SERMO IN SS. JOACHIM ET ANNAM. ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΒΕΣΤΗΤΟΡΟΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΙΩΑΚΕΙΜ ΚΑΙ ΑΝΝΑΝ ΤΟΥΣ ΕΝΔΟΞΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΜΑΡΙΑΣ ΛΟΓΟΣ. BEATI COSMÆ VESTITORIS IN 88. JOACHIMUM ET ANNAM GLORIOSOS DEI GENITRICIS MARIÆ PARENTE SERMO. (Ex codice Vaticano n. 458 edidit Ant. Ballerint in Sylloge monumentorum ad mysterium Conceptionis immaculala Virginis Deipara illustrandum. Romæ, 1856. Ευλόγησον, Πάτερ. Α'. Ἡ χθὲς τῆς Θεοτόκου γενεθλιακή πανήγυρις τῆς κοσμικῆς χαρᾶς ἡμῖν τὴν ἑορτὴν εὐφήμοις δεν δοξολόγηκεν υμνωδίαις. Ἡ δὲ σήμερον ἡμέρα τὴν εὐχαριστίαν τοῖς γεννήτορσι προσφέρει τῆς Θεοτό κου· δι' ὧν ἀπαρχὴ τῆς πάντων γέγονεν σωτηρίας. Τοίνυν τῆς θυγατρός ἐστιν ἡ τῶν γονέων πανήγυρις. Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ δόξῃ μητρὸς συνδοξάζεται τέκνον, οὕτως καὶ ἐπὶ εὐλογία τέκνου συνδοξάζεται μήτηρ. Ἦν οὖν ἡ χθὲς ἡμέρα θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν· καὶ ἡ σήμερον εὐφροσύνη μνήμη δικαίων μετ' Εγκωμίων. Β΄. Εγένετο ἐν τοῖς πάλαι καιροῖς ἀνὴρ δίκαιος ἐκ φυλής Ιούδα, ᾧ ὄνομα Ιωακείμ· ἀνὴρ ἔνδοξος ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ· ἀνὴρ ἐπίσημος ἐν εὐγενείᾳ καὶ πλούτῳ· ἀνὴρ ἀπλόψυχος ἐν προσαγωγαῖς θσιῶν· ἀνὴρ ἐν πᾶσιν ευάρεστος τῷ θεῷ· ἀνὴρ ἐπι θυμειῶν τῶν τοῦ Πνεύματος· ὅτιπερ άτεκνος ὢν καὶ ἐν ἐπιθυμίᾳ περὶ τέκνου συνεχόμενος, τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος γεγέννηκεν νύμφην· ἀνὴρ ὡς ἀληθῶς ἐπιτυγχάνων, δτιπερ εἰσήκουσεν ὁ Θεὸς τῶν εὐχῶν αὐτοῦ, δωρησάμενος τούτῳ τὴν ὑπὲρ πάντα τὰ σκηνώματα Ἰακώβ' λέγειν δὲ μᾶλλον, τὴν ὑπὲρ ὅλα τὰ πλήματα τῶν ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων ὑψηλοτέραν ἀξίως θυγατέρα. 1. Καὶ τῷδε ἦν γυνή Θεοσεβής· ὄνομα αὐτῆς Αννα, ἐκ τῆς βασιλικῆς καὶ αὐτὴ φυλῆς τοῦ Ἰούδα, 4 τοι τοῦ Δα-18 καταγομένη γυνή παντὸς ἀπεχομένη κακοῦ· γυνὴ πιστῶς τὰ πρὸς τὸν Θεὸν συνοικοῦσα τῷ ἀνδρί· γυνὴ προσευχαῖς, καὶ νηστείαις, καὶ προσφοραί, μεγαλοδώροις, σὺν τῷ ἰδίῳ συμβίῳ, τῷ ναῷ • Psal. cxvus, 23. • Psal. Lxxxvi, 2. Benedic, Pater. 1. Hesterna Dei Genitricis natalis festivitas solemnem dieın gaudii, universo mundo communis, faustissimis laudibus nobis coronavit, Hodierna vero dies grati animi canticum offert Dei Matris genitoribus; per quos communis omnium salutis primitive in lucem prodierunt. Ει quidem festum filiæ festum est parentum. Quemadmodum enim ex gloria matris simul glorifcatur proles, sic et ex prolis laudatione simul glorifcatur mater. Fuit igi tur besterna dies mirabilis in oculis nostris ', hodierna vero lætitia memoriam justorum cum laude celebrat. II, Fuit in prisca illa ætate vir justus ex tribu Judæ, cui nomen Joachim; vir sanctitate ac justitia celebris; mir nobilitate et divitiis insignis; vir in sacrificlorum oblatione sincere pius; vir in cunctis studens Deo bene placere; vir desideriorum, quæ sunt ex Spíritu: quandoquidem cum liberorum expers esset, ac desiderio prolis teneretur, saneli Spiritus sponsam genuit, vir votorun snorum feli cissime compos, quoniam preces ejus exaudivit Deus, eique illam dono dedit, quæ præstat super omnia tabernacula Jacob', seu melius dixerim, filiam dedit, quæ supra universas creaturas cœlestes juxta ac terrestres merito extollitur. III. Atqui illi pia erat uxor, cui nomen Anna, et ipsa ex regia tribu Judæ, quippe quæ e Davide originem ducebat; mulier ab omui. malo abstinens; mulier, in iis quæ ad Dei cultum pertinent, fideli viro suo comes; mulier in precibus, et jejuniis, et splendidlis oblationibus cum conjuge suo in templo Распознавание текста

