210. Post hec convertet rex faciem suam ad A Urientem, humiliaterus filios Agar (19) : succen- Sebit namque illis Dominus ira vehementi propler blasphemias et fructus quos proferent, acerbiores Solonmitarum et Gomorrhzorum; et stimulis qui- busdam suscitabit regem Romanorum, penitus ex- cisurum gentem impiam, et filios eorum abolitu- rim igni; ipsi vero traditi in manus ejus, violen- tissimis flammis absumentur. lllyrico autem resti- tuto imperio Romano, et Egypto apportante tributa ua, ponet rex idem super mare dexteram suam, el nationes flavas mansuefaeiet , et. inimicos sub manibus suis humiliabit : et durabit imperium il- lius annos triginta duos, Duodecimo autem anno regni census et munera nulla aecipiet, sed excita- bib sacras ades, et altaria confracta resaurabit ; ! nullus tunc tribunalium usus erit, eum qui inferat aut patiatur injuriam nemo futurus sit : filios quippe hominum timore sui injecto ad meliora quavis impellet, et magnates, qui contra jus fasque agunt omnia, bumiliatos adjudicabit morti. 211. lisdem porro temporibus, regeillo impe- rante, quidquid, modo auri quovis iri loco abscon- ditum latet, divino nutu eruetur; et tanquam ven- lilabro dispergetur per omnes ejus subditos : unde ei cumulabuntur divitiis magnates ejus, ipsis re- gibus quasi mihilo inferiores futuri; e qui pre inopia tantum non peribant, ad prineipum gloriam atque opulentiam elevabuntur, Zelus ejusdem regis ardentissimus erit, quo Judzos ubique gentium persequetur, et. in tota bae urhe. nullus Ismaelita invenietur : eandem quoque tanto sui timore im- plebit, ut nemo, qui lyra, citare, eomcdizve, aut alteri cuivis rei minus decorz operam det, re- periendus sit : quotquot enim talibus addicti sunt , odio prosequetur eapitali et ejiciet ex urbe Domini. Tunc vero gaudium ubique et exsultatio videbitur, ium eopia rerum omnium maxima tam a lerra quam mari exorietur, tunc deniqué referentur loetabantur cuncti , donec superveniret diluvium. 312. Cum transierit sceptrum regni istius, in ja- muis erit principium. dolorum. Tune enim (ilius iniquitatis suscitabitur, qui dominaturus est in ci- vitate hac anuos tres eum dimidio: tantamque in- noducet vivendi licentiam , quanta ab exordio mundi audita non fuit nec audietur deinceps ; talia quippe dociring su placila pronuntiabit : Pater filie, filius matri , frater sorori commiscentor; si quis reeusaverit, morte punitor, Át is cum pro- σι. καὶ μετὰ ταῦτα δώσε: τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ ᾿λνατολὰς, καὶ ταπεινώσει τοὺς υἱοὺς ᾿Αγάρ " ὄργι- σθήτεται γὺρ ὁ Κύριος διὰ τὴν βλασφημίαν αὑτῶν, χαὶ διὰ τὸ εἶναι τὸν χαρπὸν αὐτῶν χολὴν Σοδόμων, χαὶ πικρίας Γομόῤῥων " καὶ διὰ τοῦτο νύξας ἐγερεῖ τὸν βασιλέα Ῥωμαίων ἐπ᾽ αὐτοὺς, καὶ ἐξολοθρεύ- σει αὐτοὺς, καὶ τὰ τέχνα αὑτῶν πυρὶ ἀναλώσει" καὶ αὐτοὶ οἱ παραδεδομένοι εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἔμπρη- σμῷ βιαιοτάτῳ παραδυθήσονται " καὶ ἀποκαταστα- θήσεται πάλιν τὸ Ἰλλυρικὴν τῇ βασιλείᾳ Ῥωμαίων" χομίσει δὲ καὶ ἡ Αἴγυπτο: τὰ πάχτα αὐτῆς (|3)- Καὶ θέσει τὴν χεῖρα αὐτοῦ τὴν δεξιὰν ἐπὶ τὴν θά- λασσαν, καὶ ἡμερώσει τὰ ξανθὰ γένη, χαὶ ταπεινώ- σει τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τὰς χεῖρας αὐτοῦ, καὶ τὸ σχῆπ- τρον αὐτοῦ ἔσται τριάκοντα δύο ἔτη " τῷ δωδεκάτῳ δ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ χῆναον καὶ δόματα οὐ λή- ψεται, ἀλλ᾽ ἀναστήσει ναοὺς ἁγίους, καὶ ἀνοικοῦο- μήσει συντετριμμένα θυσιαστήρια, καὶ δίχη οὐχέτι ἔσται, οὐδὲ ὁ ἀδικῶν, οὔτε ὁ ἀδικούμενος " φόδον γὰρ ποιήσει τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων σωφρονεῖν, καὶ τοὺς παρανομοῦντας τῶν μεγιστάνων ταπεινώσει, καὶ θανάτῳ παραδώσει. σια'. Ἕν τοῖς καιροῖς γὰρ ἐχείνοις πᾶς χρυσὸς, ὃς ἐστιν ἐν οἰῳδήποτε τόπῳ χρυπτόμενος, νεύσει Θεοῦ ἀποχαλυφθήσεται τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ [καὶ πτύῳ αὖ- τὸν σχορπίσει πάσῃ τῇ πολιτείᾳ αὐτοῦ), καὶ πλου- τήσουσι πάντες οἱ μεγιστᾶνες αὐτοῦ, καὶ ἔσονται ὡς βασιλεῖς, καὶ οἱ πένητες ἔσονται ὡς οἱ ἄρχοντες. Καὶ ἔσται αὑτῷ ζῆλος μέγας, χαὶ τοὺς Ἰουδαίους ς καταδιώξει, καὶ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ Ἰσμαηλίτης οὐχ “εὑρεθήσεται " καὶ αὐτὸς φοδήσει μεγάλως τὴν πό- λιν, χαὶ οὐκ ἔσται ὁ λυρίζων, ἢ κιθαρίζιον, ἢ ὁ τρᾶν γῳδῶν, ἢ τις αἰσχρὸν πρᾶγμα ἐργαζόμενος " πάντας γὰρ τοὺς τοιούτους μισήσει, καὶ ἐξολοθρεύσει ἔκ πόλεως Κ-ρίου. Καὶ ἔσται πολλὴ χαρὰ τότε καὶ ἀγαλ- λίασις, καὶ ἀγαθὰ ἀπὸ τῆς γῆς χαὶ ἀπὴ τῆς θαλάσ- σης ἀνατελεῖ πλούσια, καὶ ἔσται ὃν τρόπον ἧσαν ἐπὶ ποῦ Νῶε ἐν ἀμεριμνίᾳ εὐφραινόμενοι μέχρις οὗ ἦλθεν ὁ καταχλυαμός, τοιῆροτα Νοειῖςα,, αυλυάο Ὑἱνθραηὶ βίη οαγᾷ εἰ. σι". Παρελθόντος δὲ τοῦ σχήπτρου ἐκείνου, ἄνα- στήσονται ἀρχαὶ ὀδυνῶν, Τότε ἀναστήσεται ὁ υἱὸς τῆς ἀνομίας, καὶ βασιλεύσει ἐν τῇ πόλει ἔτη τρία Ὁ ἥμισυ, καὶ ποιήσει ἀνομίαν γενέσθα:, οἷα οὐ γέγονεν. ἀπ᾽ ἀρχῆς κόσμου, οὐδὲ μὴ γενήσεται " καθεσθεὶς γὰρ δογματίσει τοιαῦτα, ὅπως μίγνυται πατὴρ θυγα- τρὶ, καὶ υἱὸς μητρὶ, καὶ ἀδελφὸς ἀδελφῇ " εἰ δὲ μὴ, ὁ ἀνταίρων θανάτῳ ἀποθανέτω, Καὶ ὁ τοιοῦτος σὺν τῷ Προδρόμῳ Ἰωάννῃ κατασταθήσεται (14) ἐν τῇ (49) Hoe nomine non solum Saracenos (qui proprie ex Arabibus , posteris Ismael, procreati dicuntur filii Agar), sed ommo Mahomelanos, pra- sertim Turcos intelligo; licet ni videautur e Sr y- thia originem trahere : Mahomed enim, cujus ie- gem profitentur, Agarenus fuit. Qus autem hic dicuntur de Romanorum rege, Agarenos extermi- maturo, videntur ex parte compleri in" Leopoldo Augusto; cmi omnes boni oplani, wt recuperala ipsa etiam Constantinopoli, atque Europa Lola ἃ sordibus Mabomelicis repurgala, Egyptum quo- que et Asiam, hàctenus a Turcis insessam , sibi faciat trilmtariam, Certe, seeundum oracula illa, quee sub Leonis Magni nomine exensa habentur, Constantinopolitanum Turcorum imperium , qnod in Mahomete primo coepit, finem speratur liabitu- rum in quarto hujus nominis. (15) Haxca, non tantum ex Latin originis pro- prietate dicuntur federa, sed etiam tributa ex fae dere debita ; unde apud Meursium in Glossario, παχτιῶται,, tributarit. (14) In utroque ns. est καταταγήσεται,

σιγ΄. Καὶ ἀναθήσεται ἡ σαπρία χαὶ ὁ βρῶμος ὡς βδέλυγμα ἐνώπιον Κυρίου, καὶ πικρῶς ὀργισθήσε- ται Κύριος ὁ θεὸς, καὶ τῷ θυμῷ μεγάλῳ ἐπ:δλέψει ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν, χαὶ ἐντελεῖται τῇ βροντῇ αὐτοῦ ἄνωθεν καὶ ταῖς ἀστραπαῖς, καὶ ἄρξονται ἀκρατῶς φρίκῃ πολλῇ καταφέρεσθαι ἐπὶ τῆς γῆς, χαὶ πολλαὶ πόλεις πυρίκαυστοι γενήσονται, καὶ ἄνθρωποι ἔχ τοῦ πατάγου τῶν φοδερῶν ἐκείνων βροντῶν ὑροϊσμῷ μεγάλῳ παραλυθήσονται, καὶ κακῶς ἀποθάνωσιν, καὶ πολλοὶ ἀστραπόκανοτοι γενήσονται. Οὐαὶ δὲ τότε τῇ Υῇ ἀπὸ τῆς ἀπειλῆς τοῦ Παντοκράτορος, καὶ τῆς ἀπείρου ὀργῆς τε καὶ θυμοῦ αὐτοῦ, τοῦ ἤδη ἐπερ- χομένου εἰς πᾶσαν τὴν οἰχουμένην ! Παταχθήσεται γὰρ τοῦτο τὸ σκῆπτρον τῆς ἀνομίας, καὶ ἐν τῷ ἀσδέ- στῳ πυρὶ ληφθήσεται. ᾿Απὸ δὲ τῶν ἡμερῶν ἐχείνων μακάριοι οἱ κατοικοῦντες ἐν Ῥώμῃ, ἢ ἐν 'Ἄρμενο- πέτρᾳ, ἢ ἐν Στροδύλῳ, ἢ ἐν Καριοπόλει " ἐν ταύ- ταῖς ταῖς πόλεσι καὶ τόποις ἀναπαύσονται. Τὰ γὰρ ἄλλα πάντα πόλεμοι καὶ ταραχαὶ καὶ θόρυθοι πολ- λοὶ γενήσονται, χατὰ τὸν εἰπόντα, ὅτι ε Μελλήσε- πε ἀκούειν πολέμους, καὶ ἀκοὰς πολέμων,» καὶ τὰ ἑξῆς. σιδ΄, Μετὰ δὲ ταῦτα ἐγερθήσεται βασιλεία ἑτέρα ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην, χαὶ αὐτὸς βλοσυρὸς ὄνος χαὶ ἔξαρνος Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἀναγνώσα; τῶν Ἑλλή- γῶν γραφὰς μετατραπήσεται εἰς Ἑλληνισμὸν, καὶ ποιήσει πόλεμον μετὰ τῶν ἀγίων (39) " [καὶ κατὰ τὸ γεγραμμένον! ἀπὸ τὸν Σατανᾶν ὁ διάδολος. Μετὰ γὰρ ὀλίγας ἡμέρας τοῦ κρατῆσαι αὐτὸν, ἱπάντα τὰ ἱερὰ σχεύη πυρίκαυστα (20) ποιήσει, καὶ τὸν τί- μον χαὶ ζωοποιὸν σταυρὸν φούρχαν ὀνομάσει, καὶ ποιήσει τὸ ἱερατεῖον εἰς πτῶσιν [χαὶ καταχοπὴν λαοῦ τῆς μέσεως (31) ποιήσει χατὰ τὰς δημοσίας ἡμέρᾳ τῆς χρίσεως. Τότε ζεύξει μοναχοὺς ταῖς μο- ναστρίαις, καὶ ἱερεῖς ὁμοίως, καὶ γενήσεται ἡ ἀνο- μία τῆς μίξεως χεῖρον φόνου " καὶ αὐτὸς πορνεύσει μητέρα καὶ θυγατέρα. Καὶ τῷ καιρῷ ἐχεένῳ διὰ τὴν κατάρατον ἀχολασίαν λύσιν λαδόνιες οἱ μωροὶ ἀσώτως ταῖς ἑαυτῶν ἀδελφαῖς ἐπιχρεμετίσουσιν, σιγ΄. Καὶ ἀναδήσεται ἡ σαπρία χαὶ ὁ βρῶμος ὡς βδέλυγμα ἐνώπιον Κυρίου, χαὶ πικρῶς ὀργισθῆσε- ται Κύριος ὁ Θεὸς, καὶ τῷ ϑυμῷ μεγάλῳ ἐπ:ιδλέψει ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν, καὶ ἐντελεῖται τῇ βροντῇ αὐτοῦ ἄνωθεν καὶ ταῖς ἀστοαπαῖς, χαὶ ἄρξονται ἀχρατῶς φρίκῃ πολλῇ καταφέρεσθαι ἐπὶ τῆς γῆς, χαὶ πολλαὶ πόλεις πυρίκαυστοι γενήσονται, καὶ ἄνθρωποι ἔχ] τοῦ πατάγου τῶν φοδερῶν ἐκείνων βροντῶν θροϊσμῷ μεγάλῳ παραλυθήσονται, καὶ κακῶς ἀποθάνωσιν, καὶ πολλοὶ ἀστραπόκανοτοι γενήσονται. Οὐαὶ δὲ τότε τῇ Υῇ ἀπὸ τῆς ἀπειλῆς τοῦ Παντοκράτορος, καὶ τῆς ἀπείρου ὀργῆς τε καὶ θυμοῦ αὐτοῦ, τοῦ ἤδη ἐπερ- χομένου εἰς πᾶσαν τὴν οἰκουμένην Παταχθήσεται γὰρ τοῦτο τὸ σκῆπτρον τῆς ἀνομίας, καὶ ἐν τῷ ἀσδέ- στῳ πυρὶ ληφθήσεται. ᾿Απὸ δὲ τῶν ἡμερῶν ἐχείνων μαχάριοι οἱ κατοικοῦντες ἐν Ῥώμῃ, ἢ ἐν 'Ἄρμενο- πέτρᾳ, ἢ ἐν Στροδύλῳ, ἢ ἐν Καριοπόλει “ ἐν ταύ- παις ταῖς πόλεσι χαὶ τόποις ἀναπαύσονται. Τὰ γὰρ ἄλλα πάντα πόλεμοι καὶ ταραχαὶ καὶ θόρυθοι πολ- λοὶ γενήσονται, κατὰ τὸν εἰπόντα, ὅτι « Μελλήσε- πε ἀχούειν πολέμους, καὶ ἀκοὰς πολέμων,» καὶ τὰ ἑξῆς. { σιδ', Μετὰ δὲ ταῦτα ἐγερθήσεται βασιλεία ἑτέρα ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην, χαὶ αὐτὸς βλοσυρὸς ὄνος χαὶ ἔξαρνος Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἀναγνώσας τῶν ᾿Βλλή- γῶν γραφὰς μετατραπήσεται εἰς Ἑλληνισμὸν, καὶ ποιήσει πόλεμον μετὰ τῶν ἀγίων (9) " [καὶ κατὰ τὸ γεγραμμένον! ἀπὸ τὸν Σατανᾶν ὁ διάδολος. Μετὰ γὰρ ὀλίγας ἡμέρας τοῦ κρατῆσαι αὐτὸν, ἱπάντα τὰ ἱερὰ σχεύη πυρίκαυστα (20)] ποιήσει, καὶ τὸν τί- μον καὶ ζωοποιὸν στανρὸν φούρκαν ὀνομάσει, καὶ ποιήσει τὸ ἱερατεῖον εἰς πτῶσιν [καὶ χαταχοπὴν λαοῦ τῆς μέσεως (21) ποιήσει χατὰ τὰς δημοσίας MAMMSThe ME TOTUM LH] Qe te als m MISES RIPE S IR 7 eI ERR ARA: P121 P2 QUIS AIMIm e T4 Mere MAT rRASIA en SPENIFETINRU INSIST NU APA HT p i REESE NEN E SQ AS DE S EN IAM SSH PRENSESNIENINEY I v" d 1 B fori dabunt. 213. Verum enim vero corruptio illa et peecato- rum fotor, uti abominatio, ascendet. in eonspeetu Domini, maxima suecendendi iracundia, et uni- versam terram maguo cum furore lustraturi, datu- rique in mandatis tonitruo suo. ae fulmini, ut ter- ribili cum strepitu in lerram delata, tremore B magno repleant universa. Minc vero mox wies plurim: absnmentur igni, et homines prie ninio terribilium tonitruorum fragore exanimati, totis artubus dissolventur et male peribunt : nce pouri eorum taeti fulmine vite exitum sortientur. Var terre Lune temporis a minaci vultu, ab ira imvla- eabili et. furore Omnipotentis, universum orbem lerrarum pessumdaturi ! eonterendum quippe iunc est sceptrum iniquitatis , et igni non exstinguendo tradendum. Beati autem illi qui in. diebus illis mo- rabuntur vel Romi, vel Riza (15), vel Aemeno- peira- (16), vel Strobyli (47), vel Cariopoli (18), quibus in- urbibus locisque tranquillitas summa eri : reliqua vero omnia bellis, tumultibu:, turbis variis concutientur , e sententia illius qui dieit : C « Audietis: bella. ei opiniones bellorum **; » cL qua sequuntur. 214. His transactis excilabitur regnum aliud in civitate liae, cujus rex asinus erit bardus, qui nun- tio Jesu Christo cum negatione remisso , perlectis gentilium scriptis ad gentilisinum adjieiet. ani- mum, béllum sanctis movebit ; et uti scriptum est, erit ex Satana diabolus. Paucis siquidem clopsis imperii diebus, omnia sacra vasa igne jubebit com- buri, venerandam et vivificam crucem appellabit furca, atque sacrarium funditus destruet, et con- cidet dimidiam partem populi in publicis plateis : lum vero etiam amici amicos, vieini vicinos, ger- "Alfksete vo8 dyou pdpropos laur moo. Dzwcilomog $ to9 XpiszoU páztog, Umhpyew ixl ^ie Barüelao toU mazawópou wal dusstÜoUg "Adpis- vod: uzqwusüzi. 9b Us sw Xotorhw aiÓstaxn, wil Büisue iml nip Ovópam: aíroU, wpatnüri mpo- c(yÜn c B«reL Kel mxpasvag aütj, doumíüs, sb orbw Xotorbw üpoAoyst Oeóv . Kol majjuclz xnpübas abxhY Osbw &AmUT, xal motnthy ToU mavtbc, maoebiUn ti 5c yüüpzs Küpómue imdpyw , wal mímtevat PaKQo:s doeiüg tpuxosiutg gopxic. "Av- Gre 8i ve fucdvoo, málts dpeqxdsün éoviaxcpzt mày Xpuesóv, sel Bormio coi eio. Kal p mecüre, Ms, xal dmigero rie cà ResxegalonUd- j van. Kel ive dip eG» Depüw DudiwyDivav, ins- zesew baorbv mobs à quysiv. Kal «có piv Eigooc ÜuuspiUs: els vómov Bi viva Bixstosie, xal cüapzie, xalvü Oc mpostufAuwoe, ümihuws vA» pptopi- xijv ajvo0 Quyis mpoüjuue «p Os, amolaüv cri qavov üpáavtov, xal tuis Xydprzov. Kai pwipm vo Dy iylois Vatoóc fly KeXescivoo máne "Óum c. KeXesivos à i» dylois lazio dgüw, Ünioye) ici ^s Bassin Osodosíou toà puxpoU, iw ch C Exx- sía "Poualuv, xüsay dpsviy waTepüdozc, vai mücav Üclav Tpuoly bxusAeroae. Mevà Ob veAeury Us Ri nulla usquam est: suspicor ego legen- ] dum Pisa, qua urbs est ad mare letruscum, prz- eipui tune nominis eL potenti τ conveniunt qui- dem ims. in litteram 'Po, sed in hanc faeile potuit degenerare affinis littera Il, quando pes ultimus litterae (ut sape solet) solum dimidius pingitar, hoc modo fl. (16) Armenepetra nusquam. nune nominata in- venitur, nec facile est. divinare quo. locus hic no- münalus speclet. Quid si legatur ἢ ἐν ᾿Αριμίνῳ πέρα, aut Arimini (rans mare , quod uli mum vo- cabulum respiciat jam dictas tres Italie urbes. 417) Fortasse Strongylus, insula una Zoliarum, Siciliv subjecta , vulgo Strombyli. (18) Quae in. ms. Mazariniano Καριόπολις est, iu Vatceno Καρυλώπολις scribitur τ priorem au- tem, licet. recentiorem lectionem. pratali, quia ievera Cariopolis in Caria Asie minoris regione ?! Marc. xii, 7. καὶ γὰρ ἡ μεγάλη πέμπτη ἦν, ὅτε ἐσταυρώθη. Δοῦσα δὲ ἡ μήτηρ αὐτοῦ τοῖς δημίοις πέντε γρυσί- νους, παρεκάλεσεν αὐτοὺς, μὴ ὁμοίως τῷ Χριστῷ σταυρῶσαι: τὸν υἱὸν αὐτῆς, ἀλλὰ χατὰ κεφαλῆς. Καὶ σταυρωθεὶς ὥρᾳ τρίτῃ τῆς Παρασκευῆς, παρέδωχε τὸ πνεῦμα, Καὶ ἐπιπεσοῦσα αὐτῷ ἡ μήτη αὐτοῦ, ἀφῆκε τὴν ψυχήν. Καὶ ἄθλησις τῶν ἁγίων μαρτύρων Ῥουφίνου διακόνου, χαὶ τῆς συνοδίας αὐτοῦ. Ἐπὶ τῆς βασιλείας τοῦ παρανόμου Μαξιμίνου, διωγμοῦ μεγάλον κατὰ τῶν Χριστιανῶν κινηθέντος, πᾶς ὅστις τὸν Χριστὸν ὠμολόγει, ὑπὸ τῶν εἰδωλω- , λατρῶν κρατούμενος, καὶ πολλαῖς βασάνοις χαρυ- ποθαλλόμενος, πελευταῖον θανάτῳ παρεδίδοτο. Ὑπάρ- yov b κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν καὶ ὁ ἅγιος Ῥουφῖνος διάκονος τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καὶ πολλοὺς διδάσκων ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ ἐκρατήθη, καὶ ἀπεκλείσθη εἷς φυλακήν. ᾿Αχυλίνα δὲ τις Χριστιανὴ, ἐπισχεπτομένη αὐτὸν, ἐχρατήθη καὶ αὐτή. Καὶ ἀμφότεροι παραστάντες τῷ ἄρχοντι, καὶ τιμωρηθέντες, εἶτα θχυματουργήσαντες, πα- Ρεσκεύασαν τοὺς παρεστῶτας διαλοσίους στρατιώτας πιστεῦσαι τῷ Χριστῷ, Καὶ παραυτίκα ὀργισθεὶς ὁ ἄρχων, προσέταξεν ἅπαντας μαχαίρᾳ θανατω- θῆναι. Καὶ δήσαντες αὐτούς ol δήμιοι, ἤγαγον ἐπὶ τόν τόπον τῆς τελειώσεως" καὶ ἀπεκεφαλισαν ἅπαν- τας, εὐχαριστοῦντας τῷ Θεῷ μέχρι τέλους.

