col. 589–590page 1 of 41
PG 113:590τυρεῖ, τῷ λόγῳ καὶ Ἱεροκῆς ὁ γραμματικὸς ὁ γράψας τὸν Συνέκδημον, τὸ τῶν Δολό γκων ἔθνος τῇ Θράκη συναριθμῶν, λέγων οὕτως «Εἰσὶν αἱ πᾶσαι ἐπαρχίαι καὶ πόλεις, αἱ ὑπὸ τὸν βασιλέα τῶν Ῥωμαίων διοικούμεναι τὸν ἐν Κων σταντινουπόλει, επαρχίαι μὲν κ.λ., Πολυχεριούπολις Πουλο Ιεροκλῆς ὡσαύτως Φιλίστορσιν ἐν λόγοις Εξῆς δὲ, λέγων, Είδομεν χώραν αὐχμηροτάτην. Ηλίῳ φλεγομένην τε, καὶ περὶ ταύτην ἄνδρας Γυμνοὺς ἀνεστίους τε, πρὸς χώραις τῆς ἐρήμου. 'ἂν οἱ μὲν ἀπεσκίαζον τὸ πρόσωπον ὡτίοις, Τους πόδας δ' ανατείνοντες τὸ σύμπαν άλλο [σῶμα. Τούτων δὲ Στράβων μέμνηται, και τε τῶν ἀκε Καὶ τῶν δεκακεφάλων τε καὶ τετραχειροπόδων. Οὔσπερ ἐγὼ οὐκ ὄπωπα, φησὶν ὁ Ἱεροκλέης Ταῦτα Ιεροκλέης μέν. Βραχμάνες οι Ταρκυνία ρων ει ΣυνεκδήμουPETRI WESSELINGII
IN
HIEROCLIS SYNECDEMUM
PROLEGOMENA.
(Itineraria vetera Romanorum. Amstelædami anno 1735 edita. — Vide supra col. 141.)
Hieroclis Synecdemus quin egregia Itinerariorum
accessio fuerit nullum dubium est: firmat, quæ
dubia in illis atque incerta videbantur, indidemque
vicissim adjuvatur; uberrime præterea, quæ in
Orientis illa provinciis præterierant, explet. Igitur
in scriptorem atque ipsam notitiam ahte inquiramus quam in rem præsentem veniamus. Ne vero
a limite progressi in molestissimas salebras incidamus, duce imperatore Constantino Porphyrogenito utemur, qui, quantum rescire licuit, primus
in thematibus imperii ordinandis Hieroclis Synecdemum in consilium adhibuit 1.11, them. 1: Mapτυρεῖ, inquit, τῷ λόγῳ καὶ Ἱεροκῆς ὁ γραμμα
τικὸς ὁ γράψας τὸν Συνέκδημον, τὸ τῶν Δολό
γκων ἔθνος τῇ Θράκη συναριθμῶν, λέγων οὕτως·
«Εἰσὶν αἱ πᾶσαι ἐπαρχίαι καὶ πόλεις, αἱ ὑπὸ τὸν
βασιλέα τῶν Ῥωμαίων διοικούμεναι τὸν ἐν Κωνσταντινουπόλει, επαρχίαι μὲν κ.λ., quibus meritissimo colligas Synecdemi scriptorem Constantino imperatore et sæculo nono esse priorem; atque ita viri clarissimi Emmanuel Schelstratenus,
Joan. Alb. Fabricius et Anselmus Bandurius instituerunt, quanquam hic insuper addit incertum
esse omnino quo tempore floruerit. Carolus a
S. Paulo circa Saracenorum ætatem scriptum
suspicabatur Synecdemum, quod ejus codici plures provinciæ, quas post Heracliuin Græci amiserunt, deessent; quæ cum ex Farnesiano ms.
cæteris accesserint provinciæ, ruit et illa suspicio.
Hactenus itaque nisi incertissima de Hierocle
sunt prodita. Propins (ejus ætatem L. Holsteinius
definire aggressus est ad Pulcheriopolin Thesauri
Orteliani Civitas,» inquit, ‹ Epiri novæ in Notitia
llieroclis, ubi male Πολυχεριούπολις pro Πουλο
Xeptośnolis editur. Accepit autem nomen a Pulcheria Augusta, cujus hæc notitia tempore scripta
videtur. Optassem plura vir egregius constabiliendæ opinioni, quæ illi in mundo fuisse non ambigo, produxisset: nam sola ejus urbis mentio rem
non constituit. Quantuin conjectura assequi possuni,
impulsus in eain est sententiam ipsa Synecdemi
dispositione: provinciæ Orientis eodem bic digestæ
modo ut in Ephesino et Chalcedonensi conciliis,
codice Theodosiano et Notitia imperii Orientis
conspiciuntur, nec aliis magistratibus parent: vestigia innovationum, quas deinceps Justinianus
est molitus, vix ulla apparent, omniaque, Theodosii secundi et Marciani temporinus prima fronte
haud male respondere videntur. Atque hæc si citra
dubium forent, prona ad suspicandum via aperiretur
Hieroclem non alium atque eum esse quem Þiliotopaç λóyov; reliquisse Joan. Tzetzes Chiliad. vi, 144,
testis his versibus est:
Ιεροκλῆς ὡσαύτως Φιλίστορσιν ἐν λόγοις
Εξῆς δὲ, λέγων, Είδομεν χώραν αὐχμηροτάτην.
Ηλίῳ φλεγομένην τε, καὶ περὶ ταύτην ἄνδρας
Γυμνοὺς ἀνεστίους τε, πρὸς χώραις τῆς ἐρήμου.
'ἂν οἱ μὲν ἀπεσκίαζον τὸ πρόσωπον ὡτίοις,
Τους πόδας δ' ανατείνοντες τὸ σύμπαν άλλο
[σῶμα.
Τούτων δὲ Στράβων μέμνηται, και τε τῶν ἀκε-
[pdlar
Καὶ τῶν δεκακεφάλων τε καὶ τετραχειροπόδων.
Οὔσπερ ἐγὼ οὐκ ὄπωπα, φησὶν ὁ Ἱεροκλέης
Ταῦτα Ιεροκλέης μέν.
Liquet inde, quod verissime Joan. Pearsonius Proleg. in comment. alterius Hieroclis ad Aurea Carnı.
observavit, illum qui loropas scripsit quam plurimas regiones peragrasse, resque in itinere visas
aut aliunde cognitas scripto tradidisse, et libros quibus hæc omnia erat complexus Piàíoropas nominasse. Jam cum Strabone posterior et Stephano,
qui eum in Βραχμάνες οι Ταρκυνία testem appellalavit, aut prior, aut æqualis fuerit, non utique, si
cætera probe quadrarent, absurdn m foret Þidiotóρων ει Συνεκδήμου eumdem parentem agnoscere,
præsertim cum Synecdemus similis ingenii scriptorem ostentet. Quominus tamen in his acquiescam,
pauca faciunt, sed talia quæ validissime et huic
conjecturæ et L. Holsteinii sententi.e pugnant. Primo
enim Synecdemus in provincia Osrhoene Leon -
topolin recenset, quo nomine Callinicum aliquot a
morte Marciani imperatoris annis ornatum fuisse
suo loco ostendam; deinde in Pisidia reliquis
urbibus Justinianopolin accenset, quæ cum a nullo
nisi ejus nominis imperatore, et mirifice hujusmodi titulis capto, cognominata sit, sine dubio
scriptor, qui eam memorat, et Stephano urbium
explanatore et Pulcheria Augusta multis annis recentior est. Idem colligas ex provincia Pannonia,
quæ Orientis imperio hic subjicitur: illa Marciani
Augusti tempore amissa prorsus erat, prædæ
Attile atque Hunnis exposita, prætereaque extra
Orientalis imperii fines, ut ex Notitia utriusque
imperii certissimum est; quam cum reciperarit
virtus et providentia Justiniani, sicuti Novella 1t
ἐκ τῆς Καππαδοκίας δίκη ἑτέραν δίκην καὶ τῶν ἐθνῶν, τούτων ἔχοντα τὴν ἀρχὴν ἡνωμένην καὶ μίαν ἀντὶ δυοῖν τῶν ἔμπροσθεν, φα μὲν δὲ Παφλαγονίας τε καὶ Ονωριάδος καλεῖσθαι τειαν γενέσθαι τε καὶ καλεῖσθαι βουλόμεθα. Εἰ δέ τις ἐξ ἑκατέρας Καππαδοκίας δίκη πεντακοσίων ἐλάττων Χρυσῶν ἐφέσιμος για Εἰ δέ τις ἑτέραPETRI WESSELINGII
IN
HIEROCLIS SYNECDEMUM
PROLEGOMENA.
(Itineraria vetera Romanorum. Amstelædami anno 1735 edita. — Vide supra col. 141.)
Hieroclis Synecdemus quin egregia Itinerariorum
accessio fuerit nullum dubium est: firmat, quæ
dubia in illis atque incerta videbantur, indidemque
vicissim adjuvatur; uberrime præterea, quæ in
Orientis illa provinciis præterierant, explet. Igitur
in scriptorem atque ipsam notitiam ahte inquiramus quam in rem præsentem veniamus. Ne vero
a limite progressi in molestissimas salebras incidamus, duce imperatore Constantino Porphyrogenito utemur, qui, quantum rescire licuit, primus
in thematibus imperii ordinandis Hieroclis Synecdemum in consilium adhibuit 1.11, them. 1: Mapτυρεῖ, inquit, τῷ λόγῳ καὶ Ἱεροκῆς ὁ γραμμα
τικὸς ὁ γράψας τὸν Συνέκδημον, τὸ τῶν Δολό
γκων ἔθνος τῇ Θράκη συναριθμῶν, λέγων οὕτως·
«Εἰσὶν αἱ πᾶσαι ἐπαρχίαι καὶ πόλεις, αἱ ὑπὸ τὸν
βασιλέα τῶν Ῥωμαίων διοικούμεναι τὸν ἐν Κωνσταντινουπόλει, επαρχίαι μὲν κ.λ., quibus meritissimo colligas Synecdemi scriptorem Constantino imperatore et sæculo nono esse priorem; atque ita viri clarissimi Emmanuel Schelstratenus,
Joan. Alb. Fabricius et Anselmus Bandurius instituerunt, quanquam hic insuper addit incertum
esse omnino quo tempore floruerit. Carolus a
S. Paulo circa Saracenorum ætatem scriptum
suspicabatur Synecdemum, quod ejus codici plures provinciæ, quas post Heracliuin Græci amiserunt, deessent; quæ cum ex Farnesiano ms.
cæteris accesserint provinciæ, ruit et illa suspicio.
Hactenus itaque nisi incertissima de Hierocle
sunt prodita. Propins (ejus ætatem L. Holsteinius
definire aggressus est ad Pulcheriopolin Thesauri
Orteliani Civitas,» inquit, ‹ Epiri novæ in Notitia
llieroclis, ubi male Πολυχεριούπολις pro Πουλο
Xeptośnolis editur. Accepit autem nomen a Pulcheria Augusta, cujus hæc notitia tempore scripta
videtur. Optassem plura vir egregius constabiliendæ opinioni, quæ illi in mundo fuisse non ambigo, produxisset: nam sola ejus urbis mentio rem
non constituit. Quantuin conjectura assequi possuni,
impulsus in eain est sententiam ipsa Synecdemi
dispositione: provinciæ Orientis eodem bic digestæ
modo ut in Ephesino et Chalcedonensi conciliis,
codice Theodosiano et Notitia imperii Orientis
conspiciuntur, nec aliis magistratibus parent: vestigia innovationum, quas deinceps Justinianus
est molitus, vix ulla apparent, omniaque, Theodosii secundi et Marciani temporinus prima fronte
haud male respondere videntur. Atque hæc si citra
dubium forent, prona ad suspicandum via aperiretur
Hieroclem non alium atque eum esse quem Þiliotopaç λóyov; reliquisse Joan. Tzetzes Chiliad. vi, 144,
testis his versibus est:
Ιεροκλῆς ὡσαύτως Φιλίστορσιν ἐν λόγοις
Εξῆς δὲ, λέγων, Είδομεν χώραν αὐχμηροτάτην.
Ηλίῳ φλεγομένην τε, καὶ περὶ ταύτην ἄνδρας
Γυμνοὺς ἀνεστίους τε, πρὸς χώραις τῆς ἐρήμου.
'ἂν οἱ μὲν ἀπεσκίαζον τὸ πρόσωπον ὡτίοις,
Τους πόδας δ' ανατείνοντες τὸ σύμπαν άλλο
[σῶμα.
Τούτων δὲ Στράβων μέμνηται, και τε τῶν ἀκε-
[pdlar
Καὶ τῶν δεκακεφάλων τε καὶ τετραχειροπόδων.
Οὔσπερ ἐγὼ οὐκ ὄπωπα, φησὶν ὁ Ἱεροκλέης
Ταῦτα Ιεροκλέης μέν.
Liquet inde, quod verissime Joan. Pearsonius Proleg. in comment. alterius Hieroclis ad Aurea Carnı.
observavit, illum qui loropas scripsit quam plurimas regiones peragrasse, resque in itinere visas
aut aliunde cognitas scripto tradidisse, et libros quibus hæc omnia erat complexus Piàíoropas nominasse. Jam cum Strabone posterior et Stephano,
qui eum in Βραχμάνες οι Ταρκυνία testem appellalavit, aut prior, aut æqualis fuerit, non utique, si
cætera probe quadrarent, absurdn m foret Þidiotóρων ει Συνεκδήμου eumdem parentem agnoscere,
præsertim cum Synecdemus similis ingenii scriptorem ostentet. Quominus tamen in his acquiescam,
pauca faciunt, sed talia quæ validissime et huic
conjecturæ et L. Holsteinii sententi.e pugnant. Primo
enim Synecdemus in provincia Osrhoene Leon -
topolin recenset, quo nomine Callinicum aliquot a
morte Marciani imperatoris annis ornatum fuisse
suo loco ostendam; deinde in Pisidia reliquis
urbibus Justinianopolin accenset, quæ cum a nullo
nisi ejus nominis imperatore, et mirifice hujusmodi titulis capto, cognominata sit, sine dubio
scriptor, qui eam memorat, et Stephano urbium
explanatore et Pulcheria Augusta multis annis recentior est. Idem colligas ex provincia Pannonia,
quæ Orientis imperio hic subjicitur: illa Marciani
Augusti tempore amissa prorsus erat, prædæ
Attile atque Hunnis exposita, prætereaque extra
Orientalis imperii fines, ut ex Notitia utriusque
imperii certissimum est; quam cum reciperarit
virtus et providentia Justiniani, sicuti Novella 1t
col. 591–592page 2 of 41
PG 113:592τὴν βασιλίδα τῶν πόλεων καὶ τοῦ κόσμου παντός, τὴν νέαν Ῥώμην, τὴν Κωνσταντινούπολιν ἐγὼ τίτ θημι. Διὰ τοῦτο καὶ τὸ περὶ αὐτὴν θέμα, τὸ καλούμενον Θράκη, τὸ ἐν τοῖς Εὐρώπης μέρεσι, θεμάτων Τοῦτο δὲ τὸ ἔθνος πολλὰς μὲν ἔχει καὶ πόλεις καὶ κώμας καὶ φρούρια, μητρόπολις δέ ἐστι Τόμις, πό λις μεγάλη καὶ εὐδαίμων, παράλιος, ἐξ εὐωνύμων εἰσπλέοντι τὸν Εὔξεινον καλούμενον Πόντον. Εἰσέτι καὶ νῦν ἔθος παλαιὸν ἐνθάδε κρατεῖ, τοῦ παντὸς ἔθνους ἕνα τὰς ἐκκλησίας ἐπισκοπεῖν.etiam priori editioni illa. adstruxerit, et in nostram
ætatem Notitia, ut primum e scriptoris calamo defluxerat devenerit? Itaque ad Synecdemum ipsum
descendamus, atque intergene et genuinus, et cujus
generis sit Notitia, civilis an ecclesiastica, exploreinus.
Non esse genuinum neque integrum Emmanuel
Schelstratenus tom. 2 Antiq. Eccles. p. 720 sibi persuasit, tum quod ea quæ de civitate Constantinopolitana ex Hierocle Constantinus Porphyrogenitus
refert, in Notitia non compareant; tum ex eo quoque
probari, quod Hieroclis opus 64 præfecturas seu
provincias et 835 seu 935 civitates continuerit, Notitia autem 51 tantum provincias et 751 civitates
exhibeat. Quæ accusationis capita si, ut oportet,.
expendantur, causam tenere haud poterunt; quod
ut unicuivis dilucescat, Constantini imperatoris 1. 11
them. 1 verba illis adnexa quæ in superioribus exscripta dedimus, inseramus: Apx on Epwns
τὴν βασιλίδα τῶν πόλεων καὶ τοῦ κόσμου παντός,
τὴν νέαν Ῥώμην, τὴν Κωνσταντινούπολιν ἐγὼ τίτ
θημι. Διὰ τοῦτο καὶ τὸ περὶ αὐτὴν θέμα, τὸ καλούμενον Θράκη, τὸ ἐν τοῖς Εὐρώπης μέρεσι, θεμάτων
TρwτOV Tεbɛixaμev. Quis enim, quod bene advertit
Anselmus Bandurius, non viderit hæc non Hieroclis,
sed Constantini verba esse, causam explicantis cur
Thraciæ themati inter Europæa primum locum assignarit. Jam quod numerum provinciarum non æquare
64 adjungit, id in Caroli a S. Paullo editionem valebit, non eam quam primus ipse in publicum dedit ab
Holsteinio ex Farnesiano ms. pluribus provinciis auctam. Novi doctissimum Dissert. Chorogr. Ital. auclorem autumasse non 64 provincias sed 65 esse debere, quoniam in Synecdemo Pamphylia secunda memoratur, nusquam prima: cui ego opinioni nullum
nisi in Latina versione præsidium reperio. Etsi enim
ex ccclesiastica dispositione Pamphyliam in duas
fuerint partiti, ut et duæ hic recenserentur nihil fuit
necesse, præsertim cum una duntaxat in Notitia imperii Orientis reperiatur, nec dnas Justinianus, ut
novella 8 indicio est, noverit. Id infitiari nolim, deesse
plures civitates, nec numerum 935 rotundari. Grassata librariorum negligentia, ut in cæteris omnibus,
et hic est; multaque, quia vitiosiora videbantur,
neglexit, alia turpissimis mendis fœdavit. Neque
nupera ea corruptela est: si de Constantini imperatoris codice ex illis quæ in 1.111 Them, inde transtulit, conjecturam feceris, corruptissimum, neque
nostris munditie, quamvis admodum inquinatis,
præstantioren reperies: summa ille imis miscuit
el provinciarum terminos frequentissime migravit.
Quæ vitia utut agnosco, tamen criminationes quæ
in hanc Notitiam afferuntur, et quibus peccatorum
quorum innocentissima est rea peragitur, repellendas
existimem: quod ne nunc exsequar alia prohibent.
Quærendum est, civilisne an ecclesiastica fuerit.
Joan. Harduinus in Antirrhetico et Numis urb. antiq.
illustr. litem secundum ecclesiasticam dedit, licet,
cur eam tulerit sententiam, docere neglexerit; et
post Harduinum plnres. Haud tamen jure: nihil
enim Synecdemus præcipuum habet, unde ecclesiasticis Notitiis accensendus videri possit. Nulli,
ut bene auctor Dissert. Chorogr., throni, raræ metropoles, nulli archiepiscopi, nulli autocephali,
cumque in una sape provincia plures metropoles,
tametsi dignitate impares, fuerint, uti in Bithynia,
Nicomedia, Nicæa et Chalcedon, vix unam atque alteram, sæpenumero etiam nullam, eo titulo cohonestat. Ad hoc, haud pauca recensentur urbes quibus nullus unquam episcopus fuit; quarum exempla cum suis quæque locis admetiri constituerim,
una hic Scythia defungar. Illi 15 urbes contribuuntur;
unde singulis episcopis, si ecclesiastica foret Notitia, subditas fuisse existimares, cum tamen omnes
unius Tomitani præsulis curæ commissæ fuerint. Si
addubites, Sozomenum H. E. 6, 21, auctorem dabo:
Τοῦτο δὲ τὸ ἔθνος πολλὰς μὲν ἔχει καὶ πόλεις καὶ
κώμας καὶ φρούρια, μητρόπολις δέ ἐστι Τόμις, πόλις μεγάλη καὶ εὐδαίμων, παράλιος, ἐξ ευωνύ
μων εἰσπλέοντι τὸν Εὔξεινον καλούμενον Πόντον.
Εἰσέτι καὶ νῦν ἔθος παλαιὸν ἐνθάδε κρατεῖ, τοῦ
παντὸς ἔθνους ἕνα τὰς ἐκκλησίας ἐπισκοπεῖν. Uique
si Synecdemus episcoporum ordinem et dignitates
describeret, ut omnes ejus provinciæ urbes enumeraret nihil opus fuisset: unam Tomitanam,
ut in notitiis ecclesiasticis assolet, gentis præsuli
dare potuisset. Deinde plures plerisque in provinciis urbes, quæ suos sibi episcopos habuerunt, quod
in Notitia ecclesiastica insolens est, negliguntur.
Nec eo tamen telo alia omnia sentientes veliementius urserim: quid si illæ exciderint? et sane
multas negligentia exscriptorum deperditas esse mihi
persuadeo. Nam cui credibile fiet, ut uno exemplo
utar; in Mesopotamia provincia solam Amidam
Hieroclis etate Romanis fuisse superstitem? Imo
vero plures ibi florebant, sed a librariis susque
deque habitæ; qui si absque codice Farnesiano
fuisset unam itidem Phoenica maritimæ reliquissent Tyrum. Quid porro tituli magistratuum, quibus
provinciæ administrandæ attributæ fuerunt, ad No -
titiam ecclesiasticam? quid Synecdemi nomen,
quod huic Notitiæ inscriptum est? id peregrinationis comitem assignificat, argumentoque est Hicroclem provincias obituris succurrere et imperii
Orientis amplitudinem in brevi quasi tabella præpingere voluisse. Quæ mihi causa videtur cur provinciarum ordinem, uti præfectis et vicariis suberant, accuratissime servarit. Libet id ostendere,
quod illa re suam ab ecclesiasticis Notitiis prorsus
distinxerit. Primum Thraciarum diœcesin, in 6 provincias descriptam et vicario parentem, quo do
Notit. imp. Orient. c. 132 exsequitur: tum Macedoniæ et Daciæ diocesin præfecto prætorii Illyriciattributam; cui nuper a Justiniano reciperatamPannonian), quæ ante præfecto prætorii Italiæ commissa fuerat, adjungit. Hanc excipit Asiana 11 provinciarum, tum Pontica totidem provinciarum,
dein Orientis provinciæ 15, tandem Ægyptus, prorsus ut in Notitia imp. Orientis c. 1, omnes præfecti
prætorio Orientis dispositioni et curæ mandatæ.
->
Atque hæc de Synecdemo; cujus primam editionem Carolo a S. Paullo debemus, sed 14 provinciis mutilam. Aliam animo agitasse Jac. Sirmondum ex quadam ejus ad L. Holsteinium epistola p. 471 ed. Venet. suscipere: De Hierorlis
Synecdemo, inquit, gratuler an doleam nescio. Imo
revera doleo tibi non a me dono datum fuisse, cum
expeteres; et quod ego mihi contingero optabanı,
ut aliud exemplar narciscerer, id tibi potius obtigisse gaudco; atque ut ex animo. me gratulari
5, 7 ἄρχοντα ἁπάσης τῆς Θράκης Ὑπὸ κονσουλάριον. τῆς Κωνσταντινουπόλεως κατέστησεν, Ονωράτον ὄνομα, τὴν ἀνθυπάτων παύσας ἀρχήν. εἰ τὴν ἀνθυπάτων 56: Θεόφιλος ἀπὸ ᾿Απάμειας τῆς ἐν 'Ασίᾳ μετηνέχθη εἰς Εὐδοξιούπολιν τὴν τὸ παλαιὸν Σαλαμβρίαν καλουμένην.etiam priori editioni illa. adstruxerit, et in nostram
ætatem Notitia, ut primum e scriptoris calamo defluxerat devenerit? Itaque ad Synecdemum ipsum
descendamus, atque intergene et genuinus, et cujus
generis sit Notitia, civilis an ecclesiastica, exploreinus.
Non esse genuinum neque integrum Emmanuel
Schelstratenus tom. 2 Antiq. Eccles. p. 720 sibi persuasit, tum quod ea quæ de civitate Constantinopolitana ex Hierocle Constantinus Porphyrogenitus
refert, in Notitia non compareant; tum ex eo quoque
probari, quod Hieroclis opus 64 præfecturas seu
provincias et 835 seu 935 civitates continuerit, Notitia autem 51 tantum provincias et 751 civitates
exhibeat. Quæ accusationis capita si, ut oportet,.
expendantur, causam tenere haud poterunt; quod
ut unicuivis dilucescat, Constantini imperatoris 1. 11
them. 1 verba illis adnexa quæ in superioribus exscripta dedimus, inseramus: Apx on Epwns
τὴν βασιλίδα τῶν πόλεων καὶ τοῦ κόσμου παντός,
τὴν νέαν Ῥώμην, τὴν Κωνσταντινούπολιν ἐγὼ τίτ
θημι. Διὰ τοῦτο καὶ τὸ περὶ αὐτὴν θέμα, τὸ καλούμενον Θράκη, τὸ ἐν τοῖς Εὐρώπης μέρεσι, θεμάτων
TρwτOV Tεbɛixaμev. Quis enim, quod bene advertit
Anselmus Bandurius, non viderit hæc non Hieroclis,
sed Constantini verba esse, causam explicantis cur
Thraciæ themati inter Europæa primum locum assignarit. Jam quod numerum provinciarum non æquare
64 adjungit, id in Caroli a S. Paullo editionem valebit, non eam quam primus ipse in publicum dedit ab
Holsteinio ex Farnesiano ms. pluribus provinciis auctam. Novi doctissimum Dissert. Chorogr. Ital. auclorem autumasse non 64 provincias sed 65 esse debere, quoniam in Synecdemo Pamphylia secunda memoratur, nusquam prima: cui ego opinioni nullum
nisi in Latina versione præsidium reperio. Etsi enim
ex ccclesiastica dispositione Pamphyliam in duas
fuerint partiti, ut et duæ hic recenserentur nihil fuit
necesse, præsertim cum una duntaxat in Notitia imperii Orientis reperiatur, nec dnas Justinianus, ut
novella 8 indicio est, noverit. Id infitiari nolim, deesse
plures civitates, nec numerum 935 rotundari. Grassata librariorum negligentia, ut in cæteris omnibus,
et hic est; multaque, quia vitiosiora videbantur,
neglexit, alia turpissimis mendis fœdavit. Neque
nupera ea corruptela est: si de Constantini imperatoris codice ex illis quæ in 1.111 Them, inde transtulit, conjecturam feceris, corruptissimum, neque
nostris munditie, quamvis admodum inquinatis,
præstantioren reperies: summa ille imis miscuit
el provinciarum terminos frequentissime migravit.
Quæ vitia utut agnosco, tamen criminationes quæ
in hanc Notitiam afferuntur, et quibus peccatorum
quorum innocentissima est rea peragitur, repellendas
existimem: quod ne nunc exsequar alia prohibent.
Quærendum est, civilisne an ecclesiastica fuerit.
Joan. Harduinus in Antirrhetico et Numis urb. antiq.
illustr. litem secundum ecclesiasticam dedit, licet,
cur eam tulerit sententiam, docere neglexerit; et
post Harduinum plnres. Haud tamen jure: nihil
enim Synecdemus præcipuum habet, unde ecclesiasticis Notitiis accensendus videri possit. Nulli,
ut bene auctor Dissert. Chorogr., throni, raræ metropoles, nulli archiepiscopi, nulli autocephali,
cumque in una sape provincia plures metropoles,
tametsi dignitate impares, fuerint, uti in Bithynia,
Nicomedia, Nicæa et Chalcedon, vix unam atque alteram, sæpenumero etiam nullam, eo titulo cohonestat. Ad hoc, haud pauca recensentur urbes quibus nullus unquam episcopus fuit; quarum exempla cum suis quæque locis admetiri constituerim,
una hic Scythia defungar. Illi 15 urbes contribuuntur;
unde singulis episcopis, si ecclesiastica foret Notitia, subditas fuisse existimares, cum tamen omnes
unius Tomitani præsulis curæ commissæ fuerint. Si
addubites, Sozomenum H. E. 6, 21, auctorem dabo:
Τοῦτο δὲ τὸ ἔθνος πολλὰς μὲν ἔχει καὶ πόλεις καὶ
κώμας καὶ φρούρια, μητρόπολις δέ ἐστι Τόμις, πόλις μεγάλη καὶ εὐδαίμων, παράλιος, ἐξ ευωνύ
μων εἰσπλέοντι τὸν Εὔξεινον καλούμενον Πόντον.
Εἰσέτι καὶ νῦν ἔθος παλαιὸν ἐνθάδε κρατεῖ, τοῦ
παντὸς ἔθνους ἕνα τὰς ἐκκλησίας ἐπισκοπεῖν. Uique
si Synecdemus episcoporum ordinem et dignitates
describeret, ut omnes ejus provinciæ urbes enumeraret nihil opus fuisset: unam Tomitanam,
ut in notitiis ecclesiasticis assolet, gentis præsuli
dare potuisset. Deinde plures plerisque in provinciis urbes, quæ suos sibi episcopos habuerunt, quod
in Notitia ecclesiastica insolens est, negliguntur.
Nec eo tamen telo alia omnia sentientes veliementius urserim: quid si illæ exciderint? et sane
multas negligentia exscriptorum deperditas esse mihi
persuadeo. Nam cui credibile fiet, ut uno exemplo
utar; in Mesopotamia provincia solam Amidam
Hieroclis etate Romanis fuisse superstitem? Imo
vero plures ibi florebant, sed a librariis susque
deque habitæ; qui si absque codice Farnesiano
fuisset unam itidem Phoenica maritimæ reliquissent Tyrum. Quid porro tituli magistratuum, quibus
provinciæ administrandæ attributæ fuerunt, ad No -
titiam ecclesiasticam? quid Synecdemi nomen,
quod huic Notitiæ inscriptum est? id peregrinationis comitem assignificat, argumentoque est Hicroclem provincias obituris succurrere et imperii
Orientis amplitudinem in brevi quasi tabella præpingere voluisse. Quæ mihi causa videtur cur provinciarum ordinem, uti præfectis et vicariis suberant, accuratissime servarit. Libet id ostendere,
quod illa re suam ab ecclesiasticis Notitiis prorsus
distinxerit. Primum Thraciarum diœcesin, in 6 provincias descriptam et vicario parentem, quo do
Notit. imp. Orient. c. 132 exsequitur: tum Macedoniæ et Daciæ diocesin præfecto prætorii Illyriciattributam; cui nuper a Justiniano reciperatamPannonian), quæ ante præfecto prætorii Italiæ commissa fuerat, adjungit. Hanc excipit Asiana 11 provinciarum, tum Pontica totidem provinciarum,
dein Orientis provinciæ 15, tandem Ægyptus, prorsus ut in Notitia imp. Orientis c. 1, omnes præfecti
prætorio Orientis dispositioni et curæ mandatæ.
->
Atque hæc de Synecdemo; cujus primam editionem Carolo a S. Paullo debemus, sed 14 provinciis mutilam. Aliam animo agitasse Jac. Sirmondum ex quadam ejus ad L. Holsteinium epistola p. 471 ed. Venet. suscipere: De Hierorlis
Synecdemo, inquit, gratuler an doleam nescio. Imo
revera doleo tibi non a me dono datum fuisse, cum
expeteres; et quod ego mihi contingero optabanı,
ut aliud exemplar narciscerer, id tibi potius obtigisse gaudco; atque ut ex animo. me gratulari
col. 593–594page 3 of 41
PG 113:594ἐλθόντος ἕως ᾿Αρκαδιουπόλεως καὶ περάσαντες την Ρηγίναν (ποταμὸς δὲ οὗτός ἐστιν εὗρον λαόν πολύν. μὸς Ριγινία ἐν Θρᾴκῃ καλούμενος Ἐρίγων ἦν. Ρηγίνα Εργίνος, Τὸ τῆς Βιζύης πολίχνιον Κάστρον Βιζύης τῆς Θρᾴκης πόλεις, τό τε Πάνιον καὶ ἡ Ἡρά γῖνος ἐπίσκοπος Πανίου τῆς Θρακῶν χώρας Γάνος. τὸ πρὸς τῇ Θράκῃ δρος ή Γάνος. Τὰ τοῦ Γάνου δρῃ τεῖχος καὶ Δόρισκον καὶ Μυρτῖνον καὶ Γάδος καὶ Σα νίδα χώραν· εἶθ᾽ ὑπὲρ τούτων, ὧν οὐδὲ τὰ ὀνόματα ἴσμεν, ἐξανιστάμεθα; Σέριον, Γάνος Σιλτική. Σαλτική. Σιντική στενὰ Σαπαίων και Τουρπίλων τὰ στενὰ Τορπίδων καὶ Σαλαπαίων 9: Σαβάζιον δὲ τὸν Διόνυσον οἱ Θρᾷκες. καλοῦσι, καὶ Σάβους τοὺς ἱερεῖς αὐτοῦ. σάξη, σαβάζειν, ΣαβάζιοςCol. 141. páxλsia. Secundum dignitatis locum
in Europa post regiam urbem tenebat, Procopio Fabr.
Justin. 4, 9, teste; et quoniam huic metropoli olim
subditum Byzantium erat, consuetudo ut Heracleensis episcopus Cpolitanum patriarcham inauguraret atque ordinaret deinceps valuit, sicuti Codinus Offic. Cp. c. 20 admonuit.
Ibid. 'Apxadiovxoliç. Bergulen Theodosius sive
Arcadius (neque enim scriptoribus convenit) instauravit et Arcadii nomine prælustrem esse jussit.
Theophanes Arcadio Chronogr. p. 66, Cedrenus
patri Theodosio Compend. p. 266 tribuit. Apposita
erat Ergino, quo de ad Ant. Itin. p. 230, fluvio:
auclor anonymus de Leone Armeno p. 434: Kal
ἐλθόντος ἕως ᾿Αρκαδιουπόλεως καὶ περάσαντες την
Ρηγίναν (ποταμὸς δὲ οὗτός ἐστιν εὗρον λαόν πολύν.
Nam Rhegina non alius est ac Ergina sive Erginus.
Excerpta e Strabonis 1. 7, p. 330: "Ot: ¿ vûv mOTAμὸς Ριγινία ἐν Θρᾴκῃ καλούμενος Ἐρίγων ἦν.
lino Ρηγίνα et Εργίνος, Apollonio Melæ et Plinio
celebratus: nam Erigon Macedoniæ erat flamen.
Ibid. Bitun. Urbs ex Plinio et Ptolemæo atque
aliis est notissimna. Τὸ τῆς Βιζύης πολίχνιον Z marg
in Michaele Balbo p. 112, Κάστρον Βιζύης in Hist.
Disputat. Maximi et Theodosii tom. III Op. Sirmondi p. 355. Bún in Actis concil. Ephesini et Chalcedonensis passim, sed perperam, dicitur.
Ibid. Пártor. lloc ex Constantini 1. 11, Them. †
vulgato præponimus. Maritime Thraciæ al napálio
τῆς Θρᾴκης πόλεις, τό τε Πάνιον καὶ ἡ Ἡράxhɛta, sunt in Cedreni Compend. p. 417; unde colligas haud multum Heraclea semotum fuisse oppidum. Clarins id videas ex Suida in Пávtov, el ex
concilio Ephesino p. 790, ubi Heraclea et Panion
cumdem episcopum habent. Postea tamen singulis
episcopis paruerunt; unde consilio Cp. p. 500 'Pηγῖνος ἐπίσκοπος Πανίου τῆς Θρακῶν χώρας scri
bendo adfuisse dicitur.
Ibid. "Opro. Frid. Morellus in Constantini 1. 11
Them. 1 'Opervòs legi posse suspicatur pro oppido
montanorum Thraciæ populoruin, quos 'OpervoOUS
Xenophon 1.7 Exped. Cyri vocet. At bujus nomiuis urbem in Thracia nemo novit; fuisset præterea
extra Europæ fines in Scythia provincia ob ea quæ
Xenophon Exp. Cyr. 7 p. 320 memorat. Ego de
Arzo et Tonzo cogitaveram: sed com plura, quæ
vix apud alios reperias, in Synecdemno sint obvia,
nihil constituerim.
Ibid. Γάνος. Suidlas τὸ πρὸς τῇ Θράκῃ δρος ή
Γάνος. Τὰ τοῦ Γάνου δρῃ memorat auctor anonymus
de Leone Armeno p. 433. Hinc conjicere licet urbein Ganum ad Propontidem ejusdem nominis monte
fuisse incinctam, pessime autem habitam esse in
Libanii Apol. Demosthen. tom. 1, p. 451, ubi Zéptov
τεῖχος καὶ Δόρισκον καὶ Μυρτῖνον καὶ Γάδος καὶ Σα
νίδα χώραν· εἶθ᾽ ὑπὲρ τούτων, ὧν οὐδὲ τὰ ὀνόματα
ἴσμεν, ἐξανιστάμεθα; scripsisse Σέριον, Γάνος et
l'aviaz ex Æschine, quem imitatur (in Ctesipkont.
p. 65) et Valesio ad Harpocrationis Múpravov coguosces.
Ibid. Kallizoliç. Recentioris ævi Græcos Kaλblow my appellasse alias animadversum fuit.
Causam habuere quod eam a Callia, Atheniensium dace, conditam fuisse existimarent, ut Jo.
Cinnamus 5, 3.
Ibid. Mópicos. Constantinus Mhpios. Unde Morellus Merizus an Meritus? ut Plinius vocal montem Thraciæ, in quo fortean urbs sita fuit; quam
cum nemo noverit, conjecturæ haud accesserim.
Rectius huc referuntur ejusdem Plinii iv, 11, Moriseni, qui Thraciæ partem incoluerint; laudoque
Jo. Ilarduinum, quod in recentata Plinii editione
Morizum ad eos firmandos advocaverit.
priore Ethy, ex posteriore Bioadzixty formare,
Ibid. Σιλτική. Constantinus Σαλτική. Pusses e
Europa versus Macedoniam. Si Eaλrixh potior sit
nisi regionum ea essent cognomina et ultra fines
(nam Bisanthem in voce latere non apertum est), a
potuit. Σιντική cod. Leidensis, et recte. Sintice
Saltibus, ut pluribus in Synecdemo, nomen venire
ult., intelligitur. Wesseling. Prolegg. p. 630.]
regio veteris Macedoniæ, de qua Livius 1. XLIV, C.
Ibid. Zavadla. Sic malo e ms. quanquam Σa6aSla verius videtur. Sola, quod rescire potui, Ephesini concilii Acta urbis memoriam servarunt. Supplicant patribus episcopi Europæ p. 790, tom. V,
C. G. his verbis: Vetus mos viget in provinciis Europæ, quod singuli episcopi duos vel tres sub se habeant episcopatus. Unde Heraclea episcopus sub se
kabet Heracleam et Panion, episcopus autem Byzes
sub se Byzen et Arcadiopolin, Cœlensis vero similiter
Calan et Callipolin; porro episcopus Sabsadiæ subse habet Sabsadiam et Aphrodisiadem. quibus
paucissimos olim in Europa fuisse episcopos cognoscimus, et Sabadiam Aphrodisiadi vicinam: namı
Sabsadiam eamdem atque hanc esse nemo addubi -
Laverit. Sita fuit in Thraciæ regione Sapaica, Σamaixf, de qua Ptolemæus 3, 2, cui a Sapæis id nomen hæsit. Habet Appianus B. C. 4, p. 1037: T¿
στενὰ Σαπαίων και Τουρπίλων angustias Sapæcorum
et Turpilorum in Thracia,quas Norbanus et Ceditiusoccuparint; unde perperam p. 1023 ejusdem libri
τὰ στενὰ Τορπίδων καὶ Σαλαπαίων iidem insedisse
feruntur. Quanquam ne sic quidem bona omnia
fuerint ignoti enim plane Turpili sunt, in Corpilos ex Plinio et Solino mutandi. Sapæos, ut ad eos
redeamus, Sabos Σábouç alii vocant, ut Eustathius
in Dionys. Perieges. 1069, indidenique Sabazii Jovis
et Bacchi titulum repetunt: Scholiastes in comici
Vespas. v. 9: Σαβάζιον δὲ τὸν Διόνυσον οἱ Θρᾷκες.
καλοῦσι, καὶ Σάβους τοὺς ἱερεῖς αὐτοῦ. Sabis
Thracibus Sabazii sacerdotibus, σάξη, σαβάζειν,
Σαβάζιος formarunt; cumque Sabadius non alius
sit (Macrobius Saturn. 1, 18: Item in Thracia eumdem haberi Solem atque Liberum accipimus, quem
illi Sabadium nuncupantes magnifica religione celebrant), plane mibi persuadeo urbem Sabadiam aut
Sabasdiam vero fuisse nomine, atque a cultu Sabazii, aut vicissim Sabazium ab urbe, eo titulo esse
ornatam. Non desunt, fateor, qui Phrygibus: Saba –
zium deberi censent; quæ res opinioni nihil nocuerit: Phrygibus enim et Thracibus multa erant
communia sacra, quibus à Σabáčia Strabo 10
p. 471 accenset: ne nunc dicam Phryges e Thracum finibus in Asiam cominigrasse perhiberi a
Strabone et Herodoto v, 73, utcunque ceciderit,
digna utique Sabadia fuerat quæ inter episcopales
Europæ sedes in C. a S. Paulo Geogr. S. locum tuerctur.
141. Αφροδισία. 'Αφροδισίας τοῖς λιμέσι Μαδύτου καὶ Κοίλων προσορμίσαι. ἐπίσκοπος Μαδύτου ήτοι Κόλης, τοὺς μὲν ὀκτὼ μῆνας εἶναι ψύχος, τοὺς δὲ τέτταρας Νικόπολις ἡ περὶ Νέστον 111, ΟΥΛΠ. ΝΙΚΟΠΟΛΙΣ ΠΡΟΣ 50 Νικόπολις τῆς Θράκης, Κερεόπυργος. Κεραιόπυργος. εἰς Βερόν της Θράκης τῆς Βεῤῥοίας (Βερόης 657) Διόπολις. Διόσπολις Διὸς πόλεως τῆς Θρᾴκης ὀνόματι Αλέξανδρος 10. Αδριανούπολις. ἐπίσκοπος τῆς κατὰ Δουελτὸν καὶ Σωζόπο Πέτρος τῆς Σωζοπολιτῶν πόλεως τῆς Αἰμιμοντίων επαρχίαςCol. 141. páxλsia. Secundum dignitatis locum
in Europa post regiam urbem tenebat, Procopio Fabr.
Justin. 4, 9, teste; et quoniam huic metropoli olim
subditum Byzantium erat, consuetudo ut Heracleensis episcopus Cpolitanum patriarcham inauguraret atque ordinaret deinceps valuit, sicuti Codinus Offic. Cp. c. 20 admonuit.
Ibid. 'Apxadiovxoliç. Bergulen Theodosius sive
Arcadius (neque enim scriptoribus convenit) instauravit et Arcadii nomine prælustrem esse jussit.
Theophanes Arcadio Chronogr. p. 66, Cedrenus
patri Theodosio Compend. p. 266 tribuit. Apposita
erat Ergino, quo de ad Ant. Itin. p. 230, fluvio:
auclor anonymus de Leone Armeno p. 434: Kal
ἐλθόντος ἕως ᾿Αρκαδιουπόλεως καὶ περάσαντες την
Ρηγίναν (ποταμὸς δὲ οὗτός ἐστιν εὗρον λαόν πολύν.
Nam Rhegina non alius est ac Ergina sive Erginus.
Excerpta e Strabonis 1. 7, p. 330: "Ot: ¿ vûv mOTAμὸς Ριγινία ἐν Θρᾴκῃ καλούμενος Ἐρίγων ἦν.
lino Ρηγίνα et Εργίνος, Apollonio Melæ et Plinio
celebratus: nam Erigon Macedoniæ erat flamen.
Ibid. Bitun. Urbs ex Plinio et Ptolemæo atque
aliis est notissimna. Τὸ τῆς Βιζύης πολίχνιον Z marg
in Michaele Balbo p. 112, Κάστρον Βιζύης in Hist.
Disputat. Maximi et Theodosii tom. III Op. Sirmondi p. 355. Bún in Actis concil. Ephesini et Chalcedonensis passim, sed perperam, dicitur.
Ibid. Пártor. lloc ex Constantini 1. 11, Them. †
vulgato præponimus. Maritime Thraciæ al napálio
τῆς Θρᾴκης πόλεις, τό τε Πάνιον καὶ ἡ Ἡράxhɛta, sunt in Cedreni Compend. p. 417; unde colligas haud multum Heraclea semotum fuisse oppidum. Clarins id videas ex Suida in Пávtov, el ex
concilio Ephesino p. 790, ubi Heraclea et Panion
cumdem episcopum habent. Postea tamen singulis
episcopis paruerunt; unde consilio Cp. p. 500 'Pηγῖνος ἐπίσκοπος Πανίου τῆς Θρακῶν χώρας scri
bendo adfuisse dicitur.
Ibid. "Opro. Frid. Morellus in Constantini 1. 11
Them. 1 'Opervòs legi posse suspicatur pro oppido
montanorum Thraciæ populoruin, quos 'OpervoOUS
Xenophon 1.7 Exped. Cyri vocet. At bujus nomiuis urbem in Thracia nemo novit; fuisset præterea
extra Europæ fines in Scythia provincia ob ea quæ
Xenophon Exp. Cyr. 7 p. 320 memorat. Ego de
Arzo et Tonzo cogitaveram: sed com plura, quæ
vix apud alios reperias, in Synecdemno sint obvia,
nihil constituerim.
Ibid. Γάνος. Suidlas τὸ πρὸς τῇ Θράκῃ δρος ή
Γάνος. Τὰ τοῦ Γάνου δρῃ memorat auctor anonymus
de Leone Armeno p. 433. Hinc conjicere licet urbein Ganum ad Propontidem ejusdem nominis monte
fuisse incinctam, pessime autem habitam esse in
Libanii Apol. Demosthen. tom. 1, p. 451, ubi Zéptov
τεῖχος καὶ Δόρισκον καὶ Μυρτῖνον καὶ Γάδος καὶ Σα
νίδα χώραν· εἶθ᾽ ὑπὲρ τούτων, ὧν οὐδὲ τὰ ὀνόματα
ἴσμεν, ἐξανιστάμεθα; scripsisse Σέριον, Γάνος et
l'aviaz ex Æschine, quem imitatur (in Ctesipkont.
p. 65) et Valesio ad Harpocrationis Múpravov coguosces.
Ibid. Kallizoliç. Recentioris ævi Græcos Kaλblow my appellasse alias animadversum fuit.
Causam habuere quod eam a Callia, Atheniensium dace, conditam fuisse existimarent, ut Jo.
Cinnamus 5, 3.
Ibid. Mópicos. Constantinus Mhpios. Unde Morellus Merizus an Meritus? ut Plinius vocal montem Thraciæ, in quo fortean urbs sita fuit; quam
cum nemo noverit, conjecturæ haud accesserim.
Rectius huc referuntur ejusdem Plinii iv, 11, Moriseni, qui Thraciæ partem incoluerint; laudoque
Jo. Ilarduinum, quod in recentata Plinii editione
Morizum ad eos firmandos advocaverit.
priore Ethy, ex posteriore Bioadzixty formare,
Ibid. Σιλτική. Constantinus Σαλτική. Pusses e
Europa versus Macedoniam. Si Eaλrixh potior sit
nisi regionum ea essent cognomina et ultra fines
(nam Bisanthem in voce latere non apertum est), a
potuit. Σιντική cod. Leidensis, et recte. Sintice
Saltibus, ut pluribus in Synecdemo, nomen venire
ult., intelligitur. Wesseling. Prolegg. p. 630.]
regio veteris Macedoniæ, de qua Livius 1. XLIV, C.
Ibid. Zavadla. Sic malo e ms. quanquam Σa6aSla verius videtur. Sola, quod rescire potui, Ephesini concilii Acta urbis memoriam servarunt. Supplicant patribus episcopi Europæ p. 790, tom. V,
C. G. his verbis: Vetus mos viget in provinciis Europæ, quod singuli episcopi duos vel tres sub se habeant episcopatus. Unde Heraclea episcopus sub se
kabet Heracleam et Panion, episcopus autem Byzes
sub se Byzen et Arcadiopolin, Cœlensis vero similiter
Calan et Callipolin; porro episcopus Sabsadiæ subse habet Sabsadiam et Aphrodisiadem. quibus
paucissimos olim in Europa fuisse episcopos cognoscimus, et Sabadiam Aphrodisiadi vicinam: namı
Sabsadiam eamdem atque hanc esse nemo addubi -
Laverit. Sita fuit in Thraciæ regione Sapaica, Σamaixf, de qua Ptolemæus 3, 2, cui a Sapæis id nomen hæsit. Habet Appianus B. C. 4, p. 1037: T¿
στενὰ Σαπαίων και Τουρπίλων angustias Sapæcorum
et Turpilorum in Thracia,quas Norbanus et Ceditiusoccuparint; unde perperam p. 1023 ejusdem libri
τὰ στενὰ Τορπίδων καὶ Σαλαπαίων iidem insedisse
feruntur. Quanquam ne sic quidem bona omnia
fuerint ignoti enim plane Turpili sunt, in Corpilos ex Plinio et Solino mutandi. Sapæos, ut ad eos
redeamus, Sabos Σábouç alii vocant, ut Eustathius
in Dionys. Perieges. 1069, indidenique Sabazii Jovis
et Bacchi titulum repetunt: Scholiastes in comici
Vespas. v. 9: Σαβάζιον δὲ τὸν Διόνυσον οἱ Θρᾷκες.
καλοῦσι, καὶ Σάβους τοὺς ἱερεῖς αὐτοῦ. Sabis
Thracibus Sabazii sacerdotibus, σάξη, σαβάζειν,
Σαβάζιος formarunt; cumque Sabadius non alius
sit (Macrobius Saturn. 1, 18: Item in Thracia eumdem haberi Solem atque Liberum accipimus, quem
illi Sabadium nuncupantes magnifica religione celebrant), plane mibi persuadeo urbem Sabadiam aut
Sabasdiam vero fuisse nomine, atque a cultu Sabazii, aut vicissim Sabazium ab urbe, eo titulo esse
ornatam. Non desunt, fateor, qui Phrygibus: Saba –
zium deberi censent; quæ res opinioni nihil nocuerit: Phrygibus enim et Thracibus multa erant
communia sacra, quibus à Σabáčia Strabo 10
p. 471 accenset: ne nunc dicam Phryges e Thracum finibus in Asiam cominigrasse perhiberi a
Strabone et Herodoto v, 73, utcunque ceciderit,
digna utique Sabadia fuerat quæ inter episcopales
Europæ sedes in C. a S. Paulo Geogr. S. locum tuerctur.
col. 595–596page 4 of 41
PG 113:596ΜΑΡΚΙΑΝΟΠΟΛΕΙΤΩΝ ἡγεμόνος Μάρκου Τε "Οδυσσος. Οδησσος Εν Δοροστόλῳ, πόλις δὲ αὕτη τῆς Θράκης ἐπίσημος. Τὸν λεγόμενον Ἰατρὸν ποταμόν τὰς ἄνω Νοβὰς *Εβραιττος. "Αβριττος, παρὰ μὲν ποταμὸν Ίστρον, Μυσίας, Ερκουλέν τε, Σκυθίας Γραφώ κ. λ, τῆς Σκυθοπόλεως Σκυθίας. τῆς Σκυθῶν πόλεως. ΣκυθίαςThraciar? Male: nam Zurulum provinciæ Europæ
fuit, fleraclea non longe separatum, de quo abunde
a Ant. et Hieros. Itineraria. Tzoides mutari non
debet est in alia Notitia Jac. Goari p. 378 ¿ Thoi -
Suv episcopus; habet præterea Procopius Fabr.
Justin. vi, 11, castellum Tvɛidwv.
Col. 141. Mapxiarovñolıç. Provinciæ Mœsiæ secandæ hæc metropolis fuit et præsidis sedes. Hinc in
Severi Alexandri numo Hг. M. TEPEBENTINOY
ΜΑΡΚΙΑΝΟΠΟΛΕΙΤΩΝ i. e. ἡγεμόνος Μάρκου Τεpεбevtívov, præside Marco Terebentino. Bulgari
Preslaw pisláбav vocarunt, egregie descriptam
ab Anna Alexiad. 7, p. 194; quæ tamen cum µɛyálny módi vero olim nomine fuisse arbitratur,
a recto tramite recessit. Adde Nicetain Annal.
Isac. 1, p. 185.
Ibid. "Οδυσσος. Imo Οδησσος [ cum codice
Leid.]. Facit tamen cum nostro Procopius Edif.
Justin. v1, 11, et Theophanes Chorogr. p. 190, qui
cæteroqui 'Osuosóлoliv appellare consuevit, ut p.
137, et Varnam illi vicinam ait p. 298.
Ibid. Aopoσtdloç. Theodoretus in Thracia locat,
usu vocis latiore: Εν Δοροστόλῳ, inquit, πόλις δὲ
αὕτη τῆς Θράκης ἐπίσημος. Vid. Jos. Scaligerum in
Euseb. n. MMCCCLXXVIII, et Itin. Ant. p. 222.
Ibid. Nɩnóñolɩç. Jornandes Rer. Get. c. 18:
Nicopolin accedit, quæ juxta Jatrum flumen est cons:ituta notissima, quoniam devictis Sarmatis Trajanus eam fabricavit, et appellavit Victoriæ civitatem. Ad quæ Jo. Harduinus in Numis antiq. illustr.
Ex his Jornandis verbis non uno loco Thesaurum
suum Ortelius Jairo amne locupletat, cum Istrum
legi oportere nemo infitiari possit, qui numos veleres
vel obiter viderit, cujusmodi sunt NIKOÑOA. ÉPOC
JCT. et NIKOŽO▲ITÊN ép. 1CTPQ. Quem si audiveris, Jatrus post hæc nnllus erit. Verum cave
fusis: Τὸν λεγόμενον Ἰατρὸν ποταμόν memorat
Theophylactus H. M. vi, 44, e quo et oppositæ urbi
Jatri nomen venit, de qua ad Anton. Itin. p. 222.
Erat Nicopolis ad confluentes Istri et Jatri, recteque in numis priori adstruitur.
Ibid. Nobal. Binæ erant in hac vicinia Novæ,
altera Cuppis vicinæ, quas τὰς ἄνω Νοβὰς Theophylactus H. M. vII, 7 vocat; altera Appiarie propriores, Novensis Mœsiæ civitatis nomine Marcellino Comiti notæ. De his Ant, 1, p. 221.
lbill. *Εβραιττος. Rectius "Αβριττος, ut Procopio
fine l. 4 de Edif. dicitur. Jornandi Abrittus, Moesia
civitas in Ambrosiano ms. ut diximus alias. Famosa urbs est Decii imperatoris cæde, passim male
scripta, sicuti exemplis prolatis III. Scaliger in Euseb. n. MMCCLXVII patefecit. Sita fuit inter Odesscum et Mesembriam, diciturque in tabula Peutingerorum Erite. Falluntur itaque qui Decium ad
Tanain periisse, quemadmodum Zosimus, aut trans
Danubium, uti Victor, perhibent.
Ibid. 'Exapyla Exvôlaç. Ilæc postrema est quatuor Thraciæ provinciarum, quæ præsidibus suberant, ut Notit. imp. Orient. c. 1 docet. Athanasio
variis locis Σtoxía dicitur Apol. contra Arianos
p. 123 et 155. et Ilistor. Arian: ad Monach. p.
360; quibus cum provincias enumerat quarumn
episcopi aut Sardicensi synodo adfuerunt aut caus:e
suæ patrocinabantur, non dubitem quin Exv0lav
voluerit: neque enim Siscia ejus ætate provinciæ
nomen erat, sed Pannoniæ, quam Athanasius ibidem reliquis accenset provinciis, oppidum. In
Procopio errore turpi ex Scythia castellum condiderunt, pariterque ex Mysia, fine 1. 4 de Fabr.
enumerat egregius scriptor urbes et castella quæ
Justinianus aut instauraverit aut novis operibus
exornarit; cumque de Europa et Rhodope dixisset,
παρὰ μὲν ποταμὸν Ίστρον, Μυσίας, Ερκουλέν τε,
additisque triginta aliis pergit Σκυθίας Γραφώ κ. λ,
hine Mysiam urbem et Scythiam fecere, cum tamen
aliud nihil velit quam Mysiæ ad Istrum et Scythiæ
ad eundem eas esse urbes et castella.
Ibid. Tóµıç. Scythiæ erat metropolis, cujus episcopi curæ omnes provinciæ urbes erant commissar;
quam in rem egregia sunt Sozomeni H. E. vi, 21
verba; quæ quod Prolegomenis sint intexta, prætereo. Id addo, Jo. Damascenum Parallel. p. 781
ex Theotimo τῆς Σκυθοπόλεως episcopo verba q2dam excerpsisse; qui cum Tomitanus fuerit teste
Sozomeno H. E. v, 25, maluisse Mich. Le Quien tys
Σκυθίας. Poluisset minore molimine τῆς Σκυθῶν
πόλεως.
Ibid. A‹orvoózoliç. Ita et recte Constantinus,
1. 1 Them. 1. Theophanes Chronogr. p. 190 A:0Vuocómov, ut editus et ms. Synecdemus, probat.
Ibid. "Axpat. Eo nomine urbem in hoc tractu requiro. Fuit quidem promontorium Tiristris, ǎúpa
Tiptopia Ptolemæo, cum ejusdem ferme nominis
oppido; nec dixero tamen id intelligi. An˝Axpa tās
Σκυθίας apud Stephanum?
Ibid. Kallariç. Hoc ex Constantino præstat. De
urbe et aliis hujus oræ Anton. Itin. p. 227.
Ibid. "Iσrpoç. Jul. Capitolinus in Maximo et
Balbino, c. 6 Sub his pugnatum a Carpis contra
Masos fuit, et Scythici belli principium, et Histriæ
excidium eo tempore; ut autem Dexippus dicit, Histriæ civitatis. Fuit sine dubio in Dexippo "Iotpou
ródɛw;, quemadmodum in ms. Ptolemæi Coisliniano; quam urbem Capitolinus cum non recordaretur, de llistria, longissimo terrarum intervallo a
Mocsis et Carpis, Istri fluvii, ut Zosimus, 1, 31 docet, accolis, remota cogitare cœpit, occasionemque
Ortelio atque aliis, ut Histricam civitatem ab Istro
distinctam memorarent, præbuit.
Ibid. Kwrotartlara. Videtur esse CONSTANTIANA DAPHNE, quam e numo Constantini egregie
illustravit Henr. Vales. in Ammian. xxvII, 5. Obest
tamen suspicioni Procopius Fabr. Justin. Iv, 7 eam
in Moesia secunda collocans. An ergo ex superiore
in hanc provinciam migravit? Constantinus certe,
1. 11 Them. 1, ubi reliquas excerpsit, hanc præteriit,
14 tantum urbem provinciæ tribuens. Utique aut
hoc aut simili nomine aliam in Scythia fuisse dicendum erit; tumque Procopius auxilio arcessatur,
in Scythia Constantianam Fabr. Just. I. Iv, c. ult.
ponens.
Ibid. Zéldara. Iloc recepimus, quoniam propius a vero abest: Σáldaña Procopio Edif. Justin.
Iv, 11, Σahnadá in Excerpt. Theophylacti apud
Labbeum, p. 178, sed male, ut ex Hist. Mauric.
8 cognosces.
Ibid. Tpóraınç. Frid. Morellus de Topiro Doberoque cogitavit, quarum utraque citra hujus provinciæ fines ſuit. Credo a tropão de victis hostibus
col. 597–598page 5 of 41
PG 113:597Κάρσος. Κάρπος ν, 17: Θεσσαλονίκη πόλις ἐστὶ μεγίστη καὶ πολυ άνθρωπος, εἰς μὲν τὸ Μακεδόνων ἔθνος τελοῦσα, ἡγουμένη δὲ καὶ Θετταλίας καὶ ᾿Αχαΐας καὶ μέντοι καὶ ἄλλων παμπόλλων ἐθνῶν, ὅσα τῶν Ἰλλυρίων τὸν ὕπαρχον ἡγούμενον ἔχει. Ανταγνία Γεμίνδου. 'Αντα 420: Τότε καὶ ᾿Αγχίαλον καὶ Βεροίην ἀφέντες Χριστιανοὶ ἔφυγον, μηδενὸς διώκοντας, Νίκαιάν τε καὶ τοῦ Προβάτου κάστρον καὶ ἄλλα τινα θεν Μιχαήλ κατὰ Βουλγάρων συνεξελθούσης αὐτῷ καὶ Προκοπίας ἕως Τζουλοῦ· Τζουρούλου, Διάβορος. Δόβηρος ἐπίσκοπος Δουβήρου Μακεδονίας πρώτηςADDENDA.
posito loci nomen esse; quanquam eum hucusque
frustra quæsivi. De Axiopoli ad Itin. A. p. 224.
Col. 141. Kuridaba. Sic præstat e mss. et Con-
'stantino ob Itin. A. consensuni. Morellus cum Comidava Ptolemæi Itin. m, 8 eadem censet, Daciam
Ptolemæi cum Scythia confundit.
Ibid. Κάρσος. Κάρπος male Constantinus. Vid.
Itin. A. p. 221 et seq., ubi et hæ urbes recensentur.
Ibid. 'Aluvplç. Vita S. Epicteti et Astionis
c. 6 In Scytharum fines ingressi in Almyridensem
civitatem devenerunt. Si Morello credis, non alia
Halmyris est ac Salmydessus, neque in dubium vocari posse putat; et tamen falsissimum est. Halmy
ris in ultima fuit Scythia Procopio Edif. Justin.
iv, 7 auctore, proxima Istro fluvio; Salmydessus
vero sive Halmydessus vastissimo terrarum tractu
inde dissociata et Ponto in Astica regione sive
Rhodope provincia apposita. Vid. Arriani Periplum
circa finem.
Ibid. ‘Exapzla'Iλ.lvpinov. Hæc et sequentes provinciæ præfecto prætorio Illyrici suberant: complectebatur enim Illyricum orientale Macedoniam primam,
secundam quae et salutaris, Thessaliam, Achalam,
Cretam, Epirum veterem et novam, Daciam mediterraneam el ripensem, Dardaniam et Prævalim,
quemadmodum Notitia imp. Orient. c. 1 et 24 docet. Additur ab Hierocle Pannonia, quod eam nuper
Justinianus, ut in Novella 11 est, reciperarat.
Ibid. Osoσalorian. Erat Thessalonice metropolis et caput provinciarum quæ sub dispositione
præfecti prætorio Illyrici erant. Theodoretus, II. E.
ν, 17: Θεσσαλονίκη πόλις ἐστὶ μεγίστη καὶ πολυ
άνθρωπος, εἰς μὲν τὸ Μακεδόνων ἔθνος τελοῦσα,
ἡγουμένη δὲ καὶ Θετταλίας καὶ ᾿Αχαΐας καὶ μέντοι
καὶ ἄλλων παμπόλλων ἐθνῶν, ὅσα τῶν Ἰλλυρίων τὸν
ὕπαρχον ἡγούμενον ἔχει. Vide Henr. Valesium ad
Socratem. E. v, 11, et P. de Marca Dissert. de
Primatib. 37, etc.
Ibid. Eöpwzoç. Duæ sunt hoc nomine in Macedonią, civitates, altera in Almopiis, altera ad Axium
flumen. Utraque ex Ptolemæo et Plinio notissima
est. Mox Alov præstiterit.
Ibid. Beppola. Sic Constantinus, lib. 11 Them. 2;
qua de re dictum alias est.
Ibid. Eopdala. lloc ut verius ob Polybium, xv❗I,
19 elegi. Vulgo Eopôla, Constantino 'Eopdaïoi.
Regionis est Macedoniæ nomen, non urbis: nam
Jo. Harduinus ad Plinii 1. iv, c. 10, Eordeam urbem
ex Livio memorans a vero aberravit. Vide modo
præstantissimi scriptoris 1. xxx), c. 39 et 40, et
1. Lxn, c. 53, et nihil dubitabis. 'Eopola Thucydidi
Ibid. Kélaŋ. Placet hoc præter mss. Constantino
imperatori; neque ego pro rejiculo habuerim ob
Cellas Itin. I. p. 606.
Ibid. 'Aλµwrla. Bene ita correxit Harduinus in
Plinii I. 1v, c. 10. Regionis nomen est, cujus incolæ
"Alμwnes Thucydidi 11, 99.
Ibid. Aápioca. Exsulare hanc ex Constantino
1. 11 Them. 2, ubi Hierocles exscribitur, monuit
L. Hosteinius. Forte non male: neque enim inter
Larissas, quas scholiastes Apollonii Rhodii, 1,40, et
Stephanus enumerant, ulla est quæ ad Macedoniam
hanc referri possit: nisi si ca fuerit quɔm hic in
Ossa collocat.
Ibid. Aánnov. Hoc Constantinus, Azóxou mss.
præferunt: utrum verius sit, non temere dixero.
Tamen ecquid inde exsculpi possit quæramus. Intelligendam esse Heracleam Pelagoniæ, concilium
Constantinop. secundum ostendit: subscribit enim
collat, 8, p. 328, Benignus Heracleotanæ civitatis,
quæ est prima Macedoniæ, episcopus, vicem agens
Eliæ archiepiscopi Thessalonicensium civitatis; qui
Collat. Benignus Heracleæ Pelagoniæ dicitur. Nihil
Heraclea hæc discrepat ab illa quam Ptolemæus, 111,
43 in Lyncestide ponit, sita quippe in utriusque
regionis finibus; quæ causa est cur Norisius, Dissert. de Synodo V, et ego nimis illi credulus ad
Ant. Itin. p. 319, ex Actis concilii Chalcedon. p. 98
Dionysium episcopum Heracleæ Lyncestidum huic
urbi imposuerit, in eum errorem Latina consilii
versione impulsus; neque enim is Heracleæ Macedoniæ primæ, cui Chalcedonensis concilii tempore
Quintillus præerat ex Actis notissimus, pra sul
fuit, sed lleracleæ Latmi in Caria, ut Græca inibi et
p. 667 indicant. Jam cum Heraclea hæc AYNKHΣTIAOΣ diceretur et Pelagonia regio ab Hierocle
Macedoniæ secundæ contribuatur, fortasse AAKKOY titulum inde librarii, cum in mendo vocabuluin esset, nobis reliquerunt, ut multa alia.
Ibid. Ανταγνία Γεμίνδου. Constantinus, 'Αντα
víz, Féµ:vdos· quibus ego nominibus in Macedonia
urbes legisse non recordor. Videndum est an 'Avtiyóveta Muydovías, de qua Plinius Ptolemæus Stephanus atque alii, huic originem dederit.
Ibid. Nɩxédnç. Nicetam Thraciæ urbem ex l. xxIV
Ilist. Miscell. Abr. Ortelius Thesauro inseruit: eam,
si bonæ fidei esset, huc arcesserem. Verba sunt:
Tunc Anchialum et Beroen dimittentes Christiani
fugerunt, nemine persequente, Nicetamque et Brobati
castrum et alia quædam præsidia. Quo minus tamen
Anastasio fiam, Theophanes, quem exscripsit, facit
Chronograph. p. 420: Τότε καὶ ᾿Αγχίαλον καὶ Βε
ροίην ἀφέντες Χριστιανοὶ ἔφυγον, μηδενὸς διώκοντας,
Νίκαιάν τε καὶ τοῦ Προβάτου κάστρον καὶ ἄλλα τινα
xvpwuara. Unde Nicæam, Thraciæ episcopo subditam, ut concilium Nicænum secundum p. 590
monstrat, urbemn, vertere debuit et fortasse etiam
scripsit. Sunt enim in bistoria ea urbium tituli
passim corruptissimi, levi opera, si Theophanes in
consilium mittatur, refingendi, et sæpe maximo
hujus comniodo, velut cum ibidemn memorat: EşñLθεν Μιχαήλ κατὰ Βουλγάρων συνεξελθούσης αὐτῷ
καὶ Προκοπίας ἕως Τζουλοῦ· ubi Τζουρούλου, de
quo Aut. Itin. p. 139, fuisse Anastasius testabitur,
vertens Egressus est imperator Michael contra
Bulgares et cum eo simul Procopio usque Zerulum.
Atque hoc obiter. Nicedem inveniri posse, nisi
opem meliores manu exarati codices ferant,
despero.
Ibid. Διάβορος. Verumn esse Δόβηρος in Plini
1. v, c. 10 Harduinus monuit. Ejus episcopus
Chalcedonensi synodo adfuit, perperamque p. 317
ἐπίσκοπος Δουβήρου Μακεδονίας πρώτης nuncupatur, p. 671.
Ibid. 'Idoµérn. Non aliter Ptolemæo dicitur.
Thucydidi, 100 Eidov, e quo pariter videas
Debero haud longe affuisse: Tabule Idomcuia M.
Τρίμουλα. Πρίμουλα, τῆς Πριμουπόλεως τῆς Παμφυλίας, οι 127. Παρθικόπολις. Παροικόπολις 11 ΠΑΡΘΙΚΟΠΟΛΙΝ ΠΑΡΟΙΚΟ Αἰδέσιος Δίζα Παροικοπόλεως Μακεδών Βίθυς Διο ζάστου Παροικοπόλεως τῆς Μακεδόνων· Ζαικεδέν θης Μουκάσου Παροικοπολίτης Μακεδών. Παρθικοπόλεως, Στρυμνοῦ. Στρύμονος. 387 Σερρών οι Σερραίων πρώτης ὁ Σεῤῥῶν. ὅσαι τε περί Σέρρας καθυπτιάζουσι καὶ τοῖς ὅροις τῆς Βερροίας προσήνωνται, καὶ ὅσαι πρὸς τὰ Τέμπη τῶν Θετταλῶν παρατείνουσι. τὰ περὶ Σέρρας και Στρυμόνα χωρία 106. Ολυνθίοις ἡφίει τι χωρίων ὡς φιλό δωρος, καὶ μικρὸν ὕστερον οὐδαμοῦ Ολύνθιοι, μᾶλλον δὲ Χαλκιδείς, δύο καὶ τριάκοντα πόλεις, "Αραυρος. "Αραλος, Κλίμα Μεστικόν. Νεστι 1, 21 τὰ κλίματα τῆς Συρίας καὶ Κιλικίας, 10 κλίματα τῆς πρώτην τῆς Μακεδονίας πόλιν τοὺς ? Χαῖρ᾽ ὦ χρυσόκερως, βαβάκτα Γάλλων, πᾶν Πελασγικόν "Αργος εμβατεύων,ADDENDA.
posito loci nomen esse; quanquam eum hucusque
frustra quæsivi. De Axiopoli ad Itin. A. p. 224.
Col. 141. Kuridaba. Sic præstat e mss. et Con-
'stantino ob Itin. A. consensuni. Morellus cum Comidava Ptolemæi Itin. m, 8 eadem censet, Daciam
Ptolemæi cum Scythia confundit.
Ibid. Κάρσος. Κάρπος male Constantinus. Vid.
Itin. A. p. 221 et seq., ubi et hæ urbes recensentur.
Ibid. 'Aluvplç. Vita S. Epicteti et Astionis
c. 6 In Scytharum fines ingressi in Almyridensem
civitatem devenerunt. Si Morello credis, non alia
Halmyris est ac Salmydessus, neque in dubium vocari posse putat; et tamen falsissimum est. Halmy
ris in ultima fuit Scythia Procopio Edif. Justin.
iv, 7 auctore, proxima Istro fluvio; Salmydessus
vero sive Halmydessus vastissimo terrarum tractu
inde dissociata et Ponto in Astica regione sive
Rhodope provincia apposita. Vid. Arriani Periplum
circa finem.
Ibid. ‘Exapzla'Iλ.lvpinov. Hæc et sequentes provinciæ præfecto prætorio Illyrici suberant: complectebatur enim Illyricum orientale Macedoniam primam,
secundam quae et salutaris, Thessaliam, Achalam,
Cretam, Epirum veterem et novam, Daciam mediterraneam el ripensem, Dardaniam et Prævalim,
quemadmodum Notitia imp. Orient. c. 1 et 24 docet. Additur ab Hierocle Pannonia, quod eam nuper
Justinianus, ut in Novella 11 est, reciperarat.
Ibid. Osoσalorian. Erat Thessalonice metropolis et caput provinciarum quæ sub dispositione
præfecti prætorio Illyrici erant. Theodoretus, II. E.
ν, 17: Θεσσαλονίκη πόλις ἐστὶ μεγίστη καὶ πολυ
άνθρωπος, εἰς μὲν τὸ Μακεδόνων ἔθνος τελοῦσα,
ἡγουμένη δὲ καὶ Θετταλίας καὶ ᾿Αχαΐας καὶ μέντοι
καὶ ἄλλων παμπόλλων ἐθνῶν, ὅσα τῶν Ἰλλυρίων τὸν
ὕπαρχον ἡγούμενον ἔχει. Vide Henr. Valesium ad
Socratem. E. v, 11, et P. de Marca Dissert. de
Primatib. 37, etc.
Ibid. Eöpwzoç. Duæ sunt hoc nomine in Macedonią, civitates, altera in Almopiis, altera ad Axium
flumen. Utraque ex Ptolemæo et Plinio notissima
est. Mox Alov præstiterit.
Ibid. Beppola. Sic Constantinus, lib. 11 Them. 2;
qua de re dictum alias est.
Ibid. Eopdala. lloc ut verius ob Polybium, xv❗I,
19 elegi. Vulgo Eopôla, Constantino 'Eopdaïoi.
Regionis est Macedoniæ nomen, non urbis: nam
Jo. Harduinus ad Plinii 1. iv, c. 10, Eordeam urbem
ex Livio memorans a vero aberravit. Vide modo
præstantissimi scriptoris 1. xxx), c. 39 et 40, et
1. Lxn, c. 53, et nihil dubitabis. 'Eopola Thucydidi
Ibid. Kélaŋ. Placet hoc præter mss. Constantino
imperatori; neque ego pro rejiculo habuerim ob
Cellas Itin. I. p. 606.
Ibid. 'Aλµwrla. Bene ita correxit Harduinus in
Plinii I. 1v, c. 10. Regionis nomen est, cujus incolæ
"Alμwnes Thucydidi 11, 99.
Ibid. Aápioca. Exsulare hanc ex Constantino
1. 11 Them. 2, ubi Hierocles exscribitur, monuit
L. Hosteinius. Forte non male: neque enim inter
Larissas, quas scholiastes Apollonii Rhodii, 1,40, et
Stephanus enumerant, ulla est quæ ad Macedoniam
hanc referri possit: nisi si ca fuerit quɔm hic in
Ossa collocat.
Ibid. Aánnov. Hoc Constantinus, Azóxou mss.
præferunt: utrum verius sit, non temere dixero.
Tamen ecquid inde exsculpi possit quæramus. Intelligendam esse Heracleam Pelagoniæ, concilium
Constantinop. secundum ostendit: subscribit enim
collat, 8, p. 328, Benignus Heracleotanæ civitatis,
quæ est prima Macedoniæ, episcopus, vicem agens
Eliæ archiepiscopi Thessalonicensium civitatis; qui
Collat. Benignus Heracleæ Pelagoniæ dicitur. Nihil
Heraclea hæc discrepat ab illa quam Ptolemæus, 111,
43 in Lyncestide ponit, sita quippe in utriusque
regionis finibus; quæ causa est cur Norisius, Dissert. de Synodo V, et ego nimis illi credulus ad
Ant. Itin. p. 319, ex Actis concilii Chalcedon. p. 98
Dionysium episcopum Heracleæ Lyncestidum huic
urbi imposuerit, in eum errorem Latina consilii
versione impulsus; neque enim is Heracleæ Macedoniæ primæ, cui Chalcedonensis concilii tempore
Quintillus præerat ex Actis notissimus, pra sul
fuit, sed lleracleæ Latmi in Caria, ut Græca inibi et
p. 667 indicant. Jam cum Heraclea hæc AYNKHΣTIAOΣ diceretur et Pelagonia regio ab Hierocle
Macedoniæ secundæ contribuatur, fortasse AAKKOY titulum inde librarii, cum in mendo vocabuluin esset, nobis reliquerunt, ut multa alia.
Ibid. Ανταγνία Γεμίνδου. Constantinus, 'Αντα
víz, Féµ:vdos· quibus ego nominibus in Macedonia
urbes legisse non recordor. Videndum est an 'Avtiyóveta Muydovías, de qua Plinius Ptolemæus Stephanus atque alii, huic originem dederit.
Ibid. Nɩxédnç. Nicetam Thraciæ urbem ex l. xxIV
Ilist. Miscell. Abr. Ortelius Thesauro inseruit: eam,
si bonæ fidei esset, huc arcesserem. Verba sunt:
Tunc Anchialum et Beroen dimittentes Christiani
fugerunt, nemine persequente, Nicetamque et Brobati
castrum et alia quædam præsidia. Quo minus tamen
Anastasio fiam, Theophanes, quem exscripsit, facit
Chronograph. p. 420: Τότε καὶ ᾿Αγχίαλον καὶ Βε
ροίην ἀφέντες Χριστιανοὶ ἔφυγον, μηδενὸς διώκοντας,
Νίκαιάν τε καὶ τοῦ Προβάτου κάστρον καὶ ἄλλα τινα
xvpwuara. Unde Nicæam, Thraciæ episcopo subditam, ut concilium Nicænum secundum p. 590
monstrat, urbemn, vertere debuit et fortasse etiam
scripsit. Sunt enim in bistoria ea urbium tituli
passim corruptissimi, levi opera, si Theophanes in
consilium mittatur, refingendi, et sæpe maximo
hujus comniodo, velut cum ibidemn memorat: EşñLθεν Μιχαήλ κατὰ Βουλγάρων συνεξελθούσης αὐτῷ
καὶ Προκοπίας ἕως Τζουλοῦ· ubi Τζουρούλου, de
quo Aut. Itin. p. 139, fuisse Anastasius testabitur,
vertens Egressus est imperator Michael contra
Bulgares et cum eo simul Procopio usque Zerulum.
Atque hoc obiter. Nicedem inveniri posse, nisi
opem meliores manu exarati codices ferant,
despero.