COSMÆ VESTITORIS De assidua; mulier, quæ per concordiam animi & τοῦ Θεοῦ. προσκαρτεροῦσα· γυνὴ ἐν ὁμονοίᾳ ψυχῆς corporisque temperantiam pari semper cum viro suo sapientia enitebat. Secundum enim (primam illam mulieris) formationem ex co, qui datus ipsi conjux a Deo fuit, os illud viri ab omni detrimento servavit integrum, conjugalem nempe illi affectum propter amorem Dei sartum tectumque custodiens. IV. Non enim in perniciem viri, ut olim Eva. versa est; sed adjutricem se illi præbuit tum per jugem virtutum exercitationem, tum pr preces quotidie ad Deum effusas. Nam pari studio ambo illi conjuges precibus e desiderio prolis insistebant, non secus atque agricola simul cum uxore sua asperam terram diligenter excolentes,dum projiciunt semen, uberem fructum consecuturos se per precationes exspectant. Non instar Eræ cum Adam, versabatur cum viro suo, sed veluti ipsi comes in operibus Deo acceptis, ac simul cum eo in benefactis spiritualibus collaborans; atque ut portio viri prorsus bona, connubii fructum ipsi eximium protulit. Et profecto Era quidem propter arboris fructum universo mundo causam se mororis præbuit; at conjux Joachimi Anna per fructum uteri gaudio Creatori fuit. " V. Omnibus porro exploratum est, Maria Dei Genitrici faustum illud nuntium delatum fuisse in Galilæa gentium, in domo Josephi Fabri, qui ad eludendas diaboli machinationes datus etiam Virgini conjux fuerat. At rursus compertum est, ipsam Christum peperisse in Belbleem; quandoquidem hæc ipsa urbs, habita matris ratione, etiam patria ipsius erat, prouti sermo inferius demonstrabit; nam paterna ejus domus Hierosolymnis erat, quæ circuincingebat probaticam, ut vulgo appellabatur, piscinam in qua Christus ac Deus noster paralyticum a triginta et octo annis ibi jacentem surgere jubens sanavit; velut qui ex illa domo allegorice egressurus erat pastor ovium rationaliun). Deinde et in illius aquæ piscina symbolice expressam novimus baptismi gratiam; nam et diuturni erroris griudo, quæ, non secus ac in corporis membris fleri solet, animas hominum quadam veluti paralysi debilitaverat, purificante Spiritu per aquam sanata est; quemadmodum etiam in Agura Bethleen eum cernimus, qui fermentatus est spiritualis panis vitæ. Ibi Christus et sub angeli specie visus est Abrahæ, qui pariter in forma angeli cum Jacobo luctatus est. Ipse est enim, qui ad evangelizandum Paternam Deipara domum eodem modo designat etiam S. Joannes Damascenus, inquiens (De Fid. Orthod. lib. iv. cap. 14): Ιtaque gratia (nam hoc sonat Annæ vocabulum) Dominam parit (id enim Mariæ nomine significatur, quæ vere omnis creaturæ domina facta sit, cum mater Creatoris exstilit); nascitur autem in domo probatica Joachim, atque ad templum adducitur (Τίκτεται δὲ ἐν τῷ τῆς προβατικῆς τοῦ Ἰωακεὶμ οἴκῳ, καὶ τῷ ἱερῷ προς άγεται). Ad quein Damasceni locum hac adnotat Lequinius (in not. ad h. 1.): Nascitur autem in καὶ σωφροσύνης σώματος το μονότροπον ἀεὶ τῆς γνώσεως μετὰ τοῦ ἀνδρὸς κτησαμένη. Κατὰ γὰρ τὴν πλάσιν τοῦ συζευχθέντος αὐτῇ παρὰ τοῦ Θεοῦ, τὸ ὀστοῦν διέσωσεν ἀσυντρίπτως τοῦ ἀνδρὸς, διὰ τὸ φιλόθεον τὸ φιλάνθρωπον αὐτῷ παραφυλάττουσα τῆς ξυνωρίδας. Δ'. Οὐ γὰρ βλαπτικῶς, ὡς ἡ Εύα, μετεποιήθησ ἀλλὰ βοηθὸς τῷ ἀνδρὶ συνηρμόσθη ἐπί τε τοῖς τῶν ἀρετῶν πολιτεύμασιν, ἐπί τε ταῖς διὰ τὴν πρὸς θεὸν ἱκεσίαις. Ίσως γὰρ οἱ δύο περὶ τὴν δέησιν τῆς ἐπι· θυμίας ἀπέκαμον τοῦ τέκνου· καθ' όν τρόπον γεωρ γὲς ἅμα τῆς αὐτοῦ γυναικός, χώραν καλλιεργήσαν τος χέρσον, τὸν σπόρον καταβαλλόμενοι, τὴν εὐφο ρίαν τῶν καρπῶν ἐπιτυχεῖν δι' εὐχῆς ἀπεκδέχονται. Οὐχ ὡς ἡ Εὐα συζήσασα τῷ ᾿Αδάμ, ἀλλ' ὡς συνερ γὸς εὐχαριστίας, καὶ συμπονοῦσα μετ' αὐτοῦ ταῖς ψυχικαῖς εὐεργεσίαις· καὶ ὡς ἀληθῶς ἀγαθὴ μερίς τελεσφορήσασα τὴν κοίτην τῷ ἀνδρί. Ἡ μὲν γὰρ Ενα διὰ καρπόν φυτοῦ τῷ κόσμῳ λύπης ἐγένετο προξενο;· ἡ δὲ τοῦ Ἰωακεὶμ 'Αννα διὰ καρπὸν κοιλία; τῷ Κτίστῃ κεχρημάτικεν χαρά. Ε'. Πᾶσιν μέντοι γνωστόν, ὡς ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ τῶν ἐθνῶν ἡ Θεοτόκος εὐηγγελίσθη Μαρία ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ τέκτονος Ἰωσήφ, τοῦ καὶ χρηματίσαντος, κατά συναρπαγὴν τοῦ διαβόλου συζύγου