mani fratres germanos suos, pater filium, et contra ; filius parentem morte perimendos tradent. Nec tamen deerunt quam plurimi etiam , qui zelo Do- wiüni succeusi, ipsum libere eonfessuri sunt ; et lii ipso exitu beatissimi erunt , utpote cum Christo in sempiternum regnaturi, Tunc qui in. iusuli$ sunt, quique in speluncis justa et infra Thraciam, com- pungentes seipsas ibeident in desolationem ,. facti spelea demonum et in sibilum serpentium atque repüilium. lisdem quoque temporibus fragores in celo audientur terribiles, qusssabitur terra vehe- menter, muli civitates ruinis tristibus involven- lur: exsurget enim gens contra gentem, el reges adversus reges ; compurgelur vehementer omnis terra, et filii bominum prz uibulatione atque anx'e- iate contabescent, Tune videbitur in celo ignis! quasi fulmineus , qui ineubabit. omni terra: super- ficiei, late vasutatem minilans : videbuntur etjam multi conflictus voluerum et uoxioruu serpentiumz et scatebit terra bestiis jnsectisque, naordentibus Lomines adorantes delicta sua. Atque hie omma principium dolorum sunt. 215. Hujus iterum imph regis fuito. imperio, aderita primo cornu (23) Athiups, quem anuos duo - decim aiunt imperii gubernacula moderaturuui. Hic uti probus erit, sic el reguabit in pace ; sanctorum deluhra pridem collapsa rursum eriget; atque ut eximius virtutum cultor, in amoribus erit omni populo. Expandetur etiam gratia dilectionis Dei super ipsum, et gudium atque ex«ullatio erit ( ju universo Lerrarum orbe. Sed et hoe impcr.um terminabitur, succedente mox altero ex Arabia , per annum, ut aiunt (26), unum, Et. eo regnante colligentur in unum, fei invisibilis nutu, veneranda vivilici ligni fragmenta, dabunturque imperatori. Ipse vero rex progressus llierosolymas, ad lucum ubi steterunt pedes Jesu Christi veri Dei nostri, iradet propriis manibus suis Domino Deo nostro regium diadema; imponensque illud venerando sacrosanetz erucis ligno , animam ei suam offeret tonsecrabitque. 246. Post hic exsurgent in hac urbe adolescen- ies terni, impudentes, fatui , perniciosi , dies cen- tum et quinquaginta sceptrum juperii pacilice tentuii, Quibus elapsis, diabolieo instinetu invicem 1 sibi irati, grave bellum inter se gerent, Et primis ᾿ στράτας (23)}. Καὶ τότε προδώσουσι φίλοι φίλους εἰς θάνατον, καὶ ἀδελφοὶ ἀδελφοὺς, καὶ γείτονες γεί- τονας, χαὶ πατὴρ τέχνον, καὶ τέκνον πατέρα " καὶ πολλοὶ ζήλῳ Κυρίου ὁμολογήσουσιν, ὧν τὸ τέλος μα- χάρ ον - οὗτοι γὰρ σὺν Χριστῷ βασιλεύσουσιν. [Τότε οἱ ἐν ταῖς νήσοις, καὶ οἱ ἐν ταῖς κοιλάσι ταῖς πρὸς Θράκην (35) τε καὶ ταῦ; κάτω, ἄχοντας αὐτοὺς πε- σοῦνται εἰς ἐρήμωσιν, σπήλαια δαιμόνων γενόμενοι, καὶ κνωδάλων καὶ ἑρπετῶν βαττολογία (264). 1 Ἔσον- ται δὲ τῷ καιρῷ ἐχείνῳ χτύποι ἐν τῷ οὐρανῷ φοδε- Ρώτατοι, καὶ σεισμοὶ μεγάλοι, χαὶ συμπτώματα πό- λεων μεγάλων " ἀναστήσεται γὰρ ἔθνος ἐπὶ ἔῦνο:, καὶ βασιλεῖς ἐπὶ βασιλεῖς, καὶ ἔσται συντριμμὸς φοδερὴς ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ θλίψες, καὶ στενοχωρία ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων τότε φανήσεται πῦρ ἀπ᾿ 5 οὐρανοῦ ὡσεὶ ἀστραπῆς τάχος ἀπειλοῦν, ἐπισχιάξον πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς [καὶ πετεινῶν συνοχαὶ πολλαὶ, καὶ ὄφεων πονηρῶν. Τότε πλησθήσεται ἡ γῆ δακνόντων τοὺς ἀνθρώπους τοὺς σεθομένου: τοῖς παραπτώμασιν]. Πάντα γὰρ τάῦτα ἀρχὴ ὀδυνῶν χα- θεστήχασιν. σιε΄, Τελευτήσαντος δὲ τούτον τοῦ ἀθέου σκήπτρου, ἀότε ἔρχεται ὁ Αἰθιοπίας ἀπὸ τοῦ πρώτου χέρατος, ἔων φασιν ἔτη δώδεκα κατέχειν τῆς βασιλείας τοὺς οἴακας, Οὗτος ἀγαθὸς καὶ βασιλεύσει ἐν εἰρήνῃ, καὶ ἁγίων οἴχους οἰκοδομήσει τοὺς πρὸ αὐτοῦ συμπτω- θέντας, καὶ ὡς ἀγαθὸς ἀγαπηθήσεται ὑπὸ τοῦ λαοῦ " χαὶ ἐφαπλωθήσεται ἡ ἀγάπη Κυρίου ἐπ᾽ αὐτὸν, καὶ ; ἔσται χαρὰ χαὶ ἀγαλλίασις ἐν ἤλῃ τῇ οἰκουμένῃ. Παρ- ελεύσεται δὲ χαὶ αὐτὸ τὸ σχῆπτρον. Ἐλεύσεται γὰρ σχῆπτρον ἕτερὸν τὸ ἀπὸ ᾿Αραδίας [ὥς φατι χρόνον. Καὶ ἐπὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἐνωθήσεται τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ ξύλου τὰ ἅγια τμήματα, εἰς ἔμπνευ- σιν τοῦ ἀοράτου θεοῦ, καὶ δοθήσεται τῷ βασιλεῖ]. Καὶ αὐτὸς γενόμενος ἐν Ἱερουσαλὴμ ἐν τῷ τόπῳ οὗ ἔστησαν οἱ πόδες Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ ἡμῶν, οἰκείαις χερσὶ, τὸ τῆς βασιλείας διά- δημα Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν ἐπιθεὶς ἐπὶ τὸ τέμιον ξύ- λον, ἅμα δὲ χαὶ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ (21). σις΄. Καὶ τότε ἀναστήσονται ἐν τῇ πόλει ταύτῃ νεώτεροι τρεῖς, ἀναιδεῖς, μωροὶ, καὶ ἀνωφέλητοι, καὶ χρατήπουσιν ἐν εἰρήνῃ ἡμέρας ἑκατὸν πεντήχοντα " ) χαὶ μετὰ ταῦτα ἐπεισαγωγῇ διαθόλου ὀργισθέντες ἑαυτοὺς, δώσουσιν ἀλλήλοις πόλεμον χαθ᾽ ἑαυτοὺς (22) Malacus in Ilist. patriarch. apud Meursium in Glossario, στράτας swpius appellat plateas z quem auctorem eo allego libentius, uL iudicem im- pressum haberi iu Turco-Gracia Crausii; sunt enini qui, visis lucubrationibus P. Papebrochit de lliero- solymitanis patriarehis, similem eupiant de aliis quoque Orientalis: Ecclesiae patriarchatibus. EsL alioquin vox illa recentioribus usitatissima. (25) Hiec. vitiosius seripta praesuapsi per conjee- turam corrigere; sje enim legebatur in ms. Vatic. àv ταῖς χοιλάδες τὴν πρὸς Θράχην χαὶ χάτω : aceu- sativuni autem absolutum pro geuilivo, i ἄκοντας αὐτοὺς, faleor hie:primum a me legi, δὲ tamen. sincera lectio est. (24) Κνώδαγα quid sint , nou. intclligerem , nisi conjungerentur ἑρπετά ; βαττολαγία autem, quie propria est hominum stuliiloquorum , hie transfer lur ad inseetorum istiusmodi voces, seu potius stri- dores, siguilieaudos. Desunt interim hac, ct quid- quid hoe capite |. ] inclusi includamque in ms. Mazar. (33) Quod istud primum cornu? àn primuin Nili ostium ? Discam libenter. (36) Hinc apparet hacc omnia, non ut revelata a Sancto referri, sed ut lecta vel audita aliunde. (97) Ms. Vote. minus elare : Oixslaig χερσὶν αὑτοῦ παραθήσει ἐπὶ τὸ τίμιον ξύλον, χαὶ τὸ τῆς βασιλείας διάδημα παραδώσει Κυρίῳ τῷ Θεῷ συν τῶν ἔχκ ιτέρων χαὶ τὴν Ψυχὴν αὐτοῦ,

qui Line temporis in montibus et speluncis famu- latui divino consecrati latebunt ! qnia publie cala- mitatis spectatores non facli, intra clanstra sua DuilAdih iiio: inoccuiecidtcdil ii MS oia Ml iere o o c2. : ed dou" eocuise él ico. aaro seorsim misericordiam Domini magnam przstolabuntur : illi nempe suavissimi agui, qui a nequis- Simo demone Antechristo Christi eausa mactandi sunt. dal acc i 2 rr os RUE aU cR. DENTIS SES MUEIED MEER GE ct o ea a secs gana Eod eco cde dle ois c leon perstite, sed omnibus interneeione deletis, cfferet sese e Ponto muliereula turpis, Mondium dicta , que imperium in civitate hac oceupatura est: fMia illa erit diaboli furiosa , magicis artibus ad- dicta, et virorum feminarumque amoribus effliclim zstgans. Regnante illa, mutuis invicem insidiis *m- pelemt; palrabuntur emdes in vicis et domibus; pater filio, et filius patri ; mater flliz, et hzc illi: frater fratri, aimieus amico necem molientur ; nul- ! lus erit malitiz, nullus odii modus in civitate hac. lara ecclesiarum parietes , intemperantie , libi- dines, incesta grassabuntur; citharm, fripudia, iragoedie diabolicze , eavillationes, et nuge seur- riles, qualia nec vidit nec visurus est ante tempus illud quispiam, late perstrepeut. 220. fegina quippe illa impurissima , pro dca se ipsam reputans, Deum lacéssero, atque adeo impetere bello, et ad pugnam provocare, non dubi- labit. llla. sordibus asporget sacra altaria , illa po« pulum omnem turpitudine sua et sceleribus inficiet; avertens faciem suam pessima, spoliabit templa vasis omuibus ; eoncniret undique venerandas san- ctorum imagines, sacrosanetas cruces, saera Evaa- , glia, omnes apostolorum effigies , scriptos deni- que libros universos ; ea vero in unum congesta enmulum, subjecto igne, in cineres et favillas reli- get; eeclesis quoque ipsas evertet; indagabit etiam sanctorum reliquias, similiter perdendas, sed non reperiet, transferente illas Deo virtute invisi- bili ex liac urbe. Subruet deinde sacram magnie dis Sancta Sophie mensam, temploque ipso verso, convertet sese ad Orientem , inultum fre- mens, ei Altissimum sic compellans : Nibil morata sum, 9 quisquis es qui Deus diceris, delere me- muoriam tuam a3 facie terra, ecce quam injuria et iniqua tibi fuerim, et nequivisti vel pilum capitis mei ledere : inorare etiamnum paulisper, reserabo firnmameulum et coelos eonscendam, expertura, uter nostrum potentior altero fortiorque sit Deus. Tali- bus atque aliis ubi insultaverit putida illa mulier , sputa lapidesque in ccelum mittet insana, quoad in graviores etiam blasphemias erumpat. 221. lllo autem tempore intendet. Dominus Deus omnipotens arcum suum, et exacuet velie- menter iram suam, et cum terribili potentia for- litudinis sux extendet dexteram suam super ur- bem hanc; et apprehendet eam in fortitudine, et falee potentie sux succidet fundamenta ejus; et imperabit aquis, ut. quam perpetuo sustinuerant, tunc temporis penitus demergaut atque absorbeant, Aqua autem dicto audientes, citissimo mox eursu senituque maximo ernmpent, convulsisque e terra . ἐπὶ θύραις ἐχδεχόμενοι τὸ μέγα ἔλεος" οἱ γλυχύτα- το; ἄρνες, οἱ μέλλοντες θύεσθαι διὰ Χριστὸν ὑπὸ τοῦ πονηροῦ δαίμονος τοῦ ᾿Αντιχρίστον. σι’. Τότε δὲ διὰ τὸ μὴ εἶναι ἄνδρα ἐπίσημον, ἀλλὰ ἅπαντα: τῆς ἀπωλείας, ἀναστήσεται γύναιον αἰσχρὴν Μόνδιον ἐχ τοῦ Πόντου, καὶ βασιλεύσει ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, καὶ αὐτὴ βακχεύτρια, τοῦ διαδόλου θυγάτη, μάγισσα καὶ ὄῤῥενοθηλυμανής. Καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύτης ἔσονται ἀλληλοεπιδουλίαι καὶ σφαγμοὶ κατὰ ῥύμην καὶ κατὰ οἰκίαν, καὶ σφάξουτιν υἱὸς πατέρα, χαὶ πατὴρ υἱὸν, χαὶ μήτηρ θυγατέρα, καὶ θυγάτηρ μητέρα, καὶ ἀδελφὸς ἀδελφὸν, καὶ φίλος φίλον " χαὶ ἔσται κακία πολλὴ καὶ μῖσος ἐν τῇ πόλει ταύτῃ. χαὶ ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἔσονται ἀσέλγειαι καὶ ἀσωτίαι, χαὶ αἱμομιξίαι, καὶ χιθάραι καὶ ὀρχήσεις, χαὶ τρα-- γῳδίαι σατανικαὶ, καὶ χλενασμοὶ χαὶ παίγνια, ἄπτρ ἄνθρωπος οὔτε εἴδεν, οὔτε ἰδεῖν δυνήσεται ἕως τοῦ καιροῦ ἐκείνου. σχ'΄. Καὶ γὰρ ἡ βασυὶς ἐκείνη ἀκάθαρτος, θεὰν ἑαυτὴν πράτουσα, καὶ Θεῷ μαχομένη καὶ προαιρου- μένη μετ᾽ αὐτοῦ παλαίσασθαι" καὶ γὰρ τότε κόπρῳ μιανεῖ τὰ ἅγια θυσιαστήρια, καὶ τῆς αἰσχύνης αὖ- τῆς ἅπαντι μιάτρατι μιανεῖ πάντα τὸν λαὸν, χαὶ στρέψει τὸ πρόσωπον αὐτῆς κακὰ, καὶ ἁρπάσει πᾶν σχεῦος ἐκ τοῦ ναοῦ, καὶ συναθροίσει τὰς τιμίας μορφὼ- σεῖς τῶν ἀγίων, καὶ τοὺς τιμίους σταυροὺς, καὶ τὰ ἅγια Εὐαγγέλια, χαὶ ἅπαντα ἀπόστολον, καὶ ἅπαν ἔγραφον βιδλίον, καὶ ποιήσει σωρὸν μεγάλην, καὶ βαλοῦσα πῦρ κατατεφρώσει πάντα, καὶ τὰς ἐκχλησίας χαταστρέφει, καὶ ζητήσει λείψανα ἁγίων τοῦ ἀπα- λεῖψαι, καὶ οὐχ εὑρήσει " ὁ γὰρ Θεὸς ἀοράτῳ δυνά- μτι μετάξει αὐτὰ ἀπὸ τῆσδ: τῆς πόλεως, Τότε ἡ τά αἰνα τῆς μεγάλης ἐκκλησία: τῆςς τοῦ θεοῦ Σοφίας χαταστρέψει τὴν ἁγίαν τράπεζαν, καὶ τὸ πᾶν τοῦ ναοῦ διαθρύψασα, στήσεται κατὰ ᾿λνατολὰς φρυατ- τομένη, καὶ ἐρεῖ πρὸς τὸν Ὕψιστον λέγουσα " Μὴ χατώχνησα, ὦ λεγόμενε Θεὲ, ἀπαλεῖψαί σου τὸ πρόσωπον ἀπ᾽ τῆς γῆς " ἰδού σοι τί ἔκαμον, καὶ οὐκ ἐδονήθης χἂν τριχός μου ἄψασθαι " καὶ ἰδοὺ ἔκδεξαι μικρὸν, χαὶ χαλῶν τὸ στερέωμα, καὶ ἀνέρχομαι πρὶς σὲ, καὶ θεάσομαι τίς ὁ δυνατώτερος, χαὶ ὄψομαι τίς ὁ ἰσχυρότερος ἐν θεοῖς. Καὶ ταῦτα λαλήσει ἡ γάγ- γραινα, ἢ καὶ πλείω" καὶ δράσει εἰς ὕψος ἐμπτύουσα, χαὶ λίθους πέμπουσα, ἕω; λέγειν αὐτῆς τὰ δεινό- τερα. σχα΄. Ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ χλινεῖ Κύριος ὁ Θεὸς ἃ παντοχράτωρ τὸ τόξον αὐτοῦ καὶ τὸν ἄκρατον θυ- μὸν αὐτοῦ, καὶ φοδερᾷ δυνάμει τῆς ἰσχύος αὐτοῦ ἐχτενεῖ τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην" κοὶ δράξετα: αὐτῆς ἐν ἰσχύξ, καὶ τῷ δρεπάνῳ τῆς δυνά- μεως αὐτοῦ ὑποτεμεῖ τὸν χοῦν τὸν ὑποκάτω τῆς πόλεως" καὶ ἐρεῖ τοῖς ὕδασιν, τοῖ: ἀπ' αἰῶνος βαστά- ζουσιν αὐτὴν, τοῦ καταπιεῖν αὐτήν" ἅπερ φοδερῶς ὑπαχούσαντα τάχει σφοδρῷ καὶ ἤχῳ φοδερωτάτῳ αιυρδρήπρυπιν πὐτὴν χαὶ τὸ ἡτοχάτω αὐτῆς ἀνα"

