ejus uxore, et slante coram allari, et flii corona- spectante, ingentique. gaudio pecuniarum erogatione cunctos recreante: ipsa quippe publi cam imperii rem administrabat-: vir enim ejus, ut dicunt, erat animi simplicis et mansueti. Eleemosynas vero dispertiere plurimas, elargientes ecclesiis et monasteriis pecunias, quas Nicephorus cura non modica coacervarat, monachorum spectatissimis, ptochodochiis, hospitis pauperum et peregrinorum, captivis, viduis, orphanis, et facultate sua privatis, suppeditantes, quæ cuique erant necessaria: omnesque lætitia æque ac beneficiis cumulantes, ipsi ab omnibus gloria et bonore reddebantur illustres. Tribus etiam factionesque populi cujuslibet toni poemata adulationis et voluptatis non expertia in honorem corum certatimi decantarunt. Omnes etiam in quos Nicephorus infenso fuerat uñimo quosque e palatio ejecerat, et Theodotæ fratres qui erant patricii, et Leonem Scleri cognominatum, quem Peloponnesiaci tractus ducem instituit, et Leonem filium Barda Armeni, qui læs mkjestatis reus, plagis impositis a Nicephoro tonsus in monachum, et in exsilium ejectus fuerat, quem ipsi demum revocarunt, et patriciatus honore decoratum orientalis exercitus crearunt ducem; qui tamen, ut exponemus inferius, homo nequam et improbus tyrannidem in eos exercuit. His ita gestis, victoria de Nicephoro parta Bul gari in superbiam elati bellum renovare consiliabantur, quod subodoratus Michael inito consilio legiones omnes coegit, novisque militaribus copiis deletarum prius 429 in bello vice conscriptis, clusurarum etiam per Syriam custodibus convocatis, 1 ycaones, Cilices, Isauros, Cappadloces, Galatas, et alios omnes secum educens, anno imperii sui secundo, indictione sexta, urbe profectus est, edusa simul universa civitate, et Procopia Augusta conjuge sequente, venerunt usque ad aquæductum, velut festumi solemne celebrantes, exercitusque, principes gratiis et muneribus cumulantes, eos adhortante Procopia imperatorem Michaelem studiose custodire, eumque in bello protegere et pro Christianis decertare; et inde reversa est in urbem. Cæterum inde solventes imperator et omnis lus appropinquarunt usque ad limitem et augustia rum arces. Bulgari etiam stabant ordinati ex adverso eorum, visaque exercitus multitudine non sunt ausi eos aggredi, sed stabant instructa acie similiter et copiæ imperatoris stabant ordinatæ per quindecim dies, non ausæ invicem manus conserere. Demum ærumnis confecti, æstatis tempore caloribus immodicis diu noctuque expositi homines pariter et jumenta extremam pene in perniciem redacti, Romani in Bulgaros impressionem facturos, et Bulgari vicissim Romanos in se irrupturos in marg., Hic crt Chamaleon. Maii Kalendas tripudio celebrantes: de qua profana celebritate Meursius, Lacerda, etc.