της Παρθένου, Εὔδηλον δὲ πάλιν, ὅτι ἐν Βηθλεέμ γεγέννηκεν τον Χριστόν· ὅτι καὶ πατρὶς αὐτῆς αὐτὴ ἡ πόλις ἐτύγο χανεν ὡς ἀπὸ μητρός, καθὰ παρακατιὼν ὁ λόγος παραστήσει. Ο γὰρ πατρικὸς αὐτῆς οἶκος, ὁ τὴν προβατικήν περικλείων ἐν Ἱερουσαλὴμ ὑπῆρχεν, ὡς λόγος εἰπεῖν, κολυμβήθραν, ἐν ᾗ τὸν ἐν τριάκοντα καὶ ὀκτὼ χρόνοις κατακείμενον παραλυτικὸν ὁ Χρι στὸς καὶ Θεὸς ἡμῶν ἐθεράπευσεν ἐξεγείρας, ὡς ἐξ ἐκείνου μέλλων τοῦ οἴκου ἐκπορεύεσθαι συμβολικώς ποιμὴν τῶν λογικῶν προβάτων. Εἶτα καὶ διὰ τῆς ἐκεῖσε τοῦ ὕδατος κολυμβήθρας τοῦ βαπτίσματος προτυπωθῆναι τὸ χάρισμα· καὶ γὰρ χρονίας πλάνης ή νόσος τὰς τῶν ἀνθρώπων, ὡς ἐν τάξει μελών, παραλύσασα ψυχὰς, καθάρσει τοῦ πνεύματος δι' ὕδατος ὑγιώθη· ὥσπερ καὶ ἐν προσώπω τῆς Βηθλεὲμ ὁ ἄρτος ἐζυμώθη ὁ νοητὸς τῆς ζωῆς. Ἔνθα καὶ ὁ Χριστὸς ἀγγελοφανὴς ὑπεδείχθη τῷ ᾿Αβραάμ, ὁ καὶ τῷ Ἰακὼς προσπαλαίσας ἐν ἀγγέλου μορφῇ. Αὐτὶς γάρ ἐστιν ὁ ἐλθὼν εὐαγγελίσασθαι τοῖς μακρὰν καὶ τοῖς ἐγγύς· αὐτός ἐστιν τὸ εὐαγγέλιον τῆς δικαιοσύν domo probaticæ: hoc est in ædibus pecuariis. Probaticæ nomen græcum servavi propter celebre templum sancta civitatis, quod Probatica nuncupant, in quo Damascenus sermones habuit in Natali B. Vir ginio. Ibidem aiunt, probaticam illam piscinam fuisse. At nullam prorsus domum Hierosolymis post excidium stetisse locupletissimus est testis Josephus, etc. Verum quæ habet Cosmas, suadent, appellationem τῆς προβατικής nihil ad templum Virginis aut ad domum, quæ superstes manscrit excidio Hierosolymitano, pertinere. Распознавание текста

SERMO IN SS. JOACHIM ET ANNAM. ΤΟΥΟ νης· αὐτός ἐστιν ὁ δι' ἀγγέλων τὸ πρόσταγμα τοῦ venit tum iis qui procul, tum iis qui prope erant; Θεοῦ καὶ Πατρός· αὐτός ἐστιν ὁ τῆς μεγάλης βουτῆς Ἄγγελος, ᾧτινι ὁ Πατὴρ σύμβουλος γεγονώς εἰρήχει· Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ' εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν ἡμετέραν. Οὗτός ἐστιν καὶ τῆς ἀληθινῆς ζωῆς ὁ ἄρτος, ἐν τῷ τῆς Βηθλεὲμ ὀνόματι προκηρυ χθείς· Βηθλεὲμ γὰρ ἑρμηνεύεται Οἶκος ἄρτου· ὁ ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ Ἀβραὰμ ἐγκρυφίας πεφθεὶς, ήγουν ἐν μυστηρίῳ ζυμωθεὶς ἄρτος, τοῦτ' ἔστιν ἡ γεννητικὴ σάρξ τοῦ Σωτῆρος ἐκ τῆς Παρθένου καὶ Θεοτόκου Μαρίας. Γ'. Πρόσφορον οὖν εἰπεῖν διὰ ταῦτα· Εὐλόγησεν Κύριος τὸν οἶκον Δαυΐδ τοῦ βασιλέως διὰ τὴν προέγ γονον αὐτοῦ καὶ ζωοτόκον Μαρίαν. Ευλόγησεν τὸν οἶκον Ἰωακεὶμ καὶ ᾿Αννης τῶν δικαίων διὰ τὴν τούτων ἡγιασμένην θυγατέρα. Ευλόγησεν τὸν οἶκον Ἰωσὴφ διὰ τὴν χρηματικῶς καὶ μόνον παραδοθεῖσαν νύμφην, τὴν ὄντως ἁγνὴν καὶ ἀειπάρθενον τοῦ Χρι στοῦ Μητέρα καὶ Θεοτόκον Μαρίαν. Οθεν διὰ ταῦτα τρισμακάριοι τῆς Θεομήτορος οἱ γονεῖς, οἷς πᾶς ὁ κόσμος χρεωστεί· οἱ μὲν γὰρ προφῆται, δι' αὐτῶν ὅτιπερ ἀψευδῶς ἐχρημάτισαν περί τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Χριστοῦ· οἱ ἀπόστολοι, ὅτι διὰ τῆς αὐτῶν θυγατρὸς υἱοὶ φωτὸς ἀνεγεννήθησαν· οἱ ἅγιοι μάρτυρες, ὅτι ἐστεφανώθησαν· οἱ ὅσιοι καὶ δίκαιοι, ὡς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν κληρονόμοι· οἱ ἁμαρτωλοί, ὡς διὰ τῶν πρεσβειῶν τῆς Θεοτόκου ἐλεούμενοι. Ζ'. Οἷς καὶ βοῶμεν εὐχαρίστως· Χαῖρε, πάνσεπτε πάτερ τῆς μετὰ Θεὸν ἐλπίδος ἡμῶν, Ἰωακείμ· χάρις τῇ ἐσφύϊ σου. Χαῖρε, πάντιμο μήτερ της μητρὸς τῆς ζωῆς ἡμῶν, Ἀννα· δόξα τῇ κοιλίᾳ σου. Χαῖρε, πάτερ ἀγαθοςπόρε, καὶ τοῦ πολυσπόρου γεν νήματος γεωργέ. Χαῖρε, μήτερ μεγαλόκαρπε, τῆς σωτηρίας ἡμῶν ῥίζα. Χαῖρε, πάτερ, τοῦ εὐφόρου βότρυος ἀμπελουργί· χαῖρε, μήτερ, τῆς ἀγαθῆς γῆς ἑκατονταπλάσιον ἄρουρα. Χαῖρε, πάτερ, τοῦ ἐμψύχου παραδείσου φυτουργέ. Χαῖρε, μήτερ, τοῦ ἀνεγκλήτου κλάδου δένδρον. Χαῖρε, πάτερ, τοῦ ἀσπίλου μαρ γαρίτου κόγχη. Χαῖρε, μήτερ, τοῦ καθαροῦ σμαράγδου πέτρα. Χαίρε, πάτερ, τῆς ζωοῤῥύτου πηγῆς φλέψ. Χαῖρε, μήτερ, τῆς τεχνογόνου δίψης υδρία. Πληροῦται τὸ στόμα ἡμῶν τοῦ ὑμνῆσαι τῆς ἁγιούνης ὑμῶν τὰ ἐξαίρετα· ἀλλ' οὐκ ἐσμὲν ἱκανοὶ τὴν θεό. ζευκτον ὑμῶν ὑμνῆσαι δυάδα, εἰ μή γε κατὰ τὴν φωνὴν τοῦ ἐγγόνου ὑμῶν κατὰ σάρκα Χριστοῦ μα χαρίσαι τοὺς ἀμφοτέρους, καὶ εἰπεῖν· Χαίρετε καὶ ' Isa. ix,6 sec. LXX. Gen. 1, 16. Poteratne apertius immaculata Virginis origo significari? Nequaquam est obscurum, hoc loco dváda poni pro δυασμόν, ac significare conjugalem aclum, ex quo beata Virgo concepta est. Præterquam quod enim nullus alius probabilis sensus in contextus adjunctis occurrit, ejusdem contextus ratio id plane postulat; unde et concluditur illis verbis, salis esse a! ipsorum laudem, quod Matrem Dei genuerint. -> ipse est lata justitiæ annuntiatio; ipse per angelum promulgatio est legis Dei ac Patris; ipse Angelus est magni consilii, cui Pater consiliarius exsistens, dixit: Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram'. Hic est et panis veræ vitæ, per nomen Bethleem prænuntiatus; nam Bethleem explicatur Domus panis; subcinericius est panis in tabernaculo Abrahæ apparatus, hoc est, in mysterio fermentatus, caro videlicet Salvatoris ex Virgine et Dei Matre Maria progenita. VI. Has igitur ob causas consentaneum est exclamare Benedixit Dominus domui Davidis regis propter Mariam ejusdem proneptem, ac matrem vitæ. Benedixit domui justorum Joachimi et Annæ propter sanctificatam eorum filiam. Benedixit domui Josephi propter traditam in potestatem illius, jure ficet dumtaxat sponsali, plane puram ac semper virginem Christi Matrem et Deiparam Mariam. Beatissimi proinde bac de causa Dei Matris parentes, quibus universus se mundus obstrictum proßtetur; et prophetæ quidem propterea quod veracissima eos de incarnatione Christi oracula edidisse, per ipsos apparuit; apostoli, quia per eorum Filiam nova generatione facti sunt filii lucis; sancti martyres, quia coronati sunt; pii ac justi, tanquam futurorum hæredes bonorum; peccatores, utpote per Deiparæ preces misericordiam consequentes. VII. Et nos itaque grato animo iisdem acclamemus: Salve, Joachim, augustissime illius pater, quæ spes est nostra post Deum; lumbis tuis sint gratiæ. Salve, Anna, summe honoranda illius mater, quæ mater est vitæ nostræ; utero tuo sit gloria. Salve, pater, optimi sator, cultorque uberrimain proinens segeten. Salve, mater, immenso fructu læta radix illius, quæ salus nostra evasit. Salve, pater, ex culta a te vinea opimum præbens racemum. Salve, mater, terræ bonæ fertilissimum arvum. Salve, pater, animati paradisi plantator. Salve, mater, arbor ramum vitii expertem habens (2).Salve, pater, immaculata margarita concha. Salve, mater, integri a nævo smaragdi petra. Salve, pater, vena fontis manantis vitam. Salve, mater, hydria sitim suscipiendæ prolis exstinguens. Impletur os nostrum laudibus eximiæ sanctitatis vestræ; at vestrum Deo auspice initum conjugium celebrare nequaquam pares sumus, nisi usurpando voces Christi, vestri secundum carnem nepotis, beatos vos ambo prædicemus ac dicamus: Gaudete, Nihil porro illustrius juxta et aptius ad laudandam Dei Genitricis conceptionem dici potuit, quam generationis opus Deo auspice fuisse susceptum. Quod sane congruit cum iis, quæ apud Isidorum legimus (Hom. in Prasent. Deip. § Xiii, oportuisse scilicet, ut ad congressum, unde Virginis processit conceptio, nil aliud quam congressus cum Deo impelleret atque adduceret. Распознавание текста

COSMÆ VESTITORIS SERMO IN SS. JOACHIM ET ANNAM. ὑμῶν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Ὑμεῖς γάρ ἐστε οἱ διὰ τὴν ἀτεχνίαν ὀνειδισθέντες ἅγιοι, καὶ ῥημάτων ἀκούσαν τες πονηρῶν. Ἀλλ᾿ εὐφρανθέντες μετ' ὀλίγον ἐπὶ τεκνογονίαν, καὶ ἀρκεῖ ὑμῖν πρὸς ἔπαινον τὸ μητέρα Θεοῦ γεγεννηκέναι. et exsultate, quoniam merces, fructus uteri vestri, ἀγαλλιάσθε, ὅτι ὁ μισθὸς τοῦ καρποῦ τῆς γαστρός in calis est *. Vos enim estis, qui cum justi essetis, propter sterilitatem opprobriis ſuistis impetiti, et iniqua adversum vos verba audivistis. At paulo post Latissime de suscepta prole gavisi estis, et satis est vobis ad laudem, quod