπίτροπον
αὐτῷ τοὺς πάντων ὁμοῦ τῶν πραγμάτων, Σιβαν
ὀνόματι, δοῦλον αὐτῷ πατρῷον γεγενημένον. Οὕτως
ἦν καὶ περὶ τοὺς οἰχομένους ὁσιώτατος. Ὁ τῶν
Αμμανιτών βασιλεύς, φεύγοντα δεξιωσάμενος αυ
τῶν, ἐν τοῖς φίλοις ἠριθμεῖτο· ἐπειδὴ τεθνήκει, την
ἐκείνου μνήμην τιμῶν, ἀπέστειλεν ἐπὶ τὸν τούτου
παίδα Ανανὸν τοὺς παρακαλέσοντας, διάδοχον αὐτὸν
τῆς πατρικῆς φιλίας είναι βουλόμενος. Ὁ δὲ, ὡς
κατασκόπους αὐτοῦ τῆς βασιλείας τοὺς ἐπὶ τὴν παράκλησιν ἐπεσταλμένους νομίσας, ξυρεῖ τοὺς πώγωνας
** || Reg. 111, 28.
Videtur δὲ abus 'arc, aut certe locus aliquanto defcere.
Распознавание текста
col. 81–82page 34 of 82
PG 106:81αὐτῶν, καὶ τὰς χλαμύδας ἀποτέμνει. Γνοὺς δὲ ὁ Δαβίδ τὴν ἄφρονα τούτου πρᾶξιν, τοὺς μὲν οἰκείους κατὰ χώραν μένειν ἐκέλευσεν, ἄχρι τῆς τῶν τριχῶν ἀναφύσεως, τὸν δὲ ᾿Ανανὸν πρὸς τῇ πονηρᾷ πράξει ἐκπολεμεῖν αὐτῷ παρεσκευασμένον κατεπόρθησε διά τοῦ στρατηγοῦ Ἰωάβ, σὺν ἑτέροις πέντε βασιλεῦσιν, οὖς ὁ ᾿Ανανὸς συμμάχους συνεπηγάγετο. Περιπεσών ἁμαρτάδι πικρῶς ἐδάκρυσε, καὶ περὶ συγγνώμης ἱκέτευε τὸν Θεὸν εὐθύμως. Γυναῖκα γὰρ θεασάμενος εὐπρεπῆ τὴν Βηθσαβεέ, ταύτην οἴκαδε καλέσας ἐκτήσατο. ὡς δὲ ἑαυτὴν ἔγνω γενομένην ἐγκύμονα, δηλοῖ τῷ Δαβὶδ ὅπερ ἐπεγνώκει, καὶ δὴ μηχανώμενος τὸν ἄνδρα τὸν αὐτῆς διαλαθεῖν τὴν αὑ τοῦ τε καὶ τῆς αὐτοῦ γυναικός συνουσίαν, κατα πέμπεται τοῦτον ἀπὸ τοῦ στρατοπέδου· καὶ γὰρ ἦν ἀνδρεῖός τε καὶ εὔνους στρατιώτης. Ὡς δὲ ἀφο ικόμενος εγνώρισε τῷ βασιλεῖ, καὶ εἶπεν ἕκαστα τὰ κατὰ τὴν παράταξιν τοῦ πολέμου δεδρασμένα, εἰς τὴν ἑαυτοῦ οἰκίαν ἀπιέναι προσετάττετο. Ο δὲ οὐκ ἀπῄει· στρατιώτης γὰρ ἦν ἀνδρεῖος· ἀλλ᾽ ἔμεινεν ἐπὶ τῆς παρατάξεως, λογισάμενος ἔτι μένειν ὡπλισμένος υπαίθριος. Ἐπεὶ δὲ τοῦτο τῷ βασιλεῖ ἀνηγε γέλθη, ἔγνω μηχαναῖς καταβαλεῖν τὴν τοῦ Οὐρίου (καὶ γὰρ οὕτως ἐκικλήσκετο) προβεβλημένην ἀνδρίαν. Οὕτω γοῦν λογισάμενος, γράφει τῷ τοῦ πολέμου στρατηγῷ μετιέναι τὸν Οὐρίαν κἀκεῖ [ κακῇ] τέχνῃ χρησάμενον. Καὶ γενομένου τούτου, ἔλεγχος αὐτῷ τῆς ἐναγούς πλημμελείας Νάθαν ὁ προφήτης απο στέλλεται. Ως δὲ ἔγνω μὴ δεδυνῆσθαι κρύπτειν τὸν Αι πατραλίαν. Θεὸν τὸ μεμηχανημένον, καταθρηνεῖ καὶ κατολοφύρεται τὴν δεινὴν αὐτοῦ πράξιν, καὶ πικρὸν σχετλιάσας τὸν οἶκτον ἐξῃτεῖτο, ὃν περ ὁ προφήτης αὐτῷ πάλιν ἐλθὼν ἔφη δεδόσθαι, δι᾿ ἧσπερ ἐπιούσης αὐτῷ ἐκδέξεται δίκης. Ἐπὶ δὲ ταύτῃ τῇ πλημμελείᾳ άσχετα δεινὰ κατὰ πάσης αὐτοῦ τῆς οἰκίας, καθώς ημάρτησε [πέπονθεν]· ἠράσθη γὰρ Ἀμνὼν ὁ υἱὸς αὐτοῦ τῆς πρὸς πατρὸς ἀδελφῆς αὐτοῦ Θάμαρ, καὶ τυχών ἧς ἤρα, πλεῖον οὗπερ αὐτῆς ἤρα παραυτίκα ἐμίσησεν. ᾿Αναιρεῖ δὲ τοῦτον τὸν ᾿Αμνών Ἀβεσσαλὼμ, ὁ καὶ πρὸς μητρὸς ἀδελφὸς τῆς Θάμαρ γεγε νημένος, τὴν αἰσχρῶς διύβρισμένην διεκδικεῖν βου λευσάμενος. Επανίσταται δὲ ὁ τοῦ ἀδελφοῦ φονεὺς ᾿Αβεσσαλώμ καὶ αὐτῷ τῷ πατρὶ καὶ πληροί λύθρων τὴν τοῦ πατρὸς ὅλην οἰκίαν. Ὁ δὲ μὴ φέρων υἱὸν πρὸς μάχην ἀκροβολίζειν, καὶ νικᾷν ἥττης οὐκ ἐλάσ σονα νίκην, ἀπανίσταται τῆς βασιλικῆς αὐτοῦ οἰκίας, ἀποδιδράσκων ἐπὶ τὴν ἔρημον· καὶ ὑπέφερεν οὐ μό νον ἅπερ ἔφερεν ἑαυτῷ γυμνόπους βαδίζων καὶ ἀλύων ἄχθη, ἀλλὰ καὶ ὑβριζόμενος ἀπὸ Σεμεν τινος οἰκέτου τοῦ Σαούλ γεγονότος, κόνιν καταπάσσοντος αὐτὸν, καὶ χέρμασι κατακοντίζοντος καὶ λοιδορο μένου. Αλλ' οὐκ ἠμύνετο τὸν κακόστομον, καίπερ δυνάμενος διὰ τῶν ἑπομένων· ἐλογίζετο δὲ ταῦτα ταῖς οἰκείαις προσήκειν ἁμαρτάσιν. Επιτείνων δὲ ὁ ᾿Αβεσσαλώμ τὴν αὐτοῦ πατρολῷον πράξιν, τολμᾷ καὶ τὰς τοῦ πατρὸς διαφθείρειν ἐν ὑπαίθρῳ
JOSEPPI
missi fuerant, radit eorum barbas, et chlamydas αὐτῶν, καὶ τὰς χλαμύδας ἀποτέμνει. Γνοὺς δὲ ὁ Δαβίδ
exscindit. Cum cognovisset David stultum adeo facinus; suos quidem ubi degebant subsistere præcepit, donec pili renascerentur, 'Ananum vero qui præter pessimum sce us pugnare adversus eumn paralus
erat, profligavit per ducem suum Joab una cum
aliis quinque regibus, quos Ananus socios belli
secum adduxerat.
τὴν ἄφρονα τούτου πρᾶξιν, τοὺς μὲν οἰκείους κατὰ
χώραν μένειν ἐκέλευσεν, ἄχρι τῆς τῶν τριχῶν
ἀναφύσεως, τὸν δὲ ᾿Ανανὸν πρὸς τῇ πονηρᾷ πράξει
ἐκπολεμεῖν αὐτῷ παρεσκευασμένον κατεπόρθησε διά
τοῦ στρατηγοῦ Ἰωάβ, σὺν ἑτέροις πέντε βασιλεῦσιν,
οὖς ὁ ᾿Ανανὸς συμμάχους συνεπηγάγετο.
Περιπεσών ἁμαρτάδι πικρῶς ἐδάκρυσε, καὶ περὶ
συγγνώμης ἱκέτευε τὸν Θεὸν εὐθύμως. Γυναῖκα γὰρ
θεασάμενος εὐπρεπῆ τὴν Βηθσαβεέ, ταύτην οἴκαδε
καλέσας ἐκτήσατο. ὡς δὲ ἑαυτὴν ἔγνω γενομένην
ἐγκύμονα, δηλοῖ τῷ Δαβὶδ ὅπερ ἐπεγνώκει, καὶ δὴ
μηχανώμενος τὸν ἄνδρα τὸν αὐτῆς διαλαθεῖν τὴν αὑτοῦ τε καὶ τῆς αὐτοῦ γυναικός συνουσίαν, καταπέμπεται τοῦτον ἀπὸ τοῦ στρατοπέδου· καὶ γὰρ
ἦν ἀνδρεῖός τε καὶ εὔνους στρατιώτης. Ὡς δὲ ἀφο
ικόμενος εγνώρισε τῷ βασιλεῖ, καὶ εἶπεν ἕκαστα τὰ
κατὰ τὴν παράταξιν τοῦ πολέμου δεδρασμένα, εἰς
τὴν ἑαυτοῦ οἰκίαν ἀπιέναι προσετάττετο. Ο δὲ οὐκ
ἀπῄει· στρατιώτης γὰρ ἦν ἀνδρεῖος· ἀλλ᾽ ἔμεινεν
ἐπὶ τῆς παρατάξεως, λογισάμενος ἔτι μένειν ώπλι
σμένος υπαίθριος. Ἐπεὶ δὲ τοῦτο τῷ βασιλεῖ ἀνηγε
γέλθη, ἔγνω μηχαναῖς καταβαλεῖν τὴν τοῦ Οὐρίου
(καὶ γὰρ οὕτως ἐκικλήσκετο) προβεβλημένην ἀνδρίαν.
Οὕτω γοῦν λογισάμενος, γράφει τῷ τοῦ πολέμου
στρατηγῷ μετιέναι τὸν Οὐρίαν κἀκεῖ [ κακῇ] τέχνῃ
χρησάμενον. Καὶ γενομένου τούτου, ἔλεγχος αὐτῷ
τῆς ἐναγούς πλημμελείας Νάθαν ὁ προφήτης απο
Cum in peccatum incidisset, Alevit amare, atque
ex.animo Deum veniam rogavit. Cum enim mulierem fuisset conspicatus pulcherrimam Belhsabee,
cum hac domum vocata rem habuit. Quæ ubi animadvertisset se uterum ferre, quod cognoverat notum facit Davidi. Ille omnem lapidem movens quo
maritum ejus lateret suum ac uxoris illius concubitum, hunc ab exercitu revocat astu; erat quippe "
vir fortis et miles benevolus. Postquam advenit ac
regem certiorem fecit, enarratis omnibus quæ
circa belli aciem gesta fuerant, mandatum accipit
abeundi in domum suam. At ille non abivit; erat
enim miles fortis: sed mansit velut in acie, ratus
adhuc se permanere armatum sub dio. Quod ubi
renuntiatum est regi, statuit arte proligare Uriæ
(hoc namque viro nomen erat) objectam sibi fortitudinem. Hæc animo versans, scribit ad belli imperatorem, ut malis artibus usus Uriam perderet.
Ubi id contigit, redargutor ad eum impii facinoris
Nathan propheta miuitur. At ille cum animadver
tisset haud potuisse latere Deum quod artificiose
allelaverat, deplorat et amare deflet sceleratum c στέλλεται. Ως δὲ ἔγνω μὴ δεδυνῆσθαι κρύπτειν τὸν
facinus suum, atque acriter doleus ingemiscensque
misericordiam exorabat. Quam propheta iterum ad
illum reversus ait sibi concessam fuisse, propter
eam penam quam sibi supervenientem excipiet.
Propter hoc igitur adeo immane facinus, mala
extrina contra omnem domum suam, quemadmodum peccaverat, passus est. Deperiit euim Ammon
filius ejus sororem suam consanguineam Thamar,
composque factus ejus quam deperibal, postea
majori quam antea amore statim odio est prosecutus. Occidit hunc Amnonem Abessalom, qui
uterinus erat Thamaris frater, sororem adeo turpiter 'dehonestatam ulcisci volens. Insurgit porro
iste fratricida Abessalom etiam in ipsum parentem,
impietque cruore universam paternam domum. Αι
ille nequaquam sustinens alium prælio proligare,
et vincere victoriam clade baud minorem', surgit
a regia domo sua, fugiens in desertum: et sustinuit non modo molestias, quas perferebat nudipes
incedens et æger, verum etiam conviciis lacessitus
a Semei quodam, qui Saulis domesticus fuerat,
quique pulverem in illum spargebat, lapidibus item
eum impetebat, et conviciabatur, Sed non est ultus
maledicum hominem, tametsi posset per sequaces
suos: quin reputabat hæc suis congruere facinoribus. Absalom vero sceleribus cumulans parricidale facinus suum, audet etiam paternas sub dio
forte πατραλίαν.
Θεὸν τὸ μεμηχανημένον, καταθρηνεῖ καὶ κατολοφύ
ρεται τὴν δεινὴν αὐτοῦ πράξιν, καὶ πικρὸν σχε
τλιάσας τὸν οἶκτον ἐξῃτεῖτο, ὃν περ ὁ προφήτης
αὐτῷ πάλιν ἐλθὼν ἔφη δεδόσθαι, δι᾿ ἧσπερ ἐπιούσης
αὐτῷ ἐκδέξεται δίκης. Ἐπὶ δὲ ταύτῃ τῇ πλημμελείᾳ
άσχετα δεινὰ κατὰ πάσης αὐτοῦ τῆς οἰκίας, καθώς
ημάρτησε [πέπονθεν]· ἠράσθη γὰρ Ἀμνὼν ὁ υἱὸς
αὐτοῦ τῆς πρὸς πατρὸς ἀδελφῆς αὐτοῦ Θάμαρ, καὶ
τυχών ἧς ἤρα, πλεῖον οὗπερ αὐτῆς ἤρα παραυτίκα
ἐμίσησεν. ᾿Αναιρεῖ δὲ τοῦτον τὸν ᾿Αμνών Αβεσσαλώμ, ὁ καὶ πρὸς μητρὸς ἀδελφὸς τῆς Θάμαρ γεγενημένος, τὴν αἰσχρῶς διύβρισμένην διεκδικεῖν βουλευσάμενος. Επανίσταται δὲ ὁ τοῦ ἀδελφοῦ φονεὺς
᾿Αβεσσαλώμ καὶ αὐτῷ τῷ πατρὶ καὶ πληροί λύθρων
τὴν τοῦ πατρὸς ὅλην οἰκίαν. Ὁ δὲ μὴ φέρων υἱὸν
πρὸς μάχην ἀκροβολίζειν, καὶ νικᾷν ἥττης οὐκ ἐλάσ
σονα νίκην, ἀπανίσταται τῆς βασιλικῆς αὐτοῦ οἰκίας,
ἀποδιδράσκων ἐπὶ τὴν ἔρημον· καὶ ὑπέφερεν οὐ μό
νον ἅπερ ἔφερεν ἑαυτῷ γυμνόπους βαδίζων καὶ
ἀλύων ἄχθη, ἀλλὰ καὶ ὑβριζόμενος ἀπὸ Σεμεν τινος
οἰκέτου τοῦ Σαούλ γεγονότος, κόνιν καταπάσσοντος
αὐτὸν, καὶ χέρμασι κατακοντίζοντος καὶ λοιδορο
μένου. Αλλ' οὐκ ἠμύνετο τὸν κακόστομον, καίπερ
δυνάμενος διὰ τῶν ἑπομένων· ἐλογίζετο δὲ ταῦτα
ταῖς οἰκείαις προσήκειν ἁμαρτάσιν. Επιτείνων δὲ
ὁ ᾿Αβεσσαλώμ τὴν αὐτοῦ πατρολῷον πράξιν,
τολμᾷ καὶ τὰς τοῦ πατρὸς διαφθείρειν ἐν ὑπαίθρῳ
Распознавание текста
col. 83–84page 35 of 82
PG 106:83γυναῖκας, αἱ κατήλασσον δεικνύς τοῖς ὑπαχθεί η σιν αὐτοῦ τῇ κακοπραγίᾳ τὴν κατὰ τοῦ πατρὸς ἐπανάστασιν. Καὶ ταῦτα καταπραξάμενος, ἔπεισιν κατὰ τὴν ἔρημον, καθελεῖν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τὸν πατέρα κατεπειγόμενος. Καὶ συμβουλῆς κατ' αὐτοῦ γινομένης, κατηντι βάλει τοὺς ἑαυτοῦ στρατιώτας ὁ Δαβίδ φείδεσθαι τοῦ ᾿Αβεσσαλώμ, καὶ προσέχειν όπως μηδὲν πάθοι δεινόν, Ἐν γοῦν τῇ μάχῃ τρέπεται, καὶ νῶτα διδοὺς ὁ ὑπο αχθεὶς ἄθλιος τοῦ ᾿Αβεσσαλώμ δῆμος. Αὐτὸς δὲ ὁ πατραλοίας ὑπὸ τῆς δίκης ἐλαυνόμενος, ὑπὸ κλάδων ἀναρτᾶται δρυός· καὶ γὰρ ἔτρεφε κόμας ἐφ' αἷς ἐπήματα, καὶ τὴν ἦταν ἐπιγνούς, Ιππότης ἀποδιδράσκειν ἐπείγετα. Οὕτω γοῦν ἀνηρτημένων κατειληφότες οἱ τῷ βασιλεῖ προσήκοντες, κατατοξεύσαντες ἀνακρούουσι, καὶ καθελόντες, χολοσταίον κατὰ τῆς ἀπεριστάλτου ταφῆς αὐτοῦ σωρὸν ἐπήγειραν λίθων. Ὁ δὲ Δαβὶδ μαθὼν τὴν ἔνδικον τίσιν, οὐχ ὡς ἐπὶ πατραλοία πεσόντι γεγήθει, ὡς δὲ ἐπὶ παιδί γνησίω διεθρήνει, καὶ τὸν θάνατον αὐτοῦ περιπαθῶς ὠλοφύρετο. Ενθεν οὕτω διὰ τὸ πλημμεληθὲν αὐτῷ, τῶν συνομαρτηθέντων δεινῶν ἀπαλλαγείς, αὖθις ἀπει λήφει τὴν βασιλείαν. Επανελθὼν εἰς τὰ βασίλεια, τοὺς μὲν ὁλόντας αὐτῷ πολεμίους γεγονέναι τιμωρήσατο, τοὺς δὲ συνελθόντας αὐτῷ καὶ δεξιωσαμένους αὐτὸν ἐν τῇ φυγῇ, καὶ ἐτίμησε καὶ συνεστίους ἐποιήσατο. Εν παρατάξει πολέμου διάγων, καὶ τῶν πολεμίων τὴν περὶ τὸν ἑαυτοῦ στρατὸν ἅπασαν χώραν προκατειληφότων, ὕδατος ἐπεθύμησεν ἐξ ἰδίου λάκκου τοῦ ἐν Βηθλεέμ· οἱ δὲ στρατηγοὶ τὴν τῶν πολεμίων διακόψαντες φάλαγγα, ὥρμησαν εἰς τὴν Βηθλεὲμ, καὶ τὸ ὕδωρ αὐτῷ διεκόμισαν. Ὁ δὲ ἀποθαυμάσας αὐτοὺς τῆς ἀνδρείας, καὶ τῆς περὶ αὐτὸν εὐνοίας, οὐκ ἤνεγκε τοῦ ὕδατος πιεῖν, αἷμα αὐτὸ τῶν στρατηγῶν εἶναι λογισάμενος· τῷ δὲ Θεῷ τοῦτο δῶρον ἔσπεισε θάψας. Ἐπενόησε, παρὰ τὸ Θεῷ δοκοῦν, ἐπαριθμῆσαι τὸν λαόν ούπερ ἦρχεν. Ὑπομένει δὲ ἀγανάκτησιν ἐπὶ τούτῳ, καὶ δι' αὐτὸν ὑπομένει θεήλατον ὁ λαὸς πληρ γήν. Καὶ θεασάμενος άπειρον πεσὸν τοῦ λαοῦ ἐν ἡμέρᾳ μια πλῆθος, ἑαυτὸν ἠξίου καταληφθῆναι, προσπεσών τῷ θεῷ, τῇ τιμωρίᾳ· Εγώ, λέγων, ὁ ποιμὴν ἥμαρτον, καὶ ἐγὼ ἐκακοποίησα· καὶ τὸ ποίμνιον τί ἐποίησε; Βουληθεὶς ἐν ἐπέγνω χῶρον ἐπιτήδειον εἰς τὴν τοῦ ναοῦ κατασκευὴν εἶναι, πρία. σθαι παρὰ ρνου τινὸς, τοῦ τοῦτον τότε κεκτημένου, προίκα τοῦτον αὐτῷ προσάγοντος, οὐκ ἐδέξατο τὸν τύπον, οὐκ εὐαγῆ οὐδὲ εὐπρόσδεκτα λογισάμενος εἶναι τὰ ἐκ δωροδοκίας τῷ Θεῷ καθωσιωμένα· ἀλλὰ χρήματα δοὺς ὅσαπερ ἐκεῖνος ἐβούλετο, τὴν ἐκ δι παιοσύνης οὕτως ἀνέθετο τῷ Θεῷ κτῆσιν. Πέσαν αὐτοῦ συγγραφὴν ἐφ' ἑκάστῳ τῶν συμπιπτόντων δι᾽ ὕμνων συνεγράψατο, καὶ τὸν ἅπαντα βίον τὸν ἑαυτοῦ Θεὸν ὑμνῶν διετέλει. Καὶ ψαλτήριον δε μουσικὸν ὄργανον ἡχοῦν εἶχεν ἐν τούτῳ. Χορούς κατήλλασσον. Αι
γυναῖκας, αἱ κατήλασσον δεικνύς τοῖς ὑπαχθεί η incessere uxores, quas cum eo coierunt, manife
σιν αὐτοῦ τῇ κακοπραγίᾳ τὴν κατὰ τοῦ πατρὸς
ἐπανάστασιν. Καὶ ταῦτα καταπραξάμενος, ἔπεισιν
κατὰ τὴν ἔρημον, καθελεῖν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τὸν πατέρα
κατεπειγόμενος.
stam faciens iis, quos sibi acelere adjunxerat, paternam aggressionem. Hæc postquam egit, centendit in desertum, festinans de regno deturbare
parentem.
Inito porro adversus illum consilio, rogabat etiam
atque etiam milites suos David, ut Abessalomo
parcerent, caverentque ne quid triste pateretur.
Commisso igitur prælio in fugam truditur, vertitque
terga ab Abessalom seductus infelix populus. At
ipsemet parricida, exagitatus vindicta, ramis quercus suspensus pependit; nutriebat nainque comam,
qua etiam jactabunde efferebatur, et agnita clade,
equo ſugero festinabat. Sic igitur pendentem cum
deprehendissent regii satellites, jaculis perfossum
Καὶ συμβουλῆς κατ' αὐτοῦ γινομένης, κατηντιβάλει τοὺς ἑαυτοῦ στρατιώτας ὁ Δαβίδ φείδεσθαι τοῦ
᾿Αβεσσαλώμ, καὶ προσέχειν όπως μηδὲν πάθοι δεινόν,
Ἐν γοῦν τῇ μάχῃ τρέπεται, καὶ νῶτα διδοὺς ὁ ὑπο
αχθεὶς ἄθλιος τοῦ ᾿Αβεσσαλώμ δῆμος. Αὐτὸς δὲ ὁ
πατραλοίας ὑπὸ τῆς δίκης ἐλαυνόμενος, ὑπὸ κλάδων
ἀναρτᾶται δρυός· καὶ γὰρ ἔτρεφε κόμας ἐφ' αἷς
ἐπήματα, καὶ τὴν ἦταν ἐπιγνούς, Ιππότης ἀποδι
δράσκειν ἐπείγετα. Οὕτω γοῦν ἀνηρτημένων κατει·
ληφότες οἱ τῷ βασιλεῖ προσήκοντες, κατατοξεύσαντες
ἀνακρούουσι, καὶ καθελόντες, χολοσταίον κατὰ τῆς trajiciunt, ac deponentes, ingentem pro tumultuaria
ἀπεριστάλτου ταφῆς αὐτοῦ σωρὸν ἐπήγειραν λίθων.
Ὁ δὲ Δαβὶδ μαθὼν τὴν ἔνδικον τίσιν, οὐχ ὡς ἐπὶ
πατραλοία πεσόντι γεγήθει, ὡς δὲ ἐπὶ παιδί γνησίω
διεθρήνει, καὶ τὸν θάνατον αὐτοῦ περιπαθῶς ὡλοφύρετο. Ενθεν οὕτω διὰ τὸ πλημμεληθὲν αὐτῷ, τῶν
συνομαρτηθέντων δεινῶν ἀπαλλαγείς, αὖθις ἀπει
λήφει τὴν βασιλείαν.
Επανελθὼν εἰς τὰ βασίλεια, τοὺς μὲν ὁλόντας
αὐτῷ πολεμίους γεγονέναι τιμωρήσατο, τοὺς δὲ
συνελθόντας αὐτῷ καὶ δεξιωσαμένους αὐτὸν ἐν τῇ
φυγῇ, καὶ ἐτίμησε καὶ συνεστίους ἐποιήσατο. Εν
παρατάξει πολέμου διάγων, καὶ τῶν πολεμίων τὴν
περὶ τὸν ἑαυτοῦ στρατὸν ἅπασαν χώραν προκατειληφότων, ὕδατος ἐπεθύμησεν ἐξ ἰδίου λάκκου τοῦ ἐν
Βηθλεέμ· οἱ δὲ στρατηγοὶ τὴν τῶν πολεμίων διακόψαντες φάλαγγα, ὥρμησαν εἰς τὴν Βηθλεὲμ, καὶ τὸ
ὕδωρ αὐτῷ διεκόμισαν. Ὁ δὲ ἀποθαυμάσας αὐτοὺς
τῆς ἀνδρείας, καὶ τῆς περὶ αὐτὸν εὐνοίας, οὐκ ἤνεγκε
τοῦ ὕδατος πιεῖν, αἷμα αὐτὸ τῶν στρατηγῶν εἶναι
λογισάμενος· τῷ δὲ Θεῷ τοῦτο δῶρον ἔσπεισε θάψας.
Ἐπενόησε, παρὰ τὸ Θεῷ δοκοῦν, ἐπαριθμῆσαι τὸν
λαόν ούπερ ἦρχεν. Ὑπομένει δὲ ἀγανάκτησιν ἐπὶ
τούτῳ, καὶ δι' αὐτὸν ὑπομένει θεήλατον ὁ λαὸς πληρ
γήν. Καὶ θεασάμενος άπειρον πεσὸν τοῦ λαοῦ ἐν
ἡμέρᾳ μια πλῆθος, ἑαυτὸν ἠξίου καταληφθῆναι,
προσπεσών τῷ θεῷ, τῇ τιμωρίᾳ· Εγώ, λέγων, ὁ
ποιμὴν ἥμαρτον, καὶ ἐγὼ ἐκακοποίησα· καὶ τὸ
ποίμνιον τί ἐποίησε; Βουληθεὶς ἐν ἐπέγνω χῶρον
ἐπιτήδειον εἰς τὴν τοῦ ναοῦ κατασκευὴν εἶναι, πρία.
σθαι παρὰ ρνου τινὸς, τοῦ τοῦτον τότε κεκτημένου,
προίκα τοῦτον αὐτῷ προσάγοντος, οὐκ ἐδέξατο τὸν
τύπον, οὐκ εὐαγῆ οὐδὲ εὐπρόσδεκτα λογισάμενος
εἶναι τὰ ἐκ δωροδοκίας τῷ Θεῷ καθωσιωμένα· ἀλλὰ
χρήματα δοὺς ὅσαπερ ἐκεῖνος ἐβούλετο, τὴν ἐκ δι
παιοσύνης οὕτως ἀνέθετο τῷ Θεῷ κτῆσιν.
Πέσαν αὐτοῦ συγγραφὴν ἐφ' ἑκάστῳ τῶν συμπιπτόντων δι᾽ ὕμνων συνεγράψατο, καὶ τὸν ἅπαντα
βίον τὸν ἑαυτοῦ Θεὸν ὑμνῶν διετέλει. Καὶ ψαλτήριον
δε μουσικὸν ὄργανον ἡχοῦν εἶχεν ἐν τούτῳ. Χορούς
Forte κατήλλασσον.
sepultura illius lapidum acervum excitaverunt. Αι
David cum intellexisset justissimam ultionem, non
velut pro parrieida interempto lætatus est; sed potius veluti pro genuino filio conquestus est, illiusque mortem ingenti animi affectione lamentabatur.
Hine isto modo propter crimen suum a consecutis
eum molestiis liberatus, iterum regnum obtinuit.
In regianı reversus, eos qui deprehensi sunt sibi
fuisse adversati, pœnis multavit: at eos qui secum
consenserant, eumque in fuga positum comiter
susceperant, et honestavit et commensales effecit.
Cum aliquando in acie belli ageret, hostesque circumpositam exercitui illius regionem universam
anteoccupavissent, aquam desideravit ex propria
cisterna que erat in Bethlehem at duces ejus
adversariorum perrumpentes phalangem, cursu
contenderunt in Bethlehem, atque inde aquam ei
attulerunt. Ille vero illorum admiratus fortitudidem, atque erga se benevolentiam, non tulit illam
bibere aquam; sanguinem eam ducum esse arbitratus, Deo illam veluti munus libavit in terram
fundens. Cogitaverat, contra atque Deo videbatur,
numerare populum imperii sui: at sustinuit propter hoc indignationem, atque illius causa passus
est populus plagam divinitus immissam. Quare videns infinitain populi multitudinem una die ceridisse, scipsum orabat comprehendi vindicta, ob id
Deo cernuus procumbens: Ego, inquiebat, pastor
peccavi, et ego perperam egi; al grex quid fecit?
Volens locum, quem noverat opportunum esse ad
templi constructionem, emere a quodam Orno, qui
illum tunc possidebat, cumque is gratis ei illum
offerret, locum non acceptavit, nequaquam sanela
nec accepta arbitratus esse Deo ea, quæ ex dono
dedicata fuissent. Sed pretium exsolvens quantum
ille volebat, tunc justam possessionem Deo demum
dicavit.
Quidquid scripsit de rebus sibi contingentibus,
hymnis composuit; quin et per totam vitam suam
nunquam cessavit Deum suum bymnis celebrare.
Ad id negotii habebat psalterium, instrumentum
Распознавание текста
col. 85–86page 36 of 82
PG 106:85τους τρισμυρίους τότε, ὑπὸ τρεῖς ποιησάμενος χορος διδασκάλους, εἰς τὸ ψάλλειν διηνεκῶς καὶ ὑμνεῖν τὸν Θεόν, τοὺς ἑαυτοῦ ὕμνους εντάξας. Καὶ. πεποίηται μὲν ψαλμοὺς ἀπείρους, οὓς καὶ κατέλεξε τοῖς τῶν Λευϊτῶν χοροδιδασκάλοις. 'Αλλ' ὁ βασιλεὺς Εζεκίας τὸ τῶν ψαλμῶν πλῆθος ἐν ὀλιγωρίᾳ ἄγον τοὺς Λευίτας ἐπιγνούς, τοὺς ἑκατὸν τούτους καὶ πεντήκοντα ψαλ μους διὰ τῶν ἐν τῷ λαῷ σοφῶν, ἀπὸ τοῦ τοσούτ του πλήθους ἐποίησεν ἐπιλεχθῆναι. δὲ ἔστησε ψαλμιδούς, τὸ Λευϊτικόν γένος ἅπαν, ὑπὲρ ἦν, τοσοῦτος ἦν, ὅσος εἰς. Διάδοχον τῆς αὐτοῦ βασιλείας τὸν υἱὸν ἐποιήσατο, τὸν Σολομῶν, ὃν ἐκ τῆς Βηθαβες εκτήσατο, καὶ χρισθέντα διὰ τοῦ προφήτου Νάθαν, αὐτὸς ἐπικυρῶν αὐτῷ τὴν βασιλείαν προσεκύνησε. Παρήνει δὲ αὐτῷ τὴν πρὸς Θεὸν εὐσέβειαν εἰλικρινῆ διατηρεῖν, τῆς ἀρίστης ἀρχῆς ταύτην ὑπόθεσιν εἶναι λέγων. Καὶ τὸν ναὸν δὲ ἐκέλευσεν αὐτῷ οἰκοδομεῖν, τὴν ὅλην αὐτοῦ διάθεσιν, μέτρα τε καὶ σχήματα τῆς ὅλης αὐτοῦ δομήσεως παραδούς, καταλείψας αὐτῷ τῆς μεγαλοπρεπούς καὶ πολυτελούς κατασκευῆς ἐπάξια δαπανήματα χρυσοῦ τε καὶ γὰρ ἦν τάλαντα δεκάκις μύρια καὶ ἑκατοντάκις, ἀργύρου δὲ καὶ σιδήρου στα θμὸς ὅσος ἦν ἀριθμὸν ἐλθεῖν οὐκ ἠδύνατο. Καὶ τοὺς ἐνυβρίσαντας αὐτῷ κατὰ τὸν τῆς δυσπραγίας καιρὸν, οὐκ εἴασεν ἀγνῶτας. Κατέλεξε γὰρ καὶ τού τους τῷ Σολομῶν, ὅπως αὐτοὺς ὑποβλέπηται. Τεσ σαράκοντα δὲ βασιλεύσας ἐνιαυτούς, εὐκλεῶς τε ο λευτῷ, τῷ Σαλομῶν παραδοὺς τὴν βασιλείαν. ΚΕΦΑΛ. ΟΔ'. Τίνα ἐστὶ τὰ τῷ Σολομῶνι δε δρασμένα. Δωδεκακετὴς τῆς βασιλείας ἐφαψάμενος, τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ὅς αὐτῷ τὴν βασιλείαν ἔτι ζῶντος τοῦ πατρὸς ἁρπάζειν ἐπειράθη, αιτήσαντα δὲ καὶ γυναῖκα λαβεῖν τὴν συνευνασθεῖσαν τῷ Δαβὶδ παρ θένον διαμείνασαν τὴν ᾿Αβισσαν, ἀνεῖλε. Τὸν ᾿Αβιά θαρ δς ἦν ἀρχιερεὺς, τῆς ἱερωσύνης ἐξήγαγε, τὸν συνελθόντα τῷ ᾿Αδωνίᾳ εἰς τὴν τῆς βασιλείας ἐπι χείρησιν. Τὸν Ἰωάβ ὃς ἦν τοῦ πατρὸς στρατηγός, εἰς τὸ θυσιαστήριον καταφυγόντα διὰ τὸ συμπράττειν τῷ 'Αδωνίᾳ, καὶ αὐτὸν ἀνεῖλεν, ὑπομνήσας αὐτῷ, ὡς ἐπώφειλε τὸν τοιοῦτον θάνατον, ἀποκτεί. νας παρὰ τὴν τοῦ πατρὸς γνώμην δύο στρατηγούς εὐαρέστους αὐτῷ, τὸν ᾿Αβεννήρ υἱὸν Νὴρ, καὶ τὸν Αβεσσα υἱὸν Ἰοθόρ, γεγενημένους. Τὸν Σεμεί, τὸν τοῦ ᾿Αβεσσαλώμ δοῦλον, ὃς δυσπραγοῦντα τὸν πατέρα θεασάμενος κατηράτο καὶ ἐλίθαζεν, εἰς τὴν Ιερουσαλήμ περιώρισε, καὶ μηνυθέντα τὴν πόλιν ποῦ προεληλυθέναι, ὡς ὑπέρφρονα τοῦ βα σιλέως γνώμης ἀπέκτεινε. Χιλιόμβην πρώτην ποιούμενος ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ βασιλείας θυσίαν, ἔθυσεν εἰς τὴν Γαβαῶν τῷ Θεῷ· ὧδε γὰρ είλετο προσαγαγεῖν, τῆς Ἱερουσαλὴμ οὔπω δομισθείσης. Ἐπὶ τῇ εὐσεβεῖ θυσίᾳ κελευσθείς δι' ὀνειράτων θέας αἰτῆσαί τι παρά Δωδεκαετής. που, πω. ὑπέρτονα.
ST
JOSEPPI
τους τρισμυρίους τότε, ὑπὸ τρεῖς ποιησάμενος χορος
διδασκάλους, εἰς τὸ ψάλλειν διηνεκῶς καὶ ὑμνεῖν τὸν
Θεόν, τοὺς ἑαυτοῦ ὕμνους εντάξας. Καὶ. πεποίηται
μὲν ψαλμοὺς ἀπείρους, οὓς καὶ κατέλεξε τοῖς τῶν
Λευϊτῶν χοροδιδασκάλοις. 'Αλλ' ὁ βασιλεὺς Εζεκίας
τὸ τῶν ψαλμῶν πλῆθος ἐν ὀλιγωρίᾳ ἄγον τοὺς Λευίτας
ἐπιγνούς, τοὺς ἑκατὸν τούτους καὶ πεντήκοντα ψαλ
μους διὰ τῶν ἐν τῷ λαῷ σοφῶν, ἀπὸ τοῦ τοσούτ
του πλήθους ἐποίησεν ἐπιλεχθῆναι.
musicum sonorum: choros etiamn pallentium con- δὲ ἔστησε ψαλμιδούς, τὸ Λευϊτικόν γένος ἅπαν, ὑπὲρ
stituit; genus nempe Leviticum universum, qui
sunc plusquam triginta millia erant, quosque tribus subjecit chorodidascalis, ut psallerent jugiter,
et hymnis Deum celebrarent, suos ideo hymnos in
ordinem redigens. Fecit ille quidem infinitos numero psalmos, quos etiam serie distribuit Levitarum chorolidascalis. Sed rex Ezechias animadvertens, qnod psalmorum multitudo negligentiores
reddebat Levitas, hodiernos hos centum et qninquaginta psalmos, per eos qui in populo sapientes
erant, de tauta multitudine deligendos curavit.
Successoren sui regni filium creavit Solomonem, quem ex Bethsabee genuerat, unctumque a
propheta Nathan, ipsemet illi regnum confirmans,
veneratus est. Hortabatur porro eum, ut pietatem
erga Deum integram sinceramque conservaret,
affirmans optimi regni hoc esse argumentum. Præterea jussit ot templum ei exædificaret, universam
illias dispositionem, menzuras, et figuras torius
illius constructionis ei tradens, relinquens præterea
magnificae ac sumptuosissimæ ædificationis congruas
expensas. Erant enim auri talenta undecies centena
millia, argenti vero ac ferri pondus tantum, ut sub
nunerum venire non posset. Eos qui sibi fuerant
conviciati per tempora calamitatis, minine indicatos non præterivit. Recensitos enim et hos Salomoni
tradidit, quo in eos oculos intenderet. Postquam
autem quadraginta regnavit annos, glorioso fine
quievit, tradito Salomoni regno.
CAP. LXXIV.
Quænam sunt gesta Solomonis.
Duodecim annos natus regnum capessivit, et
fratrem suum, qui ei regnum, vivo adbuc parente,
abripere tentaverat, postulaverat insuper ut uxorem acciperet Abissam, quæ cum Davide societatem tori habuerat, sed virgo adhuc permanebat,
interfecit. Abiatharem qui pontifex erat, pontificatu exemit, propterea quod conspiraverat cum
Adonia, quando ad se regnum trabere nitebatur.
Joabum paternum ducem, qui ad altare confugerat,
propterea quod fuerat ab Adonia, ipsum quoque
interfecit, in memoriam ei revocans, debitam sibi
esse hujusmodi mortem, quippe qui contra patris
voluntatem duos duces ei pernecessarios interemerat, Abennerum nempe filium Ner, et Atessam
Glium Jothor. Semei servum Abessalomi, qui calamitatibus obnoxium parentem ejus videns, malelictis et lapidibus impetierat, intra Jerosolyma
civitatis moenia coercuit; at delatum, quod civitate aliquando egressus fuisset, veluti contemptorem
regiæ voluntatis interfecit. Mille boum sacrificium,
quod primum ab inito regno ei litatum est, Deo in
Gabaon celebravit: ¡bi enim offerre elegerat, cum
Jerusalem necdum esset adificata. Propter pium
Non ergo Josephus cui agnoscebat.
Forte redundat ἦν, vel lege, τοσοῦτος ἦν,
ὅσος εἰς.
Διάδοχον τῆς αὐτοῦ βασιλείας τὸν υἱὸν ἐποιήσατο,
τὸν Σολομῶν, ὃν ἐκ τῆς Βηθαβες εκτήσατο, καὶ
χρισθέντα διὰ τοῦ προφήτου Νάθαν, αὐτὸς ἐπικυρῶν
αὐτῷ τὴν βασιλείαν προσεκύνησε. Παρήνει δὲ αὐτῷ
τὴν πρὸς Θεὸν εὐσέβειαν εἰλικρινῆ διατηρεῖν, τῆς
ἀρίστης ἀρχῆς ταύτην ὑπόθεσιν εἶναι λέγων. Καὶ
τὸν ναὸν δὲ ἐκέλευσεν αὐτῷ οἰκοδομεῖν, τὴν ὅλην
αὐτοῦ διάθεσιν, μέτρα τε καὶ σχήματα τῆς ὅλης
αὐτοῦ δομήσεως παραδούς, καταλείψας αὐτῷ τῆς
μεγαλοπρεπούς καὶ πολυτελούς κατασκευῆς ἐπάξια
δαπανήματα χρυσοῦ τε καὶ γὰρ ἦν τάλαντα δεκάκις
μύρια καὶ ἑκατοντάκις, ἀργύρου δὲ καὶ σιδήρου στα
θμὸς ὅσος ἦν ἀριθμὸν ἐλθεῖν οὐκ ἠδύνατο. Καὶ
τοὺς ἐνυβρίσαντας αὐτῷ κατὰ τὸν τῆς δυσπραγίας
καιρὸν, οὐκ εἴασεν ἀγνῶτας. Κατέλεξε γὰρ καὶ τούτους τῷ Σολομῶν, ὅπως αὐτοὺς ὑποβλέπηται. Τεσ
σαράκοντα δὲ βασιλεύσας ἐνιαυτούς, εὐκλεῶς τε
ο λευτῷ, τῷ Σαλομῶν παραδοὺς τὴν βασιλείαν.
ΚΕΦΑΛ. ΟΔ'. Τίνα ἐστὶ τὰ τῷ Σολομῶνι δε
δρασμένα.
Δωδεκακετὴς τῆς βασιλείας ἐφαψάμενος, τὸν
ἀδελφὸν αὐτοῦ, ὅς αὐτῷ τὴν βασιλείαν ἔτι ζῶντος
τοῦ πατρὸς ἁρπάζειν ἐπειράθη, αιτήσαντα δὲ καὶ
γυναῖκα λαβεῖν τὴν συνευνασθεῖσαν τῷ Δαβὶδ παρθένον διαμείνασαν τὴν ᾿Αβισσαν, ἀνεῖλε. Τὸν ᾿Αβιάθαρ δς ἦν ἀρχιερεὺς, τῆς ἱερωσύνης ἐξήγαγε, τὸν
συνελθόντα τῷ ᾿Αδωνίᾳ εἰς τὴν τῆς βασιλείας ἐπιχείρησιν. Τὸν Ἰωάβ ὃς ἦν τοῦ πατρὸς στρατηγός,
εἰς τὸ θυσιαστήριον καταφυγόντα διὰ τὸ συμπράττειν τῷ 'Αδωνίᾳ, καὶ αὐτὸν ἀνεῖλεν, ὑπομνήσας
αὐτῷ, ὡς ἐπώφειλε τὸν τοιοῦτον θάνατον, ἀποκτεί.
νας παρὰ τὴν τοῦ πατρὸς γνώμην δύο στρατηγούς
εὐαρέστους αὐτῷ, τὸν ᾿Αβεννήρ υἱὸν Νὴρ, καὶ τὸν
Αβεσσα υἱὸν Ἰοθόρ, γεγενημένους. Τὸν Σεμεί,
τὸν τοῦ ᾿Αβεσσαλώμ δοῦλον, ὃς δυσπραγοῦντα τὸν
πατέρα θεασάμενος κατηράτο καὶ ἐλίθαζεν, εἰς τὴν
Ιερουσαλήμ περιώρισε, καὶ μηνυθέντα τὴν πόλιν
ποῦ προεληλυθέναι, ὡς ὑπέρφρονα τοῦ βα
σιλέως γνώμης ἀπέκτεινε. Χιλιόμβην πρώτην ποιού
μενος ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ βασιλείας θυσίαν, ἔθυσεν εἰς
τὴν Γαβαῶν τῷ Θεῷ· ὧδε γὰρ είλετο προσαγαγεῖν,
τῆς Ἱερουσαλὴμ οὔπω δομισθείσης. Ἐπὶ τῇ εὐσεβεῖ
θυσίᾳ κελευσθείς δι' ὀνειράτων θέας αἰτῆσαί τι παρά
Δωδεκαετής.
Forte που, vel πω.
Edit. Fabric. ὑπέρτονα.
Распознавание текста
Chapter LXXIVCaput LXXIV
col. 87–88page 37 of 82
PG 106:87τοῦ Θεοῦ, ᾔτησε σοφίαν, δι' ἧς τὰς ἐνδίκους οἷός τε εἴη τοῦ λαοῦ κρίσεις εκφέρειν. ᾿Αποδεχθεὶς δὲ ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ αἰτήσει, καὶ τὴν σοφίαν ειλήφει, καὶ ἅπας οὐκ ᾐτήκει, πλοῦτον, καὶ δύναμιν, καὶ τὴν εἰρηναίαν διαγωγήν. Δύσλυτον Έλυσε δύο γυναικῶν προσελθουσῶν αὐτῷ κρίσιν, περὶ ζῶντος καὶ τεθνεῶτος κρινομένων παι δίων. Ἐπιγνούς ειλήφει σοφίᾳ, καὶ τὸ ζῶν ποίας εἴη γυναικός, στοργῇ τῇ τοῦ παιδίου, καὶ τὸ τεθνηκός ὡς τῆς ἑτέρας, διὰ τῆς περὶ αὐτὸ τὸ ζῶν ἀφειδίας. ᾿Απόλεμον καὶ εἰρηναῖον ἀπὸ τῶν περιοίκων καὶ τῶν ἄλλων ἐθνῶν, τὸν τῆς βασιλείας διετέλεσε χρόνον, ὑπὸ τὰς ἑαυτὸν ἐκαίνας τοῦ λαοῦ διάγοντος. Ἐν εὐφορίαις ανειμένος, τὸν ναὸν ᾠκοδόμησεν ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, κατὰ τὰς τοῦ πατρὸς ὑποθήκας, ἐν ἐξ καὶ εἴκοσιν ἐνιαυτοῖς αὐτὸν ἐκτελέσας, καὶ τὴν ἱερὰν κιβωτόν, ἣν Μωϋσῆς κατεσκεύασεν, ἀναθεὶς εἴσω. Βοῶν δὲ εἴκοσι καὶ δύο χιλιάδας διὰ τῶν ἱερέων καταθύσας, καὶ τὸν λαὸν τῶν δώδεκα φυλῶν εἰς τὸν ἐγκαινισμὸν συγκαλέσας, ἐφ' ἡμέρας δὲ ἑπτὰ θύσας, ἀπέλυσεν ἀγαλλόμενος την Αιθιόπων βασιλίδα, (Σαβὰ δὲ ἦν αὐτῇ ὄνομα τῆς αὐτοῦ σοφίας εἵνεκα πρὸς αὐτὸν ἀφιγμένης, ἐξέπληξεν ἐπὶ τῇ φρονήσει, καὶ περὶ πάντων ὧνπερ μαθεῖν ἠβουλήθη, γνῶσιν αὐτῇ παρέδωκεν ἀτρεκεστάτην. Πάσας τὰς ἔξωθεν κειμένας, ὑποτελεῖς τῇ ἑαυτοῦ σοφίᾳ ἐποιήσατο βα σιλείας, καὶ ἐκόμιζον ετησίους εἰσφορὰς πάντες ἐκοντί, χρυσοῦ τε καὶ ὧν εἶχον ἐξαιρέτων ἐν δώροις ἐπιχωρίων ἐπιτηδείων. Τρεῖς βίβλους ἐξέδωκε πρὸς παίδευσιν καὶ ἱερὰν ὠφέλειαν τῷ λαῷ τιμιωτάτας καὶ τὴν μὲν Παροιμίαν, τὴν δὲ Εκκλησιαστήν, τὴν δὲ ᾆσμα ασμάτων ἐπέγραψεν. Εἰσὶ δὲ καὶ ἕτερος πλείστοι λόγοι, οὓς ἀπέκρυψεν ὁ εὐσεβὴς βασιλεὺς Εζεκίας, οὐδὲν ὄφελος ἐπὶ πολλοῖς εὑρί σχεσθαι λόγοις. Τοὺς δὲ δαιμόνων ἐκφευκτικούς, καὶ παθῶν ἰατρικούς, καὶ κλεπτῶν φωρατικούς, οἱ τῶν Ἰουδαίων ἀγύρται παρ' ἑαυτοῖς φυλάσσουσιν ἐπιμελέστατα, τῶν πιστῶν τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας τούτοις σὲ κεχρημένων, διὰ τὸ τῇ Χριστοῦ πίστει καθοσιοῦν ἑαυτοὺς δεδιδάχθαι. Ενδεκαετής καὶ πρὸ τῆς βασι λείας υἱὸν φαίνεται γεννήσας. Δωδεκαετής γάρ γενό μενος ἐφήψατο τῆς βασιλείας, βασιλεύει δὲ τὰ πάντα τεσσαράκοντα έτη, καταλιπών Ροβοάμῳ τῷ υἱῷ τὴν βασιλείαν. Ενιαυτῶν γεγονώς τελευτᾷ, γυναίκας ἑπτακοσίους καὶ παλλακὰς τριακοσίας κτη σάμενος. Οὐκ εὐκλεῶς ἀποθνήσκει, ἐπείπερ ταῖς Εθνικαῖς αὐτοῦ χαριζόμενος γυναιξὶ, ναοὺς τοῖς αὐτῶν θεοῖς ᾠκοδόμησε. ΚΕΦΑΛ. ΟΕ. Τίνα τὰ ὑπὸ Ἡσαΐου τοῦ προ φήτου πεπραγμένα θαύματα. Περὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος παρουσίας πολλοῖς καὶ ποικίλοις τρόποις προεφήτευσεν. Οφθαλμοφανῆ τὴν 111 1, 25, ὑπὸ τὰς ἑαυτοῦ συκᾶς τοῦ λαοῦ δι άγοντος,
τοῦ Θεοῦ, ᾔτησε σοφίαν, δι' ἧς τὰς ἐνδίκους οἷός τε sacrificium, jussus per visum somniorum petere
εἴη τοῦ λαοῦ κρίσεις εκφέρειν. ᾿Αποδεχθεὶς δὲ ἐπὶ
τῇ τοιαύτῃ αἰτήσει, καὶ τὴν σοφίαν ειλήφει, καὶ
ἅπας οὐκ ᾐτήκει, πλοῦτον, καὶ δύναμιν, καὶ τὴν
εἰρηναίαν διαγωγήν.
aliquid a Deo, postulavit sapientiam, qua posset
justas populi pronuntiare sententias; ac propter
hujusmodi postulationem cum placuisset, sapientiam quoque obtinuit, et quæ insuper non petierat,
divitias, potentiam, et pacificam vitam.
Δύσλυτον Έλυσε δύο γυναικῶν προσελθουσῶν αὐτῷ
κρίσιν, περὶ ζῶντος καὶ τεθνεῶτος κρινομένων παι
δίων. Ἐπιγνούς ειλήφει σοφίᾳ, καὶ τὸ ζῶν ποίας εἴη
γυναικός, στοργῇ τῇ τοῦ παιδίου, καὶ τὸ τεθνηκός
ὡς τῆς ἑτέρας, διὰ τῆς περὶ αὐτὸ τὸ ζῶν ἀφειδίας.
᾿Απόλεμον καὶ εἰρηναῖον ἀπὸ τῶν περιοίκων καὶ τῶν
ἄλλων ἐθνῶν, τὸν τῆς βασιλείας διετέλεσε χρόνον,
ὑπὸ τὰς ἑαυτὸν ἐκαίνας τοῦ λαοῦ διάγοντος. Ἐν
εὐφορίαις ανειμένος, τὸν ναὸν ᾠκοδόμησεν ἐν τῇ
Ἱερουσαλήμ, κατὰ τὰς τοῦ πατρὸς ὑποθήκας, ἐν ἐξ
καὶ εἴκοσιν ἐνιαυτοῖς αὐτὸν ἐκτελέσας, καὶ τὴν
ἱερὰν κιβωτόν, ἣν Μωϋσῆς κατεσκεύασεν, ἀναθεὶς
εἴσω. Βοῶν δὲ εἴκοσι καὶ δύο χιλιάδας διὰ τῶν ἱερέων
καταθύσας, καὶ τὸν λαὸν τῶν δώδεκα φυλῶν εἰς τὸν
ἐγκαινισμὸν συγκαλέσας, ἐφ' ἡμέρας δὲ ἑπτὰ θύσας,
ἀπέλυσεν ἀγαλλόμενος την Αιθιόπων βασιλίδα,
(Σαβὰ δὲ ἦν αὐτῇ ὄνομα τῆς αὐτοῦ σοφίας εἵνεκα
πρὸς αὐτὸν ἀφιγμένης, ἐξέπληξεν ἐπὶ τῇ φρονήσει,
καὶ περὶ πάντων ὧνπερ μαθεῖν ἠβουλήθη, γνῶσιν
αὐτῇ παρέδωκεν ἀτρεκεστάτην. Πάσας τὰς ἔξωθεν
κειμένας, ὑποτελεῖς τῇ ἑαυτοῦ σοφίᾳ ἐποιήσατο βασιλείας, καὶ ἐκόμιζον ετησίους εἰσφορὰς πάντες
ἐκοντί, χρυσοῦ τε καὶ ὧν εἶχον ἐξαιρέτων ἐν δώροις
ἐπιχωρίων ἐπιτηδείων. Τρεῖς βίβλους ἐξέδωκε πρὸς
παίδευσιν καὶ ἱερὰν ὠφέλειαν τῷ λαῷ τιμιωτάτας·
καὶ τὴν μὲν Παροιμίαν, τὴν δὲ Εκκλησιαστήν,
τὴν δὲ ᾆσμα ασμάτων ἐπέγραψεν. Εἰσὶ δὲ καὶ
ἕτερος πλείστοι λόγοι, οὓς ἀπέκρυψεν ὁ εὐσεβὴς
βασιλεὺς Εζεκίας, οὐδὲν ὄφελος ἐπὶ πολλοῖς εὑρίσχεσθαι λόγοις. Τοὺς δὲ δαιμόνων ἐκφευκτικούς, καὶ
παθῶν ἰατρικούς, καὶ κλεπτῶν φωρατικούς, οἱ τῶν
Ἰουδαίων ἀγύρται παρ' ἑαυτοῖς φυλάσσουσιν ἐπιμελέστατα, τῶν πιστῶν τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας τούτοις
σὲ κεχρημένων, διὰ τὸ τῇ Χριστοῦ πίστει καθοσιοῦν
ἑαυτοὺς δεδιδάχθαι. Ενδεκαετής καὶ πρὸ τῆς βασιλείας υἱὸν φαίνεται γεννήσας. Δωδεκαετής γάρ γενόμενος ἐφήψατο τῆς βασιλείας, βασιλεύει δὲ τὰ πάντα
τεσσαράκοντα έτη, καταλιπών Ροβοάμῳ τῷ υἱῷ
τὴν βασιλείαν. Ενιαυτῶν γεγονώς (90).... τελευτᾷ, tur. Quum enim duodecim annos natus esset, reγυναίκας ἑπτακοσίους καὶ παλλακὰς τριακοσίας κτη
σάμενος. Οὐκ εὐκλεῶς ἀποθνήσκει, ἐπείπερ ταῖς
Εθνικαῖς αὐτοῦ χαριζόμενος γυναιξὶ, ναοὺς τοῖς αὐτῶν
θεοῖς ᾠκοδόμησε.
Difficilem solvit duarum mulierum ad se accedentium litem, quæ dissidebant de vivo et mortuo
puello: sapientia namque apprehendens intellexit,
et vivus cojusnam mulieris esset, affectu nempe
erga puellum; et quod mortuus alterius esset, propterea quod ne vivo quidem parcendum illa volebat.
Tranquillum ac pacificum ab circumjacentibus
aliisque populis regni sui tempus transegit, sub
vite et ficu sua agente populo. Omnium rerumi
copia recreatus, templum Hierosolymis ædificavit,
juxta paterna mandata, intra sex et viginti annos
illud absolvens, sacramque arcam, quam Moyses
construxerat, intro reponens. Boum duo et viginti
millia per sacerdotes mactavit, populumque duodecim tribuum ad dedicationem convocans, postquam per dies septem sacrificia obtulisset, letabundus dimisit. Ethiopum reginam (Saba erat mulieri
nomen) quæ propter illius sapientiam ad illum
venerat, perculsit sua prudentia: ac de omnibus
quæ addiscere voluit, notitiam ei tradidit verissimam. Externa omnia regna sua sapientia tributis
pendendis sibi fecit obnoxia, annuasque contributiones universi sponte deferebant, sive auri sive
earum rerum indigenarum, quæ offerendis muneribus essent aptissima. Tres libros edidit ad eruditionem et sacram utilitatem apud populum commendatissimos. Ac unum quidem Proverbia, alterum Ecclesiastem, tertium vero Cantica canticorum
inscripsit. Sunt et alii ejus plurimi libri, quos
occultandos censuit pius rex Ezechias, nullam utilitatem inveniri ratus in multis libris. Eos vero qui
agunt de fugandis dæmonibus, vel de sanandis
morbis, aut detegendis furibus, Judeorum agyrta
apud se quialem diligentissime custodiunt, quibus
tamen fideles sanctæ Ecclesiæ minime utuntur,
propterea quod edocti sunt seipsos sanctificare fide
Christi. Cum undecim annorum esset, et etiam
antequam fegnum obtineret, flium genuisse vide-
ΚΕΦΑΛ. ΟΕ. Τίνα τὰ ὑπὸ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου πεπραγμένα θαύματα.
Περὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος παρουσίας πολλοῖς καὶ
ποικίλοις τρόποις προεφήτευσεν. Οφθαλμοφανῆ τὴν
Locus vel Cod. vel typogr. vitio corruptus,
quem sic Fabricius reddidit: populo cum pace uc
quiete sub illo vivente. Quid si locum ita restituam ex
111 Reg. 1, 25, ὑπὸ τὰς ἑαυτοῦ συκᾶς τοῦ λαοῦ διgnum adiit: regnat porro in universum annos quadraginta, relictoque Roboamo filio regno, cum esset
annorum.... moritur, mulieribus usus conjugibus
septingentis, concubinis vero trecentis. Ingloring
moritur, quippe qui suis ethnicis gratificatus uxoribus, templa earum numinibus ædificavit.
CAP. LXXV. - Quæ prodigia fecit Isaias propheta.
De Salvatoris adventu multis ac variis modis
prophetavit. Visibiliter divinam Sospitatoris gloάγοντος, sub fcubus suis degente populo.
III Reg. VI, et Josephus septem numerant.
(90; Ex calculo Josephi nostri, Lit; Usserius mavult LIS.
Распознавание текста
col. 89–90page 38 of 82
PG 106:89δόξαν τοῦ Σωτῆρος την θεϊκήν τοῖς προφητικοῖς ὀφθαλμοῖς ἐθεάσατο. Τῆς παρθενικῆς γεννήσεως τοῦ Κυρίου τὸν τύπον ἐπιδεῖξαι, ἐν τῷ Ἐμμανουήλ τεχθέντι αὐτῷ κατὰ προφητείαν υἱῷ ἠξίωται. Τὴν ἀγνωσίαν τοῦ λαοῦ, τὴν περὶ τὸν Σωτῆρα, καὶ τὴν διὰ τοῦτο ἐπιβουλὴν αὐτῷ, καὶ τὴν τῶν ἐθνῶν ἀντεια αγωγήν, διὰ πλειόνων ἐξέφαινεν. Ὡς καὶ ἐκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαὶ Κύριος ἀναφανήσεται, αὐτὸς ὢν ὁ δίκαιος κριτής, καὶ ἐξημερῶν τὰ θηρία πρὸς ἀνθρώπους, εἰς τὸ καὶ ἡμέρως συνείναι τοῖς αὐτῶν κτήσ νεσιν. Προεἶπεν ὡς τὰ εἴδωλα πάντα σὺν αὐτοῖς ναοῖς καθαιρεθήσονται. Φανερῶς ἐξεῖπεν, ὡς καὶ τῶν εἰς δυσσέβειαν ἐναπομεινάντων πόλεις ἀνατραπήσονται, καὶ μετὰ ῥητοὺς χρόνους ἀνακτισθήσον ται. Τῆς Χριστοῦ θεότητος πρὸς ἐπίγνωσιν πολλαχῶς προεἶπεν. Ἑκατὸν ὀγδοήκοντα καὶ πέντε χιλιάδων ἀναίρεσιν Βαβυλωνίου στρατοῦ τῇ Ἱερουσαλήμ ἐπικειμένου, ἐπὶ τοῦ βασιλέως Εζεκίου, προείπεν ἔσεσθαι. Κατ' ἐκείνην ἣν προεφήτευσεν ἡμέραν, ὁ τοσοῦτος θεηλάτῳ πληγῇ νεκρὸς ἔκειτο στρατός, ὑπὸ μίαν καιροῦ ῥοπὴν ἐν νυκτί. ᾿Αλλὰ καὶ Σενναχηρεί μου τοῦ βασιλέως τούτου τοῦ τοσούτου στρατού προεῖπε τὴν ἀπὸ τοῦ ἐπικεῖσθαι τῇ Ἱερουσαλὴμ μόνου φυγὴν, καὶ τὴν παραυτίκα ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ γενησομένην αὐτὴν ἀναίρεσιν, καὶ οὕτω την ταχίστην ἐγένετο. αὐτοῦ. Ὑπαγορευθέντι Εζεκίᾳ νοσοῦντι, καὶ ἀκούσαντε ἐντείλεσθαι περὶ τῆς βασιλείας ὡς τεθνηξόμενον, κλαύσαντι τῷ βασιλεῖ ἐπὶ τῇ τοῦ ζῆν ἀπογνώσει, προείπεν ὡς οὐ τεθνήξοιτο, ἀλλ' ὅτι καὶ πεντεκαίδεκα ἐνιαυτοὺς εἰς τὸ βιῶναι ἔτι προειλήφει. Τον ἥλιον προεἶπεν ἀπὸ δυσμῶν ἐπ' ἀνατολῇ ἀνατρέχειν, σημεῖον τῆς ὑγιείας διδοὺς τῷ Εζεκίᾳ βασιλεῖ. Καὶ τοῦτο μὲν ἐγένετο, ἀπὸ τῆς ἐνδεκάτης ὥρας ἐπὶ πρώτην επαναδραμηκότος τοῦ ἡλίου. Ὡς ὁ Ἰσραὴλ, αἰχμάλωτος εἰς τὴν Βαβυλωνίαν διὰ τὰς δυσσεβείας ἀπαχθήσοιτο, πρῶτος προείπεν, ὅπερ έγεγόνει, τῆς προῤῥήσεως μετὰ ἔτη ὀκτὼ πληρωθείσης. Ως καὶ Ἰούδας εἰς τὴν Βαβυλωνίαν αἰχμάλωτος διὰ τὰς αὐτὸς τῷ Ισραήλ δυσσεβείας ἀπο αχθήσοιτο προείπεν. Ἀλλὰ καὶ Ἐζεκίᾳ τῷ βασιλεῖ, τοῖς ἀπὸ τοῦ Βαβυλωνίου ἐπὶ σκέψιν αὐτοῦ ἀποσταλεῖσιν ἐπιδείξαντι τὸν ἑαυτοῦ πλοῦτον, καὶ τὰ κει μήλια, προείπεν ὡς εἰς τὴν Βαβυλωνίαν ταῦτα ἀπὸ αχθήσοιτο σκύλα γενησόμενα, καὶ οἱ αὐτοῦ ἔγγονοι παράληπτοι τοῖς Βαβυλωνίοις ἔσονται. Καὶ Κῦρον τὸν Περσῶν βασιλέα, μετὰ πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν ἐνιαυτοὺς τῆς αὐτοῦ προφητείας τίκτεσθαι μέλλοντα, καθαιρήσοντα τὴν τῶν Βαβυλωνίων ἀρχὴν προηγόρευσε, καὶ ὡς τοὺς Ἰουδαίους ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας ἀνήσειν· ὡς καὶ ἐπαναχθεὶς ὁ Ἰουδαίων λαὸς αὖθις ἐκδοθήσοιτο τῇ ἐν ἅπασι τοῖς ἔθνεσιν αἰχμαλωσίᾳ, διὰ τὸ ἀπειθῆσαι ἐν εὐτελεῖ σχήματι παραγινομένῳ Χριστῷ, ἐμφανῶς προεφήτευσεν. Ὡς τὰ ἔθνη προσλήψεται Χριστὸς, διὰ τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως, καὶ τιμήσει, τοῦ ἀχαρίστου λαού επαναδεδραμηκότος.
JOSEPPI
riam propheticis oculis intuitus est. Virginei parlus δόξαν τοῦ Σωτῆρος την θεϊκήν τοῖς προφητικοῖς
Domini typum ostendere in nato sibi Emmanuel
secundum prophetiam filio dignus factus est. Populi ignorantiam qua Salvatorem non erat agniturus, et provenientes inde adversus eum insidias,
gentiumque vice illius adductionem, pluribus manifestavit: quod item ex radice Jessæ Dominus nasciturus erat, qui idem foret justus judes, et cicuraus belluas erga bomines, adeo ut etiam mansuete cum jumentis eorum versarentur. Prædixit
quoque futurum ut idola omnia cum templis ipsis
e medio tollerentur, Manifeste etiam vaticinatus
est, quod civitates eorum destruerentur, qui in
impietate perseverassent, et quod post certa tempora reædificandæ erant. Cognitionem divinitatis
Christi multis in locis prædixit. Prædixit item futurum, ut centum octoginta quinque millia hominum delerentur, qui Babylonicum exercitum conficiebant adversus Jerusalem militantem sub Ezechia
rege. Eo ipso die quem vaticinatus fuerat, divinitus immissa plaga tantus ille exercitus mortuus
jacuit, noctu uno temporis momento. Quin etiam
ipsiusnet Sennacherimi, qui tanto huic imperabat
exercitui, prædixit fugam, qua vel a sola Jerusalem
obsidione desistere cogeretur; itemque eventuram
statin in domo ejus ipsius interfectionem. Atque
ita citissime usuvenit.
ὀφθαλμοῖς ἐθεάσατο. Τῆς παρθενικῆς γεννήσεως
τοῦ Κυρίου τὸν τύπον ἐπιδεῖξαι, ἐν τῷ Ἐμμανουήλ
τεχθέντι αὐτῷ κατὰ προφητείαν υἱῷ ἠξίωται. Τὴν
ἀγνωσίαν τοῦ λαοῦ, τὴν περὶ τὸν Σωτῆρα, καὶ τὴν
διὰ τοῦτο ἐπιβουλὴν αὐτῷ, καὶ τὴν τῶν ἐθνῶν ἀντειααγωγήν, διὰ πλειόνων ἐξέφαινεν. Ὡς καὶ ἐκ τῆς
ῥίζης Ἰεσσαὶ Κύριος ἀναφανήσεται, αὐτὸς ὢν ὁ
δίκαιος κριτής, καὶ ἐξημερῶν τὰ θηρία πρὸς ἀνθρώ
πους, εἰς τὸ καὶ ἡμέρως συνείναι τοῖς αὐτῶν κτήσ
νεσιν. Προεἶπεν ὡς τὰ εἴδωλα πάντα σὺν αὐτοῖς
ναοῖς καθαιρεθήσονται. Φανερῶς ἐξεῖπεν, ὡς καὶ
τῶν εἰς δυσσέβειαν ἐναπομεινάντων πόλεις ἀνατραπήσονται, καὶ μετὰ ῥητοὺς χρόνους ἀνακτισθήσονται. Τῆς Χριστοῦ θεότητος πρὸς ἐπίγνωσιν πολλα
χῶς προεἶπεν. Ἑκατὸν ὀγδοήκοντα καὶ πέντε χιλιά
δων ἀναίρεσιν Βαβυλωνίου στρατοῦ τῇ Ἱερουσαλήμ
ἐπικειμένου, ἐπὶ τοῦ βασιλέως Εζεκίου, προείπεν
ἔσεσθαι. Κατ' ἐκείνην ἣν προεφήτευσεν ἡμέραν, ὁ
τοσοῦτος θεηλάτῳ πληγῇ νεκρὸς ἔκειτο στρατός, ὑπὸ
μίαν καιροῦ ῥοπὴν ἐν νυκτί. ᾿Αλλὰ καὶ Σενναχηρεί
μου τοῦ βασιλέως τούτου τοῦ τοσούτου στρατού
προεῖπε τὴν ἀπὸ τοῦ ἐπικεῖσθαι τῇ Ἱερουσαλὴμ
μόνου φυγὴν, καὶ τὴν παραυτίκα ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ
γενησομένην αὐτὴν ἀναίρεσιν, καὶ οὕτω την
ταχίστην ἐγένετο.
Admonito Ezechia qui ægrotabat, audieratque, ut
de regno testamento disponeret, quippe haud ita
multo post moriturus; cum acriter rex deret pro- c
pterea quod vita illius conclamata esset, prædixit,
quod non cito moreretur, sed quod quindecim alios
annos producendæ vitæ adhuc acceperat. Sol edixit
ut ab occidente in orientem recurreret, sicque Ezechiæ regi signum valetudinis dedit. Et id quidem
evenit, sole ab undecima ad primam horam retrolapso. Primus prædixit fore ut Israel captivus in
Babyloniam duceretur propter impietatem, quod et
factum est, predictione post annos octo completa.
Prædixit item futurum ut Judas in Babyloniam
captivus, propter eamdem atque Israelis impietatem abducendus esset. Quinetiam Ezechiæ regi iis,
qui a Babylonio ad invisendum íllum missi fuerant,
suas divitias ostendenti, prædixit, quod illæ in
Babyloniam abducenda essent, ceu spolia, quodque
filii ejus captivandi essent a Babyloniis.
Cyrum quoque Persarum regem, post centum
et quinquaginta annos ab ejus vaticinio nasciturum,
Babyloniorum imperium eversum ire prophetavit,
et Judæos a captivitate fore reversuros. Vaticinatus est manifeste etiam, quod restitutus populus
Judæorum, iterum tradendus esset captivitati in
omnes gentes, propterea quod immorigerus esset
in hunili habitu advenienti Christo. Prædicavit, quod
Christus assumpturus esset gentes per fidem in illum,
easque honestaturus, repudiato ingrato illo poForte αὐτοῦ.
Ὑπαγορευθέντι Εζεκίᾳ νοσοῦντι, καὶ ἀκούσαντε
ἐντείλεσθαι περὶ τῆς βασιλείας ὡς τεθνηξόμενον,
κλαύσαντι τῷ βασιλεῖ ἐπὶ τῇ τοῦ ζῆν ἀπογνώσει,
προείπεν ὡς οὐ τεθνήξοιτο, ἀλλ' ὅτι καὶ πεντεκαί
δεκα ἐνιαυτοὺς εἰς τὸ βιῶναι ἔτι προειλήφει. Τον
ἥλιον προεἶπεν ἀπὸ δυσμῶν ἐπ' ἀνατολῇ ἀνατρέχειν,
σημεῖον τῆς ὑγιείας διδοὺς τῷ Εζεκίᾳ βασιλεῖ. Καὶ
τοῦτο μὲν ἐγένετο, ἀπὸ τῆς ἐνδεκάτης ὥρας ἐπὶ
πρώτην επαναδραμηκότος τοῦ ἡλίου. Ὡς ὁ
Ἰσραὴλ, αἰχμάλωτος εἰς τὴν Βαβυλωνίαν διὰ τὰς
δυσσεβείας ἀπαχθήσοιτο, πρῶτος προείπεν, ὅπερ
έγεγόνει, τῆς προῤῥήσεως μετὰ ἔτη ὀκτὼ πληρω
θείσης. Ως καὶ Ἰούδας εἰς τὴν Βαβυλωνίαν αἰχμάλωτος διὰ τὰς αὐτὸς τῷ Ισραήλ δυσσεβείας ἀπο
αχθήσοιτο προείπεν. Ἀλλὰ καὶ Ἐζεκίᾳ τῷ βασιλεῖ,
τοῖς ἀπὸ τοῦ Βαβυλωνίου ἐπὶ σκέψιν αὐτοῦ ἀποστα
λεῖσιν ἐπιδείξαντι τὸν ἑαυτοῦ πλοῦτον, καὶ τὰ κει
μήλια, προείπεν ὡς εἰς τὴν Βαβυλωνίαν ταῦτα ἀπὸ
αχθήσοιτο σκύλα γενησόμενα, καὶ οἱ αὐτοῦ ἔγγονοι
παράληπτοι τοῖς Βαβυλωνίοις ἔσονται.
Καὶ Κῦρον τὸν Περσῶν βασιλέα, μετὰ πεντήκοντα
καὶ ἑκατὸν ἐνιαυτοὺς τῆς αὐτοῦ προφητείας τίκτε
σθαι μέλλοντα, καθαιρήσοντα τὴν τῶν Βαβυλωνίων
ἀρχὴν προηγόρευσε, καὶ ὡς τοὺς Ἰουδαίους ἀπὸ
τῆς αἰχμαλωσίας ἀνήσειν· ὡς καὶ ἐπαναχθεὶς ὁ
Ἰουδαίων λαὸς αὖθις ἐκδοθήσοιτο τῇ ἐν ἅπασι τοῖς
ἔθνεσιν αἰχμαλωσίᾳ, διὰ τὸ ἀπειθῆσαι ἐν εὐτελεῖ
σχήματι παραγινομένῳ Χριστῷ, ἐμφανῶς προεφή
τευσεν. Ὡς τὰ ἔθνη προσλήψεται Χριστὸς, διὰ τῆς
εἰς αὐτὸν πίστεως, καὶ τιμήσει, τοῦ ἀχαρίστου λαού
Forte επαναδεδραμηκότος.
Распознавание текста
Chapter LXXVCaput LXXV
col. 91–92page 39 of 82
PG 106:91ἀποβληθέντος, ἐκήρυξεν. Ως μετὰ τὴν ἀποβολὴν πάλιν, ὁ λαὸς ἀπὸ τῆς τῶν ἐθνῶν διασποράς, Χριστῷ πιστεύσας.ἐπαναχθήσεται, τὰς πρὸς τοὺς πατέρας ἀγαθὰς ὑποσχέσεις πληρούμενος, μετὰ τὴν ἔκτισιν τῶν διὰ τὴν εἰς Χριστὸν τόλμαν τιμωριών, πολλὰς προῤῥήσεις ἐξεῖπεν. Ἐπ' ἔτη δὲ ἑκατὸν πεντεκαίδεκα προφητεύσας, ὑπὸ Μανασσῆ τοῦ βασιλέως, ὡς ἡ παράδοσις ἔχει, πρισθεὶς ἀναιρεῖται. Ὡς δὲ τὸ γράμμα της προφητείας αὐτοῦ δηλοί, ἐπὶ ὀκτὼ καὶ ὀγδοήκοντα έτη προεφήτευσεν. ΚΕΦΑΛ. 09. Τίνα ἐστὶν ὁ Ἱερεμίας προεφήτευσε, καὶ προφητεύων ὑπέμεινε. Πρώτον ἰσχὺς αὐτῷ δίδοται παρά Θεοῦ, πρὸς τὸ δύνασθαι φέρειν τὰς κατ' αὐτοῦ κινουμένας τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἀρχόντων ἐπαναστάσεις, προλέγων τῷ λαῷ τὰ ἐπερχόμενα διὰ τὴν ἀπείθειαν δεινά, καὶ μὴ πιστευόμενος, ὑπέμενε τέως μόνος τὰ χαλεπά. Εὐα χὰς προσάγειν τῷ Θεῷ ἀπὸ τοῦ λαοῦ διεκωλύετο, ὡς οὐκ ἀκουσθησόμενος διὰ τὸ ὑπερβάλλειν τὰς τοῦ ἔθνους ἁμαρτίας, τὰς ὑπὲρ αὐτῶν, τῶν ἁγίων πρεσ σβείας. Τῶν ψευδοπροφητῶν τἀναντία αὐτῷ, καὶ τὰ πρὸς ἀρέσκειαν τοῦ λαοῦ, προφητευόντων καὶ πιο στευομένων, ὕβριν ὑπέμεινε, καὶ χαλεπῶς ἡνιᾶτο. Προέλεγε καὶ ὡς ὁ Ἰσραὴλ τῆς σωτηρίας, τῆς τῷ λαῷ ὑπεσχημένης, ἐκβληθήσεται, καὶ τὰ ἔθνη ταύ της τεύξεται. Τύπους υποδειγματικοὺς ἐθεάσατο τῶν μὲν τὴν παντελή διαφθορὰν καὶ ἀνεπίστρεπτον ὑπομενόντων τοῦ λαοῦ, ἐν τῷ κεραμείῳ, τοῦ περ σύντος περάμου καὶ συντριβέντος δειχνυμένην· τῶν δὲ ἀνακληθησομένων, ἐν τῷ ἀποπεσόντι ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ κεραμέως ἀπὸ τοῦ ὀργάνου σκεύει, καὶ πάλιν ἀναληφθέντι ὑπ' αὐτοῦ τοῦ ἐδάφους, καὶ ἀνα πλασθέντι. Βασιλεῖ τοῦ Ἰούδα τῷ Ἰωάχαζ, ὡς πρὸ ἐνῶς αἰχμάλωτος ἀχθεὶς πρὸ τοῦ Βαβυλωνίου, καὶ τῆς βασιλείας παντελῶς ἐκπεσεῖται. ᾿Αλλὰ καὶ τῷ Σεδεκίᾳ προέλεγεν, ὡς πανέστιος αἰσχρῶς τὴν ἑαυτοῦ καταστρέψει βασιλείαν. Καὶ τὴν Βαβυλωνίων ἀρχὴν μετὰ σ' ἔτη τῆς τοῦ Ἰσχονίου ἀποικίας, καθαιρεθήσεσθαι προεφήτευσε, καὶ τὸν λαὸν μετὰ τὴν τῆς βασιλείας ἐπαναχθήσεσθαι καθαίρεσιν. Τοῖς μετὰ τοῦ Ἰεχονίου εἰς τὴν Βαβυλωνίαν ἀποικισθεῖσιν, ὑπὸ ψευδοπροφητῶν ἀπατωμένοις, ὡς ἐπαν αχθήσονται τὴν ταχίστην, ἐπέστελλε μὴ πείθεσθαι τούτοις, ἀλλ' ἐκδέχεσθαι καὶ τοὺς ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ μετὰ τοῦ Σεδεκίου μεμενηκότας, ἅμα αὐτοῖς ἀποι κισθήσεσθαι. ΚΕΦΑΛ. ΟΖ'. Τίνα ἐστὶν ἃ προεφήτευσεν Σου φονίας. Ὡς ἐκκάθαρσις τῆς κακίας γενήσεται. Ως ἡ Ἱε ρουσαλὴμ τὰ Χαναναίων πράξασα, τὰ Χαναναίων πείσεται. Κατὰ τῶν ἐθνῶν προλέγει τῶν ἐπαναστάντων τῷ λαῷ, ὡς τιμωρηθήσονται. Καὶ κατά τῆς Νινευί, ὡς ἐπαρθεῖσα κατενεχθήσεται.
9$
ἀποβληθέντος, ἐκήρυξεν. Ως μετὰ τὴν ἀποβολὴν pulo. Multas edidit prophetias de eo quod post reπάλιν, ὁ λαὸς ἀπὸ τῆς τῶν ἐθνῶν διασποράς, Χριστῷ
πιστεύσας.ἐπαναχθήσεται, τὰς πρὸς τοὺς πατέρας
ἀγαθὰς ὑποσχέσεις πληρούμενος, μετὰ τὴν ἔκτισιν
τῶν διὰ τὴν εἰς Χριστὸν τόλμαν τιμωριών, πολλὰς
προῤῥήσεις ἐξεῖπεν. Ἐπ' ἔτη δὲ ἑκατὸν πεντεκαί
δεκα προφητεύσας, ὑπὸ Μανασσῆ τοῦ βασιλέως,
ὡς ἡ παράδοσις ἔχει, πρισθεὶς ἀναιρεῖται. Ὡς δὲ τὸ
γράμμα της προφητείας αὐτοῦ δηλοί, ἐπὶ ὀκτὼ καὶ
ὀγδοήκοντα έτη προεφήτευσεν.