appellerent fuga semper usi sunt. Ad urbem quo que perveniens imperatur ingressus est, et portas civitatis occlusit, ne fusus exercitus aliquod malum moliretur. Bulgari per spatium aliquod fugientes insectati, captata deinceps opportunitate, progrediebantur. Erani enim pariter longa statione fatigati, et equi debiles: armisque, ut dictum est, collectis onerati: et oppida, in quæ' profugerant nostri, obsidebant. Imperator demum cúm mærore fletuque civitatem ingressus patriarcham adiit. Comitabantur magister, et magnus domesticus, et patricii reliqui. Imperator lugens aiebat: Omnino peccatis meis exigentibus hoc passi sunt Christiani imperium soceri mei invísum habet Deus, ejusque sobolem aversatur: cum plures enim hostibus numiero essemus, nulli nostrum adfuit animus, veram singuli turpi fuga dilapsi sunt. Patriarcha reliquisque cum consolantibus, et quid agendum consulentibus, donec legiones omnes convenirent, ut mandatum daret imperator, præstolabantur. Inte rim Orientalium (qui primi fugerunt e bello) legio, cui Barda Armeni alius præfectus erat, tumultuabatur, et Leunem ipsum imperatorem favstis voci bus prosequebatur. Tum nullo se opponente, reseratis portis in urbem conferta multitudine induxerunt. Audiens autem hæc Michael imperator profugus in ecclesiam, Gide accepta, monachusque factus comam deposuit. De Leonis filii Bardæ Armeni imperio. 431 Leo itaque palatium ingressus est: et assumptis imperii insignibus celebri processu-facto ecclesiam adiit, et conscenso ambone a Nicephoro tunc temporis patriarcha coronatus est mensis Junii die decimo, indictione septima, chirographo prius a se cí comitibus exbibito, nihil adversus Ecclesiam innovari, aut a sanctis Patribus circa sacra dogmata quondam bene definita nihil immutari toleraturum: quod nullatenus præstitit. Mendax videlicet, et, ut vulgo fertur chamaleontem varios induere colores, ita et ipse sermone semper varius fuit, nonnunquam probis præditus moribus, et bonus apparens; quandoque etiam contrariis infectus: ex quo merito chamaeleon a sancto viro cognominatus est. Ejecto igitur, ut præmissum est, Michaele, Loo tyrannice sumpsit imperium, et tonsa Procopia Augusta Michaelis conjuge, filios ejus pariter per insulas detonsos virilibus orbavit. Vix quoquam etiam relicto propriorum, aut eorum quæ a parentibus acceperant, adeo ut necessaria quoque eis deficerent, cuncta abstulit: ipsi vero Deo in omnibus gratias referebant. Erat porro Michael ætatis perfectæ vi, ipso juventutis flore Socer cujus Deo invisum imperium ait Michael, Nicephorus est, cujus erat Procopia filia Michaelis uxor Ita patriarcha cnitcbatur, sed non obtinuit Leonis astu deceptus, rem differendam prætexentis in tempus aliud commodius, ac ubi capessivigsel imperium, uti multis Ignatius Diaconus, necmou Continuator Vaticanus.

vertit Crumus, et animo percussus, exsiliit. Et in èquum jam paratum a sociis evectus equitare cœpit: mox populus e mœnibus in clamorem erapit: Crux vicit. Ipso fagain arripiente, armati viri ex domunculis egressi, retro insecuti sunt, et emissis telis vulnera inferre meditabantur. Is omnino solus in exercitum se recepit, alii tres qui in navicula remanserant detenti sunt. Lögotheta coufestim occisus est, Constantinus autem et ejus Alius vivi servati. llis ita gestis, iratus Cramus incendi subvertique locum omnem postero die jussit. Positoque incendio, cunctas ecclesias trans civitatis pertam praclaras quasvis, et ab Irene, Nicephoro, et Michaele reparatas, necnon nionasteria, palatia, domos, suburbana combusserunt. Ad¨ sanctum Mamantem pariter progressi, palatiis ibidem constitutis, geminisque