Matrem Dei genueritis. Prorsus enim divino prædeſnitum fuerat decreto, ut justi illi Deipara genitores cognatione cum Christo secundum carnem devincirentur tanquam digni, et honoribus cohonestarentur tanquam nobilitate generis, regii nempe et sacerdotalis, insignes. Ex utraque enim duarum illarum tribuum, quæ jam inde ab initio diversis modis permistæ fuerant, genus suum Deipara ducit. Αληθῶς γὰρ, ὡς ἄξιοι, προωρίσθησαν οἱ δίκαιοι τῆς Θεοτόκου γεννήτορες, συγγενιᾶσαι Χριστῷ κατά σάρκα, καὶ ὡς ἐκ γένους ἐπισήμου, βασιλικοῦ λέγω καὶ ἱερατικοῦ, τιμηθῆναι. Ἐξ ἄμφω γὰρ ἡ Θεοτόκος γενεαλογεῖται ἐπιμίκτων τῶν δύο φυλῶν ἀπ' ἀρχῆς κατά διαφόρους τρόπους γενομένων. Η΄. Ενθα λοιπὸν καὶ ἐπὶ τῶν τῆς Θεοτόκου γα VIII. Ceterum de genitoribus Deiparæ et ista lic adjici possunt *. Zacharias, Joannis Baptista νέων οὕτως. Ζαχαρίας, ὁ πατὴρ Ιωάννου τοῦ Βαπτιþater, fratrem consacerdotem babuit, Aggæi nomine στοῦ, ἀδελφὸν ἔσχεν συνερέα, καλούμενον 'Αγγαίον, appellatum, qui et ipsi præmo: tuus est. Hujus Aggæi πρὸ αὐτοῦ τετελευτηκότα. Τούτου τοῦ ᾿Αγγαίου filiain in matrimonum duxit Joseph faber; e qua θυγατέρα πρὸς γάμον ἤγαγεν Ἰωσὴφ ὁ τέκτων· ἐξ quatuor suscepit flios, ac duas filias, quorum unus ἧς ἐγέννησεν τέσσαρας υἱοὺς καὶ δύο θυγατέρα;· ὧν fuit Jacobus, cognominatus frater Christi, qui et εἷς ἐν Ἰάκωβος, ὁ ἐπικληθεὶς ἀδελφὸς τοῦ Χριστοῦ, primus exstitit Hierosolymorum episcopus; nomen ὁ καὶ πρῶτος ἐπίσκοπος Ιεροσολύμων· καὶ τὸ ὄνομα autem uxoris ipsius erat Salome, non quidem Ob- τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Σαλώμη, οὐχ ἡ Μαῖα, ἀλλ᾽ ἑτέρα. stetrix, sed alla. Porro post hujus mortem Joseph Μετὰ θάνατον δὲ αὐτῆς μνηστεύεται ὁ Ἰωσὴφ τὴν sponsam accepit Mariam Deipatam, quæ genere Θεοτόκον Μαρίαν τὴν κατὰ τὸ μητρικόν γένος κατά malerno originem trahebat e Mathan sacerdote, αγομένην ἀπὸ Ματθὰν τοῦ ἱερέως, καὶ αὐτοῦ ἀπὸ qui et ipse erat ex stirpe Salomonis, flii David, ut Σολομῶντος, τοῦ υἱοῦ Δαυΐδ, ὥς φησιν τὸ κατὰ Λου habet Evangelium Lucæ, ubi genealogiam dominicam κἂν Εὐαγγέλιον γενεαλογούμενον. Οὗτος γὰρ ὁ describit. Iste enim Mathan ex Maria uxore sua tres Ματθὰν τρεῖς ἔσχεν θυγατέρας, ἐκ Μαρίας τῆς γυhabuit flias, quarum nomina sunt Maria, Sobbe, οι ναικὸς αὐτοῦ· ὧν ὀνόματα Μαρία, Σοββή, 'Αννα. Η Anna Maria itaque Salomen Obstetricem genuit; " οὖν Μαρία γεννας Σαλώμην τὴν Μαίαν· ἡ Σιδή Sobbe genuit Elisabet, Joannis Baptistæ matrem; γεννᾷ τὴν Ἐλισάβετ, τὴν μητέρα Ιωάννου τοῦ Anna vero in Bethleen genuit Deiparam Mariam, Βαπτιστοῦ· ἡ δὲ 'Αννα γεννᾷ τὴν Θεοτόκον Μαρίαν quæ ex nomine avia et malertera Maria appellata ἐν Βηθλεὲμ, τὴν κατὰ τὸ ὄνομα τῆς μάμμης καὶ est; adeo ut Elisabet, Annæ quidem ex sorore ne- θείας ἐπικληθεῖσαν Μαρίαν· ὡς εἶναι τὴν Ἐλισάβετ ptis, Deiparae vero consobrina fuerit. Quod quidem ἀνεψιὰν μὲν τῆς ᾿Αννης, ἐξαδέλφην δὲ τῆς Θεοτόκ... ntrumqne confirmat Evangelium, ubi ad indican- Κυροῦντος τὰ ἑκάτερα τοῦ Εὐαγγελίου, διὰ τὸ μὲν dum Christi secundum carnem paternum genus, πατρῷον γένος καὶ σαρκικὸν τοῦ Χριστοῦ· Ην, φηErat, inquit, Jesus incipiens quasi annorum tri- σὶν, ὁ Ἰησοῦς ἀρχόμενος ὡς ἐτῶν τριάκοντα, ginta, ut putabatur, flius Joseph, qui fuit Heli, qui υἱὸς ὡς ἐνομίζετο τοῦ Ἰωσήφ, τοῦ Ἡλί, τοῦ fuit Mathan *; de materno autem genere, Ecce, in- Ματθάν· διὰ δὲ τὸ μητρικόν· Ιδού, φησὶν, καὶ quit, et Elisabet cognata tuaj'. Quorum gratia, glo- Ελισάβετ ἡ συγγενής σου. ἂν ἕνεκεν δόξα τῇ ria sit benignissima Dei charitati nunc et semper συγκαταβάσει τοῦ Θεοῦ νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Αμήν. et in secula saculorum. Amen. * Matth. v,12. * Luc. 11, 23. 7 Luc. 1, 56. paragraphum jam in editis haberemus apud Colelerium (PP. Apost. tom. I, pag. 279 in not. ad lib. uit cap. 6 Constit. Apost.), nulla aderat ratio, cur eam cum homilia non vulgaremus. 4. Nullius sane frugis videbitur, ea, quæ sequun- Helvid. n. 19) refutaverat. At cum eamdem hanc tur, oculis subjecisse, præserúm quod in bistoria hac genealogica texenda de castissimo Deiparæ sponso ea auctor cominemoret, quæ communi fidelium sententiæ adversantur, quæque jam inde a quarto Ecclesiæ sæculo S. Hieronymus (Advers. Распознавание текста