Ibid. Διάβορος. Verumn esse Δόβηρος in Plini
1. v, c. 10 Harduinus monuit. Ejus episcopus
Chalcedonensi synodo adfuit, perperamque p. 317
ἐπίσκοπος Δουβήρου Μακεδονίας πρώτης nuncupatur, p. 671.
Ibid. 'Idoµérn. Non aliter Ptolemæo dicitur.
Thucydidi, 100 Eidov, e quo pariter videas
Debero haud longe affuisse: Tabule Idomcuia M.
col. 599–600page 6 of 41
PG 113:599Εχιναίου πόλεως επαρχίας Θεσσαλίας 446: Νῆσός τις ἔστι πρόσθε Σαλαμίνος τόπων, βαιὰ, δύορμος ναυσὶν, ἣν φιλόκορος Πάν εμβατεύει. 307: Οἱ Μουσῶν καὶ Χαρίτων χοροὶ οἱ δι' αἰῶνος τὴν πόλιν ἐμβατεύοντες. δων δυσχειμέρων ἐπεμβατεύεις. βαβάκια Γάλλων θερμὸς εἰς τὴν συνουσίαν, Βαργάων Παρλαᾶ, μητρόπολις, Μητρόπολις Μητρόπολις αἱ νῦν Νέας Πάτραι. τῶν Νέων Πατρῶν καὶ ἄλλων τῶν ἐπὶ Θεσσαλίας πόλεων ἁπασῶν, ἐν αἷς Δημητρίας τέ ἐστι καὶ Μητρόπολις ὄνομα καὶ Γόμφοι καὶ Τρίκκα, τους περιβόλους ἀνανεωσάμενος. Τρίκκη τὰ νῦν Τρίκαλα. 280: Χώραν τὴν Θετταλίαν δὲ συνεκτικήν μοι νόει, Φθίας καὶ Φαρασαλίας δὲ, Λαρίσσης καὶ Τρικά λων, Δημητριάδος, Ἰώλκου καὶ Γλαφυρῶν καὶ Φοί ης. τὸ Φοίβης Βοίβης Διοκλητιανούπολις. Περμέδιος Φαρμάκου 596 τῶν Θεσσαλονικέων Σαλτῶνnápwv ex Actis concilii Nicæni secundi p. 349, nisi
Drizuparorum ApiCounάpwy arbi præfuisse ex
p. 588 liqueret.
Ibid. Obat. Theba sunt Phthioticæ, ut Livio,
sive Thessalicæ, ut Plinio dicuntur.
Ibid. 'Exırałoç. Ita ex Constantino præstat ob.
Procopii Fabr. IV, 3 consensum. Theodorus episcopus Εχιναίου πόλεως επαρχίας Θεσσαλίας est in
concilio Ephes. p. 461, et Petrus 'Exivaiov in Chalcedon. p. 101. Non alia ac Echieus videtur.
est. Quæ ego dicta nollem. Dedisse has turbas Pan
in versibus reconditus videtur, satis cæteroqui ex
titulis conspiciendus. Ipsum lud &µ5×τɛúwy eum
requirebat: quid enim poetis magis familiare quam
de locis numini sacratis id usurpare? Æschylus,
Persis p. 446: Νῆσός τις ἔστι πρόσθε Σαλαμίνος
τόπων, βαιὰ, δύορμος ναυσὶν, ἣν φιλόκορος Πάν
εμβατεύει. Quibus tragici versibus alios ex Sophocle
et Euripide præstans eruditione juvenis Georgius
D'Arnaud Animadvers. c. 34 apposuit. Aristides
tm. II, p. 307: Οἱ Μουσῶν καὶ Χαρίτων χοροὶ οἱ
δι' αἰῶνος τὴν πόλιν ἐμβατεύοντες. Libanius Antioch.
p. 350: 'N; ¿ Oɛd; ¿µбateľ τòv tónov, sive potius
Euбatever. Euripides apud Dionysium de Composit.
Verbor. p. 256 edit. Londin. öote nétpov 'Apxáδων δυσχειμέρων ἐπεμβατεύεις. Igitur distinctione
non est prior a posteriore versu dissociandus;
cunque βαβάκια Γάλλων minus commode Pan nuncupetur, præferri oportuerat quod in ms. Florentino Is. Vossius in Catullum p. 163 legit, ßaбáxta
xýλwv. Et tanto quidem magis, quoniam Etymologus non aliter versum hunc Cratini, non, ut D.
Heinsius in Silii 1. xını, 329, quanquam xýλwv approbans, Diphili, scriptum invenerit. Kýλwv autem
cumn idem sit ac θερμὸς εἰς τὴν συνουσίαν, quin de
capripede deo verissime pronuntietur, nemo dubitaverit. Atque hoc obiter: nam Cratini Pelasgicum
Argos quodnam sit (neque enim Thessalicum videtar) Ti. Hemsterhusius propediem nos docebit.
Col. 144. Evorpátor. Non aliter Constantinus.
Rectum esse Aĭorpatov Ptolemæus et Æstræenses
Plinii 1v, 10 ostendunt.
Ibid. Nɛlayoría. Non urbis, quod olim opinabar, sed regionis est nomen. Fuit utique eo nomine
oppidum, sed ab Heraclea Pelagoniæ, quam in Macedonia primna vilimus, non diversumn. Regionis
Strabo, Plinius, Ptolemus atque alii meminerunt.
Ibid. Bápra.la. Non alia videtur ac Livii xxix,
12 Bargulum, fortasse hinc adjuvandum: conspirant enim in urbis nomine mss., nec aliud Aapdávios. Bapɣálwv, qui concilio Chalcedonensi p. 402
subscripsit, requirit. Appellatur quidem p. 100
episcopus Βαργάων et p. 671 Παρλαᾶ, sed quisque
videt ex nostro ea esse depravata, præsertim cum
velusta versio Dardanium episcopum Bargale posteriore loco preferat. Peccavit ergo C. a S. Paulo
tum quod huic urbi inter Macedonicas locuni negaverit, tum præterea quod Dardanium Bargylie,
Cariæ urbi, præsulem, quem Joannes pars ejusdem
concilii ejusdemque oppidi episcopus non poterit
ferre, dederit.
Ibid. Kɛlairidior. Hoc ex Constantino præcoptavi,
licet verissimum esse pro comperto non habeam:
imo vero Celetrum esse, quod in Orestide regione
Livius xxx, 40 describit, credidero.
Ibid. 'Apporla. Nusquam hanc legere memini.
Est in Illyrico túµбos 'Apµoving apud Dionysium
Perieges. 391 et alios, cujus tamen hic ratio esse
nequit. Videtur ab eadem Harmonia sive oppidum
seu castellum id nominis accepisse.
Ibid. Zúrapa. Huic urbi episcopus fuit Sabinianus, quem concilium Constantinopolitanum secundum Collat. 11, p. 28 Zaparenæ civitatis Illyricianæ
dioecesis, ut L. Holsteinius dudum monuit, appellat.
Eodem pertinere diceres Cyriacum cpiscopum ZvIbid. "Yrata. Additur ab editis et manu exaratis
μητρόπολις, acsi Hypata Thessaliæ caput et metropolis fuisset. Idem velle diceres Apuleium Metamorph. 1, p. 104 Comperto itaque Hypatæ, que
civitas cuncte Thessaloniæ antepolles, esse caseum
recentem. Sed res secus habet: Larissa urbium
Thessaliæ erat caput. Rectius itaque µntpóñolıç in
Constantini \. 11 Them. 2 ab bac distinguitur; nec
aliud voluit Hierocles, ut ex urbium catalogo provinciæ præscripto apparet.
Ibid. Μητρόπολις Thessalia hanc urbem ex plaribus oppidis conflatam et Triccæ et Gomphis vicinam memorat Strabo J. ix, p. 437. Huc pertinent
MHTPONOAITAN numi, equo Thessalico insignes
apud Goltzium. Fuit autem, quod negligi nolim, po‐
stea Novarum Patrarum urbi cognomen: Constantinus Μητρόπολις αἱ νῦν Νέας Πάτραι. Huic ergo
episcopus fuit Euthymius τῶν Νέων Πατρῶν apnd
Nicetam Choniaten Ann. Andron. Comnen. 11 p. 165,
de cujus sede omnia incerta Abr. Ortelio videbantur.
xal
Ibid. Toluun. Sic oportuit, ut vel ex Homero notum est. Procopius Ædif. Just. IV, 3 TpixáτTOU;
appellat, sed aliorum peccato scripserat, credo,
καὶ ἄλλων τῶν ἐπὶ Θεσσαλίας πόλεων ἁπασῶν, ἐν
αἷς Δημητρίας τέ ἐστι καὶ Μητρόπολις ὄνομα καὶ
Γόμφοι καὶ Τρίκκα, τους περιβόλους ἀνανεωσάμενος.
Serior ætas Tricala appellavit. Catalogus urbium quæ
nomen mutarunt, Codino a Jac. Goaro p. 404 additus: Τρίκκη τὰ νῦν Τρίκαλα. Nec alio nomine Annæ Alexiad. v p. 138 nota est: et Tzetzæ Chiliad.
1x, 280: Χώραν τὴν Θετταλίαν δὲ συνεκτικήν μοι
νόει, Φθίας καὶ Φαρασαλίας δὲ, Λαρίσσης καὶ Τρικά -
λων, Δημητριάδος, Ἰώλκου καὶ Γλαφυρῶν καὶ Φοί
6ης. In quibus τὸ Φοίβης absurdum est, ex Βοίβης
natum, sicuti Iliad. 712 docemur. Itaque longo
terrarum tractu a vero aberrat Cangius, cum Not.
in Alexiad. p. 100 Tricala urbem að Strymonem fluvium esse decernit.
Ibid. Kawápɛia. Pulchre ita Constantinus. Habet cam Thessaliæ urbem, a Justiniano instauratai,
Procopius Fabr. 1v, 3.
Ibid. Διοκλητιανούπολις. Apposita erat paludi
Castoriæ; quam dein a barbaris dirutam egregiis
operibus Justinianus munivit Procopio Fab. Just.
Iv, 4 auctore. Fortasse non alia est ac Castoria,
cujus Anna in hac vicinia Alexiad. v, p. 152 et Gauf.
Malaterra Hist. Sicul. m, 29 atque alii ejus ætatis
meminerunt.
Ibld. Þápσaloç. Hoc ex Constantino præstat.
Est in Ephesino conc. p. 436 Περμέδιος Φαρμάκου
pro Papsákov. Quod vero præ priinis operæ pretium
fuerit notari, idem præsul p. 478 rwy Oztrzdixwv.
Saitov, Thessalicorum Saltuum, quamquam mate
596 τῶν Θεσσαλονικέων Σαλτῶν dicitur; unde non
p.
ρθαμίνσιος, Σαλτός Βουραμίν καὶ τῆς ἐν Χαιρωνείᾳ αἰτιῶμαι συμφορᾶς· ἡ μὲν γὰρ μάχη ταῦτα ἐποίησε, τὴν δὲ ἔξοδον ΕΩΤΕΙ κατα ειλημμένη. ἐν Βοιωτία. δὲ καὶ τῶν ἐν Χαιρωνεία κακῶν αἰτιῶμαι τὸν Αἰσχίνην. Οὐκ ἂν γὰρ ἐξῆλθεν εἰς Χαιρώνειαν ᾿Αθηναῖοι, μὴ κατειλημμένης Ελατείας. Δαυλία. Δαυλίαν τῆς Φωκίδος Ἐν δὲ τῇ Βοιωτία τοὐναντίον ἐμφράξας τὸ περὶ τὸν Μινυεινὸν ῥεῖθρον, ἐποίησε λιμνάζειν τὴν χώραν. τὸ περὶ τὸν Μινύειον Ορχομενὸν 76, Ορχομενὸν τὸν Μινύειον τὴν πόλιν τῶν Ορχομενίων πολὺς καὶ πλώϊμος ἐν πηγαῖς μόνος τῶν Ἑλληνικῶν ποταμῶν, "Αμβροσος. "Αμβρυσος, Κωρωνία. Κορώνεια, αὐτοῦ μαχόμενος ἐν Χαιρωνείᾳ τοῖς πολεμίοις ἀπέ θανεν ἐν Κορωνείᾳ Στήραις. Στίρις, 'Αναστάσιος 'Αναστάσις, "Εκεψος. Αίδηψος,nápwv ex Actis concilii Nicæni secundi p. 349, nisi
Drizuparorum ApiCounάpwy arbi præfuisse ex
p. 588 liqueret.
Ibid. Obat. Theba sunt Phthioticæ, ut Livio,
sive Thessalicæ, ut Plinio dicuntur.
Ibid. 'Exırałoç. Ita ex Constantino præstat ob.
Procopii Fabr. IV, 3 consensum. Theodorus episcopus Εχιναίου πόλεως επαρχίας Θεσσαλίας est in
concilio Ephes. p. 461, et Petrus 'Exivaiov in Chalcedon. p. 101. Non alia ac Echieus videtur.
est. Quæ ego dicta nollem. Dedisse has turbas Pan
in versibus reconditus videtur, satis cæteroqui ex
titulis conspiciendus. Ipsum lud &µ5×τɛúwy eum
requirebat: quid enim poetis magis familiare quam
de locis numini sacratis id usurpare? Æschylus,
Persis p. 446: Νῆσός τις ἔστι πρόσθε Σαλαμίνος
τόπων, βαιὰ, δύορμος ναυσὶν, ἣν φιλόκορος Πάν
εμβατεύει. Quibus tragici versibus alios ex Sophocle
et Euripide præstans eruditione juvenis Georgius
D'Arnaud Animadvers. c. 34 apposuit. Aristides
tm. II, p. 307: Οἱ Μουσῶν καὶ Χαρίτων χοροὶ οἱ
δι' αἰῶνος τὴν πόλιν ἐμβατεύοντες. Libanius Antioch.
p. 350: 'N; ¿ Oɛd; ¿µбateľ τòv tónov, sive potius
Euбatever. Euripides apud Dionysium de Composit.
Verbor. p. 256 edit. Londin. öote nétpov 'Apxáδων δυσχειμέρων ἐπεμβατεύεις. Igitur distinctione
non est prior a posteriore versu dissociandus;
cunque βαβάκια Γάλλων minus commode Pan nuncupetur, præferri oportuerat quod in ms. Florentino Is. Vossius in Catullum p. 163 legit, ßaбáxta
xýλwv. Et tanto quidem magis, quoniam Etymologus non aliter versum hunc Cratini, non, ut D.
Heinsius in Silii 1. xını, 329, quanquam xýλwv approbans, Diphili, scriptum invenerit. Kýλwv autem
cumn idem sit ac θερμὸς εἰς τὴν συνουσίαν, quin de
capripede deo verissime pronuntietur, nemo dubitaverit. Atque hoc obiter: nam Cratini Pelasgicum
Argos quodnam sit (neque enim Thessalicum videtar) Ti. Hemsterhusius propediem nos docebit.
Col. 144. Evorpátor. Non aliter Constantinus.
Rectum esse Aĭorpatov Ptolemæus et Æstræenses
Plinii 1v, 10 ostendunt.
Ibid. Nɛlayoría. Non urbis, quod olim opinabar, sed regionis est nomen. Fuit utique eo nomine
oppidum, sed ab Heraclea Pelagoniæ, quam in Macedonia primna vilimus, non diversumn. Regionis
Strabo, Plinius, Ptolemus atque alii meminerunt.
Ibid. Bápra.la. Non alia videtur ac Livii xxix,
12 Bargulum, fortasse hinc adjuvandum: conspirant enim in urbis nomine mss., nec aliud Aapdávios. Bapɣálwv, qui concilio Chalcedonensi p. 402
subscripsit, requirit. Appellatur quidem p. 100
episcopus Βαργάων et p. 671 Παρλαᾶ, sed quisque
videt ex nostro ea esse depravata, præsertim cum
velusta versio Dardanium episcopum Bargale posteriore loco preferat. Peccavit ergo C. a S. Paulo
tum quod huic urbi inter Macedonicas locuni negaverit, tum præterea quod Dardanium Bargylie,
Cariæ urbi, præsulem, quem Joannes pars ejusdem
concilii ejusdemque oppidi episcopus non poterit
ferre, dederit.
Ibid. Kɛlairidior. Hoc ex Constantino præcoptavi,
licet verissimum esse pro comperto non habeam:
imo vero Celetrum esse, quod in Orestide regione
Livius xxx, 40 describit, credidero.
Ibid. 'Apporla. Nusquam hanc legere memini.
Est in Illyrico túµбos 'Apµoving apud Dionysium
Perieges. 391 et alios, cujus tamen hic ratio esse
nequit. Videtur ab eadem Harmonia sive oppidum
seu castellum id nominis accepisse.
Ibid. Zúrapa. Huic urbi episcopus fuit Sabinianus, quem concilium Constantinopolitanum secundum Collat. 11, p. 28 Zaparenæ civitatis Illyricianæ
dioecesis, ut L. Holsteinius dudum monuit, appellat.
Eodem pertinere diceres Cyriacum cpiscopum ZvIbid. "Yrata. Additur ab editis et manu exaratis
μητρόπολις, acsi Hypata Thessaliæ caput et metropolis fuisset. Idem velle diceres Apuleium Metamorph. 1, p. 104 Comperto itaque Hypatæ, que
civitas cuncte Thessaloniæ antepolles, esse caseum
recentem. Sed res secus habet: Larissa urbium
Thessaliæ erat caput. Rectius itaque µntpóñolıç in
Constantini \. 11 Them. 2 ab bac distinguitur; nec
aliud voluit Hierocles, ut ex urbium catalogo provinciæ præscripto apparet.
Ibid. Μητρόπολις Thessalia hanc urbem ex plaribus oppidis conflatam et Triccæ et Gomphis vicinam memorat Strabo J. ix, p. 437. Huc pertinent
MHTPONOAITAN numi, equo Thessalico insignes
apud Goltzium. Fuit autem, quod negligi nolim, po‐
stea Novarum Patrarum urbi cognomen: Constantinus Μητρόπολις αἱ νῦν Νέας Πάτραι. Huic ergo
episcopus fuit Euthymius τῶν Νέων Πατρῶν apnd
Nicetam Choniaten Ann. Andron. Comnen. 11 p. 165,
de cujus sede omnia incerta Abr. Ortelio videbantur.
xal
Ibid. Toluun. Sic oportuit, ut vel ex Homero notum est. Procopius Ædif. Just. IV, 3 TpixáτTOU;
appellat, sed aliorum peccato scripserat, credo,
καὶ ἄλλων τῶν ἐπὶ Θεσσαλίας πόλεων ἁπασῶν, ἐν
αἷς Δημητρίας τέ ἐστι καὶ Μητρόπολις ὄνομα καὶ
Γόμφοι καὶ Τρίκκα, τους περιβόλους ἀνανεωσάμενος.
Serior ætas Tricala appellavit. Catalogus urbium quæ
nomen mutarunt, Codino a Jac. Goaro p. 404 additus: Τρίκκη τὰ νῦν Τρίκαλα. Nec alio nomine Annæ Alexiad. v p. 138 nota est: et Tzetzæ Chiliad.
1x, 280: Χώραν τὴν Θετταλίαν δὲ συνεκτικήν μοι
νόει, Φθίας καὶ Φαρασαλίας δὲ, Λαρίσσης καὶ Τρικά -
λων, Δημητριάδος, Ἰώλκου καὶ Γλαφυρῶν καὶ Φοί
6ης. In quibus τὸ Φοίβης absurdum est, ex Βοίβης
natum, sicuti Iliad. 712 docemur. Itaque longo
terrarum tractu a vero aberrat Cangius, cum Not.
in Alexiad. p. 100 Tricala urbem að Strymonem fluvium esse decernit.
Ibid. Kawápɛia. Pulchre ita Constantinus. Habet cam Thessaliæ urbem, a Justiniano instauratai,
Procopius Fabr. 1v, 3.
Ibid. Διοκλητιανούπολις. Apposita erat paludi
Castoriæ; quam dein a barbaris dirutam egregiis
operibus Justinianus munivit Procopio Fab. Just.
Iv, 4 auctore. Fortasse non alia est ac Castoria,
cujus Anna in hac vicinia Alexiad. v, p. 152 et Gauf.
Malaterra Hist. Sicul. m, 29 atque alii ejus ætatis
meminerunt.
Ibld. Þápσaloç. Hoc ex Constantino præstat.
Est in Ephesino conc. p. 436 Περμέδιος Φαρμάκου
pro Papsákov. Quod vero præ priinis operæ pretium
fuerit notari, idem præsul p. 478 rwy Oztrzdixwv.
Saitov, Thessalicorum Saltuum, quamquam mate
596 τῶν Θεσσαλονικέων Σαλτῶν dicitur; unde non
p.
col. 601–602page 7 of 41
PG 113:601σωζομένων τῇ κατ᾽ ἀλήθειαν μητροπόλει τῶν οἰκείων δικαίων, 12 Χαλκὶς νήσου Εὐβοίας. αριθμεῖ δὲ ταύταις καὶ νῆσον τὴν Εὔβοιαν, ἤν τινες Χάλιν ἢ Χαλκίδα ὀνομάζουσιν, πει δὲ ξένους, τοὺς μὲν εἰς Πορθμόν, τὸν δῆμον ἐκβαλοῦντας τῶν Ερετριέων, έσκαπτε Πορθμὸν καὶ τυραννίδα ἀπαντικρὺ τῆς 'Ατο τικῆς ἐπετείχισεν ὑμῖν ἐν τῇ Εὐβοίᾳ. 218: Καὶ μὴν καὶ μετὰ ταῦτα ἐσάκις πρὸς Πορθμῷ ἢ πρὸς Μεγάροις ἀκούοντες δύναμιν Φιλα ίππου καὶ ξένους ἐθορυβεῖτε. 11, 240: Ἐν Πορθμῷ Φίλιππος, ἐν Μεγάροις Χάρυστος. Κάρυστος Πλαταιαί. Εμπόριον Κρομμών. Κρομμυών "Εστι τοίνυν αὕτη νῆσος, τῶν ἐν Ἑλλάδι κεφάλαιον, ὡς εἶνεκα μὲν μεγέθους καὶ κάλλους καὶ θέσεως μείζω καθάπαξ τῶν προσοίχων ἀναφανῆναι, καὶ οὕτω μετ γίστῳ παραλλάττειν τῷ μέσῳ ὡς καὶ δοκεῖν πάσας τὰς νήσους, ὥσπερ οὐκ ἀνταίρειν ἐχούσας Αἰγίνη, μεθ᾿ ἡδονῆς τῶν πρεσβείων παραχωρείν. καὶ χορηγεῖν ἔχειν ἐντεῦθεν μετὰ πολλοῦ περιόντος δι᾽ ὧν αἱ πόλει; Εσται καὶ Σάμος ἄμμος, ἐσεῖτας Δῆλος ἄδηλος καὶ Ῥώμη βύμη. μέχρι Θερμοπυλῶν μὲ Θερμοπυλών νῦν, τὸ δὴ λεγόμενον πρώρα καὶ πρύμνα τῆς ἙλλάADDENDA.
Col. 144. "Yerng Ovσbai. Monstra hæc sunt, quæ
an profligari valeant videamus. Mss. "Yτto: Biolais,
ex quo posteriore levi opera Olohŋ exstruitur, urbs
Boeotia, Statio Thebaid. vi, 261:
Dionæisque avibus circumsona Thisbe,
ex Homero Iliad. 502. Alterum Hylen dare potest, urbem ejusdem oræ maritimam, eidem Statio
v. 267 memoratam. Si utramque improbaveris,
'Yлoßбaç an malueris perpende, notas Homerico
carmine et Infra Thebas Plinio dictas.
Ibid. 6a. Dionis Chrysostomi ætate major urbis pars in ruinis erat, ut orat. vii, p. 123 profitėtur; nec aliud de suo tempore Pausanias, a Casauhono excitatus, arcem tantum Cadmeam habitari
affirmans. Utrum e ruderibus resurrexerit, an Cadmea potissimum incolis fuerit sub Christianis celebrata, in obscuro est. Ilabuit suum sibi episcopum,
qui ñ EXλádo in conciliis, veluti Ephesino p. 525,
dici, ut a Thessalicis Thebis distinguatur, assolet.
Metropolis autem non ecclesiastica sed civilis ot
honoraria fuit, prorsus ut Athenæ Lacedæmon et Elis.
Unam duntaxat in singulis provinciis metropolim
canones ecclesiastici agnoscunt, ut concilium Chalced. tom. ix, p. 103 docet: ab ejus episcopo reliqui
provinciales inaugurabantur, ejnsque decretis parebant; qua dignitate in Achaia Corinthus fuit illustris. Nec impedire tamen poterat quin plures honorariæ ab imperatoribus, quibus solis id jus concil.
Chalcedon. p. 619. tom 8 tribuitur, constituerentur;
et si potuisset, nihil admodum erat cur vetaret:
tantum enim diplomate imperatorio creatæ honore
ampliore gaudebant, σωζομένων τῇ κατ᾽ ἀλήθειαν
μητροπόλει τῶν οἰκείων δικαίων, uti canon 12 Chalcedonensis concilii sciscit.
Ibid. Xaλxń. Oportuerat, ut Carolum a S. Paulo
conjecisse video, Χαλκὶς νήσου Εὐβοίας. Vitium satis vetustum auguror ipsoque Constantino prius:
quod enim de fierocle 1. 11, Them. 5 prodit, ouvαριθμεῖ δὲ ταύταις καὶ νῆσον τὴν Εὔβοιαν, ἤν τινες
Χάλιν ἢ Χαλκίδα ὀνομάζουσιν, id hinc suam origi
nem accepisse suspicor. Hesiodus cur Xalxida xahAyuvatxa dixerit, explicat Casaubonus in Atheni 1. xit, C. 9.
Ibid. Пopßµóç. Creberrime hujus apud Demosthenem est mentio, nti Philipp. 111, p. 69: П¿µπει δὲ ξένους, τοὺς μὲν εἰς Πορθμόν, τὸν δῆμον
ἐκβαλοῦντας τῶν Ερετριέων, ubi Ulpianus navale
fuisse Eretriensium docet. Philipp. 4, p. 76: Katέσκαπτε Πορθμὸν καὶ τυραννίδα ἀπαντικρὺ τῆς 'Ατο
τικῆς ἐπετείχισεν ὑμῖν ἐν τῇ Εὐβοίᾳ. De legal. fals.
p. 218: Καὶ μὴν καὶ μετὰ ταῦτα ἐσάκις πρὸς
Πορθμῷ ἢ πρὸς Μεγάροις ἀκούοντες δύναμιν Φιλα
ίππου καὶ ξένους ἐθορυβεῖτε. Hinc hausit Aristides
tom. 11, p. 240: Ἐν Πορθμῷ Φίλιππος, ἐν Μεγάροις
, quod perperam vertitur In freto Philippus.
Quæ cum ejus in Eubœa situm haud obscure constituant, non utique opera recentiores fuissent geographi, si oppidum sua cura fuissent dignati.
Ibid. Χάρυστος. Κάρυστος suo marmore nobis
lilata, et mox Πλαταιαί.
Ibid. Alycolɛra. Oppidum erat Megaridis, a Pansania, qui in vocis sono variat, dudum ab Abr.
Berkelio adjutus, Attic. c. xliv signatum.
Ibid. Dayal. Itidem in Megaride erant, sed in
Boeotiam vergente, si Pausanias non fallit: Ham
Strabo et Ptolemæus sinui Corinthiacc apponunt.
Vide Ch. Cellarium G. A. 11, 13, p. 1168.
Ibid. Εμπόριον Κρομμών. Κρομμυών oportuerat, maritimum in Corinthi et Megaridis finibus oppidum. Seriore ætate mercatorum frequentia celobre fuisse et propterea Emporii nomen indeptum
videtur.
Ibid. Alra. Superbum ejus est in vita S. Theodore Thessalonicensis elogium c. 1 quinti Aprilis magni sanctorum operis: "Εστι τοίνυν αὕτη νῆσος, igquit Vitæ ejus auctor, τῶν ἐν Ἑλλάδι κεφάλαιον, ὡς
εἶνεκα μὲν μεγέθους καὶ κάλλους καὶ θέσεως μείζω
καθάπαξ τῶν προσοίχων ἀναφανῆναι, καὶ οὕτω μετ
γίστῳ παραλλάττειν τῷ μέσῳ ὡς καὶ δοκεῖν πάσας
τὰς νήσους, ὥσπερ οὐκ ἀνταίρειν ἐχούσας Αἰγίνη,
μεθ᾿ ἡδονῆς τῶν πρεσβείων παραχωρείν. Adduntur
plura in laudem, quæ non exscribo: id obiter monebo, non videri D. Papebrochium recte sententiam
horum verborum percepisse, καὶ χορηγεῖν ἔχειν
ἐντεῦθεν μετὰ πολλοῦ περιόντος δι᾽ ὧν αἱ πόλει;
àµelvous, cùm verteret quo fit ut urbes in ea sint
plurimæ: id enim falsum est, nec Græca innuunt,
tantum, habere eam quæ abundantissime aliis urbibus, unde meliores evadant, præbeat, indicantia.
Adde Pindarum in laudes insulæ passim et in primis
Ode 5 Nemeorum excurrentem.
Ibid. Hoitoiovoa. Nec urbem neque iusulam eo
nomine novi. Fors fuerit olim Dochessa Kia;, ut
Poeessa insulæ Ceæ sit, quam in ruderibus fuisse
Strabonis et Plinii ætate, ille l. 10, p. 486, hic l. 4,
c. xit docet; e quibus resurgere potuisse cur negemus? quia dubium tamen id est, vide an Pityusa
Melæ 11, 7, 80 esse queat.
Ibid. Kúoroç. Ceæ locum in ms. Kúðvo; ocenpa',
quam illi proximam in integrum restituere placuit.
Ibid. Añλoç åƐŋloç. Mss. hæc conjungere Holsteinio doctori credimus; nec sane perperam: quisquis enim Delo insulæ id cognomen indidit, in animo atque oculis notissimum Sibyllæ versum habuit
e i. iii et vu: Εσται καὶ Σάμος ἄμμος, ἐσεῖτας
Δῆλος ἄδηλος καὶ Ῥώμη βύμη. Hallucinantur ergo
qui insulam Adelum cæteris mediterranei maris inscrunt.
Ibid. Tulajérn. Conspirant in vitia hæc editi el
mss.; quæ si medica manu contrectaveris, sanum
colorem facile receperint. Talaµéví, ut pulchre
Carolus a S. Paulo, obstetricantibus librariis ex
Zalauis voos nata videtur. Reliqua, ubi parum
auxeris, μέχρι Θερμοπυλῶν dabunt, sicuti ex Mic
rocle a Constantino 1. 11 Them. 5 profertur; Lucas
itaque Holsteinius non injuria id probabit, præsertim cum μὲ Θερμοπυλών in principe sit editione.
Etsi vero bene hactenus processerit, deficere tamen
ea non dubitandum est quibus scriptor omnia
Achaiæ loca usque ad Thermopylas proconsulis imperio mandabat.
Ibid. Kópirboç. Ilelladis metropolin fuisse locu
ples testis est Apuleius l. x, p. 247: oriundus patrie
Corintho, quæ capul totius Achaiæ provinciæ, nec
alia Dioni Chrysostomo orat. xxxvn, p. 464 de urbe
sententia fuit, eum cives compellat: 'Yµsi; yáp koza
νῦν, τὸ δὴ λεγόμενον πρώρα καὶ πρύμνα τῆς Ἑλλά
60;. Adde Aristidem tom. 1, p. 43, mox † moT:
Αίγειρα, Αίγιον. Αίγηραι Τρυζένα. Τροιζήν, Τροιζήνη Ἱερὰ μόνη. Ερμιόνη, Ερμιών, 615: Χθονίας νιν ἄλσος Έρμιών τ' ἔχει πόλις. πόλιν ἐν "Αργει, Γερέθραι. Γεράνθραι, Ασωπός πόλις, Φιγαλεὺς φαυστήριος. ΦΙΑΛΕΩΝ Κορωνία. Κορώνη Μεθώνην Μοθωναίους, 35, Νήσος Πάνορμος. μου λιμένος πρὸς ἀνατολὴν δώδεκα στάδια νατός ἐστιν Ἰθάκη σταδίων ὀγδοήκοντα πέντε. Ει Πάνορμος: Φοῖβε Κεφαλλήνων λιμενό σκοπε, θίνα Πανόρμου ναίων τρηχείης ἀντιπέρην Ιθάκης. Νήσου Κεφαλα ληνίας ΠάνορμοςADDENDA.
Col. 144. "Yerng Ovσbai. Monstra hæc sunt, quæ
an profligari valeant videamus. Mss. "Yτto: Biolais,
ex quo posteriore levi opera Olohŋ exstruitur, urbs
Boeotia, Statio Thebaid. vi, 261:
Dionæisque avibus circumsona Thisbe,
ex Homero Iliad. 502. Alterum Hylen dare potest, urbem ejusdem oræ maritimam, eidem Statio
v. 267 memoratam. Si utramque improbaveris,
'Yлoßбaç an malueris perpende, notas Homerico
carmine et Infra Thebas Plinio dictas.
Ibid. 6a. Dionis Chrysostomi ætate major urbis pars in ruinis erat, ut orat. vii, p. 123 profitėtur; nec aliud de suo tempore Pausanias, a Casauhono excitatus, arcem tantum Cadmeam habitari
affirmans. Utrum e ruderibus resurrexerit, an Cadmea potissimum incolis fuerit sub Christianis celebrata, in obscuro est. Ilabuit suum sibi episcopum,
qui ñ EXλádo in conciliis, veluti Ephesino p. 525,
dici, ut a Thessalicis Thebis distinguatur, assolet.
Metropolis autem non ecclesiastica sed civilis ot
honoraria fuit, prorsus ut Athenæ Lacedæmon et Elis.
Unam duntaxat in singulis provinciis metropolim
canones ecclesiastici agnoscunt, ut concilium Chalced. tom. ix, p. 103 docet: ab ejus episcopo reliqui
provinciales inaugurabantur, ejnsque decretis parebant; qua dignitate in Achaia Corinthus fuit illustris. Nec impedire tamen poterat quin plures honorariæ ab imperatoribus, quibus solis id jus concil.
Chalcedon. p. 619. tom 8 tribuitur, constituerentur;
et si potuisset, nihil admodum erat cur vetaret:
tantum enim diplomate imperatorio creatæ honore
ampliore gaudebant, σωζομένων τῇ κατ᾽ ἀλήθειαν
μητροπόλει τῶν οἰκείων δικαίων, uti canon 12 Chalcedonensis concilii sciscit.
Ibid. Xaλxń. Oportuerat, ut Carolum a S. Paulo
conjecisse video, Χαλκὶς νήσου Εὐβοίας. Vitium satis vetustum auguror ipsoque Constantino prius:
quod enim de fierocle 1. 11, Them. 5 prodit, ouvαριθμεῖ δὲ ταύταις καὶ νῆσον τὴν Εὔβοιαν, ἤν τινες
Χάλιν ἢ Χαλκίδα ὀνομάζουσιν, id hinc suam origi
nem accepisse suspicor. Hesiodus cur Xalxida xahAyuvatxa dixerit, explicat Casaubonus in Atheni 1. xit, C. 9.
Ibid. Пopßµóç. Creberrime hujus apud Demosthenem est mentio, nti Philipp. 111, p. 69: П¿µπει δὲ ξένους, τοὺς μὲν εἰς Πορθμόν, τὸν δῆμον
ἐκβαλοῦντας τῶν Ερετριέων, ubi Ulpianus navale
fuisse Eretriensium docet. Philipp. 4, p. 76: Katέσκαπτε Πορθμὸν καὶ τυραννίδα ἀπαντικρὺ τῆς 'Ατο
τικῆς ἐπετείχισεν ὑμῖν ἐν τῇ Εὐβοίᾳ. De legal. fals.
p. 218: Καὶ μὴν καὶ μετὰ ταῦτα ἐσάκις πρὸς
Πορθμῷ ἢ πρὸς Μεγάροις ἀκούοντες δύναμιν Φιλα
ίππου καὶ ξένους ἐθορυβεῖτε. Hinc hausit Aristides
tom. 11, p. 240: Ἐν Πορθμῷ Φίλιππος, ἐν Μεγάροις
, quod perperam vertitur In freto Philippus.
Quæ cum ejus in Eubœa situm haud obscure constituant, non utique opera recentiores fuissent geographi, si oppidum sua cura fuissent dignati.
Ibid. Χάρυστος. Κάρυστος suo marmore nobis
lilata, et mox Πλαταιαί.
Ibid. Alycolɛra. Oppidum erat Megaridis, a Pansania, qui in vocis sono variat, dudum ab Abr.
Berkelio adjutus, Attic. c. xliv signatum.
Ibid. Dayal. Itidem in Megaride erant, sed in
Boeotiam vergente, si Pausanias non fallit: Ham
Strabo et Ptolemæus sinui Corinthiacc apponunt.
Vide Ch. Cellarium G. A. 11, 13, p. 1168.
Ibid. Εμπόριον Κρομμών. Κρομμυών oportuerat, maritimum in Corinthi et Megaridis finibus oppidum. Seriore ætate mercatorum frequentia celobre fuisse et propterea Emporii nomen indeptum
videtur.
Ibid. Alra. Superbum ejus est in vita S. Theodore Thessalonicensis elogium c. 1 quinti Aprilis magni sanctorum operis: "Εστι τοίνυν αὕτη νῆσος, igquit Vitæ ejus auctor, τῶν ἐν Ἑλλάδι κεφάλαιον, ὡς
εἶνεκα μὲν μεγέθους καὶ κάλλους καὶ θέσεως μείζω
καθάπαξ τῶν προσοίχων ἀναφανῆναι, καὶ οὕτω μετ
γίστῳ παραλλάττειν τῷ μέσῳ ὡς καὶ δοκεῖν πάσας
τὰς νήσους, ὥσπερ οὐκ ἀνταίρειν ἐχούσας Αἰγίνη,
μεθ᾿ ἡδονῆς τῶν πρεσβείων παραχωρείν. Adduntur
plura in laudem, quæ non exscribo: id obiter monebo, non videri D. Papebrochium recte sententiam
horum verborum percepisse, καὶ χορηγεῖν ἔχειν
ἐντεῦθεν μετὰ πολλοῦ περιόντος δι᾽ ὧν αἱ πόλει;
àµelvous, cùm verteret quo fit ut urbes in ea sint
plurimæ: id enim falsum est, nec Græca innuunt,
tantum, habere eam quæ abundantissime aliis urbibus, unde meliores evadant, præbeat, indicantia.
Adde Pindarum in laudes insulæ passim et in primis
Ode 5 Nemeorum excurrentem.
Ibid. Hoitoiovoa. Nec urbem neque iusulam eo
nomine novi. Fors fuerit olim Dochessa Kia;, ut
Poeessa insulæ Ceæ sit, quam in ruderibus fuisse
Strabonis et Plinii ætate, ille l. 10, p. 486, hic l. 4,
c. xit docet; e quibus resurgere potuisse cur negemus? quia dubium tamen id est, vide an Pityusa
Melæ 11, 7, 80 esse queat.
Ibid. Kúoroç. Ceæ locum in ms. Kúðvo; ocenpa',
quam illi proximam in integrum restituere placuit.
Ibid. Añλoç åƐŋloç. Mss. hæc conjungere Holsteinio doctori credimus; nec sane perperam: quisquis enim Delo insulæ id cognomen indidit, in animo atque oculis notissimum Sibyllæ versum habuit
e i. iii et vu: Εσται καὶ Σάμος ἄμμος, ἐσεῖτας
Δῆλος ἄδηλος καὶ Ῥώμη βύμη. Hallucinantur ergo
qui insulam Adelum cæteris mediterranei maris inscrunt.
Ibid. Tulajérn. Conspirant in vitia hæc editi el
mss.; quæ si medica manu contrectaveris, sanum
colorem facile receperint. Talaµéví, ut pulchre
Carolus a S. Paulo, obstetricantibus librariis ex
Zalauis voos nata videtur. Reliqua, ubi parum
auxeris, μέχρι Θερμοπυλῶν dabunt, sicuti ex Mic
rocle a Constantino 1. 11 Them. 5 profertur; Lucas
itaque Holsteinius non injuria id probabit, præsertim cum μὲ Θερμοπυλών in principe sit editione.
Etsi vero bene hactenus processerit, deficere tamen
ea non dubitandum est quibus scriptor omnia
Achaiæ loca usque ad Thermopylas proconsulis imperio mandabat.
Ibid. Kópirboç. Ilelladis metropolin fuisse locu
ples testis est Apuleius l. x, p. 247: oriundus patrie
Corintho, quæ capul totius Achaiæ provinciæ, nec
alia Dioni Chrysostomo orat. xxxvn, p. 464 de urbe
sententia fuit, eum cives compellat: 'Yµsi; yáp koza
νῦν, τὸ δὴ λεγόμενον πρώρα καὶ πρύμνα τῆς Ἑλλά
60;. Adde Aristidem tom. 1, p. 43, mox † moT:
col. 603–604page 8 of 41
PG 113:603Κυθηρία. Κύθηρα Μυκῶν. Μύκωνος σμικρότητα τῆς Μύκωνος νήσου μίαν Μύκωνον Την πέτραν τὴν Μολου Δωροῦσα. Δρυοῦσα, σ¤; δίχα Λήμνου καὶ Ἴμβρου καὶ Σαμοθράκης, Κρήτης καὶ Κυρήνης 4: Φλ. Υπάτιον τὸν λαμπρότατον ἀπὸ ὑπάρχων πραιτωρίου δόγματι τοῦ κοινοῦ πάσης τῆς ἐπαρχίας Οἰκουμένιος Δοσίθεος Ασκληπιόδοτος ὁ λαμ πρότατος ὑπατικὸς τῆς Κρητῶν ἐπαρχίας ἀνέστησεν. κὰς τῆς Κρητῶν ἐπαρχίας 90 "Ίνατος. Είνατος Βιέννιος οι Βιεννήσιος τῆς δὲ Βιέννης Βιενναίος, Χερσόνησος Κρήτης Λύκτος. Λύττον ὑψηλὸν λύττον φασί. 5: Ματτιδίαν Σεβαστὴν Λυττίων ἡ πόλις διὰ πρωτοκόσμου Τ. Φλαουίου Κωμαστὰ τὸ μ. πρωτόκοσμος Καρνησσόπολις.ADDENDA.
his acquiescam, Marcellinus Comes efficit, Zenonis
imperatoris jussu Pelagii gulam in insula, quæ Panormus dicitur, laqueo fractam a. 590 memorans.
Etsi enim, ubi posita fuerit insula, addere neglexerit, fieri potuit ut non aliam signarit.
Col. 144. Κυθηρία. Praestiteral Κύθηρα et mox
Σrphopadeç, notæ Virgiliano versu: Strophades
Graio stant nomine dictæ insulæ Ionio in magno.
lem. Μυκῶν. Forte Μύκωνος ab Hierocle venit,
nisi si et recto casu Múxwv insula dicta: certe
σμικρότητα τῆς Μύκωνος νήσου label Apostolius
cent. xm, 32, et quem scripsisse videtur, Zenobius
cent. v, 21, kanc in rem a L. Holsteinio jam appelJatus. Vide Ti. Hemsterhusium in Luciani dial. 1
Mort., ubi μίαν Μύκωνον egregie lepidissimo gcri
plori et plura de insula reddidit.
Idein. Nñoos Moloc. Molum insulam contra
Corinthum adhuc quæero. Την πέτραν τὴν Μολουpida, ex qua sc Ino cum Melicerte in Saronici
sinus aquas præcipitem dederit, in hac vicinia
Pausanias Attic. 41 et Tzetzes ad Lycophronis 229
commemorant.
lidl. Δωροῦσα. Samnus olim Δρυοῦσα, testibus
Heraclide de Polit. et Hesychio, cui tamen alio loco
Adpussa est, appellabatur; quæ cum alibi ab Hlerocle recenseatur, hinc abesse debet. Habel Olvoúgσ¤; insulas in sinu Messenio Pausanias Messen. 34:
illæ, aut potius Donysa, quam viridem Virgilius
vocat, huc pertinere videntur.
Ibid. Añµroç. Hanc et sequentem proconsulis
Achaie imperio fuisse contributam, cum ab Achaia
longissime versus Thraciam sint semota, mirandum est. Constantinus, si hac in re Hieroclem
fuerit secutus, septem duntaxat insulas circa Peloponnesum 1. 11, Them. 6 invenit. Quoniam itaque
dubium id esse potest, notari opera: pretium fuerit
M. Constantinum præfectum prætorii Orientis amplissima potestate instruxisse, et præter Asiaticam
Ponticamque diœcesin omnes illi Orientis provinclas cum Ægypto et Thraciarum diœcesi atque insulis Cycladibus naudasse, δίχα Λήμνου καὶ
Ἴμβρου καὶ Σαμοθράκης, quæ præfecti prætorio
Hyrici imperio relicta sunt, ut Zosimus 11, 33
docet.
Ibid. 'Yad norσovlápior. In manu exarato codice accuratissimus Holsteinius ita legit, verissimumque nobis videtur. Olim Creta provinciæ Cyrenaica conjuncta proconsuli paruit; unde Q. Cæcilius Rufinus in Thesaur. p. MXCI 6 ¿vúπATO;
Κρήτης καὶ Κυρήνης dicitur. Post dein, mutala
Romanæ reipublica a Magno Constantino forma,
distractaque hinc Cyrene, Zosimo 11, 37 teste,
provincia fuit consularis, nt Notitia imp. Orient.
c. 1 ostendit, et hoc e Thesauro epigramma,
P. MXCIV 4: Φλ. Υπάτιον τὸν λαμπρότατον ἀπὸ
ὑπάρχων πραιτωρίου δόγματι τοῦ κοινοῦ πάσης τῆς
ἐπαρχίας Οἰκουμένιος Δοσίθεος Ασκληπιόδοτος ὁ λαμπρότατος ὑπατικὸς τῆς Κρητῶν ἐπαρχίας ἀνέστησεν.
Furlanus, qui Flavium. virum consularem clarissimum ex hoc Flavio Hypatio fecit, risum omnibus
debet: tu Fl. Hypatium intellige, qui præfectus
prætorio Italiæ fuit Antonio et Syagrio consulibus,
virum quieti placidiqne consilii interque omnes
adolescentia et virtutum pulchritudine commendabilem, quo eum elogio ornavit Ammianus xxıx, 2
Jam cum hujus epigrammatis Asclepiodotus dnaßq|-
κὰς τῆς Κρητῶν ἐπαρχίας Thesauri p. MCX 90 dieftur, eo in titulo vitium esse nemo addubitabit.
Ibid. 6eç xß. Olim centum urbibus insulam
fuisse celebrem res est tritissima: bella et rerum
humanarum vicissitudines plures dein sustulerunt;
quarum tamen eum fuisse numerum, ut paucissima
superstites manserint, licet Servii ætate ita ferrent,
nunquam censuero. Primo quidem centum habuit
Greta civitates, grammaticus in Æneid. 11, 106 art,
unde Hecatompolis dicta est: post riginti quatuor,
inde, ut dicitur, duas, Gnoson et Hierapidnam,
qnamvis Livius plures a Metello expugnatas dicat.
Recte Servius Livium illi rumori opponit: sed severius eum ex sui temporis factis castigatum
vellem.
Ibid. Toptúrn. Gortynam Cretæ metropolim fuisse
ex Actis concilii Ephesini p. 453 citra dubium est.
lbill. "Ίνατος. Είνατος Hesychio Biymologo et
Stephano. Ptolemæus nostro consentit. Tabule
Inata M. P. 32 ab Hierapydna in parte insulæ australi.
Ibid. Blɛrra. Vitio exscriptorum Tabulæ Blenna,
unde Ravennas Bientiam 1. v, c. 21 fecit, dicitur;
Stephano Blevvoç, fortasse invito: nam a Vienna
Gallica gentile cognomen Βιέννιος οι Βιεννήσιος
formari ait, τῆς δὲ Βιέννης Βιενναίος, quod utique
et forma et orationis serie ad hanc Cretensium
Biennam pertinere videtur.
Ibid. 'Iɛpázvora. Dion princ. 1. xxxvi tà 'lɛpáлudva vocal. Tabulæ Iliera 20 M. P. a Bienna,
Ravennati Jerapina; ad quam formam in synodica
Cretensium ad Leonem imperatorem epistola Euphronius episcopus Hierapinæ. Verius est lɛpámutva, ut lapides inscripti ostendunt. Vide B.
Maufauconii Diar. Ital. p. 74 C. V., ubi perperam
IEPA ПYгNH, et Edm. Chishulli Antiq. Asial.
p. 126.
Ibid. Kaµdça. Olim Lato, teste Stephano, cujus
verbo Jo. Meursius 1. 1 Cretæ suæ c. vil recte constituit.
Ibid. "Alluyoç. Hanc insulæ urbem nondum
reperi. Suspicio de mendo esse potest, nisi in Notitia, quam Jac. Goar Codino addidit, inter Cre
tenses episcopos 'Allyyou memoraretur.
Ibid. Xecσórnσoç. Navale erat Lycti, cujus præsul Nisinnius Nicænæ secundæ synodo scribendo
adfuit p. 354. Χερσόνησος Κρήτης in Actis consilii
Ephesini p. 437 dicitur.
Ibid. Λύκτος. Urbem hanc Λύττον Polybius 1,
53 appellat, et ante eum, Strabone teste, llomerus,
sita erat in excellentiore colle, quæ est nominis
ejus causa: Tò yàp &vw. inquit Stephanus, xal
ὑψηλὸν λύττον φασί. Atque hanc scribendae urbis
consuetudinen) ipsi incolæ sunt secuti, ut in Thesaur. p. MLXXXV 5: Ματτιδίαν Σεβαστὴν Λυττίων
ἡ πόλις διὰ πρωτοκόσμου Τ. Φλαουίου Κωμαστὰ τὸ μ.
Ubi πρωτόκοσμος est magistratus cognomen, qui
inter collegas, xósμovę dictos et numero quidem
decem, ut Aristoteles Polit. 11, 10 docuit, principe
crat loco. In numis non aliud probarunt, qua de re
Spanhemius in Callimachi Hymn. in Apoll. xxx||.
Vide Hesych. Καρνησσόπολις.
Ibid. 'Apnaðla. Tabule Arcade, unde Arpade
Ravennas exstruxit, 30 M. P. a Bienna, pro Area-
'Αρκάδας Αρκαδίαν τῆς ᾿Αρκαδίας ἐπίσκοπος, 144. Σούβριτος. ἐπίσκοπος Σουβρί Κύριλλος ἐπίσκοπος πόλεως Σούβριτος. τὰς Ελευθέρνας Ελευθέρνην Λάμπαι. Λάμπη. πόλις τὸν Μάρκου Αυρήλιον Κλήσιππον τειμῆς καὶ Κυδωνέα. Κυδωνία. Λίσσος. Λάτσος ὁ Φοινίκης ήτοι Αριάδνης Φοινίκη ήτοι Αραδήν, πόλις Κρήτης, ἢ καὶ ᾿Ανώπολις λέγεται διὰ τὸ εἶναι ἄνω. Νήσος Κλαύδος. 9,: ᾿Αντίδοτος δ' ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Πρωτοχορῳ παράγει τινὰ παραπλήσιον τοῖς ἐν τῷ Κλαυδίῳ νῦν σοφιστεύουσιν, ὧν οὐδὲ μεμνήσθαι καλόν. Αγχιασμός. Αγχιασμού Ηπε! Βούτριτος Βουθρωτός, Βουθρωτός νῆσος περὶ ΚέρκυρανADDENDA.
his acquiescam, Marcellinus Comes efficit, Zenonis
imperatoris jussu Pelagii gulam in insula, quæ Panormus dicitur, laqueo fractam a. 590 memorans.
Etsi enim, ubi posita fuerit insula, addere neglexerit, fieri potuit ut non aliam signarit.
Col. 144. Κυθηρία. Praestiteral Κύθηρα et mox
Σrphopadeç, notæ Virgiliano versu: Strophades
Graio stant nomine dictæ insulæ Ionio in magno.
lem. Μυκῶν. Forte Μύκωνος ab Hierocle venit,
nisi si et recto casu Múxwv insula dicta: certe
σμικρότητα τῆς Μύκωνος νήσου label Apostolius
cent. xm, 32, et quem scripsisse videtur, Zenobius
cent. v, 21, kanc in rem a L. Holsteinio jam appelJatus. Vide Ti. Hemsterhusium in Luciani dial. 1
Mort., ubi μίαν Μύκωνον egregie lepidissimo gcri
plori et plura de insula reddidit.
Idein. Nñoos Moloc. Molum insulam contra
Corinthum adhuc quæero. Την πέτραν τὴν Μολουpida, ex qua sc Ino cum Melicerte in Saronici
sinus aquas præcipitem dederit, in hac vicinia
Pausanias Attic. 41 et Tzetzes ad Lycophronis 229
commemorant.
lidl. Δωροῦσα. Samnus olim Δρυοῦσα, testibus
Heraclide de Polit. et Hesychio, cui tamen alio loco
Adpussa est, appellabatur; quæ cum alibi ab Hlerocle recenseatur, hinc abesse debet. Habel Olvoúgσ¤; insulas in sinu Messenio Pausanias Messen. 34:
illæ, aut potius Donysa, quam viridem Virgilius
vocat, huc pertinere videntur.
Ibid. Añµroç. Hanc et sequentem proconsulis
Achaie imperio fuisse contributam, cum ab Achaia
longissime versus Thraciam sint semota, mirandum est. Constantinus, si hac in re Hieroclem
fuerit secutus, septem duntaxat insulas circa Peloponnesum 1. 11, Them. 6 invenit. Quoniam itaque
dubium id esse potest, notari opera: pretium fuerit
M. Constantinum præfectum prætorii Orientis amplissima potestate instruxisse, et præter Asiaticam
Ponticamque diœcesin omnes illi Orientis provinclas cum Ægypto et Thraciarum diœcesi atque insulis Cycladibus naudasse, δίχα Λήμνου καὶ
Ἴμβρου καὶ Σαμοθράκης, quæ præfecti prætorio
Hyrici imperio relicta sunt, ut Zosimus 11, 33
docet.
Ibid. 'Yad norσovlápior. In manu exarato codice accuratissimus Holsteinius ita legit, verissimumque nobis videtur. Olim Creta provinciæ Cyrenaica conjuncta proconsuli paruit; unde Q. Cæcilius Rufinus in Thesaur. p. MXCI 6 ¿vúπATO;
Κρήτης καὶ Κυρήνης dicitur. Post dein, mutala
Romanæ reipublica a Magno Constantino forma,
distractaque hinc Cyrene, Zosimo 11, 37 teste,
provincia fuit consularis, nt Notitia imp. Orient.
c. 1 ostendit, et hoc e Thesauro epigramma,
P. MXCIV 4: Φλ. Υπάτιον τὸν λαμπρότατον ἀπὸ
ὑπάρχων πραιτωρίου δόγματι τοῦ κοινοῦ πάσης τῆς
ἐπαρχίας Οἰκουμένιος Δοσίθεος Ασκληπιόδοτος ὁ λαμπρότατος ὑπατικὸς τῆς Κρητῶν ἐπαρχίας ἀνέστησεν.
Furlanus, qui Flavium. virum consularem clarissimum ex hoc Flavio Hypatio fecit, risum omnibus
debet: tu Fl. Hypatium intellige, qui præfectus
prætorio Italiæ fuit Antonio et Syagrio consulibus,
virum quieti placidiqne consilii interque omnes
adolescentia et virtutum pulchritudine commendabilem, quo eum elogio ornavit Ammianus xxıx, 2
Jam cum hujus epigrammatis Asclepiodotus dnaßq|-
κὰς τῆς Κρητῶν ἐπαρχίας Thesauri p. MCX 90 dieftur, eo in titulo vitium esse nemo addubitabit.
Ibid. 6eç xß. Olim centum urbibus insulam
fuisse celebrem res est tritissima: bella et rerum
humanarum vicissitudines plures dein sustulerunt;
quarum tamen eum fuisse numerum, ut paucissima
superstites manserint, licet Servii ætate ita ferrent,
nunquam censuero. Primo quidem centum habuit
Greta civitates, grammaticus in Æneid. 11, 106 art,
unde Hecatompolis dicta est: post riginti quatuor,
inde, ut dicitur, duas, Gnoson et Hierapidnam,
qnamvis Livius plures a Metello expugnatas dicat.
Recte Servius Livium illi rumori opponit: sed severius eum ex sui temporis factis castigatum
vellem.
Ibid. Toptúrn. Gortynam Cretæ metropolim fuisse
ex Actis concilii Ephesini p. 453 citra dubium est.
lbill. "Ίνατος. Είνατος Hesychio Biymologo et
Stephano. Ptolemæus nostro consentit. Tabule
Inata M. P. 32 ab Hierapydna in parte insulæ australi.
Ibid. Blɛrra. Vitio exscriptorum Tabulæ Blenna,
unde Ravennas Bientiam 1. v, c. 21 fecit, dicitur;
Stephano Blevvoç, fortasse invito: nam a Vienna
Gallica gentile cognomen Βιέννιος οι Βιεννήσιος
formari ait, τῆς δὲ Βιέννης Βιενναίος, quod utique
et forma et orationis serie ad hanc Cretensium
Biennam pertinere videtur.
Ibid. 'Iɛpázvora. Dion princ. 1. xxxvi tà 'lɛpáлudva vocal. Tabulæ Iliera 20 M. P. a Bienna,
Ravennati Jerapina; ad quam formam in synodica
Cretensium ad Leonem imperatorem epistola Euphronius episcopus Hierapinæ. Verius est lɛpámutva, ut lapides inscripti ostendunt. Vide B.
Maufauconii Diar. Ital. p. 74 C. V., ubi perperam
IEPA ПYгNH, et Edm. Chishulli Antiq. Asial.
p. 126.
Ibid. Kaµdça. Olim Lato, teste Stephano, cujus
verbo Jo. Meursius 1. 1 Cretæ suæ c. vil recte constituit.
Ibid. "Alluyoç. Hanc insulæ urbem nondum
reperi. Suspicio de mendo esse potest, nisi in Notitia, quam Jac. Goar Codino addidit, inter Cre
tenses episcopos 'Allyyou memoraretur.
Ibid. Xecσórnσoç. Navale erat Lycti, cujus præsul Nisinnius Nicænæ secundæ synodo scribendo
adfuit p. 354. Χερσόνησος Κρήτης in Actis consilii
Ephesini p. 437 dicitur.
Ibid. Λύκτος. Urbem hanc Λύττον Polybius 1,
53 appellat, et ante eum, Strabone teste, llomerus,
sita erat in excellentiore colle, quæ est nominis
ejus causa: Tò yàp &vw. inquit Stephanus, xal
ὑψηλὸν λύττον φασί. Atque hanc scribendae urbis
consuetudinen) ipsi incolæ sunt secuti, ut in Thesaur. p. MLXXXV 5: Ματτιδίαν Σεβαστὴν Λυττίων
ἡ πόλις διὰ πρωτοκόσμου Τ. Φλαουίου Κωμαστὰ τὸ μ.
Ubi πρωτόκοσμος est magistratus cognomen, qui
inter collegas, xósμovę dictos et numero quidem
decem, ut Aristoteles Polit. 11, 10 docuit, principe
crat loco. In numis non aliud probarunt, qua de re
Spanhemius in Callimachi Hymn. in Apoll. xxx||.
Vide Hesych. Καρνησσόπολις.
Ibid. 'Apnaðla. Tabule Arcade, unde Arpade
Ravennas exstruxit, 30 M. P. a Bienna, pro Area-
col. 605–606page 9 of 41
PG 113:605Μεδιόλανον καὶ Φωτικήν, πόλει; Ηπειρώτιδας, τόσσον ὅσον διὰ πλεῖστον ἔχουσι. 145. Υπὸ κονσουλάριον. επίσκοπος Δυρραχίου, μητροπόλεως Βούλις. Βουλλίς, Βυλλίς. 237 'Απολλωνίας καὶ Βελλιάδος 524 Απολλωνίας καὶ Βελίδος Πουλχεριούπολις. Λυχνιδὸν τὴν ἐν Ηπειρώταιςsæpe illi insulæ dicuntur quæ proxime, ut insulæ
videantur, accedunt. Vide Ant. Itin. p. 522.
Col. 144. Owti¤ý. Sita in depressiore fuit loco,
aqui stagnantibus circumdata, Procopio Edif. Justin. iv, 1 auctore. Meminit ejusdem auctor comment. De Petro et Paulo c. m: ¿½s (Twµns) eis
Μεδιόλανον καὶ Φωτικήν, πόλει; Ηπειρώτιδας,
Epxerat. Coujicit quidem God. Ilenschenius (tom.V,
A. S. Junii p. 417) urbem Lucam a luce wrixiy
scriptori dici: quæ Epirotarum nunquam fuit: at
nostram intelligit, quam imperite Mediolano junxit: oppida enim, quod Callimachus ait, ráôe
τόσσον ὅσον διὰ πλεῖστον ἔχουσι.
Ibid. 'H Opaun rñσos. Sic mss.; unde sine
controversia eruenda erit '10άxy, it Car. a S. Paulo
et L. Holsteinius viderunt.
Col. 145. Υπὸ κονσουλάριον. Idem in suo
codice Constantinus 1. 11, Them. 9 legit, et falsum
tamen esse arbitror: nam et Notitia imp. Orient.
c. 1, utrique, et novæ et veteri, Epiro præsidem
imponit, et imperatores Valentinianus et Valens
ad Zosimum novæ Epiri præsidem dant 1. unicam
cod. Theod. de stratoribus, innuuntque Appolloniæ
agere solitum. Itaque ún' hyɛµóva præstiterit.
Ibid. Avppázior. Metropolis erat Epiri novæ;
unde Lucas επίσκοπος Δυρραχίου, μητροπόλεως
vtaç 'Ilmelpou concil. Chalçed. p. 565.
Ibid. Endura. Ita recte Constantinus in editione
Batava; nam Exáµña, quod Ans. Bandurius recepit,
hinc detortum est. Vide ad Ant. Itin. p. 318.
Ibid. Βούλις. Ρroleumo Βουλλίς, Stephano Βυλλίς.
Urbs erat maritima, Apolloniæ virina, unde ejusdem episcopi curæ fuerunt commissæ, qui in
Ephesino concilio p. 237 'Απολλωνίας καὶ Βελλιάδος
et p. 524 Απολλωνίας καὶ Βελίδος vitiose dicitur.
Vide Holst, in Stephani Bulλts.
Ibid. 'Apartía. Fuit in Orici finibus, ab Abantibus condita et dicta. Vide Palmerium G. A. 1, 31. p.
171. Eulalius episcopus ab Amantia est in fragm.
111, p. 1323. Oper. bist. Hilarii.
Ibid. Πουλχεριούπολις. Recte hoc flolsteiuium
probasse Constantinus 1. 11, Them. 9, ostendit.
Nomen est a Pulcheria Theodosii secundi sorore,
situs vero obscurissimus; qui, si nomen quo ante
usa fuit, esset exploratum, commodius finiretur.
Palimerius de Bulgarica Belgrado suspicionem jecit,
quæ ut probari possit vehementer vereor. De AuHone Itin. Ant. p. 324.
1bid. Avloridos µηгpózolç. Fuit olim Auxvids,
uf bene Palmerius, quæ cum llieroclis a'vo Epiri
metropolis non fuerit, credibile est pоew;
vocem huc a Dyrrachio migrasse, ant Lychnido
a recentiore librario fuisse appositam: fait enim
seriore ætate sub Bulgaris metropolis, quod ut
appareat, sciendum est urbem hanc a gente Bulgarica Achridam fuisse nuncupatam. Cedrenus, Nicephori Gregoras et Callistus, quibus testimonium
denuntiavit Palmerius V. G. 1, 35, id haud obscure
indicant; nec alia fuit scholiastæ Coisliniano, cum
Ptolemæo adscriberet Auxvið; † 'Axpida, sententia,
sub iisdem Bulgaris Achrida Justinianæ primæ et
metropoli titulo superbiit, testibus utroque Nicephoro et Wilhelmo Tyrio Hist. Hieros. xx, 2.Ilic
vero non immerito quæsiveris, sitne Lychnidus
cadem ac Justiniani patria: patriam enim suam
imperator cognomine Justinianæ prima Novella 11
illustrem esse jussit. Mihi,-quatumvis in eam opinionem doctissimus Palmerius et plures alii concesserint, nullo modo plausibilis videtur. Dissentiendi causas habeo graves et varias: quid si prime
Lychnidum condita Justiniana prima superstitem
fuisse ostendero? Exstructa ea est ante Belisarium
consulem sive ante annum 535, teste Novella 14;
Lychnidus gravissimo terræ motu corruit Justiniano principe, non, ut Palmerius, Justino primo,
apud Procopium Hist. Arcan. c. xvIII. Movit autem
terra per Achaiam et Epirum anno belli Gothici 43,
eodem auctore B. G. 111, 181,pluresque urbes disjecit.
Tremuit præterea anno belli ejusdem 17,B. G. 1R
25, et horribilem quidem in modum. Altero utre
motu Lychnidus corruit: neque enim alius in hoc
tractu memoratur. Adeoque si priore, 12 ferme
annis post conditam Justinianam primam, si posteriore, 16 post eam annis in ruinas abiit. Igitur
cum Lychnidus ædificata Justiniana prima pristinum nomen mordicus retinuerit, florueritque in
plures annos, perperam ab Justiniano ex ruderibus
excitata et novo nomine decorata perhibetur. Quod
ipsum, si quæ de utraque urbe prædicantur ia
exanion miseris, liquidius patebit. Procopius in
Histor. Arcan. Λυχνιδὸν τὴν ἐν Ηπειρώταις sive
Epiroticam appellat: at imperatoris patriam Fabr.
vi, 1, in Dardanis, qui ultra Epidamniorum fines
agitent, collocat; quæ sane regiones magno terrarum intervallo dissociantur. Promptum quidem
est cum Palmerio profiteri Procopium non satis
edoctum fuisse limites earum regionum; nee
facile tamen illi persuaserit qui cjus de bellis Gothico Vandalico et Persico deque ædificiis Justiniani libros cum cura evolverit: ne nunc dicaminiperatorem aperte satis Novel. 11 patriam suaın circa Dăciam mediterraneam figere et Procopii partibus accedere. Ad hæc omnia accedit Justiniani natale solum
aut Tauresium aut Bederinam sive Baderianamı a
Procopio et Agathia vero nomine appellari; qua ergo
ratione Lychnidus erit? porro Lychnidus excellenti
colli erat imposita et fontibus abundantissima apud
Malchum in Excerpt. Hæschelii p. 64. utrunque
defuit Justinianæ primæ debuitque imperator aquæ
ductibus magnifico opere exstructis subvenire civibus, ne sitirent, Procopio indice. Tandem, ne
longum faciamus, si Justiniana prima eadem est
ac Lychnidus, debuit Epirus nova, in qua ea urbs
sedein obtinebat, Justinianæ primæ esse contributa,
aut saltem ejus pars: atqui res secus habet. Decernit Justinianus Novel. 11, ut primæ Justinianæ, patriæ nostræ, pro tempore sacrosanctus
autistes non solum metropolitanus sed etiam
archiepiscopus flat; et cæteræ provinciæ sub ejus
sint auctoritate, id est tam ipɛa mediterranca
Dacia quam Dacia ripensis, necion Mœsia secunda
Dardania, et Prævalitana provincia et secunda,
Macedonia, pars etiam secun ' Pannonia.
Nulla prorsus hic Epiri mentio, in qua non infimo loco Lychnidus. Dices Achridam Justinianam
primam fuisse dictam, eam autein a Lychnido
nibil discrepare; quod ut libenti animo admitto,
ita ca quæ disputavi prohibent ut ab Justiniano
co nomine insignitam fuisse agnoscam. Omnia
nisi me fallant, Bulgaris ad Christianorum sacra
col. 603–604page 8 of 41
PG 113:604145. Λιστρῶν καὶ Σκεπών. Αυστρῶν καὶ 1. 2, 9. Αύλων, Λήστρων, Σκεύπτων Αλιστρος Σκεπών Σκεύπτων Σπιδρέων Σκυδεών Υπό κονσουλάριον. προσέταξεν εἰς τὴν Σαρδικήν (Ιλλυρικὴ δὲ αὕτη πόλις, τοῦ Δακῶν ἔθνους μητρόπολις) καὶ τοὺς τῆς ἑῴας καὶ τῆς ἑσπέρας συνδραμεῖν ἐπισκόπους. Πανταλιά. Παυταλία ΟΥΛΠΙΑΣ ΠΑΥΤΑΛΙAC ; παραγγείλας χώραν μὲν αὐτῷ δοῦναι ἐν Πανταλίᾳ, ἢ τῆς μὲν Ιλλυρικής μοίρας ἐστὶν ἐπαρχία, οὐ πολὺ δὲ ἀπέχουσα τῶν εἰσβολῶν τῆς Θράκης. μανός Γερμανή, κῶν τε καὶ Ἰλλυρίων μεταξύ, Διογενιανός ἐπίσκοπος Αφρουπόλεως Αφρουπόλεως Διογενιανὸς ἐπίσκοπος Αφρου, Αιογενιανὸς ἐπίσκοπος πόλεως εμεσιανης, καταστρέψας τήν τε Ρατιάρνιν, καὶ Κωνωνίαν καὶ ᾿Ακὺς καὶ Δωροστόλον καὶ Ζάνδαλα καὶ Μαρκιανούπολιν. Βηνοπία. Βονοπία Βινωνία Κάστρα Μάρτις πόλιν τῆς Μυσίαςtraductis, Lychnido, quæ gentis præcipua in hoc
tractu urbs, et metropolis dignitas verrit et Justinianæ primæ cognomen: religione enin meliore
recepta, et sacerdotibus et, qui eos inaugurarel,
episcopo fuit opus. Lecta ergo urbs quæ Bulgaris
caput erat, et metropolitano assignata, appellataque Justiniana prima, sive quod eamdem, quanquam
won sine errore, ejus temporis Græci opinarentur;
seu potius quod vera Justiniana prima, ut plures
in hac vicinia aliæ, per tracta diu bella esset
desolata, nec alius titulus ad novam metropolim
decorandam videretur accommodatior.
Col. 145. Λιστρῶν καὶ Σκεπών. Αυστρῶν καὶ
Excúntwv codex Vulcanii. Hæc quid velint, non
facile dixero. Viri docti, qui occasione oblata in
ea inciderunt, conjecturis, sed parum certis, indulserunt. Palmerio G. A. 1, 31, quod Constantinus
1. 2, Them. 9. Αύλων, Λήστρων, Σκεύπτων praeferret, in mentein venit posse legi Agothptov vel
etiam Aŋorwv, nt sit velut epithetum Aulonis,
navale piraticum vel piratarum, ut in Attica erat
wpwy phy, furum portus: cui suspicioni mss.
verborum ordinem aliter digerentes, contra veniunt; obstant quoque Romanorum leges, piraticam
proscribentes. L. Holsteinius in Thesauri Orteliani
Estræum Alstowy præoptat, Estræumque pariter ut Carolus a S. Paulo intelligit; quod oppidum cum in Macedonia secunda ab Hierocle
fuerit collocatum, hic sedem obtinere non potest.
De altero Examŵy non minor hæsitatio: Carolus
a S. Paulo videndum esse monet an Kaloxenwy
legi possit; ubi maximopere vellem ut quid
tandem Cæscepon fuerit, docuisset. Palmerio Exɛmuy quæ sit non succurrit. Equidem, si sententia
sit ferenda, Atorpay esse dixero novæ Epiri
castellum, cui apud Procopium Fabr. Just. iv, 4,
nomen est Αλιστρος; in Σκεπών autem sive Σκεύ
πτων voce latere ejusdem Epiri urbeın, quæ
Σπιδρέων et in Augustauo codice Σκυδεών eidem
Procopio audit.
Ibid. Υπό κονσουλάριον. Consulari Daciam
mediterraneam paruisse Notitia imp. Orient. c. 1,
confirmat. Est in 1. 11, c. Theod. de inoffic. testam. Claudius præses Daciæ; quæ cum et Sardicæ meminerit, diceres Daciam mediterraneam
fuisse præsidialem provinciam; quæ tamen res
secus habet.Sardica a Coustantino M. ea lex data est
ad præsidem Daciæ qui propterea Dacinæ mediterraneæ præses non fuit, ut I. Gothofredus censebat.
Ibid. Zapdinn. Daciæ metropolim fuisse Theodoretus. E. 11, 4, docet. Constantius, inquit,
προσέταξεν εἰς τὴν Σαρδικήν (Ιλλυρικὴ δὲ αὕτη πόλις,
τοῦ Δακῶν ἔθνους μητρόπολις) καὶ τοὺς τῆς ἑῴας καὶ
τῆς ἑσπέρας συνδραμεῖν ἐπισκόπους. Ubi ne ad
Illyricam urbem offendaris, ita dici obiter observa,
quod præfecto prætorii per Illyricum subessel,
quæ ratio et Jordanem R. Goth. c. 56, permovit
ut Naissum Illyrico contribueret. Vide de Sardica
Ant. Itin. p. 135.
lidl. Πανταλιά. Παυταλία vero nomine fuit,
numis ΟΥΛΠΙΑΣ ΠΑΥΤΑΛΙAC titulis inscriptis,
et tabula, quæ Peutaliam 28 M. P. Sardica separat,
indicibus. Ter idem commissum est peccatum in
Malchi Excerpt. Legat. Hoeschelli p. 62, qua
accuratissimus L. Holsteinius ad Stephani Ilaı1102
taxlav optime elirit. Sita erat non longe a Thracive introitu; παραγγείλας χώραν μὲν αὐτῷ δοῦναι
ἐν Πανταλίᾳ, Malchi verba sunt, ἢ τῆς μὲν
Ιλλυρικής μοίρας ἐστὶν ἐπαρχία, οὐ πολὺ δὲ
ἀπέχουσα τῶν εἰσβολῶν τῆς Θράκης. Procopio non
dissimili vitio Пavtáksta. Ædif. Just. iv, 4, dicitur.
Ibid. Fɛpuản. Constantinus 1. 11, them. 9, repμανός habet. Verum est Γερμανή, quo nomine
Procopius Edif. Just. iv, 1, in hac Dacia novit
urbem. Nec diversa, puto, est Germania, quam
B. Vand. 1, 11, in finibus lyrici et Thraciæ, Opaκῶν τε καὶ Ἰλλυρίων μεταξύ, ponit, Belisarii patriam. Vide N. Alemannum in Histor. Arcan. c. II,
et cave credas in sanctionibus antistitum Orientalium, quod inibi fidenter et Ortelianis verbis asseritur, metropolin esse: longe enim hæc ab ea
dignitate abfuit.
Ibid. Nawroc. Recte ita mss. et Constantinus.
vide Holst. ad Stephan, et quæ Itiner. H. p. 566,
adscripta sunt.
Ibid. 'Pɛɲɛσiára. De hac urbe ad Anton. Itiner.
p. 135, disputavimus. Id mirandum est, in Actis
Chalcedonensibus p. 323, 'Appoúmory appellari:
subscribit Διογενιανός ἐπίσκοπος Αφρουπόλεως
Pepeostávwv, qui in Latinis veteri versione episcopus civitatis Remissianensium et p. 126, 'Pɛɲɛslávn; the Aaxias recte dicitur. Putem librarios
Αφρουπόλεως esse conditores, et cum in Acris esset
Διογενιανὸς ἐπίσκοπος Αφρου, Αιογενιανὸς ἐπίσκο·
πος πόλεως εμεσιανης, neglecto alterius Diogeniani
nomine novæ urbis fundamenta posuisse. "Appou
inloxonos, ut hoc addam, episcopus Afer in his
conciliorum Actis esse solet, ut p. 402.
Ibid. Tý zapà.... vzd norσoviápiov. Ripensis Dacia cum intelligatur, fortasse tñ; nepazoraµlaç Saxlaç justam erit: Procopio Ædif. wv, 5
'Pinnola est Aaxía. Quod autein consulari admini -
stranda mandatur, id a recto longe abest: fuit enim
praesidialis provincia, uti præter Notit. imp. Orient.
c. 1 ex l. c. Theod. de inoffic. test. pro comperto
habemus.
Ibid. 'Paɛapla. Pariația oportuerat. Hanc et
duas sequentes Theophanes Chronograph. p. 217
non praeteriit. καταστρέψας τήν τε Ρατιάρνιν, inquit, καὶ Κωνωνίαν καὶ ᾿Ακὺς καὶ Δωροστόλον καὶ
Ζάνδαλα καὶ Μαρκιανούπολιν. Quæ ex Theophylacto
H. M. 1, 8 decerpta indidem facile saniorem recipient colorem. Vide Ant. Itin. p. 219.
Ibid. Βηνοπία. Βονοπία codex Vulcanii. Βινωνία
est, at llenr. Valesius in Ammiam. xxx1, 11 dudum
vidit. Quod sequitur 'Axoives, Latini Aquas, Græci
'Axùç vocitant; qua de re dictum alias est.
Ibid. Kdorpa Mápriç. Sozomenus II. E. IX, 5
Κάστρα Μάρτις πόλιν τῆς Μυσίας appellat, recte si
urbis nomen spectes, non item si provinciam: fuerunt enim hæc Castra in Dacia, ubi Procopius ea
Fabr. Just. IV, 6 agnoscit et a Danubii ripa removet; quod sane mirandum est, siqnidem Gratianus™
permeato Danubio delatus Bononiam, Sirmium introjit, et quatriduum ibi moratus per idem flumen
ad Martis Castra descendit apud Ammianum xxx1, 11.
Ibid. “Tσxoç. Ita mss. Henr. Valesii conjecturam
affirmantes. Vide Aut. L.in. p. 221.
Ibid. Aapdariaç. Sita hæc provincia erat ad Macedoniæ occidentem plagam: codex missorum
col. 605–606page 9 of 41
PG 113:606ἑτέραν πόλιν ἐχώρει Μετοῦλον, ἡ τῶν απόδων ἐστὶ κεφαλή, κεῖται δὲ ἐν ὄρει σφόδρα υλώδει, ἐπὶ δύο λόφων, οὓς διαιρεί χαράδρα στενή. ιν, 18: Ὁ δὲ Βαρδάριος καταῤῥεῖ μὲν ἐκ τῶν τῆς νέας Μυσίας ὁρῶν, καὶ διτών διὰ Σκούπων κάτεισι μεταξύ Στρουμπίττης. μέριον "Αρια οι Μαριανά Βιμενάκιν. Βιμενάκιον Σιγγιδόνος. Σιγγιδών Σιγγίδουνον Σιγγιδόνος τῆς ἄνω Μυσίας Πρικορνία. Τρικόρνια Τρικόρ ᾿Ορθέμαρχος. "Οῤῥεο μάργου,ADDENDA.
Theodosii, ab Emmanuele Schelstrate tom. II,
Antiq. Eccles. p. 526 editus: Macedonia et llellespontus et pars Ponti finiuntur ab oriente mari
Pontico, ab occidente desertis Dardaniæ, a septentrione flumine Histro, a méridie‘Ægæo. Harduinus,
qui ad Plinii sv, 11 deserta Candaviæ substituit,
causam nullam habuit.
Col. 145. B. Exovлoi. Sic Ptolemæus, Stephanus
Exónov; vocat: Scopum Marcellinus Comes a. 518,
cum de ærumnabili Dardaniæ calamitate, Scupus
namque metropolis, ait, licet sine civium suorum
hostem fugientium clade, funditus tamen corruit.
Melius Paulinus Scupos Propemptico ad Niectam:
Tu Philippeos Macem per agros..
Per Tomitanam gradieris urbem,
Ibis et Scupos patriæ propinquos
Dardanus hospes.
monitum. Appianus Illyr. p. 10, ed. Hoesch. 'El ¿¿
ἑτέραν πόλιν ἐχώρει Μετοῦλον, ἡ τῶν απόδων ἐστὶ
κεφαλή, κεῖται δὲ ἐν ὄρει σφόδρα υλώδει, ἐπὶ δύο
λόφων, οὓς διαιρεί χαράδρα στενή. Reliqua a vestigiis manu exarati codicis proxime recedunt.
Ibid. Пpɛ6ȧλɛwç. Provincia Prævali'ana inter
Epirum novain et Dalmatiam ad Adriaticum erat
protenta sinum, Procopio B. G. 1, 15 auctore. Paruisse præsidi Notitia imp. Orient, c. 1 affìrnial.
Ibid. Exóôpai. Verius [cum L] Exŕdpa. Situm
urbis Livius XLIV, 31, describit.
Ibid. Aloσoç. Ilæc et ejus arx Acrolissus ex Polybio vm, 10 et Livio XL, 20 notissima est. "Eλtscoş. Constantino dicitur Imperatori de Administ.
Im er. c. 30.
Ibid. Awpánior. Diceres hinc fuisse Eucharium
Aupaxlov præsulem, qui pars Ephesini fuit concilii,
Dyrrhachinus esset. Est inter Gudianas ex Ligorio
inscriptiones p. CLXXI hoc epigramma: D. M. S.
C. JULIUS. C. F. ÆMILIA. RUFUS DURRACI
MIL. COH. XII. URB. Quod et ego ad Dyrrhachiuɔn pertinere existimem. Quid ergo huic Doracio
fiet? Equidem legere id nusquam memini. Fuit
præterea Prævalitanæ provinciæ metropolis Scodra,
ut ex Gregorii M. 1. 10 epist. 34 apparet; quare,
donec aliunde firmiore Doracium hoc tibicine falciatur, arbitrabor Docleam sive Diocieam, Doll
quidem metropolin sed celebrem tamen post Diocletianum ejus instauratorem urbem, hic sQUDI
etiam locum obtinuisse. Vide de ea Constantini.
Administ. Imp. c. 35 et Cinnamum Histor. vi, 1.
Quanquam si iter consideres quo amicum Remenisi p. 436 adderetur tās všaç 'Hmelpov, atque inde
sianam, patriam in urbem, mittit, maximas ambages meritissimo mirere. Quid opus Philippeos agròs
et Tomitanam urbem, ut Scupos devenias, invisere?
Ant. Pagius Critic. a. cccxcv11,9, quo Paulinum ignorate geographiæ culpa liberet, nescio quos Philippeos agros, nusquam lectos, comminiscitur, et pro
Tomitana urbe Stobitanam restituit sive Stobos.
Equidem a Stobis Stobensem recte formari, nusquam Stolitanum, legi. At demus hoc cui bono
per geminam Epirum Thessalonicem Nicetam
amandat, cum brevius per Prævalitanam Dardaniamque provincias iter, in Tabula signatum, in
Scupos et Remesianam versus pateret? Sed hæc
missa faciamus. Sita urbs fuit ad Axium sive, ut
serior ætas meluit, Bardarium. Nicephorus Bryenaius Comment. ιν, 18: Ὁ δὲ Βαρδάριος καταῤῥεῖ
μὲν ἐκ τῶν τῆς νέας Μυσίας ὁρῶν, καὶ διτών διὰ
Σκούπων κάτεισι μεταξύ Στρουμπίττης. Quæ cur
Possinus vertere neglexerit, divinare non possUM;
nihil utique babebunt obscuri, si Nicephorus Greġoras in consilium adhibeatur, Scopia, quo nomine
deinceps claruit, Triballorum in montibus oppidum,
Axio ſlumini astruens 1. viii, c. antepenult. p. 266
edit. Genev.
Ibid. Mnplwr. Fortasse hæc delitescit inter castella quæ plura Dardaniæ Procopius Ædif. Just.
iv, 4, nobis annumerat; proxime accedere Bepμέριον "Αρια οι Μαριανά videntur.
Ibid. Ovaziará. Urbem hanc longa temporis
injuria labantein Justinianus erexit et Justinianæ
secundae cognomine superbire jussit apud Procopium
Edif., Just. iv, 1. llabes eamdem in his Jornandis
Rer. Getic. c. LVI: Theodemir Naissum primam urbem invadit Illyrici, filioque suo Theodorico (consociatus adstal et in villam comiles per castrum Herculis transmittit Ulpianam, qui venientes tam cam
quam el opes mox in deditionem accipiunt. Sic edunt,
intricatissimam verborum sententiam susque deque
habentes. Codex Ambrosianus; socialis adstat el in
vilia comitibus et tam eam quam Mestulus mox
pra-fert: unde ego fuisse credidero filioque suo Theodorico sociatis adstat et III millia e comitibus per
castrum Herculis transmittit Ulpianam; qui venientes tam eam quam Metulum mox in deditionem accipiunt. Castrum Herculis, ut obiter ea illustrem,
Tabula 14 M. P. Naisso semovet; Metulum autem
in hac vicinia oppidum erat natura et operibus
Ibid. Mvolaç. Mœsia hæc prima est sive superior,
ut Tabulæ dicitur; Socrati H. E. 1, 27 † ǎvw MỹGia. LEG. AUG. PR. PR. PROVINC. PANN. ET.
MOESIÆ SUP. sub Septimio Severo est in Thesaur.
p. CCCCVII. 1. postea præsidialem fuisse testis
Notitia imper. Orient. c. 1 est.
Lidl. Βιμενάκιν. Βιμενάκιον rectius Theophylactus II. M. 1, 5, qui ñókiv वxpày ad Illyricumi
pertinentem appellat. In Gordiani et Philippi numis
P. M. S. COL. VIM., quos ridicule admodum farduinus in Num. urb. illustrat. explicat de provinciæ Macedoniæ superioris colonia Viminacio. Adeone
Mæsia superior ignorata fuit, ut his in numis cognosci haud potuerit?
Ibid. Σιγγιδόνος. Σιγγιδών aut Σιγγίδουνον opor
tuerat. Socrates H. E. 1, 27 et 11, 12 episcopum
Σιγγιδόνος τῆς ἄνω Μυσίας Ursacium inter Arinismi defensores numerat: ut mirer Carolum a
S. Paulo Socratem notasse ob Singidunum Pannoniz
transcriptam. Certe I. 1, c. 20, quorsum lectores
amandat, nihil hujus legitur. Vide Ant. Itiner. p.
Ibid. parará. Est in Notitia imp. Orient. c.
153 inter Moesie prime urbes, deque ea disputaviinus ad Itiner. H. p. 566.
Ibid. Πρικορνία. Imo vero Τρικόρνια aut Τρικόρ
vtov potius. Vide idem Itiner. p. 565.
Ibid. ᾿Ορθέμαρχος. Pro "Οῤῥεο μάργου, ut disimus ad Ant. Itin. p. 134.
Ibid. Narroríaç. Pannonia secunda est, quæ
olim præfecto prætorii Italiæ parebat, pars imperii
Occidentis, ut Notitia imp. Occid, c. n docet: eam
autem cum Justinianus reciperasset, sicuti Novella
ἄρχων τῆς Ασίας, 372 600 ἡγεμὼν τῆς μετέστησε μείζονα ἀνθύπατον αὐτὸν ἐπιστήσας τῆς νῦν ἰδίως Ασίας καλουμένης. Αὐτὴ δὲ ἀπὸ Περγάμου τὸ ἀλιγενὲς ἐπέχουσα πρὸς τὴν ὑπερκειμένην ήπειρον ἄχρι Καρίας ἀποτέμνεται, καὶ Τμώλος αὐτῆς περιγράφει τὸ πρὸς Λυδία». Ἔστι δὲ ἀρχῶν ἐνδοξοτάτη, καὶ οὐ κατήκοος τοῦ τῆς αὐλῆς ἐπάρχου. τὸ ἁλιγενές τὸ ἁλιτενές, 39 πᾶν δ᾽ ἐστὶν ἁλιτενές, πεντακόσιαι τῆς ᾿Ασίας πόλεις; οὐχὶ δίχα φρουράς ἕνα προσκυνοῦσιν ἡγεμόνα καὶ τὰς ὑπατικὰς ῥάσε τῶν μητροπόλεων Ἔφεσον 666 ἐπίσκοπος ᾿Ανέων τῆς ᾿Ασιανῶν ἐπαρχίας, 500 τῆς ᾿Ανεατῶν πόλεως τῆς ᾿Ανέων πόλεως τῆς Φρυγίας οι ρ. 527 τῆς Νεατῶν πόλεως Μαγνησία Μεάνδρου. Μαγνησία ἡ πρὸς τῷ Μαιάνδρῳ, 666 Μαγνήτων ή Πρωτομαιανδρούπολις. Τράλλις δι᾿ ἡ γείτων Ἐφέσου σεισμῷ καταλύσει τείχεα. Μνάσης, Νύσης Νυσσαέων πόλις πόλεως Βριούλων 'Ανίνετα. 'ΑνίνητουADDENDA.
Theodosii, ab Emmanuele Schelstrate tom. II,
Antiq. Eccles. p. 526 editus: Macedonia et llellespontus et pars Ponti finiuntur ab oriente mari
Pontico, ab occidente desertis Dardaniæ, a septentrione flumine Histro, a méridie‘Ægæo. Harduinus,
qui ad Plinii sv, 11 deserta Candaviæ substituit,
causam nullam habuit.
Col. 145. B. Exovлoi. Sic Ptolemæus, Stephanus
Exónov; vocat: Scopum Marcellinus Comes a. 518,
cum de ærumnabili Dardaniæ calamitate, Scupus
namque metropolis, ait, licet sine civium suorum
hostem fugientium clade, funditus tamen corruit.
Melius Paulinus Scupos Propemptico ad Niectam:
Tu Philippeos Macem per agros..
Per Tomitanam gradieris urbem,
Ibis et Scupos patriæ propinquos
Dardanus hospes.
monitum. Appianus Illyr. p. 10, ed. Hoesch. 'El ¿¿
ἑτέραν πόλιν ἐχώρει Μετοῦλον, ἡ τῶν απόδων ἐστὶ
κεφαλή, κεῖται δὲ ἐν ὄρει σφόδρα υλώδει, ἐπὶ δύο
λόφων, οὓς διαιρεί χαράδρα στενή. Reliqua a vestigiis manu exarati codicis proxime recedunt.
Ibid. Пpɛ6ȧλɛwç. Provincia Prævali'ana inter
Epirum novain et Dalmatiam ad Adriaticum erat
protenta sinum, Procopio B. G. 1, 15 auctore. Paruisse præsidi Notitia imp. Orient, c. 1 affìrnial.
Ibid. Exóôpai. Verius [cum L] Exŕdpa. Situm
urbis Livius XLIV, 31, describit.
Ibid. Aloσoç. Ilæc et ejus arx Acrolissus ex Polybio vm, 10 et Livio XL, 20 notissima est. "Eλtscoş. Constantino dicitur Imperatori de Administ.
Im er. c. 30.
Ibid. Awpánior. Diceres hinc fuisse Eucharium
Aupaxlov præsulem, qui pars Ephesini fuit concilii,
Dyrrhachinus esset. Est inter Gudianas ex Ligorio
inscriptiones p. CLXXI hoc epigramma: D. M. S.
C. JULIUS. C. F. ÆMILIA. RUFUS DURRACI
MIL. COH. XII. URB. Quod et ego ad Dyrrhachiuɔn pertinere existimem. Quid ergo huic Doracio
fiet? Equidem legere id nusquam memini. Fuit
præterea Prævalitanæ provinciæ metropolis Scodra,
ut ex Gregorii M. 1. 10 epist. 34 apparet; quare,
donec aliunde firmiore Doracium hoc tibicine falciatur, arbitrabor Docleam sive Diocieam, Doll
quidem metropolin sed celebrem tamen post Diocletianum ejus instauratorem urbem, hic sQUDI
etiam locum obtinuisse. Vide de ea Constantini.
Administ. Imp. c. 35 et Cinnamum Histor. vi, 1.
Quanquam si iter consideres quo amicum Remenisi p. 436 adderetur tās všaç 'Hmelpov, atque inde
sianam, patriam in urbem, mittit, maximas ambages meritissimo mirere. Quid opus Philippeos agròs
et Tomitanam urbem, ut Scupos devenias, invisere?
Ant. Pagius Critic. a. cccxcv11,9, quo Paulinum ignorate geographiæ culpa liberet, nescio quos Philippeos agros, nusquam lectos, comminiscitur, et pro
Tomitana urbe Stobitanam restituit sive Stobos.
Equidem a Stobis Stobensem recte formari, nusquam Stolitanum, legi. At demus hoc cui bono
per geminam Epirum Thessalonicem Nicetam
amandat, cum brevius per Prævalitanam Dardaniamque provincias iter, in Tabula signatum, in
Scupos et Remesianam versus pateret? Sed hæc
missa faciamus. Sita urbs fuit ad Axium sive, ut
serior ætas meluit, Bardarium. Nicephorus Bryenaius Comment. ιν, 18: Ὁ δὲ Βαρδάριος καταῤῥεῖ
μὲν ἐκ τῶν τῆς νέας Μυσίας ὁρῶν, καὶ διτών διὰ
Σκούπων κάτεισι μεταξύ Στρουμπίττης. Quæ cur
Possinus vertere neglexerit, divinare non possUM;
nihil utique babebunt obscuri, si Nicephorus Greġoras in consilium adhibeatur, Scopia, quo nomine
deinceps claruit, Triballorum in montibus oppidum,
Axio ſlumini astruens 1. viii, c. antepenult. p. 266
edit. Genev.
Ibid. Mnplwr. Fortasse hæc delitescit inter castella quæ plura Dardaniæ Procopius Ædif. Just.
iv, 4, nobis annumerat; proxime accedere Bepμέριον "Αρια οι Μαριανά videntur.
Ibid. Ovaziará. Urbem hanc longa temporis
injuria labantein Justinianus erexit et Justinianæ
secundae cognomine superbire jussit apud Procopium
Edif., Just. iv, 1. llabes eamdem in his Jornandis
Rer. Getic. c. LVI: Theodemir Naissum primam urbem invadit Illyrici, filioque suo Theodorico (consociatus adstal et in villam comiles per castrum Herculis transmittit Ulpianam, qui venientes tam cam
quam el opes mox in deditionem accipiunt. Sic edunt,
intricatissimam verborum sententiam susque deque
habentes. Codex Ambrosianus; socialis adstat el in
vilia comitibus et tam eam quam Mestulus mox
pra-fert: unde ego fuisse credidero filioque suo Theodorico sociatis adstat et III millia e comitibus per
castrum Herculis transmittit Ulpianam; qui venientes tam eam quam Metulum mox in deditionem accipiunt. Castrum Herculis, ut obiter ea illustrem,
Tabula 14 M. P. Naisso semovet; Metulum autem
in hac vicinia oppidum erat natura et operibus
Ibid. Mvolaç. Mœsia hæc prima est sive superior,
ut Tabulæ dicitur; Socrati H. E. 1, 27 † ǎvw MỹGia. LEG. AUG. PR. PR. PROVINC. PANN. ET.
MOESIÆ SUP. sub Septimio Severo est in Thesaur.
p. CCCCVII. 1. postea præsidialem fuisse testis
Notitia imper. Orient. c. 1 est.
Lidl. Βιμενάκιν. Βιμενάκιον rectius Theophylactus II. M. 1, 5, qui ñókiv वxpày ad Illyricumi
pertinentem appellat. In Gordiani et Philippi numis
P. M. S. COL. VIM., quos ridicule admodum farduinus in Num. urb. illustrat. explicat de provinciæ Macedoniæ superioris colonia Viminacio. Adeone
Mæsia superior ignorata fuit, ut his in numis cognosci haud potuerit?
Ibid. Σιγγιδόνος. Σιγγιδών aut Σιγγίδουνον opor
tuerat. Socrates H. E. 1, 27 et 11, 12 episcopum
Σιγγιδόνος τῆς ἄνω Μυσίας Ursacium inter Arinismi defensores numerat: ut mirer Carolum a
S. Paulo Socratem notasse ob Singidunum Pannoniz
transcriptam. Certe I. 1, c. 20, quorsum lectores
amandat, nihil hujus legitur. Vide Ant. Itiner. p.
Ibid. parará. Est in Notitia imp. Orient. c.
153 inter Moesie prime urbes, deque ea disputaviinus ad Itiner. H. p. 566.
Ibid. Πρικορνία. Imo vero Τρικόρνια aut Τρικόρ
vtov potius. Vide idem Itiner. p. 565.
Ibid. ᾿Ορθέμαρχος. Pro "Οῤῥεο μάργου, ut disimus ad Ant. Itin. p. 134.
Ibid. Narroríaç. Pannonia secunda est, quæ
olim præfecto prætorii Italiæ parebat, pars imperii
Occidentis, ut Notitia imp. Occid, c. n docet: eam
autem cum Justinianus reciperasset, sicuti Novella
col. 607–608page 10 of 41
PG 113:608ἐπίσκοπος πόλεως 'Ανηρίτου Υπητα. Υπαιπα, Αδριούπολις. Αρκαδιούπολις Αρκαδιουπόλεως τῆς ᾿Ασίας Διὸς ἱεροῦ ἱερὸν, Εὐησηνοίς, Αὐλίου Κώμη. πόλεως Αὐλίου Κώ Νεαύχη. Νέα Αὐλὴ Μητροπόλεως Ibid.Μητρόπολις. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΙΤΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΙΩΝΙΑ οἶνος Μητροπολίτης ρ. Μητροπόλεως Σατιώτη. Ερυθραί Μαγνησιασούπολις. Μαγνησία Σιπύλου. ΜΑΓΝΗΤΩΝ ΣΙΠΥΛΟΥ. Αίγλης Αἰγάης Πόλλης Αιγιεύς, ἀπὸ Αἰγῶν τῆς ᾿Ασίας. κεί ται δὲ πλησίον Μαγνησίας καὶ Σμύρνης. Αἰγαὶ ἐν Μυρρίνη περὶ εὐχυμίας 558: τοιοῦτος δέ ἐστι παρ' ἡμῖν ἐν Αἰγαῖς καὶ Περπερίνῃ, τῇ μὲν ὁμόρῳ Μυρίνῃ, τῇ δὲ Περγάμῳ. ὁ δὲ ἐν Αἰγαῖς καὶ Περπερίνῃ, μέσοι τούτων εἰσίν.ADDENDA.
ἐπίσκοπος πόλεως 'Ανηρίτου dici videatur. De situ
nihil finivero.
Col. 145. Υπητα. Υπαιπα, unde Julianus episcopus néhɛwę 'Ynalлwv in Chalcedon. synodo p. 665 et
Antonius Travíð rólɛw; conc. Constantinop.
iert. p. 500; quod posterius sæpe in numis apud
Harduinum Vaillantium et Haymium conspicitur.
Oppidum Tmolo accubabat. Ovidins Metamorph.
x1, 150; nam freta prospiciens late riget arduus
alto Tmolus in adscensu; clivoque extentus utroque
Sardibus hinc, illine parvis finitur Hypæpis.
lid. Αδριούπολις. Verum esse Αρκαδιούπολις
Alexander Αρκαδιουπόλεως τῆς ᾿Ασίας concil. Ephes.
p. 463 et 528 testabitur, qui si nomen, quo urbs
antea fuerat usa, apposuisset, ejus sedem quam frustra vestigamus, eadem opera indicasset.
Ibid. Διὸς ἱεροῦ imo ἱερὸν, louiæ Lebedum inter et Colophonem apud Stephanum oppidum:
numos AIOCIEPITON habet Harduinus, qui ex
concilio Constantinop. tertio p. 500 el. Labbei XptGTOúrov deinceps fuisse non præteriit.
Ibid. Ebalu. Liberatus Diaconus Breviar. c. XIII:
Nono quoque Secretario acta est actio, ubi Bassianus, qui ad civitatem Evazensium episcopus ordinatus est, et Ecclesiæ incubuerat Ephesinæ. Quain
civitatem cur in Labbeana editione asterico notariut, causam non video: bene enim omnia habent.
Fuerat Bassianus invitus Evάwy civitati a Memnone
Ephesio episcopus impositus: Meinnone et ejus
successore Basilio fato functis idein Epheso est præpositus; quæ omnia fusius concitii Chalcedon. Acta
tom. IX p. 7. L. Ho!stelnius in Car. a S. Paulo
Geogr. S. huc refert Basilii epist. 251 nov. edit.,
zol; Evator volę inscriptam, auctorque est ut Eva'nvolç legatur. Mihi, pace ejus dixerim, alia est sententia. In Basilii epist. 278 Euηão; Euesus Cappadoci:e montibus proxima, ut ex serie epistolæ cognoscas, invenitur; hujus incolis missam eam
epistolam arbitror, proptereaque Εὐησηνοίς, præcipue quod posteriore in epistola manu exarati codjces, non item priore, in vocabuli scriptura consentire videantur, præopto.
Ibid. Koloσn. Manu exarati codices Koloasis
præferunt: ego neutrum probavero, tametsi quo
vero nomine fuerit pro comperto nondum habeam.
In binis Jac. Goar Notitiis inter Asiæ præsules est
8 Kalóne, subscribitque Nicæno secundo concilio
p. 50, 350 atque alibi Theophanes trisxonos Kadóŋs,
et p. 153 mendose Káλrns. Diceres itaque Kaλón
justum esse urbis titulum, nisi Aphobius, qui synodo Ephesinæ adfuit, contrairet, et se Kolwvos
p. 465 sive Kolwvns p. 528 aut, quod mss. dant,
Kolóns episcopum fuisse testaretur; cui ultimo
cætera postponerem, illique nomen venisse a Coloe
lacu haud multum a Sardibus apud Strabonem 1. xiii
p. 626, si aberrandi metus abesset, autumarem.
Quamvis autem de urbis nomine pleraque dubia
sint, non poterit Car. a S. Paulo negligentiam in
ea prætereunda excusare.
Ibid. Alrlla. Iloc Acta concilii Nicæni secundi
p. 153 atque alibi, quibus Leo intoxonos 'Aλɣ(swv
nomen adscripsit, firmabunt. In Chalcedon. p. 96
habebis Proclum 'Apričŋs et p. 398 'Apyllwv. De
ejus et Nicopolis, quam frustra quæro, situ, Scepticos imitatus, nibil finivero.
lbid. Пałaɩà z¿lıç. Eamdem esse volunt ac Blahaidy xatoixíav,'de qua 130 stadiis ab Anderis remota
Strabo 1. x p. 614, dubia tamen conjectura: nam
Пalatuv præsul in Nicæno secundo p. 51 inter
Ilellespontios subscribit et a Palæopolitano distinguitur. Ejus episcopi in conciliorum Actis sæpe
obvii sunt. Vide Nicænum secundum p. 153 et Ephesinum p. 437.
Ibid. Bapérra. Constabilit hocce oppidi cognomen
Joannes Bapettiv episcopus in Actis Chalced.
p. 675. Bapitwv præsul est in Constantinop. tertio
p. 667 et Nicæno secundo p. 153.
Ibid. Αὐλίου Κώμη. Tlonas πόλεως Αὐλίου Κώ
uns est in Chalcedon. concilio p. 96 et 675.
ibid. Νεαύχη. Νέα Αὐλὴ oportuerat ob Philippam
Néaç Aůň; in Chalced. conc. p. 96, qui perperam
p. 675 Mevaúàn; et in Latina versione Naulochi,
unde Car. a. S. Paulo Naulochum urbibus Asiæ,
quibus olim episcopus fuerit, adstruxit.
Ibid. Kolopur. Emman. Schelstratenus et Ans.
Bandurius Colophoni arctissime Μητροπόλεως vocabulum astringunt; qua ratione Colophon metropolis,
cujusmodi non fuit, creatur, Ioniæque urbs Metropolis prorsus præteritur. Rectius itaque Carolus a
S. Paulo distinxit. Abest Colophon, si recta naviges, Epheso stadiis 70, Strabone teste 1. xiv p. 643,
aut, ut Xenophon Ephesius 1. 1 p. 8, stadiis 80.
Ibid.Μητρόπολις. Νumni ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΙΤΩΝ ΤΩΝ
ΕΝ ΙΩΝΙΑ et οἶνος Μητροπολίτης Sirabonis l. sir ρ.
637, et Marcellinus Μητροπόλεως episcopus ex
conc. Chalcedon. p. 96 huc pertinent. Mox Tiw;,
Anacreontis Lyrici poetæ patria, potior erit.
bill. Σατιώτη. Nisi omnia me fallunt, Ερυθραί
in voce latent: ea huic loco accommodatissima
urbs est, et huic provinciæ a conciliorum Actis et
Notitiis transcripta. Paulo ante Klatoμeval præstiterant.
Ibid. Μαγνησιασούπολις. Sic mss. pro Μαγνησία
Σιπύλου. Unde nummi MΑΓΝΗΤΩΝ ΣΙΠΥΛΟΥ. Peccato non dissimili Basilius episcopus Mayvŋotas
'Hrhov concilio Nicæno secundo subscribit p. 57t.
Ibid. 'Arán. Natum hoc videturex 'Ayáŋ, cujus
episcopus Constans in Nicæno secundo p. 350 xódew; 'Ayang dicitur. Id vero ex Alyán: unde Cyriacus Αίγλης pro Αἰγάης Aclis Chalcedon. p. 197
inseritur, qui p. 322 Alyia; et p. 508 Alyére el
p. 664 Alyáng 6λews. Intelliguntur Æge Eolica,
quarum nomen seriore ætate in aliam formam diceres procusum, si quid his inesset auctoritatis
monumentis ducimur enim illis ad Alyiav alque
Alyány. Florente Græcia non Alyà; tantum sed
Alyalaç appellabant; quod posterius etsi certi usus
est, non tamen solum pro bono est habendum.
Suilas Πόλλης Αιγιεύς, ἀπὸ Αἰγῶν τῆς ᾿Ασίας. κεί
ται δὲ πλησίον Μαγνησίας καὶ Σμύρνης. In quibus
Grammatici, licet Ægas longissimo terrarum intervallo Smyrna remotas non dixero, rectius putem
xal Muplyns: illi enim proximæ erant et propterea
Αἰγαὶ ἐν Μυρρίνη Stephano dicta. Idem Galenus
περὶ εὐχυμίας p. 558 edit Basil. firmat: τοιοῦτος
δέ ἐστι παρ' ἡμῖν ἐν Αἰγαῖς καὶ Περπερίνῃ, τῇ
μὲν ὁμόρῳ Μυρίνῃ, τῇ δὲ Περγάμῳ. Εt brevi post:
ὁ δὲ ἐν Αἰγαῖς καὶ Περπερίνῃ, μέσοι τούτων εἰσίν.
Que utique Alyà; et nostram conjecturam probar
bilem faciunt. Possunt hæc cum Theod. Laurentio
145. Τέμνος. Ιπιο Τήμνος, Τύμνος Μύκη. Κύμη, Πιττάνη. Πιτάνη, Πόλεως Πιττάνης Θεοδοσίου πόλεως. Πόλις Περμέρη, Περπέρη πόλεως 'Αντάνδρου 606 Γαργάρων πρεσβύτερος Υπὸ κονσουλάριον. μηνίας σεισμὸν ἡ Κύζικος, ἥτις ἐστὶ μητρόπολις με γάλη τῆς Ἑλλησπόντου επαρχίας. Προκόννησος, Προικόννησου Σκάμανδρος. Ποιμάνενος. Ποιμανητός. 596: ἔτι δὲ Ποιμανητός, χωρίον της Μυτ σίας, καὶ ἐν αὐτῷ ἱερὸν ᾿Ασκληπιοῦ ἅγιόν τε καὶ ὀνομαστόν. Ἐνταῦθα ἐτελέσαμεν σταδίους ἑξήκοντα νινοῦ τῆς Ἑλλησποντίων επαρχίας, Ποιμανηνῶν με Ποιμα τὸ ἐθνικὸν ὁμοίως Ποιμανηνός ἔστι δὲ Ποιμανηνός Βλάδος. Βλανδόν Βλαΰνδο,ADDENDA.
ἐπίσκοπος πόλεως 'Ανηρίτου dici videatur. De situ
nihil finivero.
Col. 145. Υπητα. Υπαιπα, unde Julianus episcopus néhɛwę 'Ynalлwv in Chalcedon. synodo p. 665 et
Antonius Travíð rólɛw; conc. Constantinop.
iert. p. 500; quod posterius sæpe in numis apud
Harduinum Vaillantium et Haymium conspicitur.
Oppidum Tmolo accubabat. Ovidins Metamorph.
x1, 150; nam freta prospiciens late riget arduus
alto Tmolus in adscensu; clivoque extentus utroque
Sardibus hinc, illine parvis finitur Hypæpis.
lid. Αδριούπολις. Verum esse Αρκαδιούπολις
Alexander Αρκαδιουπόλεως τῆς ᾿Ασίας concil. Ephes.
p. 463 et 528 testabitur, qui si nomen, quo urbs
antea fuerat usa, apposuisset, ejus sedem quam frustra vestigamus, eadem opera indicasset.
Ibid. Διὸς ἱεροῦ imo ἱερὸν, louiæ Lebedum inter et Colophonem apud Stephanum oppidum:
numos AIOCIEPITON habet Harduinus, qui ex
concilio Constantinop. tertio p. 500 el. Labbei XptGTOúrov deinceps fuisse non præteriit.
Ibid. Ebalu. Liberatus Diaconus Breviar. c. XIII:
Nono quoque Secretario acta est actio, ubi Bassianus, qui ad civitatem Evazensium episcopus ordinatus est, et Ecclesiæ incubuerat Ephesinæ. Quain
civitatem cur in Labbeana editione asterico notariut, causam non video: bene enim omnia habent.
Fuerat Bassianus invitus Evάwy civitati a Memnone
Ephesio episcopus impositus: Meinnone et ejus
successore Basilio fato functis idein Epheso est præpositus; quæ omnia fusius concitii Chalcedon. Acta
tom. IX p. 7. L. Ho!stelnius in Car. a S. Paulo
Geogr. S. huc refert Basilii epist. 251 nov. edit.,
zol; Evator volę inscriptam, auctorque est ut Eva'nvolç legatur. Mihi, pace ejus dixerim, alia est sententia. In Basilii epist. 278 Euηão; Euesus Cappadoci:e montibus proxima, ut ex serie epistolæ cognoscas, invenitur; hujus incolis missam eam
epistolam arbitror, proptereaque Εὐησηνοίς, præcipue quod posteriore in epistola manu exarati codjces, non item priore, in vocabuli scriptura consentire videantur, præopto.
Ibid. Koloσn. Manu exarati codices Koloasis
præferunt: ego neutrum probavero, tametsi quo
vero nomine fuerit pro comperto nondum habeam.
In binis Jac. Goar Notitiis inter Asiæ præsules est
8 Kalóne, subscribitque Nicæno secundo concilio
p. 50, 350 atque alibi Theophanes trisxonos Kadóŋs,
et p. 153 mendose Káλrns. Diceres itaque Kaλón
justum esse urbis titulum, nisi Aphobius, qui synodo Ephesinæ adfuit, contrairet, et se Kolwvos
p. 465 sive Kolwvns p. 528 aut, quod mss. dant,
Kolóns episcopum fuisse testaretur; cui ultimo
cætera postponerem, illique nomen venisse a Coloe
lacu haud multum a Sardibus apud Strabonem 1. xiii
p. 626, si aberrandi metus abesset, autumarem.
Quamvis autem de urbis nomine pleraque dubia
sint, non poterit Car. a S. Paulo negligentiam in
ea prætereunda excusare.
Ibid. Alrlla. Iloc Acta concilii Nicæni secundi
p. 153 atque alibi, quibus Leo intoxonos 'Aλɣ(swv
nomen adscripsit, firmabunt. In Chalcedon. p. 96
habebis Proclum 'Apričŋs et p. 398 'Apyllwv. De
ejus et Nicopolis, quam frustra quæro, situ, Scepticos imitatus, nibil finivero.
lbid. Пałaɩà z¿lıç. Eamdem esse volunt ac Blahaidy xatoixíav,'de qua 130 stadiis ab Anderis remota
Strabo 1. x p. 614, dubia tamen conjectura: nam
Пalatuv præsul in Nicæno secundo p. 51 inter
Ilellespontios subscribit et a Palæopolitano distinguitur. Ejus episcopi in conciliorum Actis sæpe
obvii sunt. Vide Nicænum secundum p. 153 et Ephesinum p. 437.
Ibid. Bapérra. Constabilit hocce oppidi cognomen
Joannes Bapettiv episcopus in Actis Chalced.
p. 675. Bapitwv præsul est in Constantinop. tertio
p. 667 et Nicæno secundo p. 153.
Ibid. Αὐλίου Κώμη. Tlonas πόλεως Αὐλίου Κώ
uns est in Chalcedon. concilio p. 96 et 675.
ibid. Νεαύχη. Νέα Αὐλὴ oportuerat ob Philippam
Néaç Aůň; in Chalced. conc. p. 96, qui perperam
p. 675 Mevaúàn; et in Latina versione Naulochi,
unde Car. a. S. Paulo Naulochum urbibus Asiæ,
quibus olim episcopus fuerit, adstruxit.
Ibid. Kolopur. Emman. Schelstratenus et Ans.
Bandurius Colophoni arctissime Μητροπόλεως vocabulum astringunt; qua ratione Colophon metropolis,
cujusmodi non fuit, creatur, Ioniæque urbs Metropolis prorsus præteritur. Rectius itaque Carolus a
S. Paulo distinxit. Abest Colophon, si recta naviges, Epheso stadiis 70, Strabone teste 1. xiv p. 643,
aut, ut Xenophon Ephesius 1. 1 p. 8, stadiis 80.
Ibid.Μητρόπολις. Νumni ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΙΤΩΝ ΤΩΝ
ΕΝ ΙΩΝΙΑ et οἶνος Μητροπολίτης Sirabonis l. sir ρ.
637, et Marcellinus Μητροπόλεως episcopus ex
conc. Chalcedon. p. 96 huc pertinent. Mox Tiw;,
Anacreontis Lyrici poetæ patria, potior erit.
bill. Σατιώτη. Nisi omnia me fallunt, Ερυθραί
in voce latent: ea huic loco accommodatissima
urbs est, et huic provinciæ a conciliorum Actis et
Notitiis transcripta. Paulo ante Klatoμeval præstiterant.
Ibid. Μαγνησιασούπολις. Sic mss. pro Μαγνησία
Σιπύλου. Unde nummi MΑΓΝΗΤΩΝ ΣΙΠΥΛΟΥ. Peccato non dissimili Basilius episcopus Mayvŋotas
'Hrhov concilio Nicæno secundo subscribit p. 57t.
Ibid. 'Arán. Natum hoc videturex 'Ayáŋ, cujus
episcopus Constans in Nicæno secundo p. 350 xódew; 'Ayang dicitur. Id vero ex Alyán: unde Cyriacus Αίγλης pro Αἰγάης Aclis Chalcedon. p. 197
inseritur, qui p. 322 Alyia; et p. 508 Alyére el
p. 664 Alyáng 6λews. Intelliguntur Æge Eolica,
quarum nomen seriore ætate in aliam formam diceres procusum, si quid his inesset auctoritatis
monumentis ducimur enim illis ad Alyiav alque
Alyány. Florente Græcia non Alyà; tantum sed
Alyalaç appellabant; quod posterius etsi certi usus
est, non tamen solum pro bono est habendum.
Suilas Πόλλης Αιγιεύς, ἀπὸ Αἰγῶν τῆς ᾿Ασίας. κεί
ται δὲ πλησίον Μαγνησίας καὶ Σμύρνης. In quibus
Grammatici, licet Ægas longissimo terrarum intervallo Smyrna remotas non dixero, rectius putem
xal Muplyns: illi enim proximæ erant et propterea
Αἰγαὶ ἐν Μυρρίνη Stephano dicta. Idem Galenus
περὶ εὐχυμίας p. 558 edit Basil. firmat: τοιοῦτος
δέ ἐστι παρ' ἡμῖν ἐν Αἰγαῖς καὶ Περπερίνῃ, τῇ
μὲν ὁμόρῳ Μυρίνῃ, τῇ δὲ Περγάμῳ. Εt brevi post:
ὁ δὲ ἐν Αἰγαῖς καὶ Περπερίνῃ, μέσοι τούτων εἰσίν.
Que utique Alyà; et nostram conjecturam probar
bilem faciunt. Possunt hæc cum Theod. Laurentio
col. 609–610page 11 of 41
PG 113:610τῷ Σκέλεντα Μιλητουπολιτῶν πόλεως τῆς Ἑλλησποντίων ἐπαρ χίας, τῆς Μελιτουπόλεως, Μπο ἱερὰ Γέρμη, ΙΕΡΑΣ Κεδρηνία Κέβρη "Ηρας. Ερας περὶ ἁπλῶν φαρμ. β. 127. καλεῖται δ' Εργαστήρια, κώμη τις, ἐν ᾗ καὶ μέταλλα ἔστι, μεταξύ Περγάμου καὶ Κυζίκου, σταδίους ἀπέχουσα Περγάμου τετρακοσίους τεσσα Μάνδραι. Νεανδρία ὀνόματι Μάνδρα, γαλακτοτρι νησίδας προκειμένας τέτταρας,J11
morat Strabo I. xu p. 567, et ex eo Stephanus,
modo id diversum a conciliorum Blando, qua de re
equidem dubitaverim, fuerit; quæ eum ab Hellesponti provincia longius distent, nihil juvant. Itaque
huic et τῷ Σκέλεντα alius opitnletur.
Col. 945. Moliç. Carehis a S. Paulo Melis sen
Melitopolis su editioni ascripsit. Miletopolitae et Metžŋtomodɛktai sunt in numis et Plinio inter Hellespomti areolas. Scribendo quoque adfuit concilio
Constantinop. tertio p. 501 Joannes infoxonos tijs
Μιλητουπολιτῶν πόλεως τῆς Ἑλλησποντίων ἐπαρ
χίας, et Nicano secundo Michael τῆς Μελιτουπόλεως,
ut perperam p. 592 atque alibi scribitur. Nec asseveravero tamen, nisi meliores maņu exarati codices
propius abierint, eam esse.
Ibid. F'épuas. Téppŋ. Non longe a Cyzico abfuisse
8 ephanus auctor est, ubi Holsteinium vide. PtoleΜπο ἱερὰ Γέρμη, unde solo ΙΕΡΑΣ titulo signari in
gregio numo Nic. Haymius Thes. Britan. ton). Il
p. 115 arbitratur; quæ miki conjectura multo videtur incertissima. Plura de urbe ad Anton. Itiner.
p. 335.
Ibid. "Anraoç. Hanc et sequentem frustra quæro:
forte tamen in Képyn katebit Ké6pqy, arbs Troadis,
sicuti Scylaci et ifarpocrationi ex Demosthene in
Aristocratem p. 428 dicitur. Κεδρηνία aliis, Κέβρη
Sibyllinis oraculis 1. mi p. 243, quemadmodum et
Holsteinius in Stephanum monuit.
Ibid. Zdrapa. Nee hane expedio. Sangarum,
Bithyniæ vicum maritimum, non longe ab Helenopoli Sozomenus A. E. vir, 48 fuisse refert, situ ipso
multan hime discrepantem. Zaɣápov episcopus
Andreas est in Chaleedon. p. 574, sed Lydiæ contributus et Zatálwv p. 599 verius appellatus: nibil ergo et his auxilii feret. Restat Cleodemus Flavianus Zayapaing ex Reinesiana cl. 1, 72, quem
kine fuisse non injusta suspicio est.
Ibid. Adpiarov Oñpaɩ. Sic oportuit: oppidum
enim Hadrianus in Mysia Hadrianotheras M. P. 8
a Pergamo, nisi Tabula fallit, quod illic et feli·
citer esset venatus et ursam occidisset, constituit,
nt Spartianus in Hadriano c. 20 et Dio docent. Ter
oppidi meminit Aristides tom. 1 p. 500, semeł
'Adpravou Ofjpav, librariorum manifesto peccato,
appellans. 'Apavouúpwv episcopus est in Nicæne
secundo p. 352, qui p. 592 'A&pavouthpwv paulo
rectius dieitur. Cives 'Adpravoŋpɛitat in numis
>pud Harduinɑ et Vaillantinm insunt. vide Jo.
Massonum Vita Aristidis HI, 9, 12, ubi plurium de
hae urbe aberrationes in ordinem rediguntur.
Ibid. "Ηρας. Οppidum Ερας circa Erythras el
Team Thucydides vi, 19 et Strabo xsv, p. 644,
sed a Palmerio emendatus, memorant: id quominus nostrum putemus, locorum intervallo prohibemur. Alius ergo, ubi in Hellesponti provincia
fuerit, atque utrum ex Plinii v, 50 Tiare sive Tiaris
sit ortum, docebit.
Ibid. Moria. Est apud Strabonem xiш, p. 610, et
Pionitæ apud Plinium. Eulalius Пtówy et in miss.
Natovlwv, sive, ut vetus interpres, Eulalius Pioniæ
Hellesponti synodo Chalcedonensi p. 398 subscribit.
Ibid. Korioclrn. Estne Conisium, quod Plinius v,
30 inter hujus oræ oppida connumerat?
Ibid. Aprila. In Asiæ provincia urbem, cui
"Alyia nomen crat, vidimus; a qua, si nomen
species, hæc haud multum distat, si situm, płurimum. Plinius v, 30 Miletopolitis bujus provinciæ
Erezios jungit, quos si hine derives, in vitio nomen
urbis adhærescet. Harduinus Erezo, Cariæ grhi,
eos dedit cives, verum imprudenter: Caria longissime ab Hellesponti ora, quam Plinius deseribit,
semola est.
Ibid. Eloç Tpúðoç.Jungunt hæc aretissime Schelstratenus et Bandurius, non item Carolus a S. Paulo:
vtrum præstet, mihi in anıbigno est. Nihit quod
alterum ntrum possit illuminare, mihi occurrit: etsi
enim Trarium vieum Strabo 1. xiit, p. 607 circa
Perperenem locet, et Tragasæ, unde sal Tragasæuin, de quo egregie Galenus Tepì ȧndŵr Papp. n,
p. 15f, ab aliis memorentur, hue referre noI) SMstinen.
Ibid. Mardaráða. Hinc Cilices Mandacađeni inter
Hellesponti accolas Plinio ▼, 30 ex llarduini pulchra
emendatione.
bid. Epropior. Vicus Cyzicum inter et Pergamum, sed hinc stadiis 440 separatus, metallis
celebris atque Ergasteria d'etus, uti Ortekus admcwit, occurrit apud Galenum περὶ ἁπλῶν φαρμ. 15,
β. 127. καλεῖται δ' Εργαστήρια, inquit, κώμη τις,
ἐν ᾗ καὶ μέταλλα ἔστι, μεταξύ Περγάμου καὶ Κυζίκου,
σταδίους ἀπέχουσα Περγάμου τετρακοσίους τεσσα
páxovta. Eum a nostro mihil discrepare certum
habeo.
lidl. Μάνδραι. Νεανδρία Treadis oppidum, de
quo Strabo xi, p. 603 et p. 604, ubi tamen Klɛar
ôpla, male, nisi fallor, oliu mihi videbatur; quam
ego opinionem, etsi plausibilem, urgere nolim: quid
si enim a caulis boum atque ovinm loco mollien
hæserit? Ut Mandris circa Byzantium in Dionysiii
descriptione Bospori apud Pet. Gyllium 12, 4, et
Mandra in Palæstina quam Josephus A. L. 10 9 87
memorat. Atque hoc pro comperto esset habendum,
si quid auctoritatis Joanni Malalæ inesset: affirmat
enim tom. 1, p. 114 Priamum seposuisse filium
Alexandrum in agro ὀνόματι Μάνδρα, γαλακτοτρι
orvai napà yanóvę civ. Est quidem in Malala
'Aµávôpṛ· sed rectum esse quod sequimur, Cedreni
Mzv5p, tametsi vitioso, ostenditur.
Ibid. "Iлno. Habet Strabo xiv, p. 644 eirca Erythras, Ioniæ urbem, valdas posuvaç rétrapas,
νησίδας προκειμένας τέτταρας,
"InTou; xaloupévas quæ quamvis ab Hellesponto
abfuerint longius, in censum venire possent, quod
insulae pariter ac Hellespontus Asiæ proconsulis
imperio fuerint subjectæ. Tutius tamen erit nihil
finire, siquidem et simili nomine vicus esse queat,
ct insulæ rectius proconsulari Asiæ contribuantur.
Ibid. 'O Kioidnpor. Haud magno (molimine procudi "Oxŋ sive "Axŋ ex vocabuli initio posset; quam
urbem conciliorum Acta provinciæ Hellesponti inserunt. Vide Chalcedonense p. 673. Tumque Zidqfov,
quod restat, aut retineri, ut viei, ferri metallis copiosi, nomen sit, aut in Elystov, quam Troadis
urbem nemo ignorat, converti oportebit. Sed hæ
conjecturæ sunt, quibus ipse nibil do. Videriut
ergo peritiores.
Ibid. Exéýıç. Imo Exñois, de qua Strabo xIN,
p. 609.
Ibid. 'Yad xorovvlápior. Vereor vchementer ut
hoc rectum sit: Notitia imp. Orient, c. 1 provinciam hanc præsidialem facit, et 1. 11 c. Theod. de
τοῖς ἐπισκόπεις Καροφρυγίας Ἐπιστὰς δὲ, τῇ Λαοδικέων πόλει, ἥτις ἐπωνομάσθη ἡ Τριμιταρία. Τριμηταρία οι Τριτανία, ε Ἱεροπολιτών μητροπόλεως τῆς Φρυγῶν ἐπαρχίας 678 της Μοσυνέων πόλεως έπαρ 276: 'Ο δὲ βασιλεὺς αὐτῶν ὁ ἐν τῷ μόσυνι τῷ ἐπ' ἄκρου ᾠκοδομημένῳ οὐκ ἤθελεν ἐξελθεῖν, οὐδὲ οἱ ἐν τῷ πρότερον αἱρεθέντι χωρίῳ, ἀλλ᾽ αὐτοῦ σὺν τοῖς Λαοί τε βίχειρες μίγδην ἐν μοσύνοισι πέδον περι ναιετάουσι.: λαοί τ' επίχειρες πόλεως Αττούδων 678 πόλεως Αττάλου Φρυγῶν ἐπαρχίας. πόλεως Τραπεζών Πακατιανής Κολασσαί.: ἐν Κολασσαῖς τῆς δὲ Φρυγίας αἱ Κολασσαί· μητρόπολις δὲ αὐτῆς καὶ γείτων ἡ πόλιν μεγάλην Φρυγίας ἤτοι Κολασσῶν 357 Ψονοῦντος ήτοι ΚολασσέωνJ11
morat Strabo I. xu p. 567, et ex eo Stephanus,
modo id diversum a conciliorum Blando, qua de re
equidem dubitaverim, fuerit; quæ eum ab Hellesponti provincia longius distent, nihil juvant. Itaque
huic et τῷ Σκέλεντα alius opitnletur.
Col. 945. Moliç. Carehis a S. Paulo Melis sen
Melitopolis su editioni ascripsit. Miletopolitae et Metžŋtomodɛktai sunt in numis et Plinio inter Hellespomti areolas. Scribendo quoque adfuit concilio
Constantinop. tertio p. 501 Joannes infoxonos tijs
Μιλητουπολιτῶν πόλεως τῆς Ἑλλησποντίων ἐπαρ
χίας, et Nicano secundo Michael τῆς Μελιτουπόλεως,
ut perperam p. 592 atque alibi scribitur. Nec asseveravero tamen, nisi meliores maņu exarati codices
propius abierint, eam esse.
Ibid. F'épuas. Téppŋ. Non longe a Cyzico abfuisse
8 ephanus auctor est, ubi Holsteinium vide. PtoleΜπο ἱερὰ Γέρμη, unde solo ΙΕΡΑΣ titulo signari in
gregio numo Nic. Haymius Thes. Britan. ton). Il
p. 115 arbitratur; quæ miki conjectura multo videtur incertissima. Plura de urbe ad Anton. Itiner.
p. 335.
Ibid. "Anraoç. Hanc et sequentem frustra quæro:
forte tamen in Képyn katebit Ké6pqy, arbs Troadis,
sicuti Scylaci et ifarpocrationi ex Demosthene in
Aristocratem p. 428 dicitur. Κεδρηνία aliis, Κέβρη
Sibyllinis oraculis 1. mi p. 243, quemadmodum et
Holsteinius in Stephanum monuit.
Ibid. Zdrapa. Nee hane expedio. Sangarum,
Bithyniæ vicum maritimum, non longe ab Helenopoli Sozomenus A. E. vir, 48 fuisse refert, situ ipso
multan hime discrepantem. Zaɣápov episcopus
Andreas est in Chaleedon. p. 574, sed Lydiæ contributus et Zatálwv p. 599 verius appellatus: nibil ergo et his auxilii feret. Restat Cleodemus Flavianus Zayapaing ex Reinesiana cl. 1, 72, quem
kine fuisse non injusta suspicio est.
Ibid. Adpiarov Oñpaɩ. Sic oportuit: oppidum
enim Hadrianus in Mysia Hadrianotheras M. P. 8
a Pergamo, nisi Tabula fallit, quod illic et feli·
citer esset venatus et ursam occidisset, constituit,
nt Spartianus in Hadriano c. 20 et Dio docent. Ter
oppidi meminit Aristides tom. 1 p. 500, semeł
'Adpravou Ofjpav, librariorum manifesto peccato,
appellans. 'Apavouúpwv episcopus est in Nicæne
secundo p. 352, qui p. 592 'A&pavouthpwv paulo
rectius dieitur. Cives 'Adpravoŋpɛitat in numis
>pud Harduinɑ et Vaillantinm insunt. vide Jo.
Massonum Vita Aristidis HI, 9, 12, ubi plurium de
hae urbe aberrationes in ordinem rediguntur.
Ibid. "Ηρας. Οppidum Ερας circa Erythras el
Team Thucydides vi, 19 et Strabo xsv, p. 644,
sed a Palmerio emendatus, memorant: id quominus nostrum putemus, locorum intervallo prohibemur. Alius ergo, ubi in Hellesponti provincia
fuerit, atque utrum ex Plinii v, 50 Tiare sive Tiaris
sit ortum, docebit.
Ibid. Moria. Est apud Strabonem xiш, p. 610, et
Pionitæ apud Plinium. Eulalius Пtówy et in miss.
Natovlwv, sive, ut vetus interpres, Eulalius Pioniæ
Hellesponti synodo Chalcedonensi p. 398 subscribit.
Ibid. Korioclrn. Estne Conisium, quod Plinius v,
30 inter hujus oræ oppida connumerat?
Ibid. Aprila. In Asiæ provincia urbem, cui
"Alyia nomen crat, vidimus; a qua, si nomen
species, hæc haud multum distat, si situm, płurimum. Plinius v, 30 Miletopolitis bujus provinciæ
Erezios jungit, quos si hine derives, in vitio nomen
urbis adhærescet. Harduinus Erezo, Cariæ grhi,
eos dedit cives, verum imprudenter: Caria longissime ab Hellesponti ora, quam Plinius deseribit,
semola est.
Ibid. Eloç Tpúðoç.Jungunt hæc aretissime Schelstratenus et Bandurius, non item Carolus a S. Paulo:
vtrum præstet, mihi in anıbigno est. Nihit quod
alterum ntrum possit illuminare, mihi occurrit: etsi
enim Trarium vieum Strabo 1. xiit, p. 607 circa
Perperenem locet, et Tragasæ, unde sal Tragasæuin, de quo egregie Galenus Tepì ȧndŵr Papp. n,
p. 15f, ab aliis memorentur, hue referre noI) SMstinen.
Ibid. Mardaráða. Hinc Cilices Mandacađeni inter
Hellesponti accolas Plinio ▼, 30 ex llarduini pulchra
emendatione.
bid. Epropior. Vicus Cyzicum inter et Pergamum, sed hinc stadiis 440 separatus, metallis
celebris atque Ergasteria d'etus, uti Ortekus admcwit, occurrit apud Galenum περὶ ἁπλῶν φαρμ. 15,
β. 127. καλεῖται δ' Εργαστήρια, inquit, κώμη τις,
ἐν ᾗ καὶ μέταλλα ἔστι, μεταξύ Περγάμου καὶ Κυζίκου,
σταδίους ἀπέχουσα Περγάμου τετρακοσίους τεσσα
páxovta. Eum a nostro mihil discrepare certum
habeo.
lidl. Μάνδραι. Νεανδρία Treadis oppidum, de
quo Strabo xi, p. 603 et p. 604, ubi tamen Klɛar
ôpla, male, nisi fallor, oliu mihi videbatur; quam
ego opinionem, etsi plausibilem, urgere nolim: quid
si enim a caulis boum atque ovinm loco mollien
hæserit? Ut Mandris circa Byzantium in Dionysiii
descriptione Bospori apud Pet. Gyllium 12, 4, et
Mandra in Palæstina quam Josephus A. L. 10 9 87
memorat. Atque hoc pro comperto esset habendum,
si quid auctoritatis Joanni Malalæ inesset: affirmat
enim tom. 1, p. 114 Priamum seposuisse filium
Alexandrum in agro ὀνόματι Μάνδρα, γαλακτοτρι
orvai napà yanóvę civ. Est quidem in Malala
'Aµávôpṛ· sed rectum esse quod sequimur, Cedreni
Mzv5p, tametsi vitioso, ostenditur.
Ibid. "Iлno. Habet Strabo xiv, p. 644 eirca Erythras, Ioniæ urbem, valdas posuvaç rétrapas,
νησίδας προκειμένας τέτταρας,
"InTou; xaloupévas quæ quamvis ab Hellesponto
abfuerint longius, in censum venire possent, quod
insulae pariter ac Hellespontus Asiæ proconsulis
imperio fuerint subjectæ. Tutius tamen erit nihil
finire, siquidem et simili nomine vicus esse queat,
ct insulæ rectius proconsulari Asiæ contribuantur.
Ibid. 'O Kioidnpor. Haud magno (molimine procudi "Oxŋ sive "Axŋ ex vocabuli initio posset; quam
urbem conciliorum Acta provinciæ Hellesponti inserunt. Vide Chalcedonense p. 673. Tumque Zidqfov,
quod restat, aut retineri, ut viei, ferri metallis copiosi, nomen sit, aut in Elystov, quam Troadis
urbem nemo ignorat, converti oportebit. Sed hæ
conjecturæ sunt, quibus ipse nibil do. Videriut
ergo peritiores.
Ibid. Exéýıç. Imo Exñois, de qua Strabo xIN,
p. 609.
Ibid. 'Yad xorovvlápior. Vereor vchementer ut
hoc rectum sit: Notitia imp. Orient, c. 1 provinciam hanc præsidialem facit, et 1. 11 c. Theod. de
col. 611–612page 12 of 41
PG 113:6121. 313 89, Χώνας, πόλιν εὐδαίμονα καὶ μεγάλην, πάλαι τὰς Παλασσας 145. Κερετάπα. Κερεταπέων Χαιρετάπων της Φρυγίας 50 Θεμεσόνιος. Κονιούπολις. περὶ τροφ. δυνάμ. πόλεως Λούνδων τà Πέμπων Πακατιανῆς. 186, Εὐμενέων Ἰούλιος Κλέων ἀρχιερεὺς ἀρχιερεὺς τῆς ᾿Ασίας ναῶν τῶν ἐν Περγάμῳ καὶ αρχιερεὺς κατὰ τὸν αὐτὸν καιρὸν τῆς πατρίδος, 4. 918 12, ἀρχιερεὺς ᾿Ασίας ναῶν καὶ τῶν ἐν Στέφανος δὲ οὗτος πολὺς καὶ ὑπὲρ πολλῶν χρημά Και μάλιστα ἐν θέρει, καθ' όν καιρὸν ἀεὶ παρ' ἡμῖν ἐν Περγάμω τῶν ἀρχιερέων τάς καλουμένας μονομαχίας επιτελούντων περὶ φαρμακ. κατὰ γένη 2 350 ναῶν τῶν ἐν Σμύρνῃ εἰ ναῶν τῶν ἐν καὶ μὴν τῶν ἱερῶν τῆς ᾿Ασίας μέτεστιν ὑμῖν τῆς τε δαπάνης τοσοῦτον ὅσον ἐκείναις ταῖς πόλεσιν, ἐν οἷς ἐστι τὰ ἱερά. ἀρχιερεὺς τῆς ᾿Ασίας την Πέτουζαν της Φρυγίας πολίχνιον τῆς Φρυγίας τὴν Πέζουσαν}
ADDENDA.-P. WESSELINGHI
1. ult. p. 313 et p. 89, ubi Χώνας, πόλιν εὐδαίμονα
καὶ μεγάλην, πάλαι τὰς Παλασσας in Basil. edit.,
perperam.
Col. 145. Κερετάπα. Κερεταπέων numi apud Hardninum et Vaillantium hoc firmant, Corrigi ergo debent Theodulus Χαιρετάπων της Φρυγίας apud 50cratem II. E. 11, 40, Philetasque ñ¿hew; Xaipetánwv
Chalcedon. p. 674, et Michael Xaɩperów in Actis
Nicæni secundi concil. p. 356, atque Andreas episcopus 'Aɛpuɣanwy Пlaxattavñs in Constantinop. tertio
p. 674.
Ibid. Θεμεσόνιος. Ita manu exarati codices, qui
μcowviov verius probassent ob Strabonis Pausaniæ et Stephani concordiam. Beuloovéwv nnmimum
babet Thes. Britan. tom. 1, p. 269. Ozµiowyśwv plures Vaillantius, si tamen earumdem urbium illi incolæ fuerint, qua de re alias quæremus.
Ibid. Ovalɛrtla. Pantaleon episcopus Ovadevtía;
Nicæno secundo p. 556 adfuit, perverseque p. 597
Taharta; fuisse dicitur. Potuisset Carolus a S. Paulo
hac uibe Geograph. Sacr. locupletare.
Ibid. Zuraóç. Sic et Strabo x.1, p. 576 et Chalcedon. concil. p. 674, ubi Antiochus módɛwe Zavaŵv.
Ibid. Κονιούπολις. Conua et apud Ptolemann.
et Conium inter Phrygiæ urbes in Plinio v, 32, sed
ex llarduini emendatione: ante Iconium erat. Situpolis, quæ sequitur, nondum alibi lecta.
Ibid. Kpdooç. Phrygiæ urbem Crasum, Kpácov
she puylas, ad quam Nicephorus imperator a Saracenis prælio fuerit victus, Theophanes Chronograph. p. 406 ohiter memorat. Quam vero huc
retulit ex Galeno περὶ τροφ. δυνάμ. p. 312 Crassopolin Abr. Ortelius, ea diversissima est, ut suo loco
Ostendam.
Ibid. Aovrða. Rectum hoc esse Nicephorus epi-
• opus πόλεως Λούνδων in Actis Nicæni secundi
p. 574, tametsi p. 357 Aoutówy feratur præsul, patefacit. Nicetas inter Phrygiæ circa Mæandrum urbes
τà Aoūµa Annal. Manuel. vi, p. 97 recenset; quæ
si hæc fuerint, de situ non omnia obscura erunt.
Utcunque ceciderint, non utique indignum oppidum
quod Geographiam Sacram Caroli a S. Paulo ornaret,
fuerat.
Ibid. Molan. Mss. Mén, quod si parum juveris,
ad verum nos ducet. létat sunt, quas Xenophon
(Exped. Cyr. 1, p. 196) 10 ferme parasangis Celanis semovet. Perperam itaque Pella in Tabula et
Georgius episcopus Пwy concil. Chalcedon.
p. 574 rectius, p. 356 et Constantinop. tertio p. 674
Πέμπων Πακατιανῆς.
Ibid. Evμerla. Scriptis codicibus Evµɛrsia, neque
afiter Actis Nicani secundi concilii. Vulgatum Tabula Ptolemæns et Strabo ratum habent. Numi
Eůµevśwv sacerdotum nominibus fere inscripti sunt;
quo in genere egregius est Thes. Britan. tom. II,
p. 186, ubi Εὐμενέων Ἰούλιος Κλέων ἀρχιερεὺς
'Asias. Videtur Julius Cleon, ut obiter ejus dignationem illustrem, Asiæ et patriæ urbis fuisse sacerdos summus; quo modo in Thyatirena inscriptione
Sponii Itin. tom. 1, p. 594 M. Aurelius Diadochus
ἀρχιερεὺς τῆς ᾿Ασίας ναῶν τῶν ἐν Περγάμῳ καὶ
αρχιερεὺς κατὰ τὸν αὐτὸν καιρὸν τῆς πατρίδος, et
M. Upius Appulius in Aphrodisiensi marmore,
cujus partem exscripsit Jo. Masson Vit. Aristidis
4. v. c. 918 12, ἀρχιερεὺς ᾿Ασίας ναῶν καὶ τῶν ἐν
Zµúpvy tò ß fuisse traditur. Asiæ sacerdotium multo
erat amplissimum ac magnis opibus præstabat:
Στέφανος δὲ οὗτος πολὺς καὶ ὑπὲρ πολλῶν χρημά
zwy, inquit in Scopeliano Philostratus. Sacra, cærimonias ludosque, unde in Aphrodisiensi marmore
Apulius ea mandat quæ ludos spectant, curabant;
quod ipsum urbium quoque sacerdotibus erat injunctum. De Pergamenis sane a Galeno Commen'.
tep! ¿yµŵv III, p. 565 docemur, quotannis munera
gladiatoria edere solitos: Και μάλιστα ἐν θέρει,
καθ' όν καιρὸν ἀεὶ παρ' ἡμῖν ἐν Περγάμω τῶν ἀρχιε
ρέων τάς καλουμένας μονομαχίας επιτελούντων qui
quamvis multitudinis utatur numero, unius tamen
Pergameni eodem tempore summi præsulis dispositioni sacra suberant. Bini singulis annis, alter sub
autumni, sub veris alter initium, creabantur, sicuti
idem περὶ φαρμακ. κατὰ γένη 2 p. 350 significat.
Quod vero ναῶν τῶν ἐν Σμύρνῃ εἰ ναῶν τῶν ἐν
Пepyaw illis cura committitur, forte ex ea causa
est, quoniam illæ ædes communibus Asianorum impensis sartæ tectæ craut. lloc, nisi fallor, significat
Dio Chrysostomus orat. xxxv, p. 434, ubi Apamiensibns καὶ μὴν τῶν ἱερῶν τῆς ᾿Ασίας μέτεστιν ὑμῖν
τῆς τε δαπάνης τοσοῦτον ὅσον ἐκείναις ταῖς πόλεσιν,
ἐν οἷς ἐστι τὰ ἱερά. Iam si ἀρχιερεὺς τῆς ᾿Ασίας
princeps collegii fuit Asiarcharum, quod vir doctissimus autumavit, oportet in communi gentis conèilio ex Asiæ urbibus pro arbitrio legatorum fuerit
lectus vidimus enim Eumeniensem et Thyatirenum; Scopelianum ejusque majores Clazomenios
Philostratus V. Soph. 1, 21, 2, Philippom Trallianum Acta S. Polycarpi c. 21 offerunt. Verum hæc
nondum ad liquidum perducta spatiosiorem requirunt campum. Vide Jo. Massonum et Ezech. Spanhem. Dissert. x1 de V. et P. Num. p. 416.
Ibid. Zala. Ptolemæo Σi).6tov, unde Plinii sunt
Silbiani. Nicæno secundo concilio, p. 574. Joannos
Σ:6w;, qui versioni episcopus Silbios et p. 596.
Σov6)lov dicitur, nomen adscripsit, Chelcedonensi vero Eulalius nólewę Σ:62ɛíaç, sive, ut vetus interpres, civitatis Silbii, p. 688 Σoubleo etiam Nicetas Chon. Ann. Manuel. vi, p. 88.
Ibid. Nérovľa. Phrygiæ urbem desertamque sno
tempore et solo æquatam Epiphanius Ilææres. 48, 14
affirmat. Ab ea Pepuzitis nomen venit in l. Lix, c. Th.
de Hæret.; quos cum probe Jac. Gothofredus noverit, mirere utique την Πέτουζαν της Φρυγίας apud
Philostorgium H. E. iv, 8 illi negotium facessivisse.
Valesius arbi suum nomen reddidit. πολίχνιον τῆς
Φρυγίας τὴν Πέζουσαν Aristænaus Comment. in Canon. 8 concilii Laodiceni apud Beveregium tom. I,
p. 456 appellat.
Ibid. Bpiára. Suspicarer gentile hujus Ovidio esse
reddendum, si paulo mihi notius esset, Metamorph.
VIII, 719: ostendit adhuc illic Tyaneius incola de gemina vicinos arbore truncos. Neque enim, quod Farnabius pulchre advertit, Tyancius rectum esse poterit. Tyana erant in Cappadocia, longe terrarum a
Phrygia semota: in Phrygia Philemonem et Bancidem in arbores conversos esse poeta v. 620 siguiAcat: tiliæ contermina quercus collibus est Phrygiis modico circumdata muro, Brianeius si legeretur,
res foret difficultatibus exempta et poetæ sua laus
sine errore constaret.
Col. 148. Zɛ6áσrn. Hujus episcopus Plato
col. 613–614page 13 of 41
PG 113:613πόλεως Σεβάστης Πακατιανής Ἀδιοί. 'Αλιοί. 'Αλεῶν πόλεως Κυδίσσου Αίζανιτών Αίζανοὺς Τιβεριούπολις. Τιβερίου πόλιν τῆς Φρυγίας Περιούπολιν Πακατιανής πόλεως Κάδων Πακατιανής Θεοδοσία. Θεοδοσιανά πολιτῶν πόλεως επαρχίας Φρυγίας Πακατιανής να ρ. 576 'Αγκυρα τῆς ᾿Αβασίτιδος Αγκυροσυννάου 465 Αγκύρας Συννάου Σύνναος. Συναός ἐν Συνάδῳ πόλει τῆς Πακατιανής Φρυγίας Σύναδα πόλις τῆς Πακατιανῆς Φρυγίας ἐστί. Τεμένου θύραι. Τημένου θύραι Σχχν; Νεικόμαχος ἀρχιερεὺς Τημενοθυρεῦσιν Τιμένου θήρων ρίταις. Τανούπολις. Τρανούπολις, ριανούπολις Πουλχεριούπολις, 127, ἄρχων τῆς Λυδίας.πόλεως Σεβάστης Πακατιανής in conc. Constanti
nop. tertia, p. 674 legitur. Huc citra dubium pertinel Lɛ6aorŋvwv numus Thess. Britan. tom. II,
p. 148. Juvenis Phrygia tiara et hasta conspiciendus
hane, non Tectosagum Galatiæ requirit.
Col. 148. "Ilova. Patricius Tólews Thouwv
trap la; Пlaxattavwv concil. Constant. tertio, p. 534
urbis nomen bene habere patefacit.
Ibid. 'Anura. 'Axpovla oportuerat, uti Ch.
Cellarius G. A. 111, 4, p. 150 jam monuit. Gennadius 'Axpovalwv Chalcedonensis concilii decretis
nomen apposuit, p. 668 pro 'Axµovéwv, ut p. 400:
'Axpovel; enim in numis incolæ dicuntur, cujusmodi Thes. Britan. tom. II, p. 189. Jure ergo ab
Ezech. Spanhemio Dissert. 11 de V. et P. Num.,
p. 280. Stephani 'Axpovieùs proscribitur.
Ibid. Ἀδιοί. Imo 'Αλιοί. Leo episcopus 'Αλεῶν inter Phrygas in Nicæno secundo, p. 596 et Gaius
kódɛw; 'Aliávwv in Chalcedon., p. 674 subscribit.
Numos 'Aliņvwv post L. Holsteinium recto Jo. Harduinus huc revocavit. Quod sequitur, ut sano sit
colore vehementer vereor. Forte Xápa, de quo
Stephanus, in voce delitescit.
Ibid. Aronala. Ptolemæo inter Phrygiæ urbes
Aóxɛda memoratur, quam nostrain esse præstantissimus Cellarius adfirmare non ausus est. Tollit dubitandi causas codex Coislinianus, Atóxheta præferens, idque Evander Atoxdɛlas concilio Chalcedon., p. 98 tuebitur; atque hinc Constantinus the
Atoxantiάwysw; concil. Ephesi, p. 533 corrigendus est.
Ibid. 'Aplarior. Paulus hujus urbis præsul
'Aprotlov in Chalced. p. 528 et 668 inter Phrygas
nomen suum profitetur. Augeatur ergo Sacra Geographia et hoc oppido huc usque neglecto.
Ibid. Klôvoσoç. Verum est Kúðɩoog; unde prave apud Ptolemæum vulgo Kuddŋselę, pro quo ms.
Coislinianus Kuðɛɛi; et Barberinus ab L. Holsteinio inspectus Kudioɛi;. Concilio Chalcedon.,
p. 674. Heraclius πόλεως Κυδίσσου et Nicano secundo, p. 574. Andreas Kidéotov, sed mendoso,
subscribit.
Ibid. 'Arla. Præstat 'Arria, unde Appiani apud
Plinium et Ciceronem Epist. 111, 7. 'Annlaç præsul
est in Nicæno secundo, p. 574. De sequenti nihil
dixero.
Ibid. 'Aturol. Sic Stephanus et manu exaratus
bibliothecæ Coisținianæ codex Ptolemæi, sæpeque
conciliorum Acta: muni Αίζανιτών plures Αίζανοὺς
postulant. Vide Holsteinium in Stephanum, et
Ezech. Spanhemium Dissert. 1x de P. et V. Num.,
p. 628, et Harduinum.
Ibid. Τιβεριούπολις. Τιβερίου πόλιν τῆς Φρυγίας
habet Socrates H. E. vi, 46 et Ptolemæus, et TiΠεριούπολιν Πακατιανής Constantinop. tertium,
p. 674.
Ibid. Kádot. Notissima urbs est, cujus episcopus
Philippus πόλεως Κάδων Πακατιανής concilio Constantinop. tertio, p. 674 subscribit. Sita urbs fuit
in Ginibus Lydiæ, Phrygiæ et Mysiæ, unde modo
huic modo illi a veteribus contribuitur, et quidem
circa Hermum. Id docemur egregio numo gazæ
Wildianæ, altera parte AYT. K. M. TOPЛANOC
inscripto, altera EPMOC. EIII. KAEONATOPOC.
APXON. A. KAAOHNAN, et fluvii urnæ aquam
eructancti incumbentis figura. Similem Vaillantius -
in Num. ¡mpp. Græcis, p. 183 profert, sed alium
archontem, nisi si nomen ejus vitiosius sit excerptum, sine Hermi adscripto vocabulo, ostentantem.
Ibid. Θεοδοσία. Nec hac nec mss. Θεοδοσιανά
recta videtur. Potior est ɛodoctoúrodis, cujus præsul concilio Chalcedon., p. 244. Thomas OcodorIOU -
πολιτῶν πόλεως επαρχίας Φρυγίας Πακατιανής να
catur.
Ibid. "Arxupa. Non alia est ac Strabonis, I, XI,
ρ. 576 'Αγκυρα τῆς ᾿Αβασίτιδος: cujus episcopus
in concilio Constantinop. tertio, p. 482, Curicus
Αγκυροσυννάου et p. 465 Αγκύρας Συννάου dicitur,
haud dubie quod Synnao esset vicina.
Ibid. Σύνναος. Ptolemo Συναός: nostrum probat Aramius noλew; Euvvάou ex Chalcedon. conc.
p. 674, et quæ de Ancyra dixi. Vitiosi in urbis nomine Socrates et Nicephorus sunt. Ille A. E. vn, 3
ἐν Συνάδῳ inquit πόλει τῆς Πακατιανής Φρυγίας
Œcoðóció; tig inísxomo; hv: hic H. E. xiv, 11
Σύναδα πόλις τῆς Πακατιανῆς Φρυγίας ἐστί. Priori
Zvvvády inculcat Henr. Valesius ut Synnada marmore nobilitate intelligantur: at ea Synnada Gripcis omnibus fueruntque extra Pacatianam in Salutari Phrygia. Euvvá si rescripseris, salva oninia
erunt. Posterior mendosa Socratis scriptura videtur
impulsus ut ex Salutari in Pacatianam Phrygiam
Synnada transferret.
ibid. Τεμένου θύραι. Τημένου θύραι Pausaniae,
qui Lydia non magnam urbem esse fert Attic.
Σχχν; unde Νεικόμαχος ἀρχιερεὺς Τημενοθυρεῦσιν
in optimo Thesaur, Britan. tom. 11, p. 268 numo.
Nostram tueri se posset Matthia módswę Teμévou
Búpwy ex concilio Chaicedon., p. 674, nisi pariter
ille ac Gregorius Τιμένου θήρων Niemni secundi,
p. 597 vitio esset obsitus. Ptolemæi Tpiɲɛvobupital,
ab Holsteinio in Ortelii Thesauro correcti, originem
dedere Jo. Tzetzæ Chiliad. 11, 396 гpijevoðuρίταις.
Ibid. Τανούπολις. Τρανούπολις, unde Philippus
Tpavovлólew; in Nicæno secundo, p. 596; quam vocein Carolus a S. Paulo ex Traianopoli contractum
ait ob Asignium Trajanopolitanum, qui Collat, vit
conc. Constantinop. secundo, p. 240 vices agit
Joannis episcopi Laodicensium metropoleos Phrygiæ Pacatianæ, cui et ego assentirer, ni plurima in
ea collatione essent mendosissima et Notitiæ et
concil. Acta obstarent. Novi quid Cellarius G. A.
3, 4 de Trajanopoli Ptolemæi disputarit, necdum
tamen eam nostram esse constat, sequens Novèxeριανούπολις forte verius Πουλχεριούπολις, etsi nusquam mihi visa, a Pulcheria Augusta appellabitur.
Ibld. 'Yad xorσovaápior. Consularis Lydia
1. XVII, c.Th. de petitionib. meminit et Synesius epist.
127, cui ἄρχων τῆς Λυδίας.
Ibid. Eáfostç. De hac et tribus insequentibus
Ant. Itin., p. 336. Ilic obiter illustremus Thesaur.
Britan. tom. II, pag. 145 numum, in quo e dimidiata luna juvenale caput, Phrygia tiara ornatum,
promicat, additis MHN ACKHNOC, et altera parte
llermus urnæ leniter incumbit, subscripto EPMOC,
circa vero CAPAIANON. B. NEQKOPON. Vir doctus, qui numum publicavit, deum Lunum esse ait,
οὐδὲν οὖν θαυμαστὸν ἐν Δαλδίᾳ Ἀπόλλωνα, δν ΜΥ ΣΤΗΝ καλοῦμεν ἡμεῖς πατρῴῳ ονόματι, ταῦτά πόλισμα Λυδίας καὶ οὐ σφόδρα ελλόγιμον. Τράλλης Τραλλέων ὡς ἐπὶ πολὺ τὴν ᾿Αφροδίτην ὡς θεῶν μητέρα, δια φόροις αὐτὴν καὶ ἐγχωρίοις ὀνόμασιν ὀνομάζοντες ὁμοίως καὶ τὸν τοῦ Αρεω;, καλοῦντες αὐτὸν Αδωνιν καὶ ἄλλοις τισὶν ὀνόμασιν. Τὴν δὲ ἐνταῦθα, καὶ ἱερωσύνη τις Μηνός Αρχαίου, πλῆθος ἔχουσα ἱεροδούλων καὶ χωρίων Σάτται, Σέται 666, 97 Σεττῶν, 527 Σέλλων Σεύγων, ρ. 399. Μαιονιτόπολις τῆς Λυδῶν ἐπαρχίας Δαρδάνης. Δαλδιανῶν ΙΙ, Αὐρηλιούπολις. Αὐρηλιουπόλεως τῆς Λυδῶν ἐπαρχίας 'Ερμοκαπηλία. Ερμοκαπηλίαςπόλεως Σεβάστης Πακατιανής in conc. Constanti
nop. tertia, p. 674 legitur. Huc citra dubium pertinel Lɛ6aorŋvwv numus Thess. Britan. tom. II,
p. 148. Juvenis Phrygia tiara et hasta conspiciendus
hane, non Tectosagum Galatiæ requirit.
Col. 148. "Ilova. Patricius Tólews Thouwv
trap la; Пlaxattavwv concil. Constant. tertio, p. 534
urbis nomen bene habere patefacit.
Ibid. 'Anura. 'Axpovla oportuerat, uti Ch.
Cellarius G. A. 111, 4, p. 150 jam monuit. Gennadius 'Axpovalwv Chalcedonensis concilii decretis
nomen apposuit, p. 668 pro 'Axµovéwv, ut p. 400:
'Axpovel; enim in numis incolæ dicuntur, cujusmodi Thes. Britan. tom. II, p. 189. Jure ergo ab
Ezech. Spanhemio Dissert. 11 de V. et P. Num.,
p. 280. Stephani 'Axpovieùs proscribitur.
Ibid. Ἀδιοί. Imo 'Αλιοί. Leo episcopus 'Αλεῶν inter Phrygas in Nicæno secundo, p. 596 et Gaius
kódɛw; 'Aliávwv in Chalcedon., p. 674 subscribit.
Numos 'Aliņvwv post L. Holsteinium recto Jo. Harduinus huc revocavit. Quod sequitur, ut sano sit
colore vehementer vereor. Forte Xápa, de quo
Stephanus, in voce delitescit.