cubiculis subjecerunt ignem, columnas confregerunt, et plumbum 433 repertum rapuerunt, animantiumque statuas in Circo positas tulerunt secum, captivos omnes dederunt neci, nec jumentis ipsis et animalibus pepercere. llinc portus, cui Steni nomen, littore, tractuque superiore peragrato navalia succenderunt, subiatisque secum spoliis pluribus discesserunt. Tum occupata dextera civitatis parte, ad orientem. iguem a porta Chryse ad Regium usque miserunt. Athyra deinde profecti, castrum ibi erectum demſolisi sunt: et praeclarum illum pontem quamvis firmissimum dejocerunt. Selybriam postmodum profecti, ad solum usque castrum ibidem constructum deturbarunt, nec non ecclesias domosque succenderunt. Post hæc castrum Daonium destruxerunt; et Heracleam profecti, cum non possent occupare, domos cunctas ad littus positas, ædificiaque urbi vicina flammis vastaverunt. His perpetratis, Rædestum venerunt, et castrum istud demoliti, confertam plebem internecione deleverunt: cumque in civitatem non invalescerent, sparso ubivis incendio intulerunt vastitatem. Inde Aprum versus, quod etiam castrum est, direxerunt iter, eoque everso et incenso, ut aliis pluribus castris, dierum decem itinero diverterunt inde ad Gani montes, in quibus delitescentem plebeculam plurimam reperientes et animalia Thraciæ ferme cuncta, homines et jumenta innumera jugulaverunt: partem vero reliquam. cum mulierum puerorumque multitudine in Bulgariam deportaverunt captivam. Inde transierunt ad Examilium, et Abydum usque: rursumque ad Eurium regressi et superiorem regionem, cunctas urbes a minima ad maximam. Adrianopolim usque destruxerunt. Adrianopolim porro munitam reperientes obsederunt: quam cum expugnare non possent, protractis obsidionis diebus machinas instruxerunt, et castrum oppugnaverunt. Cives malis coarctati, ope destituti, et fame pereuntes hostibus fecere deditionem. Bulgari captivis ad nuὁ Tô xávv nihil est cur redundare existimetur: nec enim novum, ut et superlativis adverbia ejas modi adjunguntur.

merum immensum abductis, ablata quoque eorun supellectile, in Bulgariam trans Istrum lumen portaverunt Hæc dum gererentur, urbe non egressus est Leo, sed imperium tyrannice tenebat. Celebratis autem festis, filium adhuc pusillum, Symbatem nomine, Constantinumque vocari mentitus, stemmate rodimivit: residuique populi multitudine ex variis urbibus congregata collegit exercitum, stipendioque dato Leonem et Constantinum faustis acclamationibus prosequi jussit, 434 imperatores sceptra. pridem consecutos, Leonem et Constantinum Isauros imitatus, quorum hæresim renovavit, sibique multos annos eorum instar, et ut laude conspicuns foret, comprecatus: cujus Deus, imminutis ejus aliique annis, consilium confudit. Gæterum aeris serenitate hiemem totam occupante, subsidentibusque Aluminum aquis, Bulgari armis a capite ad perles tecti ad hominum triginta millia eruperunt, et Arcadiopolim usque, Regina pertransito (fluvius est ita dictus), pervenerunt, populumque oinnem copiosum sane fecerunt captivum. Prius vero quam captivos trajicerent, dies octo decidit immensus imber quo fluvius intumescens maris instar exunda vit. Bulgari ne transfretarent impediti, custodita semper captivitate, dies quindecim ad ripas steterunt. Leo nuntio ab eis accepto, ut opem ferret, non advertit, neque urbe egressus est, nec alios quosvis in auxilium submisit. luterim redeunte acris tranquillitate, et fluvio decrescente, Bulgari sylvas cadere, pontemnque struere captivos compaJerant: atque ita cum captivis omnibus virorum simul mulierum et puerorum millibus quinquaginta transierunt. Illi captivorum facultates omnés ad siragulas