CAPUT XXVI. σχβ΄. Εἶτα μετὰ τὴν παρέλευσιν τῆς πόλεως τὸ τηνικαῦτα τὰ τῆς βασιλείας συνίσταται, Τινές φασιν, ὅτι μετὰ τὸ πλήρωμα τῆς τῶν ἐθνῶν βασιλείας, νελλήσεται ὁ θεὸς τὰ θεόσχηπτρα Ἰσραὴλ ἀναστῆ- σαι πρὸς τὸ βασιλεῦσαι τὸ λοιπὸν πρὸς ἀναπλήρωσιν ποῦ ἑθδόμου αἰῶνος, φέροντες εἰς μαρτυρίαν τὸ ὑπὸ Ἡσαῖον εἰρημένον ᾿ « Καὶ ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, φησὶν, ἀρεῖ Κύριος ὁ θεὸς σημεῖον ἐν τῇ συμπληρώσει τῶν ἐθνῶν ἐπὶ πάντα τὰ πρόδατα Ἰούδα, τὰ διεσχορπισμένα ἐν τοῖς ξύνεσι, καὶ συνά- ξει τοὺς ἀπωσμένους Ἰσραὴλ τῇ ἁγίᾳ πόλει Ἱερου- σαλὴμ, καὶ ἔσται τῷ Ἰαραὴλ, ὡς τῇ ἡμέρᾳ, ἧ ἐξῆλθεν ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ν Καὶ μὴν καὶ τὸ ὑπὸ τοῦ μακαρίου ᾿Αποστόλου εἰρημένον, «Ὅταν τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν ἥξει, τότε πᾶς Ἰσραὴλ σωθήσεται. ν Καὶ οὗτοι μὲν οὕτω λέγουσι χαὶ ἰσοφωνοῦσιν, Ἱππόλυτο; ( δὲ ὁ μακάριος ἔφησεν, ὅτι ἐν τῇ ἐπιδημίᾳ τοῦ 'Αντι- χρίστου “πρῶτοι Ἰουδαῖοι πλανηθήσονται " χαὶ ὁ Χριστὸς ἐπιμαρτυρούμενος αὐτῷ πρὸς τοὺς ἴου- δαίους ἔλεγεν ὅτι « Ἐγὼ ἦλθον ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, καὶ οὐ λαμθάνετέ με΄" ἄλλο; ἐλεύσεται ἐν τῷ ἰδίῳ ὀνόματι, κἀκεῖνον λήψεσθε" ὅτι ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ ὑμῶν ἀποθανεῖσθε. » σαγ΄. Ὅτι μὲν οὖν συνάξει αὐτοὺ; ἐν τῇ πόλει “Ἱερουσαλὴμ, χαὶ τὰ αὑτῶν αὐτοῖς ἀνταποδώσει τ Γι ννν] ὅπως τοῦ διασχορπισμοῦ [εἶπον τὴν ἀπώ- λειαν, εἰ τοῦτο πάλαι ἐποίησεν, ἀποχαταστατήσας τὰ ἡμῶν (56)], πάλαι ἂν ἐπιστεύσαμεν τῷ Χριστῷ, τὴν ἀφορμὴν τοῦ φόνου ἐξώσαντες, τοῦ ἕνεκεν προτιμηθῆναι τὰ ἔθνη ὑπὲρ ἡμᾶς. Τοῦτο οὐχ ἐποίη-. σεν" νῦν δὲ συναχθέντες χαὶ τὰ αὐτῶν ἀπολαδόντες ἐν τῇ αὑτῇ ἀπιστίᾳ μείναντες, πῶς σωθήσονται, εὑ- ϑέως τοῦ ᾿Αντιχρίστου ἐρχομένου ἐν μέσῳ αὐτῶν ; ᾧ καὶ πιστεύειν μέλλουσι, χατὰ τὴν φοδερὰν φωνὴν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ" Θεὸς γὰρ οὗ ψεύδεται, ὁ μονο- γενῆς, ὁ εἰπών “« Ἐγώ εἰμι ἡ ἀλήθεια.» Τέως καὶ ἐν πῷ συνάξαι αὐτοὺς, ἐν πρώτοις τῆς ἀπολογίας ταύ- πῆς αὐτοὺς ἀποστερήσει: " καὶ γὰρ ὃ Παῦλος σωηῇ- σπάσει ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἀρεῖ αὐτὴν εἰς ὕψος ὡς μύ-͵ λον γυροθολούμενον, ὥστε τοὺς ἐν μέσῳ τῆς πόλεως ἐν φρίκῃ πολλῇ βοᾷν τὸ, Οὐαί " καὶ πάλιν ταχέως χατενεχθείσης αὑτῆς χάτωθεν, καὶ τὰ ἀναδρύσαντα ὕδατα σφοδρῶς χκατακλύσαντα, χαὶ χατακαλύψαντα τῷ φοδερῷ καὶ ἀχανεῖ πελάγει τῆς ἀδύσσου παρα- πέμψαντα. Οὕτως οὖν, τέκνον μου, Ἐπιφάνιε, ἡ πόλις ἡμῶν συντελεσθήσεται, καὶ ἅπερ σοι εἴρηκα ὄπισθεν τί μέλλουσι τῷ χόσμῳ δεινὰ συμθαίνειν, ἐχεῖνά εἰσιν, ἅπερ ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἴρη- χεν ἀρχὴν εἶναι ὀδυνῶν, MEUS REP IERUNRINUI UM SN PERENNE p 292. Post interitum deinde urbis novüm impe« rium constituetur. Sunt qui assevereut, quod finito geutium regno, excilalurus sit Deus divinum. lsraelis imperium , regnmaturi deinceps usque ad finem seculi sepümi : utque fidem dietis suis asiruant proferunt [sao testimonium ,. dicentis : t In. novissimis diebus levabit Dominus Deus si- gnum in consummationem gentium super omues oves Juda, quie iu gentibus dispersie/suut, eb. con- gregabit perditos Israel in sancta civitale Jeru- salem, ei erit Israel sicut dies, quando egressus est x terra. JEgypti (54) *. » Tum illud quoque Apostoli allegant : « Quando pleuitudo gentium veniet, tune omnis Israel salvus'erit 5, » Ita qui- dem illi non ineongruenter loquuntur. Beatus vero : Mippolytus scriptum reliquit, per adventum Anti- christi primos in errorem inducendos esse Judaeos ; quocum et Christi testimoniua consenlil, iu hunc modum Judxos appellanis : « Ego veni in mo- mine Patris mei, et non accipitis e; alius veniet in nomine suo, eL illum accipietis ; quia in peccatis vestris moriemini *5, » 925. Quando videlicet congregabit ipsos in civi- late Jerusalem ct digna meritis mercede. remu- nerabitur. [ Videntes enim ab illo restauratam su:e dispersionis pernieiem] in dispersione ac interitu $uo dicturi sunt : Si isthoc pridem fecisset Christus, nostraque restituisset nobis, jam pridem credidis- semus in illum; nee ei necem intulissemus, causa ex eo sumpia quod nobis apteponebantur gentes. Hllud autem Dominus non fecit : quo pacto igitur nene congregati, res suas sibi habentes el in infi- delitate. persistentes, salvaluutur? quandoquidem in Antiehristum mos adfnturum credituri sunt, ut memorata Fili Dei sententia terribilis: testatur z Filius quippe Dei unigenitus non mentitur , utpote qui dicit: « Ego. sum veritas ?*, » Quando autein cx. Etza pgetà why mapéMeustw vie móAen cb anvaxatra cà cfc Bactelag auviavazan, Tevé gacw, üu gesà xb mMipopa «4. tv iÜvy Qacueíag, u£lMjsesat 6 Gehe «à Üsóaxnmepa "lopak ávaazi- cat npbc vb Basdebozt sb Aormby mobs ávamiipusty ^09 i6bipou alüwo;, pépovesg slg papvuplav «b ümb 'Heatou elpnpévoy' « Kai iv «al; bayázatg "hpépate, enolv, &pst Küptog 6 O:bg empclov Ev svpmAnpüss: cüv iÜvOv bci mávra «à mpófata "Io0B2, xà Beoxopmiapéva Ev col Élvest, xal auvá- &et tobz &mospévoug "lapak 7j ái móAet "legnu- saMji, xai azur zi Clspahh, Ox c4 dgipr, ERev Ex q5: AlpUntou. ». Kat piv zat sb vb «00 uaxaplou "Azoscólou elpnttévoy, «"Ozav «b m)djpopia xàv £üvàv fiet, 1óte md "lopal subüfssvat. » Kal eso: pbv xo Xéougt xal lsoguivoUatv, "Innákoto; àk 6 uaxápios Egnaev, si Ev c Enriq o0 "Avvi- yplotou "mpüro, 'loubaloi mAavmüfsoviai" xat à Xero:bg bmipaptupoópevog aU: mpbs «obg "u- üaloug EXeyev Gt € Ey. 300v £v «ij Ovóparmi soU Mazpós gov, xal ob Xap6áveré ue * los tAeücevar i» Hp óvépawn, xàxelvoy Mjjsoüe* Óur iv «fj &ga pri. ógüy áxoüzvelabs. » G^y. "Ost pb» oUw cváfet aóvob; iv si mnt "Irpoocohkg, xai «k aub» abs vuamobbost eee] Omne 03 Puaaxopmtouoü [sbmov shy àmi- Auy, el to0xo máAai Emoinazv, ámoxutactuthjoac zà $pGy (55)), máXai àv Emiateücapey vip X piti, mi» áqopuiy ^09 qóvoo iiósavese, ToU Évexey mporiqgimivas z& £üvr, nip idis. ToUzo o)x Ezoí- asy vüv Ob auvayÜ£visg xal và abtv kmoabóvceg iy fj abs] masia. ustvavzez, mü ooUfsovcan, a0- Gio coU "Avzurplazou épyoaévto Ev uiog aitüv; (po miassóet poss, xaxà «hy qospàv quiiy 500 Yio) «o0 Ocoü' O:bg vàp oU QrüOerat, ó govo- eve, 6 ebay * Ey elpa d dif deta.o Tétas xal iv 26 cuvága: abioUe, iv mpüotg vhs kmoloylag v20- 4nz abtoU; &moctepfgti* xai yàp à lajiog Gufi,- (54) Apud Isaiam eap. i, v. 12, hee. solum hia- keutur ; € EL levabit signum. in nationes, él cou- gregabit perditos Israel, et dispersos Juda cotliget. » Deinde v. 16 subditur ; « Et erit ipsi Israel, sieut. dies quando egressus est. de terra ZEgypui. » ?quasxi 42.079 Rom, xi 30. 55 Joan v, 43. U* Joan, xiv, 0G. (55) In utroque me. mutilus sensus, bis vel similibus verbis intezrandus er4b : magis autem mutilus est ài Vatic. nbi solum legilue ; Ὅπως τοῦ διασχηρπισμοῦ τὴν ἐπαπωνλίαν τὰ ans ἡυῖν eb ümo- κατέστησα,

924, Hie tandem iterum Epipharius ; Missa nunc, quas0 , fac illa, Pater dilectissime, inquit; ac il- luil potius me edoce, quod aiunt nonnulli, magnam sanciamque Dei Sophiam una cum hae urbe aquis hauriendam non esse; sed fore ut invisibili virtute peadula maneat in medio aere. Qusstioni sie re- spondit heatus. Andreas : Quid loqueris, fili mi? toga civitate aquarum voragine absorptá ,. Sancta Sophia qui maneat? quid illa opus erit? Neque enim Deus noster is'est, qui templa manu facla inhabitt, Non tamen omnino a veritate abhorret sermo tuus; columna quippe in foro posila , quod inlixos sibi sacrosanetos clavos habeat, superfutura. esi, ipsa sola integra et sine noxa persisiet, ut. appulsas huc naves suas, injectis in illaui funibus, revineientes lirmantesque nauta , defleant et plau- ttn prosequantur Babylonem hane, dicentes : Vi nobis, quia civitas nostra magua mari hausta est, quam oiim frequentare et ubi feliciter megotiari consuevimus, Tenebit autem luctus et. squalor ejus dies quadraginta , quibus elapsis transferetur imperium Romam, Sylbsam, et Thessalouicam z , fes : ac sicut sanetorum raultigena virtus est, cum. videlicet alins aliud. institutum in eodem Spiritu, vitzeque genus adimpleat, ac singuli quibus. pecu. qus tanta de Christi ortu. ac infantia, aliis sup- pressa, edisserit, Non enim proplietià, humana h« adminicula, ceu illi prievia, respuit; quod unnm voluerint antiqui,elsi sic ópyzixoc locuti siut. mec satis ex dignitale scrip orum. canonici et evan- elisa. Origenes, Dialogo de recta in uxum l'eum [a contra tria Megetii Marcionistze principis utropio philosopho: Le judice Marcum et Lu- cam exsepiuaginta duobus asserit, quorum ipse Paulus auditor fuerit. Primum. amanaavit. iniit; duodecim, post, septuaginta duos, wt Evangelium annuntiarent. Marcus igitur et. Lucas, cum in nu- mero sepluaginta duorum essent, ipsi etiam. Paulo Kran sem praedicabant, Qua responsione hzre- y tici elidit calumuiam, inde falsi insinulantis Evan- gelium, quod non Christi discipuli, sed extranei et ascititii Marcus et. Lucas, illud conscripsissent, De Luc? Evangelii exordio, ut non officit scienti Grece, [un ostendi in Bibl. PP. concion., repetam- que, vel etiam illustrabo, in Auctarii hujus Luca, seu commentario de ejus rebus gestis. Greci per- inde Màrcum Christi discipulum sentiunt, et quod Sic passim eL sine addifo apostolum vocant et quod prima statim strophe canonis eónrv indigitant, qui Deum ise viderit, non corporeis solum oculis, ut inereduli Judzi, sed fide cum eo versatus illius- que doctrinis institutus, quo nomine ipse disci- pulos beatos praedicat. Mágxov tbv sóm:my ejg- pw, bmxoloUpa. th» yápw coU Dvebuatoc, óc Mot Epmvetaaaz. qutattxios &neáae z votav. Qui Marci, qui Deum ipse vidit, laudes celebrem, in- woco gratiam Spiritus, ut "e. suo illuminando erem depellat Etiam Epiphanius heres. 51 . Marcum ex. septuaginta duobus discipulis fuisse * tradit, additque unum ex illis fuisse, qui. scanda- lizati illo. verbo Domini, Nisi quis manducaverit carnem meam, et biberit sanguinem, non est me di- gnus, dispersi sunt; Liexni i] hoc habuerit. Solet enim szpe non magno judicio afferre ab aliis dicta, quandoque etiam alia s»liis adversantia, vel certe non satis probata. ldne. Marco cuntigerity Petrique opera reversus sit, penes illum sit fides, ac ,uem auctorem exscripsit. Apud alios nulla ejus rei exstat mentio, nec nisi ex quibusdam apo- eryphis haberi potuit. 4 Alia quistio est, sitne Marcus evangelista ipse Joannes, qui eognominatus est. Marcus, Pauli et Barnabe quandoque comes, et cujus illi causa ab invicem scissi sunt, eum is, illis relictis, domum abiisset, velletque Barnabas ejus rei pomitentem recipere, Paulus nollet, severiore usus disciplina ; : qua sie profecit, ut idem postea utilem sibi mi- nistrum eui agnoveril, et ad se adduci a Timo- D theo, Rom: scribens, rogaverit. Eumdem existi- mat Origenes citatus, jd llieronymus in Epist. ad Philem. Cyrillus, seu alias Victor. Antioch. ar- "gumento in Marei Evangelium, Alexand Mora- chus in Actis Barnab., Niceph, J. 1, c. 15. Auctor similarium versuum Menzorum : Xuvobotnópog kyévov t9) axiüouc cic rus xa cv aüvip &rnà- ic dm» Maxetoviav * bv "POpQ Bb ortfoaz, v60 Ilécpoo éppimveUs &vabtbsiFat, xat ávemaóato á0Msag Ocorpemüg v Abyómro, Mápxe mávoooe. liineris comes vasis electionis. luiati, et éum eo. Macedoniam. pertransisti ; cumque- Romam venisses, Petri dulcis interpres. effectus es: divinoque perfunctus certami- ne, in "opto [ciiisud Quam eamdem strophen habent Menza Tiliana mss. Auctor quoque cano- nis mss. in iisdem Menziis, qui lotus ab edito di- versus est od. v, stroph. 5: Auzvoia «exelg. I1oUi4p slo xhpux: copizopeuópevog «bv toD xóspov Yüpo xat:qüticue: pz0' o0 vU) mpésÜcus xocuxow coegerit ipsos jn unum, istius exeusationis copiam *is nentiquam relinquet. Etenim éum Paulus dixit, salvos eos esse, non voluit innuere ab zeternis cru- ciatibus salvandos (36) : sed fore ut non oberrent vagi e locoin loeum, ut non sint opprobrio gentibus, rt earmm. confusione inexplicabili liberentur : quia vum modo, in tali necessitate et ludibrio exsisten- Ves, a gentibus illudantur, iisque cogautur servire, servitutum jugo hoc liberabuntur, quando congie- gati in sua urbe fuerint, quamvis cruciatibus sein- piternis, uti dietum est, non hberandi; quibus ji (Mo. 1 b OM ORE RIDERS SH quibus etiam Laud ità procul flue distantibus, in pejus omuia et ruinam et extrenram ealamita- tem tendent, bndE "M ee a osa dg- oce ÉO OBE odd. dd ar - acd oa ede AI, cain codi 7. enim persuadere nequivit afflictio , ut viviieo et unigenito Dei Filio crederent, quo illos pacto id persuadebit gratia, qu:e esse pulatur? el caetera, ^ σχδ΄, Ἐπιφάνιος εἶπεν ᾿ Ἄφες ταῦτα, Πάτερ μου φίλτατε, τοῦτό μοι ἀνάγγειλον, ὅτι τινές φασι, μὴ αυμποτίζεσθαι τῇ πόλει τὴν μεγάλην τοῦ Θεοῦ ἁγίαν Σοφίαν, ἀλλὰ ἀοράτῳ δυνάμει κρεμασθῆναι αὐτὴν ἐπὶ τοῦ ἀέρος. Ὁ δίκαιος ἔφη " Τί λέγεις, τέκνον; Πάσης τῆς πόλεως. βυϑιζομένης, αὕτη πῶς μενεῖ; τίς γὰρ ὁ ταύτης δεόμενος ; μὴ γὰρ θεὺς ὁ ἐν χει- ροποιήτοις ναοῖς χατοιχῶν. Οὐ μέντου πάντως ψευ- δὴ: ὁ λόγος, μενεῖ δὲ μόνος ὁ ἐν τῷ φόρῳ στῦλος, καθότι χέκτηται τοὺς τιμίους ἥλους " αὐτὸ; γὰρ μό- νὸς μενεῖ καὶ σωθήσεται “ ὥστε παραγενόμενα τὰ πλοῖα, καὶ ἐν τούτῳ τοὺς σχοίνους αὐτῶν ἀποδέσᾳν- τες, χλαύσωτι, καὶ θρηνήδωτι τὴν Βαδυλῶνα ταύ- τὴν, λέγοντες " Οὐαὶ ἡμῖν, ὅτε ἡ πόλις ἡμῶν ἡ με- γάλη, βεδύθισται, ἐν ᾧ εἰσιόντες τὰς πραγματείας ἐποιοῦμεν καλῶς ἐν ταύτῃ. Ἔσται δὲ τὸ πένθος αὐ- τῆς ἡμέρας τεασαράκοντα, καὶ ἀπὸ πόνου τῶν ἡμε- ρῶν ἐχείνων δοθήσεται τὸ βασίλειον τῇ Ῥώμῃ. καὶ τῷ Συλαίῳ, καὶ τῇ 9. σσαλονίχῃ, καὶ τούτων ἤδη πρὺς τὸ τέλος ἐγγισάντων, καὶ λοιπὸν ἄτονα τὰ πράγματα γενήσονται καὶ δεινότερα καὶ ὀλεθριώ- περα τ ναι αὑτοὺς εἴρηχεν οὐχ ἐκ τῆς αἰωνίου κολάσεως, [ἀλλὰ τῆς ἀπὸ τόπου εἰς τόπον περιπλανήσεω; (37)], χαὶ τοῦ ὀνειδισμοῦ τῶν ἐθνῶν, καὶ τῆς ἀφάτου αἷ- σχύνης, ὅτι ἐν τοσαύτῃ ἀνάγχῃ, καὶ ἐν τοσούτῳ χλευασμῷ (58) [νῦν ὄντες, καὶ ὑπὸ τῶν ἐθνῶν χω- Βιδούμενοι, καὶ τούτοις δουλεύοντες, σωθήσονται τοῦ τῆς δουλείας ζυγοῦ, συναχθέντες εἰς τὰ ἴδια, ] οὐ μέντοι, ὡς προεῖπον, τῆς αἰωνίου κολάσεως " οὖ; γὰρ ἢ θλίψις οὐκ ἔπεισε πιστεῦσαι τῷ ζωοποιῷ καὶ μονογενεῖ ΥἹῷ τοῦ Θεοῦ, πῶς πείσει αὐτοὺς ἡ νομι- ζομένη χάρις ; καὶ τὰ ἑξῆς. (50) Imo de salute non. temporali , sed terna (earlem seilicet ipsa, ad quam prius intraverit ple nitudo gentium) agere Paulum, manifestum vi- detur ex tolo contextu , qui lalis est : « Nolo vos ignorare, fratres, mysterium hoc : quia caxcitas ex parte eontigit im Israel, donee plenitudo gentium intraret, et sie omnis lsrael salvus lieret, sicut Scriptum est : Yeniet ex Sion qui eripiat et evertaL impietatem ἃ. Jacob. » Et paulo post : « Sicnt ali- quando et vos non credidistis in bio, nunc autem misericordiam cousecuti estis , propier. increduli- talem eorum : H2 et isti. nunc non crediderunt in wesiram müsericerdiam , ui et ipsi misertcord am €ousequantur, » utique similem ei quam nos priores conscculi luimus. ÉL lic est communis sensus Patrum ac tieologorum , licet aliqui ab. illa gratia iribum Dan exeipiant, quía in Apocalypsi sula non numeratur. Non tamen. propterea. Cliristi dierum. evertitur : bene enim polest utrumque. consistere , ut Judei universi, primum quidem AuLchristo lanquam vero suo Messi adliereant ob causam pramolatau; postea vero, ad praulicationem Ele ti Enoch, vel etiam ad horrendas plagas, quas Antichristi seciatoribus cumminatur. Apocalypsis , convertantur ad poenitentiam vel ommes vel ple- 1ique, (37) Mem ἀλλὰ τῆς τῶν τοσούτων ἐτῶν περιπλανή- σεὼς τῆς ἐπαλλοητρίας, 138) ldem ἔθνη ὑπὸ ἐθνῶν χωμῳδούμενοι χρηματί-- ionic, σωθήσονται τῆς δουλείας χαὶ τοῦ ζυγοῦ, ὡς συναχθέντες εἰς τὰ ἴδια. (99) Augustis Caucasi montis he suut , Demir- capi, wl est Porta [errem, a Turcis dictae, propter naturam loci munilissimi,