Ibid. Aronala. Ptolemæo inter Phrygiæ urbes
Aóxɛda memoratur, quam nostrain esse præstantissimus Cellarius adfirmare non ausus est. Tollit dubitandi causas codex Coislinianus, Atóxheta præferens, idque Evander Atoxdɛlas concilio Chalcedon., p. 98 tuebitur; atque hinc Constantinus the
Atoxantiάwysw; concil. Ephesi, p. 533 corrigendus est.
Ibid. 'Aplarior. Paulus hujus urbis præsul
'Aprotlov in Chalced. p. 528 et 668 inter Phrygas
nomen suum profitetur. Augeatur ergo Sacra Geographia et hoc oppido huc usque neglecto.
Ibid. Klôvoσoç. Verum est Kúðɩoog; unde prave apud Ptolemæum vulgo Kuddŋselę, pro quo ms.
Coislinianus Kuðɛɛi; et Barberinus ab L. Holsteinio inspectus Kudioɛi;. Concilio Chalcedon.,
p. 674. Heraclius πόλεως Κυδίσσου et Nicano secundo, p. 574. Andreas Kidéotov, sed mendoso,
subscribit.
Ibid. 'Arla. Præstat 'Arria, unde Appiani apud
Plinium et Ciceronem Epist. 111, 7. 'Annlaç præsul
est in Nicæno secundo, p. 574. De sequenti nihil
dixero.
Ibid. 'Aturol. Sic Stephanus et manu exaratus
bibliothecæ Coisținianæ codex Ptolemæi, sæpeque
conciliorum Acta: muni Αίζανιτών plures Αίζανοὺς
postulant. Vide Holsteinium in Stephanum, et
Ezech. Spanhemium Dissert. 1x de P. et V. Num.,
p. 628, et Harduinum.
Ibid. Τιβεριούπολις. Τιβερίου πόλιν τῆς Φρυγίας
habet Socrates H. E. vi, 46 et Ptolemæus, et TiΠεριούπολιν Πακατιανής Constantinop. tertium,
p. 674.
Ibid. Kádot. Notissima urbs est, cujus episcopus
Philippus πόλεως Κάδων Πακατιανής concilio Constantinop. tertio, p. 674 subscribit. Sita urbs fuit
in Ginibus Lydiæ, Phrygiæ et Mysiæ, unde modo
huic modo illi a veteribus contribuitur, et quidem
circa Hermum. Id docemur egregio numo gazæ
Wildianæ, altera parte AYT. K. M. TOPЛANOC
inscripto, altera EPMOC. EIII. KAEONATOPOC.
APXON. A. KAAOHNAN, et fluvii urnæ aquam
eructancti incumbentis figura. Similem Vaillantius -
in Num. ¡mpp. Græcis, p. 183 profert, sed alium
archontem, nisi si nomen ejus vitiosius sit excerptum, sine Hermi adscripto vocabulo, ostentantem.
Ibid. Θεοδοσία. Nec hac nec mss. Θεοδοσιανά
recta videtur. Potior est ɛodoctoúrodis, cujus præsul concilio Chalcedon., p. 244. Thomas OcodorIOU -
πολιτῶν πόλεως επαρχίας Φρυγίας Πακατιανής να
catur.
Ibid. "Arxupa. Non alia est ac Strabonis, I, XI,
ρ. 576 'Αγκυρα τῆς ᾿Αβασίτιδος: cujus episcopus
in concilio Constantinop. tertio, p. 482, Curicus
Αγκυροσυννάου et p. 465 Αγκύρας Συννάου dicitur,
haud dubie quod Synnao esset vicina.
Ibid. Σύνναος. Ptolemo Συναός: nostrum probat Aramius noλew; Euvvάou ex Chalcedon. conc.
p. 674, et quæ de Ancyra dixi. Vitiosi in urbis nomine Socrates et Nicephorus sunt. Ille A. E. vn, 3
ἐν Συνάδῳ inquit πόλει τῆς Πακατιανής Φρυγίας
Œcoðóció; tig inísxomo; hv: hic H. E. xiv, 11
Σύναδα πόλις τῆς Πακατιανῆς Φρυγίας ἐστί. Priori
Zvvvády inculcat Henr. Valesius ut Synnada marmore nobilitate intelligantur: at ea Synnada Gripcis omnibus fueruntque extra Pacatianam in Salutari Phrygia. Euvvá si rescripseris, salva oninia
erunt. Posterior mendosa Socratis scriptura videtur
impulsus ut ex Salutari in Pacatianam Phrygiam
Synnada transferret.
ibid. Τεμένου θύραι. Τημένου θύραι Pausaniae,
qui Lydia non magnam urbem esse fert Attic.
Σχχν; unde Νεικόμαχος ἀρχιερεὺς Τημενοθυρεῦσιν
in optimo Thesaur, Britan. tom. 11, p. 268 numo.
Nostram tueri se posset Matthia módswę Teμévou
Búpwy ex concilio Chaicedon., p. 674, nisi pariter
ille ac Gregorius Τιμένου θήρων Niemni secundi,
p. 597 vitio esset obsitus. Ptolemæi Tpiɲɛvobupital,
ab Holsteinio in Ortelii Thesauro correcti, originem
dedere Jo. Tzetzæ Chiliad. 11, 396 гpijevoðuρίταις.
Ibid. Τανούπολις. Τρανούπολις, unde Philippus
Tpavovлólew; in Nicæno secundo, p. 596; quam vocein Carolus a S. Paulo ex Traianopoli contractum
ait ob Asignium Trajanopolitanum, qui Collat, vit
conc. Constantinop. secundo, p. 240 vices agit
Joannis episcopi Laodicensium metropoleos Phrygiæ Pacatianæ, cui et ego assentirer, ni plurima in
ea collatione essent mendosissima et Notitiæ et
concil. Acta obstarent. Novi quid Cellarius G. A.
3, 4 de Trajanopoli Ptolemæi disputarit, necdum
tamen eam nostram esse constat, sequens Novèxeριανούπολις forte verius Πουλχεριούπολις, etsi nusquam mihi visa, a Pulcheria Augusta appellabitur.
Ibld. 'Yad xorσovaápior. Consularis Lydia
1. XVII, c.Th. de petitionib. meminit et Synesius epist.
127, cui ἄρχων τῆς Λυδίας.
Ibid. Eáfostç. De hac et tribus insequentibus
Ant. Itin., p. 336. Ilic obiter illustremus Thesaur.
Britan. tom. II, pag. 145 numum, in quo e dimidiata luna juvenale caput, Phrygia tiara ornatum,
promicat, additis MHN ACKHNOC, et altera parte
llermus urnæ leniter incumbit, subscripto EPMOC,
circa vero CAPAIANON. B. NEQKOPON. Vir doctus, qui numum publicavit, deum Lunum esse ait,
col. 615–616page 14 of 41
PG 113:615Κήρασε Κεράση. Κερα σῶν οι Κερασσῶν Μεσοτύμελλος. Μεσοτίμωλος Απολλώνης. Απολλωνίς Ιεροκαστέλλεια. Ἱεροκαισάρεια Ἱεροκαισαρείας τίνακα Σεβαστὸν Ἱερεῖς Καθιέρωσαν Ηρακλέους, Μυστήνη. Μοστήνη, Μοστηνῶν Λυδῶν πόλεως Μου Σαταλέων. Σάταλα, Στάταλα. Σατάλων Λυδίας 665 ἐπίσκοπος Αγαλῶν Γόρδος. Γόρδος τῆς Λυδίας Ε. λιγορδηνῶν Ὑπὸ κουσουλάριον. Λιμενῶν πόλις. ἐπίσκοπος Πάπων Συνήθαιδός. Σιντανος, Σινιάνδου Σινιάνδου τῆς Πισιδῶν επαρχίας συγκλωσθείς, Αμμω νίῳ τῷ Λαοδικείας τῆς κεκαυμένης κεκαυμένην ἐποίησεν τὴν ἐκκλησίαν. 665: ἐπὶ δὲ τὸ πρὸς τῇ Λυκαονίᾳ πέρας τῆς παρωρείου τὸ Τυριαῖον διὰ Φιλομηλίου μικρῷ πλείους τῶν πεντακοσίων. Τυριάριον, οι Τετράδιον, Αδριανούπολις. Αδριανουπόque urnæ innixum eum fluvium ostendat, ascripto
"Eruoc. Quod vero N. Haymius similem unum vulgatum negat, id secus est: fefellit diligentem virum
Harduinus, qui numi inscriptione correcta, seu·de
pravata verius. гabaliwv, Eppos in Num. urb.
illust. Ad Gabala retulit.
Col. 148. Bárç. Aliis Notitiis Bayn, unde Baynvol
in Thes. Britan. tom. II, p. 249. Harduinus numuin
vidit Baynvwv, cui aderat "Eppos. Unde haud multum inde dissitam fuisse colligas.
Ibid. Κήρασε Forte Κεράση. Menecrates Κερα
σῶν οι Κερασσῶν inter Lydos Chalcedon. conc.,
p. 526 atque alibi subscribit, et Nicæno secundo,
p. 353 Michael Kɛpaσtwy. nec aliter Not. Jac. Goar,
p. 381.
bill. Μεσοτύμελλος. Μεσοτίμωλος ex Jure Græco
Romano Leunclavii, p. 91 præstiterit. Hinc Mesotimolitæ apud Plinium v, 29, ex Harduini emendatione, quem vide.
Hid. Απολλώνης. Απολλωνίς est Strabonis xii,
p. 625, Pergamum inter et Sardes, utrimque 300
stadiis separata. Cyriacus episcopus Apolloniadis
synodica Lydorum epistolæ nomen adscripsit. Numios Apollonidensium (Arol)wvidéwv habent Vaillantius et arduinus. Vide Th. Laur. Gronovium
in Bas. Marmor., c. xxix.
Ibid. Ιεροκαστέλλεια. Sine dubio Ἱεροκαισάρεια rectum est, cujus episcopus Ἱεροκαισαρείας
Cossinus Chalcedon., p. 665 scribendo adfuit. Haud
longe Hypæpis distabat, famosa cultu Dianæ Persicæ, qua de Tacit. Ann. 111, 63, a Persicis, inibi
incolentibus apud Pausaniam v, 27, ut viri docti
monuerunt, dictæ. Quæ cum non ignoraret Jo. Harduinus, ausus tamen est iteratæ Plinii editioni adscribere ▼, 29, nullos illic Persicos nullamque
Dianam Persicam fuisse: ПEPCIкA notari ПEPτίνακα Σεβαστὸν Ἱερεῖς Καθιέρωσαν Ηρακλέους,
Pertinacem Augustum sacerdotes consecrarunt Herculis. En cor Zenodoti, en jecur Cratetis.
Ibid. Μυστήνη. Μοστήνη, ut numus Μοστηνῶν
Λυδῶν perspicue docet. Julianus πόλεως Μου·
otfyns est in Chalcedon., p. 240. Vide L. Theod.
Gronovium in Bas. Marmor. c. xxxI. Cæterum
quæ ultimo loco legitur Mostíva, nostræ correctio
atque ex margine in catalogum imprudenter recepta est, ut Ch. Cellarius G. A. 111, 4, p. 131 animadvertit.
lidl. Σαταλέων. Scribo Σάταλα, pro quo prave
Ptolemæus Záttala et Nonnus Dionys, XIII, 474
Στάταλα. Andreas Σατάλων Λυδίας interfuit Chalcedon. p. 97, vitioseque, p. 574 Eaɣápwv Avôlaç et
p. 665 ἐπίσκοπος Αγαλῶν dicitur.
Ibid. Γόρδος. Γόρδος τῆς Λυδίας Socrati H. Ε.
VII, 36, cujus episcopus Gregorius répbou Nicæno
secundo, p. 353 nomen adscripsit. Carolus a S. Paulo
eamdem esse censet ac Juliopolin, quæ ante Gordu
Come, apud Strabonem x1, p. 574, sed errans:
illam in Galatia prima videbimus; hæc Juliagordus
Ptolemæo et numis, cojusmodi Thes. Britan. tom. 11,
p. 116, una parte turribus ornatum caput et circa
'loutayoptog, altera Ephesinam Dianam et 'lovλιγορδηνῶν titulum representans.
lbid. Ὑπὸ κουσουλάριον. Fuit praesidialis pro
vincia Pisidia, ut Notit. imp. Orient. c. 1 et Noella 24, cujus c. 4 provinciæ præses prætor Ju1122
stinianus esse jubetur, indicant; estque ejus præses in Actis Zosimi tom tu Jul., p. 813, etc.
Ibid. 'Arriózsiа. Provinciæ erat metropolis, ut
ex provincialium ad Leonem imperatorem epistola
constat, Lycaoniæ finibus proxima; quæ causa
est quare Basilio Seleuciensi Vit. S. Theclæ 1,
p. 255 edit. Paris. the Hoŵy tñ; xal yɛltovo;
Auxaóvwv dicatur. Ancyranæ synodo adfuisse fertur Sergianus Antiochiæ Pisidiæ sive Cariæ, quorum alterum haud dubie a correctore est. Vide
Cellarium G. A. 111, 4, p. 187.
Ibid. Néa zólıç. Hesychium Neapolitanum inter
Pisidiæ episcopos in mss. vetustissimo Nicæni
primi invenit L. Holsteinius. Bassonas tñs Néag
Tolew; inter provinciæ præsules in Chalcedonensi,
p. 670 nomen profitetur. Habet etiam Ptolemæus.
Ibid. Aquéraɩ. Limenopolis in provincialium að
Leonem imperatorem epist. pro Λιμενῶν πόλις.
Sane Musianus Aque Pisidiæ episcopus in Chalcedon., p. 670, dicitur, nt Constant. Tertio, p. 676
Patricius the Auμvalwv modew; Iliowy napylas.
Unde an Alµvat, quo nomine urbes Stephanus recenset, potiores sint, hand immerito dubites.
Ibid. Zabira. Hanc atque Armeniam nondum
reperi. Posterior, si Græcæ sit originis, a servorum copia id nomen accipere potuit. Vide scholia
in Nicandri Alexipharni. 176.
Ibid. Пáллa. Novit eam Ptolemæus, estque in
Nicano secundo Michael ἐπίσκοπος Πάπων sive
Пánrwv inter Pisidas, p. 348 et 575. Negligi ergo
a Geographiæ Sacræ conditore haud debuerat.
Ibid. Συνήθαιδός. Σιντανος, ut Cyrillus Σινιάνδου
concilio Chalcedon., p. 670, et Conon nólsw;
Σινιάνδου τῆς Πισιδῶν επαρχίας Constant. Tertio,
p. 676 ostendunt.
Ibid. Aɑodlnɛia. Non aliter Strabo, l. xiv, p.
663. Alii Aaodixerav the Пioidias malunt, ut Socrates H. E. vi, 8. Palladius satis oratorie (Vi'.
Chrysostomi, p. 78) συγκλωσθείς, inquit, Αμμω
νίῳ τῷ Λαοδικείας τῆς κεκαυμένης κεκαυμένην
ἐποίησεν τὴν ἐκκλησίαν. Causa cognominis ex soli
ingenio, quod ignis ibi quædam quasi scaturigines
essent, sumpta videtur.
Ibid. Tupátor. Rectum est. Theotecnus Tipatov
Chalcedon., p. 401 et Tupasiou, p. 669 subscribit,
male utrobique: facile tamen videas unde ea sint
depravata. Meminit ejusdem in Phrygia, finibus
ejus longius prolatis, Xenophon Exped. Cyr. 1, p.
194, sed Tupiatov appellans; quod ipsum Straboni,
si mss. valeat auctoritas, cum Ortelio restituendum
erit, I. xiv, p. 665: ἐπὶ δὲ τὸ πρὸς τῇ Λυκαονίᾳ
πέρας τῆς παρωρείου τὸ Τυριαῖον διὰ Φιλομηλίου
μικρῷ πλείους τῶν πεντακοσίων. Sic enim illi, non
Τυριάριον, οι νulgo, nec Τετράδιον, quod ex Ptolemaro Palinerius advocabat, probantes; ut aden
circa Lycaoniæ montana non multum a Philomelio
positum fuerit; quod et Plinii Tyrienses v, 27 Philomeliensibus pœne conjuncti suadent. Poterit autem Tyriæum numerum urbium Geographiæ Sacræ,
in qua nulla ejas mentio, augere.
Ibid. Αδριανούπολις. Florentius Αδριανουπό
eu Pisidiæ est in Chalcedon. concilio, p. 670, et
Thalalæus lladrianopolitanorum Pisidiæ provinciæ
Collat, 8 Constantinop. sec., p. 241.
Ibid. Þɩloµńlior. Nota urbs ex Strabone et cou-
Πολύβοτόν τε τὴν ἐν Φρυγίᾳ καὶ ἣν Πισίδαι Φιλομηδὴν καλοῦσιν. Φιλομήλιον, 33: ὃς πατρίδα τὴν Σωζοπολιτῶν κληρωσάμενος, ή μία τοῦ Πισιδῶν ἔθνους ἐστίν. Σωζουπολιτῶν πόλις τῆς Τυρανδηνῶν πόλεως επαρχίας τῆς Μανδηνῶν πόλεως 247. ὁ Τομάδνου Μητρόπολις. Μητροπόλεως Νικοπόλεως, Απαμείας τῆς Κιβωτοῦ τῆς τε Φρυγίας, προκάθησθε καὶ Λυδίας, ἔτι δὲ Καρίας· ἄλλα τε ἔθνη περιοικεί που λυανδρότατα, Καππάδοκές τε καὶ Πάμφυλοι καὶ τῆς Ἀγαλασοῦ, Σαγαλασσοῦ, μ. 358; Σαγαλασσέων Βάρις. Ο Βάρεως πόλεως Βάρης Κονανέων πόλις Σελευκείας τῆς Ἰδίας Πισιδίας 676 τῆς Μαμβιαδέων πόλεως, Ἰουστινιανούπολις. της Αδαδέων πόλεως τῆς 'Αδαδάτην Βριάδα, 'Αδάδα τὴν Βριάδα, Τεμβριάδα 30. Ζόρζιλα. Ο Ζαρζήλωνque urnæ innixum eum fluvium ostendat, ascripto
"Eruoc. Quod vero N. Haymius similem unum vulgatum negat, id secus est: fefellit diligentem virum
Harduinus, qui numi inscriptione correcta, seu·de
pravata verius. гabaliwv, Eppos in Num. urb.
illust. Ad Gabala retulit.
Col. 148. Bárç. Aliis Notitiis Bayn, unde Baynvol
in Thes. Britan. tom. II, p. 249. Harduinus numuin
vidit Baynvwv, cui aderat "Eppos. Unde haud multum inde dissitam fuisse colligas.
Ibid. Κήρασε Forte Κεράση. Menecrates Κερα
σῶν οι Κερασσῶν inter Lydos Chalcedon. conc.,
p. 526 atque alibi subscribit, et Nicæno secundo,
p. 353 Michael Kɛpaσtwy. nec aliter Not. Jac. Goar,
p. 381.
bill. Μεσοτύμελλος. Μεσοτίμωλος ex Jure Græco
Romano Leunclavii, p. 91 præstiterit. Hinc Mesotimolitæ apud Plinium v, 29, ex Harduini emendatione, quem vide.
Hid. Απολλώνης. Απολλωνίς est Strabonis xii,
p. 625, Pergamum inter et Sardes, utrimque 300
stadiis separata. Cyriacus episcopus Apolloniadis
synodica Lydorum epistolæ nomen adscripsit. Numios Apollonidensium (Arol)wvidéwv habent Vaillantius et arduinus. Vide Th. Laur. Gronovium
in Bas. Marmor., c. xxix.
Ibid. Ιεροκαστέλλεια. Sine dubio Ἱεροκαισάρεια rectum est, cujus episcopus Ἱεροκαισαρείας
Cossinus Chalcedon., p. 665 scribendo adfuit. Haud
longe Hypæpis distabat, famosa cultu Dianæ Persicæ, qua de Tacit. Ann. 111, 63, a Persicis, inibi
incolentibus apud Pausaniam v, 27, ut viri docti
monuerunt, dictæ. Quæ cum non ignoraret Jo. Harduinus, ausus tamen est iteratæ Plinii editioni adscribere ▼, 29, nullos illic Persicos nullamque
Dianam Persicam fuisse: ПEPCIкA notari ПEPτίνακα Σεβαστὸν Ἱερεῖς Καθιέρωσαν Ηρακλέους,
Pertinacem Augustum sacerdotes consecrarunt Herculis. En cor Zenodoti, en jecur Cratetis.
Ibid. Μυστήνη. Μοστήνη, ut numus Μοστηνῶν
Λυδῶν perspicue docet. Julianus πόλεως Μου·
otfyns est in Chalcedon., p. 240. Vide L. Theod.
Gronovium in Bas. Marmor. c. xxxI. Cæterum
quæ ultimo loco legitur Mostíva, nostræ correctio
atque ex margine in catalogum imprudenter recepta est, ut Ch. Cellarius G. A. 111, 4, p. 131 animadvertit.
lidl. Σαταλέων. Scribo Σάταλα, pro quo prave
Ptolemæus Záttala et Nonnus Dionys, XIII, 474
Στάταλα. Andreas Σατάλων Λυδίας interfuit Chalcedon. p. 97, vitioseque, p. 574 Eaɣápwv Avôlaç et
p. 665 ἐπίσκοπος Αγαλῶν dicitur.
Ibid. Γόρδος. Γόρδος τῆς Λυδίας Socrati H. Ε.
VII, 36, cujus episcopus Gregorius répbou Nicæno
secundo, p. 353 nomen adscripsit. Carolus a S. Paulo
eamdem esse censet ac Juliopolin, quæ ante Gordu
Come, apud Strabonem x1, p. 574, sed errans:
illam in Galatia prima videbimus; hæc Juliagordus
Ptolemæo et numis, cojusmodi Thes. Britan. tom. 11,
p. 116, una parte turribus ornatum caput et circa
'loutayoptog, altera Ephesinam Dianam et 'lovλιγορδηνῶν titulum representans.
lbid. Ὑπὸ κουσουλάριον. Fuit praesidialis pro
vincia Pisidia, ut Notit. imp. Orient. c. 1 et Noella 24, cujus c. 4 provinciæ præses prætor Ju1122
stinianus esse jubetur, indicant; estque ejus præses in Actis Zosimi tom tu Jul., p. 813, etc.
Ibid. 'Arriózsiа. Provinciæ erat metropolis, ut
ex provincialium ad Leonem imperatorem epistola
constat, Lycaoniæ finibus proxima; quæ causa
est quare Basilio Seleuciensi Vit. S. Theclæ 1,
p. 255 edit. Paris. the Hoŵy tñ; xal yɛltovo;
Auxaóvwv dicatur. Ancyranæ synodo adfuisse fertur Sergianus Antiochiæ Pisidiæ sive Cariæ, quorum alterum haud dubie a correctore est. Vide
Cellarium G. A. 111, 4, p. 187.
Ibid. Néa zólıç. Hesychium Neapolitanum inter
Pisidiæ episcopos in mss. vetustissimo Nicæni
primi invenit L. Holsteinius. Bassonas tñs Néag
Tolew; inter provinciæ præsules in Chalcedonensi,
p. 670 nomen profitetur. Habet etiam Ptolemæus.
Ibid. Aquéraɩ. Limenopolis in provincialium að
Leonem imperatorem epist. pro Λιμενῶν πόλις.
Sane Musianus Aque Pisidiæ episcopus in Chalcedon., p. 670, dicitur, nt Constant. Tertio, p. 676
Patricius the Auμvalwv modew; Iliowy napylas.
Unde an Alµvat, quo nomine urbes Stephanus recenset, potiores sint, hand immerito dubites.
Ibid. Zabira. Hanc atque Armeniam nondum
reperi. Posterior, si Græcæ sit originis, a servorum copia id nomen accipere potuit. Vide scholia
in Nicandri Alexipharni. 176.
Ibid. Пáллa. Novit eam Ptolemæus, estque in
Nicano secundo Michael ἐπίσκοπος Πάπων sive
Пánrwv inter Pisidas, p. 348 et 575. Negligi ergo
a Geographiæ Sacræ conditore haud debuerat.
Ibid. Συνήθαιδός. Σιντανος, ut Cyrillus Σινιάνδου
concilio Chalcedon., p. 670, et Conon nólsw;
Σινιάνδου τῆς Πισιδῶν επαρχίας Constant. Tertio,
p. 676 ostendunt.
Ibid. Aɑodlnɛia. Non aliter Strabo, l. xiv, p.
663. Alii Aaodixerav the Пioidias malunt, ut Socrates H. E. vi, 8. Palladius satis oratorie (Vi'.
Chrysostomi, p. 78) συγκλωσθείς, inquit, Αμμω
νίῳ τῷ Λαοδικείας τῆς κεκαυμένης κεκαυμένην
ἐποίησεν τὴν ἐκκλησίαν. Causa cognominis ex soli
ingenio, quod ignis ibi quædam quasi scaturigines
essent, sumpta videtur.
Ibid. Tupátor. Rectum est. Theotecnus Tipatov
Chalcedon., p. 401 et Tupasiou, p. 669 subscribit,
male utrobique: facile tamen videas unde ea sint
depravata. Meminit ejusdem in Phrygia, finibus
ejus longius prolatis, Xenophon Exped. Cyr. 1, p.
194, sed Tupiatov appellans; quod ipsum Straboni,
si mss. valeat auctoritas, cum Ortelio restituendum
erit, I. xiv, p. 665: ἐπὶ δὲ τὸ πρὸς τῇ Λυκαονίᾳ
πέρας τῆς παρωρείου τὸ Τυριαῖον διὰ Φιλομηλίου
μικρῷ πλείους τῶν πεντακοσίων. Sic enim illi, non
Τυριάριον, οι νulgo, nec Τετράδιον, quod ex Ptolemaro Palinerius advocabat, probantes; ut aden
circa Lycaoniæ montana non multum a Philomelio
positum fuerit; quod et Plinii Tyrienses v, 27 Philomeliensibus pœne conjuncti suadent. Poterit autem Tyriæum numerum urbium Geographiæ Sacræ,
in qua nulla ejas mentio, augere.
Ibid. Αδριανούπολις. Florentius Αδριανουπό
eu Pisidiæ est in Chalcedon. concilio, p. 670, et
Thalalæus lladrianopolitanorum Pisidiæ provinciæ
Collat, 8 Constantinop. sec., p. 241.
Ibid. Þɩloµńlior. Nota urbs ex Strabone et cou-
col. 617–618page 15 of 41
PG 113:617της Τυασέων πόλεως τῆς Πισιδῶν ἐπαρ Υπὸ κονσουλάριον. Ει κόμητος Λυκαονίας, τῆς μὲν Ἑῴα; οὐ πολὺ ἀπέχουσα, τῇ δὲ 'Λσια νῶν μᾶλλόν τι προσορμίζουσα, καὶ τῆς Πισιδῶν καὶ Φρυγών χώρας ἐν προοιμίῳ κειμένη. προοιμία 11 προοίμιον τῆς ἀτραποῦ, ρ. 150 τῆς ὀργῆς τὰ προοίμια Λύστρα. Α. Σιν, 6, τὰς πόλεις Λυκαονία; Λύστραν καὶ Δέρβην, 21: 8 ἐν Λύστροις· τὰ Λύστρα Λύστραν Λύστρων. Λύστρα, πόλεως Αμβλάδων πόλεως επαρχίας Λυκαονίας. πόλεως Αασάδων ἐπαρχίας Οὐμάναδα. Ομόναδα πόλεως Σουμάνων Δέρβαι. Δέρβη, τῆς Βερατέων μητροπόλεως 675 πόλεως Βαρίτης πατα, ἐψαν γῆν, πολλοῖς δὲ καὶ ἰπονεφέσιν ὄρεσι πόλεως Μισθείας, Μιστιανῶν πόλεως Λυκαονίας 118 τὸν ἀγρὸν ἐκεῖνον, τὸν ὑποκείμενον τῇ Μηστείς, ᾧ ἐπεκηρύχθη ὁ ἄνθρωπος, κέλευσονVidetur non alia ac Aúpenia Ptolemæi, Z et A, ut
assolet, permutatis.
Col. 148. Tirucơd. Sanum hoc est, ut et ó TitUAGσoù veteris Notitiæ male Petrus Totiacσo in Nicæno secundo, p. 358 et Tuasov, p. 53, nec melius
Stephanus της Τυασέων πόλεως τῆς Πισιδῶν ἐπαρziac Constantinop. tertio, p. 676. perperam etiam
Dirvasodę Artemidoro apud Strabonem xi, p. 570.
Abid. Υπὸ κονσουλάριον. Ει hæc præsidialis
fuit, uti Notitia imp. Orient. c. 1 et Novella xxv
doremur. Meminit quidem Theodorus Iconiensis in
epist. de Cyrico et Julitta tom. III Jul., p. 26 Donitiani comitis Lycaoniæ, κόμητος Λυκαονίας, qui
mihi rei militaris per Lycaoniam comes fuisse videtur: Notitia eum non habet: at præter præsidem in provincia qui rem militarem curaret, fuisse,
Novella xxv dubitare vetat. Justinianus uni Lychoniæ prætori Justinianeo et rem civilem et militarem mandavit,
Ibid. 'Ixórior. Lycaoniæ fuisse metropolin ex
Chalcedon., p. 670 constat. Sita erat in Pisidarum
et Purygum finibus, nec multum ab Orientis diœcesi neque Asiana disparata. Basilius Seleuciensis
Vit. S. Thecla 1, p. 232: móλi; & autη Auxaovías,
inquit, τῆς μὲν Ἑῴα; οὐ πολὺ ἀπέχουσα, τῇ δὲ 'Λσιανῶν μᾶλλόν τι προσορμίζουσα, καὶ τῆς Πισιδῶν καὶ
Φρυγών χώρας ἐν προοιμίῳ κειμένη. Colonia eam
dignatione illuminavit Imp. Gallienus, si fides rarissimo, et fortasse in boc genere unico Thesauri
Wildiani numo, cujus uni paginæ IMP. C. P. LIC.
GALLIENUS. P. F. alteri ICONIEN. COLO. S. R.
inscripti sunt. Cæterum Basilio illud tñe xŵpa; ¿v
pooμly admodum familiare est; nam et Seleuciam Vit. Theclæ -1, p. 275 τñs 'Ewaç óplwv iv
προοιμία positam ait, et ii, 11 προοίμιον τῆς ἀτραποῦ,
el c. xvIItñs hµžpaç пpoolutov, quin et orat. xxvii,
ρ. 150 τῆς ὀργῆς τὰ προοίμια dixit; quam vero
recte atque ex usu veteris Græciæ, ex egregia
Hemsterhusii nostri ad Luciani Somniuın animadversione cognosces.
lidl. Λύστρα. Luca Act. Α. Σιν, 6, τὰς πόλεις
Λυκαονία; Λύστραν καὶ Δέρβην, et v. 21: at v. 8
ἐν Λύστροις· unde τὰ Λύστρα et Λύστραν iu promiscuo usu fuisse diceres, nisi passim alii numerøm pluralem mallent. 'U Avoτpwv est in pluribus
Notitis, subscribitque Chalcedonensi, p. 99. Plutarchus Λύστρων. Ptolemao Λύστρα, in Palatino
ms, pro quo verius scriptus Coislinianus Avorça.
arido ac pestilenti fuisse solo, incolas barbaro atque
ab humanitate alienissimo ingenio docet. Oppidik
episcopus πόλεως Αμβλάδων in Chalcedon. p. 675,
et Constant. tertio p. 675, sed perperam, 'Aµilávðwv
πόλεως επαρχίας Λυκαονίας. Vulgatum præter Ste
phanum et Philostorgium Ptoleinai mss. Palatinus
Coislinianus et Barberinus, de quo L. Holst. in
Steph., probant.
Ibi 1. Ováraða. Ptolomæus Obásara quod emendari debere ex mss. Coislin. certissimum est. Basilius M. Oùároda in nupera editione, cui hine facillime et ex Beveregio tom. 11, p. 66, tametsi pessime ibi Balsamon et Zonaras Micada legunt, succurri
potuerat. Conon episcopus πόλεως Αασάδων ἐπαρχίας
Auxaovía; Constant. tertio p. 675 et Olympius Oůoάdwy Chalcedon. p. 674 suscripserunt, male uterque.
ibid. Οὐμάναδα. Ομόναδα oportuerat, ut belle
Ch. Cellarius G. A. 111, 4, p. 205, licet operarum
peccato 'Ovóµzdz inibi legatur, Hinc gens lomonadum apud Plinium v, 27 et Strabonem x11, p. 569.
Hinc Tyrannus 'Oμovábwv in Chalcedon. p. 400, qui
prave p. 99 Mavádwv, et pejus in Constantinop. tertio
p. 675 Alexander πόλεως Σουμάνων provincia
Lycaoniæ.
Ibid. “Ikơrpa. Iloc in mss. fuisse ex Holst. in
Geogr. S. novimus: editi omnes Aiorpa. Oppido
episcopus Martyrius 'Hospwv, qui rectius mss.
"Torpey Ephesini concilii p. 534 et Onesimus xJewç 'Illorpwr Chalcedon. p. 674 fuit.
Ibid. Adpurða. Anton. Itin. p. 211 vide.
bil. Δέρβαι. Δέρβη, ut Acl. 4. c. xiv et apud
Strabonem x11, p. 569; ubi in Isauriæ confinio localur.
Ibid. Bapárn. Ptolemæo Bápart±, Tabulæ Peutinger. M. P. 50 ab Iconio Barathe. Nomine metropolitæ sui Constantinus τῆς Βερατέων μητροπόλεως
the Auxzóvwy Łapylaç Constantinop. tertio p. 526
subscribit.Noli tamen putare metropolin fuisse, quam
dignitatem librariis debet, intempestive et satis inique eam Iconio auferentibus. Paulo itaque rectius
p. 675 πόλεως Βαρίτης dicitur.
Ibid. "Yen. Plinius Lycaoniae urbem in confluxo
Galatiæ atque Cappadociæ fuisse 1. v, c. 27 scribit.
Rufus módew; "Yöŋ est in Chalcedon. p. 526 qui
Σions mendose p. 400.
Ibid. 'Iσavpózoliç. Lycaoniæ partem ad Taurum 'Isavpixhy Strabo xn, p. 568 facit; nec male
ergo Isauropolis huic provinciæ tribuitur. Aetius
'Iraupоnóhɛwg Chalcedonensi adfuit p. 673. Alii
'saura appellant, 'Isaupźwy módi Diodorus XVIII,
p. 605, de qua Henr. Valesius in Ammian. xiv, 8.
Fuisse urbem latrociniis infamem nemo ignorat;
atque haud scio an Læstrygonia sit Basilii Seleuciensis Vit. S. Thecla 11, 12, sceleratorum hominum
atque ex rapto viventium receptaculum. Situs haud
male convenit: dicit eam in Seleucia Isauriæque
fuisse confinio, sed versus occasum ejus provinciæ
totiusque Orientis, altissimis montibus impositain:
diaxɛiµévŋy wę npòę konźpxv x20' hµã; te xxì siµπατα, ἐψαν γῆν, πολλοῖς δὲ καὶ ἰπονεφέσιν ὄρεσι
Ibid. Moosia. Est bujus præsul in Chalcedon.,
p. 674 Armatius πόλεως Μισθείας, et Longinus
Μιστιανῶν πόλεως Λυκαονίας in Constantiuop. tertio, p. 670. Theophanes Chronogr., p. 320 M:00(xv
et Mistam Ravennas, 1. 11, c. 17 appellat, non
Jonge Vasadis abfuisse colligas ex Basilit M. cpist.
118 τὸν ἀγρὸν ἐκεῖνον, scribit, τὸν ὑποκείμενον τῇ
Μηστείς, ᾧ ἐπεκηρύχθη ὁ ἄνθρωπος, κέλευσον
Osasódot; modely. Agrum illum Mestia subjectum,
cui addictus est homo ille, Vasodis subesse jube. Sic
Garnerius vertit ediditque, admonens Mŋotɛlav in
Jul. quatuor esse mss. Vasoda vero in plerisque. Veteres editi Mɩoðiz, Balsamon et Zonaras tom). Il
Beveregii Canon., p. 66 Matalz, quod vir doctus. Incolis atque urbi a Læstrigonibus,
spernere non debuerat, utpote solum cum vero
consentiens.
Ibid. "Aulada Philostorgius II. E. v, 2 urbem
quo:1 eorum sectam atque instituta probarent, id
nomen venit. Sane Isauros Basilii ætate ab improba
prædandi cupiditate fuisse instructissimos ex Chry-
πόλεως Σαυάτρων. Σανδία Σαβαδία, Καλαυρία οι Καλαβρία, καλαύρον καλάθρου, Πτέρνα. Πέρτα Πέρτων. τῆς ἐπαρχίας τῆς Φρυγίας, ἡγεμὼν άρχοντα μικρᾶς πόλεως Οστρους. Ότρος, πόλεως τοῦ θρόνου Οστρου 358 τὰς του θρόνου Εκτορείου Εκτορίου. Κλῆρος Ορίνης. ορεινῆς. 577: ἡ μὲν οὖν παρωρία ορεινήν τινα ἔχει ῥᾶχιν, ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς ἐκτεινομένην ἐπὶ δύσιν. Κλῆρος Πολύγωνος. Πολύβοτος πόλεως ΠολυδάτουVidetur non alia ac Aúpenia Ptolemæi, Z et A, ut
assolet, permutatis.
Col. 148. Tirucơd. Sanum hoc est, ut et ó TitUAGσoù veteris Notitiæ male Petrus Totiacσo in Nicæno secundo, p. 358 et Tuasov, p. 53, nec melius
Stephanus της Τυασέων πόλεως τῆς Πισιδῶν ἐπαρziac Constantinop. tertio, p. 676. perperam etiam
Dirvasodę Artemidoro apud Strabonem xi, p. 570.
Abid. Υπὸ κονσουλάριον. Ει hæc præsidialis
fuit, uti Notitia imp. Orient. c. 1 et Novella xxv
doremur. Meminit quidem Theodorus Iconiensis in
epist. de Cyrico et Julitta tom. III Jul., p. 26 Donitiani comitis Lycaoniæ, κόμητος Λυκαονίας, qui
mihi rei militaris per Lycaoniam comes fuisse videtur: Notitia eum non habet: at præter præsidem in provincia qui rem militarem curaret, fuisse,
Novella xxv dubitare vetat. Justinianus uni Lychoniæ prætori Justinianeo et rem civilem et militarem mandavit,
Ibid. 'Ixórior. Lycaoniæ fuisse metropolin ex
Chalcedon., p. 670 constat. Sita erat in Pisidarum
et Purygum finibus, nec multum ab Orientis diœcesi neque Asiana disparata. Basilius Seleuciensis
Vit. S. Thecla 1, p. 232: móλi; & autη Auxaovías,
inquit, τῆς μὲν Ἑῴα; οὐ πολὺ ἀπέχουσα, τῇ δὲ 'Λσιανῶν μᾶλλόν τι προσορμίζουσα, καὶ τῆς Πισιδῶν καὶ
Φρυγών χώρας ἐν προοιμίῳ κειμένη. Colonia eam
dignatione illuminavit Imp. Gallienus, si fides rarissimo, et fortasse in boc genere unico Thesauri
Wildiani numo, cujus uni paginæ IMP. C. P. LIC.
GALLIENUS. P. F. alteri ICONIEN. COLO. S. R.
inscripti sunt. Cæterum Basilio illud tñe xŵpa; ¿v
pooμly admodum familiare est; nam et Seleuciam Vit. Theclæ -1, p. 275 τñs 'Ewaç óplwv iv
προοιμία positam ait, et ii, 11 προοίμιον τῆς ἀτραποῦ,
el c. xvIItñs hµžpaç пpoolutov, quin et orat. xxvii,
ρ. 150 τῆς ὀργῆς τὰ προοίμια dixit; quam vero
recte atque ex usu veteris Græciæ, ex egregia
Hemsterhusii nostri ad Luciani Somniuın animadversione cognosces.
lidl. Λύστρα. Luca Act. Α. Σιν, 6, τὰς πόλεις
Λυκαονία; Λύστραν καὶ Δέρβην, et v. 21: at v. 8
ἐν Λύστροις· unde τὰ Λύστρα et Λύστραν iu promiscuo usu fuisse diceres, nisi passim alii numerøm pluralem mallent. 'U Avoτpwv est in pluribus
Notitis, subscribitque Chalcedonensi, p. 99. Plutarchus Λύστρων. Ptolemao Λύστρα, in Palatino
ms, pro quo verius scriptus Coislinianus Avorça.
arido ac pestilenti fuisse solo, incolas barbaro atque
ab humanitate alienissimo ingenio docet. Oppidik
episcopus πόλεως Αμβλάδων in Chalcedon. p. 675,
et Constant. tertio p. 675, sed perperam, 'Aµilávðwv
πόλεως επαρχίας Λυκαονίας. Vulgatum præter Ste
phanum et Philostorgium Ptoleinai mss. Palatinus
Coislinianus et Barberinus, de quo L. Holst. in
Steph., probant.
Ibi 1. Ováraða. Ptolomæus Obásara quod emendari debere ex mss. Coislin. certissimum est. Basilius M. Oùároda in nupera editione, cui hine facillime et ex Beveregio tom. 11, p. 66, tametsi pessime ibi Balsamon et Zonaras Micada legunt, succurri
potuerat. Conon episcopus πόλεως Αασάδων ἐπαρχίας
Auxaovía; Constant. tertio p. 675 et Olympius Oůoάdwy Chalcedon. p. 674 suscripserunt, male uterque.
ibid. Οὐμάναδα. Ομόναδα oportuerat, ut belle
Ch. Cellarius G. A. 111, 4, p. 205, licet operarum
peccato 'Ovóµzdz inibi legatur, Hinc gens lomonadum apud Plinium v, 27 et Strabonem x11, p. 569.
Hinc Tyrannus 'Oμovábwv in Chalcedon. p. 400, qui
prave p. 99 Mavádwv, et pejus in Constantinop. tertio
p. 675 Alexander πόλεως Σουμάνων provincia
Lycaoniæ.
Ibid. “Ikơrpa. Iloc in mss. fuisse ex Holst. in
Geogr. S. novimus: editi omnes Aiorpa. Oppido
episcopus Martyrius 'Hospwv, qui rectius mss.
"Torpey Ephesini concilii p. 534 et Onesimus xJewç 'Illorpwr Chalcedon. p. 674 fuit.
Ibid. Adpurða. Anton. Itin. p. 211 vide.
bil. Δέρβαι. Δέρβη, ut Acl. 4. c. xiv et apud
Strabonem x11, p. 569; ubi in Isauriæ confinio localur.
Ibid. Bapárn. Ptolemæo Bápart±, Tabulæ Peutinger. M. P. 50 ab Iconio Barathe. Nomine metropolitæ sui Constantinus τῆς Βερατέων μητροπόλεως
the Auxzóvwy Łapylaç Constantinop. tertio p. 526
subscribit.Noli tamen putare metropolin fuisse, quam
dignitatem librariis debet, intempestive et satis inique eam Iconio auferentibus. Paulo itaque rectius
p. 675 πόλεως Βαρίτης dicitur.
Ibid. "Yen. Plinius Lycaoniae urbem in confluxo
Galatiæ atque Cappadociæ fuisse 1. v, c. 27 scribit.
Rufus módew; "Yöŋ est in Chalcedon. p. 526 qui
Σions mendose p. 400.
Ibid. 'Iσavpózoliç. Lycaoniæ partem ad Taurum 'Isavpixhy Strabo xn, p. 568 facit; nec male
ergo Isauropolis huic provinciæ tribuitur. Aetius
'Iraupоnóhɛwg Chalcedonensi adfuit p. 673. Alii
'saura appellant, 'Isaupźwy módi Diodorus XVIII,
p. 605, de qua Henr. Valesius in Ammian. xiv, 8.
Fuisse urbem latrociniis infamem nemo ignorat;
atque haud scio an Læstrygonia sit Basilii Seleuciensis Vit. S. Thecla 11, 12, sceleratorum hominum
atque ex rapto viventium receptaculum. Situs haud
male convenit: dicit eam in Seleucia Isauriæque
fuisse confinio, sed versus occasum ejus provinciæ
totiusque Orientis, altissimis montibus impositain:
diaxɛiµévŋy wę npòę konźpxv x20' hµã; te xxì siµπατα, ἐψαν γῆν, πολλοῖς δὲ καὶ ἰπονεφέσιν ὄρεσι
Ibid. Moosia. Est bujus præsul in Chalcedon.,
p. 674 Armatius πόλεως Μισθείας, et Longinus
Μιστιανῶν πόλεως Λυκαονίας in Constantiuop. tertio, p. 670. Theophanes Chronogr., p. 320 M:00(xv
et Mistam Ravennas, 1. 11, c. 17 appellat, non
Jonge Vasadis abfuisse colligas ex Basilit M. cpist.
118 τὸν ἀγρὸν ἐκεῖνον, scribit, τὸν ὑποκείμενον τῇ
Μηστείς, ᾧ ἐπεκηρύχθη ὁ ἄνθρωπος, κέλευσον
Osasódot; modely. Agrum illum Mestia subjectum,
cui addictus est homo ille, Vasodis subesse jube. Sic
Garnerius vertit ediditque, admonens Mŋotɛlav in
Jul. quatuor esse mss. Vasoda vero in plerisque. Veteres editi Mɩoðiz, Balsamon et Zonaras tom). Il
Beveregii Canon., p. 66 Matalz, quod vir doctus. Incolis atque urbi a Læstrigonibus,
spernere non debuerat, utpote solum cum vero
consentiens.
Ibid. "Aulada Philostorgius II. E. v, 2 urbem
quo:1 eorum sectam atque instituta probarent, id
nomen venit. Sane Isauros Basilii ætate ab improba
prædandi cupiditate fuisse instructissimos ex Chry-
col. 619–620page 16 of 41
PG 113:619μαιον, Δοκιμία κώμη ἐπαρχίας Φρυγίας Σαλουταρίας πόλιν τῆς Φρυγίας ή Ναπώλεια προσωνυμία, Διὰ τοῦ Ἑλλησπόντου πορθμοῦ ἐπὶ Ασίας διαβὰς ἄχρι Δορυλαίου ἦλθε, περὶ ἄμφω τώ ποταμώ, ὧν ὁ μὲν Βαθὺς πρὸς τῶν ἐγχωρίων, Θύαρις δὲ Μέδαιον. Μίδαιον Μιδάεον, Μι δημος τῆς μικράς Φρυγίας, Δήμος. Αὐροκλέων Δήμου Άλαμασσού. Αμαδάτσης. Δήμου Προπνίασα. δήμο; Ποαιπένισε πόλεως Πρα κωμοπόλεις ιστᾶν ἐπίσκοπον ἔν τινι κώμῃ ἢ βραχείᾳ πόλει, ή τινὶ καὶ εἰς πρεσβύτερος ἐπαρχεῖ Πέργη. Σύλλαιον πόλεω; Συλαίου τῆς Παμφυλίων ἐπαρχίας, Σύλλιον οι Σύλλειονrum fortasse hæc apud Athenæum 1. xi, p. 574
obvia. Aoxíμetov, ut eo redeamus, Stephano, Aoxiμαιον, non sine errore, Ptolemæo, Δοκιμία κώμη
Straboni 1. xı, p. 577. Aoxíµiov, plane ut hic,
ἐπαρχίας Φρυγίας Σαλουταρίας Ephesiuo concilio
p. 534. Vide Norisium Dissert. 1 de Epoch. SyroMaced. p. 14.
Col. 148. Mñpoç. Est apud Socratem H. E. ii, 15,
et Sozomen. v, 14, ubi Valesium vide. Nec crede
tamen posteriore ætate Comopolin fuisse appellatam; neque enim Constantinus imperator 1. 1,
Them. 1 id affirmabit, sed Merum fuisse xwµóñoliv
sive grandem vicum, qui ad urbis amplitudinem proxime accederet, uti in Marci Evang. 1, 38. Carolus
a S. Paulo cum Myrum vocat, ab Actis conciliorum,
ut Nicæni secundi p. 357, ubi Damianus Múpwv, in
fraudem impulsus est.
Ibid. Nanolla. Urbem Phrygiæ, cui Nacolia nomen, πόλιν τῆς Φρυγίας ή Ναπώλεια προσωνυμία,
ad quam Valens Procopium profligaverit, Socrates
11. E. ¡v, 3 vocat. Basilius Naxwλelas Ppuylaç Chalcedon, concilio p. 578 subcripsit. Cæteris Naxódɛta,
ut Ptolemæo et Zozimo iv, 8. Vide Ch. Cellarium
G. A. 1, 4, p. 144.
Ibid. Aopúlltor. Aspúdatov, uti Strabo; nisi forte
Aopúkketov, modo sanum id sit, cum Eustathio in
Dionys. 815 voluerit. Proxime fluvium sedem habuit, qui in Thes. Britan. tom. 11, p. 257 numo
Aopulaśwy urnæ incumbit, quamquam quo nomine
fuerit nondum pro comperto habetur. Nic. Haymius Sangarium arbitratur, cui sane in Tabula Peutingerana accubat. At id flumen urbem alluisso cum
certo haud constet, malim alterutrum amnium credere de quibus Cinnamus v, 1, ubi de Manuele
Commena, Διὰ τοῦ Ἑλλησπόντου πορθμοῦ ἐπὶ Ασίας
διαβὰς ἄχρι Δορυλαίου ἦλθε, περὶ ἄμφω τώ ποταμώ,
ὧν ὁ μὲν Βαθὺς πρὸς τῶν ἐγχωρίων, Θύαρις δὲ
ät±pos ¿voµáčetat. Adde vi, 14 Nicetam Choniat.
Annal. Manuel. vi, p. 88.
Ibid. Μέδαιον. Μίδαιον sive Μιδάεον, unde Μιdaewv numi apud Harduinum et Holst. in Sipehanum.
Ibid. Añµov Avxaŵr. Posterius e ms. eruit Holsteinius, e quo Avxa¿vwv 8ñµos formari oportet.
Anuoc, ut sæpe, pagum notat: Stephanus Euxapala
δημος τῆς μικράς Φρυγίας, et in Δήμος. Lycaones
in Phrygia Plinius, v, 29 agnoscit, probe contra
Harduinum Ch. Cellario G. A. 1, 4, p. 164 defensos.
Ibid. Anμov Avpáx.lɛ‹α. Forte μo Abloxphvat.
Plinius Aulocrenas Phrygiæ tribuit, v, 29. Marsyas,
inquit, ibi redditur, ortus ac paulo mox conditus,
ubi certavit tibiarum cantu cum Apolline, Aulocrenis:
ita vocatur convallis decem mill. passuum ab Apamia Phrygiam petentibus. Et xvi, 43, favet suspicioni Aquitas episcopus Avλoxpwv, qui inter Phrygiæ Salutaris præsules Chalcedon. p. 400 nomen
sum profitetur. Quia tamen Αὐροκλέων p. 246
dicitur, nihil decreverim. Id addam, in Geograph. Sacra præteriri haud debuisse.
Ibid. Δήμου Άλαμασσού. In concilio Chalcedonensi ejus episcopus memoratur, diciturque mi
'Aμadáson p. 673, et in Constantinop. secundo p.
244 civitas Amadasseuorum. Rectius itaque
Αμαδάτσης.
μo;
Ibid. Δήμου Προπνίασα. Forte δήμο; Ποαιπένισε
PATROL. GR. CXIIL
113)
*;. Præpenissus est inter Phrygiæ urbes apud
Ptolemum, subscribitque Auxanon πόλεως Πρα:-
revisoov Chalcedonensi p. 673. Quod vero his pagis
episcopi fuerint impositi, id argumento est fuisse
κωμοπόλεις sive amplos et civium frequentia celebres pagos, unde et róɛ Chalcedonensi concilio:
dicuntur. Ceteroqui canones pago aut parvæ urbi,
cui vel unus presbyter sufficeret, episcopum negabant, ut synodi Sardicensis 6: Mh ¿Ęɛlvaɩ xa0ιστᾶν ἐπίσκοπον ἔν τινι κώμῃ ἢ βραχείᾳ πόλει, ή τινὶ
καὶ εἰς πρεσβύτερος ἐπαρχεῖ· et synodi Laodicenz
56, qui reprodɛutàç sive visitatores, ut Dionysius
Exiguus vertit, de quibus Beveregius plura, in ejusmodi pagos amandat; quamquam et id citra dubium
est, haud raro præsulum ambitione optime decreta
fuisse proterve conculcata, et quo plures suffraga -
neos, quos vocant, acciperent, pagis atque oppidulis
episcopos datos. In Africa certe per contentiones
Donatisticas incredibilem in modum præsulum numerus increvit, paulatimque villæ fundi et vici suos
sibi præpositos viderunt, sicut ex Collat. Carthagin.
c. 181 colligas. Sed hæc ab instituto nos avoca -
rent longius.
Ibid. 'Yao norvovlápior. Olim Lycia et Pamphylia uni proconsuli paruerunt; unde C. Porcius
procos Lyciæ et Pamphyliæ in Thes. p. CCCCLVIH,
6. Sub Constantino præsidem habuerunt, ad quem
1. 2, c. Th. de censu data est. Diceres Decii tempore
a Lycia jam fuisse distractain ob Pamphyliæ præfecturam Martiano ab eo imperatore mandatam, in
Actis S. Achatii apud Ruinart. p. 155, si bonæ fidei
semper ea essent monumenta. Forte Theodosius secandus Lyciæ suum præsidem imposuit, qua de re
alias. Fuisse vero consularem Pamphyliam Notitia
imp. in Orient. c. 1 docet.
Ibid. Πέργη. Editi oinnes Σύλλαιον jungunt, ac si
eadem urbs esset, prorsus contra verum: distinctis -
simæ enim fuerunt, singulis episcopis, ut ex Chalcedonensi concilio novimus, subditæ. Seriore qui·
dem ævo dignitas metropolitana Sylæum ornavit,
eaque causa est, cur in aliis Notitiis ¿ lépyn;
rot Σulatos episcopus memoretur. At nondum,
cum Hierocles suaın digereret, eo res redierat: distinguuntur enim utriusque episcopi in Constantinop.
tertio. Erat Perge provinciæ metropolis, sicuti præter Chalcedonense concilium p. 656 scholiastes CalJimahi bymn. in Dian, v. 187 el egregius numus ab
Ezech. Spanhemio (dissert. 9 de V. et P. Num. p.
591) productus ostendunt. Secta dein'in duas Pamphylia, quæ tamen divisio Hierocle, quod supra patefecimus, posterior est, Pergo Pamphylia secunda,
primæ vero Side metropolis esse cœpit.
Ibid. Zvllator. Filatov Constantino 1. 1, Them.
14, et Constantinop. tertio p. 677, ubi Paulus
πόλεω; Συλαίου τῆς Παμφυλίων ἐπαρχίας, nec aliter Actis S. Stephani Junioris, a Benedictinis vulgatis. p. 452, quæ Lyciam binc ordiuntur, etsi ipsi
Σeov maluerint. Putares itaque rectum id esse:
at obstat Euletov Stephani et Syleum Livii. Salmasius in Solin. p. 549 Etov, nisi error ibi sit ab
operis commissus, verum esse pertendit. Holsteinius Zúdatov præfert ad Stephanum, atque Arrian
Exped. Alexand. 1, 27 Eúklov, xwpiwv oxupòv ad
hane normam corrigit. Ego in Arriano nihil muto,
Σύλλιον οι Σύλλειον cateris præstare arbitratus. Ha36
Μάτυλος. Μαγνδέων 107: Παμφυλία ἐστὶν ἡ τῆς Ἀτταλίας επαρχία. Δήμου Οὐλιάμβος. Δικιοταν βρων, 239 τῆς κατὰ Τερμισσὸν καὶ Εὐδοκιάδα καὶ Ἰοδίαν ἁγίας Θεοῦ ἐκκλησίας Τερμησσοῦ καὶ Εὐδοκιάδος Μενεδήμιον. Δήμος Μενε δήμιον Δήμου Σάικα Πώγλα, πόλεως Πούγλων πόλεως Σιλιάνδου Παμ μην ἤτοι Ἰουστινόπολιν, τὴν Μιλυάδα χώραν χωρία Μιλναδικά, Λυσήγαρα. Λυσινίαν Κρέμνα. Κρημνα, Παμένου τεῖχος. 'Ανεμοτείχοςrum fortasse hæc apud Athenæum 1. xi, p. 574
obvia. Aoxíμetov, ut eo redeamus, Stephano, Aoxiμαιον, non sine errore, Ptolemæo, Δοκιμία κώμη
Straboni 1. xı, p. 577. Aoxíµiov, plane ut hic,
ἐπαρχίας Φρυγίας Σαλουταρίας Ephesiuo concilio
p. 534. Vide Norisium Dissert. 1 de Epoch. SyroMaced. p. 14.
Col. 148. Mñpoç. Est apud Socratem H. E. ii, 15,
et Sozomen. v, 14, ubi Valesium vide. Nec crede
tamen posteriore ætate Comopolin fuisse appellatam; neque enim Constantinus imperator 1. 1,
Them. 1 id affirmabit, sed Merum fuisse xwµóñoliv
sive grandem vicum, qui ad urbis amplitudinem proxime accederet, uti in Marci Evang. 1, 38. Carolus
a S. Paulo cum Myrum vocat, ab Actis conciliorum,
ut Nicæni secundi p. 357, ubi Damianus Múpwv, in
fraudem impulsus est.
Ibid. Nanolla. Urbem Phrygiæ, cui Nacolia nomen, πόλιν τῆς Φρυγίας ή Ναπώλεια προσωνυμία,
ad quam Valens Procopium profligaverit, Socrates
11. E. ¡v, 3 vocat. Basilius Naxwλelas Ppuylaç Chalcedon, concilio p. 578 subcripsit. Cæteris Naxódɛta,
ut Ptolemæo et Zozimo iv, 8. Vide Ch. Cellarium
G. A. 1, 4, p. 144.
Ibid. Aopúlltor. Aspúdatov, uti Strabo; nisi forte
Aopúkketov, modo sanum id sit, cum Eustathio in
Dionys. 815 voluerit. Proxime fluvium sedem habuit, qui in Thes. Britan. tom. 11, p. 257 numo
Aopulaśwy urnæ incumbit, quamquam quo nomine
fuerit nondum pro comperto habetur. Nic. Haymius Sangarium arbitratur, cui sane in Tabula Peutingerana accubat. At id flumen urbem alluisso cum
certo haud constet, malim alterutrum amnium credere de quibus Cinnamus v, 1, ubi de Manuele
Commena, Διὰ τοῦ Ἑλλησπόντου πορθμοῦ ἐπὶ Ασίας
διαβὰς ἄχρι Δορυλαίου ἦλθε, περὶ ἄμφω τώ ποταμώ,
ὧν ὁ μὲν Βαθὺς πρὸς τῶν ἐγχωρίων, Θύαρις δὲ
ät±pos ¿voµáčetat. Adde vi, 14 Nicetam Choniat.
Annal. Manuel. vi, p. 88.
Ibid. Μέδαιον. Μίδαιον sive Μιδάεον, unde Μιdaewv numi apud Harduinum et Holst. in Sipehanum.
Ibid. Añµov Avxaŵr. Posterius e ms. eruit Holsteinius, e quo Avxa¿vwv 8ñµos formari oportet.
Anuoc, ut sæpe, pagum notat: Stephanus Euxapala
δημος τῆς μικράς Φρυγίας, et in Δήμος. Lycaones
in Phrygia Plinius, v, 29 agnoscit, probe contra
Harduinum Ch. Cellario G. A. 1, 4, p. 164 defensos.
Ibid. Anμov Avpáx.lɛ‹α. Forte μo Abloxphvat.
Plinius Aulocrenas Phrygiæ tribuit, v, 29. Marsyas,
inquit, ibi redditur, ortus ac paulo mox conditus,
ubi certavit tibiarum cantu cum Apolline, Aulocrenis:
ita vocatur convallis decem mill. passuum ab Apamia Phrygiam petentibus. Et xvi, 43, favet suspicioni Aquitas episcopus Avλoxpwv, qui inter Phrygiæ Salutaris præsules Chalcedon. p. 400 nomen
sum profitetur. Quia tamen Αὐροκλέων p. 246
dicitur, nihil decreverim. Id addam, in Geograph. Sacra præteriri haud debuisse.
Ibid. Δήμου Άλαμασσού. In concilio Chalcedonensi ejus episcopus memoratur, diciturque mi
'Aμadáson p. 673, et in Constantinop. secundo p.
244 civitas Amadasseuorum. Rectius itaque
Αμαδάτσης.
μo;
Ibid. Δήμου Προπνίασα. Forte δήμο; Ποαιπένισε
PATROL. GR. CXIIL
113)
*;. Præpenissus est inter Phrygiæ urbes apud
Ptolemum, subscribitque Auxanon πόλεως Πρα:-
revisoov Chalcedonensi p. 673. Quod vero his pagis
episcopi fuerint impositi, id argumento est fuisse
κωμοπόλεις sive amplos et civium frequentia celebres pagos, unde et róɛ Chalcedonensi concilio:
dicuntur. Ceteroqui canones pago aut parvæ urbi,
cui vel unus presbyter sufficeret, episcopum negabant, ut synodi Sardicensis 6: Mh ¿Ęɛlvaɩ xa0ιστᾶν ἐπίσκοπον ἔν τινι κώμῃ ἢ βραχείᾳ πόλει, ή τινὶ
καὶ εἰς πρεσβύτερος ἐπαρχεῖ· et synodi Laodicenz
56, qui reprodɛutàç sive visitatores, ut Dionysius
Exiguus vertit, de quibus Beveregius plura, in ejusmodi pagos amandat; quamquam et id citra dubium
est, haud raro præsulum ambitione optime decreta
fuisse proterve conculcata, et quo plures suffraga -
neos, quos vocant, acciperent, pagis atque oppidulis
episcopos datos. In Africa certe per contentiones
Donatisticas incredibilem in modum præsulum numerus increvit, paulatimque villæ fundi et vici suos
sibi præpositos viderunt, sicut ex Collat. Carthagin.
c. 181 colligas. Sed hæc ab instituto nos avoca -
rent longius.
Ibid. 'Yao norvovlápior. Olim Lycia et Pamphylia uni proconsuli paruerunt; unde C. Porcius
procos Lyciæ et Pamphyliæ in Thes. p. CCCCLVIH,
6. Sub Constantino præsidem habuerunt, ad quem
1. 2, c. Th. de censu data est. Diceres Decii tempore
a Lycia jam fuisse distractain ob Pamphyliæ præfecturam Martiano ab eo imperatore mandatam, in
Actis S. Achatii apud Ruinart. p. 155, si bonæ fidei
semper ea essent monumenta. Forte Theodosius secandus Lyciæ suum præsidem imposuit, qua de re
alias. Fuisse vero consularem Pamphyliam Notitia
imp. in Orient. c. 1 docet.
Ibid. Πέργη. Editi oinnes Σύλλαιον jungunt, ac si
eadem urbs esset, prorsus contra verum: distinctis -
simæ enim fuerunt, singulis episcopis, ut ex Chalcedonensi concilio novimus, subditæ. Seriore qui·
dem ævo dignitas metropolitana Sylæum ornavit,
eaque causa est, cur in aliis Notitiis ¿ lépyn;
rot Σulatos episcopus memoretur. At nondum,
cum Hierocles suaın digereret, eo res redierat: distinguuntur enim utriusque episcopi in Constantinop.
tertio. Erat Perge provinciæ metropolis, sicuti præter Chalcedonense concilium p. 656 scholiastes CalJimahi bymn. in Dian, v. 187 el egregius numus ab
Ezech. Spanhemio (dissert. 9 de V. et P. Num. p.
591) productus ostendunt. Secta dein'in duas Pamphylia, quæ tamen divisio Hierocle, quod supra patefecimus, posterior est, Pergo Pamphylia secunda,
primæ vero Side metropolis esse cœpit.
Ibid. Zvllator. Filatov Constantino 1. 1, Them.
14, et Constantinop. tertio p. 677, ubi Paulus
πόλεω; Συλαίου τῆς Παμφυλίων ἐπαρχίας, nec aliter Actis S. Stephani Junioris, a Benedictinis vulgatis. p. 452, quæ Lyciam binc ordiuntur, etsi ipsi
Σeov maluerint. Putares itaque rectum id esse:
at obstat Euletov Stephani et Syleum Livii. Salmasius in Solin. p. 549 Etov, nisi error ibi sit ab
operis commissus, verum esse pertendit. Holsteinius Zúdatov præfert ad Stephanum, atque Arrian
Exped. Alexand. 1, 27 Eúklov, xwpiwv oxupòv ad
hane normam corrigit. Ego in Arriano nihil muto,
Σύλλιον οι Σύλλειον cateris præstare arbitratus. Ha36
PG 113:620φιλοσόφους) ὥσπερ ἐπὶ τεῖχος ὀχυρὸν καταφεύγειν νέον τεῖχος, ᾿Αβώνου τεῖχος, Ηραίον τείχο; εἰ παλαιὸν τεῖχος Γάγαι. ξύλινον τεῖχος, τεῖχος, φρούριον Αρχισσοῦ Παμφυλίας. Κόδρουλα. Κόρδουλα Κορδύλων, Κορύλων, Κόδρυλος, πόλις Παμφυλίας. Πολίχνη δ' αὕτη Παμφυλίας ἐστὶν, ἐπὶ λόφου κειμένη 15. Τριμούπολις. Πριμούπολις Πρι μου πόλεως τῆς Παμφυλίας Παμφύλων Σιδητῶν λαμπροτάτης ἐνδόξου τῆς ἐν Σενές καθολικῆς Ἐκκλησίας Κάσσα. Κάσαι, Κοτένων τῆς Παμφυλίας, 529, τῆς ἐν Κοπένοις ἐκκλησίας. τῆς ἐν Θρύμνοις ἐκκλησίας 555. Καραλία. Κάραλλις ή Καράλια Καραλίας της Καραλ λέων πόλεως τῆς Παμφυλίων ἐπαρχίας, 503. Ολύβρασος. Κορυβρασσός τῆς κατὰ Κορυδοσύνην ἐκκλησίας. Ὑπὸ κονσουλάριον.φιλοσόφους) ὥσπερ ἐπὶ τεῖχος ὀχυρὸν καταφεύγειν
Elfaciv. Et Orat, ad Græcos Hercules inter alios
labores Augiæ oxupòv teïxo; a sordibus purgasse dicitur: utrobique validum murum reddunt perverse. Ita
νέον τεῖχος, ᾿Αβώνου τεῖχος, Ηραίον τείχο; εἰ παλαιὸν
τεῖχος in Steph. Γάγαι. Atque ita accipe in oraculo
Apollinis Atheniensibus dalo ξύλινον τεῖχος, et vide
ipsum Stephanum in τεῖχος, ubi φρούριον εκponit.
Idem Justinus dialogo cum Tryphone Platonem scribit
el Pythagoram esse woTep Teixos xal Epεioμa;
pihocopia;· Velut murum et columen ait interpres,
ego potius arcem el munimentum: nam et Homerus
Iliad. 407 tɛixo; "Apɛtoy vocat Thebas, quasi locum ab ipso Marte munitum, Martis propugnaculum.
Hec vir doctissimus; quæ etsi verissime observata
sint, non ivero tamen inlitias, murum apud Latinos
eamdem haud raro significationem possidere. Vide
Auton. Itiner. p. 644 et Wassium ad Sallust. Catilin. c. 61.
Col. 148. Apiaσóç. Gemina sibilante Ptolemæus et
ms. Leid., nec discordante Theophilo the 'ApiaσOÛ
in Chalced. p. 672, tametsi perperam p. 556 лóżɛwę
Αρχισσοῦ Παμφυλίας.
Ibid. MaĘjuaroúzoliç. Est in Notitiis et concihorum Actis, sed situs, ut pleræque hujus provinciæ, incertissimi. Krñµa, quod sequitur, publicum
urbis agrum sive prædia indicat; quo modo ßasıdıxa
xthpata in Herodiani 1. 1, c. 11, sunt villæ principis, et 1. 11, c.6 tà noßpŵtata třg nólews xtĤpata,
prædia ab urbe remotiora.
Ibid. 'Pernoalduapa. Credo pagi aut oppiduli
esse nomen: solet enim llierocles cà pɛyè, ex ¿ɛɲɛwy accisum, illis præponere; qua de re infra cum
in Bithyniam devenerimus. Pagus ipse, pariter ac
Limobrama, mihi nusquam occurrit.
ibid. Κόδρουλα. Forte Κόρδουλα præstiterit:
certe Maras urbis episcopus in veteri Latina versione concilți Chalcedon. p. 100 Cordyloruin et ms.
Κορδύλων, etsi vulgo nunc Κορύλων, et pessime
p. 557 Koopalalwv, atque in epistola provincialium
synodica Codri, appellatur. Accedit Stephanus,
Κόδρυλος, πόλις Παμφυλίας. Haul equidem ignoro
quid Abr. Berkelius ex eo fuerit architectatus, quo
utique sine incommodo nunc facile carebimus.
Ibid. Anpovola. Sanumne hoc sit an mendosum,
quemve locum cum insequente insederit, ut doceatur, aliunde exspectamus.
Ibid. Naσroånpwσóç. Si mss. addicerent,
Ausby Ptolemai et conciliorum præferrem.
Ibid. Zélaŋ. Lélyŋ haud dubie est, quod in animadversum a Ch. Cellario G. A. 11, 4 p. 198 ridebis. Monti erat imposita. Πολίχνη δ' αὕτη Παμφυλίας ἐστὶν, ἐπὶ λόφου κειμένη Zosim. v, 15.
lidl. Τριμούπολις. Vero nomine Πριμούπολις
erat. llinc Timotheus Πρι μου πόλεως τῆς Παμφυλίας
in Chalcedon. p. 427 et p. 240 male Пpiapoúrodis
in Ephesino p. 528. Id enimvero negligi non oportet, Tribonianum Primupoleos præsulem, qui Ephegino concilio scribendo adfuit p. 438, 'Aonévdou the
Taµquàla; dici, nec usquam Primupoleos episcopum ab co distingui; præterea in veteribus Notitiis
Aspendi præsulem sæpe memorari, et primupoleos
nullam esse mentionem. Quæ mihi res argumento
cst Aspendum nihil prorsus a Primupoli discre1131
passe, atque adeo perperam in Geographia S.
distingui.
Ibid. Ed. Lege Elon, quæ deinceps metropolis
Pamphiliæ primæ fuit. Primum ea dignitate in
Concilio Constantinop. secundo p. 240 illustrata
conspicitur, etsi in Chalcedonensi p. 437 Amphilochius ejus episcopus inter metropolitanos, quos vocant, nomen ascripserit. Numum Σidŋtwv пpwta
Παμφύλων et alterum Σιδητῶν λαμπροτάτης ἐνδόξου
explicuit Spanhemius dissert. 6 de V. et P. Nuin.
P. 591.
Col. 148. Zépra. Assentior Holsteinio Sennensem
in concilio Ephesino episcopum huic urbi imponenti:
tametsi enim Nectarius Euvéwy p. 439 scribatur,
alibi τῆς ἐν Σενές καθολικῆς Ἐκκλησίας nominatur. Vide p. 529.
Av6on. Sic et Dionysius Perieges. 859 in editione Guil. Hilli, quod sphalma typographi Ch.
Cellarius G. A. 1, 4 p. 199 putaret, nisi in Hieroclis notitia Pamphyliæ etiam Aúбpn scriptum inveniretur. Ego contra sentio, Dionysii pleræque omnes
editiones Avp6ny, etiam Ferrariensis a. 1512, præ
se ferunt: nostrum vero a librario parum diligente
est: nam cæteri scriptores consentiunt Aupбeitwy
numis.
lbid. Κάσσα. Non alia est ac Ptolemai Κάσαι,
pro quo Cassæ vetus ejus interpres.
Ibid. Kórara. Si Acta Ephesini concilii haud fallunt, Kórɛva præstiterint: subscribit enim p. 549
Acasius Κοτένων τῆς Παμφυλίας, et p. 529, quavis non sine levi mendo, τῆς ἐν Κοπένοις ἐκκλησίας.
Ibid. "Opvµra. Hoc mss. approbant. Huic episcopus fuit Paulus Orymnoruin Ephesin. concil. p. 674,
qui vitiose τῆς ἐν Θρύμνοις ἐκκλησίας p. 555. Vide
Nicæn. sec. p. 598.
Ibid. Kopaxnoor. Situm erat in saxo prærupto,
olim Ciliciæ asperæ initium apud Strabonem 14 p.
668. Matidianus Kopaxialwy est in Ephesino p.
438, quicum pæne conspirat Kopaxŋolwy numus
Thes. Britan. tom. 11, p. 282.
Ibid. Evɛdpa. Desertum Cilicia scopulum Florus
a Salmasio emendatus iv, 2, Lucanus parva Suedra
v, 259, ab eodem sanitati restitutus, appellat:
olim Synedris legebatur, prorsus ut Coislin. Inss,
ex Suedra Ptolemæi Σuvédpay v, 8 fecit. Vide in
Solin. p. 542, et Kuster. ad Suidæ Athɩavós.
Ibid. Καραλία. Κάραλλις ή Καράλια Stephano.
Concilii Ephesini Actis adfuit Solon Kapalilaç,
p. 438, et Chalcedon. p. 672 Marcianus ólɛw;
Καραλίας rectius Constantinop. tertio της Καραλ
λέων πόλεως τῆς Παμφυλίων ἐπαρχίας, p. 503. Vide
Holst. in Stephanum, et gentile hoc a Kápaǹdı;
derivatum atque ab Ethnicographo neglectum
observa.
lid. Ολύβρασος. Κορυβρασσός vere Holsteinius, cujus præsul, ab eodem appellatus in hane
rem, Nesius Kopuбpzoooυ Eplies. concil. p. 438,
perperam vero τῆς κατὰ Κορυδοσύνην ἐκκλησίας.
p. 529.
lbid. Ὑπὸ κονσουλάριον. Præsidi Lycian Nom
titia imp. Orient. c. 1 subjicit, estque in Actis
S. Claudii apud Ruinart. p. 866 Lysins præses
provinciæ Lyciæ; qui tamen non huic sed Ciliciæ,
quoniam in civitate Egea commoratus dicitur,
τὸ Λυκιακὸν σύστημα Φασύδης. Φασηλίς, Γάγα. Γάγα Ε: τις ἄρα Πάγας ἐπίσταται, τῆς Λυκίας ἀραπαγάς ἀραγάς πόλις Λυκίας, ὡς Καπίτων Ίταυρικῶν α'. τὰ Λίμυρα οι τὴν Λιμύραν τὸν Ποδαλία. Ποδάλεια πόλις Λυδίας, πόλεως Χώματος επαρχίας Λυκίας Κορύδαλλα, Κορυδαλλέων Κορυδάλλοις) 'Αλέξανδρος ἀπὸ μοναζόντων εἶναι κατὰ τὰ Μῦρα ὁ Παῦλος· τῆς Λυκίας δέ ἐστιν αὕτη βελτίστη καὶ φαιδροτάτη πόλις. τñ; ἐν Μύροις. Αρνεῶν. 'Αρνεαὶ πόλις Λυκίας μικρά. πόλεως Κανδήβων 52 Κανδίκων πόλεως Κόμβωνφιλοσόφους) ὥσπερ ἐπὶ τεῖχος ὀχυρὸν καταφεύγειν
Elfaciv. Et Orat, ad Græcos Hercules inter alios
labores Augiæ oxupòv teïxo; a sordibus purgasse dicitur: utrobique validum murum reddunt perverse. Ita
νέον τεῖχος, ᾿Αβώνου τεῖχος, Ηραίον τείχο; εἰ παλαιὸν
τεῖχος in Steph. Γάγαι. Atque ita accipe in oraculo
Apollinis Atheniensibus dalo ξύλινον τεῖχος, et vide
ipsum Stephanum in τεῖχος, ubi φρούριον εκponit.
Idem Justinus dialogo cum Tryphone Platonem scribit
el Pythagoram esse woTep Teixos xal Epεioμa;
pihocopia;· Velut murum et columen ait interpres,
ego potius arcem el munimentum: nam et Homerus
Iliad. 407 tɛixo; "Apɛtoy vocat Thebas, quasi locum ab ipso Marte munitum, Martis propugnaculum.
Hec vir doctissimus; quæ etsi verissime observata
sint, non ivero tamen inlitias, murum apud Latinos
eamdem haud raro significationem possidere. Vide
Auton. Itiner. p. 644 et Wassium ad Sallust. Catilin. c. 61.
Col. 148. Apiaσóç. Gemina sibilante Ptolemæus et
ms. Leid., nec discordante Theophilo the 'ApiaσOÛ
in Chalced. p. 672, tametsi perperam p. 556 лóżɛwę
Αρχισσοῦ Παμφυλίας.
Ibid. MaĘjuaroúzoliç. Est in Notitiis et concihorum Actis, sed situs, ut pleræque hujus provinciæ, incertissimi. Krñµa, quod sequitur, publicum
urbis agrum sive prædia indicat; quo modo ßasıdıxa
xthpata in Herodiani 1. 1, c. 11, sunt villæ principis, et 1. 11, c.6 tà noßpŵtata třg nólews xtĤpata,
prædia ab urbe remotiora.
Ibid. 'Pernoalduapa. Credo pagi aut oppiduli
esse nomen: solet enim llierocles cà pɛyè, ex ¿ɛɲɛwy accisum, illis præponere; qua de re infra cum
in Bithyniam devenerimus. Pagus ipse, pariter ac
Limobrama, mihi nusquam occurrit.
ibid. Κόδρουλα. Forte Κόρδουλα præstiterit:
certe Maras urbis episcopus in veteri Latina versione concilți Chalcedon. p. 100 Cordyloruin et ms.
Κορδύλων, etsi vulgo nunc Κορύλων, et pessime
p. 557 Koopalalwv, atque in epistola provincialium
synodica Codri, appellatur. Accedit Stephanus,
Κόδρυλος, πόλις Παμφυλίας. Haul equidem ignoro
quid Abr. Berkelius ex eo fuerit architectatus, quo
utique sine incommodo nunc facile carebimus.
Ibid. Anpovola. Sanumne hoc sit an mendosum,
quemve locum cum insequente insederit, ut doceatur, aliunde exspectamus.
Ibid. Naσroånpwσóç. Si mss. addicerent,
Ausby Ptolemai et conciliorum præferrem.