usque Armenias, grandesque tapetes acul pictos, generis omnis vestimenta, instrumentaque ad usum ærca curribus imposita boumque et oviam greges abductos transvexerunt: et hoc pacto Bulgariam ingressi sunt, principe inique ad imperium Dei permissu promoto, pedem non efferente, neque ad captivorum opem alios egredi permittcnte. His peractis rumor ad eum delatus in hæc verba: Cramus ingentem exercitum cogit, Abaresque et ex Selaviniis cunctis copias collegit praparat insuper instrumenta machinasque cunclas expugnandis urbibus idoneas, arte facta grandia, tribulos, tetrabulos, testudines, scalas excelsus, globus, vectes, funes, arietes, balistas, ignea jacula, petrarias, scorpiones, tela jaculateria, fundas, uno verbo machinas omnes invadendis turribus, et civitatibus capiendis, ut ad occiduam vobis partem Blachernarninque murum urbem ag

grediatur. 'Tormenta ktlec cuncta, ad urbis par tem, qua telum in eum missum est, applicare meditatur, instrumentis hisce praefatis deportandis et `curribus vehendis boum millia plurima in stabulis jam disposuit, currus autem ferro vinctos ad quinque millia Beri jussit. Leo, his auditis, et missis exploratoribus, veritateque comperts, populi multitudinem immensam et artifices congregavit, 435 murumqne alium præter eum qui ad Blachernas, cœpit exstruere, profundamque et amplam fossam excisam opponere. Vix operi manu admota, hoc est, opere adhuc infecto, ut Deus, qui consilia gentium dissipat, et populorum mentem reprobat, irritat quoque consilia principum, qui non in machiuis vel robore homines quid aggredi posse commonstrat, ut hæc, inquam, iterum patefaceret Deus, nondum immi nente vere, ut retulerunt quidam captivitate Bolgarica liberati, circa feriam magnam quintan), Bulgariæ princeps Crumus ille celebris, qui urbem occupare destinabat, vitæ finem persensit, invisibili virtute jugulatns, qua sanguinum rivos ore, naribus et auribus emisit: atque ita in malis animam deposuit. His elatus Leo quasi ipse, non Deus compesenisset bellum, in urbes omnes regionesque missie sacris nuntiavit: Bulgaros urbi vicinos comperi: solertisque, robore ductuque meo principem eorum cum telo confudissem, cunctos fugavi. Vulneris istius causa moritur, inquit, hostis noster. Post nodum, occasione capta, Ecclesiam depopulari cupit. Anno imperii secundo, Dei judicia curiose perscrutatus Leo sensus ejusdem consortibus quibusdam dicit: Cujus causa gentilibus inferiores ovadunt Christiani? Quod adorentur imagines, nec alterius ergo, ut mihi quidem videtur: quare illas deturbare est animus. Videte quippe, aiebat, quolquot imperatores susceperunt et adoraverunt illas, perierunt hi quidem solio dejecti, alii bello proBigati qui non adoraverunt soli, morte suavi retento imperio vita functi sunt, et cum honore in imperatorum sepulcris ad Apostolos clati. Ean ob rem imitator eorum imagines tollam, ut ego et filius meus in multos annos vivamus, et nostrum stet imperium ad quartam et quintam generatio nem: in quo equidem misellus mentitus est, hoc scelere frustra admisso, ut syngraphen propriam cui crucem com comitibus affixit, despiceret et proculcaret. Exinde si quem votis conspirantem reperiret, cœpit exquirere: et reperit sane sensus, imo insipientiæ ejusdem, participem lectorem quemdam, Joannem dictum, Pancratii Sciastæ filium, qui a puero dæmonem inhabitantem habuerat, incompositis motibus agitatus, mentisque ΣκιαFRANC. COMBEFISII NOTÆ. Yallum latum excisum opponens. Sic 416. Nicephorus anbustus dicitur in Bulgaria, igne valli, inquit Ariast., nempe fignis illis quibus Crumus castra circúmsepiverat. Quare hac evenit Christianis, ut, etc.