μὔας, καὶ βατράχους δαπανῶντες, καὶ πᾶσαν ῥυ-͵ παρίαν τοῦ κόσμου ἐν ἡδονῇ. Καὶ οὐαὶ τῇ οἰκουμένῃ πάσῃ, ἐν ἦ οὗτοι πορεύσονται" τὰς γὰρ ἡμέρας ἐχείνας μὴ ἔστω Χριστιανὸς, Κύριε, εἰ δυνατόν" ἄλλ᾽ οἶδα ὅτι ἔσονται. Τότε αἱ ἡμέραι ἐχεῖναι αχὸ- πισθήσονται, δίκην θρηνοῦσαι τῷ ἀέρι διὰ τὸ μῖσος, ὅπερ τὰ βδελυρὰ ἔθνη ἐχεῖνα ἐργάσονται " ὁ ἥλιος ὡς αἷμα γενήσεται, βλέπων τὰ βδελύγματα ἐπὶ τῆς γῆς ἀμιλλώμενα " ἡ σελήνη καὶ πάντα τὰ στοιχεῖα σχοτισθήσονται" φάγονται γὰρ καὶ τὸν χοῦν τῆς γῆν τὰ ἢυσιαστήρια κύθρους οἶκον ἐργάσονται. Τότε οἱ χατοικοῦγτες ᾿Ασίαν φευγέτωσαν εἰς τὰς χυκλάδας τῶν νήσων" οὐ γὰρ πορεύσοντα: ἐν αὐταῖς οἱ λαοὶ, ἀλλ᾽ ἔσονται πενθοῦντες ἡμέρας ἑξακοσίας ἐξὴ- χοντα. τὰ σχς΄. Τότε ἐγερθήσεται ὁ Σατανᾶς ὁ "Αντίχριστος ἐχ φυλῆς τοῦ Δὰν, οὐ μέντοι ἰδίᾳ δυνάμει ἄνθρωπος γενόμενος, μὴ γένοιτο, ἀλλὰ πλάσει αὐτὸν Κύριος ὁ θεὸς σκεῦος αἰσχρὸν καὶ ῥυπαρόν" ὅπως πληρωθῇ ἐν αὐτῷ τὰ τῶν προφητῶν - χαὶ ἀπολυθήσεται ἐκ τῶν τοῦ ἄδου δεσμῶν, ἐν οἷς αὐτῶν ὁ Δεσπότης Χρι- στὸς ἐκεῖσε γενόμενος ἔδησε, καὶ εἰσελεύσεται εἰς πὸ σκεῦος τὸ πλασθὲν αὐτῷ. Καὶ γεννηθέντο; αὐτοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἀνδρυνθέντος, καὶ βασιλεύσαντος, πότε ἄρξεται ἐπιδεικνύειν τὴν πλάνην αὐτοῦ, καθά φησι περὶ αὐτοῦ Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, ὃς καὶ ἐγε-. ρεῖ πόλεμον ἐπὶ τὰς χυχλάδας τῶν νήσων" νῆσοι δὲ, φησὶν Ἡσαΐας, αἱ ἐξ ἐθνῶν ἐχχλησίαι εἰσίν " ᾿Ηλιοῦ δὲ καὶ Ἐνὼχ, καὶ τοῦ υἱοῦ τῆς βροντῆ; ἐξελ- θόντων καὶ προχηρυξάντων τὴν αὐτοῦ ἀποπλάνησιν,, πὴν τε τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ δευτέραν ἔλευσιν" πικρῶς δὲ ταπεινώσει τοὺς τότε Χριστιανοὺς μέχρι τῆς ἐσχάτης αὐτῶν ἀναπνοῆς, θλίδων καὶ ὀλέχων αὖ- τοὺς ὁ μάταιος ἄγαν. σκζ΄. Τότε εἴ τις οὐ πλανηθῇ, μέγας καὶ φοδερὸς φίλος Χριστοῦ ἀποφανθείη " μαχάριοι γὰρ πάντες οἱ ἅγιον" ἀλ)ά γε πλείω οἱ ἐπὶ τοῦ ᾿Αντιχρίστου μαρ- τυρήσαντες, ἢ οἱ μέλλοντες μαρτυρεῖν, μαχάριοι καὶ τρισμαχάριοι" μεγίστη γὰρ δόξα αὐτοὺς δια- δέξεται εἰ; ἀτελευτήτους αἰῶνας, Πρῶτον ἀποκτενεῖ τὸν Ἡλίαν, εἶτα τὸν Ἐνὼχ, μετέπειτα τὸν τῆς βρου- τῆς υἱὸν, καὶ τότε τοὺς μὴ πιστεύοντας εἰς αὐτὸν θανάτῳ πιχρῷ παραδώσει. Τότε ἔσται μεταξὺ αὖ- Qe quidquid ubique est sordium eum voluptate absument.: Vi terris omnibus, ad quas isti perve- nerint | Ne, quzso, Domine Deus, ne sit in diebus illis Christianus quispiam, si fieri possit ; sel fleri mon posse, probe novi. Dies certe tenebris invol- ventur, quasi plangentes obseuro aere scelera, que ab exsecrandis gentibus istis eommittontur : sol vertetur in sanguinem, ad asp'etum enormium, qui certatim- in terris. patrabuntur, scelerum ; lusa et astra omnia obseurabuntur : adeo ui ho- mines veseartur luto terra, et altaria in sterquili- nium convertantur, Tunc fugiant ad ambitus insu- larum habitatores Asix ; eo namque non transibunt. gentes ille , sexcentos el sexaginta dies perpetuo in luctu. versatur, S 955. Pit hac provediet e tribir Dan. Satanas illa Antichristus, non Quidem virtue sua naturam in- dutus humanam , nullo modo, sed a Domino D. o Tormatus in vas tetrum ac sordidum, ut com[lean- lur in eo quie per prophetas predicta sunt : et ex- solvetar vinculis, queis eum Christus Dominus ad- strinxit apud. inferos, cum eo descendit; eL ingre- dietur in corpus (40), quod ei preparatum est: sicque primum facius homo, tum ad zetatem virilem. et regui solium progressus, tandem incipiet erro- neam suam invehere doctrinam, quemadmodum de illo Joannes Theologus testatur : et concitabit bel- lum contra ambitus insularum ; insuke aulem sunt, teste. Isaia, gentium Eeclesim. Porro Elia, et ; Enoeh, et tonitrui Filio (41) prodeuntibus et pro- mulgantibus seeundum Domini Jesu adventum, post refutatos Antichrislà errores , humiliabit hic. vehementer Christianos, el ad extremum usque spiritum | persequetur , affigendo. disperdendoque miserum in modum. 227. Si quis tum temporis in errorem non in- ducator, magua certe ae singulari apud Dum gratia valuerit : quamvis enim beati appellandi sint saneti omnes , longe tamen illi beatiares, qui tem- poribus Anüichristi verilatem fidei suo sanguine testificaturi sunt : beatiures, inquam, illi et beatis- sini, utpote quos gloria maxima per interminabi-- lem zeternitatem manet. EL primum quidem ne- cem inferet Eli , deinde .Enocho, tum tonitrui (40) Hzc. doctrina de Satana incarnando, ut. fiat Antichristus homo-dzmon, conjunctis in unius person: hypostasi maturis duabus, sicut confi- lemur de Christo, peregrina haud dubie tbeologis secidet, purum hominem futurum. Antichristum existimautibus z niagis tamen absonum a communi sensu videtur esse, quod Hippolytus martyr in Orat. 4e Christo et Amichristo sic labet : « Cum. Sal- valor mundi genus humanum salvare decrevisset, ex immaculata Virgine Maria natus est ; ad eumdem modum etam diabolus, ex impura muliere pro- dihit super tevram ; sed falso ascetur, Quia diía- bolus, licet carnem assumat, hoc opinione tan- ium : qui enim carnem ferret, quam ipse non cou- didit? Hine opinor, dilecti, carnis sue substantiam. vhantasticam assumet organi vice. Propterea ede- ) tur ex virgine, veluti spurius, qui quilem tune reliquis apparebit caro. Nam virginem peperisse solam sanctissimam novimus, qua carnigerum vere genuil Salvatorem : linstis autem nequaquam, sed quemadmodum nom aperiet vulvam , ita. nec carnem veram assumei, ami circumeidetur were, ut circumeisus est Christus. » Ex quibus seque- retur, verum hominem non futurum Antichristum, qui amen Paulo dieitur, Homo peccali. Minus igitur hzc sentenüa Seripturis eonvenil, quan ill& quie dimonem. vere inearnandum diceret, et linc futurum. Autichristum, (44) dem Hippolytus : € Prior, inquit, adventus "Cüristi precursorem. habuit Joannem. Baptistam ; posterior autein, quo venturus est in gloria, Enoch, liam et Joaiiem Theologum exhibebit. »

Filio (42), denique nolentibus in se credere om- , nibus. Tune inter ipsum et Dominum nostrum Jesuur Christum erit. bellum terribile; et quoniam denique palam fiet ipsum immani furore rapi, ecloque se opponere, fulmina eliciendo , ciendo lonitrua , tantumque fragorem faciendo, ut quot- quot incolunt terrarum orbem universum percul- * surus terribiliter et exanimaturus sit. Ecquis tum iemporis non contremiscet , quis non pavebit, fili wi ? Beati, qui Lune in Douino nostro Jesu Christo, vero Deo , non scandalizabuntur! heati, qui non separabuntur a sanck Virginis Mariz Filio ! beati, qui ainoris ipsius causa mortem obibunt, draconem ipsum infernalem et errores cjus in faciem arguere niliil veriti! beati denique omnes qui contra eum- dem viriliter depuguabunt, ejusque immanitatem generose repreheudent; illi nempe luminaria quz- dam terra, illi pugiles decori, illi uniones pretiosi, illi suaves, jueundze ae melle dulciores animz : | pradiesmns n unitate Trinitatem, Sed vero Bpi- ritum sanetum, eujus tremendno veneramur ad- ventum, qui apud Grawvos (46) theolegke laude praestiterunt, ut etiam. Gregorio: Tlievlogo videtur, per qusmdam veluti imagineng sibi finxerunt : atque a nobis in tromine di ereparunt, mentem nniversi, fl exirinseeam mento eum. eppellantes. Qui vero ex ovili: quidein Christi sunt, zed ab. &x quie mee xime sancto. Spirivii: convenit, opinione «Derrarean!, alii quidem vim 248/$ quamdom, et faeuliatem Dei, alii creaturám apere pronuntiarunt, Ac nesc e Qua ralione. ducti tanta de eo Scripturae testiuvonia. respuerunt. Divina siquidem oraeula utique con - lestantur wqualen esse. vim, et operationcm Patris, et Vilii, et Spiri:us sancii, et Deum aperte. firzedi- ! eant Spiritum. sanctuin, du. Actis. videlicet. cum Ananüc sacrilegium deprehendisset Petrus, quod eum conjuge clam potrarat, für ipse sui ipsius aetüs : «Ut quid, inquit, tentavil Satanas eor wum, mentiri te Spiritu! eaucto? non ec mentitus hominibus, sed Deo *5,» Vides uti cum dixisset quod. MESE ORE NIU RI UAR SEEN ERE ENT MENURA NANI S. IST TATIUS PMUSNPISRONEEN ARE MEDII M Tem EA IARR TERN DR AIC EN uü el omnes qui in Patrem et Filium et sanetum Spiritum, sanctam et. consubstantialem Trinitateui, qui vitanr tribuit omuibus, credituri sunt. σκη'. Ταῦτα τοῦ μακαρίου καθεζομένου χαὶ λέγον- τος, Ἐπιφανίου δὲ ἀκούοντος τὰ μέλλοντα γενέσθαι κατὰ τὴν οἰκουμένην, ἐθρήνει ἐκ βαθέων στεναγμῶν, καθὼς πολλάκις εἴρηται, ἄγαν συμπαθὴς ἐχρημάτιζεν. Εἴτα λέγει πρὸς τὸν ὅσιον Δέομαί σου, εἰπέ μοι, πῶς μέλλει ἀπὸ τῆς γῆς ἀπαλειφθῆναι ἡ ἀνθρωπό- τῆς, χαὶ οὕτω γενέσθαι ἡ ἀνάστασις ; Ἔφη ὁ ὅσιος" Τοὺς μὲν τὰ μυσαρὰ ἔθνη ἥκουσιν ἀναλῶται, τοὺς δὲ Β ἐν τοῖς πυχνοτάτοις τόποις χαὶ πολέμοις θανατώσφυ- σι, τοὺς δὲ ὑπολοίπους πιστοὺς ὁ ᾿Αντίχριστος ἐν Κυρίῳ ἀναλώσει " ὅσοι δὲ τῷ ᾿Αντιχρίστῳ πιστεύσω- σιν, ἀποστελεῖ Κύριος ὁ Θεὸς θηρία πετόμενα, κατὰ τὰν Ἰεζεχιὴλ, ἔχοντα ἐν ταῖς οὐραῖς αὐτῶν βούκεν- τρὰ ἰοῦ μεμεστωμένα - καὶ ὅσοι οὐχ ἕξουσι τὸ ση- μεῖον τῆς γραφίδος τοῦ Χριστοῦ σῶον καὶ ἀκέραιον ἐν τοῖς μετώποις αὐτῶν, ὑπὸ τῶν θηρίων κεντούμε- νοι καὶ ἰῷ χαλεπαινόμενοι, θανάτῳ πικρῷ τελεντέ- σουσι». Τότε εἴ τις τῶν ἁγίων λαθὼν τῷ 'λντι- χρίστῳ, εὑρεθήσεται ἐν ἐρημίαις " καὶ ἅπαντος ὁ Κύριος πνεύματι δυνάμεως αὐτοῦ ἐν τῇ ἁγίᾳ πόλει Σιὼν ἀθροίσει " οὗτοί εἰσιν οἱ γραφέντες εἰς ζωὴν. σχθ’, Τοῦ ᾿Αντιχρίστου δὲ ἤδη παταχθέντο;, καὶ 1) σὺν τοῖς δαίμοσιν αὐτοῦ συλληφθέντος, χυὶ ὑπὸ πυ- ρίνων ἀγγέλων δεσμευθέντος καὶ φυλασσομένου, τῷ κριτηρίῳ παρίστασθαι χαὶ ἀπαιτεῖσθαι δίκας περὶ τῶν ψυχῶν, ὧν ἀπώλεσε, τότε εὖν ἡ σάλπιγξ ἠχήσει, καὶ οἱ νεχροὶ ἀναστήσονται ἄφθαρτοι" ἔπειτα οἱ ζῶντες, καθὼς εἶπεν ὁ Παῦλος, εἰς τὴν παρουσίαν ποῦ Κυρίου οἱ περιλειφθέντες, ἀλλαγέντες ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ ἀπὸ φυορᾶς εἰς ἀφθαρσίαν ἅμα σὺν αὐτοῖς γε κρ. 49. Οὐὐμηι πρὶ δοιίνιν εὐξ : ἅττα τέτο, τσαϑφίμπινι μεάτιπι Ἰνθονιιμι. (ιιαν ἀομιω; σά βοαϑὶς εἶα μυϊμι ᾽ ἀἴοῖ! θουνῖμιις : μι φμὶς 651 ἰοσιι τεφεειὶα πιξα ὃ γε κε. ὅθ. Νύπηε πιάτα πἰδα ἐμαο οπιπίᾳ [ξεΐς ἢ Θυοι ἀἰχίι, παρέδωχε λατρατεύειν (1 βοπαϊ, ἔτὰ- ἀἴάιι ποἱογο) Ῥγο, ρυομιδ! Ὡς βινῖν, ροβίναιῃ δβὶν φυοιναθιιοίαιη οἱἴδιν αρυά᾿ Δροδίοίυμη : Τγδάϊαϊε εὸ5 θὰ 'π τόργοθϑηι 86 Ῥεδνδι ππεηΐθιι ργθ, δἰ! 05. ἀτλ}, ΒΊΟΝ ἰρίίυν : Ουληθοιαίθοπι δυϑα! νὰς οαρί-- αἰνίαία τομοναμίασγ ὧν περίθοίο, Ογρδῖογα, εὐἰθγονι, εὐρδῖυγαθ Σ ΟΝ δθδρὸ 1416 ῬΓΟρΟΒΙ υϊη μογ μγορθῶ- 148. ΡΓΟΙ ναΐπϑοι, δἔχιιο {1 ροβίθα. ὀεἴποεμα ποὺ Ῥονβουθγαροι!, 5{Υ} 605, οἱ νοίοναπί, Ῥότγο, φυρ ἀϊεῖι, ἔστρεψεν (14 φοηδι, νϑγει, οομνθνε }) μὸ- οἶδα γγο, ἀνογϑια ἈΝ 4118. νοϊαιίαία, ΔἸ δαί ἢ οἰκαπ σαν χο μτ5 Π6ἱ, οὐ ἴα 10, φιοά ΤἈσιμη ἀδὶ Ῥὲγ ςοπουσδίομοηι 80 ῥτοιδείσμοιν, Εταὲ ομϊηὶ ΜΠΐ5. νου! α8. δῃ, φθϑιη οἱ ἰορα βαηχογαῖ : θοηιὶ- πυμι θοαὶ ἴασαν ἀθόγαιῖο, οὐ, ἐΐαπν ΒΟ υμν ΘΙ το. δε μογοδνονονν απ ἐπι ρΟΙ216 ΒΓ} ἢ. ρΆβϑυς 05. Νοὺ οαΐμ ὃν πϑουποίζοο 56. 0}} νυ !, πα Πα το ἃγα Μνίνειο ἂ6 Βα φυζκοαμπο ργορτίαΣ ροφοθιϑιῖ Το ατίαταν, σοὶ νἷων ἰδοῖαι. (μίογιι ΘΘ ἀυσ ἀπο τ ἀμί φανν, φαροθῖβ. ρυϊανι πσπαι, Βίουν 6 μι ῬῸΓ ἀπ: ΓΤ αἰοῖι, Κοὰ, βιθονῖσαβ, αὐΐθιβ οὐἴαμη ουἰμαιι οἱ γ6- γυτγυρείαπι Οθογονδαν ταν νἴλα!ο, αιιαν ἀγα ἀνιιοῖζου! Ἰοὺ; ἰΐδμν. {ππα’, ἰαμανϑια, τοεῖπμν, οὐ], Νῶμπι οα ἀϊουλο ὐϊιμιο ἰοτο ρομίψεν, υϑὶ 49 αι μα νας5. δὸ ΗΝ ΟθΙμ βεῖ παλλ! ΡΥ ἀθμὺθ 40 ἴθ δομεπαῖπο, ἀόπηι Ἰβγϑοὶ Ὁ Οοιρίθοια Σ ρυίμησαι 5 μὲ ἐμ. } ἐμένονδνοῖς οοε οθτα!ϑβὸ διυδιίμιδ, οὐ ἕαμο αἰενα λους, Νά ἀρτοῖναυ, παϑαμδια ποίποιν μοβειν ἀν Δίλαιι θδὲν 8064. γεφρερία τὐ ὀγϑουϊα νἶνα, Ῥγοίοτε. πυΐσην ται εσαΐαμι ΠῸΝ. ϑιμνριϊοίτον, πομὶ Ἰμεροῦῖτον ἤθῖν Ἀρδάμ6 σαυδὰ τ 80 αἱ οὐοιθαι οἰἴλιι ΠΠ05 βασι 0118 ορὰβ μοι ἱαθο ρον ἄαμν αἰοτν : Νυνί ἰνοπυΐμ5 οἱ υἱοι!διὰθ Ομ 5118. ἀμ ] Ὁ μογίναιθ ἂς 5] ἀἴδογοι τ Ν ον, μοΙ6ΒΕ15. ἀΐσοτο, ψυοιὶ Ῥορ βαονι ποίαν, οἸΤονθηδο, θεΐμην {ΠΠς 580} τ φΑυ εἶδ : βϑὰ {Π|Ὸ μυῖι5. 58 ον ἐπ αβτ5, τάχα. ἰαν βολιατ ἀΐενον αδΐ νῸ5 θα χέθνα ἸΟγ σαν ἀῖψι8 ἐμθίεγ, Νοηρα, οἰὐϊαιιβὶ ἀϊχὶ οὐ, ἐδανρίτθν. οί ασαμε ἢν, δὺς ἐπϑιίταια αἴψμιιο βισγηἰοῖα πνασάαμι ἐεὶ τ μΙ8}} μον αἰχὶ, ΝϑΩὶ Μογϑῦδν ῬΓΟΡίΟΣ ἀαυιῃ μὰ, μ05 ΒΡ ΙΓΠ 8 δινπιρείδθον, ἀπαεαμνο νυθΐβ ρίμοογο, νι δθιμιαΐ μὸγ ἀπμοθ. 40}, μόχας θνοδεῖϊας οντα!ῖι, θαυ ἐφινρίμαι ἐχβισταχῖς ἐς, δῷ Ῥωνὶι φαΐίφοιι ΣΟ αν ίαμ, [αν Τόγρμαν ΟΝ 8 βοτία αἰ νίδαι, ἐποτδυϊιρεῖο, Κατα ροδοιΔονοιῖς, φαΐῃ οὐΐαν ρεομίοιας ἀο Μΐ5,, ἰδυθι πῦα προ ββα τ 8 γνεομυμίαιη, βίο. Μόβοι ἀσνεμι θὰ γϑιΐοιμο ΓΙ γὺρ ἀδίοινψονθ ἀὐψαο ἐμοε], ἀασιι τορυδίανογωι, εἰ, ἀμδ)ογα8 γεσιτὶ οἱ νὸς ὉΕῚ βυβουείβεῖα ταϑογθαδαίαι Μοϊυρμὶ, εἰ δίας. ἀεὶ νϑδιτὶ Ἀθιμριναΐδ. Θἱγίπας ᾿αὐἱάναν ΜΟΥ ΕῸ5. ΜΒ ΟΠ ΘΩΣ ΤΘΡΟΙνΪ., ὧἱ Ἰοκυμι ἀυοὶτ' (42) 1106 si fiat, wplebitur ad. litleramn, quod, noi sulum Jacobo , sed etiam. Juanni communiter. puelisit Christus , calicem ejus. bibitnros, bi cst martyrium passuros. Nam quod fervestis olei doli iuunissus Juannes cst, inariYiem eur veré non 9 | Cor. χν, 32. fecit, qui. illesus exivit; licet, propter. promptam voluntatem , martyrii laureolam forte. proueritus Uinc fuerit. (45) Niliil hujusmodi in. Ezechiele invenio.