Ibid. Zélaŋ. Lélyŋ haud dubie est, quod in animadversum a Ch. Cellario G. A. 11, 4 p. 198 ridebis. Monti erat imposita. Πολίχνη δ' αὕτη Παμφυλίας ἐστὶν, ἐπὶ λόφου κειμένη Zosim. v, 15.
lidl. Τριμούπολις. Vero nomine Πριμούπολις
erat. llinc Timotheus Πρι μου πόλεως τῆς Παμφυλίας
in Chalcedon. p. 427 et p. 240 male Пpiapoúrodis
in Ephesino p. 528. Id enimvero negligi non oportet, Tribonianum Primupoleos præsulem, qui Ephegino concilio scribendo adfuit p. 438, 'Aonévdou the
Taµquàla; dici, nec usquam Primupoleos episcopum ab co distingui; præterea in veteribus Notitiis
Aspendi præsulem sæpe memorari, et primupoleos
nullam esse mentionem. Quæ mihi res argumento
cst Aspendum nihil prorsus a Primupoli discre1131
passe, atque adeo perperam in Geographia S.
distingui.
Ibid. Ed. Lege Elon, quæ deinceps metropolis
Pamphiliæ primæ fuit. Primum ea dignitate in
Concilio Constantinop. secundo p. 240 illustrata
conspicitur, etsi in Chalcedonensi p. 437 Amphilochius ejus episcopus inter metropolitanos, quos vocant, nomen ascripserit. Numum Σidŋtwv пpwta
Παμφύλων et alterum Σιδητῶν λαμπροτάτης ἐνδόξου
explicuit Spanhemius dissert. 6 de V. et P. Nuin.
P. 591.
Col. 148. Zépra. Assentior Holsteinio Sennensem
in concilio Ephesino episcopum huic urbi imponenti:
tametsi enim Nectarius Euvéwy p. 439 scribatur,
alibi τῆς ἐν Σενές καθολικῆς Ἐκκλησίας nominatur. Vide p. 529.
Av6on. Sic et Dionysius Perieges. 859 in editione Guil. Hilli, quod sphalma typographi Ch.
Cellarius G. A. 1, 4 p. 199 putaret, nisi in Hieroclis notitia Pamphyliæ etiam Aúбpn scriptum inveniretur. Ego contra sentio, Dionysii pleræque omnes
editiones Avp6ny, etiam Ferrariensis a. 1512, præ
se ferunt: nostrum vero a librario parum diligente
est: nam cæteri scriptores consentiunt Aupбeitwy
numis.
lbid. Κάσσα. Non alia est ac Ptolemai Κάσαι,
pro quo Cassæ vetus ejus interpres.
Ibid. Kórara. Si Acta Ephesini concilii haud fallunt, Kórɛva præstiterint: subscribit enim p. 549
Acasius Κοτένων τῆς Παμφυλίας, et p. 529, quavis non sine levi mendo, τῆς ἐν Κοπένοις ἐκκλησίας.
Ibid. "Opvµra. Hoc mss. approbant. Huic episcopus fuit Paulus Orymnoruin Ephesin. concil. p. 674,
qui vitiose τῆς ἐν Θρύμνοις ἐκκλησίας p. 555. Vide
Nicæn. sec. p. 598.
Ibid. Kopaxnoor. Situm erat in saxo prærupto,
olim Ciliciæ asperæ initium apud Strabonem 14 p.
668. Matidianus Kopaxialwy est in Ephesino p.
438, quicum pæne conspirat Kopaxŋolwy numus
Thes. Britan. tom. 11, p. 282.
Ibid. Evɛdpa. Desertum Cilicia scopulum Florus
a Salmasio emendatus iv, 2, Lucanus parva Suedra
v, 259, ab eodem sanitati restitutus, appellat:
olim Synedris legebatur, prorsus ut Coislin. Inss,
ex Suedra Ptolemæi Σuvédpay v, 8 fecit. Vide in
Solin. p. 542, et Kuster. ad Suidæ Athɩavós.
Ibid. Καραλία. Κάραλλις ή Καράλια Stephano.
Concilii Ephesini Actis adfuit Solon Kapalilaç,
p. 438, et Chalcedon. p. 672 Marcianus ólɛw;
Καραλίας rectius Constantinop. tertio της Καραλ
λέων πόλεως τῆς Παμφυλίων ἐπαρχίας, p. 503. Vide
Holst. in Stephanum, et gentile hoc a Kápaǹdı;
derivatum atque ab Ethnicographo neglectum
observa.
lid. Ολύβρασος. Κορυβρασσός vere Holsteinius, cujus præsul, ab eodem appellatus in hane
rem, Nesius Kopuбpzoooυ Eplies. concil. p. 438,
perperam vero τῆς κατὰ Κορυδοσύνην ἐκκλησίας.
p. 529.
lbid. Ὑπὸ κονσουλάριον. Præsidi Lycian Nom
titia imp. Orient. c. 1 subjicit, estque in Actis
S. Claudii apud Ruinart. p. 866 Lysins præses
provinciæ Lyciæ; qui tamen non huic sed Ciliciæ,
quoniam in civitate Egea commoratus dicitur,
col. 621–622page 17 of 41
PG 113:622τῶν Πιννάρων Σιδύμων τῆς Λυκίας 89: Καὶ γενόμενος ἐν Λυκίᾳ, ἀρρωστία περιπεσὼν καὶ καταλειφθεὶς ἐν πόλει Σύδημα, Σίδημα Σίδυμα Δίδυμον οι Σίδυμα. Τλῶν, Τλωέων Τελμισεῖς ἔθνος περὶ Λυκίαν, Τελμισεῖς τὴν δι᾿ ὀνείρων μαντικήν, Μ. 218 ἐν Τελμετῷ Ιλάριος ἐπίσκοπος Ρόδου πόλιν, Τις γὰρ παρὰ Καυνίοις, 349, γέγονε γενναῖος ἀνήρ; ἢ τίς πώποτε ἐκείνους ἀγαθόν τι πεποίηκεν; οί γε δουλεύουσιν οὐχ ὑμῖν μόνοις, ἀλλὰ καὶ Ῥωμαίοις, δι᾿ ὑπερβολὴν ἀνοίας καὶ μοχθηρίας διπλῆν αὑτοῖς τὴν δουλείαν κατασκευάσαν 526, τοὺς κακοβούλους τούτους Καυνίους πόλεως 'Αράξων επαρχίας Λυ ἐπαρχίας Λυκίας, 533, Οἰνιάνδων, 524 Βαρβορέων, 666 πόλεως Βαλβουραίων, Βαλβουρέων 97 τὸ ἑαυτῶν προεστάναι καὶ τὴν πόλιν διοικεῖν καὶ τὸ βουλεύσασθαι καὶ τὸ δικάσαι 359verum tradidit Arrianus Exped. Alexand. 1, 25.
Episcopus τῶν Πιννάρων Theodorus cum Nicæno
secundo p. 52 inter Lycios nomen profiteatur, digna
utique urbs fuerat cui in Geographia S. locus assignaretur.
Cc). 149. Zidvpa. Itams. et verissime, ut ex Ptolemæo et Plinio constat. Addo Zemarchum nólew;
Σιδύμων τῆς Λυκίας concilio Constantinop. tertio
p. 505 et Nicodemum módɛ Σidúμwy Nicæno secundo p. 52 subscripsisse. Theophanes de Marciano
Chonogr. p. 89: Καὶ γενόμενος ἐν Λυκίᾳ, ἀρρωστία
περιπεσὼν καὶ καταλειφθεὶς ἐν πόλει Σύδημα, ubi
sine dubio Eldvµa oportet, quo et miss. Barberini
Σίδημα ducit. Holsteinius in dubio utrum Σίδυμα
an Alduua probaret fuit. Vide ad Stephanum in
Δίδυμον οι Σίδυμα.
Ibid. Taw. Hoc e mss. verum fuerit, modo Thw;
legeris, quam urbem inter sex maximas Lyciæ
Strabo xiv, p. 665, refert. Andreas mólew; Thoa!wv
Chalcedon. p. 97 et Tpóyλwv p. 399, ac Constantinus
Τλῶν, qui Τλωέων dici debuerat, Nicano secundo
p. 52 adfuerunt.
Ibid. Tɛłjuσóç. Præstat sibilantem geminari, etsi
Hesychius Τελμισεῖς ἔθνος περὶ Λυκίαν, et Clemens
Alexandrimus Stromat. 1, p. 361 edit. Oxon. worεp
Τελμισεῖς τὴν δι᾿ ὀνείρων μαντικήν, et Basilius
Μ. epist. 218 ἐν Τελμετῷ Ιλάριος ἐπίσκοπος: alterum enim plerique veterum probare solent, interque
cos Clemens ipse Protrept. p. 40. Posita urbs erat
in colle prærupto circa mare apud Arrianum Exp.
Alexand 1, 28., sinuique nomen fecit. Lucanus.vIII,
248: Magnosque sinus Telmissidos undæ compensal
medio pelagi. Sie malim: nam et Themissidos in
manu exarato libro Fr. Oudendorpius invenit.
Vide Cellar. G. A. 111, 3, p. 107 et Holstein in
Stephanum.
Ibid. Kavroç. Cariæ hanc urbem serior ætas
Lyciæ contribuit. Arces ejns Heracleum et Persicum Diodorus Siculus xx, p. 766, non præteriit.
Ager circa urbem satis uber et fertilis erat, sed aer
per æstatem et autumnum pestilentissimus, auctore
Strabone xiv, p. 651, unde valetudine habitantium,
quod Mela ait, oppidum erat infame: passim cives
febricitabant, pallidoque vultu morbum prodebant,
quam in rem præter Strabonem egregia habet Dio
Chrysostomus orat. 32, p. 390. Hesychius in Kauvos
dicit Ρόδου esse πόλιν, quoniam Rhodiis subjecta
fuit. Descivere quidem ab his Caunii apud Livium XLV,
25, sed et in ordinem sunt redacti et a Romanis
deinceps iisdem addicti, indice Strabone; quo jugo
necdum exsoluti erant, cum Rhodiacam Dio Chrysostomus recitaret. Τις γὰρ παρὰ Καυνίοις, inquit
p. 349, γέγονε γενναῖος ἀνήρ; ἢ τίς πώποτε ἐκείνους
ἀγαθόν τι πεποίηκεν; οί γε δουλεύουσιν οὐχ ὑμῖν
μόνοις, ἀλλὰ καὶ Ῥωμαίοις, δι᾿ ὑπερβολὴν ἀνοίας καὶ
μοχθηρίας διπλῆν αὑτοῖς τὴν δουλείαν κατασκευάσαν
tes. Quare cum ea fuerint misera conditione et inconsiderata temeritate, ne miremur ab eodem oralore p. 526, τοὺς κακοβούλους τούτους Καυνίους
pessime sibi consulen!es Caunios appellari.
"Apaɛa. Habent urbem Stephanus et Ptolemæus.
Theodorus episcopus πόλεως 'Αράξων επαρχίας Λυ
vinç, sive 'Apášwv, ut perperam p. 673, concilio
Constantinop. tertio, pejus Stephanus hew
'Apáčov. Nicæno secundo p. 356, subscripsisse dicitur. Bubon ex Plinio nota est.
Ibid. 'Hróarða. Olvóavda ex Plinio et Stepnano:
nam Ptolemæi Oivéavda recta non sunt. Prave concit..
Constantinop.tertio p. 673 Georgius præsul Yvtavôou
ἐπαρχίας Λυκίας, et p. 533, Οἰνιάνδων, ac Nicand
secundo p. 326 Georgius Olviávdov scribitur.
Ibid. Balovpa. Báλбoupa, ut in Plinio et Prolemæo, cujus oppidi episcopus Chalcedon. Concitio
p. 524 Philippus Βαρβορέων, et p. 666 πόλεως
Βαλβουραίων, optime Βαλβουρέων p. 97 vocatur.
Ibid. Kojuσrápacç. Mihi, nisi Corydalla, sit nihil
de ea innotuit.
Ibid. Tad reμóra, sub Vespasiano principe in-.
sularum provincia facta est, Sextus Rufus ait Breviar. c. 10, præsidisque imperio subjecta: unde
Diocletianus imperator ad Diogenem insularum
præsidem scribit l. v c. ubi caus. stat., ejusdemque -
meminerunt imperatores Honorius et Theodosius
in l. 32 c. Th. de Navicul., ubi plura Gothofredus.
Agere præses plerumque Rhodi solebat, quorsum.
cum hieme periculosus et sæpe incertus esset cure.
sus, frustra Rhodiis querentibus, imperatores Valens Gratianus et Theodosius aliud edixerunt 1. & c.
de Offic. rector. provinc. Civitas Rhodiarum, aiunt,
injuriam suam non tam decenter quam sero conquesta est. Unde inviotabili observatione sancimus
ut, quoniam tempore hiemis navigatio sæpe periculosa est et semper incerta, in illis quinque urbibus,
quæ poliores esse cæteris asseruntur, vicissim hiemandum sibi judices recognoscant. Neque enim dus.
bitandum videtur quin sub judicum nomine præsides.
complectantur, tantoque minus quod et alias judices
in lctorum fragmentis præsides assignificent, ut
exemplis Corn. Van Binkershock Observat, 1, 2
docuit pluribus. Cave vero quinque urbes, in quibus
vicissim hiemem transigere jubentur, de insulæ
Rhodi urbibus cum Guid. Pancirolo in Notit. imp.
Orient. c. 102 interpreteris: tot illa non vidit, tribus
olim superba, unde plokis vācos Pindaro Olymp.
oð. 7, sed quæ in unam Rhodum, ejusdem cum insula nominis, deinceps coaluerunt, Strabone teste 14,
p. 655. Quinque urbes, nisi fallor, insulæ sunt totidem, in hac provincia cæteris potiores: học ipsa
imperatorum constitutio, ut admittas, requirit. Nec
obest sermonis usus: nam et Virgilius Delum Apol·
linis urbein vocat: neque Græcis quidquam familiarius quam insulamı mókiv appellare. Vide Anton.
Itin. p. 523.
'Podoç. Insularum provinciæ metropolis Ephesino concilio p. 453 dicitur; Jornandi de Regn.
Succes. Rhodus opinatissima insuta et totius Adriæ
insularum metropolis, qui rectius Ægæi mariş aut
Asia scripsisset. Libertate a Vespasiano privata est
apud Sueton. c. 8; unde citra dubium eṣt Dionis
Chrysostomi Rhodiacam apte fuisse recitatam quam
Rhodiis libertas auferretur, in provinciæ formam
redactis salvam illis libertatem p. 344 D, beatamque satis insulæ conditionem, cui in Caria et Lycia
civitates tributariæ essent plures p. 341 C; adfuisse
illis praeterea τὸ ἑαυτῶν προεστάναι καὶ τὴν πόλιν
διοικεῖν καὶ τὸ βουλεύσασθαι καὶ τὸ δικάσαι p. 359
significat; quæ omnia inter provincias transcript.e
haud sane conveniunt.
Hid. Ac. De hac et sequentibus Anton. Hin,
Φυλλίς ή Σάμος το πάλαι, Φυλλίς ή Σάμος. Μήθυμνα οὐτῶν ἐν Λέστῳ πόλεων, ἧττον μὲν εὐώδης καὶ γλυκὺς (οἶνος) ἐν Μιτυλήνῃ γεννᾶται, μᾶλλον δ' εὐώδης καὶ γλυκὺς ἐν Ἐρέσσῳ, κάπειτα ἐν Μεθύμνη. περὶ Καταρχών "Η γύροις ἔνι κλῆμα Μεθυμναίου λελίησαι κατθέμεναι. μέθυ Μεθυμναίῳ, Προσελήνη. Πορδελήνη Προσελήνης καὶ τῶν Αἰγιαλῶν τῶν Αἰγιαλῶν Αιγιάλην, Αἰγίαλον, Αμουργός. Αμοργός αμολγούς ει ἀμοργούς παρὰ ποταμὸν Σχήσιον, Χόσιος Χήσιον 21: τῷ ἡγεμόνι της Καρίας Μήλιτος. Μίλητος Ηρακλείας 'Ογμοῦ. Ηράκλεια Λάτμου, Λόγου Καρίας, Λάτμου, Ηρακλείας 'Ατάλμου ράκλεια Λάτμου ἐπαρχίας Καρίας. περί τροφ. δυναμ. 517.: Κέραμος πίθος καὶ πᾶν ὄστρακον, καὶ δεσμωτήριον, καὶ ὀχύρωμα, καὶ πόλις Και ρίας· ἡ δὴ δὲ ἐπὶ ὀχυρώματος. ε. 387 χαλκέῳ δ' ἐν κεράμου *Αλλοι δέ φασι δεσμωτηρίῳ στερρῷ, λέγοντες Κυ παίους κέραμον καλεῖν τὸ δεσμωτήριον. Οἱ δὲ πόλιν Καρία; φασὶ τὸν Κέραμον, χάλκεον οἷον δοκοῦσαν καὶ τροπικῶς λεχθεῖσαν διὰ τὸ στεῤῥὸν τοῦ τειχίσμα Το Μυλασέων Μύλασαverum tradidit Arrianus Exped. Alexand. 1, 25.
Episcopus τῶν Πιννάρων Theodorus cum Nicæno
secundo p. 52 inter Lycios nomen profiteatur, digna
utique urbs fuerat cui in Geographia S. locus assignaretur.
Cc). 149. Zidvpa. Itams. et verissime, ut ex Ptolemæo et Plinio constat. Addo Zemarchum nólew;
Σιδύμων τῆς Λυκίας concilio Constantinop. tertio
p. 505 et Nicodemum módɛ Σidúμwy Nicæno secundo p. 52 subscripsisse. Theophanes de Marciano
Chonogr. p. 89: Καὶ γενόμενος ἐν Λυκίᾳ, ἀρρωστία
περιπεσὼν καὶ καταλειφθεὶς ἐν πόλει Σύδημα, ubi
sine dubio Eldvµa oportet, quo et miss. Barberini
Σίδημα ducit. Holsteinius in dubio utrum Σίδυμα
an Alduua probaret fuit. Vide ad Stephanum in
Δίδυμον οι Σίδυμα.
Ibid. Taw. Hoc e mss. verum fuerit, modo Thw;
legeris, quam urbem inter sex maximas Lyciæ
Strabo xiv, p. 665, refert. Andreas mólew; Thoa!wv
Chalcedon. p. 97 et Tpóyλwv p. 399, ac Constantinus
Τλῶν, qui Τλωέων dici debuerat, Nicano secundo
p. 52 adfuerunt.
Ibid. Tɛłjuσóç. Præstat sibilantem geminari, etsi
Hesychius Τελμισεῖς ἔθνος περὶ Λυκίαν, et Clemens
Alexandrimus Stromat. 1, p. 361 edit. Oxon. worεp
Τελμισεῖς τὴν δι᾿ ὀνείρων μαντικήν, et Basilius
Μ. epist. 218 ἐν Τελμετῷ Ιλάριος ἐπίσκοπος: alterum enim plerique veterum probare solent, interque
cos Clemens ipse Protrept. p. 40. Posita urbs erat
in colle prærupto circa mare apud Arrianum Exp.
Alexand 1, 28., sinuique nomen fecit. Lucanus.vIII,
248: Magnosque sinus Telmissidos undæ compensal
medio pelagi. Sie malim: nam et Themissidos in
manu exarato libro Fr. Oudendorpius invenit.
Vide Cellar. G. A. 111, 3, p. 107 et Holstein in
Stephanum.
Ibid. Kavroç. Cariæ hanc urbem serior ætas
Lyciæ contribuit. Arces ejns Heracleum et Persicum Diodorus Siculus xx, p. 766, non præteriit.
Ager circa urbem satis uber et fertilis erat, sed aer
per æstatem et autumnum pestilentissimus, auctore
Strabone xiv, p. 651, unde valetudine habitantium,
quod Mela ait, oppidum erat infame: passim cives
febricitabant, pallidoque vultu morbum prodebant,
quam in rem præter Strabonem egregia habet Dio
Chrysostomus orat. 32, p. 390. Hesychius in Kauvos
dicit Ρόδου esse πόλιν, quoniam Rhodiis subjecta
fuit. Descivere quidem ab his Caunii apud Livium XLV,
25, sed et in ordinem sunt redacti et a Romanis
deinceps iisdem addicti, indice Strabone; quo jugo
necdum exsoluti erant, cum Rhodiacam Dio Chrysostomus recitaret. Τις γὰρ παρὰ Καυνίοις, inquit
p. 349, γέγονε γενναῖος ἀνήρ; ἢ τίς πώποτε ἐκείνους
ἀγαθόν τι πεποίηκεν; οί γε δουλεύουσιν οὐχ ὑμῖν
μόνοις, ἀλλὰ καὶ Ῥωμαίοις, δι᾿ ὑπερβολὴν ἀνοίας καὶ
μοχθηρίας διπλῆν αὑτοῖς τὴν δουλείαν κατασκευάσαν
tes. Quare cum ea fuerint misera conditione et inconsiderata temeritate, ne miremur ab eodem oralore p. 526, τοὺς κακοβούλους τούτους Καυνίους
pessime sibi consulen!es Caunios appellari.
"Apaɛa. Habent urbem Stephanus et Ptolemæus.
Theodorus episcopus πόλεως 'Αράξων επαρχίας Λυ
vinç, sive 'Apášwv, ut perperam p. 673, concilio
Constantinop. tertio, pejus Stephanus hew
'Apáčov. Nicæno secundo p. 356, subscripsisse dicitur. Bubon ex Plinio nota est.
Ibid. 'Hróarða. Olvóavda ex Plinio et Stepnano:
nam Ptolemæi Oivéavda recta non sunt. Prave concit..
Constantinop.tertio p. 673 Georgius præsul Yvtavôou
ἐπαρχίας Λυκίας, et p. 533, Οἰνιάνδων, ac Nicand
secundo p. 326 Georgius Olviávdov scribitur.
Ibid. Balovpa. Báλбoupa, ut in Plinio et Prolemæo, cujus oppidi episcopus Chalcedon. Concitio
p. 524 Philippus Βαρβορέων, et p. 666 πόλεως
Βαλβουραίων, optime Βαλβουρέων p. 97 vocatur.
Ibid. Kojuσrápacç. Mihi, nisi Corydalla, sit nihil
de ea innotuit.
Ibid. Tad reμóra, sub Vespasiano principe in-.
sularum provincia facta est, Sextus Rufus ait Breviar. c. 10, præsidisque imperio subjecta: unde
Diocletianus imperator ad Diogenem insularum
præsidem scribit l. v c. ubi caus. stat., ejusdemque -
meminerunt imperatores Honorius et Theodosius
in l. 32 c. Th. de Navicul., ubi plura Gothofredus.
Agere præses plerumque Rhodi solebat, quorsum.
cum hieme periculosus et sæpe incertus esset cure.
sus, frustra Rhodiis querentibus, imperatores Valens Gratianus et Theodosius aliud edixerunt 1. & c.
de Offic. rector. provinc. Civitas Rhodiarum, aiunt,
injuriam suam non tam decenter quam sero conquesta est. Unde inviotabili observatione sancimus
ut, quoniam tempore hiemis navigatio sæpe periculosa est et semper incerta, in illis quinque urbibus,
quæ poliores esse cæteris asseruntur, vicissim hiemandum sibi judices recognoscant. Neque enim dus.
bitandum videtur quin sub judicum nomine præsides.
complectantur, tantoque minus quod et alias judices
in lctorum fragmentis præsides assignificent, ut
exemplis Corn. Van Binkershock Observat, 1, 2
docuit pluribus. Cave vero quinque urbes, in quibus
vicissim hiemem transigere jubentur, de insulæ
Rhodi urbibus cum Guid. Pancirolo in Notit. imp.
Orient. c. 102 interpreteris: tot illa non vidit, tribus
olim superba, unde plokis vācos Pindaro Olymp.
oð. 7, sed quæ in unam Rhodum, ejusdem cum insula nominis, deinceps coaluerunt, Strabone teste 14,
p. 655. Quinque urbes, nisi fallor, insulæ sunt totidem, in hac provincia cæteris potiores: học ipsa
imperatorum constitutio, ut admittas, requirit. Nec
obest sermonis usus: nam et Virgilius Delum Apol·
linis urbein vocat: neque Græcis quidquam familiarius quam insulamı mókiv appellare. Vide Anton.
Itin. p. 523.
'Podoç. Insularum provinciæ metropolis Ephesino concilio p. 453 dicitur; Jornandi de Regn.
Succes. Rhodus opinatissima insuta et totius Adriæ
insularum metropolis, qui rectius Ægæi mariş aut
Asia scripsisset. Libertate a Vespasiano privata est
apud Sueton. c. 8; unde citra dubium eṣt Dionis
Chrysostomi Rhodiacam apte fuisse recitatam quam
Rhodiis libertas auferretur, in provinciæ formam
redactis salvam illis libertatem p. 344 D, beatamque satis insulæ conditionem, cui in Caria et Lycia
civitates tributariæ essent plures p. 341 C; adfuisse
illis praeterea τὸ ἑαυτῶν προεστάναι καὶ τὴν πόλιν
διοικεῖν καὶ τὸ βουλεύσασθαι καὶ τὸ δικάσαι p. 359
significat; quæ omnia inter provincias transcript.e
haud sane conveniunt.
Hid. Ac. De hac et sequentibus Anton. Hin,
col. 623–624page 18 of 41
PG 113:624μιας πόλεως Τροτολυκειὰς ἐπαρχίας Καρίας 'Αλάπανδα 'Αλάβαν 293: "Ωσπερ οἱ Κᾶρες μὲν οὖν ἐπὶ λόφων οἰκοῦσιν, ὦ 'γάθ' ἀσφαλείας ούνεκα. Ορθοσίας Ορθωσία, Υλάρημα. Υλλάριμα πολίχνιον Καρίας ύπερθε Στρατονικείας, Υλαρίμων επαρχίας Καρίας 673 πόλεως Ὑλαρίμων 'Αντιόχειαν τὴν πρὸς Μαιάνδρῳ ποταμῷ Η πόλις τῆς ᾿Αφροδίτης Νινόη οι Μεγάλη πόλις. Καρίας ή λεγομένη Αλμάκιος μεσό Ηρακλεία Σαλμακίς Σαλμάχης Ηρακλείας γομένη 'Αλκμάνι Λάτμος? 'Ηράκλεια προς Αλβάνω Διογενειανός, ὁ ἐκ τῆς ᾿Αλβάκης Ηρακλείας τῆς κλείας Συαλβάκης Σαλβάκης Ηρακλείας Σαλβάκης Καρίας 581 Αλβάκιος, Αλβάκη Σαλβάκη Απολλωνίας πρὸς Λαμβάνῳ, πόλεως ᾿Απολλωνιάδος "Ην δέ ποτ' εἰς Ιασον Καρῶν πόλιν εισαφίκηαι, γ. Θάσον τῆς Καρίας "Ερεζος. "Εριζαurbem ingressus esset eaque animadverteret, inutata solenni formula, &xoústs, vaol clamaret. Vide
Casaub. in Athen. viii, 8.
Col. 149. Etpatorlnɛw. Dio 48 p. 425 Labienum,
Parthicum imperatorem, Ciciliam occupasse atque
Asiæ urbes in continente sitas præter Stratoniceam;
qui si Cariam pro Asia scriptam reliquisset, cujus
sane urbes Mylasa et Alabanda et Stratoniceam in
primis nominat, rem nobis, quæ veri fidem haud
excederet, prodidisset. Corruptissimum urbis nomen
est concil. Constantinop. tertio p. 673, ubi Theopenμιας πόλεως Τροτολυκειὰς ἐπαρχίας Καρίας subscribit.
Ibid. 'Aµvŵr. Sic, uti apud Strabonem et Ptolemæum, ms. Leidensis. Hinc Joannes 'Aµučóvog in
Chalcedon. p. 400, et Philetus 'Aµatóvos, levi peccato, in Ephesin. p. 437. Alinda ex Ptolemæo et
Stephano, a viris doctissimis correcto, atque aliunde
notissima sunt.
flid. 'Αλάπανδα Ita vulg. ms. Leid. 'Αλάβαν
Sa, quomodo præter alios,Dio XLVIII, p.425. Tumulis
fere incincta est apud Strabonem xiv, p. 660, ut
pleræque in hac provincia urbes, collibus imposite.
Aristophanes Avib. 293: "Ωσπερ οἱ Κᾶρες μὲν οὖν
ἐπὶ λόφων οἰκοῦσιν, ὦ 'γάθ' ἀσφαλείας ούνεκα.
Ibid. Ορθοσίας Ορθωσία, quomodo Polybius
Leg. 93 et ms. Ptolemæi Coislin., Strabo atque alii,
Diogenes 'Opłocialwv est in Chalcedon. p. 98.
Ibid. "Aprava. Sita fuerunt ad amnem Harpasum apud Plinium v, 29. Phanias ródew; 'ApráJWV
zne Kapias adfuit Ephesino concilio p. 526.
Ibid. Nɛázolıç. Meminit ejus Ptolemæus. Fuit
hine Dorotheus Nerólews, qui Nicæno secundo
p. 159 subscripsit. Bassonas enim tñs Néa; ñóLɛwę Chalcedon. concil. p. 99, quem huic urbi imposuit Carolus a S. Paulo, Pisidiæ ejusdem nominis
usbis præsul fuit, ut ante diximus.
Ibid. Υλάρημα. Stephano Υλλάριμα πολίχνιον
Καρίας ύπερθε Στρατονικείας, quemadmodum ea
verba 18. Vossius ad Melam 1, 16 correxit. 'Yhápɩpa conciliorum Acta probant, ut Georgius лEWS
Υλαρίμων επαρχίας Καρίας Constant. tertio p. 673
et Anthimus episcopus πόλεως Ὑλαρίμων Nicaen.
secundo p. 52. Qui præsules etiam haud dubie indignarentur, si nullum sibi in Geographia Sacra locum viderent relictum.
Ibid. 'Artɩógɛta. Sozomenus H. E. vii, 2 'Avtióxstav th; Kapias vocat, Phlegon Rer. Mirab. vı
'Αντιόχειαν τὴν πρὸς Μαιάνδρῳ ποταμῷ: huic enim
urbs assidebat, mirandi operis ponte juncto; quem
horum 'Avtozéwv numus ob oculos ponit in Thes.
Britan. tom. 11, p 269.
Ibid. 'Appoduria. Metropolin fuisse Cariæ imperator Leo significat in epistola tom. IX concil. Labbei p. 267, et Chalcedon. concil. p. 656.
Η πόλις τῆς ᾿Αφροδίτης Damascio dicitur apud Suidam in 'Aoxàŋmiódotos: nam nostram esse dubitare
vetat Photius cod. 242 p. 1050, e quo præterea
discimus haud 'multum abfuisse a Mæandro fluvio.
Adde Stepnan. Νινόη οι Μεγάλη πόλις.
Ibid. 'Hpaxlɛlaç 'Alaboxóroç. Sic ms. Farnes.,
nec sine vitio tamen; quod qui tolli debeat, discordantium opiniones satis dubium fecerunt. Ilolsteinio, quoniam Stephano Ileraclearum undevicesina est Kaplas Reyouton 'Alpáxios -
Καρίας ή λεγομένη Αλμάκιος μεσό
Yoç, et ab eodem Σaluaxis urbs Cariæ recensetur,.
Ηρακλεία Σαλμακίς vero nomine fuisse videtur,
præsertim cum ab Arriano neglecta non sit. Cui
accedere, etiamsi Menander episcopus opinioni favere videtur, cum Σαλμάχης Ηρακλείας (halcedon.
concil. p. 667 dicitur, non possum. Agnosco urbent.
Salmacida esse in Stephano, sed Heracleam fuisse
nemo dixit. De Arriano alia res est, qui Exluxxida
quidem memorat Exped. Alexand. 1 p. 26, at Ilalicarnassi arcem; unde Heracleam hanc esse haud
posse apertissimum est. Præterea hæc Heraclea.
Stephano teste, ſuit mediterranea; cujusmodi, si
propter Salmacin fontem Halicarnassi posita fuit, ut
vir egregius arbitratur, minus recte appellabitur,
quod Halicarnassus mari pene csset incincta. Ergone cum Berkelio in Stephano amplexabimur & deγομένη 'Αλκμάνι Λάτμος? Εquidem HeracleamLatmum Cariæ urbibus libens asseruerim, nec probavero tamen viri confidentiam, qua conjectura,
eaque incertissima, Stephani orationi inculcatur;
ne nunc addam plurimum ea correctione a vestigiis
mss. recedi. Quid itaque? dices. Putem † ɛyoμévn
'A】бáxtos a scriptore venisse, eamdemque esse prorsus quae Ptolemaeo in Caria 'Ηράκλεια προς Αλβάνω
pro 'Aλ6άxy appellatur. Auctores habeo Suidam in
Διογενειανός, ubi ὁ ἐκ τῆς ᾿Αλβάκης Ηρακλείας τῆς
¿v Kapią Tarpós, et veteres Notitias, quæ 'Hpaκλείας Συαλβάκης et Σαλβάκης sape meminerunt:
Acta quoque concilii Chalcedonensis, quibus Menander Ηρακλείας Σαλβάκης Καρίας p. 581 sub
scribit. Non diffitebor eum Exλµáxŋs p. 667 nuncupari; quod cum ex priori facillime nasci posseconstet, nihil nocebit; tantoque minus, quia Salbacen vctus interpres ibidem legit. Itaque eadem Heraclea Αλβάκιος, Αλβάκη et Σαλβάκη dicta videturab Albaco Ptolemæci sive monte seu flumine: neque
enim temere finiverim. Nec quemquam morabitur
sibilans littera urbis cognomini modo connexa modo.
detruncata, si meminerit quæ ad Anton. Itin. p. 206.
et 479 disputata fuerunt.
Ibid. Tába. Sic codex Lugdunensis et Stephamus. Basilius Taбwv est in Nicæno secundo p. 59
Nuinos Taбŋywy dabit Thes. Britan. tom. 11 p. 150.
Ibid. 'Azollwriaç. Credo non aliam esse ac Apollonian ad Lambanum, Απολλωνίας πρὸς Λαμβάνῳ,
pro quo 'Alбáxy malin: certe 'Aλ6ávo est in ms.
Coisliniano, in quo si et 'Amoλλwvlag inesset, quod.
mihi verissinum videtur, bene omnia baberent.
Tynchanius πόλεως ᾿Απολλωνιάδος Gariæ provincia
est in Chalcedonensi conc. p. 667. Sebastopolin
in Caria, nisi fallor, Theophanes Chronogr. p. 305
ad mare habet.
Ibid. "Tacos. Sic et Archestratus, quod Holsteinium non fugit, apud Athenæum Deipnosoph. 111, 25:
"Ην δέ ποτ' εἰς Ιασον Καρῶν πόλιν εισαφίκηαι, Galeri
"I25σov inalunt, quain in insula ejusdem nominis
positam ostendit Strabo xiv p. 658. Diodorus XIII
γ. 223 Θάσον τῆς Καρίας habet, quam Palmerius
"lasoov facit, probabili conjectura: Xenophon tamen eamdem rem describens H. G. 2 p. 355 Cedreas
ad Cerameum sinum a Lysandro occupatas affirmat.
Ibisl. "Ερεζος. Νotitiæ ccclesiastica "Εριζα probant, unde Papias 'Epičwy in Chalcedon. p. 399.
Vide Ch. Cellar. G. A. 3, p. 164, Marcianupolis
Πατριμονιάλια, ὅσα ἕκαστος βασιλεὺς ἑαυτῷ κτᾶται ἀπὸ τοῦ βασιλέως Αναστασίου. Αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ ἐξευρὼν καὶ τὴν προσηγορίαν ταύτην καὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ κόμητος τοῦ πατριμονίου. χώρας μὲν ἦν Κιβυρραιωτών, ἐπαρχία Ποντικῆς α' για Ποντικῆς διοικήσεως α' Βιθυνία, 495 της Καλχηδονίων μητροπόλεως τῆς Τὴν Καλχηδονέων πόλιν, ἐν ᾗ τῆς ἁγίας πίστεως σύνοδος διεκροτήθη, μητροπόλεως ἔχειν πρεσβεία θεσπίσαμεν, ὀνόματι μόνῳ ταύτην τιμήσαντες, σωζομένου δηλαδὴ τῇ Νικομηδέων μητροπόλει τοῦ ἰδίου ἀξιώματος. Καλχηδόνα Καλχηδονίων 113 καὶ τοῦτο δὲ ἐκ τῶν Γεωργικῶν Μάγωνος τοῦ Χαλκηδονίου εύρηται, Ρ. 116 Μάγων δὲ ὁ Χαλκηδόνιος ἐν τοῖς Γεωργικοῖς. πολίτης Καρχηδόνιος - Καρχηδόνιος ἦν σοφός μέγας καὶ Κλειτόμαχος ὁ Διογνήτου. σοφὸς Μάγων διὰ δὲ τὴν δόξαν ἐν Καρχηδόνι γάμου λαμπροῦ πένης ὧν ἔτυχε καὶ ἐχρημάτιζε Καρurbem ingressus esset eaque animadverteret, inutata solenni formula, &xoústs, vaol clamaret. Vide
Casaub. in Athen. viii, 8.
Col. 149. Etpatorlnɛw. Dio 48 p. 425 Labienum,
Parthicum imperatorem, Ciciliam occupasse atque
Asiæ urbes in continente sitas præter Stratoniceam;
qui si Cariam pro Asia scriptam reliquisset, cujus
sane urbes Mylasa et Alabanda et Stratoniceam in
primis nominat, rem nobis, quæ veri fidem haud
excederet, prodidisset. Corruptissimum urbis nomen
est concil. Constantinop. tertio p. 673, ubi Theopenμιας πόλεως Τροτολυκειὰς ἐπαρχίας Καρίας subscribit.
Ibid. 'Aµvŵr. Sic, uti apud Strabonem et Ptolemæum, ms. Leidensis. Hinc Joannes 'Aµučóvog in
Chalcedon. p. 400, et Philetus 'Aµatóvos, levi peccato, in Ephesin. p. 437. Alinda ex Ptolemæo et
Stephano, a viris doctissimis correcto, atque aliunde
notissima sunt.
flid. 'Αλάπανδα Ita vulg. ms. Leid. 'Αλάβαν
Sa, quomodo præter alios,Dio XLVIII, p.425. Tumulis
fere incincta est apud Strabonem xiv, p. 660, ut
pleræque in hac provincia urbes, collibus imposite.
Aristophanes Avib. 293: "Ωσπερ οἱ Κᾶρες μὲν οὖν
ἐπὶ λόφων οἰκοῦσιν, ὦ 'γάθ' ἀσφαλείας ούνεκα.
Ibid. Ορθοσίας Ορθωσία, quomodo Polybius
Leg. 93 et ms. Ptolemæi Coislin., Strabo atque alii,
Diogenes 'Opłocialwv est in Chalcedon. p. 98.
Ibid. "Aprava. Sita fuerunt ad amnem Harpasum apud Plinium v, 29. Phanias ródew; 'ApráJWV
zne Kapias adfuit Ephesino concilio p. 526.
Ibid. Nɛázolıç. Meminit ejus Ptolemæus. Fuit
hine Dorotheus Nerólews, qui Nicæno secundo
p. 159 subscripsit. Bassonas enim tñs Néa; ñóLɛwę Chalcedon. concil. p. 99, quem huic urbi imposuit Carolus a S. Paulo, Pisidiæ ejusdem nominis
usbis præsul fuit, ut ante diximus.
Ibid. Υλάρημα. Stephano Υλλάριμα πολίχνιον
Καρίας ύπερθε Στρατονικείας, quemadmodum ea
verba 18. Vossius ad Melam 1, 16 correxit. 'Yhápɩpa conciliorum Acta probant, ut Georgius лEWS
Υλαρίμων επαρχίας Καρίας Constant. tertio p. 673
et Anthimus episcopus πόλεως Ὑλαρίμων Nicaen.
secundo p. 52. Qui præsules etiam haud dubie indignarentur, si nullum sibi in Geographia Sacra locum viderent relictum.
Ibid. 'Artɩógɛta. Sozomenus H. E. vii, 2 'Avtióxstav th; Kapias vocat, Phlegon Rer. Mirab. vı
'Αντιόχειαν τὴν πρὸς Μαιάνδρῳ ποταμῷ: huic enim
urbs assidebat, mirandi operis ponte juncto; quem
horum 'Avtozéwv numus ob oculos ponit in Thes.
Britan. tom. 11, p 269.
Ibid. 'Appoduria. Metropolin fuisse Cariæ imperator Leo significat in epistola tom. IX concil. Labbei p. 267, et Chalcedon. concil. p. 656.
Η πόλις τῆς ᾿Αφροδίτης Damascio dicitur apud Suidam in 'Aoxàŋmiódotos: nam nostram esse dubitare
vetat Photius cod. 242 p. 1050, e quo præterea
discimus haud 'multum abfuisse a Mæandro fluvio.
Adde Stepnan. Νινόη οι Μεγάλη πόλις.
Ibid. 'Hpaxlɛlaç 'Alaboxóroç. Sic ms. Farnes.,
nec sine vitio tamen; quod qui tolli debeat, discordantium opiniones satis dubium fecerunt. Ilolsteinio, quoniam Stephano Ileraclearum undevicesina est Kaplas Reyouton 'Alpáxios -
Καρίας ή λεγομένη Αλμάκιος μεσό
Yoç, et ab eodem Σaluaxis urbs Cariæ recensetur,.
Ηρακλεία Σαλμακίς vero nomine fuisse videtur,
præsertim cum ab Arriano neglecta non sit. Cui
accedere, etiamsi Menander episcopus opinioni favere videtur, cum Σαλμάχης Ηρακλείας (halcedon.
concil. p. 667 dicitur, non possum. Agnosco urbent.
Salmacida esse in Stephano, sed Heracleam fuisse
nemo dixit. De Arriano alia res est, qui Exluxxida
quidem memorat Exped. Alexand. 1 p. 26, at Ilalicarnassi arcem; unde Heracleam hanc esse haud
posse apertissimum est. Præterea hæc Heraclea.
Stephano teste, ſuit mediterranea; cujusmodi, si
propter Salmacin fontem Halicarnassi posita fuit, ut
vir egregius arbitratur, minus recte appellabitur,
quod Halicarnassus mari pene csset incincta. Ergone cum Berkelio in Stephano amplexabimur & deγομένη 'Αλκμάνι Λάτμος? Εquidem HeracleamLatmum Cariæ urbibus libens asseruerim, nec probavero tamen viri confidentiam, qua conjectura,
eaque incertissima, Stephani orationi inculcatur;
ne nunc addam plurimum ea correctione a vestigiis
mss. recedi. Quid itaque? dices. Putem † ɛyoμévn
'A】бáxtos a scriptore venisse, eamdemque esse prorsus quae Ptolemaeo in Caria 'Ηράκλεια προς Αλβάνω
pro 'Aλ6άxy appellatur. Auctores habeo Suidam in
Διογενειανός, ubi ὁ ἐκ τῆς ᾿Αλβάκης Ηρακλείας τῆς
¿v Kapią Tarpós, et veteres Notitias, quæ 'Hpaκλείας Συαλβάκης et Σαλβάκης sape meminerunt:
Acta quoque concilii Chalcedonensis, quibus Menander Ηρακλείας Σαλβάκης Καρίας p. 581 sub
scribit. Non diffitebor eum Exλµáxŋs p. 667 nuncupari; quod cum ex priori facillime nasci posseconstet, nihil nocebit; tantoque minus, quia Salbacen vctus interpres ibidem legit. Itaque eadem Heraclea Αλβάκιος, Αλβάκη et Σαλβάκη dicta videturab Albaco Ptolemæci sive monte seu flumine: neque
enim temere finiverim. Nec quemquam morabitur
sibilans littera urbis cognomini modo connexa modo.
detruncata, si meminerit quæ ad Anton. Itin. p. 206.
et 479 disputata fuerunt.
Ibid. Tába. Sic codex Lugdunensis et Stephamus. Basilius Taбwv est in Nicæno secundo p. 59
Nuinos Taбŋywy dabit Thes. Britan. tom. 11 p. 150.
Ibid. 'Azollwriaç. Credo non aliam esse ac Apollonian ad Lambanum, Απολλωνίας πρὸς Λαμβάνῳ,
pro quo 'Alбáxy malin: certe 'Aλ6ávo est in ms.
Coisliniano, in quo si et 'Amoλλwvlag inesset, quod.
mihi verissinum videtur, bene omnia baberent.
Tynchanius πόλεως ᾿Απολλωνιάδος Gariæ provincia
est in Chalcedonensi conc. p. 667. Sebastopolin
in Caria, nisi fallor, Theophanes Chronogr. p. 305
ad mare habet.
Ibid. "Tacos. Sic et Archestratus, quod Holsteinium non fugit, apud Athenæum Deipnosoph. 111, 25:
"Ην δέ ποτ' εἰς Ιασον Καρῶν πόλιν εισαφίκηαι, Galeri
"I25σov inalunt, quain in insula ejusdem nominis
positam ostendit Strabo xiv p. 658. Diodorus XIII
γ. 223 Θάσον τῆς Καρίας habet, quam Palmerius
"lasoov facit, probabili conjectura: Xenophon tamen eamdem rem describens H. G. 2 p. 355 Cedreas
ad Cerameum sinum a Lysandro occupatas affirmat.
Ibisl. "Ερεζος. Νotitiæ ccclesiastica "Εριζα probant, unde Papias 'Epičwy in Chalcedon. p. 399.
Vide Ch. Cellar. G. A. 3, p. 164, Marcianupolis
col. 625–626page 19 of 41
PG 113:626ποταμοῦ τοῦ Φρυγὸς τῇ φιλανθρωπίᾳ 149. Πρίνετος. Πρένετος 16, Τὰ κατὰ Πραίνητον τῆς Βιθυνίας ἀγρίδια διαφανεί Ελενοπόλει δέ τινι, ἣν οἱ ἀγροικότεροι Ελεεινοῦ πόλιν καλοῦσιν, Διὰ δὴ ἐπειδὴ μητρόπολις, πάλαι ὠνομάσθη καὶ τοῦτο νόμοι παλαιοί περιέχουσι, τὰ αὐτὰ ἅπερ Νιο κομηδεῦσι νομοθετούντων ἡμῶν ὑπῆρξεν, οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν ἔχειν δύναται τὸ ἀσάλευτα καὶ ἰσχυρὰ μένειν, καὶ εἰς τὸ ἔπειτα αὐξηθησόμενα. ἅπερ Νικομηδεῦσι ὑπῆρξεν, εἰ τόπῳ οὖσα μητροπόλεως ονόματι καλεῖται, 18 98: Εγὼ δὲ δείκνυμι, Βασιλινούπο λιν ἀεὶ ὑπὸ Νίκαιαν γενομένην· καὶ γὰρ ῥεγεών ἦν αὐτῆς. Ταῦτα τὰ βουλευτήρια οἶδε· καὶ εἴποι, ὑπὸ τίνα ἦν Βασιλινούπολις, εἰ μὴ ῥεγεών ἦν Νι λεύς τις Ἰουλιανὸς, ἢ οὐκ οἶδα τις πρὸ αὐτοῦ, ἐποίησεν αὐτὴν πόλιν), τοὺς Η Βιθυνῶν Βασίνου πόλιςses enim rogat, arbitrenturne se ποταμοῦ τοῦ Φρυγὸς
τῇ φιλανθρωπίᾳ ad ipsos complectenlos esse accensum? nec verum tamen id ejus fuisse nomen, sed
Gaļlum. id ex Passione Cypriani, quam tom. 3
Thesauri Anecdot. pag. 1648 ed. Martene complexus est, discimus: Ducti autem ad fluvium, qui vocatur Gallus, in Nicomediam civitatem, ut decollarentur. Gallus autem cur Phrygius dicatur, cu:n
simili cognomine Phryges fluvium habueriut, non
eget verborum ambitu.
Col. 149. Πρίνετος. Πρένετος Socrati H. E. vi, 16,
ubi emporium ex adverso Nicomediæ situm perhim
betur; atque ibi in Tabula Peutingera M. P. 28 a
Nicæa conspicitur. Vide Valesium in eum Socratis
locum. Τὰ κατὰ Πραίνητον τῆς Βιθυνίας ἀγρίδια
Palladius Vit. Chrysostomi p. 75. Continuator
Theophanis, cujus verba exscripsit A. Pagius in
Critic. An. 960, 5, urbem nomen id indeptam əf.
firmat a Prænato Bithynorum quondam tutelari
deo.
Ibid. 'Elerózoliç. Preneto vicinam Stephanus
in póvextoç facit: neque enim alia est ejus Drepane, ut ex Socrate H. E. 1, 18 constat. Apposita
fuit fluvio Draconi a Constantino M. novo nomine
decorata in matris honorem, quæ ibi nata ferebatur apud Procopium Fabr. Justin. v, 2. Helenæ instaurationem tribuunt Acta S. Luciani c. 5: Postea
autem, inquiunt, quæ nobis salutarem Domini restituit crucem et magnum inter claros imperatores genuit Constantinum, veneranda Helena, quando revertebatur Hierosolymis, locum honorans in eo condidit
civitatem, convocatisque habitatoribus ex iis quæ
circumcirca erant regionibus, et effectis operibus
publicis, validis eam cinxit mœnibus el templum
martyri exædificavit maximum. Similia leges in
Philostorgii H. E. 11, 13; qui sane propterea coercitionem Gothofredi non meruerat: neque enim
aliud dicere voluit quam Helena auctore ac suadente
Drepanem a Constantino fuisse ex vico in urbem
commutatam. Propter urbem erant calidarum aquarum balnea, ad quæ Constantinus sub extrema
vitæ properasse dicitur a Socrate H. E. 1, 4 et Sozomeno 11, 34. Eusebium paria scribentem Vit. Constant. iv, 61 interpres aliud dicere coegit. Seriore
ævo, ut id addam, Helenopolis miserabili conditione
fuisse videtur: refert enim Glycas Annal. 1v pag.
327 Manuelem Comnenum appulisse oůx Év tivi tény
διαφανεί Ελενοπόλει δέ τινι, ἣν οἱ ἀγροικότεροι
Ελεεινοῦ πόλιν καλοῦσιν, appulisse Helenopolin,
quam rusticiores Eleeinupolin, quasi dicas oppidum
miserabile, vocant: recte enim Leunclavius hanc
indicari animadvertit, et vocabuli paronomasia ejus
opinionem firmat; ut prorsus sine ratione illi Ph.
Labbeus sit oblocutus.
15id. Ninata. Bithyniæ metropolin esse ait Strabo x1, p. 565, notissimæque ejus et Nicomediæ de
primatu sunt contentiones; in quibus etsi victa
discesserit, Nicomedia ad Metropolis dignitatem
elata, tamen impp. Valentinianus et Valens, quoniam ea in urbe Augusti erant creati, eamdem sed
secundi loci metropolin esse jusserunt. Verba legis
Actis concilii Chalcedon. tom. IX, p. 101 inserta
gunt; unde natam credidero multorum persuasionem, qua Chalcedonensis concilii tempore Nicæam
hac dignatione auctam arbitrati sunt. Διὰ δὴ ἐπειδὴ
μητρόπολις, inquiunt Augusti, πάλαι ὠνομάσθη καὶ
τοῦτο νόμοι παλαιοί περιέχουσι, τὰ αὐτὰ ἅπερ Νιο
κομηδεῦσι νομοθετούντων ἡμῶν ὑπῆρξεν, οὐδεμίαν
ἀμφιβολίαν ἔχειν δύναται τὸ ἀσάλευτα καὶ ἰσχυρὰ
μένειν, καὶ εἰς τὸ ἔπειτα αὐξηθησόμενα. Sic illi,
verborum ordine satis aspero, quem cum paulo
aliter vetus interpres expresserit, eum audiamus.
Propterea licet metropolitana olim est nominata el
hoc leges antiquæ continent, tamen legem nobis proferentibus nulla dubitatio esse poterit, eo quod hæc
immota et firma permaneant et temporibus futuris
augenda. Præteriit ἅπερ Νικομηδεῦσι ὑπῆρξεν, εἰ
el
bene me arbitro: non enim Nicæa prorsus Nicomediæ fuit æquata, sed secundi loci metropolis, salvis omnibus veræ metropoli, creata. "H ¿v,EUTĖPY
τόπῳ οὖσα μητροπόλεως ονόματι καλεῖται, iidem
Augusti aiunt in Epist. ad Nicomedienses p. 103.
Adduntur in eadem constitutione, qua Nicæa metropolis fit, quædam de Bithynarcha ejusque solemni in metropoli processu, poódy, quæ vix alibi
reperias.
Ibid. Bacısırovñolıç. Gravis hac de urbe contentio inter Eunomium Nicomediensem et Anastasium Nicænum in Chalcedonensi fuit Synodo, utroque urbem sibi asserente. Præter alia Anastasius
tom. 18 p. 98: Εγὼ δὲ δείκνυμι, inquit, Βασιλινούπολιν ἀεὶ ὑπὸ Νίκαιαν γενομένην· καὶ γὰρ ῥεγεών
ἦν αὐτῆς. Ταῦτα τὰ βουλευτήρια οἶδε· καὶ εἴποι,
ὑπὸ τίνα ἦν Βασιλινούπολις, εἰ μὴ ῥεγεών ἦν Νι
xalaç. Ego ostendam Basilinopolim sub Nicæa semper ſuisse: nam regio fuit ejus: id curia novit, ei
dicat curia, sub quo fuit Basilinopolis, si non fuit
regio Nicææ. Sic vetus interpres. Post dein plura
in hanc rem addit, et Julianum aut alium eo autiquiorem Basilinopolim urbis dignitate ornasse (3asıλεύς τις Ἰουλιανὸς, ἢ οὐκ οἶδα τις πρὸ αὐτοῦ, ἐποίη
σεν αὐτὴν πόλιν), eumque ex Nicaea sumpsisse τοὺς
npaypatɛvoµévovę, curiales, et Basilinopoli constituisse, valuisseque deinceps consuetudinem ut quo -
ties Basilinopoli curiales decssent, Nicæa arcesse -
rentur. quibus manifesto apparet olim Basilinopo!in fuisse vicum, atque urbis demum privilegia ab
Juliano aut alio quovis impetrasse: quamquain ego
Julianum fuisse putem, qui matri Basilinæ ejusque
memoriæ id dederit. Η Βιθυνῶν Βασίνου πόλις in
Epist. Synesii 66 non alia est, ut Abr. Ortelius jure
suspicatus est, forte etiam ex animadversis emendanda Basilinopolim enim constanter appellant,
Liberatus etiam Diaconus Breviar. c. 13.
Ibid. Kloç. Eamdem ac Prusiadem esse nemo
ignorat; etsi enim Cius novo eo nomine fuerit
donata, pristini usus perpetuo mansit, qua de re Ch.
Cellarius G. A. 111, 8 p. 285.
Ibid. Andueta. Olin Myrlea, ut præter cæteros
Suidas in 'Aoxλrmádŋ; docet. Coloniam fuisse ex
Plinio Ep. x, 56 et ex Dione Chrysostomo Orat.
XLI, p. 501 numoque Thes. Britan. tom. II, p. 264,
atque haud multum Prusa ad Olympum, quæ et ejus
portu, si quidem nullo alio posset, uti solebat, fuisse
disjunctam ex ejusdem Chrysostomi Orat. XL, P.
295 novimus. Adde p. 492 et quæ ibi Casaubonus.
Ibid. Пpovσa. Plinius lib. 1. v, c. ult., Prusain
sub Olympo ab Anuibale conditam professus reprehensionem Salmasii in Solinum p. 616, Cellarii G.
511. Εὖ γὰρ ίστε, ὅτι οὐ μεγίστη τῶν πόλεων οὖσα, οὐδὲ πλεῖστον χρόνον οἰκουμένη, πολλῶν γνωριμωτέρα ἐστί. πλεῖστον χρόνον Κίερον πολεμήσαντος ορ Καισάρεια τῆς Βιθυνίας. τούτους εὐγενεῖς μὲν ἀνθρώπους καὶ σφόδρα Ελλη νας, πολὺ δὲ μικροτέραν οἰκοῦντας πόλιν. τὸν Ρυνδακὸν πόλις Θεοτοκιανῶν πόλεως ήται Απολλωνιάδος τῆς Βιθυνῶν ἐπαρχίας, Καὶ Μούσας ἐδάην Ελικωνίδας, αν με τυ ράννων θῆκαν Δασκύλεω μείζονα καὶ Γύγεω. Κανδαύλεω 'Αδριανοί. 'Αδριανῶν πρὸς Ολυμ "Ωσπερ Ταττάϊος καὶ Δωρίς με γεῶνές εἰσιν ὑπὸ τὴν Νίκαιαν, οὕτως ἦν πρὸ τούτου καὶ Βασιλινούπολις ὑπὸ τὴν Νίκαιαν. καὶ ἢ πρότερον οὖσα ῥεγεών, πάλιν μετὰ ταῦτα ἐγένετο πόλις, Επαρχία Ονωριάδος. 11, ρ. 69: 'Εποίησε δὲ καὶ ἄλλην ἐπαρχίαν, ἀπομερίσας ἀπὸ τῆς Βιθυνίας, ἥντινα ἐκάλεσεν Ο ωριάδα, εἰς ὄνομα τοῦ αὐτοῦ θείου Ονωρίου, δοὺς δίκαιον μητροπόλεως καὶ ἄρχοντα Ηρακλείᾳ, πόλει τῆςses enim rogat, arbitrenturne se ποταμοῦ τοῦ Φρυγὸς
τῇ φιλανθρωπίᾳ ad ipsos complectenlos esse accensum? nec verum tamen id ejus fuisse nomen, sed
Gaļlum. id ex Passione Cypriani, quam tom. 3
Thesauri Anecdot. pag. 1648 ed. Martene complexus est, discimus: Ducti autem ad fluvium, qui vocatur Gallus, in Nicomediam civitatem, ut decollarentur. Gallus autem cur Phrygius dicatur, cu:n
simili cognomine Phryges fluvium habueriut, non
eget verborum ambitu.
Col. 149. Πρίνετος. Πρένετος Socrati H. E. vi, 16,
ubi emporium ex adverso Nicomediæ situm perhim
betur; atque ibi in Tabula Peutingera M. P. 28 a
Nicæa conspicitur. Vide Valesium in eum Socratis
locum. Τὰ κατὰ Πραίνητον τῆς Βιθυνίας ἀγρίδια
Palladius Vit. Chrysostomi p. 75. Continuator
Theophanis, cujus verba exscripsit A. Pagius in
Critic. An. 960, 5, urbem nomen id indeptam əf.
firmat a Prænato Bithynorum quondam tutelari
deo.
Ibid. 'Elerózoliç. Preneto vicinam Stephanus
in póvextoç facit: neque enim alia est ejus Drepane, ut ex Socrate H. E. 1, 18 constat. Apposita
fuit fluvio Draconi a Constantino M. novo nomine
decorata in matris honorem, quæ ibi nata ferebatur apud Procopium Fabr. Justin. v, 2. Helenæ instaurationem tribuunt Acta S. Luciani c. 5: Postea
autem, inquiunt, quæ nobis salutarem Domini restituit crucem et magnum inter claros imperatores genuit Constantinum, veneranda Helena, quando revertebatur Hierosolymis, locum honorans in eo condidit
civitatem, convocatisque habitatoribus ex iis quæ
circumcirca erant regionibus, et effectis operibus
publicis, validis eam cinxit mœnibus el templum
martyri exædificavit maximum. Similia leges in
Philostorgii H. E. 11, 13; qui sane propterea coercitionem Gothofredi non meruerat: neque enim
aliud dicere voluit quam Helena auctore ac suadente
Drepanem a Constantino fuisse ex vico in urbem
commutatam. Propter urbem erant calidarum aquarum balnea, ad quæ Constantinus sub extrema
vitæ properasse dicitur a Socrate H. E. 1, 4 et Sozomeno 11, 34. Eusebium paria scribentem Vit. Constant. iv, 61 interpres aliud dicere coegit. Seriore
ævo, ut id addam, Helenopolis miserabili conditione
fuisse videtur: refert enim Glycas Annal. 1v pag.
327 Manuelem Comnenum appulisse oůx Év tivi tény
διαφανεί Ελενοπόλει δέ τινι, ἣν οἱ ἀγροικότεροι
Ελεεινοῦ πόλιν καλοῦσιν, appulisse Helenopolin,
quam rusticiores Eleeinupolin, quasi dicas oppidum
miserabile, vocant: recte enim Leunclavius hanc
indicari animadvertit, et vocabuli paronomasia ejus
opinionem firmat; ut prorsus sine ratione illi Ph.
Labbeus sit oblocutus.
15id. Ninata. Bithyniæ metropolin esse ait Strabo x1, p. 565, notissimæque ejus et Nicomediæ de
primatu sunt contentiones; in quibus etsi victa
discesserit, Nicomedia ad Metropolis dignitatem
elata, tamen impp. Valentinianus et Valens, quoniam ea in urbe Augusti erant creati, eamdem sed
secundi loci metropolin esse jusserunt. Verba legis
Actis concilii Chalcedon. tom. IX, p. 101 inserta
gunt; unde natam credidero multorum persuasionem, qua Chalcedonensis concilii tempore Nicæam
hac dignatione auctam arbitrati sunt. Διὰ δὴ ἐπειδὴ
μητρόπολις, inquiunt Augusti, πάλαι ὠνομάσθη καὶ
τοῦτο νόμοι παλαιοί περιέχουσι, τὰ αὐτὰ ἅπερ Νιο
κομηδεῦσι νομοθετούντων ἡμῶν ὑπῆρξεν, οὐδεμίαν
ἀμφιβολίαν ἔχειν δύναται τὸ ἀσάλευτα καὶ ἰσχυρὰ
μένειν, καὶ εἰς τὸ ἔπειτα αὐξηθησόμενα. Sic illi,
verborum ordine satis aspero, quem cum paulo
aliter vetus interpres expresserit, eum audiamus.
Propterea licet metropolitana olim est nominata el
hoc leges antiquæ continent, tamen legem nobis proferentibus nulla dubitatio esse poterit, eo quod hæc
immota et firma permaneant et temporibus futuris
augenda. Præteriit ἅπερ Νικομηδεῦσι ὑπῆρξεν, εἰ
el
bene me arbitro: non enim Nicæa prorsus Nicomediæ fuit æquata, sed secundi loci metropolis, salvis omnibus veræ metropoli, creata. "H ¿v,EUTĖPY
τόπῳ οὖσα μητροπόλεως ονόματι καλεῖται, iidem
Augusti aiunt in Epist. ad Nicomedienses p. 103.
Adduntur in eadem constitutione, qua Nicæa metropolis fit, quædam de Bithynarcha ejusque solemni in metropoli processu, poódy, quæ vix alibi
reperias.
Ibid. Bacısırovñolıç. Gravis hac de urbe contentio inter Eunomium Nicomediensem et Anastasium Nicænum in Chalcedonensi fuit Synodo, utroque urbem sibi asserente. Præter alia Anastasius
tom. 18 p. 98: Εγὼ δὲ δείκνυμι, inquit, Βασιλινούπολιν ἀεὶ ὑπὸ Νίκαιαν γενομένην· καὶ γὰρ ῥεγεών
ἦν αὐτῆς. Ταῦτα τὰ βουλευτήρια οἶδε· καὶ εἴποι,
ὑπὸ τίνα ἦν Βασιλινούπολις, εἰ μὴ ῥεγεών ἦν Νι
xalaç. Ego ostendam Basilinopolim sub Nicæa semper ſuisse: nam regio fuit ejus: id curia novit, ei
dicat curia, sub quo fuit Basilinopolis, si non fuit
regio Nicææ. Sic vetus interpres. Post dein plura
in hanc rem addit, et Julianum aut alium eo autiquiorem Basilinopolim urbis dignitate ornasse (3asıλεύς τις Ἰουλιανὸς, ἢ οὐκ οἶδα τις πρὸ αὐτοῦ, ἐποίη
σεν αὐτὴν πόλιν), eumque ex Nicaea sumpsisse τοὺς
npaypatɛvoµévovę, curiales, et Basilinopoli constituisse, valuisseque deinceps consuetudinem ut quo -
ties Basilinopoli curiales decssent, Nicæa arcesse -
rentur. quibus manifesto apparet olim Basilinopo!in fuisse vicum, atque urbis demum privilegia ab
Juliano aut alio quovis impetrasse: quamquain ego
Julianum fuisse putem, qui matri Basilinæ ejusque
memoriæ id dederit. Η Βιθυνῶν Βασίνου πόλις in
Epist. Synesii 66 non alia est, ut Abr. Ortelius jure
suspicatus est, forte etiam ex animadversis emendanda Basilinopolim enim constanter appellant,
Liberatus etiam Diaconus Breviar. c. 13.
Ibid. Kloç. Eamdem ac Prusiadem esse nemo
ignorat; etsi enim Cius novo eo nomine fuerit
donata, pristini usus perpetuo mansit, qua de re Ch.
Cellarius G. A. 111, 8 p. 285.
Ibid. Andueta. Olin Myrlea, ut præter cæteros
Suidas in 'Aoxλrmádŋ; docet. Coloniam fuisse ex
Plinio Ep. x, 56 et ex Dione Chrysostomo Orat.
XLI, p. 501 numoque Thes. Britan. tom. II, p. 264,
atque haud multum Prusa ad Olympum, quæ et ejus
portu, si quidem nullo alio posset, uti solebat, fuisse
disjunctam ex ejusdem Chrysostomi Orat. XL, P.
295 novimus. Adde p. 492 et quæ ibi Casaubonus.
Ibid. Пpovσa. Plinius lib. 1. v, c. ult., Prusain
sub Olympo ab Anuibale conditam professus reprehensionem Salmasii in Solinum p. 616, Cellarii G.
col. 627–628page 20 of 41
PG 113:627212: Ὁ ἅγιος μάρτυς Τιτίων ἦν ἐκ τοῦ Μαντινίου τοῦ ὑπὸ Κλαυδιόπολιν τὴν μητρόπολιν τελοῦντος. Η. Ε. Προυσιάς. Πόλιν Ηρακλεωτῶν ἐκ θαλάττης εἰς θάλασσαν τὴν Ηράκλειαν περιγράψαι, περὶ τροφ. δυναμ Νίκαια καὶ Προῦσα καὶ Κράσσου καὶ Κλαυδιούπολις καὶ Ἰουλιούπολις, ἀλλὰ καὶ Δορύλαιον, ἢ ἔστι μὲν ἐσχάτη τῆς Ἀσιανῆς Φρυγίας: Κράσσου, Αδριανούπολις. τὸν ἄρξαντα Παφλαγόνων πόλεως επαρχίας Παμφυλίας, Παφλα πολις Παφλαγόνων. τὰ Γάγγρα, τὰς Γάγγρας εἰ τὴν Γάγγραν Πομπηϊούπολις. καὶ ὄνειδος καὶ ἐξουθένημα τοῦ ἀνθρωπείου Φαμὲν δὲ Γερμανικοπόλεώς τε καὶ τῶν πρὸς Γάγγραν καὶ Πομπηΐου πολιτῶν καὶ Δαδύθρων καὶ Σωρῶν Ἀμαστρίδος καὶ πρός φαμὲν δὲ Γερμανικοπόλεώς τε τῆς πρὸς Γάγγραν, Πομπηΐου πόλεως, Δαδύδρων καὶ Σωρῶν καὶ ᾿Αμαστρίδος καὶ πρός γε Ἰωνοπόλεως, Γερμανικόπολιν τὴν πρὸς Γάγγραν 'Αμάστριον. "Αμαστρις ᾿Αμάστρα ὁ τῆς Παφλαγονίας, μᾶλλον δὲ τῆς οἰκουμένης ὀλίγου δεῖν ὀφθαλμός,qua Honoriadis abolito nomine Provincia hæc Paphlagoniæ actissime connectitur, docuerunt.
Col. 149. Klavdiózoliç. Bithyniæ passim contribuitur a Ptolemæo Galeno atque aliis; quod quare
fictum sit, facile perspicitur. Vide Ant. Itin. p. 200.
laud multum ab hac urbe Mantinium distabat; quod
quoniam magni Sanctorum operis conditores nusquam reperire se potuisse professi sunt, ex Historia
martyris Titionis apud Lambecium Biblioth. Cæsar.
vii, p. 212 firmabimus: Ὁ ἅγιος μάρτυς Τιτίων ἦν
ἐκ τοῦ Μαντινίου τοῦ ὑπὸ Κλαυδιόπολιν τὴν
μητρόπολιν τελοῦντος. Adde Socratem Η. Ε.
lidl. Προυσιάς. Recte mss. est Prusias juxta Hypium flumen, cujus cives in Doniana inscriptione
Class. V, 177 ПРOYƐЕIƐ АПO YДIО dicuntur.
Memnon c. 49 olim Cierum a præterfluentc amne,
Suisse appellatam indicat: assentior enim Palmerio
et Holsteinio hanc eum Prusiadem, non illam quæ
et Cius, innuisse. Πόλιν Ηρακλεωτῶν pariter ac
Tium c. 29 nuncupat, atque, utraque in potestatein
redarla, regem Prusiam ἐκ θαλάττης εἰς θάλασσαν τὴν
Ηράκλειαν περιγράψαι, Heracleam undique ad mare
circumdedisse; quæ de Prusiade ad sinum Ciannm
vera esse haud possunt, in banc vero egregie quadrant. Sita hæc erat ad Heracleæ occidentem, ad
orientem Tius; unde utraque potitus Prusias prorsus incinctos videbat Heracleenses. Quæ etsi bene
babere videantur, non negavero tamen Memnonem
utramque Prusiadem confudisse: nam quæ de Argonautis c. xLin refert, acsi illi ad Cierum appulerint
atque in ejus vicinia Hylam amiserint, ea alii
circa Cium contigisse affirmant constanter. Vide
Apollonium 1, 1178, Orpheum 635 et Valerium
Flaccum, III, 484.
Ibid. 'Hpáxλɛɩa. Colonia Megarensium ad amnem Soonauten fuit, testibus criticis in Apollon. 11,
748; quæ cum magnam sibi potentiam multasque
opes peperisset, gravissima calamitate a Triario,
Mithridatici belli tempore, est oppressa apud Memnonem c. 53.
Ibid. Tloç. Posita urbs erat ad flumen Billæum,
ut scholia Apollonii, ab Holsteinio in Stephanum
correcta, u 791 ostendunt. Adde Ezech. Spanhemium Epist. ad Morellium.
Ibid. Kparla. De hac Ant. Itin. p. 200. Corrupta
videtur in his Galeni περὶ τροφ. δυναμ 1, p. 312,
cum in gelidissimo Bithyniæ tractu collocantur
Νίκαια καὶ Προῦσα καὶ Κράσσου καὶ Κλαυδιούπολις
καὶ Ἰουλιούπολις, ἀλλὰ καὶ Δορύλαιον, ἢ ἔστι μὲν
ἐσχάτη τῆς Ἀσιανῆς Φρυγίας: nam Κράσσου, elsi
vocein ráðiv er sequentibus addas, nihil est: ubi
enim Crassopolis lecta scriptave? Nihilo magis proficies, si cum Abr. Ortelio Kpásov legas et Crasum
Phrygiæ urbem intelligas, quoniam extra Bithyniæ
illa fines. Sin, ut ego putem, Kpátɛta scribatur,
plana res erit: ea in Bithynia et Claudiopoli vicina,
nec longe ab Juliopoli, et recte proptera illis jungetur.
Ibid. Αδριανούπολις. Meminit ejus Imp. Novella
29 et Nicænum secundum p. 52. Unde locum illi
in Geographia S. esse oportuerat.
Ibid. To xoplxropa. Correctorem intelligit,
cui et Notitia imp. Orient. c. 1 Paphlagoniam mandat. Erat is medio loco consularcm inter et præsi1150
dem, si dignitatem atque amplitudinem spectes, ut
ex 1. VIII C. Th. de Cohort. cognosces. In Italia correctorum, de quibus Ursatus de Notit. Roman.
p. 641 edit. Grævii, antiquissima mentio est: extra
eam rarius occurrunt, et binis tantum in provinciis,
Paphlagonia et Augustamnica, cui utrique præter
lieroclem Nutimp. Orient, hunc magistratum imponit. Synesius hujus provinciæ correctorem Marcianum philosophum τὸν ἄρξαντα Παφλαγόνων generali vocabulo appellat epist. 109. Adde Pancirolum
Notit. imp. Orient. c. 156.
Ibid. Farrpa. Probe inss. concilio Ephesino
p. 532 Bosphorius subscribit Fayyowy the μntpo.
πόλεως επαρχίας Παμφυλίας, perperam pro Παφλα
yovlac, ut Sozomeno H. E. 111, 14 Táyypal µntosπολις Παφλαγόνων. Dixisse veteres τὰ Γάγγρα, τὰς
Γάγγρας εἰ τὴν Γάγγραν ex Stephano notissima res
est. Adde Ch. Cellarium G. A. 111, 8, p. 318.
Ibisl. Πομπηϊούπολις. Condita a Pompeio est
apud Strabonem x11, p. 862. Ludit ergo in voce im:p.
Constantinus 1. 1, Them. 7, cum noµnh yáp ɛlsi
ait καὶ ὄνειδος καὶ ἐξουθένημα τοῦ ἀνθρωπείου
yévovs, simul indicans urbem suo tempore vilissima
fuisse conditione.
Ibid. Eópa. Sic Nicænum secundum p. 52. Chialcedonense p. 664 Σoupa, Constantinus Ewpay 1. 1.
Them. 7, Ewpà Justinianus Novella 29, ubi cumulos sive tumulos male verti Probabil. c. xui ostendi,
mecum, quod deinceps edoctus sum, consentiente
L. Holsteinio in Ortelii Sora. Superest in iisden,
Novellæ verbis aliud quod morari possit; unde et
bic illis locus dandus. Φαμὲν δὲ Γερμανικοπόλεώς
τε καὶ τῶν πρὸς Γάγγραν καὶ Πομπηΐου πολιτῶν
καὶ Δαδύθρων καὶ Σωρῶν Ἀμαστρίδος καὶ πρός
yɛ 'Iwvorolitŵv. Sic Holoander vulgavit, natique
hinc sunt tumuli Amastridos. Hombergius in notis
e mis. puto, affert φαμὲν δὲ Γερμανικοπόλεώς τε
τῆς πρὸς Γάγγραν, Πομπηΐου πόλεως, Δαδύδρων καὶ
Σωρῶν καὶ ᾿Αμαστρίδος καὶ πρός γε Ἰωνοπόλεως,
multo, me judice rectius. Difficile autem est, qui
sex imperator Paphlagoniæ has urbes dixerit, com
plane septem recensere videatur, Germanicopolin,
Gangram, Pompeiopolin, Dadybra, Sora, Amastrin
et Jonopelin; neque suspicio de numeris vitiatis
incidere potest, siquidem diserte in sequentibus
12 urbes prætoris Paphlagoniæ ditioni, sex Honoriadis et totidem Paphlagoniæ, subjicit. Mihi, ut
Novellæ sententia constet, Germanicopolis Gangræ
videtur contributa ob viciniam ac propterea prouna sumi. Metropolis provinciæ Gangra præteriri
haud potuit, quippe cæteris dignitate præstans; illi.
vicinam Germanicopolin facit aperte imperator,.
Γερμανικόπολιν τὴν πρὸς Γάγγραν appellans. Λtque
thy
hinc videtur etiam derivandum, cur Germanicopoin Ilierocles cæteræque Notitiæ spreverint, curque
ejus in conciliorum Actis mentio nulla.
Ibid. 'Αμάστριον. "Αμαστρις Luciano passimque
aliis et concilio Chalcedon. p. 96. Nicæno secundo
'Aµáo:pa, Constantino imperatori, itemque Niceta
Paphlagoni orat. in S. Hyacinthum XVII Julii magni
Sanctorum operis, qui eam Paphlagoniæ aut orbis.
potius ocellum, in cujus portum Euxini Ponti accolæ tanquam communem quemdam mercatuni commeent, appellat: ᾿Αμάστρα ὁ τῆς Παφλαγονίας,
μᾶλλον δὲ τῆς οἰκουμένης ὀλίγου δεῖν ὀφθαλμός,
col. 629–630page 21 of 41
PG 113:629εἰ; ἢν οἵ τε τὸ βόρειον τοῦ Ευξείνου μέρος περι οικοῦντες Σκύθαι καὶ οἱ πρὸς νότον κείμενοι ὥσπερ εἰς τι κοινὸν συντρέχοντες ἐμπόριον τὰ παρ' ἑαυτῶν τε συνεισφέρουσι, καὶ τὰ παρ' αὐτῆς ἀντιλαμβάνουσι, πόλις έψας τε πάσης λήξεως καὶ ἑσπερίου μεταξύ κειμένη Δάματρις. παρὰ τοῦ αὐτοκράτορος μετονομασθῆναι τὸ Αβώνου τεῖχος καὶ Ἰωνόπολιν κληθῆναι, μικρὰν Γαλατίαν Δόκιμος, χωρίου Γολόης μικρᾶς Γαλατίας. Αγκυρογαλατία "Αγκυρα. Πρώτη και με πόλεως Μνίζου τῆς πρώτης Γαλατῶν ἐπαρ πόλεως ᾿Αμίνα 501 τῆς Ἰουλιουπολιτῶν πόλεως, τῆς πρώτης τῶν Γαλατῶν ἐπαρχίας ἡ κατὰ Φρυγίαν Γαλατία 17, Πισινούς. Πεσσινοῦς, Πεσι Πεσσινουντίων τῆς δευτέρας τῶν Γαλα τίων μητρόπολις. Ακύλας ὁ ἐκ τῆς ἑώλου Γαλατίας ἐκ τῆς Ωλένου Γαλατίας 'Αμώριον Αιώριον, Γαλατῶν ἐπαρχίας Κλανέου τῆς δευτέρας τῶν Γαλατῶν ἐπαρχίας 504ADDENDA.
εἰ; ἢν οἵ τε τὸ βόρειον τοῦ Ευξείνου μέρος περιοικοῦντες Σκύθαι καὶ οἱ πρὸς νότον κείμενοι ὥσπερ
εἰς τι κοινὸν συντρέχοντες ἐμπόριον τὰ παρ' ἑαυτῶν
τε συνεισφέρουσι, καὶ τὰ παρ' αὐτῆς ἀντιλαμβά
νουσι, πόλις έψας τε πάσης λήξεως καὶ ἑσπερίου
μεταξύ κειμένη • ubi plura in ejus laudem sequuntur. Adde schol. Apollonii 1. 11, 943, ubi perperam
Δάματρις.
Col. 149. Tovróлolis. Sic et Chalcedonensi concil.
p. 95 et Nicæno secundo p. 52. Rectius Constantino
1. 1, Thein. 7 'Iwvómoài;. Petiit impostor Alexander
παρὰ τοῦ αὐτοκράτορος μετονομασθῆναι τὸ Ἀβώ
νου τεῖχος καὶ Ἰωνόπολιν κληθῆναι, apud Lucianum
in Pseudomante: voti daminatum fuisse, 'IwvoñoZeltŵy nummi, ab Harduino Vaillantio Spanhemioque
producti, confirmant.