APPENDIX AD COSMAM VESTITOREM. ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗΝ ΤΗΣ ΣΥΛΛΗΨΕΩΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΟΥ Η ΑΚΡΟΣΤΙΧΙΣ ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΟΝ CANON IN FESTIVITATEM CONCEPTIONIS SANCTISSIMÆ DEIPARÆ CUJUS ACROStichis alphABETUM ȘEQUITUR (Am. Ballerımı ubi șupra, p. 698.) ΟΔΗ Δ'. Αγνὴν Παρθένον Θεόπαιδα, Μητέρα εσομένην τοῦ Κτίσαντος, γαστρὶ δεξαμένη ἔχαιρεν ἡ ᾿Αννα ἀναδοῶσα· Τοῦ Ἰσραὴλ πᾶσαι αἱ φυλαί, μοὶ συνευ φράνθητε· ἰδοὺ κἀγὼ συνέλαβον. Βιβλίον, ὅπερ προέφησε προφήτης σφραγισθέν θείῳ Πνεύματι, λαγόσιν αὐτῆς κατέχουσα 'Αννα, πᾶσιν ἐβόα· Ην αἱ Γραφαὶ πᾶσαι προδηλοῦσι, με γαλύνομαι ἐγὼ φύουσα σήμερον. Γαστρὶ χωρεῖται καὶ πλάττεται ναὸς ὁ θεϊκὸς καὶ σωτήριος· λαγόσι μητρὸς φυτεύεται κλίμαξ, ἡ πρὸς τὰ ἄνω πάντας βροτούς ἐπαναγαγοῦσα· ἧς την σύλη ληψιν πιστῶς πανηγυρίσωμεν. ΟΔΗ Γ'. Δέχεται ἐξ ὕψους προσεδρεύων Κυρίῳ ὁ Ἰωακεὶμ πεποθημένην ἀγγελίαν, ἐπιστάντος τοῦ ἀγγέλου αὐτῷ, καὶ λέγοντος· “Απιθι, τὰς σὰς ἐντεύξεις, δ πάντων Θεός, δίκαιε, επλήρωσεν. Επικαλουμένη τὸν Θεὸν τῶν ἁπάντων ἡ ᾿Αννα, ποτὲ ἐν παραδείσι ἱσταμένη, ἐπιστάντα ἑώρα αὐτῇ ἄγγελον καὶ λέγοντα· Μὴ ἀθυμήσῃς. Μητρός γὰρ Θεοῦ μήτηρ μέλλεις ἔσεσθαι, Ζηλοῦσα τὴν ᾿Ανναν τὴν πρὸ σοῦ, ἱκεσίας προσΕξας Θεῷ· καὶ τὴν ἀσπόρως δεξαμένην τὸν ἀχώρητον Λόγον ἁγνὴν ἐν μήτρα συνέλαβες, τῇ εὐτεχνία σου πάντας ἡμᾶς χαριτώσασα. ΟΔΗ Γ'. Ηνοικται ἡ μήτρα σου, τὸ πρὶν ἡ ἄγονος, καὶ δέ δεκται, "Αννα, νεφέλην τὴν οὐράνιον· ἐξ ἧς ἡμῖν ὁ flunc canonem e veteribus menæorum editionibus depromptum censui hic subjiciendum, quia cum in recentioribus editionibus per schismaticos ODE I. Virginem innocentem Dei filiam, futuram Grea· torís Matrem, cum Anna in utero concepisset, lætitia gestiens exclamabat: Congratulamini mihi, omnes tribus Israel; ecce et ego concepi. Cum Anna in sinu suo illum, quem propheta prædixerat, divino obsignatum Spirim, librum conLineret, clamans ad omnes inquiebat: Summam ego adipiscer gloriam, quippe hodierna die earn progermino, quam Scripture omnes præsignant. ∙Divinum ac salutare templum utero recipitur ac formatur; in matris visceribus plantatur scala, quæ mortales omnes ad superna reducet; fideliter hujus Conceptionem solemni conventu celebremus. ODE IH. Dum Domino Joachimus vacat, desideratum coelis nuntium accipit; quippe illi se angelus sistİŞ et inquit: Abi, postulationes tuas, o juste, universorum Deus ratas habuit. Cum Anna in horto aliquando commorans Deum universorum deprecaretur, astantem sibi cernit angelum ac dicentem: Animum ne despondens; mox enim mater Matris Dei eris. Antiquæ illius Annæ æmula, preces, o Anua, οbtulisti Deo; et eam, quæ incomprehensibile Dei Verbum sine semine conceptum continuit, immaculatam in utero concepisti, es de nobis omnibus fecunditate tua es optime merita. ODE IV Apertus est, o Anna, uterus tuus, generandi antea impos, et cœlestem exceptit nubem; e qua curatis omissum fuerit, recitalum tamen a catholicis olim fuisse consuetudo monasterii Cryptoferratensis luculenter testatur. Распознавание текста