σλ΄. Πρωῖας δὲ γενομένης, πάλιν [ἐπὶ τὸ αὐτὸ συν- ἢ εὐθόντες καὶ] χαθεσθέντες ὡμίλουν τὰ τοῦ πνεύμα- πος" χαὶ δὴ βίδλου ἐχεῖσε χειμένης τοῦ μεγάλου Βασιλείου, προτρέψατο ὁ Ὅσιος τῷ Ἐπιφανίῳ τοῦ λαθεῖν καὶ ἀναγινώσχειν " ἦν δὲ ὁ λόγος προτρεπτι- χὰς, ὁμιλία εἰς τὸ βάπτισμα, Ὃ μὲν σοφὸς Σηλο- μών. Τούτου δὲ ἀναγινωσχομένου, ἡδέως ἠκροᾶτο ὃ Μακάριος, μειδιῶν τῷ προσώπῳ καὶ εὐφραινόμε- νης ὁ δὲ 'Επιφάνιος ἔχεε δάχρυα τῇ βίδλῳ, χαὶ στε- ναγμοὺς ἐκ βαθέων ἀνέπεμπεν. “Ἔφη δὲ πρὸς αὑτὸν ὁ Μακάριος " Τέκνον μου, τί δακρύεις ; εὐφραίνου δὲ μᾶλλον κατὰ τὸν μακάριον Παῦλον τὸν λέγοντα " «Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε.» καὶ ὅσοι τὰ τοῦ Πγεύμα- πος πράττουσι, χρὴ αὐτοὺς σχιρτᾷν καὶ εὐφραίνεσθαι" ὅσοι δὲ πάλιν ποιοῦσι τοῦ διαδόλον τὰ θελήματα, σκυθρωπαζέτωσαν, καϑότι τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ ἐλήλυ- ϑεν εἰς τὸν κόσμον, καὶ ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλ- λον τὸ σκότος ἣ τὸ φῶς. Ἔφη Ἐπιφάνιος - Οὐχ οὖν χἀγὼ ἁμαρτωλὸς, καὶ θρηνῶ μου τὰς πράξεις τὰς πονηρὰς, πῶς ἀπολογίζομαι ; Λέγει γάρ μοι ὁ "Αγιος οὗτος" Πότε, φησὶν, οἰκειωθήσῃ τῷ Θεῷ, καὶ πότε σὲ γνωρίσομεν ὡς ἡμέτερον; Ταῦτα ἀχούων τὰ ὀνείδη, μὴ ϑρηνήσω τὴν δεινὴν ἀπολογίαν μου ; πῶς ἀνέ- χοιτὸ, κύρι ὁ μέγας; Ἔφη ὁ Ὅσιος " Οὗτος ὁ λόγος, πέκνον μου, μὴ γὰρ οἶδας, τοῖς ὅτι ἀμυήτοις οὖσι τοῦ θείου βαπτίσματος ὀνειδίζων ἔλεγεν. Ἐπιφάνιος λέγει " Ναὶ τίμιε Πάτερ, κἀγὼ οἶδα " πλὴν ὁ λόγος οὗτος, ὅν φασιν οἱ τῶν ἀγροίκων αἰνιγματώδεις, ὅτι Σ᾿, ὦ νύμφη, ὁμιλῶ, ἵνα καὶ αὐτὴ ἡ πενθερὰ ἐνω- τίη. ἀρπαγήσονται ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου͵ εἰς ἀέρα. “Ὅταν οὖν ἴδῃ τις τὰ βδελυρὰ ἔθνη εἰς τὸν χόσμον ἐληλυθότα, “τέκνον, τότε γινωσκέτω ὅτι ἐπὶ θυραις πάντα, χαὶ μετὰ μικρὸν ὁ Κριτὴς ἐπελεύσε- ται. Ταῦτα ἐλάλησεν ὁ Μακάριος τῇ νυχτὶ ἐχείνῃ τῷ Ἐπιφανίῳ, ἀγρυπνούντων αὐτῶν καὶ τῆς ἐμῆς ταπεινότητος, Τοῦ δὲ ξύλου τῆς ἐχχλησίας χρούσαν- τὸς, ἐπορεύθη ὁ Ἐπιφάνιος ἐκεῖσε" ὁ δὲ Μακάριος ἐν τῷ οἴκῳ καθ᾽ ἑαυτὸν προσηύχετο, Occasione cwlestis. [ragrantim, sub sacra lectione percepta, narratur historia Theodori ab. angelis inter tormenta. confortati. qipttut, ^poghy ^ mup: mpostuiyxog vh nisu À 4dzs vi Puoi so0 ava pou voD Xptatad wox ciun EJha cris tod bnowüyra xh. Tf Mrpalüt neci. Cat. 70 agat Üao pides Umeglaohal Y s Ucet gqíiutos à Xpiabs sd 2r mQosépysvas, xot axuitss x) Ükvazow* dig alquduzog 6 cuU Kugías eruuplg Iiisszi; &ziyen, xai ly liegguds dYopusdicn Üpnzestav, thy Tyyzpxoy Gon wxxefial, tv Gd azopa )pavvoy, Eu» vàp y tb vwducvoy "hs cpürqs 00 Dzyátoo mopüissus. OUcto ijs xAirn; 4248 Kup'oy axaugig Grab at Et; ch vsus, xa a ilg fausse) Ceyphox: Quyii, 09 nce Quisiz Eyapizao sky Qosdieosu Diodes qàp exige icto sg Usia; Duviustos, tiv 5v iau cops tiic a2- ifa Exc) ital aod; * üüvrv dsspacije, «f Japi- cpísnu, Tüv» b motO) igüruss ch. Ouneía: cà Bagase. tier Os shy Tispafza vig Gurcplyovon, naga zivxs thy iiy cy. Xpraxtarvv, rx posse xal cujss iquat SÜh ops y cip apio herpirstos Aniyew, xx àxosóveus Eiyymaet Qui yip zik gira vv mpryQiue), pmub vig quxpis duoi ümowpócizesnt, "Evií Un votuuv «9p cO. xaya ion ezavpaU xo Mayouvüke zapuusay* zah ci BE ai. istos "EpuÜ oiv yy Gaepóvus vydgevos ÜXXazrav, übeny xe, Egasihosa: al: Uuvolag cág miUgxe, qhoxelzs acaóvu, vt oium rpkuren:, Cip oki aípüy xak qoxpbs uexiOxlsw pápyupos. O0 vàp capio fce chi àxoly) àtasáwiszos" dd vfe unc qiuságovos Bggopcisüat coU CXLos the urls pas. eyMyszn. "0 üpct«e dra, xal sheevetia * és Du duyeeie xaDusoduevon nmt ei erroe oa ud. «uet, xa rivovegi Xuuodpe sio Qeytsqu) , hy vos- quu se goldstoay orwDrsse Qudvoav. Tolg vaut col- voy & Bü puomnz Lnvpuisy «o6 Oco), tutz «ov paxp- sopty tycyvpváseno Denríjuaaiy, exénigevituy cà máün, xmi DxAGY Thy Opstuscs ehvà ct miptst piv ve xal üstózspov, vis iv 'IepognUpous potá- Gas, xax kw Exit Bk te0 mavey(os Damsisqurzoz sxátapsiy. "D; üt mpiS J| fovet viveszt, wo fe- Gatobvzk tp mépatt, xat sete "lepozoXduung égíaza- mut* EevoUvai map! dvipk xk aiv Epyraluy àc- dequvzt, ^ij) cfyyx oz elmzto Beni) xaY ye ostio che ggaty obustievuz t dj civ Gfvoi ka. évtcta. quet ef vani zígvy map! Giebtsut; cisoiits- cÜxt, val poltgfiiuze Ry auvisux) x09 Encvnürd- | parug fj polus, ÁQye mposotuswDda vubg mj jeüey. Tí capayupwni ziv Üsápizzns Épwsu- mpocnUd vàp vs yhveng à sb meüoóurgs), xal qupswuri vh Bibvonv, cb xz ríygot pilus mes inassieü cuyo; &frbpator. "O b eR Duücoy Acu- Üxopácu: bxmjpsty IIa. v ef éis "Avastá- aetaz lspst, xxl loeny deogagiy xbv liit Tyra yiwt üg macpuxoie omkáyyvow, oht Ord Düpov, &auipeg qóchw mposüetAgavoz, Mobisup t) ócus- σλα'. Ταῦτα τοῦ Ἐπιφανίου λαλήσαντος, ὑπομει- ἢ διάσα: ὁ Μακάριος, ἐπέστρεψεν αὐτὸν πάλιν τοῦ ἀναγινώσκειν, 'Αναγινώσκοντος δὲ αὐτοῦ, αἴφνης διεδόθη ταῖς φρεσὶν αὐτῶν εὐωδία τις ὡς; τιμίων ἀρωμάτων, ὥστε φρίττειν τὸν Ἐπιφάνιον ἐπὶ ἔχα- νὴν ὥραν καὶ ξενίζεσθαι, Ἑώρα δὲ ὁ Μαχάριος τὸν τὴν εὐωδίαν κομίζοντα ἀεννάως. "Ὅτε δὲ τὸν λόγον χατέπαυσεν, εὐθέως καὶ ἡ εὐωδία ἀπέστη. θαυμάσας Elc cjv áylav. peyaAopdprvpa zapü£vov. "Avactaciay (10). * As&otacgéva &AuAiUncar zepl c0, Y| xdA«: toV O60), qn3iv paxaptizavog Aa6l0 * viva 08 6 eX. Iootag à yevopévne, md [Ex 2b ach auv- £Mvies xal] xaBzoévreg dplouv tk. «o0 mveUpa- toit xh Dd BíOleu ixeloe xiuudvme co0 peydlou Bzsüsloo, mporpijato à "Ostog vi "Emtpavig to3 Aa6eiy xal àvayiwdoxeiv* v 0 6 jor mporpemzi- xe, ópiMa elg b Bámuspa, 'O piv cogüg Xoho- MÓv. Toítou 8b dvavosxopivou, fidos fppodco 6 Maxápioe, peii» 1i mpocmo xal eügpuwóps- vag* 6 &b "Emigávioc Eyes Gáxpua vj] Sip, xai axe- vauobc Ex Babéoy ávénzpnev. "Egn 0b pho abut 6 Maxáptos* Téxvoy poo, ^i Baypüsug ; eügpalvou 8b udXXoy var rbv paxáptov Haoloy civ Myovra * «Xalpese by Kopli mávzoze*» xaVózor và vob Dvsüga- 4c mpástousi, yphy abcobg oxipedy xal eUgpaiveoDat * Gro Bb mái morüct toU Gun6dhoo cà Üekjgaa, axv0pazévocay, xaüóv, «b qu vou Oro BAliv- Bev elg vv xóspov, xal f yánozy ol ávOpumot p- Joy «b axótoz jj 1b Ue. "Eg 'Entgóvtog * Ux olv xàyà &paprelbe, xxl ÜpqvG pov vág zpáteig càg móvnpás, ng ànoloylzogax ; A£vet Yáp pot ó "Aytoc vxo" Hóse, qnalv, elxz:u0ion cà Oei, xol ace at qvoplsopsv di; $uitepov; Taüta. áxodoy và óvelon, ph envio chi Sei &noloylay uoo; mis ávé- yosó, xp à pac; "Eqn 6 "Octoz * Obzoc 6 3óyoc, séxvov gov, p yàp olba, xoic óxt áputyrote olt coU üelos Bamríspasog éveibügey Üleytv. "Emwpáviog Myti* Na spe. Házep, vài olüa * m3 6 Xóyoc eUzos, &v aav oi «y áypolxtv. atvypazóbste, Ont ZA, Ó vópgn, ópOO, tva xat abclj fj mevUegà ivo pad "^ Philipp. tv, 4. 144) Est harc inter varías Basilii conciones, apud Cornarium, contio 15, ParnoL, Gn. CXI.

tem legere desiit, desiit et fragrantia sentiri, Quod A würatus admodum Epiphanius, interrogavit san- etum. Andream, diceus : Qro te atque. obsecro , wagoe domine , qus illa, quam. modo przlegenie me percepimus , Íragrantia? Cui vir sanctus : 1 Quam duleia faucibus meis eloquia tua , super mel ori meo**1 » Hic vero non tam de corporali , quam de spirituali ore atque. faucibus sermonem lieri intelligendum est. Post baee dicenti rursus Epiplianio : Missa fae ista, et si quid visionis obla- tuii tibi sit, edissere; illorum quippe notitiam per preees Quas asseeulus sum : respondiL Andreas : Quid edisseram, charissime? Quamdiu legisti, fre- queutes liic adfuere angeli, quorum unus, sancti Spiritus verba, quia suavitas et liesitia sunt, hono- rave volens, adolebat lilari eum vultu suffitum Deo t diguum. 993. Ai, inferente Epiphanio, Unde angeli suffium sibi, unde thuribulum , unde carbones comparant , quandoquidem ipsis immaterialibus nulla cum rebus materiatis conjunciio' sit? tunc intuens in eum vir beatus, et manum extendens : Miranda, inquit, in medium affers, mi homo. Verum quis tibi, angelos perceptibilia sensibus ihoribula, quis mundi bujus suffitum, aut carbones adhibere dixit? Qui spiritu solo constant, spiri- tualia, qui ex materia compacti , wateriata tra- ciant. Angeli vero eum incensum oblati sunt Alüssimo , aliud non suffiunt, quam thronum ilium, omnem intelligendi vim superautem : illam, aio, suavissinam fragrantiam , qui ex Lremenda ei inaecessibili Deitate procedit, Nam astantes terribili Oinnipotentis throno , excipiunt, qua inde , multo eum fulgore absistit, odoruu fragrantiani , humano sermone inexplicabilem, eamque jugiter suffiunt. Quando. igitur volunt , suavissimum Dei- talis illius odorem cum aliquo participare , con- Sistentes ante ipsum, quautum volunt odoris in faciem ejus effundunt; quem ille continuo perci- piens ollagtu , dubius h:ret unde tanta. fragrautia afllatur. Alias quoque iidem angeli aliatos e para- diso fores invisibili modo hominis admovent na- ribus, easque suavi odore complent. Triplii nam- que ratione possunt sancti augeli illos, quibuscum sibi familiaritas et morum conjunctio intercedit, - odore perfundere. Et primum quidem id prasiant, cum librorum sacrorum lectioni opera datur : cir- eumstant quippe tum , quamvis aciem nostram fu- giant, audire cupidi jueundissima sancti Spiritus verba. lursum id przstant, cum quis orationi vacans cum Deo colloquitur : deuique cum fabo- riusis operibus propter eumdem se diserucial, cumque in corpus suum flagellis animadvertit 5 lume enim praxlaro pugili suo praesto sunt, eum- «ue variis modis. deliniunt , reereaut. animantque. δὲ ὁ Ἐπιφάνιος πῶς τῇ χαταπαύσει τοῦ λόγου χαὶ ἡ μυρέτνοος εὐωδία ἀπέστη, ἠρώτησε τὴν Δίκαιον λέγων" Δέομα! σου, κύρι ὁ μέγας, τίς ἣν ἡ εὐωδία ἢ πρὸ τῆς ὥρας ἡμῖν γενομένη, ὁπηνίχα τὸν λόγον διεξηρχόμην ; Ἔφη ὁ Μακάριος. ε'Βς γλυχεῖα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγιά σου, ὑπὲρ μέλι τῷ στόματί μου! » Νοητὸν δὲ χρὴ γινώσκειν τὸ στόματε καὶ, τὸ λάρυγγι, περὶ τοῦ ψυχικοῦ λάρυγγος καὶ στόματος εἴρηκεν, Ἐπιφάνιος εἶπεν " “Λφες ταῦτα, καὶ εἰπέ μοι εἰ ἔχεις τι ἀπὸ θεωρίας " οἶδα γὰρ κἀγὼ διὰ τῶν τιμίων σου δεήσεων ταῦτα, Ὁ Μαχάριος ἔφη " Τί σο! θέλω εἰπεῖν, φίλτατ μου; ΓΑγγελοι γὰρ Κυρίου ἦσαν ἱκανοὶ ἐπὶ τὸ αὐτὸ ὡς ἀνεγίνωσκες " εἷς δὲ ἐξ αὑτῶν, δοξάζων τὰ ῥήματα τοῦ ἁγίου Πνεύματος, χαθότι εἰφρασία ἐστὶν ἡδύνουσα, ἐθυμίαζε θεοπρε- πῶς ἀγαλλόμενος. : σὐλβ΄. Ἐπιφάνιος εἶπεν" Καὶ ποῦ οἱ τοῦ Σωτῆρος ἄγγελοι, τό τε θυμίαμα, καὶ τὸ θυμιατήριον, τούς τε ἄνθρακας εὑρίσκουσιν, ἄῦλοι ὄντες, καὶ ὑλικοῖς μὴ συγχρώμενοι ς Ὃ δὲ Μανάριος ἀτενίσας εἰς αὐτὸν. καὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ πρὸς αὐτὸν ἀνατείνας, λέγει " θαυμαστὰ ὡμίλησας, ἄνθρωπε. Τίς γάρ σοι εἶπεν, ὅτι αἰσθητὰ θυμιατήρια οἱ ἄγγελοι. κέντηνται, ἢ χοσμιχὰ ϑυμιάματᾳ ἔχουσιν, ἢ τὸν τοῦ χότμου ἄν- ϑραχα ἐπιδέδνται ; Οἱ γὰρ πνευματιχοὶ πνευματικὰ, χαὶ οἱ ἔνυλοι ἔνυλα χέχτηνται, ΓΑγγελοι δὲ ἡνίκα ϑυμιᾶσαι βούλονται, οὐδὲν ἄλλο θυμιῶσιν ἔμπροσθεν ποῦ Ὑψίστου, ἣ τὸν θρόνον ἐκεῖνον τὸν πάντα νοῦν ὑπερθαίνοντα, φημὶ τὴν εὐωδίαν, τὴν ἡδυτάτην ἐκεί- νὴν τὴν ἐξερχομένην ἐκ τῆς φοδερᾶς καὶ ἀπροσίτου θεότητος. Ὡς; γὰρ παρίστανται τῷ φοδερῷ θρόνῳ τοῦ Παντοχράτορος, δέχονται τῆς ἐχεῖθεν ἐχπηδώστς ἀστραπῆς τὴν εὐοσμίαν, καὶ ἀδιαλείπτως ἔκτοτε μυ- οίζουσιν ἀποῤῥήτῳ εὐωδίᾳ τῆς θεότητος. Ὅταν οὖν ὀφείλωσιν (45), βούλονται ὅπως μετάσχῃ τῆς ἠδύτη- τος αὐτῆς, καὶ αὐτοὶ οἱ ἱστάμενοι ἔμπροσθεν αὐτοῦ, τύπτουσιν αὐτοῦ τὸ πρόσωπον τῇ εὐοσμίᾳ τῇ θεϊκῇ ὅσῳ μέτρῳ βούλονται - καὶ λοιπὸν ὀσφραινόμενος ἐχεῖνος ἐπαπορεῖ τῇ ἡδυτάτῃ γλυκύτητι εὐφραινό- μενος. Εὐωδιάζουσι δὲ χαὶ ἄλλῳ' πῶς ἐκ τῶν ἀνθέων τοῦ παραδείσου κομιζόμενοι, καὶ ἀοράτῳ παραστά- σει τὴν ὄσφρησιν τοῦ ἀνθρώπου ἐμπιπλῶσιν. Κατὰ γὰρ τρεῖς τρόπους ἔχουσιν ἐξουσίαν θυμιᾷν οἱ ἅγιοι ) ἄγγελοι τοῖς ἐχομένοις αὐτοῖς φιλίᾳ καὶ σεμνότητι, Ἐν πρώτοις ὅταν τὰς ἱερὰς βίδλους ἀναγινώσκουσιν" περικυχλοῦσιν γὰρ ἐχεῖνοι τότε ἀοράτως, ἀχοῦσαι θέλοντες τὰ τοῦ παναγίου Πνεύματος θεότερπνα ῥή- ματα πάλιν ἡνίκα τις προσεύχεται, καὶ ὁμιλεῖ τῷ Θεῷ " καὶ ὅτε κόπῳ, ἢ πόνῳ, ἢ μάστιγι καρτερεῖ τι; διὰ Θεόν" τότε γὰρ ἀΐδιον ἔχουσιν ἀλείφειν τε καὶ εὐωδιάζειν, καὶ προθυμοποιεῖν τὸν ὑπὲρ εὐσεδείας ἀγωνιζόμενον. Y AYTO. ΜΝ ΜΗΝῚ τῷ