Ibid. Aaðúópa. Az8(6pay Constantinus l. 1, Them.
7, sed perperam, appellat. Pejus multo Chalcedon.
p. 664 Polychronius Aadúpwv dicitur: rectius NiCrno secundo p. 52 Nicetas Aadú6pwv. Vide Probabil. c. xi.
Ibid. Falarlaç. Deest rpwrns. Socrates H. E. 1,
36 et 11, 15 μικρὰν Γαλατίαν sive parvam Galatiam
appellat et velus lapis in Roma Subterran. p. 154,
quod et Holsteinius vidit, ubi Δόκιμος, χωρίου
Γολόης μικρᾶς Γαλατίας. Αγκυρογαλατία dicitur in
Sardicensis synodi epist. tom. Il Concil. Gener.
p. 51, quod Ancyra hujus esset metropolis. Subditam autem consulari, quem toū Eôvou; &pxovta Sozomenus V, 11 nuncupat, fuisse, ex Notitia imp.
Orient. c. I constat.
lbid. "Αγκυρα. Hoc justum est. Πρώτη και με
yiszŋ Fakatŵy módɩę Libanio Apologet. orat. p. 599,
metropolis Galatiæ in Theodori Syciotæ Vita XXI|
April. sæpissime dicitur. Vide Ant. Itin. p. 143.
Ibid. Tubia. Erat in Trocmis, unde nummus CE.
TPO. TAOYIANÓN, Severianorum Trocmorum Tavianorum, in Thes. Britan. tom. 11, p. 233. Plura
Anton. Itin. p. 202, et de Aspona p. 143.
Ibid. Kirra. Habet hanc urbem Galatiæ Vita
Theodori Syciotæ c. 8, et Nicænum secundum p. 50,
Kivvvv ról; concil. Constantinop. tertio p. 501.
Ptolemæo perperam vulge Klaiva, quod hinc corrigi debere codicis Coisliniani Klvva affirmat.
Ibid. Perararalla. 'Peyelaɣavla oportuerat,
quippe Lagania Tabulæ et Itin. Ant. p. 142. Ejus
præ-ul Euphrasius Aasaviaç dicitur p. 95 concil.
Chalcedon., verius Aayaviaç p. 662. Dieta deinceps
Anastasiupolis videtur, quoniam in Jac. Goari Notitiis illa memoratur', nusquam Lagania; quam
conjecturam situs plausibilem facit. Lagania 24 M.
P. Juliopoli distabat, spatii medium secante Siberi
Auvio, cui Syceon oppidum vicinum erat, Procopio
Ædiſ. Just. v, 4 auctore: Syceon vero cum 12
M. P. Anastasiopoli affuerit, non alia utique ea ac
Lagania dicenda est. Vita Theodori Syceote c. 2:
In Galatarum regione est oppidum, quod Syceon apDellatur, subjectum Anastasiopoli primi Ancyranorum principatus: distal autem Anastasiopoli 12 M. P.;
mbi P. Franciscus Zinus, cui Latinam eam vitam
del'emus, haud dubie offendit ad mpótηy 'Ayxupavwv txapylav, ut ex primo Ancyranorum principatu perspicitur.
Ibid. 'Pɛréµrnšoç. Mviços est, cujus episcopus
Andreas πόλεως Μνίζου τῆς πρώτης Γαλατῶν ἐπαρ
xlas concilio Constantinop. tertio p. 501 subscribit,
Nicæni secundi concilii affuit Actis ejusdem episcopus Leo, sed qui vitiosissime p. 51 πόλεως ᾿Αμίνα
et p. 591 MiCoúŋs dicitur, nielius p. 351. Digna itaque fuerat quæ in Geographia S. locum occuparet.
Vide Ant. Itin. p. 142: nam pɛyt ut denuo explicemus, nihil fuerit necesse.
Ibid. 'Hлtoúñolıç. Heliopolin Galatiæ Vita Theodori Syceote c. 5 et 9 memorat; præterea Meliphthongus 'Hourowy Chalcedon. concilio p. 195
interest: unde sanum hoc esse diceres, siquidem
et cæteræ Notitiæ conspirent. Corruptum tamen est,
et in 'loudtourolis mutandum, tum quod Meliphthongus constanter alibi, ut p. 245 et 662 'loudiosdew; scribatur, et concilio Constantinop. tertio
p. 501 Martyrius τῆς Ἰουλιουπολιτῶν πόλεως, τῆς
πρώτης τῶν Γαλατῶν ἐπαρχίας appelletur; tum
maxime quod nulla in Galatia fuerit Heliopolis. De
Juliopoli Ant. Itiner. p. 142.
Ibid. I'alarlaç Zalovraplaç. Galatiam secundam appellat concilium Constantinop. tertium et
passin alii. Zosimo est ἡ κατὰ Φρυγίαν Γαλατία 17,
7, quod Phrygiæ esset finitima. Notitiæ imp.Orient.
c. 4, uti nostro, Galatia salutaris, præsidi subjecta.
Ibid. D. Πισινούς. Verius Πεσσινοῦς, vel Πεσι -
vous, de qua A. Itin. p. 201. Metropolis provinciæ
erat; unde in concilio Constantinop, tertio p. 663
Constantinus Πεσσινουντίων τῆς δευτέρας τῶν Γαλα
tŵy inxpylaç inter metropolitanos connumeratur.
Vitæ Theodori Syceotæ c. 11 Pessinuntium metropolis, haud dubie quod in Græco inesset ПYOJYτίων μητρόπολις.
Ibid. 'Perɛjavpéxior. Sic mss, unde vicum fuisse,
quem legere non memini, apparel.
Ibid. Intırnoós. Non alia est ac Ptolemæi Ocrovɩσós, sive, ut Palat, et Coislin, mss., Iɛtevnood;.
Habet et Notitia Jac. Goari.
Ibid. Alwptor. Putabam, cum primum hoc oppidum considerarem, lucem hinc atque auxilium aeripere Philostratum Vit. Sophist. 11, 41 posse xal
Ακύλας ὁ ἐκ τῆς ἑώλου Γαλατίας: latere enim in
voce ou Galatiæ quamdam urbem dudum mibi
persuaseram, mirabarque doctissimum Olearium,
spreta Salmasii admonitione, orientalem Galatiam
vertisse, et serio defendisse Ewhov rahatlay recte,
si opponatur Galliæ Europææ, dici, præsertim cum
nemo Græcorum (nam Hesychii verba aliorsum spe‐
clant) aut Galatiam aut aliamı quamvis ad orientem
positam regionem tali titulo ornarit. Postquam vero
Alúptov pravum esse animadverti, suspicio incidit,
fuissetne olim ἐκ τῆς Ωλένου Γαλατίας in Philostrato; quam conjecturam Ptolemæi auctoritate constabilitam, donec mss. aliud jusserint, aut spernendam arbitrer. 'Αμώριον idem est ac Αιώριον, ejusqu
vitiosi locum occupare debet: etsi enim id oppiðnan
a multis Phrygiæ tribuitur, serior tamen ætas Galatiæ secundæ accensuit, ut Constantinop. tert.
p. 672, cui Theodorus 'Aµwplou tñs deutépa; tŵr
Γαλατῶν ἐπαρχίας scribendo affuit.
Ibid. Küdrɛoç. Sic mss., quorum auctoritatem
non esse spernendam Salomon Κλανέου τῆς δευτέρας
τῶν Γαλατῶν ἐπαρχίας Constantinop. tert. p. 504
et 672 et Nicephorus Klavov Nicæn. sec. p. 555
ostendunt. Mate hæc urbs ex Geographia S. exulat.
Ibid. 'Peretraxáðn. Ita e mss. profertur: tamea
τῆς δευτέρας Γαλατῶν ἐπαρχίας Γερμία. Γερμοκολώνεια λεὺς Ἰουστινιανὸς χάριν εὐχῆς ἐν τοῖς Μυριαγγέλοις ήγουν ἐν Γερμίοις, πόλει τῆς Γαλατίας. Υπὸ κονσουλάριον. ἡγεμόνα, ἡγεμόνα Διν 596 Ποιήσατε δὲ ἡμῖν καὶ τὸν ἄρχοντα μείζονα μὴ τῷ ὀνόματι μόνον, ἀλλὰ καὶ τῇ δυνάμει τὸν ἄρχοντα, ὃν ἐπιφανέστερον ἡμῖν πεποίηκας ση σπουδῇ, χάρισαι τοῖς πράγμασιν, ώς προσήκοντά Δὸς δὲ καὶ πόλεων προσθήκῃ τὴν ἀρχὴν εὐθηνεῖσθαι, ἵνα σοι περίβλεπτος διὰ πάντων ἡ πατρὶς γένηται. αθρόας οὖν γενομένης, τήξεως ἀνείκαστα ἐκινήθη ρεύματα, αεννάω ποταμῷ συνεπιμιγνύμενα τῷ ᾿Αλυῖ ἐναύλῳ τε ὄντι οὗτος ὁ λοχῶν οὗτος ὁ λοχῶν ἡμῖν, γείτων ποταμὸς, ἐκβλύζων μὲν ἐκ τῆς τῶν ᾿Αρμενίων, ἐμβιβαζόμενος δὲ ἐν τῇ ἱερωτάτῃ λίμνῃ τῶν Σεβαστηνῶν κ. λ. λέγω τὸν γείτονα ποταμόν, ὃς διὰ τὸ μέγεθος τοῖς ὀνομαστοῖς τῶν κατὰ τὴν οἰκουμένην παταμῶν ἐν αρίθμιος ὤν, ἀπὸ τῆς ἡμετέρας ἀρχόμενος ἐν χρόνῳ ἐν χρῷ παραμείνειADDENDA.
εἰ; ἢν οἵ τε τὸ βόρειον τοῦ Ευξείνου μέρος περιοικοῦντες Σκύθαι καὶ οἱ πρὸς νότον κείμενοι ὥσπερ
εἰς τι κοινὸν συντρέχοντες ἐμπόριον τὰ παρ' ἑαυτῶν
τε συνεισφέρουσι, καὶ τὰ παρ' αὐτῆς ἀντιλαμβά
νουσι, πόλις έψας τε πάσης λήξεως καὶ ἑσπερίου
μεταξύ κειμένη • ubi plura in ejus laudem sequuntur. Adde schol. Apollonii 1. 11, 943, ubi perperam
Δάματρις.
Col. 149. Tovróлolis. Sic et Chalcedonensi concil.
p. 95 et Nicæno secundo p. 52. Rectius Constantino
1. 1, Thein. 7 'Iwvómoài;. Petiit impostor Alexander
παρὰ τοῦ αὐτοκράτορος μετονομασθῆναι τὸ Ἀβώ
νου τεῖχος καὶ Ἰωνόπολιν κληθῆναι, apud Lucianum
in Pseudomante: voti daminatum fuisse, 'IwvoñoZeltŵy nummi, ab Harduino Vaillantio Spanhemioque
producti, confirmant.
Ibid. Aaðúópa. Az8(6pay Constantinus l. 1, Them.
7, sed perperam, appellat. Pejus multo Chalcedon.
p. 664 Polychronius Aadúpwv dicitur: rectius NiCrno secundo p. 52 Nicetas Aadú6pwv. Vide Probabil. c. xi.
Ibid. Falarlaç. Deest rpwrns. Socrates H. E. 1,
36 et 11, 15 μικρὰν Γαλατίαν sive parvam Galatiam
appellat et velus lapis in Roma Subterran. p. 154,
quod et Holsteinius vidit, ubi Δόκιμος, χωρίου
Γολόης μικρᾶς Γαλατίας. Αγκυρογαλατία dicitur in
Sardicensis synodi epist. tom. Il Concil. Gener.
p. 51, quod Ancyra hujus esset metropolis. Subditam autem consulari, quem toū Eôvou; &pxovta Sozomenus V, 11 nuncupat, fuisse, ex Notitia imp.
Orient. c. I constat.
lbid. "Αγκυρα. Hoc justum est. Πρώτη και με
yiszŋ Fakatŵy módɩę Libanio Apologet. orat. p. 599,
metropolis Galatiæ in Theodori Syciotæ Vita XXI|
April. sæpissime dicitur. Vide Ant. Itin. p. 143.
Ibid. Tubia. Erat in Trocmis, unde nummus CE.
TPO. TAOYIANÓN, Severianorum Trocmorum Tavianorum, in Thes. Britan. tom. 11, p. 233. Plura
Anton. Itin. p. 202, et de Aspona p. 143.
Ibid. Kirra. Habet hanc urbem Galatiæ Vita
Theodori Syciotæ c. 8, et Nicænum secundum p. 50,
Kivvvv ról; concil. Constantinop. tertio p. 501.
Ptolemæo perperam vulge Klaiva, quod hinc corrigi debere codicis Coisliniani Klvva affirmat.
Ibid. Perararalla. 'Peyelaɣavla oportuerat,
quippe Lagania Tabulæ et Itin. Ant. p. 142. Ejus
præ-ul Euphrasius Aasaviaç dicitur p. 95 concil.
Chalcedon., verius Aayaviaç p. 662. Dieta deinceps
Anastasiupolis videtur, quoniam in Jac. Goari Notitiis illa memoratur', nusquam Lagania; quam
conjecturam situs plausibilem facit. Lagania 24 M.
P. Juliopoli distabat, spatii medium secante Siberi
Auvio, cui Syceon oppidum vicinum erat, Procopio
Ædiſ. Just. v, 4 auctore: Syceon vero cum 12
M. P. Anastasiopoli affuerit, non alia utique ea ac
Lagania dicenda est. Vita Theodori Syceote c. 2:
In Galatarum regione est oppidum, quod Syceon apDellatur, subjectum Anastasiopoli primi Ancyranorum principatus: distal autem Anastasiopoli 12 M. P.;
mbi P. Franciscus Zinus, cui Latinam eam vitam
del'emus, haud dubie offendit ad mpótηy 'Ayxupavwv txapylav, ut ex primo Ancyranorum principatu perspicitur.
Ibid. 'Pɛréµrnšoç. Mviços est, cujus episcopus
Andreas πόλεως Μνίζου τῆς πρώτης Γαλατῶν ἐπαρ
xlas concilio Constantinop. tertio p. 501 subscribit,
Nicæni secundi concilii affuit Actis ejusdem episcopus Leo, sed qui vitiosissime p. 51 πόλεως ᾿Αμίνα
et p. 591 MiCoúŋs dicitur, nielius p. 351. Digna itaque fuerat quæ in Geographia S. locum occuparet.
Vide Ant. Itin. p. 142: nam pɛyt ut denuo explicemus, nihil fuerit necesse.
Ibid. 'Hлtoúñolıç. Heliopolin Galatiæ Vita Theodori Syceote c. 5 et 9 memorat; præterea Meliphthongus 'Hourowy Chalcedon. concilio p. 195
interest: unde sanum hoc esse diceres, siquidem
et cæteræ Notitiæ conspirent. Corruptum tamen est,
et in 'loudtourolis mutandum, tum quod Meliphthongus constanter alibi, ut p. 245 et 662 'loudiosdew; scribatur, et concilio Constantinop. tertio
p. 501 Martyrius τῆς Ἰουλιουπολιτῶν πόλεως, τῆς
πρώτης τῶν Γαλατῶν ἐπαρχίας appelletur; tum
maxime quod nulla in Galatia fuerit Heliopolis. De
Juliopoli Ant. Itiner. p. 142.
Ibid. I'alarlaç Zalovraplaç. Galatiam secundam appellat concilium Constantinop. tertium et
passin alii. Zosimo est ἡ κατὰ Φρυγίαν Γαλατία 17,
7, quod Phrygiæ esset finitima. Notitiæ imp.Orient.
c. 4, uti nostro, Galatia salutaris, præsidi subjecta.
Ibid. D. Πισινούς. Verius Πεσσινοῦς, vel Πεσι -
vous, de qua A. Itin. p. 201. Metropolis provinciæ
erat; unde in concilio Constantinop, tertio p. 663
Constantinus Πεσσινουντίων τῆς δευτέρας τῶν Γαλα
tŵy inxpylaç inter metropolitanos connumeratur.
Vitæ Theodori Syceotæ c. 11 Pessinuntium metropolis, haud dubie quod in Græco inesset ПYOJYτίων μητρόπολις.
Ibid. 'Perɛjavpéxior. Sic mss, unde vicum fuisse,
quem legere non memini, apparel.
Ibid. Intırnoós. Non alia est ac Ptolemæi Ocrovɩσós, sive, ut Palat, et Coislin, mss., Iɛtevnood;.
Habet et Notitia Jac. Goari.
Ibid. Alwptor. Putabam, cum primum hoc oppidum considerarem, lucem hinc atque auxilium aeripere Philostratum Vit. Sophist. 11, 41 posse xal
Ακύλας ὁ ἐκ τῆς ἑώλου Γαλατίας: latere enim in
voce ou Galatiæ quamdam urbem dudum mibi
persuaseram, mirabarque doctissimum Olearium,
spreta Salmasii admonitione, orientalem Galatiam
vertisse, et serio defendisse Ewhov rahatlay recte,
si opponatur Galliæ Europææ, dici, præsertim cum
nemo Græcorum (nam Hesychii verba aliorsum spe‐
clant) aut Galatiam aut aliamı quamvis ad orientem
positam regionem tali titulo ornarit. Postquam vero
Alúptov pravum esse animadverti, suspicio incidit,
fuissetne olim ἐκ τῆς Ωλένου Γαλατίας in Philostrato; quam conjecturam Ptolemæi auctoritate constabilitam, donec mss. aliud jusserint, aut spernendam arbitrer. 'Αμώριον idem est ac Αιώριον, ejusqu
vitiosi locum occupare debet: etsi enim id oppiðnan
a multis Phrygiæ tribuitur, serior tamen ætas Galatiæ secundæ accensuit, ut Constantinop. tert.
p. 672, cui Theodorus 'Aµwplou tñs deutépa; tŵr
Γαλατῶν ἐπαρχίας scribendo affuit.
Ibid. Küdrɛoç. Sic mss., quorum auctoritatem
non esse spernendam Salomon Κλανέου τῆς δευτέρας
τῶν Γαλατῶν ἐπαρχίας Constantinop. tert. p. 504
et 672 et Nicephorus Klavov Nicæn. sec. p. 555
ostendunt. Mate hæc urbs ex Geographia S. exulat.
Ibid. 'Peretraxáðn. Ita e mss. profertur: tamea
col. 631–632page 22 of 41
PG 113:631Ετερός τις ἄνθρωπος ἦλθε πρὸς τὸν ὅσιον, λέγων ἑαυτὸν ἀπὸ Κομανῶν εἶναι τοῦ πολύ ἀπὸ κώμης Ποδανδροῦ Καππαδοκίας β'. νέαν μητρόπολιν, 25: Γρηγορίου μνήσαιτο, τὸν ἔτρεφε Καππαδόκεσσιν ἡ Διοκαισαρέων ὀλίγη πόλις. Τυτθὸν μὲν πτολίεθρον, ἀτὰρ πολὺν ἀνέρα δώκε βήμασιν ιθυδίκης ἡ Διοκαισαρέων, Αμφίλοχον Αμ Παρνασός. Παρνασσηνός ε 'Ρεγεκουκουσός. Ρεγε μωκ:σός Καππαδόκαις φρούριον, Μωχησις ὄνομα, ἐν μὲν τῷ ὁμαλεῖ κείμενον. 5 μητρόπολιν τῆς Ποντικῆς ἐπαρ Μητρόπολις πρώτη πόντουADDENDA.
cum Casaubonum ibi fugisse opinatur Mocissum
tertiæ Cappadociæ fuisse metropolin: diserta enim
ejus inibi mentio est; nec unquam in iisdem notis
a viro magno, licet a Spanhemio affirmetur, tertiæ
Cappadociæ metropolin Nyssam fuisse scriptum
memini: tantum honorario metropoleos titulo in
conc. Constantinop. secundo condecoratam censuit
ob Socratem H. E. v, 8, ubi tamen maτpiapyla
nec metropoles nec patriarchatus, quos vocant,
sed regimen ac gubernationem, ut bene Henr. Vadesius, notant.
Col. 149. Oεçµa. Vide, Ant. Itin. p. 202.
Ibid. 'Perɛzodardóç. Vita Eutychii patriarchæ
Cpolitani c..ve: Ετερός τις ἄνθρωπος ἦλθε πρὸς
τὸν ὅσιον, λέγων ἑαυτὸν ἀπὸ Κομανῶν εἶναι τοῦ πολύ
avdou. Sic D. Papebrochius correxit, cum in mss.
Toλvávôpov legeretur, deceptus corrupta Ptolemæi
scriptura. Mihi omnino ἀπὸ κώμης Ποδανδροῦ dedisse scriptorem probabile fit: neque enim Comana
Podando fuere juncta. Plura in Hieros. et Auton.
Itiner. p. 142 et $78.
1bid. Καππαδοκίας β'. Secunda læc Cappadocia
originem suam debet Valenti imperatori, qui circa
annum 371 eam, primæ distractam, Tyanis tanquam metropoli addixit. Basilius eam ægerrime tulit divisionem, ut ejus epist. 74 et 75 testantur;
tantoque magis quod Anthimus Tyanensis, civili ea
divisione instituta, multa sibi arrogaret et reditus
ecclesiæ Cæsariensis intervertere conaretur, qua
de re Gregorius Nazianzenus orat. 20 p. 355 rectissime vero ms. hanc Cappadociam præsidi, pariter
at Notit. imp. Orient. c. 1, mandat.
Ibid. Tvara. Gregorius Nazianzenus epist. 33
νέαν μητρόπολιν, cujusmodi ejus ælate re vera
erat, appellat. Adde orat. 20, p. 355 et Itin. H.
p. 577, et de Faustinopoli Ant. Itin. p. 145.
Ibid. Koborpa. Situm Cicero Ep. xv, 4 ad Catonem signat: Itaque in Cappadocia extrema non
longe a Tauro apud oppidum Cybistra castra feci,
ut et Ciliciam tuerer et Cappadociam tenens nova finitimorum consilia impedirem.
Ibid. Nacarlós. Gregorius Nazianz. epist. 50 ab
Olympio Nazianzum primæ Cappadociæ attributam
fuisse, sed mox in secundæ ditionem rediisse significat; in qua ad Justiniani tempora mansit, quando
Mucisso, tertiæ Cappadociæ tum constitutæ metropoli, subdita est; unde Theodosius Mucissi episco-.
pus (Collat. 5 synodi Constantinopol. secundae p. 97)
sub mea gubernatione, inquit, modo est Dohara et
Nazianzos, sub qua Nazianzo et Arianzos prædium
constitutum est. Id ab instituto nostro alienum non
erit, si inquiramus an Nazianzus eadem ac Diocasarea, cujus in Cappadocia Ptolemæus et Plinius
aneminerunt, fuerit. Baronius cardinalis in Gregorii
Vita, quæ a D. Papebrochio IX Maii est edita, ita
censuit; et favere opinioni Gregorius videtur, cuin
de se carm. v, 25: Γρηγορίου μνήσαιτο, τὸν ἔτρεφε
Καππαδόκεσσιν ἡ Διοκαισαρέων ὀλίγη πόλις. Se
enim Diocæsareæ nutritum canit, quem certum est
Nazianzi præcipue fuisse educatum atque edoctum.
Huc adde Diocæsareæ nullam in conciliorum Actis
et Notitiis esse mentionem, frequentem Nazianzi;
quod utique mirandum foret, si diversæ fuissent.
Necdum tamen his moveor ut cum cardinale paria
faciam: ultima enim ratio levis est. siquidem plures
urbes, nobiles olim, in Notitiis et conciliis nullum
sibi episcopum habent, neque aḍeo de Diocæsarea
mirabimur, quæ parva admodum erat, Gregorio
carm. xxxını, in Anecdot. Græc. Muratorii, teste:
Τυτθὸν μὲν πτολίεθρον, ἀτὰρ πολὺν ἀνέρα δώκε
βήμασιν ιθυδίκης ἡ Διοκαισαρέων, Αμφίλοχον Αμ
tera speciosior est: sed cum Arianzi Gregorius
fuerit natus, idque prædium æque Nazianzo ac
Dioræsareæ fuerit vicinum, fieri utique potuit at
Diocæsareæ, antequam pater Nazianzo episcopas
daretur, nutriretur. Vicina autem oppida fuisse ex
Ptolemæo v, 6 colligitur, ubi arctissime Diocæsaream
et Neanessum sive, ut ms. Nanessum, quam Nazianzum esse debere mihi persuadeo, jungit. Ad
hoc, nihil Gregorius ep. 49, qua pro Diocésariensibus deprecatur, de patre suo matreve; quod argumentum aptissimum fuerat ad iram Olympii molliendam. Ait præterca se Diocæsareæ Deo templum
excitasse; quod si eadem ac Nazianzus foret, a
vero discederet; basilicam quippe miri operis pater ejus Nazianzi exstruxit ut orat. 19, p. 313 docemur. De Sasimis Itin. Anton. p. 144.
Ibid. Παρνασός. Gentile hujus Παρνασσηνός ε
in Basilii epist. 239. Vide Itin. H. p. 576.
Ibid. 'Pɛredbaça. Vicus olim erat, unde Basilius
epist. 239 ¿v Soápois tỹ xwµn. Idem episcopum illi
imposuit, qua occasione Gregorius Nazianzenus
orationem 30 recitavit, uti ad eam Elias Cretensis
animadvertit. Nec vincere tamen Basilius potuit ut
primæ Cappadocia ascripta maneret, si quidem
Tyanensi deinceps subdita fuit, ut mox videbitur.
Ibid. 'Ρεγεκουκουσός. Omnino Ρεγε μωκ:σός sire
'Pɛyeμouxioós legi oportet: nam et Constantinus
imperator 1. 1, Them. 2 Mwxɩóv hinc habet, et
Cucusus Armeniæ secundæ fuit. Procopius Fabr.
Just. v, 4 castellum Cappadocia, plano solo situm,
ait, atque ab Justiniano instauratnın: "Hv dé t: ¿v
Καππαδόκαις φρούριον, Μωχησις ὄνομα, ἐν μὲν τῷ
ὁμαλεῖ κείμενον. Nec restituit tantum imperator,
sed suo nomine urbem, tertiæ Cappadociæ metropolin impositam, illustrem esse jussit. Hinc Collat. 5 concil. Constantinop. sec. p. 96: In illo antem tempore sub Tyanensi civitate erat et Dukara
et Nazianzus usque ad tempora hujus pii imperii.
Piissimus autem imperator cum metropolitana jura
dedisset civitati, quæ quondam quidem Mucissos,
nunc vero Justinianopolis nuncupatur, cum aliis civitatibus et Dohara et Nazianzum subjecit ei.
Col. 152. Elerozórtov. Sic oportet ex Constantino 1. 1, Them. 2, quod illi nomen ab Helena
imperatoris Constantini M: matre, venisse Justinianus Nov. 28 c. 1 affirmat. Notitia imp. Orient, c. 1
præsidi Ilelenopontum committit, quem Justinianus, abolito Ponti Polemoniaci titulo ejusque urbibus huic provinciæ contributis, moderatoren
creavit.
Ibid. 'Apaola. Metropolis Helenoponti dicitur
Gregorio Nysseno orat. de Theodoro p. 582, Norel.
28, c. 2, et in Vita Eutychii c. 6. Acta S. Basilei
c. 5 satis ambigue μητρόπολιν τῆς Ποντικῆς ἐπαρxlas appellant: dubites enim dioecesimne Ponticam,
cujus metropolis Cæsarea, an Helenopontum intelligaul. Μητρόπολις πρώτη πόντου pluribus in nummis
apud Harduinum et N. Haymium tom. II Thes.
6: Πολίχνη τίς ἐστι, Ζῆλα προσαγορευομένη, γειτνιάζει δὲ τῇ μητροπόλει 'Αμασείᾳ. Ποντική Ζηλα, Σάλτος Ζαλίχης τῆς τῶν Λαζιχηνῶν πόλεως οι Λαζίχων προεδρία εἰ τοῦ Λαζίχου ἐπισκοπή. Πόντου Πολεμωνιακού. κορυφήν πάσης τῆς πόλιν ἀστυγείτονα τὴν Κομαναίων ταύτην Το λεμόνιον. Πολεμώνιον, τοῦ Φάσιδος ήτοι τὴν μητέρα ὑμῶν τὴν ἐν Νικοπόλει ἐκκλησίαν ἐν τῇ ἐσχατιά τῆς ᾿Αρμενίας,ADDENDA.
cum Casaubonum ibi fugisse opinatur Mocissum
tertiæ Cappadociæ fuisse metropolin: diserta enim
ejus inibi mentio est; nec unquam in iisdem notis
a viro magno, licet a Spanhemio affirmetur, tertiæ
Cappadociæ metropolin Nyssam fuisse scriptum
memini: tantum honorario metropoleos titulo in
conc. Constantinop. secundo condecoratam censuit
ob Socratem H. E. v, 8, ubi tamen maτpiapyla
nec metropoles nec patriarchatus, quos vocant,
sed regimen ac gubernationem, ut bene Henr. Vadesius, notant.
Col. 149. Oεçµa. Vide, Ant. Itin. p. 202.
Ibid. 'Perɛzodardóç. Vita Eutychii patriarchæ
Cpolitani c..ve: Ετερός τις ἄνθρωπος ἦλθε πρὸς
τὸν ὅσιον, λέγων ἑαυτὸν ἀπὸ Κομανῶν εἶναι τοῦ πολύ
avdou. Sic D. Papebrochius correxit, cum in mss.
Toλvávôpov legeretur, deceptus corrupta Ptolemæi
scriptura. Mihi omnino ἀπὸ κώμης Ποδανδροῦ dedisse scriptorem probabile fit: neque enim Comana
Podando fuere juncta. Plura in Hieros. et Auton.
Itiner. p. 142 et $78.
1bid. Καππαδοκίας β'. Secunda læc Cappadocia
originem suam debet Valenti imperatori, qui circa
annum 371 eam, primæ distractam, Tyanis tanquam metropoli addixit. Basilius eam ægerrime tulit divisionem, ut ejus epist. 74 et 75 testantur;
tantoque magis quod Anthimus Tyanensis, civili ea
divisione instituta, multa sibi arrogaret et reditus
ecclesiæ Cæsariensis intervertere conaretur, qua
de re Gregorius Nazianzenus orat. 20 p. 355 rectissime vero ms. hanc Cappadociam præsidi, pariter
at Notit. imp. Orient. c. 1, mandat.
Ibid. Tvara. Gregorius Nazianzenus epist. 33
νέαν μητρόπολιν, cujusmodi ejus ælate re vera
erat, appellat. Adde orat. 20, p. 355 et Itin. H.
p. 577, et de Faustinopoli Ant. Itin. p. 145.
Ibid. Koborpa. Situm Cicero Ep. xv, 4 ad Catonem signat: Itaque in Cappadocia extrema non
longe a Tauro apud oppidum Cybistra castra feci,
ut et Ciliciam tuerer et Cappadociam tenens nova finitimorum consilia impedirem.
Ibid. Nacarlós. Gregorius Nazianz. epist. 50 ab
Olympio Nazianzum primæ Cappadociæ attributam
fuisse, sed mox in secundæ ditionem rediisse significat; in qua ad Justiniani tempora mansit, quando
Mucisso, tertiæ Cappadociæ tum constitutæ metropoli, subdita est; unde Theodosius Mucissi episco-.
pus (Collat. 5 synodi Constantinopol. secundae p. 97)
sub mea gubernatione, inquit, modo est Dohara et
Nazianzos, sub qua Nazianzo et Arianzos prædium
constitutum est. Id ab instituto nostro alienum non
erit, si inquiramus an Nazianzus eadem ac Diocasarea, cujus in Cappadocia Ptolemæus et Plinius
aneminerunt, fuerit. Baronius cardinalis in Gregorii
Vita, quæ a D. Papebrochio IX Maii est edita, ita
censuit; et favere opinioni Gregorius videtur, cuin
de se carm. v, 25: Γρηγορίου μνήσαιτο, τὸν ἔτρεφε
Καππαδόκεσσιν ἡ Διοκαισαρέων ὀλίγη πόλις. Se
enim Diocæsareæ nutritum canit, quem certum est
Nazianzi præcipue fuisse educatum atque edoctum.
Huc adde Diocæsareæ nullam in conciliorum Actis
et Notitiis esse mentionem, frequentem Nazianzi;
quod utique mirandum foret, si diversæ fuissent.
Necdum tamen his moveor ut cum cardinale paria
faciam: ultima enim ratio levis est. siquidem plures
urbes, nobiles olim, in Notitiis et conciliis nullum
sibi episcopum habent, neque aḍeo de Diocæsarea
mirabimur, quæ parva admodum erat, Gregorio
carm. xxxını, in Anecdot. Græc. Muratorii, teste:
Τυτθὸν μὲν πτολίεθρον, ἀτὰρ πολὺν ἀνέρα δώκε
βήμασιν ιθυδίκης ἡ Διοκαισαρέων, Αμφίλοχον Αμ
tera speciosior est: sed cum Arianzi Gregorius
fuerit natus, idque prædium æque Nazianzo ac
Dioræsareæ fuerit vicinum, fieri utique potuit at
Diocæsareæ, antequam pater Nazianzo episcopas
daretur, nutriretur. Vicina autem oppida fuisse ex
Ptolemæo v, 6 colligitur, ubi arctissime Diocæsaream
et Neanessum sive, ut ms. Nanessum, quam Nazianzum esse debere mihi persuadeo, jungit. Ad
hoc, nihil Gregorius ep. 49, qua pro Diocésariensibus deprecatur, de patre suo matreve; quod argumentum aptissimum fuerat ad iram Olympii molliendam. Ait præterca se Diocæsareæ Deo templum
excitasse; quod si eadem ac Nazianzus foret, a
vero discederet; basilicam quippe miri operis pater ejus Nazianzi exstruxit ut orat. 19, p. 313 docemur. De Sasimis Itin. Anton. p. 144.
Ibid. Παρνασός. Gentile hujus Παρνασσηνός ε
in Basilii epist. 239. Vide Itin. H. p. 576.
Ibid. 'Pɛredbaça. Vicus olim erat, unde Basilius
epist. 239 ¿v Soápois tỹ xwµn. Idem episcopum illi
imposuit, qua occasione Gregorius Nazianzenus
orationem 30 recitavit, uti ad eam Elias Cretensis
animadvertit. Nec vincere tamen Basilius potuit ut
primæ Cappadocia ascripta maneret, si quidem
Tyanensi deinceps subdita fuit, ut mox videbitur.
Ibid. 'Ρεγεκουκουσός. Omnino Ρεγε μωκ:σός sire
'Pɛyeμouxioós legi oportet: nam et Constantinus
imperator 1. 1, Them. 2 Mwxɩóv hinc habet, et
Cucusus Armeniæ secundæ fuit. Procopius Fabr.
Just. v, 4 castellum Cappadocia, plano solo situm,
ait, atque ab Justiniano instauratnın: "Hv dé t: ¿v
Καππαδόκαις φρούριον, Μωχησις ὄνομα, ἐν μὲν τῷ
ὁμαλεῖ κείμενον. Nec restituit tantum imperator,
sed suo nomine urbem, tertiæ Cappadociæ metropolin impositam, illustrem esse jussit. Hinc Collat. 5 concil. Constantinop. sec. p. 96: In illo antem tempore sub Tyanensi civitate erat et Dukara
et Nazianzus usque ad tempora hujus pii imperii.
Piissimus autem imperator cum metropolitana jura
dedisset civitati, quæ quondam quidem Mucissos,
nunc vero Justinianopolis nuncupatur, cum aliis civitatibus et Dohara et Nazianzum subjecit ei.
Col. 152. Elerozórtov. Sic oportet ex Constantino 1. 1, Them. 2, quod illi nomen ab Helena
imperatoris Constantini M: matre, venisse Justinianus Nov. 28 c. 1 affirmat. Notitia imp. Orient, c. 1
præsidi Ilelenopontum committit, quem Justinianus, abolito Ponti Polemoniaci titulo ejusque urbibus huic provinciæ contributis, moderatoren
creavit.
Ibid. 'Apaola. Metropolis Helenoponti dicitur
Gregorio Nysseno orat. de Theodoro p. 582, Norel.
28, c. 2, et in Vita Eutychii c. 6. Acta S. Basilei
c. 5 satis ambigue μητρόπολιν τῆς Ποντικῆς ἐπαρxlas appellant: dubites enim dioecesimne Ponticam,
cujus metropolis Cæsarea, an Helenopontum intelligaul. Μητρόπολις πρώτη πόντου pluribus in nummis
apud Harduinum et N. Haymium tom. II Thes.
col. 633–634page 23 of 41
PG 113:633επαν μακρὰν ἀπῳκίσθαι τῶν ἐδευομένων τόπων τὴν Κολώνειαν Σάταλα. Σεβαστούπολις. Ὑπὸ ἡγεμόνα. ἄρχοντα τῆς ᾿Αρμενίας Μελιτηνή. Μελιτηνή περιφανῆ τῶν ᾿Αρμενίων μητρόπολιν, Αράβισος. Οσάκις μνήμην ἐποιεῖτο τῆς Ἀραβισ σηνῶν πόλεως, οὕτως ἔλεγεν χαριέντως, ἀκουόντων πάντων ἡμῶν καὶ τῶν ἐκεῖθεν όρμωμένων ἀρχόν των Μεγάλη ἐστὶν ἡ πόλις ὑμῶν. Διὰ τοῦτο εἰρη ται περὶ αὐτῆς. Ἐκ Ναζαρέτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι;» Ευδόξιος Κουκουσός. Οίκο μεν γὰρ χωρίον ἐρημότατον καὶ πάσης τῆς καθ᾿ ἡμᾶς οἰκουμένης ερημότερον. 125 Κουκουσὸς τῆς Κιλικίας, Κόμονα. Κόμανα, Κιλικίας α'. Τάρσος. ὥστε Ισαύρους και Κίλικας Καππαδόκας τε καὶ Σύρους δι᾿ ἑαυτῆς συνάπτειν, Επί τε κάλλει καὶ μεγέθει, καὶ οἷς ἂν ἁπλῶς πόλις λαμπρὰ καὶ εὐδαίμων γνωρισθείη, πᾶσιν ἐπιγαυρουμένη, καὶ τὸ πρώτην μάλιστα τῆς ἑας ἀνίσχειν, καὶ πρώτην πάλιν προσβάλλειν τοῖς ἐξ ἐποιασοῦν γῆς ἐρμωμένοις πρὸς τὴν ἑψανο Πομπηϊούπολις. Σόλοι πόλις ἐπιφανεστάτη της Κιλικίας, ἀφ᾿ ἧς πολ λοὶ κἀγαθοὶ γεγόνασιν ἄνδρες· καλεῖται δὲ νῦν Πομπηϊούπολις. Εἰσὶ δὲ καὶ ἕτεροι Σόλοι τῆς Κύπρου ἀλλ' οἱ μὲν Κύπριοι Σόλιοι καλοῦνται, οἱ δὲ Κιλίκιοι Σολείς. Σεβαστή. Σεβάστη ή Τάρσου. ΤΡΑΝΚΥΛΑ. ΑΥΤ. ΝΑΥΑΡΧΙΣ. ΕΛΕΥΘΕΡΑ Κόρυκος. Κώρυκος, 11, 208: "Οσσοι θ' Ερμείαο πόλιν, ναυσί κλυτον ἄστυ Κωρύκιον ναίουσι ΚΩΡΥΚΙΩΤΩΝ. ΑΤ. ΝΑΥΑΡΧΙ πόλεως Κουρούκου τῆς τῶν Κιλίκων ἐπαρχίας 670, Κωρύκου τῆς Κιλίκων. "Αδανα. 'Αδανα της τῶν Κιλίκων δευτέρας ἐπαρχίας, ᾿Αγουσία. Αὐγούστα, πόλεως Αὐγούσ στης ΑΥΤΟΥ ΤΑΝΩΝ ΙΙ, Μάλχος. Μάλλος 516 Τί οὖν ἐπὶ δύο ἡμέρας ἢ τρεῖς, γενομένης χειροπονίας; ἐξῆλθον, οὐδὲ μᾶλ λον παρατυχὼν τοῖς γεγονόσιν. τὸ μάλλον ἐξῆλ θον εἰς Μᾶλλον, οὐ παρατυχῶν τοῖς γ. οὐδὲ μέλλων παρατυχεῖν τοῖς γ. Ζεφύριον. Οὗτος ἦν ἐκ Ζεφυρίου Πραιτωριάδος, ἐπαρχίας τῆς Κιλικίας. Ρ. 1004, ἔθνους μὲν εἰμί, Κιλίκων, κώμης δὲ Πραιτωριάδος. πόλεως τοῦ Ζεφυρίου τῆς πρώτης τῶν Κιλίκων ἐπαρ χίας Κιλικίας β'.ADDENDA.
επαν μακρὰν ἀπῳκίσθαι τῶν ἐδευομένων τόπων τὴν
Κολώνειαν alirmat. Ergo circa Chalcedouensis
concilii tempora Colonia Cappadociæ fuit contributa;
rediisse dein ad Armeniam primam ante Justiniani
ætatem Novella 31 docemur.
Col. 152. Σάταλα. Basilium vide epist. xcis et
An'on. lin. p. 185; fundos Satalenæ civitati contiguos
Theodosius secundus in Novella 3 tit. 12 memorat.
bid. Σεβαστούπολις. Novella 51 Armeniæ primæ itidem tribuit. Adde Itin. A. p. 205.
Ibid. Ὑπὸ ἡγεμόνα. Assentitur Nolit. imp.
Orient. c. 1. Joannes Chrysostomus epist. LXIV
ἄρχοντα τῆς ᾿Αρμενίας (uam secunde Armenia
prasidem intelligere epistolæ argumentum patefacil) appellat,
Ibid. Μελιτηνή. Μελιτηνή quam περιφανῆ τῶν
᾿Αρμενίων μητρόπολιν, illustrem Armeniorum metropolis, Cyrillus in Vita Euthymii vocat, ut Anton.
Irin. p. 209 ascripsimus de Arca p. 211.
Ibid. Αράβισος. Patria Mauritii in.peratoris fuit;
quorsum respiciunt quæ in Vita Eutychii, c. vu
referuntur: Οσάκις μνήμην ἐποιεῖτο τῆς Ἀραβισ
σηνῶν πόλεως, οὕτως ἔλεγεν χαριέντως, ἀκουόντων
πάντων ἡμῶν καὶ τῶν ἐκεῖθεν όρμωμένων ἀρχόν
των
• Μεγάλη ἐστὶν ἡ πόλις ὑμῶν. Διὰ τοῦτο εἰρη
ται περὶ αὐτῆς. Ἐκ Ναζαρέτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι;»
Plura ad Ant. Itin. p. 181, quibus Suidam in
Ευδόξιος juge.
Ibid. Κουκουσός. De eo Chrysostomus epist. xxx:
Οίκο μεν γὰρ χωρίον ἐρημότατον καὶ πάσης τῆς
καθ᾿ ἡμᾶς οἰκουμένης ερημότερον. Quæ nobis, si
a idantur ad Anton. Itin. p. 179 ex eodem observata, urbem fuisse desertissimam ostendunt. Quod
vero epist. 125 Κουκουσὸς τῆς Κιλικίας, id Montfauconius mss. auctoribus recte mutavit: nunquam
enim Ciliciæ Cucusus fuit.
lidl. Κόμονα. Κόμανα, de qua et Ariarathia (eo
enim nomine utebatur) abunde 1 in. Ant. p. 181.
1 el
Ibid. Κιλικίας α'. Orditur Hierocles Orientis
provincias 15, quarum prima hæc Cilicia, postremna
Arabia, omnes sub dispositione comitis Orientis,
quo de llenr. Valesius in Ammiani 1. xiv, c.
Th. Reinesius Class. Vl. Inscript. 47. Recta vero
primam Ciliciarum consulari regendam tradit,
prorsus ut Notit. imp. c. 1 et 1. 1, c. de General.
Abolition.
Ibid. Τάρσος. Metropolis dignitatem Leo impe
rator in epist. tom. 1X Concil. Labbei et Conciliorum Acta illi affirmant. Sita erat commodissimo
loco, ὥστε Ισαύρους και Κίλικας Καππαδόκας τε
καὶ Σύρους δι᾿ ἑαυτῆς συνάπτειν, auctore Basilio
M. epist. 34. Idem profitetur alter B.silius, Seleuciæ episcopus, Miracul. Theclæ 11, 13, cum de
Tarso Επί τε κάλλει καὶ μεγέθει, καὶ οἷς ἂν
ἁπλῶς πόλις λαμπρὰ καὶ εὐδαίμων γνωρισθείη,
πᾶσιν ἐπιγαυρουμένη, καὶ τὸ πρώτην μάλιστα τῆς
ἑας ἀνίσχειν, καὶ πρώτην πάλιν προσβάλλειν τοῖς
ἐξ ἐποιασοῦν γῆς ἐρμωμένοις πρὸς τὴν ἑψανο
Aperte enim indicat tali positam esse loco ut, si
quiɛ ex vicinis provinciis in Orientis diœcesin pergere aut ex ea in Ponticam sive etiam Asianiam transire velit, adeunda ea primum sit. Vide
1.in. H. p. 579.
Ibid. Πομπηϊούπολις. Mari assidebat, co nomine
a l'ompeio donata cum Solorum ante fuisset usa.
Auctor Vitæ Arati in Uranologio Petavii: O1 8:
Σόλοι πόλις ἐπιφανεστάτη της Κιλικίας, ἀφ᾿ ἧς πολ
λοὶ κἀγαθοὶ γεγόνασιν ἄνδρες· καλεῖται δὲ νῦν Πομπηϊούπολις. Εἰσὶ δὲ καὶ ἕτεροι Σόλοι τῆς Κύπρου
ἀλλ' οἱ μὲν Κύπριοι Σόλιοι καλοῦνται, οἱ δὲ Κιλίκιοι
Σολείς. Cui gentile nomen distinguenti astipulatur
Diogenes Laertius 1, 51, ubi Menagii diligentiam
verba ex Arati Vita non effugerunt.
Ibid. Σεβαστή. Olim Elæussa contra Corycum
in insula nec longe a Tarso, quamobrem conc.
Charcedon. p. 126. Σεβάστη ή Τάρσου. Est inter
Gaza Wildianæ numinos, qui antica parte CABİNA
ΤΡΑΝΚΥΛΑ.. et postica CEBACTH. IEΡ. AC.
ΑΥΤ. ΝΑΥΑΡΧΙΣ. ΕΛΕΥΘΕΡΑ cum turrito velatoque capite præfert, certoque nobis est argumento,
Gordiani ætate urbem satis illustrem fuisse et re
nautica valuisse. Adde H. Norisium dissert. 2 de
Epochis Syro-Maced. p. 136.
lbid. Κόρυκος. Κώρυκος, ut Lugdun. Oppianus
Halieut. 11, 208: "Οσσοι θ' Ερμείαο πόλιν, ναυσίκλυτον ἄστυ Κωρύκιον ναίουσι• Qui versus Valeriani nummum, ΚΩΡΥΚΙΩΤΩΝ. ΑΤ. ΝΑΥΑΡΧΙ
insculptum explicant. Joannes πόλεως Κουρούκουτῆς τῶν Κιλίκων ἐπαρχίας subscribit Constantinop.
tertiæ synodo p. 670, pro Κωρύκου τῆς Κιλίκων.
Ibid. "Αδανα. In Actis Theophili, de quibus
Lambecius Bib. Vindob. vuur, p. 75, 'Αδανα της
τῶν Κιλίκων δευτέρας ἐπαρχίας, et apud Eutychianuin in ejusdem Vita c. 1 die IV Febr. Oper. S.,
sed perperam: primum enim Ciliciæ in Chalced.
coneil. p. 660 atque aliis accensetur.
Ibid. ᾿Αγουσία. Αὐγούστα, ut bene Ch. Cellarius
G. A. 111, 6, p. 241 correxit; quam nrbem Latino
nomine decoratam credibile est, ut a Sebaste hujus
provinciæ discerni posset. Theodorus πόλεως Αὐγούσ
στης est in Chalcedon. p. 660, et nummi ΑΥΤΟΥΤΑΝΩΝ in Thesauro Britan. tom. ΙΙ, p. 249.
Ibid. Μάλχος. Verum Μάλλος erit, quod oppidum loco edito non longe a Pyramo positum erat,
neque multum a·Tarso, cum cujus etiam civibus de
vicino littore et agris circa lacum disceptabant apud
Dionein Chrysostomum Tarsica 2, p. 426. Reddere
urbem Is. Casaubonns eidemn Claysostomo orat. 45,
p. 516 voluit. Τί οὖν ἐπὶ δύο ἡμέρας ἢ τρεῖς, inquit
orator, γενομένης χειροπονίας; ἐξῆλθον, οὐδὲ μᾶλ
λον παρατυχὼν τοῖς γεγονόσιν. Cum enim τὸ μάλλον
quid in vulgata vellet lectione, non appareret, ἐξῆλθον εἰς Μᾶλλον, οὐ παρατυχῶν τοῖς γ. reliuxit,
plausibili, nisi Mallos plurimum a Prusa distaret,
conjectura. Aliter Sellenus in Anecdot. Wolfii,
tom. I, p. 273 instituit. Mihi parvo molimine, οὐδὲ
μέλλων παρατυχεῖν τοῖς γ. Cum decrevissem fuctis
non adesse, succurri posse Dioni videtur.
Ibid. Ζεφύριον. In Menæis VI Jun. de Dula:
Οὗτος ἦν ἐκ Ζεφυρίου Πραιτωριάδος, ἐπαρχίας τῆς
Κιλικίας. Unde Præloriadem dictam fuisse putare.
At non ipsa urbs, sed vicus illi vicinus eo cognomine ſuit: nam Dulas ipse in Actis, tom. II Jun.
Ρ. 1004, ἔθνους μὲν εἰμί, inquit, Κιλίκων, κώμης
δὲ Πραιτωριάδος. Aberat Zephyrium M. P. 34 Tarso,
si iisdem Actis fidere fas est. Ejus episcopus Petrus
πόλεως τοῦ Ζεφυρίου τῆς πρώτης τῶν Κιλίκων ἐπαρ
χίας in Constantinop. tertio, p. 670 dicitur.
Ibid. Κιλικίας β'. llaue provinciam, priori abstractam, et Anazarbum metropoli Theodosius
Καὶ Κιλικίαν δευτέραν ἀπομερίσας ἀπὸ τῆς πρώτης ἐποίησεν ἐπαρχίαν, τοὺς δίκαιον μητροπόλεως Ἀναζάρβῳ τῇ πόλει. Ἱερὰ καὶ ἐλευθέρα καὶ ἄσυλος 4 Αἰγαὶ πόλις ἐστὶν ἐπὶ κόλπῳ μὲν Ἰονίῳ κειμένη, ὑπὸ Κιλίκων δὲ οἰκουμένη. Ης τὸ μὲν πρὸς ἤπειρον οὐ πολύ. Πλατείαν καὶ ἱκανῶς εἰς μῆκος διήκουσαν ὁ τῆς γείτονος θαλάσσης ὅρμος ἐκδέχεται. κόλπῳ Ἰονίῳ Ἰσσικῷ φάνειας τῆς δευτέρας τῶν Κιλίκων επαρχίας. Ῥῶσος ἐστὶ Κίλισσα πόλις, ἐν δεξιᾷ εἰσπλέοντι τὸν Κιλίκιον κόλπον. ἐπὶ Ὀρθιουμάγου διέτριβεν, ἀποσκοπῶν τὴν τοῦ περ λάγους κίνησιν. Ορθιου μάγου, πάγου ὀρθίους πέτρας 4, 5, 23 465: Έστι δὲ κορυφὴ τραχεῖα καὶ στροβιλῶδες ὄρος, ο καλοῦμεν ὀρθόπαγον. Ειρηνούπολις. Εἰρηνουπόλεως τῆς δευτέρας τῶν Κιλίκων ἐπαρχίας ΑΥΤΟΚ. ΚΑΙΣΑΡ. ΔΟΜΙΤΙΑ ΕΙΡΗΝΟΠΟΛΕΙΤΩΝ ΕΤ. ΒΜ. Φλαβιάς. Φλαυϊόπολις 660, ἐπίσκοπος Φλαβιάδος. Καστά αλλα. Κατάβαλα. 403. τῆς Κιλικίας πόλιν Κάβαλα, Κασταυλῶν, Κασταβέλων. Α. ἀνθύπατος, Κρήτης καὶ πόλεως ΤαμασούADDENDA.
επαν μακρὰν ἀπῳκίσθαι τῶν ἐδευομένων τόπων τὴν
Κολώνειαν alirmat. Ergo circa Chalcedouensis
concilii tempora Colonia Cappadociæ fuit contributa;
rediisse dein ad Armeniam primam ante Justiniani
ætatem Novella 31 docemur.
Col. 152. Σάταλα. Basilium vide epist. xcis et
An'on. lin. p. 185; fundos Satalenæ civitati contiguos
Theodosius secundus in Novella 3 tit. 12 memorat.
bid. Σεβαστούπολις. Novella 51 Armeniæ primæ itidem tribuit. Adde Itin. A. p. 205.
Ibid. Ὑπὸ ἡγεμόνα. Assentitur Nolit. imp.
Orient. c. 1. Joannes Chrysostomus epist. LXIV
ἄρχοντα τῆς ᾿Αρμενίας (uam secunde Armenia
prasidem intelligere epistolæ argumentum patefacil) appellat,
Ibid. Μελιτηνή. Μελιτηνή quam περιφανῆ τῶν
᾿Αρμενίων μητρόπολιν, illustrem Armeniorum metropolis, Cyrillus in Vita Euthymii vocat, ut Anton.
Irin. p. 209 ascripsimus de Arca p. 211.
Ibid. Αράβισος. Patria Mauritii in.peratoris fuit;
quorsum respiciunt quæ in Vita Eutychii, c. vu
referuntur: Οσάκις μνήμην ἐποιεῖτο τῆς Ἀραβισ
σηνῶν πόλεως, οὕτως ἔλεγεν χαριέντως, ἀκουόντων
πάντων ἡμῶν καὶ τῶν ἐκεῖθεν όρμωμένων ἀρχόν
των
• Μεγάλη ἐστὶν ἡ πόλις ὑμῶν. Διὰ τοῦτο εἰρη
ται περὶ αὐτῆς. Ἐκ Ναζαρέτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι;»
Plura ad Ant. Itin. p. 181, quibus Suidam in
Ευδόξιος juge.
Ibid. Κουκουσός. De eo Chrysostomus epist. xxx:
Οίκο μεν γὰρ χωρίον ἐρημότατον καὶ πάσης τῆς
καθ᾿ ἡμᾶς οἰκουμένης ερημότερον. Quæ nobis, si
a idantur ad Anton. Itin. p. 179 ex eodem observata, urbem fuisse desertissimam ostendunt. Quod
vero epist. 125 Κουκουσὸς τῆς Κιλικίας, id Montfauconius mss. auctoribus recte mutavit: nunquam
enim Ciliciæ Cucusus fuit.
lidl. Κόμονα. Κόμανα, de qua et Ariarathia (eo
enim nomine utebatur) abunde 1 in. Ant. p. 181.
1 el
Ibid. Κιλικίας α'. Orditur Hierocles Orientis
provincias 15, quarum prima hæc Cilicia, postremna
Arabia, omnes sub dispositione comitis Orientis,
quo de llenr. Valesius in Ammiani 1. xiv, c.
Th. Reinesius Class. Vl. Inscript. 47. Recta vero
primam Ciliciarum consulari regendam tradit,
prorsus ut Notit. imp. c. 1 et 1. 1, c. de General.
Abolition.
Ibid. Τάρσος. Metropolis dignitatem Leo impe
rator in epist. tom. 1X Concil. Labbei et Conciliorum Acta illi affirmant. Sita erat commodissimo
loco, ὥστε Ισαύρους και Κίλικας Καππαδόκας τε
καὶ Σύρους δι᾿ ἑαυτῆς συνάπτειν, auctore Basilio
M. epist. 34. Idem profitetur alter B.silius, Seleuciæ episcopus, Miracul. Theclæ 11, 13, cum de
Tarso Επί τε κάλλει καὶ μεγέθει, καὶ οἷς ἂν
ἁπλῶς πόλις λαμπρὰ καὶ εὐδαίμων γνωρισθείη,
πᾶσιν ἐπιγαυρουμένη, καὶ τὸ πρώτην μάλιστα τῆς
ἑας ἀνίσχειν, καὶ πρώτην πάλιν προσβάλλειν τοῖς
ἐξ ἐποιασοῦν γῆς ἐρμωμένοις πρὸς τὴν ἑψανο
Aperte enim indicat tali positam esse loco ut, si
quiɛ ex vicinis provinciis in Orientis diœcesin pergere aut ex ea in Ponticam sive etiam Asianiam transire velit, adeunda ea primum sit. Vide
1.in. H. p. 579.
Ibid. Πομπηϊούπολις. Mari assidebat, co nomine
a l'ompeio donata cum Solorum ante fuisset usa.
Auctor Vitæ Arati in Uranologio Petavii: O1 8:
Σόλοι πόλις ἐπιφανεστάτη της Κιλικίας, ἀφ᾿ ἧς πολ
λοὶ κἀγαθοὶ γεγόνασιν ἄνδρες· καλεῖται δὲ νῦν Πομπηϊούπολις. Εἰσὶ δὲ καὶ ἕτεροι Σόλοι τῆς Κύπρου
ἀλλ' οἱ μὲν Κύπριοι Σόλιοι καλοῦνται, οἱ δὲ Κιλίκιοι
Σολείς. Cui gentile nomen distinguenti astipulatur
Diogenes Laertius 1, 51, ubi Menagii diligentiam
verba ex Arati Vita non effugerunt.
Ibid. Σεβαστή. Olim Elæussa contra Corycum
in insula nec longe a Tarso, quamobrem conc.
Charcedon. p. 126. Σεβάστη ή Τάρσου. Est inter
Gaza Wildianæ numinos, qui antica parte CABİNA
ΤΡΑΝΚΥΛΑ.. et postica CEBACTH. IEΡ. AC.
ΑΥΤ. ΝΑΥΑΡΧΙΣ. ΕΛΕΥΘΕΡΑ cum turrito velatoque capite præfert, certoque nobis est argumento,
Gordiani ætate urbem satis illustrem fuisse et re
nautica valuisse. Adde H. Norisium dissert. 2 de
Epochis Syro-Maced. p. 136.
lbid. Κόρυκος. Κώρυκος, ut Lugdun. Oppianus
Halieut. 11, 208: "Οσσοι θ' Ερμείαο πόλιν, ναυσίκλυτον ἄστυ Κωρύκιον ναίουσι• Qui versus Valeriani nummum, ΚΩΡΥΚΙΩΤΩΝ. ΑΤ. ΝΑΥΑΡΧΙ
insculptum explicant. Joannes πόλεως Κουρούκουτῆς τῶν Κιλίκων ἐπαρχίας subscribit Constantinop.
tertiæ synodo p. 670, pro Κωρύκου τῆς Κιλίκων.
Ibid. "Αδανα. In Actis Theophili, de quibus
Lambecius Bib. Vindob. vuur, p. 75, 'Αδανα της
τῶν Κιλίκων δευτέρας ἐπαρχίας, et apud Eutychianuin in ejusdem Vita c. 1 die IV Febr. Oper. S.,
sed perperam: primum enim Ciliciæ in Chalced.
coneil. p. 660 atque aliis accensetur.
Ibid. ᾿Αγουσία. Αὐγούστα, ut bene Ch. Cellarius
G. A. 111, 6, p. 241 correxit; quam nrbem Latino
nomine decoratam credibile est, ut a Sebaste hujus
provinciæ discerni posset. Theodorus πόλεως Αὐγούσ
στης est in Chalcedon. p. 660, et nummi ΑΥΤΟΥΤΑΝΩΝ in Thesauro Britan. tom. ΙΙ, p. 249.
Ibid. Μάλχος. Verum Μάλλος erit, quod oppidum loco edito non longe a Pyramo positum erat,
neque multum a·Tarso, cum cujus etiam civibus de
vicino littore et agris circa lacum disceptabant apud
Dionein Chrysostomum Tarsica 2, p. 426. Reddere
urbem Is. Casaubonns eidemn Claysostomo orat. 45,
p. 516 voluit. Τί οὖν ἐπὶ δύο ἡμέρας ἢ τρεῖς, inquit
orator, γενομένης χειροπονίας; ἐξῆλθον, οὐδὲ μᾶλ
λον παρατυχὼν τοῖς γεγονόσιν. Cum enim τὸ μάλλον
quid in vulgata vellet lectione, non appareret, ἐξῆλθον εἰς Μᾶλλον, οὐ παρατυχῶν τοῖς γ. reliuxit,
plausibili, nisi Mallos plurimum a Prusa distaret,
conjectura. Aliter Sellenus in Anecdot. Wolfii,
tom. I, p. 273 instituit. Mihi parvo molimine, οὐδὲ
μέλλων παρατυχεῖν τοῖς γ. Cum decrevissem fuctis
non adesse, succurri posse Dioni videtur.
Ibid. Ζεφύριον. In Menæis VI Jun. de Dula:
Οὗτος ἦν ἐκ Ζεφυρίου Πραιτωριάδος, ἐπαρχίας τῆς
Κιλικίας. Unde Præloriadem dictam fuisse putare.
At non ipsa urbs, sed vicus illi vicinus eo cognomine ſuit: nam Dulas ipse in Actis, tom. II Jun.
Ρ. 1004, ἔθνους μὲν εἰμί, inquit, Κιλίκων, κώμης
δὲ Πραιτωριάδος. Aberat Zephyrium M. P. 34 Tarso,
si iisdem Actis fidere fas est. Ejus episcopus Petrus
πόλεως τοῦ Ζεφυρίου τῆς πρώτης τῶν Κιλίκων ἐπαρ
χίας in Constantinop. tertio, p. 670 dicitur.
Ibid. Κιλικίας β'. llaue provinciam, priori abstractam, et Anazarbum metropoli Theodosius
col. 635–636page 24 of 41
PG 113:635πίθιος, ἔτι δὲ Μάριος καὶ Κερονίτης τὴν πρὸς αὐτὸν φιλίαν συντέθεινται. Μαριεύς τὸν βασιλέα τῶν Μανέων, 704 Στασίοικον τὸν &πλ. μακ. 9 125, τῶν ἐν Κύπρῳ Σόλων πόλεως Λαπίθου Οι τ' εἶχον Κρεμάσειαν, ἁλιστερές οἶδας ἀρούρης. ] Παλαίας ήτοι Κύθρων Κυρήνια. Κυρήνεια Πηγή Κυρήνια, Κερυνία, Κερυνίτης 13 452: Καὶ Οὐρανίης πέδον ἕδρης, αἰθηρίου κενεῶνος ἐπώνυμον. κενεῶνα χθόνιον κενεώνα 41 3 ὅλης κενεῶνας αρούρης Λευκωσίας, τῆς νῦν μητροπόλεως Κύπρου, 3 Ψήφῳ θείᾳ τῆς Καλλινικήσεων μὲν πρὶν, νῦν δὲ Λευκωσίας προχειρίζεται. Τριφύλλιος ἐπίσκοπος τῆς Καλλινικήσεων πόλεως ήτοι Λευκῶν θεῶν ἁγίας τοῦ Θεοῦ Ἐκκλη τεῶνος Λευκῶν θεῶν ἐστιν αὕτη τῶν τῆς Ἑῴας ὁρίων ἐν πρωιμίῳ κειμένη, προεδρεύουσα δὲ καὶ προκαθεζομένη πάσης Ἰσαν ρίδος πόλεως, πρόσοικος θαλάττη, ποταμοῦ γείτων. Κάλυδνος ὄνομα τῷ ποταμῷ, ἐρχομένῳ μὲν ἄνωθεν ἀπὸ τῶν τῆς Κήτιδος μυχαιτάτων χωρίωνCol. 152. Пágoç. Cyprum insulam huic urbi cognominem fecisse Servium Isidorum atque alios, Anton. Itiner. p. 256. ascripsimus. Ovidium addo Me.
tamorph. x, 297: Illa Paphon genuit, de quo tenet
insula nomen.
Ibid. 'Aporen. Sic recte Constantinus. Olim hæc
urbs Marium erat, Stephano teste; estque ejus rex
apud Diodorum 19, p. 701: 'O è Kitisù; xal Aaπίθιος, ἔτι δὲ Μάριος καὶ Κερονίτης τὴν πρὸς αὐτὸν
φιλίαν συντέθεινται. Ubi tamen Μαριεύς oportuerat: id enim urbis gentile. Eumdem Σtacíoixov
τὸν βασιλέα τῶν Μανέων, p. 704 et Στασίοικον τὸν
toū Madɩśws, p. 719 vulgo libri appellant, rectius
utrobique twv Maptéov´nuncupaturi. Scio Ch. CelJarium G. a 3, 7, p. 273 posteriorem advocasse, ut
Mádov ejusdem Diodori x11, p. 73 tueretur; quod
cum nusquam alibi sit lectum et Stasiocus Mario
imperaverit, putem ad eamdem formam esse refingendum. Namn Arrianus, cui testimonium Jo. Meursius 1, 43 denuntiavit Mali causa, nihil prodest:
meminit sane de Exped. Alexand. 11, 20 Solornm
et Malli, quæ Ciciliæ oppida fuisse nemo ignorat.
Adde Jac. Gronovium, mihi consentientem, in Scyłacem, p. 98.
Ibid. Zółot. Acta Auxibii c. 1 pagum Limnen
M. P. 4 ab urbe semovent et Σollwv módi appelJant, et jure: nam 26)tot ab hac urbe, sicuti ab
ejusdem nominis in Cicilia Σoleic, appellabantur,
qua de re supra ex Arati Vita. Galenus &πλ. фарμακ. 9 p. 125, τῶν ἐν Κύπρῳ Σόλων meminit et
metallorum, quæ stadiis 30 ab oppido aberant.
Ibid. Adrioç. Non aliter Acta Auxibii c. 4,
Ptolemaeus, Didymus πόλεως Λαπίθου in Chalcedon. concil. p. 670, el Baoilɛùç Aarıðla; apud
Diodorum 19, p. 719 et Aamiios p. 701. Tamen
cum AAПHOEQN nummus sit apud Goltzium, et veterum plures, a Meursio 1, 12 conducti, áð
vocent, id malim.
Ibid. C. Kipboĩa. Constantino I. 1, them. 15 Kɛpµla, quam Jo. Meursius 1, 9 a Ccronia sive Cerunia, haud differre autumat. At eam post deinde
Hierocles et Constantinus recensent; quare, donec
felicior manus vitium deterserit, Cremaseam arbitrabor, qua de Nonnus 13, 455:
Οι τ' εἶχον Κρεμάσειαν, ἁλιστερές οἶδας ἀρούρης. ]
Ibid. Kúpot. Kußmpia Carolus a S. Paulo margini editionis suæ ascripsit, favetque Constantinus;
quæ tamen conjectura, quoniam hoe nomine urbem
Cyprus ignoravit, ut bene contra Meursium Ch.
Cellarius G. A. 3, 7, p. 281 asseruit, rejicula esse
debet. Intelligitur mediterranea insulæ urbs, quæ
Xupo aliis et concilio Chalcedon. 671. Cum nostro facit Spyridon praesul Παλαίας ήτοι Κύθρων in
Nicæno secundɔ.
Ibid. Kupráσior. Ex Constantino recepimus,
sententiam L. Holsteinii in Stephanum secuti ob
Plinii 5 31 Carpasium. Cæteri Kapraslav probant.
lidl. Κυρήνια. Κυρήνεια Constantino, Stephano
in Πηγή dicitur Κυρήνια, quam Berkelius imprudenter Kudwvlav esse jussit, Cretam cum Cypro
, confundens. Nec dissentit Menologium Carisianum
VI Maii. Verior tamen, nisi diversæ fuerint urbes,
erit Κερυνία, cujus rex Κερυνίτης Diodoro dicitur
49 p. 701, etsi male p. 701 Kepuvvia et p. 719
Kepavla. Putarem non aliam etiam esse 20 p. 783
Oupavlav, nisi illius patrocinium Nonnus profiteretur 13 452: Καὶ Οὐρανίης πέδον ἕδρης, αἰθηρίου
κενεῶνος ἐπώνυμον. Ubi cum ætherium ventrem
vertunt, non bene ad Nonni consuetudinem dictionemque animum advertisse videntur. Aidh prov
κενεῶνα ipsum appellat coelum, ut ix, 82 χθόνιον
κενεώνα terram, et 41 3 ὅλης κενεῶνας αρούρης
agros, quamquam, ut vere dicam, satis insolenter.
Ibid. Toyubovrtwr. Ch. Cellarins G. A. 3 7 p.
276 Tpipidovtov legi posse arbitratur, sicuti ex
Hydrus fit Latine Hydruntum, ex Sipus Sipuntum;
cui, si usquam Trimithuntum legeretur, haud diſſ.
culter astipularer. Videntur librarii 6 Totμ:0ov.wv
dedisse, ut ejus episcopus, sicuti in aliis Noiitiis
assolet, intelligeretur, male tamen,' siquidem hæc
ab ecclesiastica distat.
Ibid. Asvxovola. Diversis hæc nominibus fuit
usa. Hieronymus Catal. script. `Eccles. c. 92:
Triphyllius, Cypri Ledrensis sive Aɛute@vos episcopus, eloquentissimus suæ ætatis et sub rege Constantio celeberrimus ſuit. Sozomeno H. E. 1 10
Triphyllius twv Aɛdpwv dicitur; quem hinc fuisse
ex Actis ejus c. 1 colligo, ubi Tpiyúlhio; triloxomo;
Λευκωσίας, τῆς νῦν μητροπόλεως Κύπρου, et c. 3:
Ψήφῳ θείᾳ τῆς Καλλινικήσεων μὲν πρὶν, νῦν δὲ
Λευκωσίας προχειρίζεται. Non diffiteor Papebrochium
tom. 2 Jul. p. 682 duos nobis Triphylios esse commentum, quorum alter Ledrorum, alter Leucosiæ
fuerit præsul; qui si ad ea attendisset quæ ex Actis
S. Spyridonis Lambecius Bibl. Cæsar. 8 p. 311
excerpsit, eam haud dubie conjecturaı damuasset:
inibi enimn Τριφύλλιος ἐπίσκοπος τῆς Καλλινικήσεων
πόλεως ήτοι Λευκῶν θεῶν ἁγίας τοῦ Θεοῦ Ἐκκληalas, quæ perspicue docent in Triphyllium Spyridonis æqualem ea omnia convenire, atque eanidem
prorsus esse Ledrorum Callinicensium et Leucosiæ
urbem, imo vero in Hieronymi catalogo non Aɛvτεῶνος sed Λευκῶν θεῶν rectum esse.
Ibid. 'Yad hrɛjóra. Præsidem Diocletiano imperatore Isauriam habuisse Theodorus Iconiensis
in epistola, quæ tom. 3 Jul. ab Antwerpiensibus est
vulgata p. 26, ostendit. Notitia imp. Orient. cum
non habet, sed comitem rei militaris Isauriæ, cujus
etiam Ammianus xiv, 2 et xix, 13 commeminit.
Puto et præsidem et comitem habuisse, quorum hie
rei militaris curain gereret et Isaurorum latrocinia
compesceret, ille vero rem civilem curaret. Justinianus dein Novella 28 utramque administrationem
conjunxit et uni comiti mandavit.
Ibid. Zɛlɛvzela. Provinciæ metropolin Theodoretus H. E. 11, 26 facit, et maxime Basilius Selenciensis extremo 1. 1 de Vita S. Thecle: П; di
ἐστιν αὕτη τῶν τῆς Ἑῴας ὁρίων ἐν πρωιμίῳ κειμένη,
προεδρεύουσα δὲ καὶ προκαθεζομένη πάσης Ἰσανρίδος πόλεως, πρόσοικος θαλάττη, ποταμοῦ γείτων.
Κάλυδνος ὄνομα τῷ ποταμῷ, ἐρχομένῳ μὲν ἄνωθεν
ἀπὸ τῶν τῆς Κήτιδος μυχαιτάτων χωρίων Quæ el
metropolin fuisse et maritimam ac Calycadno, quem
Calydnum appellat, id quod Stephanus in 'Ipia
prodit firmans, vicinam. Addit dein tanto splendore
atque amoenitate esse ut multas exsuperet et quibusdam exæquetur, cum Tarso autem, elegantissima
urbe, montibus, situ, aeris temperie, fructuum
Σελεύκεια ἡ ἐν Καισαρείᾳ Τραχεία Τραχεία, Κινύρας Καταγηγάσαις, Ηλθομεν ἐν τῷ Κορασίῳ. Ἐκεῖθεν δὲ ἤλθομεν εἰς Παλαίας της Ισαυρίας, κἀκεῖθεν ἐλ θόντες ἐν νήσῳ τινὶ Πιτυούσῃ καλουμένῃ· ἐκεῖθεν δὲ παρεπλεύσαμεν τὰς ᾿Ακονησίας, καὶ ἤλθομεν ἐν πόλει 'Ανεμουρίῳ. τῆς Ἰσαύρων ἐπαρχίας 'Αντιόχεια τῆς Λαμωτίδος τῷ ἔτει, Λογγίνος τις ὁ λεγόμενος Σελινούντιος, τὴν ᾿Αντιόχειαν της Ισαυρίας οἰκῶν, ἐπί τινος δρους κειμένην ὑψηλοῦ κατὰ τὴν μεσημερινὴν τῆς χώρας θάλασσαν, εἰσῆγεν τοῖς Ἰσαύροις τὰ τρόφιμα. Κέστροι. πόλεως Κέστρων Σελινοῦς ἐστι πόλις μικρὰ μὲν καὶ ἐφάλιος μεγίστη ποτὲ καὶ εὐδαιμονοῦσα τὸ πρὶν ἐπ᾽ εἰρήνης, ἐπίφθονος δὲ καὶ τότε καὶ νῦν οὖσα τοῖς πολεμίοις. θάλαττα μὲν ὑποζώννυσιν ὥσπερ τις περιεληλαμένη τάφρος ἀχειροποίητος, καὶ κρημνὸς δὲ ὑπερανεσ τηχώς, καθάπερ τι κράνος κεφαλήν, φυλάττει τε καὶ οὐ ποιεῖ πολεμίοις ἐπίδρομον. γείτονα πόλιν, ᾗ όνομά ἐστιν "Ολβα, πόλεως Ολβης τῆς Ἰσαύρων ἐπαρχίας μεταξὺ τῶν δύο Ταύρων ἐν πεδίῳ Ἱεροπολιτῶν τῶν πρὸς τῷ Πυράμῳ Δαλισανδός. Δαλισανδός ἐστι δωλον, ἐν τοῖς ἀφανέσι μὲν καὶ ἀνωνύμοις ἀπεῤῥιμο Καὶ γὰρ ἐκ μιᾶς πόλεως ὥρμηντο τῆς Δαμαλίδος τε καὶ Σάνδα τοῦ Ἡρακλέους τοῦ ᾿Αμφιτρύωνος.Col. 152. Пágoç. Cyprum insulam huic urbi cognominem fecisse Servium Isidorum atque alios, Anton. Itiner. p. 256. ascripsimus. Ovidium addo Me.
tamorph. x, 297: Illa Paphon genuit, de quo tenet
insula nomen.
Ibid. 'Aporen. Sic recte Constantinus. Olim hæc
urbs Marium erat, Stephano teste; estque ejus rex
apud Diodorum 19, p. 701: 'O è Kitisù; xal Aaπίθιος, ἔτι δὲ Μάριος καὶ Κερονίτης τὴν πρὸς αὐτὸν
φιλίαν συντέθεινται. Ubi tamen Μαριεύς oportuerat: id enim urbis gentile. Eumdem Σtacíoixov
τὸν βασιλέα τῶν Μανέων, p. 704 et Στασίοικον τὸν
toū Madɩśws, p. 719 vulgo libri appellant, rectius
utrobique twv Maptéov´nuncupaturi. Scio Ch. CelJarium G. a 3, 7, p. 273 posteriorem advocasse, ut
Mádov ejusdem Diodori x11, p. 73 tueretur; quod
cum nusquam alibi sit lectum et Stasiocus Mario
imperaverit, putem ad eamdem formam esse refingendum. Namn Arrianus, cui testimonium Jo. Meursius 1, 43 denuntiavit Mali causa, nihil prodest:
meminit sane de Exped. Alexand. 11, 20 Solornm
et Malli, quæ Ciciliæ oppida fuisse nemo ignorat.
Adde Jac. Gronovium, mihi consentientem, in Scyłacem, p. 98.
Ibid. Zółot. Acta Auxibii c. 1 pagum Limnen
M. P. 4 ab urbe semovent et Σollwv módi appelJant, et jure: nam 26)tot ab hac urbe, sicuti ab
ejusdem nominis in Cicilia Σoleic, appellabantur,
qua de re supra ex Arati Vita. Galenus &πλ. фарμακ. 9 p. 125, τῶν ἐν Κύπρῳ Σόλων meminit et
metallorum, quæ stadiis 30 ab oppido aberant.
Ibid. Adrioç. Non aliter Acta Auxibii c. 4,
Ptolemaeus, Didymus πόλεως Λαπίθου in Chalcedon. concil. p. 670, el Baoilɛùç Aarıðla; apud
Diodorum 19, p. 719 et Aamiios p. 701. Tamen
cum AAПHOEQN nummus sit apud Goltzium, et veterum plures, a Meursio 1, 12 conducti, áð
vocent, id malim.
Ibid. C. Kipboĩa. Constantino I. 1, them. 15 Kɛpµla, quam Jo. Meursius 1, 9 a Ccronia sive Cerunia, haud differre autumat. At eam post deinde
Hierocles et Constantinus recensent; quare, donec
felicior manus vitium deterserit, Cremaseam arbitrabor, qua de Nonnus 13, 455:
Οι τ' εἶχον Κρεμάσειαν, ἁλιστερές οἶδας ἀρούρης. ]
Ibid. Kúpot. Kußmpia Carolus a S. Paulo margini editionis suæ ascripsit, favetque Constantinus;
quæ tamen conjectura, quoniam hoe nomine urbem
Cyprus ignoravit, ut bene contra Meursium Ch.
Cellarius G. A. 3, 7, p. 281 asseruit, rejicula esse
debet. Intelligitur mediterranea insulæ urbs, quæ
Xupo aliis et concilio Chalcedon. 671. Cum nostro facit Spyridon praesul Παλαίας ήτοι Κύθρων in
Nicæno secundɔ.