&
pudium, iterum populus a dispersione in gentes,
Christo credens, revocabitur, aimpletis bonis promissionibus quæ ad patres factæ sunt, postquam
pœnas luerit criminum quæ contra Christum perpetrare ausus fuit. Cum porro prophetasset ad
annos centum quindecim, sub Manasse rege, ut
traditio habet, serra seclus e medio tollitur, Verumtamen ut littera prophetiæ ejus declarat, ad octo et
octoginta annos prophetavit.
CAP. LXXVI.
Quæ sunt Jeremiæ vaticinia, et
quænam inter prophetandum sustinuit,
Primo robur ei datur a Deo, quo posset perforre
aggressiones in eum excitatas a populo et principibus, prædicens populo obventura mala propter
inobedientiam. At cum ei non crederetur, sustinuit
interea solus incominoda. Prohibebatur preces offerre Deo pro populo, quippe non exauditurus,
cum modum oninem excederent populi peccata,
intercessiones sanctorum pro illis. Cum pseudoprophetæ contraria sibi, imo ea quæ populo placebant vaticinarentur, eisque fides haberetur, contumeliam sustinuit, tristissimeque angebatur. Prae
dixit etiam quod Israel excideret a salute populo
promissa, quam gentes essent consecuture. Contemplatus est formas præmonstrativas, sive subeuntium e populo omnimodam irrevocabilemque perditionem, in figlina nempe præostensam a testa
ΚΕΦΑΛ. 09. Τίνα ἐστὶν ὁ Ἱερεμίας προεφήτευσε, καὶ προφητεύων ὑπέμεινε.
Πρώτον ἰσχὺς αὐτῷ δίδοται παρά Θεοῦ, πρὸς τὸ
δύνασθαι φέρειν τὰς κατ' αὐτοῦ κινουμένας τοῦ
λαοῦ καὶ τῶν ἀρχόντων ἐπαναστάσεις, προλέγων τῷ
λαῷ τὰ ἐπερχόμενα διὰ τὴν ἀπείθειαν δεινά, καὶ μὴ
πιστευόμενος, ὑπέμενε τέως μόνος τὰ χαλεπά. Εὐα
χὰς προσάγειν τῷ Θεῷ ἀπὸ τοῦ λαοῦ διεκωλύετο, ὡς
οὐκ ἀκουσθησόμενος διὰ τὸ ὑπερβάλλειν τὰς τοῦ
ἔθνους ἁμαρτίας, τὰς ὑπὲρ αὐτῶν, τῶν ἁγίων πρεσ
σβείας. Τῶν ψευδοπροφητῶν τἀναντία αὐτῷ, καὶ τὰ
πρὸς ἀρέσκειαν τοῦ λαοῦ, προφητευόντων καὶ πιο
στευομένων, ὕβριν ὑπέμεινε, καὶ χαλεπῶς ἡνιᾶτο.
Προέλεγε καὶ ὡς ὁ Ἰσραὴλ τῆς σωτηρίας, τῆς τῷ
λαῷ ὑπεσχημένης, ἐκβληθήσεται, καὶ τὰ ἔθνη ταύ
της τεύξεται. Τύπους υποδειγματικοὺς ἐθεάσατο
τῶν μὲν τὴν παντελή διαφθορὰν καὶ ἀνεπίστρεπτον
ὑπομενόντων τοῦ λαοῦ, ἐν τῷ κεραμείῳ, τοῦ περ
σύντος περάμου καὶ συντριβέντος δειχνυμένην· τῶν
δὲ ἀνακληθησομένων, ἐν τῷ ἀποπεσόντι ἐκ τῶν
χειρῶν τοῦ κεραμέως ἀπὸ τοῦ ὀργάνου σκεύει, καὶ
πάλιν ἀναληφθέντι ὑπ' αὐτοῦ τοῦ ἐδάφους, καὶ ἀναπλασθέντι. Βασιλεῖ τοῦ Ἰούδα τῷ Ἰωάχαζ, ὡς πρὸ
ἐνῶς αἰχμάλωτος ἀχθεὶς πρὸ τοῦ Βαβυλωνίου,
καὶ τῆς βασιλείας παντελῶς ἐκπεσεῖται. ᾿Αλλὰ καὶ
τῷ Σεδεκίᾳ προέλεγεν, ὡς πανέστιος αἰσχρῶς τὴν
ἑαυτοῦ καταστρέψει βασιλείαν. Καὶ τὴν Βαβυλωνίων
ἀρχὴν μετὰ σ' ἔτη τῆς τοῦ Ἰσχονίου ἀποικίας,
καθαιρεθήσεσθαι προεφήτευσε, καὶ τὸν λαὸν μετὰ
τὴν τῆς βασιλείας ἐπαναχθήσεσθαι καθαίρεσιν. Τοῖς
μετὰ τοῦ Ἰεχονίου εἰς τὴν Βαβυλωνίαν ἀποικισθεῖσιν, ὑπὸ ψευδοπροφητῶν ἀπατωμένοις, ὡς ἐπαν
αχθήσονται τὴν ταχίστην, ἐπέστελλε μὴ πείθεσθαι
τούτοις, ἀλλ' ἐκδέχεσθαι καὶ τοὺς ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ qui in Judza cum Sedecia remanserant, simul cu:
μετὰ τοῦ Σεδεκίου μεμενηκότας, ἅμα αὐτοῖς ἀποικισθήσεσθαι.
ΚΕΦΑΛ. ΟΖ'. Τίνα ἐστὶν ἃ προεφήτευσεν Σου
φονίας.
&
lapsa et coufracta, sive eorum qui revocandi erant,
in eo ipso vase quod excidit ab instrumento da
manu figuli, rursumque ab co de bumo acceptum
et reformatum” est. Prædixit Joachaz regi Juda
qui captivus ductus est a Babylonio', futurum omnino ut integro regno excideret. Prædixit etiam
Sedeciæ, quod inglorius cum universa domo suum
perderet regnum. Etiam Babyloniorum imperium
post 70 annos a transmigratione Jechoniæ evertendum prophetavit”: et populum, everso jam
regno, in suam patriam revocandum fore. Ad eos
qui cum Jechonia in Babyloniam transmigraverunt,
et a falsis prophetis decipiebantur, quasi qui quam
citissime in patriam essent revocandi, litteras misit,
ut ne crederent illis, sed exspectarent eos quoque,
illis in transmigrationem deportandos
CAP. LXXVII. Quæ sunt vaticinia Sophoniæ.
Quod expurgatio iniquitatis fiet: quod Jerusalem quæ Chananæos opere imitata est, Chananæorum sortietur eventum. Contra gentes quæ popuὩς ἐκκάθαρσις τῆς κακίας γενήσεται. Ως ἡ Ἱε
ρουσαλὴμ τὰ Χαναναίων πράξασα, τὰ Χαναναίων
πείσεται. Κατὰ τῶν ἐθνῶν προλέγει τῶν ἐπαναστάντων τῷ λαῷ, ὡς τιμωρηθήσονται. Καὶ κατά hum appetebant, prædicit in eas esse animadverτῆς Νινευί, ὡς ἐπαρθεῖσα κατενεχθήσεται.
tendum: et de Ninive ait, quod exaltata humiliabitur.
Ȼ Jerem. xvIII, XIX.
33 Jerem. xxv.
lec verba Fabric. interpretatur ante breve tempus.
Распознавание текста
col. 93–94page 40 of 82
PG 106:93ΚΕΦΑΛ. ΟΗ'. - Τίνα προεφήτευσεν Αγγαίος. Μετὰ τὴν ἐπάνοδον τοῦ λαοῦ, τὴν ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας, προφητεύων αἰτιᾶται τοῖς ἐπανελθοῦσιν, ὅτι ῥαθυμότερον προσφέρονται τῇ τοῦ ναοῦ οἰκοδομή, καὶ προτρέπεται ταύτης ἔχεσθαι. Τῷ τε Ζοροβάβελ, καὶ τῷ τοῦ Ἰωσεδὲκ Ἰησοῦ τοῖς τοῦ λαοῦ ἡγεμόσι προφητεύει, ὡς ἔχουσι τὸν Θεὸν προστάτην, ἐπί τε τῇ τοῦ ναοῦ οἰκοδομῇ καὶ τῇ τοῦ λαοῦ ἐπιστασίᾳ. Καὶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς ἀποτείνεται, ὡς ἡ δικαιοπραγία τὸν ἁγιασμόν, οὐχ ἡ τῶν ἱερῶν βρωμάτων βρῶ σις παρέχεται. ΚΕΦΑΛ. ΟΘ'. - Τίνα προεφήτευσεν Ζαχαρίας. Ὑπόμνησιν ποιεῖται τῶν προγονικῶν δυσσεβειών τοῦ λαοῦ, δι᾿ ἂς ἀπήχθησαν εἰς αἰχμαλωσίαν. Δι οπτασίας τῆς τῶν ἵππων εἰδέας, καὶ ἐπιβάτου εκπολεμησατῶν. ἵππου, τὴν γεγενημένην δι' ἀγγέλων, ὁρᾷ τὴν τοῦ λαοῦ, μετὰ τὴν ἐπάνοδον κηδεμονίαν, καὶ τῶν τεσ σάρων βασιλειῶν τῶν ἐκπολεμησάντων τὸν λαὸν την καθαίρεσιν ὁρᾷ, ἐν τέσσαρσι κέρασι, διά τεσ σάρων τεκτόνων γενησομένην. Ορᾷ καὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ τὴν ἐντελῆ θείαν οἰκοδομίαν, καὶ τὴν ἐκ τῆς διασπορᾶς τοῦ λαοῦ ἐπάνοδον γενησομένην, καὶ τὴν ἐπανάστασιν τοῦ διαβόλου, τὴν κατὰ Ἰησοῦ τοῦ Ιωσεδέκ ἀρχιερέως, ὃς καὶ ἦν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ τοῦ οὐρανίου ἀρχιερέως τύπος. Θρᾷ καὶ τὴν ἐξ ἐπιτιμήσεως Θεοῦ πτῶσιν γεγενημένην τοῦ δια βόλου. Τὴν τοῖς ἐπιορκοῦσι πανώλεθρον ἐθεάσατο διαφθορὰν, καὶ τὴν τῶν δυσσεβούντων εἰς βυθόν είδου κατάπτωσιν. Τὴν περικόσμιον ἀγγελικὴν ἐπιστασίαν τεθέαται ἐν τύπῳ τεσσάρων ἁρμάτων, ποικίλοις ἵπποις ὑπεζευγμένων ἐπιδειχθεῖσαν. Εἶδε καὶ τὸν ἐν τύπῳ τοῦ Σωτῆρος ἀρχιερέα, τὸν ἐν τῇ ἐπανόδῳ τοῦ λαοῦ ἀρχιερατεύσαντα, Ἰησοῦν τὸν τοῦ Ἰωσεδὲκ, ἐξ ἀδοξίας εἰς δόξαν προεληλυθότα. Προεφήτευσε καὶ περὶ τῶν ἐθνῶν ἐν πίστει προ λήψεως [προσ-, καὶ τῆς τοῦ Ἰσραὴλ μετὰ ταῦτα γενησομένης· καὶ ὡς ὁ ᾿Αντίχριστος ἐπιθήσεται τῇ τοιαύτῃ προσλήψει, εἰς δύο ράβδους περικοφθησου μένας τὰς δύο κλήσεις ἐπιτυπῶν. Προεἶπε καὶ περὶ τῆς τοῦ Κυρίου προδοσίας, ὡς ἀντὶ τῆς ὀφειλομένης αὐτῷ παρὰ τοῦ λαοῦ τιμῆς καὶ εὐεργεσίας, τριά κοντα χρυσῶν αὐτὸν ἐτιμήσαντο, ὡς ὑπὲρ τῆς προσ δοσίας ὁ Ἰούδας ειλήφει, καὶ ὡς ἐν τῷ γαζοφυλακίῳ τὸ χρυσίον ἐβάλετο, καὶ πάλιν εἰς τιμὴν τοῦ ἀγροῦ τοῦ κεραμέως ἐξοδιάζετο. Καὶ περὶ τοῦ ᾿Αντιχρίστου πάλιν, ὡς ἐπιθήσεται τοῖς ἁγίοις, καὶ καθαιρεθήσεται. Προεφήτευσεν καὶ περὶ τοῦ σωτηρίου πάθους Χριστοῦ, καὶ τῆς ἐνδόξου παρουσίας αὐτοῦ, καὶ ὡς ἐπὶ τοῦ ὄρους τοῦ ἐλαιῶνος φανήσοιτο. Προείπε καὶ τὴν τοῦ Γώγ καὶ Μαγώγ ἔφοδον, καὶ τῶν ἁγίων τό των, γενησομένην ἐν τέλει, καὶ τὴν θεήλατον αὐτοῦ τιμωρίαν, ἀλλὰ καὶ ὡς εἰς ὕστερον τὰ ἔθνη τοῦτον πορισμὸν ἔξουσι σωτηρίας, τὴν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ Θεῷ τελουμένην προσκύνησιν, ὑπ' αὐτῶν ἐπιτελε σθησομένην.
CAP. LXXVIII.
JOSEPPI
Quanam prophetavit Aggeus. ΚΕΦΑΛ. ΟΗ'. - Τίνα προεφήτευσεν Αγγαίος.
Post reditum populi e captivitate, prophetans
culpat reversos, propterea quod negligentius aggrederentur templi ædidicationem, eosque adhortatur
ut ei manum admoveant. Zorobabeli et Jesu filio
Josedec ducibus populi vaticinatur, quod habeant
Deum assistentem sibi tam in templi ædificatione,
quam in populi regimiue. Cum sacerdotibus etiam
contendit, quod bona opera sanctificationem. non
vero sacrorum ciborum esus præstet.
Μετὰ τὴν ἐπάνοδον τοῦ λαοῦ, τὴν ἀπὸ τῆς αἰχμα
λωσίας, προφητεύων αἰτιᾶται τοῖς ἐπανελθοῦσιν, ὅτι
ῥαθυμότερον προσφέρονται τῇ τοῦ ναοῦ οἰκοδομή,
καὶ προτρέπεται ταύτης ἔχεσθαι. Τῷ τε Ζοροβάβελ,
καὶ τῷ τοῦ Ἰωσεδὲκ Ἰησοῦ τοῖς τοῦ λαοῦ ἡγεμόσι
προφητεύει, ὡς ἔχουσι τὸν Θεὸν προστάτην, ἐπί τε
τῇ τοῦ ναοῦ οἰκοδομῇ καὶ τῇ τοῦ λαοῦ ἐπιστασίᾳ.
Καὶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς ἀποτείνεται, ὡς ἡ δικαιοπρα
γία τὸν ἁγιασμόν, οὐχ ἡ τῶν ἱερῶν βρωμάτων βρῶσις παρέχεται.
ΚΕΦΑΛ. ΟΘ'. - Τίνα προεφήτευσεν Ζαχαρίας.
Ὑπόμνησιν ποιεῖται τῶν προγονικῶν δυσσεβειών
τοῦ λαοῦ, δι᾿ ἂς ἀπήχθησαν εἰς αἰχμαλωσίαν. Δι
CAP. LXXIX. - Que prophetavit Zacharias.
In memoriam revocat impia facinora progenitorum populi, per quæ ducti fuerant in captivitatem.
Per visum quo species equorum crevit, et ascen- οπτασίας τῆς τῶν ἵππων εἰδέας, καὶ ἐπιβάτου
soris equi, intuitus est eam curam populi post
reditum, quam angeli habebant. Vidit etiam destructionem quatuor regnorum, quæ populum præliis impetierant, in quatuor cornibus, et per quatuor
artifices futuram. Crevit et Hierosolymæ perfectum
divinitus elaboratum ædificium, futurumque populi
reditum ex dispersione. Quod etiam insurgeret diabolus contra Jesum filium Josedec sacerdotem, qui
erat typus Domini nostri Jesu pontificis cœlestis.
Videt et ruinam diaboli, quæ contigit ob divinam
increpationem ". Perjurorum omnimodum interitum contemplatus est, et impiorum demersionem
in profundum inferui. Vidit et quam mundi totius
curam habent angeli in typo quatuor curruum exhibitam variis equis adjugatis tractorum. Vidit el
pontifcem in typo Salvatoris, qui in reditu populi
pontificalia munia exercebat, Jesum nempe filium
Josedec, de ignobilitate ad gloriam provectum.
Prophetavit et de gentibus in fide assumendis,
ac postea de ipsius Israelis assumptione, et quod
Antichristus adversabitur hujusmodi assumptioni:
ad quas figurandas duas vocationes typo usus est
duplicis confractæ virgæ. Vaticinatus est etiam
Domini proditionem, quodque pro debito ipsi a populo honore et beneficiis, triginta eum aureis vendiderint quod eos pro proditione Judas acceperit,
et quod in gazophylacio aurum missum fuerit, iterumque expensun in pretium agri figuli. Iterum
de Antichristo, quod adversabitur sanctis, et destruetur. Prophetavit et de salutari passione
Christi, et de glorioso adventu illius, quodque in
monte olivarum appariturus esset. Vaticinatus est
etiam invasionem Gog et Magog, et sanctorum locorum, quæ in fine obventura erat, in eumque divinitus immissam vindictam, quin etiam quod
postea gentes hujusmodi habebunt comparantz
salutis fontem, exhibitam nempe Deo in Jerusalem adorationem, quæ ab ipsis præstanda sit.
» Zach. 111, 2; Judæ 19.
Forte εκπολεμησατῶν.
ἵππου, τὴν γεγενημένην δι' ἀγγέλων, ὁρᾷ τὴν τοῦ
λαοῦ, μετὰ τὴν ἐπάνοδον κηδεμονίαν, καὶ τῶν τεσ
σάρων βασιλειῶν τῶν ἐκπολεμησάντων τὸν λαὸν
την καθαίρεσιν ὁρᾷ, ἐν τέσσαρσι κέρασι, διά τεσσάρων τεκτόνων γενησομένην. Ορᾷ καὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ τὴν ἐντελῆ θείαν οἰκοδομίαν, καὶ τὴν ἐκ τῆς
διασπορᾶς τοῦ λαοῦ ἐπάνοδον γενησομένην, καὶ τὴν
ἐπανάστασιν τοῦ διαβόλου, τὴν κατὰ Ἰησοῦ τοῦ
Ιωσεδέκ ἀρχιερέως, ὃς καὶ ἦν τοῦ Κυρίου ἡμῶν
Ἰησοῦ τοῦ οὐρανίου ἀρχιερέως τύπος. Θρᾷ καὶ τὴν
ἐξ ἐπιτιμήσεως Θεοῦ πτῶσιν γεγενημένην τοῦ διαβόλου. Τὴν τοῖς ἐπιορκοῦσι πανώλεθρον ἐθεάσατο
διαφθορὰν, καὶ τὴν τῶν δυσσεβούντων εἰς βυθόν είδου
κατάπτωσιν. Τὴν περικόσμιον ἀγγελικὴν ἐπιστασίαν
τεθέαται ἐν τύπῳ τεσσάρων ἁρμάτων, ποικίλοις
ἵπποις ὑπεζευγμένων ἐπιδειχθεῖσαν. Εἶδε καὶ τὸν ἐν
τύπῳ τοῦ Σωτῆρος ἀρχιερέα, τὸν ἐν τῇ ἐπανόδῳ
τοῦ λαοῦ ἀρχιερατεύσαντα, Ἰησοῦν τὸν τοῦ Ἰωσε
δὲκ, ἐξ ἀδοξίας εἰς δόξαν προεληλυθότα.
Προεφήτευσε καὶ περὶ τῶν ἐθνῶν ἐν πίστει προλήψεως [προσ-, καὶ τῆς τοῦ Ἰσραὴλ μετὰ ταῦτα
γενησομένης· καὶ ὡς ὁ ᾿Αντίχριστος ἐπιθήσεται τῇ
τοιαύτῃ προσλήψει, εἰς δύο ράβδους περικοφθησου
μένας τὰς δύο κλήσεις ἐπιτυπῶν. Προεἶπε καὶ περὶ
τῆς τοῦ Κυρίου προδοσίας, ὡς ἀντὶ τῆς ὀφειλομένης
αὐτῷ παρὰ τοῦ λαοῦ τιμῆς καὶ εὐεργεσίας, τριάκοντα χρυσῶν αὐτὸν ἐτιμήσαντο, ὡς ὑπὲρ τῆς προσ
δοσίας ὁ Ἰούδας ειλήφει, καὶ ὡς ἐν τῷ γαζοφυλακίῳ
τὸ χρυσίον ἐβάλετο, καὶ πάλιν εἰς τιμὴν τοῦ ἀγροῦ
τοῦ κεραμέως ἐξοδιάζετο. Καὶ περὶ τοῦ ᾿Αντιχρίστου
πάλιν, ὡς ἐπιθήσεται τοῖς ἁγίοις, καὶ καθαιρεθήσεται. Προεφήτευσεν καὶ περὶ τοῦ σωτηρίου πάθους
Χριστοῦ, καὶ τῆς ἐνδόξου παρουσίας αὐτοῦ, καὶ ὡς
ἐπὶ τοῦ ὄρους τοῦ ἐλαιῶνος φανήσοιτο. Προείπε καὶ
τὴν τοῦ Γώγ καὶ Μαγώγ ἔφοδον, καὶ τῶν ἁγίων τό
των, γενησομένην ἐν τέλει, καὶ τὴν θεήλατον αὐτοῦ
τιμωρίαν, ἀλλὰ καὶ ὡς εἰς ὕστερον τὰ ἔθνη τοῦτον
πορισμὸν ἔξουσι σωτηρίας, τὴν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ
Θεῷ τελουμένην προσκύνησιν, ὑπ' αὐτῶν ἐπιτελε
σθησομένην.
Распознавание текста
Chapters LXXVIII - LXXIXCaput LXXVIII - LXXIX
col. 95–96page 41 of 82
Caput LXXVI - LXXVII
PG 106:95ΚΕΦΑΛ. Γ'. - Τίνα προεφήτευσεν Μαλαχίας. Ονειδίζει τὸν λαὸν, ὡς, γεγονότες υἱοὶ τοῦ Ἰα χώς, τοῦ προτιμηθέντος ὑπὸ Θεοῦ παρὰ τὸν Ἡσαῦ, ἀγνώμονες περὶ τὸν τετιμηκότα πεφήνασιν. Εγκα λεῖ καὶ τῷ ἱερῷ τάγματι, ὡς ἐκλεχθέντες ἐν τῷ Λευὶ εἰς ἱερατεύειν, ἀμελεῖς περὶ τὴν ἱερωσύνην ἁλίσκονται. Μέμφεται καὶ τοῖς τὰς γαμετὰς ἀδίκως ἀπολύουσιν, καὶ τοῖς τὴν παρὰ Θεοῦ δικαίαν κρίσιν περὶ πάντων ἐκφέρεσθαι μή προσδοκῶσιν. Κατα κρίνει καὶ τοὺς τὰς νομίμους ἀπαρχὰς καὶ δεκατίας μὴ προσάγοντας τοῖς ἱερεῦσι, καὶ τοὺς ἐξουθενοῦντας τὴν θείαν λατρείαν. Προφητεύει καὶ ὡς ἡ δικαία κρίσις τοῦ Θεοῦ περὶ πάντας ἐκφανήσεται. ΚΕΦΑΛ. ΠΑ'. Τίνα ἐστὶ τὰ διὰ 'Ηλιοῦ γεγονότα θαυμαστὰ σημεῖα. Ἐξ ὀλιγίστου ἀλεύρου καὶ ἐλαίου, ἐν καιρῷ λιμοῦ σεμφθεὶς εἰς Σαραφθὰ τῆς Σιδωνίας, γυναῖκα χήραν καὶ τὸν ταύτης υἱὸν, καὶ ἑαυτὸν ἐπὶ τριετῆ διέθρεψε χρόνον. Δεύτερον, υἱὸν τῆς σταθμοχοῦ της χήρας ἀποθανόντα ἀνέστησε. Τρίτον, πῦρ ἐξ οὐρανοῦ ἐπὶ τὰ ἱερεῖα κατήγαγε. Τέταρτον, ύετὸν ἐξ ἀνομβρίας προειπών ἔσεσθαι, εὐθέως ἐπήγαγε. Πέμπτον, πεν τηκόνταρχον ἐπ' αὐτὸν ἐλθόντα, παραστάσεως είνεκα τῆς πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ, φορὰ πυρὸς οὐρανίου ἐνέπρησε, καὶ πάλιν τὸν ἐλ θέντα δεύτερον ὁμοίως ἀνεῖλεν. Εβδομον, τῇ μηλωτή τὸν Ἰορδάνην περάσας διείλε πλημμυροῦντα ποταμὸν, εἰς πάροδον ἑαυτοῦ τε καὶ Ελισσαίου. ΚΕΦΑΛ. ΠΒ. Τίνα ἐστὶ τὰ διὰ 'Ελισσαίου γεγονότα διπλά ἐν πνεύματι Ηλιοῦ θαν μαστὰ σημεῖα. 2. Ἰορδάνην ποταμὸν τῇ τοῦ Ἠλιοῦ μηλωτῇ δι ελών, παρελήλυθε. β. Τὰ ἐν Ἱεριχῷ ὕδατα ἄγονα ιάσατο. γ. Τεσσαράκοντα παῖδας διαπαίζοντας αὐτὸν, ἄρκτοις δυσὶν ἐξελθεῖν κελεύσας ἀπὸ τοῦ δρυμοῦ, διεχρήσατο. δ. Ατέκνῳ γυναικὶ στείρᾳ οὔσῃ τῇ Σουναμίτιδι υἂν ἐδωρήσατο. ε'. Καὶ τοῦτον πενταετή γενόμενον, καὶ ἀποθανόντα, ἀναζῆσαι ἐποίησε. 5. Θανάσιμον βρῶμα δι' ἀλεύρου ἐπιβληθέντος ἀβλαβες ἀπετέλεσεν. 5. Ἐξ ἄρτων κριθίνων τ' ἑκατὸν ἄνδρας ἐν καιρῷ λιμού χορτάσας, καὶ περισσεῦσαι ἐποίησεν. η. Νεεμάν λεπρωθέντα Σύρον τῆς λέπρας ιά θ. Τον Γιεζή χρήματα παρ' αὐτοῦ κομισάμενον Ελέπρωσεν. ι. Σίδηρον ἀναπλεῦσαι ἀπὸ βυθοῦ τῇ τοῦ στη λαίου εποίησεν ἐπιδῇ. σταθμούχου, σταθμὸν ἐχούσης. περάσων. διπλῷ νι, 6. ἀπέκνισε ξύλον. επιβολή.
ΚΕΦΑΛ. Γ'. - Τίνα προεφήτευσεν Μαλαχίας. CAP. LXXX.
Ονειδίζει τὸν λαὸν, ὡς, γεγονότες υἱοὶ τοῦ Ἰαχώς, τοῦ προτιμηθέντος ὑπὸ Θεοῦ παρὰ τὸν Ἡσαῦ,
ἀγνώμονες περὶ τὸν τετιμηκότα πεφήνασιν. Εγκα
λεῖ καὶ τῷ ἱερῷ τάγματι, ὡς ἐκλεχθέντες ἐν τῷ
Λευὶ εἰς ἱερατεύειν, ἀμελεῖς περὶ τὴν ἱερωσύνην
ἁλίσκονται. Μέμφεται καὶ τοῖς τὰς γαμετὰς ἀδίκως
ἀπολύουσιν, καὶ τοῖς τὴν παρὰ Θεοῦ δικαίαν κρίσιν
περὶ πάντων ἐκφέρεσθαι μή προσδοκῶσιν. Κατακρίνει καὶ τοὺς τὰς νομίμους ἀπαρχὰς καὶ δεκατίας
μὴ προσάγοντας τοῖς ἱερεῦσι, καὶ τοὺς ἐξουθενοῦντας
τὴν θείαν λατρείαν. Προφητεύει καὶ ὡς ἡ δικαία
κρίσις τοῦ Θεοῦ περὶ πάντας ἐκφανήσεται.
Quænam prophetavit Malachias.
Exprobrat populo, quod cum essent filii Jacob,
qui divinitus Esavo prælatus fuerat, erga prælato
rem ingrati esse viderentur. Culpat etiam ordinem
sacerdotalem, propterea quod electi in ipso Levi
ad obeunda munia sacerdotalia, incuriosi deprehenderentur circa sacerdotium. Queritur et de illis
qui injuria uxores dimittebant: de illis item, qui a
Deo justum judicium de omnibus ferri non exspectant. Damnat eos quoque, qui lege constitutas
primitias et decimas ad sacerdotes non afferunt,
ensque etiam qui despicatui babebant divinum winisterium. Prophetat et quod justum judicium Dei
de omnibus apparebit.
ΚΕΦΑΛ. ΠΑ'. Τίνα ἐστὶ τὰ διὰ 'Ηλιοῦ γεγονότα CAP. LXXXI.
θαυμαστὰ σημεῖα.
Ἐξ ὀλιγίστου ἀλεύρου καὶ ἐλαίου, ἐν καιρῷ λιμοῦ
σεμφθεὶς εἰς Σαραφθὰ τῆς Σιδωνίας, γυναῖκα χήραν
καὶ τὸν ταύτης υἱὸν, καὶ ἑαυτὸν ἐπὶ τριετῆ διέθρεψε
χρόνον. Δεύτερον, υἱὸν τῆς σταθμοχοῦ της χήρας
ἀποθανόντα ἀνέστησε. Τρίτον, πῦρ ἐξ οὐρανοῦ ἐπὶ
τὰ ἱερεῖα κατήγαγε. Τέταρτον, ύετὸν ἐξ ἀνομβρίας
προειπών ἔσεσθαι, εὐθέως ἐπήγαγε. Πέμπτον, πεντηκόνταρχον ἐπ' αὐτὸν ἐλθόντα, παραστάσεως είνεκα
τῆς πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ,
φορὰ πυρὸς οὐρανίου ἐνέπρησε, καὶ πάλιν τὸν ἐλθέντα δεύτερον ὁμοίως ἀνεῖλεν. Εβδομον, τῇ μηλωτή
τὸν Ἰορδάνην περάσας διείλε πλημμυροῦντα
ποταμὸν, εἰς πάροδον ἑαυτοῦ τε καὶ Ελισσαίου.
ΚΕΦΑΛ. ΠΒ. Τίνα ἐστὶ τὰ διὰ 'Ελισσαίου
γεγονότα διπλά ἐν πνεύματι Ηλιοῦ θαν
μαστὰ σημεῖα.
2. Ἰορδάνην ποταμὸν τῇ τοῦ Ἠλιοῦ μηλωτῇ δι
ελών, παρελήλυθε.
β. Τὰ ἐν Ἱεριχῷ ὕδατα ἄγονα ιάσατο.
γ. Τεσσαράκοντα παῖδας διαπαίζοντας αὐτὸν,
ἄρκτοις δυσὶν ἐξελθεῖν κελεύσας ἀπὸ τοῦ δρυμοῦ,
διεχρήσατο.
δ. Ατέκνῳ γυναικὶ στείρᾳ οὔσῃ τῇ Σουναμίτιδι
υἂν ἐδωρήσατο.
ε'. Καὶ τοῦτον πενταετή γενόμενον, καὶ ἀποθα
νόντα, ἀναζῆσαι ἐποίησε.
5. Θανάσιμον βρῶμα δι' ἀλεύρου ἐπιβληθέντος
ἀβλαβες ἀπετέλεσεν.
5. Ἐξ ἄρτων κριθίνων τ' ἑκατὸν ἄνδρας ἐν καιρῷ
λιμού χορτάσας, καὶ περισσεῦσαι ἐποίησεν.
η. Νεεμάν λεπρωθέντα Σύρον τῆς λέπρας ιά6170.
θ. Τον Γιεζή χρήματα παρ' αὐτοῦ κομισάμενον
Ελέπρωσεν.
ι. Σίδηρον ἀναπλεῦσαι ἀπὸ βυθοῦ τῇ τοῦ στη
λαίου εποίησεν ἐπιδῇ.
» [V. Reg. 11, 1v, v, seŋq.
Forte σταθμούχου, q. d. σταθμὸν ἐχούσης.
Forte περάσων.
Forte διπλῷ
Quænam sunt signa mirabilia, quæ
fecit Elias.
Ex modicissima farina et oleo, cum tempore
famis missus fuisset in Sareptam Sidoniæ, mulierem viduam ejusque filium ac præterea seipsum
triennio enutrivit. Secundo, filium hospitis suæ
viduæ vita functum resuscitavit. Tertio, ignem cœlitus super victimas derivavit. Quarto, pluviam ex
siccitate prædicens futuram statim adduxit. Quinto,
quinquagenarium ad se venientem causa sistendi
illum regi, hominesque ejus quinquaginta lapsu
ignis cœlestis combussit. Itemque eum qui secundus ad se venerat, sustulit. Septimo, melote Jordanem transmittens, divisit redundantem illum
fluvium, quo ipse transiret et Elisaeus.
CAP. LXXXII. Quænam fecit Elisæus stupenda
prodigia in duplici spiritu Elia ".
1. Jordanem fluvium Eliæ melote dividens, transmisit.
2. Infecundas Jerichuntis aquas sanavit.
3. Quadraginta pueros illudentes ei e medio sustulit, jubens duos ursos egredi de silva.
4. Sunamitidi mulieri sterili ac sine liberis filium
largitus est.
5. Huncque ipsum jam quinquennem et vila
functum, reviviscerc fecit.
6. Mortiferum cibum injecta farina innocuum
reddidit.
7. Decem hordeaceis panibus postquam satiasset
centum homines, etiam superesse ex illis fecit.
8. Neeman leprosum Syrum hominem a lepra
sanayit.
9. Giesium, qui opes ab illo receperat, leprosum
reddidit.
10. Effecit, ut ferrum supernataret e fundo, injecto
ligno.
1V Reg. νι, 6. ἀπέκνισε ξύλον. Mos forte legendum επιβολή.
Распознавание текста
col. 97–98page 42 of 82
PG 106:97ια΄. Τοὺς ἐπ' αὐτὸν ἐλθόντας στρατιώτας Σύρους ἀορασίᾳ περιβαλών, εἰς τὴν πόλιν εἰσήγαγε. τβ΄. Πολιορκουμένῳ βασιλεῖ, καὶ συνερχομένῳ εἰς την Σαμάρειαν, τῶν πολεμίων ἐπικειμένων, καὶ διὰ τοῦτο λιμῷ πάντων τῶν ἐν τῇ πόλει φθειρομένων, ἀφθονίαν σίτου καὶ κριθῶν ἁθρόον προείπεν ἔπεσθαι, καὶ ἀγγελικῇ δυνάμει οἱ πολέμιοι ἐξηλαύνοντο, καὶ αἱ τροφαὶ εὕρηντο. ιγ΄. Τρεῖς βασιλεῖς καὶ στρατὸν ἄπειρον διὰ δίψαν ἀπολλύμενον ὑδάτων αθρόων ἐπιφορά ραγδαίῳ ποτῷ διέσωσε. ιδ. Ελαίου βύσιν χήρα γυναικί, μελλόντων δου λοῦσθαι διὰ πατρῷον χρέος τῶν υἱῶν αὐτῆς, πρὸς τὴν τῶν χρεῶν ἔκτισιν καὶ διατροφὴν αὐτῶν καὶ τῆς μητρὸς ἐποιήσατο. ι'. Ἐν δὲ τῷ μνήματι αὐτοῦ νεκρὸς ὑπὸ τῶν ἐκπο μιζόντων αὐτὸν ἐπιῤῥιφεῖς, ἀνίστατο, καὶ μετὰ τῶν ἐπιῤῥιψάντων αὐτὸν ἔθεῖν ἐπὶ τὴν πόλιν· καὶ γὰρ ἦσαν ὁρμῶντες εἴσω τῆς πόλεως, λῃστὰς ἐπιδιώκοντας αὐτοὺς ἀποδιδράσκοντες. ΚΕΦΑΛ. ΠΙ. Τίνα ἐστὶν ὁ προεφήτευσεν Ηλίας. Βασιλεῖ τοῦ Ἰσραὴλ τῷ ᾿Αχαάβ εἶπεν, ὡς οὐ μὴ βρέξει ἕως οὗπερ αὐτὸς τὸν ὄμβρον ἐπικαλέσοιτο, καὶ οὕτως ἐγίνετο. Οχοζίᾳ τῷ τοῦ ᾿Αχαάβ υἱῷ νοσοῦντι, καὶ ἀποστείλαντι παρὰ τῷ ἐν τῇ ᾿Ακκαρών θεῷ ἐπερωτᾷν εἰ ζήσεται, τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ περ ριτυχών, προείπε λέγειν αὐτῷ ὅτι καὶ δυσσεβῶν παρὰ δαιμόνων περὶ τοῦ ζήσεσθαι τὰς μαντείας αἰτεῖ, καὶ Ο διὰ τοῦτο οὐ ζήσεται. τῷ. πλήρη. ΚΕΦΑΛ. Δ'. Τίνα ἐστὶν & Ελισσαίος προ εφήτευσεν. Ελθὼν εἰς τὴν Δαμασκόν Αζαήλω προείπεν, ὡς ὁ μὲν τῆς Δαμασκοῦ βασιλεὺς ὁ ᾿Αδερ τεθνήξεται. Ετύγχανε δ' ἀπεσταλμένος ὑπ' αὐτοῦ κακουμένου, πευσόμενος αὐτὸν εἰ ζήσεται. Αὐτὸς δὲ διάδοχος αὐτοῦ τῆς βασιλείας ἔσται, καὶ πάμπολλα τοῦ Ἰσραὴλ ἐνδείξεται δεινά. Καὶ τὸν Ἰηοῦ προεῖπε τοῦ Ἰσραὴλ ἐπὶ τετάρτην αὐτοῦ γενεάν βασιλεύσειν, ἐπὶ καθα ρέσει τοῦ οἴκου τῆς τοῦ ᾿Αχαάβ βασιλείας, προδο βλημένον εἰς τὴν βασιλείαν· παραγενομένῳ πρὸς αὐτὸν τῷ Ἰηοῦ προείπεν, ὡς τρίτον προσβαλεῖ τῇ βασιλείᾳ Δαμασκοῦ, καὶ νικήσει τὸν κατ' αὐτῆς πό λεμον. Καὶ ἐπειδὴ ἐκέλευσε τοξεύειν συντονώτατα, τρίτον ἀκοντίσας τὸ βέλος, επέσχε τὴν βολήν· λυ πηθεὶς δὲ ὁ προφήτης ἔφη τὸ τρίτον εκνικαν. Εἰ γὰρ πέμπτον ήκόντισεν ἂν, πλήρης τὴν Δαματ σκηνῶν ήμελλε καθαίρειν βασιλείαν. ΚΕΦΑΛ. ΠΕ. Τίνα ἐστὶν ὁ Γαδ προεφήτευσεν. ᾿Απαριθμήσαντι τῷ Δαβὶδ παρὰ τὸ δοκοῦν τῷ Θεῷ τὸν λαὸν, ἀγανακτεῖν ἔφη τὸν Θεὸν κατ' αὐτοῦ, καὶ ἐκ τριῶν ἐπικειμένων τιμωριών, δηλαδή, του διὰ δή.
'
JOSEPPI
11. Milites Syros contra se venientes hallucinatione afficiens, in civitatem introduxit.
19. Obsidionem patienti regi, convenientique in
Samariam, imminentibus hostibus, ac propterea
ſame universis intra civitatem pereuntibus, magnam vim triciti et hordei actutum futuram prædixit. Angelica porro virtute hostes exagitati sunt,
et cibi inventi.
13. Tres reges et exercitum siti pereuntem, copiosissimarum aquarum vi erumpente, potu salvavit.
14. Effecit, ut olei copia difflueret viduæ mulieri,
cujus filii jamjam vendendi erant ob æs alienum a
patre contractum, qno et debitum solveret, et ipsi
ac mater eorum enutriri possent.
15. In sepulcrum ejus cum quidam mortuus ab
iis qui illum efferebant projectus fuisset, resurrexit,
et cum iis qui se projecerant currebat ad civitatem.
Festinabant enim præpropere subire civitatem, ut
evitarent latrones qui eos insequebantur.
. CAP. LXXXIII.
ια΄. Τοὺς ἐπ' αὐτὸν ἐλθόντας στρατιώτας Σύρους
ἀορασίᾳ περιβαλών, εἰς τὴν πόλιν εἰσήγαγε.
τβ΄. Πολιορκουμένῳ βασιλεῖ, καὶ συνερχομένῳ εἰς
την Σαμάρειαν, τῶν πολεμίων ἐπικειμένων, καὶ διὰ
τοῦτο λιμῷ πάντων τῶν ἐν τῇ πόλει φθειρομένων,
ἀφθονίαν σίτου καὶ κριθῶν ἁθρόον προείπεν ἔπεσθαι,
καὶ ἀγγελικῇ δυνάμει οἱ πολέμιοι ἐξηλαύνοντο, καὶ αἱ
τροφαὶ εὕρηντο.
ιγ΄. Τρεῖς βασιλεῖς καὶ στρατὸν ἄπειρον διὰ δίψαν
ἀπολλύμενον ὑδάτων αθρόων ἐπιφορά ραγδαίῳ ποτῷ
διέσωσε.
ιδ. Ελαίου βύσιν χήρα γυναικί, μελλόντων δου
λοῦσθαι διὰ πατρῷον χρέος τῶν υἱῶν αὐτῆς, πρὸς
τὴν τῶν χρεῶν ἔκτισιν καὶ διατροφὴν αὐτῶν καὶ τῆς
μητρὸς ἐποιήσατο.
ι'. Ἐν δὲ τῷ μνήματι αὐτοῦ νεκρὸς ὑπὸ τῶν ἐκπομιζόντων αὐτὸν ἐπιῤῥιφεῖς, ἀνίστατο, καὶ μετὰ τῶν
ἐπιῤῥιψάντων αὐτὸν ἔθεῖν ἐπὶ τὴν πόλιν· καὶ γὰρ
ἦσαν ὁρμῶντες εἴσω τῆς πόλεως, λῃστὰς ἐπιδιώκον
τας αὐτοὺς ἀποδιδράσκοντες.
ΚΕΦΑΛ. ΠΙ.
- Quæ prophetavit Elias“.
Regi Israel Achabo̟ ait fore ut non plueret usque
dum ipse pluviam advocaret: et sic accidit. Cum
Ochosias Achabi Glius agrotaret, misissetque qui
apud deum Accaron sciscitarentur numnam esset
valetudinem consecuturus, obvius factus nuntiis
illius edixit, ut ad eum referrent, quod impie agens
a damonibus de valetudine sua oracula postulet,
quodque propterea non convalescet.
CAP. LXXXIV.
Que sunt Elisæi valicinia ar
Veniens Damascum Azaelo prædixit, quod Damasci rex Aderus moriturus erat: missus porro
fuerat ab illo graviter ægrotante, ut sciscitaretur
utrun convalesceret. Item quod ipse exciperet
illum in regno, plurimaque Israeli mala illaturus
esset. Prædixit etiam, quod Jeu ad quartam cjus
generationem Israeli imperaturus esset, erectus ad
regnum ut destrueret regiam Achabi domum. Cum
Jeu ad illum accessisset, praedixit, quod ter configet cum regno Damasci, et victor erit in bello adversus
Τίνα ἐστὶν ὁ προεφήτευσεν
Ηλίας.
Βασιλεῖ τοῦ Ἰσραὴλ τῷ ᾿Αχαάβ εἶπεν, ὡς οὐ μὴ
βρέξει ἕως οὗπερ αὐτὸς τὸν ὄμβρον ἐπικαλέσοιτο, καὶ
οὕτως ἐγίνετο. Οχοζίᾳ τῷ τοῦ ᾿Αχαάβ υἱῷ νο
σοῦντι, καὶ ἀποστείλαντι παρὰ τῷ ἐν τῇ ᾿Ακκαρών
θεῷ ἐπερωτᾷν εἰ ζήσεται, τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ περ
ριτυχών, προείπε λέγειν αὐτῷ ὅτι καὶ δυσσεβῶν παρὰ
δαιμόνων περὶ τοῦ ζήσεσθαι τὰς μαντείας αἰτεῖ, καὶ
Ο διὰ τοῦτο οὐ ζήσεται.
eam. Et quia cum jussisset ut contentiosissime sagittas emitteret, ter emissis sagittis, abstinuit a jactu, idcirco ægre id ferens propheta, ait
ter victorem futurum. Si enim quinquies ejaculatus
fuisset, integrum Damascenorum regnum erat
cversurus.
CAP. LXXXV. - Quanam prophetavit Gad ".
Cum enumerasset David, contra atque Deo videbatur, populum, id inique ferre ait Deumn adversus illum, atque ex tribus immiuentibus ani-
** III Reg. xvII, XVIII. " IV Reg. viii, S, XII.
Forte τῷ.
Forte πλήρη.
ΚΕΦΑΛ. Δ'. Τίνα ἐστὶν & Ελισσαίος προεφήτευσεν.
Ελθὼν εἰς τὴν Δαμασκόν Αζαήλω προείπεν, ὡς
ὁ μὲν τῆς Δαμασκοῦ βασιλεὺς ὁ ᾿Αδερ τεθνήξεται.
Ετύγχανε δ' ἀπεσταλμένος ὑπ' αὐτοῦ κακουμένου,
πευσόμενος αὐτὸν εἰ ζήσεται. Αὐτὸς δὲ διάδοχος αὐτοῦ
τῆς βασιλείας ἔσται, καὶ πάμπολλα τοῦ Ἰσραὴλ
ἐνδείξεται δεινά. Καὶ τὸν Ἰηοῦ προεῖπε τοῦ Ἰσραὴλ
ἐπὶ τετάρτην αὐτοῦ γενεάν βασιλεύσειν, ἐπὶ καθα:-
ρέσει τοῦ οἴκου τῆς τοῦ ᾿Αχαάβ βασιλείας, προδο
βλημένον εἰς τὴν βασιλείαν· παραγενομένῳ πρὸς
αὐτὸν τῷ Ἰηοῦ προείπεν, ὡς τρίτον προσβαλεῖ τῇ
βασιλείᾳ Δαμασκοῦ, καὶ νικήσει τὸν κατ' αὐτῆς πό
λεμον. Καὶ ἐπειδὴ ἐκέλευσε τοξεύειν συντονώτατα,
τρίτον ἀκοντίσας τὸ βέλος, επέσχε τὴν βολήν· λυπηθεὶς δὲ ὁ προφήτης ἔφη τὸ τρίτον εκνικαν. Εἰ
γὰρ πέμπτον ήκόντισεν ἂν, πλήρης τὴν Δαματ
σκηνῶν ήμελλε καθαίρειν βασιλείαν.
ΚΕΦΑΛ. ΠΕ. Τίνα ἐστὶν ὁ Γαδ προεφήτευ
σεν.
᾿Απαριθμήσαντι τῷ Δαβὶδ παρὰ τὸ δοκοῦν τῷ
Θεῷ τὸν λαὸν, ἀγανακτεῖν ἔφη τὸν Θεὸν κατ' αὐτοῦ,
καὶ ἐκ τριῶν ἐπικειμένων τιμωριών, δηλαδή, του
** Il Reg. xxiv, 11.
Αl. διὰ δή.
Распознавание текста
Chapter LXXXIII-LXXXVCaput LXXXIII - LXXXV
col. 99–100page 43 of 82
Caput LXXX - LXXXII
PG 106:99τριετούς λιμού, πολέμου τριμηνιαίου, καὶ λοιμοῦ τριημέρου, ελέσθαι ἣν ἂν βούλοιτο. ΚΕΦΑΛ. ΠϚ' – Τίνα ἐστὶν & προεφήτευσε Νάθαν. Βουληθέντι τῷ Δαβὶδ τὸν ναὸν οἰκοδομεῖν, μὴ βούλεσθαι τὸν Θεὸν δι' αὐτοῦ τὴν οἰκοδομὴν ἀπήγ γειλε γίνεσθαι. Τὸν δὲ ἐξ αὐτοῦ γενησόμενον υἱὸν, τὸν Σαλομῶν, οὐδέπω τεχθέντα, τοῦτον προεἶπε μέλλειν αὐτὸν προβαλέσθαι καὶ συμπληροῦν. Τὸ εἰς τὴν Βηρσαβεέ, καὶ τὸν Ουρίαν πλημμελῆσαι, Έλεγξε τὸν Δαβίδ, καὶ τὴν ἐπὶ τῇ πλημμελείᾳ παί δευσιν ἐπιοῦσαν αὐτῷ προεἶπε, καὶ τὴν ἐπὶ τῇ τα πεινοφροσύνῃ αὐτοῦ τοῦ ἁμαρτήματος λύσιν. Τον παρ' αὐτοῦ προφητευθέντα τὴν Ἱερουσαλήμ οἰκοδομεῖν, τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν Σαλομώντα, αὐτὸς εἰς τὴν βασιλείαν προηγάγετο, ὑπομνήσας τὸν Δαβίδ τῆς ὑποσχέσεως, καὶ τὸν ἐπαναστῆναι τῇ βασιλείᾳ πειραθέντα τὸν ᾿Αιωνίαν, σοφῶς καθαιρεθῆναι παρα σκευασάμενος. ΚΕΦΑΛ. ΙΖ'. - Τίνα προεφήτευσεν 'Αχίας ὁ Σιλωνίτης. Τῷ Ἱεροβοάμ προείπεν, ὡς τῶν δέκα τοῦ Ἰσραὴλ φυλῶν βασιλεύσει. Διαῤῥήσας γὰρ τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ εἰς δώδεκα μέρη πεποίηκε, καὶ ἐκέλευσεν αὐτῷ δέκα μέρη λαμβάνειν ἐκ τούτων, προειπὼν αὐτῷ, ὡς δέκα φυλῶν τοῦ Ἰσραὴλ βασιλεύσει. Ανονίτῃ τῇ ποῦ Ιεροβοάμ γυναικὶ πρὸς αὐτὸν μετ' ἐπικρύψεως α Ακούσῃ, περὶ παιδὸς άρρωστοῦντος επερωτή σουσα εἰ ζήσεται· ταύτην μὲν ἐξ ὀνόματος ἐκάλει, μὴ σημάνασαν ἑαυτὴν, καίπερ τυφλὸς διὰ τὸ γῆρας τυγχάνων· προεἶπεν δὲ αὐτῇ, ὡς καὶ τὸν υἱὸν οὐ καταλήψεται ζώντα, ὁ δὲ Ἱεροβοάμ ἀπὸ τῆς βασι λείας οἰκτρῶς καταστραφήσεται. ΚΕΦΑΛ. ΠΗ'. - Τίνα Σαμαίας προεφήτευσε. Ροδοξμ τῷ τῆς Ἱερουσαλήμ βασιλεῖ ἐν δεκαδύο μυριάσι στρατιωτῶν ἐπιόντι πολεμεῖν κατὰ τῶν δέκα τοῦ Ἰσραὴλ τῶν ἀποστασῶν αὐτοῦ φυλῶν, κατὰ τὴν πορείαν περιτυχών, ἀναστρέφειν ἐπὶ τὰ οἰκεῖα, καὶ μὴ συμφύλων πόλεμον παρατάττειν ἔλεγε, καθαίρεσιν αὐτοῦ παντελῆ, καὶ τοῦ στρατοῦ ήτταν προφητεύων, εἰ πολεμήσουσι. Προείπε καὶ τῷ Ροβοαμ καὶ τῷ λαῷ, ὡς ἐγκαταλείψαντα τὸν Κύριον, εγκαταλειφθήσονται ἐπ' αὐτοῦ. Καὶ τῷ Ἱεροβοάμ δὲ προείπεν, ὡς τῶν δέκα τοῦ Ἰσραήλ κρατήσει σκήπτρων, τοῖς αὐτοῖς τοῦ ᾿Αχία σημείοις τῶν τοῦ ἱματίου ρηγμάτων χρησάμενος, ΚΕΦΑΛ. ΠΘ.- Τι προεφήτευσεν Ιάδων. Οὗτός ἐστιν ὁ εἰς τὴν Βεθήλ παραγενόμενος, τῷ, διὰ τόν Ανώ τῇ, νι, Οσίμης, Αδίμης Εγκαταλείψαντες.
τριετούς λιμού, πολέμου τριμηνιαίου, καὶ λοιμοῦ malversionibus, nempe triennalis famis, triτριημέρου, ελέσθαι ἣν ἂν βούλοιτο.
mestris belli, et triduanæ pestis, quam vellet eligerel.
ΚΕΦΑΛ. ΠϚ' – Τίνα ἐστὶν & προεφήτευσε
Νάθαν.
Βουληθέντι τῷ Δαβὶδ τὸν ναὸν οἰκοδομεῖν, μὴ
βούλεσθαι τὸν Θεὸν δι' αὐτοῦ τὴν οἰκοδομὴν ἀπήγ
γειλε γίνεσθαι. Τὸν δὲ ἐξ αὐτοῦ γενησόμενον υἱὸν,
τὸν Σαλομῶν, οὐδέπω τεχθέντα, τοῦτον προεἶπε
μέλλειν αὐτὸν προβαλέσθαι καὶ συμπληροῦν. Τὸ
εἰς τὴν Βηρσαβεέ, καὶ τὸν Ουρίαν πλημμελῆσαι,
Έλεγξε τὸν Δαβίδ, καὶ τὴν ἐπὶ τῇ πλημμελείᾳ παί
δευσιν ἐπιοῦσαν αὐτῷ προεἶπε, καὶ τὴν ἐπὶ τῇ τα
πεινοφροσύνῃ αὐτοῦ τοῦ ἁμαρτήματος λύσιν. Τον
παρ' αὐτοῦ προφητευθέντα τὴν Ἱερουσαλήμ οίκοδομεῖν, τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν Σαλομώντα, αὐτὸς εἰς τὴν
βασιλείαν προηγάγετο, ὑπομνήσας τὸν Δαβίδ τῆς
ὑποσχέσεως, καὶ τὸν ἐπαναστῆναι τῇ βασιλείᾳ πει
ραθέντα τὸν ᾿Αιωνίαν, σοφῶς καθαιρεθῆναι παρα
σκευασάμενος.
ΚΕΦΑΛ. ΙΖ'. - Τίνα προεφήτευσεν 'Αχίας ὁ
Σιλωνίτης.
CAP. LXXXVI.
Quæ sunt Nathanis prophetiæ.
Cum vellet David ædificare templum, annuntiavit
haud gratum esse Deo, ut per ipsum ædificatio
fieret. Eum porro, qui ab ipso nasciturus erat filius,
Salomonem inquam, necdum ortum, hunc prædixit templum inchoaturum et absoluturum. Ol
crimen Bersabee et Uriæ, coarguit Davidem, prædixitque superventurain in eum animadversionem
propter inconcinnum illud facinus, et facinoris
veniam propter humiliationem illius. Eum ipsum
qui ab illo prophetatus fuerat adificaturus Jerusalem, filium ejus nempe Salomonem, ipsemet ad
regnum provexit, revocata in memoriain Davidi
promissione: eum vero qui tentaverat regnum ad
se attrahere, Adoniam nempe, sapienter deturbari
fecit.
Τῷ Ἱεροβοάμ προείπεν, ὡς τῶν δέκα τοῦ Ἰσραὴλ
φυλῶν βασιλεύσει. Διαῤῥήσας γὰρ τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ
εἰς δώδεκα μέρη πεποίηκε, καὶ ἐκέλευσεν αὐτῷ δέκα
μέρη λαμβάνειν ἐκ τούτων, προειπὼν αὐτῷ, ὡς δέκα
φυλῶν τοῦ Ἰσραὴλ βασιλεύσει. Ανονίτῃ τῇ ποῦ
Ιεροβοάμ γυναικὶ πρὸς αὐτὸν μετ' ἐπικρύψεως α
Ακούσῃ, περὶ παιδὸς άρρωστοῦντος επερωτήσουσα εἰ ζήσεται· ταύτην μὲν ἐξ ὀνόματος ἐκάλει,
μὴ σημάνασαν ἑαυτὴν, καίπερ τυφλὸς διὰ τὸ γῆρας
τυγχάνων· προεἶπεν δὲ αὐτῇ, ὡς καὶ τὸν υἱὸν οὐ
καταλήψεται ζώντα, ὁ δὲ Ἱεροβοάμ ἀπὸ τῆς βασι
λείας οἰκτρῶς καταστραφήσεται.
ΚΕΦΑΛ. ΠΗ'. - Τίνα Σαμαίας προεφήτευσε.
Ροδοξμ τῷ τῆς Ἱερουσαλήμ βασιλεῖ ἐν δεκαδύο
μυριάσι στρατιωτῶν ἐπιόντι πολεμεῖν κατὰ τῶν δέκα
τοῦ Ἰσραὴλ τῶν ἀποστασῶν αὐτοῦ φυλῶν, κατὰ τὴν
πορείαν περιτυχών, ἀναστρέφειν ἐπὶ τὰ οἰκεῖα, καὶ
μὴ συμφύλων πόλεμον παρατάττειν ἔλεγε, καθαί
ρεσιν αὐτοῦ παντελῆ, καὶ τοῦ στρατοῦ ήτταν προφητεύων, εἰ πολεμήσουσι. Προείπε καὶ τῷ Ροβοαμ
καὶ τῷ λαῷ, ὡς ἐγκαταλείψαντα τὸν Κύριον,
εγκαταλειφθήσονται ἐπ' αὐτοῦ. Καὶ τῷ Ἱεροβοάμ
δὲ προείπεν, ὡς τῶν δέκα τοῦ Ἰσραήλ κρατήσει
σκήπτρων, τοῖς αὐτοῖς τοῦ ᾿Αχία σημείοις τῶν τοῦ
ἱματίου ρηγμάτων χρησάμενος,
ΚΕΦΑΛ. ΠΘ.- Τι προεφήτευσεν Ιάδων.
Οὗτός ἐστιν ὁ εἰς τὴν Βεθήλ παραγενόμενος,
CAP. LXXXVII.
Quænam vaticinatus est Achias
Silonites 3.
Prædixit Jeroboamo, quod regnaret decem tribubus Israel. Dirumpens enim pallium suum, in
duodecim partes redegit, jussitque, ut ille decem
ex illis partibus sibi sumeret, prædicens ei, quod
decem tribuum Israel futurus esset rex. Ano uxore
Jeroboam ad se occulte veniente, quo sciscitaretur
de Hio ægrotante, anne convalesceret, eam quidem
de nomine vocavit, tametsi sese non indicasset,
quamvis caecus esset propter senectam: prædixit
vero ei, quod nec filium recuperaret sanum, et quod
Jeroboam miserabiliter exscindendus essel
regro.
CAP. LXXXVIII.
Que sunt vaticinia
Roboamo regi Jerusalem, qui cum centam viginti millibus militum veniebat inferre bellam
decem tribubus Israel, quæ a so desciveraut, ek
itinere obvius factus, convertit illum ad propria,
edicitque ne adversus contribules bellum cieret,
cædem omnimodam ejus, totumque exercitum profligandum vaticinatus, si bellaverint. Prædixit
quoque Roboamo ac populo, quod si deseruerint
Deum, ab ipso essent deserendi. Praeterea Jerobeamo praefatus est, quod decem tribubus fuperaturus esset, usus iisdem atque Achias signis, pallii
videlicet in duodecim partes laceratione.
CAP. LXXXIX. Quid prophetavit Jadon *.
Is est qui Bethel adveniens, dum Jerokoam
"III Reg. x1, 30. * 111 Reg. sit, 22. 1 II Reg. x, 1.
Forte τῷ, vel διὰ τόν
Lege Ανώ τῇ, et supra cap. 50.
Hunc Joseph. νι, 11, Οσίμης, Epiphanius
Αδίμης vecam.
Εγκαταλείψαντες.
Jadon dicitur Josepho v, 9, Epiphanio
Joam: in Constit. Apostol. 1, 6, dicitur Adonias.
Vid. infra cap. 95.
Распознавание текста
col. 101–102page 44 of 82
PG 106:101τοῦ Ἱεροβοάμ τὸ θυσιαστήριον ἐγκαινίζοντος, καὶ προειπὼν τὸν Ἰωσίαν βασιλεύσειν, ὃς κατακαίειν ἤμελλε τοὺς ἱερωμένους ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, ση μεῖον παραυτίκα δοὺς τοῦ θυσιαστηρίου την διάρρηξιν, του το προῤῥηθὲν γενήσεσθαι. ΚΕΦΑΛ. 4. Τι προεφήτευσε Βαασά. Τῷ βασιλεῖ τοῦ Ἰσραήλ, Βαασᾶ καὶ αὐτῷ λεγο μένῳ, προείπεν, ὡς τεθνήξεται τὴν ταχίστην, διὰ τὰς δυσσεβείας. ΚΕΦΑΛ. Α'. -- Τι προεφήτευσε Μιχαίας. Τῶν ψευδοπροφητῶν ἀπατώντων τὸν ᾿Αχαάβ, &ς ἦν τοῦ Ἰσραὴλ βασιλεὺς, ὡς πολεμήσας τὸν Σύρον βασιλέα τὸν ᾿Αδερ, ἀφαιρήσεται παρ' αὐτοῦ τὴν Γαλααδίτιν χώραν, ἣν οι Σύροι πάλαι παρὰ τῶν Ισραηλιτῶν ἀφείλοντο, κληθεὶς καὶ αὐτὸς εἰπεῖν, τί δέοι περὶ τοὺς πρὸς Σύρους πολέμους πράττειν, προείπεν, ὡς συμβαλὼν ἀναιρεθήσεται, τοῦ Θεοῦ τῇ διαβόλου ἀπάτῃ ἐκδεδωκότος αὐτὸν, διὰ τῶν ψευδοπροφητῶν, ὅπως διὰ τὰς δυσσεβείας ἀναιρεθήσεται. ΚΕΦΑΛ. ΙΒ'. - Τίνα προεφήτευσεν Αζαρίας υἱὸς Σαδώκ. Ως ὁ λαὸς ἐγκαταλείψει τὸν Κύριον, καὶ Ἐγκαταλειφθήσεται ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας ὑπὸ Θεοῦ· καὶ πολλὰ διὰ τῆς καταλείψεως τιμωρηθείς, εἰς υἱὸν προσληφθήσεται, γνοὺς τὸν παιδευτὴν καὶ σωτῆρα, καὶ τῶν ἐπαγγελιών πληρωτήν. ΚΕΦΑΛ. Γ· Τίνα προεφήτευσεν Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ανανί. Ἰωσαφάτ τῷ τοῦ λαοῦ Ἰούδα βασιλεί συμμαχοῦντι τῷ ᾿Αχαάβ, ἐν τῇ πρὸς τοὺς Σύρους περὶ τῆς Ρεμμώθ Γαλαάδ μάχῃ, ἐκφυγόντι ἐκ τῆς ἅμα τῷ Αχαάβ ἀναιρέσεως, ὑπαντήσας ἔφη κακῶς πεπραχέναι, συμμαχήσαντι τῷ δυσσεβεῖ καὶ ὑπὸ Θεοῦ με σουμένῳ φίλον γεγονότα, καὶ εἰ μὴ αὐτὸς εὐσεβὴς φανείς, τὰ εἴδωλα τοῦ Ἰούδα καθεῖλεν, ὀργῆς ἂν ἐπειρᾶτο Θεοῦ, διὰ τὴν τοῦ ᾿Αχαάβ σύμπραξιν. ΚΕΦΑΛ. Δ'.... Τίνα προεφήτευσεν Οζιήσ προφήτης. Τῷ Ἰωσαφάτ πολεμοῦντι πρὸς 'Αμμανίτας καὶ Μωαβίτας, καὶ τοὺς ἀπὸ Ἡσαῦ ἐπελθόντας τῷ Ἰούδα, προείπεν, ὡς δι' εὐχῆς καὶ σαλπίγγων αυτ τοὺς καθαιρήσῃ. Καὶ οὕτως ἐγένετο ΚΕΦΑΛ. ΚΕ'. - Τίνα προεφήτευσεν Ελιὰδ ὁ τοῦ Οβδία Τῷ Ἰωσαφάτ φιλίαν ἀσπασαμένῳ πρός Οχοζίαν, τὸν τοῦ ᾿Αχαάβ, καὶ τῶν πλοίων κοινωνὸν αὐτὸν ποιησαμένῳ, τῶν εἰς Αιθιοπίαν ἀποπλεόντων ἐπ' ἐμπορία, προείπεν, ὡς καὶ ἀνίαις ναυαγήσεως, καὶ αὐτὸς οὐκ εὐάρεστος Θεῷ γενόμενος, διὰ τοῦτο τεθνήξεται. 37, Ελιέζερ ὁ τοῦ Δωδία,
JOSEPPI
suum altare dedicabat, vaticinatus est fore ali- τοῦ Ἱεροβοάμ τὸ θυσιαστήριον ἐγκαινίζοντος, καὶ
quando, ut Josias regnaret, qui combusturus erat
sacrificantes in eo altari, exhibito statim signo,
ipsa altaris diruptione, quod prædicta essent obventura.
CAP. XC.
Quid prophetavit Baasa».
Regi Israel, qui et ipse Baaza dicebatur, prædixit, eum cito moriturum, propter suas impietates.
προειπὼν τὸν Ἰωσίαν βασιλεύσειν, ὃς κατακαίειν
ἤμελλε τοὺς ἱερωμένους ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, ση
μεῖον παραυτίκα δοὺς τοῦ θυσιαστηρίου την διάρρη
ξιν, του το προῤῥηθὲν γενήσεσθαι.
Τι προεφήτευσε Βαασά.
Τῷ βασιλεῖ τοῦ Ἰσραήλ, Βαασᾶ καὶ αὐτῷ λεγο
μένῳ, προείπεν, ὡς τεθνήξεται τὴν ταχίστην, διὰ
τὰς δυσσεβείας.
ΚΕΦΑΛ. Α'. -- Τι προεφήτευσε Μιχαίας.
Τῶν ψευδοπροφητῶν ἀπατώντων τὸν ᾿Αχαάβ, &ς
ἦν τοῦ Ἰσραὴλ βασιλεὺς, ὡς πολεμήσας τὸν Σύρον
βασιλέα τὸν ᾿Αδερ, ἀφαιρήσεται παρ' αὐτοῦ τὴν
Γαλααδίτιν χώραν, ἣν οι Σύροι πάλαι παρὰ τῶν
CAP. XGI. Quid vaticinatus est Michæas ³.
Pseudoprophetis seducentibus Achabum, qui'erat
rex Israel, quod si pugnaret cum Ader rege Syria,
auferret ab illo regionem Galaaditidem, quam
Syri jam pridem ab Israelitis abstulerant: vocatus
et ipse ut diceret, quid faciendum esset, anne Ισραηλιτῶν ἀφείλοντο, κληθεὶς καὶ αὐτὸς εἰπεῖν, τί
contra Syros bellandum, prædixit, quod si confligeret, interimendus esset, Deo dedente illum
fraude dæmonis propter falsos prophetas, ut ob impietates periret.
CAP. XCII. — Quænam prophetavil Azarias filius
Sadoc
Populum derelicturum esse Dominum, itemque
derelinquendum ad multos dies a Deo. Multas
vero passum animadversiones propter derelictionem,
in flium tandem assumendum fore, agniturumque
castigatorem ac salvatorem suum, et promissionum
adimpletorem.
δέοι περὶ τοὺς πρὸς Σύρους πολέμους πράττειν,
προείπεν, ὡς συμβαλὼν ἀναιρεθήσεται, τοῦ Θεοῦ
τῇ διαβόλου ἀπάτῃ ἐκδεδωκότος αὐτὸν, διὰ τῶν
ψευδοπροφητῶν, ὅπως διὰ τὰς δυσσεβείας ἀναιρε
θήσεται.
ΚΕΦΑΛ. ΙΒ'. - Τίνα προεφήτευσεν Αζαρίας υἱὸς
Σαδώκ.
Ως ὁ λαὸς ἐγκαταλείψει τὸν Κύριον, καὶ ἐγκαταλειφθήσεται ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας ὑπὸ Θεοῦ· καὶ
πολλὰ διὰ τῆς καταλείψεως τιμωρηθείς, εἰς υἱὸν
προσληφθήσεται, γνοὺς τὸν παιδευτὴν καὶ σωτῆρα,
καὶ τῶν ἐπαγγελιών πληρωτήν.
CAP. XLIII. — Quanam vaticinatus est Jesus flius (ΚΕΦΑΛ. Γ· — Τίνα προεφήτευσεν Ἰησοῦς ὁ τοῦ
Anani s
Josaphat regi populi Juda bellum gerenti cum
Achab in expeditione adversus Syros pro Rhemmoth Galaad, fugientique ab internecione una cum
Aclab, obvius factus ait: illum perperam egisse,
qui cum esset Dei amicus, societatem belli junxit
cum impio, Deoque inviso homine; ac nisi ipse
pius visus fuisset, idolaque Juda destruxisset, expertus utique fuisset iram Dei, propter initam cum
Achabo societatem.
CAP. XCIV.
Quænam prophetavit Oziel propheta s.
Josaphat bellum gerenti adversus Ammanitas,
Ανανί.
Ἰωσαφάτ τῷ τοῦ λαοῦ Ἰούδα βασιλεί συμμα
χοῦντι τῷ ᾿Αχαάβ, ἐν τῇ πρὸς τοὺς Σύρους περὶ τῆς
Ρεμμώθ Γαλαάδ μάχῃ, ἐκφυγόντι ἐκ τῆς ἅμα τῷ
Αχαάβ ἀναιρέσεως, ὑπαντήσας ἔφη κακῶς πεπραχέναι, συμμαχήσαντι τῷ δυσσεβεῖ καὶ ὑπὸ Θεοῦ με
σουμένῳ φίλον γεγονότα, καὶ εἰ μὴ αὐτὸς εὐσεβὴς
φανείς, τὰ εἴδωλα τοῦ Ἰούδα καθεῖλεν, ὀργῆς ἂν
ἐπειρᾶτο Θεοῦ, διὰ τὴν τοῦ ᾿Αχαάβ σύμπραξιν.
ΚΕΦΑΛ. Δ'.... Τίνα προεφήτευσεν Οζιήσ
προφήτης.
Τῷ Ἰωσαφάτ πολεμοῦντι πρὸς 'Αμμανίτας
et Moabitas posterosque Esau, qui Judam aggressi καὶ Μωαβίτας, καὶ τοὺς ἀπὸ Ἡσαῦ ἐπελθόντας τῷ
fuerant, prædixit fore ut per preces et tubarum
clangorem ipsos perderet; atque sic contigit.
CAP. XCV.
Quænam vaticinatus est Eliad Obdiœ
filius.
Josaphat qui cum Ochozia amicitiam inierat,
Achabi filio, eumque socium classis effecerat, quæ
in Ethiopiam navigabat mercimonii causa, prædixit, quod etiam molestiis naufragii ipse quoque
effectus minus placens Deo idcirco esset moriturus.
** ¡II Reg. xvi, 4.
33 111 Reg. xxii. ** ]] Paral. xıV.
Vide supra cap. 93.
Ἰούδα, προείπεν, ὡς δι' εὐχῆς καὶ σαλπίγγων αυτ
τοὺς καθαιρήσῃ. Καὶ οὕτως ἐγένετο
ΚΕΦΑΛ. ΚΕ'. - Τίνα προεφήτευσεν Ελιὰδ ὁ τοῦ
Οβδία
Τῷ Ἰωσαφάτ φιλίαν ἀσπασαμένῳ πρός Οχοζίαν,
τὸν τοῦ ᾿Αχαάβ, καὶ τῶν πλοίων κοινωνὸν αὐτὸν
ποιησαμένῳ, τῶν εἰς Αιθιοπίαν ἀποπλεόντων ἐπ'
ἐμπορία, προείπεν, ὡς καὶ ἀνίαις ναυαγήσεως, καὶ
αὐτὸς οὐκ εὐάρεστος Θεῷ γενόμενος, διὰ τοῦτο
τεθνήξεται.
3³ III Reg. xvi, 1.
36 11 Paral. XX,
Ex Il Paral. xx, 37, Ελιέζερ ὁ τοῦ Δωδία,
Распознавание текста
Chapter XC - XCVCaput XC - XCV
col. 103–104page 45 of 82
Caput LXXXVI - LXXXIX
PG 106:103ΚΕΦΑΛ. 19. - Τίνα προεφήτευσεν '08, ή Χανι. τοῦ Σελίμ γυνή. Ἰωσίᾳ τῷ βασιλεῖ εὐσεβεῖ γενομένῳ, καὶ τὸν ναὸν ἐρειπωθέντα ανανεομένῳ καὶ διαβρήξαντι τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐπὶ τῇ ἀναγνώσει τοῦ εὑρεθέντος β βλίου Μωϋσέως, ἐν ἐπιλησμονῇ τῶν θείων νόμων τοῦ λαοῦ γενομένου, ἐπέστειλεν, ὡς ὁ λαὸς μὲν εἰς αἰχμ αλωσίαν ἐκδοθήσεται διὰ τὴν ἀποῤῥᾳθύμησιν τὴν ἀπὸ Θεοῦ, αὐτὸς δὲ πρὸ τῆς τῶν κακῶν ἐπαγωγῆς τεθνήξεται, διὰ τὴν φιλόθεον αὐτοῦ γνώμην, ἵνα μὴ ἴδῃ τὰ ἐπιόντα κακά. ΚΕΦΑΛ. 17. - Τίνα ἐστὶν & Ζαχαρίας ὁ ἀρχιε. ρεὺς προεφήτευσεν. Ἐπὶ τῇ γεννήσει Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ πεπλη. ρῶσθαι τὰς τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ᾿Αβραὰμ ἔλεγεν ἐπαγ γελίας, τὸν Θεὸν ἀνυμνῶν, καὶ ἐπὶ τούτῳ τετάχθαι τὸν Ἰωάννην, πρόδρομον τοῦ ὑψίστου Θεοῦ γενόμενον, ἐφ᾽ ᾧτε τὴν ὁδὸν αὐτοῦ εἰς κόσμον ἐρχομένου ἑτοιμάσαι, σωτήριον οὖσαν τοῦ λαοῦ, καὶ ἐπίλαμψιν τοῖς ἐν σκότει καθημένοις καὶ σκιᾷ θανάτου· καθώς διὰ τῶν ἁγίων αὐτοῦ προφητῶν, τῶν ἀπ' αἰῶνος προκηρυττόντων τὴν παρουσίαν αὐτοῦ, λελάληκεν. ΚΕΦΑΛ. ΣΠ. Τίνα ἐστὶν & Συμεών προεφήτευσεν. Οὗτος θεασάμενος εν Ζαχαρίας Θεὸν ὕψιστον προ εκήρυξεν, εἰς ἐπιλαμψιν τοῖς ἐν σκότει καθημένοις, ὑπὸ τῆς μητρός Μαρίας εἰς τὸ ἱερὸν, τεσσαρακονθήμερον βρέφος ὅτι ἦν, ἀναφερόμενον, ὑπὸ τοῦ αγίου Πνεύματος ἀχθεὶς, δεξάμενος τὸ παιδίον ἐβόα Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, Δέσποτα, κατὰ τὸ δημά σου, ἐν εἰρήνῃ. "Οτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὁ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν, καὶ δόξαν λαοῦ σου Ισραήλ. Προεφήτευσε καὶ τὸν Μαρίας ἐπὶ τῷ σταυρῷ σκανδαλισμόν. ΚΕΦΑΛ. ΑΘ. - Τι προεφήτευσεν Ελιζάβετ. Θεασαμένη τὴν Παρμένον Μαρίαν πρὸς αὐτὴν ἐληλυθυίαν, εὐλογημένην εἶπεν εἶναι ἐν γυναιξὶν, καὶ εὐλογημένον τὸν καρπὸν τῆς κοιλίας αὐτῆς. Καὶ πόθεν μοι τοῦτο, ἵνα ἔλθῃ ἡ μήτηρ τοῦ Κυ ρίου μου πρός με; Ἰδοὺ γὰρ, ὡς ἐγένετο ἡ φωνὴ τοῦ ἀσπασμοῦ σου εἰς τὰ ὦτά μου, ἐσκίρτησεν ἐν ἀγαλλιάσει τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ μου. Εφ' οἷς καὶ τοὺς πιστεύοντας τοῖς οὕτω λελαλημένοις η ἐκφανησομένοις μακαρίους ἀπέφηνεν. ΚΕΦΑΛ. Γ'. - Τίνα ἐστὶ τὰ διὰ τῆς Παρθένου Μαρίας προφητευθέντα. Μεγαλύψει καὶ αὐτὴ τὸν Θεὸν, ἐπὶ τὸ εἰς αὐτὴν ἐκφαινομένῳ μυστηρίῳ τοῦ Θεοῦ τόκου. Αγάλλεται τῷ Πνεύματι, λέγουσα μακαρίζεσθαι αὐτὴν ἐν πά σαις ταῖς γενεαῖς, ἀπὸ τοῦ νῦν μεγίστου πράγματος ὑπὸ Θεοῦ ἐπ' αὐτῇ ἐκφαινομένου. Καὶ τίνα ἐστὶν & Ιωάννης ὁ Βαπτιστής. Ὅτι ὁ ὀπίσω αὐτοῦ, τοῦτ᾽ ἔστιν, ὁ μετ' αὐτὸν ανανεουμένῳ.
ΚΕΦΑΛ. 19. - Τίνα προεφήτευσεν '08, ή CAP. Χανι.
τοῦ Σελίμ γυνή.
Ἰωσίᾳ τῷ βασιλεῖ εὐσεβεῖ γενομένῳ, καὶ τὸν ναὸν
ἐρειπωθέντα ανανεομένῳ καὶ διαβρήξαντι τὰ
ἱμάτια αὐτοῦ ἐπὶ τῇ ἀναγνώσει τοῦ εὑρεθέντος β:
βλίου Μωϋσέως, ἐν ἐπιλησμονῇ τῶν θείων νόμων τοῦ
λαοῦ γενομένου, ἐπέστειλεν, ὡς ὁ λαὸς μὲν εἰς αἰχμαλωσίαν ἐκδοθήσεται διὰ τὴν ἀποῤῥᾳθύμησιν τὴν
ἀπὸ Θεοῦ, αὐτὸς δὲ πρὸ τῆς τῶν κακῶν ἐπαγωγῆς
τεθνήξεται, διὰ τὴν φιλόθεον αὐτοῦ γνώμην, ἵνα μὴ
ἴδῃ τὰ ἐπιόντα κακά.
Quænam prophetavit Holda uzor
Selim 3.
Josiæ regi qui pius ac religiosus erat, et templum
dirutum reædificaverat, suaque vestimenta sciderat
in lectione inventi libri Moysis, dum populus age·
ret in oblivione divinarum legum, scripsit, quod
βepulus quidem in captivitatem tradendus erat propterea quod Deum haberet neglectui; at ipso more
relGr autequam mala fuissent Inducta, propterea
quod animo esset beue erga Deum affecto, ut non
cerneret ingruentia mala.
ΚΕΦΑΛ. 17. - Τίνα ἐστὶν & Ζαχαρίας ὁ ἀρχιε. CAP. XVII.
ρεὺς προεφήτευσεν.
Ἐπὶ τῇ γεννήσει Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ πεπλη.
Que prophetavit Zacharias eximius
sacerdos 30
Dixit factas a Deo Abrahæ pollicitationes impledans
ρῶσθαι τὰς τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ᾿Αβραὰμ ἔλεγεν ἐπαγ- tum iri in nativitate Joannis Baptiste, Deum lauγελίας, τὸν Θεὸν ἀνυμνῶν, καὶ ἐπὶ τούτῳ τετάχθαι
τὸν Ἰωάννην, πρόδρομον τοῦ ὑψίστου Θεοῦ γενόμε
νον, ἐφ᾽ ᾧτε τὴν ὁδὸν αὐτοῦ εἰς κόσμον ἐρχομένου
ἑτοιμάσαι, σωτήριον οὖσαν τοῦ λαοῦ, καὶ ἐπίλαμψιν
τοῖς ἐν σκότει καθημένοις καὶ σκιᾷ θανάτου· καθώς
διὰ τῶν ἁγίων αὐτοῦ προφητῶν, τῶν ἀπ' αἰῶνος
προκηρυττόντων τὴν παρουσίαν αὐτοῦ, λελάληκεν.
ΚΕΦΑΛ. ΣΠ. Τίνα ἐστὶν & Συμεών προεφή
τευσεν.
Οὗτος θεασάμενος εν Ζαχαρίας Θεὸν ὕψιστον προεκήρυξεν, εἰς ἐπιλαμψιν τοῖς ἐν σκότει καθημένοις,
ὑπὸ τῆς μητρός Μαρίας εἰς τὸ ἱερὸν, τεσσαρακονθήμερον βρέφος ὅτι ἦν, ἀναφερόμενον, ὑπὸ τοῦ
αγίου Πνεύματος ἀχθεὶς, δεξάμενος τὸ παιδίον ἐβόα·
Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, Δέσποτα, κατὰ τὸ
δημά σου, ἐν εἰρήνῃ. "Οτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου
τὸ σωτήριόν σου, ὁ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον
πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν,
καὶ δόξαν λαοῦ σου Ισραήλ. Προεφήτευσε καὶ
τὸν Μαρίας ἐπὶ τῷ σταυρῷ σκανδαλισμόν.
ideoque constitutum fuisse Joannem, effectum præcursorem Dei altissimi, ut viam illius in
mundum venientis præpararet, salutarem futuram
populo, illuminationique iis, qui sedebant in teuebris et umbra mortis, quemadmodum per sanctos
prophetas suos, qui ab orbe condito praedicarunt
adventum ejus, locutus est.