σλγ'. Γέγραπται γὰρ ὅτι ἐπὶ Ἰουλιανοῦ τοῦ Παρα- Οάτου ἀπιόντος πρὸς τοὺς Πέρσας, ἔδοξεν αὐτὸν κα- παθῆναι πρὸς τὸν Πύθιον δαίμονα, τὸν ἐν τῇ Δάφνῃ, ὅπως ἀποκαλύψῃ αὐτὸν περὶ οὗ ἠπείγῃ πολέμην, χἂν πε νικήσῃ, κἄν τε ἡττηθῇ. Θυσιάσαντος οὖν τῷ Πυ- θίῳ ξοάνῳ, ἐνεφάνισεν αὐτῷ ἐχείνω, μὴ δύνασθαι ἐνεργεῖν κατὰ τὰς ἡμέρας, διὰ τὸ ἐκεῖσε κεῖσθαι τὸν ἅγιον καὶ ἀοίδιμον Βαδυλᾶν μετὰ τῶν τριῶν νηπίων, τὰ καρτερικώτατα καὶ θεάρεστα λείψανα. Τύτε ὁ δυσσεῦης Παραδάτης ἐκέλευσεν τοῖς ᾿Αντιοχεῦσιν αὐτοῦ ἀτρόμως καὶ ἀφόδως μεταχομίσαι αὐτὰ τῶν ἐχεῖσς, καὶ ὅπου δ' ἂν βούλωνται καταθέσθαι αὐτὰ, ἄνετιν παραποιούμενο; τῷ ὀφθέντι αὐτῷ πονηροτάτῳ πυεύματι. Ὅτε οὖν πλῆθος τῆς πόλεως ἐξῆλθον μετὰ χηρῶν χαὶ ὕμνων χαὶ λιτανίας, ἦραν τὴν σορὺὴν τῶν “Ἁγίων, καὶ ἐπορεύοντο ψάλλοντες" « Αἰσχυνθήτωσαν ἡ πάντες οἱ προσκυνοῦντες τοῖς γλυπτοῖς, οἱ ἐγχαυχώ- μενοι ἐν τοῖς εἰδώλοις αὑτῶν. ν» Ὁ οὖν θεομίσητος βασιλεὺς ἀχούσας ταῦτα, ὀργισθεὶς, ἐχέλευσε τῷ ἐπάρχῳ τῆς πόλεως χρατῆσαι πάντας τοὺς τῇ λιτῇ παραχολουθοῦντας. σλδ΄, Καταδραμὼν οὖν ὁ ἔπαρχος τῆς λεωφόρου, ἐκράτησεν ἱκανοὺς, καὶ ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ ἑνέχλει- σεν ἐν οἷς καὶ παῖδά τινα τῶν πρώτων τῆς πόλεως, ὡσεὶ ἐτῶν πεντεκαίδεκα, ὡραῖον τῷ κάλλει καὶ ἀμώ- μβητον σφόδρα, ὀνόματι Θεόδωρον " ὃν καὶ προσήνεγ- χαν τῷ ἡγεμόνι λέγοντες μεγάλῃ τῇ φωνῇ Χρι- στιανὸν ἑαυτὸν ὀνομάζοντα, καὶ δοῦλον Χριστοῦ εἶναι, ( Τοῦτον πολλὰ παραινέσας ὁ ἔπαρχος ἀποστῆναι τῆς ἀληθείας οὐκ ἔπεισεν. Ὡς δὲ ἀπειθοῦντα ἑώρα, ἐκέλευσεν αὐτὸν ἐπὶ τοῦ ξύλου ἀναρτιθῆναι, χαὶ ξίεσθαι καὶ αἰκίζεσθαι " πολλὰ οὖν δεινὰ ὑπομεῖ ἃς ἐπὶ τοῦ ξύλου κρεμάμενος, πρὸς ἑσπέραν δὲ κατε- νεχθεὶς ἀπὸ τοῦ ξύλου, ἐδλήθη εἰς φυλακήν. Ποιήσας οὖν ἡμέρας μετὰ πάντων τῶν τότε χατασχεθέντων ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, καὶ τοῦ παρανόμου ἐχείνου βα- σιλέως ἐν τῷ πολέμῳ ἀναιρεθέντος, ἀπελύθη μετὰ πάντων τῶν ἐν δεσμοῖς καθειρχθέντων καὶ ὁ σεδά- αμίος οὗτος παῖς. Ὡς οὖν εἰς τὰ οἰκεῖα ἐγένετο, ἠρώτων αὐτὸν οἵ τε φίλοι, καὶ οἱ συγγενεῖς, χαὶ οἱ ὁμοήλιχοι αὐτοῦ μετὰ τῶν γονέων, καταφιλοῦντες τὰ τραύματα αὐτοῦ καὶ λέγοντες αὑτῷ " Τί ἡσθάνου, χύρι Θεόδωρε, ἡνίκα ἐν τῷ ξύλῳ ἐχρέμασο, καὶ τὰς 1 ἁγίας ταύτας σάρκας τοῖς ὄνυξι διεσπαράττου ; Ὁ δὲ ἀνένευσε τοῦ διηγήσασθαι " πολλά τε παρανληθεὶς, μόλις αὐτοῖς τὰ τοιαῦτα διηγήσατο λέγων" σλε'. Ἐγὼ ὅτε ἐν τῷ ξύλῳ ἀνηρτήθην καὶ [τῶν σαρχῶν μου οἱ ὄνυχες] ἀπήρξαντο ἅπτεσθαι, τὸ κατ- ἀρχὰς βιαίως ἔφερον, καὶ ἐμαυτὸν παραμυθούμε- cA, Karabpouv cv à Énapyos vüc Aeogópos, ixpásnoey ixavobs, xal iv «ip Gecpornpli ivbXei- aev * £v olg xal alüá stya vüv mpücoy vig mó.eus, ost $18 mevtexaiüexa, dpatov «i xdlYtt xa) dp- payov. ogóbpa, vigas Gedbupoy * àv xal mpoafivey- xov t fysgóvw. Xiyovesg peydln ^f uon Xpi- extayby Éevxby OvopráCovra, xat Boulov X piovoo elvat, ToUxoy xolAk napzivíaag à Érapyog àmostivut tjs dimüslag obx Émeisev. '"Üg 0b &muitoUvea iÓpa, ixDsvcev abrby imi voU EÜlou óvaprrÜRvar, xat Eteaat xal. alxieaüat * 013 oDv üewà $noysL.ag imb sc) Eoo xpepádpzvos, mp Exmípav Üb xazs- vayüels mb x00 &ilou, 86350] cle qu) axi. Hocfjsag ojv iuépeg uesà mávtov vv vós xotucysÜEvitv iy cip Gecpuornpli, xal soU mpxvópoo ixsivou Ba- du by «ip moMup dotpsÜdvros, dmeA00n per mávsuv ty by Bcopols xxüeipylévruv wal à ccód- apio (rog mal;. "Og obw elg cà obra byéveso, ^hpósov-absby of ve. qot, xal ol auyyevel, xat ol épefoexo abvog pev Ov yovíow, xauQuoUvse 2à spadpasa abs60 xal Myovieg abvip * TU doüdvoo, xüp. Geóbups, tibi Ev «ip GUN. Expégaao, xal vài &ylag vaócag aàpyze vole byutk Bieanapáseos ; 'O b ávéveuse voU Birioacüzt* mollá «e mapaxirle, qidtg düxolz và vovaüva B rfsoso Mov" cie. "Eyb óce iv«Q E0AQ &wmpri0m» xzt [nv aapxüv poo ot Bvoges] dvchpzzveo &resoÜzt, ab xae- apyie Büalog Égepov, xat &gaUtiv mapap.uüodue- |. 253. Prodilum quippe est memorie Julianum Apostatam , Persis bellum inferre meditantem , a Pythium. demonem , qui in Daphne responsa con- suleniibus dabat, descendere voluisse, ut ex ilio de Velli quod. suscipiebat eyentu disceret, superior- ne an inferior futurus esset. Cum itaque simulacro Apollinis thus adoleret, ostensum est à demone, frostra se responsa posei per illud tempus , pro- pterea quod sacrm istic loci reliquie sancli a€ celebris Babylie , triumque puerorum fortiter pas- sorum conderentur. Tunc impius Aposiata, libe- riorem pessimo diemoni, qui se videndum .obtu- lerat, locmm facturus, precepit Antiochenis , ut nihil trepidantes metuentesve, reliquias inde ablatas libere, quocunque collibitum esset, transportarent ) reponerentque. Egressi itaque civitatem frequentes admodum cives cum cereis, hymnis et litaniis, sustulerunt sanctorum arcas, et revertentes cane- bant : « Confundantur omnes, qui adorant scul- pülia, qui gloriantur in simulacris suis "*. » Sed etalio quadam haud levia addebont , nihil formi 9S PHSNPETSSESIIN SN REP NOM TONITENA 954. Prafectus itaque ad forum contendens pu- blicum, comprehensos quam plurimos carceri man- €ipavit : quos inter numerabatur pracipus nubi- litatis puer annorum circiter quindecim, Theodorus nomine, forma insigui et. vita omnino inculpata. Hune cum licores, magna voce exclamantes ; Christianum esse ei Christi famulum se appel- lare, ad pr:efectum adduxissent, multis hie suadere conatus esL, uL a veritate desciscerel; sed nibil persuasit, Jussit itaque constànteur in fide puerum in ligno extendi, lacerari et verberibus muliis exdi; eumque. sic pendulus mulla pertulisset, suh. vesperam deponi ei in carcerem conjici. Latuerzt istic aliquanto tempore venerabilis puer eum aliis capiivis, quand» nuntiata scelestissimi imperatoris im bello éesi morte, onines e catcere dimissi et in libertatem reslitoti sunt (46). Veuiente domum suam. Theodoro nostro, mox advolant sodales, amici , consanguinei, parentes ; deosculantur vuluera, per- eunctantur : Quid dolorum seusisti, domiue Tlieo- dore, cum saer:e in eculco suspensi carues tuae un- ) gulis laniabantur? Sed renuit ille qux gesta eraut enarrare; donec multis instanter rogatus, vix tan« dem ita proloqui toit : 953. Prineipio cum € ligno suspensum duriug iraetare ae laniare ungulis incipiebant, permoleste equidem dolores tuli, meque ipse sic alloquens (46) Hactenus fere Socrates lib. 1n , cap. 49; Sozomenus, lib. v, cap. 49 et 20; Theodoretus , lib. ur, eap. 40 et 41, et Nicephorus Callistus , -dih. x , cap. 28. — Omnes vero dieunt, ipsummet Julianum suasu prafeeli diwitij omnes vinctos jussisse, ne eorum constantia wajus probrum sibi vonciliaret, Quidni tamen Theodorus, tanquam wno verbo d:eunt iideu ἀντιπελαργεῖν, maxime vero officiwm nutriendi fovendiqua eos ἃ quibus ali- quando. [neris eduealus aut. iastitutus ; ut si liberi ἀπάτα fessos parentes vicissim alant, ut si discipuli praecepioremi invicem erudisut ld ἃ ciconia na- ura Buwptuin, quie Graecis πολαργὸς dicitur, Quan- qum. eniu, inquit Solinus cap. i impenderuu cieo- mut fetibus educandis, tantum et ipsa cum senuerint, a pullis suis invicem alitur. lusignem et lougum satis de Ciconre pielate locum D. Ambrosii in llezam. referunt laudati a me Mendoza et Lacerda itemque pertbellum emblema Álciati do eadem, qua eugr apud 80s im promplu habeas, vel eiiam ab iyso possis petere auctore, supervacauei esset operis huc referre. Nibil autem vetabit ane notam. pau ewig ipsius Ambrosii verbis obeiguare : ferributio benejiciorum ἀντιπελάργωσις nominaturi πελαργὸς enim ciconia. dicitnr, Virus. itaque ab his nomen aliis nocentior , retenius in carcere fuerit? Certe scriptores illi solam habent historia epitomen, quae hic prolixius mulig deseribibur, cum elogio cx proslicris auctoribus sumpto, quod sic concluditur : * His peractis, impius quidem Julianus unesta morte vitam apnd Persas finivit, Sancius vero Theodorus in Domino requiescons gavisus est, »

solabar : Sustne fortiter, o Tneodore, tux nil immemor vilitatis ,; et. tormentorum | acerbitatem animo generoso perfer: quoniam si absque his. fores, ignis te maneret sempilernus. Hzc dixeram , cum $e mihi quatoor in conspectum dant eunuchi (48), venusta specie, vultu ardentes ut rosz, eandentes véstibus ui nix. Eorum unus pelvim duamdam praeferebat candidam, tanto perstringentem oculos fulgore, ut eam intuentes in admirationem et stu- porem raperentur, Alter pyxidem portabat, deaura- lam refertamque divino unguento, non dissimili illins quud e rosis iistillat, Duo reliqui gestabant manibus snpinis nivea lintea, in plicas quatuor composita, 956. Posteaquam illi sic in conspectum venerant, dixit unus tenenti. splendidam , quam memoravi, pelvim : Affer illam huc ; cumque allata esset, dixit et alteri, deauratam portanti pyxidem : Ünguen- tum fum huc effunde; quod ubi similiter effusum fuit, instar fulminis cujusdam oculos meos inva- dens, viscera meimbraque omnia penetravit; tarta. comitante unguenti fragrantia, uL omnium doloruni ei crucialuum sensus exsüngueretur. Tum alius, quod in manibus habebat linteum in pelvi ma- defaciens , capiti meo imposuit, longoquo satis tempore reliquit : unde jueundissima perfusus vo- luptate, omnium , ut. modo dixi , cruciatuum obli tus foi. f'nrsus autem isthoc suum avferente lin- 1eum et faciem meam denudante, przsto erat alius ut suum injiceret ; sicque alternantes continuabant, quoad earnifices verberandi modum facerent, me- que.e ligno depenerent. Quo ubi factum est, re- cedentes continuo angeli, tim liquida me voluptate privatum, perquam tristem reliquerunt, optan- temque etiam amplius sic eruciari, Deum quippe testor, tam admirabile id fuisse quod contigit, wt assequi mens humana cogitando non possit, So- lummodo principium et aspectus tormenturum aliquid timoris incuiiunt; progressu vero lam uberi grátia Dei roboramur, vt nihil omnino dolo- rum persentiscatur. 251. Atque hiec. ita, mi Epiphani, uti peracta sunt, narrare tibi volui, ut intelligas quomodo sancii angeli pro Christo eertantibus cuni sullitu gratisque odoribus presto sint, Insolitam adeo nar- rationem vt audiit Epiphanius, sacro quodam lor- rore iterum pereulsus est, secundum istud, Abyssus abyssum, et chaos chaos (51), et quze sequuntur. Sape enim ad animum suum «cogitationes revocans, νος ἔλεγον " Ταπεινὲ Θεόδωρε, φέρε γενναίως, καὶ ὑπόμεινον τὴν πικρίαν ταύτην" ὅτι ἄνευ (41) αὐτῆς τὸ αἰώνιον πῦρ μέλλει σε χαταλαθεῖν. Ὡς δὲ ταῦτα ἔλεγον, θεωρῶ καὶ ἰδοὺ τέσσαρες εὐνοῦχοι! ὡραῖοι, τὰ πρόσωτα ἔχοντες ὡς ῥόδον, καὶ αἱ στολαὶ αὐτῶν λευκαὶ ὡς χιών. Καὶ ὁ μὲν εἷς ἐκράτει ὡς λεχάνης εἴδος, ἥτις ἦν λευκὴ καὶ λαμπροτάτη καὶ κατα- πλήττουσα τῇ θεωρίᾳ ὄψιν ἀνθρώπον, καὶ εἰς ἔκσταν σιν φέρουσα. ὋὉ δὲ ἕτερος ἐκράτει βησίριον διάχρυ- σον (43), μύρου θεϊκοῦ μεμεστωμένον ὡς ῥοδοστάγ- ματος, ΟἹ δὲ ἄλλοι δύο ὀθόνας λευκὰς ὡς χιὼν, δεδιπλωμένας εἰς τέσσαρα, ἐχράτουν ἐν ταῖς ὑπτίαις χερσὶν αὐτῶν σλς΄. Ὥς δὲ ἐπ᾽ ἔψετί μου ἐγένοντο, λέγει εἴς τῷ τὴν φαιδρὰν ἐνείνην λεκάνην κατέχοντι, Φέρε ἐν- ταῦθα " καὶ ὡς ἔνεγχε, λέγει τῷ κατέχοντι τὸ βησί- ρίον τὸ διάγρυσον, Βάλε ἐνταῦθα. Ὡς οὖν ἔδαλεν, ἐξήρχετο τὸ μύρον ἐχεῖνο, ὡς εἶδος ἀστραπῆς ἐρχό- μένον εἰς τοὺς ὀφθαλμούς μήν, καὶ διὰ τῶν ἐνδοσθίων μου εἰς πάντα μοῦ τὰ μέλη σχορπιζόμενον, ὥστε ἡ εὐωδία τοῦ μύρου ἐκείνου ἐνίκα, καὶ περιεγένετο τῶν φοδερῶν ἐχείνων πόνων τῶν ἐκ τῶν αἰχισμῶν προϑθαγομένων μοι. Εἷς οὖν τὸ πανίον ἐκεῖνο, ὃ κατ- εἶχε, βρέχων ἐν τῇ λεκάνῃ, ἐπετίθει τῇ ὄψει μον, χαὶ ἐκράτε: ἐπὶ πολλὴν ὥραν, ὥστε ἐκ τῆς ἡδονῆς ἐκείνης τῆς ἡδυτάτης, καθὼς προεῖπον, ἐπιλανθάνε - σῦαι τῶν πόνων μου. Πάλιν οὖν τούτου αἴροντας τὸ πανίον ἐχεῖνο ἐκ τῆς ὄψεώς μὸν ἄλλος εἰστέχει ἕτοιμος τοῦ ἐπιθεῖναι " καὶ οὕτω διήρχεσαν πονιῦν- πες, μέχρις οὗ οἱ τὐπτοντὲς με ἐπαύσαντο, καὶ ἀπὸ ποῦ ξύλου κατήγαγον. Καὶ εὐθέως ὡς τοῦτο ἐγένετο, ἀπέστησαν οἱ ἄγγελοι ἀπ᾽ ἐμοῦ, καὶ στερηθεὶς ἀπὸ τῆς ἡδονῆς ἐκείνης τῆς ἡδυτάτης πάνυ ἐλυπήθην " ἔθελον γὰρ ἔτι βασανίζεσθαι: πληροφορεῖ γὰρ ἡμᾶς ὁ Θεὸς, ὅτι τοιοῦτόν ἔστι τὸ πρᾶγμα, οἷον νοῦς ἀνθρώ- ποὰ ἀπειχάσαι οὐ δύναται. Μόνον ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ θέα (δ0) [τῶν βασάνων ἔχει τὸν φόθδον "] ἡ δὲ προσ- δολὴ, δυναμουμένη τῇ χάριτι τοῦ θεοῦ, τῶν προσα- χομένων ἀλγηδόνων οὐκ αἰσθάνεται. σλζ', Ταῦτα, Ἐπιφάνιξ μου, οὕτως ἐτελέσθησαν " διηγησάμην σοι δὲ ταῦτα, ἔνα γνῷς πῶς θυμιῶσιν ποὺς ἀγωνιζομένους διὰ Κύριον ἅγιοι ἄγγελοι. Τοῦτο ) τὸ παράδοξον ἀκούσας ἐχεῖνος, ἔφριττε πάλιν, χαθ' ὃ ἄθδυσσος ἄδυσσον, καὶ χάος χάος, καὶ ἐπέχεινα " πολλάκις γὰρ κατῆλθεν ἐν ἑαυτῷ, καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ διαλογιζόμενος, περὶ τοῦ Δικαίου ἔλεγεν Ἴδε ῥήματα θεῖα ἄνθρώπον νομιζομένου σαλοῦ, καὶ (47) “Ἄνευ reposui, pro μέσον. (48) Pradicti auetores solium unius meminerunt, qui sudorem abstergeret, et animum, quandiu torquebatur, confortans exhilararet, (48) ha Vatic, at Mazar. βιχίον : neutrum an- tiqui usus vocabulum est, uti nec βῆσα, uec βησίον (unde βαστίριον) idem recentioribus significantia. Autiquioribus, Xenophonti , Atlienzto, et aliis Bixoz (unde βικίον) est. vas vel urna ansaia seu etiani doliolum. (50) Ms, Vatic., τὸ δόκιμον ἔχει τὸ πρᾶγμα. (51) Videtur alludi ad illud Psalm. xii, 8: « Abyssus abyssum invocat, » etc., quod posset explicari τ A yeu humane ignoranti invocat abyssum divine scientiz; nisi id malis ad Epi- phanii compunctionem revocare, ui abyssus pec- cati dicatur invoeare abyssum misericordia ; estque hae una ex octo explicationibus, quas huie loco aptat noster Tüomas.le Blane in Analysi. Psalmo- rum. Ale, magis fortassis literales, minus hue faciunt. In. ms. Mazar. verba hiec, ut obscuriora , omittuntur: certe sensui servire volens, pro χάτω, subtus , quod erat in ms, xa8' ó ponendum putavi.