Ibid. Kupráσior. Ex Constantino recepimus,
sententiam L. Holsteinii in Stephanum secuti ob
Plinii 5 31 Carpasium. Cæteri Kapraslav probant.
lidl. Κυρήνια. Κυρήνεια Constantino, Stephano
in Πηγή dicitur Κυρήνια, quam Berkelius imprudenter Kudwvlav esse jussit, Cretam cum Cypro
, confundens. Nec dissentit Menologium Carisianum
VI Maii. Verior tamen, nisi diversæ fuerint urbes,
erit Κερυνία, cujus rex Κερυνίτης Diodoro dicitur
49 p. 701, etsi male p. 701 Kepuvvia et p. 719
Kepavla. Putarem non aliam etiam esse 20 p. 783
Oupavlav, nisi illius patrocinium Nonnus profiteretur 13 452: Καὶ Οὐρανίης πέδον ἕδρης, αἰθηρίου
κενεῶνος ἐπώνυμον. Ubi cum ætherium ventrem
vertunt, non bene ad Nonni consuetudinem dictionemque animum advertisse videntur. Aidh prov
κενεῶνα ipsum appellat coelum, ut ix, 82 χθόνιον
κενεώνα terram, et 41 3 ὅλης κενεῶνας αρούρης
agros, quamquam, ut vere dicam, satis insolenter.
Ibid. Toyubovrtwr. Ch. Cellarins G. A. 3 7 p.
276 Tpipidovtov legi posse arbitratur, sicuti ex
Hydrus fit Latine Hydruntum, ex Sipus Sipuntum;
cui, si usquam Trimithuntum legeretur, haud diſſ.
culter astipularer. Videntur librarii 6 Totμ:0ov.wv
dedisse, ut ejus episcopus, sicuti in aliis Noiitiis
assolet, intelligeretur, male tamen,' siquidem hæc
ab ecclesiastica distat.
Ibid. Asvxovola. Diversis hæc nominibus fuit
usa. Hieronymus Catal. script. `Eccles. c. 92:
Triphyllius, Cypri Ledrensis sive Aɛute@vos episcopus, eloquentissimus suæ ætatis et sub rege Constantio celeberrimus ſuit. Sozomeno H. E. 1 10
Triphyllius twv Aɛdpwv dicitur; quem hinc fuisse
ex Actis ejus c. 1 colligo, ubi Tpiyúlhio; triloxomo;
Λευκωσίας, τῆς νῦν μητροπόλεως Κύπρου, et c. 3:
Ψήφῳ θείᾳ τῆς Καλλινικήσεων μὲν πρὶν, νῦν δὲ
Λευκωσίας προχειρίζεται. Non diffiteor Papebrochium
tom. 2 Jul. p. 682 duos nobis Triphylios esse commentum, quorum alter Ledrorum, alter Leucosiæ
fuerit præsul; qui si ad ea attendisset quæ ex Actis
S. Spyridonis Lambecius Bibl. Cæsar. 8 p. 311
excerpsit, eam haud dubie conjecturaı damuasset:
inibi enimn Τριφύλλιος ἐπίσκοπος τῆς Καλλινικήσεων
πόλεως ήτοι Λευκῶν θεῶν ἁγίας τοῦ Θεοῦ Ἐκκληalas, quæ perspicue docent in Triphyllium Spyridonis æqualem ea omnia convenire, atque eanidem
prorsus esse Ledrorum Callinicensium et Leucosiæ
urbem, imo vero in Hieronymi catalogo non Aɛvτεῶνος sed Λευκῶν θεῶν rectum esse.
Ibid. 'Yad hrɛjóra. Præsidem Diocletiano imperatore Isauriam habuisse Theodorus Iconiensis
in epistola, quæ tom. 3 Jul. ab Antwerpiensibus est
vulgata p. 26, ostendit. Notitia imp. Orient. cum
non habet, sed comitem rei militaris Isauriæ, cujus
etiam Ammianus xiv, 2 et xix, 13 commeminit.
Puto et præsidem et comitem habuisse, quorum hie
rei militaris curain gereret et Isaurorum latrocinia
compesceret, ille vero rem civilem curaret. Justinianus dein Novella 28 utramque administrationem
conjunxit et uni comiti mandavit.
Ibid. Zɛlɛvzela. Provinciæ metropolin Theodoretus H. E. 11, 26 facit, et maxime Basilius Selenciensis extremo 1. 1 de Vita S. Thecle: П; di
ἐστιν αὕτη τῶν τῆς Ἑῴας ὁρίων ἐν πρωιμίῳ κειμένη,
προεδρεύουσα δὲ καὶ προκαθεζομένη πάσης Ἰσανρίδος πόλεως, πρόσοικος θαλάττη, ποταμοῦ γείτων.
Κάλυδνος ὄνομα τῷ ποταμῷ, ἐρχομένῳ μὲν ἄνωθεν
ἀπὸ τῶν τῆς Κήτιδος μυχαιτάτων χωρίων Quæ el
metropolin fuisse et maritimam ac Calycadno, quem
Calydnum appellat, id quod Stephanus in 'Ipia
prodit firmans, vicinam. Addit dein tanto splendore
atque amoenitate esse ut multas exsuperet et quibusdam exæquetur, cum Tarso autem, elegantissima
urbe, montibus, situ, aeris temperie, fructuum
PG 113:6361 275 Τάρσος ἡ καλὴ, 2 10 ἡ μετ γάλη, εἰ 13 ή κάλλει καὶ μεγέθει λαμπρὰ καὶ εὐδαί Οθεν Κιλίκων ἐνὶ γαίῃ Σάνδης Ηρακλέης κικλήσκεται εἰσέτι Μόῤῥεις, κούπολις τῆς Ἰσαυρίας 659. Ειρηνουπόλεως τῆς δευτέρας τῶν Κιλίκων επαρχίας οι Ειρηνουπόλεως τῆς Ἰσαύρων 48 τὴν καθ' ἡμᾶς Εἰρηνούπολιν, πόλεως Αδρασοῦ τῆς Ὑπὸ κονσουλάριον. τῆς κοίλης καλουμένης Συρίας πρώτη πόλεων, Σελεύκεια παραθαλασσία, τῆς Σελεύκου τύραννον ΣΕΛΕΥΚΕΩΝ. ΠΙΕΡΙΑΣ. Β. Γάβαλα. Πόλις της πρώτης Συρίας 7 16. Εν Ινμεστάρ, οὕτω καλουμένῳ τόπῳ, ὅς κεῖται μεταξύ Χαλκίδος καὶ ᾿Αντιοχείας τῆς ἐν Συρίᾳ, Ἰουδαῖοι συνήθως ἑαυτοῖς παίγνια ἐπετέλουν τινά.ADDENDA.
tentia etsi enim Ammiani Sandan viri doctissimi
opinioni quodammodo patrocinetur, obstat tamen
Damalis, quæ cum Sanda conjuncta Sapadisavólv
et contracte Aalisavby format: ne dicam Basilium
Tarsi cum meminit semper honoris titulos addere,
ut Vit. Theclæ 1 p. 275 Τάρσος ἡ καλὴ, 2 10 ἡ μετ
γάλη, εἰ 13 ή κάλλει καὶ μεγέθει λαμπρὰ καὶ εὐδαί
jewv. Ad hoc, urbis apud Basilium conditor Sandas
Herculis filius fuit, cum Ammiani Sandan ex Æthiopia sit profectus, vir opulentus et nobilis, et diversæ
propterea originis videatur. Quod tamen urgere
nolim, cum in heroum genere secum invicem sæpe
dissentiant veteres; certe non laudavero nec Valesii, qui pro ex Æthiopia, quoniam mss. quidam
ex Echio scribunt, ex Chio profectus emendavit,
conatum, nec Gronovii ex Metachio vel Metachoio
corrigentis. Sandes enim sive Hercules seu Herculis filius peregrinus fuit, et ex ultimis Indiæ locis,
quam cum Æthiopia sæpe permisceri notum est, in
Ciliciam invasit. Docemur hoc a Nonno 34 196, cum
Morrheum, Indorum regis generum et copiarum
ducem, Ciciliam domuisse ac Sandam inibi appelJari perhibet: Οθεν Κιλίκων ἐνὶ γαίῃ Σάνδης
Ηρακλέης κικλήσκεται εἰσέτι Μόῤῥεις, ubi, ut a
doctissimo Cunæo quid mutaretur, nihil fuerat necesse, uti nec ab Harduino in Plinii 6 20: Indus
enim fluvius, incolis Sandus appellatus, Herculi huic
Indico videtur merito cognominis. Nec Indis tantuni
Sandes in honore erat, verum et Persis, quos Agathias, cujus mihi indicium fecit Hemsterhusius noster,
2, p. 62 Herculen Sanden nuncupare testificatur.
Laque si a Damalide et Sanda Dalisandus sit, vix
mihi persuaderi patior Aadisavda urbem fuisse, tametsi testem citet Stephanus Capitonem. I. 1 Isauricorum, unquam dictam. Novi quid Victorinus
Grammat. p. 2470, quid alii de et inter sese
commutatis scripserint: sed alia hic et multo diversa
est ratio: neque enim Damalim et Lamalim dixisse
credibile est. Potius arbitror in Capitonis Isauricis
conformatione litterarum et errasse librarios,
eaque ratione Aalloavda esse nata.
Co!. 152. Tepparınóñolıç. Înter Isauriæ mediterraneas Constantinus 1. 1, them 13 locat. Fɛpμavi.
κούπολις τῆς Ἰσαυρίας concil. Chalcedon. p. 659.
Ibid. Elpŋvóñolɩç. Distinguenda hæc est ab ejusdem nominis in Cilicia secunda urbe, ut studiose
ſit in Constantinop. secundo p. 670 et 671: nam et
Paulus Ειρηνουπόλεως τῆς δευτέρας τῶν Κιλίκων
επαρχίας οι Georgius Ειρηνουπόλεως τῆς Ἰσαύρων
¿xapxía; subscribunt, Basilius Mirac. S. Thecl. 2
48 τὴν καθ' ἡμᾶς Εἰρηνούπολιν, ut a Ciliciae urbe
distinguat, nuncupat.
Ibid. Þadéçɛia. Est in Ptolemæo et concilio
Chalcedon. p. 659; sequentem legere non memini.
Habet Stephanus Isauriæ urbem Movóбaç ex CapiLone quam nostram esse non finivero.
· Ibid. Aaparóç. Puto Carolum a S. Paulo 'Aspasov
recte correxisse. Stephanus πόλεως Αδρασοῦ τῆς
"Ioaúpwy trapxias. eam urbem, male in Geographia S. neglectam, requirit Concil. Constantinop.
test. p. 671.
Ibid. Zɛédŋ. L6ión aliis Notitiis, Bidŋ Chalcedon.
Synodo p. 674.
Ibid. Nɛdzolıç. De hac nihil dixero, nisi Suidam ejus nobis memoriam servasse in "Ivxxo;.
Ibid. Aavladoç. Ita Constantinus lib. 1, them,
13, ubi eam in Isauriæ mediterraneis fuisse aftirmat.
Ibid. Ὑπὸ κονσουλάριον. Inscripta est do,
Chrysostomi epist. 139 Theodoro tñs Lupia; xovoovlapių. Vide et Jac. Gothofredum in 1. 11 c. Th.
de Cohortal.
Ibid. 'Artɩóxɛia. Cœles Syriæ metropolin agnoscunt omnes. Vide Spanhemium Dissert. I de usu
et præst. Num. p. 586. Hinc Eunapio in Libanio ◆
τῆς κοίλης καλουμένης Συρίας πρώτη πόλεων, Quam
illi dignitatem Theodosius primus ob motam seditionem, prorsus ut olim Severus imperator, abstulit
et Laodiceæ transcripsit, teste Theodoreto II. E. 5
20, cui egregiam Jo. Chrysostomus Homilia 17 ad
Antiochen. p. 175 edit. nov. lucem feret.
Ibid. Sɛɛvnɛia. Auctori lib. 1 Maccab. c. 11 8
Σελεύκεια παραθαλασσία, cujus situm accuratissime descripsit Polybius 5 59. Libanius tėy Σsdsúxov appellat, quod cum non animadverteret interpres, turpiter lapsus est in Antiochico p. 363, tòv èx.
τῆς Σελεύκου τύραννον (sic enim scripsit Libanius)
tyrannum a Seleuco vertens. Eugenius intelligitur,
qui Seleuciæ, cum imperio Diocletianus præcessel,
tyrannidem invaserat; quo de egregie, ut solet,
Henr. Valesius in Eusebii H. E. 8 6. Et Seleucensium nummi superant plures, e quibus hic GazæWildianæ notandus est: AYTOKP.... NEP. TPAIANOC. APICT. CEB. TEPM. AAK. et parte altera
ΣΕΛΕΥΚΕΩΝ. ΠΙΕΡΙΑΣ. Β. cum templo quatuor
columnis suffulto, in cujus medio mons, infra quem
ZEYC KAZIOC. Huic similem in Thes. Frider. c. IX
11 cum et in Num. Impp. Græc. Vaillantii p. 30
cum nota senarii reperies; quæ litteræ nec Trajani
annos (obstant quippe Dacici atque Optimi tituli )
nec novam designant æram, cujus initium repetendum foret a Trajani pietate, quam Jovi Casio in iis
partibus probaverit, quæ cl. Liebe sententia: vetant
Berœensium nummi, iisdem Trajani titulis inscripti,
inter Wildianos, quorum unus BEPOIAION. B,
alter F, tertius, quem vir egregius Select. Numis.
tab. XVII vulgavit, H præfert, et Chalcidensium
apud Vaillantium cum signis et A. Neque enim
puto, vir doctus arbitrabitur ad omnes Syriæ urbes
eam æram pervasisse, et passin Syros ex cultu
Casii apud Seleucienses Jovis annos sub Trajano
numerasse. Forte verius monetariorum notæ credentur, nobis nunc ignotæ. De Laodicea dictum
alias est.
Ibid. Γάβαλα. Πόλις της πρώτης Συρίας Jo. Ma -
lalæ tom. II, p. 88. Theodoreto mic opixpà xa!
Xaptestáτr Histor. Religios. c. 28. Vide Ant. Itin.
P. 148.
Ibid. Haroç. Aberat. 20 M. P. Laodicea. Vide
Ant. Itin. p. 147. Justinianus hanc et Laodiceam et
Gabala, Antiochiæ quodammodo ademptas, novæ
provinciæ, cui Theodoriadis nonien fecerat, prætereaque ex Syria secunda Balaneas contribuit apud
Jo. Malalam tom. II, p. 183.
Ibid. Bépola. De hac et Chalcide disputavimus and
idem Itiner. p. 193. Obiter hic Socrati auxilium feremus 7 16. Εν Ινμεστάρ, inquit, οὕτω καλουμένῳ
τόπῳ, ὅς κεῖται μεταξύ Χαλκίδος καὶ ᾿Αντιοχείας
τῆς ἐν Συρίᾳ, Ἰουδαῖοι συνήθως ἑαυτοῖς παίγνια
ἐπετέλουν τινά. Flagitiose enim corruptum est vici
Τούτῳ τῷ ἔτει Ἰουδαῖοι εἰς τὸ Ιμμον παιδίον Χρισ τιανὸν συλλαβόντες. Ει Ἰουδαῖοι εἰς τὸν Ιμμον πεδίον Χριστιανὸν παῖδα συλλαβόντες. τοῦ παιδίου πε τοὺς ᾿Απάμειαν Μάρατος Ζαδάλης 11, 13 Μαριάμην, Μαριάμνην Κώμην Μαριάμην, δὲ Σκλαβίνοι τούτῳ προσρυέντες σύν αὐτῷ ἐν Συρίᾳ κατῆλθον, χιλιάδες πέντε, καὶ ᾤκησαν εἰς τὴν ᾿Απάμειαν χώραν ἐν κώμῃ Σκευοκοβόλι. εἰς τὴν ᾿Απαμέων χώραν, Σελευκοβόρῳ, Σελευκοθήλῳ Σελευκόβηλον οι Σέλευκον, περὶ τῇ ἐν Συρία Απαμείᾳ ἀρσενικῶς λεγομένην πόλιν, Σελευκόβηλος οι Σέλευκος πρὸς τῷ Βήλῳ 1 17: Χώρα γοῦν, ἢ ἐκ Σαμοσάτων ἐκτὸς Εὐφράτου ποταμοῦ ἐστι, πάλαι μὲν Κομαγηνή τà Ἐπεὶ δὲ εἰς τὴν Κομαγηνῶν χώραν ὁ Χοσρόης ἀφί. κετο, ἣν καλοῦσιν Εὐφρατησίαν. Ἱεραπόλεως ἔφθασεν, ὃ τῇ μὲν Σαρακηνῶν φωνῇ Μεμμὶχ λέγεται, τῇ δὲ τῶν Σύρων Μασούκ. οἱ τῆς πόλεως Κύρου, 11 Δολίχη. Πολίχνη σμικρά Ε. Σκε αρχαία. Σκηνὴ ἀρχαία. Σαλγενορατίξενον Σύρμα. Συρά Σοῦρον, ροῖς στρατιώτης, πολίχνιον δέ τι τοῦτο τῶν ἐπευφρα τιδίων), Ούριμα,ADDENDA.
tentia etsi enim Ammiani Sandan viri doctissimi
opinioni quodammodo patrocinetur, obstat tamen
Damalis, quæ cum Sanda conjuncta Sapadisavólv
et contracte Aalisavby format: ne dicam Basilium
Tarsi cum meminit semper honoris titulos addere,
ut Vit. Theclæ 1 p. 275 Τάρσος ἡ καλὴ, 2 10 ἡ μετ
γάλη, εἰ 13 ή κάλλει καὶ μεγέθει λαμπρὰ καὶ εὐδαί
jewv. Ad hoc, urbis apud Basilium conditor Sandas
Herculis filius fuit, cum Ammiani Sandan ex Æthiopia sit profectus, vir opulentus et nobilis, et diversæ
propterea originis videatur. Quod tamen urgere
nolim, cum in heroum genere secum invicem sæpe
dissentiant veteres; certe non laudavero nec Valesii, qui pro ex Æthiopia, quoniam mss. quidam
ex Echio scribunt, ex Chio profectus emendavit,
conatum, nec Gronovii ex Metachio vel Metachoio
corrigentis. Sandes enim sive Hercules seu Herculis filius peregrinus fuit, et ex ultimis Indiæ locis,
quam cum Æthiopia sæpe permisceri notum est, in
Ciliciam invasit. Docemur hoc a Nonno 34 196, cum
Morrheum, Indorum regis generum et copiarum
ducem, Ciciliam domuisse ac Sandam inibi appelJari perhibet: Οθεν Κιλίκων ἐνὶ γαίῃ Σάνδης
Ηρακλέης κικλήσκεται εἰσέτι Μόῤῥεις, ubi, ut a
doctissimo Cunæo quid mutaretur, nihil fuerat necesse, uti nec ab Harduino in Plinii 6 20: Indus
enim fluvius, incolis Sandus appellatus, Herculi huic
Indico videtur merito cognominis. Nec Indis tantuni
Sandes in honore erat, verum et Persis, quos Agathias, cujus mihi indicium fecit Hemsterhusius noster,
2, p. 62 Herculen Sanden nuncupare testificatur.
Laque si a Damalide et Sanda Dalisandus sit, vix
mihi persuaderi patior Aadisavda urbem fuisse, tametsi testem citet Stephanus Capitonem. I. 1 Isauricorum, unquam dictam. Novi quid Victorinus
Grammat. p. 2470, quid alii de et inter sese
commutatis scripserint: sed alia hic et multo diversa
est ratio: neque enim Damalim et Lamalim dixisse
credibile est. Potius arbitror in Capitonis Isauricis
conformatione litterarum et errasse librarios,
eaque ratione Aalloavda esse nata.
Co!. 152. Tepparınóñolıç. Înter Isauriæ mediterraneas Constantinus 1. 1, them 13 locat. Fɛpμavi.
κούπολις τῆς Ἰσαυρίας concil. Chalcedon. p. 659.
Ibid. Elpŋvóñolɩç. Distinguenda hæc est ab ejusdem nominis in Cilicia secunda urbe, ut studiose
ſit in Constantinop. secundo p. 670 et 671: nam et
Paulus Ειρηνουπόλεως τῆς δευτέρας τῶν Κιλίκων
επαρχίας οι Georgius Ειρηνουπόλεως τῆς Ἰσαύρων
¿xapxía; subscribunt, Basilius Mirac. S. Thecl. 2
48 τὴν καθ' ἡμᾶς Εἰρηνούπολιν, ut a Ciliciae urbe
distinguat, nuncupat.
Ibid. Þadéçɛia. Est in Ptolemæo et concilio
Chalcedon. p. 659; sequentem legere non memini.
Habet Stephanus Isauriæ urbem Movóбaç ex CapiLone quam nostram esse non finivero.
· Ibid. Aaparóç. Puto Carolum a S. Paulo 'Aspasov
recte correxisse. Stephanus πόλεως Αδρασοῦ τῆς
"Ioaúpwy trapxias. eam urbem, male in Geographia S. neglectam, requirit Concil. Constantinop.
test. p. 671.
Ibid. Zɛédŋ. L6ión aliis Notitiis, Bidŋ Chalcedon.
Synodo p. 674.
Ibid. Nɛdzolıç. De hac nihil dixero, nisi Suidam ejus nobis memoriam servasse in "Ivxxo;.
Ibid. Aavladoç. Ita Constantinus lib. 1, them,
13, ubi eam in Isauriæ mediterraneis fuisse aftirmat.
Ibid. Ὑπὸ κονσουλάριον. Inscripta est do,
Chrysostomi epist. 139 Theodoro tñs Lupia; xovoovlapių. Vide et Jac. Gothofredum in 1. 11 c. Th.
de Cohortal.
Ibid. 'Artɩóxɛia. Cœles Syriæ metropolin agnoscunt omnes. Vide Spanhemium Dissert. I de usu
et præst. Num. p. 586. Hinc Eunapio in Libanio ◆
τῆς κοίλης καλουμένης Συρίας πρώτη πόλεων, Quam
illi dignitatem Theodosius primus ob motam seditionem, prorsus ut olim Severus imperator, abstulit
et Laodiceæ transcripsit, teste Theodoreto II. E. 5
20, cui egregiam Jo. Chrysostomus Homilia 17 ad
Antiochen. p. 175 edit. nov. lucem feret.
Ibid. Sɛɛvnɛia. Auctori lib. 1 Maccab. c. 11 8
Σελεύκεια παραθαλασσία, cujus situm accuratissime descripsit Polybius 5 59. Libanius tėy Σsdsúxov appellat, quod cum non animadverteret interpres, turpiter lapsus est in Antiochico p. 363, tòv èx.
τῆς Σελεύκου τύραννον (sic enim scripsit Libanius)
tyrannum a Seleuco vertens. Eugenius intelligitur,
qui Seleuciæ, cum imperio Diocletianus præcessel,
tyrannidem invaserat; quo de egregie, ut solet,
Henr. Valesius in Eusebii H. E. 8 6. Et Seleucensium nummi superant plures, e quibus hic GazæWildianæ notandus est: AYTOKP.... NEP. TPAIANOC. APICT. CEB. TEPM. AAK. et parte altera
ΣΕΛΕΥΚΕΩΝ. ΠΙΕΡΙΑΣ. Β. cum templo quatuor
columnis suffulto, in cujus medio mons, infra quem
ZEYC KAZIOC. Huic similem in Thes. Frider. c. IX
11 cum et in Num. Impp. Græc. Vaillantii p. 30
cum nota senarii reperies; quæ litteræ nec Trajani
annos (obstant quippe Dacici atque Optimi tituli )
nec novam designant æram, cujus initium repetendum foret a Trajani pietate, quam Jovi Casio in iis
partibus probaverit, quæ cl. Liebe sententia: vetant
Berœensium nummi, iisdem Trajani titulis inscripti,
inter Wildianos, quorum unus BEPOIAION. B,
alter F, tertius, quem vir egregius Select. Numis.
tab. XVII vulgavit, H præfert, et Chalcidensium
apud Vaillantium cum signis et A. Neque enim
puto, vir doctus arbitrabitur ad omnes Syriæ urbes
eam æram pervasisse, et passin Syros ex cultu
Casii apud Seleucienses Jovis annos sub Trajano
numerasse. Forte verius monetariorum notæ credentur, nobis nunc ignotæ. De Laodicea dictum
alias est.
Ibid. Γάβαλα. Πόλις της πρώτης Συρίας Jo. Ma -
lalæ tom. II, p. 88. Theodoreto mic opixpà xa!
Xaptestáτr Histor. Religios. c. 28. Vide Ant. Itin.
P. 148.
Ibid. Haroç. Aberat. 20 M. P. Laodicea. Vide
Ant. Itin. p. 147. Justinianus hanc et Laodiceam et
Gabala, Antiochiæ quodammodo ademptas, novæ
provinciæ, cui Theodoriadis nonien fecerat, prætereaque ex Syria secunda Balaneas contribuit apud
Jo. Malalam tom. II, p. 183.
Ibid. Bépola. De hac et Chalcide disputavimus and
idem Itiner. p. 193. Obiter hic Socrati auxilium feremus 7 16. Εν Ινμεστάρ, inquit, οὕτω καλουμένῳ
τόπῳ, ὅς κεῖται μεταξύ Χαλκίδος καὶ ᾿Αντιοχείας
τῆς ἐν Συρίᾳ, Ἰουδαῖοι συνήθως ἑαυτοῖς παίγνια
ἐπετέλουν τινά. Flagitiose enim corruptum est vici
col. 637–638page 25 of 41
PG 113:638Ἡ δὲ Εὐρωπὸς κεῖται μὲν ἐν τῇ Μεσοποταμίᾳ σταθμούς δύο τοῦ Εὐφράτου ἀπέχουσα, ἀπῴκισαν δὲ αὐτὴν Εδεσσαίοι. 153 Οσρωήνης. Οσροήνης. βόητος τῆς Οσροήνης επαρχίας μητρόπολις Ἐδέσσης τῆς πόλεως, μητρόπολις δὲ ὑπάρχει αὕτη, Οσροήνη καλουμένη, Αρμενοσύρων μεσόγειος. Κωνσταντία. Κωνσταντίνη Κωνστάντεια, 5: Θεοδοσιούπολις ἡ παρὰ ποταμὸν ᾿Αβόῤῥαν γῆς τῶν Ῥωμαίων προβεβλημένη. Δανιήλον τὸν αὐτοῦ ἀδελφιδοῦν ἐπίσκοπον τῆς Ἑλλή τήνδε την κατηγορίαν ἐλθεῖν αὐτοῦ τε καὶ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ Δανιήλου, καὶ αὐτοῦ ἐπισκόπου Καρ 26 Δανιήλον τὸν εὐλαβέστατον Θεοδοσιουπόλεως ἐπίσκοπον Λεοντόπολις. ἡ καὶ Καλλίνικος, Επαρχία Μεσοποταμίας. "Αμιδα. Πόλιν ὀχυρὰν τῆς μέσης τῶν ποτα ἥτις διέκειτο ἐν ὁρίοις τοῖς πρὸς τοὺς Ασσυρίους.ADDENDA.
urbe hac: Ἡ δὲ Εὐρωπὸς κεῖται μὲν ἐν τῇ Μεσοποταμια σταθμούς δύο τοῦ Εὐφράτου ἀπέχουσα, ἀπῴκισαν
δὲ αὐτὴν Εδεσσαίοι. Europus sita quidem est in Me
sopotamia, mansionibus ab Euphrate duabus disjuncta et ab Edessenis condita. Nomen est a Macedonibus, qui urbium patriæ suæ nomina oppidis Syriæ indiderunt. Vide Appianum Syriac. p. 201
et Abr. Berkelium in Stephan. Eùpwñó;, ubi commista videbis quæ longo terrarum situ distinctissima
fuere.
Col. 153 Οσρωήνης. Οσροήνης. Nomen provinciam ab Osroe Procopius B. P. 117 accepisse
memorat, nec multum, ut alias observavimus, ab eo
dissidet Dionysius Patriarcha. Provincia¦ post Constantinum a Mesopotamia videtur divulsa, qua de
re Norisius diss. 11 de Epoch. p. 110. Præses Osdroenes est in 1. 105 c. Th. de Decur. et Notitia
I. O. c. 1.
Ibid. "Ederra. Provinciæ metropolis fuit, rɛpiβόητος τῆς Οσροήνης επαρχίας μητρόπολις Theo
phani Chronograph. p. 146. Acta S. Thaddaei apud
Lambecium Bibl. Cæsar. vIII p. 202: "Hv µèv ånd
Ἐδέσσης τῆς πόλεως, μητρόπολις δὲ ὑπάρχει αὕτη,
Οσροήνη καλουμένη, Αρμενοσύρων μεσόγειος.
Quæ cum urbem Osroenem vocitant, videri possent
vitiosa, nisi et Syri Orrhoam et Osrhoam appellarent. Vide Anton. Itin.p. 185.
Ibid. Κωνσταντία. Κωνσταντίνη aliis, Suidle
Κωνστάντεια, cujus episcopus Sophronius est in
Actis synodi Antiochenæ, intextis Actioni 14 concilii Chalcedon. tom. IX Concil. p. 120. Olim Nicephorium dicebatur, Stephano teste, Syris autem
Tela № quod utrumque nomen mutavit Constantii
imperatoris jussu, quemadmodum Chron. Edessenum tom. I Bibl. Orient. p. 395 refert. Quod vero
´a Chronici auctore additur, quæ olim Antipolis dicebatur, non mihi satis rectum videtur. Succurrit
Ammianus 18 9, ubi Ammidam et Autoninupolin,
prorsus ut scriptor Edessenus, eodein tempore a
Constautio instauratas fuisse nemorat. Male itaque
Assemanas dissert. De Monophysitis tom. II Bibl.
Orient. ex Antipoli facit Anthemusiadem Taciti
sive Anthemusiam aliorum, reprehenditque Ch.
Cellarium, qui Stephanum Suidamque secutus N¡ -
cephorium a Constantina nihil differre recte affirmaverat. Aberat ad occasumi Nisibis et septentrionem
Amidæ stadiis 56, si quæ fides Theophani Chro·
nogr. p. 124; quæ sane, nisi culpa recidat în librarios, exigua esse debet: longius enim intervalluni
in eas urbes interjectum fuisse Peutingerorum Tabula vetat dubitare, vide etiam Procopium Ædif.
Justin. 11, 5.
Ibid. 88080σiovño.lıç. Posita erat ad flumen
Chaborram loce munito. Procopius Fabr. Justin. 11,
5: Θεοδοσιούπολις ἡ παρὰ ποταμὸν ᾿Αβόῤῥαν γῆς
τῶν Ῥωμαίων προβεβλημένη. Distinguenda ergo
ab altera ejusdem est nominis urbe in Armenia,
oua de Fabr. Just. 111, 5.
Ibid. Kappa. Recte ita codex Lugdunensis. Urbem Christiani, quod cives sacris paganorum deditissimi essent, "Elλhvwv módy vocarunt, Libellus
Samuelis et reliquorum presbyterorum contra Ibam
tom. IX Concil. Labb. p. 37: "Oti Exelpotóvηos
Δανιήλον τὸν αὐτοῦ ἀδελφιδοῦν ἐπίσκοπον τῆς Ἑλλή -
„wy módew;. Ubi eos Carras intelligere libelli prin1172
cipium ostendit: Zuvfiacev fµå;, inquiunt, izi
τήνδε την κατηγορίαν ἐλθεῖν αὐτοῦ τε καὶ τοῦ
ἀδελφοῦ αὐτοῦ Δανιήλου, καὶ αὐτοῦ ἐπισκόπου Καρ
phywy mólews, tametsi male döɛàæè; Ibæ frater Daniel vocetur, qui àdcàpidoûç sive fratris Ibæ filius
fuit. Pejus vero commonitorium Damascio tribuno
missum p. 26 Δανιήλον τὸν εὐλαβέστατον Θεοδο
σιουπόλεως ἐπίσκοπον nuncupat: neque enim ille
Theodosiopolitanus fuit præsul, sed Joannes; quare
verius vetusta versio..... et Danielem Carrhenorum
civitatis episcopum et Joannem reverendissimum
Theodosiopolitanum episcopum præfert. Consentit in
Carrarum illo titulo scriptor Syrus Vitæ S. Ephræmi, qui tom. I Bibl. Orient. p. 51 de Juliano: Et
divertit Carras, urbem paganorum refertamque
simulacris. Vide itaque buccine referri oporteat 1. 8.
c. Th. de Pagan., qua Theodosius duci Osdroenæ
scribit Ædem olim frequentiæ dedicatam, cœtui
etiam populo quoque communem, in qua simulacra
feruntur posita, artis pretio quam divinitate metienda
jugiter patere publici concilii auctoritate decernimus.
Mihi sane, tametsi pro Edessa Gothofredus disputaverit, ædes illa Carris fuisse videtur, praesertim
quod Edesseni, ut ex eorum chronico Syriaco patet,
Theodosio imperatore sacrorum Christianorum
essent studiosissimi atque a simulacris aversissimi. Plura Ant. Itin. p. 493 et de Batnis
pag. 190.
Ibid. Néa Balerria. Nusquam, quod quidem
recordor, hanc Valentiam reperire potui. Videtur
e castellis fuisse quæ Euphrati assidebant.
Ibid. Λεοντόπολις. Præstiterat ἡ καὶ Καλλίνικος,
quomodo Libanius, Theodoretus, Procopius_alque
alii, jam ante ad Ant. Itin. p. 191 appellati. Urbein
Instauravit imp. Leo cirea a. 466, suoque nomine
insignem esse voluit, uti Chron. Edesseno tom. I
Bibl. Orient., p. 405 perscriptum. Adde Assemiano
notata tomi ejus p. 258.
Ibid. Bipoa. Virta munimentum valde vetustum,
in extremo Mesopotamiæ situm Ammianus 207
memorat, quod cum Birtha videatur Ptolemæi ad
Tigrim, nostra esse nequit. Forte bæc latet in Binta,
cui in Osdroena locum dedit Notitia Imp. Orient.
Ibid. Επαρχία Μεσοποταμίας. Presidi quoguc
paret in Notitia Imp. Orient. c. 1. Quod vero una
illi urbs Amida datur, id ne librariis acceptum
referri oporteat vereor: crant quippe Hieroclis
ætate plures in ea provincia urbes et castella. Daras paulo ante muniverat imp. Anastasius apud
Evagrium H. E. 3 37, ne de arcibus dicam, quas
Procopius de Fabr. Justin. 11, 4 describit.
-Ibid. "Αμιδα. Πόλιν ὀχυρὰν τῆς μέσης τῶν ποτα
pwv Evagrius H. E. 3 37 appellat. Situm signal
Ammianus 189, Procopius atque alii, quos nunc
prætereo. Id quæram, tametsi ab instituto recedat,
verumne sit Nisibin, celebrem olim hujus provinciæ
urbem, Σbánodɩy fuisse nuncupatam. Abiit in hanc
opinionem D. Papebrochius tom. V Jun., p. 15 ad
Vitam S. Febroniæ, in cujus Actis c. 1 26ánok,
ἥτις διέκειτο ἐν ὁρίοις τοῖς πρὸς τοὺς Ασσυρίους.
Censet vir doctus Syrorum sermone Nisibin et Sibapolin rem eamdem significare; quod, pute, nuuquam probabitur. Nihil quoque in Actis, unde Nisibin intelligendam esse colligas. Ego shy L:6á-
Σɩ6á 153. Φοινίκης. Φοινίκη πάραλος, μι Βόστρυς. Βότρυς Βύβλος, Βί βλος Βόστρυς Ορθοσιάς. Ορθωσιάς πόλιν ἔκτισεν ἐν τῇ Φοινίκῃ, ἣν Κωνσταντίαν κέκληκεν, τὴν πρότερον καλουμένην ᾿Αντάραδον. Παγωνᾶς. Πωγωνάς, για Καισάρειαν δὲ ταύτην φαμὲν ἦν καὶ Φιλίππου και λεῖν εἰώθαμεν. Αὕτη δὲ καὶ Στράτωνος μὲν πύργος το πρότερον ἐκαλεῖτο· Φοινίκης δὲ Πανεάδα κατονομάζουσιν, ἀπὸ τοῦ γείτονος αὐτῇ ὄρους Πανέου την ἐπωνυμίαν θέμενοι. ραντες δὲ ἀπὸ Κύπρου ἀπεπλεύσαμεν ἐν Καισαρεία τῇ Φιλίππου. Φοινίκης Λιβανησίας. 'Ο δὲ αὐτὸς, βασιλεὺς ἀπομέ ρισε καὶ τὴν Φοινίκην Λιβανισίαν ἀπὸ τῆς Παρήλου, καὶ ἐποίησεν ἐπαρχίαν, δοὺς δίκαια μητροπόλεως καὶ ἄρχοντα ὀρδινάριον Εμέσσῃ τῇ πόλει.ADDENDA.
urbe hac: Ἡ δὲ Εὐρωπὸς κεῖται μὲν ἐν τῇ Μεσοποταμια σταθμούς δύο τοῦ Εὐφράτου ἀπέχουσα, ἀπῴκισαν
δὲ αὐτὴν Εδεσσαίοι. Europus sita quidem est in Me
sopotamia, mansionibus ab Euphrate duabus disjuncta et ab Edessenis condita. Nomen est a Macedonibus, qui urbium patriæ suæ nomina oppidis Syriæ indiderunt. Vide Appianum Syriac. p. 201
et Abr. Berkelium in Stephan. Eùpwñó;, ubi commista videbis quæ longo terrarum situ distinctissima
fuere.
Col. 153 Οσρωήνης. Οσροήνης. Nomen provinciam ab Osroe Procopius B. P. 117 accepisse
memorat, nec multum, ut alias observavimus, ab eo
dissidet Dionysius Patriarcha. Provincia¦ post Constantinum a Mesopotamia videtur divulsa, qua de
re Norisius diss. 11 de Epoch. p. 110. Præses Osdroenes est in 1. 105 c. Th. de Decur. et Notitia
I. O. c. 1.
Ibid. "Ederra. Provinciæ metropolis fuit, rɛpiβόητος τῆς Οσροήνης επαρχίας μητρόπολις Theo
phani Chronograph. p. 146. Acta S. Thaddaei apud
Lambecium Bibl. Cæsar. vIII p. 202: "Hv µèv ånd
Ἐδέσσης τῆς πόλεως, μητρόπολις δὲ ὑπάρχει αὕτη,
Οσροήνη καλουμένη, Αρμενοσύρων μεσόγειος.
Quæ cum urbem Osroenem vocitant, videri possent
vitiosa, nisi et Syri Orrhoam et Osrhoam appellarent. Vide Anton. Itin.p. 185.
Ibid. Κωνσταντία. Κωνσταντίνη aliis, Suidle
Κωνστάντεια, cujus episcopus Sophronius est in
Actis synodi Antiochenæ, intextis Actioni 14 concilii Chalcedon. tom. IX Concil. p. 120. Olim Nicephorium dicebatur, Stephano teste, Syris autem
Tela № quod utrumque nomen mutavit Constantii
imperatoris jussu, quemadmodum Chron. Edessenum tom. I Bibl. Orient. p. 395 refert. Quod vero
´a Chronici auctore additur, quæ olim Antipolis dicebatur, non mihi satis rectum videtur. Succurrit
Ammianus 18 9, ubi Ammidam et Autoninupolin,
prorsus ut scriptor Edessenus, eodein tempore a
Constautio instauratas fuisse nemorat. Male itaque
Assemanas dissert. De Monophysitis tom. II Bibl.
Orient. ex Antipoli facit Anthemusiadem Taciti
sive Anthemusiam aliorum, reprehenditque Ch.
Cellarium, qui Stephanum Suidamque secutus N¡ -
cephorium a Constantina nihil differre recte affirmaverat. Aberat ad occasumi Nisibis et septentrionem
Amidæ stadiis 56, si quæ fides Theophani Chro·
nogr. p. 124; quæ sane, nisi culpa recidat în librarios, exigua esse debet: longius enim intervalluni
in eas urbes interjectum fuisse Peutingerorum Tabula vetat dubitare, vide etiam Procopium Ædif.
Justin. 11, 5.
Ibid. 88080σiovño.lıç. Posita erat ad flumen
Chaborram loce munito. Procopius Fabr. Justin. 11,
5: Θεοδοσιούπολις ἡ παρὰ ποταμὸν ᾿Αβόῤῥαν γῆς
τῶν Ῥωμαίων προβεβλημένη. Distinguenda ergo
ab altera ejusdem est nominis urbe in Armenia,
oua de Fabr. Just. 111, 5.
Ibid. Kappa. Recte ita codex Lugdunensis. Urbem Christiani, quod cives sacris paganorum deditissimi essent, "Elλhvwv módy vocarunt, Libellus
Samuelis et reliquorum presbyterorum contra Ibam
tom. IX Concil. Labb. p. 37: "Oti Exelpotóvηos
Δανιήλον τὸν αὐτοῦ ἀδελφιδοῦν ἐπίσκοπον τῆς Ἑλλή -
„wy módew;. Ubi eos Carras intelligere libelli prin1172
cipium ostendit: Zuvfiacev fµå;, inquiunt, izi
τήνδε την κατηγορίαν ἐλθεῖν αὐτοῦ τε καὶ τοῦ
ἀδελφοῦ αὐτοῦ Δανιήλου, καὶ αὐτοῦ ἐπισκόπου Καρ
phywy mólews, tametsi male döɛàæè; Ibæ frater Daniel vocetur, qui àdcàpidoûç sive fratris Ibæ filius
fuit. Pejus vero commonitorium Damascio tribuno
missum p. 26 Δανιήλον τὸν εὐλαβέστατον Θεοδο
σιουπόλεως ἐπίσκοπον nuncupat: neque enim ille
Theodosiopolitanus fuit præsul, sed Joannes; quare
verius vetusta versio..... et Danielem Carrhenorum
civitatis episcopum et Joannem reverendissimum
Theodosiopolitanum episcopum præfert. Consentit in
Carrarum illo titulo scriptor Syrus Vitæ S. Ephræmi, qui tom. I Bibl. Orient. p. 51 de Juliano: Et
divertit Carras, urbem paganorum refertamque
simulacris. Vide itaque buccine referri oporteat 1. 8.
c. Th. de Pagan., qua Theodosius duci Osdroenæ
scribit Ædem olim frequentiæ dedicatam, cœtui
etiam populo quoque communem, in qua simulacra
feruntur posita, artis pretio quam divinitate metienda
jugiter patere publici concilii auctoritate decernimus.
Mihi sane, tametsi pro Edessa Gothofredus disputaverit, ædes illa Carris fuisse videtur, praesertim
quod Edesseni, ut ex eorum chronico Syriaco patet,
Theodosio imperatore sacrorum Christianorum
essent studiosissimi atque a simulacris aversissimi. Plura Ant. Itin. p. 493 et de Batnis
pag. 190.
Ibid. Néa Balerria. Nusquam, quod quidem
recordor, hanc Valentiam reperire potui. Videtur
e castellis fuisse quæ Euphrati assidebant.
Ibid. Λεοντόπολις. Præstiterat ἡ καὶ Καλλίνικος,
quomodo Libanius, Theodoretus, Procopius_alque
alii, jam ante ad Ant. Itin. p. 191 appellati. Urbein
Instauravit imp. Leo cirea a. 466, suoque nomine
insignem esse voluit, uti Chron. Edesseno tom. I
Bibl. Orient., p. 405 perscriptum. Adde Assemiano
notata tomi ejus p. 258.
Ibid. Bipoa. Virta munimentum valde vetustum,
in extremo Mesopotamiæ situm Ammianus 207
memorat, quod cum Birtha videatur Ptolemæi ad
Tigrim, nostra esse nequit. Forte bæc latet in Binta,
cui in Osdroena locum dedit Notitia Imp. Orient.
Ibid. Επαρχία Μεσοποταμίας. Presidi quoguc
paret in Notitia Imp. Orient. c. 1. Quod vero una
illi urbs Amida datur, id ne librariis acceptum
referri oporteat vereor: crant quippe Hieroclis
ætate plures in ea provincia urbes et castella. Daras paulo ante muniverat imp. Anastasius apud
Evagrium H. E. 3 37, ne de arcibus dicam, quas
Procopius de Fabr. Justin. 11, 4 describit.
-Ibid. "Αμιδα. Πόλιν ὀχυρὰν τῆς μέσης τῶν ποτα
pwv Evagrius H. E. 3 37 appellat. Situm signal
Ammianus 189, Procopius atque alii, quos nunc
prætereo. Id quæram, tametsi ab instituto recedat,
verumne sit Nisibin, celebrem olim hujus provinciæ
urbem, Σbánodɩy fuisse nuncupatam. Abiit in hanc
opinionem D. Papebrochius tom. V Jun., p. 15 ad
Vitam S. Febroniæ, in cujus Actis c. 1 26ánok,
ἥτις διέκειτο ἐν ὁρίοις τοῖς πρὸς τοὺς Ασσυρίους.
Censet vir doctus Syrorum sermone Nisibin et Sibapolin rem eamdem significare; quod, pute, nuuquam probabitur. Nihil quoque in Actis, unde Nisibin intelligendam esse colligas. Ego shy L:6á-
col. 639–640page 26 of 41
PG 113:640153 Εμισσα. Εμισα τῆς τοῦ Λιβάνου Φοι της μητροπόλεως Δαμασ καὶ πανευδαίμων μητρόπολις. Παλμύρα. πόλιν Φοινίκης Λιβα 11 Φοινίκης τῆς παρὰ Λίβανον, γ. 194 Παλμύραν τὸ τῶν Περσῶν φρούριον, Παλαιστίνης. πρώτης Λύδδα ἡ νῦν Διόσ ἐν τῇ μεσογείῳ πόλεις εἰ τὰς παραλίους 645: Ἐπειδὴ γὰρ Αίλιος ὁ Αδριανός ἐχρημάτισεν, οὕτω καὶ τὴν πόλιν καλεῖσθαι ἐνομοθέτ τησεν, ἐκεῖθεν τε Αἰλία μέχρι καὶ νῦν ὀνομάζεται.ADDENDA.
postquam Berytus a Theodosio secundo metropolis
esset constituta, ut sibi vicinas urbes subjiceret,
impulisse videtur. Id superest, ut honorariam inetropolin Emesam, etsi verbis Malalæ non satisfaciat, creatam profitearis. Præsidem huic provinciæ
præfuisse Notitia imp. O. c. 1 ostendit. Cave tamen
huc referas cu Pancirolo c. 132 Notitiæ ejus præsidem provinciæ Phœniciæ, ad quem Diocletianus
1. c. De divers. rescript. et Constantinus 1. unico c. De form. et imperat. sublat. mittunt. Is totius Phœnices, antequam in duas secaretur, curam
gossit, propterea PRÆSES PROVINCIÆ SYRIÆ
PHOENIC. in inscriptione Sponiana Miscellan. p.
270, quæ in paucis diversa et inter Gudianas p.
4 legitur, appellatus.
Col. 153 Εμισσα. Εμισα τῆς τοῦ Λιβάνου Φοιvíxns mókig. J. Malalæ tom. I, p. 391. Vide Ant.
Itin. p. 188.
Ibid. Aaodixera. Laodicea est ad Libanum, de
qua Ant. Itin. p. 198.
Ibil. Aajaσnós. Provinciæ erat metropolis, unde Theodorus episcopus της μητροπόλεως Δαμασ
xo in Chalcedon. concil. p. 676, et in Actis Stephani Sabaitæ c. 6 toni. III Jul. p. 555 † inísquo;
καὶ πανευδαίμων μητρόπολις. Plura alius.
Ibid. Hľovrolıç. Diutissime hujus cives paganicæ superstitioni studuerunt. Urbs ipsa altissimis
montibus undique erat incincta. Vide Theodoretum
H. E. iv, 22, p. 183, et Ant. Itin. p. 189, ubi et de
Abila.
- Ibid. Παλμύρα. Theophanes πόλιν Φοινίκης Λιβα
voias Chronogr. p. 148, Procopius de Fabr. 11,
11 Φοινίκης τῆς παρὰ Λίβανον, et ab imp. Justiniano instauratam prodit. Palladius Vit. Chrysostom.
γ. 194 Παλμύραν τὸ τῶν Περσῶν φρούριον, quod
ad Persas compescendos commodissima esset, appellat, 80 M. P. Emesa removens. Fuit itaque in
finibus Romanæ Persicæque ditionis, nec longe ab
Euphrate, ut Appianus B. Civit. 5 p. 1079 ostendit. Quare Ulpianus 1. 1 D. de Censib. § 5 prope
barbaras gentes et nationes collocatam in provincia
Phoenice ait, gentium et nationum nominibus
vicinos Arabes, Parthos cæterosque ejus oræ Barbaros complexus. Cicero in simili re voces jungit de
Provinc. consul. c. 1x: Celebrantur aures quotidie
meœ novis nominibus gentium, nationum, locorum.
et c. xIII Cæteræ partes a géntibus aut inimicis
huic imperio aut infidis aut incognitis aut certe immanibus et barbaris et bellicosis tenebantur; quas
nationes nemo unquam fuit qui non frangi domari.
que cuperet. Neque aliter Velleius 11, 110: Gentium
nationumque, quæ rebellaverant, omnis numerus amplius 800 millia explebat. Vide et c. 98 et Cortium
in Sallustii Catilin. c. 10.
Ibid. Παλαιστίνης. Excidit πρώτης: tres cuiu
ordine recensentur Palæstinae, quarum et imp.
Theodosius in 1. 30 c. Th. de Erogat. milit. et
Notitia imp. Orient, c. 1 meminit; quæ res parum
animadversa sæpe doctis, quos Jac. Rhenferdius
dissert. in Euseb. Onomast. p. 788 ab errore
revocare adnisus est, negotium facessivit. Junctæ
fnere ad Arcadii usque tempora: nam quod Jo.
Malala tom. II, p. 5, Constantinum M. Palæstinam
tertiam provinciam constituisse asseverat, id ffieronymus Quæst. in Genes, c. 21 convellit, ante non
grande tempus Palæstinam Salutarem, quæ eadem
ae tertia, ex divisione præsidom esse factain el
dictam affirmans. Idem et hinc statuminatur, quod
omnis Palæstina sub Theodosio M. uni proconsuli♥
paruerit, quemadmodum ex Zosimo 4 41 liquet.
Víde H. Norisium diss. v de Epoch. p. 474. Consularis Palæstinæ primæ est in Notit. imp. Orient.
c. 1 et apud Palladium Histor. Lausiuc. c. 65.
Ibid. C. Kuɩơápeta. Metropolin hujus provinciæ
canon 7 Nicæni primi apud Bevereģiuin toin. I, p. 68
et llieronymus in epist. ad Pammachium agnoscunt;
quæ dignitas urbi mansit, postquam tres Palæstina
episcopo Hierosolymitano in Synodo Chalcedonensi
tom. IX, p. 2, subditæ, atque eidem jura patriarchalia fuerunt aucta, uti Novella 103 ostendit.
Ibid. Awpa. Stephanus maritimam hanc urbem
egregie illustrat in Awpoç. Adde H. Relandum Palæst. 1 p. 739 et Probabil. nostrorum c. 25.
Ibid. Aɩóσzolıç. Lydda est. Cyrillus Hierosolymitanus Catech. 17, p. 204: Λύδδα ἡ νῦν Διόσ
nok:ç. Vide Itin. H. p. 600, ubi et de Antipatride.
Ibid. "Ağwroç zapálɩoç. Duplicem Azotum, si
Notitias exceperis, vix alibi reperies. Videtur Azotus mediterranea ea esse cujus sacræ Litteræ, Herodotus, Diodorus, Josephus atque alii meminerunt. Posita illa non longe a mari erat, nee illi
tamen juncta. Josephus inde B. 1. 17 § 7 inter aç
ἐν τῇ μεσογείῳ πόλεις recenset, εἰ τὰς παραλίους
ab ea distinguit. Idem facit Wilh. Tyrius Hist. Hieros. XII, 6 et xv, 24. Nec dissentire videtur Fuicherius Carnotensis c. 52, qui præterea suo tempore
vicum fuisse, quam Ibenum indigenæ vocabant:
forte is non alius est ac lebna, qui H. Relando
Palæst. p. 608 molestus fuit. Maritima Azotus
prioris esse portus potuit: quomodo Ascalon, etsi
mari prætenta apud Wilh. Tyrium xvii 22, suum sibi
portum habuit, episcopo æque ac Ascalon subjectum subscribit enim rescripto Joannis Hierosolymitani ad Joannem Constantinop. et Antonius
Ascalonius et Stephanus Majumæ Ascalonis tom. XI
Concil. Labb. p. 376. Majuma autem Ascalonis ejus
portus est ut Majuma Gazensium et Majuma Alexandriæ, quam alias, hactenus minus notam, illustrabo. De Eleutheropoli et cæteris, quas intactas
prætereo, vide R. Relandum.
Ibid. Alla nal'Ispoσóлvja. Recte ita ms. Lagdunensis. Æliæ nomen diutissime Hierosolymis hæsit. Joannes Chrysostomus orat. 5 in Judæos p.
645 ed. nova: Ἐπειδὴ γὰρ Αίλιος ὁ Αδριανός
ἐχρημάτισεν, οὕτω καὶ τὴν πόλιν καλεῖσθαι ἐνομοθέτ
τησεν, ἐκεῖθεν τε Αἰλία μέχρι καὶ νῦν ὀνομάζεται.
Plura, quæ in Justiniani usque ætatem eum urbi
titulum Jurasse affirmant, Beveregius in can. 7 Nicæni primi coacervavit. Adde Vales. in Euseb. H.
E. VII, 5.
Ibid. Abraç. Olim Betharam, teste Eusebio, sed
in Liviæ Augustæ honorem novo titulo decorata.
Erant circa cam, trans Jordanem et 12 M. P. ab
Hierichunte positam, balnea aquaruin calidarum.
Gregorius Turonensis Miracul. 1, 18: Sunt autem
et ad Liviada civitatem aquæ calidæ, in quibus Jesus Nave lavare solitus erat; ubi similiter leprosi
mundantur. Est autem ab Jericho duodecim millibus. Qui locus situm egregie firmat.
Ibid. Zɛbacτh. Urbem hanc in Trachonitidem
Καὶ ἀπέτεμεν αὐτ τὸν Ἡρώδης ὁ τοπάρχης, εἰς τὸ βασίλειον τῆς Τραχωνίτιδος χώρας, ἐν Σεβαστῇ τῇ πόλει. 305 ο Ηρώδης ή βασιλεύς, ὁ Φιλίππου, ὁ τοπαρχῶν ἤτοι βασιλεύων τῆς Τραχωνίτιδος ὁ βασιλεὺς ὁ τοπαρχῶν ἤτοι βασιλεύων Ηρώδης ο τοπάρχης ήτοι βα σιλεύων τῆς Τραχωνίτιδος, κ. λ.; Ανθηδών. Συκαμάζων. Ευκομάζων 'Ονοῦς. Γάζα. ᾿Αγαθῇ τύχῃ αὐτοκράτορα Καίσαρα Μ. ᾿Αντώνιον Γορδιανόν, εὐσεβῆ, εὐτυχή, σεβαστόν, κοσμοκράτορα, ἡ πόλις ἡ τῶν Γαζαιῶν, ἱερὰ καὶ ἄσυλος καὶ αὐτόνομος, πιστή, εὐσεβής, λαμπρὰ καὶ μεγάλη, ἐξ ἐνκλύσεως τοῦ πατρίου Θεοῦ, τὸν ἑαυτῆς εὐεργέτην, διὰ Τι. Κλ. Παπείρου επιμελητοῦ τοῦ ἱεροῦ. 1 ΕΝΚΕΛΥΣΕΩΣ ΕΝΚΕΛΕΥΣΕΩΣ, κατὰ κέλευσιν Θεοῦ "Αριζα, Γάρδιρα Γάζαρα, Βιτύ λη, Βιτέλιος. Παλαιστίνης β'. Ως ἐπὶ πολὺ Ορασεῖς εἰσὶ καὶ ἄθεοι καὶ ἐπιβουλευ τικοί. Ο γὰρ, τῆς ᾿Αφροδίτης τῷ "Αρει συμπλακείς τοιούτους ποιεῖ (καὶ ἀθέους ἀμέτ λει Ἰουδαίους) τοὺς Ἰουδαίους ἐκ ταύτης ὄντας τῆς θέσεως φησίν· ὅθεν κατὰ τὴν προσηγορίαν ση μεῖόν σοι γινέσθω τῆς κατὰ τὴν χώραν εὐθηνίας γόνιμος γὰρ ὁ τοῦ Διὸς ἀστὴρ ἐν τοῖς φθάσασιν ελέ καὶ ἀθέους ἀμέλει Ἰουδαίους ὅθεν κατὰ τὴν προσηγορίαν, κ. λ, εὐδαίμονα, 514: Τοῖς ἐν Παλαιστίνῃ δυσσεβέσι παραπλήσιοι τοὺς τρόπους· καὶ γὰρ ἐκείνοις τοῦτ' ἔστι σύμβολον τῆς δυσσεβείας, ὅτι τοὺς κρείττονας οὐ νομίζουσι. Σκυθόπολις. γυνή τις, ἐκ τῆς καθ' ἡμᾶς μητροπόλεως ὁρμωμένη, 75: καὶ ἐλθόντος αὐτοῦ ἐν Σκυθοπόλει, ἐξῆλθεν ὁ μητροπολίτης Θεοδόσιος μετά παντὸς τοῦ λαοῦ εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ. ΙΙΙ, Σκυθῶν πόλις, Σέλλα. Πέλλα. παρὰ τοὺς πέλας, τοὺς λίθους κατὰ τὴν Μακεδόνων φωνὴν, Πέλλα λίθος. Γάδαρα. τὸν λεγόμενον ποταμὸν Γαδάρων Ιππος. 65: 'Η δὲ σή πατρὶς, ὦ Ἰοῦστε, κειμένη ἐν τῇ Γεννησαρίτιδι λίμνῃ καὶ ἀπέχουσα Ιππου μὲν στάδια τριάκοντα, Γαδάρων δὲ ἑξήκοντα, Σκυθοπόλεως δὲ εἴκοσι καὶ ἑκατόν. Ελένου Διεκέστα. Διοκαισάρεια,ADDENDA.
postquam Berytus a Theodosio secundo metropolis
esset constituta, ut sibi vicinas urbes subjiceret,
impulisse videtur. Id superest, ut honorariam inetropolin Emesam, etsi verbis Malalæ non satisfaciat, creatam profitearis. Præsidem huic provinciæ
præfuisse Notitia imp. O. c. 1 ostendit. Cave tamen
huc referas cu Pancirolo c. 132 Notitiæ ejus præsidem provinciæ Phœniciæ, ad quem Diocletianus
1. c. De divers. rescript. et Constantinus 1. unico c. De form. et imperat. sublat. mittunt. Is totius Phœnices, antequam in duas secaretur, curam
gossit, propterea PRÆSES PROVINCIÆ SYRIÆ
PHOENIC. in inscriptione Sponiana Miscellan. p.
270, quæ in paucis diversa et inter Gudianas p.
4 legitur, appellatus.
Col. 153 Εμισσα. Εμισα τῆς τοῦ Λιβάνου Φοιvíxns mókig. J. Malalæ tom. I, p. 391. Vide Ant.
Itin. p. 188.
Ibid. Aaodixera. Laodicea est ad Libanum, de
qua Ant. Itin. p. 198.
Ibil. Aajaσnós. Provinciæ erat metropolis, unde Theodorus episcopus της μητροπόλεως Δαμασ
xo in Chalcedon. concil. p. 676, et in Actis Stephani Sabaitæ c. 6 toni. III Jul. p. 555 † inísquo;
καὶ πανευδαίμων μητρόπολις. Plura alius.
Ibid. Hľovrolıç. Diutissime hujus cives paganicæ superstitioni studuerunt. Urbs ipsa altissimis
montibus undique erat incincta. Vide Theodoretum
H. E. iv, 22, p. 183, et Ant. Itin. p. 189, ubi et de
Abila.
- Ibid. Παλμύρα. Theophanes πόλιν Φοινίκης Λιβα
voias Chronogr. p. 148, Procopius de Fabr. 11,
11 Φοινίκης τῆς παρὰ Λίβανον, et ab imp. Justiniano instauratam prodit. Palladius Vit. Chrysostom.
γ. 194 Παλμύραν τὸ τῶν Περσῶν φρούριον, quod
ad Persas compescendos commodissima esset, appellat, 80 M. P. Emesa removens. Fuit itaque in
finibus Romanæ Persicæque ditionis, nec longe ab
Euphrate, ut Appianus B. Civit. 5 p. 1079 ostendit. Quare Ulpianus 1. 1 D. de Censib. § 5 prope
barbaras gentes et nationes collocatam in provincia
Phoenice ait, gentium et nationum nominibus
vicinos Arabes, Parthos cæterosque ejus oræ Barbaros complexus. Cicero in simili re voces jungit de
Provinc. consul. c. 1x: Celebrantur aures quotidie
meœ novis nominibus gentium, nationum, locorum.
et c. xIII Cæteræ partes a géntibus aut inimicis
huic imperio aut infidis aut incognitis aut certe immanibus et barbaris et bellicosis tenebantur; quas
nationes nemo unquam fuit qui non frangi domari.
que cuperet. Neque aliter Velleius 11, 110: Gentium
nationumque, quæ rebellaverant, omnis numerus amplius 800 millia explebat. Vide et c. 98 et Cortium
in Sallustii Catilin. c. 10.
Ibid. Παλαιστίνης. Excidit πρώτης: tres cuiu
ordine recensentur Palæstinae, quarum et imp.
Theodosius in 1. 30 c. Th. de Erogat. milit. et
Notitia imp. Orient, c. 1 meminit; quæ res parum
animadversa sæpe doctis, quos Jac. Rhenferdius
dissert. in Euseb. Onomast. p. 788 ab errore
revocare adnisus est, negotium facessivit. Junctæ
fnere ad Arcadii usque tempora: nam quod Jo.
Malala tom. II, p. 5, Constantinum M. Palæstinam
tertiam provinciam constituisse asseverat, id ffieronymus Quæst. in Genes, c. 21 convellit, ante non
grande tempus Palæstinam Salutarem, quæ eadem
ae tertia, ex divisione præsidom esse factain el
dictam affirmans. Idem et hinc statuminatur, quod
omnis Palæstina sub Theodosio M. uni proconsuli♥
paruerit, quemadmodum ex Zosimo 4 41 liquet.
Víde H. Norisium diss. v de Epoch. p. 474. Consularis Palæstinæ primæ est in Notit. imp. Orient.
c. 1 et apud Palladium Histor. Lausiuc. c. 65.
Ibid. C. Kuɩơápeta. Metropolin hujus provinciæ
canon 7 Nicæni primi apud Bevereģiuin toin. I, p. 68
et llieronymus in epist. ad Pammachium agnoscunt;
quæ dignitas urbi mansit, postquam tres Palæstina
episcopo Hierosolymitano in Synodo Chalcedonensi
tom. IX, p. 2, subditæ, atque eidem jura patriarchalia fuerunt aucta, uti Novella 103 ostendit.
Ibid. Awpa. Stephanus maritimam hanc urbem
egregie illustrat in Awpoç. Adde H. Relandum Palæst. 1 p. 739 et Probabil. nostrorum c. 25.
Ibid. Aɩóσzolıç. Lydda est. Cyrillus Hierosolymitanus Catech. 17, p. 204: Λύδδα ἡ νῦν Διόσ
nok:ç. Vide Itin. H. p. 600, ubi et de Antipatride.
Ibid. "Ağwroç zapálɩoç. Duplicem Azotum, si
Notitias exceperis, vix alibi reperies. Videtur Azotus mediterranea ea esse cujus sacræ Litteræ, Herodotus, Diodorus, Josephus atque alii meminerunt. Posita illa non longe a mari erat, nee illi
tamen juncta. Josephus inde B. 1. 17 § 7 inter aç
ἐν τῇ μεσογείῳ πόλεις recenset, εἰ τὰς παραλίους
ab ea distinguit. Idem facit Wilh. Tyrius Hist. Hieros. XII, 6 et xv, 24. Nec dissentire videtur Fuicherius Carnotensis c. 52, qui præterea suo tempore
vicum fuisse, quam Ibenum indigenæ vocabant:
forte is non alius est ac lebna, qui H. Relando
Palæst. p. 608 molestus fuit. Maritima Azotus
prioris esse portus potuit: quomodo Ascalon, etsi
mari prætenta apud Wilh. Tyrium xvii 22, suum sibi
portum habuit, episcopo æque ac Ascalon subjectum subscribit enim rescripto Joannis Hierosolymitani ad Joannem Constantinop. et Antonius
Ascalonius et Stephanus Majumæ Ascalonis tom. XI
Concil. Labb. p. 376. Majuma autem Ascalonis ejus
portus est ut Majuma Gazensium et Majuma Alexandriæ, quam alias, hactenus minus notam, illustrabo. De Eleutheropoli et cæteris, quas intactas
prætereo, vide R. Relandum.
Ibid. Alla nal'Ispoσóлvja. Recte ita ms. Lagdunensis. Æliæ nomen diutissime Hierosolymis hæsit. Joannes Chrysostomus orat. 5 in Judæos p.
645 ed. nova: Ἐπειδὴ γὰρ Αίλιος ὁ Αδριανός
ἐχρημάτισεν, οὕτω καὶ τὴν πόλιν καλεῖσθαι ἐνομοθέτ
τησεν, ἐκεῖθεν τε Αἰλία μέχρι καὶ νῦν ὀνομάζεται.
Plura, quæ in Justiniani usque ætatem eum urbi
titulum Jurasse affirmant, Beveregius in can. 7 Nicæni primi coacervavit. Adde Vales. in Euseb. H.
E. VII, 5.
Ibid. Abraç. Olim Betharam, teste Eusebio, sed
in Liviæ Augustæ honorem novo titulo decorata.
Erant circa cam, trans Jordanem et 12 M. P. ab
Hierichunte positam, balnea aquaruin calidarum.
Gregorius Turonensis Miracul. 1, 18: Sunt autem
et ad Liviada civitatem aquæ calidæ, in quibus Jesus Nave lavare solitus erat; ubi similiter leprosi
mundantur. Est autem ab Jericho duodecim millibus. Qui locus situm egregie firmat.
Ibid. Zɛbacτh. Urbem hanc in Trachonitidem
col. 641–642page 27 of 41
PG 113:642πάλαι μὲν ᾿Αραβίᾳ, νῦν δὲ τῇ Παλαιστίνῃ τρίτῃ καλουμένη, χώρα μὲν ἔρημος ἐπὶ μακρὸν κατατείνει. Πέτρα. Αδριανή Πέτρα μητρόπολις Πέτρας πρὸς ἐσχατιαῖς τῶν Παλαιστίνων Αὐγουστούπολις. Αὐγουστουπόλεως 'Αρίνδηλα. ᾿Αρίνδηλα τρίτης τῆς περιφανοῦς καὶ ἐνδόξου πόλεως Χαραγμόδων. Χαρακμοῦδα. περὶ τὴν Νεκρὰν θάλασσαν ὁδεύων τὴν ἐπὶ Ζώορα [δεν ἐν θαλάσσῃ νησόν τινα χέρσον και μικροτάτην. Σάλτον Ἱερατικὸν Ὑπὸ κονσουλάριον. Βόσορ: Αὕτη ἐστὶ Βόστρα, ἡ νῦν μητρόπολις τ ἐστὶν Αδαρα πόλις ἐπίσημος τῆς ᾿Αραβίας, διεστῶτα Βόστρων σημείοις κδ'. Δία. Δίαν τὴν ἔρημον πόλιν, παύσῃ μὲν δίψης, εὐθὺ δὲ καὶ βιότου. 45: Μήδαβα πόλις ἐστὶ πέρα τοῦ Ἰουρδάνου κατ' ἀνατολὰς, ὑπὸ τὴν ᾿Αραβίαν τελοῦσα. Καριαθεὶμ οι Ἰεσσά, μεταξύ Μηδαμών, Μηδά Γέρασα, Πόλις ἐπίσημος τῆς ᾿Αραβίας. ΕυP. WESSELINGHI
ADDENDA.
dia Galilæa posita (apud Josephum Vitæ suæ c. 65)
olim Sepphoris erat. Hieronymus de Loc. Sacris:
Porro et alia villa Araba nomine in finibus Diocæsareæ, quæ olim Sephorine dicebatur. Vide Palladium
Histor. Lausiac. p. 563, et de Maximianopoli Itin. H.
p. 586.
Col. 153. Fálat. Hinc fuit Anastasius, qui Faбwv
sive Gabenorum antistes in synodo Hierosolymitana
dicitur. Aberat urbs M. P. 16 a Cæsarea, ut Eusebius
et Hieronymus in Onomastico monuerunt. Vide eumdem Norisium dissert. iv, p. 460.
Ibid. Nalaıozirns y'. Olim hæc Arabia erat, sed
Palæstina in plures divisa provincias, illis accenseri
cœpta est. Procopius de Fabric. v, 8: 'Ev & th
πάλαι μὲν ᾿Αραβίᾳ, νῦν δὲ τῇ Παλαιστίνῃ τρίτῃ
καλουμένη, χώρα μὲν ἔρημος ἐπὶ μακρὸν κατατείνει.
Notitia Imp. Orient. Palæstinam Salutarem, præsidi
subjectam, appellat.
Ibid. Πέτρα. Αδριανή Πέτρα μητρόπολις in
nummis: Πέτρας πρὸς ἐσχατιαῖς τῶν Παλαιστίνων
xetμévaç Evagrius H. E. 1, 32 vocat, quod in ultimis Palæstinæ finibus essent. Sozomenus Пerpalov;
et 'Apeonolitas H. E. vn, 15 in Arabia, ad quam
olin pertinuerunt, locat. Passim alii in Palestina
tertia, nt Stephanus. Vide Renferdii dissert, w, in
Euseb. Onom. et Relandi Palæst. 111, p. 927.
Ibid. Αὐγουστούπολις. Joannes Αὐγουστουπόλεως
subscripsit synodo Ephesinæ p. 526.
Ibid. 'Αρίνδηλα. Stephanus ᾿Αρίνδηλα τρίτης
Пladatorivrs, cujus nomen in Actis conciliorum varie
esse vitiatum admonuit L. Holsteinius. Vide Ephesin. p. 487 et 530.
Ibid. Xaparµov¤a. Illustris urbs in Actis S. Stephani Sebaitæ c. 4, tom. III Jul. p. 545: Memorant
enim Joannem τῆς περιφανοῦς καὶ ἐνδόξου πόλεως
Χαραγμόδων. Adde Stephanum in Χαρακμοῦδα.
Ibid. 'Apɛózolıç. Olim Ar et Moab dicebatur, ut
Eusebius in Onomast. et Ilieronymus in Isai. c. 15
testantur. Polychronius Areopolitanus subscripsit
rescripto Joannis Hierosolymitani tom. XI Concil.
Labb. p. 376.
Ibid. Zwdpa. Hebræorum y est, sita ad lacum
Asphaltiten. Cyrillus in Vita S. Sabæ c. 22: Kal
περὶ τὴν Νεκρὰν θάλασσαν ὁδεύων τὴν ἐπὶ Ζώορα
[δεν ἐν θαλάσσῃ νησόν τινα χέρσον και μικροτάτην.
Adde H. Relandum Palæst. 1 p. 1065.
Ibid. Máµýıç. Aliis Notitiis Máµyns, quo nomine
Ptolemæus Idumææ urbem ad Jordanis occasum
agnoscit, Máų tamen scribens.
Ibid. Birapovç. In Jac. Goari Notitiis Bipooáμov
el Biosáбwy hac in provincia recensetur; quæ mihi
æque est obscura. Fortasse nostri Bɩtapoū; est Notitiæ imp. Orient. c. 145 Bethora, quæ sub dispositione ducis Arabiæ præfecturam legionis quartæ
Martiæ habet; quorsum et Gothofredus eleganti
conjectura 1. 15 c. Th. de Erogat. militar. refert.
aut certe vicus Idumææ Bηzápis apud Josephum
B, Jud. 4, 8 § 1; atque hoc malim, etsi Rufinus
aliter legisse videatur: neque cnim præter morem
id accidit.
Ibid. 'Elovca. Posita fuit in partibus veteris
Moabitidis, teste Hieronymo in Isai. c. 15; urbis
episcopi sæpe in conciliis obvii sunt, et ab II. Relando recensiti.
Ibid. Fáltwr. Deest aliquid: solet saltibus, quo1180
rum in provinciis meminit, addere titulos, ut cognoscantur. Jac. Goari Nolitia Σάλτον Ἱερατικὸν appellat, quod verum videtur.
Ibid. Ὑπὸ κονσουλάριον. Fuit Arabia Constantii
imperatoris tempore præsidialis, ut ex 1. 3 c. Th.
de Pœnis apparet: habuit præterea ducem, qui rei
militaris curam administraret. Ab eo vero cum præses penderet, tandem soli duci Arabia est commissa.
Docemur hæc a Justiniano Nov. 102. Erat enim,
inquit, ita ténui potestate præditus is qui civili magistratu defungebatur, ut ci qui præesset armis servili propemodum more manciparetur, et in illius arbitrio hujus salus esset posita, aut ut ne esset quidem
omnino hic magistratus: unde adeo et longum tempus
est ex quo is desierit, et militaris ea quæ civilem ma -
gistratum concernunt peragat. Idem Notitia imp.
Orient. c. 1, ducem quidem Arabiæ, nusquam præsidem aut consularem, nisi c. 145, ubi dux et præses qui ante dux tantum, meniorans, affirmat.
Itaque dubium esse non potest quin hic error sit, et
in consularis locum dux succedere debeat.
Ibid. Bċơrpu. Provinciæ metropolis erat. Euse -
bius in Βόσορ: Αὕτη ἐστὶ Βόστρα, ἡ νῦν μητρόπολις
τ 'Apaбlas. Adde concil. Chalcedon. p. 676. Isidorus (apud Photium p. 1006) Bostra olsτpov τE
Boóc, quasi lo in vaccam versa nomen urbi fecerit,
notare auctor est, sed errans est enim TTX], quo
llebræi et vicinæ gentes locum munitum describunt.
all
Ibid. Nilaxwun. Ignota mihi est: cogitaveranr
Nɛúŋ xwuŋ, quæ-in Goari Notitia et Concil. Chalcedon. p. 676 conspicitur, an Пsvraxwµia,
Neεan xwun, cujus episcopus in eodem est concilio,
præstaret; forte posterior suspicio non longe a vero
aberit. Id præterire nolo, ibidem Joannem mólews
"Eġġŋg inter Arabas nomen profiteri, et mansionem
Itin. Ant. p. 196 Ære, sive, ut in Vaticano ms. legitur, Ere tueri.
Ibid. "Adpa. Sic et Ptolemæus. Tabulæ Peutingerorum Adraha M. P. 24 a Bostris, Eusebio in Onomast. Adara, cum de urbe Esdrai xal võv, inquit,
ἐστὶν Αδαρα πόλις ἐπίσημος τῆς ᾿Αραβίας, διεστῶτα
Βόστρων (sic praestal) σημείοις κδ'. Vertit Ilierony -
mus: Nunc autem est Adara insignis civitas Arabi,
in vicesimo quarto lapide a Bostra.
lidl. Δία. Δίαν τὴν ἔρημον πόλιν, Isidorus in
Vita Damascii apud Photium Biblioth. p. 1061 vocal,
addens prope urbem esse campum, in quo aqua siygia ebulliat fortasse ergo buc pertinet epigramma
apud Stephanum, quod ipse ad Dium Syriæ, si tamen alia ac nostra est, transtulit, quo aqua Diensis
potu quidem dulcis, sed et mortifera perhibetur:
Niua to invòv yluxɛphy mo:óv·ày tóde niŋs,
παύσῃ μὲν δίψης, εὐθὺ δὲ καὶ βιότου.
Ibid. 'Eɛaxosɲia. Habetur et in Jac. Goari Notitia. Nomen illi a sex pagis, ut Pentacomiæ, quam
eadem agnoscit, a quinque, venit.
Ibid. Mdabu. Medeba est in portione tribus
Ruben. Jos. c. xi, 16. Cyrillus in Vita S. Sabar
c. 45: Μήδαβα πόλις ἐστὶ πέρα τοῦ Ἰουρδάνου κατ'
ἀνατολὰς, ὑπὸ τὴν ᾿Αραβίαν τελοῦσα. Μeminit ejus
Eusebius in Καριαθεὶμ οι Ἰεσσά, ubi pro μεταξύ
Μηδαμών, quod Martianei editio prafert, Μηδά
6wv legi oportet.
Ibid. Γέρασα, Πόλις ἐπίσημος τῆς ᾿Αραβίας. Ευ-
col. 643–644page 28 of 41
PG 113:643Νέα πόλις. πόλεως Νέας πόλεως Φινῶν Αὕτη ἐστὶ Φαινώ, ἔνθα τὰ μέταλλα τοῦ χαλκοῦ, μεταξὺκειμένη Πέτρας πόλεως καὶ Ζοορῶν. χρυσέα εἰ Δαιδάν ὥστε τὰς ἐμπορίας, οὐ νήσων, οὐδὲ λιμένων, οὐδὲ πορθμῶν τινῶν καὶ ἰσθμῶν, ἀλλὰ σχεδὸν ἁπάσης τῆς οἰκουμένης γίγνεσθαι παρ' ὑμῖν Ερμούπολις. τῆς ᾿Αλεξανδρέων χώρας τῆς ᾿Αλεξανδρέων χώρας ἐν τῇ ᾿Αλεξανδρέων χώρᾳ, Έρμουπόλεως μικράς, Διονυσιάς. Διονυσιάδος Κανὰθ κώμη τῆς ᾿Αραβίας, εἰσέτι Καναθε λεγομένη. Ει: Κείται δὲ εἰσέτι καὶ νῦν ἐν Τραχωνίτιδι πλησίον Βόστρων. Ἐπαρχία Αἰγυπτιακῆς. Σχεδίας και Μενελαΐτου Σχεδία δὲ πόλις Αἰγύπτου, πλησίον Χαιρέου.ROCLIS
sebio Onomast. in rɛpyacɛt, semota a fluvio Jacob
M. P. 4, teste Hieronymo in Jacob ejusdem Eusebii.
Episcopus ejus Placus est in Chalcedon. concil.
p. 675.
Col. 153. Matovđoç. Nihil mihi de hac innotult:
posset ex Notitiis et conciliorum Actis alia non magno
molimine substítui, nisi ea res periculosæ plena
foret alea.