consortio privatus, quem Hylilam dicebant, quique. ut alii ferunt, Hebraice redditur præcursor, et diaboli adjutor. 496 Huic sibi assumpto, et consiliorum suorum participi facto et cooperatori instituto dicit Leo: Si delendis imaginibus auxiliarem manum præbueris, patriarcham te rénuntiabo. Ile visendorum undequaque veterum librorum per monasteria et ecclesias repositorum facultate petita, cum aliis quibusdam mentis incompositæ et illiteratis comitibus, quod petierat, impetravit. Collecta itaque librorum immensa multitudine, examen de illis habuerunt: verum eorum quæ nequiter exquisierant nihil penitus imprudentes repererunt, donec in manus venit synodus sub Constantino Isauro et Caballino babita, ex qua occasione accepta cœperunt în libris auctoritates invenire, quas synodi auctores imprudenter et insipienter deprom mebant. Deinde signis ad loca reperta appositis, simplicem turbama seducere moliti sunt, dicentes Ex veteribus libris non adorandas imagines reperimus. Examine postmodum habito, si quen ordinibus insignitum penes se nanciscerenter, episcopum repererunt quemdam Constantinum, presbyteri artificis suloris filium, et Cazirmatam grammaticae professorem, et legis peritum quem dam ad Phoracii ædes diversantem ludimagistrum, qui criminum sibi objectorum poenam fugiens.in monasterium diverterat, at detonsus noman assumpserat Antonii et deinceps in monasterium. Metropolitanum nomine præpositus fuerat institu tas: homo equidem fabulis addictus, risus et lgdorum sectator, qui monachis suis subditis et juvenili ætate adhuc detentis, haec eadem sectari suggerebat; verbo dicam, turpem et inhonestam vitam ducens qua ratione postmodum, Dei, permissu factus fuerit episcopus Sylæi, penitus ignoro. Rectam certe fidem a puero edoctus erat, deinceps autem ex vanæ gloriæ libidine, et libertatis in regium ingrediendi captandae causa, et ut imperato rum gratiam iniret, hæresim amplexus est. Hunc cum Leoni imperatori notum fecissent, et Sylæi habitare renuntiassent, Joannes cognomente Hylilas, quem Grammaticum dicebant, et sententia ejusdem comites, Lep, misso nuntio, vocavit hominem: et exinde mentis sententiam ei aperuit, cum nullum fructum spiritualem în selpso haberet, sed vanam tantum sectaretur gloriam, conculcata projectaque conscientia, contemplaque cruce. quam in subscriptionem exaravit, in partem decli navit contrariam. Interrogatus enim a Leone num adorandas imagines scriptum legerit, albit quod FRANC, COMBEFISI NOTE. Recit Leonis hæc diligentia; ut et Patres Constantini istam pseudosynodum accurate refutaverint: qum eorum refutatio, sen potius S. Nicephori eorum nomine luculenta exstat in uno cod. Regio, perquam digna luce. Bic bone cod, Dime at alium episcopali ordine fulgentem quarunt. Ego sic reddam, Qui Casymatha ludimugistro grammaticam didicisset, senexque legisperitus ad Șphoracii edes, diversalus esset, ac pueros docuisset, Liquet enim unun hic designari Sylæi, sive Pergensem episcopum Antonium, qui omnibus his gradibus eam sit adeptus sedem, hæresimque coulomachorum promovers, non ures diversus, quod sonant verba interpretis,

animi circa fidem offendantur, cujus causa vos dissertationem habendam detrectatis, et æquo cultu colendas imagines palam coram omnibus declarara renuitis? Eam ob rem illis contemptis, plura Leo miniatus, discedere imperavit, et adversus rectam fidem exsibilare perseverans, quæ animo concepisset, exsequi moliebatur. Illi, dimissi mœrore et tristitia detinebantur, nequam ejus omne consilium patriarchæ renuntiantes. Postmodum orthodoxi cuncti clerici, monachi et laici vigilias per totain noctem habuerunt, at Deus eorum consilium dissiparet, deprecantes. Hæc ita geri a patriarcha discens infelix imperator, significat pontifci quid hoc agis? Respondet ille: Nihil