CAP. XCVIII.
Quæ sunt vaticinia Symeonis
Is contemplatus oculis quem Zacharias prædixerat Deum excelsum in illustrationem corum, qui
sedebant in tenebris, a matre Maria în templum
allatum, cum infans adhuc esset quadraginta dierum, actus a Spiritu sancto, suscipiens in ulnis
puellum clamabal: Nunc dimittis servum tuum, Domine, secundum verbum tuum, in pace. Quia viderunt
oculi mei salutare tuum, quod parasti in conspectu
omnium populorum, lumen ad illustrationem gentium,
et gloriam populi tui Israel. Vaticinatus est ctiam
Mariæ propter crucem contumeliam,
CAP. XCIX. — Quænam sunt vaticinia Elisabeth **.
Videns Virginem Mariam ad se venisse, benedictam ait esse in mulieribus, et benedictum fructqın
ventris illius. Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me? Ecce enim, ut fuit vox salutationis
iue in auribus meis, exsuliavit in gaudio infans in
utero meo. Quare beatos etiam significavit cos, qui
credunt rebus sic dictis, suo quandoque tempore
ΚΕΦΑΛ. ΑΘ. - Τι προεφήτευσεν Ελιζάβετ.
Θεασαμένη τὴν Παρμένον Μαρίαν πρὸς αὐτὴν
ἐληλυθυίαν, εὐλογημένην εἶπεν εἶναι ἐν γυναιξὶν,
καὶ εὐλογημένον τὸν καρπὸν τῆς κοιλίας αὐτῆς.
Καὶ πόθεν μοι τοῦτο, ἵνα ἔλθῃ ἡ μήτηρ τοῦ Κυ
ρίου μου πρός με; Ἰδοὺ γὰρ, ὡς ἐγένετο ἡ φωνὴ
τοῦ ἀσπασμοῦ σου εἰς τὰ ὦτά μου, ἐσκίρτησεν
ἐν ἀγαλλιάσει τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ μου. Εφ'
οἷς καὶ τοὺς πιστεύοντας τοῖς οὕτω λελαλημένοις η manifestandis.
ἐκφανησομένοις μακαρίους ἀπέφηνεν.
ΚΕΦΑΛ. Γ'. - Τίνα ἐστὶ τὰ διὰ τῆς Παρθένου
Μαρίας προφητευθέντα.
Μεγαλύψει καὶ αὐτὴ τὸν Θεὸν, ἐπὶ τὸ εἰς αὐτὴν
ἐκφαινομένῳ μυστηρίῳ τοῦ Θεοῦ τόκου. Αγάλλεται
τῷ Πνεύματι, λέγουσα μακαρίζεσθαι αὐτὴν ἐν πά
σαις ταῖς γενεαῖς, ἀπὸ τοῦ νῦν μεγίστου πράγματος
ὑπὸ Θεοῦ ἐπ' αὐτῇ ἐκφαινομένου.
Καὶ τίνα ἐστὶν & Ιωάννης ὁ Βαπτιστής.
Ὅτι ὁ ὀπίσω αὐτοῦ, τοῦτ᾽ ἔστιν, ὁ μετ' αὐτὸν
* IV Reg. 1x11, 44.» Luc. 1. 30 Luc. 11, 29.
Forte ανανεουμένῳ.
PATROL. GR. CVI.
tuæ
CAP. C.
Quæ sunt ea, quæ Virgo Muria prophotavit.
Magnificat ipsa quoque Deum propter mysterinm
quod in ipsa editum est diviui partus. Exsultat spi
ritu, inquiens, se beatam prædicari in omnibus generationibus, propter maximum praesens opus quod
in ipsa a Deo editum est.
Et quæ sunt a Joanne Baptista prophetata.
Quod qui post se “, id est, qui post illum natus
40 Luc. 1.
“Joan. 1, 27.
Распознавание текста
col. 105–106page 46 of 82
PG 106:105γεννηθείς, ποὺ αὐτοῦ ὑπῆρχεν. Ὅτι ἄνωθέν ἐστ ν ἐξ οὐρανοῦ Χριστός. Ὅτι τους δικαίους ἀπὸ τῶν ἀδίκων Χριστός διακρινεί. ΧΑ; xΙΙ. ΚΕΦΑΛ. ΡΑ'.· Τίς άκων προεφήτευσεν ἐν τῷ Ευαγγελίω. Καϊάφας ὁ ἀρχιερεὺς τὸ σωτήριον τοῦ Χριστοῦ πάθος προαγορεύων, πρὸς τοὺς Ἰουδαίους φησίν Ὑμεῖς οὐκ οἴδατε οὐδὲν, οὐδὲ διαλογίζεσθε, ότι συμφέρει ὑμῖν, ἵνα εἰς ἄνθρωπος ἀποθάνῃ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ, καὶ μὴ ὅλον τὸ ἔθνος ἀπόληται· ἐφ' οἷς επήγαγεν ὁ Εὐαγγελιστής· Τοῦτο δὲ ἀφ' ἑαυτοῦ οὐκ εἶπεν, ἀλλ' ἀρχιερεὺς ὤν, προεφήτευσεν, ὅτι μελλεν ὁ Ἰησοῦς ἀποθανών, ὑπὲρ τοῦ ἔθνους ἀποθνήσκειν, καὶ οὐχ ὑπὲρ τοῦ ἔθνους μένον, ἀλλ' ἵνα τὰ ἐσκορπισμένα Θεοῦ πρόβατα συν αγάγῃ εἰς ἔν. Ἐν δὲ τῇ Παλαιᾷ ἄκοντες προφητεύουσι, Βαλαὰμ ὁ μάντις, καὶ οἱ ἀποσταλέντες ὑπὸ δ τοῦ Σαούλ ἐπὶ τὸν Δαβίδ, καὶ αὐτὸς ὁ Σαούλ ἐπελ θὼν αὐτῷ. ΚΕΦΑΛ. ΡΒ. Τίνες εἰσὶν οἱ τοῦ Δαβὶδ δυνατοί. α' Λεσβος διεκόσμει την διασκευὴν αὐτοῦ. Εἶχεν ὑπ' αὐτὸν ἐννακοσίους. β' 'Αδινών, ὃς τῶν τραυμάτων ἐπεμελεῖτο. Τ' Ελεάζαρ υἱὸς ἀδελφοῦ τοῦ Δαβίδ. δ' Σωσιώς μόνος τοῖς πολεμίοις ἀνθίστατο, κελεύων τοῖς ὑπ' αὐτὸν σκυλεύειν τοὺς πίπτοντας. ε' Σαμᾶ, δ; τῶν πολεμίων διωκόντων τὸν τοῦ λαού στρατόν, μόνους [μόνος] ἀπέστρεφε τοὺς διώκοντας. Σ' ᾿Αβεσσά, ὃς ἐξακοσίοις ἐν πολέμῳ μόνος ἀνθ Ο ίστατο. ζ' Βαναίας, Ελιάς υἱὸς τοῦ ἀδελφοῦ Δαβίδ, ὃς καὶ τοὺς δύο στρατηγοὺς ἀνεῖλε, καὶ λέοντας ἀπέκτεινε, καὶ τὸν Αἰγύπτιον ἄνδρα δυνατὸν ὄντα ὤλεσεν. η' 'Ασαήλος τριάκοντα εφεστήκει ἄρχουσιν. θ' Ελεηνᾶν, δ; ἦν καὶ αὐτὸς υἱὸς ἀδελφοῦ του Δαβίδ. ι Σεμὰν ὁ Μυδαίος. τα' 'Αλλῆς ὁ τοῦ Κελθῆ. β' Ελλᾶς ὁ τοῦ Φελλαθί. ιγ' Ἱερᾶς υἱὸς Ἐσκὰ ὁ Θεκοΐτης. εδ' Ἀνεξὰρ ὁ ᾿Ανωθέτης. ιεʹ Ελαὼν ὁ Λαΐτης. ις' Νοερίων ὁ Φατίτης. εξ' 'Αλλοὺς υἱὸς Φαφά. της Εναῦ ὁ Νεφθαλίτης. ιθ' Εξοι υἱὸς Ριβαέχ. κ' Σαβείο 'Αδδαὴ ὁ ἀπὸ Γαασσῆ. και ᾿Αβιελθὼν ἀπὸ τῆς πεδιάδος. κβ' 'Αδδάδ ἐκ Νιχάλ. κγ' Ἰασβιὴλ ἀπὸ Σαράθ. κι' Ματθί. κε' Ιωἀ 'Αρσαμίτης. κς' Ελίας ὁ Σαλαβανίτης. κι' Ιωνάθαν υἱὸς 'Ασάν. κη' Σωμνᾶν ὁ ᾿Αφροδίτης,
JOSEPPI
fuerat, ante ipsum exsistebat. Quod de supernis est, γεννηθείς, ποὺ αὐτοῦ ὑπῆρχεν. Ὅτι ἄνωθέν ἐστ ν
er caelo nempe, Christus. Quod justos ab injustis ἐξ οὐρανοῦ Χριστός. Ὅτι τους δικαίους ἀπὸ τῶν
Christus secernet.
ἀδίκων Χριστός διακρινεί.
ex
CAP. Cl. — Quis nec volens prophetavit in Evangelio.
Caiphas pontifex qui salutarem Christi passionemi
prelixit, aitque Judaeis: Vos non scitis quidquam,
neque reputatis, quod utile robis est, ut unus home
moriatur pro populo, et non gens universa pereat.
Quibus subdit evangelista: lloc autem a semetipso non dixit, sed cum esset pontifex prophetavit,
quod Jesus moriens, pro ea gente moriturus erat; el
non pro ea gente tantum, sed ut dispersas Dei oves
cogeret in unum. In Veteri porro Testamento nec volentes prophetaverunt, Balaam vates, et qui missi
fuerant a Saul ad David, quin et ipse Saul ad cum
contenlens.
CAP. CII.
Quinam sunt fortes Davidis *,
1 Jesboos qui ornabat apparatum ejus. Habebat
sub se nongentos.
2 Adinon, qui vulneratorum curam gerebat.
3 Eleazar, filius fratris David.
4 Sosios qui solus inimicis obstitit, jubens subjectis sibi, ut qui ceciderant, spoliarent.
5 Sama, qui insequentibus hostibus populi exercitum, solus insequentes vertit in fugam.
6 Abessa, qui sexcentis in bello solns restitit.
7 Banaias, filius Eliab fratris David, qui et duos
duces interfecit, et leones occidit, et Ægyptium honinem potentem perdidit.
8 Asaelus præfuit triginta ducibus.
9 Eleenan, qui et ipse erat filius fratris David.
40 Seman Mydents.
11 Alles Celthe flius.
12 Ellas filius Phellathi.
45 llieras filius Escath Thecoites.
14 Anezar Anothites.
15 Elaon Loites.
16 Noerion Platites.
17 Allus alius Phaplin.
18 Enau Nephthalites.
19 Ezthi filius Rebaech.
20 Sabeeth Addae de Gaasse.
21 Abielbon de campestribus.
22 Adilad de Nachal.
23 Jasbiel de Sarath.
21 Matthi.
25 Joab Arsamites.
26 Elias Salbonites.
27 Jonathan filius Asan.
28 Somman Arrhodites.
** Joan. x1, 49. 49 11 Reg. ΧΑ; 1 Paral. x1, xΙΙ.
Confer Joseph. Antiq. vi, 12.
ΚΕΦΑΛ. ΡΑ'.· Τίς άκων προεφήτευσεν ἐν τῷ
Ευαγγελίω.
Καϊάφας ὁ ἀρχιερεὺς τὸ σωτήριον τοῦ Χριστοῦ
πάθος προαγορεύων, πρὸς τοὺς Ἰουδαίους φησίν·
Ὑμεῖς οὐκ οἴδατε οὐδὲν, οὐδὲ διαλογίζεσθε, ότι
συμφέρει ὑμῖν, ἵνα εἰς ἄνθρωπος ἀποθάνῃ ὑπὲρ
τοῦ λαοῦ, καὶ μὴ ὅλον τὸ ἔθνος ἀπόληται· ἐφ' οἷς
επήγαγεν ὁ Εὐαγγελιστής· Τοῦτο δὲ ἀφ' ἑαυτοῦ οὐκ
εἶπεν, ἀλλ' ἀρχιερεὺς ὤν, προεφήτευσεν, ὅτι
μελλεν ὁ Ἰησοῦς ἀποθανών, ὑπὲρ τοῦ ἔθνους
ἀποθνήσκειν, καὶ οὐχ ὑπὲρ τοῦ ἔθνους μένον,
ἀλλ' ἵνα τὰ ἐσκορπισμένα Θεοῦ πρόβατα συναγάγῃ εἰς ἔν. Ἐν δὲ τῇ Παλαιᾷ ἄκοντες προφητεύουσι, Βαλαὰμ ὁ μάντις, καὶ οἱ ἀποσταλέντες ὑπὸ
δ
τοῦ Σαούλ ἐπὶ τὸν Δαβίδ, καὶ αὐτὸς ὁ Σαούλ ἐπελθὼν αὐτῷ.
ΚΕΦΑΛ. ΡΒ.
Τίνες εἰσὶν οἱ τοῦ Δαβὶδ δυνατοί.
α' Λεσβος διεκόσμει την διασκευὴν αὐτοῦ.
Εἶχεν ὑπ' αὐτὸν ἐννακοσίους.
β' 'Αδινών, ὃς τῶν τραυμάτων ἐπεμελεῖτο.
Τ' Ελεάζαρ υἱὸς ἀδελφοῦ τοῦ Δαβίδ.
δ' Σωσιώς μόνος τοῖς πολεμίοις ἀνθίστατο, κελεύων
τοῖς ὑπ' αὐτὸν σκυλεύειν τοὺς πίπτοντας.
ε' Σαμᾶ, δ; τῶν πολεμίων διωκόντων τὸν τοῦ λαού
στρατόν, μόνους [μόνος] ἀπέστρεφε τοὺς διώκοντας.
Σ' ᾿Αβεσσά, ὃς ἐξακοσίοις ἐν πολέμῳ μόνος ἀνθΟ ίστατο.
ζ' Βαναίας, Ελιάς υἱὸς τοῦ ἀδελφοῦ Δαβίδ, ὃς καὶ
τοὺς δύο στρατηγοὺς ἀνεῖλε, καὶ λέοντας ἀπέκτεινε,
καὶ τὸν Αἰγύπτιον ἄνδρα δυνατὸν ὄντα ὤλεσεν.
η' 'Ασαήλος τριάκοντα εφεστήκει ἄρχουσιν.
θ' Ελεηνᾶν, δ; ἦν καὶ αὐτὸς υἱὸς ἀδελφοῦ του
Δαβίδ.
ι Σεμὰν ὁ Μυδαίος.
τα' 'Αλλῆς ὁ τοῦ Κελθῆ.
β' Ελλᾶς ὁ τοῦ Φελλαθί.
ιγ' Ἱερᾶς υἱὸς Ἐσκὰ ὁ Θεκοΐτης.
εδ' Ἀνεξὰρ ὁ ᾿Ανωθέτης.
ιεʹ Ελαὼν ὁ Λαΐτης.
ις' Νοερίων ὁ Φατίτης.
εξ' 'Αλλοὺς υἱὸς Φαφά.
της Εναῦ ὁ Νεφθαλίτης.
ιθ' Εξοι υἱὸς Ριβαέχ.
κ' Σαβείο 'Αδδαὴ ὁ ἀπὸ Γαασσῆ.
και ᾿Αβιελθὼν ἀπὸ τῆς πεδιάδος.
κβ' 'Αδδάδ ἐκ Νιχάλ.
κγ' Ἰασβιὴλ ἀπὸ Σαράθ.
κι' Ματθί.
κε' Ιωἀ6 'Αρσαμίτης.
κς' Ελίας ὁ Σαλαβανίτης.
κι' Ιωνάθαν υἱὸς 'Ασάν.
κη' Σωμνᾶν ὁ ᾿Αφροδίτης,
Распознавание текста
Chapter CI - CIICaput CI - CII
col. 107–108page 47 of 82
Caput XCVI - C
PG 106:107καθ' Ελίαν ὁ ᾿Αραθίτης. λ' ᾿Αλιφαλέτ. λα Αδιάφ υἱός ᾿Αχιτόφελ. λβ' Ασαραὴ ὁ Καρμήλιος. λγ' Φαρὶς ὁ ᾿Αρχίτης. λδ' Γαάλ υἱὸς Νάθαν. λε Σαβαβωνα, ὁ Γαδδίτης. λς' Ελιέφ ὁ Ἀμμαρίτης. λη Γελωραὶ ὁ Βεροθέος. λη Ιαδάδ. 20 Θερή. με Γερά;. μας Εθέρ. ΚΕΦΑΛ. ΡΓ'. Τίνες εἰ τοῦ Σαλομώντος ἄρ χοντες. α' Βαναίας, στρατηγὸς ἀντὶ τοῦ Ἰωάβ. β' Σαδώκ, καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ᾿Αζαρίας ἱερεῖς. γ' Ζαμβούχ ἱερεὺς ἕτερος τοῦ Σαλομών. Σ' Ελιαρέφ. ε' Καὶ 'Αχιλδ υἱοὶ Σισά. Σ' Ἰωσαφὰτ υἱὸς 'Αχιλλίδο ζ 'Αδωνειρὰν υἱὸς ᾿Αβδωθώ, ἐπὶ τὸν φόρον. Καὶ οἱ κατὰ μῆνα τὰ δέοντα χορηγούντες η Βεούρ ἐν ὄρει Εφραίμ, υἱὸς κακών. Ο Εμμαχμές υἱὸς Εσδή. τ' Ερβαβωθ υἱὸς Ἀμινᾶς δεύτερος ἐν χώρᾳ Ταπσσή. τον Βενσάν υἱὸς 'Αλιοὺθ ἐν Θαανάς. την Μεγεδώ υἱὸς Γάδερ. ιγ. Εργαμώθ υἱὸς 'Αδδή. δ' Εμμαινώ. σε Ἀχειμαὰς ἐν Νεφθαλείμ. ις' Βασιλείας υἱός Χουσῆ ἐν 'Ασηρ καὶ ἐν Βααλαθ. ι Ιωσαφάτ υἱὸς Φαῤῥοῦ ἐν Ισάχαρ. την Σεμνή υἱός Ηλᾶ ἐν Βενιαμίν. ε' Γάβερ υἱὸς Ἀδαὴ ἐν Γαλαάδ, καὶ ἐν γῇ Γηῶν βασιλέως Αμμοῤῥαίων, καὶ ἂγ βασιλέως Βασάν. κ'. Καὶ Νασὴφ ἐν γῇ Ἰούδα παρέστηκεν, ὑποδε κόμενος τὰ παρ' ἑκάστῳ τεταγμένα. ΚΕΦΑΛ. ΡΔ'. - Τίνα ἦν τὰ καθ' ἑκάστην ἡμέραν ἐξεδιαζόμενα τῷ Σαλομών. Σεμιδάλεως χώροι λ', αλεύρου κόροι ξ, μόσχοι ἐκλεκτοὶ ι', βόες νομάδες κ', πρόβατα ρ', ἐκτὸς ἑλά ρειν, καὶ δορκάδων, καὶ ἐρνίθων. Ησαν δὲ αὐτῷ τετράκις μύριοι τοκάδες ἵππων εἰς ἅρματα, καὶ δώ δεκα χιλιάδες ἱππέων. ΚΕΦΑΛ. ΡΕ. Περὶ τοῦ ναοῦ τῆς Ἱερουσαλήμ, δεν ᾠκοδόμησε Σαλομών. Ηρξατο τῆς οἰκοδομῆς ἐν ἔτει ἀπὸ τῆς ἐξ Αἰ γύπτου ἐξόδου τοῦ λαοῦ πεντηκοστῷ καὶ ἐξακο ποστῷ ἐν τῷ τετάρτῳ μηνί, οὗτός ἐστι κατὰ Μακεδόνας Πάνεμος, δευτέρα τοῦ μηνός, λίθους μὲν Ετοιμαζόμενος καὶ ξύλα ἀπὸ πρώτου έτους της βα τελείας αὐτοῦ ἐπὶ ἔτι τοία. Αρξάμενος δὲ τῆς οί Δι
καθ' Ελίαν ὁ ᾿Αραθίτης.
λ' ᾿Αλιφαλέτ.
λα Αδιάφ υἱός ᾿Αχιτόφελ.
λβ' Ασαραὴ ὁ Καρμήλιος.
λγ' Φαρὶς ὁ ᾿Αρχίτης.
λδ' Γαάλ υἱὸς Νάθαν.
λε Σαβαβωνα, ὁ Γαδδίτης.
λς' Ελιέφ ὁ Ἀμμαρίτης.
λη Γελωραὶ ὁ Βεροθέος.
λη Ιαδάδ.
20 Θερή.
με Γερά;.
μας Εθέρ.
29 Eliam Arathites.
30 Aliphalet.
31 Aliaph filius Achitophel.
32 Asarae Carmelita.
53 Pharas Archites.
34 Gaal Glius Nathan.
35 Sababonae Gaddites.
36 Elieph Ammarites.
37 Gelore Berosbeensis.
38 Jadad.
39 Therrhe.
40 Geras.
41 Ether.
ΚΕΦΑΛ. ΡΓ'.
Τίνες εἰ τοῦ Σαλομώντος ἄρ
χοντες.
α' Βαναίας, στρατηγὸς ἀντὶ τοῦ Ἰωάβ.
β' Σαδώκ, καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ᾿Αζαρίας ἱερεῖς.
γ' Ζαμβούχ ἱερεὺς ἕτερος τοῦ Σαλομών.
Σ' Ελιαρέφ.
ε' Καὶ 'Αχιλδ υἱοὶ Σισά.
Σ' Ἰωσαφὰτ υἱὸς 'Αχιλλίδο
ζ 'Αδωνειρὰν υἱὸς ᾿Αβδωθώ, ἐπὶ τὸν φόρον.
Καὶ οἱ κατὰ μῆνα τὰ δέοντα χορηγούντες·
η Βεούρ ἐν ὄρει Εφραίμ, υἱὸς κακών.
Ο Εμμαχμές υἱὸς Εσδή.
τ' Ερβαβωθ υἱὸς Ἀμινᾶς δεύτερος ἐν χώρᾳ
Ταπσσή.
τον Βενσάν υἱὸς 'Αλιοὺθ ἐν Θαανάς.
την Μεγεδώ υἱὸς Γάδερ.
ιγ. Εργαμώθ υἱὸς 'Αδδή.
δ' Εμμαινώ.
σε Ἀχειμαὰς ἐν Νεφθαλείμ.
ις' Βασιλείας υἱός Χουσῆ ἐν 'Ασηρ καὶ ἐν Βααλαθ.
ι Ιωσαφάτ υἱὸς Φαῤῥοῦ ἐν Ισάχαρ.
την Σεμνή υἱός Ηλᾶ ἐν Βενιαμίν.
ε' Γάβερ υἱὸς Ἀδαὴ ἐν Γαλαάδ, καὶ ἐν γῇ Γηῶν
βασιλέως Αμμοῤῥαίων, καὶ ἂγ βασιλέως Βασάν.
κ'. Καὶ Νασὴφ ἐν γῇ Ἰούδα παρέστηκεν, ὑποδε
κόμενος τὰ παρ' ἑκάστῳ τεταγμένα.
ΚΕΦΑΛ. ΡΔ'. - Τίνα ἦν τὰ καθ' ἑκάστην ἡμέραν
ἐξεδιαζόμενα τῷ Σαλομών.
Σεμιδάλεως χώροι λ', αλεύρου κόροι ξ, μόσχοι
ἐκλεκτοὶ ι', βόες νομάδες κ', πρόβατα ρ', ἐκτὸς ἑλάρειν, καὶ δορκάδων, καὶ ἐρνίθων. Ησαν δὲ αὐτῷ
τετράκις μύριοι τοκάδες ἵππων εἰς ἅρματα, καὶ δώδεκα χιλιάδες ἱππέων.
ΚΕΦΑΛ. ΡΕ. Περὶ τοῦ ναοῦ τῆς Ἱερουσαλήμ,
δεν ᾠκοδόμησε Σαλομών.
Ηρξατο τῆς οἰκοδομῆς ἐν ἔτει ἀπὸ τῆς ἐξ Αἰγύπτου ἐξόδου τοῦ λαοῦ πεντηκοστῷ καὶ ἐξακοποστῷ ἐν τῷ τετάρτῳ μηνί, οὗτός ἐστι κατὰ
Μακεδόνας Πάνεμος, δευτέρα τοῦ μηνός, λίθους μὲν
Ετοιμαζόμενος καὶ ξύλα ἀπὸ πρώτου έτους της βατελείας αὐτοῦ ἐπὶ ἔτι τοία. Αρξάμενος δὲ τῆς οί-
** III Reg. 1v. 48 [[[ Reg. xx1v.
Δι 111 Reg. vi, est CDL.
CAP. CIII.
Quinam sunt principes Salomonis 44.
1 Banaias dux loco Joabi.
9 Sadoc, et filius cjus Azarias sacerdotes.
3 Zambuch alius sacerdos Salomonis.
4 Eliareph.
5 Et Achiab filii Sisa.
6 Josaphat filius Achillid.
7 Adoniran filius Abdotho præfectus tributis.
Item illi qui per singulos menses necessaria suppeditabant:
8 Beur in monte Ephræm, filius Cacon.
9 Emmaemes filius Esde.
10 Errhaboth filius Aminas secundus in regione
Taasse.
11 Benaan filius Aliuth in Thaanas.
12 Megedo filius Gaber.
13 Errbamoth filius Adde.
44 Emmaeno.
45 Achimaas in Nephthalim.
16 Reginæ filius Chuse in Asser, et in Baalaoth.
17 Josaphat filius Pharru in Issachar.
18 Semce flius Hela in Benjamin.
19 Gaber lilius Adae in Galaad, et in terra Gehon
regis Amorrhgorum, et Og regis Bagan.
20 Et Naseph in terra Juda aderat, recipiens que
cuique injuncta erant.
CAP. CIV.
Quænam erant quæ quotidie a Salomone impendebantur **
Similaginis cori xxx, farinae cori Lx, vituli electi x,
boves pascui xx, oves c, præter cervos, dorcadas et
aves. Habebat porro quadraginta miliia genituras equorum currulium, et duodecim millia equi-
(um).
CAP. CV.
De templo Hierosolymitano, quod ædificavit Salomon.
Agressus est constructionem anno ab egressione
populi de Ægypto sexcentesimo quinquagesino,
mense quarto, qui est apud Macedones Panemus,
postridie Kalendas mensis, cum jam lapides præparasset et ligna ab anno primo initi a se regni
per annos tres, incepissetque ædificationem a quarto
✓
Распознавание текста
col. 109–110page 48 of 82
PG 106:109κοδομῆς ἀπὸ τετάρτου ἔτους τῆς βασιλείας αὐτοῦ. γῆ Σ.ών. Εἰς δὲ τὴν ἐργασίαν παρέστησεν έργάτας ἑπτακισμυρίους, επιστάτας τρισχιλίους εξακοσίους· άρχι τέκτονα δὲ τῆς ὅλης εργασίας ἀπὸ Τύρου λαμβάνει τὸν Χηρὰμ υἱὸν γυναικὸς χήρας ἀπὸ φυλῆς Νεφθαλῆ πατρὸς Τυρίου. Συνηρᾶτο δὲ αὐτῷ καὶ ὁ Τύρου βασι λεύς, εἰς τὴν ναοῦ οἰκοδομὴν, ὁ Χιράμ, ξύλα κέδρινα καὶ πεύκινα διδοὺς ἀπὸ τοῦ Λιβάνου. Εχορήγει δὲ ὁ Σαλομῶν αὐτῷ κατ᾿ ἐνιαυτὸν εἰς ἀναλώματα τῶν κοπτόντων τὰ ξύλα, καὶ καταγόντων αὐτὰ ἕως θα λάσσης, σίτου κόρους β', ἐλαίου βάτους β'· καὶ ἀπ έστελλεν ἐκ τοῦ λαοῦ Ἰσραηλιτικοῦ εἰς τὸν Λίβανο, μυρίους εργάτας κατὰ μῆνα ἀλλασσομένους, καὶ εξ χον ἔξαρχον οὗτοι τὴν 'Αδωνειράμ. ΚΕΦΑΛ. ΡϚ'.- Ὁποῖος ἦν ὁ ναὸς, ὃν Σαλομών ᾠκοδόμησε. Μέσος οἶκος ἦν σταδιαῖος, κατὰ τὰς τέσσαρας πλευράς περιβεβλημένος, Αγίασμα καλούμενος, ἔχων μῆκος πήχεις ξ', πλᾶτος πήχεις κ', ύψος πήχεις λ', πρὸς δὲ ἀνατολὰς ἀπέβλεπεν. Εἶχε δὲ καὶ πρόναο ἰσώπλατον τῷ ναῷ, πήχεις ἔχων κ', καὶ ὕψος ἴσον τῷ ναῷ· τριάκοντα γὰρ πηχῶν ἦν καὶ τοῦτο, εἰσάγων ἐπὶ πήχεις κ', περιοίκειτο περιῳκεῖτο] δὲ οἴκοις βραχέσι λ', πενταπήχεσιν ἰσοπλεύροις, ἐπὶ τρία στέγη, εἰς κ' πήχεις τῶν τριῶν στεγών τούτων ἡρμένων. Τοῖς δὲ οἰκίσκοις τούτοις τοῖς δ' ἄνοδοι κεκρυμμέναι γεγένηντο, διὰ μικρῶν θυρῶν ἐπὶ τὰ στέγη ἀνάγουσαι. Οἱ δὲ τῶν οἰκίσκων τούτων δέκα πήχεις ὑπέρτεροι, ἀνειμένην παρεῖχον τῷ τοῦ 'Αγιά σματος οἴκῳ τὴν τῶν φώτων βολήν. Ἀπὸ δὲ τῶν ἐξ ήκοντα πηχῶν τοῦ ναοῦ, οἱ ἐσώτατοι τῷ Ἁγίῳ τῶν ἁγίων διήρηντο, οἱ δὲ ἄλλο: μ', τῷ ἐξωτάτῳ ἁγίῳ κε κλήρωντο. Αἱ δὲ θύραι τοῦ ναοῦ πρὸς τὸ εὖρος κ πηχῶν γεγένηντο, ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν διόλου κεχρυ σωμέναι. Καταπέτασμα δὲ ἦν τὸ ἐπ᾿ αὐταῖς καθ ηλωμένον, ἐκ βύσσου καὶ δακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου υφασμένον. Καὶ ἦν ἅπας ὁ ναὸς καὶ τὰ ἐν αὐτῷ πάντα ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν διόλου χρυσῷ κατα πεπλασμένα. Καὶ τὸ ἔδαφος δὲ χρυσῷ παχεί κατά έστρωτο, οἵ τε τοίχοι φοίνικος (φοίνιξι] καὶ Χα μουσιμ εγγεγλυμμένοις καὶ τετορνευμένοις διόλου διέκειντο. Οὕτω τοίνυν ὁ ναός κατασκεύαστο. περιέκειτο δὲ κύκλῳ τοῦ ναοῦ γείσιον εἰς τρεῖς πήχεις ἀνατεῖνον το ύψος, είργον δὲ τοὺς πολ λοὺς εἰς τὸ ἱερὸν εἰσόδου, μόνοις δὲ ἀνειμένον τοῖς ἱερεῦσι. ΚΕΦΑΛ. ΡΖ'. - Τίνα ἦν τὰ ἐν τῷ 'Αγιάσματι ένα κείμενα αφιερώματα Εἰς μὲν τὸν ἅγιον οἶκον, τὸν εἰκοσάπηχυν καὶ ἰσό πλευρον, ἡ κιβωτός, ἢν Μωϋτῆς ἐποιήσατο, ἔνδαν ἀνατεθεῖσα, ὑπὸ τῶν Χερουβίμ σκεπομένη, ἅτινα ἦσαν δύο πτέρυγα; ἔχοντα πενταπήχεις, ἐξ ἑκατέρου τῆς κιβωτοῦ παρεστῶτα. Καὶ μία μὲν πτέρυξ πρὸς ἀνατείνων.
JOSEPPI
anno regni sui. Ad efficiendum opus constituit ope- κοδομῆς ἀπὸ τετάρτου ἔτους τῆς βασιλείας αὐτοῦ.
rarios septuaginta millia, ac præfectos ter mille sexcentos, Architectum totius ædificii de Tyro accersit
Cheram Glium mulieris viduæ de tribu Nephthalim,
patre Tyrio. Assistebat autem ei etiam Tyri rex, ad
construendum templum, Chiram nempe, suppeditans de Libano ligua cedrina et pinea. Subministrabat autem Salomon ei quotannis propter impensas
cædentiụm ligna et deducentium ea usque ad mare,
tritici coros MM, olei batos MM. Miserat quoque de
populo Israelitico ad Libanum decem millia operaviorum, qui menstruis intervallis mutabantur, quibus præcrat Adoniram.
CAP. CVI. — Cujusmodi erat lemplum, quod Salomon adificavi.
Media domus erat stadialis, circumambita per
quatuor latera, quæ vocabatur Sanctuarium, habens
longitudinem cubitorum LX, latitudinem cubitorum xx, et altitudinem cubitorum xxx, et respiciebat ad orientem solem. Ilabebat etiam vestibulum
cjusdem cum templo latitudinis, cubitos habens xx, et
altitudinem templo æqualem: triginta enim cubitorum et ipsum erat,introducebatquein cubitos xx,circumfrequentabatur vero parvis substructionibusxxx,
quinquecubitalibus, æquiladeris, per tria tabulata,
qua tria tabulata extollcbantur ad xx cubitos. Hæ
domunculæ xxx habebant ascensus occultos per
parvas portas ducentes ad tabulata. Porro barum domuncularum decem cubui superiores libe @
rum præbebant domui sanctuarii lucis introitum.
Ex sexaginta vero cubitis templi, interiores xx
cedebant Sancto sanciorum, alii autem XL extimo
Sancio cedebant. Portæ templi erant in latituɛlinem xx cubitorum, interius et exterius per totu
auro obduciæ. Velum erat illis appensum, ex
bysso et hyacintho et purpura et coccino contextum. Erat autem templum universum, et quæ
in ipso continebantur omnia interius ac exterius
per totum auro circumvestita. Ipsum pavimentum
stratum erat crassiore auro, et muri insculpti palmis atque Cherubim tornatique universim erant.
Hoc igitur modo ædificatum est templum. Circumpositum erat ambitui templi coronamentum assurgens in altitudinem triumn cubitorum, quod arcebat
vulgus ab introitu in sacrarium, solisque permis.
sum erat sacerdotibus.
CAP. CVII.
Quænam sacra reposita erant in
sanctuaria 4
In sancta quidem æde viginticubitali et æquilaiera, erat Arca, quam Moyses fecerat, iutus
posita, a Cherubim tecta, quæ erant duo alas habentia quinquecubitales, et ex utraque parte Arce
astabaut. Εt una quidem ala ad parietem pertin
Et
“III Reg. vín; II Paral. v.
Deest x', errore typographico
Ms. γῆ Σ.ών.
Εἰς δὲ τὴν ἐργασίαν παρέστησεν έργάτας επτακισμυρίους, επιστάτας τρισχιλίους εξακοσίους· άρχι
τέκτονα δὲ τῆς ὅλης εργασίας ἀπὸ Τύρου λαμβάνει
τὸν Χηρὰμ υἱὸν γυναικὸς χήρας ἀπὸ φυλῆς Νεφθαλῆ
πατρὸς Τυρίου. Συνηρᾶτο δὲ αὐτῷ καὶ ὁ Τύρου βασιλεύς, εἰς τὴν ναοῦ οἰκοδομὴν, ὁ Χιράμ, ξύλα κέδρινα
καὶ πεύκινα διδοὺς ἀπὸ τοῦ Λιβάνου. Εχορήγει δὲ ὁ
Σαλομῶν αὐτῷ κατ᾿ ἐνιαυτὸν εἰς ἀναλώματα τῶν
κοπτόντων τὰ ξύλα, καὶ καταγόντων αὐτὰ ἕως θαλάσσης, σίτου κόρους β', ἐλαίου βάτους β'· καὶ ἀπέστελλεν ἐκ τοῦ λαοῦ Ἰσραηλιτικοῦ εἰς τὸν Λίβανο,
μυρίους εργάτας κατὰ μῆνα ἀλλασσομένους, καὶ εξ
χον ἔξαρχον οὗτοι τὴν 'Αδωνειράμ.
ΚΕΦΑΛ. ΡϚ'.- Ὁποῖος ἦν ὁ ναὸς, ὃν Σαλομών
ᾠκοδόμησε.
Μέσος οἶκος ἦν σταδιαῖος, κατὰ τὰς τέσσαρας
πλευράς περιβεβλημένος, Αγίασμα καλούμενος, ἔχων
μῆκος πήχεις ξ', πλᾶτος πήχεις κ', ύψος πήχεις λ',
πρὸς δὲ ἀνατολὰς ἀπέβλεπεν. Εἶχε δὲ καὶ πρόναο
ἰσώπλατον τῷ ναῷ, πήχεις ἔχων κ', καὶ ὕψος ἴσον τῷ
ναῷ· τριάκοντα γὰρ πηχῶν ἦν καὶ τοῦτο, εἰσάγων
ἐπὶ πήχεις κ', περιοίκειτο περιῳκεῖτο] δὲ οἴκοις
βραχέσι λ', πενταπήχεσιν ἰσοπλεύροις, ἐπὶ τρία
στέγη, εἰς κ' πήχεις τῶν τριῶν στεγών τούτων
ἡρμένων. Τοῖς δὲ οἰκίσκοις τούτοις τοῖς δ' ἄνοδοι
κεκρυμμέναι γεγένηντο, διὰ μικρῶν θυρῶν ἐπὶ τὰ
στέγη ἀνάγουσαι. Οἱ δὲ τῶν οἰκίσκων τούτων δέκα
πήχεις ὑπέρτεροι, ἀνειμένην παρεῖχον τῷ τοῦ 'Αγιάσματος οἴκῳ τὴν τῶν φώτων βολήν. Ἀπὸ δὲ τῶν ἐξήκοντα πηχῶν τοῦ ναοῦ, οἱ ἐσώτατοι τῷ Ἁγίῳ τῶν
ἁγίων διήρηντο, οἱ δὲ ἄλλο: μ', τῷ ἐξωτάτῳ ἁγίῳ κεκλήρωντο. Αἱ δὲ θύραι τοῦ ναοῦ πρὸς τὸ εὖρος κ
πηχῶν γεγένηντο, ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν διόλου κεχρυ
σωμέναι. Καταπέτασμα δὲ ἦν τὸ ἐπ᾿ αὐταῖς καθ
ηλωμένον, ἐκ βύσσου καὶ δακίνθου καὶ πορφύρας καὶ
κοκκίνου υφασμένον. Καὶ ἦν ἅπας ὁ ναὸς καὶ τὰ ἐν
αὐτῷ πάντα ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν διόλου χρυσῷ καταπεπλασμένα. Καὶ τὸ ἔδαφος δὲ χρυσῷ παχεί κατά
έστρωτο, οἵ τε τοίχοι φοίνικος (φοίνιξι] καὶ Χαμουσιμ εγγεγλυμμένοις καὶ τετορνευμένοις διόλου
διέκειντο. Οὕτω τοίνυν ὁ ναός κατασκεύαστο. Περιέκειτο δὲ κύκλῳ τοῦ ναοῦ γείσιον εἰς τρεῖς
πήχεις ἀνατεῖνον το ύψος, είργον δὲ τοὺς πολ
λοὺς εἰς τὸ ἱερὸν εἰσόδου, μόνοις δὲ ἀνειμένον τοῖς
ἱερεῦσι.
ΚΕΦΑΛ. ΡΖ'. - Τίνα ἦν τὰ ἐν τῷ 'Αγιάσματι ένακείμενα αφιερώματα
Εἰς μὲν τὸν ἅγιον οἶκον, τὸν εἰκοσάπηχυν καὶ ἰσό
πλευρον, ἡ κιβωτός, ἢν Μωϋτῆς ἐποιήσατο, ἔνδαν
ἀνατεθεῖσα, ὑπὸ τῶν Χερουβίμ σκεπομένη, ἅτινα
ἦσαν δύο πτέρυγα; ἔχοντα πενταπήχεις, ἐξ ἑκατέρου
τῆς κιβωτοῦ παρεστῶτα. Καὶ μία μὲν πτέρυξ πρὸς
Ms. ἀνατείνων.
Распознавание текста
Chapter CVI - CVIICaput CVI - CVII
col. 111–112page 49 of 82
Caput CIII - CV
PG 106:111τὸν τοῖχον ἐξέτατο, μία δὲ πρὸς τὴν κιβωτόν, καὶ συναπτόμεναι δὲ ἑαυταῖς, αἱ δύο πτέρυγες έσκεπον την κιβωτόν, πρὸς ἀνατολάς βλέπουσαν. Καὶ ἡ στε φάνη δὲ ἔκειτο τῇ κιβωτῷ, εἰς ἣν Μωϋσῆς ἔμφασιν τῆς τοῦ Θεοῦ σημασίας ἐνέγραψε, τὸ τετραγραμμον δὲ ἦν τούτῳ ὄνομα, ἄῤῥητον οὐκ ἀλλοιουμένη, ἀλλά γε εἰς ἀεὶ διαμένουσα. Επέκειντο δὲ αἱ δίπτυχοι πλάκες ἐν τῇ κιβωτῷ, ἐν οἷς ὁ θεόγραφος ἐνεγέγραπτο δεκάλογος, ἂς Μωϋσῆς ἐδέξατο παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ Σινῷ ὄρει, τὸν λαὸν νομοθετῶν. Ἐν δὲ τῷ ᾿Αγίῳ τῶν ἁγίων τούτῳ οἴκῳ μόνο; ὁ ἀρχιερεὺς ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ εἰσῄει. Ἐν δὲ τῷ ἁγίῳ τῷ τεσ σαρακονταπήχει, τῷ πρὸ τούτου, στύλοι χάλκεοι παρ ειστήκεισαν ύψος πηχέων της, περιμέτρου πηχέων εξ', πάχους κεχωνευμένων δακτύλων & Εφ' ἑκάστῃ δὲ κεφαλῇ τῶν κιόνων, κρίνον ἐπέκειτο ἐπὶ πέντε πήχεις έγηγερμένον καὶ τούτῳ περιέκειτο δίκτυον χάλκεον, ἀφ᾽ οὗ καὶ ῥοαὶ διακόσιοι ἀπήρ τηντο. Εκαλεῖτο δὲ ὁ μὲν ἐκ δεξιῶν κίων, Ιδρυσις, ὁ δὲ ἐξ ευωνύμων, Δύναμις. Κατὰ δὲ τὸ δεξιόν μέ ρος εἰσιόντων, λουτήρ ἦν Ιδρυμένος, χωνευτός, χάλ κρος, θάλασσα διὰ τὸ μέγεθος καλούμενος, διάμε προς πηχών δέκα, ἐν δὲ κύκλῳ τριάκοντα πήχεσι καὶ ἐπὶ μετρούμενος, πάχει παλαιστιαίῳ πεπαχυμμένος, βάτους δεχόμενος ύδατος τρισχιλίους. Εἰς τοῦτον οἱ ἱερεῖς εἰσιόντες λειτουργεῖν, τὰς χεῖρας ἀπενίπτοντο, καὶ τοὺς πόδας ἀπεῤῥαίνοντο. Ἐπέκειτο δὲ ὁ λουτήρ ἐπὶ σπείρας πηχυαίας, ἐννέα πήχεις διάμετρον ἐχούσης, καὶ μόσχοι δώδεκα τὰ ὀπίσω πρὸς τὴν σπεί ραν ἔχοντες, τὰ δὲ πρόσωπα πρὸς τὰ τέσσαρα κλί ματα βλέποντες, τριῶν μόσχων κατὰ πλευρὰν ἱδρυ μένων, οἱ τῷ τοῦ λουτῆρος ὑπέκειντο κύκλῳ. Καὶ ἄλλοι δέκα λουτῆρες, πέντε μὲν ἐκ δεξιῶν, πέντε δὲ ἐξ εὐωνύμων καθίδρυντο, βάσεις χαλκάς τετραγώνους ὑπέχοντες, μήκους εʹ, πλάτος πήχεις δ, ύψος πήχεις ς'. Εκάστῃ δὲ βάσει δ' κιονίσκοι κατὰ γωνίαν ἑστῶτες προσέκειντο, ἐφ᾽ ὧν οἱ λουτῆρες ἐπέκειντο ὕψους πήχεις δ', χωροῦντες ἀνὰ τοὺς μ' διεστήκασι δὲ ἀπ' ἀλλήλων τέσσαρσι πήχεσι. Καὶ χεῖρε; δὲ ἦταν χαλκαι, πρὸς τὸν ὑποκείμενον κύκλον ἐρεισμέναι, ύψους πηχῶν ι', ὧν οἱ ὦμοι τοὺς λουτῆ μας ὑπέφερον. Λέοντες δὲ καὶ μόσχοι καὶ ἀετοὶ καὶ φοίνικες περὶ τοὺς κιονίσκους, κατὰ τὴν τῶν τεσσάρων πηχών διάστασιν εἱστήκεισαν. Ταῦτα δὲ πάντα ἐπὶ τεσσάρων τροχών αιωρούμενα ἐπέκειντο. Οἱ δὲ λουτῆρες οὗτοι, εἰς τὸ καθαίρειν τὰ ἐντὸς τῶν ὁλοκαυτουμένων ζώων, καὶ τοὺς πόδας ἀπονίπτειν προύκειντο. Ἐν δὲ τούτῳ τῷ οἴκῳ καὶ θυσιαστήριον Βρυτο χάλκεον, μήκος πηχῶν κ', ὕψος πηχῶν τ', πρὸς τὰς ὁλοκαυτώσεις. Καὶ τὰ σκεύη δὲ αὐτοῦ ἦν χάλκεας. Ποδιστήρες καὶ ἀναληπτῆρες καὶ τρά πεζα δὲ χρυσή, ἐφ᾽ ἦς οἱ τῆς προθέσεως ἄρτοι δώδεκα ἐπέκειντο, καὶ λυχνία, ἡ τοὺς ἑπτὰ λύχνους κατὰ π δαχτ. δ'. κεχωνευμένοι. έγγεγραμμένον. Ἕνα πήχυν, οι Η 1, 16, ἀναλημπτήρας. ἀναλήμ. τορας.
τὸν τοῖχον ἐξέτατο, μία δὲ πρὸς τὴν κιβωτόν, καὶ gelat, altera vero ad Arcam: at conjuncte invicem
συναπτόμεναι δὲ ἑαυταῖς, αἱ δύο πτέρυγες έσκεπον
την κιβωτόν, πρὸς ἀνατολάς βλέπουσαν. Καὶ ἡ στε
φάνη δὲ ἔκειτο τῇ κιβωτῷ, εἰς ἣν Μωϋσῆς ἔμφασιν
τῆς τοῦ Θεοῦ σημασίας ἐνέγραψε, τὸ τετραγραμμον
δὲ ἦν τούτῳ ὄνομα, ἄῤῥητον οὐκ ἄλλοιου
μένη, ἀλλά γε εἰς ἀεὶ διαμένουσα. Επέκειντο δὲ αἱ
δίπτυχοι πλάκες ἐν τῇ κιβωτῷ, ἐν οἷς ὁ θεόγραφος
ἐνεγέγραπτο δεκάλογος, ἂς Μωϋσῆς ἐδέξατο παρὰ
τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ Σινῷ ὄρει, τὸν λαὸν νομοθετῶν. Ἐν
δὲ τῷ ᾿Αγίῳ τῶν ἁγίων τούτῳ οἴκῳ μόνο; ὁ ἀρχιερεὺς
ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ εἰσῄει. Ἐν δὲ τῷ ἁγίῳ τῷ τεσ
σαρακονταπήχει, τῷ πρὸ τούτου, στύλοι χάλκεοι παρειστήκεισαν ύψος πηχέων της, περιμέτρου πηχέων
εξ', πάχους κεχωνευμένων δακτύλων & Εφ'
ἑκάστῃ δὲ κεφαλῇ τῶν κιόνων, κρίνον ἐπέκειτο ἐπὶ
πέντε πήχεις έγηγερμένον καὶ τούτῳ περιέκειτο
δίκτυον χάλκεον, ἀφ᾽ οὗ καὶ ῥοαὶ διακόσιοι ἀπήρ
τηντο. Εκαλεῖτο δὲ ὁ μὲν ἐκ δεξιῶν κίων, Ιδρυσις,
ὁ δὲ ἐξ ευωνύμων, Δύναμις. Κατὰ δὲ τὸ δεξιόν μέρος εἰσιόντων, λουτήρ ἦν Ιδρυμένος, χωνευτός, χάλ
κρος, θάλασσα διὰ τὸ μέγεθος καλούμενος, διάμεπρος πηχών δέκα, ἐν δὲ κύκλῳ τριάκοντα πήχεσι καὶ
ἐπὶ μετρούμενος, πάχει παλαιστιαίῳ πεπαχυμμένος,
βάτους δεχόμενος ύδατος τρισχιλίους. Εἰς τοῦτον οἱ
ἱερεῖς εἰσιόντες λειτουργεῖν, τὰς χεῖρας ἀπενίπτοντο,
καὶ τοὺς πόδας ἀπεῤῥαίνοντο. Ἐπέκειτο δὲ ὁ λουτήρ
ἐπὶ σπείρας πηχυαίας, ἐννέα πήχεις διάμετρον
ἐχούσης, καὶ μόσχοι δώδεκα τὰ ὀπίσω πρὸς τὴν σπείραν ἔχοντες, τὰ δὲ πρόσωπα πρὸς τὰ τέσσαρα κλίματα βλέποντες, τριῶν μόσχων κατὰ πλευρὰν ἱδρυμένων, οἱ τῷ τοῦ λουτῆρος ὑπέκειντο κύκλῳ.
Καὶ ἄλλοι δέκα λουτῆρες, πέντε μὲν ἐκ δεξιῶν,
πέντε δὲ ἐξ εὐωνύμων καθίδρυντο, βάσεις χαλκάς
τετραγώνους ὑπέχοντες, μήκους εʹ, πλάτος πήχεις
δ, ύψος πήχεις ς'. Εκάστῃ δὲ βάσει δ' κιονίσκοι
κατὰ γωνίαν ἑστῶτες προσέκειντο, ἐφ᾽ ὧν οἱ λουτῆρες
ἐπέκειντο ὕψους πήχεις δ', χωροῦντες ἀνὰ τοὺς μ'
διεστήκασι δὲ ἀπ' ἀλλήλων τέσσαρσι πήχεσι. Καὶ
χεῖρε; δὲ ἦταν χαλκαι, πρὸς τὸν ὑποκείμενον κύκλον
ἐρεισμέναι, ύψους πηχῶν ι', ὧν οἱ ὦμοι τοὺς λουτῆμας ὑπέφερον. Λέοντες δὲ καὶ μόσχοι καὶ ἀετοὶ καὶ
φοίνικες περὶ τοὺς κιονίσκους, κατὰ τὴν τῶν τεσσάρων πηχών διάστασιν εἱστήκεισαν. Ταῦτα δὲ πάντα
ἐπὶ τεσσάρων τροχών αιωρούμενα ἐπέκειντο. Οἱ δὲ
λουτῆρες οὗτοι, εἰς τὸ καθαίρειν τὰ ἐντὸς τῶν ὁλο
καυτουμένων ζώων, καὶ τοὺς πόδας ἀπονίπτειν
προύκειντο. Ἐν δὲ τούτῳ τῷ οἴκῳ καὶ θυσιαστήριον
Βρυτο χάλκεον, μήκος πηχῶν κ', ὕψος πηχῶν τ',
πρὸς τὰς ὁλοκαυτώσεις. Καὶ τὰ σκεύη δὲ αὐτοῦ ἦν
χάλκεας. Ποδιστήρες καὶ ἀναληπτῆρες καὶ τράπεζα δὲ χρυσή, ἐφ᾽ ἦς οἱ τῆς προθέσεως ἄρτοι δώδεκα
ἐπέκειντο, καὶ λυχνία, ἡ τοὺς ἑπτὰ λύχνους κατὰ
Forte toūto, errore typographico.
Nempe π Jehovah, ab essentia et æternitale Deum dehominans.
Repone δαχτ. δ'. κεχωνευμένοι.
dus alæ operiebant Arcam, quæ ad orientem respiciebat. Erat Arcæ corolla ambiens, in qua Moyses
speciem significativam Dei inscripserat; erat id
porro nomen quadrilitterum, Ineffabile; immobifis erat illa corolla, semperque illi adhaerens. Insertæ erant Arcæ duæ illæ tabulæ, in quibus descriplus erat Decalogus manu Dei exaratus, quasque
Moyees a Deo receperat in Sinn monte dum populo ferret leges. In hanc Sanctam sanctorum ædem
solus pontifex semel quotannis ingrediebatur. In
Sancto autem quadragintacubitali, quod huic autestabat, columnæ æreæ fusiles erecta fuerant, altitudine cubitorum xvIII, ambitu cubitorum xi, crassitie quatuor compactorum digitorum. Porro in sin-
" gulis capitellis columnarum imminebat lilium ad
quinque cubitos emergens, cui circumpositum erat
reticulum æneum, a quo suspensa erant etiam ducenta malogranata. Columna quæ dextrorsumn posita
erat, vocabatur Firmitas, et quæ sinistrorsum, audiebat Potentia. Ad dexteram partem ingredentium,
positum erat labrum fusile, aereum, ob magnitudinem Mare appellatum, diametro cubitorum decem,
et ambitu mensurabatur cubitis uno et triginta,
crassum crassitie palmari, batos capiens aquæ
ter millenos. In illud sacerdotes qui sacrum ministerium inituri erant, manus lavabant, ac pedes
alluebant. Impositum erat labrum orbi cubitali,
diametro cubitorum quinque, duodecimque vituli
terga versus orbem habentes, faciebus vero ad quatuor mundi cardines respicientes, constitutis nempe
tribus in quolibet latere vitulis, labro suberant in
gyro.
Decem alia labra, dextrorsum quinque, et quinque sinistrorsum, constituta erant, habentia sub se
bases areas quadrilateras, longitudine cubitorum
v, latitudine cubitorum IV, et altitudine cubitorum
vi. Singulis basibus vero iv columellae ad augulum erecte impendebant, quibus imposita erant la -
bra, altitudine cubitorum IV, capientia quæque
choas XL; distabant vero invicem cubitos quatuor.
Erant etiam manubria anea subjecto circulo infixa,
altitudine cubitorum x, quorum crassiores extremitates labra sustinebant. Stabant autem Icones et
vituli et aquile et palmæ circa columellas ad intervallum quatuor cubitorum. Hæc omnia porro
super quatuor rotis eminentia posita erant. Luteres
isti constituti erant ad purganda intestina animalium sacrificandorum, et ad abluendos pedes. in hac
æde etiam crectum crat altare æneum, longitudine
cubitorum xx, altitudine cubitorum x, pro holocaustis. Ejus utensilia anca erant. Ollæ et fuscinulæ,
et mensa aurea, in qua positi erant duodecim propositionis panes, et candelabrum, quod septem
Ms. έγγεγραμμένον. Vide Joseph. vitt, 3.
Ἕνα πήχυν, οι Josephus loco citato habet.
Η Paral. 1, 16, ἀναλημπτήρας. Αl. ἀναλήμ.
τορας. Vulg. lebetes et creagrus.
Распознавание текста
col. 113–114page 50 of 82
PG 106:113τὴν Μωϋσέως διάταξιν απαστράπτουσα, χρυσῆ καὶ η αὐτή. Καὶ βωμὸς χρύσεος μέσος τούτων πάντων ίδρυτο. Καὶ ἄλλαι δὲ τράπεζαι χρυσαῖ, καὶ λυχνίαι ποικίλαι ποικίλως εἰργασμέναι, μικραὶ καὶ διάφοροι. Ἐν αἷς ἐπετίθετο τὰ ἱερὰ σκεύη, φιάλαι καὶ σπου δία. Ταῦτα πάντα εἶχεν ὁ τῶν μ' πηχῶν οἶκος Αγιος, πρὸ τοῦ καταπετάσματος τοῦ ἀδύτου τοῦ Αγίου τῶν ἁγίων, ἐν ᾧ ἡ Κιβωτός ἀνέκειτο. ΚΕΦΑΛ. ΡΗ.. Τίνα ἦν τὰ κατασκευασθέντα καὶ ἀνατεθέντα ὑπὸ τοῦ Σαλομῶνος εἰς ἱερουργίαν κειμήλια. Οινοχοαὶ ὀκτακισμύριοι χρυσαῖ, ἀργυραί δὲ δίπλα σίονες. Φιαλών, μυριάδων δέκα χρυσαι, ἀργυραί δὲ διπλασίονες. Πίνακες εἰς τὸ προσφέρειν ἐν αὐταῖς σεμίδαλιν πεφυρμένην, χρυσοὶ ὀκτακισμύριοι, αργυ ραῖ δὲ διπλασίονες. Μέτρα δὲ ἂν καὶ ἀτσαρί, ὡς Μωϋσῆς ἐξέδωκε, χρυσὰ μὲν μύρια, ἀργυρᾶ δὲ δι πλασίονα. Θυμιατήρια χρυσά δισμύρια, καὶ ἄλλα μύρια, ἐν οἷς τὸ πῦρ ἀπὸ τοῦ μεγάλου βωμοῦ ἐτί θετο, πεντακισμύρια. ΚΕΦΑΛ. ΡΘ'. Τίνα ἦν τὰ τοῖς ἱερεῦσι καὶ Λευίταις εἰς τὰς λειτουργίας κατασκευασθέντα ὑπὸ Σαλομῶντος ἐσθήματα. Στολαὶ ἱεραὶ σὺν ποδήρεσι, καὶ ἐπωμίσι, καὶ λο γίῳ, καὶ λίθοις τοῖς ἀρχιερεύσι, χίλιαι. Ζῆναι ἐκ βύσσου καὶ πορφύρας μυριάδες ρ'. Σαλπίγγων μυ ριάδες κ'· καὶ Λευίταις, ἐκ βύσσου στολαί, μυριάδες κ'· καὶ τὰ ὄργανα τα μουσικά, ναύλαι καὶ κιννύραι πρὸς τὴν ὑμνῳδίαν ἐξευρημέναι, ἐξ ἠλέκτρου κατ εσκευασμέναι τετρακισμύριαι. ΚΕΦΑΛ. ΡΙ'. — Οποία ἡ σκηνή, ἡ ὑπὸ Μωϋσέως ἀνασταθεῖσα, κατὰ τὴν ὑπόδειξιν, ἣν ἐθεά σατο ἐν τῷ ὄρει. Περίβολος ἦν αιθέριος μήκους πηχῶν ρ', πλάτους πηχῶν ν'. Ἡ δὲ στάσις ἦν τοῦ περιβόλου ὀρθίοις κάτ μαξι περιβεβλημένη χαλκέοις πενταπήχεσι τὸ ὕψος, εἴκοσι μὲν κατὰ τὸ μῆκος, δέκα δὲ κατὰ τὸ πλάτος. Κιονόκρανα δὲ ἀργύρεα καὶ βάσεις χαλκαῖ ἑκάστῳ κάμακι πεποίηνται, πέντε δὲ πήχεσιν ἀπ' ἀλλήλων διεστήκασιν οἱ κάμακες καταπεπηγμένοι. Κρίκοι δὲ τοῖς κάμαξι προσηλοῦντο, πρὸς τὸ μῆκος καὶ τὸ πλάτος ἀποβλέποντες. Καὶ τῶν κρίκων ἐξήπτετο και λώδια, ήλων χαλκῶν πηχυαίων εἰς τὸ ἔδαφος καθη λωμένων ἐνδεδεμένα, πρὸς τὸ τὴν σκηνὴν ἀκίνητον ὑπὸ τῆς τῶν ἀνέμων βίας διαφυλάττειν. Σινδόνα: δὲ κατετείχιζον τὴν σκηνὴν ἐκ βύσσου καὶ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου διυφασμέναι, πενταπήχεις. τετράγωνοι, ἀπὸ τοῦ κράνους μέχρι τῆς βάσεως, κατά μέσου τῶν καμακίων ἕως ἐδάφους κεχυμέναι. Καὶ αἱ μὲν τρεῖς πλευρας τοῦτον ἑστήκασι τὸν τρόπον. Η δὲ τετάρτη πλευρά, ἣν καὶ πρώτην μάλλόν τις είποι καλῶς εἶναι (είσοδος γὰρ ἦν εἰς τὴν σκηνὴν αὕτη, πεντήκοντα πήχεις ἔχουσα) πύλης μὲν εἰκασμένην μέσην εἴκοσι πηχέων είχεν εἴσοδον, δύο δὲ κάμακας ἑκάστῃ πλευρᾷ τῆς εἰσόδου καταπέπηκτο, παραστάδας ὥσπερ ἀποτελούτας. Εκατέρωθε δὲ τῆς εἰσόδου ἀνὰ δεκαπέντε πήχεις ἀνέμεινον, ἑκάστου μέρους τρεῖς κάμακας καταπεπηγμένου καὶ ἐρεισμένου,
JOSEPPI
lychnis juxta Moysis ordinationem fulgebat, aureum τὴν Μωϋσέως διάταξιν απαστράπτουσα, χρυσῆ καὶ
et ipsum. Altare item aureum medium inter hæc
omnia constitutum erat. Aliæ quoque mensæ aureæ,
et candelabra varia varie elaborata, parva ac diversi
generis, in quibus ponebantur sacra utensilia, phialæ et pateræ. Hæc omnia habebat ædes XL cubitorum Sancta, ante velum adyti Sancti sanctorum,
ubi jucebat Arca.
CAP. CVIII. Quænam erant utensilia elaborata
et dedicata a Salomone in ministerium sacrum.
Vasa fundendis vinis aurea octoginta millia, argentea vero duplo erant numero. Phialæ aureæ
centum millia; argenteæ vero duplo numero. Lances in quibus oporteret offerri similam irrigatam,
aureæ quidem octoginta millia, argentea vero duplo numero. Mensure autem llin et Assari, ut Moyses ediderat, aureæ quidem decem millia, et argenteæ duplo numero.Thuribula aurea viginti millia, et
alia ignitabula, in quibus ignis de magno altari
ponebatur, quinquaginta millia.
CAP. CIX. Quanam erant vesles, quas sacerdotibus et Levitis ad sacra obeunda ministeria Salomon paraverat.
Stole sacræ cum poderibus et superhumeralibus,
et rationali, et lapidibus pro sacerdotibus, mille.
Zonæ ex bysso et purpura, decies centena millia.
Tubarum cc millia. Levitis autem, ex bysso stolæ
cc millia; et instrumenta musica, nablia et citharæ
inventæ ad laudum cantus, et electro confectæ,
quadraginta millia.
CAP. CX. Cujusmodi erat Tabernaculum a Moyse
erectum, secundum exemplar, quod viderat in
monte.
Erat quidam ambitus subdialis longitudine cubitorum c, latitudine cubitorum L. Constitutio autem
hujus ambitus hujusmodi erat. Ambiebatur erectis
palis æneis altitudine quinquecubitali, viginti quidem in longitudine, at decern in latitudine. Capitella argentea et bases ænex cuique palo elaborate
erant: et quinque cubitis invicem distabant pali
terra infixi. Aunuli palis iubærebant, respicientes
ad longitudinem et latitudinem. Annulis illis innectebantur fanes, qui alligabantur clavis æreis cubitalibus in terram defixis, quo tabernaculum serva- η
retur immobile contra vim ventorum. Sindones
quædam efformabant quasi muros tabernaculi, contextæ ex bysso et hyacintho et purpura atque coccino, erantque quinquecubitales et quadrilateræ a
capitello usque ad basim, et diffundebantur per
metios palos usque ad pavimentum. Ac tria quidem
Jatera hoc consistebant modo. Sed latus quartjim,
quod et bene quis dixerit primum potius fuisse
(erat illud namque introitus quidam in tabernacufum, habens quinquaginta cubitos), habebat medium
quemdam introitum similem portæ, cubitorum viginti; ac duo pali cuique lateri introitus infixi
fuerant, qui efficiebant veluti postes. Ex utraque
autem parte introitus quindecim cubiti remanebant,
αὐτή. Καὶ βωμὸς χρύσεος μέσος τούτων πάντων
ίδρυτο. Καὶ ἄλλαι δὲ τράπεζαι χρυσαῖ, καὶ λυχνίαι
ποικίλαι ποικίλως εἰργασμέναι, μικραὶ καὶ διάφοροι.
Ἐν αἷς ἐπετίθετο τὰ ἱερὰ σκεύη, φιάλαι καὶ σπου
δία. Ταῦτα πάντα εἶχεν ὁ τῶν μ' πηχῶν οἶκος
Αγιος, πρὸ τοῦ καταπετάσματος τοῦ ἀδύτου τοῦ
Αγίου τῶν ἁγίων, ἐν ᾧ ἡ Κιβωτός ἀνέκειτο.
ΚΕΦΑΛ. ΡΗ.. Τίνα ἦν τὰ κατασκευασθέντα καὶ
ἀνατεθέντα ὑπὸ τοῦ Σαλομῶνος εἰς ἱερουρ
γιαν κειμήλια.
Οινοχοαὶ ὀκτακισμύριοι χρυσαῖ, ἀργυραί δὲ δίπλασίονες. Φιαλών, μυριάδων δέκα χρυσαι, ἀργυραί δὲ
διπλασίονες. Πίνακες εἰς τὸ προσφέρειν ἐν αὐταῖς
σεμίδαλιν πεφυρμένην, χρυσοὶ ὀκτακισμύριοι, αργυραῖ δὲ διπλασίονες. Μέτρα δὲ ἂν καὶ ἀτσαρί, ὡς
Μωϋσῆς ἐξέδωκε, χρυσὰ μὲν μύρια, ἀργυρᾶ δὲ δι
πλασίονα. Θυμιατήρια χρυσά δισμύρια, καὶ ἄλλα
μύρια, ἐν οἷς τὸ πῦρ ἀπὸ τοῦ μεγάλου βωμοῦ ἐτί
θετο, πεντακισμύρια.
ΚΕΦΑΛ. ΡΘ'. Τίνα ἦν τὰ τοῖς ἱερεῦσι καὶ
Λευίταις εἰς τὰς λειτουργίας κατασκευασθέντα
ὑπὸ Σαλομῶντος ἐσθήματα.
Στολαὶ ἱεραὶ σὺν ποδήρεσι, καὶ ἐπωμίσι, καὶ λο
γίῳ, καὶ λίθοις τοῖς ἀρχιερεύσι, χίλιαι. Ζῆναι ἐκ
βύσσου καὶ πορφύρας μυριάδες ρ'. Σαλπίγγων μυ
ριάδες κ'· καὶ Λευίταις, ἐκ βύσσου στολαί, μυριάδες
κ'· καὶ τὰ ὄργανα τα μουσικά, ναύλαι καὶ κιννύραι
πρὸς τὴν ὑμνῳδίαν ἐξευρημέναι, ἐξ ἠλέκτρου κατεσκευασμέναι τετρακισμύριαι.
ΚΕΦΑΛ. ΡΙ'. — Οποία ἡ σκηνή, ἡ ὑπὸ Μωϋσέως
ἀνασταθεῖσα, κατὰ τὴν ὑπόδειξιν, ἣν ἐθεάσατο ἐν τῷ ὄρει.
Περίβολος ἦν αιθέριος μήκους πηχῶν ρ', πλάτους
πηχῶν ν'. Ἡ δὲ στάσις ἦν τοῦ περιβόλου ὀρθίοις κάτ
μαξι περιβεβλημένη χαλκέοις πενταπήχεσι τὸ ὕψος,
εἴκοσι μὲν κατὰ τὸ μῆκος, δέκα δὲ κατὰ τὸ πλάτος.
Κιονόκρανα δὲ ἀργύρεα καὶ βάσεις χαλκαῖ ἑκάστῳ
κάμακι πεποίηνται, πέντε δὲ πήχεσιν ἀπ' ἀλλήλων
διεστήκασιν οἱ κάμακες καταπεπηγμένοι. Κρίκοι δὲ
τοῖς κάμαξι προσηλοῦντο, πρὸς τὸ μῆκος καὶ τὸ
πλάτος ἀποβλέποντες. Καὶ τῶν κρίκων ἐξήπτετο και
λώδια, ήλων χαλκῶν πηχυαίων εἰς τὸ ἔδαφος καθηλωμένων ἐνδεδεμένα, πρὸς τὸ τὴν σκηνὴν ἀκίνητον
ὑπὸ τῆς τῶν ἀνέμων βίας διαφυλάττειν. Σινδόνα: δὲ
κατετείχιζον τὴν σκηνὴν ἐκ βύσσου καὶ ὑακίνθου καὶ
πορφύρας καὶ κοκκίνου διυφασμέναι, πενταπήχεις.
τετράγωνοι, ἀπὸ τοῦ κράνους μέχρι τῆς βάσεως, κατά
μέσου τῶν καμακίων ἕως ἐδάφους κεχυμέναι. Καὶ
αἱ μὲν τρεῖς πλευρας τοῦτον ἑστήκασι τὸν τρόπον. Η
δὲ τετάρτη πλευρά, ἣν καὶ πρώτην μάλλόν τις είποι
καλῶς εἶναι (είσοδος γὰρ ἦν εἰς τὴν σκηνὴν αὕτη,
πεντήκοντα πήχεις ἔχουσα) πύλης μὲν εἰκασμένην
μέσην εἴκοσι πηχέων είχεν εἴσοδον, δύο δὲ κάμακας
ἑκάστῃ πλευρᾷ τῆς εἰσόδου καταπέπηκτο, παραστά
δας ὥσπερ ἀποτελούτας. Εκατέρωθε δὲ τῆς εἰσόδου
ἀνὰ δεκαπέντε πήχεις ἀνέμεινον, ἑκάστου μέρους
τρεῖς κάμακας καταπεπηγμένου καὶ ἐρεισμένου,
Распознавание текста
Chapter CVIII - CXCaput CVIII - CX
col. 115–116page 51 of 82
PG 106:115κατὰ τὴν τῶν τριῶν τῶν ἄλλων πλευρῶν ἐργασίαν καὶ περίφραξιν. Τὸ δὲ μέσον τῆς εἰσόδου κατεπεπέ ταστο τῷ τῶν κ' πηχῶν καταπετάσματι, τῷ τῶν τεσσάρων βαθμῶν καθυφασμένῳ. Εἴσω δὲ τῆς εἰσο όδου, λουτήρ χάλκεος ἦν, τὴν βάσιν χαλκήν ἔχων, ἐξ οὗ οἱ ἱερεῖς τὰς χεῖρας ἀποπλύνειν, καὶ τῶν που δῶν κατασχεῖν τοῦ ὕδατος ὅτου ἐν αὐτῷ παρῆν. Καὶ ὁ μὲν περίβολος οὕτως ἦν, ὁ τοῦ αἰθρίου. ΚΕΦΑΛ. ΡΙΑ'. Ὁποῖον ἦν τὸ ῾Αγίασμα τοῦ περιβόλου, ο Μωϋσῆς κατεσκεύασε. Τὸ δὲ Αγίασμα μέσον τοῦ περιβόλου, μῆκος ἔχον ἐπὶ πήχει; λ', πλάτους πήχεις γ' πρὸς ἀνατολὰς βλέπον. Τὸ δὲ μήκος τῶν τριάκοντα πηχῶν ἐν κίοσιν ίδρυτο κ', τετραγώνοις, ξυλίνοις, καταχρύσοις, ἑκά στης πλευρᾶς ἑνὸς ἡμίσεως πήχεος ἀλλήλων ἀφ εστηκόσιν. Ο δὲ κατὰ δύσιν τοῖχος πηχῶν τριῶν ἐν εξ κίοσι συνέστηκε. Συνῆσαν δὲ ἀλλήλοις ἡρμοσμέναι, ὥστε δοκεῖν ἕνα τοίχον τὴν συντέλεσιν ὁλόχρυσον εἶναι, μεμυκότων τῶν ἁρμῶν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν. Εἶχε γὰρ ἕκαστος κίων τρεῖς σπιθαμάς, ὥστε συμ πληροῦσθαι τὸ μῆκος τῶν τριάκοντα πηχῶν ὑπὸ τῶν εἴκοσι κιόνων, καὶ τῶν δέκα ὑπὸ τῶν ἕξ. Εγγώνιοι δὲ δύο κίονες ἦσαν ὀπίσω, ἀπὸ πήχους ἑνὸς συνάπτοντες τῷ πλάτει τὸ μῆκος. Διὰ δὲ πάντων τῶν κιόνων ἐπέκειτο διατρέχουσα μία συμπλεκομένη σανίς, γιγα γλυμοῖς θήλεσι καὶ ἄῤῥεσι κατεχομένη, πρὸς τὸ μήθ' ὑπ' ἀνέμων κραδαίνεσθαι τὴν σκηνήν, ἀλλ' ἐν ηρεμία πολλῇ διαφυλάττεσθαι. Τὸ δὲ ἔνδον τῆς σκη νῆς εἰς τρία διῄρητο κατά πηχών ι', καὶ ἦν τὸ μὲν ἐσώτατον ἄδυτον πηχῶν ι', τοῖς ἱερεῦσιν ἄβατον. Τέσ σαρες δὲ κίονες ἴσοι τοῖς ἄλλοις διείργον τὸ ἄδυτον τοῦ ἐξωτάτου. Οἱ δὲ λοιποὶ πήχεις είκοσι, οἱ πρὸ τοῦ ἀδύτου, τοῖς ἱερεῦσι μόνοις ἐξέκειντο. Τὸ δὲ μέτα ωπον, ἐξ οὗπερ ἡ εἴσοδος ἦν, πέντε κίοσι διαχρύσοις, ἴσοις τοῖς ἄλλοις, συνίστατο, χαλκεῖς βάσεσιν ἐφεστῶσιν. Εἶχε δὲ καταπέτασμα ἐκ βύσσου καὶ πορ φύρας καὶ ὑακίνθου καὶ κοκκίνου βαφῆς ἔμπηχον ι', καὶ διῄρηντο οἱ δέκα πήχεις τοῦ ἀδύτου τούτῳ τῷ καταπετάσματι. Καὶ ὁ μὲν ναὸς ῞Αγιος ἐκαλεῖτο, ὁ ἐξώτατος. Αγιον δὲ ἁγίων, τὸ ἄδυτον. Τὸ δὲ πρῶτον τῶν κ' πηχῶν μέρος ἱερεῦσιν ἀνεῖτο ὑποδυομένοις. Τὸ τῶν δὲ πηχῶν προεισόδιον καὶ πρὸ τοῦ μετώπου, φάρσος, ἐφελκόμενος ἀπὸ κάλων, ἐπὶ θάτερα κρίκοις ἐπι συναγόμενος πρός τε τὸ ἐκπετάννυσθαι καὶ συν εξέλκεσθαι κατά γωνίαν. Καὶ γὰρ ἐν ταῖς ἐπισή μας ἡμέραις ἐπισυνήγετο πρὸς τὸ κατοπτεύεσθαι. Ησαν δὲ καὶ σινδόναι περιτιθέμεναι τῷ ἁγιάσματι. Καὶ ἐπὶ ταῖς σινδόσι, βεβαμμένα ποικίλαις βαφαῖς έτερα καλύμματα, πρὸς τὸ τοὺς χειμῶνας ἐπέχειν. Καὶ ἐπάνω τούτων άλλαι διφθέρας πεποιημέναι, καλύπτουσαι τὰ σκεπάσματα ἐν τοῖς ύςτοῖς. Τη γιγγλίσκοις.
κατὰ τὴν τῶν τριῶν τῶν ἄλλων πλευρῶν ἐργασίαν parte qualibet tribus palis compacta ac firmata,
καὶ περίφραξιν. Τὸ δὲ μέσον τῆς εἰσόδου κατεπεπέ- juxta artificium et munitionem trium reliquorum
ταστο τῷ τῶν κ' πηχῶν καταπετάσματι, τῷ τῶν
τεσσάρων βαθμῶν καθυφασμένῳ. Εἴσω δὲ τῆς εἰσο
όδου, λουτήρ χάλκεος ἦν, τὴν βάσιν χαλκήν ἔχων,
ἐξ οὗ οἱ ἱερεῖς τὰς χεῖρας ἀποπλύνειν, καὶ τῶν που
δῶν κατασχεῖν τοῦ ὕδατος ὅτου ἐν αὐτῷ παρῆν.
Καὶ ὁ μὲν περίβολος οὕτως ἦν, ὁ τοῦ αἰθρίου.
ΚΕΦΑΛ. ΡΙΑ'. Ὁποῖον ἦν τὸ ῾Αγίασμα τοῦ περιβόλου, ο Μωϋσῆς κατεσκεύασε.
Τὸ δὲ Αγίασμα μέσον τοῦ περιβόλου, μῆκος ἔχον
ἐπὶ πήχει; λ', πλάτους πήχεις γ' πρὸς ἀνατολὰς
βλέπον. Τὸ δὲ μήκος τῶν τριάκοντα πηχῶν ἐν κίοσιν
ίδρυτο κ', τετραγώνοις, ξυλίνοις, καταχρύσοις, ἑκάστης πλευρᾶς ἑνὸς ἡμίσεως πήχεος ἀλλήλων ἀφεστηκόσιν. Ο δὲ κατὰ δύσιν τοῖχος πηχῶν τριῶν ἐν
εξ κίοσι συνέστηκε. Συνῆσαν δὲ ἀλλήλοις ᾑρμοσμέ
ναι, ὥστε δοκεῖν ἕνα τοίχον τὴν συντέλεσιν ὁλόχρυσον
εἶναι, μεμυκότων τῶν ἁρμῶν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν.
Εἶχε γὰρ ἕκαστος κίων τρεῖς σπιθαμάς, ὥστε συμ
πληροῦσθαι τὸ μῆκος τῶν τριάκοντα πηχῶν ὑπὸ τῶν
εἴκοσι κιόνων, καὶ τῶν δέκα ὑπὸ τῶν ἕξ. Εγγώνιοι
δὲ δύο κίονες ἦσαν ὀπίσω, ἀπὸ πήχους ἑνὸς συνάπτοντες τῷ πλάτει τὸ μῆκος. Διὰ δὲ πάντων τῶν κιόνων
ἐπέκειτο διατρέχουσα μία συμπλεκομένη σανίς, γιγα
γλυμοῖς θήλεσι καὶ ἄῤῥεσι κατεχομένη, πρὸς τὸ
μήθ' ὑπ' ἀνέμων κραδαίνεσθαι τὴν σκηνήν, ἀλλ' ἐν
ηρεμία πολλῇ διαφυλάττεσθαι. Τὸ δὲ ἔνδον τῆς σκηνῆς εἰς τρία διῄρητο κατά πηχών ι', καὶ ἦν τὸ μὲν
ἐσώτατον ἄδυτον πηχῶν ι', τοῖς ἱερεῦσιν ἄβατον. Τέσσαρες δὲ κίονες ἴσοι τοῖς ἄλλοις διείργον τὸ ἄδυτον
τοῦ ἐξωτάτου. Οἱ δὲ λοιποὶ πήχεις είκοσι, οἱ πρὸ τοῦ
ἀδύτου, τοῖς ἱερεῦσι μόνοις ἐξέκειντο. Τὸ δὲ μέτα
ωπον, ἐξ οὗπερ ἡ εἴσοδος ἦν, πέντε κίοσι διαχρύσοις, ἴσοις τοῖς ἄλλοις, συνίστατο, χαλκεῖς βάσεσιν
ἐφεστῶσιν. Εἶχε δὲ καταπέτασμα ἐκ βύσσου καὶ πορ
φύρας καὶ ὑακίνθου καὶ κοκκίνου βαφῆς ἔμπηχον ι',
καὶ διῄρηντο οἱ δέκα πήχεις τοῦ ἀδύτου τούτῳ τῷ
καταπετάσματι.
1)
Καὶ ὁ μὲν ναὸς ῞Αγιος ἐκαλεῖτο, ὁ ἐξώτατος.
Αγιον δὲ ἁγίων, τὸ ἄδυτον. Τὸ δὲ πρῶτον τῶν κ'
πηχῶν μέρος ἱερεῦσιν ἀνεῖτο ὑποδυομένοις. Τὸ τῶν:
δὲ πηχῶν προεισόδιον καὶ πρὸ τοῦ μετώπου, φάρσος,
ἐφελκόμενος ἀπὸ κάλων, ἐπὶ θάτερα κρίκοις ἐπισυναγόμενος πρός τε τὸ ἐκπετάννυσθαι καὶ συνεξέλκεσθαι κατά γωνίαν. Καὶ γὰρ ἐν ταῖς ἐπισήμας ἡμέραις ἐπισυνήγετο πρὸς τὸ κατοπτεύεσθαι.
Ησαν δὲ καὶ σινδόναι περιτιθέμεναι τῷ ἁγιάσματι.
Καὶ ἐπὶ ταῖς σινδόσι, βεβαμμένα ποικίλαις βαφαῖς
έτερα καλύμματα, πρὸς τὸ τοὺς χειμῶνας ἐπέχειν.