CANON ACROSTICHUS splendidus nobis sol exoriens, fulgore veritatis uni- φαιδρός ανατείλας ήλιος, πάντας φωτισμῷ τῆς ἀλη versos illuminavit, et profundas impietatis tenebras disjecit. Igniformis thronus Dei tuis, o beata Anna a Deo vocata, visceribus infunditur; in quo ille sedens requievit, laboresque piorum omnium abstulit, atque cœlestem erroris expertem scientiam effudil. Ecce lectulum, quem vero Regi in generis humani restauratione ad divinitus discumbendum prorsus servatum Salomon prædixit, sina tuo, o Anna, concepisti; propterea quotquot sumus fideles, te pradicamus beatam. ODE V. θείας κατηύγασε, καὶ βαθὺ σκότος ἀθεΐας ἐξήλασεν. Θρόνος ὁ πυρίμορφος Θεοῦ λαγόσι σου ἐνίδρυται· ἐν ᾧ καθίσας ἀναπέπαυται, καὶ πάντων τῶν εὐσε βῶν τὸν κόπον ἀφείλετο, καὶ τὴν καθαράν θεογ σίαν ἐνίδρυσεν ἐπὶ γῆς, 'Αννα μακαρία θεόληπται. Ιδε, ἣν προέφη Σολομών, ἐν μήτρα κλίνην είληφας, τετηρημένην ἀληθέστατα τῷ ἀληθεῖ Βασιλεῖ θείαν πρὸς ἀνάκλισιν γένους τῶν βροτῶν ἐπανακλή σει· διό σε χαρμονικώς, 'Αννα, οἱ πιστοὶ μακαρί ζομεν. ΟΔΗ Ε. monte descendit Joachimus, non jam legis Κατῆλθεν ἐξ ὅρους ὁ Ἰωακεὶμ, οὐχὶ πλάκας τοῦ tabulas, sed quam lex præmonstrabat, quamque νόμου δεξάμενος, ἣν νόμος δὲ προέγραψε, καὶ πᾶσαι omnes prophetarum prædictiones indigitabant, im- προφητῶν ἐδήλωσαν αἱ ρήσεις, Θεοῦ ἁγνὴν Μητέρα· maculatam Dei Matrem adeptus; et exsultans ex- καὶ σκιρτῶν ἀνεβόα· Ἐμεγαλύνθη ή καρδία μου. clamabat: Exaltatumn est cor meum. Ubi Anna tandem aliquando persensit visceribus suis illam insitam esse vitem fructiferam, e qua racemus effloruit, qui ad maturitatem perductus vinum nobis, videlicet immortalitatem, copiose stillat, Quid tibi, exclamabat; misericors Domine, retribuam? Cum pietate sterilem naturam cernere Joachimus non ferret, effundebat preces, ut Annæ steri - litas auferretur, eamque prolem ipsa sortiretur e qua daretur filius ille altissimus, qui universos mortales Patri suo filios efficeret. ODE VI. Magnificans Anna Israelis Deum, clamabat lætabunda: Prætereunt procul dubio umbræ legis; ecce enim splendor divium gratiae apparel, Virgo scilicet, nubes illa e qua fulgidus sol Deitatis vere enascitur. Ubi angelum Anna audivit nuntiantem se parituram esse infantem, Novum sane, inquit, spectaculum, si et ego, prius infecunda et partus nescia, jam concepero; hinc exclamabat: Fuge, prob felix auntium, si verba exitus sequatur. Ubi Anna se concepisse persensit, exclamabat: Latentur montes et colles, campi et mare, angelorum multitudo et universum mortalium genus: divinum enim Domini delubrum initium novæ ædificaLionis sumpsit. ODE VII. Quem Moyses olim in Sina vidit rubum flammi. ferum, hunc Anna sinu concepit, et infecundatis ignominiam, qua urebatur, quemadmodum deinde ¡mpietatem exstinguit eorum qui canunt: Benedictus es, Deus Patrum nostrum. Mirum in modum, o Anna, nunc illa depluit in sínum tuum stilla, quæ totam intus se excipiet aquam vitæ, irrorantem eos, qui fide accensi ad eum clamant: Benedictus es, Deus patrum nostrorum. Passerculorum nidum, ο Anna, cum aspiceres, spiritu sursum evolasti; et precibus immaculatam Λαγόσιν ὡς ᾔσθετο 'Αννα ποτέ φυτευθεῖσαν την εύκαρπον ἄμπελον, ἐξ ἧς ὁ βότρυς ήνθησεν ὁ δίσ πειρος ἡμῖν οἶνον, ἀθανασίαν, πλουσίως ἀποστά ζων, Τί σοι ἀνταποδώσω, εὐσπλαγχνε Κύριε, ἐφθέγγετο. Μὴ φέρων τὴν κτίσιν ὁ Ἰωακεὶμ καθορᾷν εὐσεβεία στειρεύουσαν, τὴν στείρωσιν ἱκέτευε τῆς ᾿Αννης παρελθεῖν, καὶ ταύτην ἔξειν παῖδα ἐξ ἧς υἱὸς ἐδέθη πάντας υιοθετήσας τῷ ἑαυτοῦ Πατρὶ ὁ ὕψιστος. ΟΔΗ Γ'. Νόμου αἱ σκιαὶ σαφῶς παρατρέχουσιν. Αὐτὴ γὰρ ἰδοὺ τῆς θείας χάριτος ἐμφανίζεται, ἡ Παρθένος, για φέλη ἐξ ἧς ὁ φαιδρὸς τῆς θεότητος ἀντίσχει όντως ἥλιος, Αννα γηθομένη έκραζε, τὸν Θεὸν Ἰσραὴλ μεγαλύνουσα. Ξένον, εἰ κἀγὼ συλλήψομαι, θέαμα, ἡ ἄγονος πριν, καὶ ἡ οὐ τίκτουσα, 'Αννα έλεγε, φθεγγομένου ἀγγέ λου ὡς ἤκουσεν, ὅτι τέξεται παιδίον, καὶ ἐκραύγα ζεν· Εὗγε τοῦ καλοῦ ἀκούσματος, εἰ τῶν λόγων Εκβασις γένηται, Ορη καὶ βουνοί, πεδία καὶ θάλασσα, ἀγγέλων πληθὺς καὶ πᾶσα φύσις βροτῶν, εὐφραινέσθωσαν τοῦ Δεσπότου τὸ θεῖον γὰρ τέμενος ἀπαρχὴν ἀναδομήσεως ἐδέξατο. "Αννα όπηνίκα ᾔσθετο ἑαυτὴν συλλαβοῦσαν, ἐφθέγγετο. ΟΔΗ Ζ'. Πυρφόρον πάλαι βάτον Μωϋσῆς ἐν Σινὰ ἦν ἑώρα κεν, 'Αννα συνέλαβε γαστρὶ, ἀπαιδίας πῦρ στεν νύουσα, ὡς ἐσύστερον δυσσέβειαν τοῖς μέλπουσιν· ϋ τῶν πατέρων Θεός, εὐλογητὸς εἶ Ρανὶς τῇ σῇ νηδύϊ παραδόξως νῦν, "Αννα, ἐξέβλυσεν· ἥτις τὸ ὕδωρ τῆς ζωῆς ὅλον ἔνδον εἰσεδέξατο, τὸ δροσίζον τους πιστῶς αὐτῷ κραυγάζοντας Ὁ τῶν πατέρων Θεός, εὐλογητὸς εἶ. Στρουθίων ὡς ἑώρας καλιὰν, ἀνεπτηρώθης πνεύ ματι· καὶ προσευχή περιστερὰν ἐκομίσω τὴν ἁμίαν Распознавание текста