mali fecimus, Deum tantum rogavimus, ut Ecclesiam suam, medle ipsi placeat, imperturbatam conservet. llis auditis adversus veritatem magis ac magis insaniebat. Aderant porro homines impii, quorum opera clan dolos texebat, qui coeptis favebant, et eorum ope milites irreligiosos, qui Christi imaginem ad palatii portam, cui Chalces, sive Area nomen, lapidibus tunderent, parat et impellit. Ceperunt itaque lapides et lutum in imaginem mittere, verba totius stultitiæ impietatisque plena proferentes, et orcan diabolumque, et alia plura, quæ in medium pro ducere nefas est, pronuntiantes. Tyrannus populum allocutus, ait: Imaginem inde deponamus, ne forte milltes eam dehonestent; in hoc Leonem Isaurum imitatus, et æquales imperii ejus annos studens consequi. Ad caput enim imnagiuis legebatur scriptum: Quam deposuit quondam Leo principatuun asseculus, huc restituit Irene. Illam quippe Leo' deposuerat, et ab ipso urbis condita ibi imago fuerat reposita. Hoc peracto diaboli auxiliariis, Antonio, inquam, et Joanní, el facinorum sociis, quidquid perpetrandi facultatem permisit. tamen colligi coegit: nunc vero cum omnium His ita gestis, episcopi et monachi cuncti in patriarchium conveniebant, et dieta Patrum omnia perlegebant, quæ adversarii malitiosé et inerudite interpretabantur. Patriarcha vero sensum eurum reddente, et ad omnes sermonem dirigente: Num habetis 439 aliquid quod verbis istis exprimatur, fratres? Exclamavere cuncui: Novimus, et certi sumus veram esse fidem nostram; in hac morimur omnes. Ad illos patriarcha: Superest, fratres, ut concordes perseveremus, et animis conjuacti hac in confessione absque dissensu remaneamus: ut adversæ partis homines nullum reperiant, quem separent a nobis, nec id exsequi valeant. Gratia enim Christi plures illis sumus. Illi rursus cum clamore firmaverunt ad mortem usque obstituros, et pro Ecclesia dimicaturos, appositisque crucibus ad subscriptiones, scriptis sibi mutuo fidemi fecere, nunquam ab invicem se separandos. Hæc ante festa peracta sunt. Immincntibus porro Amica auctori vox, qua ubique Christi Natalem significat.

restis, variis monius ac sermonibus imperatori si gnificat, et precibus simul sollicitat patriarcha, ne deprædationibus exponatur Ecclesia, quam labore multo Patres antiqui difcaverant in recta fide, et ab omni haeresi expurgatam reliquerant; dicebatque: Si propter me adversus sinceram ddem oriantur scandala, ejicite me, et si quem alium desideratis, patriarcham instituite: tantum fidem sartam tectam custodite. Istis versute et dolose, qui chataleontis nomen merito gerebat, respondit, et dixit: Ecquis andet deponere patriarcham Patrem nostrum, aut ejicere, vel Ecclesiæ statum imņutare? Molicum quid sane investigavimus, propter eos qui superfuis sermonibus indulgent. Grterum, ut credit Ecclesia, ita credo ego: eductamque e sinu crucem in qua imago depicta esset, coram omnibus adoravit: istud vero gessit, non at veritatem testaretur, sed ut festi celebritatem perageret facilius. Nullus enim subdolam hominis mentem capere poterat: verum ore unum aliquid publicante, aliud cor meditabatur. His igitur auditis, patriarcha et episcopi gavisi sunt, verum enuntiari putantes. Solemni deinde pompa in Christi natalitiis procedens ecclesiam ingressus est, et coram altari ex imperatorum consuetudine stetit: et corporale, sacra Domini nostri Jesu Christi nativitate in eo depicta insigne adoravit et osculatus est. Tali spectaculo, cunctis dolum et versutiam ejus ignorantibus, factum satis. Insequente pariter Lumiatum festo æquali modo processit, et ingressus non adorasit: primumque iud simulanter, haud vere exhibitum cognoverunt: peractisquo proinde festorum solemnibus cœpit aggredi, velut Pharao Israelem, et episcoporum quosdam blandi tiis promissisque suffurabatur: qui et ipsi morem gesserunt, ex 440 eo quam habebunt ad presens saculum affectu, quippe prius juramento interposito et erucibus appositis, pro veritate morituros se affirmabaut, singuli ferme conversi sunt in partem adversam. Eam ob rem per desertores episcopos patriarcha signifcat: Condescende-nodicum nobis, et futilia quæque resecabimus: si nolueris, in throno te residere non permissuros scito. His spretis tanquam perjuris et cruciculcis patriarcha imperatori denuntiat: Quod lubet exsequere, dogmatibus quippe a Patribus pie definitis nunquam nuntium remittam, neque contrarium sentientibus astipulabor. Hæc dum gererentur, in infirmitatem decidit patriarcha, adeo ut diebus paucis salus ejus a medicis Jesperaretur cujus imperator certior factus, de vi facta non nibil remisit; eo mortuo, cuncta pro vo FRANC. COMBEFISHI Nolit Ecclesiam vexare: habetur ea vox Luc. VII et vill, molestiam ei facere. crucem in qua imago depicta esset; forte ipsius Christi ex ea pendentis, guam ipsam Iconoclastæ improbabant. Non bene Interpres antea, imaginem geṛentem manu. Nudam crucem hactenus ii tolerabant, eo mitiores nostri ævi sectariis; non ita quæ adjunctas vel appictas NOTA. Imagines haberet. Crucem super ligneam ferente Græco Hieromonacho vidi, in qua tota fere Evangelica historia subtili satis statuario opere efficta exstabel. Nikil ad ea quæ a Patribus pie definisu suni insuper addo, ac statxo, Ipsa est aliis verbis prima interrogatione S. Nicephori responsio p. 457. Nihil eorum qua, etc., nova ordinatione everto. Sit somper vetus fides unaque.

luntate facilius exsecuturum cogitans. Ceterum Dei ἐμφαmanu miraculorum effectrice nonnihil sublevatus est patriarcha; quod cum rescisset Chamæleon, quorumdam ope milites in patriarchium clani pe- / netrare disposuit, et silenter cum abducere. Erat porro Jejuniorum initium, Conferta itaque multitudine coacti, velut Judai in Christum insilientes, cum gladiis et lignis ecclesiæ atrium repleverunt, clamantes, et tumultuose vociferantes: coeperuntque exsecrari, et diris devovere sancta in memoria defunctos Germanum, Tarasium et Nicephorum quæ quidem audiens patriarcha Deo tum lacrymis gratias egit, quod pietatis defendendæ causa hæc audire mereretur. Confestim conspiranti impetu populus insiliit, ut in patriarclium ingrederetur. Mor Thomas quidam patricius, bis exconsul, qui tunc velut imperatoris jussu ecclesiam tutandam susceperat, portis patriarchii occlusis, cus removit, velut inscio imperatore istiusmodi facinora molitos. Protinus ad Chamaleontem prefatus vir profectus,. inordinatum populi motum denuntiavit. Ille pro solito mendax, nec quidquam seire, vel quemquam a se missum negare. Verum, inquit, necessitato compulsus, et, animi mœrore tactus populus in hujusmodi factum prorupit. Subinfert Thomas: Si eum jusseris expelli, domine, non opus multis. Tantum homines duos mitte, aliosque qui efferant non enim ingravescente valetudine a se potest procedere: atque ita discedet. Id ita fecit, subinissis nocte, qui patriarcham ejicerent ecclesia. Quare qui nissi fuerant lectica patriarcham abducentes, medio Milii 441 foro steterunt, ut eum militum quidam occiderent. Erat porro profunda nos, 60noque cunctis depressis, nullus seipsum movit. Post mediam horam, in pullo, quorum erat molimen, proficientes, tulerunt eum inde et in arcem abduxerunt; lintreque impositum trans fretum ad Chrysopolim projecere. Mane comitiis habitis, filius perditionis ad populum sermonem habuit: Videtis, fratres, ut patriarcha ecclesia derelicta discesserit, quod cum eo de imaginibus fuerimus collocuti, et exposuerinus propter eas a gentibus nos alligi. 