Καὶ ἐπάνω τούτων άλλαι διφθέρας πεποιημέναι, κα
λύπτουσαι τὰ σκεπάσματα ἐν τοῖς ύςτοῖς.
laterum. Medium introitus velatum erat velo xx
cubitorum, contexto quatuor colorum generibus. Τηtra introitum erat labrum æreum habens æream
basim, ex quo sacerdotes manus lavabant, pedesque
abluere poterant aqua, quæ in eo erat. Atque hic
quidem ambitus erat sep:i subdialis.
CAP. CXI. - Cujusmodi erat sanctuarium ambitus,
quod Moyses fecerat
Sanctuarium in medio erat septo, longitudinem
habens ad cubitos xxx, latitudinem cubitorum x,
respiciebatque ad orientem. Longitudo porro illa
triginta cubitorum sustinebatur columnis xx, quadralis, ligneis, deauratis, ex quolibet latere dimidio
cubito invicem distantibus. Paries qui erat ad occidentem trium cubitorum, constabat sex columnis.
Coaptabantur porro invicem, ut videretur confici ex
illis unus murus totus aureus, cocuntibus juncturia
interius atque exterius. Habebat enim quælibet columna tres spithamas, ita ut compleretur longitudo
triginta cubitorum a viginti columnis, et decem a
sex. Angulares autem duæ columnæ erant retro, ex
uno cubito coaptantes latitudini longitudinem. Per
omnes vero columnas insistebat tabula una, quæ
arcte complexa discurrebat, cardinibus feminis et
masculis firmata, ut ne a ventis quidem concuteretur tabernaculum, sed multa quiete consisteret.
Spatium intra tabernaculum disterminabatur in
tria, ad mensuram cubitorum x, eratque maximne
internum Adytum cubitoruma x, sacerdotibus inacessum. Quatuor autem columnæ æquales aliis separabant Adylum a parte extima. Reliqui viginti
cubiti, qui erant ante Adylum, patebant solis sacerdotibus. Frons, unde erat ingressus, constabat
quinque columnis deauratis, cæteris æqualibus æneis
basibus insistentibus. Habebat velum ex bysso ac
purpura, et hyacintho atque coccini tinctura cubiforum x, separabanturque decem cubiti Adyti velo
isto.
Ac templum quidem appellabatur Sanctum, quod
extimum erat. Sanctum sanctorum vero audiebat
Adytum ipsum. Prima pars xx cubitorum permittebatur sacerdotibus ingredientibus. At vestibulum
ante introitum cubitorum x, quod erat ante frontem, separabat velum suspensum funibus, quod
utrinque annulis cogebatur, ut et extendi et contrahi posset ad angulum. Insignibus namque diebus
cogebatur, ut prospectus pateret. Erant etiam quadam sindones circumposite sanctuario, et super
sindonibus operimenta alia tincta variis coloribus,
ad resistendum tempestatibus. Ac supra his alim
pelles elaborate cooperientes ipsa tegumenta tempore pluviarum.
*7 Exod. xxvI.
Locus vitiatus.
Rescribe t'.
Ms. γιγγλίσκοις.
Распознавание текста
col. 117–118page 52 of 82
PG 106:117δὲ Ἡ δὲ Κιβωτός ἦν εἰς τὸ Ἅγιον τῶν ἁγίων, ἐκ ξύλων ἀσήπτων, μήκους σπιθαμών ε', πλάτους καὶ βάθους σπιθαμῶν τριῶν, χρυσῷ ἔσωθεν κατακεχρισμένη Αὕτη δὲ, ὁπότε δέοι, ὑπὸ τῶν ἱερέων εφῄρετο κρίκοις χρυσοῖς ἐνηλωμένη, καὶ ἐπ' ὤμων ἀρτήρσιν αγομένη. Επῆσαν δὲ αὐτῇ δύο Χερουβίμ, μορφῇ ἐξ οὐδενὶ ταύτῃ τῶν ὑπὸ ἀνθρώπων εωραμένων παραπλήσια. Εν ταύτῃ καὶ αἱ δύο πλάκες ἀπέκειντο τῆς δεκαλόγου. Ἐν δὲ τῷ ναῷ τῷ πρὸ τῶν Ἁγίων, τράπεζα πρυτο μήκους πηχῶν β', πλάτους πηχώνα, 11, 1, ύψους σπιθαμῶν τριῶν, κρίκοις χρυσοῖς ἐνηλωμένη, καὶ ἀρτηρσι φερομένη χρυσοῖς, ἐν ᾗ οἱ τῆς προθέσ σεως ἄρτος δώδεκα, ἐν δυσὶν ἐξάσιν κατὰ πᾶν σάβο βατον ἐναλλασσόμενοι, άζυμοι ἐτίθεντο. Καὶ ἐπάνω τῶν ν ἄρτων, δύο φιάλαι χρυσα! θυμιαμάτιση πλήρεις, πρὸς δὲ ἀρκτῷον ἔκειντο πλευρόν. Αυχνία δε ἦν πρὸς τὸ μεσημβρινὸν πλευρόν, ἐκ χρυσοῦ πεχωνευ μένη, διάκενος, σταθμοῦ μνῶν ρ' πεποίητο δὲ ἐκ κρίνων, καὶ βοίσκων, καὶ κρατηριδίων, εἰς ἑπτὰ μέρη διαιρουμένη, ἑκάστου μέρους δέκα συνθέσεις ἐκ κρίνων καὶ βοῶν καὶ κρατηριδίων ἔχοντος, οἱ εἰ σιν οἱ πάντες ο· καὶ ἐπὶ ταύτης λύχνο: ἑπτά. Μέσον δὲ τῆς λυχνίας καὶ τῆς τραπέζης, θυσιαστήριον ἦν πηχυαίον κατὰ πλευρὰν ἑκάστην, ὁμοίως ἐκ ξύλων ασήπτων, χρυσῷ περιεληλασμένων, ύψους πηχῶν β'. Ἐπῆν δὲ αὐτῷ ἐσχάρα χρυσέα, καὶ κατὰ γωνίαν χρύσεοι στέφανοι ἐπέκειντο, καὶ σκυταλίδες καὶ κρίκοι, πρὸς τὸ αὐτὸ διὰ τῶν ἱερέων φέρεσθαι συν ς κατακεχρυσωμένη. Αι εφέρετο? τούτων. έκειντο. Πρὸ δὲ τῆς σκηνής ίδρυτο βωμὸς χάλκεος υπόξυ ος, κατὰ πλευρὰν ἑκάστην εʹ, πήχεις εκμετρημέ νος τὸ δὲ ὕψος τρίπηχυς, ομοίως χρυσῷ κε κονιημένος, ἐσχάραν ἐπικειμένην ἔχων δικτυωτήν, τὸ καταφερόμενον πῦρ ἐξ αὐτῆς τῆς γῆς ἐκδεχομένης, καὶ ἐτίθετο ἀντικρὺ τοῦ χρυσέου. Σκεύη δὲ πρὸς τὴν τούτων λειτουργίαν ἦν πολλὰ καὶ διάφορα οινοχοεί καὶ φιάλαι, καὶ θυίσκαι, καὶ κρατῆρες, χρύσεα πάντα, πρὸς τὰς ἱερουργίας πεποιημένα. Αὕτη ἡ σκηνή. ΚΕΦΑΛ. ΡΙΒ. Πόσος ἦν ὁ λαὸς, ὁ ὑπὸ Δαβιδ ἀριθμηθεὶς παρὰ τὸ δοκοῦν τῷ Θεῷ. Ἀπὸ μὲν τοῦ Ἰσραὴλ ρι' μυριάδες, ἀπὸ εἰκοσα στοῦ, ἕως πεντηκονταετούς, ἀνδρῶν μαχητῶν. Ἀπὸ δὲ τοῦ Ἰούδα, τῆς αὐτῆς ἡλικίας, μ' μυριάδες. Αί τινες πᾶται διὰ τοῦ Ἰωάδ ἠριθμήθησαν. ΚΕΦΑΛ. ΡΙΓ. Πόσοι ἀπώλοντο τοῦ λαοῦ ἐπὶ τῇ ἁμαρτίᾳ τοῦ Δαβίδ, τῆς ἐξαριθμήσεως τοῦ λαου. Εἰς ἐξ ὥρας, τὰς ἀπὸ πρωΐ ἕως ἀρίστου, μυριάδες ζ. ΚΕΦΑΛ. ΡΙΔ'. Τίνες πορνεύσασαι γυναῖκες, εἰς γάμους εὐδοκίμησαν. Θάμαρ ή Χαναναία, εἰς τὸν Ἰούδαν σοφῶς παρα γ', ιβ'. έκμεμετρημένος.
JOSEPPI
δὲ
Arca erat in Sancto sanctorum, ex lignis impu- Ἡ δὲ Κιβωτός ἦν εἰς τὸ Ἅγιον τῶν ἁγίων, ἐκ ξύλων
tribilibus, longitudinis spithamarum v, latitudinis ἀσήπτων, μήκους σπιθαμών ε', πλάτους καὶ βάθους
ac profunditatis spithamarum trium, auro intus et σπιθαμῶν τριῶν, χρυσῷ ἔσωθεν κατακεχρισμένη
extra obducta. Ea quando opus erat a sacerdotibus Αὕτη δὲ, ὁπότε δέοι, ὑπὸ τῶν ἱερέων εφῄρετο
portabatur, annulos aureos infixos habebat, et in
κρίκοις χρυσοῖς ἐνηλωμένη, καὶ ἐπ' ὤμων ἀρτήρσιν
humeris vectibus gestabatur. Erant super ipsa duo αγομένη. Επῆσαν δὲ αὐτῇ δύο Χερουβίμ, μορφῇ ἐξ
Cherubim, forma nulli earum rerum quæ ab homi- οὐδενὶ ταύτῃ τῶν ὑπὸ ἀνθρώπων εωραμένων
nibus conspiciuntur similia. In ea reposita erant παραπλήσια. Εν ταύτῃ καὶ αἱ δύο πλάκες ἀπέκειντο
etiam duæ tabulæ decalogi. În ea parte ædis sacræ τῆς δεκαλόγου. Ἐν δὲ τῷ ναῷ τῷ πρὸ τῶν Ἁγίων,
4x erat ante Sancta, collocata erat mensa longa τράπεζα πρυτο μήκους πηχῶν β', πλάτους πηχώνα,
cubitos 11, lata cubitum 1, alta spithamas tres. Ha- ύψους σπιθαμῶν τριῶν, κρίκοις χρυσοῖς ἐνηλωμένη,
bebat Inaxos annulos aureos, et vectibus gestaba- καὶ ἀρτηρσι φερομένη χρυσοῖς, ἐν ᾗ οἱ τῆς προθέσ
tur aurcis în qua propositionis panes duodecim
σεως ἄρτος δώδεκα, ἐν δυσὶν ἐξάσιν κατὰ πᾶν σάβο
erant positi duplici senione dispositi, qui per omne βατον ἐναλλασσόμενοι, άζυμοι ἐτίθεντο. Καὶ ἐπάνω
Sabbatum mutabantur, erantque azymi. Et supra τῶν ν ἄρτων, δύο φιάλαι χρυσα! θυμιαμάτιση
panes duae phiala aurea tliymriamratum plenæ, quæ πλήρεις, πρὸς δὲ ἀρκτῷον ἔκειντο πλευρόν. Αυχνία δε
al septentrionale latus positae erant. At candela- ἦν πρὸς τὸ μεσημβρινὸν πλευρόν, ἐκ χρυσοῦ πεχωνευ·
brum ad latus erat meridionale, fusile ex auro, vaμένη, διάκενος, σταθμοῦ μνῶν ρ' πεποίητο δὲ ἐκ
cuum, pondere mnarum c, constabatque liftis, maκρίνων, καὶ βοίσκων, καὶ κρατηριδίων, εἰς ἑπτὰ
logranatis et partis crateribus, in septem partes
μέρη διαιρουμένη, ἑκάστου μέρους δέκα συνθέσεις
divisum, habente qualibet parte detem complexio
ἐκ κρίνων καὶ βοῶν καὶ κρατηριδίων ἔχοντος, οἱ εἰnes ex lilils, malogranatis et craterculis; quæ sunt
σιν οἱ πάντες ο· καὶ ἐπὶ ταύτης λύχνο: ἑπτά. Μέσον
In universum lxx, erantque in eo lychni septem. δὲ τῆς λυχνίας καὶ τῆς τραπέζης, θυσιαστήριον ἦν
Medium inter candelabrum et mensam erat altare,
πηχυαίον κατὰ πλευρὰν ἑκάστην, ὁμοίως ἐκ ξύλων
ασήπτων, χρυσῷ περιεληλασμένων, ύψους πηχῶν β'.
Ἐπῆν δὲ αὐτῷ ἐσχάρα χρυσέα, καὶ κατὰ γωνίαν
χρύσεοι στέφανοι ἐπέκειντο, καὶ σκυταλίδες καὶ
κρίκοι, πρὸς τὸ αὐτὸ διὰ τῶν ἱερέων φέρεσθαι συν
cubitale ex omni latere, tidem ex lignis Imputriς
bilibus autro circumdalis, altumn cubitos ut, super
quò cral crates aurea, et ad angulos positæ erant
corona aurer, et lorica et annuli simul appositi
erant, quo̟a sacerdotibus circumferri posset.
Ante tabernaculum locatum erat altare ære obductum ex lignisque confectum, quaquaversus mensuram habens v cubitorum, altitudinem cubitorum
trium, similiter auro indutum, cratem impositam
habens instar retis, suscipiente terra ignem qui ex
ea crate decidebat. Posituin erat e regione altaris
aurei. Utensilla ad ministerium horum erant multa
et varia: cyathi, et phialz, et thuribula, crateresque,
aurea omnia,facta ad ministerium sacrum.Tale erat
Tabernaculum.
CAP. CXII..
Quantus erat populus a David contra
Dei voluntateni censitus.
ς
De Israel quidem undecies centena millia ab
ætate viginti annorum ad quinquaginta, hominum
að bella aptorum. De Juda vero, ejusdem ætatis
quadringenta millia: qui omnes per Joab numerati
sunt.
CAP. CXIII. Quotnam interierunt de populo pr \-
pler peccatum Davidis ob recensionem populi.
Întra sex horas, quæ fluxerunt a mane usque ad
prandium, septingenta millia.
CAP. CXIV. — Quænam mulieres cum jam fornicatæ fuissent, in justas nuptias laudabiliter transierunt.
Thamar Chananæa, quæ artificiose cum Juda
Forte κατακεχρυσωμένη.
Αι εφέρετο?
Forte τούτων.
έκειντο.
Πρὸ δὲ τῆς σκηνής ίδρυτο βωμὸς χάλκεος υπόξυ
2ος, κατὰ πλευρὰν ἑκάστην εʹ, πήχεις εκμετρημέ
νος τὸ δὲ ὕψος τρίπηχυς, ομοίως χρυσῷ κε
κονιημένος, ἐσχάραν ἐπικειμένην ἔχων δικτυωτήν,
τὸ καταφερόμενον πῦρ ἐξ αὐτῆς τῆς γῆς ἐκδεχομένης,
καὶ ἐτίθετο ἀντικρὺ τοῦ χρυσέου. Σκεύη δὲ πρὸς τὴν
τούτων λειτουργίαν ἦν πολλὰ καὶ διάφορα οινοχοεί
καὶ φιάλαι, καὶ θυίσκαι, καὶ κρατῆρες, χρύσεα
πάντα, πρὸς τὰς ἱερουργίας πεποιημένα. Αὕτη ἡ
σκηνή.
ΚΕΦΑΛ. ΡΙΒ. Πόσος ἦν ὁ λαὸς, ὁ ὑπὸ Δαβιδ
ἀριθμηθεὶς παρὰ τὸ δοκοῦν τῷ Θεῷ.
Ἀπὸ μὲν τοῦ Ἰσραὴλ ρι' μυριάδες, ἀπὸ εἰκοσαστοῦ, ἕως πεντηκονταετούς, ἀνδρῶν μαχητῶν. Ἀπὸ δὲ
τοῦ Ἰούδα, τῆς αὐτῆς ἡλικίας, μ' μυριάδες. Αί τινες
πᾶται διὰ τοῦ Ἰωάδ ἠριθμήθησαν.
ΚΕΦΑΛ. ΡΙΓ. Πόσοι ἀπώλοντο τοῦ λαοῦ ἐπὶ
τῇ ἁμαρτίᾳ τοῦ Δαβίδ, τῆς ἐξαριθμήσεως τοῦ
λαου.
Εἰς ἐξ ὥρας, τὰς ἀπὸ πρωΐ ἕως ἀρίστου, μυριάδες ζ.
ΚΕΦΑΛ. ΡΙΔ'. Τίνες πορνεύσασαι γυναῖκες,
εἰς γάμους εὐδοκίμησαν.
Θάμαρ ή Χαναναία, εἰς τὸν Ἰούδαν σοφῶς παρα
Forte γ', vel ιβ'.
Forte έκμεμετρημένος.
Распознавание текста
Chapter CXII - CXIVCaput CXII - CXIV
col. 119–120page 53 of 82
Caput CXI
PG 106:119νεύσασα, τὸν Φαρὲς καὶ τὸν παρὰ ἐξ αὐτοῦ γεννήσασα. 'Ραάδ, ἡ τους κατασκόπους κατακρύψασα, ἐκ τοῦ Σαλμὼν τὸν Βοόζ γεννήσασα. Βηθσαβεέ, ἐκ τοῦ Δαβὶδ τὸν Σαλομώνα γεννήσασα. Γόμερ, ἡ τοῦ Δε Θηλαείμ, ἐκ τοῦ Ἰσηὲ τὸν Ἱεῤῥαέλ γεννήσασα. ΚΕΦΑΛ. ΡΙΕ. - Τίνες ἐν τοῖς προφήταις άγαμοι μεμενήκασιν. Αβελ ὁ τοῦ ᾿Αδάμ. Μελχισεδέκ ὁ ἀρχιερεὺς τοῦ Θεοῦ τοῦ ὀψίστου. Ηλίας ὁ ἀναληφθείς. Ελισσαίος 6 τούτου μαθητής. Ιερεμίας ὁ κελευσθεὶς ὑπὸ Θεοῦ μὴ λαμβάνειν γυναῖκα, ΚΕΦΑΛ. ΡΙα. - Τίνες ἐν τοῖς ἀποστόλεις γυ ναῖκας ἔσχον. Πέτρος· καὶ γὰρ θυγατέρα εκέκτητο Φίλιππος καὶ γὰρ τρεῖς ἔσχε θυγατέρας προφήτιδας, αἱ κεκοίμηνται ἐν τῇ ᾿Ασίᾳ, άγιαι παρθένοι. Παῦλος, δ; καὶ επιστέλλων φησίν· Καὶ σὺ, σύζυγε, προλάβου αὐτάς. ΚΕΦΑΛ. ΡΙΖ'. - Τίνες οὐκ ἐτάφησαν ἐν τοῖς βα σιλικοῖς τοῦ Δαβιδ τάφοις βασιλεῖς, διὰ τὸ δυσσεβῆσαι. Ιωράμ, Ἰωάς, ᾿Αχαζ, Μανασσής, Αμῶν, Οζίας δὲ διὰ τὸ λεπρωθῆναι. Τίνες οἱ ἐκ τοῦ Δαβίδ βασιλεῖς Εκβλητοι ἐκ τῆς τοῦ Σωτῆρος γενεαλογίας γε γόνασι, καὶ διατί. Οχοζίας ὁ τοῦ Ἰωράμ υἱός, καὶ 'Ιωᾶς, ὁ τοῦ Ὄχου ζίου, καὶ Ἀμασίας ὁ τοῦ Ἰωάς. Οὗτοι οὐ γενεαλογοῦνται ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ. Επείπερ ὁ Ἰωρὰμ θυγατέρα του Αχαάβ καὶ τῆς Ἰεζάβελ Αγάγετο γυναῖκα, τὴν Γοδολίαν, ή τις ταῖς τῆς Ἱεζάβελ δυσσεβείαις τεθραμμένη, καὶ τὸν Ἰωρὰμ ἐπηγάγετο δυσσεβεῖν, καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν Οχοζίαν. Καὶ τοῦ Οχοζίου ἀποθανόντος τὸ βασιλικόν γένος τὸ ἐκ τοῦ Δαβιδ ἐπεχείρησεν ἀφανίσαι, εἰ μὴ Ἰωσαβεὶ ἡ τοῦ Οχοζίου ἀδελφή, γυνὴ δὲ Ἰωσαὲ τοῦ ἀρχιερέως, βρέφος ὃν ἔτι τοῦ Ἰωᾶς, υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῆς Οχοζίου κλέψασα, καὶ κατακρύψασα οκταετή γεν γονότα, ἔδειξε τῷ ἀρχιερεῖ Ἰωδαὲ, ὅς ἀποκτείνας τὴν Γοδολίαν, εἰς τὸν Ἰωνᾶς κατεστήσατο τὴν βασι λείαν. Ἀλλ᾿ οὐδὲ Σεδεκίας γενεαλογεῖται ἀνηκουστήσας Θεοῦ, καὶ κατάραν ὑπομείνας, τὴν διὰ τοῦ προφήτου Ἱερεμίου φήσαντος • Γράψον τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐκκήρυκτον. ΚΕΦΑΛ. ΡΙΘ'. -- Τις Ιατροῖς κακωθεὶς χρησάμενος, καὶ μὴ παρὰ τῷ Θεῷ τὴν ἴασιν αἰτήσας, ἀποθνήσκει. Ασά, ὁ τοῦ Ἰούδα βασιλεὺς, τους πόδας μαλα πισθεὶς, καὶ μὴ ἐκζητήσας τὸν Κύριον, ἀλλὰ τοὺς Ιατρούς, ἀποθνήσκει. ΚΕΦΑΛ. ΡΚ. Τ'να ἐστὶ τὰ μνημονευόμενα ἐν ταῖς Γραφαῖς βιβλία ὡς ὄντα, οὐχ εὑρισκό μετα. Ναθάν, καὶ 'Αδδώ, καὶ ᾿Αχιὰ τοῦ Σιλωνίτου, καὶ Σεμεί, καὶ Ἰτοῦ ἐν τῇ βίβλῳ τῶν Βασιλειῶν γέν Η προσλ ὄντα ἔτι τόν.
LIBELLUS NEMORIALIS.
νεύσασα, τὸν Φαρὲς καὶ τὸν παρὰ ἐξ αὐτοῦ γεννήσα• fornicata fuerat, ex eoque genuit Phares el Zara.
σα. 'Ραάδ, ἡ τους κατασκόπους κατακρύψασα, ἐκ
τοῦ Σαλμὼν τὸν Βοόζ γεννήσασα. Βηθσαβεέ, ἐκ τοῦ
Δαβὶδ τὸν Σαλομώνα γεννήσασα. Γόμερ, ἡ τοῦ Δε
Θηλαείμ, ἐκ τοῦ Ἰσηὲ τὸν Ἱεῤῥαέλ γεννήσασα.
ΚΕΦΑΛ. ΡΙΕ. - Τίνες ἐν τοῖς προφήταις άγαμοι
μεμενήκασιν.
Αβελ ὁ τοῦ ᾿Αδάμ. Μελχισεδέκ ὁ ἀρχιερεὺς τοῦ
Θεοῦ τοῦ ὀψίστου. Ηλίας ὁ ἀναληφθείς. Ελισσαίος
6 τούτου μαθητής. Ιερεμίας ὁ κελευσθεὶς ὑπὸ Θεοῦ
μὴ λαμβάνειν γυναῖκα,
ΚΕΦΑΛ. ΡΙα. - Τίνες ἐν τοῖς ἀποστόλεις γυ
ναῖκας ἔσχον.
Πέτρος· καὶ γὰρ θυγατέρα εκέκτητο Φίλιππος
καὶ γὰρ τρεῖς ἔσχε θυγατέρας προφήτιδας, αἱ κεκοίμηνται ἐν τῇ ᾿Ασίᾳ, άγιαι παρθένοι. Παῦλος, δ; καὶ
επιστέλλων φησίν· Καὶ σὺ, σύζυγε, προλάβου
αὐτάς.
ΚΕΦΑΛ. ΡΙΖ'. - Τίνες οὐκ ἐτάφησαν ἐν τοῖς βασιλικοῖς τοῦ Δαβιδ τάφοις βασιλεῖς, διὰ τὸ
δυσσεβῆσαι.
Ιωράμ, Ἰωάς, ᾿Αχαζ, Μανασσής, Αμῶν, Οζίας
δὲ διὰ τὸ λεπρωθῆναι.
KESAA. PIH'. Τίνες οἱ ἐκ τοῦ Δαβίδ βασιλεῖς
Εκβλητοι ἐκ τῆς τοῦ Σωτῆρος γενεαλογίας γε
γόνασι, καὶ διατί.
Οχοζίας ὁ τοῦ Ἰωράμ υἱός, καὶ 'Ιωᾶς, ὁ τοῦ Ὄχου
ζίου, καὶ Ἀμασίας ὁ τοῦ Ἰωάς. Οὗτοι οὐ γενεαλοRhaab, quæ exploratores occultavit, ex Salmon genuit Booz. Belhsabee, quæ ex David genuit Salomonem. Gomer, Alia Debelaim, quæ ex Osce genuit
Jerrhael.
CAP. CXV. * Quinam prophetæ cœlibes mansere.
Abel, filius Alami. Melchisedec, pontifex Dei excelsi. Elias qui assumptus est. Elisans ejus aliscipulus. Jeremias, qui divinitus jussus est non accipere uxorem.
CAP. CXVI.
Quinam ex apostolis matrimonio
juncti erant.
Petrus; quippe qui fliam habuerit. Philippus;
quippe qui tres flius habuit prophetiæ dono decoratas, quæ in Asia devizerunt, virgines sanctæ. PanIus, qui etiam in quadam epistola dixit: Et tu, CONfux, adjuva illas.
CAP. CXVII.— Quinam reges propterea quod impit
fuerint non sunt sepulti in regiis sepulcris Devidis.
Joram, Joas, Achaz, Manasses, Amnon. At Ozias
propter lepram.
CAP. CX VIII. - Quinam reges de posteris. David
exclusi sunt a genealogia Salvatoris, el cur.
Ochozias, Alius Joram, et Joas, filius Ochoziæ, et
Amasias, filius Joas. Isti in Evangelio non ponuntur
uzorem filiamı Achab et Jezabel Godoliam, quæ
educata in sceleribus Jezabel induxit etiam Juram
ad impie agendum, itemque filium illius Ochoziam.
Postquam autem Ochozias mortuus est, aggressa
est tollcre e medio genus regium Davidis, fecissetque, nisi Josabee soror Ochoziæ, quæ nupserat
Judae pontifci, clam sublato Joas, qui adhuc infans
erat, ac Glius fratris sui Ochozia, occultaloque,
jam demum octennem ostendisset pontifici Jodae;
qui interfecla Godolia, in Joas regnum stabilivit.
Sed enim neque Sedecias in genealogia recensetur,
propterea quod inobediens Deo fuerit, maledictionemque subiit Jeremiæ prophetæ dicentis: Scribe
hominem istum conclamatum 8:
γοῦνται ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ. Επείπερ ὁ Ἰωρὰμ c in recensione genealogia. Siquidem Joram duxit
θυγατέρα του Αχαάβ καὶ τῆς Ἰεζάβελ Αγάγετο
γυναῖκα, τὴν Γοδολίαν, ή τις ταῖς τῆς Ἱεζάβελ
δυσσεβείαις τεθραμμένη, καὶ τὸν Ἰωρὰμ ἐπηγάγετο
δυσσεβεῖν, καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν Οχοζίαν. Καὶ
τοῦ Οχοζίου ἀποθανόντος τὸ βασιλικόν γένος τὸ ἐκ
τοῦ Δαβιδ ἐπεχείρησεν ἀφανίσαι, εἰ μὴ Ἰωσαβεὶ ἡ
τοῦ Οχοζίου ἀδελφή, γυνὴ δὲ Ἰωσαὲ τοῦ ἀρχιερέως,
βρέφος ὃν ἔτι τοῦ Ἰωᾶς, υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῆς
Οχοζίου κλέψασα, καὶ κατακρύψασα οκταετή γεν
γονότα, ἔδειξε τῷ ἀρχιερεῖ Ἰωδαὲ, ὅς ἀποκτείνας
τὴν Γοδολίαν, εἰς τὸν Ἰωνᾶς κατεστήσατο τὴν βασι
λείαν. Ἀλλ᾿ οὐδὲ Σεδεκίας γενεαλογεῖται ἀνηκουστή
σας Θεοῦ, καὶ κατάραν ὑπομείνας, τὴν διὰ τοῦ
προφήτου Ἱερεμίου φήσαντος • Γράψον τὸν ἄνδρα
τοῦτον ἐκκήρυκτον.
ΚΕΦΑΛ. ΡΙΘ'. -- Τις Ιατροῖς κακωθεὶς χρησάμε
νος, καὶ μὴ παρὰ τῷ Θεῷ τὴν ἴασιν αἰτήσας,
ἀποθνήσκει.
Ασά, ὁ τοῦ Ἰούδα βασιλεὺς, τους πόδας μαλαπισθεὶς, καὶ μὴ ἐκζητήσας τὸν Κύριον, ἀλλὰ τοὺς
Ιατρούς, ἀποθνήσκει.
ΚΕΦΑΛ. ΡΚ. Τ'να ἐστὶ τὰ μνημονευόμενα ἐν
ταῖς Γραφαῖς βιβλία ὡς ὄντα, οὐχ εὑρισκό
μετα.
Ναθάν, καὶ 'Αδδώ, καὶ ᾿Αχιὰ τοῦ Σιλωνίτου, καὶ
Σεμεί, καὶ Ἰτοῦ ἐν τῇ βίβλῳ τῶν Βασιλειῶν γέν
**II, 30.
Η Jerem.
Forte προσλ
* It Paral. ix, 29; x11, 15; xx,
CAP. CXIX. Quisnam cum periculose ægrotaret,
medicis utens, nec a Deo salutem postulans,
obiit.
Asa, rex Juda, qui cuni pedibus laboraret, nec
Dominum consuluisset, sed medicos, moritur.
CAP. CXX.
Quinam libri in Scripturis memorantur tanquam exstantes, qui lumen non reperiuntur.
lo libro Regnorum " scriptum est, exstare libros
Nathan, et Adhlo, et Achia Salonita, et Semei et
Forto ὄντα ἔτι τόν.
Распознавание текста
col. 121–122page 54 of 82
PG 106:121γραπται είναι βιβλία. Προφῆται δέ εἰσιν οὗτοι, οι γεγράφασι περὶ ὧν προεφήτευσαν, ἃ οὐχ εὑρίσκεται. Ψαλμοί τρισχίλιοι λέγονται ἐν Παραλειπομέναις εἶναι τοῦ Δαβίδ, μόνους δὲ ἐξ αὐτῶν τοὺς ἑκατὸν πεντήκοντα ὑπὸ τῶν φίλων τοῦ βασιλέως Εζεκίου τοῦ βασιλέως εξειλέχθαι, τοὺς δὲ ἄλλους ἀπο κεκρύφθαι. Πεντακισχιλίας παροιμίας ὑπὸ τοῦ Σαλομώντος ἐκδεδόσθαι, φησὶν ἡ τῶν Παραλειπομένων Γραφή. Ἀλλ᾽ οὐκ εἰσὶν νῦν ἡ μόναι τρεῖς αἱ ἐκκλησιαζόμεναι· τὸ Ασμα ἐξ ᾀσμάτων πλειόνων τὸ μυστικὸν ἐξειλέχθαι ἐπιγέγραπται. Ιώσηππος δὲ ἱστορεῖ δύο βιβλία προφητείας τον προφήτης Ἰεζεκιήλ γε γραφέναι, ἐν δὲ μόνων ἐπιγινώσκομεν εὑρί σχεσθαι. ΚΕΦΑΛ. ΓΚΑ'. Τίνες εἰσὶν αἱ ὑπὸ τῶν ἀπο στόλων μαρτυρίαι παραγενόμεναι ὧν τὰς γραφὰς οὐκ ἔχομεν. Ματθαῖός φησιν ἐπὶ τῇ οἰκήσει τοῦ Ἰωσήφ, ἀπὸ τῆς ἐξ Αἰγύπτου ἀνόδου εἰς τὴν Ναζαρέτ μετὰ τοῦ Κυρίου· Ελθὼν δὲ ᾤκησε τὴν Ναζαρέτ, ἵνα πληρωθῇ τὸ γεγραμμένον, ὅτι Ναζωραίος κληθήσεται. Παῦλος ἐν τῇ πρὸς Εφεσίους φησί· Διὸ λέγει Εγειραι, ὁ καθεύδων, καὶ ἐπιφαύσει στι ὁ Χρι στός. Καὶ πάλιν· Γέγραπται, Εγένετο ὁ πρῶτος ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν, ὁ δὲ δεύτερος εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν. Καὶ τοῖς ἐν Μιλήτῳ πρεσβυτά Ο ροις διαλεγόμενός φησι· Μνημονεύετε μᾶλλον Ειδόναι ἢ λαμβάνειν. ΚΕΦΑΛ. ΡΚΒ. — Τίνες εἰσὶν οἱ τὰς ἱερὰς Γραφὰς οι τοῦ βασιλέως. Μάνου ναι μόνως. παραγόμεναι. ἑρμηνεύσαντες. Πρῶτον ἐπὶ Πτολεμαίου τοῦ Φιλαδέλφου ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ οἱ οβ' τῶν Ἰουδαίων Σοφοί, ὑπὸ Ἐλεαζάρου τοῦ ἀρχιερέως εἰς τὸ ἑρμηνεύσαι αὐτῷ τὰς Γραφὰς ἀποσταλέντες. Δεύτερος 'Ακύλας ἑρμηνεύει, ἐπὶ τοῦ βασιλέως Αδριανού γεγονώς δς ἐξ Ἑλλήνων ῶν, καὶ προστεθεὶς τῷ Ἰουδαϊσμῷ, πονήσας περὶ τὴν Εβραῖδα, ἐπιγνούς τε ὡς οὐκ ἀκριβῶς ἡρμήνευσαν οἱ οξ' σοφοί, διὰ τὸ μὴ τὴν ῾Ελλήνων φωνὴν ἀκρι σοῦν, ἡρμήνευσεν ἀκριβέστερον.. Τρίτος ἡρμήνευσε Σύμμαχος ἐπὶ Σεβήρου καὶ Αντωνίνου τοῦ Γέτα ἐπικεκλημένου, γενόμενος. Τοῦτόν φασι Σαμαρείτην ὄντα, κατα γνόντα αὐτῶν, ἀπ' αὐτῶν ἀπεστάναι, φιλοπονήσαντά τα περὶ τὰς Εβραϊκός γραφάς, εξενέγκαι αὐτῶν τὰς ἑρμηνείας. Τέταρτος ἑρμηνεύει Θεοδοτίων Ποντικὸς τὸ ὅτι μακάριόν ἐστι,
JOSEPPI
Jen. Fuerunt autem hi prophetæ, qui de quibus γραπται είναι βιβλία. Προφῆται δέ εἰσιν οὗτοι, οι
prophet werant scripserunt, nec tamen ea repe- γεγράφασι περὶ ὧν προεφήτευσαν, ἃ οὐχ εὑρίσκεται.
riuntur.
Psalmorum tria millia in Paralipomenis David
accepta feruntur; solos vero ex ipsis centum et
quinquaginta ab amicis regis Ezechia delectos
fuisse, reliquos vero occultatus fuisse.
Quinque millia proverbiorum a Salomone edila
fuisse ait Scriptura in Paralipomenis. Sed nou
exstant nunc nisi soli tres libri ecclesiastici, Canticum, mysticum illud opus, ex pluribus canticis
delectum fuisse titulo inscribitur. Joseppus vero
historicus scribit duo volumina prophetiæ scripsisse Ezechielem prophetam at unum tantum
inveniri scimus.
CAP. CXXI.· Quænam sunt testimonia ab apostolis producta, quorum loca in Scripturis non habemus.
Matthæus ait de habitatione Josephi post reditum ex Ægypto in Nazareth cum Domino: Veniens
autem habitavit Nazareth, ut impleretur quod scriplum fuit, quod Nazaraus vocabitur vo.
Paulus in Epistola ad Ephesios inquit: Propterea
dicit: Excitare, qui dormis, et illucescel tibi Christus ". Et iterum: Scriptum est: Factus est primus
homo in animam vivam, secundus vero in spiritum
vivificantem. Et cum presbyteris qui in Mileto erant
loquens, ait: Mementole potius dare, quam accipere.
Ψαλμοί τρισχίλιοι λέγονται ἐν Παραλειπομέναις
εἶναι τοῦ Δαβίδ, μόνους δὲ ἐξ αὐτῶν τοὺς ἑκατὸν
πεντήκοντα ὑπὸ τῶν φίλων τοῦ βασιλέως Εζεκίου
τοῦ βασιλέως εξειλέχθαι, τοὺς δὲ ἄλλους ἀποκεκρύφθαι.
Πεντακισχιλίας παροιμίας ὑπὸ τοῦ Σαλομώντος
ἐκδεδόσθαι, φησὶν ἡ τῶν Παραλειπομένων Γραφή.
Ἀλλ᾽ οὐκ εἰσὶν νῦν ἡ μόναι τρεῖς αἱ ἐκκλησιαζόμε
ναι· τὸ Ασμα ἐξ ᾀσμάτων πλειόνων τὸ μυστικὸν
ἐξειλέχθαι ἐπιγέγραπται. Ιώσηππος δὲ ἱστορεῖ
δύο βιβλία προφητείας τον προφήτης Ἰεζεκιήλ γεγραφέναι, ἐν δὲ μόνων ἐπιγινώσκομεν εὑρί
σχεσθαι.
ΚΕΦΑΛ. ΓΚΑ'. Τίνες εἰσὶν αἱ ὑπὸ τῶν ἀποστόλων μαρτυρίαι παραγενόμεναι ὧν τὰς
γραφὰς οὐκ ἔχομεν.
Ματθαῖός φησιν ἐπὶ τῇ οἰκήσει τοῦ Ἰωσήφ, ἀπὸ
τῆς ἐξ Αἰγύπτου ἀνόδου εἰς τὴν Ναζαρέτ μετὰ τοῦ
Κυρίου· Ελθὼν δὲ ᾤκησε τὴν Ναζαρέτ, ἵνα
πληρωθῇ τὸ γεγραμμένον, ὅτι Ναζωραίος κληθή
σεται.
Παῦλος ἐν τῇ πρὸς Εφεσίους φησί· Διὸ λέγει·
Εγειραι, ὁ καθεύδων, καὶ ἐπιφαύσει στι ὁ Χριστός. Καὶ πάλιν· Γέγραπται, Εγένετο ὁ πρῶτος
ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν, ὁ δὲ δεύτερος εἰς
πνεῦμα ζωοποιοῦν. Καὶ τοῖς ἐν Μιλήτῳ πρεσβυτά
Ο ροις διαλεγόμενός φησι· Μνημονεύετε μᾶλλον
Ειδόναι ἢ λαμβάνειν.
CAP. CXXII. - Quinam fuerunt sacrarum Scripια- ΚΕΦΑΛ. ΡΚΒ. — Τίνες εἰσὶν οἱ τὰς ἱερὰς Γραφὰς
rurum translatores.
Primum sub Ptolemæo Philadelpho, Alexandriæ
illi Judaeorum Lxx Sapientes, sub Eleazaro poutifice, qui missi fuerunt, ut ei Scripturas interpretarentur.
Secundus interpres Aquila, qui vixit sub Adriano
imperatore: qui Græcus cum cssel, Judaismum
amplexatus, operam dedit linguæ Hebraicæ. Ubi
agnovit haud ita exacte fuisse interpretatos LxxII
sapientes propterea quod Græcam linguam minus
bene callebant, diligentius est interpretatus.
Tertius translator Symmachus, sub Severo et
Antonino, cognomento Gela, vixit. Hunc aiunt, cum
esset Samaritanus, damnasse eos et ab ipsis recessisse. Cumque diligentem operam Hebraicis scripturis impendisset, edidisse earum interpretatioDem.
Quartus vertit Theodotion, Ponticus genere,
50 Matth. 1, 23. οι Ephes. v. 14.
Confer tu vero 111 Reg. 1, 52, et Josephum
Antiq. v, 2; item Josephum nostrum supra
cap. 74. Mox hine quoque constat, cum non agnovisse psalm. CLI.
Redundat hic τοῦ βασιλέως.
Antiq. x,
Μάνου ναι μόνως.
Omnino legendum παραγόμεναι.
ἑρμηνεύσαντες. -
Πρῶτον ἐπὶ Πτολεμαίου τοῦ Φιλαδέλφου ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ οἱ οβ' τῶν Ἰουδαίων Σοφοί, ὑπὸ Ελεαζάρου τοῦ ἀρχιερέως εἰς τὸ ἑρμηνεύσαι αὐτῷ τὰς
Γραφὰς ἀποσταλέντες.
Δεύτερος 'Ακύλας ἑρμηνεύει, ἐπὶ τοῦ βασιλέως
Αδριανού γεγονώς δς ἐξ Ἑλλήνων ῶν, καὶ
προστεθεὶς τῷ Ἰουδαϊσμῷ, πονήσας περὶ τὴν
Εβραῖδα, ἐπιγνούς τε ὡς οὐκ ἀκριβῶς ἡρμήνευσαν
οἱ οξ' σοφοί, διὰ τὸ μὴ τὴν ῾Ελλήνων φωνὴν ἀκρι
σοῦν, ἡρμήνευσεν ἀκριβέστερον..
Τρίτος ἡρμήνευσε Σύμμαχος ἐπὶ Σεβήρου καὶ
Αντωνίνου τοῦ Γέτα ἐπικεκλημένου,
γενόμενος. Τοῦτόν φασι Σαμαρείτην ὄντα, κατα
γνόντα αὐτῶν, ἀπ' αὐτῶν ἀπεστάναι, φιλοπονήσαντά
τα περὶ τὰς Εβραϊκός γραφάς, εξενέγκαι αὐτῶν
τὰς ἑρμηνείας.
est.
Τέταρτος ἑρμηνεύει Θεοδοτίων Ποντικὸς τὸ
Forte deest ὅτι μακάριόν ἐστι, quia beatius
Circa an. Chr. 430.
Circa sæculi 11 medium.
Antoninus Caracalla et Geta fratres erant
Severi filii.
Inclinante saculo u, sub Commodo.
Распознавание текста
Chapters CXXI - CXXIICaput CXXI - CXXII
col. 123–124page 55 of 82
Caput CXV - CXX
PG 106:123γένος, καὶ αίρεσιν Μαρκιωνιστής, έπειτα προσ τεθεὶς Ἰουδαίοις, καὶ ζηλώσας τὴν Ἑβραῖδα, ἡρμή νευσε καὶ αὐτὸς τὰς Γραφάς, οὐ πάνυ τῆς τῶν ολ Ερμηνείας παραλλάξας. Πέμπτη δὲ ἔκδοσις εὑρέθη ἐν Περιχῷ, ἐν πίθοις χαλκοῖς κεκρυμμένη, οὐκ ἐπιγεγραμμένη τὸν ἑρμη νέα. Φασὶ δὲ αὐτὴν ὑπὸ γυναικὸς ἑρμηνεύσθαι, τὸ καὶ ἐν οἰκίᾳ γυναικὸς ἐπιμελοῦς ἐν τοῖς ἰε ροῖς λόγοι; εὑρᾶσθαι τοὺς πίθους. Έκτη δὲ ἄλλη εὑρέθη ἐν Νικοπόλει τῇ πρὸς Ακτίοις, μετὰ τὸν Οὐήρου διωγμόν. Εξ οὖν αἱ ἑρμηνείαι τῶν Γραφῶν εἰσι, καὶ σώζονται ΚΕΦΑΛ. ΡΚΓ'. - Ποσάκις πορθεῖται ἡ ῾Ιερουσαλὴμ. Πρῶτον ὑπὸ Ναβουχοδονόσορ τοῦ Βαβυλωνίου, ἐπὶ Σεδεκίου βασιλέως καὶ Ἱερεμίου τοῦ προφήτου, ἐπὶ σ' έτη. κατά. ἡρμ. τῷ. Σευήρου Πόσαι παραδόσεις εἰσὶ τῆς θείας Γραφῆς, είτ' οὖν ἀπὸ τοῦ Ἑβραϊκοῦ εἰς τὸ ῾Ελληνικὸν ἑρμηνεῖαι; καὶ τίνες οἱ ταύτην ἑρμηνεύσαντες; Πρώτη ἐστὶν ἡ τῶν οβ' ἑρμηνευτών. Οὗτοι Ἑβραῖοι ὄντες ἐξελέγησαν ἀπὸ ἑκάστης φυλής ς', καὶ ἡρμήνευσαν τὴν θείαν Γραφὴν ἐπὶ Πτολεμαίου τοῦ Φιλαδέλφου βασιλέως, πρὸ τα' ἐνιαυτοῦ τῆς κατὰ σάρκα γεννήσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Δευτέρα ἐστὶν ἡ τοῦ Ἀκύλα. Οὗτος ἀπὸ Σινώπης του Πόντου ὑπάρχων, καὶ Ἕλλην ὤν, ἐβαπτίσθη ἐν Ἱεροσολύμοις, καὶ πάλιν τὸν Χριστιανισμὸν ἀναθεματίσας, καὶ τοῖς Ἰουδαίοις προσδραμών, ἡρμήνευσε καὶ αὐτὸς τὴν θείαν Γραφὴν ἐπὶ ᾿Αδριανοῦ τοῦ βα σιλέως τοῦ ἐπιλεπρωθέντος, μετὰ ἔτη υλ', τῆς των ο' ἑρμηνείας διεστραμμένῳ λογισμῷ. εὑρέθη ἐν Νικομηδείᾳ, ἐπὶ Κωνσταντίνου βασιλέως παρὰ Ἰουδαίοις ἐν τοίχῳ πυργίσκῳ κεχρισμένῳ κοι νιάματι εἰς διαφύλαξιν. Τρίτη ἑρμηνεία ἐστὶν ἡ τοῦ Συμμάχου. Καὶ οὗτος Σαμαρίτης ὤν, καὶ μὴ τιμηθεὶς ὑπὸ τοῦ ἰδίου, ὡς φίλαρχος, τοῖς Ἰουδαίοις προστρέχει, καὶ ἐκ δευτέρου περιτέμνεται, καὶ πρὸς διαστροφὴν τῶν Σαμαρειτών ἑρμηνεύει καὶ αὐτὸς τὴν θείαν Γραφήν, ἐπὶ Σευήρου την βασιλέως, μετὰ νς' ἔτη τῆς τοῦ Ἀκύλα ἑρμηνείας. Τετάρτη ἐστὶν ἡ τοῦ Θεοδοτίωνος τοῦ Ἐφεσίου. Οὗτος τῆς αἱρέσεως Μαρκίωνος τοῦ Ποντικού ὢν, μηνυτής τῆς αἱρέσεως αὐτοῦ, ἡρμήνευσε καὶ αὐτὸς ἐπὶ Κομμόδου τοῦ βασιλέως ἐν αὐτῷ τῷ χρόνῳ, πρὸς διαστροφὴν τῆς αὐτοῦ αἱρέσεως. Η πέμπτη ερμηνεία ἐν πίθοις εὑρέθη κεκρυμμένη ἐπὶ ᾿Αλεξάνδρου του Μαμαίου παιδός, ἐν Νι κοπέλει τῇ πρὸς Αρκτίους. Εκτη δὲ ἄλλη εὑρέθη ἐν Νικοπόλει τῇ πρὸς 'Αρ κτίους, μετὰ τὸν Σευήρου διωγμόν. Εξ οὖν ἑρμη νεία: τῶν Γραφῶν εἰσι καὶ σώζονται. 5. Ερμηνεία, ἡ τοῦ ἁγίου Λουκιανοῦ τοῦ μεγάλου ἀσκητοῦ καὶ μάρτυρος. Οστις καὶ αὐτὸς ταῖς προ γεγραμμέναις ἐκδόσεσι, καὶ τοῖς Εβραϊκοῖς ἐντυχών, καὶ ἐποπτώσας μετὰ ἀκριβείας τὰ λείποντα, ἢ καὶ περιττὰ ὄντα τῆς ἀληθείας βήματα, διορθωσάμενο; ἐν τοῖς οἰκείοις τῶν Γραφῶν τόποις ἐξέδοτο τοῖς Χριστιανοῖς ἀδελφοῖς. "Ητις μετὰ τὴν ἄθλησιν καὶ μαρτυρίαν τοῦ ἁγίου Λουκιανοῦ, μετὰ τὴν διωγμὸν τὸν γενόμενον ἐπὶ Μαξιμιανοῦ καὶ Διοκλητιανοῦ τῶν τυράννων, τὰ ἰδιόχειρον αὐτοῦ τῆς ἐκδόσεων βιβλίον
γένος, καὶ αίρεσιν Μαρκιωνιστής, έπειτα προσ- brregi Marcionista. Deinde factus Judacus Hebraiτεθεὶς Ἰουδαίοις, καὶ ζηλώσας τὴν Ἑβραῖδα, ἡρμή
νευσε καὶ αὐτὸς τὰς Γραφάς, οὐ πάνυ τῆς τῶν ολ
Ερμηνείας παραλλάξας.
"
Πέμπτη δὲ ἔκδοσις εὑρέθη ἐν Περιχῷ, ἐν πίθοις
χαλκοῖς κεκρυμμένη, οὐκ ἐπιγεγραμμένη τὸν ἑρμηνέα. Φασὶ δὲ αὐτὴν ὑπὸ γυναικὸς ἑρμηνεύσθαι,
τὸ καὶ ἐν οἰκίᾳ γυναικὸς ἐπιμελοῦς ἐν τοῖς ἰεροῖς λόγοι; εὑρᾶσθαι τοὺς πίθους.
Έκτη δὲ ἄλλη εὑρέθη ἐν Νικοπόλει τῇ πρὸς
Ακτίοις, μετὰ τὸν Οὐήρου διωγμόν. Εξ οὖν αἱ
ἑρμηνείαι τῶν Γραφῶν εἰσι, καὶ σώζονται
ΚΕΦΑΛ. ΡΚΓ'. - Ποσάκις πορθεῖται ἡ ῾Ιερου
σαλήμ.
Πρῶτον ὑπὸ Ναβουχοδονόσορ τοῦ Βαβυλωνίου, ἐπὶ
Σεδεκίου βασιλέως καὶ Ἱερεμίου τοῦ προφήτου,
ἐπὶ σ' έτη.
Forte κατά.
Forte ἡρμ. τῷ.
Lege Σευήρου cum Epiphanio.
Hoc caput veteres fere solebant subjicere
codl. in qnitis sacra Biblia describebant; qui tamen videntur subinde aliquid addidisse de suo. Nos
repertum in duplici codice Bessarionis, nempe xv
et dxxxiv, hac nota apponendum censuimus. Redolent codices illi sæculum x vel x1.
Πόσαι παραδόσεις εἰσὶ τῆς θείας Γραφῆς, είτ'
οὖν ἀπὸ τοῦ Ἑβραϊκοῦ εἰς τὸ ῾Ελληνικὸν
ἑρμηνεῖαι; καὶ τίνες οἱ ταύτην ἑρμηνεύσαντες;
Πρώτη ἐστὶν ἡ τῶν οβ' ἑρμηνευτών. Οὗτοι
Ἑβραῖοι ὄντες ἐξελέγησαν ἀπὸ ἑκάστης φυλής ς',
καὶ ἡρμήνευσαν τὴν θείαν Γραφὴν ἐπὶ Πτολεμαίου
τοῦ Φιλαδέλφου βασιλέως, πρὸ τα' ἐνιαυτοῦ τῆς κατὰ
σάρκα γεννήσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Δευτέρα ἐστὶν ἡ τοῦ Ἀκύλα. Οὗτος ἀπὸ Σινώπης
του Πόντου ὑπάρχων, καὶ Ἕλλην ὤν, ἐβαπτίσθη ἐν
Ἱεροσολύμοις, καὶ πάλιν τὸν Χριστιανισμὸν ἀναθε
ματίσας, καὶ τοῖς Ἰουδαίοις προσδραμών, ἡρμήνευσε
καὶ αὐτὸς τὴν θείαν Γραφὴν ἐπὶ ᾿Αδριανοῦ τοῦ βασιλέως τοῦ ἐπιλεπρωθέντος, μετὰ ἔτη υλ', τῆς
των ο' ἑρμηνείας διεστραμμένῳ λογισμῷ.
camque linguam arripere satagens, interpretatus
est ipse quoque Scripturas, haud tamen multum
2 Lxx versione recedens.
Quinta autem editio inventa est Jerichunte, in
dotiolis æneis occultata, nec titulo interpretem ſerens. iunt tamen eam interpretationem a quadamı
muliere esse, propterea quod doliola illa inventa
fuerint domi cujusdam feminæ studiosæ sacrarum
Litterarum.
Sexta autem alia editio reperta est Nicopoli prope
Actium, post Severi persecutionem. Sex igitur
sunt Scripturarum translationes, exque servantur.
CAP. CXXIII. Quoties vastata est Jerusalem.
Primum ab Nabuchodonosor Babylonio, sub Sedecia rege et Jeremia propheta, ad annos LII.
εὑρέθη ἐν Νικομηδείᾳ, ἐπὶ Κωνσταντίνου βασιλέως
παρὰ Ἰουδαίοις ἐν τοίχῳ πυργίσκῳ κεχρισμένῳ κοι
νιάματι εἰς διαφύλαξιν.
Quot sunt editiones divinæ Scripturæ, sive translationes de Hebraico in Græcum: et quinam eam
transtulerunt?
‹ Prima est Lxxn Interpretum. Hi cum Hebræi
essent, delecti sunt seni ex qualibet tribu, et verterunt divinam Scripturam, sub rege Piolemæo
Philadelpho, anno ccc ante nativitatein secundum
carnem Domini nostri Jesu Christi.
• Secunda est interpretatio Aquila. Ilic erat de
Sinope Ponti Græcusque, baptizatus Hierosolymis.
At rursum ejurato Christianismo, et ad Judaros
dilapsus, interpretatus est ipse quoque divinam
Scripturam sub Adriano imperatore leproso, annis ccccxxx post editionem Lxxi Interpretum
perversa ratione.
• Tertia translatio est quam Symmachus elaboravit. Is quoque Samaritanus cuin esset, nec honoratus a gentilibus suis, ceu homo eminendi avidus, ad Judeus divertit, et secundo circumciditur,
atque secundum perversam Samaritanorum sententiam interpretatus est ipse quoque Scripturam
divinam, sub Severo imperatore, post Aquile interpretationem annis Lvi.
Quarta est translatio Theodotionis Ephesii. Is
erat de hæresi Marcionis Pontici, prædicator
illius hæresis. Interpretatus est et ipsc sub Commodo imperatore eodem tempore juxta perversa
suæ hæresis sensa.
Τρίτη ἑρμηνεία ἐστὶν ἡ τοῦ Συμμάχου. Καὶ οὗτος
Σαμαρίτης ὤν, καὶ μὴ τιμηθεὶς ὑπὸ τοῦ ἰδίου, ὡς
φίλαρχος, τοῖς Ἰουδαίοις προστρέχει, καὶ ἐκ δευτέρου
περιτέμνεται, καὶ πρὸς διαστροφὴν τῶν Σαμαρειτών
ἑρμηνεύει καὶ αὐτὸς τὴν θείαν Γραφήν, ἐπὶ Σευήρου
την βασιλέως, μετὰ νς' ἔτη τῆς τοῦ Ἀκύλα ἑρμηνείας.
Τετάρτη ἐστὶν ἡ τοῦ Θεοδοτίωνος τοῦ Ἐφεσίου.
Οὗτος τῆς αἱρέσεως Μαρκίωνος τοῦ Ποντικού ὢν,
μηνυτής τῆς αἱρέσεως αὐτοῦ, ἡρμήνευσε καὶ αὐτὸς sub Alexandro Manmnem filio, in Nicopoli qua cst
ἐπὶ Κομμόδου τοῦ βασιλέως ἐν αὐτῷ τῷ χρόνῳ,
πρὸς διαστροφὴν τῆς αὐτοῦ αἱρέσεως.
Η πέμπτη ερμηνεία ἐν πίθοις εὑρέθη κεκρυμμένη ἐπὶ ᾿Αλεξάνδρου του Μαμαίου παιδός, ἐν Νι
κοπέλει τῇ πρὸς Αρκτίους.
Εκτη δὲ ἄλλη εὑρέθη ἐν Νικοπόλει τῇ πρὸς 'Αρ
κτίους, μετὰ τὸν Σευήρου διωγμόν. Εξ οὖν ἑρμη
νεία: τῶν Γραφῶν εἰσι καὶ σώζονται.
5. Ερμηνεία, ἡ τοῦ ἁγίου Λουκιανοῦ τοῦ μεγάλου
ἀσκητοῦ καὶ μάρτυρος. Οστις καὶ αὐτὸς ταῖς προγεγραμμέναις ἐκδόσεσι, καὶ τοῖς Εβραϊκοῖς ἐντυχών,
καὶ ἐποπτώσας μετὰ ἀκριβείας τὰ λείποντα, ἢ καὶ
περιττὰ ὄντα τῆς ἀληθείας βήματα, διορθωσάμενο;
ἐν τοῖς οἰκείοις τῶν Γραφῶν τόποις ἐξέδοτο τοῖς
Χριστιανοῖς ἀδελφοῖς. "Ητις μετὰ τὴν ἄθλησιν καὶ
μαρτυρίαν τοῦ ἁγίου Λουκιανοῦ, μετὰ τὴν διωγμὸν
τὸν γενόμενον ἐπὶ Μαξιμιανοῦ καὶ Διοκλητιανοῦ τῶν
τυράννων, τὰ ἰδιόχειρον αὐτοῦ τῆς ἐκδόσεων βιβλίον
• Quinta versio in doliis reperta est occultata,
ad Arctios.
‹ Sexta autem alia interpretatio inventa est Nicopoli ad Arctios, post persecutionem Severi. Sex
igitur sunt et servantur Scripturarum interpreLaliones.
Septima. Translatio sancti Luciani magni monachi et martyris. Qui et ipse lectis præcedentibus
editionibus, et Hebraicis, inspiciensque diligentissime quæ deficerent, vel etiani redundarent veritatis
verba, emendans in propriis Scripturarum locis,
sic editionem procuravit Christianis fratribus. Post
certamen ac martyrium sancti Luciani, cum jam
cessasset persecutio, quæ orta fuerat sub Maximiano et Diocletiano tyrannis, liber editionis
illius ipsa ejus manu descriptus inventus est Nicomediæ sub Constantino imperatore apud Judæos
in muro, in armario quodam cæmento obducto, ad
conservationem. ›
Распознавание текста
col. 125–126page 56 of 82
PG 106:125Δεύτερον μετὰ ἔτη υνε', ὑπὸ Ἀντιόχου τοῦ Ἐπι φανοῦς, ἐπὶ ἡμέρας βσ', κατά τους Μακκαβαίων χρόνους. Τρίτον ὑπὸ. Πομπηΐου, τοῦ 'Ρωμαίων ἡγουμένου, Αριστοβούλου καὶ Υρκανοῦ ἐπὶ ἱερωσύνης μαχα μένων, οἱ ἦσαν ἀδελφοὶ, καὶ ἐπαγαγομένων αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν, καὶ ἐπὶ μῆνας τρεῖς μιάναντα αὐτὸν, καὶ πάντα τὰ ἔνδον αφελόμενον Τέταρτον ὑπὸ Σωσίου τοῦ Ῥωμαίων στρατηγού, δν Ἡρώδης ἐπηγάγετο κατά Αντιγόνου, τοῦ Ἀρι στοδούλου περὶ ἀρχιερωσύνης ἀνισταμένου, δέξασθαι βασιλέα τῆς Ἰουδαίας τὸν Ἡρώδην. ἐπολιορκήθη δὲ ἐπὶ τούτου μῆνας ἔξ. Πέμπτον μετὰ ἔτη β' τῆς ὑπὸ Σωσίου πολιορκίας. Μετὰ δὲ τὴν τοῦ Κυρίου ἀνάστασιν, καὶ ἄνεδον αὐτ τοῦ τὴν εἰς τὸν οὐρανὸν, εἰς ἔτη λη', ὑπὸ Οὐεσπασιανοῦ καὶ Τίτου Ἰουδαία πᾶσα πεπόρθηται, καὶ ὁ ναός παντελῶς βάλω. ΚΕΦΑΛ. ΡΚΔ'. — Ποσάκις, καὶ πότε επορθήθησαν οἱ ἐξ Ισραήλ. Πρῶτον ἐπὶ Ἱεροβοάμ, Σωσάκις ὁ Αἰγυπτίων βασιλεύς. β'. Ἐπὶ Αζαήλ βασιλέως Ασσυρίων επαρκέσθης σαν εἰς Ασσυρίους. γ. Ἐπὶ Εζεκίου δὲ αἱ δέκα φυλαί μετωκίσθησαν εἰς ὅρια Μήδων καὶ Χαλδαίων. δ. Ἐπὶ Ναβουχοδονόσορ, ὅτε καὶ τὸν Ἰεχονίαν ἐξετύφλωσε, καὶ τὸν Σεδεκίαν. ε'. Ἐπὶ Νέρωνος βασιλέως Ρωμαίων. ς'. 'Επὶ Οὐεσπασιανοῦ στρατηγοῦ Ῥωμαίων. ζ. Πτολεμαίος ο Λάγου δόλιο παραλαβών τὰ Ἱεροσόλυμα, μετήρεν εἰς Αἴγυπτον. η'. Ἐπὶ Ἀντιόχου τοῦ Ἐπιφανοῦς, ὃς καὶ ἐπὶ βδελύγμασιν ἠνάγκασε, βασιλεὺς Συρίας. θ'. Πομπήϊος στρατηλάτης Ρωμαίων, ὑποφόρους εποίησε πολεμήσας Ιεροσόλυμα, Υρκανού βασι λεύοντος καὶ ἱερατεύοντος. Ἕως αὐτοῦ τοίνυν Υρκανοῦ, ἡ βασιλεία του Ισραήλ. Καὶ λαμβάνει τὴν βασιλείαν Ηρώδης ἀλ λόφυλος, ἀπὸ τῶν Ῥωμαίων, ὃς καὶ πλησιάζει τῇ τοῦ Χριστοῦ παρουσίᾳ. τ'. Τίτος ὁ υἱὸς Ουεσπασιανοῦ, κατὰ τὸν καιρὸν τῆς τοῦ πάσχα ἑορτῆς, κατασκάψας τὰ Ἱεροσόλυμα, ἐν ᾧ πάντες ἑώρταζον εἰ τοῦ ἔθνους συναχθέντες, ἀνεῖλε μυριάδας ρι' καὶ ἄλλας ρ' μυριάδας, οὓς διαπέπρακεν ἐσχάτῃ ἀλώσει. ΚΕΦΑΛ. ΡΚΕ. Κεφάλαιον Ιωσήππου ἕτερον. Γυνή τις, τοῦ λιμοῦ διὰ τῶν σπλάγχνων καὶ μυελῶν παρεισδύοντος, ἐπὶ τὴν φύσιν ἐχώρει, καὶ τὸ τέκνον (ἦν δὲ αὐτὸ ὑπομάσθιος παῖς) ἁρπασαμένη εἶπε Βρέφος άθλιον ἐν πολέμῳ καὶ λιμῷ καὶ στάσει, τίνι σε τηρῶ; Γενοῦ μοι τροφὴ, καὶ τῷ βίῳ μυ θος. Καὶ ταῦτα λέγουσα, σφάζει τὸν υἱὸν, καὶ ὀπτή
JOSEPPI
Secundo post annos coccLv, ab Autiocho illustri, Δεύτερον μετὰ ἔτη υνε', ὑπὸ Ἀντιόχου τοῦ Ἐπιad dies mucc, Maccabaicis nempe temporibus.
Tertio a Pompeio, Romanorum imperatore, Aristobulo et Hyrcano de pontificatu contendentibus,
qui fratres erant, eumque in templum introduxerant. Is ad tres menses illud contaminavit, et quæcunque intro erant, abstulit,
Quarto a Sosio, Romanorum imperatore, quem
Herodes advocavit contra Antigonum, Aristobulo
pro pontificata contendente, ut susciperent Herodem regem Judææ. Ses mensium ab eo obsidio❤
nem sustinuit.
Quinto post annos c a Sosii obsidione. At post
Domini resurrectionem ejusque in cœlum ascensionem, post annos nempe xxxviii, a Vespasiano et
Tito Judæa universa vastatur, et templum funditus
eversum est.
CAP, CXXIV. - Quoties et quando depopulati sunt
Israelita.
Primum sub Jeroboam, a Sosace rege Ægypti.
2. Sub Azael rege Assyriorum translati sunt in
Assyrios.
3. Sub Ezechia decem tribus translatæ sunt in
fines Medorum et Chaldæorum.
4. Sub Nabuchodonosor, quando et Jechoniam
excæcavit atque Sedcciam.
5. Sub Nerone imperature Romanorum.
6. Sub Vespasiano duce Romanorum.
7. Ptolemaeus Lagides captis dolo Hierosolymis,
traduxit in Ægyptum.
8. Sub Antiocho Epiphane rege Syriæ, qui et al
detestabilia coegit.
9. Pompeius dux Romanorum tributarios effecit
bellum gerens adversus Hierosolyinam, Hyrcano
regnum ac sacerdotium ministrante.
Usque ad hunc igitur Ilyreauum perseveravit
Agnum Hebræorum. Postea accipit regnum Herodes alienigena a Romanis, qui etiam proximus erat
Christi adventui.
10. Titus filius Vespasiani circa tempus solemnitatis paschalis, eversa Hierosolynia, quo tempore
omnes festum agitabant ab universa natione convenientes, interfecit hominum undecies centena
millia, aliaque decies centena millia veudita in suprema vastatione.
CAP. CXXV. Caput aliud ex Joseppo.
Mulier quædam, fame in viscera et medullas
subeunte, contra naturam insurrexit, arripicusque
filium suum (erat is puer subrummus) nit: lufeliz
puer! in bello el fame et seditione, cui te reservem?
Esto mihi nutrimentum, ac vitæ solamen. Cum hæc
dixisset, jugulat filium et assat: ac dimidium quiVide supra cap. 2, num. 50, 51.
Vide Cassium pag. 36 et 405.
Fabricius in sua versione decies.
φανοῦς, ἐπὶ ἡμέρας βσ', κατά τους Μακκαβαίων
χρόνους.
Τρίτον ὑπὸ. Πομπηΐου, τοῦ 'Ρωμαίων ἡγουμένου,
Αριστοβούλου καὶ Υρκανοῦ ἐπὶ ἱερωσύνης μαχαμένων, οἱ ἦσαν ἀδελφοὶ, καὶ ἐπαγαγομένων αὐτὸν
εἰς τὸν ναὸν, καὶ ἐπὶ μῆνας τρεῖς μιάναντα αὐτὸν,
καὶ πάντα τὰ ἔνδον αφελόμενον
Τέταρτον ὑπὸ Σωσίου τοῦ Ῥωμαίων στρατηγού,
δν Ἡρώδης ἐπηγάγετο κατά Αντιγόνου, τοῦ Ἀρι
στοδούλου περὶ ἀρχιερωσύνης ἀνισταμένου, δέξασθαι
βασιλέα τῆς Ἰουδαίας τὸν Ἡρώδην. Επο
λιορκήθη δὲ ἐπὶ τούτου μῆνας ἔξ.
Πέμπτον μετὰ ἔτη β' τῆς ὑπὸ Σωσίου πολιορκίας.
Μετὰ δὲ τὴν τοῦ Κυρίου ἀνάστασιν, καὶ ἄνεδον αὐτ
τοῦ τὴν εἰς τὸν οὐρανὸν, εἰς ἔτη λη', ὑπὸ Ούεσπασιανοῦ καὶ Τίτου Ἰουδαία πᾶσα πεπόρθηται, καὶ ὁ
ναός παντελῶς βάλω.
ΚΕΦΑΛ. ΡΚΔ'. — Ποσάκις, καὶ πότε επορθήθησαν
οἱ ἐξ Ισραήλ.
Πρῶτον ἐπὶ Ἱεροβοάμ, Σωσάκις ὁ Αἰγυπτίων
βασιλεύς.
β'. Ἐπὶ Αζαήλ βασιλέως Ασσυρίων επαρκέσθης
σαν εἰς Ασσυρίους.
γ. Ἐπὶ Εζεκίου δὲ αἱ δέκα φυλαί μετωκίσθησαν
εἰς ὅρια Μήδων καὶ Χαλδαίων.
δ. Ἐπὶ Ναβουχοδονόσορ, ὅτε καὶ τὸν Ἰεχονίαν
ἐξετύφλωσε, καὶ τὸν Σεδεκίαν.
ε'. Ἐπὶ Νέρωνος βασιλέως Ρωμαίων.
ς'. 'Επὶ Οὐεσπασιανοῦ στρατηγοῦ Ῥωμαίων.
ζ. Πτολεμαίος ο Λάγου δόλιο παραλαβών τὰ
Ἱεροσόλυμα, μετήρεν εἰς Αἴγυπτον.
η'. Ἐπὶ Ἀντιόχου τοῦ Ἐπιφανοῦς, ὃς καὶ ἐπὶ
βδελύγμασιν ἠνάγκασε, βασιλεὺς Συρίας.
θ'. Πομπήϊος στρατηλάτης Ρωμαίων, ὑποφόρους
εποίησε πολεμήσας Ιεροσόλυμα, Υρκανού βασιλεύοντος καὶ ἱερατεύοντος.
Ἕως αὐτοῦ τοίνυν Υρκανοῦ, ἡ βασιλεία του
Ισραήλ. Καὶ λαμβάνει τὴν βασιλείαν Ηρώδης ἀλ
λόφυλος, ἀπὸ τῶν Ῥωμαίων, ὃς καὶ πλησιάζει τῇ
τοῦ Χριστοῦ παρουσίᾳ.
τ'. Τίτος ὁ υἱὸς Ουεσπασιανοῦ, κατὰ τὸν καιρὸν
τῆς τοῦ πάσχα ἑορτῆς, κατασκάψας τὰ Ἱεροσόλυμα,
ἐν ᾧ πάντες ἑώρταζον εἰ τοῦ ἔθνους συναχθέντες,
ἀνεῖλε μυριάδας ρι' καὶ ἄλλας ρ' μυριάδας,
οὓς διαπέπρακεν ἐσχάτῃ ἀλώσει.
ΚΕΦΑΛ. ΡΚΕ.
Κεφάλαιον Ιωσήππου
ἕτερον.
Γυνή τις, τοῦ λιμοῦ διὰ τῶν σπλάγχνων καὶ μυελῶν
παρεισδύοντος, ἐπὶ τὴν φύσιν ἐχώρει, καὶ τὸ τέκνον
(ἦν δὲ αὐτὸ ὑπομάσθιος παῖς) ἁρπασαμένη εἶπε·
Βρέφος άθλιον ἐν πολέμῳ καὶ λιμῷ καὶ στάσει,
τίνι σε τηρῶ; Γενοῦ μοι τροφὴ, καὶ τῷ βίῳ μυ
θος. Καὶ ταῦτα λέγουσα, σφάζει τὸν υἱὸν, καὶ ὀπτή
De bello Jud. lib. vir, cap. 8, Græc. 21;
Euseb. H. E. lib. ut, cap. 6, pag. 80; S. Ambros.
De excidio urb. Hieros. lib. v, cap. 40.
Распознавание текста
Chapters CXXIV - CXXVCaput CXXIV - CXXV
col. 127–128page 57 of 82
Caput CXXIII
PG 106:127σασα, τὸ μὲν ἥμισυ κατεσθίει, τὸ δὲ λοιπὸν καλύ ψασα ἐφύλαττεν. Εὐθέως οι στασιασταί παρήσαν, καὶ τῆς ἀθεμίτου κνίσσης σπασάμενοι, ἠπείλουν, εἰ μὴ δείξεις τὸ παρασκευασθὲν, ἀποσφάττειν αὐτὴν ταχέως. Η δὲ τὰ λείψανα τοῦ υἱοῦ διεκάλυψε. Τοὺς δὲ εὐθέως φρίκη καὶ φρενῶν ἔκστασις ἔλαβε, καὶ παρὰ τὴν ὄψιν ἐπεπήγησαν. Ἡ δὲ εἶπεν· Ἐμὸν τοῦτο τὸ τέκνον γνήσιον, καὶ τὸ ἔργον ἐμόν. Φάγετε, καὶ γὰρ ἐγὼ βέβρωπα. Μὴ γίνεσθε μήτε μαλακώτεροι γυναικός, μήτε συμπαθέστεροι μη τρός. Εἰ δὲ ὑμεῖς εὐσεβεῖς, καὶ τὴν ἐμὴν ἀπο στρέφεσθε θυσίαν, καὶ τὸ λειπὸν μεινάτω. Τὸ δὲ ἀπὸ τοῦ λιμοῦ φθειρόμενον κατὰ τὴν πόλιν πλῆθος ἔπιπτε, καὶ καθ᾿ ἑκάστην οἰκίαν ὅπου τροφὴ παρ εφάνη, πόλεμος ἦν ἐν αὐτῇ, καὶ διὰ χειρῶν ἐχώρουν οἱ φίλοι πρὸς ἀλλήλους. Πίστις δὲ ἀπορία; οὐδὲ τοῖς ἀποθνήσκουσιν, ἀλλὰ τοὺς ἐμπνέοντας οἱ λῃσταὶ διηρεύνων, καὶ ὑπὸ ἀμηχανίας τοὺς αὐτοὺς οἴκους εἰσεπήδων δις ή τρις ώρα μια. ΚΕΦΑΛ. - Πόσαι ἑορταί παρὰ Ἰουδαίοις ἄγονται. Νόμιμοι μὲν αἱ τρεῖς, ἐν οἷς καὶ τρὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ἀνίεσαν. Πρώτην τὴν τοῦ Φασέκ, ἢ ἐστιν ὑπέρβασις, ἐν ᾗ τὸ ἄζυμον ήσθιον, διαβατήριον καλουμένην, ἐν τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ πρώ του μηνὸς ἐπιτελουμένην. Δευτέραν, τὴν Πεντηκοστήν, μετὰ ν᾿ ἡμέρας τοῦ Φασὶκ ἐπιτελουμένην, ἐν ᾗ τὰ πρωτογεννήματα προσήγον, ἐπείπερ καὶ αἱ δίπτυχοι πλάκες τῆς νο μοθεσίας ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ τῷ Μωϋσῃ ἐν τῷ Σινᾷ ὄρει ἐπεδόθησαν. Τρίτην, ἐν τῷ ἑβδόμου μηνί, τὴν τῶν σκηνοπηγίων· ἐν ᾧ μηνὶ, νεομηνίᾳ μὲν τοῦ μηνός σαλπίζειν ἐν κερατίνοις ἐπετάττοντο σάλπιγξι, τῇ δὲ δεκάτῃ νηστείαν μετὰ κακουχίας ἄγειν. ᾿Απὸ δὲ πεντεκαιδεκάτης έως ἡμερῶν ἑπτὰ σκηνοποιεῖσθαι. Αὗται μὲν οὖν αἱ νόμιμοι τρεῖς ἑορταί. Εφευρέθησαν δὲ καὶ ἄλλαι τέσσαρες ἑορταί, πραγ μάτων εὐεργεσίας ενεγκάντων τινάς. Ἐν αἷς λυχνο βατοῦσι, μηνὶ 'Αδερ, ὅς ἐστι Δύστρος, ὑπὲρ τῆς ἀναιρέσεως Αμάνου, δ; συνεσκευάσατο ἐπὶ τῶν Περσῶν ὅλον τὸ ἔθνος ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἀπὸ συνθήματος ἐξαφανίσαι. Μαρδοχαῖος δὲ πείσας Εσθήρ σύγκοι τον γενομένην Δαρείου τοῦ 'Ασουήρου, τὴν συσκευήν η αὐτοῦ ἀνέτρεψε, καὶ αὐτὸν ἀνεσταύρωσεν. ἑορτάζουσι γοῦν ταύτην τὴν ἡμέραν, καὶ καλεῖται αὕτη ἡ ἑορτὴ παρ' αὐτοῖς Φρουραί Μηνὶ τῷ αὐτῷ ὑπὲρ τῆς ἀναιρέσεως Νικάνορος τοῦ ἀποσταλέντος ἐπὶ Δημητρίου ἐπὶ τὸν Μακεδό των λαὸν ἐπὶ τῷ τὸν λαὸν ἀφανίσαι,, 'Αλλὰ τούτῳ συμβαλών Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος, ἐνίκησε, καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ χεῖρας ἀποκόψας, ἤγαγεν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ τῇ τρισκαιδεκάτῃ τοῦ Δύστρου μη νός. Ἐν ᾗ ἡμέρᾳ καὶ τὴν ἑορτὴν ἕως τοῦ παρόντος ἐπιτελοῦσι. φουραί,
rato, minitabantur, ni quos pararat cibos exhiberet, illam statim jugulaturos. At mulier Abi reliquias manifestavit. Illos repente horror aninique
alienatio occupavit, et ad visum obriguerunt. Jila
vero infit: Meus est genuinus hic filius, et opus
nieum. Comedite, etenim et ego pasta sum. Ne fueritis aut molliores femina, aut afectuosiores matre.
Quod si vos religiosi estis, et meam aversamini hostiam, reliquiæ quoque mihi cedant. Populi multitudo fame absumpta per civitatem cadebat: atque
in omni domo, ubi cibus videbatur esse, in ea bellum erat, et manus conserebant amici inter se. Ne
morientes quidem vidisse fidem penuriæ faciebat:
σασα, τὸ μὲν ἥμισυ κατεσθίει, τὸ δὲ λοιπὸν καλύ- dem vorat, reliquum occultans rescrvat. Confestim
ψασα ἐφύλαττεν. Εὐθέως οι στασιασταί παρήσαν, seditiosi adsunt, haustoque naribus nidore sceleκαὶ τῆς ἀθεμίτου κνίσσης σπασάμενοι, ἠπείλουν, εἰ
μὴ δείξεις τὸ παρασκευασθὲν, ἀποσφάττειν αὐτὴν
ταχέως. Η δὲ τὰ λείψανα τοῦ υἱοῦ διεκάλυψε. Τοὺς
δὲ εὐθέως φρίκη καὶ φρενῶν ἔκστασις ἔλαβε, καὶ
παρὰ τὴν ὄψιν ἐπεπήγησαν. Ἡ δὲ εἶπεν· Ἐμὸν
τοῦτο τὸ τέκνον γνήσιον, καὶ τὸ ἔργον ἐμόν.
Φάγετε, καὶ γὰρ ἐγὼ βέβρωπα. Μὴ γίνεσθε μήτε
μαλακώτεροι γυναικός, μήτε συμπαθέστεροι μητρός. Εἰ δὲ ὑμεῖς εὐσεβεῖς, καὶ τὴν ἐμὴν ἀποστρέφεσθε θυσίαν, καὶ τὸ λειπὸν μεινάτω. Τὸ δὲ
ἀπὸ τοῦ λιμοῦ φθειρόμενον κατὰ τὴν πόλιν πλῆθος
ἔπιπτε, καὶ καθ᾿ ἑκάστην οἰκίαν ὅπου τροφὴ παρεφάνη, πόλεμος ἦν ἐν αὐτῇ, καὶ διὰ χειρῶν ἐχώρουν
οἱ φίλοι πρὸς ἀλλήλους. Πίστις δὲ ἀπορία; οὐδὲ τοῖς sed spirantes adhuc perscrutabantur latrones, atque
ἀποθνήσκουσιν, ἀλλὰ τοὺς ἐμπνέοντας οἱ λῃσταὶ
διηρεύνων, καὶ ὑπὸ ἀμηχανίας τοὺς αὐτοὺς οἴκους
εἰσεπήδων δις ή τρις ώρα μια.
ΚΕΦΑΛ. PKϚ'. - Πόσαι ἑορταί παρὰ Ἰουδαίοις
ἄγονται.
Νόμιμοι μὲν αἱ τρεῖς, ἐν οἷς καὶ τρὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ
εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ἀνίεσαν. Πρώτην τὴν τοῦ Φασέκ,
ἢ ἐστιν ὑπέρβασις, ἐν ᾗ τὸ ἄζυμον ήσθιον, διαβατήριον καλουμένην, ἐν τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ πρώτου μηνὸς ἐπιτελουμένην.
Δευτέραν, τὴν Πεντηκοστήν, μετὰ ν᾿ ἡμέρας τοῦ
Φασὶκ ἐπιτελουμένην, ἐν ᾗ τὰ πρωτογεννήματα
προσήγον, ἐπείπερ καὶ αἱ δίπτυχοι πλάκες τῆς νο
μοθεσίας ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ τῷ Μωϋσῃ ἐν τῷ Σινᾷ
ὄρει ἐπεδόθησαν.
Τρίτην, ἐν τῷ ἑβδόμου μηνί, τὴν τῶν Σκηνοπηγίων· ἐν ᾧ μηνὶ, νεομηνίᾳ μὲν τοῦ μηνός σαλπίζειν
ἐν κερατίνοις ἐπετάττοντο σάλπιγξι, τῇ δὲ δεκάτῃ
νηστείαν μετὰ κακουχίας ἄγειν. ᾿Απὸ δὲ πεντεκαιδεκάτης έως ἡμερῶν ἑπτὰ σκηνοποιεῖσθαι. Αὗται
μὲν οὖν αἱ νόμιμοι τρεῖς ἑορταί.