οἱ ἐπ᾽ ἀληθείας σαλοὶ, οἱ θεωροῦντες αὐτὸν, ὥσπερ, κύνα σεσηπότα ἀποδδελύσσονται. Βαβαί! ἄλλος ἐν τῇ πόλει ταύτῃ τοιοῦτος φρόνεμος οὐχ εὑρεθήσεται, φωστὴρ, ἢ τηλικοῦτος ἅγιος. σλη΄, Ταῦτα τοῦ ᾿Επιφανίου διαλογιζομένου, ἐγέ- νετὸ συμφθάσαι τὸν καιρὸν τῆς θείας λειτουργίας, καὶ ἀναστὰς, ἐπορεύθη ἐν τῇ ἐχχλησίᾳ " ἔθος γὰρ ἣν αὐτῷ πάντοτε ἐν ταῖς συνάξεσι τῆς ἀγίας ἐχχλη- αἰας πόθῳ πολλῷ σχολάξειν, καὶ μεταχειρίζεσθαι τὰς ἱερὰς βίδλους πρὸς ὠφέλειαν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ. ! Ὅτε οὖν ὑπέστρεψεν, τεθείσης τῆς τραπέζης, τῶν δωρεῶν Κυρίου ἀπήλαυσαν ἀμφότεροι" παρήμην γὰρ κἀγὼ ὁ τάλας ἐχεῖσε, μέσυν ἁγίων ὙφΦίστον, ὡς κύων ἀσχολούμενος, καὶ τῶν πνευματικῶν αὐτῶν ὁμιλιῶν ἀπολαύων. Καὶ γὰρ ἐχ Πνεύματος ἁγίου γλώσσας ἀλλογενῶν ἡρμήνευεν οἵαν τις ἤθελεν, οὔτε τῶν ἀποῤῥήτων τῆς Γραφῆς τι ἐλάνθανεν - ἦν γὰρ αὑτὴν ἄκρως πεπαιδευμένος. Ἦν δὲ καὶ ἁγνὸς, καὶ εὔγλωττος γλώσαῃ, καὶ γνῶσιν ἔχων ἀσυνείχαστον, ὥστε τὰ εἴχοσι τέσσαρα στοιχεῖα τῶν γραμμάτων, οὕτως τὰ νοερά τε καὶ αἰσθητὰ, ἀπὸ φοδερᾶς θεωρίας Πνεύματος ἁγίου ἐγίνωσχεν. ᾿Αλλ᾽ ὅτε μόνῳ ἐμοί τα χαὶ Ἐπιφανίῳ ὡμίλει, ἡνίκα πρός με ἐγένετο, ἢ πά- λαι πρὸς τοῦτον ἐπεδέ μησεν " ἑτέρῳ δέ τινι οὔτε χἂν Ψιλὸν λόγον περὶ Γραφῆς. ἱ Six. TaUra t0 "Emigaviou àuoyttopvou, Eyé- veto copoüásat «by xxtpby ve Üclaz Jetroupylae, xdi ávasthe, bmopsülm iv cj beximolg" Eüog Yàp Ay abs mávsore Ev sols cuvátest fg dine bam ciag mi mol cyolátew, xo uevayetplieotut tà; lepàg BlGloog phe OgDeiy vf Quyfc abcot. "Oz obw üxisipebew, aeBelong vie tpxmébne, tiv Bupeüy Kuplo» &mihausav àpgósepot mapfyty yàp xq ó sálag ixeloe, pécuy &yltov "Yiyisvoo, s xiu áayokoópevos, xat sy mveupasuxóy abeüv épOnOy» ámohaius, Kal yàp ix Hvedpazog áyloo qioasas &Xloyevüy fppidyeuey ofav vie fiüsiev, ole aüy àmobófstoy vEe page tt BMévOcuev* fjv yàp ajvhy &xpios meradisupévos, "Hy 6b xal &yybe, xai sÜyhustog yMbsam, xal yv&sty Équy &covelxaovov, sse và elxos ndosapa ovotyela «v Ypapuidvov, elicus ck voepá se xal alsünvà, àxb qofcpás Geuplas Tveópazoz &ioo éylvooxev. "AM 6st póvi Egal «s xal "Eniguviu Oulist, $vixa mpós pa Eréveo, 3) mó- Aat pho soUroy bxebipmssv " Erbpo $8 sivi eina xiy xov Odyoy me y Tos Az 421 Certamen sancti martyris Justini philosophi. Justinus Christi sapientissimus martyr, erat ex Neapoli Syriz, vir philosophus, ac plurimam ha- bens mentis perspicaciam. Christum autem diligens cumque odio habentes adversatus, divino quolidie zelo succendebatur. Quapropter et Romam veniens, Antonio imperante, cum librum scripsisset ad- versus idolorum errorem, eL in gratiam Christia- norum fidei, illum obtulit imperatori: qui sapien- tiam atque scientiam ejus admiratus, non modo illum non interfecit, verum potius commendavit. Quoniam vero in suis ad idolatras dissertationi- bus,idolorum eultum faliacem ostendebat, et Chri- stianorum religionem scriptis argumentis firmabat Crescentis philosophi invidiam subiit, atque ab ipso 12? odio habilus, insidiis petitus esl, quous- que ab eo interfectus fuit. Et certamen sancti martyris Justini et sociorum. Eliam hi sancli Rom: versabantur, in Christi nomine docentes. Comprehensi aulem ab urbis profecto, detrusi sunL in carcerem, ac post plures dies indeeducti, coram illo adducti sunt. Praefectus. autem post multas ac varias interrogationes, Justi- num ita interrogavit: Dio mihi, Justine, inquil, si flagris c:»sus ac capite lruncatus fueris, certusne omnino factus es te ascensurum in colum? Cui Justinus: Spero hzreditatem regni ccplorum ne consecuturum, si alaori animo hzec tormenta T. suslinuero, Ad hzc prefectus: Hoc igitur putas, quod sis ascensurus in celum, ibique bonorum quorumdam retributionem recepturus? Et Justi- nus: Non opinor solum, inquil, sed certissima persuasione id teneo. Tunc profecli jussu, una cum sanctis sociis, capite plexus est. σλη΄. Ταῦτα τοῦ Ἐπιφανίου διαλογιξομένου, ἐγέ- νετο συμφθάσαι τὸν καιρὸν τῆς θείας λειτουργίας, καὶ ἀναστὰς, ἐπορεύϑη ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ " ἔθος γὰρ ἣν αὐτῷ πάντοτε ἐν ταῖς συνάξεσι τῆς ἁγίας ἐκκλη- αἰας πόθῳ πολλῷ σχολάζειν, καὶ μεταχειρίζεσθαι τὰς ἱερὰς βίδλους πρὸς ὠφέλειαν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ. Ὅτε οὖν ὑπέστρεψεν, τεθείσης τῆς τραπέζης, τῶν δωρεῶν Κυρίου ἀπήλαυσαν ἀμφότεροι" παρήμην γὰρ κἀγὼ ὁ τάλας ἐχεῖσε, μέσυν ἁγίων Ὑψίστον, ὡς κύων ἀσχολούμενος, καὶ τῶν πνευματικῶν αὐτῶν ὁμίλιῶν ἀπολαύων. Καὶ γὰρ ἐχ Πνεύματος ἁγίου γλώσσας ἀλλογενῶν ἡρμήνενεν οἵαν τις ἤθελεν, οὔτε τῶν ἀποῤῥήτων τῆς Γραφῆς τι ἐλάνθανεν - ἦν γὰρ αὑτὴν ἄκρως πεπαιδευμένος. Ἦν δὲ καὶ ἁγνὺςν καὶ εὔγλωττος γλώσαῃ, καὶ γνῶσιν ἔχων ἀσυνείχαστον, ὥστε τὰ εἴκοσι τέσσαρα στοιχεῖα τῶν γραμμάτων, οὕτως τὰ νοερά τε καὶ αἰσθητὰ, ἀπὸ φοδερᾶς θεωρίας Πνεύματος ἁγίου ἐγίνωσχεν. ᾿Αλλ᾽ ὅτι μόνῳ ἐμοί τ καὶ Ἐπιφανίῳ ὡμίλει, ἡνίκα πρός με ἐγένετο, ἢ πά- λαι πρὸς τοῦτον ἐπεδέμησεν " ἑτέρῳ δέ τινι οὔτε χὰν μὸν χόγον περὶ Γραφῆς» old 2 4 lx Abit c0. Mencui enmuckss ioi exc M tM L- mme ca Ww quanius si, intelligere nequimus, humana mente ad tam abstrusa capieuda se non exteudenle, Quando autem se ipse cui vul exhibuerit videndum, effundit in cor cjus melleam quamdam splen- doris sui dulcedinem, et rapiteum àd so vehemens, more impatiens. Esse denique spiritum valde iranquillum , beuevolum, verbis inexplicabilem , quique nulla omnino cum.re comparari potest. A ita secum de viro sancto disserebat : Ecce verba divina hominis, qui passim e stolidorum. numero habetur unus : at illi. vere stolidi, qui quoties ip- sum vident, non minus quam olidum canem exse- IE APT CEU UNPRISRUN SANT M Se ang Nana SU Pre qn PP QLEM. Aliter. Arethie. I^ REPRE 2A UBNRRUNE "RUE RRCCRRRRARNS In Novo Testamento nihil eorum, quse in os in- irant, coinquinat hominem. À comedendis autem Qquibasdam abstinent aliqui, non legis pricepia secuti; sed propriz conscientie, eo quod hxe vel illa manducare non libeat, obsecuti. 44833 Non- nslli etiam studio el amore continenti, proprio arbitratu, omnino et a mundis et ab imuundis sibi iemperan!; quanquam mon ignari, omnem crea- turam Dei esse bonam; et nihil eorum vejicien- dum, quod eum gratiarum aetione. suusitur ?. Ni- lilominus illam gratiarum actionem, quz in stu- dio continen sita est, prostantiorem censemus ilia que in sumptione eseulentorum — consistit. Propter hoe igitur nihil quasi per partes com- mune estlegi ct gratie; sed omnia solius sunt gratis, sive quis abstineat; sive hee vel illa cibo- rum geuera sumal, ut dictum est. * " (52) Graecorum. numeralis. littere sie. procedunt ut c 10, σ΄ 200 valeant; quibus subtraetis €x κρίστος, Inanet. ἄρτος.

ρανοῦ, τουτέστιν ὁ ἀξ ρ, ὑπάγει εἰς ὕψος, ὅσον τις νοῆσαι οὐ δύναται" ὅσον γὰρ ἀναδῇς τῇ θεωρίᾳ, τοσοῦτον χάτω εὑρέσκεται " ἄδυσσος γάρ ἐστι τὸ πρᾶτμα:" ἴσως γὰρ ὅτι εὑρίσκεις ἀδύσσαυ ἄχραν; καὶ πάλιν τὴν ἄνω τί ἄρα ὑπολαμθάνεις ὑπάρχειν; πάντως, ὅτι ἔχταμα φοδερὸν, ἔπειτα πέλαγος ἀχανὲς χαὶ ἀπερίδλεπτον χαὶ ἀπεριάριστον. Καὶ ἀφίης τὰ ἐχεῖ, καὶ βλέψον ὑποκάτω τοῦ χάσματος χάος, ὅπου κάτω τοῦ χάους ἕτερον χάσμα, ὑποκάτω τοῦ ἄδου ἄδυτοο;, ὑποκάτω τῆς ἀδύσσου ἔρεθος, ὁ ἀὴρ σκοτ- εἰνὸς χαὶ ἀπερίδλεπτος, πάλιν κάτω ἄδυσσος ἀδύσ- σων, καὶ χάους χάος ἐπέχεινα. Πολλάχις γὰρ κατ- ἔλθαν ἐκεῖ τῇ θεωρίᾳ, ὅπως θεάσωμαε τέλος τοῦ ὑποχάτω τῆς γῆς χρημνοῦ, καὶ οὐχ εὗρον " ἔπειτα κατωτέρω κατῆλθον καὶ οὐχ εὗρον " ἔπειτα ἔῤῥιψα ἐμαυτὸν τῷ νοερῷ, καὶ ἄπειμι ὡς τάχος ἀστραπῆς διὰ ζοφερᾶς ἀδύσσου τῶν ἀδύσσων, καὶ εἰσδὺς εἰς χάος: ἀδύσοου, πέλαγος ἀχάνές τε καὶ ἀπιρίδλεπτον " καὶ ἐν τῷ μὴ συναντῆσαί μοι ἢ τεῖχος νεφέλης, ἢ πλήρωμα τὸ οἰονοῦν, μόλις ἐμαψτῷ τῶν ἐχεῖ νοερῶν πε καὶ θεωρητικῶν τοῦ πνεύματος ὄμμα ἀνήνεγχα " καὶ ἐν τῷ ἀναδῆναί με τῶν ἐκεῖ, ἐπορεύθην κατὰ ἀνατολὰς, καὶ ἐπέδλεψα δυνάμει: Κυρίου Σαθαὼϑ' καὶ ὀξέα σφόδρα, χαὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ τὸ ἐπ᾽ ἄκρον τῆς γῆς ἐν αὐτῷ" καὶ πάλιν ἦλθον τὸ πλάτος τῆς ἀνατολῆς, καὶ εὗρον ποταμὸν, ἐν ᾧ ὁ οὐρανὸς ἐπι- χείμενος ἵστατο, καὶ ἀποχλείει τὸ πρόσωπον τῆς γῆς ἔνδαθεν ". καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ τὴν ἄνω ἐκεῖθεν τοῦ οὐρανοῦ “καὶ τῆς γής κατὰ ἀνατολὰς πολλὰ ὕδατα, φωτεινὰ χαὶ “γευχὰ χἀὶ ἀπόῤῥητα " πάλιν δέ- δωχκα τὴν ἄνω, χαὶ μόλις ἠδυνήθην ὑπεξελθεῖν τὴν εχ κοΐ πδαχῆς. zer, inquam, adeo extenditur in sublime, ut eogi- j tatione assequi non liceat : iam quantum cogita- one ascenderis, tanto minus reperietur ; abyssus quippe illud est. An putas fortassis te posse abyssi summum mente attingere? quid igitur ultra con- ipis exsistere? utique, credo , immensam exten- sionem et vastissimum pelagus , quod oculis. cir- eumspici et Lerminis comprehendi nullis omnino potest. Dimitte autem isthze, et vide infra ter- ram : aqua ibi sub aqua est (53), vorago sub vora- gine, eliaos sub chao alteraque vorago, sub inferuo slyssus, sub abysso erebus, sub ercboaer obseurus el neutiquam perspicuus; rursum vero subtus illa abyssus abyssorum. S.epius enim illuc in contem piatione descendi, ut viderem finem ejus quae sub terra est profunditatis, et rion reperi : deinde etiam 1 ieferius perrexi, nec tamen reperi, Postmodum iatellectualiter mie. przecipitavi , et instar fulguris celerrimi trausivi per éaliginosam abyssorum abys sum, ingressusque, sum chaos abyssale, pelagus immensum et visu imperinealile : eumqne mihi non occurreret aut nebula instor muri, aul aliud erassibris curporis ulteriorem conspectum prohi- bers, gre tamem areutis oculos per imaginaria isthaec solique contemplationi accessa circumfere- bam. Ascendens vero inde perrexi versus Orien- tem, et per virtutem Domini Sabaoth acutissime perspexi, et vidi superficiem terree ibidem fundate: €i rursus lotitudiuem Orientis pertransii, et inveni fluvium eui incumbens celurh insistit , et tert fa- ciem intra se claudit. Et ecce ab inde supra eclum ! ac terram, secundum Qrientem, mull:e erant aquae, , 241. Deinde sie perrexit Epiphanium Andreas alloqui : /Ecce, fili mi dilectissime, supremus hic mili tecum congressus et colloquium est; non euim deinceps me visurus es, aut vivum aut mor- tuum, nisi forte in spiritu. Nune igitur qui even- iura tibi deinde suut, manifeste edisseram omnia, wt nunquam te mei meorumque verborum oblivio capiat. Patre tuo vita functo, monasticum indueris habitum ; susceploque in statu laudabiliter vivens, uberibus misericordie et gratiarum donis ah aui- genito Dei Filio cumulaberis, cum propagation. fama dete admodum preclara. Quando autem [cum habitu mutaveris. nomen tuum (54)], et saneta hzc Ecclesia episcopo sug viduata fuerit, te excitabit Domiaus luminare, ducem et pa-torem espertissimum errantium animarum. Dices quoque iro Christi nowiue Llestimonium praclarus een- bümik Ub co vy RUE io RR AR o todo b Dic s M tt. ad n lucide, caudida atque ineffabiles, Rursum vero eveetus sursum, zgre emergere potui ex aquarum illarum rapacitate. TAS a e NI um umemmcundi-ni mum z aids SLASAneucSRERHE LE NNLL LR λ ρανοῦ, τουτέστιν ὁ ἀξ ρ, ὑπάγει εἰς ὕψος, ἔσον τις νοῆσαι οὐ δύναται" ὅσον γὰρ ἀναδῇς τῇ θεωρίᾳ, τοσοῦτον χάτω εὑρέσκεται " ἄδυσσος γάρ ἐστι τὸ πρᾶτμα" ἴσως γὰρ ὅτι εὑρίσκεις ἀδύσσαυ ἄχραν; καὶ πάλιν τὴν ἄνω τί ἄρα ὑπολαμδάνεις ὁπάρχειν ; πάντως, ὅτι ἔκταμα φοδερὸν, ἔπειτα πέλαγος ἀχανὲς καὶ ἀπερίδλεπτον καὶ ἀπεριήριστον. Καὶ ἀφίης τὰ ἐχεῖ, καὶ βλέψον ὑποκάτω τοῦ χάσματος χάος, ὅπου κάτω τοῦ χάους ἕτερον χάσμα, ὑποκάτω τοῦ ἄδου ἄδυτοο;, ὑποκάτω τὶς ἀδύσσου ἔρεθος, ὁ ἀὴρ σκοτ- εινὸς καὶ ἀπερίδλεπτος, πάλιν κάτω ἄδυσσος ἀδύσ- σων, καὶ χάους χάος ἐπέχεινα. Πολλάκις γὰρ κατ- ἤλθαν ἐκεῖ τῇ θεωρίᾳ, ὅπως θεοάσωμαε τέλος τοῦ ὑποχάτω τῆς γῆς κρημνοῦ, καὶ οὐχ εὗρον " ἔπειτα κατωτέρω κατῆλθον καὶ οὐχ εὗρον " ἔπειτα ἔῤῥιψα δ ἐμαυτὸν τῷ νοερῷ, καὶ ἄπειμι ὡς τάχος ἀστραπῆς διὰ ζοφερᾶς ἀδύσσου τῶν ἀβύσσων, καὶ εἰσδὺς εἰς χάος ἀδύσαου,. πέλαγος ἀχάνὲές τε καὶ ἀπιρίδλεπτον καὶ ἐν τῷ μὴ συναντῆσαί μοι ἢ τεῖχος νεφέλης, ἢ πλήρωμα τὸ οἰονοῦν, μόλις ἐμαψτῷ τῶν ἐχεῖ νοερῶν τὸ καὶ θεωρητικῶν τοῦ πνεύματος ὄμμα ἀνήνεγχα " καὶ ἐν τῷ ἀναδῆναί με τῶν ἐκεῖ, ἐπορεύθην κατὰ ἀνατολὰς, καὶ ἐπέδλεψα δυνάμει: Κυρίου Σαδαὼϑ καὶ ὀξέα σφόδρα, χαὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ τὸ ἐπ᾽ ἄκρον «ἧς γῆς ἐν αὐτῷ" καὶ πάλιν ἦλθον τὸ πλάτος τῆς ἀνατολῆς, καὶ εὗρον ποταμὸν, ἐν ᾧ ὁ οὐρανὸς ἐπι- χείμενος ἵστατο, καὶ ἀποχλείει τὸ πρόσωπον τῆς γῆς ἔνδαθεν " καὶ εἶδον, χαὶ ἰδοὺ τὴν ἄνω ἐχεῖθεν τοῦ οὐρανοῦ “καὶ τῆς γής κατὰ ἀνατολὰς πολλὰ ὕδατα, φωτεινὰ χαὶ “γευχὰ χἀὶ ἀπόῤῥητα " πάλιν δέ- ὦ δωχα τὴν ἄνω, χαὶ μόλις ἠδυνήθην ὑπεξελθεῖν τὴν δλκὴν τοῦ ὕδατος. σμα'. Εἶτα λέγει αὐτῷ ὁ “Ἅγιος " Ἰβοὺ, τέκνον μοῦ γλυκύτατον, αὕτη μου ἡ ἐσχάτη ὁμιλία πρός σε" οὐχέτι γὰρ ὄψει με οὐδὲ ϑεάσει με ζῶντα ἢ τε- ϑνεῶτα, εἴ μὴ τῷ πνεύματι. Ἐρῶ δέ σοι χαθαρῶς πάντα τὰ ἐπ᾽ ἐσχάτων ἀποδησόμενα εἰς αὲ, ἵνα μου μέμνησαι διὰ παντὸς, καὶ τὰ ῥῆματά μου ἔχεις διηνε- χῶς. Μέλλεις γὰρ, τοῦ πατρός σου ἀποδιώσπαντος, ἐνδύσασθαι τὸ μοναχικὸν σχῆμα, χαὶ διαπρέψαι κα- λῶς ἐν ἐλέει καὶ χάριτι τοῦ μονογενοῦς ΥἹοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐξελεύσεται φήμη περὶ σοῦ [ἀλλαγέντος Ὁ. χαὶ τοῦ ὀνόματός σου ἐν τῷ σχήματι]. Τῆς δὲ ἁγίας ταύτης χηρευσάσης" ἐχκλησίας, σὲ ἐγερεῖ Κύριος φωστῆρα καὶ ὁδηγὸν χαὶ ποιμένα τῶν πεπλανημένων ψυχῶν ἐμπειρίτατον. Μλλεῖς καὶ εἰς ὁμολογίαν ὑπὲρ τοῦ ὀγόματης τοῦ Χριστοῦ ἔρχεσθαι, καὶ οὺν τοῖς ἁγίοις γενήσεται ὁ χλὲρός που, Σὺ δὲ, τέκνον, ἔχε τὸν φύθυν τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ ψυχῇ σον, καὶ ἀγάπα (Gcb, ἐκάλεσεν, αὗται δὲ αἱ παρατηρήσεις ἀνατρέ. πόυσι, τῷ Θεῷ πολεμοῦμεν. Μετ' ἐξουσίας δὲ τὸ, Ἐγὼ κχρίνω. — 'AAA ἐπιστεῖλαι αὑτοῖς, τοῦ dz- ἔχεσθαι ἀπό τῶν ἀλισγημάτων τῶν εἰδώλων, καὶ τὰ ἕξης. Αὗται γὰρ, εἰ καὶ σωματικαὶ, ἀλλ᾽ ἀναγ- καῖαι φυλάττεσθαι" ἐπειδὴ μεγάλα εἰργάζοντο xazà, πούτων μάλιστα αὑτοὺς ἔπαυσε, Μωσῆς μὲν γὰρ ἐκ γενεῶν ἀρχαίων, καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ πρὸ τῆς ἐπιδημίας τοῦ Σωτῆρος κατὰ πᾶν Σάδδατον ἔν μόναις ταῖς συναγωγαῖς ἀνεγινώσκετο Μωσῆς" ἄλλ᾽ οὖν μετὰ τὴν ἐπιδημίαν, ἐν ταῦ; ἐκκλησίαις τοῦ Χριστοῦ οὗ χωλύξεται ἀναγινώσχεαθας, αὶ τοῦτο δηλοῦται ἐκ τοῦ, ἄχρι γὰρ τῆς σήμερον ἡνίκα ἂν ἀναγινώσχεν παι Μωσῆς. Eb γὰρ μὴ ἀνεγινώσχοτο τὰ Παλαιὰ γράμματα ἐν ταῖς ἐκκλησίαις, οὐκ ἀκρίτως Γαλά- | ταῖς ἐπεστέλλετο τὸ, Λέγετέ μοι, οἱ ὑπὸ γόμον θέ- ἴοντες εἶγαι, τὸν vor. οὖκ ἀκούετε; impressas, agi sanctum etiam in contemplationibus suis sinebat Deus : quia vere illo: an false esseut, nil faciebat ad fructum spiritualem inde percipien- dum, ut jam alibi monui. (B4) Pérquam. incommode lixe verba absunt. a ms. Mazar.:eximurt enim lectorem sollicitudine alias neesssaria, quarendi iuter patriarchas CP. Epiphaniun aliquem : qui solem unicus inventus est bactenus, isque ad siculum vt spectans, adeo-