LEO PATRICIUS. τον, κάρφος φέρουσαν Χριστὸν ἐλαίας, Αννα, ἡμᾶς assecuta es columbam, quæ ramum oliva, Curi κατακλυσμοῦ νοητοῦ ἐλευθεροῦντα. stum nempe e spirituali cataclysmo nos liberantem, gerit. ΟΔΗ Η'. Τί μοι μήτραν ἀπειργάσω ἀτεχνοῦσαν, καὶ μα στους ξερούς, καθώς προέφης ἐν προφήταις, Δέσ σποτα; ἀνεβόα "Αννα ποτέ. Ατεχνίας μου τὸ ὄνειδος διάλυσον, καὶ δός μοι καρπόν, μεθ᾽ οὗ βοήσομαι· Εὐλογείτω ἡ κτίσις πᾶσα τὸν Κύριον, καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Ὑπῆλθε τὴν σήν, "Αννα, μήτραν λυχνία, τὸ λαμπάδιον, ἥτις τὸ θεῖον μυστικῶς ἐχώρησε τὸ φωτίσαν πᾶσαν πνοὴν φρυκτωρίαις μυστικαῖς τῆς θείας γνώ σεως· διὸ γηθοσύνως ἀνεκραύγαζες· Ευλογείτω ή κτίσις πάσα τὸν Κύριον, καὶ ὑπερυψούτε εις πάντας τοὺς αἰῶνας. Φέρουσιν ὡς ὡραιότατον νῦν ζεῦγος θείαν δάμαλιν, ἐξ ἧς ὁ μόσχος ὡραῖος ἔλαμψεν, ὑπὲρ πάντων σφαγιασθείς, ὁ κλεινὸς Ἰωακεὶμ καὶ ᾿Αννα μέλπον τις· Εὐλογείτω ἡ κτίσις πᾶσα τὸν Κύριον, καὶ ὑπερ υψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. ΟΔΗ Θ. Χορεύσατε, πᾶσαι ψυχαί, καὶ σκιρτήσατε· γῆ νῦν πεπλαστούργηται, ἥτις καρπογονεῖ ἀνηρότως στάχυν ζωηφόρον, ἐξ οὗ φαγόντες οὐ πεινάσουσί ποτε, μεγαλύνοντες αὐτοῦ τὴν ἀγαθότητα. ODE VIII. Clamabat aliquando Anna: Quid mihi, Domine, uterum sobolis infecundum, atque arentia fecisti ubera, quemadmodum in prophetis prædixisti? Solve sterilitatis meæ opprobrium, et fructum mihi tribue, cum quo clamabo: Benedicant Domino creaturæ omnes, et superexaltat eum in omnia sæcula. Sinum tuum, ο Anna, candelabrum subiit, quod mystice divinam lampadem, omni spiritui diving scientiæ lumen mysticis facibus affundentem, in se excepit, propterea cum gaudio clamabas: Bene dicant Domino creaturæ omnes, et superexaltate eum in omnia sæcula. Ψαλτήριον μετὰ κιθάρας ἀνάλαβε, Δαυίδ, μελ. ῴδησον· ἰδοὺ κιβωτὸς ἀνεφάνη Θεοῦ, ἣν προέφης και φῶς ἐσομένην εἰς ἀνάπλασιν, δι' ἧς ἐξανέστημεν ἡμεῖς τοῦ παραπτώματος. Ὡς μέγιστοι δύο ἀστέρες ἠνέγκατε τὴν αὐγὴν τὴν πάμφωτον· ἥτις ἐξανατείλῃ τὸν μέγαν ἥλιον τῷ κόσμῳ· διὸ εὐφημοῦμεν καὶ δοξάζομεν ὑμᾶς, Ιωακεὶμ καὶ ᾿Αννα, ώς θεόφρονας. Inclytus Joachimus cum Anna, quippe conjugum par nobilissimum, divinam nunc gignunt juvenculam, e qua ortus est Filius in omnium salutem mactatus; atque adeo concinunt: Benedicant Domino creaturæ omnes, et superexaltate eum in omnia sæcula. ODE IX. Lætamini, omnes animæ, et exsultate; nunc condita illa est terra, quæ nescia aratri fert spican vitæ; e qua quotquot manducaverint, magnificantes bonitatem ejus non esurient amplius. Sume, o David, psalterium cum cithara, et concine: ecce apparuit arca Dei, quam futuram in restaurationem perspicue pradixisti, per quam nos e lapsu resurreximus. Velut bina maxima astra auroram totam lucidam attulistis, quæ magnum mundo solem afferat; propterea vos, Joachim et Anna, tamquam divina mente peditos celebramus et glorificamnus. ANNO DOMINI CMX. LEO PATRICIUS NOTITIA (Mai Biblioth. nov. Patr., tom. VI, pag. 541.) Leonis Patricii exstat in bibliotheca Vaticana codex maximus Bibliorum Græcorum, plurimis splendidisque ad miraculum decoratus picturis, cum ipsius Leonis fratrisque Constantini imagine. Hic nimirum Leo auctor est eclogarum sacra Biblia illustrantium, quod nos opus in alio cod. Vat. observavimus. Sunt antem eclogæ Commentariorum in Octoteuchum, in libros quatuor Regum et in duos Paralipomenon; item in Matthæum, Lucam, Joannem et Actus apostolorum; denique in Epistolas, unam Jacobi, duas Petri, tres Joannis (quarum in prima deest testimonium cœleste), unam Judæ. Nos hujus copiosi operis specimen, eclogaruin nempe ad primum Genescos capitulum, nunc in lucem efferemus. Распознавание текста