Εφευρέθησαν δὲ καὶ ἄλλαι τέσσαρες ἑορταί, πραγμάτων εὐεργεσίας ενεγκάντων τινάς. Ἐν αἷς λυχνο
βατοῦσι, μηνὶ 'Αδερ, ὅς ἐστι Δύστρος, ὑπὲρ τῆς
ἀναιρέσεως Αμάνου, δ; συνεσκευάσατο ἐπὶ τῶν
Περσῶν ὅλον τὸ ἔθνος ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἀπὸ συνθήματος
ἐξαφανίσαι. Μαρδοχαῖος δὲ πείσας Εσθήρ σύγκοιob inopiam cousilii in easdem domos una hora bis
terve ingrediebantur.
CAP. CXXVI.
Quot festa apud Judæos celebrantur.
Ex legis constituto sunt tres, in quibus etiam
ter quotannis in Jerusalem ascendebant. Primum
festum Phasec, quod signifieat transitus: in quo
azymum comedebant, dictum festum transitionis,
celebrabaturque primi mensis die quarta decima.
Secundum Pentecoste, post L dies a Phasec celebratum, in quo primogenita adducebant; quoniam
etiam duplices tabulæ legis hac ipsa die Moysi in
monte Sina tradite fueraul
Tertium, mense septimo, Tabernaculorum. In
quo mense, Kalendis ipsis mensis buccinare iu corneis buccinis jubebantur, et die decima jejunium
cum afflictione agitare. At a quintadecima die per
dies continuos septem sub tabernaculis agere. Hæc
igitur sunt trią legalia festa.
Excogitatæ sunt et aliæ quatuor solemnitates
dum res ipsæ beneficia quædamı attulerunt. In his
solemmitatibus lucernis utuntur, mense Ader, qui
est Dystrus, propter interfectum Amanum, qui machinatus fuerat tempore regum Persarum fenten
universam uno die dato signo e medio tollere. At
τον γενομένην Δαρείου τοῦ 'Ασουήρου, τὴν συσκευήν η Mardochæus Estheri persuadens, quæ conjus erat
αὐτοῦ ἀνέτρεψε, καὶ αὐτὸν ἀνεσταύρωσεν. Εορτά
ζουσι γοῦν ταύτην τὴν ἡμέραν, καὶ καλεῖται αὕτη ἡ
ἑορτὴ παρ' αὐτοῖς Φρουραί
Μηνὶ τῷ αὐτῷ ὑπὲρ τῆς ἀναιρέσεως Νικάνορος
τοῦ ἀποσταλέντος ἐπὶ Δημητρίου ἐπὶ τὸν Μακεδό
των λαὸν ἐπὶ τῷ τὸν λαὸν ἀφανίσαι,, 'Αλλὰ τούτῳ
συμβαλών Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος, ἐνίκησε, καὶ τὴν
κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ χεῖρας ἀποκόψας, ἤγαγεν εἰς
τὴν Ἱερουσαλὴμ τῇ τρισκαιδεκάτῃ τοῦ Δύστρου μηνός. Ἐν ᾗ ἡμέρᾳ καὶ τὴν ἑορτὴν ἕως τοῦ παρόντος
ἐπιτελοῦσι.
Darii Assueri, machinas ejus evertit, eumque patibulo suspendit. Celebrant igitur banc diem: et
hæc festivitas apud illos vocatur Custodiæ.
Eodem mense, propter interfectum Nicanorem
qui missus fuerat sub Demetrio ad populum Macedonum ad perdendam gentem. Sed conserta cuin
eo pugna, eum Judas Maccabæus devicit, atque
amputato ejus capite et manibus, tulit Hierosolymam
tertiadecima die mensis Dystri. Qua die hactenus
hanc celebrant festivitatem.
Nisi malis φουραί, dicas voce graeca tum esse auctorem, quæ sensu ac litteris maxime ad
chrim accederet.
Распознавание текста
col. 129–130page 58 of 82
PG 106:129τοῦ καθάδ. μονήν, περὶ της. Εἰ πιος πρότερον πότερον. Μηνὶ δὲ Χασλεύ, ὅς ἐστιν ᾿Απρίλλιος πέμπτῃ καὶ εἰκοστῇ, ἄλλην ἑορτὴν, τὰ Φῶτα καλουμένην, ἐπιτελοῦσι, τῆς καθαιρέσεως τοῦ ναοῦ μνήμην ποιούμενοι, ὃν ἐμίανεν ᾿Αντίοχος ο Επιφανής. Μηνὶ δὲ Νησᾶν (Ξανθικὸς δὲ ἐστιν οὗτος) ἄλλην ἄγουσιν ἑορτήν, ὑπερεύσημον, ὅτε ὁ Ματταθίου τὴν ἄκραν ἐκαθάρισεν. ΚΕΦΑΛ. ΡΚΖ'. Ποίας νηστείας Ἰουδαῖοι νη στεύουσι. Νόμιμον μὲν οὖν νηστείαν, τὴν ἐν τῷ ἑβδόμῳ μηνί, δεκάτῃ τοῦ μηνός, νηστεύειν παρειλήφασιν. Εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλαι δ' αὐτοῖς παρειλημμέναι νη στεῖαι, καὶ παρὰ τῷ προφήτῃ Ζαχαρία μνημονευόμεναι, περὶ ὧν φησι· Νηστεία ή τετάρτου, καὶ νη στεία ἡ πέμπτον, καὶ νηστεία ἡ ἑβδόμου, καὶ νη στεία ἡ δεκάτου ἔσται τῷ οἴκῳ Ἰούδα εἰς χαρὰν καὶ εἰς εὐφροσύνην, καὶ εἰς ἑορτὰς ἀγαθάς. Καὶ ἡ μὲν τοῦ τετάρτου μηνός νηστεία, ἔστιν ἐν ᾧ μηνὶ ἡ πόλις ὑπὸ τοῦ Ναβουχοδονόσορ ἐῤῥάγη. Ἡ δὲ τοῦ πέμπτου, ἐν ᾧ ἐνεπρήσθη ὁ ναός. Εβδόμου δὲ, ἐν ᾧ Γοδολίας ἀνηρέθη ὑπὸ Ἰσραήλου. Καὶ δεκάτου, καθ' δν μῆνα τοῖς οὔσιν ἐν Βαβυλῶνι ἀνηγγέλη τὰ γενό μενα ἐν Ἱερουσαλὴμ ἅπαντα κακά. ΚΕΦΑΛ. ΡΚΗ. – Τίνα ἐστὶν, ἃ μὴ χρὴ ζητεῖν, ὅτι καὶ ἀκατάληπτα. Τὴν πρὸ τῆς γενέσεως τῆς ἀβύσσου ποιη τῆς νοερᾶς οὐσίας, πότερον ὑπεράνω τῶν οὐ ρανῶν ἐστιν, ἔνθα τὰ ὕδατα ένα πελείφθη, τῆς ἀδύσσου τὰ μεταδιακριθέντα· ἐπὶ τῆς γῆς, ἡ ὑπὸ τὴν γῆν, ἢ ἐν αἰθερίῳ τῷ ὑπὸ τὸν οὐρα νόν. τῶν γὰρ ἡ οὐσία καὶ πρὸ τῆς διακοσμήσεως καὶ πρὸ τῆς ἀβύσσου τὴν ὑπόστασιν έσχε, τόπου τι νὰς οὐκ ἐπινοουμένου τὸ τηνικαῦτα, ἐν ᾧ τὴν μονὴν εἶχε, τούτων τὴν μονὴν οὐδὲ μετὰ τὴν γένεσιν τοῦδε τοῦ παντὸς ζητητέον, ἢ μόνον ότιπερ τῷ ποιητῇ Θεῷ παρειστήκει. Περὶ τοῦ ὑπὸ γῆν ὕδατος, οὐ πέρας οὗ προσήκει ζητεῖν. Αλλ' εἴτε μετέωρος ἀνήρτηται, δυνά μει Θεοῦ, κατὰ τό, Κρεμάζων γῆν ἐπ' οὐδε νός· εἴτε ἐπὶ στερεοῦ φέρεται, κατὰ τοῦ Ἐγὼ ἐστε ρέωσα τοὺς στύλους αὐτῆς· εἴτε ἐπ' ἀπείρων ὑδάτων ἐστὶν, κατά τόν Αβύσσῳ ὡς ἱματίῳ ἐλίξεις αὐτήν. Παραιτητέον τὴν περὶ τῶν βαθυτέρων έρευ ναν, τῷ σοφῷ πειθομένους λόγῳ. Τὸ αὐτὸ καὶ περὶ τοῦ συμπεράσματος τῶν ὑδά των, τῶν ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν, βαθὺ τὸ ζητεῖν. ὡς γὰρ τοῦ ὑπὸ τὴν γῆν τέλους ἀνεύρητος ή Έρευνα, οὕτω καὶ ἡ ζήτησις Αῤῥητα ἀκηκοέναι βήματα ὁ Ἀπόστολος άρπα μετέωρον. κατὰ τοῦ κρημνοῦ ἐπ᾽ οὐδενί· τὴν δὲ γῆν. τῶν ὑπερουρανίων ἀνείσοδος ἀκα τάληπτος,
JOSEPPI
Monse autem Chasleu, qui est Aprilis, die vi
cesima quinta, aliud festum, Lumina appellatum,
celebrant, memoriam agentes purificati templi,
quod profanaverat Antiochus Illustris ".
Mense porro Nisan, ipse est Xanthicus, aliam
agunt solemnitatem maxime iusignem, quando filius
Mattathiæ arcem purificavit. -
CAP. CXXVII.
Quanam jejunia celebrant Judai.
Ex lege quidem acceperunt jejunandum mense
septimo, decima die mensis. Sunt tamen el alia
quatuor jejunia quæ observanda acceperunt, quorum exstal mentio apud prophetam Zachariam,
cum de illis loquitur: Jejunium mensis quarti, el
jejunium quinti, et jejunium septimi, et jejunium decimi erit domui Juda in gaudium et in lætitiam,
et in festivitates bonas ss. Ae jejunium quidem
meusis quarti, est in quo mense civitas a Nabuchodonosor dirupta est. Jejunium quinti, quuin
templum combustum est, septimi autem, quando
Godolias interfectus est ab Israel. Et decimi tandem, quo mense degentibus Babylone nuntiata sunt
mala universa, quæ ¿contigerant in Jerusalem.
CAP. CXXVIII.— Quæ non sunt quærenda, cum sint
incomprehensibilia.
Inquirendum non est ubi consisteret intellectualis essentia ante productionem create abyssi;
Humnam supra cœlos, ubi aquæ abyssi relictæ sunt
post secretionem; an in terra, vel sub terra, sive
in regione aetheris quæ carlo subest. Quorum enim
essentia et ante mundi digestionem, et ante conditum chaos hypostasim habebat, nullo adhuc loco
mente concepto, ubi consistere possent; horum
nansionem ne post productionem quidem hujus
universi investigare licet, nisi solum quod factori
Deo astabant.
De aquis terræ subjectis, quarum fines perquirere
non est fas. Sive enim tellus sublimis suspensa
sit ex Dei potentia, juxta illud: Suspendens terram
super inani: sive in solido feratur, juxta illud:
Ego solidavi columnas ejus: sive super immensis
aquis consistat, secundum illud: Abysso ceu vestimento circumvolves eam; omittenda est nobis sapicuti ratione persuasis profundissimarum hujusmodi rerum investigatio.
Itidem etiam quid concludendum sit de aquis
quæ sint super cœlos, profundior res est, quam ut
quærere liceat. Ut enim de limitibus infra terram imperscrutabilis est investigatio, sic et inquisitio.
Ineffabilia se audivisse verba testatur Apostolus
811 Mach. 1v, 59; Joan. x, 22. ss Zach. vu, 19.
Hæc videtur nota marginalis scioli cujusdam. Nam docuit Chasleumi esse Decombrem. Josephus utitur mensibus Macedonicis, et rectius
cap. 27.
Μs. τοῦ καθάδ.
Supple μονήν, vel quid simile.
Μs. περὶ της. Εἰ πιος πρότερον pro πότερον.
Μηνὶ δὲ Χασλεύ, ὅς ἐστιν ᾿Απρίλλιος πέμπτῃ
καὶ εἰκοστῇ, ἄλλην ἑορτὴν, τὰ Φῶτα καλουμένην,
ἐπιτελοῦσι, τῆς καθαιρέσεως τοῦ ναοῦ μνήμην
ποιούμενοι, ὃν ἐμίανεν ᾿Αντίοχος ο Επιφανής.
Μηνὶ δὲ Νησᾶν (Ξανθικὸς δὲ ἐστιν οὗτος) ἄλλην
ἄγουσιν ἑορτήν, ὑπερεύσημον, ὅτε ὁ Ματταθίου τὴν
ἄκραν ἐκαθάρισεν.
ΚΕΦΑΛ. ΡΚΖ'.
Ποίας νηστείας Ἰουδαῖοι νη
στεύουσι.
Νόμιμον μὲν οὖν νηστείαν, τὴν ἐν τῷ ἑβδόμῳ
μηνί, δεκάτῃ τοῦ μηνός, νηστεύειν παρειλήφασιν.
Εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλαι δ' αὐτοῖς παρειλημμέναι νη
στεῖαι, καὶ παρὰ τῷ προφήτῃ Ζαχαρία μνημονευό
μεναι, περὶ ὧν φησι· Νηστεία ή τετάρτου, καὶ νηστεία ἡ πέμπτον, καὶ νηστεία ἡ ἑβδόμου, καὶ νηστεία ἡ δεκάτου ἔσται τῷ οἴκῳ Ἰούδα εἰς χαρὰν
καὶ εἰς εὐφροσύνην, καὶ εἰς ἑορτὰς ἀγαθάς. Καὶ
ἡ μὲν τοῦ τετάρτου μηνός νηστεία, ἔστιν ἐν ᾧ μηνὶ
ἡ πόλις ὑπὸ τοῦ Ναβουχοδονόσορ ἐῤῥάγη. Ἡ δὲ τοῦ
πέμπτου, ἐν ᾧ ἐνεπρήσθη ὁ ναός. Εβδόμου δὲ, ἐν ᾧ
Γοδολίας ἀνηρέθη ὑπὸ Ἰσραήλου. Καὶ δεκάτου, καθ'
δν μῆνα τοῖς οὔσιν ἐν Βαβυλῶνι ἀνηγγέλη τὰ γενόμενα ἐν Ἱερουσαλὴμ ἅπαντα κακά.
ΚΕΦΑΛ. ΡΚΗ. – Τίνα ἐστὶν, ἃ μὴ χρὴ ζητεῖν,
ὅτι καὶ ἀκατάληπτα.
Τὴν πρὸ τῆς γενέσεως τῆς ἀβύσσου ποιητῆς νοερᾶς οὐσίας, πότερον ὑπεράνω τῶν οὐ
ρανῶν ἐστιν, ἔνθα τὰ ὕδατα ένα πελείφθη, τῆς
ἀδύσσου τὰ μεταδιακριθέντα· ἐπὶ τῆς γῆς, ἡ
ὑπὸ τὴν γῆν, ἢ ἐν αἰθερίῳ τῷ ὑπὸ τὸν οὐρα
νόν. τῶν γὰρ ἡ οὐσία καὶ πρὸ τῆς διακοσμήσεως
καὶ πρὸ τῆς ἀβύσσου τὴν ὑπόστασιν έσχε, τόπου τι
νὰς οὐκ ἐπινοουμένου τὸ τηνικαῦτα, ἐν ᾧ τὴν μονὴν
εἶχε, τούτων τὴν μονὴν οὐδὲ μετὰ τὴν γένεσιν τοῦδε
τοῦ παντὸς ζητητέον, ἢ μόνον ότιπερ τῷ ποιητῇ Θεῷ
παρειστήκει.
Περὶ τοῦ ὑπὸ γῆν ὕδατος, οὐ πέρας οὗ προσήκει
ζητεῖν. Αλλ' εἴτε μετέωρος ἀνήρτηται, δυνάμει Θεοῦ, κατὰ τό, Κρεμάζων γῆν ἐπ' οὐδενός· εἴτε ἐπὶ στερεοῦ φέρεται, κατὰ τοῦ Ἐγὼ ἐστε
ρέωσα τοὺς στύλους αὐτῆς· εἴτε ἐπ' ἀπείρων
ὑδάτων ἐστὶν, κατά τόν Αβύσσῳ ὡς ἱματίῳ ἐλίξεις
αὐτήν. Παραιτητέον τὴν περὶ τῶν βαθυτέρων έρευ
ναν, τῷ σοφῷ πειθομένους λόγῳ.
Τὸ αὐτὸ καὶ περὶ τοῦ συμπεράσματος τῶν ὑδά
των, τῶν ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν, βαθὺ τὸ ζητεῖν.
ὡς γὰρ τοῦ ὑπὸ τὴν γῆν τέλους ἀνεύρητος ή
Έρευνα, οὕτω καὶ ἡ ζήτησις
Αῤῥητα ἀκηκοέναι βήματα ὁ Ἀπόστολος άρπα
Μs. μετέωρον.
Ms. κατὰ τοῦ κρημνοῦ ἐπ᾽ οὐδενί· τὴν δὲ
γῆν.
Versio Fabriciana habet, sic etiam supercalestium inaccessa inquisitio, quæ ostendunt decsse
errore typog. τῶν ὑπερουρανίων ἀνείσοδος vel ἀκα
τάληπτος, aut quid simile.
Распознавание текста
Chapters CXXVII - CXXVIIICaput CXXVII - CXXVIII
col. 131–132page 59 of 82
Caput CXXVI
PG 106:131γεῖς ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἔφη. Οὐδὲ ταῦτα τίνα ἐστὶ ἡ χρὴ ζητεῖν. "Α γὰρ οὐκ ἐξὺν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι, καὶ αὐτὸς ὁ ᾿Απόστολος ἔφη. Ιωάννης εἶπεν: ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν. Πῶς καὶ ταῦτα νοῆσαί τις οἷός τε εἴη, & μήτε αἰσθήσει, μήτε νοήσει ὑποπίπτειν δυνατόν; Τὸ διάστημα, τὸ πρὸ τῆς τοῦ φωτὸς γενέσεως, τῶν χρόνου μορίων οὐκ ὄντων, οὐ καταληπτὸν, μόνῳ Θεῷ ἐγνωσμένον. Τοιοῦτο καὶ τὸ κατὰ τὴν ἐσομένην τοῦ κόσ σμου συναίρεσιν, ἕως ἀναδείξεως τῆς καινῆς κτί σεως, ἐννοοῦμεν. Αἱ νοεραὶ οὐσίαι τὰ αἰσθητὰ καὶ σωματικὰ πῶς ὁρῶσι, κρείττους αἰσθήσεως οὖσαι; Τοῦ Θεοῦ τὴν ἐφθαλμοφανή θέαν, ἀοράτου τὴν φύσιν ὄντος. Θεόν γάρ, φησιν, οὐδεὶς ἑώρακε πώ ποτε. Τὸ γὰρ μόνῃ καθαρᾷ καρδίᾳ θεώμενον, αἰ σθητοῖς ὀφθαλμοῖς θεᾶσθαι πως οἷόν τε; Δυσκατάληπτο; καὶ ἡ τοῦ Ἰσραὴλ σωματικὴ εὐ λογία, ἐν σε ψυχαῖς τοῦ Ἰακὼδ κατελθόντος εἰς Αἴ γυπτον, καὶ κατὰ τὴν τετάρτην γενεὰν ἐν ξ' μυριάσιν ἀνδρῶν ἐξεληλυθότος. Περὶ γὰρ τῆς ἡμέρας τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος ἀπέδειξεν· Οὐχ ὑμῶν γὰρ ἐστι, χρόνους ἢ καιροὺς εἰδέναι, πρὸς τοὺς ἀποστόλους ἔφη, οὓς ὁ Πατὴρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσία. ΚΕΦΑΛ. ΡΚΘ'. Οσα δι' ἐνυπνίων τισὶν ἐμπε φάνισται. Ο Ιακώβ κλίμακα ὁρᾷ εἰς οὐρανοὺς ἀπὸ γῆς διήκουσαν. Ἰωσὴφ τὰς τῶν ἀδελφῶν δραγμὰς, τὴν αὐτοῦ προσκυνούσας δραγμὴν, καὶ τοὺς ἀστέρας πάν λιν, καὶ τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην ποιοῦντας τὸ αὐτό. Οἱ ἐν Αἰγύπτῳ μετὰ τοῦ Ἰωσὴφ καθειγμένος ὁ μὲν ἀπολυόμενο; τοὺς τρεῖς βότρυας εκθλίβων, καὶ τὸν οἶνον ἐπιδιδοὺς τῷ βασιλεῖ, ὁ δὲ κολαζομένας τοὺς ἐπὶ τοῦ κανοῦ τρεῖς φέρων ὑπὸ τῶν όρο νέων ἐσθιομένους άρτους. Ο Φαραώ τοὺς ἑπτὰ λιπαροὺς βόας, καὶ στάχυας εὐτραφεῖς ἑπτὰ καὶ πά λιν καταισχυνομένους βόας ἑπτὰ, καὶ τοσούτους στάχυας. Ο τὴν κυλιομένην κριθίνην μαγίδα θεώ μενος Μαδιανίτης ἐπὶ τοῦ Γεδεών, καὶ τὴν σκηνήν καταστρέψασαν, τὴν τοῦ Μαδιάμ. Ναβουχοδονόσορ τὸν ἀνδριάντα θεώμενος τὸν πολύυλον, ὑπὸ τοῦ λί που συντριβόμενον, τοῦ ἄνευ χειρὸς ἐπ' αὐτὸν ἐξ όρους καταβάντος. Καὶ πάλιν τὸ ὑψηλότατον δέν δρον, τὸ ἐκτέμνεσθαι κελευόμενον, καὶ μεθ᾿ ἑπτὰ βλαστάνον ἐνιαυτούς. Ο Δανιήλ περὶ τῶν ἀνισταμένων δ, καὶ καθαιρουμένων ἐν μορφαῖς θηρίων, βασιλειῶν, καὶ περὶ τῆς τελευταίας βασιλείας, τῆς καθαιρουμένης τοῦ ᾿Αντιχρίστου, κέρατο; βραχυτά του φανέντος αὐτῷ. Καὶ περὶ τῆς ἐξ οὐρανῶν ἤκου σεν αἰωνίου βασιλείας· ὁ Ἀπόστολος, τοῦ Κυρίου μετά. καθειργμένοι,
γεῖς ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἔφη. Οὐδὲ ταῦτα τίνα ἐστὶ ἡ raptus usque ad tertium calum. Nec ista quaenam
χρὴ ζητεῖν. "Α γὰρ οὐκ ἐξὺν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι,
καὶ αὐτὸς ὁ ᾿Απόστολος ἔφη.
Ιωάννης εἶπεν: ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ
οὖς οὐκ ἤκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ
ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν.
Πῶς καὶ ταῦτα νοῆσαί τις οἷός τε εἴη, & μήτε αἰσθή
σει, μήτε νοήσει ὑποπίπτειν δυνατόν;
Τὸ διάστημα, τὸ πρὸ τῆς τοῦ φωτὸς γενέσεως,
τῶν χρόνου μορίων οὐκ ὄντων, οὐ καταληπτὸν, μόνῳ
Θεῷ ἐγνωσμένον.
Τοιοῦτο καὶ τὸ κατὰ τὴν ἐσομένην τοῦ κόσ
σμου συναίρεσιν, ἕως ἀναδείξεως τῆς καινῆς κτί
σεως, ἐννοοῦμεν.
Αἱ νοεραὶ οὐσίαι τὰ αἰσθητὰ καὶ σωματικὰ πῶς
ὁρῶσι, κρείττους αἰσθήσεως οὖσαι;
Τοῦ Θεοῦ τὴν ἐφθαλμοφανή θέαν, ἀοράτου τὴν
φύσιν ὄντος. Θεόν γάρ, φησιν, οὐδεὶς ἑώρακε πώ
ποτε. Τὸ γὰρ μόνῃ καθαρᾷ καρδίᾳ θεώμενον, αἰ
σθητοῖς ὀφθαλμοῖς θεᾶσθαι πως οἷόν τε;
Δυσκατάληπτο; καὶ ἡ τοῦ Ἰσραὴλ σωματικὴ εὐλογία, ἐν σε ψυχαῖς τοῦ Ἰακὼδ κατελθόντος εἰς Αἴγυπτον, καὶ κατὰ τὴν τετάρτην γενεὰν ἐν ξ' μυριάσιν ἀνδρῶν ἐξεληλυθότος.
Περὶ γὰρ τῆς ἡμέρας τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου
καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος ἀπέδειξεν· Οὐχ ὑμῶν γὰρ ἐστι,
χρόνους ἢ καιροὺς εἰδέναι, πρὸς τοὺς ἀποστόλους
ἔφη, οὓς ὁ Πατὴρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσία.
sint licet inquirere. Quæ enim hono loqui non potest,
vel ipsemet Apostolus ait.
Joannes " dixit: Quæ oculus non vidit, et auris non
audivit, et in cor hominis non ascendit, quæ præparavil Deus diligentibus illum. Quomodo et ista concipere animo quis valeat, quæ neque sub sensum,
neque sub rationem cadere possunt?
Intervallum quod fuit antequam lux crearetur,
cum temporis particulæ nullæ essent, comprehendi
non potest. Soli Deo notum est.
Ejusmodi est et illud, quod fluct a futura consummatione mundi usque ad manifestationem nova creatura.
Intellectuales essentiæ sensibilia atque corporca
quanami ratione vident, cum sint senst: superiores?
Investigare non licet de intuitu Dei per visum
oculorum, cum ipse sit invisibilis natura. Deum
enim, inquit, nemo vidit unquam. Quod enim solo
mundo corde videtur, sensibilibus oculis videre
quomodo possibile fuerit?
Difficile etiam mente concipi potest corporea
Israelis benedictio, cum in lxxv animabus Jacob
descendisset in Egyptum, et quarta generatione in
sexcentis millibus hominum exierit.
Cæterum de die adventus Domini ipse quoque
Dominus significavit: Neque enim vestrum est
tempora vel momenta nosse, ad apostolos ait, quæ
Pater posuit in propria potestate.
ΚΕΦΑΛ. ΡΚΘ'. Οσα δι' ἐνυπνίων τισὶν ἐμπε- CAP. CXXIX. - Quanam per sonuuium quibus-
φάνισται.
dam manifestata sunt.
Ο Ιακώβ κλίμακα ὁρᾷ εἰς οὐρανοὺς ἀπὸ γῆς Jacobus scalam videt a terra ad cœlos pertinδιήκουσαν. Ἰωσὴφ τὰς τῶν ἀδελφῶν δραγμὰς, τὴν gentem. Joseph fratruun suorum manipulos suum
αὐτοῦ προσκυνούσας δραγμὴν, καὶ τοὺς ἀστέρας πάν
adorantes manipulum: stellas item, et solem ct
λιν, καὶ τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην ποιοῦντας τὸ αὐτό. lunam idem facientes. Qui in Ægypto cum Joseph
Οἱ ἐν Αἰγύπτῳ μετὰ τοῦ Ἰωσὴφ καθειγμένος carceri mancipati erant: ac ille quidem qui liberanὁ μὲν ἀπολυόμενο; τοὺς τρεῖς βότρυας εκθλίβων,
dus absolvendusque erat, exprimebat tres racemos,
καὶ τὸν οἶνον ἐπιδιδοὺς τῷ βασιλεῖ, ὁ δὲ κολαζόμε et vinum regi porrigebat: qui vero puniendus, porνας τοὺς ἐπὶ τοῦ κανοῦ τρεῖς φέρων ὑπὸ τῶν όρο tabat tres panes in canistro a volucribus comeνέων ἐσθιομένους άρτους. Ο Φαραώ τοὺς ἑπτὰ λι dendos. Pharao vidit septem pingues boves, ac bene
παροὺς βόας, καὶ στάχυας εὐτραφεῖς ἑπτὰ καὶ πά
enutritas spicas septem; rursumque fœdos boves
λιν καταισχυνομένους βόας ἑπτὰ, καὶ τοσούτους
septem, ac totidem spicas. Madianites qui vidit
στάχυας. Ο τὴν κυλιομένην κριθίνην μαγίδα θεώ devolutam hordeaceam offam sub Gedeone, et taμενος Μαδιανίτης ἐπὶ τοῦ Γεδεών, καὶ τὴν σκηνήν bernaculum eversum Madian. Nabuchodonosor, qui
καταστρέψασαν, τὴν τοῦ Μαδιάμ. Ναβουχοδονόσορ 1 conspexit statuam ex diversis materiis constanτὸν ἀνδριάντα θεώμενος τὸν πολύυλον, ὑπὸ τοῦ λί
που συντριβόμενον, τοῦ ἄνευ χειρὸς ἐπ' αὐτὸν ἐξ
όρους καταβάντος. Καὶ πάλιν τὸ ὑψηλότατον δένδρον, τὸ ἐκτέμνεσθαι κελευόμενον, καὶ μεθ᾿ ἑπτὰ
βλαστάνον ἐνιαυτούς. Ο Δανιήλ περὶ τῶν ἀνισταμένων δ, καὶ καθαιρουμένων ἐν μορφαῖς θηρίων,
βασιλειῶν, καὶ περὶ τῆς τελευταίας βασιλείας, τῆς
καθαιρουμένης τοῦ ᾿Αντιχρίστου, κέρατο; βραχυτά
του φανέντος αὐτῷ. Καὶ περὶ τῆς ἐξ οὐρανῶν ἤκου
σεν αἰωνίου βασιλείας· ὁ Ἀπόστολος, τοῦ Κυρίου
* Juo Paulus 1 Cor. 1, 9.
Forte μετά.
tem, a lapide contritam, qui sine manibus in ipsam de monte descenderat. Atque iterum altissimam arborem,quæ succidi jussa est, et post elapsos septem annos rursum germinavit. Daniel audivit de iv regnis, quæ surrectura erant ac destruenda
in figuris animalium; et de ultimo regno destruendo Antichristi, cornu brevissimo ei apparente.
Ac de æterno Christi regno calesti. Apostolus, qui
audiit dicente illi Domino: Macle esto, Paule;
sicut enim testimonium perhibuisti de me in Jerusaκαθειργμένοι,
Распознавание текста
col. 133–134page 60 of 82
PG 106:133λέγοντος αὐτῷ· Θάρσει, Παῦλε, ἀκούων, ὡς γὰρ Ε διεμαρτύρω περὶ ἐμοῦ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, οὕτω σε δεῖ καὶ εἰς 'Ρώμην μαρτυρήσαι. Καὶ χειμαζόμενος ἐν τῷ πλεῖν, ἄγγελον ὁρι καθ᾽ ὕπνους αὐτῷ λέ γοντα· Ἰδοὺ κεχώρισται σοι ὁ Θεὸς πάντας τοὺς πλέοντας μετὰ σοῦ. ΚΕΦΑΛ. ΡΛ. Τὴν τῶν Βασιλειῶν βίβλων τις κατέγραψε. Τοῦ μὲν Σαούλ τὰς πράξεις Σαμουὴλ ὁ προφή της ἀναγραψάμενος, ἔθηκεν ἐπὶ τῆς Σκηνῆς. Τοῦ δὲ Δαβίδ, τὰς προτέρας μὲν ὁ αὐτὸς Σαμουήλ, Γάδ δὲ καὶ Νάθαν οἱ προφῆται τὰς μετὰ ταύτα;. Τοῦ δὲ Σολομῶνος, τὰς μὲν προτέρας πράξεις Ναθὰν ἀν εγράψατο, τὰς δὲ μετέπειτα Αχίας ὁ Σιλωνίτης καὶ Ἰωήλ. Τοῦ δὲ Ροβοάμ Σαμαίας καὶ Ἰαδών. Τοῦ δὲ 'Αβιᾶ Ἀδών, καὶ τοῦ Ἀσᾶ. Τοῦ δὲ Ἰωσαφάτ Ἰησοῦς ὁ τοῦ ᾿Ανανῆ. Οὗτος δὲ ὁ Ἰησοῦς ἑκάστας τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραὴλ ἀναζητήσας πράξεις, ἀν εγράψατο. Τῶν δὲ ἑξῆς βασιλέων τοῦ Ἰούδα, τοῦ Ἰω ρὰμ καὶ τοῦ Οχοζίου, καὶ Ιωᾶς καὶ Ἀμασίου, γέ γονε τῶν πράξεων ἀναγραφὴ, καὶ ἀπέκειτο ἐν τοῖς βασιλείοις. Ὁσίου δὲ καὶ Ἰωάθαμ, καὶ Ἀχὰς καὶ Εζεκίου, οὐ μόνον δημόσιος τας πράξεις συνέλεξε βίβλος, ἀλλὰ καὶ Ἡσαΐας ὁ προφήτης αὐτὰς ἀν εγράψατο. Τοῦ δὲ Μανασσῆ οἱ ὁρῶντες, οἱ τινές εἰσιν οἱ τότε προφῆται, τὰς δυσσεβεῖς ἀνεγράψαντο πράξεις, καὶ ἐν τοῖς βασιλείοις ἀπέθεντο. Αμασίου δὲ καὶ Ἰωσίου καὶ Ἰωακεὶμ ἀναγραφεί δημόσιοι γεγένηνται τῶν πράξεων, καὶ ἐν τοῖς βασιλείοις ὁμοίως ανετέθησαν. Ἰεχωνίου δὲ καὶ Σεδεκίου, ἐφ᾽ ὧν καὶ ὁ λαὸς εἰς αἰχμαλωσίαν ἀπήχθη, καὶ ὁ ναὸς ἤλω, καὶ ἡ βασιλεία κατηνέχθη, Ιερεμίας & προφήτης τοὺς οἰκτρον, ἀνεγράψατο βίους. Ὁμοῦ δὲ τῶν βασιλέων τάς πράξεις, καὶ τὰ τέλη, Εσδρας ὁ σοφὸς ἐν τῇ ἐπανάδῳ γενόμενος του λαοῦ, τῇ ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας, ἀπομνημονεύσας ἅπασαν τὴν βίβλον τῶν Βασιλειῶν, τῶν τε εὐσεβῶς βιωσάντων τὰς πράξεις. Μετὰ δὲ ταῦτα ἐπιγνοὺς τίτ να ἐστὶ τὰ παραλειφθέντα αὐτῷ ἐν τῇ Βασιλειῶν βίβλω, ἰδίᾳ ταῦτα πάλιν ἀνενέγκας ἐξέθετο, ἐπείπερ ή προτέρα βίβλος ἡ ἐκδοθεῖσα, παρὰ πολλῶν ἐξελέ λειπτο. Ηντινα βίβλον ἐν δυσὶ τόμοις ἐγγραφείσαν, Ἰουδαῖοι μὲν, Λόγοι ἡμερῶν, ἡ δὲ Εκκλησία Πα ραλειπομένων βίβλον ἐπέγραψεν. ΚΕΦΑΛ. ΡΛΑ'.· Τίνα παραβολικῶς καὶ αἰνιγματωδῶς ἐν ταῖς Γραφαις είρηται. Ὁ Γεδεὼν τοῖς ἀπὸ Ἐφραὶμ φυλῆς ἀγανακτοῦσιν αὐτῷ, ὅτι μὴ κέκληκεν αὐτοὺς εἰς τὸν κατὰ Μαδιανιτῶν πόλεμον, φησίν· Οὐχὶ κρείττων ἐπιφυλλὶς ἐν Ἐφραὶμ, ἢ τρυγητὸς ἐν Ἐβιάζερ; Ἰωδὰν ὁ τοῦ Γεδεών υἱὸς πρὸς τοὺς Σικημίο τας ἑλομένους τὸν φονέα γενόμενον τῶν σ' αὐτοῦ ἀδελφῶν βασιλεύειν αὐτῶν, τὸν ᾿Αβιμέλεχ, φησί Πορευόμενα ἐπορεύθη τὰ ξύλα τοῦ χρίσαι ἐφ' ἑαυτὰ βασιλέα. Καὶ εἶπε τῇ ἐλαίᾳ· Βασίλευσαν ἐφ' ἡμᾶς. Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ ἐλαία· 'Αφεῖσα την πιότητά μου, ἣν ἐδόξασεν ὁ Θεὸς καὶ οἱ ἄν θρωποι, πορευθῶ ἄρχειν τῶν ξύλων; Καὶ εἶπον
JOSEPPI
dem, sic le oportet etiam Roma testimonium perhi- λέγοντος αὐτῷ· Θάρσει, Παῦλε, ἀκούων, ὡς γὰρ
bere. Εt cum tempestate agitaretur inter naviganEt
dum, angelum conspicit in somnis sibi dicentem:
Ecce donavit tibi Deus omnes navigantes tecum.
CAP. CXXX.
- Quis conscripsit librum Regnorum.
Saulis gesta Samuel propheta cum litteris consignasset, posuit in Tabernaculo. Davidis vero, actiones quidem primas idemmet Samuel, Gad vero
et Nathan prophetæ actiones posteriores. Salomonis priora facinora Nalban descripsit, posteriora
autem Achias Silonites et Joel. Roboam Sammas
et Jadon. Abie Adon, itemque Asæ. At res Josaphati descripsit Jesus filius Anani. Idem iste Jesus
conquisita singula regum Israel gesta litteris commendavit. Quod ad consequentes attinet reges Juda,
gestorum Joram el Ochoziæ et Joas et Amasiæ facta
est conscriptio et reposita in aula regia. Oziæ vero
et Joatham, et Achaz et Ezechia, non modo publicæ
Labula actiones collegerunt, verum etiam Isaias
propheta ipsas descripsit. Manassis vero impia facinora qui viderunt (sunt autem bl prophet illius
temporis), descripsere, atque in aula regia deposuere. Amasiæ item et Josia el Joacim gestorum)
fuere publica descriptiones, quae itidem in aula
regia repositæ sunt. Jechoniæ ac Sedeciæ, sub quibus etiam populus in captivitatem ductus cst, et
templum dirutum, et regnum pessumdatum, Jeremias propheta miserabiles vitas descripsit.
Omnium simul regum gesta, et exitus, Esdras
sapiens qui vivebat tempore reditus populi de captivitate, memoriter tenens librum universum Regnorum, et gesta etiam eorum qui pie ac religiose vixerunt. Postea vero animadvertens quæ a se prætermissa fuerant in volumine Regnorum, scorsim hæc
rursus referens exposuit, quandoquidem prior liber
qui editus fuerat, in multis defecerat. Quem librum in
duplici sectione conscriptum, Judæi quidem Verba
dierum, Ecclesia autem librum Paralipomenon
inscripsit.
CAP. CXXXI. Quænam per proverbia et ænigmala
in Scripturis dicta sunt.
Gedeou ad homines tribus Ephraim, qui el infensi erant, propterea quod non vocaverat illos ad
bellum contra Madianitas, ait: Nonne melior est
botryculus in Ephraim, quam vindemia in Ebiazer?
Jobab filius Gedeonis ad Sicemitas qui elegerant
eum qui interfector fuerat Lxx fratrum suorum,
ut inter se regnaret, Abimelechum inquam, ait:
Eundo ierunt ligna ut ungerent super se regem. Direrunt ergo olea: Regna super nos. Et ait illis olea:
Dimittens pinguedinem meam, quam commendat
Deus et homines, pergam ut liguis imperilem? Ε:
dixerunt universa ligna ficulnea: Adesdum, regna
διεμαρτύρω περὶ ἐμοῦ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, οὕτω
σε δεῖ καὶ εἰς 'Ρώμην μαρτυρήσαι. Καὶ χειμαζόμε
νος ἐν τῷ πλεῖν, ἄγγελον ὁρι καθ᾽ ὕπνους αὐτῷ λέ
γοντα· Ἰδοὺ κεχώρισται σοι ὁ Θεὸς πάντας τοὺς
πλέοντας μετὰ σοῦ.
Τὴν τῶν Βασιλειῶν βίβλων τις
κατέγραψε.
Τοῦ μὲν Σαούλ τὰς πράξεις Σαμουὴλ ὁ προφή
της ἀναγραψάμενος, ἔθηκεν ἐπὶ τῆς Σκηνῆς. Τοῦ
δὲ Δαβίδ, τὰς προτέρας μὲν ὁ αὐτὸς Σαμουήλ, Γάδ
δὲ καὶ Νάθαν οἱ προφῆται τὰς μετὰ ταύτα;. Τοῦ δὲ
Σολομῶνος, τὰς μὲν προτέρας πράξεις Ναθὰν ἀνεγράψατο, τὰς δὲ μετέπειτα Αχίας ὁ Σιλωνίτης καὶ
Ἰωήλ. Τοῦ δὲ Ροβοάμ Σαμαίας καὶ Ἰαδών. Τοῦ
δὲ 'Αβιᾶ Ἀδών, καὶ τοῦ Ἀσᾶ. Τοῦ δὲ Ἰωσαφάτ
Ἰησοῦς ὁ τοῦ ᾿Ανανῆ. Οὗτος δὲ ὁ Ἰησοῦς ἑκάστας
τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραὴλ ἀναζητήσας πράξεις, ἀν
εγράψατο. Τῶν δὲ ἑξῆς βασιλέων τοῦ Ἰούδα, τοῦ Ἰω
ρὰμ καὶ τοῦ Οχοζίου, καὶ Ιωᾶς καὶ Ἀμασίου, γέγονε τῶν πράξεων ἀναγραφὴ, καὶ ἀπέκειτο ἐν τοῖς
βασιλείοις. Ὁσίου δὲ καὶ Ἰωάθαμ, καὶ Ἀχὰς καὶ
Εζεκίου, οὐ μόνον δημόσιος τας πράξεις συνέλεξε
βίβλος, ἀλλὰ καὶ Ἡσαΐας ὁ προφήτης αὐτὰς ἀνεγράψατο. Τοῦ δὲ Μανασσῆ οἱ ὁρῶντες, οἱ τινές
εἰσιν οἱ τότε προφῆται, τὰς δυσσεβεῖς ἀνεγράψαντο
πράξεις, καὶ ἐν τοῖς βασιλείοις ἀπέθεντο. Αμασίου
δὲ καὶ Ἰωσίου καὶ Ἰωακεὶμ ἀναγραφεί δημόσιοι
γεγένηνται τῶν πράξεων, καὶ ἐν τοῖς βασιλείοις
ὁμοίως ανετέθησαν. Ἰεχωνίου δὲ καὶ Σεδεκίου,
ἐφ᾽ ὧν καὶ ὁ λαὸς εἰς αἰχμαλωσίαν ἀπήχθη, καὶ
ὁ ναὸς ἤλω, καὶ ἡ βασιλεία κατηνέχθη, Ιερεμίας &
προφήτης τοὺς οἰκτρον, ἀνεγράψατο βίους.
Ὁμοῦ δὲ τῶν βασιλέων τάς πράξεις, καὶ τὰ τέλη,
Εσδρας ὁ σοφὸς ἐν τῇ ἐπανάδῳ γενόμενος του
λαοῦ, τῇ ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας, ἀπομνημονεύσας
ἅπασαν τὴν βίβλον τῶν Βασιλειῶν, τῶν τε εὐσεβῶς
βιωσάντων τὰς πράξεις. Μετὰ δὲ ταῦτα ἐπιγνοὺς τίτ
να ἐστὶ τὰ παραλειφθέντα αὐτῷ ἐν τῇ Βασιλειῶν
βίβλω, ἰδίᾳ ταῦτα πάλιν ἀνενέγκας ἐξέθετο, ἐπείπερ
ή προτέρα βίβλος ἡ ἐκδοθεῖσα, παρὰ πολλῶν ἐξελέ
λειπτο. Ηντινα βίβλον ἐν δυσὶ τόμοις ἐγγραφείσαν,
Ἰουδαῖοι μὲν, Λόγοι ἡμερῶν, ἡ δὲ Εκκλησία Πα
ραλειπομένων βίβλον ἐπέγραψεν.
ΚΕΦΑΛ. ΡΛΑ'.· Τίνα παραβολικῶς καὶ αἰνιγμα
τωδῶς ἐν ταῖς Γραφαις είρηται.
Ὁ Γεδεὼν τοῖς ἀπὸ Ἐφραὶμ φυλῆς ἀγανακτοῦσιν
αὐτῷ, ὅτι μὴ κέκληκεν αὐτοὺς εἰς τὸν κατὰ Μαδιανιτῶν πόλεμον, φησίν· Οὐχὶ κρείττων ἐπιφυλλὶς ἐν
Ἐφραὶμ, ἢ τρυγητὸς ἐν Ἐβιάζερ;
Ἰωδὰν ὁ τοῦ Γεδεών υἱὸς πρὸς τοὺς Σικημίο
τας ἑλομένους τὸν φονέα γενόμενον τῶν σ' αὐτοῦ
ἀδελφῶν βασιλεύειν αὐτῶν, τὸν ᾿Αβιμέλεχ, φησί
Πορευόμενα ἐπορεύθη τὰ ξύλα τοῦ χρίσαι ἐφ'
ἑαυτὰ βασιλέα. Καὶ εἶπε τῇ ἐλαίᾳ· Βασίλευσαν
ἐφ' ἡμᾶς. Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ ἐλαία· 'Αφεῖσα την
πιότητά μου, ἣν ἐδόξασεν ὁ Θεὸς καὶ οἱ ἄνθρωποι, πορευθῶ ἄρχειν τῶν ξύλων; Καὶ εἶπον
Распознавание текста
Chapters CXXX - CXXXICaput CXXX - CXXXI
col. 135–136page 61 of 82
Caput CXXIX
PG 106:135πάντα τὰ ξύλα τῇ συκῇ· Δεύρο, βασίλευσεν εφ' ἡμᾶς. Καὶ εἶπεν ἡ συκῆ· Αφεῖσα τὴν γλυκύτητα μου, καὶ τὸ γέννημά μου τὸ ἀγαθὸν, πο ρευθῶ ἄρχειν των ξύλων; Καὶ εἶπον τὰ ξύλα τῇ ἀμπέλῳ· Δεύρο, καὶ βασίλευσον ἐφ' ἡμᾶς. Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ ἄμπελος· Ἀφεῖσα τὸν οἶνον μου, καὶ τὴν εὐφροσύνην τῶν ἀνθρώπων, πορευθῶ ἄρ χειν τῶν ξύλων; Καὶ εἶπον τὰ ξύλα τῇ ῥάμνῳ Δεύρο, βασίλευσον ἐφ' ἡμᾶς. Καὶ εἶπεν ἡ ῥάμνος τοῖς ξύλοις· Εὶ ἐν ἀληθείᾳ ὑμεῖς χρίετέ με βασι λέα ἐφ' ὑμᾶς, εἰσέλθετε καὶ ὑποδύσατε ὑπὸ τὴν σκέπην μου. Καὶ εἰ μὴ, ἐξέλθῃ πῦρ ἐκ τῆς ῥά μπου, καὶ καταγάγοι τας κέδρους του Λιβάνου. Σαμψὼν εἰς τὸ μελιτήριον 8 εὗρεν ἐν τῷ στόματι οὗ ἀπέκτεινε λέοντος, καὶ ἔφαγε, πρόβλημα ποιήσας φησίν· Ἐκ στόματος ἐσθίοντος ἐξῆλθε βρώσις, καὶ ἐξ ἰσχυροῦ γλυκύ. Καὶ ὁ Δαβὶδ πρὸς τὸν Σαούλ φησι· Δικάσαι Κύ ριος ἀναμέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, καὶ ἐκδικήσαι Κύ ριος ἐκ σοῦ, καὶ ἡ χείρ μου οὐκ ἔσται ἐπὶ σέ, και θώς λέγει ἡ παραβολή· Ἐξ ἀνόμων ἐξελεύσεται πλημμέλεια. Ο Αχαάβ πρὸς τὸν Σύρων βασιλέα ἀπειλοῦντα αὐτῷ, πᾶσαν τὴν τοῦ Ἰσραὴλ βασιλείαν ἀνειρεῖν, φησίν Μή καυχάσθω ὁ περιζωννύμενος, ὡς ὁ ὑποίων νύμενος. Ιωᾶς ὁ τοῦ Ἰσραὴλ βασιλεύς, Αμασίᾳ τῷ τοῦ Ἰούδα βασιλεῖ φιλίαν ἀσπαζομένῳ πρὸς αὐτὸν, αλα ανευόμενος αὐτὸν, καὶ ὑπερορῶν αὐτοῦ τὴν σύντευ ξιν, δηλοῖ πρὸς αὐτόν· Ἡ ἄκωνος ἐλάλησε πρὸς τὴν κέδρον τοῦ Λιβάνου λέγουσα· Δὸς τὴν θυ. γατέρα σου τῷ υἱῷ μου εἰς γυναῖκα. Καὶ διῆλθε τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ ἐν τῷ Λιβάνῳ, καὶ κατ επάτησαν τὴν ἄκανον. Τύπτων επάταξας τὴν Ιδουμαίαν καὶ ἐπῇρέ σε ἡ καρδία σου. Ὁ δὲ Σαλομῶν πᾶσαν αὐτοῦ τὴν βίβλον την πρώτ την διὰ παραβολῶν ἐξήνεγκε. ΚΕΦΑΛ. ΡΑΒ'. Τίνες εἰσὶν αἱ ὑπὲρ τοῦ Κυρίου ῥηθεῖσαι παραβολαί. Περὶ τῆς νέας χάριτος, ὡς μὴ δεῖν ἐπὶ παλαῖῷ ἱματίῳ καινὸν ῥάκος ἐπιῤῥάπτειν. Ασκοῖς παλαιοῖς μὴ δεῖν νέον οἶνον ἐμβάλλειν. Τοὺς ἀποστόλους ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων ἀποστέλλειν ἔφησε. Τὸ κήρυγμα σπέρματι παραβέβληκεν, εἰς μὲν καλήν τὴν καταβαλλομένῳ, καὶ ἐν ρ' καὶ ξ' και λ' καρποφοροῦντι. Ἐν δὲ πέτρᾳ καὶ φραγμῷ καὶ ἀβαθεῖ γῇ, άκαρπον εἶναι ἀπελέγχεσθαι. Ζιζανίοις ἐπι σπειρομένοις τοὺς τῶν αἱρέσεων λόγους, τῷ ἀγαθῷ σπέρματι, τῷ παρ' αὐτοῦ σπαρέντι ἐπὶ τῆς γῆς. Σίνηπι, τὸν τοῦ κηρύγματος λόγων, ὑπερτέρω τῶν ἀνθρωπίνων τυγχάνοντι κατὰ τὴν αύξη σιν, δογμάτων. Καὶ ζύμῃ παραβέβληται, εἰς ἀλεύρου σάτα τρία έμβληθείσῃ. Θησαυρῷ κεκρυμμένη ἐν τῇ γῇ, καὶ πάντων ἀπεμπωλουμένων εἰς τὴν τούτου κτήσιν. Μαργαρίτη τιμίῳ, προτιμωμένῳ τῶν ήδη κτησθέντων. Πλουσίαν κεκτημένῳ ἐν τῷ ταμείῳ αὐτοῦ καινὰ καὶ παλαιὰ, τῆς νέας καὶ παρ' Ε Εραίος διαθήκης τὴν ἐπίγνωσιν. ᾿Αλώπεκι τὴν οι
meam, et germen meum bonum, pergum ut lignis imperitem? Et dixerunt ligna viti: Adesdum, et regna
inter nos. Et ait illis vitis; Dimittens vinum meum et
lætitiam hominum, pergam ut lignis imperitem?
Dixeruntque ligna spinæ: Adesdum, regna inter nos.
Et ait spina lignis: Si in veritate vos ungitis me regem inter vos, succedite et subite umbram meam. Sin
minus, exeat iquis de spina, et comedal cedros Libani.
πάντα τὰ ξύλα τῇ συκῇ· Δεύρο, βασίλευσεν εφ' inter nos. Et ait ficulnea: Dimittens dulcedinem
ἡμᾶς. Καὶ εἶπεν ἡ συκῆ· Αφεῖσα τὴν γλυκύ
τητά μου, καὶ τὸ γέννημά μου τὸ ἀγαθὸν, πορευθῶ ἄρχειν των ξύλων; Καὶ εἶπον τὰ ξύλα τῇ
ἀμπέλῳ· Δεύρο, καὶ βασίλευσον ἐφ' ἡμᾶς. Καὶ
εἶπεν αὐτοῖς ἡ ἄμπελος· Ἀφεῖσα τὸν οἶνον μου,
καὶ τὴν εὐφροσύνην τῶν ἀνθρώπων, πορευθῶ ἄρ
χειν τῶν ξύλων; Καὶ εἶπον τὰ ξύλα τῇ ῥάμνῳ·
Δεύρο, βασίλευσον ἐφ' ἡμᾶς. Καὶ εἶπεν ἡ ῥάμνος
τοῖς ξύλοις· Εὶ ἐν ἀληθείᾳ ὑμεῖς χρίετέ με βασι
λέα ἐφ' ὑμᾶς, εἰσέλθετε καὶ ὑποδύσατε ὑπὸ τὴν σκέπην μου. Καὶ εἰ μὴ, ἐξέλθῃ πῦρ ἐκ τῆς ῥά
μπου, καὶ καταγάγοι τας κέδρους του Λιβάνου.
Σαμψὼν εἰς τὸ μελιτήριον 8 εὗρεν ἐν τῷ στόματι
οὗ ἀπέκτεινε λέοντος, καὶ ἔφαγε, πρόβλημα ποιήσας
φησίν· Ἐκ στόματος ἐσθίοντος ἐξῆλθε βρώσις,
καὶ ἐξ ἰσχυροῦ γλυκύ.
Καὶ ὁ Δαβὶδ πρὸς τὸν Σαούλ φησι· Δικάσαι Κύ
ριος ἀναμέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, καὶ ἐκδικήσαι Κύ
ριος ἐκ σοῦ, καὶ ἡ χείρ μου οὐκ ἔσται ἐπὶ σέ, και
θώς λέγει ἡ παραβολή· Ἐξ ἀνόμων ἐξελεύσεται
πλημμέλεια.
Ο Αχαάβ πρὸς τὸν Σύρων βασιλέα ἀπειλοῦντα
αὐτῷ, πᾶσαν τὴν τοῦ Ἰσραὴλ βασιλείαν ἀνειρεῖν, φησίν
Μή καυχάσθω ὁ περιζωννύμενος, ὡς ὁ ὑποίων
νύμενος.
Ιωᾶς ὁ τοῦ Ἰσραὴλ βασιλεύς, Αμασίᾳ τῷ τοῦ
Ἰούδα βασιλεῖ φιλίαν ἀσπαζομένῳ πρὸς αὐτὸν, αλαανευόμενος αὐτὸν, καὶ ὑπερορῶν αὐτοῦ τὴν σύντευ
ξιν, δηλοῖ πρὸς αὐτόν· Ἡ ἄκωνος ἐλάλησε πρὸς
τὴν κέδρον τοῦ Λιβάνου λέγουσα· Δὸς τὴν θυ.
γατέρα σου τῷ υἱῷ μου εἰς γυναῖκα. Καὶ διῆλθε
τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ ἐν τῷ Λιβάνῳ, καὶ κατ
επάτησαν τὴν ἄκανον. Τύπτων επάταξας τὴν
Ιδουμαίαν καὶ ἐπῇρέ σε ἡ καρδία σου.
Ὁ δὲ Σαλομῶν πᾶσαν αὐτοῦ τὴν βίβλον την πρώτ
την διὰ παραβολῶν ἐξήνεγκε.
ΚΕΦΑΛ. ΡΑΒ'.
Samson de favo, quem repererat in ore leonis a
se interfecti, quemque comederal, anigma proponens, inquit: Ex ore comedentis egressus est cibus
et ex forti dulcedo.
David quoque ad Saulem ait: Judicet Dominus
inter me et te; et ultionem sumat Dominus ex te:
el manus mea non erit contra te: quemadmodum dicit proverbium: Ex iniquis egredietur scelus.
Achabus ad regem Syrorum minitantem sibi
quod universum Israeliticum regnum ablaturus
esset, inquit: Ne glorietur qui cingitur, sicut qui
discingitur.
Joas rex Israel Amasiæ regi Juda qui secum
inire amicitiam avebat, petulanter eum excipiens,
ejusque vota contemnens, significat illi: Spina locuta est ad cedrum Libani inquiens: Da filiam
tuam filio meo uxorem. Et discurrerunt fere canpestres per Libanum, et conculcaverunt spinam. Tu
percutiens cecidisti Idumæam, et extulit te cor tuum.
Salomon vero totum primum librum suum per
similitudines digessit.
CAP. CXXXI.
Τίνες εἰσὶν αἱ ὑπὲρ τοῦ Κυρίου
ῥηθεῖσαι παραβολαί.
Περὶ τῆς νέας χάριτος, ὡς μὴ δεῖν ἐπὶ παλαῖῷ
ἱματίῳ καινὸν ῥάκος ἐπιῤῥάπτειν. Ασκοῖς παλαιοῖς
μὴ δεῖν νέον οἶνον ἐμβάλλειν. Τοὺς ἀποστόλους ὡς
πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων ἀποστέλλειν ἔφησε. Τὸ
κήρυγμα σπέρματι παραβέβληκεν, εἰς μὲν καλήν
τὴν καταβαλλομένῳ, καὶ ἐν ρ' καὶ ξ' και λ' καρποφοροῦντι. Ἐν δὲ πέτρᾳ καὶ φραγμῷ καὶ ἀβαθεῖ
γῇ, άκαρπον εἶναι ἀπελέγχεσθαι. Ζιζανίοις ἐπισπειρομένοις τοὺς τῶν αἱρέσεων λόγους, τῷ ἀγαθῷ
σπέρματι, τῷ παρ' αὐτοῦ σπαρέντι ἐπὶ τῆς γῆς.
Σίνηπι, τὸν τοῦ κηρύγματος λόγων, ὑπερτέρω
τῶν ἀνθρωπίνων τυγχάνοντι κατὰ τὴν αύξησιν, δογμάτων. Καὶ ζύμῃ παραβέβληται, εἰς ἀλεύρου σάτα τρία έμβληθείσῃ. Θησαυρῷ κεκρυμμένη
ἐν τῇ γῇ, καὶ πάντων ἀπεμπωλουμένων εἰς τὴν
τούτου κτήσιν. Μαργαρίτη τιμίῳ, προτιμωμένῳ τῶν
ήδη κτησθέντων. Πλουσίαν κεκτημένῳ ἐν τῷ ταμείῳ
αὐτοῦ καινὰ καὶ παλαιὰ, τῆς νέας καὶ παρ' ΕΕραίος διαθήκης τὴν ἐπίγνωσιν. ᾿Αλώπεκι τὴν
Matth. IX. * Matth. X. * Luca vill.
PATROL. GR. CVI.
Quænam sunt parabolæ vre Dominico prolatæ.
De Novo Testamento. 1. Quod non oportet veteri
vestimento novum panni frustum assuere: utribus
veteribus non oportet novum vinum infundere ",
2. Dixit se mittere apostolos veluti oves in medio
luporum ". 3. Prædicationem semini assimilavit,
quod in terram bonam projicitur, et in c vel Lx
vel xxx fructificat: at si projiciatur in petram,
aut sentes, aut terram minus profundam, infructuosum remanere ostenditur ". 4. Comparavit hæreticorum sermones cum zizaniis superseminatis
bono semini, quod ipse severat super terra **.
5. Cum sinapi, verba prædicationis dogmatum;
quippe quod incremento omnia humana exsuperet**.
6. Contulit etiam cum fermento misso in farinæ sata
tria “. 7. Thesauro item occultato in terra, veuditis
onibus ad illum comparandum ". 8. Margaritz
quoque pretiosæ, quæ æstimatione antefertur ommbus rebus jam possessis ". 9. Homini diviti possidenti in suo penu nova et vetera assimilavit nose Matth. xii. 59
se Ibid.
co Ibid.
οι Ibid. ce Ibid.
Распознавание текста
col. 137–138page 62 of 82
PG 106:137Ηρώδου πονηρίαν ὑποβαλλούσῃ. Ὡς οὗ τὸ εἰσερχόμενον, ἀλλὰ τὸ ἐξερχόμενον μολύνει τὸν ἄνθρωπον, ὅ ἐστιν, αἱ τῆς κακίας ἔννοιαι καὶ λόγος. Ἡ τῶν Φαρισαίων ζύμη, τουτέστιν ἡ πονηρία, ἡ καὶ τοὺς ἄλλους κακίζουσα. Η τῶν παιδίων παράδειξις, πρὸς τὸ ἁπλοῦν τῶν σωζομένων τρόπον. Ἡ τοῦ ἀπολωλό. τος ἑνὸς προβάτου ζήτησις, τὴν τοῦ γένους τῶν ἀγ θρώπων ὑποδεικνύσα σωτηρίαν. Ή τοῦτυχόντος πολ λῶν πλημμελειῶν παρὰ τοῦ δεσπότου τὴν ἄφεσιν. αὐτοῦ δὲ μὴ ἀφιέντος τοῖς συνδούλοις τὰς εἰς αὐτὸν μικρά, ἁμαρτίας. Δούλων ἀποσταλέντων ἐπὶ τῇ τῶν καρπῶν λήψε: τοῦ ἀμπελῶνος, καὶ ὑβρισθέντων καὶ φονευθέντων, καὶ τοῦ υἱοῦ εἰς τοῦτο ἐλθόντος, καὶ τὰ ἴσα παρὰ τῶν ἀγνωμόνων τοῖς δούλοις πεπονθότος. Η τῶν ἀπὸ πρώτης ώρας, καὶ τρίτης, καὶ ἔκ της καὶ ἐννάτης, καὶ πρὸς ἑσπέραν εἰς τὴν ἔργα σίαν τοῦ ἀμπελῶνος ἐπίμισθον κομισαμένων. Ἡ τῶν εἰς τοὺς γάμους κληθέντων, καὶ μὴ ἀπαντησάντων ἀποβολή, καὶ τῶν ἀντεισαχθέντων ἐκ διεξόδων καὶ τριόδων κλήσις. Ἡ τοῦ μὴ πρεπόντως ἀπαντήσαντος εἰς τοὺς γάμους ἐκβολή. Ἡ τῶν δέκα παρθένων ἕτοιμος καὶ ἀνέτοιμος ἀπάντησις. Ἡ τῶν ἐνεργῶν οἰκονόμων, καὶ πορισάντων εἰς τὰ τοῦ δεσπότου χρήματα, ἀπάντησις, καὶ διὰ τοῦτο τιμωμένων, καὶ ἡ τοῦ ἀργοῦ καὶ ἀπορίστου ἀτιμία. Ἡ τῶν ἐκ δε ξιῶν προβάτων καὶ τῶν ἐξ εὐωνύμων, τῶν μὲν ἔν δοξος, τῶν δὲ ἐπ' ἀδεξίᾳ παράστασις. Η τοῦ ἐμπε σύντο; εἰς τοὺς λῃστὰς, καὶ ὑπὸ Σαμαρείτου Ελεη θέντος, μὴ ἐλεηθέντος δὲ ὑπὸ Φαρισαίου καὶ Λευτ του, ὑπόδειξις. Ἡ τοῦ ἐν νυκτὶ τὸν ἄρτον αἰτοῦντος διὰ τῆς παρανόμου ἐκλιπαρήσεως, λῆψις. Ἡ συκή, ἡ διὰ ἀκαρπίαν μὴ ἐκτμηθεῖσα, ἀλλ᾽ ἵνα καρπὸν ἀγάγη ἐπὶ ὑποσχέσει μείνασα. Ο κριτής ὁ ἀνευλαβὴς καὶ ἀναιδής, διὰ γοῦν τὸ ὀχλεῖσθαι, τῆς προσοχλούσης χήρας ἀκούσα;. Η τοῦ εὐγενοῦς ἐπὶ βασιλείας λή ψει εἰς μακρὰν ἀποδημίαν ἀποδημίᾳ], καὶ τῶν παρ αιτουμένων αὐτὸν ἐν τῇ τῆς βασιλείας λήψει, ἀναί ρεσις. Ὁ ποιμὴν, ὁ διὰ τῆς θύρας εἰσιὼν εἰς τὴν μάνδραν, καὶ τὰ πρόβατα κατ' ὄνομα καλῶν, καὶ ὁ μὴ διὰ τῆς θύρας, ἀλλὰ ἀλλαχόθεν, κλέπτης ὤν, ἐπι βαίνων. ΚΕΦΑΛ. ΡΛΓ. Τίνων τῶν ἔξωθεν μαρτυριών ὁ ἀπόστολος Παύλος μνήμην ποιεῖται. Απολογούμενος ἐν ᾿Αθήναις περὶ τοῦ κηρύγματος τοῦ λόγου, φησίν· Ο καί τινες τῶν καθ᾽ ὑμᾶς ποιητῶν εἰρήκασι· Τοῦ γὰρ καὶ γένος εσμέν. Καὶ Τίτῳ γράφων ἐν τῇ Κρήτῃ διάγοντι, φησί, Εἶπέ τις ἐξ αὐτῶν, ἴδιος αὐτῶν προφήτης Κρήτ τες ἀεὶ ψεῦσται, κακὰ θηρία, γαστέρες ἀργα Καὶ ὁ Κύριος δὲ ἐχρήσατο παραβλῇ τῇ ἔξωθεν, εἰπὼν πρὸς τοὺς ἐν Ναζαρέθ· Πάντως ἐρεῖτέ μοι σε Το σε Το το το το οι
JOSEPPI
Ηρώδου πονηρίαν ὑποβαλλούσῃ. Ὡς οὗ τὸ εἰσερχό
μενον, ἀλλὰ τὸ ἐξερχόμενον μολύνει τὸν ἄνθρωπον,
ὅ ἐστιν, αἱ τῆς κακίας ἔννοιαι καὶ λόγος. Ἡ τῶν
Φαρισαίων ζύμη, τουτέστιν ἡ πονηρία, ἡ καὶ τοὺς
ἄλλους κακίζουσα. Η τῶν παιδίων παράδειξις, πρὸς
τὸ ἁπλοῦν τῶν σωζομένων τρόπον. Ἡ τοῦ ἀπολωλό.
τος ἑνὸς προβάτου ζήτησις, τὴν τοῦ γένους τῶν ἀγ
θρώπων ὑποδεικνύσα σωτηρίαν. Ή τοῦτυχόντος πολ
λῶν πλημμελειῶν παρὰ τοῦ δεσπότου τὴν ἄφεσιν.
αὐτοῦ δὲ μὴ ἀφιέντος τοῖς συνδούλοις τὰς εἰς αὐτὸν
μικρά, ἁμαρτίας. Δούλων ἀποσταλέντων ἐπὶ τῇ τῶν
καρπῶν λήψε: τοῦ ἀμπελῶνος, καὶ ὑβρισθέντων καὶ
φονευθέντων, καὶ τοῦ υἱοῦ εἰς τοῦτο ἐλθόντος, καὶ
τὰ ἴσα παρὰ τῶν ἀγνωμόνων τοῖς δούλοις πεπονθό -
τος. Η τῶν ἀπὸ πρώτης ώρας, καὶ τρίτης, καὶ ἔκτης καὶ ἐννάτης, καὶ πρὸς ἑσπέραν εἰς τὴν ἔργασίαν τοῦ ἀμπελῶνος ἐπίμισθον κομισαμένων. Ἡ τῶν
εἰς τοὺς γάμους κληθέντων, καὶ μὴ ἀπαντησάντων
ἀποβολή, καὶ τῶν ἀντεισαχθέντων ἐκ διεξόδων καὶ
τριόδων κλήσις. Ἡ τοῦ μὴ πρεπόντως ἀπαντήσαντος
εἰς τοὺς γάμους ἐκβολή. Ἡ τῶν δέκα παρθένων
ἕτοιμος καὶ ἀνέτοιμος ἀπάντησις. Ἡ τῶν ἐνεργῶν
οἰκονόμων, καὶ πορισάντων εἰς τὰ τοῦ δεσπότου
χρήματα, ἀπάντησις, καὶ διὰ τοῦτο τιμωμένων, καὶ
ἡ τοῦ ἀργοῦ καὶ ἀπορίστου ἀτιμία. Ἡ τῶν ἐκ δε·
ξιῶν προβάτων καὶ τῶν ἐξ εὐωνύμων, τῶν μὲν ἔνδοξος, τῶν δὲ ἐπ' ἀδεξίᾳ παράστασις. Η τοῦ ἐμπε
σύντο; εἰς τοὺς λῃστὰς, καὶ ὑπὸ Σαμαρείτου Ελεη
θέντος, μὴ ἐλεηθέντος δὲ ὑπὸ Φαρισαίου καὶ Λευτ
του, ὑπόδειξις. Ἡ τοῦ ἐν νυκτὶ τὸν ἄρτον αἰτοῦντος
διὰ τῆς παρανόμου ἐκλιπαρήσεως, λῆψις. Ἡ συκή, ἡ
διὰ ἀκαρπίαν μὴ ἐκτμηθεῖσα, ἀλλ᾽ ἵνα καρπὸν ἀγάγη
ἐπὶ ὑποσχέσει μείνασα. Ο κριτής ὁ ἀνευλαβὴς καὶ
ἀναιδής, διὰ γοῦν τὸ ὀχλεῖσθαι, τῆς προσοχλούσης
χήρας ἀκούσα;. Η τοῦ εὐγενοῦς ἐπὶ βασιλείας λήψει εἰς μακρὰν ἀποδημίαν ἀποδημίᾳ], καὶ τῶν παραιτουμένων αὐτὸν ἐν τῇ τῆς βασιλείας λήψει, ἀναίρεσις. Ὁ ποιμὴν, ὁ διὰ τῆς θύρας εἰσιὼν εἰς τὴν
μάνδραν, καὶ τὰ πρόβατα κατ' ὄνομα καλῶν, καὶ ὁ
μὴ διὰ τῆς θύρας, ἀλλὰ ἀλλαχόθεν, κλέπτης ὤν, ἐπι
βαίνων.
Liliam testamenti novi, et ejus quod penes Hebræos
eral 63. 10. Usus est similitudine vulpis indicantis
malitiam Herodis ". 11. Docuit, non id quod ingreditur, sed quod egreditur coinquinǝre hominem:
hoe est, cogitationes ac locutiones vitiosas “.
12. Est et Pharisæorum fermentum, id est, malitia,
quæ et alios malos efficit ". 13. Ostensio puerorum,
ad innuendos simplices salvandorum mores
14. Inquisitio ovis unius perditæ, quæ innuit humani
generis salutem ". 15. Parabola de eo qui consecutus est veniam multorum peccatorum að hero
suo, at ipse conservis suis non remisit parva quæ
in se commiserunt peccata ". 16. Altera de servis
missis ad exigendos fructus vineæ et contumelia
affectis atque occisis; et de filio pro eadem re venienti, et pari modo atque servi ab ingratis affecto '.
47. Parabola eorum qui mercede conducti missi
sunt ad laborandum in vinea, hora prima, et terlia, et sexia, et noua et sub vesperam '. 13. Item
rejectio eorum qui ad nuptias vocati fuerant nec
occurrerunt; vocatioque eorum qui vicissim inducti fuerunt de exitibus et triviis ". 19. Repulium
ejus qui minus decore ad nuptias veneral 7. 20. Dacem virginum paratarum et imparatarum obviatio". 21. Accessus negotiantium œconomorum, et
lucrantium ex opibus heri, atque idcirco commendatorum: otiosi item et infructuosi ignominia”.
22. Collocatio ovium ad dexteram et ad sinistram;
ilarum quidem gloriosa, harum vero contumeliosa ". 23. Ostensio ejus qui incidit iu latrones,
et a Samaritano misericordiam est consecutus,
nec tamen consecutus fuerat a Pharisæo vel Le
vita”. 24. Parabola ejus qui in nocte panem
petebat, et propter importunam assiduitatem
accepit ". 25. Ficulnea, quæ propter infecunditatem non fuit excisa, sed relicta sub pollicitatione,
all fructum faciat 1. 26. Judex irreligiosus et inverecundus, qui saltem audiit, propterea quod vidua apud illum importune instabat ". 27. Viri mobilis ad accipiendum regnum peregre facta profectio, et excidium eorum, qui illum repudiarunt in
susceptione regni 1. 28. Pastor, qui per ostium
et is, cui cum latro sit, aliunde ingreditur et non per portam ".
Causam dicens Athenis pro defendenda prædicatione verbi, ait: Ut et quidam poetæ vestri dixerunt: Ilius eɩ genus ipsi sumus. Auque scribens
Tito agenti in Creta, ait: Dixit quidam ex ipsis,
aptissimus illis propheta: Cretenses semper mendacis, mala fera, rentres inertes. Dominus quoque
usus est similitudine exterius accersita, dicens ad
Nazarenos Omnino dicetis mihi hanc similitudiingreditur in caulam, ovesque nominatim vocat,
CAP. CXXXIII. - Quorum externorum testimonio- 1) ΚΕΦΑΛ. ΡΛΓ. Τίνων τῶν ἔξωθεν μαρτυριών
rum l'aulus apostolus mentionem facit.
ὁ ἀπόστολος Παύλος μνήμην ποιεῖται.
Απολογούμενος ἐν ᾿Αθήναις περὶ τοῦ κηρύγμα
τος τοῦ λόγου, φησίν· Ο καί τινες τῶν καθ᾽ ὑμᾶς
ποιητῶν εἰρήκασι· Τοῦ γὰρ καὶ γένος εσμέν.
Καὶ Τίτῳ γράφων ἐν τῇ Κρήτῃ διάγοντι, φησί,·
Εἶπέ τις ἐξ αὐτῶν, ἴδιος αὐτῶν προφήτης Κρήτ
τες ἀεὶ ψεῦσται, κακὰ θηρία, γαστέρες ἀργα
Καὶ ὁ Κύριος δὲ ἐχρήσατο παραβλῇ τῇ ἔξωθεν,
εἰπὼν πρὸς τοὺς ἐν Ναζαρέθ· Πάντως ἐρεῖτέ μοι
σε flisl.
07 Maith xvII.
es Luc. xv. * Matth.
7* Matth. xxV.
Το Ibid. * Luc.
63 am s.
6 Matili. xii. • Matth. v et Luc. xill. σε Matth. xv.
Το Matth. as το Matth. xx. το fbil.
90 Luc. Gl. το Matth. St. Luc. XVIII,
: Matth. xxi.
οι Luc. xix.
Ex Cleaute et Arato. FABR. Bibl. Gr. lib. 111,
cap. 15, p. 597.
75 bil
Epimenides, Bibl. Gr. I, cap. 6, pag. 50.
Распознавание текста
Chapter CXXXIIICaput CXXXIII
col. 139–140page 63 of 82
Caput CXXXII
PG 106:139τὴν παραβολὴν ταύτην· Ἰατρέ, θεράπευσον σεαυ-:. τόν. Καὶ τῇ ἐπιγραφῇ τῇ ἐν τῷ βωμῷ τῷ ἐν Ἀθήν ναι;, ὁ Παῦλος, ἐχούσῃ· 'Αγνώστῳ Θεῷ, ἐχρήσατο μαρτυρία, Ὃν οὖν ἀγνοοῦντες εὐσεβεῖτε, λέγων, τοῦτον ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν. ΚΕΦΑΛ. ΡΑΔ'. Πόσοι Ιάκωβοι ἐν τοῖς ἀποστόλοις γεγόνασιν. Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἰωάννου ἀδελφὸς, υἱὸς Ζεβεδαίου, ὃν καὶ ἀνεῖλεν Ηρώδης χαριζόμενος Ἰουδαίοις. Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἀλφαίου. Ἰάκωβος ὁ ἀδελφὸς τοῦ Κυρίου ὁ καλούμενος Δίκαιος ὃς καὶ τῆς ἐν Ἱερουσαλήμ Εκκλησίας πρῶτος προέστη. ΚΕΦΑΛ. ΡΛΕ'. Πόσοι Ιωάννοι εἰς τὸ κήρυγμα γεγόνασι καὶ πόσοι, Ζαχαρίαι. Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής, δν Ηρώδης ἀπεκεφάλισεν, ὃς καὶ τὸ μαρτύριον ἐν τῇ Παλαιστίνῃ εἶχε σεβαστῇ. Ἰωάννης ὁ τοῦ Ζεβεδαίου υἱὸς, ὁ εὐαγγελιστὴς, ὁ καὶ τὴν ἀποκάλυψιν θεασάμενος, καὶ τὴν καθολικὴν ἀποστείλας, δς καὶ ἐν Ἐφέσῳ τὸ μαρτύριον ἔχει. Ἰωάννης ὁ ἐπικαλούμενος Μάρκος, ὁ Πέτρου ἀκόλουθος, καὶ τὸ Εὐαγγέλιον γράψας, και πρῶτος τῆς ᾿Αλεξανδρέων Εκκλησίας ἐπίσκοπος ανα δειχθείς. Ζαχαρίας δὲ δ' γεγόνασι. Πρῶτος ὁ τοῦ Ἰωδαέ τοῦ ἀρχιερέως υἱὸς, ὃν ἀπέκτεινεν Ιωᾶς ὁ βασιλεὺς, ἀναμέσον τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου. Ο τοῦ Βαραχίου, οὗ μνήμην ὁ προφήτης Ησαΐας ποιεῖται, εἰς μαρτυρίαν αὐτὸν παραλαβὼν τοῦ τικτομένου παιδίου. Καὶ ὁ προφήτης· καὶ ὁ πατὴρ τοῦ βαπτιστοῦ. ΚΕΦΑΛ. Ιππολύτου Θηβαίου, ἐκ τοῦ χρονικοῦ αὐτοῦ συντάγματος Ἰάκωβος ὁ ἐπικληθεὶς Δίκαιος, καὶ γενόμενος πρῶτος ἐπίσκοπος Ιεροσολύμων, ἀδελφὸς μὲν τοῦ Κυρίου κατὰ σάρκα ἐλέγετο εἶναι, υἱὸς δὲ τοῦ τέκτονος Ἰωσήφ, ἐκ τῆς βιωτικῆς αὐτοῦ γυναικός. Αδελ φος Συμεών, Σιδόνιος, Ιούδας καὶ Ἰωσῆ. Τέσσαρας γὰρ υἱοὺς ἔσχενὁ Ἰωσήφ, καὶ δύο θυγατέρας, την τε Μάρθαν καὶ τὴν Μαρίαν, ἐκ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ τῆς Σαλώμης, θυγατρὸς Ἀγγαίου, τοῦ ἀδελφοῦ Ζαχαρίου τοῦ ἱερέως, τοῦ πατρὸς Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ, υἱοῦ Βαραχίου, τοῦ υἱοῦ ᾿Αβιᾶ τοῦ ἱερέως. Καὶ τότε ἐχήρευσεν ὁ Ἰωσήφ. Ὡς τὴν Σαλώμην καὶ τὴν Βαπτιστὴν Ἰωάννην ἀδελφῶν τέκνα ἀῤῥενικών εἶναι. Ο γὰρ Αγγαίος υἱὸς Βαραχίου, θεῖος δὲ Ἰωάννου· ὁμοίως δὲ καὶ ὁ Ζαχαρίας ἀδελφὸς Ἀγγαίου, θεῖος δὲ Σαλώμης τῆς γυναικῆς Ἰωσὴφ [Σαλώμην δέ φημι, οὐ τὴν μαίαν ἀλλὰ τὴν γυναῖνα Ιω της (66)]· ἡ γὰρ Μαρία ἀπὸ Βηθλεὲμ ἐτύγχα Η
testimonio usus est inscriptione altaris, quod erat
Athenis habebatque: Ignoto Deo, Quem ergo ignorantes colitis, inquiens, hunc ego annuntio vobis **.
τὴν παραβολὴν ταύτην· Ἰατρέ, θεράπευσον σεαυ- nem: Medice, cura te ipsum. Paulus ctiam pro
τόν. Καὶ τῇ ἐπιγραφῇ τῇ ἐν τῷ βωμῷ τῷ ἐν Ἀθήν
ναι;, ὁ Παῦλος, ἐχούσῃ· 'Αγνώστῳ Θεῷ, ἐχρήσατο
μαρτυρία, Ὃν οὖν ἀγνοοῦντες εὐσεβεῖτε, λέγων,
τοῦτον ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν.
CAP. CXXXIV.
- Πόσοι Ιάκωβοι ἐν τοῖς ἀποστό
λοις γεγόνασιν.
Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἰωάννου ἀδελφὸς, υἱὸς Ζεβεδαίου,
ὃν καὶ ἀνεῖλεν Ηρώδης χαριζόμενος Ἰουδαίοις.
Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἀλφαίου. Ἰάκωβος ὁ ἀδελφὸς τοῦ
Κυρίου ὁ καλούμενος Δίκαιος ὃς καὶ τῆς ἐν
Ἱερουσαλήμ Εκκλησίας πρῶτος προέστη.
ΚΕΦΑΛ. ΡΛΕ'. Πόσοι Ιωάννοι εἰς τὸ κήρυγμα
γεγόνασι καὶ πόσοι, Ζαχαρίαι.
Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής, δν Ηρώδης ἀπεκεφάλισεν, ὃς καὶ τὸ μαρτύριον ἐν τῇ Παλαιστίνῃ
εἶχε σεβαστῇ. Ἰωάννης ὁ τοῦ Ζεβεδαίου υἱὸς, ὁ
εὐαγγελιστὴς, ὁ καὶ τὴν ἀποκάλυψιν θεασάμενος,
καὶ τὴν καθολικὴν ἀποστείλας, δς καὶ ἐν Ἐφέσῳ τὸ
μαρτύριον ἔχει. Ἰωάννης ὁ ἐπικαλούμενος Μάρκος,
ὁ Πέτρου ἀκόλουθος, καὶ τὸ Εὐαγγέλιον γράψας, και
πρῶτος τῆς ᾿Αλεξανδρέων Εκκλησίας ἐπίσκοπος ανα
δειχθείς.
Ζαχαρίας δὲ δ' γεγόνασι. Πρῶτος ὁ τοῦ Ἰωδαέ
τοῦ ἀρχιερέως υἱὸς, ὃν ἀπέκτεινεν Ιωᾶς ὁ βασιλεὺς,
ἀναμέσον τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου. Ο τοῦ
Βαραχίου, οὗ μνήμην ὁ προφήτης Ησαΐας ποιεῖται,
εἰς μαρτυρίαν αὐτὸν παραλαβὼν τοῦ τικτομένου
παιδίου. Καὶ ὁ προφήτης· καὶ ὁ πατὴρ τοῦ Βαπτι·
στοῦ.
ΚΕΦΑΛ. PAG.
Ιππολύτου Θηβαίου, ἐκ τοῦ
χρονικοῦ αὐτοῦ συντάγματος
Ἰάκωβος ὁ ἐπικληθεὶς Δίκαιος, καὶ γενόμενος
πρῶτος ἐπίσκοπος Ιεροσολύμων, ἀδελφὸς μὲν τοῦ
Κυρίου κατὰ σάρκα ἐλέγετο εἶναι, υἱὸς δὲ τοῦ τέκτο
νος Ἰωσήφ, ἐκ τῆς βιωτικῆς αὐτοῦ γυναικός. Αδελ
φος Συμεών, Σιδόνιος, Ιούδας καὶ Ἰωσῆ. Τέσσαρας
γὰρ υἱοὺς ἔσχενὁ Ἰωσήφ, καὶ δύο θυγατέρας, την τε
Μάρθαν καὶ τὴν Μαρίαν, ἐκ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ
τῆς Σαλώμης, θυγατρὸς Ἀγγαίου, τοῦ ἀδελφοῦ
Ζαχαρίου τοῦ ἱερέως, τοῦ πατρὸς Ἰωάννου τοῦ
Βαπτιστοῦ, υἱοῦ Βαραχίου, τοῦ υἱοῦ ᾿Αβιᾶ τοῦ ἱερέως.
Καὶ τότε ἐχήρευσεν ὁ Ἰωσήφ. Ὡς τὴν Σαλώμην καὶ
τὴν Βαπτιστὴν Ἰωάννην ἀδελφῶν τέκνα ἀῤῥενικών
εἶναι. Ο γὰρ Αγγαίος υἱὸς Βαραχίου, θεῖος δὲ
Ἰωάννου· ὁμοίως δὲ καὶ ὁ Ζαχαρίας ἀδελφὸς Ἀγγαίου,
θεῖος δὲ Σαλώμης τῆς γυναικῆς Ἰωσὴφ [Σαλώμην
δέ φημι, οὐ τὴν μαίαν ἀλλὰ τὴν γυναῖνα Ιω
της (66)]· ἡ γὰρ Μαρία ἀπὸ Βηθλεὲμ ἐτύγχα
* Luc. iv, 23. "Act. xvII, 27. * Act. xII,
Confer Combef. Auclar. Nov. tom. II,
p. 841. Et in app. ad tom. Η Hippolyti Portuens.,
pag. 54, ubi hos duos Jacolmos et ipse distinguit.
floc est, lemplum, hic et infra. Fabricius
son bene videtur vertisse, perpessus..... subiit, cut
nec proprie Joannes evangelista Ephesi martyr occubuerit.
Totum hoc caput jure putat Cavæus aliena
Quot Jacobi inter apostolos
fuerunt.
Jacobus Joannis frater, filius Zebedæi, quem
etiam sustulit Herodes rem gratam facere Judæis
volens 8. Jacobus Alphæi. Jacobus frater Domini
qui dicebatur Justus, qui et primus præfuit Ecclesiæ
Hierosolymitanæ.
CAP. CXXXV. Quot Joannes in prædicatione
verbi fuerunt, et quot Zacharia.
Joannes Baptista, quem Herodes obtruncavit, qui
et martyrium habuit in venerabili Palæstina. Joannes
filius Zebedæi, Evangelista, qui et Apocalypsin vidit, et Epistolam catholicam misit, qui etiam Ephesi
martyrium habet. Joannes cognomine Marcus,
Petri pedissequus, qui Evangelium scripsit,
primusque designatus est episcopus Ecclesia Alexandrina.
Zachariæ vero ♥ fuerunt. Primus filius Jodae
pontificis, quem occidit Joas rex inter templum et
altare. Filius Barachiæ, cujus meminit Isaias propheta *, qui in testimonium illum assumpsit nasciLuri pueri. Item propheta: et pater Baptista.
CAP. CXXXVI.
Hippolyti Thebani locus, ex chronico ejus syntagmate.
Jacobus cognomine Justus, qui etiam fuit primus Hierosolymorum episcopus, dicebatur quidem
fuisse frater Domini secundum carnem, et filius
Labri Josephi ex ejus uxore populari. Fratres
crant Symeon, Sidonius, Judas el Jose. Quatuor
vamque filios habuit Josephus, et duas filias, Martham videlicet et Mariam ex uxore sua Salome,
filia Aggæi fratris Zachariæ sacerdotis, qui pater
ſuit Joannis Baptistæ, et filius Barachiæ filii Abiæ
sacerdo:is. Tunc viduus erat Joseph. Itaque Salome
et Joannes Baptista filii sunt ex germɔnis masculis. Aggæus. enim filius erat Barachiæ et patruus
Joannis. Itemque Zacharias frater Aggæi et patruus
Salome uxoris Joseph (Salomen dico, non illam
obstetricem, seul Josephi uxoremn). Obstetrix enim
erat de Bethlehem, ista vero consobrina Elisabeth,
et sanctæ Virginis Mariæ. Tres enim erant sorores
86 Isa. Vill, 2.
manu insertum.
Mariæ Deiparae. Obstetricem nomine Salome
Virgini ceu partus testem adfuisse frequenter docent veteres.
Quæ uncinis includuntur, ex Hippolyto sup.
plevimus.
Mala lege ex Hippol.
Распознавание текста
col. 141–142page 64 of 82
PG 106:141τῆς ἁγίας Παρθένου Μαρίας. Τρεῖς γὰρ ἦταν ἀδελ φαὶ ἀπὸ Βηθλεὲμ, θυγατέρας Ματθὰν τοῦ ἱερέως καὶ Μαρίας τῆς αὐτοῦ γυναικός, περὶ τῆς βασιλείας Κλεοπάτρας, πρὸ τῆς βασιλείας Ηρώδου τοῦ υἱοῦ Αντιπάτρου. "Ονομα τῇ α' Μαρία, καὶ ὄνομα τῇ β' Σουβὴ, καὶ ὄνομα τῇ γ' "Αννα. Εγημέν τε ἡ πρώτη ἐν Βηθλεέμ, καὶ ἔτεκεν Σαλώμην τὴν μαίαν. Βγη μέν τε καὶ ἡ δευτέρα ἐν Βηθλεέμ, καὶ ἔτεκε τὴν Ελισάβετ. Εγημέν τε καὶ ἡ τρίτη εἰς τὴν γῆν τῆς επαγγελίας, καὶ ἐγέννησε Μαρίαν τὴν Θεοτόκον ἐν Βηθλεέμ. Ως εἶναι Σαλώμην τὴν μαίαν, καὶ τὴν ἁγίαν Ανναν, την γεννήσασαν Μαρίαν τὴν παν αγίαν Θεοτόκον, καὶ τὴν ἁγίαν Ελισάβετ, την γεν νήσασαν τὸν Πρόδρομον, θυγατέρας ἀδελφῶν τριῶν νεν, ἀνεψιὰ δὲ αὕτη ἐτύγχανε τῆς Ἐλισάβετ, καὶ θηλειών. Εντεῦθεν οὖν ὁ Βαπτιστής Ιωάννης, καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ἀνεψιοὶ λέγονταιεἶναι. Υἱὸς δὲ τοῦ Ιωσήφ ἐνομίζετο, ἐπειδὴ καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ, τῶν ἐκ τῆς πρώτης γυναικός, ἀδελφὸς Ενομίζετο. Ζαχαρίας ὁ πατὴρ Ἰωάννου ἀδελφὸν ἔσχε συνερέα καλούμενον Αγγαίον, πρὸ αὐτοῦ τετελευτηκότα. Τούτου τοῦ ᾿Αγγαίου θυγατέρα ηγάγετο πρὸς γάμο, Ἰωσὴφ ὁ τέκτων, ἐξ ἧς ἐγέννησε δ' υἱοὺς καὶ γ θυγατέρας, ὧν εἷς ἦν Ἰάκωβος, ὁ ἐπικληθεὶς ἀδελ φὸς τοῦ Κυρίου, καὶ πρῶτος ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων. Καὶ τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς Ἰωσὴφ Σαλώμη, οὐχ ἡ μαία, ἀλλ᾽ ἑτέρα. Μετὰ δὲ θάνατον αὐτῆς μνηστεύεται Ἰωσὴν τὴν Θεοτόκον Μαρίαν, κατὰ τὸ μητρικόν γένος καταγομένην ἀπὸ τοῦ Ματθὰν τοῦ ἱερέως, καὶ αὐτοῦ ἀπὸ Σολομῶντος τοῦ υἱοῦ Δαβὶδ καταγομένην, ὥς φησι τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον γενεαλογοῦν. Οὗτος γὰρ ὁ Ματθὰν ἔσχε θυγατέρας ἐκ Μαρίας τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, ὧν τὰ ὀνόματα Μα ρία, Σουβή, "Αννα. Η οὖν Μαρία γεννᾷ τὴν Ἑλι σάβετ, τὴν μητέρα Ιωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ. Ἡ δὲ Αννα γεννᾷ τὴν ἁγίαν Θεοτόκον ἐν Βηθλεέμ, τὴν κατὰ τὸ ὄνομα τῆς μάμμης καὶ θείας, ἐπικληθεῖσαν Μαρίαν. Ὡς εἶναι τὴν Ἐλισάβετ, ἀνεψιάν μὲν τῆς Αννης, ἐξάδελφον δὲ τῆς Θεοτόκου. Κυροῦνται τὰ ἑκάτερα τοῦ Εὐαγγελίου, διὰ τοῦ διηγεῖσθαι τὸ πα τρῷον γένος καὶ σαρκικὴν τοῦ Χριστοῦ. "Ην γάρ, φησὶν, ὁ Ἰησοῦς ἀρχόμενος ὡς ἐτῶν., ὃς ἐνομίζετο τοῦ Ἰωσήφ, τοῦ Ἠλεί, τοῦ Ματθὰν. Τίνες εἰσὶν οἱ ἀπὸ τῶν μαθητῶν τῶν οι γνώριμοι. Βαρνάβας, ὁ σὺν τῷ Παύλῳ κηρύξας τὸ εὐαγγέλιον, καὶ τοῖς ἀποστόλοις ἑαυτὸν μαθητήν γεγο νότα τοῦ Εὐαγγελίου, εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ έμφα νίσας. Σωσθένης, ὃς ἀντὶ τοῦ Ἰούδα συγκατεψηφίσθη μετὰ τῶν ἀποστόλων, δι' εὐχῆς κληθείς. Ἰοῦστος, ὃς αὐτὸς τῷ κλήρῳ τῶν ἀποστόλων ὑπε εβλήθη. Θαδδαῖος, ὃς ἐν τῇ Μεσοποταμία ἐν τῇ Ἐδέσση
JOSEPPI
τῆς ἁγίας Παρθένου Μαρίας. Τρεῖς γὰρ ἦταν ἀδελ
φαὶ ἀπὸ Βηθλεὲμ, θυγατέρας Ματθὰν τοῦ ἱερέως
καὶ Μαρίας τῆς αὐτοῦ γυναικός, περὶ τῆς βασιλείας
Κλεοπάτρας, πρὸ τῆς βασιλείας Ηρώδου τοῦ υἱοῦ
Αντιπάτρου. "Ονομα τῇ α' Μαρία, καὶ ὄνομα τῇ β'
Σουβὴ, καὶ ὄνομα τῇ γ' "Αννα. Εγημέν τε ἡ πρώτη
ἐν Βηθλεέμ, καὶ ἔτεκεν Σαλώμην τὴν μαίαν. Βγημέν τε καὶ ἡ δευτέρα ἐν Βηθλεέμ, καὶ ἔτεκε τὴν
Ελισάβετ. Εγημέν τε καὶ ἡ τρίτη εἰς τὴν γῆν τῆς
επαγγελίας, καὶ ἐγέννησε Μαρίαν τὴν Θεοτόκον ἐν
Βηθλεέμ. Ως εἶναι Σαλώμην τὴν μαίαν, καὶ τὴν
ἁγίαν Ανναν, την γεννήσασαν Μαρίαν τὴν παναγίαν Θεοτόκον, καὶ τὴν ἁγίαν Ελισάβετ, την γεννήσασαν τὸν Πρόδρομον, θυγατέρας ἀδελφῶν τριῶν
dle Bethlehem, flize Matthan sacerdotis et Mariæ νεν, ἀνεψιὰ δὲ αὕτη ἐτύγχανε τῆς Ἐλισάβετ, καὶ
uxoris ejus, circa regnum Cleopatrae, antequam
regnaret Herodes filius Antipatri. Prima dicebatur
Maria, secunda appellabatur Sube, tertia vocabatur Anna. Prior nupsit in Bethlehem, et peperit
Salomen obstetricem. Nupsit etiam secunda itidem
in Bethlehem, et peperit Elisabeth. Tertia vero
nupsit in teria promissionis, et peperit Mariam Dei
matrem in Bethlehem. Itaque suut Salome obstetrix, et sancta Anna, quæ genuit sanctissimanı
Mariam Deiparam, et sancta Elisabeth, quæ genuit
Præcursorem, filiæ trium mulierum germanarum.
Hinc igitur Joannes Baptista et Dominus noster
Jesus Christus consobrini esse dicuntur. At filius
Joseph esse putabatur, propterea quod putabatur
ctiam frater trium filiorum ejus, quos habuerat ex θηλειών. Εντεῦθεν οὖν ὁ Βαπτιστής Ιωάννης, καὶ
priori uxore.
ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ἀνεψιοὶ λέγονται
εἶναι. Υἱὸς δὲ τοῦ Ιωσήφ ἐνομίζετο, ἐπειδὴ καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ, τῶν ἐκ τῆς πρώτης γυναικός, ἀδελφὸς
Ενομίζετο.
Zacharias pater Joannis habuit fratrem consacerdotem vocabulo Aggæum, qui ſato eum antevertit.
Hujus Aggæi filiam duxit uxorem Joseph faber, ex
qua suscepit 1v liberos, et m filias, quorum unus
erat Jacobus cognomine frater Domini, et primus
Hierosolymorum episcopus. Et nomen uxoris Joseph Salome, non illa obstetris, sed alia. Post
mortem illius, despondit sibi Joseph Mariani Deiparam, quæ ex muliebri prosapia descendebat a
Matthan sacerdote, quin et ab ipsomet Salomone
filio Davidis genus ducebat, ut dicit Evangelium (
secundum Lucan in recensione genealogia. Siquidem iste Matthan habuit filias ex Maria uxore sua,
quæ vocabantur Maria, Sube, Anna. Maria itaque
genuit Elisabeth matrem Joannis Baptistæ: Anna
vero parit sanctam Dei matrem in Bethlehem, quæ
de nomine aviæ et materteræ nominabatur Maria.
Itaque Elisabeth est consobrina quidem Annæ, matruelis vero Deiparae. Due hac asserta Evangelica
confirmantur, propterea quod recensetur paternum
genus et carnale Christi. Erat enim, inquit, Jesus
quando incepit, veluti annorum xxx, qui putabatur
Josephi, cum esset Heli, Matthanis 1.
CAP. CXXXVII.
Qui sunt qui innotescunt de LXX
discipulis.
Barnabas, qui cum Paulo Evangelium prædicavit,
quique apostolis se discipulum esse Evangelii Hierosolymis ostendit.
Sosthenes, qui in locum Judæ accensitus est cum
apostolis, vocatus per orationem.
Justus, qui et ipse clero apostolorum subjunctus
est.
Thaddeus, qui in Mesopotamiam in civitatem
s' Luc. 111, 23.
id est, quando incepit prædicure.
Ζαχαρίας ὁ πατὴρ Ἰωάννου ἀδελφὸν ἔσχε συνερέα
καλούμενον Αγγαίον, πρὸ αὐτοῦ τετελευτηκότα.
Τούτου τοῦ ᾿Αγγαίου θυγατέρα ηγάγετο πρὸς γάμο,
Ἰωσὴφ ὁ τέκτων, ἐξ ἧς ἐγέννησε δ' υἱοὺς καὶ γ
θυγατέρας, ὧν εἷς ἦν Ἰάκωβος, ὁ ἐπικληθεὶς ἀδελ
φὸς τοῦ Κυρίου, καὶ πρῶτος ἐπίσκοπος Ιεροσολύ
μων. Καὶ τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς Ἰωσὴφ Σαλώμη,
οὐχ ἡ μαία, ἀλλ᾽ ἑτέρα. Μετὰ δὲ θάνατον αὐτῆς
μνηστεύεται Ἰωσὴν τὴν Θεοτόκον Μαρίαν, κατὰ τὸ
μητρικόν γένος καταγομένην ἀπὸ τοῦ Ματθὰν τοῦ
ἱερέως, καὶ αὐτοῦ ἀπὸ Σολομῶντος τοῦ υἱοῦ Δαβὶδ
καταγομένην, ὥς φησι τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον
γενεαλογοῦν. Οὗτος γὰρ ὁ Ματθὰν ἔσχε θυγατέρας
ἐκ Μαρίας τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, ὧν τὰ ὀνόματα Μα
ρία, Σουβή, "Αννα. Η οὖν Μαρία γεννᾷ τὴν Ἑλι
σάβετ, τὴν μητέρα Ιωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ. Ἡ δὲ
Αννα γεννᾷ τὴν ἁγίαν Θεοτόκον ἐν Βηθλεέμ, τὴν
κατὰ τὸ ὄνομα τῆς μάμμης καὶ θείας, ἐπικληθεῖσαν
Μαρίαν. Ὡς εἶναι τὴν Ἐλισάβετ, ἀνεψιάν μὲν τῆς
Αννης, ἐξάδελφον δὲ τῆς Θεοτόκου. Κυροῦνται τὰ
ἑκάτερα τοῦ Εὐαγγελίου, διὰ τοῦ διηγεῖσθαι τὸ πα
τρῷον γένος καὶ σαρκικὴν τοῦ Χριστοῦ. "Ην γάρ,
φησὶν, ὁ Ἰησοῦς ἀρχόμενος ὡς ἐτῶν.,
ὃς ἐνομίζετο τοῦ Ἰωσήφ, τοῦ Ἠλεί, τοῦ Μα
τθᾶν.
KEDAA. PAZ'.
Τίνες εἰσὶν οἱ ἀπὸ τῶν μαθητῶν
τῶν οι γνώριμοι.
Βαρνάβας, ὁ σὺν τῷ Παύλῳ κηρύξας τὸ Εὐαγγέ
λιον, καὶ τοῖς ἀποστόλοις ἑαυτὸν μαθητήν γεγονότα τοῦ Εὐαγγελίου, εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ έμφα
νίσας.
Σωσθένης, ὃς ἀντὶ τοῦ Ἰούδα συγκατεψηφίσθη
μετὰ τῶν ἀποστόλων, δι' εὐχῆς κληθείς.
Ἰοῦστος, ὃς αὐτὸς τῷ κλήρῳ τῶν ἀποστόλων ὑπε
εβλήθη.
Θαδδαῖος, ὃς ἐν τῇ Μεσοποταμία ἐν τῇ Ἐδέσση
Распознавание текста
Chapter CXXXVIICaput CXXXVII
col. 143–144page 65 of 82
Caput CXXXIV - CXXXVI
PG 106:143κήρυξ τοῦ λόγου πρὸς Αὐγαρον βασιλέα ἀπ έσταλται. Καὶ Ἰωάννην δὲ τὸν ἐπικληθέντα Μάρκον ἐξ αὐ τῶν γεγονότα ἐπιγινώσκομεν. Ἰούδας καὶ Σίλας, οἱ ὑπὸ τῶν ἀποστόλων μετὰ Παύλου καὶ Βαρνάβα, διὰ τὸ ζήτημα τὸ περὶ τῆς νομικῶν φυλακῆς, εἰς τὴν ᾿Αντιόχειαν ἀπὸ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀποσταλέντες. Κλήμης δέ φησι καὶ τὸν Κηφᾶν, περὶ οὗ φησιν ὁ Παῦλος· Οτε δὲ ἦλθε Κηφᾶς εἰς Ἀντιόχειαν, κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην, ὅτι κατ εγνωσμένος ἦν, ἕνα τῶν ο εἶναι· μὴ γὰρ περὶ τοῦ ἀποστόλου Πέτρου ταῦτα λέγειν αὐτόν. ΚΕΦΑΛ. ΡΛΗ. - Πόσοι διωγμοὶ κατὰ τῆς Ἐκκλησίας γεγόνασιν ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων, ἕως τῆς ἁλώσεως αὐτῶν, καὶ τοῦ ἐμπρησμοῦ τοῦ ναοῦ. Τρεῖς μὲν κατὰ τῶν ἀποστόλων ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ γεγόνασι. Τρεῖς δὲ καὶ κατὰ τοῦ Παύλου, οὐ μόνον ἐν τῇ Ἱερουσαλὴμ γεγόνασιν, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ δια σπορᾷ, ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων δὲ καὶ οὗτοι. Καὶ πρῶτος μὲν ἦν ὁ κατὰ τὸν συγκλεισμὸν τῶν ἀποστόλων, ὑπὸ τῶν ἀρχιερέων γενόμενος. Δεύτερος ὁ ἐπὶ Στεφάνῳ τῷ πρωτομάρτυρι, ᾧ καὶ ὁ Παῦλος συνευδόκει. Τρίτος ὁ ἐπὶ τῇ ἀναιρέσει Ιακώβου, καὶ Πέτρου καθείρξει, τῇ ὑπὸ Ἡρώδου γεγενημένῃ, ὅτε καὶ ὁ ἄγγελος τὸν μὲν Πέτρον ἀπὸ τῶν δεσμῷν ἔλυσε, καὶ τοῦ δεσμωτηρίου ἐξήγαγε, τὸν δὲ Ἡρώ Την μὴν δημηγοροῦντα ἐν Καισαρείᾳ ἀθρόῳ ἐν ὀργῇ πληγεῖν Κατὰ δὲ τοῦ Παύλου καὶ τῶν ἀδελφῶν, τέταρτος ἐν Λυκαονίᾳ ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων ἐκινήθη διωγμός. Καὶ πέμπτος ἐν Βεροίᾳ καὶ Κορίνθω. Εκτος δὲ ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, ἐφ᾽ ᾧ καὶ ἐν τοῖς δικαστηρίοις ἐξέτασις πολλάκις ἐγένετο τοῦ κηρύγματος. Καὶ τέλος, ἡ εἰς Ῥώμην ἐπὶ Καίσαρος, δεσμίον ἐκπομπή. ΚΕΦΑΛ. ΡΑΘ'. Πόσοι καὶ οἱ δι' Ἑλλήνων διωγμοί γεγονότες, καὶ διὰ τίνων. Πρώτος Νέρων διωγμὸν ἤγαγε κατά Χριστιανών, ὃς Πέτρον μὲν σταυροῦσθαι, Παῦλον δὲ πελεκίζεσθαι προστάττει, τοῦ Πέτρου κάτω κάραν σταυρωθῆναι δεηθέντος. * β'. Δομετιανός μέγαν κινεί καθ᾿ ἡμῶν διωγμόν, πονηρὸς καὶ οὗτος γενόμενος, ὃς καὶ τὸν εὐαγγελιστὴν Ἰωάννην εἰς Πάτμον τὴν νῆσον ἐφυγάδευσε. γ΄. Διωγμὸς ἐξ ἐπαναστάσεως δήμων κατὰ τὰ Εθνη κινηθέντων κατά Χριστιανῶν συνέστη, τῶν ἀρχόντων μᾶλλον κινησάντων αὐτούς. Τοῦτον δὲ επέσχε Τραϊανὸς ὕστερον τὸ δόγμα διδαχθείς. Επι δὲ τοῦ διωγμοῦ τούτου, Πιόνιος καὶ οἱ κατ' αὐτὸν μάρτυρες διέπρεψαν. δ. Διωγμὸς ὑπὸ Ομήρου, καὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Αντωνίνου, κατὰ τῆς Ἐκκλησίας ἐκχεῖται. Ἐπὶ τού Στον Πολύκαρπος ἐν τῇ Ἀσίᾳ μαρτυρεί, Μητρόδωρος, Μίαν ὑμῶν. πληγών, πληγέν
κήρυξ τοῦ λόγου πρὸς Αὐγαρον βασιλέα ἀπ- Elessam præco verbi apud Abgarum regem missus
έσταλται.
Καὶ Ἰωάννην δὲ τὸν ἐπικληθέντα Μάρκον ἐξ αὐ
τῶν γεγονότα ἐπιγινώσκομεν.
Ἰούδας καὶ Σίλας, οἱ ὑπὸ τῶν ἀποστόλων μετὰ
Παύλου καὶ Βαρνάβα, διὰ τὸ ζήτημα τὸ περὶ τῆς
νομικῶν φυλακῆς, εἰς τὴν ᾿Αντιόχειαν ἀπὸ τῆς
Ἱερουσαλὴμ ἀποσταλέντες.
Κλήμης δέ φησι καὶ τὸν Κηφᾶν, περὶ οὗ
φησιν ὁ Παῦλος· Οτε δὲ ἦλθε Κηφᾶς εἰς Ἀντιόχειαν, κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην, ὅτι κατ
εγνωσμένος ἦν, ἕνα τῶν ο εἶναι· μὴ γὰρ περὶ
τοῦ ἀποστόλου Πέτρου ταῦτα λέγειν αὐτόν.
ΚΕΦΑΛ. ΡΛΗ. - Πόσοι διωγμοὶ κατὰ τῆς
Ἐκκλησίας γεγόνασιν ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων, ἕως
τῆς ἁλώσεως αὐτῶν, καὶ τοῦ ἐμπρησμοῦ τοῦ
ναοῦ.
Τρεῖς μὲν κατὰ τῶν ἀποστόλων ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ
γεγόνασι. Τρεῖς δὲ καὶ κατὰ τοῦ Παύλου, οὐ μόνον
ἐν τῇ Ἱερουσαλὴμ γεγόνασιν, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ διασπορᾷ, ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων δὲ καὶ οὗτοι.
Καὶ πρῶτος μὲν ἦν ὁ κατὰ τὸν συγκλεισμὸν τῶν
ἀποστόλων, ὑπὸ τῶν ἀρχιερέων γενόμενος. Δεύτερος
ὁ ἐπὶ Στεφάνῳ τῷ πρωτομάρτυρι, ᾧ καὶ ὁ Παῦλος
συνευδόκει. Τρίτος ὁ ἐπὶ τῇ ἀναιρέσει Ιακώβου, καὶ
Πέτρου καθείρξει, τῇ ὑπὸ Ἡρώδου γεγενημένῃ,
ὅτε καὶ ὁ ἄγγελος τὸν μὲν Πέτρον ἀπὸ τῶν δεσμῷν
ἔλυσε, καὶ τοῦ δεσμωτηρίου ἐξήγαγε, τὸν δὲ Ἡρώ
Την μὴν δημηγοροῦντα ἐν Καισαρείᾳ ἀθρόῳ ἐν ὀργῇ
πληγεῖν
Κατὰ δὲ τοῦ Παύλου καὶ τῶν ἀδελφῶν, τέταρτος
ἐν Λυκαονίᾳ ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων ἐκινήθη διωγμός.
Καὶ πέμπτος ἐν Βεροίᾳ καὶ Κορίνθω. Εκτος δὲ ἐν
τῇ Ἱερουσαλήμ, ἐφ᾽ ᾧ καὶ ἐν τοῖς δικαστηρίοις
ἐξέτασις πολλάκις ἐγένετο τοῦ κηρύγματος. Καὶ
τέλος, ἡ εἰς Ῥώμην ἐπὶ Καίσαρος, δεσμίον
ἐκπομπή.
ΚΕΦΑΛ. ΡΑΘ'. Πόσοι καὶ οἱ δι' Ἑλλήνων
διωγμοί γεγονότες, καὶ διὰ τίνων.
Πρώτος Νέρων διωγμὸν ἤγαγε κατά Χριστιανών,
ὃς Πέτρον μὲν σταυροῦσθαι, Παῦλον δὲ πελεκίζεσθαι
προστάττει, τοῦ Πέτρου κάτω κάραν σταυρωθῆναι
δεηθέντος.
* β'. Δομετιανός μέγαν κινεί καθ᾿ ἡμῶν διωγμόν,
πονηρὸς καὶ οὗτος γενόμενος, ὃς καὶ τὸν Εὐαγγελι
στὴν Ἰωάννην εἰς Πάτμον τὴν νῆσον ἐφυγάδευσε.
γ΄. Διωγμὸς ἐξ ἐπαναστάσεως δήμων κατὰ τὰ
Εθνη κινηθέντων κατά Χριστιανῶν συνέστη, τῶν
ἀρχόντων μᾶλλον κινησάντων αὐτούς. Τοῦτον δὲ
επέσχε Τραϊανὸς ὕστερον τὸ δόγμα διδαχθείς. Επι
δὲ τοῦ διωγμοῦ τούτου, Πιόνιος καὶ οἱ κατ' αὐτὸν
μάρτυρες διέπρεψαν.
δ. Διωγμὸς ὑπὸ Ομήρου, καὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ
Αντωνίνου, κατὰ τῆς Ἐκκλησίας ἐκχεῖται. Ἐπὶ τού
Στον Πολύκαρπος ἐν τῇ Ἀσίᾳ μαρτυρεί, Μητρόδωρος,
Apud Euseb. H. E. lib. 1. cap. 11. Vide et
Chrysostomum in homil. Μίαν ὑμῶν.
fuit.
Joannem quoque cognomine Marcum ex ipsis
fuisse cognoscimus.
Judas et Silas, qui ab apostolis cum Paulo et
Barnaba, propter questionem de observandis lega -
libus, Antiochiam ab Jerusalem missi sunt.
Clemens autem perhibet, quod Cephas de quo
Paulus ait: Cum autem venit Cephas Antiochiam,
in faciem ei restiti, quippe qui erat reprehensibilis;
unus fuerit de Lxx. Neque enim, ait, de apostolo
Petro hæc ipsum fuisse locutum.
CAP. CXXXVIII. Quot persecutiones contra
Ecclesiam excitate sunt ab Judæis, usque dúm
capti sunt, et templum incensum.
Tres quidem contra apostolos Hierosolymis fuerunt. Tres item contra Paulum fuerunt, nou modo
Ilierosolymis, sed et in dispersione, quæ et ipsæ
ai Judaeis excitatae sunt.
Prima persecutio a pontificibus excitata fuit pro
carceratione apostolorum. Secunda ea fuit, qu
contigit sub Stephano protomartyre, cui et Paulus
succenturiabatur. Tertia in occisione Jacobi, et
carceratione Petri, quæ sub llerode facta est:
quando et angelus Petrum a vinculis solvit atque
de carcere eduxit, Herodemque concionem ad poμulum habentem Cæsareæ repentina indignatione
vulneravit.
Jam vero adversus Paulum atque fratres quarta
in Lycaonia ab Judæis mota est persecutio. Quinta
item BerϾ et Corinthi. Sexta vero Ilierosolymis:
in qua etiam apud magistratus quæstio sæpennmero habita fuit de præconio verbi. Denique fuit
persecutio, qua Paulus Romam a.l Caesarem vinctus missus est.
CAP. CXXXIX.
· Quot fuerunt ab gentilibus mole
persecutiones, et per quos.
Primus Nero persecutionem in Christianos induxit, qui Petrum quidem cruci sulgi, Paulum
vero securi percuti jnssit; Petro ut inverso capite
trucifigeretur postulante.
2. Domitianus magnam movit contra nos persecutionem, vir et iste nequissimus: qui etiam Joannem Evangelistam in Patmum insulam relegavit.
3. Tertia persecutio ex concitatione populorum
per varias nationes in Christianos concitatorum
obtigit, principibus maxime eos commoventibus.
Hanc subinde Trajanus compescuit placita nostra
edoctus. In bac persecutione Pionius et alii sui
temporis martyres claruerunt.
4. Quarta persecutio sub Vero, ejusque dilio
Antonino contra Ecclesiam effusa est. Sub his Polycarpus in Asia martyr fuit, Metrodorus ilem,
Forte πληγών, vel πληγέν
Luo fratre.
Распознавание текста
col. 145–146page 66 of 82
PG 106:145Κάρπος, Πάπυλος, Αγαθωνίκη, καὶ ἕτερον πλῆθος έστερξε. ἁγίων διὰ τοῦ θείου τελειοῦται μαρτυρίου. ε. Ὑπλ Σευήρου, κατὰ τῆς Ἐκκλησίας μέγας συγ κινεῖται διωγμὸς, ἐφ᾽ οὗ Ἰουστῖνος ἐμαρτύρησε, καὶ Λεωνίδης ὁ Ὠρειγένους πατὴρ, καὶ Ποταμίαινα ἡ ἁγία παρθένος, καὶ Βασιλείδης, καὶ πλῆθος θείων τελειοῦται μαρτύρων. ς'. Μαξιμίνος πρώτους πάντας τοὺς ὅποι δ' ἂν, ὡς κληρικούς, ἀναιρεῖσθαι προστάξας, καὶ τότε τοὺς λέγοντας ἑαυτοὺς εἶναι Χριστιανούς. ζ. Δέκιος σφοδρῶς ἐχρήσατο τῷ διωγμῷ, καὶ μαρτυρεῖ Φλαβιανὸς ἐπίσκοπος Ρώμης, ᾿Αλέξανδρος ἐπίσκοπος Ιεροσολύμων, Βαβύλας ἐπίσκοπος Ἀντιοχείας, Σαραπίων ἐπίσκοπος Αλεξανδρείας, Ἀπολλωνία παρθένος καὶ ᾿Αμμωναρίων σὺν ἄλλαις τέσσαρσι παρθένοις δεινῶς βασανισθείσαις, Ἰουλιανὸς ὁ που δαλγὸς ἐπὶ καμίνου περιφερόμενος, καὶ τῇ ἀσβέστῳ περιραινόμενος. Ὁ ἐπίσκοπος Καρθαγένης Κυπριανῆς. Μερκουρία τε καὶ Διονυσία ἡ πολύπαις, παρε στηκότων αὐτῇ τῶν παίδων αὐτῆς. Καὶ βασανιζομένη οὐκ ἔστιξε τῆς Χριστοῦ φιλίας τὴν πολυ παιδίαν. Ἐπὶ δὲ τούτου πλείστοι μάρτυρες κατά πόλεις καὶ κατὰ κώμας τοῖς οὐρανίοις χοροίς συγκατελέχθησαν. Ἡρειγένης δὲ οὐκ ἠξιώθη τῆς μαρτυρίας ἐν τούτῳ συσχεθεὶς τῷ χρόνῳ, ἀλλ᾽ ἡττηθείς, εἰς μετάνοιαν ἐβίω τὸν λοιπὸν αὐτοῦ χρόνου. η'. Ουαλεριανὸς Χριστιανοὺς ἐπολέμησε, καὶ πολ λοὶ καὶ ἐπ' αὐτοῦ μεμαρτυρήκασιν, ἐξ ὧν εἰσι καὶ οἱ ἐν Καισαρείᾳ τῆς Παλαιστίνης μάρτυρες τρείς, Πρίσκος, Μάρκος καὶ ᾿Αλέξανδρος. θ'. Αὐρηλιανός κινεί διωγμόν, οὐχ οὕτως ἄγριον και εμφανή. Μόνον γὰρ τῶν ἀρχόντων τῆς συνηθείας τῶν παλαιῶν νόμων κατά Χριστιανῶν τί γίνεσθαι μὴ [χρή] διατάξας. ι. Ο μέγας κατὰ τῆς Ἐκκλησίας ὑπὸ Διοκλητια τοῦ διωγμὸς ἐγείρεται, ἐφ' οὗ καὶ πολλοὶ μάρτυρες, ἄνδρες ἐπιφανείς, διέπρεψαν ἐν τῷ μαρτυρίῳ. Ανθε μος ἐπίσκοπος Νικομηδείας. Φιλαίας ἐπίσκοπος Θμούιος. "Αδαυκτος, καθολικός, καὶ ἐν αὐτῷ δια τρέπων τῷ ἀξιώματι. Πελαγία ἡ ἐν 'Αντιοχείᾳ παρ θένος, νέα κόρη, ρίψασα ἑαυτὴν ἀπὸ τριστέγου της Ιδίας οἰκίας. Τυραννίων ἐπίσκοπος Τύρου. Ζηνόβιος πρεσβύτερος Σιδώνος. Σιλβανὸς ἐπίσκοπος Ἡμισῶν. Ρωμανός ἐπίσκοπος Αντιοχείας. Ζηνόβιος ἀρχίατρος 'Αντιοχείας. Σιλβανός ἐπίσκοπος Γαζαίων, μετὰ καὶ ἄλλων μ'. Πηλεὺς καὶ Νεῖλος ἐπίσκοπος Αἰγύπτιοι. Πάμφιλος πρεσβύτερος Καισαρείας. Πέ τρος ἐπίσκοπος Αλεξανδρείας, καὶ σὺν αὐτῷ πρεσ βύτεροι Φαῦστος, Δίος, Αμμώνιος· ἐπίσκοποι δὲ, Φυλαίας, Ησύχιος, Παχούμιος, Θεόδωρος. Γάϊός τε ἐν Λαοδικεία ὑπὸ τῶν δήμων συρείς μαρτυρεί. Και Σαβινιανός, στρατιώτης ὢν τῶν ὁπλιτῶν, ὁμο λογήσας Χριστιανὸς εἶναι, πελεκίζεται. Καὶ ἀριθμοι δὲ ὁλόκληροι στρατιωτῶν, μετὰ τῶν χιλιάρχων καὶ ἑκατοντάρχων, ἀφαιρεθέντες τῶν ὅπλων ἐμαρτύρησαν.
JOSEPPI
Carpus, Papulus, Agatonice, aliaque multitudo san- Κάρπος, Πάπυλος, Αγαθωνίκη, καὶ ἕτερον πλῆθος
ctorum per divinium martyrium consummata est.
5. Sub Severo adversus Ecclesiam ingens excitata est persecutio, in qua Justinus martyrium
subiit, et Leonides Origenis pater, et Potamiæna
sancta virgo, et Basilides, et multitudo divinorum
martyrum coaluit.
6. Maximinus omnes præcipuos ubicunque essent, puta clericos, e medio tolli jussit, et quidem
eos, qui se esse Christianos dicerent.
7. Decius crudelissimam persecutionem adhibuit. Hic fidei testimonium perhibuit Flavianus
cpiscopus Romanus, Alexander episcopus HierosoIymitanus, Babylas episcopus Antiochenus, Sarapio
episcopus Alexandrinus, Apollonia virgo et Ammonarion cum aliis quatuor virginibus crudeliter
tortis: Julianus, qui podagra laborans in fornace
circumferebatur et viva calce perfusus est. Cyprianus episcopus Carthagenensis.. Mercuria item et
Dionysia quæ multos habebat liberos, coram illa
adstantibus filiis suis; nec tamen dum torqueretur
amorem numerosæ prolis amori prætulit Christi. In
hac persecutione plurimi martyres per urhes et
villas caelestibus choris inserti sunt. Al Origenes
qui per hoc tempus vivebat, non est dignatus martyrio: sed victus, in pœnitentia reliquum vitæ suæ
tempus transmisit.
8. Valerianus Christianis bellum movit, multique
etiam sub illo martyres fuerunt: inter quos sunt
tres martyres Cæsareæ Palæstinæ, Priscus, Marcus
et Alexander.
9. Aurelianus movit persecutionem, non usque
adeo crudelem et manifestam. Solum enim magistratibus ex consuetudine veterum legum contra
Christianos quid agendum esset significavit.
10. Diocletiano inagna adversus Ecclesiam
excitata persecutio est, in qua et quamplurimi
martyres, viri conspicui, in testimonio fidei perhibendo eſſfulserunt. Anthimus episcopus Nicomediensis. Philæas episcopus Thmuensis. Adauctus
Catholici dignitate decoratus, in qua etiam conspicuus fuit. Pelagia virgo Antiochena, junior puella,
quæ sese de tertia contignatione domus suæ projecit. Tyrannio episcopus Tyri. Zenobius presbyter
Sidoniensis. Silvanus episcopus Hlemisenorum.
Romanus episcopus Antiochiæ. Zenobius princeps
ibidem medicorum. Silvanus episcopus Gazensis
cum aliis xL. Peleus et Nilus episcopi Ægyptii.
Pamphilus presbyter Cæsareensis. Petrus episcopus
Alexandrinus, et cum ipso Faustus, Dius, Ammonus presbyteri: episcopi vero Phylas, Hesychius,
Pachumius, Theodorus. Gaius quoque Laodiceæ a
plebibus raptatus martyrium fecit. Item Sabinianus,
qui cum miles esset gravis armaturæ, confessus
quod Christianus esset, securi percutitur. Quinimo classes intégræ militum cum tribunis et centurionibus, spoliati armis martyrium subierunt.
Forte έστερξε.
ἁγίων διὰ τοῦ θείου τελειοῦται μαρτυρίου.
ε. Ὑπλ Σευήρου, κατὰ τῆς Ἐκκλησίας μέγας συγ
κινεῖται διωγμὸς, ἐφ᾽ οὗ Ἰουστῖνος ἐμαρτύρησε, καὶ
Λεωνίδης ὁ Ὠρειγένους πατὴρ, καὶ Ποταμίαινα ἡ
ἁγία παρθένος, καὶ Βασιλείδης, καὶ πλῆθος θείων
τελειοῦται μαρτύρων.
ς'. Μαξιμίνος πρώτους πάντας τοὺς ὅποι δ' ἂν,
ὡς κληρικούς, ἀναιρεῖσθαι προστάξας, καὶ τότε τοὺς
λέγοντας ἑαυτοὺς εἶναι Χριστιανούς.
ζ. Δέκιος σφοδρῶς ἐχρήσατο τῷ διωγμῷ, καὶ
μαρτυρεῖ Φλαβιανὸς ἐπίσκοπος Ρώμης, ᾿Αλέξανδρος
ἐπίσκοπος Ιεροσολύμων, Βαβύλας ἐπίσκοπος Αντιο
χείας, Σαραπίων ἐπίσκοπος Αλεξανδρείας, Απολλω
νία παρθένος καὶ ᾿Αμμωναρίων σὺν ἄλλαις τέσσαρσι
παρθένοις δεινῶς βασανισθείσαις, Ἰουλιανὸς ὁ που
δαλγὸς ἐπὶ καμίνου περιφερόμενος, καὶ τῇ ἀσβέστῳ
περιραινόμενος. Ὁ ἐπίσκοπος Καρθαγένης Κυπριανής. Μερκουρία τε καὶ Διονυσία ἡ πολύπαις, παρεστηκότων αὐτῇ τῶν παίδων αὐτῆς. Καὶ βασανιζομένη οὐκ ἔστιξε τῆς Χριστοῦ φιλίας τὴν πολυπαιδίαν. Ἐπὶ δὲ τούτου πλείστοι μάρτυρες κατά
πόλεις καὶ κατὰ κώμας τοῖς οὐρανίοις χοροίς
συγκατελέχθησαν. Ἡρειγένης δὲ οὐκ ἠξιώθη τῆς
μαρτυρίας ἐν τούτῳ συσχεθεὶς τῷ χρόνῳ, ἀλλ᾽
ἡττηθείς, εἰς μετάνοιαν ἐβίω τὸν λοιπὸν αὐτοῦ
χρόνου.
η'. Ουαλεριανὸς Χριστιανοὺς ἐπολέμησε, καὶ πολ
λοὶ καὶ ἐπ' αὐτοῦ μεμαρτυρήκασιν, ἐξ ὧν εἰσι καὶ οἱ
ἐν Καισαρείᾳ τῆς Παλαιστίνης μάρτυρες τρείς,
Πρίσκος, Μάρκος καὶ ᾿Αλέξανδρος.
θ'. Αὐρηλιανός κινεί διωγμόν, οὐχ οὕτως ἄγριον
και εμφανή. Μόνον γὰρ τῶν ἀρχόντων τῆς συνηθείας
τῶν παλαιῶν νόμων κατά Χριστιανῶν τί γίνεσθαι
μὴ [χρή] διατάξας.
ι. Ο μέγας κατὰ τῆς Ἐκκλησίας ὑπὸ Διοκλητια
τοῦ διωγμὸς ἐγείρεται, ἐφ' οὗ καὶ πολλοὶ μάρτυρες,
ἄνδρες ἐπιφανείς, διέπρεψαν ἐν τῷ μαρτυρίῳ. Ανθεμος ἐπίσκοπος Νικομηδείας. Φιλαίας ἐπίσκοπος
Θμούιος. "Αδαυκτος, καθολικός, καὶ ἐν αὐτῷ διατρέπων τῷ ἀξιώματι. Πελαγία ἡ ἐν 'Αντιοχείᾳ παρθένος, νέα κόρη, ρίψασα ἑαυτὴν ἀπὸ τριστέγου της
Ιδίας οἰκίας. Τυραννίων ἐπίσκοπος Τύρου. Ζηνόβιος
πρεσβύτερος Σιδώνος. Σιλβανὸς ἐπίσκοπος Ἡμισῶν.
Ρωμανός ἐπίσκοπος Αντιοχείας. Ζηνόβιος ἀρχίατρὸς 'Αντιοχείας. Σιλβανός ἐπίσκοπος Γαζαίων,
μετὰ καὶ ἄλλων μ'. Πηλεὺς καὶ Νεῖλος ἐπίσκοπος
Αἰγύπτιοι. Πάμφιλος πρεσβύτερος Καισαρείας. Πέτρος ἐπίσκοπος Αλεξανδρείας, καὶ σὺν αὐτῷ πρεσβύτεροι Φαῦστος, Δίος, Αμμώνιος· ἐπίσκοποι δὲ,
Φυλαίας, Ησύχιος, Παχούμιος, Θεόδωρος. Γάϊός τε
ἐν Λαοδικεία ὑπὸ τῶν δήμων συρείς μαρτυρεί.
Και Σαβινιανός, στρατιώτης ὢν τῶν ὁπλιτῶν, ὁμο
λογήσας Χριστιανὸς εἶναι, πελεκίζεται. Καὶ ἀριθμοι
δὲ ὁλόκληροι στρατιωτῶν, μετὰ τῶν χιλιάρχων καὶ
ἑκατοντάρχων, ἀφαιρεθέντες τῶν ὅπλων ἐμαρτύ
ρησαν.
Vide Euseb. vII, 30; Lactant. De mortib. persec. cap. 6.
Распознавание текста
Chapters CXXXVIII - CXXXIXCaput CXXXVIII - CXXXIX
col. 147–148page 67 of 82
PG 106:147Μετὰ τούτων Μαξιμίνος ια' διωγμόν διαδέχεται, ὃν αὐτὸς πάλιν ἔπαυσε διατάγματι. "Ενθεν ἡ Ἐκκλησία τῶν διωγμῶν ἀνεθεῖσα τῶν ἐξ Ἑλλήνων, ἐπὶ Κων σταντίνου καὶ Κωνσταντίου, καὶ Κώνσταντος βασι λευόντων πολλὴν ὑπέμεινε ταραχὴν ὑπὸ ᾿Αρειανών. Μετὰ τούτους, Ἰουλιανοῦ βασιλεύσαντος τὰ Ελα λήνων ἑλομένου, οὐ διώξαντος δὲ τοὺς Χριστιανούς, ἀλλὰ βδελυξαμένου καὶ συγγραφομένου κατ' αὐτῶν. Τῶν δὲ δήμων κατά τε πόλεις καὶ κώμας, τῆς τοῦ βασιλέως γνώμης συγχρησαμένων, δεινὰ τοῖς Χρι στιανοῖς δειχθέντων, ἔνθεν καὶ αἱρέσεις κατὰ τῆς Ἐκκλησίας επανέστησαν, τῶν τε Ἀρειανῶν καὶ τῶν Ανθρωπολατρῶν. ΚΕΦΑΛ. ΡΜ'. Πόσαι αἱρέσεις κατὰ τῆς ἐκ κλησιαστικῆς πίστεως επανέστησαν. Πρῶτον ἐπὶ τῇ ἐνσάρκῳ τοῦ Κυρίου παρουσία, γεγόνασι τινες Ηρωδιανοί, Χριστὸν τὸν Ηρώδην εἶναι λέγοντες. β'. Θευδιανοὶ ἀπατηθέντες Τούτου μέμνηται καὶ Γαμαλιήλος ὁ νομοδιδάσκαλος, γνώμην τοῖς ἀρχιερεῦσιν εἰσηγούμενος, βουλευομένοις τι δράν κατὰ τῶν ἀποστόλων, πρὸς τὸ μηδέν τι κατ' αὐτῶν ἐνεργεῖν λέγων· Πρὸ γὰρ τούτων τῶν ἡμερῶν ἀνέστη Θευδάς, λέγων εἶναι τινα ἑαυτόν. γ. Ἐπὶ τῶν ἀποστόλων ἄλλη αίρεσις ἐν τῇ Ἱερουσαλὴμ Αιγυπτίου μάγου τινός συνέστη, καὶ τούτου μνήμη τις ἐν ταῖς ἀποστολικαῖς Πράξεσι γίνεται, ὅτε φησὶν ὁ χιλίαρχος τῷ Παύλῳ· Ελληνιστί γινώ σκεις; Οὐκ ἄρα σὺ εἶ ὁ Αἰγύπτιος, ὁ πρὸ τούτων τῶν ἡμερῶν ἀναστατώσας, καὶ ἐξαγαγὼν εἰς τὴν ἔρημον τοὺς τετρακισχιλίους ἄνδρας τῶν δικα ρίων; δ. Σιμωνιανοί. Σίμων καὶ αὐτὸς ἐπὶ τῶν ἀποστόλων μάγος γενόμενος, αίρεσιν διὰ τῆς τῶν σημείων ἐν τέρασι ψευδοῦς ἐνδείξεως εἰσήγαγε, λέγων ἑαυτὸν εἶναι τοῦ Θεοῦ τὴν μεγάλην δύναμιν. Καὶ τούτου μνήμη τις ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστόλων φέρεται. ε'. Εβιωναῖοι, καὶ οὗτοι κατὰ τοὺς τῶν ἀποστή τον χρόνους γεγόνασι, πτωχοὶ ἑρμηνευόμενοι, διὰ τὸ περὶ τὴν πίστιν πτωχεύειν. Τὰ γὰρ σωματικά νόμιμα Μωϋσέως ἐπιτελεῖν ἔτι βούλονται τους πιστούς. ς. Εἰσὶ καὶ ἄλλοι Εβιωναῖοι, οἱ καὶ Ναζωραῖοι καλούμενοι, τὰ αὐτὰ μὲν περὶ τὰ Μωϋσέως νόμιμα τοῖς ἄλλοις διακείμενοι, οὐ μὴν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν, Θεοῦ Λόγου, προϋπάρχοντα εἶναι Θεὸν καὶ Θεοῦ Υἱὸν δοξάζοντες, ἀλλ᾽ ἄνθρωπον τιμῆς υἱοῦ Θεοῦ ἠξιωμένον. ζ. Μενανδριανοί. Μένανδρός τις ἀπὸ Σίμωνος ἀποσχίσας, ἄνωθεν ἑαυτὸν ἔλεγεν καταπέμφθαι εἰς διδασκαλίας τοῦδε τοῦ κόσμου. Αγγέλους γεγονέναι πολλούς τινας καὶ ἀναριθμήτους. τ'. Σατορνηλιανοί. Ο Σατορνῆλος οὗτος ἀπὸ τοῦ Μενάνδρου διέστη, δι᾿ ἑπτὰ μόνον ἀγγέλων γεγονέναι παραδιδοὺς τὸν κόσμον, ἀλλ᾽ οὐ διὰ πλειόνων, ὡς Μένανδρος ὑπετόπασε. άτλ, Θευδά. Καταπεπέμφθαι καταπεμφθῆναι. εἰς διδασκαλίαν κτίστας τοῦδε τοῦ κόσμου ἀγγέλους,
Μετὰ τούτων Μαξιμίνος ια' διωγμόν διαδέχεται, ὃν
αὐτὸς πάλιν ἔπαυσε διατάγματι. "Ενθεν ἡ Ἐκκλησία
τῶν διωγμῶν ἀνεθεῖσα τῶν ἐξ Ἑλλήνων, ἐπὶ Κωνσταντίνου καὶ Κωνσταντίου, καὶ Κώνσταντος βασιλευόντων πολλὴν ὑπέμεινε ταραχὴν ὑπὸ ᾿Αρειανών.
Μετὰ τούτους, Ἰουλιανοῦ βασιλεύσαντος τὰ Ελα
λήνων ἑλομένου, οὐ διώξαντος δὲ τοὺς Χριστιανούς,
ἀλλὰ βδελυξαμένου καὶ συγγραφομένου κατ' αὐτῶν.
Τῶν δὲ δήμων κατά τε πόλεις καὶ κώμας, τῆς τοῦ
βασιλέως γνώμης συγχρησαμένων, δεινὰ τοῖς Χριστιανοῖς δειχθέντων, ἔνθεν καὶ αἱρέσεις κατὰ τῆς
Ἐκκλησίας επανέστησαν, τῶν τε Ἀρειανῶν καὶ τῶν
Ανθρωπολατρῶν.
ΚΕΦΑΛ. ΡΜ'. Πόσαι αἱρέσεις κατὰ τῆς ἐκκλησιαστικῆς πίστεως επανέστησαν.
Πρῶτον ἐπὶ τῇ ἐνσάρκῳ τοῦ Κυρίου παρουσία,
γεγόνασι τινες Ηρωδιανοί, Χριστὸν τὸν Ηρώδην
εἶναι λέγοντες.
β'. Θευδιανοὶ ἀπατηθέντες Τούτου μέμνηται
καὶ Γαμαλιήλος ὁ νομοδιδάσκαλος, γνώμην τοῖς
ἀρχιερεῦσιν εἰσηγούμενος, βουλευομένοις τι δράν
κατὰ τῶν ἀποστόλων, πρὸς τὸ μηδέν τι κατ' αὐτῶν
ἐνεργεῖν λέγων· Πρὸ γὰρ τούτων τῶν ἡμερῶν
ἀνέστη Θευδάς, λέγων εἶναι τινα ἑαυτόν.
γ. Ἐπὶ τῶν ἀποστόλων ἄλλη αίρεσις ἐν τῇ Ἱερου
σαλὴμ Αιγυπτίου μάγου τινός συνέστη, καὶ τούτου
μνήμη τις ἐν ταῖς ἀποστολικαῖς Πράξεσι γίνεται, ὅτε
φησὶν ὁ χιλίαρχος τῷ Παύλῳ· Ελληνιστί γινώ
σκεις; Οὐκ ἄρα σὺ εἶ ὁ Αἰγύπτιος, ὁ πρὸ τούτων
τῶν ἡμερῶν ἀναστατώσας, καὶ ἐξαγαγὼν εἰς τὴν
ἔρημον τοὺς τετρακισχιλίους ἄνδρας τῶν δικα
ρίων;
δ. Σιμωνιανοί. Σίμων καὶ αὐτὸς ἐπὶ τῶν ἀποστό
λων μάγος γενόμενος, αίρεσιν διὰ τῆς τῶν σημείων
ἐν τέρασι ψευδοῦς ἐνδείξεως εἰσήγαγε, λέγων ἑαυτὸν
εἶναι τοῦ Θεοῦ τὴν μεγάλην δύναμιν. Καὶ τούτου
μνήμη τις ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστόλων φέρεται.
ε'. Εβιωναῖοι, καὶ οὗτοι κατὰ τοὺς τῶν ἀποστή
τον χρόνους γεγόνασι, πτωχοὶ ἑρμηνευόμενοι, διὰ τὸ
περὶ τὴν πίστιν πτωχεύειν. Τὰ γὰρ σωματικά νόμιμα
Μωϋσέως ἐπιτελεῖν ἔτι βούλονται τους πιστούς.
ς. Εἰσὶ καὶ ἄλλοι Εβιωναῖοι, οἱ καὶ Ναζωραῖοι
καλούμενοι, τὰ αὐτὰ μὲν περὶ τὰ Μωϋσέως νόμιμα
11. Μaximinus post bos undecimam aggreditur
persecutionem: quam ipsemet postea decreto compescuit. Deinceps Ecclesia a persecutionibus infidelium immunis, sub imperatoribus Constantino,
Constantio atque Constante multas sustinuit turbas
ab Arianis.
19. Juliano postea imperitante, qui ethnica instituta amplexus est, nec persecutus est tamen, abominatus Christianos, contra quos etiam libros edidit; cum populi per urbes atque vicos in perniciem
nostram imperiali uterentur sensu, Christianosque
crudeliter exciperent; hinc etiam hæreses adversus
Ecclesiam ortæ sunt, sive Arianorum sive Hominicolarum.
CAP. CXL.
Quot harea's Ecclesia fidem αppeLierunt.
Primum ipso adventu Domini in carne, exstiterunt
quidam Herodiani, qui dicerent Herodem esse
Christum.
2. Theudiani a Theuda decepti, cujus mentiorem
facit etiam Gamalielus legis doctor, dum sententiam suam pontificibus suadere nitebatur, qui nescio quid agere volebant adversus apostolos, ut ne
quid adversus illos conarentur, inquiens: Ante hos
enim dies surrexit Theudas, dicens se aliquem esse.
3. Apostolorum tempore alia hæresis conflata est
Hierosolymis cujusdam magi Ægyptii: cujus quoque nonnulla mentio in apostolicis Actibus occurrit, quando ait tribunus Paulo: Græcam linguam
calles? An non ergo es tu Ægyptius ille, qui ante hos
dies seditiones concitavit, eduxitque in deserium
quatuor millia hominum sicariorum?
4. Simoniani. Simon et ipse magus tempore apostolorum fuit, hæresimque induxit per signorum ac
prodigiorum mendacem ostensionen, dicens se
esse Dei magnam potentiam. Et hujus exstat mentio aliqua in Actibus apostolorum.
5. Ebionai, ipsi quoque fuerunt circa apostolorum tempora, qui Pauperes interpretantur, propterea quod inopia fidei laborant: corporalia namque
statuta Moysis contendunt fideles debere observare.
6. Sunt et alii Ebionæi, qui etiam Nazaræi vocantur. Hi circa legalia Moysis perinde quidem atτοῖς ἄλλοις διακείμενοι, οὐ μὴν τὸν Κύριον ἡμῶν que antecedentes affecti sunt; nihilominus tamcn
Ἰησοῦν Χριστὸν, Θεοῦ Λόγου, προϋπάρχοντα εἶναι
Θεὸν καὶ Θεοῦ Υἱὸν δοξάζοντες, ἀλλ᾽ ἄνθρωπον τιμῆς
υἱοῦ Θεοῦ ἠξιωμένον.
ζ. Μενανδριανοί. Μένανδρός τις ἀπὸ Σίμωνος
ἀποσχίσας, ἄνωθεν ἑαυτὸν ἔλεγεν καταπέμφθαι
εἰς διδασκαλίας τοῦδε τοῦ κόσμου. Αγγέλους
γεγονέναι πολλούς τινας καὶ ἀναριθμήτους.
τ'. Σατορνηλιανοί. Ο Σατορνῆλος οὗτος ἀπὸ τοῦ
Μενάνδρου διέστη, δι᾿ ἑπτὰ μόνον ἀγγέλων γεγονέναι
παραδιδοὺς τὸν κόσμον, ἀλλ᾽ οὐ διὰ πλειόνων, ὡς
Μένανδρος ὑπετόπασε.
Deest άτλ, Θευδά.
Καταπεπέμφθαι vel καταπεμφθῆναι.
non arbitrantur Dominum nostrum Jesum Christum,
Dei Verbum, præexsistentem fuisse Deum Deique
Filium, sed hominem honore dignatum filii Dei.
7. Menandriani. Quidam Menander schismate a
Simone sejunctus, cœlitus aiebat se demissum
luisse ad erudiendum hunc mundum augelos exstitisse quamplurimos et innumerabiles,
8. Saturneliani. Saturnelus a Menandro dissidet,
docens per septem modo angelos factum fuisse mundum, sed non per plures, ut Menander absurde
commentus est.
Fabric. putat legendumn εἰς διδασκαλίαν·
κτίστας τοῦδε τοῦ κόσμου ἀγγέλους, etc.
Распознавание текста
col. 149–150page 68 of 82
PG 106:149θ'. Βασιλειδιανοί. Ο Βασιλείδης ἐν Αἰγύπτῳ ἐγε γόνει. τξε' εἶναι λέγει οὐρανούς, καὶ ὀνόματα τούτοις ἐπιφημίζει, καὶ τὸ ἀδραξᾶς ὄνομα τιμᾷ, ἐσάριθμον ὂν τῶν οὐρανῶν καὶ ἡμερῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ. τριακοσίους γὰρ καὶ ἑξήκοντα πέντε ψήφους φέρει. ι. Νικολαΐται. Νικόλαος ἀπὸ τῶν ἑπτὰ διακόνων, τῶν ἐν τοῖς ἀποστόλοις, εἷς ἐγένετο, Ἐν τῷ κοινά εἶναι τὰ πάντα τοῖς πᾶσι, καὶ τὰς γυναῖκας εἰσηγησάμενος, καὶ ξένα τινὰ ὀνόματα τιμάσθαι παραδούς. ια. Γνωστικοὶ ἐν Αἰγύπτῳ ἤρξαντο αἱρεσιάζειν, ἀλλαχοῦ δὲ Βορβοριανοί κικλήσκονται. Αἰσχροποιοί οὗτοι τὴν Βαρβιλώτην καὶ Βαρβερώ προφέρουσιν ἐν ταῖς αὐτῶν εὐχαῖς. ιβ'. Ορῖται. Οὗτοι τὸν ὄφιν τιμῶσι καὶ προτίθενται, ὡς καὶ αἴτιον γνώσεως ἀνθρώποις γενόμενον. ιγ'. Κατανοὶ τὸν Καῖν ὡς μεγάλην τινὰ δύναμιν γεγονότα δοξάζουσι. ιδ'. Σηθῖται τὸν Σήθ, ὡς ἀπὸ τῆς ἄνω μητρὸς ἐλω θόντα εἰς νέου κόσμου δημιουργίαν, τιμῶσιν, ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας θεοποιοῦντες. ιε'. Καρποκρατιανοὶ, ἐν τῇ Ἀσίᾳ γεγόνασιν, εἰ κόνας τῶν θαυμασθέντων ἀνθρώπων καὶ παρὰ τοῖς Ελλησι, γράψαντες τιμῶσι. Καὶ τὴν Ἰησοῦ ψυχὴν εἰς οὐρανὸν ἀνεληλυθέναι, ὡς εὐάρεστον τῷ Θεῷ γε γονυίαν, φασίν. ις'. Κηρινθιανοί. Κήρινθος ὑπὸ ἀγγέλου τὸν νό μου δεδόσθαι Ἰουδαίοις, οὐκ εἰς ἀγαθὸν αὐτοῖς προ βησόμενον ἔφη. ιζ. Ουαλεντιανοὶ ἀνάστασιν οὗ φασιν εἶναι, Παλαιὰν ἀθετοῦσι Διαθήκην, τὸν Χριστὸν ἀπ' οὐρανοῦ σῶμα ἐνηνοχέναι βούλονται. ιη'. Πτολεμαῖοι. ᾿Απὸ Οὐαλεντίνου Πτολεμαϊός τις διαστάς, συζυγίας αἰώνων τινῶν λ', τῇ Οὐαλεντίνου αἱρέσει προσήγαγε. ιθ'. Σεκουνδιανοί. Σεκούνδός τις ἐγένετο μετὰ Ἰσιδώρου τινὸς καὶ Ἐπιφανοῦς. Οὗτοι τῇ Ούαλεντ τίνου τυφλῇ γνώμῃ καὶ αἰσχρουργίας προστέθεικαν. κ. Ηρακλέονες ἀπὸ Ἡρακλά τινος, ὀγδοάδας τι νὰς τιμὴν εἰσήχθησαν, καὶ τοὺς ἀποθανόντας αὐτῶν ἐν Ἑβραῖκαῖς ἐπικλήσεσι, καὶ τῷ τοῦ ἀπὸ βαλσάμου μύρῳ λυτροῦσθαι νομίζουσι. και. Μαρκόσιοι. Μάρκος τις γεγένηται Κολωκαρ σοῦ συμφοιτητής, δύο ἀρχὰς εἰσάγων, νεκρῶν ἀνάστασιν ἀθετῶν. κα. Κολωβαρσίοι. Ο Κολωβαρσός Μάρκῳ μὲν τὰ αὐτὰ φρονῶν, προσθεὶς δὲ καὶ ὀγδοάδας τινάς. κγ'. Κερδωνιανοι. Κέρδων τις 'Ηρακλα διαδέχεται τὴν πλάνην, δύο δὲ ἀρχὰς ἐναντίας ἀλλήλαις ὑπεστήσατο, τὸν δὲ Χριστὸν μήτε ἐκ τοῦ Θεοῦ γεννητὸν, μήτε ἐκ Μαρίας εἶναι. ᾿Ανάστασιν ἀθετεῖ, καὶ τὴν Παλαιάς Διαθήκην οὐ παραδέχεται. κδ'. Μαρκιωνισταί. Μαρκίων Ποντικός γέγονε. Τρεῖς ἀρχὰς εἶναι ἐδόξασεν, ἀγαθόν, δίκαιον, φαῦλον. Ουαλεντινιανοί.
JOSEPPI
9. Basilidiani. Basilides in Ægypto fuerat. Inquit a
esse 365 cœlos, quorum etiam nomina recitat. In
pretio habet vocabulum Abraxas, quippe quod numerum cœlorum contineat et dierum anni: valet
enim trecentos et sexaginta quinque, si calculum
litterarum ineas.
10. Nicolaitæ. Nicolaus de septem diaconis unus,
qui cum apostolis fuerunt. Cum communia essent
omnibus omnia, etiam uxorum communionem induxit, et inusitata quædam nomina honoranda tradidit.
11. Gnostici in Egypto coeperunt hæreticos agere.
Alicubi eliam Borboriani, h. e. lutulenti, vocitantur.
Turpissimi isti homines Barbiloten et Barbero pronuntiant in suis precibus.
12. Ophila sive Serpentarii. Isti serpentem co-
„unt et plurimi omnium faciunt; quippe qui fuerit
causa cognitionis hominibus.
43. Caiani Cainum reputant glorificandum, quasi
qui magna quædam virtus fuerit.
14. Sethita Sellum, tanquam a superna matre
venientem ad conditum novi mundi, honorant.
Principatus ac potestates pro numinibus habent.
15. Carpocratiani in Asia fuerunt. Imagines lominum, qui vel apud gentiles admirationi fuerint,
pingentes honorant. Jesu quoque animam in cœlum
reversam aiunt, ut quæ Deo placeret.
16. Cerinthiani. Cerinthus ab angelo legem datam
fuisse Judæis, non in bonum illis cessuram aiebat.
17. Valentiani resurrectionem esse negant: Velus
repudiant Testamentum: Christum de cœlo corpus
attulisse volunt.
18. Ptolemai. Valentino Ptolemæus quidam
dissidens, conjugia æonum 30 hæresi Valentinianæ
superaddidit.
19. Secundiani. Quidam Secundus fuit cum quodam Isidoro et Epiphane. Hi cæcæ Valentiniani sententiæ etiam turpes actiones addiderunt.
20. Ileracleonitæ ab Heracla quodam, octonarios
quosdam honorandos introduxerunt, suosque morLuos Hebraicis invocationibus, atque balsami unguine redimi putaverunt.
21. Marcosii. Quidam Marcus fuit Colobarsi condiscipulus, qui duo principia invexit, mortuorum
negans resurrectionem.
22. Colobarsii. Colobarsus eadem sentiebat atque Marcus, at insuper quosdam octonarios adjecit.
23. Cerdoniani. Quidam Cerdo Heraclæ erroremn
adoptavit, et duo contraria principia constituit,
Christumque nec ex Deo natur; aicbat, neque ex
Maria esse. Resurrectionem negat, et Vetus Testa -
mentum non admittit.
24. Marcionistæ. Marcio Ponticus fuit. Tria principia esse somniabat, bonum, justum, malum. Eum
Quasi dicas barbeltho, filium dominii, et barbero, filium creatoris.
θ'. Βασιλειδιανοί. Ο Βασιλείδης ἐν Αἰγύπτῳ ἐγεγόνει. τξε' εἶναι λέγει οὐρανούς, καὶ ὀνόματα τούτοις
ἐπιφημίζει, καὶ τὸ ἀδραξᾶς ὄνομα τιμᾷ, ἐσάριθμον
ὂν τῶν οὐρανῶν καὶ ἡμερῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ. Τριακο
σίους γὰρ καὶ ἑξήκοντα πέντε ψήφους φέρει.
ι. Νικολαΐται. Νικόλαος ἀπὸ τῶν ἑπτὰ διακόνων,
τῶν ἐν τοῖς ἀποστόλοις, εἷς ἐγένετο, Ἐν τῷ κοινά
εἶναι τὰ πάντα τοῖς πᾶσι, καὶ τὰς γυναῖκας εἰσηγη
σάμενος, καὶ ξένα τινὰ ὀνόματα τιμάσθαι παραδούς.
ια. Γνωστικοὶ ἐν Αἰγύπτῳ ἤρξαντο αἱρεσιάζειν,
ἀλλαχοῦ δὲ Βορβοριανοί κικλήσκονται. Αἰσχροποιοί
οὗτοι τὴν Βαρβιλώτην καὶ Βαρβερώ προφέρου
σιν ἐν ταῖς αὐτῶν εὐχαῖς.
ιβ'. Ορῖται. Οὗτοι τὸν ὄφιν τιμῶσι καὶ προτίθεν
ται, ὡς καὶ αἴτιον γνώσεως ἀνθρώποις γενόμενον.
ιγ'. Κατανοὶ τὸν Καῖν ὡς μεγάλην τινὰ δύναμιν
γεγονότα δοξάζουσι.
ιδ'. Σηθῖται τὸν Σήθ, ὡς ἀπὸ τῆς ἄνω μητρὸς ἐλω
θόντα εἰς νέου κόσμου δημιουργίαν, τιμῶσιν, ἀρχὰς
καὶ ἐξουσίας θεοποιοῦντες.
ιε'. Καρποκρατιανοὶ, ἐν τῇ Ἀσίᾳ γεγόνασιν, εἰ
κόνας τῶν θαυμασθέντων ἀνθρώπων καὶ παρὰ τοῖς
Ελλησι, γράψαντες τιμῶσι. Καὶ τὴν Ἰησοῦ ψυχὴν
εἰς οὐρανὸν ἀνεληλυθέναι, ὡς εὐάρεστον τῷ Θεῷ γε
γονυίαν, φασίν.
ις'. Κηρινθιανοί. Κήρινθος ὑπὸ ἀγγέλου τὸν νό
μου δεδόσθαι Ἰουδαίοις, οὐκ εἰς ἀγαθὸν αὐτοῖς προ
βησόμενον ἔφη.
ιζ. Ουαλεντιανοὶ ἀνάστασιν οὗ φασιν εἶναι,
Παλαιὰν ἀθετοῦσι Διαθήκην, τὸν Χριστὸν ἀπ' οὐρανοῦ
σῶμα ἐνηνοχέναι βούλονται.
ιη'. Πτολεμαῖοι. ᾿Απὸ Οὐαλεντίνου Πτολεμαϊός τις
διαστάς, συζυγίας αἰώνων τινῶν λ', τῇ Οὐαλεντίνου
αἱρέσει προσήγαγε.
ιθ'. Σεκουνδιανοί. Σεκούνδός τις ἐγένετο μετὰ
Ἰσιδώρου τινὸς καὶ Ἐπιφανοῦς. Οὗτοι τῇ Ούαλεντ
τίνου τυφλῇ γνώμῃ καὶ αἰσχρουργίας προστέθεικαν.
κ. Ηρακλέονες ἀπὸ Ἡρακλά τινος, ὀγδοάδας τι
νὰς τιμὴν εἰσήχθησαν, καὶ τοὺς ἀποθανόντας αὐτῶν
ἐν Ἑβραῖκαῖς ἐπικλήσεσι, καὶ τῷ τοῦ ἀπὸ βαλσάμου
μύρῳ λυτροῦσθαι νομίζουσι.
και. Μαρκόσιοι. Μάρκος τις γεγένηται Κολωκαρσοῦ συμφοιτητής, δύο ἀρχὰς εἰσάγων, νεκρῶν ἀνάστα
σιν ἀθετῶν.
κα. Κολωβαρσίοι. Ο Κολωβαρσός Μάρκῳ μὲν
τὰ αὐτὰ φρονῶν, προσθεὶς δὲ καὶ ὀγδοάδας τινάς.
κγ'. Κερδωνιανοι. Κέρδων τις 'Ηρακλα διαδέχεται
τὴν πλάνην, δύο δὲ ἀρχὰς ἐναντίας ἀλλήλαις ὑπεστή
σατο, τὸν δὲ Χριστὸν μήτε ἐκ τοῦ Θεοῦ γεννητὸν,
μήτε ἐκ Μαρίας εἶναι. ᾿Ανάστασιν ἀθετεῖ, καὶ τὴν
Παλαιάς Διαθήκην οὐ παραδέχεται.
κδ'. Μαρκιωνισταί. Μαρκίων Ποντικός γέγονε.
Τρεῖς ἀρχὰς εἶναι ἐδόξασεν, ἀγαθόν, δίκαιον, φαῦλον.
Forte Ουαλεντινιανοί.
Распознавание текста
Chapter CXLCaput CXL
col. 151–152page 69 of 82
PG 106:151Τὸν δὲ τὴν Παλαιὰν τῷ Ἰσραὴλ νομοθετήσαντα, έναν τίαν οὖσαν τῇ Καινῇ, ἕτερον ἔφη Θεὸν εἶναι. Ανά στασιν ἀθετεί, βάπτισμα πολλάκις τοῖς αὐτοῖς δίδωσιν ἐπὶ ἁμαρτιῶν λύσει. Ὑπὲρ κοιμωμένων βαπτίζουσι. κε'. Λουκιανισταί. Λούκιός τις, οὐχὶ ὁ 'Αρειανός, γέγονε μετά Μαρκίωνα, τα Μαρκίωνος διαδεξάμενος, καὶ ἕτερα αὐτοῖς ἐπιπροσθεὶς ἀτοπώτερα. κς'. Ἀπελλιανοί. ᾿Απὸ ᾿Απελλάου τινὸς ἤρξαντο. Κακίζει δὲ τὴν ποίησιν πᾶσαν, ὡς καὶ ὁ Μαρκίων. Οὐ τρεῖς δὲ ἀρχὰς εἶπεν, ὡς ἐκεῖνος, ἀλλ' ἕνα Θεὸν πεποιηκότα Θεὸν ἕτερον, τὸν τῆς κτίσεως δημιουργόν. κζ'. Τατιανοί. Τατιανὸς ἐν τῇ Μεσοποταμία για γίνει, τὴν Ἐγκρατητών αἵρεσιν συστησάμενος, Αν ἴσασιν οἱ πολλοί. κη'. Φρύγες. Μωντανός τις καὶ Πρισκίλλα τὴν αἵρεσιν ἐν τῇ Φρυγία συνεστήσαντο, Πεπουζάν ε μουσαλὴμ αὐτοῖς πόλιν τῆς Φρυγίας ποιησάμενοι. χθ'. Πεπουζιανοὶ ἀπὸ Πεπούζης της Φρυγίας οὕτω προσαγορευόμενοι, κοινωνίαν ἄθεσμον ποιούμενοι κατὰ τῶν δυσσεβούντων. 2. Τεσσαρεσκαιδεκατῖται, τὸ Πάσχα ἐν τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῆς σελήνης μετὰ Ἰουδαίων τελοῦντες. λα'. "Αλογοί τινες κληθέντες, διὰ τὸ μὴ δέχεσθαι τὸν Λόγον ἐν ἀρχῇ Θεὸν ὄντα πρὸς τὸν Πατέρα, καὶ διὰ τοῦτο μήτε Ιωάννου Εὐαγγέλιον δέχεσθαι, μήτε την Αποκάλυψιν αὐτοῦ. 20. Θεοδοτιανοί. Θεόδοτος τις ἐν τῷ Βυζαντίω γενόμενος, ἄνθρωπον εἶπεν εἶναι Χριστὸν ψιλόν, μετοχῆς Θεοῦ ἠξιωμένον. λγ'. 'Αρτεμιανοί. 'Αρτεμίας γέγονε τις ἐν τῇ 'Ασίᾳ, τὴν Θεοδότου αἵρεσιν τιμήσας. Ανθρωπον γὰρ εἶπεν ψιλὸν τὸν Χριστὸν, ἐν αὐτῷ τὸν Θεὸν Λόο γον κατοικεῖν εὐδοκήσαντα. λδ. Μελχισεδεκιανοί, δύναμιν Θεοῦ τὸν Μελχισε δὲν εἶναι νομίζουσι, καὶ εἰς αὐτὸν πάσας τὰς Γρα φᾶς ἀναφέρουσιν, αὐτὸν εἶναι λέγοντες τὸν Χριστόν. λε'. Νανάτοι, Ναυᾶτος μετανοίας τρόπον τοῖς ἁμαρτάνουσιν οὐ δίδωσιν. Οὗτοι δέ εἰσιν οἱ Καθαροὺς ἑαυτοὺς προσαγορεύσαντες. λς'. Σενηριανοί. Γυναῖκας ὁ Σευήρος παραιτείται, δύναμιν ἀριστερὰν αὐτὴν καλῶν. Τὸν οἶνον ἀποβάλε λεται, ἀπὸ μίξεως δράκοντος καὶ τῆς γῆς φῦναι τὴν ἄμπελον φάσκων. ζ. Βαρδισανῖται. Ἀπὸ Βαρδιάνου τινὸς ἐν τῇ Μεσοποταμία γεγονότος, οὗτοι δὲ ἀνεφύησαν. Ανά στασιν ἀθετοῦσι σώματος, καὶ τὴν σάρκωσιν τοῦ Σωτήρος κατὰ φαντασίαν γεγενῆσθαι τίθενται. λή. 'Ελκεσιανοὶ ἐν τῇ 'Αραβίᾳ γεγόνασιν. Οὗτοι ἀπό τινος Ελκασᾶ ψευδοπροφητείας φέροντες· ἐλέ γοντο δὲ καὶ Σαμψαῖοι. 14. Βυριλλιανοί. Βύριλλος τις ἐν τῇ ᾿Αραβίᾳ καὶ οὗτος γεγονώς, ἄνθρωπον τὸν Χριστὸν ἐνόμισεν, οὐ πρότερον αὐτὸν ὄντα τὸν Χριστὸν Λόγον παραδεξάμενος, μ'. Οὐαλέσιοι. Ουάλης, ὁ ἐν τῇ ᾿Αραβίᾳ καὶ οὗτος 179) τόπον.
Τὸν δὲ τὴν Παλαιὰν τῷ Ἰσραὴλ νομοθετήσαντα, έναντίαν οὖσαν τῇ Καινῇ, ἕτερον ἔφη Θεὸν εἶναι. Ανάστασιν ἀθετεί, βάπτισμα πολλάκις τοῖς αὐτοῖς
δίδωσιν ἐπὶ ἁμαρτιῶν λύσει. Ὑπὲρ κοιμωμένων
βαπτίζουσι.
κε'. Λουκιανισταί. Λούκιός τις, οὐχὶ ὁ 'Αρειανός,
γέγονε μετά Μαρκίωνα, τα Μαρκίωνος διαδεξάμενος,
καὶ ἕτερα αὐτοῖς ἐπιπροσθεὶς ἀτοπώτερα.
κς'. Ἀπελλιανοί. ᾿Απὸ ᾿Απελλάου τινὸς ἤρξαντο.
Κακίζει δὲ τὴν ποίησιν πᾶσαν, ὡς καὶ ὁ Μαρκίων.
Οὐ τρεῖς δὲ ἀρχὰς εἶπεν, ὡς ἐκεῖνος, ἀλλ' ἕνα Θεὸν
πεποιηκότα Θεὸν ἕτερον, τὸν τῆς κτίσεως δημιουργόν.
κζ'. Τατιανοί. Τατιανὸς ἐν τῇ Μεσοποταμία για
γίνει, τὴν Ἐγκρατητών αἵρεσιν συστησάμενος, Αν
ἴσασιν οἱ πολλοί.