αὐτὸν ἐν ὅλῃ "χἀρδίᾳ δοῦ, καὶ προσεύχον αὐτῷ: συ-͵ ᾿ χνῶς μετὰ πολλῶν δακρύων " μέμνησο δέ μου πάντοτε ἐν ταῖς ἱεραῖς σου ἀναφοραῖς, ἡνίκα λειτουργῶν τῷ Κυρίῳ“ παρίστασαι πολλῇ τῇ αἰδοῖ καὶ καταστάσει τῆς ταπεινοφροσύνης " καὶ ἰδοὺ Κύριος ὁ θεὸς ὑπερ- ἄνω ὑπερατπίσει σου, ὑπὲρ πάσης καταστάσεως προμυθούμενος. Ἰδοὺ ἡ ὑπερευλογημένη καὶ δεδο- ξασμένη Θεργεννήτειρα, αὕτη κυβέρνησις καὶ ἀντί- ληψίς σοι γενήσεται, Δεῦρο οὖν, τέκνον, καὶ χλίνω- μὲν γόνυ οἱ ἀμφότεροι Κυρίῳ τῷ Θεῷ, καὶ τὸ τε- λευταῖον προσευξώμεθα. Καὶ χλινάντων γόνυ, ἤρξατο προσεύχεσθαι ὁ Ὅσιος οὕτως " σμβ'. Ὃ Πατὴρ, ὁ Υἱὸς, καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα, Τριὰς ἡ ζωοπειὸς καὶ ὁμοούσιης χαὶ σύνθρονος καὶ ἢ ἀμέριστος, παραχαλοῦμέν σε οἱ πένητες, χαὶ ξένοι, καὶ πτωχοὶ καὶ γυμνοὶ, καὶ μὴ ἔχοντες τὴν κεφαλὴν ποῦ κλῖναι" ἕνεχεν τοῦ ὀνόματός σου χλίνομεν τὸ γόνυ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος, καὶ τῆς καρδίας χαὶ τοῦ πνεύματος, καὶ δεόμεθα σου καὶ παραχα- λοῦμεν, καὶ ἱκετεύομέν σε, ὁ Θεὸς, ὁ Θεὸς τὸ φοδε- ρὺν ὄνομα Σαδαὼθ, ἀγαθὲ 'καὶ ἅγιε Δέσποτα, πλα- στουργὲ ποιητὰ παντοχράτωρ, κλῖνον τὸ οὕς σου, καὶ εὐμενῶς πρόαδεξαι τὴν ἱκετηρίαν ἡμῶν τῶν ταπει- νῶν ἔντευξιν χαὶ δέησιν, καὶ καταξίωσον ἡμᾶς; ἁγια- σϑῆναι ἐν τῇ δυνάμει σου καὶ ἐν ἐῷ ὀνόματί σου, οἰκτίρμων χαὶ ἐλεήμων, μαχρόθυμε καὶ πολυέλεε Κύριε. Ἐλθὲ, Πατῆρ, Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγίον " ἐλθὲ, ἡ φοδερὰ ἀστραπὴ τῆς θεότητος " ἐλθὲ, τὸ χρά- τος τὸ φοδερόν " ἐλθὲ, τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, συμπαθῶν τὰ πα- ραπτώματα ἡμῶν, ἅπερ ἡμάρτομεν ἐν λόγῳ ἢ ἔργῳ, ἢ ἐν ἐνθυμήσει, ἢ ἐν διανοίᾳ, Δεόμεθα, πάριδε, ἄνες, ἄφες, ἀγαθὲ, εὔσπλαγχνε, ἐλεῆμον, πολυέλεε " χαὶ μὴ. καταισχύνῃς ἡμᾶς, μηδὲ ἀποῤῥίψῃς ἀπὸ τοῦ προσώπου σου, ὁ ἡδονῇ καὶ φίλτρῳ ἔρωτος γλυκυτά- που χαμπτόμενος. ἐπὶ ταῖς ἐντεύξεσι͵ τῶν ἀγαπών- τῶν σε. Παρακαλῶ σε, Δέσποτα, τὸ τέχνον μου τοῦτο τὸ ὄπισθεν τῆς ἐμῆς ἀνικανότητος τὸ γόνυ χλέναν, φώτισον αὐτοῦ τὰ ὄμματα τῇ ἀστραπῇ τῆς σῆς θεό- τητος " ἁγίὰσον αὐτοῦ τὰ νοερὰ αἰσθητήρια τῷ ἁγίῳ σου Πνεύματι" φαίδρυνον αὐτοῦ τοὺς τῆς ψυχῆς δια- λογισμοὺς τῇ ἀψάτῳ εὐωδίᾳ τῆς ἀειζώοο σαν χάρι- τος" ἔμπνενσον αὐτῷ πνεῦμα σορίας, πνεῦμα ἰσχύος, κα πνεῦμα συνέσεως, πνεῦμα ἀγάπης χαὶ εἰρήνης, πνεῦμα πραότητος, πνευμα δαχρύων ῥοητιχὸν, ἵνα εὐοδούμενος καὶ χυθερνώμενος παρὰ τὴς ὀἀῤῥῆτου σου δεξιᾶς, ποιήσῃ πάντα τὰ εὐάρεστά σου ἐν τῇ δυνάμει σου σωζόμενος. φαγ΄. Ταῦτα εὐξάμενης ὁ Ὅσιος, ἀναστὰς, καὶ κατασπασάμενος αὐτοῦ τὰ ὄμματα, καὶ τὸ πρόσω- πον, καὶ τὸ στῆθος, καὶ τὰς χεῖρας, χαὶ εἰρήνην ἄγειν αὐτὸν ἐντειλάμενος ἔνδον τοῦ χοιτῶνος αὐτοῦ, A fessor (55), el sors tua cum sanctis futura est. Tu vero, fili, videsis, «t nunquam animo tuo elabatur timor Domini; ex toto corde two dilige illum , et erebro multis cum laerymis pregare, Quotieseun que sacrificaturus astabis eoram Damino, mulia cum reverentia et humilitate, memento semper mi in sanctis oblationibus tuis; et, Dominus Deus, quocunque in statu. lüeris , te. propagnabit, Ecce, qua supra modum bheuedieta et glorificata es!, saneta Dei Genitrix te luaque gubernabit rectis- sine ae defendet, luc ades, fili; flectamus sinl genua nostra Dumino Deo, supremam orationem Sii.ul fusuri; illisque. flexis, ità oratum est a viro sanelo : 242. Pater, Fili, et. Spiritus. sancte, Trinitas ? vivifica , in substantia eadem, in gloria aequalis , in partibus individua ; nos pauperes, peregrini, men- dici ae nudi, qui ulii eaput. reponamus non liabee mus, imploramus opem team, inclinantes propter. nomen tuum tam auinia quam corpcris, tam cordis quarn spiritus nostri genua, ct oramus atque obse- cramus nec uon et supplicamus tibi, o Deus, Deus, cujus terribile nomen — Sabaoth, optiue et. san- etissime Domine , effector et creator omnipotens, wt aurem tuam nolis inclinans, benigne suscipias humilium. famulorum Luorum supplicem oratio- nem, utque in virtute. ac. nomine Luo: nos sanctos eflicere digneris , misericors et miserator , longa himis et multo miseratonis Deus. Adsis nobis Pater , Fili , et Spiritus sancte, adsis splendor in- : fuite claritatis Deus, adsit potentia tua wirabilis, atque in nómine Patris ct Filii et. Spiritus sancti quacunque vel opere, vel verbo, vel concupiscen- lia, vel cogitatione admisimus delicta, misericor diter. nobis dimitte ; dimitte, inquam , condona, et Oblitera, piissime Domine, cujus uiserieordis et müseraiones muli sunt; ne confundas nos, neve projieias a facie tua , qui voluptate et illicio quo- dam amoris suavissimi, converteris ad orationem diligéntium te. Obsecro te, Domine, tt oculos hujus, pone me [lectentis genua , filii mei, divinas claritatis tuz splendore illumines; ut omnes anima facultotes Spiritu tuo sanciifices; ut mentis cogi- Viüiones inenarrabili semper vigentis grotix tuis , Iragramia condita exhilares ; ut inspires ilii spiri- imm sapientie , spiritum fortitudinis, spiritum in- telligentiz , spiritum dilectiouis et pacis, spirituni mansuetudinis, spiritum denique salutares laery- mas elicientem : quo recla. incedens via, dirigente iufallibili dextera tua. pubetnetur; et qualibet ex voluntate tua placitoque operaus, in virtute. tua vitam consequatur iteruam. 9245. Ma precatus Andreas , surrexit; tum oscu- litus Epiphanii oculos, vulluni, peetus et manus, hortitusque , ul. iu suo sc conclavi pacifice conti neret, acerbe dolentem ac lamentantem relinquens que minime bic idoneus nobis : dixunus autem Yuberi assumpsisse, ewm monachus feret, atque ia patriarehatu. relinuisse , nomen Antenii vcl Polyeucti. . (53) Magis lioc Polyeucto convenire etian initi divinus,

discessit. Perveniens hinc ad ambulaliones, quae , sub porticibus sunt, totaui noctem pro periclitan- tibus, pro afflictis, pro necessitate aliqua pressis, pro careere detentis , pro omnibus denique mundi incolis. orando transegit. Átque ita evocatus e ierris, videns universum sanclorum agmen, veluti fomiliurem suum invisentium , hilari ridentique vultu spiritum emisit. 244. luterea paupercula quedam mulier, qu:e ibidem in tuguriolo quopiam morabatur, copiosam unguenti fragrantiam ac thymiamatis suaviter olei lis, eum nullo altero comparandi , el captum om- nem hominum supergredientis, odorem percipiens, prosilit subito ; petitoque lumine, secuta odorem, ad locum unde promanabat devenit; reperitque istic beatum Andream vita funetam, et deprehendit ' divinum istum odorem magis magisque fragrantem aspirare, et unguentorum scaturiginem instar flu- minis mirabiliter e reliquiis egredi. Qua de causa 2d alios quosdam festine accurrens, quod aeciderat n.iraculum, Dco ipso in testem vocato, jurata nar- ravit. Hinc excitati plures, ad locum designatum 'oncurrerunt : quo appropinquantes, nullum om- »inó víderunt hominem , sed solam unguenti et jucensi fragrantiam perceperunt, mirantes vehe- mienler, nullas uspiam viri sancti. reliquias de- prehendi : transtulerat. enim illas Dominus alio ex judicio suo divino, quod illum non latet, qui ar- vapa quilibet illius facinora habet pérspeeta. 243. Beatus itaque Audreas, sol iste absconditus, et eolumua ad coelum usque pertingens, qui el pauper et peregrinus el stultus et omnium peri- psema facius fuerat propter Dominum, vitam haue Quodetrigesima die Maii conclusit, sexto et sexagesimo :etalis suz anno, occulte suum agonem consummans et Deo soli cognitus. Ego aulem Nicephorus, per misericordiam omnipotentis Dei, .in numerum presbyterorum Magne ecclesie, quas in hae urbium regina Dei Sophia cognominatur, ascitus, mirabilem hanece el celebris famam fu- wuram relipiosissimi sanctissimique Patris Andrez Vitam conseripsi , ea in comientarium przsentem referens, qua partim oculis meis ipse vidi, partim didici ex Epiphanio , facto hic deinde reverendis- simo archiepiscopo secundum pra«ictionem ipsius sancli : cujus precibus mereamur consequi mise- vicordiam in die judicii, per gratiam et benigni- tatem Domini nostri Jesu. Christi, cui cum Patre sawetoque Spiritu gloria, nunc et semper el in umet AC IMIUE, PMANINA. ᾿ οὕτω πικρῶς θρηνοῦντα ἀφεὶς, ἀνεχώρησε. Καταλα- δὼν δὲ ἐν τοῖς περιπάτοις τόποις τοῖς ὑποκάτω οὗτιν ἐμθόλοις, καὶ διὰ πάσης νυκτὸς προσευχόμενος ὑπὲρ πῶν ἐν χινδύνοις καὶ θλίψεσι, καὶ ἀνάγκαις, καὶ ἐν αἰχμαχωσίαις, καὶ ὑπὲρ παντὸς τοῦ χόσμον, οὕτως ἐπὶ γῆς ἀνακληθϑεὶς, καὶ ὁρῶν ἅπαντας τοὺς ἁγίους ὥσπερ φίλους πρὸς αὐτὸν παραγενομένους, μειδιῶν πῷ προσώπῳ, ἀφῆκε τὸ πνεῦμα. σμδ'. Ἐν οἷς γύναιον πενιχρὸν τῶν ἐκεῖσε, ἐπὶ χαλύδης τὴν κατοίκησιν ἔχον, τὴν πολυτελῇ τοῦ μύρου εὐωδίαν χαὶ θυμιαμάτων ἐκείνων, τῶν ἦδυ- πνόων χαὶ ἀσυγχρίτων, καὶ πάντα νοῦν ὑπερδαινόν- τῶν κατοσφρανθεῖσα, σπουδῇ ἀναστᾶσα, καὶ φῶτα αἰτησαμένη, καὶ ἐξαχολουθήσασα τὴν εὐωδίαν τῷ τόπῳ ἐπέστη" εὗρε δὲ τὸν Μακάριον τέλει τοῦ βίου χρησάμενον, καὶ τὴν θεϊχὴν ἐχείνην εὐωδίαν πολλῷ μεῖζον ἀναδιδομένην, καὶ μύρων ἔκδλυσιν παραδό- ξως ἐκ τοῦ λειψάνου ἐξερχομένην ποτα μηδόν. "Εδρα- μὲν οὖν καί τισι τὸ θαῦμα ἀπήγγειλε σὺν ὅρκῳ; μάρτυρα τὸν Θεὸν προσχαλουμένη. Καὶ δὴ πολλῶν συνδεδραμηκότων, ὡς δὲ πλησίον ἐγένοντο, οὐχέτι τινὰ ἑωράκασιν, εἰ μὴ ὑπὸ τῆς εὐοσμίας τοῦ μύρου χαὶ τῶν θυμιαμάτων κατεπλήττοντο λίαν, οὐδαμῶς εὑρεῖν δυνηθέντες τοῦ ᾿Αγίου τὸ λείψανον. Μετέθηχε γὰρ αὐτὸ ὁ Κύριος, κρίμασιν ἰδίοις οἷς ἐκεῖνος ἐπί- σταται, ὁ καὶ τὰ ἀπόχρυφα αὐτοῦ κατορθώματα ἐπιστάμενος. Ὁ σμε", Ἐτελειώθη δὲ ὁ κρυπτὸς ἥλιος καὶ οὐρανο- “ μήκης στῦλος πυρὸς, ὁ μακάριος ᾿Ανδρέας, ὁ διὰ Κύριον πένης καὶ ξένος καὶ χαταπεφρονημένος, καὶ ὑπὸ πάντων ἐξουθενημένος, μηνὶ Μαΐῳ εἰκάδι ὀγδόῃ, ἑξηχοστῷ ἕκτῳ, ἔτει τὸν ἀγῶνα κρυπτὸς διηγωνι- σμένος, Θεῷ δὲ διεγνωσμένος, ὡς καλῶς ἀγωνισά- μένος. Ἐγὼ δὲ Νικηφόρος, ἐλέει τοῦ παντοχράτορος Θεοῦ ὑπάρχων χατηριθμημένος ἐν τοῖς ἱερεῦσι ταύ- τῆς τῆς μεγάλης ἐκκλησίας τῆς βασιλίδος τῶν πό- λεων τῆς ἐπωνύμον Θεοῦ Σοφίας, συνεγραψάμην τὸν θαυμαστὸν τοῦτον βίον καὶ πολυθρύλλητον τοῦ σεθαυμίου Πατρὸς τοῦ ἐν ἁγίοις ᾿Ανδρέον, ἃ καὶ οἰκείοις ὀφθαλμοῖς ἑώρακα, καὶ παρὰ τοῦ Ἐπιφα- γίου τοῦ ἀοιδέμου, τοῦ γεγονότος ἐνθάδε ἀρχιερέως μεμάθηκα, καὶ τῷδε τῷ συγγράμματι συνέταξα, Ὁ χάριτι χαὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ μετὰ τῷ Πατρὶ δόξα ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεὺ- ματι νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. "Ἀμήν.