1 vero, responsi congrui penitus ignarus, ira praceps, ct nobis neglectis, abiit. Alium igitur patriarcham institui necesse est. Ita mentitus, persuasit populo abdicasse se dignitate: Joannem quippe Pancratii Blium, quod sibi adhæsisset, ad istius modi dignitatem promovere studebat. patriciis tamen in bunc morem monentibus prohibitus est Juvenis est, inquiebant, et ignobilis: neque decet nos senes enm venerari, et coram eo procidero; quin potius ex ingenuis et illustri familia natis ætateque provectis patriarcha promoveatur. Eam ob rem Theodotum Michaelis patricii Melissini ConFRANC. COMBEFISII NOTÆ. Diflato humore, aut sudoribus resoluto fanlisver convàluit. non silenter putem, uti reddi tum: non enim ita pergitur, quod tumultuaria militum manu exsequendum mandatur: sed trahendo, PATROL. GR. CVIII, somapertaque vi patriarchio exportarent, necdum seilicet per ægritudinem ipsum incedere valentem. Uri eliam prius cum eo pacius erat: cum nempe primum instaurandæ hæresis adversus ima. gines adjutorein albibait pag. 435. ww

103h INCERTI AUCTORIS VITA LEONIS ARMENI. stantini imperatoris Caballini ob tertiam ejus con jugem leviri filium elegit: istum, inquam, Theodo⚫ tum spatharecandidatum, opinatis ejus consentientem, maritali nuptiarum corona notatum, tonderi jussit et patriarcham consecrari. Celebrata est or dinatio ejus Paschalis festo; hominis, inquam, qui siti spirituale calleret, nulla Scripturae parte foret eruditus, disi forte levissiina; qui nullam erga Deum pietatem ostentaret: tantum quod mansuetudine præstaret, et bonus hominibus appareret, commendabatur. Hic cum patriarchalem dignitatem subiisset, opipara meridiana serotinaque carnibus appositis cœpit agitare convivia, clericosque, et monachos, necnon episcopos a juvenili metate carnium esu abstinentes, continentiam abrumpere, cl ad ingluviem comedere compulit: et ubi primum pietas plurima, honestas, continentia, et virtus enitebat, ibi risus, lusus, luctas, turpiloquia haberi, absque disciplinæ cujuscunque jugo vidisses. Post Pascha igitur convocat synedum Chamæleon ad Magnam ecclesiam nomine Sapientiam, et Theodoto quem Cassiteram appellabat, velut patriarcha sedere jusso, filioque ejus Symbatio, cui Constantini nomen imposuit, et quibusdam aliis irreligiosis episcopis in consessum inductis, cruces et juramenta adversus veritatem Gigere disposuit. Ipse crucem exarare veritus, quod eam prius, 442 cum regnum capesseret, et orthodoxam fidem non immutaturum se profiteretur, quod infelix haud custodivit, juramentum non interposuit. Hoc pacto tomum illum a pseudosynodi (quam septima synodi ad Blachernas decretum vocaverunt) defensoribus editum coram legerunt, et orthodoxos patriarchas nostros anathematis hæredes anathemate percusserunt, et more tyrannico metropolitas et episco-" pos orthodoxos per vim tractos, et in medium prædatoriæ istius synodi projectos conculcaverunt pedibus (quasi pietatis opus impietatis ministri gercnt) et proprio sanguine infectos, militibusque traditos, in custodias et carceres detruserunt ibique diebus aliquot detentos rursum eductos et examinatos morem dictis suis gessisse non reperientes, imperatore mendacii auctore de iis monito, In exsilium miserunt: quos insuper in exsilio positos missis tórtoribus variis suppliciis affecit. Una igitur cum imperio facinus quodvis impium perpetrandi potestate arrepta, nullum scelus sibi non admittendum decrevit a nullo crimine sibi putavit temperandum. Imagines vero per ecclesias ubivis erectas deposuit et combussit, sacraque vasa cælatis imaginibus insignia contrivit. De his obmutire ausis linguas abscidit, istos contadit verberibus, alios delatoribus et impiis hominibus institutis, ut ubicunque aliquos sibi iron communicantes reperirent, accusari permisit. Repertos autem verberibus intolerandis subjiciebat, facultates publico addicebat, et in exsilium pellebat, non viros sulum, sed et mulieres. Quid malorum illorum