κη'. Φρύγες. Μωντανός τις καὶ Πρισκίλλα τὴν
αἵρεσιν ἐν τῇ Φρυγία συνεστήσαντο, Πεπουζάν ε
μουσαλὴμ αὐτοῖς πόλιν τῆς Φρυγίας ποιησάμενοι.
χθ'. Πεπουζιανοὶ ἀπὸ Πεπούζης της Φρυγίας οὕτω
προσαγορευόμενοι, κοινωνίαν ἄθεσμον ποιούμενοι
κατὰ τῶν δυσσεβούντων.
2. Τεσσαρεσκαιδεκατῖται, τὸ Πάσχα ἐν τεσσαρεσ
καιδεκάτῃ τῆς σελήνης μετὰ Ἰουδαίων τελοῦντες.
λα'. "Αλογοί τινες κληθέντες, διὰ τὸ μὴ δέχεσθαι
τὸν Λόγον ἐν ἀρχῇ Θεὸν ὄντα πρὸς τὸν Πατέρα, καὶ
διὰ τοῦτο μήτε Ιωάννου Εὐαγγέλιον δέχεσθαι, μήτε
την Αποκάλυψιν αὐτοῦ.
20. Θεοδοτιανοί. Θεόδοτος τις ἐν τῷ Βυζαντίω
γενόμενος, ἄνθρωπον εἶπεν εἶναι Χριστὸν ψιλόν,
μετοχῆς Θεοῦ ἠξιωμένον.
λγ'. 'Αρτεμιανοί. 'Αρτεμίας γέγονε τις ἐν τῇ
'Ασίᾳ, τὴν Θεοδότου αἵρεσιν τιμήσας. Ανθρωπον
γὰρ εἶπεν ψιλὸν τὸν Χριστὸν, ἐν αὐτῷ τὸν Θεὸν Λόο
γον κατοικεῖν εὐδοκήσαντα.
λδ. Μελχισεδεκιανοί, δύναμιν Θεοῦ τὸν Μελχισεδὲν εἶναι νομίζουσι, καὶ εἰς αὐτὸν πάσας τὰς Γραφᾶς ἀναφέρουσιν, αὐτὸν εἶναι λέγοντες τὸν Χριστόν.
λε'. Νανάτοι, Ναυᾶτος μετανοίας τρόπον τοῖς
ἁμαρτάνουσιν οὐ δίδωσιν. Οὗτοι δέ εἰσιν οἱ Καθαροὺς
ἑαυτοὺς προσαγορεύσαντες.
λς'. Σενηριανοί. Γυναῖκας ὁ Σευήρος παραιτείται,
δύναμιν ἀριστερὰν αὐτὴν καλῶν. Τὸν οἶνον ἀποβάλε
λεται, ἀπὸ μίξεως δράκοντος καὶ τῆς γῆς φῦναι τὴν
ἄμπελον φάσκων.
ζ. Βαρδισανῖται. Ἀπὸ Βαρδιάνου τινὸς ἐν τῇ
Μεσοποταμία γεγονότος, οὗτοι δὲ ἀνεφύησαν. Ανάστασιν ἀθετοῦσι σώματος, καὶ τὴν σάρκωσιν τοῦ
Σωτήρος κατὰ φαντασίαν γεγενῆσθαι τίθενται.
λή. 'Ελκεσιανοὶ ἐν τῇ 'Αραβίᾳ γεγόνασιν. Οὗτοι
ἀπό τινος Ελκασᾶ ψευδοπροφητείας φέροντες· ἐλέγοντο δὲ καὶ Σαμψαῖοι.
14. Βυριλλιανοί. Βύριλλος τις ἐν τῇ ᾿Αραβίᾳ καὶ
οὗτος γεγονώς, ἄνθρωπον τὸν Χριστὸν ἐνόμισεν, οὐ
πρότερον αὐτὸν ὄντα τὸν Χριστὸν Λόγον παραδεξάμενος,
μ'. Οὐαλέσιοι. Ουάλης, ὁ ἐν τῇ ᾿Αραβίᾳ καὶ οὗτος
179) Forte τόπον.
15%
porro qui Veins Testamentum Israeli lege sanxit Now
co:trarium, alium dicebat esse Deum. Resurrectionem respuit. Baptisma multoties eisdem conferebat
in remissionem peccatorum. Baptizant pro mortuis.
25. Lucianista. Quidam Lucius, non utique ille
Arianus, post Marcionem fuit, placita Marcionis
adoptans, aliaque longe absurdiora illis adjiciens.
26. Apelliani. quodam Apellao ceperunt. Malam esse ait universam creaturam, ut et Marcio.
Non tamen ut ille tria principia affirmabat, sed
unum esse Deum, qui alium Deum fecerit opificem
creaturæ.
27. Tatiani. Tatianus in Mesopotamia fuerat,
Encratetarum hæresim confinxit, quam plurimi norunt.
23. Phryges. Quidam Montanus ac Priscilla hane
hæresim in Phrygia condiderunt, Pepuzan Phrygianı
civitatem Hierosolymam suam reputantes.
29. Pepuziani, a Pepuza civitate Phrygiæ ita cognominati; impiam societatem adversus eos qui irreligiose egissent, inierunt.
50. Quartadecimani, qui celebrant Pascha cum
Judæis die decima quarta lunæ.
31. Alogi quidam sic dicli, propterea quod non
admittebant Logum, sive Verbum, in principio
Deum exstantem apud Patrem, ideoque nec Joannis
Evangelium recipiebant, neque ejus Apocalypsin.
32. Theodotiani. Theodotus homo Byzantinus
aiebat Christum esse purum hominem, participatione divinitatis dignatum.
33. Artemiani. Fuit quidam Artemias in Asia qui
Theodoti hæresim in pretio habebat: asserens
Christum esse nudum hominem, in quo Deus Verbum habitare libenter tulerit.
34. Melchisedechiani virtute:n Dei esse putant
Melchisedechum, et in eum omnes Scripturas referunt, dicentes eum esse Christum.
35. Navali. Navatus poenitentiæ modum peccatoribus non indulget. Hi autem sunt, qui se Catharos,
id est puros, nominant.
56. Severiani. Μulieres Severus non patitur, eas
vim sinistram appellitans. Vinum repudiat, dicens
ex coitu draconis et telluris ortam vitem.
37. Bardisanita, a Bardisano quodam qui in
Mesopotamia fuit, orti sunt. Resurrectionem negant
corporis, incarnationemque Salvatoris phantasticam
fuisse docent.
58. Helcesiani in Arabia fuerunt. Isti a quodam
Helcasa falsas prophetias mutuati sunt. Dicebantur
etiam Sampsai.
59. Byrilliani. Byrillus quidam in Arabia pariter
fuit. Hominem Christum putabat, nec admittebat
eumdem prius exstitisse Verbum Christum.
40. Valesii. Valens, qui et ipse in Arabia fuerat,
Распознавание текста
col. 153–154page 70 of 82
PG 106:153γενόμενος, ευνούχιζε τους προσιόντας αὐτῷ, καὶ ἀπέτεμνε, τὴν Παλαιὰν Γραφὴν μὴ δεχόμενος. μα'. Σαβέλλιοι. Σαβέλλιος τις ἐν τῇ Πενταπόλει γεγονώς, τὰς τρεῖς ὑποστάσεις τῆς μιᾶς Θεότητος οὐκ ἀποδεξάμενος, Υἱοπάτορα την Θεότητα, καὶ σύν θεον παρεφρόνει. με. Ὁρειγένιοι. Αἰσχροποιοῦσι, καὶ τὴν σωφροσύνην οὐ τιμῶσιν, ἀποχρώμενοι τῇ σαρκί. ᾿Αλλ' οὐκ εἰσιν οὗτοι Αλεξανδρέως αρειγένους, τοῦ καὶ Αδαμαντίου. μγ'. 'Ωρει γενιασταί. Οὗτός ἐστιν ὁ καὶ ᾿Αδαμάν τιος, σωμάτων ἀνάστασιν ἀθετεῖ. Εἰς ἀλληγορίας ἀτόπους τὰς Γραφὰς ἔτρεψεν. Ἀπὸ τῆς Ἑλλήνων φιλοσοφίας ἐλθὼν τὸν δὲ Ἑλληνισμὸν οὐκ ἀποπτύσας, τρισκαίδεκα αἱρέσεις τῇ Ἐκκλησίᾳ ἐπεισήγαγε. μδ'. Παυλιανοί. Παῦλος ἀπὸ Σαμοσά, τῆς Ἀν τιοχέων γενόμενος ἐπίσκοπος, τὴν Θεοδότου καὶ Αρτεμα αἵρεσιν ἀνανεωσάμενος, ἄνθρωπον Θεοῦ τιμῇ τετιμημένον τὸν Χριστὸν, διὰ τὸ τὸν λόγον, τὴν Σοφίαν τοῦ Θεοῦ, ἐνοικῆσαι εἰς αὐτὸν, εἶπε. με. Μανιχαῖοι. ᾿Απὸ τῆς Περσίδος οὗτος κατά τῆς Ἐκκλησίας ἀνεφάνη, Μάνης λεγόμενος. Δύο φη σὶν ἀρχὰς, ἀγαθήν τε καὶ κακὴν εἶναι. Τὸν νομο θέτην ἐν τῷ Ἰσραὴλ γεγονότα καὶ ποιητὴν πάντων ἀθετεῖ. Αστρα σέβεται. μς'. 'Ιερακῖται. Ἐν Λεοντῷ τῇ κατ' Αἴγυπτον, Ιέραξ τις λεγόμενο; ἔπειθε σαρκὸς ἀνάστασιν μὴ ἐλπίζειν. Γάμον ἠθέτει. Κοσμικούς οὐκ ἐδέχετο. Τὰ παιδία εἰς τὴν Χριστοῦ βασιλείαν μὴ εἰσέρχεσθαι, Ο ἐπεὶ μηδὲ ἤθλησαν. ἐπισκόπου, μζ'. Μελετιανοί. Ἐν Αἰγύπτῳ σχισματικός τις γέγονε Μελίτον [ Μελέτιος], μὴ συνευξάμενος τοῖς μετανοήσασιν ἀπὸ τοῦ διωγμοῦ, καὶ δεχθεῖσι παρὰ τῆς συνόδου, καὶ Πέτρου τοῦ ἀποστόλου καὶ μάρτυρος. μηʹ. Αδαμιανοὶ γυμνοὶ ἐν ταῖς εὐχαῖς παρίστανται, ἄνδρε; ὁμοῦ καὶ γυναῖκες, τοῦ ᾿Αδὰμ καὶ τῆς Εύας τῆς ἁπλότητος μνημονεύοντες. μθ'. Μαριανῖται τὴν Μαρίαν εἰς θείαν οὐσίαν ἀν άγουσιν, καί φασιν αὐτὴν εἰς οὐρανὸν ἀνειλῆφθαι, μνήμην αὐτῆς ἐν ἄρτου προθέσει ποιούμενοι. ν. Μασαλλιανοὶ ἐργάζεσθαι οὐ βούλονται, ἀλλά φασιν εὐχαῖς εἰς ἀεὶ διατελεῖν, μισεργεῖν ἀγαπήσαντες. να'. Αποστολικοί, περὶ τὴν Πισιδίαν οὗτοι γε γόνασιν, ὑποτακτικούς μόνον δέχονται. Μετ' οὐδενὸς ἑτέρου εύχονται. νβ'. Αρχοντικοὶ ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας τινὰς ἀπα ριθμοῦσι, καὶ ὑπὸ ταύτας τιθέασι τὴν καθόλου διοίκησιν, Χριστὸν δὲ εἰς τὴν τούτων τῆς διοικήσεως κρίσιν ἰέναι. νγ'. Αγγελικοί. Μέγα πεφρονήκασιν οὗτοι, ὡς αγγελικὴν ἰδίαν τάξιν ἔχοντες, καὶ τοῖς συντεταγμένοις νδ'. Αὐδιανοί. Σχίσμα γεγόνασι καὶ οὗτοι, κοσμικοῖς οὐ συνευχόμενοι. Ράβδω διορύξαντες ἀφ' ἑαυ ὑπισχνούμενοι,
¡
JOSEPPI
evirabat eos qui ad se accedebaut, excidebatque, γενόμενος, ευνούχιζε τους προσιόντας αὐτῷ, καὶ
nec Vetus Testamentum admittebat.
41. Sabelliani. Quilam Sabellius Pentapolitanus
tres personas unius Divinitatis nequaquam admittens, Divinitatem Patrem esse ac Filium, eamdemque
compositam stolide sustinebat.
42. Origenii. Turpissimas actiones patrabant, nec
sobrietatem colunt abutentes carne. At non sunt
isti ex Origene Alexandrino, sive Adamantio.
45. Origeniasto. Hic est Adamantius, qui corporum resurrectionem nolebat. In allegorias absurdas
Scripturas deflectebat. De gentili philosophia vemiens, nec ethnicismum abjurans, tredecim hæreses
in Ecclesiam invexít.
44. Paulliani. Paulus Samosatenus, qui Antiochensis episcopus fuit, Theodoti et Artemæ hæresim
innovans, Christum aiebat hominem divinitatis
honore decoratum, propterea quodl Verbum, Dei
Sapientia, in ipso habitaverit.
45. Manichæi. Manes Persa contra Ecclesiam
emersit. Duo aiebat principia esse, bonum nempe
el malignum. Repudiabat eum qui legislator fuit
Israelis, et factor univerforum. Astra colebat.
46. Hieracita. In Leonto Ægypti vir quidam Hierax nomine suasit, ut ne speraretur carnis resurrectio. Nuptias repudiabat. Laicos homines non
suscipiebat. Pueros docebat Christi regnum non
ingredi, eo quod nullo certamine pugnarint.
47. Meletiani. In Ægypto fuit quidam schismaticus Meletius. Is nolebat orare cum poenitentibus
propter lapsum in persecutione, qui a synodo suscipiebantur, atque a Petro episcopo et martyre.
48. Adamiani nudi stant in orationibus mares
æque atque mulieres, memoriam refricantes simplicitatis Adami et Evæ.
49. Marianita. Mariam ad divinam evehunt essentiam, affirmantque eam assumptam in cœlos, memoriam illius facientes in oblatione panis.
50. Masuliani operari nolunt, sed aiunt orationibus perpetuo vacandum, dum laborem odisse delectantur.
ἀπέτεμνε, τὴν Παλαιὰν Γραφὴν μὴ δεχόμενος.
μα'. Σαβέλλιοι. Σαβέλλιος τις ἐν τῇ Πενταπόλει
γεγονώς, τὰς τρεῖς ὑποστάσεις τῆς μιᾶς Θεότητος
οὐκ ἀποδεξάμενος, Υἱοπάτορα την Θεότητα, καὶ σύν
θεον παρεφρόνει.
με. Ὁρειγένιοι. Αἰσχροποιοῦσι, καὶ τὴν σώφρο
σύνην οὐ τιμῶσιν, ἀποχρώμενοι τῇ σαρκί. ᾿Αλλ' οὐκ
εἰσιν οὗτοι Αλεξανδρέως αρειγένους, τοῦ καὶ
Αδαμαντίου.
μγ'. 'Ωρει γενιασταί. Οὗτός ἐστιν ὁ καὶ ᾿Αδαμάν
τιος, σωμάτων ἀνάστασιν ἀθετεῖ. Εἰς ἀλληγορίας
ἀτόπους τὰς Γραφὰς ἔτρεψεν. Ἀπὸ τῆς Ἑλλήνων
φιλοσοφίας ἐλθὼν τὸν δὲ Ἑλληνισμὸν οὐκ ἀποπτύσας,
τρισκαίδεκα αἱρέσεις τῇ Ἐκκλησίᾳ ἐπεισήγαγε.
μδ'. Παυλιανοί. Παῦλος ἀπὸ Σαμοσά, τῆς Ἀν
τιοχέων γενόμενος ἐπίσκοπος, τὴν Θεοδότου καὶ
Αρτεμα αἵρεσιν ἀνανεωσάμενος, ἄνθρωπον Θεοῦ
τιμῇ τετιμημένον τὸν Χριστὸν, διὰ τὸ τὸν λόγον,
τὴν Σοφίαν τοῦ Θεοῦ, ἐνοικῆσαι εἰς αὐτὸν, εἶπε.
με. Μανιχαῖοι. ᾿Απὸ τῆς Περσίδος οὗτος κατά
τῆς Ἐκκλησίας ἀνεφάνη, Μάνης λεγόμενος. Δύο φησὶν ἀρχὰς, ἀγαθήν τε καὶ κακὴν εἶναι. Τὸν νομο
θέτην ἐν τῷ Ἰσραὴλ γεγονότα καὶ ποιητὴν πάντων
ἀθετεῖ. Αστρα σέβεται.
μς'. 'Ιερακῖται. Ἐν Λεοντῷ τῇ κατ' Αἴγυπτον,
Ιέραξ τις λεγόμενο; ἔπειθε σαρκὸς ἀνάστασιν μὴ
ἐλπίζειν. Γάμον ἠθέτει. Κοσμικούς οὐκ ἐδέχετο. Τὰ
παιδία εἰς τὴν Χριστοῦ βασιλείαν μὴ εἰσέρχεσθαι,
Ο ἐπεὶ μηδὲ ἤθλησαν.
51. Apostolici. Fuerunt bi circa Pisidiam, sibi G
subjectos duntaxat recipiunt, cum nullo alio orant.
52. Archontici principatus et potestates quasdam
recensent, hisque subjiciunt hujus totius universi
administrationem, aiuntque Christum venisse in
judicium eorum administrationis.
53. Angelici. Superbissime sapiebant hi, quasi
suam propriam angelicam classem habentes, ac
sectatoribus eorum promittentes.
54. Audiani. Et hi scissio quædam fuit. Cum
laicis non orabant, virga a seipsis separantes cos,
Error videtur typog. pro ἐπισκόπου, Alexandrino nempe.
μζ'. Μελετιανοί. Ἐν Αἰγύπτῳ σχισματικός τις
γέγονε Μελίτον [ Μελέτιος], μὴ συνευξάμενος τοῖς
μετανοήσασιν ἀπὸ τοῦ διωγμοῦ, καὶ δεχθεῖσι παρὰ
τῆς συνόδου, καὶ Πέτρου τοῦ ἀποστόλου καὶ
μάρτυρος.
μηʹ. Αδαμιανοὶ γυμνοὶ ἐν ταῖς εὐχαῖς παρίσταν
ται, ἄνδρε; ὁμοῦ καὶ γυναῖκες, τοῦ ᾿Αδὰμ καὶ τῆς
Εύας τῆς ἁπλότητος μνημονεύοντες.
μθ'. Μαριανῖται τὴν Μαρίαν εἰς θείαν οὐσίαν ἀνάγουσιν, καί φασιν αὐτὴν εἰς οὐρανὸν ἀνειλῆφθαι,
μνήμην αὐτῆς ἐν ἄρτου προθέσει ποιούμενοι.
ν. Μασαλλιανοὶ ἐργάζεσθαι οὐ βούλονται, ἀλλά
φασιν εὐχαῖς εἰς ἀεὶ διατελεῖν, μισεργεῖν ἀγαπή
σαντες.
να'. Αποστολικοί, περὶ τὴν Πισιδίαν οὗτοι γεγόνασιν, ὑποτακτικούς μόνον δέχονται. Μετ' οὐδενὸς
ἑτέρου εύχονται.
νβ'. Αρχοντικοὶ ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας τινὰς ἀπα
ριθμοῦσι, καὶ ὑπὸ ταύτας τιθέασι τὴν καθόλου
διοίκησιν, Χριστὸν δὲ εἰς τὴν τούτων τῆς διοικήσεως
κρίσιν ἰέναι.
νγ'. Αγγελικοί. Μέγα πεφρονήκασιν οὗτοι, ὡς
αγγελικὴν ἰδίαν τάξιν ἔχοντες, καὶ τοῖς συντεταγμέ
νοις
νδ'. Αὐδιανοί. Σχίσμα γεγόνασι καὶ οὗτοι, κοσμι
κοῖς οὐ συνευχόμενοι. Ράβδω διορύξαντες ἀφ' ἑαυ
Deest ὑπισχνούμενοι, vel quid tale.
Распознавание текста
col. 155–156page 71 of 82
PG 106:155τῶν ταῖς εὐχαῖς τοὺς μὴ κοινωνικοὺς ἀπὸ ταῖς ἀποκρύφοις βιβλίοις κέχρηνται, καὶ παραδόσεσι ξέναι τισὶ τοῦ ἐξάρχου αὐτῶν. να'. Μαρκελλιανοί. Μαρκέλλιος τις ἐν Αγκύρᾳ γεγόνει τὴν Σαβελλίου δόξαν φρονῶν, ἀνυπόστατον τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον, καὶ τὸ ῞Αγιον Πνεῦμα νομίσας. νς'. ᾿Αρειανοί. "Αρειός τις γέγονεν ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ κτιστὸν καὶ ἐξ οὐκ ὄντων γεγονέναι δοξάσας. να'. Ἡμιάρειοι. Ἐξ ᾿Αρειανών οὗτοι ἀπέσχισαν, ὁμοιούσιον τῷ Θεῷ φάσκοντες τὸν Υἱόν, τῶν Ἀρεια τῶν μόνον τὸ ὅμοιον εἶναι λεγόντων. η'. Φωτεινιανοί. Φωτεινός τις γέγονεν ἐν τῇ Σειρμίῳ. Τὰ Παύλου τοῦ Σαμωσατέως δοξάζει, ἄνω θρωπον θεοφόρον λέγων εἶναι τὸν Χριστὸν. να'. Ἀστιανοί. Αέτιος τις Κίλιξ τὸ γένος, τῶν Αρειανών χωρισθεὶς ὅμοιον λεγόντων τῷ Πατρὶ τὴν Υἱόν, ἀνόμοιον αὐτῷ εἶναι εἶπε. Ευνόμιος δὲ προέστη μετ᾿ αὐτοῦ ταύτης τῆς αἱρέσεως, ὅθεν καὶ Εὐνομια. τοὶ οἱ ᾿Ανομῖται κέκληνται. 5. Αεριανοί. 'Αέριός τις γέγονε Ποντικός, τῆς Αρειανῆς αἱρέσεως ὤν, ἀνεδόξασε δὲ αὐτοῖς, καὶ ἐχωρίσθη ἀπ' αὐτῶν διὰ τοιαῦτα· ἐπίσκοπον μηδὲν διαφέρειν πρεσβυτέρου λέγων. Τετράδας καὶ παρα σκευάς μὴ προτιμὴν τῶν ἐν ἄλλαις ἡμέραις νη στεύων, τινὰ σκηνήν ὑπερείδε. ξα'. Μακεδονιανοί. Μακεδόνιός τις ἐν Κωνσταντινουπόλει γίνεται, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀθετῶν τῆς τοῦ Θεοῦ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ οὐσίας. Διὸ καὶ Πνευματος μάχοι κέκληνται οἱ κοινωνοὶ αὐτοῦ. Εξ'. Ανθρωπομορφίται. Οὗτοι εἰς τὴν Ἐλευθεροπόλεως αναπεφήνασι χώραν, ἐν ᾧ ἐστιν … σω ματικὸν χαρακτήρα καὶ μορφὴν ἀνθρωπίνην τὸν Θεὸν ἔχειν κατὰ τὴν ὕπαρξιν αὐτοῦ τὴν ἄΐδιον λογικό μενοι, ὡς καὶ Ἰουδαίων οἱ τῶν Γραφῶν ἀμύητοι νε νοίκασιν. Αὗται μὲν οὖν αἱ κατὰ τῆς ἁγίας Εκκλησίας ἐπε αναστάσαι γεγόνασιν αἱρέσεις, τῆς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν δι᾽ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο, καὶ γεννηθέντα ἐκ Μαρίας τῆς Παρθένου κατὰ σάρκα, καὶ ἐπιδημήσαντα τῇ ἑαυτοῦ κτίσει, αὐτὸν εἶναι τὸν πρὸ τῶν αἰώνων συνόντα τῷ Θεῷ καὶ Πατρί, γεννηθέντα ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς, καὶ ὄντα ὁμοούσιον τῷ Θεῷ Πατρὶ παρειληφυίας καὶ παραδιδούσης, σὺν τῷ 'Αγίῳ Πνεύματι. ΚΕΦΑΛ. ΡΜΑ'. - Ποίαι αἱρέσεις παρὰ Ἰουδαίοις γεγόνασι. Φαρισαῖοι, ἑρμηνευόμενοι κεχωρισμένοι ἢ ἀρω ρισμένοι. Περὶ τὰ φυλακτήρια, καὶ καθαρμούς σω ματικούς, καὶ βαπτισμούς ξεστῶν καὶ πινάκων Η σχολημένοι. 3. Σαδδουκαίοι, ερμηνευόμενοι δίκαιοι, νεκρῶν ἀνάστασιν ἀρνοῦνται, ἀγγέλους εἶναι οὐ λέγουσιν, οὐδὲ Πνεῦμα ἅγιον, οὐ πνεῦμα ἁγίων, ἢ ὅλως ἀν θρώπων, μετὰ τὴν ἀπὸ τοῦ σώματος ἔξοδον, οὐ κρίσ σιν τῶν πεπραγμένων ἀνθρώποις. γ. Εσσηνοί, ἀκριβεῖς περὶ τὰ νόμιμα, γάμου νηστειῶν, τεσσαρακοστήν.
τῶν ταῖς εὐχαῖς τοὺς μὴ κοινωνικοὺς ἀπὸ ταῖς qui in orationibus non communicabant secum. Apoἀποκρύφοις βιβλίοις κέχρηνται, καὶ παραδόσεσι ξέναι
τισὶ τοῦ ἐξάρχου αὐτῶν.
να'. Μαρκελλιανοί. Μαρκέλλιος τις ἐν Αγκύρᾳ
γεγόνει τὴν Σαβελλίου δόξαν φρονῶν, ἀνυπόστατον
τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον, καὶ τὸ ῞Αγιον Πνεῦμα νομίσας.
νς'. ᾿Αρειανοί. "Αρειός τις γέγονεν ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ κτιστὸν καὶ ἐξ οὐκ ὄντων
γεγονέναι δοξάσας.
να'. Ἡμιάρειοι. Ἐξ ᾿Αρειανών οὗτοι ἀπέσχισαν,
ὁμοιούσιον τῷ Θεῷ φάσκοντες τὸν Υἱόν, τῶν Ἀρειατῶν μόνον τὸ ὅμοιον εἶναι λεγόντων.
η'. Φωτεινιανοί. Φωτεινός τις γέγονεν ἐν τῇ
Σειρμίῳ. Τὰ Παύλου τοῦ Σαμωσατέως δοξάζει, ἄνω
θρωπον θεοφόρον λέγων εἶναι τὸν Χριστὸν.
να'. Ἀστιανοί. Αέτιος τις Κίλιξ τὸ γένος, τῶν
Αρειανών χωρισθεὶς ὅμοιον λεγόντων τῷ Πατρὶ τὴν
Υἱόν, ἀνόμοιον αὐτῷ εἶναι εἶπε. Ευνόμιος δὲ προέστη
μετ᾿ αὐτοῦ ταύτης τῆς αἱρέσεως, ὅθεν καὶ Εὐνομια.
τοὶ οἱ ᾿Ανομῖται κέκληνται.
5. Αεριανοί. 'Αέριός τις γέγονε Ποντικός, τῆς
Αρειανῆς αἱρέσεως ὤν, ἀνεδόξασε δὲ αὐτοῖς, καὶ
ἐχωρίσθη ἀπ' αὐτῶν διὰ τοιαῦτα· ἐπίσκοπον μηδὲν
διαφέρειν πρεσβυτέρου λέγων. Τετράδας καὶ παρασκευάς μὴ προτιμὴν τῶν ἐν ἄλλαις ἡμέραις νηστεύων, τινὰ σκηνήν ὑπερείδε.
ξα'. Μακεδονιανοί. Μακεδόνιός τις ἐν Κωνσταν
τινουπόλει γίνεται, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀθετῶν τῆς
τοῦ Θεοῦ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ οὐσίας. Διὸ καὶ Πνευματος
μάχοι κέκληνται οἱ κοινωνοὶ αὐτοῦ.
Εξ'. Ανθρωπομορφίται. Οὗτοι εἰς τὴν Ἐλευθερο
πόλεως αναπεφήνασι χώραν, ἐν ᾧ ἐστιν......... σωματικὸν χαρακτήρα καὶ μορφὴν ἀνθρωπίνην τὸν Θεὸν
ἔχειν κατὰ τὴν ὕπαρξιν αὐτοῦ τὴν ἄΐδιον λογικόμενοι, ὡς καὶ Ἰουδαίων οἱ τῶν Γραφῶν ἀμύητοι νε
νοίκασιν.
Αὗται μὲν οὖν αἱ κατὰ τῆς ἁγίας Εκκλησίας ἐπε
αναστάσαι γεγόνασιν αἱρέσεις, τῆς τὸν Κύριον ἡμῶν
Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν δι᾽ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο, καὶ
γεννηθέντα ἐκ Μαρίας τῆς Παρθένου κατὰ σάρκα,
καὶ ἐπιδημήσαντα τῇ ἑαυτοῦ κτίσει, αὐτὸν εἶναι τὸν
πρὸ τῶν αἰώνων συνόντα τῷ Θεῷ καὶ Πατρί, γεννη
θέντα ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς, καὶ ὄντα ὁμοούσιον
τῷ Θεῷ Πατρὶ παρειληφυίας καὶ παραδιδούσης, σὺν
τῷ 'Αγίῳ Πνεύματι.
ΚΕΦΑΛ. ΡΜΑ'. - Ποίαι αἱρέσεις παρὰ Ἰουδαίοις
PMA'.
γεγόνασι.
Φαρισαῖοι, ἑρμηνευόμενοι κεχωρισμένοι ἢ ἀρωρισμένοι. Περὶ τὰ φυλακτήρια, καὶ καθαρμούς σωματικούς, καὶ βαπτισμούς ξεστῶν καὶ πινάκων
Η σχολημένοι.
3. Σαδδουκαίοι, ερμηνευόμενοι δίκαιοι, νεκρῶν
ἀνάστασιν ἀρνοῦνται, ἀγγέλους εἶναι οὐ λέγουσιν,
οὐδὲ Πνεῦμα ἅγιον, οὐ πνεῦμα ἁγίων, ἢ ὅλως ἀνθρώπων, μετὰ τὴν ἀπὸ τοῦ σώματος ἔξοδον, οὐ κρίσ
σιν τῶν πεπραγμένων ἀνθρώποις.
γ. Εσσηνοί, ἀκριβεῖς περὶ τὰ νόμιμα, γάμου
Locus vitiatus.
cryphis utuntur libris, et inusitatis documentis quibusdam auctoris sui.
55. Marcelliani. Quidam Marcellius in urbe Ancyræ fuit cum Sabellio sentiens, imaginatus persona
carere Dei Verbum atque Spiritum sanctum.
56. Ariani. Quidam Arius fuit Alexandriæ, qui
opinabatur Filium Dei creaturam esse, atque ex non
exstantibus factum.
57. Semiariani. Ab Arianis isti schismate divulsi
sunt, similem natura Deo Patri dicentes Filium,
quum Ariani dicerent duntaxat esse similem.
58. Photiniani. Quidam Photinus fuit Sirmii, qui
cum Paulo Samosateno opinione conveniebat, dum
asserit Christum hominen esse deiferum.
59. Aetiani. Aetius genere Cilix, ab Arianis desciscens qui similem dicebant Patri Filium, cum
dissimilem ejus esse affirmabat. Post illumn Eunomius præfuit huic secta: quamobrem etiam Eunomiani Anomita vocantur.
60. Aeriani. Fuit Ponticus quidam Aerius hæreticus Arianus: subinde contraria sensit, et schismate
ab eis defecit propter hæc: Dicebat episcopum
nihil a presbytero differre. Ferias quartas et sextas
non præferendas jejuniis aliarum dierum. Quadragesimam contemnebat.
61. Macedoniani. Fuit Constantinopoli quidam
Macedonius, qui Spiritum sanctum nullo loco habebat, spoliabatque Dei Patris ac Filii essentia. Ejus
propterea consortes Pneumatomachi audiunt.
62. Anthropomorphita. Hi orti sunt in regione
Eleutheropolitana, ubi est.... corpoream speciem
formamque humanam Deum habere quoad æternam
ejus substantiam rati sunt, quemadmodum etiam
putaverunt ex Judais qui Scripturarum scientia
imbuti non erant.
Istae sunt ergo lerecs, que contra sanctam Ec
clesiam exortæ sunt, quæ didicit atque docet Dominum nostrum Jesum Christum, per quem omnia facta sunt, quique natus ex Maria Virgine est
secundum carnem, atque inter creaturam suam viatorem egit; eum inquam una cum Spiritu sancto
ante omnia sæcula Deum cum Patre fuisse, natumque ex paterna substantia, esseque consubstantialem Deo Patri.
CAP. CXLI.
Quales secta penes Judæos fuerunt.
Pharisæi, qui interpretantur sejuncti aut separati. Occupabantur maxime circa phylacteria et purificationes corporum, et lotiones urceorum atque
lancium.
2. Sadducci, qui latine sonant Justi, negabant
mortuorum resurrectionem, angelos esse nolunt,
neque Spiritumn sanctum, neque spiritum sanctorum, aut omnino hominum, neque post exitum de
corpore fore judicium de iis rebus, quas egerimus.
3. Esseni, scrupulosi adinodum circa legalia, absForte νηστειῶν, τεσσαρακοστήν.
Распознавание текста
col. 157–158page 72 of 82
PG 106:157ἀπέχονται καὶ παιδοποιίας, καὶ συναλλαγμάτων καὶ προόξων τῆς ἀνοήτου συντυχίας. δ. Ἔστι δὲ καὶ ἄλλο τάγμα 'Εσσηνῶν, τὰ μὲν νόμιμα ὁμοίως τοῖς ἄλλοις ἀκριβοῦντες, γάμον δὲ καὶ παιδοποιίαν οὐκ ἀρνούμενοι, ἀλλὰ καὶ ἄλλων κατα γινώσκοντες, ὅτι τὴν τοῦ γένους διαδοχὴν ἀποτέμνουσιν. ε'. Εἰσήχθη δὲ καὶ πέμπτη παρ' αὐτοῖς Ἰούδα του Γαλιλαίου αίρεσις, ἀνθρώπων μηδένα κύριον ἢ δεσπότην καλεῖν ἀναπείθουσα, ἡ καὶ τὴν ἀπογραφὴν ἐπὶ Κυρίνου γεγενημένην κωλύουσα καταδέξασθαι. ΚΕΦΑΛ. ΡΜΒ. - Τίνες αἱρέσεις παρὰ Σαμαρεί τοις γεγόνασι. Οἱ πρῶτοι Σαμαρείται Περσῶν ἄποικοι γεγόνασιν, εἰς τὴν τοῦ Ἰσραὴλ γῆν μετοικισθέντες ὑπὸ Σαλμανασάρου τοῦ Βαβυλωνίων βασιλέως, τὰ Μωϋ σέως νόμιμα καὶ περιτομὴν ἐκ τῆς Πεντατεύχου παρειληφότες, ἐπιμένοντες δὲ καὶ τῷ σεβασμίῳ τῶν πατρῴων καὶ Περσικῶν θεῶν. Γεγόνασι δὲ καὶ ἄλλαι τέσσαρες αἱρέσεις παρ' αὐτοῖς, Γορθηνών, Σεβοαίων, Εσσηνῶν, Δοσιθεανῶν. Γορβηγοί μὲν γὰρ κατὰ τὰς ἑορτας τοῖς ἄλλοις οὐ συμφωνοῦσιν, τὰς ἡμέρας αὐτῶν ἐναλλάξαντες, καὶ ἔξω δὲ τῆς Σαμαρείας περὶ τὰς βρώσεις ἀδια φοροῦσι. Σεσουαῖοι δὲ διαφέρονται μὲν πρὸς τοὺς Γορθη νοὺς διὰ τὴν τῶν ἑορτῶν ἐναλλαγὴν, τῆς δὲ Σαμα ρείας οὐκ ἐξίασιν, ἀκαθάρτους ἡγούμενοι τοὺς ἀπὸ Ο τῆς Σαμαρείας ἀποδημοῦντας. Η Σωκρατική. Ερετριακή. Οἱ δὲ Εσσηνοὶ πρὸς οὐδένα διαφέρονται, ἀλλὰ καὶ προσίενται καὶ συσσιτοῦνται τοῖς ἔξωθεν, ὡς πρὸς αὐτοὺς ἐπιδημοῦσιν. Δοσιθιανοὶ δὲ ἀκριβέστεροι τῶν ἄλλων δοκοῦσιν εἶναι. Καὶ γὰρ ἐγκρατεύονται, καὶ παρθενίαν ἐπι τηδεύουσι, καὶ ἀνάστασιν γενήσεσθαι πιστεύουσιν. ΚΕΦΑΛ. ΡΜΓ. -: Τίνες αἱρέσεις παρ' Ελλησι γεγόνασι. Η περὶ τῶν Φυσικῶν, ἡ περὶ Θεολογίας, ἡ περὶ τῶν ἑπτὰ Σοφῶν, ἡ Ισοκρατική ή Κυριναϊκή, ή Κυνική, ἡ Ηλιακή, ή Αιρετική Μεγαρική, Πυθαγόρειος, Εμπεδόκλειος, Ηρακλείτειος, Ἐλεατικὴ, Δημοκρίτειος, Πρωταγόριος, Πυῤῥονεία, Ἀκαδημαϊκή, Περιπατητική, Στωϊκή, Επικούρειος. Ταύτας τὰς εἴκοσι αἱρέσεις Ηρακλείδης ὁ Πυθαγορικὸς διεῖλεν, ἐν τῷ περὶ τῆς ἐν φιλοσόφοις αἱρ σεως πραγματείας αὐτοῦ βιβλίῳ. ΚΕΦΑΛ. ΡΜΔ'. σ' Αστρονομική. β' Γενεθλιακή. Ὅσοι εἰσὶ μαντείαι παρ' Ελ λησιν. γ΄ Ονειροσκοπικη. δ' οιωνική. ε' Συμβουλική. Σ' Αρθρική Α. ἀθρική. Α. αιθρική.
JOSEPPI
tinent a nuptiis et procreandis prolibus, itemque ἀπέχονται καὶ παιδοποιίας, καὶ συναλλαγμάτων καὶ
a contractibus atque proventibus cæci casus.
4. Est et alius Essenorunt ordo, qui perinde atque alii circa legalia studio feruntur, nuptias nihilominus et prolis procreationem non repudiant; quin
et cæteros danınant, quippe qui generis sucessionem
tollant.
5. Inducta fuerat et quinta alia quædam hæresis
apud illos Juda Galilæi, quæ volebat nullum hominum vocandum herum sive dominum: quæ etiam
prohibebat suscipi descriptionem factam sub Quirino.
CAP. CXLII. Quænam hæreses inter Samaritanos
obtinuerunt.
Primi Samarita Persarum colonia fuere, translati
in terram Israel a Salmanasare rege Babyloniorum.
isti legalia Mosaica atque circumcisionem o Penta -
tcucho acceperunt, permansere tamen etiam in cultu ac religione patria Persicorum deorum. Fuerunt
et aliæ quatuor hæreses apud illos, Gorthenorum
nempe, Seboæorum, Essenorum, atque Dositheanorum.
Gortheni enim circa solemnitates festorum cum
aliis non sentiunt, dum illorum dies permutant:
quin et extra Samariam circa cibos nihil solliciti
sunt.
Sebuæi vero dissident quideın adversus Gorthenos
propter festorum immutationem; at de Samaria
non exeunt, et immundos arbitrantur qui a Samaria
peregrinantur.
Esseni cum nullo dissident: quin et admittunt,
imo et convivantur cum externis hominibus,
quando apud illos degunt.
Dosithiani. Scrupulosiores reliquis videntur esse.
Continentiam enim observant, et virginitatem amant,
resurrectionem quoque futuram credunt.
CAP. CXLIII.
· Quænam sectæ apud Græcos fuere.
Secta Physicorum, Theologorum, Septem Sapientun, Secta Socratica, Cyrenaica, Cynica, He
liaca, Secta Electiva, Megarica, Pythagorea, Empedoclea, Heraclitea, Eleatica, Democritica, ProLagorica, Pyrrhonica, Academica, Peripateties,
Stoica, Epicurea.
προόξων τῆς ἀνοήτου συντυχίας.
δ. Ἔστι δὲ καὶ ἄλλο τάγμα 'Εσσηνῶν, τὰ μὲν
νόμιμα ὁμοίως τοῖς ἄλλοις ἀκριβοῦντες, γάμον δὲ καὶ
παιδοποιίαν οὐκ ἀρνούμενοι, ἀλλὰ καὶ ἄλλων κατα
γινώσκοντες, ὅτι τὴν τοῦ γένους διαδοχὴν ἀποτέ
μνουσιν.
ε'. Εἰσήχθη δὲ καὶ πέμπτη παρ' αὐτοῖς Ἰούδα του
Γαλιλαίου αίρεσις, ἀνθρώπων μηδένα κύριον ἢ
δεσπότην καλεῖν ἀναπείθουσα, ἡ καὶ τὴν ἀπογραφὴν
ἐπὶ Κυρίνου γεγενημένην κωλύουσα καταδέξασθαι.
ΚΕΦΑΛ. ΡΜΒ. - Τίνες αἱρέσεις παρὰ Σαμαρεί
τοις γεγόνασι.
Οἱ πρῶτοι Σαμαρείται Περσῶν ἄποικοι γεγόνασιν, εἰς τὴν τοῦ Ἰσραὴλ γῆν μετοικισθέντες ὑπὸ
Σαλμανασάρου τοῦ Βαβυλωνίων βασιλέως, τὰ Μωϋ
σέως νόμιμα καὶ περιτομὴν ἐκ τῆς Πεντατεύχου
παρειληφότες, ἐπιμένοντες δὲ καὶ τῷ σεβασμίῳ τῶν
πατρῴων καὶ Περσικῶν θεῶν. Γεγόνασι δὲ καὶ ἄλλαι
τέσσαρες αἱρέσεις παρ' αὐτοῖς, Γορθηνών, Σεβοαίων,
Εσσηνῶν, Δοσιθεανῶν.
Γορβηγοί μὲν γὰρ κατὰ τὰς ἑορτας τοῖς ἄλλοις
οὐ συμφωνοῦσιν, τὰς ἡμέρας αὐτῶν ἐναλλάξαντες,
καὶ ἔξω δὲ τῆς Σαμαρείας περὶ τὰς βρώσεις ἀδιαφοροῦσι.
Σεσουαῖοι δὲ διαφέρονται μὲν πρὸς τοὺς Γορθηνοὺς διὰ τὴν τῶν ἑορτῶν ἐναλλαγὴν, τῆς δὲ Σαμα
ρείας οὐκ ἐξίασιν, ἀκαθάρτους ἡγούμενοι τοὺς ἀπὸ
Ο τῆς Σαμαρείας ἀποδημοῦντας.
Has viginti sectas Heraclides Pythagoricus edisseruit in libro suo de commentariis sectarum philosophicarum.
CAP. CXLIV. — Quot sunt apud Græcos vaticinandi
genera.
Η Astronomica divinatio.
2 Genethliaca.
3 Ex somniorum interpretatione.
4 Ex avibus.
5 Consultativa.
6 Observatio de carlo.
Forte Σωκρατική.
Fabric. mavult Ερετριακή.
Οἱ δὲ Εσσηνοὶ πρὸς οὐδένα διαφέρονται, ἀλλὰ
καὶ προσίενται καὶ συσσιτοῦνται τοῖς ἔξωθεν, ὡς
πρὸς αὐτοὺς ἐπιδημοῦσιν.
Δοσιθιανοὶ δὲ ἀκριβέστεροι τῶν ἄλλων δοκοῦσιν
εἶναι. Καὶ γὰρ ἐγκρατεύονται, καὶ παρθενίαν ἐπι
τηδεύουσι, καὶ ἀνάστασιν γενήσεσθαι πιστεύουσιν.
ΚΕΦΑΛ. ΡΜΓ. -: Τίνες αἱρέσεις παρ' Ελλησι
γεγόνασι.
Η περὶ τῶν Φυσικῶν, ἡ περὶ Θεολογίας, ἡ περὶ
τῶν ἑπτὰ Σοφῶν, ἡ Ισοκρατική ή Κυριναϊκή,
ή Κυνική, ἡ Ηλιακή, ή Αιρετική Μεγαρική,
Πυθαγόρειος, Εμπεδόκλειος, Ηρακλείτειος, Ελεατική, Δημοκρίτειος, Πρωταγόριος, Πυῤῥονεία, Ακα
δημαϊκή, Περιπατητική, Στωϊκή, Επικούρειος.
Ταύτας τὰς εἴκοσι αἱρέσεις Ηρακλείδης ὁ Πυθα
γορικὸς διεῖλεν, ἐν τῷ περὶ τῆς ἐν φιλοσόφοις αἱρ:·
σεως πραγματείας αὐτοῦ βιβλίῳ.
ΚΕΦΑΛ. ΡΜΔ'.
σ' Αστρονομική.
β' Γενεθλιακή.
Ὅσοι εἰσὶ μαντείαι παρ' Ελ
λησιν.
γ΄ Ονειροσκοπικη.
δ' οιωνική.
ε' Συμβουλική.
Σ' Αρθρική
Α1. ἀθρική. Α1. αιθρική.
Распознавание текста
Chapters CXLII - CXLIVCaput CXLII - CXLIV
col. 159–160page 73 of 82
Caput CXLI
PG 106:1595 Η διὰ κλήρων. η' Ἡ δι' ἀστραγάλων. θ' Ἡ διὰ πεμπύρων ι' Ἡ διὰ λαχμών. ια΄ Θυτική ζώων. ιβ' Τοσκοπική ιγ' Η διὰ τεράτων. ιδ' Ἡ κατ' ἐνθουσίασεν. ιε' Η κατ' είσκρισίν τινος ἐπιπνοίας. ις' Ἡ διὰ κληδόνων. ιζ' Η διά τινος ἐπιπνοίας τηʹ Η διὰ φήμης. ιθ' Η διὰ πανικού κινήματος. * Η διὰ μορφοσκοπίας. και Ἡ διὰ χειροσκοπίας. κβ' Ἡ διὰ πιττακίων ὑπὸ σφραγίδα πιπτόντων. κγ' Η διὰ κοσκίνου. κδ Ἡ διὰ λεκάνης μαγικῆς. κι' Ἡ ἐν φιάλη. κς' Ἡ διὰ κλήσεως αὐτοπτικῆς. κι' Ἡ διὰ ψυχοπομπίας. κτι' Ἡ διὰ τῶν ζυγοφορουμένων ἀγαλμάτων. χθ' Ἡ δι' αὐλῶν. λ' Ἡ διὰ συμβόλων. λα' Ἡ διὰ κυμβάλων. λα Η διὰ τυμπάνων καὶ ὀργάνου παντὸς μουσικοῦ. λγ' Ἡ διὰ Σαβαζίων λδ' Μυρίζοντες ἄλλοι κατὰ τὸ φανταστικὸν θειά ζουσιν. λε Αλλοι σκότος συνεργὸν λαμβάνοντες. λε Αλλοι καταπόσεις. λζ' Οἱ δὲ ἐπυδὰς καὶ συστάσεις. λη' 'Αλλοι εἰς ὕδωρ φαντάζονται. ΣΕ Οἱ δὲ ἐν τοίχῳ. μ' Οἱ δὲ ἐν ὑπαίθρῳ ἀέρι. μα' 'Αλλοι ἐν ἡλίῳ, καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις, τοῖς κατ' οὐρανῶν ἄστροις. μβ' Οἱ δὲ διὰ σπλάγχνων. μγ' Οἱ δὲ διὰ ὀρνίθων. μὲ' Οἱ δὲ δι' ἀλφίτων. με' 'Αλλοι διὰ τῆς φυσικῆς παρατηρήσεως φθα νούσης. μς' 'Αλλοι ἐπὶ ζώων παραλλαγάς, ή φυτῶν. μζ' Οἱ δὲ δι' ἀριθμῶν. μη' Οἱ δὲ διὰ τῆς φυσιογνωμονικής. μθ' "Εστι καὶ ἐπιβολὴ ἐνθουσιαστικὴ, καὶ ἐπιβολή θεοφορίας. ν Χρηστήρια δεν διαβόητα παρ' αὐτοῖς ἐστι· τὰ ἐν τοῖς νεοῖς Βαιτύλια, διὰ λίθων ἐν τοῖς στοιχείοις προσρασσόντων. να' ἐν Αἰγύπτῳ τὸ όργανόν τι τρίγω του εναρμόνιον, ᾧ χρῶνται οἱ ἱεροψάλται ἐν τοῖς κώμοι; πλεκτριζόμενοι. εμπύρων. Σαβαζίου, μητρίζοντες, τυπι. Α. Βυνί, Βουνί.
5 Η διὰ κλήρων.
7 Per sortes.
η' Ἡ δι' ἀστραγάλων.
θ' Ἡ διὰ πεμπύρων
ι' Ἡ διὰ λαχμών.
ια΄ Θυτική ζώων.
ιβ' Τοσκοπική
ιγ' Η διὰ τεράτων.
ιδ' Ἡ κατ' ἐνθουσίασεν.
ιε' Η κατ' είσκρισίν τινος ἐπιπνοίας.
ις' Ἡ διὰ κληδόνων.
ιζ' Η διά τινος ἐπιπνοίας
8 Per tesseras.
9 Per ignem.
10 Per surtitiones.
11 Per aninalium jugulationem
12 Per ovorum observationem.
13 Per monstra.
14 Per enthusiasmuun.
15 Per insinuationem cujusdam aſDatus.
16 Per nomenclaturam.
17 Per quamdam inspirationem.
18 Per famæ rumorein.
19 Per panicam commotionem.
20 Per formæ inspectionem.
τηʹ Η διὰ φήμης.
ιθ' Η διὰ πανικού κινήματος.
* Η διὰ μορφοσκοπίας.
και Ἡ διὰ χειροσκοπίας.
21 Per manuum inspectionem.
κβ' Ἡ διὰ πιττακίων ὑπὸ σφραγίδα πιπτόντων.
22 Per pittacia sigillo munita.
κγ' Η διὰ κοσκίνου.
κδ Ἡ διὰ λεκάνης μαγικῆς.
κι' Ἡ ἐν φιάλη.
κς' Ἡ διὰ κλήσεως αὐτοπτικῆς.
κι' Ἡ διὰ ψυχοπομπίας.
κτι' Ἡ διὰ τῶν ζυγοφορουμένων ἀγαλμάτων.
χθ' Ἡ δι' αὐλῶν.
λ' Ἡ διὰ συμβόλων.
λα' Ἡ διὰ κυμβάλων.
λα Η διὰ τυμπάνων καὶ ὀργάνου παντὸς μουσικοῦ.
λγ' Ἡ διὰ Σαβαζίων
λδ' Μυρίζοντες ἄλλοι κατὰ τὸ φανταστικὸν θειάζουσιν.
λε Αλλοι σκότος συνεργὸν λαμβάνοντες.
λε Αλλοι καταπόσεις.
λζ' Οἱ δὲ ἐπυδὰς καὶ συστάσεις.
λη' 'Αλλοι εἰς ὕδωρ φαντάζονται.
ΣΕ Οἱ δὲ ἐν τοίχῳ.
μ' Οἱ δὲ ἐν ὑπαίθρῳ ἀέρι.
μα' 'Αλλοι ἐν ἡλίῳ, καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις, τοῖς κατ'
οὐρανῶν ἄστροις.
μβ' Οἱ δὲ διὰ σπλάγχνων.
μγ' Οἱ δὲ διὰ ὀρνίθων.
μὲ' Οἱ δὲ δι' ἀλφίτων.
με' 'Αλλοι διὰ τῆς φυσικῆς παρατηρήσεως φθανούσης.
μς' 'Αλλοι ἐπὶ ζώων παραλλαγάς, ή φυτῶν.
μζ' Οἱ δὲ δι' ἀριθμῶν.
μη' Οἱ δὲ διὰ τῆς φυσιογνωμονικής.
μθ' "Εστι καὶ ἐπιβολὴ ἐνθουσιαστικὴ, καὶ ἐπιβολή
θεοφορίας.
ν Χρηστήρια δεν διαβόητα παρ' αὐτοῖς ἐστι· τὰ ἐν
τοῖς νεοῖς Βαιτύλια, διὰ λίθων ἐν τοῖς στοιχείοις
προσρασσόντων.
να' ἐν Αἰγύπτῳ τὸ Bori όργανόν τι τρίγω
του εναρμόνιον, ᾧ χρῶνται οἱ ἱεροψάλται ἐν τοῖς
κώμοι; πλεκτριζόμενοι.
Forte εμπύρων.
Haec videntur tenere inserta.
Forte Σαβαζίου, μητρίζοντες, Baccho et ma23 Per cribrum.
24 Per pelvim magicam.
25 Per phialam.
26 Per vocationem rei sun aspectum cadentis.
27 Per animarum evocationem.
28 Per imagines jugo gestatas.
29 Per tibias.
30 Per symbola.
31 Per cymbala.
32 Per tympana, et omne musicum instrumentum.
33 Per bacchantium saltationes.
34 Unguentis delibuti alii planlastice afflantur.
35 Alii tenebras in subsidium assumunt.
36 Alii helluationes.
37 Alii incautamenta ac stationes.
38 Alii per aquam plantasias sibi excitant.
39 Alii in pariete.
40 Alii sub dio.
41 Alii in sole, celerisque caelorum astris.
42 Alii per viscera.
43 Alii per volucres.·
44 Alii per farinas.
45 Alii ex naturali præsensione præveniente.
46 Alii ex mutationibus animalium, sive plantaτυπι.
47 Alii per numeros
48 Alii per physiognomonicen.
49 Est et invasio enthusiastica, et accessus afflatus numinis.
50 Oracula porro apud illos famosissima fuerunt: Bætylia in templis, per lapides in elementis
agitatos.
51 Boni in Ægypto, quod erat instrumentum
quoddam triangulare musicum, quo sacerdotes ute
bantur inter canendum in comicis tripudiis. Plectro pulsabatur.
tri deorum.
Α1. Βυνί, Βουνί.
Распознавание текста
col. 161–162page 74 of 82
PG 106:161Ει νβ' Εξ ἄκαρ αἱ τῆς Εστίας παρθένοι· ἱερουργοῦσαι λέγουσι καὶ αὐταὶ τὸ μέλλον, ἀσπέτῳ περιτεκμη ρόμενα νγ' υἵ τε παρὰ τῷ Διονύσῳ διὰ Κορυβαντιών κο ρυβαντιζόμενοι. νδ Ἐν δὲ Κωλοφωνίῳ ἱερεὺς τοῦ Κλαρίου ὕδωρ πίνων, ἔλεγεν ἑκάστῳ περὶ οὗ καὶ ἀφικτο. να' 'Εν Δελφοῖς δὲ θεσπίζουσιν αἱ γυναῖκες ἐν τοῖς στομίοις τοῦ ὕδατος παρακαθήμεναι. νς' Καὶ ἐν Βραχεῖ δὲ πάλιν ἐξ ὑδάτων ἀτμι ζόμεναι χρησμολογοῦσιν. Ἐπὶ χαρακτηρίων δὲ στάν τες πληροῦνται τῶν ἀπεγκρίσεων Εν τισι ναοῖς τοῦ Απόλλωνος. νζ' Ἡ δὲ Πυθία ἐπὶ τοῦ τρίποδος ἀσχημόνως ἐπικαθημένη, διὰ τῶν γυναικείων πόρων τὰς μαντι νὰς εἰσκρίσεις ὑποδέχεται. 'Ασβέστῳ πυρί τεκμηράμεναι. Βραγχίδαις. ορίων. νη' Πολλὰ δὲ ἐν πλείοσι ναοῖς καὶ διὰ καμπιδῶν ψήφων ἀποκρινόντων συνέστη μαντεία, τοῦ νεωκόρου τὴν ψῆφον ἐφορῶντος, καὶ ἀπὸ βιβλίου τὸν χρησμὸν ἀναγινώσκοντος. Καὶ καθὼς Πορφύριος ἐν τῇ πρὸς Ἀνέβοντά φησιν ἐπιστολῇ· Πολλοῖς γὰρ αγύρτης καὶ τῷ κεχηνότι τῆς προσδοκίας ἡμῶν ἐπιθέμενος. ΚΕΦΑΛ. ΡΜΕ. Διατί οἱ Ἰουδαῖοι τὴν δευτέραν τῶν σαββάτων καὶ τὴν πέμπτην νηστεύουσιν. Δευτέρα σαββάτου ἐτύγχανεν εἶναι, ὅτε ὁ ναὸς ὑπὸ τοῦ Ναβουχοδονόσορ τὸ πρότερον ενεπρήσθη. Πέμπτη δὲ, ὅτε ὑπὸ Τίτου τὸ δεύτερον έπαθε. Πεν θοῦσι γὰρ ἐπὶ τῇ ἐμπρήσει τοῦ ναοῦ κατὰ ταύτας τὰς δύο κατὰ πᾶν σάββατον ἡμέρας, καὶ διὰ τοῦτο νηστεύουσι. ΚΕΦΑΛ. Ρ. Διὰ τί οἱ Χριστιανοὶ τὴν τράδα καὶ παρασκευὴν νηστεύουσιν. Τετράδι τοῦ σαββάτου Ἰούδας ὁ προδότης τὴν τοῦ διαβόλου της προδοσίας ενέργειαν ὑπεδέξατο, τοὺς λ' χρυσούς παρὰ Καϊάφα καὶ ᾿Αννα κομισάμενος. Τη δὲ παρασκευῇ τὴν τῆς προδοσίας πράξιν ἐπετέλεσεν. Ἐν ᾗ ἡμέρᾳ καὶ τὸ κοσμοσωτήριον πάθος ὁ Κύριος ὑπέμεινε. Κατὰ δὲ τὴν τῶν δύο ἡμερῶν τού των περίοδον άλλοτριοῦνται μὲν οἱ Χριστιανοὶ τῆς τοῦ διαβόλου πράξεως, οἰκειοῦνται δὲ διὰ τῶν νησ στειῶν τῷ κοσμοσωτηρίω πάθει Χριστοῦ. ΚΕΦΑΛ. ΡΜΖ. Τίνα Εθνη καὶ πόσα ἐκ τοῦ 'Αβραάμ συνέστη. Πρῶτον τὸ ἐκ τῆς ᾿Αγαρ καὶ τοῦ Ἰσμαήλ, Αγα ρηνοὶ καὶ Ἰσραηλῖταί εἰσιν, οἱ ψευδοσαρακηνοί κικλησκόμενοι, ἑαυτοῖς ἐπιφημίζοντες τὴν ἀπὸ τῆς Σάββας, οὐκ ὄντες ἐξ αὐτῆς, ἐπωνυμίαν. Δεύτερον τὸ Ἰσραηλιτικὸν, ἀπὸ τοῦ Ἰσραὴλ, όσ ἐστιν Ἰακώβ, ἐπικληθεὶς δὲ, Ἰσραὴλ ονομαζόμενος. Καὶ ἀπὸ Χετθούρας ἔθνη γεγόνασι τῷ ᾿Αβραάμ γ', τὸ Σαβᾶ, ὅ ἐστι τὸ Αἰθιόπων. Καὶ τὸ Μαδιανιτών, οἱ εἰσιν οἱ πρὸς τοῖς Αιθίοψιν. Οἱ 'Εξομῖται, καὶ οἱ τούτοις πρόσοικοι. Καὶ τὸ Δεδανιτῶν, ἔθνος δὲ ἐστι τοῦτο, ἐξ οὗ καὶ Ἰόθορ, ὁ τοῦ Μωϋσέως γαμβρός, καλπίδων καὶ ψήφων.
JOSEPPI
52 Sex....... virgines vestales. Dicunt sacris vacantes eas quoque prædixisse futura ex igne perpetuo conjectantes.
53 Qui apud Bacchum in Corybanticis furiis agıtabantur.
54 Colophone, sacerdos Apollinis hausta aqua,
´dicebat cuique de causa, ob quam advenerat.
55 Delphis vaticinantur mulieres ad fontes aquarum assidentes.
56 Etiam in Branchidis ex aquarum vaporibus
allata oracula edebant. Intra quasdam vero figurationes stantes viri replentur afflatibus in nonnullis
templis Apollinis.
57 Pythia ex tripode, turpiter insidens, per muliebria sua vires vaticinandi allationesque recipit.
58 Plura etiam in pluribus per urnas et calculos
respondentium fuere oracula; templi ædituo calcuJum inspiciente, atque de libro oraculum recitante.
Ει quemadmodum Porphyrius ait in epistola ad
Anebonem: Multis enim agyrla ille illudens hianti
fiducia nostra.
CAP. CXLV.
Cur Judæi secundam et quintam
hebdomadæ feriam jejunant.
νβ' Εξ ἄκαρ αἱ τῆς Εστίας παρθένοι· ἱερουργοῦ
σαι λέγουσι καὶ αὐταὶ τὸ μέλλον, ἀσπέτῳ περιτεκμη
ρόμενα:
νγ' υἵ τε παρὰ τῷ Διονύσῳ διὰ Κορυβαντιών κορυβαντιζόμενοι.
νδ Ἐν δὲ Κωλοφωνίῳ ἱερεὺς τοῦ Κλαρίου ὕδωρ
πίνων, ἔλεγεν ἑκάστῳ περὶ οὗ καὶ ἀφικτο.
να' 'Εν Δελφοῖς δὲ θεσπίζουσιν αἱ γυναῖκες ἐν τοῖς
στομίοις τοῦ ὕδατος παρακαθήμεναι.
νς' Καὶ ἐν Βραχεῖ δὲ πάλιν ἐξ ὑδάτων ἀτμιζόμεναι χρησμολογοῦσιν. Ἐπὶ χαρακτηρίων δὲ στάν
τες πληροῦνται τῶν ἀπεγκρίσεων Εν τισι ναοῖς τοῦ
Απόλλωνος.
νζ' Ἡ δὲ Πυθία ἐπὶ τοῦ τρίποδος ἀσχημόνως ἐπικα
θημένη, διὰ τῶν γυναικείων πόρων τὰς μαντινὰς εἰσκρίσεις ὑποδέχεται.
Erat secunda feria, quando templum prima vice
a Nabuchodonosor vastatum est: quinta vero feria
fuit, quando sub Tito idem iterum passum est. Luckum enim agunt propter incendium templi quavis
septimana in duabus hisce feriis, proptereaque c
etiam jejunant.
CAP. CXLVI. Cur Christiani jejunant quarta el
sexta feria.
Quarta feria hebdomadæ Judas proditor suscepil
in se operationem diaboli ad proditionem inducentis, acceptis xxx aureis a Caipha et Anna. At sexta
feria actu proditionem exercuit. In qua die e‹iam
salutarem mundo passionem Dominus sustinuit.
Harum igitur duorum dierum ambitu abalienantur
Christiani a diaboli operatione, acceduntque per je
junia ad salutiferam mundo passionem Christi.
CAP. CXLVII. — Quæ et quot gentes ex Abrahamo
derivata sunt.
Primo illa quæ ex Agare et Ismaele fuit; Agareni nempe et Ismaeliiæ: qui falso Saraceni audiunt,
dum sibi appellationem tribuunt a Sara accersitanı,
cum ex illa minime sint.
Deinde Israelitica, ab Israel, Jacobo nempe, qui
accepto cognomine, Israel vocatus est.
Et a Chetthura gentes ortæ sunt Abrahamo tres.
Sabca, sive Ethiopica. Madianitica, sub quæ censentur qui sunt Æthiopibus vicini. Exomitæ, et
illorum propinqui. Dedanica quoque. Porro hæc
est natio, ex qua etiam fuit Jothor Moysis socer,
'Ασβέστῳ πυρί τεκμηράμεναι.
Βραγχίδαις.
Αl. ορίων.
νη' Πολλὰ δὲ ἐν πλείοσι ναοῖς καὶ διὰ καμπιδῶν
ψήφων ἀποκρινόντων συνέστη μαντεία, τοῦ
νεωκόρου τὴν ψῆφον ἐφορῶντος, καὶ ἀπὸ βιβλίου τὸν
χρησμὸν ἀναγινώσκοντος. Καὶ καθὼς Πορφύριος ἐν
τῇ πρὸς Ἀνέβοντά φησιν ἐπιστολῇ· Πολλοῖς γὰρ
αγύρτης καὶ τῷ κεχηνότι τῆς προσδοκίας ἡμῶν
ἐπιθέμενος.
ΚΕΦΑΛ. ΡΜΕ. Διατί οἱ Ἰουδαῖοι τὴν δευτέραν
τῶν σαββάτων καὶ τὴν πέμπτην νηστεύουσιν.
Δευτέρα σαββάτου ἐτύγχανεν εἶναι, ὅτε ὁ ναὸς
ὑπὸ τοῦ Ναβουχοδονόσορ τὸ πρότερον ενεπρήσθη.
Πέμπτη δὲ, ὅτε ὑπὸ Τίτου τὸ δεύτερον έπαθε. Πενθοῦσι γὰρ ἐπὶ τῇ ἐμπρήσει τοῦ ναοῦ κατὰ ταύτας
τὰς δύο κατὰ πᾶν σάββατον ἡμέρας, καὶ διὰ τοῦτο
νηστεύουσι.
ΚΕΦΑΛ. Ρ. Διὰ τί οἱ Χριστιανοὶ τὴν
τράδα καὶ παρασκευὴν νηστεύουσιν.
Τετράδι τοῦ σαββάτου Ἰούδας ὁ προδότης τὴν τοῦ
διαβόλου της προδοσίας ενέργειαν ὑπεδέξατο, τοὺς λ'
χρυσούς παρὰ Καϊάφα καὶ ᾿Αννα κομισάμενος. Τη
δὲ παρασκευῇ τὴν τῆς προδοσίας πράξιν ἐπετέ
λεσεν. Ἐν ᾗ ἡμέρᾳ καὶ τὸ κοσμοσωτήριον πάθος ὁ
Κύριος ὑπέμεινε. Κατὰ δὲ τὴν τῶν δύο ἡμερῶν τού
των περίοδον άλλοτριοῦνται μὲν οἱ Χριστιανοὶ τῆς
τοῦ διαβόλου πράξεως, οἰκειοῦνται δὲ διὰ τῶν νησ
στειῶν τῷ κοσμοσωτηρίω πάθει Χριστοῦ.
ΚΕΦΑΛ. ΡΜΖ.
Τίνα Εθνη καὶ πόσα ἐκ τοῦ
'Αβραάμ συνέστη.
Πρῶτον τὸ ἐκ τῆς ᾿Αγαρ καὶ τοῦ Ἰσμαήλ, Αγα
ρηνοὶ καὶ Ἰσραηλῖταί εἰσιν, οἱ ψευδοσαρακηνοί
κικλησκόμενοι, ἑαυτοῖς ἐπιφημίζοντες τὴν ἀπὸ τῆς
Σάββας, οὐκ ὄντες ἐξ αὐτῆς, ἐπωνυμίαν.
Δεύτερον τὸ Ἰσραηλιτικὸν, ἀπὸ τοῦ Ἰσραὴλ, όσ
ἐστιν Ἰακώβ, ἐπικληθεὶς δὲ, Ἰσραὴλ ονομαζόμενος.
Καὶ ἀπὸ Χετθούρας ἔθνη γεγόνασι τῷ ᾿Αβραάμ γ',
τὸ Σαβᾶ, ὅ ἐστι τὸ Αἰθιόπων. Καὶ τὸ Μαδιανιτών,
οἱ εἰσιν οἱ πρὸς τοῖς Αιθίοψιν. Οἱ 'Εξομῖται, καὶ οἱ
τούτοις πρόσοικοι. Καὶ τὸ Δεδανιτῶν, ἔθνος δὲ ἐστι
τοῦτο, ἐξ οὗ καὶ Ἰόθορ, ὁ τοῦ Μωϋσέως γαμβρός,
Αl. καλπίδων καὶ ψήφων.
Apud Judæos incipiebat vespere feriæ v,
sole occidente.
Распознавание текста
Chapters CXLV - CXLVIICaput CXLV - CXLVII
col. 163–164page 75 of 82
PG 106:163καὶ οἱ Φαρανῖται τὴν κατοίκησιν ἔχοντες, καὶ ἄγον καὶ πρὸς τῇ Ερυθρά θαλάσση. Αλλὰ καὶ ἡ Συρία, * Δαμασκός δέ ἐστιν αὕτη, τὸ ἔθνος αὐτῷ λελό. γισται. Ἐκ γὰρ τοῦ οἰκογενοῦς αὐτοῦ, τοῦ Ελιέζερ, ἐξ οὗπερ ὁ Δαμασκὸς τίκτεται, καὶ αὐτὴ συνίσταται. Ἀπὸ δὲ τοῦ Ἡσαῦ, ὃς ἔκγονος τοῦ ᾿Αβραάμ γε γόνει, τὸ Ἰδουμαῖον ἔθνος ἕτερον ἀναφαίνεται, δ καὶ Εδώμ προσαγορεύεται. Οὐκ ἔξωθεν δὲ τῶν ἐξ αὐτοῦ φύντων ἐθνῶν, οὐδὲ τὸ Μωαβιτῶν καὶ ᾿Αμμανιτῶν ἔθνος ἀριθμεῖται. Ἐκ γὰρ τοῦ Λώτ οὗτοι γενόμενοι, ᾶς ἦν ἀδελφοῦ πατρὸς αὐτοῦ υἱὸς, αὐτῷ πάλιν ἐπιγρά φοινται ΚΕΦΑΛ. ΡΜΗ'. Τίνα ἐστὶν ἃ προεφήτευσεν ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Ὅσοι θέλουσιν εὐσεβῶς ζῇν, διωχθήσονται. Καὶ, ὡς οὐκ ἀνέξονται τῆς ὑγιοῦς διδασκαλίας οἱ πολλοί. Επαναστήσονται δὲ τῇ πίστει πονηροί ἄνθρωποι καὶ γόητες, πλανῶντες καὶ πλανώμε τοι, ἔχοντες τὴν μόρφωσιν τῆς εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἀρνούμενοι. Καὶ, ὅτι χρὴ ἀπὸ τῆς πίστεως ἀποστασίαν πρῶτον ἐλθεῖν, καὶ τότε ἀποκαλυφθῆναι τὸν υἱὸν τῆς ἀνομίας, τὸν ἀντί χριστον. Ὃν ὁ Κύριος ἀνελεῖ τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ, καὶ καταργήσει τῇ ἐπιφανείᾳ τῆς δόξης αὐτοῦ. Καὶ, ὅτι τῆς κλήσεως τῶν ἐθνῶν τῆς σωτηρίου τεύξηται. ΚΕΦΑΛ. ΡΜΘ'. — Τίνα ἐστὶν & προεφήτευσεν Ιωάννης ὁ Εὐαγγελιστής. Ως ἀποστήσονται πολλοὶ τῆς πίστεως, προεγνωσμένοι παρὰ τῷ Θεῷ μὴ εἶναι τῆς πίστεως. Ως Αντίχριστος ελεύσεται, Αντιχρίστων καὶ τῶν νῦν απο ρετικῶν παρ' αὐτοῦ κεκλημένων, οἳ καί εἰσιν οὗτοι πολλοί. Καὶ ἐν τῇ Ἀποκαλύψει αὐτοῦ, περὶ ἑπτὰ πληγῶν ἐπερχομένων τῷ κόσμῳ πρὸ τῆς τοῦ Χρισ στοῦ παρουσίας ἀκήκοε. Καὶ ὡς ἡ Ἐκκλησία ὑπὸ τοῦ δράκοντος, ὅ ἐστιν ὁ διάβολος, εἰς τὴν ἐρημίαν ἐκδιωχθήσεται, ποταμὸν ἐπιφέροντος αὐτῇ, ἐκ τοῦ στήματος αὐτοῦ ἐπικλύζοντος αὐτήν, δ καὶ ἔστιν ἐκ τῆς αἱρέσεως, καὶ τοῦ ᾿Αντιχρίστου κατ' αὐτῆς ὁρμή· καὶ ὡς Κύριος αθρόως ἥξει μετὰ τῆς οὐρα γία, στρατιᾶ; αὐτοῦ, τὴν ἀναίρεσιν τῆς δυσσεβείας ποιούμενος, καὶ τὴν βασιλείαν τοῖς ἁγίοις τὴν αἰών τὸν ἀποδιδούς. πληρουμένης, τότε καὶ ὁ Ἰσραὴλ τῆς κλήσεως ΚΕΦΑΛ. ΡΝ. Πόσοι χρόνοι εἰσὶν ἀπὸ γενέσεως κόσμου, ἕως οὗ παραγέγονεν ὁ Χριστός. Ἀπὸ τοῦ Ἀδὰμ έως Νώε ἔτη βσξς'. Ἀπὸ τοῦ Νε Έως Αβραάμ ἔτη αιε'. Ἀπὸ Ἀβραὰμ έως Εξόδου Στη υλ'. ᾿Απὸ Εξόδου ἕως Κριτῶν ἔτη με'. ᾿Απὸ Κριτών έως Ἠλεὶ καὶ Σαμουήλ ἔτη υψ'. Ἀπὸ Σα μονὴλ ἕως ἀρχῆς βασιλείας ἔτη κ. Βασιλειῶν ἕως αἰχμαλωσίας λαοῦ ἔτη υφ'. Βασιλείας Μακεδόνων ἔτη τ᾿ ἕως ἐκτωκαιδεκαετούς Οκταουίου Αὔγουστον. Ο δὲ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς γεννᾶται ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας, ἔν ἔτει μγ' τῆς Ὀκταουίου Επιγράφοιντο, ἐπιγράφονται.
καὶ οἱ Φαρανῖται τὴν κατοίκησιν ἔχοντες, καὶ ἄγον- et Pharauiter qui incolatum habent, deguntque ad
καὶ πρὸς τῇ Ερυθρά θαλάσση. Αλλὰ καὶ ἡ Συρία,
* Δαμασκός δέ ἐστιν αὕτη, τὸ ἔθνος αὐτῷ λελό.
γισται. Ἐκ γὰρ τοῦ οἰκογενοῦς αὐτοῦ, τοῦ Ελιέζερ,
ἐξ οὗπερ ὁ Δαμασκὸς τίκτεται, καὶ αὐτὴ συνίσταται.
Ἀπὸ δὲ τοῦ Ἡσαῦ, ὃς ἔκγονος τοῦ ᾿Αβραάμ γεγόνει, τὸ Ἰδουμαῖον ἔθνος ἕτερον ἀναφαίνεται, δ καὶ
Εδώμ προσαγορεύεται. Οὐκ ἔξωθεν δὲ τῶν ἐξ αὐτοῦ
φύντων ἐθνῶν, οὐδὲ τὸ Μωαβιτῶν καὶ ᾿Αμμανιτῶν
ἔθνος ἀριθμεῖται. Ἐκ γὰρ τοῦ Λώτ οὗτοι γενόμενοι,
ᾶς ἦν ἀδελφοῦ πατρὸς αὐτοῦ υἱὸς, αὐτῷ πάλιν ἐπιγράφοινται
ΚΕΦΑΛ. ΡΜΗ'. Τίνα ἐστὶν ἃ προεφήτευσεν ὁ
ἀπόστολος Παῦλος.
Ὅσοι θέλουσιν εὐσεβῶς ζῇν, διωχθήσονται.
Καὶ, ὡς οὐκ ἀνέξονται τῆς ὑγιοῦς διδασκαλίας οἱ
πολλοί. Επαναστήσονται δὲ τῇ πίστει πονηροί
ἄνθρωποι καὶ γόητες, πλανῶντες καὶ πλανώμε
τοι, ἔχοντες τὴν μόρφωσιν τῆς εὐσεβείας, τὴν
δὲ δύναμιν αὐτῆς ἀρνούμενοι. Καὶ, ὅτι χρὴ ἀπὸ
τῆς πίστεως ἀποστασίαν πρῶτον ἐλθεῖν, καὶ τότε
ἀποκαλυφθῆναι τὸν υἱὸν τῆς ἀνομίας, τὸν ἀντίχριστον. Ὃν ὁ Κύριος ἀνελεῖ τῷ πνεύματι τοῦ
στόματος αὐτοῦ, καὶ καταργήσει τῇ ἐπιφανείᾳ
τῆς δόξης αὐτοῦ. Καὶ, ὅτι τῆς κλήσεως τῶν ἐθνῶν
τῆς σωτηρίου τεύξηται.
ΚΕΦΑΛ. ΡΜΘ'. — Τίνα ἐστὶν & προεφήτευσεν
Ιωάννης ὁ Εὐαγγελιστής.
Ως ἀποστήσονται πολλοὶ τῆς πίστεως, προεγνω·
σμένοι παρὰ τῷ Θεῷ μὴ εἶναι τῆς πίστεως. Ως
Αντίχριστος ελεύσεται, Αντιχρίστων καὶ τῶν νῦν απο
ρετικῶν παρ' αὐτοῦ κεκλημένων, οἳ καί εἰσιν οὗτοι
πολλοί. Καὶ ἐν τῇ Ἀποκαλύψει αὐτοῦ, περὶ ἑπτὰ
πληγῶν ἐπερχομένων τῷ κόσμῳ πρὸ τῆς τοῦ Χρισ
στοῦ παρουσίας ἀκήκοε. Καὶ ὡς ἡ Ἐκκλησία ὑπὸ
τοῦ δράκοντος, ὅ ἐστιν ὁ διάβολος, εἰς τὴν ἐρημίαν
ἐκδιωχθήσεται, ποταμὸν ἐπιφέροντος αὐτῇ, ἐκ τοῦ
στήματος αὐτοῦ ἐπικλύζοντος αὐτήν, δ καὶ ἔστιν ἐκ
τῆς αἱρέσεως, καὶ τοῦ ᾿Αντιχρίστου κατ' αὐτῆς
ὁρμή· καὶ ὡς Κύριος αθρόως ἥξει μετὰ τῆς οὐρα
γία, στρατιᾶ; αὐτοῦ, τὴν ἀναίρεσιν τῆς δυσσεβείας
ποιούμενος, καὶ τὴν βασιλείαν τοῖς ἁγίοις τὴν αἰών
τὸν ἀποδιδούς.
⋅
nare Rubrum. Quin etiam et Syria, Damascena videlicet, gens est, quæ Abrahamo accepta ferri debet. Etenim ex ejus verna Eliezer, ex quo Damascus natus est, ea quoque gens originem traxit.
Ab Esau autem, qui nepos Abrahami fuit, alia
orta est gens Idumæa, quæ alio vocabulo Edom appellatur. Neque tamen extra numerum gentium ab
eo derivatarum putanda est geus Moabitica atque
Ammonitica. Ex Lot namque isti progeniti sunt, qui
fuit filius fratris ejus. Illi itaque merito adscribi
possint.
CAP. CXLVIII.
Quæ sunt Pauli apostoli vaticinia.
Quicunque volunt pie vivere, persecutionem patientur. Et, Non sustinebunt sanam doctrinam multi.
Insurgent enim contra fdem mali homines et impostores, decipientes et decepti, habentes formam pietatis, at vim ejus abnegantes. El, Oportet primum
apostasiam a fide venire, et tunc revelari filium iniquitatis Antichristum. Quem Dominus interficiet spiritu oris sui, et inefficacem reddet apparitione gloria
suæ. Et, Impleta vocatione gentium, tunc ipsummel
Israelem salutaris vocationis futurum compolem
πληρουμένης, τότε καὶ ὁ Ἰσραὴλ τῆς κλήσεως
CAP. CXLIX. Quæ sunt Joannis Evangelistæ
vaticinia.
Multos descituros a fide, præcognitos apud Deum,
quod ex fide non sint. Venturum Antichristum:
Antichristis vocatis ab eo etiam hæreticis præsentibus, qui quidem sunt multi. In sua quoque Apocalypsi audivit de septem plagis mundo obventuris
ante Christi adventum. Ecclesiam a dracone, diabolo scilicet, in desertum persecutionem laturam,
infundente ei flumen ex ore suo illam inundante:
quod innuit impetum contra illam ab hæresibus et
Antichristo provenientem. Dominum repentino venturum cum cœlesti exercitu suo, ad faciendam internecionem impietatis, dandumque sanctis regnum
æternum
Quot anni sunt a creatione mundi
usque ad Christi adventum.
ΚΕΦΑΛ. ΡΝ.
CAP. CL.
Πόσοι χρόνοι εἰσὶν ἀπὸ γενέσεως
κόσμου, ἕως οὗ παραγέγονεν ὁ Χριστός.
Ἀπὸ τοῦ Ἀδὰμ έως Νώε ἔτη βσξς'. Ἀπὸ τοῦ Νε
Έως Αβραάμ ἔτη αιε'. Ἀπὸ Ἀβραὰμ έως Εξόδου
Στη υλ'. ᾿Απὸ Εξόδου ἕως Κριτῶν ἔτη με'. ᾿Απὸ
Κριτών έως Ἠλεὶ καὶ Σαμουήλ ἔτη υψ'. Ἀπὸ Σα
μονὴλ ἕως ἀρχῆς βασιλείας ἔτη κ. Βασιλειῶν ἕως
αἰχμαλωσίας λαοῦ ἔτη υφ'. Βασιλείας Μακεδόνων
ἔτη τ᾿ ἕως ἐκτωκαιδεκαετούς Οκταουίου Αὐγού
στον. Ο δὲ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς γεννᾶται
ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας, ἔν ἔτει μγ' τῆς Ὀκταουίου
- Rom. XI.
Επιγράφοιντο, vcl ἐπιγράφονται.
Ab Adam ad Noe, sunt anni MMCCLXII. Noe al
Abrabam, anni mxv. Ab Abraham ad Exitum, anni
ccccxxx. Ab Exitu usque ad J.dices, anui xcr.
Ab Judicibus usque ad fli et Samuel, anni xd.
Ab Samuel usque ad initia regni, anni xc. Anni
regnorum usque ad captivitatem populi, su: xD.
Regui Macedonum, anni ccc, usque ad decimum
oclavum annum Octavii Augusti. At Dominus noster Jesus Christus nascitur in Bethlehem Judære,
!
Распознавание текста
col. 165–166page 76 of 82
PG 106:165βασιλείας, ὡς εἶναι ἄλλα ἔτη κε'. Ὁμοῦ δὲ πάντα συνάγεται ἐπὶ τὴν τοῦ Σωτῆρος γέννησιν ἀπὸ 'Αδάμ Στη εφ' ΚΕΦΑΛ. ΕΝΑ'. Πόσοις καὶ ποίοις ονόμασι προηγορεύετο διὰ τῶν ἁγίων Γραφῶν ὁ Κύριος ἐν ἀνθρώποις ἐμφανησόμενος κληθήσεσθαι. Μωϋσῆς προφήτην αὐτὸν καλεῖ, καὶ προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος, λέγων, ἐκ τῶν ὑμῶν, ὡς ἐμέ. Ο μάντης άκων ἄστρον αὐτὸν ἀναφανήσεσθαι προηγόρευσεν, Ανατελεῖ, λέγων, άστρον ἐν Ια κών. ῾Ο ἄγγελος ἐρωτώμενος ὑπὸ Μανωὲ τοῦ κριτού, τί τὸ ὄνομα καλέσει τοῦ ἐπιφαινομένου Σωτήρος, φησὶ πρὸς αὐτόν· Ἵνα τί ἐρωτᾷς τὸ ὄνομά μου; καὶ αὐτό ἐστι θαυμαστόν. Δαβίδ Χριστὸν αὐτὸν προεἶπεν ἐν δευτέρῳ ψαλ μῷ· ἐν δὲ ιε', Ὅσιον· ἐν κγ', Κύριον τῶν δυνάμεων, καὶ βασιλέα τῆς δόξης· ἐν δὲ λβ', Λόγου Θεοῦ τοὺς οὐρανοὺς στερεώσαντα· ἐν μδ', Θεὸν χριόμενον δι' ἀγάπην δικαιοσύνης καὶ ἀνομίας μίσος· ἐν μή', ἄνθρω τον λυτρωτήν, ἀλλ' οὐκ ἀδελφὸν ἀνθρώπων· ἐν δὲ ξζ Οδοποιήσατε, φησί, τῷ ἐπιβεβηκότι τὸν οὐρανὸν τοῦ οὐρανοῦ κατὰ ἀνατολάς· Κύριος ὄνομα αὐ τῷ. Ὅπερ ὁ Ἀκύλας ἐξέδωκε διὰ τοῦ, τὰ ἡ ὀνομασίᾳ αὐτοῦ. Ἐν δὲ οα', τὴν βασιλείαν αὐτοῦ, καὶ τὴν δικαίαν κρίσιν ἐμφαίνεσθαι προφητεύων, Σαλαμώνα αὐτὸν κεκλῆσθαι ἐπέγραψε. Φῶς δὲ καὶ ἀλήθειαν ἀπο λαχοῦ τέ φησιν· Εξαπόστειλον τὸ φῶς σου, καὶ τὴν ἀλήθειάν σου· καὶ ἐν ἄλλῳ, λίθον ἀποδεδε κιμασμένον, καὶ τοῦτον γενόμενον εἰς κεφαλήν γε νίας· καὶ σοφίαν Θεοῦ προεἶπεν αὐτὸν, Πάντα, λέ γων, ἐν σοφίᾳ ἐποίησας. Ἐν δὲ τῷ ᾿Ασματι τῶν ᾀσμάτων ὁ Σαλομών νυμ φίον αὐτὸν κέκληκε, καὶ ἀδελφὸν, καὶ ἀδελφιδών, καὶ βίτρων κυπρίζοντα, ἄνθος πεδίου, μῆλον ἐν ξύπ λοις, πηδῶντα ἐπὶ τὰ ὄρη, λευκόν, πυρόν, ἐπλε λεγμένον ἀπὸ μυριάδων, Σαλαμώνα, ἡγούμενον. Ἐν δὲ τοῖς σοφοῖς αὐτοῦ λόγοις, Ειθιὴλ αὐτὸν κα λεῖ, ὅ ἐστιν ἴσος Θεῷ· καὶ Υἱὸν Θεοῦ· Φησὶ γὰρ ἀνὴρ τῷ Εἰθιήλ· καὶ πάλιν· Τί ὄνομα τῷ υἱῷ αὐτοῦ; Ἡσαΐας δὲ τικτόμενον αὐτὸν ἐκ παρθένου προχη ρύττων, Ἐμμανουὴλ αὐτὸν καλεῖσθαι ἔφη. Καὶ πά λιν ἄλλοις ονόμασι τεχθέντα προσηγόρευσε. Κάλε σον, φησὶ, τὸ ὄνομα αὐτοῦ, Ταχέως σκύλευσον, ὀξέως προνόμευσον· καὶ πάλιν, τὸ τεχθὲν ἐπὶ στ μείῳ τῆς τοῦ κόσμου σωτηρίας παιδίον, καλεῖσθαι ἔφη μεγάλης βουλῆς ἄγγελον, θαυμαστόν, σύμ βουλον, ἄρχοντα εἰρήνης, ἐξουσιαστὴν, Θεὸν ἰσχυρὸν, Πατέρα τοῦ μέλλοντος αἰῶνος· καὶ πάν λιν, ἐξουδενωμένην ψυχήν, βδελυκτὸν ἔθνους, δοῦ λον ἐξουσιαζόντων, πρόβατον, ἀμνὸν τυθιζόμενον, ρίζαν ἀπὸ γῆς ἀβάτου, ῥάβδον ἐκ ρίζης Ἰεσσαὶ, ἄνθος ἐκ τῆς ῥίζης ανιόν, λίθον δοκιμαστικόν, λίθον
JOSEPPI
ammo stu imperii Octavii, ita ut sint alii ami sxv. βασιλείας, ὡς εἶναι ἄλλα ἔτη κε'. Ὁμοῦ δὲ πάντα
Universi colliguntur ab Adam ad Salvatoris mativitatem anni MNNNND.
Quot quibusve nominibus prædixeCAP. CLI.
runt sanctæ Scripturæ vocandum Dominum ubi
inter homines apparuisset.
Moyses prophetam eum vocat: Et prophetam robis excitabit Dominus, inquiens, ex vobis, ut me.
Vales vel invitus prædixit eum stellam appariturum: Orietur, inquiens, stella in Jacob.
Angelus interrogatus a Manoe judico, quodnam
vocaret nomen vísi Salvatoris, inquit ad illum: Ut
quid interrogas nomen meum? et ipsum est mirabile.
David Christum prænominavit illum in psalmo
secundo: et in xv, Sanctum: in xxII Dominum
virtutum et regem gloriæ: in xxv11 autem Verbum
Dei, quod coelos firmavit. In Liv, Deum unctum
per dilectionem justitiæ, et odium iniquitatis. In
alvii, hominem redemptorem, at non fratrem bominum. In Lxvii autem, Iter facite, inquit, ei qui
ascendit in cœlum cœli ad orientem: Dominus nomen
ei. Quod Aquilas edidit per Jah appellatio illius **.
Et in LXXI, vaticinatus fore, ut regnum illius et
justum judicium manifestandum foret, Salomonem
illum appellandum fuisse in titulo posuit. Quin
imo alicubi lumen etiam et veritatem dixit: Emitte
lumen tuum et veritatem tuam ". Et alio loco, Lapidem reprobatum, qui quidem facius sit in caput
anguli s. Quin et Dei sapientiam prædixit illum:
Universe, inquiens, in sapientia fecisti.
Et in Cantico canticorum Salomon sponsum illum
nuncupavit, et fratrem, et fratris filium, et botrum
forescentem, lorem campi, malum inter arbores,
salientem in montes, albain, fulvum, electuni ex
decem millibus, Salomonem, ducem.
Et in libris ejus sapientialibus, dicit eum Eithiel,
quod est, æqualis Deo. Filium item Dei: Ail enim
vir Eithieli. Et iterum: Quod nomen filio ejus”?
Isaias autem nasciturum eum ex virgine prædicens, Emmanuel ipsum vocandum ait. Et iterum
aliis nominibus natum appellavit. Voca, inquit, nomen ejus, Cito manubias collige, festinanter predator.
Ac rursum, natum in signum salutis mundi puerum, vocari dixit magni consilii angelum, admirabilem, consiliarium, auctorem pacis, potestate valentem, Deum fortem, patrem futuri sæculi *. Itemque,
animam pro nihilo reputatam, abominabilem gentis, servum potestatem obtinentium, ovem, agnum
subrummum, radicem de terra invia, virgam e radice Jesse, dorem e radice ascendentem, lapidem
probationis, lapidem angularem, pretiosum, fundaσυνάγεται ἐπὶ τὴν τοῦ Σωτῆρος γέννησιν ἀπὸ 'Αδάμ
Στη εφ'
ΚΕΦΑΛ. ΕΝΑ'. Πόσοις καὶ ποίοις ονόμασι
προηγορεύετο διὰ τῶν ἁγίων Γραφῶν ὁ Κύριος
ἐν ἀνθρώποις ἐμφανησόμενος κληθήσεσθαι.
Μωϋσῆς προφήτην αὐτὸν καλεῖ, καὶ προφήτην
ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος, λέγων, ἐκ τῶν ὑμῶν, ὡς
ἐμέ.
Ο μάντης άκων ἄστρον αὐτὸν ἀναφανήσεσθαι
προηγόρευσεν, Ανατελεῖ, λέγων, άστρον ἐν Ια
κών.
῾Ο ἄγγελος ἐρωτώμενος ὑπὸ Μανωὲ τοῦ κριτού,
τί τὸ ὄνομα καλέσει τοῦ ἐπιφαινομένου Σωτήρος,
φησὶ πρὸς αὐτόν· Ἵνα τί ἐρωτᾷς τὸ ὄνομά μου; καὶ
αὐτό ἐστι θαυμαστόν.
Δαβίδ Χριστὸν αὐτὸν προεἶπεν ἐν δευτέρῳ ψαλ
μῷ· ἐν δὲ ιε', Ὅσιον· ἐν κγ', Κύριον τῶν δυνάμεων,
καὶ βασιλέα τῆς δόξης· ἐν δὲ λβ', Λόγου Θεοῦ τοὺς
οὐρανοὺς στερεώσαντα· ἐν μδ', Θεὸν χριόμενον δι'
ἀγάπην δικαιοσύνης καὶ ἀνομίας μίσος· ἐν μή', ἄνθρω
τον λυτρωτήν, ἀλλ' οὐκ ἀδελφὸν ἀνθρώπων· ἐν δὲ ξζ
Οδοποιήσατε, φησί, τῷ ἐπιβεβηκότι τὸν οὐρανὸν
τοῦ οὐρανοῦ κατὰ ἀνατολάς· Κύριος ὄνομα αὐ
τῷ. Ὅπερ ὁ Ἀκύλας ἐξέδωκε διὰ τοῦ, τὰ ἡ ὀνομα
σία αὐτοῦ. Ἐν δὲ οα', τὴν βασιλείαν αὐτοῦ, καὶ τὴν
δικαίαν κρίσιν ἐμφαίνεσθαι προφητεύων, Σαλαμώνα
αὐτὸν κεκλῆσθαι ἐπέγραψε. Φῶς δὲ καὶ ἀλήθειαν ἀπο
λαχοῦ τέ φησιν· Εξαπόστειλον τὸ φῶς σου, καὶ
τὴν ἀλήθειάν σου· καὶ ἐν ἄλλῳ, λίθον ἀποδεδε
κιμασμένον, καὶ τοῦτον γενόμενον εἰς κεφαλήν γε
νίας· καὶ σοφίαν Θεοῦ προεἶπεν αὐτὸν, Πάντα, λέγων, ἐν σοφίᾳ ἐποίησας.
Ἐν δὲ τῷ ᾿Ασματι τῶν ᾀσμάτων ὁ Σαλομών νυμ
φίον αὐτὸν κέκληκε, καὶ ἀδελφὸν, καὶ ἀδελφιδών,
καὶ βίτρων κυπρίζοντα, ἄνθος πεδίου, μῆλον ἐν ξύπ
λοις, πηδῶντα ἐπὶ τὰ ὄρη, λευκόν, πυρόν, ἐπλε -
λεγμένον ἀπὸ μυριάδων, Σαλαμώνα, ἡγούμενον.
Ἐν δὲ τοῖς σοφοῖς αὐτοῦ λόγοις, Ειθιὴλ αὐτὸν κα1λεῖ, ὅ ἐστιν ἴσος Θεῷ· καὶ Υἱὸν Θεοῦ· Φησὶ γὰρ
ἀνὴρ τῷ Εἰθιήλ· καὶ πάλιν· Τί ὄνομα τῷ υἱῷ
αὐτοῦ;
Ἡσαΐας δὲ τικτόμενον αὐτὸν ἐκ παρθένου προχηρύττων, Ἐμμανουὴλ αὐτὸν καλεῖσθαι ἔφη. Καὶ πά -
λιν ἄλλοις ονόμασι τεχθέντα προσηγόρευσε. Κάλε
σον, φησὶ, τὸ ὄνομα αὐτοῦ, Ταχέως σκύλευσον,
ὀξέως προνόμευσον· καὶ πάλιν, τὸ τεχθὲν ἐπὶ στ
μείῳ τῆς τοῦ κόσμου σωτηρίας παιδίον, καλεῖσθαι
ἔφη μεγάλης βουλῆς ἄγγελον, θαυμαστόν, σύμβουλον, ἄρχοντα εἰρήνης, ἐξουσιαστὴν, Θεὸν
ἰσχυρὸν, Πατέρα τοῦ μέλλοντος αἰῶνος· καὶ πάν
λιν, ἐξουδενωμένην ψυχήν, βδελυκτὸν ἔθνους, δοῦ
λον ἐξουσιαζόντων, πρόβατον, ἀμνὸν τυθιζόμενον,
ρίζαν ἀπὸ γῆς ἀβάτου, ῥάβδον ἐκ ρίζης Ἰεσσαὶ,
ἄνθος ἐκ τῆς ῥίζης ανιόν, λίθον δοκιμαστικόν, λίθον
●³ Isa. IX. 6,
• Psal. Lxvii, 34. " Psal. Xɩn, 3.» Psal. cxvii, 22. ** Prov. xxx, 1, 4.
Nec numeri hic dati efficiunt modo 5500, nec
Laritum annos 5500, sed 5508, computant vulgo
Græci, nisi in æra historica Africani. Quare numeri
hic corrupti censendi snut.
Распознавание текста
Chapter CLICaput CLI
col. 167–168page 77 of 82
Caput CXLVIII - CL
PG 106:167γωνιαῖον, έντιμον, Θεμέλιον. Καὶ πάλιν φῶς αὐτὸν καλεῖ, Φωτίζου λέγων, Ιερουσαλήμ ἥκει γὰρ σου τὸ φῶς, καὶ ἡ δόξα Κυρίου ἐπὶ σὲ ἀνατέταλκε. Καὶ πάλιν Σωτῆρα αὐτὸν ὀνομάζει, Είπατε, λέγων, Τῇ θυγατρὶ Σιών· Ἰδοὺ ὁ Σωτήρ σοι παραγέγονε. Καὶ Θεὸν αὐτὸν ἀνακηρύττει λέγων ταῖς πόλεσιν Ἰούδα· Ἰδοὺ ὁ Θεὸς ὑμῶν, ἰδοὺ Κύριος έρχεται ἐν κράτει ἰσχύος, καὶ τὸ ἔργον ἑκάστου εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ. Ιερεμίας δὲ Ἰωσεδέκ αὐτὸν, ὅ ἐστι, Θεὸς διο καιος, καλεῖσθαι προηγόρευε· καὶ Δαβιδ αὐτὸν προείπε, πρὸς ἐπιστρέφειν καὶ σώζεσθαι τὸν λαόν φησι. Ιεζεκιήλ δὲ, Θεὸν ἐρχόμενον αὐτὸν εἰς τὸ ποιμαί πειν καὶ σώζειν τὰ ἀπολωλότα πρόβατα τοῦ λαοῦ προλέγων, Δαβὶδ ὁμοίως κέκληκε. Καὶ Δανιὴλ, ὡς Υἱὸν ἀνθρώπου ἐπὶ τὸ κρίνειν τὰ πάντα ἐρχόμενον αὐτὸν ὁρᾷ. Ὡσηὲ δὲ, τὸν εἰς τύπον τοῦ Σωτῆρος ἐκ τῆς πορνευσάσης συναγωγής υἱὸν αὐτῷ τικτόμενον, εσραήλ, ὅ ἐστι, σπορὰ Θεοῦ, προσαγορεύεσθαι κελεύεται. Μιχαίας δὲ γεννώμενον αὐτὸν ἐν τῇ Βηθλεὲμ προλέγων, Ηγούμενον ὠνόμασεν, ἔχοντα τὴν πρὸ αιώνων έξοδον. Καὶ Ζαχαρίας παλιν, τὸν ἐρχόμενον Σωτῆρα τοῦ λαοῦ, Ἀνατολὴν ἔχειν όνομα ἔφη· καὶ νομέα, καὶ Θεοῦ σύμφυλον ἄνδρα αὐτὸν καλεῖ, ρομφαίας κατ' αὐτοῦ ἐγειρομένης. Ἰησοῦν δὲ αὐτὸν Σωτῆρα κόσμου τικτόμενον, Γαβριὴλ ὁ ἄγγελος ευαγγελιζόμενος τὴν γέννησιν αὐτοῦ, πρὸς τὴν Παρθένων καλεῖσθαι μόνος ἔφησεν. Οπερ όνομα ἐσημαίνετο ἐν τῷ μυστικῷ καὶ ἀῤῥήτῳ δήματι, τῷ ἐν τῇ στεφάνῃ τῆς ἱερᾶς κιβωτοῦ ἐπι γεγραμμένῳ· διὰ τοῦ, τὸ ἰὼς καὶ ἠδ, σημαινομένου, ὅ ἐστι, δέκατον καὶ ὄγδεον, σαφῶς ὑποδηλουμένου τοῦ ἁγίου Ἰησοῦ, τοῦ Κυρίου τῆς δόξης ὀνόματος. ΚΕΦΑΛ. ΡΝΒ' - Αἱ δέκα ἐπιφάνειαι τοῦ Κυ ρίου τοῖς ἰδίοις γενόμεναι, μετὰ τὸ ἐκ νεκρῶν αὐτὸν ἐγερθῆναι. Πρῶτον ταῖς περὶ τὴν Μαρίαν ἐν τῷ μνημείῳ. β. Τῷ Κηφᾷ μόνῳ, ὡς καὶ ὁ Παῦλος ἔφη - Επει τα ώφθη Κηφᾷ. γ. Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, τοῖς μαθηταῖς, τοῦ Θωμᾶ μὴ παρόντος, τῇ μιᾷ τῶν Σαββάτων. δ. Τοῖς περὶ Κλεόπαν ἀπιοῦσιν εἰς τὴν Ἐμμαὼ, ἐν τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου. ε'. Παρόντος τοῦ Θωμᾶ, καὶ τῶν λοιπῶν μαθητῶν, ὅτε καὶ τὸν Θωμᾶν ἐκάλει τὰς χεῖρας καὶ πλευράν μελετήσαντα 5. Ἐν τῇ Γαλιλία τῆς θαλάσσης Τιβεριάδος, ἐν τῇ ἄγρα τῶν ρνγ' ἰχθύων. 5. Τοῖς πεντακοσίοις ἐφάπαξ, κατὰ τὸν Παῦλον. ν. Τῷ Ἰακώβῳ, κατὰ τὸν αὐτὸν Παῦλον. (1).] ψηλαφήσοντα. ίη
γωνιαῖον, έντιμον, Θεμέλιον. Καὶ πάλιν φῶς αὐτὸν mentum. Atque iterum lucem illum appellat: Mixκαλεῖ, Φωτίζου λέγων, Ιερουσαλήμ ἥκει γὰρ σου
τὸ φῶς, καὶ ἡ δόξα Κυρίου ἐπὶ σὲ ἀνατέταλκε.
Καὶ πάλιν Σωτῆρα αὐτὸν ὀνομάζει, Είπατε, λέγων,
Τῇ θυγατρὶ Σιών· Ἰδοὺ ὁ Σωτήρ σοι παραγέγονε.
Καὶ Θεὸν αὐτὸν ἀνακηρύττει λέγων ταῖς πόλεσιν
Ἰούδα· Ἰδοὺ ὁ Θεὸς ὑμῶν, ἰδοὺ Κύριος έρχεται
ἐν κράτει ἰσχύος, καὶ τὸ ἔργον ἑκάστου εἰς τὸ
πρόσωπον αὐτοῦ.
Ιερεμίας δὲ Ἰωσεδέκ αὐτὸν, ὅ ἐστι, Θεὸς διο
καιος, καλεῖσθαι προηγόρευε· καὶ Δαβιδ αὐτὸν
προείπε, πρὸς ἐπιστρέφειν καὶ σώζεσθαι τὸν λαόν
φησι.
Ιεζεκιήλ δὲ, Θεὸν ἐρχόμενον αὐτὸν εἰς τὸ ποιμαί
πειν καὶ σώζειν τὰ ἀπολωλότα πρόβατα τοῦ λαοῦ
προλέγων, Δαβὶδ ὁμοίως κέκληκε.
Καὶ Δανιὴλ, ὡς Υἱὸν ἀνθρώπου ἐπὶ τὸ κρίνειν τὰ
πάντα ἐρχόμενον αὐτὸν ὁρᾷ.
minare, inquiens, Jerusalem; venit enim lux tua, et
gloria Domini super te exorta est. Alio loco Salvatorem illum nominat, Dicite, inquiens, filice
Sion, Ecce Salvator iuus adest. Quin et Deum illum deprædicat dicens urbibus Juda: Ecce Deus.
vester, ecce Dominus venit in potestate roboris, et
opus cujusque in faciem ejus”.
Jeremias vero Josedecum " illum, quod est, Deus
justus, vocandum prædixit. Quin et Davidem illum
prænominavit, ad convertendum et salvandum po.
'pulum.
Ezechiel autem, ipsum Deum venientem ad pascendum et salvandum oves populi quæ perierant
prædicens, Davidem similiter vocavit **.
Daniel quoque, videt illum tanquam Filium hominis venienten ad judicandum omnia.
Osee vero, Glium sibi natum in typuın Salvatoris
ex fornicante synagoga, vocare jubetur Jesrael,
quod significat, semen Dei.
Ὡσηὲ δὲ, τὸν εἰς τύπον τοῦ Σωτῆρος ἐκ τῆς πορ
νευσάσης συναγωγής υἱὸν αὐτῷ τικτόμενον, εσραήλ,
ὅ ἐστι, σπορὰ Θεοῦ, προσαγορεύεσθαι κελεύεται.
Μιχαίας δὲ γεννώμενον αὐτὸν ἐν τῇ Βηθλεὲμ
προλέγων, Ηγούμενον ὠνόμασεν, ἔχοντα τὴν πρὸ Bethlehem, Ducem nuncupavit, habentem procesαιώνων έξοδον.
'
Καὶ Ζαχαρίας παλιν, τὸν ἐρχόμενον Σωτῆρα τοῦ
λαοῦ, Ἀνατολὴν ἔχειν όνομα ἔφη· καὶ νομέα, καὶ
Θεοῦ σύμφυλον ἄνδρα αὐτὸν καλεῖ, ρομφαίας κατ'
αὐτοῦ ἐγειρομένης.
Ἰησοῦν δὲ αὐτὸν Σωτῆρα κόσμου τικτόμενον,
Γαβριὴλ ὁ ἄγγελος ευαγγελιζόμενος τὴν γέννησιν
αὐτοῦ, πρὸς τὴν Παρθένων καλεῖσθαι μόνος ἔφησεν.
Οπερ όνομα ἐσημαίνετο ἐν τῷ μυστικῷ καὶ ἀῤῥήτῳ
δήματι, τῷ ἐν τῇ στεφάνῃ τῆς ἱερᾶς κιβωτοῦ ἐπι
γεγραμμένῳ· διὰ τοῦ, τὸ ἰὼς καὶ ἠδ, σημαινομένου,
ὅ ἐστι, δέκατον καὶ ὄγδεον, σαφῶς ὑποδηλουμένου
τοῦ ἁγίου Ἰησοῦ, τοῦ Κυρίου τῆς δόξης ὀνόματος.
ΚΕΦΑΛ. ΡΝΒ' - Αἱ δέκα ἐπιφάνειαι τοῦ Κυ
ρίου τοῖς ἰδίοις γενόμεναι, μετὰ τὸ ἐκ νεκρῶν
αὐτὸν ἐγερθῆναι.
Πρῶτον ταῖς περὶ τὴν Μαρίαν ἐν τῷ μνημείῳ.
β. Τῷ Κηφᾷ μόνῳ, ὡς καὶ ὁ Παῦλος ἔφη - Επει
τα ώφθη Κηφᾷ.
γ. Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, τοῖς μαθηταῖς, τοῦ
Θωμᾶ μὴ παρόντος, τῇ μιᾷ τῶν Σαββάτων.
δ. Τοῖς περὶ Κλεόπαν ἀπιοῦσιν εἰς τὴν Ἐμμαὼ,
ἐν τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου.
ε'. Παρόντος τοῦ Θωμᾶ, καὶ τῶν λοιπῶν μαθητῶν,
ὅτε καὶ τὸν Θωμᾶν ἐκάλει τὰς χεῖρας καὶ πλευράν
μελετήσαντα
5. Ἐν τῇ Γαλιλία τῆς θαλάσσης Τιβεριάδος, ἐν
τῇ ἄγρα τῶν ρνγ' ἰχθύων.
5. Τοῖς πεντακοσίοις ἐφάπαξ, κατὰ τὸν Παῦλον.
{ν. Τῷ Ἰακώβῳ, κατὰ τὸν αὐτὸν Παῦλον. (1).]
* Isa LX. 1. 98 }ṣa. LXII, $2.» Isa. XL, 9 seqq.
Photius in Amphilochianis, interrog. 146, undecies visam Christum docet.
Forte ψηλαφήσοντα.
PATROL. GA. CVI.
Michans autem vaticinatus eum nasciturum în
sionem ante sæcula.
Et Zacharias ibidem, venientem Salvatorem populi, Orientem habere nomen dixit; et pastoreni,
et Dei contribulem hominem ipsum appellat, pùramea adversus eum excitata.
Jesum porro illum Salvatorem mundi nasciturum,
Gabriel angelus qui nuntiavit nativitatem ejus, apud
Virginem solus vocari asseruit. Quod nomen ine
nuebatur mystico atque ineffabili nomine illo, quod
inscriptum erat coronæ areœ sacræ; per significationem jod et hed, id est per decimum elementum 1.
et octavum H. subindicato sapienter nomine sancio
Jesu, Domini gloriæ.
CAP. CLII. Decem apparitiones Dominį suis
factæ, postquam ille e mortuis surrexit.
Primo Mariæ et sociis ad monumentum.
2. Cephe soli, ut et Paulus perhibet inquiens:
Deinde visus est Cephæ.
3. Clausis januis visus est discipulis, non præsente Thoma, feria prima hebdomadæ.
4. lis qui cum Cleopha abibant in, Emmae, ίη
fractione panis.
5. Thoma praesente, ac reliquis discipulis, quando
quoque Thomam vocavit, ut manus et latus palparet.
6. In Galilaea maris Tiberiadis, in captura clut
piscium.
7. Quingentis simul, secundum Paulum.
[8. Jacobo, secundum eumdem Pantum.]
» Jerem. xxxIII, 6.» Ezech. sxSI,
Quæ hic uncinis includuntur Latine exstant
in versione Fabricii. Græca proinde exciderunt vitio
typog.
Распознавание текста
col. 169–170page 78 of 82
PG 106:169θ'. Εἰς τὸ ὄρος ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ, οὗ ἐτάξατο αὐτοῖς ὁ Κύριος, κατὰ τὸν Ματθαίον. κληδ. ι. Εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνερο χόμενος. ΚΕΦΑΛ. ΡΝΓ'. - Ποσάκις μετὰ τὴν εἰς οὐρανὸν ἐπάνοδον, ὁ Κύριος τοῖς ἰδίοις ὤφθη μαθη ταῖς. Πρῶτον Στεφάνῳ τῷ πρωτομάρτυρι ἀναιρουμένῳ ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων, τῶν οὐρανῶν ἀνοιχθέντων. β'. Παύλῳ εἰσιόντι εἰς Δαμασκόν, ἐν τῷ τοὺς ἁγίους δεσμίους ἐθέλειν ἄγειν. γ. Τῷ Παύλῳ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ὅτε ἐπιφανείς αὐτῷ ἔφη· Μὴ φοβοῦ, Παῦλε· ὡς γὰρ διεμαρτύρω περὶ ἐμοῦ εἰς Ἱερουσαλήμ, οὕτως σε δεῖ καὶ εἰς Ρώμην μαρτυρήσαι. δ. Ἰακὼβ τῷ δικαίῳ, ὡς Ἡγήσιππος καὶ Κλήμης ἱστοροῦσιν ἀναχθέντι ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων, εἰς τὸ πτερύγιον τοῦ ἱεροῦ, ἵνα εἴπῃ τίς ἡ θύρα τοῦ Ἰησοῦ. ΚΕΦΑΛ. ΡΝΔ'. - Πόσα εἰδωλεῖα ἐσεβάσθη ὁ λαός, τὸν Θεὸν καταλείψας. Πρῶτον τὸ βούκρανον, δ ἐν τῇ ἐρήμω Ααρών ἐποίησεν. β'. Τελεσθεὶς τῷ Βεὲλ Φεγώρ εἰδώλῳ Μαδιανιτῶν ἔπειτα τῷ Φεγὼρ βδελύγματι τῶν Ἰουδαίων, τῇ Βαὰλ καὶ ταῖς Αστάρταις, θεαῖς Σιδωνίων· τῷ Δα γὼν καὶ τῇ Μυίᾳ, θεοῖς ᾿Ακκαρών· τῷ Μωλώχ, τῷ Χαμώς εἰδώλῳ Μωάβ· καὶ τὸν Θαμούς, ὅς ἐστιν ὁ Αδωνις, ἐθρήνουν αἱ γυναῖκες ἐν τῷ ναῷ, καὶ ταῖς οἴκοις αὐτῶν ἐσεβάσθησαν, καὶ τὸν ἥλιον ἐν τοῖς βου Ο νοῖς καὶ τοῖς δάσεσι, θύοντες αὐτοῖς. γ'. ᾿Αχὰς ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα, καὶ τοῖς Δαμα σκοῦ θεοῖς ἐλάτρευσε. Μανασσῆ δὲ καὶ κλειδωνι στὰς καὶ ἐγγαστριμύθους, καὶ γλυπτὰ καὶ βω μοὺς τοῖς δαίμοσιν ἐν τῷ ναῷ Ἱερουσαλὴμ ἐνέστησε, καὶ ἐν πυρὶ διήγε τὰ τέκνα αὐτοῦ· ὁ δὲ Ἰσραὴλ ἀποστὰς τῆς Ἱερουσαλήμ, ταῖς δαμάλεσιν ὡς ἔστη σεν ὁ Ἱεροβοάμ ἐν τῇ Βεθὴλ καὶ ἐν τῇ Δάν, ἐλάτρευσεν. ΚΕΦΑΛ. ΡΝΕ. Τίνες βεβαιοτάταις φιλίαις ἐχρήσαντο. Δαβὶδ ὁ βασιλεὺς, καὶ Ἰωνάθαν, ὁ τοῦ Σαούλ υἱός ὁ ᾿Αβεσσαλώμ καὶ Ἰακώβ 'Αχαάβ, ὁ τοῦ Ἰσραὴλ βασιλεὺς, καὶ Ἰωσαφάτ, ὁ τοῦ Ἰούδα. ΚΕΦΑΛ. ΡΝG. - Τις μετέβαλεν εἰς θηρίον τὴν ψυχήν. Ναβουχοδονόσορ, ὁ Βαβυλώνιος, τιμωρηθεὶς ἐπ' ἀλαζονείᾳ, ἔτη ζ'. Σαούλ, ἐκ δικαίου καὶ ἀγαθοῦ τρόπου, διὰ φθόνον τὸν κατὰ τοῦ Δαβίδ, εἰς ἄδικον και φαῦλον μετέβαλε τρόπον. Ιούδας, κληθεὶς εἰς μαθητείαν, καὶ διὰ φιλαργυρίαν προδότης γενόμενος. Νικόλαος, ἐκ τῶν ἑπτὰ διακόνων γεγονώς, και εἰς αἵρεσιν έκτραπείς.
θ'. Εἰς τὸ ὄρος ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ, οὗ ἐτάξατο αὐτοῖς
ὁ Κύριος, κατὰ τὸν Ματθαίον.
JOSEPPI
9. In monte in Galilea, ubi præcepit illis Dominus, juxta Matthæum”.
10. In moule Olivarum, quum in colos ascendit.
CAP. CLIH.
Quoties postquam în cœlum rediit,
apparuit Dominus discipulis suia.
Primum Stephano protomartyri interempto ab
Judæis, quum aperti sunt cœli.
2. Paulo ingredienti Damascum, ut sanctos volebat abducere vinctos.
3. Paulo in Jerusalem, quando apparens ei dixit:
Ne timueris, Paule; sicut enim testimonium perhibuisti de me in Jerusalem, ita opɑrtet ut Romæ quoque perhibeas.
4. Jacobo justo, ut Hegesippus et Clemens narrant, quando adductus est ab Judaeis in pinnaculum
templi, ut diceret, quæ esset porta Jesu.
CAP. CLIV.
Quot idola coluit populus, relicto
Dei veri cultu.
Primo caput bovis, quod in deserto fecit Aaron.
2. Initiatus Beel Plegor idolo Madianitarum. Postea Phegor abominationi Judæorum: Bahalæ atque
Astartibus, deabus Sidoniorum: Dagoni et Muscæ,
cliis Accaron: Molocho, et Chamos idolo Moab..
Thamuzum quoque, qui est Adonis, lanientale sunt
mulieres in templo, et in ædibus suis coluerunt:
¿temque solem in collibus et nemoribus, mactantes
cis.
3. Achaz rex Juda coluit etiam deos Damasci.
Manasse vero etiam divinaculos et ventriloquos,
sculptas quoque imagines et altaria dæmoniis in
templo Hierosolymitano constituit; et per ignem
traduxit liberos suos. At populus qui Israelis nomine censetur, facta apostasia ab Jerusalem, culuit
juvencas, quas erexit Jeroboam in Bethel et Dan.
CAP. CLV. Quinam firmissimas amicitias servarere.
David rex, et Jonathan filius Saul. Ahessalom,
et Jacob. Achab rex larael, et Josaphat rex Juda.
CAP. CLVI.
Quis rationalem in bruti animam
mutavit.
Nabuchodonosor Babylonius, punitus annos VII,
propter jactantiam.
Saul, qui justos ac bonos mores, propter invidiam contra David, in injustos atque malos mores
mulavit.
Judas ad discipulatum vocatus, et propter avaritiam factus proditor.
Nicolaus qui unus fuit ex septem diaconis, et in
livresim lapsus est.
* Matth. XXXVIII, 16.
Euseb. H. E. lib. 11, cap. 25.
Forte κληδ.
ι. Εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνερο
χόμενος.
ΚΕΦΑΛ. ΡΝΓ'. - Ποσάκις μετὰ τὴν εἰς οὐρανὸν
ἐπάνοδον, ὁ Κύριος τοῖς ἰδίοις ὤφθη μαθη·
ταῖς.
Πρῶτον Στεφάνῳ τῷ πρωτομάρτυρι ἀναιρουμένῳ
ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων, τῶν οὐρανῶν ἀνοιχθέντων.
β'. Παύλῳ εἰσιόντι εἰς Δαμασκόν, ἐν τῷ τοὺς ἁγίους
δεσμίους ἐθέλειν ἄγειν.
γ. Τῷ Παύλῳ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ὅτε ἐπιφανείς
αὐτῷ ἔφη· Μὴ φοβοῦ, Παῦλε· ὡς γὰρ διεμαρτύρω
περὶ ἐμοῦ εἰς Ἱερουσαλήμ, οὕτως σε δεῖ καὶ εἰς
Ρώμην μαρτυρήσαι.
δ. Ἰακὼβ τῷ δικαίῳ, ὡς Ἡγήσιππος καὶ Κλήμης
ἱστοροῦσιν ἀναχθέντι ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων, εἰς τὸ
πτερύγιον τοῦ ἱεροῦ, ἵνα εἴπῃ τίς ἡ θύρα τοῦ Ἰησοῦ.
ΚΕΦΑΛ. ΡΝΔ'. - Πόσα εἰδωλεῖα ἐσεβάσθη ὁ λαός,
τὸν Θεὸν καταλείψας.
Πρῶτον τὸ βούκρανον, δ ἐν τῇ ἐρήμω Ααρών
ἐποίησεν.
β'. Τελεσθεὶς τῷ Βεὲλ Φεγώρ εἰδώλῳ Μαδιανιτῶν·
ἔπειτα τῷ Φεγὼρ βδελύγματι τῶν Ἰουδαίων, τῇ
Βαὰλ καὶ ταῖς Αστάρταις, θεαῖς Σιδωνίων· τῷ Δαγὼν καὶ τῇ Μυίᾳ, θεοῖς ᾿Ακκαρών· τῷ Μωλώχ, τῷ
Χαμώς εἰδώλῳ Μωάβ· καὶ τὸν Θαμούς, ὅς ἐστιν ὁ
Αδωνις, ἐθρήνουν αἱ γυναῖκες ἐν τῷ ναῷ, καὶ ταῖς
οἴκοις αὐτῶν ἐσεβάσθησαν, καὶ τὸν ἥλιον ἐν τοῖς βου
Ο νοῖς καὶ τοῖς δάσεσι, θύοντες αὐτοῖς.
γ'. ᾿Αχὰς ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα, καὶ τοῖς Δαμα
σκοῦ θεοῖς ἐλάτρευσε. Μανασσῆ δὲ καὶ κλειδωνι
στὰς καὶ ἐγγαστριμύθους, καὶ γλυπτὰ καὶ βω·
μοὺς τοῖς δαίμοσιν ἐν τῷ ναῷ Ἱερουσαλὴμ ἐνέστησε,
καὶ ἐν πυρὶ διήγε τὰ τέκνα αὐτοῦ· ὁ δὲ Ἰσραὴλ
ἀποστὰς τῆς Ἱερουσαλήμ, ταῖς δαμάλεσιν ὡς ἔστη
σεν ὁ Ἱεροβοάμ ἐν τῇ Βεθὴλ καὶ ἐν τῇ Δάν, ελάτρευ
σεν.
ΚΕΦΑΛ. ΡΝΕ.
Τίνες βεβαιοτάταις φιλίαις
ἐχρήσαντο.
Δαβὶδ ὁ βασιλεὺς, καὶ Ἰωνάθαν, ὁ τοῦ Σαούλ υἱός·
ὁ ᾿Αβεσσαλώμ καὶ Ἰακώβ 'Αχαάβ, ὁ τοῦ Ἰσραὴλ
βασιλεὺς, καὶ Ἰωσαφάτ, ὁ τοῦ Ἰούδα.
ΚΕΦΑΛ. ΡΝG. - Τις μετέβαλεν εἰς θηρίον τὴν
PNG'.
ψυχήν.
Ναβουχοδονόσορ, ὁ Βαβυλώνιος, τιμωρηθεὶς ἐπ'
ἀλαζονείᾳ, ἔτη ζ'.
Σαούλ, ἐκ δικαίου καὶ ἀγαθοῦ τρόπου, διὰ φθόνον
τὸν κατὰ τοῦ Δαβίδ, εἰς ἄδικον και φαῦλον μετέβαλε
τρόπον.
Ιούδας, κληθεὶς εἰς μαθητείαν, καὶ διὰ φιλαρ
γυρίαν προδότης γενόμενος.
Νικόλαος, ἐκ τῶν ἑπτὰ διακόνων γεγονώς, και
εἰς αἵρεσιν έκτραπείς.
Forte 'loà6 ex Il Reg. xiv.
Распознавание текста
Chapter CLIII - CLVICaput CLIII - CLVI
col. 171–172page 79 of 82
Caput CLII
PG 106:171ΚΕΦΑΛ. ΡΑΖ'. - Τίνες ἐκ φαύλων ἀγαθοὶ γεγό γασι. Ματθαῖος ἐκ τελώνου ἀπόστολος καὶ εὐαγγελιστὴς γενόμενος. Ζαχαῖος καταλείψας τὸ τελωνείον, καταδικάσας ἑαυτὸν, τετραπλάσια & ἠδίκησεν ἀπο δούς, καὶ οὕτω τὸν Κύριον δεξάμενος. Παῦλος ἐκ διώκτου κήρυξ τῆς πίστεως γενόμενος. ΚΕΦΑΛ. ΡΝΗ΄. Τις μακρόβιος μετὰ Μωυσέα ἐγένετο. Ἰωσαὶ ἀρχιερεὺς, ὁ τὴν Γοδολίαν ἀποκτείνας, ζήσας ἑκατὸν καὶ τριάκοντα έτη. ΚΕΦΑΛ. ΡΝΘ Τίνες λέοντας χερσὶν ἀνεῖλον. Σαμψών ὁ Ναζωραίος· Δαβίδ, ὅτε τὰ τοῦ πατρὸς έναμε ποίμνια. Βαναίας ὁ τοῦ Ἰωάβ, τοῦ Δαβίδ στρατηγός. ΚΕΦΑΛ. ΡΞ Τίνες ὑπὸ λεόντων ἀνηρέθησαν. Ιαὼς ὁ προφήτης, ὁ τὸ σημεῖον εἰς τὴν Βεθήλ δούς, τὴν τοῦ θυσιαστηρίου διάρρηξιν. "Ο "ἄνθρωπος ὁ κελευσθεὶς πατάξαι τὸν προφήτην, τὸν βουλόμενον δεῖξαι ἑαυτὸν τετραυματισμένον τῷ ᾿Αχαάβ, καὶ μὴ ὑπακούσας· οἱ κατοικισθέντες μετὰ τὴν τοῦ Ἰσραὴλ αἰχμαλωσίαν Βαβυλώνιοι εἰς Σαμάρειαν. ΚΕΦΑΛ. ΡΕΑ'. - Τίνες ἐπὶ ἱεροσυλίαις ἀνῃρέθησαν. Αχὰρ ἐπὶ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ, ἐπὶ τοῖς ἀναθήμασι τῆς Ἱεριχώ. Ὀφνὶ καὶ Φινεές οἱ τοῦ Ηλεὶ, ἐπὶ τὸ ἑαυτοῖς ἀπάρχεσθαι τὰ ἱερεῖα. Ανανίας καὶ Σαπο φεῖρα ἡ τούτου γυνή, ἐπὶ τῷ μέρη τινὰ τιμῆς ἀγροῦ προσάγειν, ἐθέλειν δὲ τὴν ἀποστολικὴν πολιτείαν ἀπατᾷν, ὡς ὅλην τοῦ ἀγροῦ τὴν τιμὴν μὴ προσ ενέγκαντας. ΚΕΦΑΛ. ΡΕΒ'. - Τίνες εἰς λάκκους εἰς τὸ ἀναι ρεθῆναι ἐβλήθησαν. Ἰωσὴφ ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν. Ἱερεμίας ὑπὸ τῶν ἀρ χόντων τοῦ λαοῦ. Δανιὴλ ἀπὸ Περσών. ΚΕΦΑΛ. ΡΞΓ'. Τίνες δίκας έδοσαν πλημμελήσαντες. Κάτω ἀποκτείνας τὸν ἀδελφὸν, εἰς ἑβδομον γενεάν παραλυθείς· Σοδόμων αἱ πόλεις καταφλεχθεῖσαι διὰ τὴν τῆς φύσεως παραχάραξιν. Χαναναίοι καὶ ᾿Αμορ βαῖοι τῶν οἰκείων ἐκβληθέντες διὰ τὴν εἰδωλολατρείαν· Φαραὼ καὶ οἱ Αἰγύπτιοι θείοις ἐναντιούμενος σημείοις, εἰς τὸν βυθὸν συσχεθέντες. Σαούλ ἐν που λέμῳ πεσών ἅμα τοῖς οἰκείοις, καὶ τοῖς Γαβαωνίταις ἐκδεδομένων τῶν υἱῶν αὐτῶν εἰς ἐξιλέωσιν. Η τοῦ Βενιαμίν φυλή, ἐπὶ τῇ ἀσελγεία τῆς γυναικὸς τοῦ Βηθλεεμίτου. Ἡ Βαβυλὼν ἐπὶ τῇ βασιλείᾳ ἐγερ θεῖσα, εἰς ἐρημίαν ἐκδοθεῖτα. ᾿Αχαρ ἱεροσυλήσας Ὁ ἐν τῇ ἐρήμῳ τὸ Σάββατον βεβηλώσας ἐπὶ τῇ τῶν ξύλων συλλογῇ· ὁ Θεὸν ἐν τῇ μάχῃ βλασφημήσας κατὰ τὴν ἔρημον. Οἱ τοῦ 'Ηλεὶ παῖδες, τῆς ἱερωσύνης μετά τιμωρίας καταλυθέντες. Σεδεκίας ἐκτυφλωθεὶς ὑπὸ τοῦ Βαβυλωνίου. Ο λαὸς ὁ Ἰου δαίων, ἐπὶ τῇ κατὰ τοῦ Σωτῆρος επαναστάσει, τὴν ἔτι κατέχουσαν αὐτὸν ὑπομένων μετὰ ἀναισθησίας αἰχμαλωσίαν.
ΚΕΦΑΛ. ΡΑΖ'. - Τίνες ἐκ φαύλων ἀγαθοὶ γεγό- CAP. CLV:1. Quinam mali cum essent, probi
γασι.
Ματθαῖος ἐκ τελώνου ἀπόστολος καὶ εὐαγγελι
στης γενόμενος. Ζαχαῖος καταλείψας τὸ τελωνείον,
καταδικάσας ἑαυτὸν, τετραπλάσια & ἠδίκησεν ἀποδούς, καὶ οὕτω τὸν Κύριον δεξάμενος. Παῦλος ἐκ
διώκτου κήρυξ τῆς πίστεως γενόμενος.
ΚΕΦΑΛ. ΡΝΗ΄.
evaserunt.
Matthæus ex publicano apostolus factus et evangelista. Zachaus, qui reliquit telonium, scipsumque
damnavit in quadruplam restitutionem eorum, quæ
injuste fraudaverat, atque deinceps Dominum su5cepit.,Paulus ex persecutore effectus præco fidei.
Quis longævissimus post Moysen
fuit.
CAP. CLVIII.
Τις μακρόβιος μετὰ Μωυσέα
ἐγένετο.
Ἰωσαὶ ἀρχιερεὺς, ὁ τὴν Γοδολίαν ἀποκτείνας,
ζήσας ἑκατὸν καὶ τριάκοντα έτη.
ΚΕΦΑΛ. ΡΝΘ Τίνες λέοντας χερσὶν ἀνεῖλον.
Σαμψών ὁ Ναζωραίος· Δαβίδ, ὅτε τὰ τοῦ πατρὸς
έναμε ποίμνια. Βαναίας ὁ τοῦ Ἰωάβ, τοῦ Δαβίδ g
στρατηγός.
ΚΕΦΑΛ. ΡΞ Τίνες ὑπὸ λεόντων ἀνηρέθησαν.
Ιαὼς ὁ προφήτης, ὁ τὸ σημεῖον εἰς τὴν Βεθήλ
δούς, τὴν τοῦ θυσιαστηρίου διάρρηξιν. "Ο "Ανθρωπος ὁ κελευσθεὶς πατάξαι τὸν προφήτην, τὸν βουλόμενον δεῖξαι ἑαυτὸν τετραυματισμένον τῷ ᾿Αχαάβ,
καὶ μὴ ὑπακούσας· οἱ κατοικισθέντες μετὰ τὴν τοῦ
- Ἰσραὴλ αἰχμαλωσίαν Βαβυλώνιοι εἰς Σαμάρειαν.
ΚΕΦΑΛ. ΡΕΑ'. - Τίνες ἐπὶ ἱεροσυλίαις ἀνῃρέθησαν.
Αχὰρ ἐπὶ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ, ἐπὶ τοῖς ἀναθήμασι
τῆς Ἱεριχώ. Ὀφνὶ καὶ Φινεές οἱ τοῦ Ηλεὶ, ἐπὶ τὸ
ἑαυτοῖς ἀπάρχεσθαι τὰ ἱερεῖα. Ανανίας καὶ Σαπο
φεῖρα ἡ τούτου γυνή, ἐπὶ τῷ μέρη τινὰ τιμῆς ἀγροῦ G
προσάγειν, ἐθέλειν δὲ τὴν ἀποστολικὴν πολιτείαν
ἀπατᾷν, ὡς ὅλην τοῦ ἀγροῦ τὴν τιμὴν μὴ προσενέγκαντας.
ΚΕΦΑΛ. ΡΕΒ'. - Τίνες εἰς λάκκους εἰς τὸ ἀναιρεθῆναι ἐβλήθησαν.
Ἰωσὴφ ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν. Ἱερεμίας ὑπὸ τῶν ἀρ
χόντων τοῦ λαοῦ. Δανιὴλ ἀπὸ Περσών.
ΚΕΦΑΛ. ΡΞΓ'.
Τίνες δίκας έδοσαν πλημμε
λήσαντες.
Κάτω ἀποκτείνας τὸν ἀδελφὸν, εἰς ἑβδομον γενεάν
παραλυθείς· Σοδόμων αἱ πόλεις καταφλεχθεῖσαι διὰ
τὴν τῆς φύσεως παραχάραξιν. Χαναναίοι καὶ ᾿Αμορ
βαῖοι τῶν οἰκείων ἐκβληθέντες διὰ τὴν εἰδωλολα -
τρείαν· Φαραὼ καὶ οἱ Αἰγύπτιοι θείοις ἐναντιούμενος
σημείοις, εἰς τὸν βυθὸν συσχεθέντες. Σαούλ ἐν που
λέμῳ πεσών ἅμα τοῖς οἰκείοις, καὶ τοῖς Γαβαωνίταις
ἐκδεδομένων τῶν υἱῶν αὐτῶν εἰς ἐξιλέωσιν. Η τοῦ
Βενιαμίν φυλή, ἐπὶ τῇ ἀσελγεία τῆς γυναικὸς τοῦ
Βηθλεεμίτου. Ἡ Βαβυλὼν ἐπὶ τῇ βασιλείᾳ ἐγερ
θεῖσα, εἰς ἐρημίαν ἐκδοθεῖτα. ᾿Αχαρ ἱεροσυλήσας·
Ὁ ἐν τῇ ἐρήμῳ τὸ Σάββατον βεβηλώσας ἐπὶ τῇ
τῶν ξύλων συλλογῇ· ὁ Θεὸν ἐν τῇ μάχῃ βλασφημή
σας κατὰ τὴν ἔρημον. Οἱ τοῦ 'Ηλεὶ παῖδες, τῆς
ἱερωσύνης μετά τιμωρίας καταλυθέντες. Σεδεκίας
ἐκτυφλωθεὶς ὑπὸ τοῦ Βαβυλωνίου. Ο λαὸς ὁ Ἰου
δαίων, ἐπὶ τῇ κατὰ τοῦ Σωτῆρος επαναστάσει, τὴν
ἔτι κατέχουσαν αὐτὸν ὑπομένων μετὰ ἀναισθησίας
αἰχμαλωσίαν.
Jodae pontifex, qui Godoliam interfecit, vixitque
annos centum et triginta.
CAP. CLIX.
Qui sunt, qui leones manibus occiderunt.
Samson Naziræus. David, qnando pascebat oves
patris s.i. Barajas filius Joab, idemque dux Davidis.
CAP. CLX.
Quinam a leonibus interfecti fuerunt.
Jaod propheta, qui signum in Bethel edidit, altaris nempe destructionem. Vir ille, qui jussus est
percutere prophetam, qui volebat ostendere se vulneratum Achabo, nec obtemperavit. Babylonit qui
colonia deducti sunt in Samariam, postquam Israe.
captivus abductus fait.
CAP. CLXI. — Quinam propter sacrilegia interfecti
suni.
Achar tempore Jesu Nave, propter anathemata
Jerichuntis. Ophni et Phinees, fi Heli, proptere:
quod partes victimarum sibi primo usurpabant.
Ananias et Sapphira ejus uxor, qui partes quasdam
pretii agri attulerunt, sed volebant decipere aposto -
licam politiam; quippe qui non integrum agri pretium attulerunt.
CAP. CLXII.
Quinam in foveas ad certam mor -
tem projecti sunt.
Joseph a fratribus. Jeremias a principibus populi.
Daniel a Persis.
CAP. CLXIII.
Quinam pœnas luerunt suorian
criminum.
Cain qui fratrem suum interfeeit, in septima
generatione e medio sublatus. Sodomitarum civitates subversæ ob præposterum naturæ usum. Cha
nanææi el Amorrhæi de sedibus suis ejecti propter
idololatriam. Pharao et Ægyptii renitentes prodigiis
divinis, et in profundum submersi. Saul, qui in
bello cecidit cum suis, traditis liberis ejus Gabaonitis in placationem. Benjamitica tribus propter
enormem libidinem cum uxore viri Bethlehemita.
Babylon, quæ ob regnum elata, in desertum redacta fuit. Achar sacrilegus. Qui Sabbatum profanavit
in deserto per collectionem lignorum. Qui blasphe
mavit Deum in rixa quam iniit in deserto. Filii
Heli, qui in poenam privati sunt sacer::o:io. Sedecius
cæcatus a rege Babylonis. Judaicus populus pro.
pterea quod Salvatorem inique persecutus sit,
sustinet adhuc insensibiliter captivitatem, quæ
illum premit.
Распознавание текста
col. 173–174page 80 of 82
PG 106:173ΚΕΦΑΛ. ΡΞΔ'. - Τίνες πλημμελήσαντες ἐλέους τετυχήκασιν. Οἱ τοῦ Ἰωσὴφ ἀδελφοὶ πεπρακότες αὐτὸν, καὶ διατραφέντες ὑπ' αὐτοῦ. Δαβὶδ ταπεινώσας ἑαυτὸν ἐπὶ τῇ πλημμελείᾳ, καὶ ἐκτενῶς ἐξομολογούμενος. Σαλομών ναούς τοῖς τῶν ἐθνῶν εἰδώλοις δειμάμενος, καὶ διὰ τὸν πατέρα μὴ τιμωρηθείς. Μανασσέας ἐν αἰχμαλωσίᾳ ἀπαχθείς, καὶ ἐπὶ Θεὸν ἐπιστραφείς, καὶ διὰ τοῦτο ἐπαναχθείς. Ἰωακεὶμ λυθεὶς ἀπὸ τῶν δεσμῶν, καὶ τιμώμενος βασιλικῇ τιμῇ ὑπὸ τὸν Βα βυλωνίου. Ο λῃστὴς ἐπὶ τοῦ σταυροῦ Χριστὸν ὁμολογήσας, καὶ τὴν εἰς παράδεισον ὁδὸν εὐράμενος. ῾Ο ἀπόστολος Παῦλος διώχων τὴν Ἐκκλησίαν, καὶ κήρυξ ἧς ἐπολέμει Χριστοῦ πίστεως ἀποστελλόμενος. Η Εκκλησία ἡ ἐξ ἐθνῶν, ἐπὶ ταῖς τοσαύταις πλημμελείας έλεουμένη, καὶ διὰ πίστεως Χριστοῦ τῆς τελείας δικαιώσεως ἀξιουμένη. λαμπάς. ΚΕΦΑΛ. ΡΞΕ. Τίνες εἰσὶν οἱ κατορθούν τι δό ξαντες, καὶ ἐπὶ τούτῳ διαμαρτόντες. Ο τὸν Σαούλ ἐπισφάξαι καυχησάμενος τῷ Δαβίδ, καὶ κομίσας αὐτῷ τὸ τῆς βασιλείας σημεῖον, ὡς αὐτῷ προσηκούσης τῆς βασιλείας, ἀναιρεθῆναι προσταχθεὶς ὑπὸ τοῦ Δαβίδ. Ραχαὰς καὶ Βαναίας, οἱ υἱοὶ Ρεμμών, οἱ Μεμφιβοσθὲ τοῦ υἱοῦ Σαούλ τὴν κεφαλὴν κομίσαντες τῷ Δαβίδ, καὶ μεγάλην αὐτῷ δόξαντες κατατίθεσθαι χάριν, δι' ἧς καὶ ἤλπιζον εὐδοκιμεῖν, ἀναιρούμενοι διὰ τοῦτο. Ὁζᾷ ὁ τὴν Κιβωτὸν ἐπικλι θεῖσαν ἐπισπασάμενος πρὸς ἑαυτὸν, πρὸς τὸ μὴ περιτραπῆναι ἀπὸ τῆς ἁμάξης, ἀποθανών παραυτίκα. Ο κελευσθεὶς ὑπὸ τοῦ προφήτου Μιχαίου πατάσσειν αὐτὸν, καὶ δι᾿ εὐλάβειαν οὐ πατάξας, ἀναιρεθείς ὑπὸ λέοντος. Ὁ Φαρισαῖος ἐπὶ τῇ οἰκείᾳ δικαιοσύνη τοῦ τελώνου καταυχώμενος. ΚΕΦΑΛ. ΡΕ" - Τίνα ἐστὶ τὰ ἔθνη καὶ πόσα τὰ τοῖς ἱεροῖς τόποις ὕστερον ἐπανιστάμενα, καὶ θεήλατον ὑπομείναντα τιμωρίαν. Γωγ καὶ Μαγώγ, οἱ εἰσι Σκύθαι· Μοσώχ, Πλ λυριοί· Θωβέλ, Θετταλοί· Γομέρ, Γαλάται· Θεργαμά, Αρμένιοι· Σαβαιῶν, "Αραβες, οἱ πρῶτοι Ινδῶν Θαρσείς, Αφροι· Χους, Αιθίοπες· ούδ, Λίβυες Φρές, Πέρσαι. ΚΕΦΑΛ. ΡΕΖ'. - Α' δυνάμεις τῶν λίθων τῶν ἐν τῇ τοῦ ἀρχιερέως ζώνῃ ἐντιθεμένων Ιασπις, μοιχείας αποτρεπτική. Σάπφειρος, ὀφθαλμοῖς στιλπνωτική λαμπρά Χαλκηδόνιος, σωφροσύνης πρόσφορος. Σμάραγδος, δαιμόνων ἀπελαστική. Σαρδόνυξ, διαπυρσαίνουσα. Σάρδιος, Χρυσόλιθος, οδύνας ὀφθαλμῶν ἰῶνται. Βήρυλλος, λύπης Ιατική. Τοπάζιος, Χρυσόπρασος, ὑάκινθος, Αμέθυστος, μέθης αλεξητήριον. "Ανθραξ, ᾿Αχάτης, Λιγύριος, Ονύχειος. Τέρμα πυκτίδων ἐνταῦθα Ιωσήππου, Τὰς ὑποθέσεις τῶν πέντε βίβλων ἔχων Πέρας δέδωκα τῷ τελευταίῳ στίχω. Τῷ συντελεστῇ τῶν καλῶν Θεῷ χάρις. Τῷ συμπέρασμα δόντι μοι λόγους γράφειν, Εἰς αἶνον εὐχάριστον αὐτοῦ τοῦ Λόγου. έχον.
JOSEPPI LIBELLUS MEMORIALIS.
CAP. CLXIV. Quinam peccatores misericordiam
sunt consecuti.
A.
ΚΕΦΑΛ. ΡΞΔ'. - Τίνες πλημμελήσαντες ἐλέους
τετυχήκασιν.
Οἱ τοῦ Ἰωσὴφ ἀδελφοὶ πεπρακότες αὐτὸν, καὶ
διατραφέντες ὑπ' αὐτοῦ. Δαβὶδ ταπεινώσας ἑαυτὸν
ἐπὶ τῇ πλημμελείᾳ, καὶ ἐκτενῶς ἐξομολογούμενος.
Σαλομών ναούς τοῖς τῶν ἐθνῶν εἰδώλοις δειμάμενος,
καὶ διὰ τὸν πατέρα μὴ τιμωρηθείς. Μανασσέας ἐν
αἰχμαλωσίᾳ ἀπαχθείς, καὶ ἐπὶ Θεὸν ἐπιστραφείς,
καὶ διὰ τοῦτο ἐπαναχθείς. Ἰωακεὶμ λυθεὶς ἀπὸ τῶν
δεσμῶν, καὶ τιμώμενος βασιλικῇ τιμῇ ὑπὸ τὸν Βαβυλωνίου. Ο λῃστὴς ἐπὶ τοῦ σταυροῦ Χριστὸν
ὁμολογήσας, καὶ τὴν εἰς παράδεισον ὁδὸν εὐράμενος.
῾Ο ἀπόστολος Παῦλος διώχων τὴν Ἐκκλησίαν, καὶ
κήρυξ ἧς ἐπολέμει Χριστοῦ πίστεως ἀποστελλόμενος.
Η Εκκλησία ἡ ἐξ ἐθνῶν, ἐπὶ ταῖς τοσαύταις
Fratres Joseph, qui eum vendiderunt, attamen
ab eu sunt enutriti. David qui seipsum humiliavit
propter patrata scelera, atque prolixe reatum suum
confessus est. Salomon, qui templa idolis gentium
ædificavit, attamen propter patrem David non est
punitus. Manasses ductus in captivitatem, et ad
Deum conversus, atque idcirco in patriam revocatus. Joacim a vinculis solutus, honestatusque regio
honore a principe Babylonis. Latro, qui in cruce
Christum confessus est, et viam ad paradisum invenit. Paulus apostolus, qui persequebatur Ecclesiam, et in præconium missus est fidei Christi,
cui bellum moverat. Ecclesia quæ est ex gentibus,
quæ tot scrleribus nihil obstantibus misericordiam πλημμελείας έλεουμένη, καὶ διὰ πίστεως Χριστοῦ
est consecuta, et per filem Christi perfecta justi- τῆς τελείας δικαιώσεως ἀξιουμένη.
ficationis munere donata.
CAP. CLXV. Quinam cum sibi eximium quid
facere viderentur, eo ipso a scopo aberrarunt.
Is qui apud David jactabatur se Saulum occidisse, atque ad illum attulit regni insignia, tanquam regno ad illum pertinente; hic inter@ci jussus est ab ipsomet Davide. Rachaab et Banajas,
filii Remmon, qui Memphibosthe filii Saul caput
ad David afferentes, atque rati magnum apud eum
contulisse beneficium, propter quod et commendandos sese sperabant, eo ipso interfecti sunt. Οua, qui
inclinatam Arcam ad se attraxerat, ut ne effunderetur de curru, et repente mortuus est. Qui jussus
est a propheta Michæa illum cædere, neque ob verecundiam cecidit, interfectus est a leone. Pharisæus, qui propter suam justitiam adversus publicanum gloriabatur.
CAP. CLXVI.
Quæ et quot gentes subinde contra
sacra loca insurrexerunt, atque divinitus immissas
pænas sustinuerunt,
Gog et Magog, nempe Seythae: Mosoch, seu
Illyrii: Thobel, vel Thessali: Gomer, scu Gulata:
Thogorma aut Armenii: ex Sabais, Arabes, qui
sunt primi Indorum: Tharsis, seu Afri: Chus aut
Ethiopes: Plud, seu Libyes: Phares, sive Pers.
CAP. CLXVII. Virtutes lapidum in zona pontificis positorum.
Jaspis, adulterium avertebat. Sapphirus, oculis
fulgentissima lampas. Chalcedonius, sobrietatis
conciliator. Smaragdus, demonum averruncus:
Sardonis, iguibus micans. Sardius, Chrysolithus,
dolores oculorum sanant. Beryllus, tristitiæ inedetur. Topazius, Chrysoprasus, Hyacinthus. Amethystus, ebrietatem arcens. Anthrax, Achales,
Ligurius, Onychinus.
Finis hic est librorum Joseppi,
Argumenta quinque libellornm habens.
Finem dedi ultimo versui.
Auctori bonorum Deo sit gratia,
Qui terminum dcdit mihi verba scribendi,
In laudem et grutiarum actiones Verbi ejus.
Confer Epiphan. De gemmis.
Forte λαμπάς.
ΚΕΦΑΛ. ΡΞΕ. Τίνες εἰσὶν οἱ κατορθούν τι δόξαντες, καὶ ἐπὶ τούτῳ διαμαρτόντες.
Ο τὸν Σαούλ ἐπισφάξαι καυχησάμενος τῷ Δαβίδ,
καὶ κομίσας αὐτῷ τὸ τῆς βασιλείας σημεῖον, ὡς αὐτῷ
προσηκούσης τῆς βασιλείας, ἀναιρεθῆναι προσταχθεὶς
ὑπὸ τοῦ Δαβίδ. Ραχαὰς καὶ Βαναίας, οἱ υἱοὶ
Ρεμμών, οἱ Μεμφιβοσθὲ τοῦ υἱοῦ Σαούλ τὴν κεφαλὴν
κομίσαντες τῷ Δαβίδ, καὶ μεγάλην αὐτῷ δόξαντες
κατατίθεσθαι χάριν, δι' ἧς καὶ ἤλπιζον εὐδοκιμεῖν,
ἀναιρούμενοι διὰ τοῦτο. Ὁζᾷ ὁ τὴν Κιβωτὸν ἐπικλι
θεῖσαν ἐπισπασάμενος πρὸς ἑαυτὸν, πρὸς τὸ μὴ
περιτραπῆναι ἀπὸ τῆς ἁμάξης, ἀποθανών παραυτίκα.
Ο κελευσθεὶς ὑπὸ τοῦ προφήτου Μιχαίου πατάσσειν
αὐτὸν, καὶ δι᾿ εὐλάβειαν οὐ πατάξας, ἀναιρεθείς
ὑπὸ λέοντος. Ὁ Φαρισαῖος ἐπὶ τῇ οἰκείᾳ δικαιοσύνη
τοῦ τελώνου καταυχώμενος.
ΚΕΦΑΛ. ΡΕ" - Τίνα ἐστὶ τὰ ἔθνη καὶ πόσα
τὰ τοῖς ἱεροῖς τόποις ὕστερον ἐπανιστάμενα,
καὶ θεήλατον ὑπομείναντα τιμωρίαν.
Γωγ καὶ Μαγώγ, οἱ εἰσι Σκύθαι· Μοσώχ, Πλλυριοί· Θωβέλ, Θετταλοί· Γομέρ, Γαλάται· Θεργαμά,
Αρμένιοι· Σαβαιῶν, "Αραβες, οἱ πρῶτοι Ινδῶν·
Θαρσείς, Αφροι· Χους, Αιθίοπες· ούδ, Λίβυες
Φρές, Πέρσαι.
ΚΕΦΑΛ. ΡΕΖ'. - Α' δυνάμεις τῶν λίθων τῶν
ἐν τῇ τοῦ ἀρχιερέως ζώνῃ ἐντιθεμένων
Ιασπις, μοιχείας αποτρεπτική. Σάπφειρος,
ὀφθαλμοῖς στιλπνωτική λαμπρά Χαλκηδόνιος,
σωφροσύνης πρόσφορος. Σμάραγδος, δαιμόνων
ἀπελαστική. Σαρδόνυξ, διαπυρσαίνουσα. Σάρδιος,
Χρυσόλιθος, οδύνας ὀφθαλμῶν ἰῶνται. Βήρυλλος,
λύπης Ιατική. Τοπάζιος, Χρυσόπρασος, Υάκιν
θος, Αμέθυστος, μέθης αλεξητήριον. "Ανθραξ,
᾿Αχάτης, Λιγύριος, Ονύχειος.
Τέρμα πυκτίδων ἐνταῦθα Ιωσήππου,
Τὰς ὑποθέσεις τῶν πέντε βίβλων ἔχων
Πέρας δέδωκα τῷ τελευταίῳ στίχω.
Τῷ συντελεστῇ τῶν καλῶν Θεῷ χάρις.
Τῷ συμπέρασμα δόντι μοι λόγους γράφειν,
Εἰς αἶνον εὐχάριστον αὐτοῦ τοῦ Λόγου.
17) Forte έχον.
!
!
Распознавание текста
Chapter CLXIV - CLXVICaput CLXIV - CLXVI
col. 175–176page 81 of 82
Caput CLVII - CLXIII
PG 106:17583,: Νικηφόρου τοῦ μακαριωτάτου φιλοσόφου και ρήτορος, Επιτάφιον ἤτοι βίος ἐγκωμίῳ συμπεπλεγμένος εἰς τὸν μέγαν ἐν ἀρχιερεῦσιν Θεοῦ, καὶ θαυμαστὸν ἐν πατριάρχαις Αντώνιον. Οὐκ ἦν ἄρα τῶν προλαβόντων καλῶν εἰς πίστιν, πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, Αντωνίου τοῦ τὴν μονὴν τοῦ Καλέως συστησαμένου. Εἰ δὲ καὶ θνητὴν ψυχὴν ὁ χρόνος, καὶ πάντων ἐστὶ πατὴρ ὁπόσα φθορὰ καὶ γένεσις βόσκει, μὲν ἀνελίττειν τὴν μνήμην, ὧν ὄψις μοι καὶ πεῖρα χρόνοις οὐ συχνοῖς διδάσκαλος ἦν,
ANNO DOMINI CMI
NICEPHORUS PHILOSOPHUS
NOTITIA
(OUDIN. De Script. eccles. tom. II, pag. 402.)
Nicephorus philosophus et orator patriarchæ Constantinopolitani, sub Antonio Caulea ejusdem sedis
archiepiscopo et patriarcha vivens, his iisdem temporibus aliquanto post an. 890 floruit, scripsitque
Orationem ſunebrem seu Narrationem encomiastičam Vitæ sancti Antonii cognomento Cauleæ, patriarchæ
Constantinopolitani, qui anno Christi 891, sub imperatore Leone Philosopho seu Sapiente, die 12 Februarii
mortuus est. Exstat hæc Oratio seu Vita apud Laurentium Surium, ut et apud Joannem Bollandum
atque Henschenium, in Actis Sanctorum ad diem 12 Februarii, sed utrobique Latine tantum. Eadem
autem Oratio seu Vita exstat Græce manuscripta, in bibliotheca Cæsarea Vindobonensi, inter manu -
scriptos codices historicos Græcos, cod. XI, num. 20, et quidem a folio 95, pag. 2, col. 2, usque ad
fol. 109, pag. 2, colum. 1, ut habet Petrus Lambecius libro VIII Commentariorum hujus bibliothecæ,
p. 83, cujus titulus et principium: Νικηφόρου τοῦ μακαριωτάτου φιλοσόφου και ρήτορος, Επιτάφιον
ἤτοι βίος ἐγκωμίῳ συμπεπλεγμένος εἰς τὸν μέγαν ἐν ἀρχιερεῦσιν Θεοῦ, καὶ θαυμαστὸν ἐν πατριάρχαις
Αντώνιον. Οὐκ ἦν ἄρα τῶν προλαβόντων καλῶν εἰς πίστιν, etc. id est: Nicephori beatissimi philosophi et
eratoris Oratio funebris sive Vita cum encomio conjuncta, in magnum Dei archiepiscopum et admirabilem
in patriarchis Antonium, etc. Minime autem confundendus est hic Nicephorus philosophus et rhetor cum
Nicephoro Gregora, integris aliquot sæculis recentiore, qui Historiam suam Byzantinam, usque ad obitum imp. Andronici Junioris, sive ad annum Christi 1541 perduxit. Nam et de eo vir doctissimus Leo
Allatius in Diatriba de Symeonum scriptis, pag. 87, refert, quod Vitam ejusdem S. Antonii patriarchæ
scripserit, cujus titulum et principium ibi hoc modo exhibet: Nicephori Gregoræ Blog tou tv aylnış
πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, Αντωνίου τοῦ τὴν μονὴν τοῦ Καλέως συστησαμένου. Εἰ δὲ καὶ θνητὴν
ψυχὴν ὁ χρόνος, καὶ πάντων ἐστὶ πατὴρ ὁπόσα φθορὰ καὶ γένεσις βόσκει, etc. Quod porro ad Nicephorum
Orationis seu Vitæ istius scriptorem attinet, ille sub Leone Sapiente imperatore vixit, ut ipse clare
satis indicat, dum diserte ait: Plerarumque rerum de S. Antonio patriarcha narrandarum magistram sibi
non multo ante tempore fuisse ipsam inspectionem et experientiam. Verba ejus Græca hæc sunt, xal tŵy
μὲν ἀνελίττειν τὴν μνήμην, ὧν ὄψις μοι καὶ πεῖρα χρόνοις οὐ συχνοῖς διδάσκαλος ἦν, etc. De Nicephoro
isto philosopho et oratore, Gerardus Joannes Vossius libro 11 De historicis Græcis, cap. 26, ubi perpcram legitur S. Antonium Cauleam obiisser an. Christi 901, pro 891. Guillelmus Cavus in Historia scriptorum Ecclesiæ, ad annum 895, pag. 569. Petrus Lambecius, quem hic exscripsimus, lib. vii Commentariorum bibliothecæ Cæsarea Vindobonensis, p. 83, et in indicibus, p. 562 et 578.
NICEPHORI PHILOSOPHI
VITA S. ANTONII COGNOMENTO CAULEÆ.
PATRIARCHÆ CP.
(Acta SS. Bolland., Februarii tom. II, die 12, p. 621.)
COMMENTARIUS PRÆVIUS.
1. Relatus in cœlitum tabulas est apud Latinos
æque ac Græcos Antonius, cognomento Cauleas,
qui sub exitum noni a Christi incarnatione sæculi
Ecclesiæ Constantinopolitanæ præsedit. De eo Martyrol, Romanum: ● Constantinopoli S. Antonif
ep. tempore Leonis VI imp.,› ejus nempe, qui
Распознавание текста
col. 177–178page 82 of 82
PG 106:177τῷ δευτέρῳ ἔτει τῆς βασιλείας Λέοντος,
NICEPHORI PHILOSOPHI
Basilio Macedone genitus, Sapiens, seu Philosophus, ▲ vulnus annis: ergo id illi inflictum erat an. 1401,
est appellatus. Antonii ejusdem memoriam ita in
Addit. ad Usuardum annotavit Molanus: • Item
Constantinopol S. Antonii, magni inter Dei pontifices, et admirabilis inter patriarchas. › Præiere
Menæa his verbis: Eodem die (12 Februarii)
memoria S. P. N. Antonii archiepiscopi Constantinopoleos, › adnectunt elogium, de quo infra.
2. Philippus Ferrarius in generali Catalogo sanetorum, qui desunt Martyrologio Romano, ad 11
Februarii S. Antonium inscripsit, ex Menologio
Græcorum, ut in Notationibus profitetur. Sed quo?
Non eo certe quod Henr. Canisius edidit: non
Græco quod Venetiis excusum: non quod Basilii
Macedonis jussu concinnatum asservari Romæ ferunt, cum ad plures annos superstes Macedoni
Antonius fuerit. Alia peccat în iisdem Notationibus
Ferrarius, dum eum ait Plotio schismatico et
hæretico subrogatum sub Leone IV imp. › Copronymi filius fuit Leo IV atque annis centum prior
Antonio, qui Leone VI imperante, non Photio (quem
mendose Plolium vocat) sed S. Stephano, Leonis
imperatoris fratri suffectus.
3. Anno Leonis tertio, qui erat æræ, quam nunc
Latina Ecclesia usurpat, 1388, ad patriarchatum
evectus Antonius est. Ita Cedrenus in Compendio
historiarum: «Anno insequenti (antea retulerat
res gestas devtipy the Paculeia; Abovros,
τῷ δευτέρῳ ἔτει τῆς βασιλείας Λέοντος,
anno secundo imperii Lconis) insequenti igitur,
sive tertio imperii ejus anno, Stephanus imperatoris
frater ae patriarcha excessit e vita. In ejus locum
ordinatus est patriarcha Antonius, cognomento
Cauleas. › Mendose ista in Curopalate vertit Gabius
his verbis: «Insequenti anno Stephanus imperatoris frater, et patriarcha excesserunt e vita: in
cujus locum suffectus est Antonius cognomento
Cauleas. ‹ Græce et hic Kaullaç appellatur a Cedreno ac Zonara et in Serie episcoporum Byzantil
lib. 1v. Juris Græcorum; el Stephanus frater imperatoris, idem et patriarcha erat, uti ipse quoque
Curopalates paulo ante retulerat; et apud Cedrenum est ånédine rhy (why, exsessit e vila; non autem excesserunt. Mortuus videtur Stephanus die
17 Maii, quo a Græcis coli scribit Baronius t. X.
Annal. ad an. 888, n. 8.
4. Non satis perspicue traditur quo anno decesserit S. Antonius, aut quanto tempore Ecclesiam
illam administrarit. Baronius in Annot. ad Martyrol. et Vossius, lib. 11, De Historicis Græcis,
cap. 26, scribunt anno 1401 obiisse. Videntur eam
opinionem hausisse ex Curopalate, qui postquam
scripsit ‹ vita functo patriarcha Antonio, declaratum Nicolaum Mysticum; › in eadem pagina (uti
et Cedrenus, quem perpetuo sequitur) narrat, imperatorem Leonem, die Pentecostes in templo
S. Mocii, fuste ab homine nefario fuisse vulneratum;
atque ei a Mario monacho prædictum, decem adhuc
annos victurum. Ita enim videtur quis ratiocinari
posse. Obiit Leo an. 1411, decem post illud acceptum
31 Maii; in eum enim diem Pentecoste illo anno
incidit: non multo igitur ante Antonio, pridie Id.
Februarii exstincto, successerat Nicolaus. Verum
etsi paucis verbis perstricta sunt, quæ illi scriptores
interjiciunt, pluribus tamen gesta sunt annis; quo
nimirum pacto post S. Theophanonis primæ uxoris
obitum, secundam dein et tertiam duxerit Leo, atque
imperatorio diademate insigni erit.
5. Retractavit quod ad Martyrologium annotarat
Baronius t. X. Annal. ubi ad ann. 890, n. 13, ita
scripsit: «Hoc anno moritur Antonius patriarcha
Constantinopolitanus, ubi tantum annos duos sedisset. Ita în Sprie patriarcharum Constantinopolitanorum in Corpore Juris intexta.» At quæ in ea
Serie traduntur dè annis patriarcharum, qui tempore Leonis eam rexerint Ecclesiam, haud satis
apte invicem congruunt. Dicitur enim Stephanus
sedisse annos 3. Antonius 2, Nicolaus Mysticus 11, eo ejecto Euthymius annos 5, menses 6,
tandemque mortuo Leone, pulso Euthymio, restitutus Nicolaus. Anno 1 Leonis, Christi 1386, in so -
lium patriarchale evectus est Stephanus, exturbato,
qui nunquam id legitime obtinuerat, Photio: decessit Stephanus tertio post anno, 1388. Antonius,
si duos duntaxat sedit annos, obiisse dicendus est
1390, uti Baronius statuit: ergo 1401 ejectus Nicolaus, cum sedisset annos 11. Sequetur, Euthymium cui 5 sedis anni, menses 6, tribuuntur, anno
906 pulsum esse, quod demum 941 accidit, cum
Leone mortuo, imperium capessivit Alexander.
Desunt igitur numero annorum Autonii anni quinque et menses aliquot: neque enim uspiam interregni mentio fit, quin semper uno mortuo aut pulso
alter creatus sit patriarcha.
6. Aliter patescit-error, si ita argumenteris:
Pulsus est Euthymius anno 9ff, mense Junio,
mortuo Leone. Sed erat autem annos 5, menses 6,
ab initio nempe anni 906. Ergo tunc primum ejectus erat Nicolaus, postquam annos 11 Ecclesiæ
præfuisset, ab anni 895 Februario, cujus die 12
obierat decessor ejus Antonius. Denique cum an.
91%, exstinctus est Alexander, Constantinus Leonis
filius septimum jam annum ætatis explebat, uti
Zonaras et Cedrenus scribunt: quem proinde
æstate anni 905 natum fuisse oportet. Atqui eum,
teste Cedreno, baptizavit in Sanctæ Sophiæ templo
Nicolaus. Dein idem imperatori, quia Zoen, quæ ei
nec necdum thoro juncta filium illum pepererat,
sibi quartam jam conjugem copulasset, atque Augustam coronasset, sacris interdixit Nicolaus;'cumque exorari se, ut eum in Ecclesiam admitteret,
nullis precibus pateretur, ipse e cathedra submotus
initio anni 906, cum sedisset annos 11, ab anno
nempe 895, quo obiisse Antonium oportet, postquam
Ecclesiam gubernasset annos 7, qui anno, ut diximus, 888 Stephano fuerat suffectus.
7. Cedrenus et Curopalates solum narrant, Antonio mortuo designatum patriarcham Nicolaum
Распознавание текста
Continue reading PG 106: Nicephorus Philosophus →≣ entire volume