Ibid. Þɩładɛlyla. Non alia est ac Rabhatamana,
quæ a Ptolemæo Philadelpho novo donata est nomine. Hieronymus in Ezech. c. 25: Filii Ammon
habebant metropolin nomine Rabbath, quæ hodie a
rege Ægypti Ptolemæo, cognomento Philadelpho,
qui Arabiam tenuit cum Judæa, Philadelphia cognominata est. Aberat haud longo intervallo ab
amne Jacob apud Eusebium Onomast. In '1a66x.
plura Eduard. Bernardus in Josephi A. Jud. 4, 5.
Ibid. Νέα πόλις. Chilon πόλεως Νέας πόλεως in.
ter Arabes antistites concilio Chalcedon. p. 675
nomen ascripsit.
Ibid. 'Iɛpáxolıç. Alii hanc explicuerint; mihi
ignota est.
Ibid. Þilɩnzózolɩç. Condita est a Philippo Arabe,
ut Victor Zonaras et Cedrenus docent et viri docti
dudum monuerunt. Quod vero Bostra camdem àtque
hanc arbitrantur, id et hæc Notitia et concilium
Chalcedonense convellit: distinguunt enim Bostra
et Philippopolin. Vide tom. VIII Concil. Labb. p. 641
et 675, prætereaque Spanhemium dissert. 13 de Us.
et P. N. p. 612.
Ibid. Þairó. Ita legendum vidit L. Holsteinius,
Sita erat Petram inter et Zoora, aris metallis et
exsiliis multorum infanis. Eusebius in Φινῶν: Αὕτη
ἐστὶ Φαινώ, ἔνθα τὰ μέταλλα τοῦ χαλκοῦ, μεταξύ
κειμένη Πέτρας πόλεως καὶ Ζοορῶν. Sic Jo. Clericus, et recte emendavit, quem et in xatà tiÌ
χρυσέα εἰ Δαιδάν vide. Hieronymus, Fenon, castra
fi iorum Israel in deserto. Fuit autem quondam ciritas principum Edom, nunc viculus in deserto; ubi
æris metalla damnatorum suppliciis effodiuntur inter
ciri'atem Petram et Zoaram. Adde S. Bochartum
P. 2. Hierozoic. 111, 13.
Ibid. Kwrotartla. Notitiæ Jac. Goari Kwvotaytivŋ, concilium Chalcedon. p. 676 Kwvstavtiávn, et
in veteri versione Constantia.
Ægypto, quæ sub Justiniano duplex erat, nt Elict.
13 indicat, Thebaide, Libya, Augustamnica el Pertapoli absolvebatur, uti 1. 22, c. 16, scribit. Addita
dein ab Arcadio imperatore Arcadia est, cujus Notitia imp. Orient. c. 417 meminit. Post dein Augustamnica in duas est secta. Omnes præfecto Augustali, etsi Ægyptus provincia præcipua ejus esset
sors, subjectæ. Primus horum Augustalium, ASYourtallwv, si non fallit Jo. Malala tom. 1, p. 290,
Cornelius fuit Gallus: Augustus enim domitæ Ægypto
equitem imposuit, apud Dionem 1. cxs. p. 521, interque alia dominationis arcana vetuit, nisi permissu,
ingredi senatores, Tacito Annal. 11, 59 teste. Solemnis præfecti Augustalis sedes Alexandriæ erat; unde
Unapos is 'Adɛɛavdpzlaç Sozomeno H. E. vii, 15
dicitur. Theodorus Aŭyovozáλto; est in Isidori l'efusiotæ epist. 11, 50, alius in Synesii epist. 405.
De officio ejus vide 1. 1 et 2 c. de Offic. Pra:f. Angust. atque Edict. Justiniani 43, et Pancirolum in
Notit. imp. Orient. c. 117.
Ibid. 'Alɛɛdropeia. Dio Chrysostomus orat. 22,
p. 372 totius orbis sua ætate emporium fuisse atque
undique in eam omnes confluxisse mercatores,
ὥστε τὰς ἐμπορίας, inquit, οὐ νήσων, οὐδὲ λιμένων,
οὐδὲ πορθμῶν τινῶν καὶ ἰσθμῶν, ἀλλὰ σχεδὸν ἁπάσης
τῆς οἰκουμένης γίγνεσθαι παρ' ὑμῖν: quam rerum
copiam et incolarum frequentiam diu illi durasse
aliunde constat. Hand longe aberat Pharus, dein
urbi conjuncta ac Majumæ nomine celebris. Acta
S. Cyri c. 1, tom. II, Januar. p. 1090: Majumetes
hic erat, non ex Gazensium Majuma prodiens, sed
ex illa Alexandrinorum, quam Pharus, quondam insula, complectitur, quæque nunc Alexandrite cum insulana civitate conjunctæ pars habetur, vetere Majumæ nomine adhuc retento. Philonis ætate aůxhu
dñotalvios ex insula ad urbem pertinebat, quæ tænia, de qua et Strabo xvII, p. 800, aut si brevia
malis, paulatim alluvionibus videtur ancta, de Vita
Mosis 11, p. 659. Cæterum urbis episcopi per universam Ægyptum auctoritas amplissima erat, sibique subjectos centum circiter antistites habebat, ut
Athanasius Apolog. c. Arian. p. 187, affirmat.
Ibid. Ερμούπολις. Parva Hermupolis, quae τῆς
᾿Αλεξανδρέων χώρας netropolis Ptolemnæo dicitur,
unde Athanasius Dracontium ejus præsulem modo
τῆς ᾿Αλεξανδρέων χώρας sive ἐν τῇ ᾿Αλεξανδρέων
xupę, ut tom. 1, p. 265, modo Epμovrólews pixpäę,
χώρᾳ, Έρμουπόλεως μικράς,
sicuti in epist. ad Antiochen. p. 776, nuncupat.
Ibid. Διονυσιάς. Maras Διονυσιάδος sub Bostremo
metropolita in codem est concilio. Incolæ Atovuculs,
non multum a Bostris, Isidoro apud Photium Bibl.
p. 1060.
Ibid. Kardoa. Kavwed Concilium Chalcedon.
p. 660), nnmmus Kavwłalwv apud Vaillantium. Ilarduinus Domitiani nummum KANA alwv ZNP. inscriptum in Num. Urb. Illust. edidit, cui similem
Wildiana gaza servat. Consentit Eusebius in Ono.
mast. Κανὰθ κώμη τῆς ᾿Αραβίας, εἰσέτι Καναθε
λεγομένη. Ει post pauca: Κείται δὲ εἰσέτι καὶ νῦν
ἐν Τραχωνίτιδι πλησίον Βόστρων. Fuit ergo propter
Bostra.
Ibid. 'Adpaσoós. II. Relando non alia est atque
Adra Favet illi Notitia Jac. Goari, Adrassum memorans, non illam cum tamen llierocles distinguat,
præstiterit eum, etsi solæ Notitiæ ejus meminerint,
andire.
fil. Ἐπαρχία Αἰγυπτιακῆς. Orditur diocesin
Ægyptiam, quæ Ammiani ætate quinque provincus,
Ibid. Mɛrɛlatınç. Vicina erat Schedia, unde
Agathodemon Σχεδίας και Μενελαΐτου episcopus in
epist. Athanasii ad Antiochen. Intellige autem nomum Menelaiten: nam urbs Menelans, si tamen
urbem esse velis, Justinianus Edit. 13, c. 18 auxilio
erit. Schedia prope Chæreu mansionem, de qua
Itin. Ant. p. 154, erat. Schol. Nicandri Theriac. 623:
Σχεδία δὲ πόλις Αἰγύπτου, πλησίον Χαιρέου. Adle
1. 3 Maccab. c. iv, 11, ubi Latinus interpres Schediam videre non potuit.
Ibid. Mérŋaiç. Recte L. Holsteinius correxit.
Aberat hand longe Alexandria Stephano auctore.
Nummi METHAITON sunt apud Harduinum et VaitJantium, ac episcopus Macarius Metrov in Ephesino concilio p. 531.
Ibid. Boūroç. Haud longo intervallo semotà fuit
ab ostio Sebennitico, Bovrà quoque, uti Epiphanio
153. Κάβασσα. Κάβασα ΚΑ ΒΑΣΙΤΩΝ Καβάσων, πόλις Αἰγύπτου, γέμουσα ἱπποποτάμων· αἰθαλόεσσαν δέ φησιν, ἐπεὶ μελανόγειος ἐστι.. Καὶ γὰρ Σάϊ; πόλις ἐστὶν ἐν Θράκῃ, καὶ ἑτέρα ταύτη ὁμώνυμος ἐν Αἰγύπτῳ· ἀλλ᾽ ἀπὸ μὲν τῆς ἐν Αἰγύπτῳ οἱ πολῖται Σαΐται καλοῦνται, οἱ δὲ τῆς Θράκης Σάϊοι. Ζώιλος Ανδρώ, Μηνᾶ; Κλεοπάτρα. Κλεοπατρις; τοῦ ᾿Αρσινοίτου Θμοῦς καὶ Σοῦς θλίβεται καὶ κόπτεται βούλη μέχρι Βουσίρεως Ηρακλέους τε Διός τε παὶ Ερμείας. Φραυύνης. Φράγωνες Φραγώνεως καὶ μέρους τῆς Ἐλεαρ Παχνεμουνέως και τοῦ λοιποῦ μέρους τῆς Ἐλεαρχίας Σεβόνυτος. Σεβεννυτός "Ονουσις. πόλις οὐκ ἄγνωστος, Ονουφις τῆς Λύχνων σιριν τὴν τρίπολιν ρεως τριπόλεως κατ' Αἴγυπτον 188 195, Οασιν τήν γείτονα τῶν Μαζί. τῆς Αἰγύπτου 4 ἐν τῷ βαθυτάτω τῆς Αἰγύ του Νείλου γέγονεν ἡ ἐπίβασις, καὶ τῆς λίμνης της καλουμένης Μαρίας βάθος οὐκ ἐχούσης πολὺ διὰ τὴν τοῦ ὕδατος ἔνδειαν,ROCLIS
sebio Onomast. in rɛpyacɛt, semota a fluvio Jacob
M. P. 4, teste Hieronymo in Jacob ejusdem Eusebii.
Episcopus ejus Placus est in Chalcedon. concil.
p. 675.
Col. 153. Matovđoç. Nihil mihi de hac innotult:
posset ex Notitiis et conciliorum Actis alia non magno
molimine substítui, nisi ea res periculosæ plena
foret alea.
Ibid. Þɩładɛlyla. Non alia est ac Rabhatamana,
quæ a Ptolemæo Philadelpho novo donata est nomine. Hieronymus in Ezech. c. 25: Filii Ammon
habebant metropolin nomine Rabbath, quæ hodie a
rege Ægypti Ptolemæo, cognomento Philadelpho,
qui Arabiam tenuit cum Judæa, Philadelphia cognominata est. Aberat haud longo intervallo ab
amne Jacob apud Eusebium Onomast. In '1a66x.
plura Eduard. Bernardus in Josephi A. Jud. 4, 5.
Ibid. Νέα πόλις. Chilon πόλεως Νέας πόλεως in.
ter Arabes antistites concilio Chalcedon. p. 675
nomen ascripsit.
Ibid. 'Iɛpáxolıç. Alii hanc explicuerint; mihi
ignota est.
Ibid. Þilɩnzózolɩç. Condita est a Philippo Arabe,
ut Victor Zonaras et Cedrenus docent et viri docti
dudum monuerunt. Quod vero Bostra camdem àtque
hanc arbitrantur, id et hæc Notitia et concilium
Chalcedonense convellit: distinguunt enim Bostra
et Philippopolin. Vide tom. VIII Concil. Labb. p. 641
et 675, prætereaque Spanhemium dissert. 13 de Us.
et P. N. p. 612.
Ibid. Þairó. Ita legendum vidit L. Holsteinius,
Sita erat Petram inter et Zoora, aris metallis et
exsiliis multorum infanis. Eusebius in Φινῶν: Αὕτη
ἐστὶ Φαινώ, ἔνθα τὰ μέταλλα τοῦ χαλκοῦ, μεταξύ
κειμένη Πέτρας πόλεως καὶ Ζοορῶν. Sic Jo. Clericus, et recte emendavit, quem et in xatà tiÌ
χρυσέα εἰ Δαιδάν vide. Hieronymus, Fenon, castra
fi iorum Israel in deserto. Fuit autem quondam ciritas principum Edom, nunc viculus in deserto; ubi
æris metalla damnatorum suppliciis effodiuntur inter
ciri'atem Petram et Zoaram. Adde S. Bochartum
P. 2. Hierozoic. 111, 13.
Ibid. Kwrotartla. Notitiæ Jac. Goari Kwvotaytivŋ, concilium Chalcedon. p. 676 Kwvstavtiávn, et
in veteri versione Constantia.
Ægypto, quæ sub Justiniano duplex erat, nt Elict.
13 indicat, Thebaide, Libya, Augustamnica el Pertapoli absolvebatur, uti 1. 22, c. 16, scribit. Addita
dein ab Arcadio imperatore Arcadia est, cujus Notitia imp. Orient. c. 417 meminit. Post dein Augustamnica in duas est secta. Omnes præfecto Augustali, etsi Ægyptus provincia præcipua ejus esset
sors, subjectæ. Primus horum Augustalium, ASYourtallwv, si non fallit Jo. Malala tom. 1, p. 290,
Cornelius fuit Gallus: Augustus enim domitæ Ægypto
equitem imposuit, apud Dionem 1. cxs. p. 521, interque alia dominationis arcana vetuit, nisi permissu,
ingredi senatores, Tacito Annal. 11, 59 teste. Solemnis præfecti Augustalis sedes Alexandriæ erat; unde
Unapos is 'Adɛɛavdpzlaç Sozomeno H. E. vii, 15
dicitur. Theodorus Aŭyovozáλto; est in Isidori l'efusiotæ epist. 11, 50, alius in Synesii epist. 405.
De officio ejus vide 1. 1 et 2 c. de Offic. Pra:f. Angust. atque Edict. Justiniani 43, et Pancirolum in
Notit. imp. Orient. c. 117.
Ibid. 'Alɛɛdropeia. Dio Chrysostomus orat. 22,
p. 372 totius orbis sua ætate emporium fuisse atque
undique in eam omnes confluxisse mercatores,
ὥστε τὰς ἐμπορίας, inquit, οὐ νήσων, οὐδὲ λιμένων,
οὐδὲ πορθμῶν τινῶν καὶ ἰσθμῶν, ἀλλὰ σχεδὸν ἁπάσης
τῆς οἰκουμένης γίγνεσθαι παρ' ὑμῖν: quam rerum
copiam et incolarum frequentiam diu illi durasse
aliunde constat. Hand longe aberat Pharus, dein
urbi conjuncta ac Majumæ nomine celebris. Acta
S. Cyri c. 1, tom. II, Januar. p. 1090: Majumetes
hic erat, non ex Gazensium Majuma prodiens, sed
ex illa Alexandrinorum, quam Pharus, quondam insula, complectitur, quæque nunc Alexandrite cum insulana civitate conjunctæ pars habetur, vetere Majumæ nomine adhuc retento. Philonis ætate aůxhu
dñotalvios ex insula ad urbem pertinebat, quæ tænia, de qua et Strabo xvII, p. 800, aut si brevia
malis, paulatim alluvionibus videtur ancta, de Vita
Mosis 11, p. 659. Cæterum urbis episcopi per universam Ægyptum auctoritas amplissima erat, sibique subjectos centum circiter antistites habebat, ut
Athanasius Apolog. c. Arian. p. 187, affirmat.
Ibid. Ερμούπολις. Parva Hermupolis, quae τῆς
᾿Αλεξανδρέων χώρας netropolis Ptolemnæo dicitur,
unde Athanasius Dracontium ejus præsulem modo
τῆς ᾿Αλεξανδρέων χώρας sive ἐν τῇ ᾿Αλεξανδρέων
xupę, ut tom. 1, p. 265, modo Epμovrólews pixpäę,
χώρᾳ, Έρμουπόλεως μικράς,
sicuti in epist. ad Antiochen. p. 776, nuncupat.
Ibid. Διονυσιάς. Maras Διονυσιάδος sub Bostremo
metropolita in codem est concilio. Incolæ Atovuculs,
non multum a Bostris, Isidoro apud Photium Bibl.
p. 1060.
Ibid. Kardoa. Kavwed Concilium Chalcedon.
p. 660), nnmmus Kavwłalwv apud Vaillantium. Ilarduinus Domitiani nummum KANA alwv ZNP. inscriptum in Num. Urb. Illust. edidit, cui similem
Wildiana gaza servat. Consentit Eusebius in Ono.
mast. Κανὰθ κώμη τῆς ᾿Αραβίας, εἰσέτι Καναθε
λεγομένη. Ει post pauca: Κείται δὲ εἰσέτι καὶ νῦν
ἐν Τραχωνίτιδι πλησίον Βόστρων. Fuit ergo propter
Bostra.
Ibid. 'Adpaσoós. II. Relando non alia est atque
Adra Favet illi Notitia Jac. Goari, Adrassum memorans, non illam cum tamen llierocles distinguat,
præstiterit eum, etsi solæ Notitiæ ejus meminerint,
andire.
fil. Ἐπαρχία Αἰγυπτιακῆς. Orditur diocesin
Ægyptiam, quæ Ammiani ætate quinque provincus,
Ibid. Mɛrɛlatınç. Vicina erat Schedia, unde
Agathodemon Σχεδίας και Μενελαΐτου episcopus in
epist. Athanasii ad Antiochen. Intellige autem nomum Menelaiten: nam urbs Menelans, si tamen
urbem esse velis, Justinianus Edit. 13, c. 18 auxilio
erit. Schedia prope Chæreu mansionem, de qua
Itin. Ant. p. 154, erat. Schol. Nicandri Theriac. 623:
Σχεδία δὲ πόλις Αἰγύπτου, πλησίον Χαιρέου. Adle
1. 3 Maccab. c. iv, 11, ubi Latinus interpres Schediam videre non potuit.
Ibid. Mérŋaiç. Recte L. Holsteinius correxit.
Aberat hand longe Alexandria Stephano auctore.
Nummi METHAITON sunt apud Harduinum et VaitJantium, ac episcopus Macarius Metrov in Ephesino concilio p. 531.
Ibid. Boūroç. Haud longo intervallo semotà fuit
ab ostio Sebennitico, Bovrà quoque, uti Epiphanio
col. 645–646page 29 of 41
PG 113:6451, 110: Αἴγυπτος δὲ πάλιν ὑπὸ βασιλεῖ ἐγένετο, πλὴν ᾿Αμυρταίου τοῦ ἐν τοῖς ἕλεσι βασιλέως. Τοῦτον δὲ διὰ μέγεθός τε τοῦ ἔλους οὐκ ἐδύναντο ἑλεῖν, καὶ ἅμα μαχιμώτατοί εἰσι τῶν Αἰγυπτίων οἱ šλŋ, 1, 16 κρύψας δὲ τοὺς Αἰγυπτίους ἐν τοῖς Ελλησι, παρατάξας προῆγε τοὺς Ἕλληνας, ἐν 591 ἥτε γὰρ Μοίριδος λίμνη καὶ αἱ πρὸς τοῖς ἔλεσι κάτω, καὶ ἡ πρότερον μὲν ὑπὲρ Φάρου νῦν δ᾽ ἐξόπισθεν τῆς ᾿Αλεξάνδρου πόλεως Μαρία, ἐξ ἀρ χῆς τέ εἰσι τοῦ Νείλου κόλποι, πρὸς τοῖς Ἕλλησι κάτω? κάτω δ' ἐν τοῖς Ἕλλησιν εἰ; ἑπτὰ κατα βαίνειν, ἕλεσι καὶ διαπεράσαντες εἰς τὴν Αἴγυπτον, καὶ ἔν τινι τῶν τοῦ Νείλου στομάτων ἀναπλεύσαντες, προσέσχον τοῖς Ελλησι. τοῖς ἕλεσι, 156 Α. Αὐγούστα. Αύγουστανικῆς 174 τοῖς ἐν Αὐγουσταμνικῇ καὶ Θηβαῖοι καὶ Λιβύαις ἡγεμόσι τοῖς ἐν Ταμνικῇ καὶ Θηβαΐδι καὶ Λιβύῃ ἡγεμόσι. μ. 225 τὴν πρώτην Σταμνικῆς, ἐν ᾗ πρώτη μητρόπολις τὸ Πηλούσιον τὴν δευτέραν επαρχίαν Αύγου σταλικήν. ἐν τῇ Αὐγουσταλιανῇ γους ὧδε συμβάν κατῇρεν εἰς Γέραν, πόλιν μικράν. ἀμφὶ πεντήκοντα στάδια τοῦ Πηλουσίου ἀφεστῶσαν. ἀπὸ τῶν Γέῤῥων, σκηνάς, 'Ανάχαρσ. 52: Δημοσθένης δὲ ἐπὶ τῶν σκηνῶν καὶ τῶν περιφραγμάτων ( 168 • καὶ τὰ Γέῤῥα ενεπίμπρασαν.» Καὶ παρ' Αἰγυπτίοις δὲ τὰ κατὰ τὸ Πηλούσιον και λούμενον διὰ τοῦτο ὠνομάσθη, ἐπεὶ σκηνώματα ἐστίν, ἐν οἷς παραφυλάττοντες τὰς εἰσόδους διατρίβουσι. Σέλης ἐπαρχίας Αὐγουστανικῆς Σεβραΐτης. Σε ρωΐτης χωρί 472, Σεθροίτου, Ηρακλέουςßáðo; appellatus, deficeret propter aquæ penuriam.
Fefellit hominem distinctio male posita: debuerat,
cum lacus, Maria dictus, profundus non esset. Patebat lacus, supra quem Nitria, monachis olim celeberrima, sese porrigebat, M. P. 70, si Palladius
Histor. Lausiacæ c. ix non fallit: nam aliter Plinius N. H. v, 10. Adde Evagrium tom. Ill Monument, Cotelerii p. 101 et Philonem in Flaccum
p. 971.
Col. 153. 'Elɛapxía. Provinciæ aut regionis nomen
est, etsi Isaac 'Elsapxia; in concilio Ephesino
p. 439 et Chalcedon. p. 127 memoretur: ille enim
aut Pachnemunis aut Phragonis, quæ utraque in
Elearchia sedem habuit, antistes fuit. Sita provincia sive ea regio erat inter ostia Sebenuyticum el
Pbatnicum priori vicinam fuisse ex Ptolomaco iv,
5, posteriori ex Diodoro 28 p. 806 apertum est.
Nomen accepit a paludibus, quæ ibi plurimæ. Thucydides 1, 110: Αἴγυπτος δὲ πάλιν ὑπὸ βασιλεῖ ἐγένετο,
πλὴν ᾿Αμυρταίου τοῦ ἐν τοῖς ἕλεσι βασιλέως. Τοῦτον
δὲ διὰ μέγεθός τε τοῦ ἔλους οὐκ ἐδύναντο ἑλεῖν,
καὶ ἅμα μαχιμώτατοί εἰσι τῶν Αἰγυπτίων οἱ
Eetot. Adde Herodotum 11, 152. Quæ omnia cum
illas paludes, tė šλŋ, in aperta luce ponant, mirabere
viris eruditione celeberrimis sæpenumero parum
animadversas negotium facessivisse, solidamque
adeo restitutarum gloriam llemsterhusio nostro esse
relictam: quis enim dubitaverit quin in his Polyæni
Stratag. 1, 16 κρύψας δὲ τοὺς Αἰγυπτίους ἐν τοῖς
Ελλησι, παρατάξας προῆγε τοὺς Ἕλληνας, legi ἐν
toiç thɛsi oporteat? aut ambigat Aristidem tom. 111
p. 591 dedisse ἥτε γὰρ Μοίριδος λίμνη καὶ αἱ πρὸς
τοῖς ἔλεσι κάτω, καὶ ἡ πρότερον μὲν ὑπὲρ Φάρου νῦν
δ᾽ ἐξόπισθεν τῆς ᾿Αλεξάνδρου πόλεως Μαρία, ἐξ ἀρ
χῆς τέ εἰσι τοῦ Νείλου κόλποι, non, ut nunc editi
præ se ferunt, πρὸς τοῖς Ἕλλησι κάτω? id enim
multo ineptissimum, quemadmodum etiam p. 612,
cum de Nilo κάτω δ' ἐν τοῖς Ἕλλησιν εἰ; ἑπτὰ καταβαίνειν, ubi itidemn ἕλεσι reliquerat. Par ratio est
in his scholiaste Aristophanis Plut. 178; oïtives
καὶ διαπεράσαντες εἰς τὴν Αἴγυπτον, καὶ ἔν τινι τῶν
τοῦ Νείλου στομάτων ἀναπλεύσαντες, προσέσχον τοῖς
Ελλησι. Reliquit commentator τοῖς ἕλεσι, lautoque
beneficio college meo obstrictus, medicam cjusdem manum in plerisque aliis supplex sibi expostulat.
bid. Пapáloç. Ita mss. L. Holsteinius Пápaλo; emendat, cujus præsul in Ephes. concilio
p. 439 Athanasius Пlapádov et in Chalcedon, p. 127
Pasmeius Пlapákov dicitur, et in latina versione
Parali, etsi Ephesianæ synodi interpres Paralii ın:-
luerit. De ejus situ, nisi intra Delta fuisse, nihil
certi constat.
Col. 156 Α. Αὐγούστα. Forte Αύγουστανικῆς
quomodo Constantius imperator apud Athanasius
Apolog. Arian. p. 174 τοῖς ἐν Αὐγουσταμνικῇ καὶ
Θηβαῖοι καὶ Λιβύαις ἡγεμόσι: pro quibus Metaphrastes in Athanasii Vila c. 11 τοῖς ἐν Ταμνικῇ καὶ
Θηβαΐδι καὶ Λιβύῃ ἡγεμόσι. Perperam diceres,
nisi Nilus Doxopatrius tom. 1, Var. Sacr. Le Moyne
μ. 225 τὴν πρώτην Σταμνικῆς, ἐν ᾗ πρώτη μητρόp.
πολις τὸ Πηλούσιον et mox τὴν δευτέραν επαρχίαν
Σtaµvixň; haberet, suspicionemque injiceret seriore
avo Stamnicam provinciam pro Augustamnica fuisse
usúrpatam. Latini Augustamnicam et Augustani1186
cam, qua de Henr. Valesius in Ammian. XXI, 16,
vocitant; Epiphanius Hæres, 73 c. 26., Αύγουotavlxny, Cyrillus epist. ad Atticum p. 205 Avyouσταλικήν. Speculator ἐν τῇ Αὐγουσταλιανῇ est in
Athanasii eadem Apolog. p. 199, sed is cohortis fuit
Angustalianæ, cujus imp. Justinianus Edict. xu
c. 2 meminit. Dicta Augustamnica ab amne Nilo est,
quem amnem Augustum nominasse videntur. Provincia correctorem et Notitia imposuit c. 1, esique
Isidori Pelusiotæ 1. 2, ep. 15 ad Serapionem Koppixtopa, et plures ad Ausonium correctorem, ut 1.
1 ep. 116 et L. 2 ep. 25 et passim.
Ibid. 'Pironópovpa. Non hæc provinciæ metropolis, sed Pelusium, ut ex Nilo Doxopatrio vidimus.
Plinius extra Ægypti terminos 5 12 Rhinocorura
locat. Nostro consentiunt Ptolemæus, Ammianus xxıı,
16 et Hieronymus in Isai. c. xıx, omnesque Notitia.
Vide Ant. Itin. p. 152.
Ibid. 'Oσrparian. Recte ita ms. Leidensis. Haud
longe aberat ab urbe lacus Sirbonis, teste Aristide
tom. 1 p. 591. Plura de ea et Casio ac Pentaschoeno alias.
Ibid. 'Aprátor. Est in Ephesino p. 439 Hierax
'Aqvatov, agnoscuntque urbem cæteræ Notitiæ. Carolus a sancto Paulo Itin. Ant. p. 162 Daphno sive
Daphen Stephani eamdem arbitratur; cui suspicioni etsi situs nihil obstet, vix se tamen tueri ea
poterit, nisi in aliam formam nomen deinceps procusum fuisse appareat.
Ibid. Féòpaç. Sic præ se mss. ferunt. Ptolemæus
Gerrhum et ante eum Plinius v1, 29, cognomento
Adipson, vocat Gerrha Strabo xvi p. 760, nibil
dissidente Peutingerorum Tabula. Nostro astipulari
videtur Sozomenus H. E. viii, 19: 'Añò toù neláγους ὧδε συμβάν κατῇρεν εἰς Γέραν, πόλιν μικράν.
ἀμφὶ πεντήκοντα στάδια τοῦ Πηλουσίου ἀφεστῶσαν.
Verius tamen Gerrhum sive Gerrha fuerit, siquidem
ἀπὸ τῶν Γέῤῥων, quatenus tabernacula, σκηνάς,
notant, nomen acceperint. Scholiastes Luciani in
'Ανάχαρσ. p. 52 edit. Amst.: Δημοσθένης δὲ ἐπὶ
τῶν σκηνῶν καὶ τῶν περιφραγμάτων (pro Coron.
p. 168 ed. Paris.) • καὶ τὰ Γέῤῥα ενεπίμπρασαν.»
Καὶ παρ' Αἰγυπτίοις δὲ τὰ κατὰ τὸ Πηλούσιον και
λούμενον διὰ τοῦτο ὠνομάσθη, ἐπεὶ σκηνώματα ἐστίν,
ἐν οἷς παραφυλάττοντες τὰς εἰσόδους διατρίβουσι.
Quibus critici verbis et Gerrhorum positura confirmatur, et id docemur, fuisse ibi custodes sive præsidiarios milites, qui Ægypti aditus contra hostium
incursiones tuerentur. Erat Gerrhum loco commodissimo positum, atque ad initium quidem Barathrorum sive voraginum, quæ Pelusium versus porrigebantur; quod si ergo cum cura servaretur, ad
claustra Ægypti aditus erat hostibus interclusus.
De Barathris illis Diodorus xv↓ p. 444 et Strabo xvi
p. 760.
Ibid. Exérra. Eta, cujus episcopus Alypius
Σέλης ἐπαρχίας Αὐγουστανικῆς iu Ephesino concilio p. 478 dicitur. Vide Itin. Ant.
p. 171.
lid. Σεβραΐτης. Straboni in mss. Σε ρωΐτης χωρί
p. 884. Sed nostro accedit Ptolemæus. Cujus nomi
metropolis Herculis parva urbs erat. Neque alia hic
intelligitur: nam in concilio Ephesiuo modo Theon,
ut p. 472, autistes Σεθροίτου, modo Ηρακλέους
ToÙ Lɛßpottov, quemadmodum p. 551, dicitur. Pelusio Itin. Ant. M. P. 22 separat.
156. "Ηφαιστος. Ηφαίστου Αύγου Πανίθυσος. Πανίφυ σος, Πανείφυσος ει Παναίφυσος. 478 Πανέφυσος ἐπαρχίας Αυγουστανικής, Αἰγυπτίαν Μένδητα παρὰ κρημνόν θαλάσσης καίτοι οὔτε κρημνός ἐστιν οὐδεὶς ἐκεῖ οὔτε θάλαττα προσηχεῖ, ἀλλ' ἐν πεδίῳ κεχυμένῳ ὁ Μενδήσιος ἅπας νομὺς οἰκεῖται, καὶ ἡ πόλις αὐτῶν ἣν ὀνομάζουσιν Θμοῦιν. Αὐγούστα. Αὐγουστα μνικῆς. Λεοντώ. Πόλις Λεόντων ιν, 56: Διελθόντες δὲ Ταῦα ἐπὶ Λεοντὼ ἔρχονται πόλιν. περὶ τῆς Αἰθρίδου πόλεως, μαστικών Βουβαστικῶν 111 Φάρζιθος. Φάρβαιθος, (δ 'Αράβιος κόλπος τῇ κατ' Αἴγυπτον Βαβυλώνι, δὲν ἐξ αὐτῆς ἔχων ἀχθοφόροις μὲν ζώοις ἡμερῶν ἐγγύς που τεσσάρων, ὀξυτάτῳ δὲ δρομεῖ ίππον ἐλαύνοντι νυχθη Κλύσμα κάστρου. Κάτ κος εἰς Αἴγυπτον ἄχρι τοῦ Κλύσματος, πλοίου ανα γομένου, ἐπείσθη καὶ αὐτὸς εἰς Ἰνδίαν πλεῦσαι. ἄχρι Κλύσματος, πλοίου 1, 60: "Ος ἀναχθεὶς καὶ καταρὰς ἐπὶ τὴν Ἱερὰν καλουμένην νῆσον, 5 2: ἀνήχθη καὶ κατήρεßáðo; appellatus, deficeret propter aquæ penuriam.
Fefellit hominem distinctio male posita: debuerat,
cum lacus, Maria dictus, profundus non esset. Patebat lacus, supra quem Nitria, monachis olim celeberrima, sese porrigebat, M. P. 70, si Palladius
Histor. Lausiacæ c. ix non fallit: nam aliter Plinius N. H. v, 10. Adde Evagrium tom. Ill Monument, Cotelerii p. 101 et Philonem in Flaccum
p. 971.
Col. 153. 'Elɛapxía. Provinciæ aut regionis nomen
est, etsi Isaac 'Elsapxia; in concilio Ephesino
p. 439 et Chalcedon. p. 127 memoretur: ille enim
aut Pachnemunis aut Phragonis, quæ utraque in
Elearchia sedem habuit, antistes fuit. Sita provincia sive ea regio erat inter ostia Sebenuyticum el
Pbatnicum priori vicinam fuisse ex Ptolomaco iv,
5, posteriori ex Diodoro 28 p. 806 apertum est.
Nomen accepit a paludibus, quæ ibi plurimæ. Thucydides 1, 110: Αἴγυπτος δὲ πάλιν ὑπὸ βασιλεῖ ἐγένετο,
πλὴν ᾿Αμυρταίου τοῦ ἐν τοῖς ἕλεσι βασιλέως. Τοῦτον
δὲ διὰ μέγεθός τε τοῦ ἔλους οὐκ ἐδύναντο ἑλεῖν,
καὶ ἅμα μαχιμώτατοί εἰσι τῶν Αἰγυπτίων οἱ
Eetot. Adde Herodotum 11, 152. Quæ omnia cum
illas paludes, tė šλŋ, in aperta luce ponant, mirabere
viris eruditione celeberrimis sæpenumero parum
animadversas negotium facessivisse, solidamque
adeo restitutarum gloriam llemsterhusio nostro esse
relictam: quis enim dubitaverit quin in his Polyæni
Stratag. 1, 16 κρύψας δὲ τοὺς Αἰγυπτίους ἐν τοῖς
Ελλησι, παρατάξας προῆγε τοὺς Ἕλληνας, legi ἐν
toiç thɛsi oporteat? aut ambigat Aristidem tom. 111
p. 591 dedisse ἥτε γὰρ Μοίριδος λίμνη καὶ αἱ πρὸς
τοῖς ἔλεσι κάτω, καὶ ἡ πρότερον μὲν ὑπὲρ Φάρου νῦν
δ᾽ ἐξόπισθεν τῆς ᾿Αλεξάνδρου πόλεως Μαρία, ἐξ ἀρ
χῆς τέ εἰσι τοῦ Νείλου κόλποι, non, ut nunc editi
præ se ferunt, πρὸς τοῖς Ἕλλησι κάτω? id enim
multo ineptissimum, quemadmodum etiam p. 612,
cum de Nilo κάτω δ' ἐν τοῖς Ἕλλησιν εἰ; ἑπτὰ καταβαίνειν, ubi itidemn ἕλεσι reliquerat. Par ratio est
in his scholiaste Aristophanis Plut. 178; oïtives
καὶ διαπεράσαντες εἰς τὴν Αἴγυπτον, καὶ ἔν τινι τῶν
τοῦ Νείλου στομάτων ἀναπλεύσαντες, προσέσχον τοῖς
Ελλησι. Reliquit commentator τοῖς ἕλεσι, lautoque
beneficio college meo obstrictus, medicam cjusdem manum in plerisque aliis supplex sibi expostulat.
bid. Пapáloç. Ita mss. L. Holsteinius Пápaλo; emendat, cujus præsul in Ephes. concilio
p. 439 Athanasius Пlapádov et in Chalcedon, p. 127
Pasmeius Пlapákov dicitur, et in latina versione
Parali, etsi Ephesianæ synodi interpres Paralii ın:-
luerit. De ejus situ, nisi intra Delta fuisse, nihil
certi constat.
Col. 156 Α. Αὐγούστα. Forte Αύγουστανικῆς
quomodo Constantius imperator apud Athanasius
Apolog. Arian. p. 174 τοῖς ἐν Αὐγουσταμνικῇ καὶ
Θηβαῖοι καὶ Λιβύαις ἡγεμόσι: pro quibus Metaphrastes in Athanasii Vila c. 11 τοῖς ἐν Ταμνικῇ καὶ
Θηβαΐδι καὶ Λιβύῃ ἡγεμόσι. Perperam diceres,
nisi Nilus Doxopatrius tom. 1, Var. Sacr. Le Moyne
μ. 225 τὴν πρώτην Σταμνικῆς, ἐν ᾗ πρώτη μητρόp.
πολις τὸ Πηλούσιον et mox τὴν δευτέραν επαρχίαν
Σtaµvixň; haberet, suspicionemque injiceret seriore
avo Stamnicam provinciam pro Augustamnica fuisse
usúrpatam. Latini Augustamnicam et Augustani1186
cam, qua de Henr. Valesius in Ammian. XXI, 16,
vocitant; Epiphanius Hæres, 73 c. 26., Αύγουotavlxny, Cyrillus epist. ad Atticum p. 205 Avyouσταλικήν. Speculator ἐν τῇ Αὐγουσταλιανῇ est in
Athanasii eadem Apolog. p. 199, sed is cohortis fuit
Angustalianæ, cujus imp. Justinianus Edict. xu
c. 2 meminit. Dicta Augustamnica ab amne Nilo est,
quem amnem Augustum nominasse videntur. Provincia correctorem et Notitia imposuit c. 1, esique
Isidori Pelusiotæ 1. 2, ep. 15 ad Serapionem Koppixtopa, et plures ad Ausonium correctorem, ut 1.
1 ep. 116 et L. 2 ep. 25 et passim.
Ibid. 'Pironópovpa. Non hæc provinciæ metropolis, sed Pelusium, ut ex Nilo Doxopatrio vidimus.
Plinius extra Ægypti terminos 5 12 Rhinocorura
locat. Nostro consentiunt Ptolemæus, Ammianus xxıı,
16 et Hieronymus in Isai. c. xıx, omnesque Notitia.
Vide Ant. Itin. p. 152.
Ibid. 'Oσrparian. Recte ita ms. Leidensis. Haud
longe aberat ab urbe lacus Sirbonis, teste Aristide
tom. 1 p. 591. Plura de ea et Casio ac Pentaschoeno alias.
Ibid. 'Aprátor. Est in Ephesino p. 439 Hierax
'Aqvatov, agnoscuntque urbem cæteræ Notitiæ. Carolus a sancto Paulo Itin. Ant. p. 162 Daphno sive
Daphen Stephani eamdem arbitratur; cui suspicioni etsi situs nihil obstet, vix se tamen tueri ea
poterit, nisi in aliam formam nomen deinceps procusum fuisse appareat.
Ibid. Féòpaç. Sic præ se mss. ferunt. Ptolemæus
Gerrhum et ante eum Plinius v1, 29, cognomento
Adipson, vocat Gerrha Strabo xvi p. 760, nibil
dissidente Peutingerorum Tabula. Nostro astipulari
videtur Sozomenus H. E. viii, 19: 'Añò toù neláγους ὧδε συμβάν κατῇρεν εἰς Γέραν, πόλιν μικράν.
ἀμφὶ πεντήκοντα στάδια τοῦ Πηλουσίου ἀφεστῶσαν.
Verius tamen Gerrhum sive Gerrha fuerit, siquidem
ἀπὸ τῶν Γέῤῥων, quatenus tabernacula, σκηνάς,
notant, nomen acceperint. Scholiastes Luciani in
'Ανάχαρσ. p. 52 edit. Amst.: Δημοσθένης δὲ ἐπὶ
τῶν σκηνῶν καὶ τῶν περιφραγμάτων (pro Coron.
p. 168 ed. Paris.) • καὶ τὰ Γέῤῥα ενεπίμπρασαν.»
Καὶ παρ' Αἰγυπτίοις δὲ τὰ κατὰ τὸ Πηλούσιον και
λούμενον διὰ τοῦτο ὠνομάσθη, ἐπεὶ σκηνώματα ἐστίν,
ἐν οἷς παραφυλάττοντες τὰς εἰσόδους διατρίβουσι.
Quibus critici verbis et Gerrhorum positura confirmatur, et id docemur, fuisse ibi custodes sive præsidiarios milites, qui Ægypti aditus contra hostium
incursiones tuerentur. Erat Gerrhum loco commodissimo positum, atque ad initium quidem Barathrorum sive voraginum, quæ Pelusium versus porrigebantur; quod si ergo cum cura servaretur, ad
claustra Ægypti aditus erat hostibus interclusus.
De Barathris illis Diodorus xv↓ p. 444 et Strabo xvi
p. 760.
Ibid. Exérra. Eta, cujus episcopus Alypius
Σέλης ἐπαρχίας Αὐγουστανικῆς iu Ephesino concilio p. 478 dicitur. Vide Itin. Ant.
p. 171.
lid. Σεβραΐτης. Straboni in mss. Σε ρωΐτης χωρί
p. 884. Sed nostro accedit Ptolemæus. Cujus nomi
metropolis Herculis parva urbs erat. Neque alia hic
intelligitur: nam in concilio Ephesiuo modo Theon,
ut p. 472, autistes Σεθροίτου, modo Ηρακλέους
ToÙ Lɛßpottov, quemadmodum p. 551, dicitur. Pelusio Itin. Ant. M. P. 22 separat.
col. 647–648page 30 of 41
PG 113:647'Ηρακλέως. Ηρακλέους πόλις εἰ Ηρακλεωτῶν πόλις τῆς Ἀρκαδίας, 126, 474 Αἰγύπτιος τῷ γένει, τῶν εὐπατριδῶν ἀπὸ Κομα κώμη δὲ αὕτη ὁμοῦ Ηρακλείας τῆς παρ' Αίγυ μει ὅμορος δὲ αὕτη Ηρακλείᾳ τῶν παρ 'Αἰγυπτίοις όμορος Ηρακλείᾳ τῆς παρ' Αιγυπτίοις Αρκαδίας. τοῖς παρ' Αιγυπτίοις Αρκάσι Νικόπολις. Νειλόπολις Λεοντώ, Λυκώ. Αφροδίτης πόλις. Πέμφις. Μέμφις. Σελήνῃ δὲ ταῦρον ἀνέθεσαν ἦν ᾿Απιν επονομάζουσι. Λίττους. Λητούς, ἐκ Λητούς Φάκουσα Κασοςtestabitur; facileque adeo Harduini carebimus
commento, quo provincia eo titulo donata perhibetur, quod totius Ægypti esset media uti Arcadia
Peloponnesi; quæ si solida foret ratio, cur nusquam id nomen.obvium est nisi post imp. Arcadii
ætatem? præses Arcadiæ est in Notitia imp. Orient.
cap. 1.
Col. 156. Kuró. Ilæc superior est Cyno, † &vw
Kuvw, in Meletii Breviario, p. 187; quæ etsi principem
in urbium catalogo locum teneat, metropolis tamen
censenda non erit cum L. Holsteinio: sæpius
enim videmus seu consulto seu librariorum negligentia metropoles aliis fuisse postpositas.
Bid. 'OĘúpvyyoç. Ilæc provinciæ metropolis est
apud Nilum Doxopatrium, p. 223 tom. 1 Var. S.
Le Moyne. Urbs erat amplissima et incredibili monachorum frequentia celebris; qua de re Rufinus
ad Ant. Hin., p. 157 a me appellatus, et maxime
Paradisus seu list. Monach. Ægypti tom. III
Monum. Cotelerii, p. 175.
"
Ibid. 'Ηρακλέως. Ηρακλέους voce πόλις subintellecta. Ephesino concilio 531 of ǎvw 'Hpádɛia
εἰ Ηρακλεωτῶν πόλις τῆς Ἀρκαδίας, 126, p. 474
dicitur. In ejus vicinia natus fuit Antonius, monachorum parens, cujus vitam Athanasius nobis re1.quit. Sozomenus H. E. 1 13: 'Eyéveto ¿è oŭtos
Αἰγύπτιος τῷ γένει, τῶν εὐπατριδῶν ἀπὸ Κομα
κώμη δὲ αὕτη ὁμοῦ Ηρακλείας τῆς παρ' Αίγυ
nría; &xpacı. Sic edidit fl. Valesius, secutusque
conjecturam, qua lleracleam minorem a Sozomeno
siguari arbitratur, vertit: Fuit hic Ægyptius, orlus
genere nobili in vico Coma. Est autem hic vicus
juxta Heracleam, urbem Ægypti, quæ cognominatur
minor. Ego aliter sentio, et majorem -Heracleam
indicari opinor. Invenerat vir egregius in codice
Fuketiano tñę nap' Alɣuntinis 'Apxást: unde colligas fuisse Arcadum aut Arcadiæ ibi mentionem.
Idem confirmat Nicephorus, qui ex Sozomeno baμει ὅμορος δὲ αὕτη Ηρακλείᾳ τῶν παρ 'Αἰγυπτίοις
'Apxábwv. Forte ergo verum fuerit, xwun & an
όμορος Ηρακλείᾳ τῆς παρ' Αιγυπτίοις Αρκαδίας.
Certe articulus tñ; Fuketiani mis. hoc requirit:
posses cateroqui, si τοῖς παρ' Αιγυπτίοις Αρκάσι
aliorum codicum retinendum censeas, præpositinnem addere atque ¿y toľę x. 2. legere, sententia
eadem. Alterutrum prorsus necessarium est.
Ibid. 'Apoeroting. Ita codex Leidensis. Intelligit
Arsinoen et nomum ad occasum insulæ Heracleoticæ, cujus episcopus Andreas 'Aposvoltou in epist.
al Antiochenos, p. 776 ab Athanasio memoratur.
Ibid. ɛodoriozoliç. Habent ejus episcopum
Acta conc. Chalcedon., cumque is pro Arsinoita
antistite subscribat, urbs Arsinoæ vicina fuisse videtur. Forte statio Ptolemais apud Ptolemæum id
nominis a Theodosio est sortita.
Ibid. Νικόπολις. L. Molsteinius Νειλόπολις corrigit, rectissime, me arbitro. Fuit sane Nicopolis
in Ægypto, sed Alexandriæ vicina apud Josephum
B. Jud. 4, 11, § 5, a qua longius discessimus. Nilopolis erat in insula Heracleotica, cujus episcopus
Ephesino, p. 531 Eusebius Nathomólews cum cæteris Ægyptiis nomen ascribit.
Ibid. 'Aypoditá. Forma hæc Ægyptia est, ut
Λεοντώ, Λυκώ. Ρtolemao Αφροδίτης πόλις. Chry1190
sarius 'Appoitwy Ephesino, p. 439. Vid. Ant. Itin.,
p. 168.
Ibid. Πέμφις. Μέμφις. Quam urbem cultu Apis
famosam olim fuisse constat; de quo cum omnia
jam sint vulgata, circumspiciamus tamen ecquid
Jucis obscurioribus Lucani verbis de Achoreo afferri possit 5, 477: hunc genuit custos Nili crescentis in arva, Memphis vana sacris; illo cultore
deorum lustra suæ Phæbes non unus vexeral Apis.
In illis enim, qui Apis lustra suae Phoebes vehere
dicatur, vix intelligas. Equidem, cum in Regio ms.
et uno Pulmanni Oudendorpius duxerat offenderit,
luxerat maluero, ut Apis lustra suæ Phoebes, quibus sacerdotum in fonte mersus enecabatur, luxisse
perhibeatur; idque mihi propterea arrisit quod
sacra illa summo cum luctu Ægyptii obirent; unde
Tibullus 1. v, 27: Te canil alque suum pubes miratur Osirim Barbara, Memphitem plangere docia
bovem et Statius, simili metaphora, Theb. 1, 265:
et ærisoni lugentia flumina Nili. Neque oberit conjecturæ luctus bovi tributus, siquidem poetæ id
sibi licere arbitrantur. Idem Statius Theb. v, 334:
regemque peremptum ipse ager, ipsi amnes et ¡mula
armenta queruntur. Etsi autein Lucanus id mihi
voluisse videatur, ultro suspicionem, ubi meliora
fuero edoctus, damnabo; neque tamen eripi mihi
patiar præsidium, quod hinc Ammiano veniet.
Scribit 22, 14 Apin Lunæ fuisse sacratum, meritus
propterea Salmasii in Solin., p. 311 castigationem:
quod contra omnes est,inquit, qui ¿µɔðvµadò» Apin
Osiridi, id est Soli, dicatum dixere. Atqui Lucanus
Plebæ sive Lunæ Apin evidentissime ascribit;
et Porphyrius apud Euseb. Præp. Evang. 1, 43:
Σελήνῃ δὲ ταῦρον ἀνέθεσαν ἦν ᾿Απιν επονομάζουσι.
Nunc e diverticulo in viam atque ad Latonæ urbem.
1bid. Λίττους. Λητούς, unde Isaac ἐκ Λητούς in
Meletii Breviario, p. 187. Vide Ant. Itin., p. 156.
Ibid. Onbatdoç. Unam Thebaidem Ægyptus
Constantii imperatoris ætate habebat, ut ex ejus
epistola apud Athanasium tom. 1, p. 174 videas.
Notitia imp. Orient., c. 1 unam quoque novit. Secta
postea in duas est, quarum Justinianus Edicto 15,
c. 21, præsidibus subditarum, meminit.
Ibid. 'Epµovn. Ita ms. Leidensis, alii 'Eo̟páŋ,
male omnes. 'Eppoúñoliç vero nomine fuit, quam
pɛɣáàŋy vocabant, ut ab altera, quam supra tetigimus, dicernerent. Gennadius 'Epμovñólew; µsrains adfuit Ephesine secundæ synodo, estque in
Chalcedonensi, p. 127. Vide Itin. Ant., p. 127. Sequentem legere non recordor.
Ibid. Artró. Sic et Moschus in Prat. Spirit.,
c. xxxv et Rufinus in Vit. Patrum., c. 12: Vidimus et alium senem venerabilem, Eliam nomine, in
finibus civitatis Antino, quæ est metropolis Thebaidis.
Palladius Hist. Laus., c. LXXXV el LXXXVII TÓV
'Avtivbou vocat. Plura ad Itin. Ant., p. 167.
Ibid. 'Axovara. Ita scheda Leidenses. Holsteinius Φάκουσα emendat, et ms. Κασος legere admonet; cui astipulari, etsi magnopere velim, non
possum. Phacusa vicus erat, Stephano teste, Agyptum inter et Arabicum mare, sive, ut Ptolemæus, metropolis nomi Arabiæ. Præterea Strabo
vi, p. 805 fosse Ptolemaicæ, quæ ex Bubastico
amne in sinum Arabicum erat perducta, Phaccusa
(sic enim appellat) initium esse affirmat. Quæ om-
νέσθαι την μάχην παρὰ τὸν ποταμὸν, πλησίον τῆς νῦν ᾿Ανταίας κώμης καλουμένης, Αν κεῖσθαι μὲν λέγουσιν ἐν τῷ κατὰ τὴν ᾿Αραβίαν μέρει, τὴν προσηγορίαν δ᾽ ἔχειν ἀπὸ τοῦ κολασθέντος ὑφ' Ηρακλέους Ανταίου, τοῦ κατὰ τὴν Οσίριδος ἡλικίαν "Ωασις μεγάλη. Οασις μεγάλη, Ὑπὸ δοῦκα. λαμπρότατον δούκα, στρατηλάτην, Ερμίου Πτολεμαΐς ἡ κατὰ τὴν Θηβαΐδα Πτολεμαϊς, 1, 71; 111 56, Κόπτον της Αιθιοπίας πλησίον Διοκλητιανούπολις. Λάττων. Λάτων, Λάττων 'Απολλωνίας. Απόλλωνος, Σώζουσα. Σωζούσης 127 Σώζουσα τῆς Πενταπόλεως Ελληνὶς, παλαιὸν ὄνομα καὶ ἐν ᾠδῇ μυρία τῶν πάλαι σοφῶν, νῦν πένης καὶ κατηφὴς καὶ μέγα ἐρείπιον, καὶ βασιλέως δεόμενον, εἰ μέλλει τι πράξειν τῆς περὶ αὐτὴν ἀρχαιολογίας επάξιον. ἐκ Φυχοῦντος ἀρχομένης Εύας, δείλης οψίας τῷ κατ' Ερυθρὰν κόλπῳ προσέσχομεν.testabitur; facileque adeo Harduini carebimus
commento, quo provincia eo titulo donata perhibetur, quod totius Ægypti esset media uti Arcadia
Peloponnesi; quæ si solida foret ratio, cur nusquam id nomen.obvium est nisi post imp. Arcadii
ætatem? præses Arcadiæ est in Notitia imp. Orient.
cap. 1.
Col. 156. Kuró. Ilæc superior est Cyno, † &vw
Kuvw, in Meletii Breviario, p. 187; quæ etsi principem
in urbium catalogo locum teneat, metropolis tamen
censenda non erit cum L. Holsteinio: sæpius
enim videmus seu consulto seu librariorum negligentia metropoles aliis fuisse postpositas.
Bid. 'OĘúpvyyoç. Ilæc provinciæ metropolis est
apud Nilum Doxopatrium, p. 223 tom. 1 Var. S.
Le Moyne. Urbs erat amplissima et incredibili monachorum frequentia celebris; qua de re Rufinus
ad Ant. Hin., p. 157 a me appellatus, et maxime
Paradisus seu list. Monach. Ægypti tom. III
Monum. Cotelerii, p. 175.
"
Ibid. 'Ηρακλέως. Ηρακλέους voce πόλις subintellecta. Ephesino concilio 531 of ǎvw 'Hpádɛia
εἰ Ηρακλεωτῶν πόλις τῆς Ἀρκαδίας, 126, p. 474
dicitur. In ejus vicinia natus fuit Antonius, monachorum parens, cujus vitam Athanasius nobis re1.quit. Sozomenus H. E. 1 13: 'Eyéveto ¿è oŭtos
Αἰγύπτιος τῷ γένει, τῶν εὐπατριδῶν ἀπὸ Κομα
κώμη δὲ αὕτη ὁμοῦ Ηρακλείας τῆς παρ' Αίγυ
nría; &xpacı. Sic edidit fl. Valesius, secutusque
conjecturam, qua lleracleam minorem a Sozomeno
siguari arbitratur, vertit: Fuit hic Ægyptius, orlus
genere nobili in vico Coma. Est autem hic vicus
juxta Heracleam, urbem Ægypti, quæ cognominatur
minor. Ego aliter sentio, et majorem -Heracleam
indicari opinor. Invenerat vir egregius in codice
Fuketiano tñę nap' Alɣuntinis 'Apxást: unde colligas fuisse Arcadum aut Arcadiæ ibi mentionem.
Idem confirmat Nicephorus, qui ex Sozomeno baμει ὅμορος δὲ αὕτη Ηρακλείᾳ τῶν παρ 'Αἰγυπτίοις
'Apxábwv. Forte ergo verum fuerit, xwun & an
όμορος Ηρακλείᾳ τῆς παρ' Αιγυπτίοις Αρκαδίας.
Certe articulus tñ; Fuketiani mis. hoc requirit:
posses cateroqui, si τοῖς παρ' Αιγυπτίοις Αρκάσι
aliorum codicum retinendum censeas, præpositinnem addere atque ¿y toľę x. 2. legere, sententia
eadem. Alterutrum prorsus necessarium est.
Ibid. 'Apoeroting. Ita codex Leidensis. Intelligit
Arsinoen et nomum ad occasum insulæ Heracleoticæ, cujus episcopus Andreas 'Aposvoltou in epist.
al Antiochenos, p. 776 ab Athanasio memoratur.
Ibid. ɛodoriozoliç. Habent ejus episcopum
Acta conc. Chalcedon., cumque is pro Arsinoita
antistite subscribat, urbs Arsinoæ vicina fuisse videtur. Forte statio Ptolemais apud Ptolemæum id
nominis a Theodosio est sortita.
Ibid. Νικόπολις. L. Molsteinius Νειλόπολις corrigit, rectissime, me arbitro. Fuit sane Nicopolis
in Ægypto, sed Alexandriæ vicina apud Josephum
B. Jud. 4, 11, § 5, a qua longius discessimus. Nilopolis erat in insula Heracleotica, cujus episcopus
Ephesino, p. 531 Eusebius Nathomólews cum cæteris Ægyptiis nomen ascribit.
Ibid. 'Aypoditá. Forma hæc Ægyptia est, ut
Λεοντώ, Λυκώ. Ρtolemao Αφροδίτης πόλις. Chry1190
sarius 'Appoitwy Ephesino, p. 439. Vid. Ant. Itin.,
p. 168.
Ibid. Πέμφις. Μέμφις. Quam urbem cultu Apis
famosam olim fuisse constat; de quo cum omnia
jam sint vulgata, circumspiciamus tamen ecquid
Jucis obscurioribus Lucani verbis de Achoreo afferri possit 5, 477: hunc genuit custos Nili crescentis in arva, Memphis vana sacris; illo cultore
deorum lustra suæ Phæbes non unus vexeral Apis.
In illis enim, qui Apis lustra suae Phoebes vehere
dicatur, vix intelligas. Equidem, cum in Regio ms.
et uno Pulmanni Oudendorpius duxerat offenderit,
luxerat maluero, ut Apis lustra suæ Phoebes, quibus sacerdotum in fonte mersus enecabatur, luxisse
perhibeatur; idque mihi propterea arrisit quod
sacra illa summo cum luctu Ægyptii obirent; unde
Tibullus 1. v, 27: Te canil alque suum pubes miratur Osirim Barbara, Memphitem plangere docia
bovem et Statius, simili metaphora, Theb. 1, 265:
et ærisoni lugentia flumina Nili. Neque oberit conjecturæ luctus bovi tributus, siquidem poetæ id
sibi licere arbitrantur. Idem Statius Theb. v, 334:
regemque peremptum ipse ager, ipsi amnes et ¡mula
armenta queruntur. Etsi autein Lucanus id mihi
voluisse videatur, ultro suspicionem, ubi meliora
fuero edoctus, damnabo; neque tamen eripi mihi
patiar præsidium, quod hinc Ammiano veniet.
Scribit 22, 14 Apin Lunæ fuisse sacratum, meritus
propterea Salmasii in Solin., p. 311 castigationem:
quod contra omnes est,inquit, qui ¿µɔðvµadò» Apin
Osiridi, id est Soli, dicatum dixere. Atqui Lucanus
Plebæ sive Lunæ Apin evidentissime ascribit;
et Porphyrius apud Euseb. Præp. Evang. 1, 43:
Σελήνῃ δὲ ταῦρον ἀνέθεσαν ἦν ᾿Απιν επονομάζουσι.
Nunc e diverticulo in viam atque ad Latonæ urbem.
1bid. Λίττους. Λητούς, unde Isaac ἐκ Λητούς in
Meletii Breviario, p. 187. Vide Ant. Itin., p. 156.
Ibid. Onbatdoç. Unam Thebaidem Ægyptus
Constantii imperatoris ætate habebat, ut ex ejus
epistola apud Athanasium tom. 1, p. 174 videas.
Notitia imp. Orient., c. 1 unam quoque novit. Secta
postea in duas est, quarum Justinianus Edicto 15,
c. 21, præsidibus subditarum, meminit.
Ibid. 'Epµovn. Ita ms. Leidensis, alii 'Eo̟páŋ,
male omnes. 'Eppoúñoliç vero nomine fuit, quam
pɛɣáàŋy vocabant, ut ab altera, quam supra tetigimus, dicernerent. Gennadius 'Epμovñólew; µsrains adfuit Ephesine secundæ synodo, estque in
Chalcedonensi, p. 127. Vide Itin. Ant., p. 127. Sequentem legere non recordor.
Ibid. Artró. Sic et Moschus in Prat. Spirit.,
c. xxxv et Rufinus in Vit. Patrum., c. 12: Vidimus et alium senem venerabilem, Eliam nomine, in
finibus civitatis Antino, quæ est metropolis Thebaidis.
Palladius Hist. Laus., c. LXXXV el LXXXVII TÓV
'Avtivbou vocat. Plura ad Itin. Ant., p. 167.
Ibid. 'Axovara. Ita scheda Leidenses. Holsteinius Φάκουσα emendat, et ms. Κασος legere admonet; cui astipulari, etsi magnopere velim, non
possum. Phacusa vicus erat, Stephano teste, Agyptum inter et Arabicum mare, sive, ut Ptolemæus, metropolis nomi Arabiæ. Præterea Strabo
vi, p. 805 fosse Ptolemaicæ, quæ ex Bubastico
amne in sinum Arabicum erat perducta, Phaccusa
(sic enim appellat) initium esse affirmat. Quæ om-
col. 649–650page 31 of 41
PG 113:649ἐν πόλει τῆς Μαρμαρινός δὲ ταῦτα θαρσήσας, καὶ τὴν πόλιν τὴν ὀνομαζομένην Τάριχα ἐκπολιορκήσας. Τεύχειρα, Λιβύης τῆς κάτω. τὴν ἔγγιστα Ζύγρων τῆς ἔγγιστα Λιβύης Πιδονία. Πηδωνία τίφρων 'Αντίφραι χώρα 'Αμμωνιακή, Τέλος τοῦ καταλόγου πασῶν τῶν ἐπαρχιῶν καὶ πόλεων τῶν ὑπὸ τοῦ βασιλέως τῶν Ῥωμαίων, τοῦ ἐν Κωνσταντινουπόλει, διοικουμένων Γαλήνων. Γάλλων Γαλατῶν Γαλ λιῶν Σπανίων. Ισπανίων. περί τροφ. δυναμ. 1, 520 κατὰ τὴν Ἰβηρίαν τε καὶ Σπανίαν ὀνομαζομένην, τὸν τῶν Σπανίων Ὅσιον Βρισγάμων. Βριτάννων Επαρχία Σικελίας.Acaia Marmarica. quibus mirificis lectionibus
Hispani scriptores multa comminiscuntur, ut Jacobum intrɔ suæ regionis fines tumulatum fuisse vincant. Mariana arcam marmoricam effingit, in quam
Jacobus fuerit illatus, prorsus, ut de vocabulo sileam, contra scriptoris mentem: solet enim locum,
in quo viri pietate illustres fuerint sepulti, apponere. Aliud ergo Maurus Castellus Ferrerius et
Gaspar Sanctius apud exstructores magni operis
Sanct. tom. VI Jul., p. 14 inde eruerunt, opinati
Tamaricam rectam esse; Tamaricam autem Gallæciæ esse partem, quam Tamarici apud Melam 3, 1
olim habuerunt; quod posterius ut verum esse demus, magna tamen differentia inter Tamaricam et
Marmaricam sese offert: et quæ arca illa sive arx
Tamarica? aut ubi tandem lecta? enimvero si
partium sepusito studio rem ipsam consideraveris,
quid magis Isidori verbis accommodatum esse potest
Barce Marmarica? Præsertim cum Freculphus,
tom. II, 1. 11, c. 4 Jacobum intra Marmaricam, et
Anonymus scriptor operibus OEcumenii præpositus
ἐν πόλει τῆς Μαρμαρινός sepultum fuisse tradat,
librariique in Marmaricæ vocabulo sæpe peccarint
turpiter, ut Jos. Simlerus et H. Surita in Ant.
Itin., p. 70 monuerunt. Dices Græculum illum esse
nullius fidei et multa perperam miscere; neque
ego negavero: satis tamen indicat de Marmarica se
aliquid inaudivisse, non, de Tamarica, neque de
arca marmorica. Probe vero Barcen Marmaricam
appellari nemo facile negaverit, qui Marmaridas a
Parætonio ad Syrtin usque majorem porrectos
fuisse e Plinio V, 5 didicerit.
Col. 156. Tɛvxnça. Imo Tɛúxɛipa. Vitiosum orbis
hujns nomen est in Diodoro Siculo, xviii,p. 605: Måtà
δὲ ταῦτα θαρσήσας, καὶ τὴν πόλιν τὴν ὀνομαζομένην
Τάριχα ἐκπολιορκήσας. Lege Τεύχειρα, quorsum
res ipsa et mss. variantes scripturæ ducunt, et vide
Anton. Itin., p. 67 et schol. Pindari Pyth. Od. 4,
ubi Cyrenæ hujus originem vindicat. De sequentibus duabus. Itin. Anton.
Ibid. Λιβύης τῆς κάτω. Athanasius τὴν ἔγγιστα
Aurs appellare solet, ut epist. ad Antiochen,
p. 776. Cum Hierocle Notitia imp. Orient., cap. 1
facit, quæ ejus etiam administrationem præsidi,
sicuti imp. Justinianus Edicto XIII, c. 17, committit.
Ibid. Napaitórior. Libya hinc initium sumit Justinianus Edicto 13, c. 18. Lucanus Syrtibus appositum fuisse videtur censuisse, cum 3, 295 canit Usque Paratonias Eoa ad littora Syrtes, haud dubio
perperam: longe cnim Syrtes a Parætonio distabant. Tamen, quasi certus hujus opinionis, et alibi
Syrtes Ægypto pæne jungit, veluti 7, 444: Syrtibus hine Libycis tuta est Ægyptus, ct 540: Et vada
testantur junctas Ægyptia Syrtes,
Ibid. Zwrpolarovanc. L. Holstenius in Caroli
a S. Paulo Geograph. S. duabus vocibus Zwypa
Záyul legendum ant duas illas urbes in unam
deinceps coaluisse arbitratur; quod et mihi arrisit.
Philocalus Zayudewy antistes est in concilio Cualcedon., p. 127 et apud Lambecium Bibl. Vindob.,
vi, p. 423. Maximus Zayhew; Gennadii Synodica
subscribit. Athanasius ad Antiochen. 767. Marcum,
Ζύγρων τῆς ἔγγιστα Λιβύης memorat. Ptolemæo utraque est, xwun vicus, non longo quidem inter se intervallo, nec juncti tamen arctissime.
Ibid. Πιδονία. Πηδωνία et Ptolemai prope Catabathmon parvum; atque haud scio an hinc fuerit
Apollon aviaç in Synodica Genadii.
Ibid. 'Articpó. Eidem Synodicæ Apollon 'Avτίφρων subscribit. 'Αντίφραι Straboni, qui xvi,
p. 799 non longe a mari locat.
Ibid. Adpriç. Hæc provinciæ fuit metropolis, nisi
Nilus Doxopatrius fallat, certe corruptus cum urbem Aapixw, p. 223 vocat. Plura Ant. It.n.,
p. 69.
Ibid. 'Ajyıwriazń. Recte ita mss. Lugdun. Non
alia est ac Ptolemi χώρα 'Αμμωνιακή, coeli solique siccitate aspera. Athanasius 'Appwvtaxiv zīg
Atбuns. Apol. ad Constantium, p. 317 appellat,
et exsiliis episcoporum frequentem fuisse tum eo
loco tum Histor. Arian., p. 387 significat. Fortasse et huc pertinet Oasis Strabonis, quam prope
Ammonis oraculum collocat. Recte sane Ammoniace appellabitur.
Ibid. Elol rñs dvσɛwç. Hæc et quæ sequuntur,
a mns. Leidensi exsulant, hane clausulam addente,
Τέλος τοῦ καταλόγου πασῶν τῶν ἐπαρχιῶν καὶ
πόλεων τῶν ὑπὸ τοῦ βασιλέως τῶν Ῥωμαίων, τοῦ ἐν
Κωνσταντινουπόλει, διοικουμένων: quæ mihi multo
quoque justior et verior illis videtur quæ L. Holstenius ex suis codicibus excerpsit: neque enim
commode Occidentis imperio ab Hierocle provinciæ
tribuentur, quæ ipsius ætate amissæ prorsus
erant; cujusmodi pleræque sunt quas subjunclas
vides.
lil. Γαλήνων. Γάλλων aut Γαλατῶν aut Γαλ
λιῶν oportueral.
Iid Σπανίων. Solenni more pro Ισπανίων. Ita
Paulus Epist. ad Roman. xv, 28 thy Σnavlav, el
Galenus περί τροφ. δυναμ. 1, p. 520 κατὰ τὴν
Ἰβηρίαν τε καὶ Σπανίαν ὀνομαζομένην, et Atlanasius τὸν τῶν Σπανίων Ὅσιον nuncupat. Similiter
Enávio innot apud Apsyrtum Hippiat, c. 415, et
Melane tyevo; Enávη in Hist. Laus. Palladii,
c. 65. Adde Salmasium in Spartian. Hadrian, c. 1,
et Jo. Rhodium in Lexico Scriboniano.
ibil. Βρισγάμων. Βριτάννων scribere vo'uit.
Ibid. Επαρχία Σικελίας. Has tres ad Italian
pertinere L. lolstenius margini ascripsit, eaque
ratione numerum VII provinciarum rotundari;
quod uti verum est, ita scriptorem id voluisse dubites: ea enim si homini opinio fuit, cur Italiæ tres
has provincias non addidit? Putem hoc auctarium
non unius esse auctoris, novisque accessionibus in
hanc formam a diversis fuisse exstructum. Certe
dign'um non est quod nos multum, metam tandem
asseculos, moretur.
PATROL GR CXIII.
col. 651–652page 32 of 41
INDEX IN LIBROS DE THEMATIBUS ET DE ADM. IMP.
Asotius Iberic curopalates Adranase curopalatæ fi
lius, 126, 127, 128, 129.
Asolius Ciscases patricius Pancratii magistri Iberis
filius, 122, 123. Filiam Curcenio magistro dat uxorem.
123. Adranutzium urbem, cum inter se ac generum ini
micitiae essent, Romano imp. donare vult, sed frustra,
127, 128, 129. Eamdem postea ab ipso gener suus aufert,
Asotius Cricoricii Taronitæ filius protospatharius a
Leone imp. factus, 115. Postea patricius a Romano re
nuntiatur, 117.
Asolius protospatharius Cricoricii sive Gregorii patri
cii filius, 14.
Aspalathum urbs a Diocletiano condita, 86, 92. Ejus
descriptio, 92.
Aspar Romani exercitus dux a Gezericho victus in
Africa, 79.
Atech insula in Burlico Mæotidis paludis ostio, 1:3.
Attalus Pergamenus, 11.
Attila Avarum rex Italiam universam devastat, 85.
Avares Gepedum pars, 79.
Azatus curopalata Iberiæ, 123.
Azed Arabum princeps, 75.
Azotus Armenius Angurines Læcastriæ gener, præfectus
excubitorum sub Leone, 13. Contra Bulgaros pugnans
occiditur, 13.
Baasacius Larisse clisuriarcha sub Leone Phil., 136.
Barbari domus CP. Apoganemo, posteaque Cricoricio
Taronitæ data, 115. Hanc Cricoricius, cum Gregoræ
suburbio in Celtzene commutat, 116. Sed utrumque sibi
vindicat imperator, 116.
Barbatus patricius accubitor sub Alexandro imp., 138.
Bardas Platypus protospatharius et Peloponnesi præ
tor sub Romano, 134 Leonem Agelastum protospatharium
expellit, 134.
Basiliscus archiepiscopus Comanensium et Martyr, 7.
Ejus corpus cum reliquiis D. Joannis Chrysostomi condi
tum, 7.
Basilius Magnus Cæsarea episcopus, Cappadox, 7.
Ejus fratres, 7.
Basilius Macedo accubitor antequam imperium adeptus
esset, 139. Chrysocher et Carbeam Tephrices principes
vicit, 12. Cyprum iusulam a Saracenis recepit, 17. Sara
cenos ab Italia expulit 88.
Basilius patricius accubitor sub Porphyrogenito, 138.
Bela Terbuniæ Zupanus, 103.
Belisarius magister Orientis, 4.
Belochrobatorum vires, 99.
Beneventum urbs a Longobardis capta, 83. Soldano
oppugnata ab imperatore CP. liberatur, eique se subjicit,
Berengarius Italiæ regnum adit, et Romæ coronatur,
81. Cum Rodulpho regnum partitur, 81. Marchiones Bur
gundos vincit, 81. Phalamberto compatre occiditur, 82.
Bertha Adelberti Italiæ regis uxor, 81.
Bertha Rodulphi ac postea Hugonis uxor, 82.
Bertha Hugonis filia, Romano Porphyrogeniti filio
nupta, Eudociaque a Græcis appellata, 82.
Biscus Chersonis princeps Bosporianos vincit, 148.
Blastemerus Serviorum princeps Bulgaros vincit, 100.
Ejus liberi, 100.
Blastemerus Michaëlis Bulgariæ principis filius, a Ser
viis in bello captus, 100.
Boebodi Turcarum, duces, 107.
Boisesthlabus Serviorum princeps, 100.
Bonifacius Libyæ occidentalis præfectus Africam Van
dalis prodit, 78, 79. Ab iisdem postea cum eos expellere
velet, victus, 79.
Boss Hugonis Italie regis frater, Burgundiæ marchio a
Berengario victus, 81.
Bosporiani Lazicam et Ponticam temporibus Diocle
tiani invadunt. 144. Chersonitis pacem petere compel
Tuntur, 143, 146, 147. Ab iisdem sepe victi parte regio
nis suæ multantur, 148, 149, 150. Insidiis Chersonitas
frustra petunt, 150 et seqq.
Bosporus Ponti civitas regni Bosporiani caput, 30. Unde
sic dicta, 50.
Bosporus Thracius unde sic dictus, 50.
Branus Muntimeri filius Serviæ principatu a patruele
Petro dejicitur, 100. Ab eodem, cum in eum movisset
arma, capitur, et oculis orbatur, 101.
Buccellariorum thema unde sic dictum, 10. Quibus
populis et urbibus constat, 10 et 11.
Bulgari Onogunduri olim appellati, 21. Quando istrum
fluvium trajecerunt, 21. Patzinacitis sæpe victi, 57.
Bultzus Turcarum carchas, filius Cale carcha, 110.
Burlic Mæotidis paludis ostium, 113.
Busebutze Zachlumorum princeps, 103.
Butelinus Francorum dux a Narsete victus, 28, 29.
Byzantii quorum coloni, 18, 21.
Cabari Chazarorum gentiles ab iis victi ad Turcas sere
dunt, 108. Patria et Turcarum lingua utuntur, 109. Iis
conjuncti Patzinaciam invadunt, Symeonemque Bulgarum
fugant, 109. Postea a Symeone et Patzinacitis ejiciuntur,
Cacicius Basparacanita, 116.
Cades, 73.
Cæsar cur sic dictus, 13.
Cæsareæ urbes a quo sic dicte, 13.
Cæsarianus qua ratione in Chersonem eat, et fœdera
cum Patzinacitis meat, 57, 58.
Cæsarius Gregorii Nazianzeni frater, 7.
Caisus Mundari filius, 68.
Calabriæ urbes, 28.
Callinicus Græcum ignem primus imp. Pogonato re
perit, 131.
Calphus Saracenorum dux, 29, DR.
Camelancia Constantino a Deo per angelum missa, et
in S. Sophia deponi jussa, 63. Quando imperatores iis
utuntur, 63.
Canale Terbuniæ pars, 103, 104. Cur sic dicta, 104.
Cancar Patzinacitarum pars, 105.
Cappadoces famosi, 7.
Cappadocia unde sic dieta. 5. 6 Quot in partes diver
sis temporibus distributa, 5, 6, 7. Ejus urbes, 7.
Cappadocia Major quibus terminis circumscripta, 5.
Cappadociae Minoris fines, et urbes, 6, 7.
Capua a Vandalis bis capta et deleta, 84. In ejus locum
alia urbs a Landulphe episcopo ædificata, 84. Quæ a Sol
dano obsessa, ab imperatore CP. liberatur, eique se sub.
jicit, 89, 90, 91.
Caranus tertius Herculis filius, primus Macedoniæ rex
Carbeas Tephrices princeps a Basilio Mac. victus, 12.
Carchan tertia Turcarum dignitas, 110.
Carolus M. monasteria in Palæstina excitavit, 80.
Casachia regio ubi, 1[3.
Catacalus magister et scholarum domesticus sub l.eonc,
Phasianem devastat, 122.
Cataonia Cappadociæ pars, 5.
Caucasus mons ubi, 113.
Cephallenia thematis Peloponnesi pars, 25. Ejus in
sulæ, 25.
Cetzeum urbem ab Iberibus frustra petunt Lco el Ro
manus impp., 123.
Chaldia thema unde sic dictum, 12 Quibus genibu
et urbibus continetur, 12.
Charsianum mediterranea Cappadociæ pars, 6.
Charsias dux Romani exercitus contra Persas, G.
Chartularius cursus publici, 115.
Chase protospatharius a Saracenis oriundus sub Ale
xandro, 137.
Chazaros Alani bello infestare possunt, illosque aditu
in Chersonem prohibere, 62 Item Bulgari, 62.
Chersonitæ Bosporianos Lazicam et Ponticam deva
stantes pacem a Romanis petere cogunt, 144, 145, 146,
147. Sæpe victos parte regionis suæ multant, 148, 149,
150. Insidiis a Bosporianis petuntur, sed frustra, 150
et seqq. Scythas defectionem spectantes ad deditionem
compellunt, 147. Privilegiis a Diocletiano et Constan
tino plurimis ornati, 147, 148. Rebellantes quanam ra
tione reprimi possunt, 156, 157. His Patzinacitæ merce
mariam operam præstant, 57.
Cherson ubi, 113. Ad Theophilum usque a protenonte
administrata, 112. Deinde prætor in illam ab impera-.
tore missus, 12.
Christophorus Romani imp. filius. 25.
Chrobatorum regio ubi, 93. Eorum pars Abaris expul
sis Dalmatiam occupant, et a Francorum dominio se sub
trahunt, 95, 97. – Baptismum Heraclio imp. suscipiunt,
97. Bellum extra fines non ferunt, 97, 98. Bulgaris
frustra lacessiti, 98. Eos tandem ad internecionem c
dunt, 102. Eorum Zupaniæ, 93. Vires et urbes, 98.
Eorum pars quædam Illyricum et Pannoniam occupat, 95.
Chrobatie situs, 96.
Chrysocher Manichæorum princeps a Basilio Mac. vi
clus, 12.
Chrysogoni (S.) monachi et martyris corpus ubi asser
valumi, 93.
Cibyrrhæotæ res novas frequenter moliti, 16. Ciber
col. 649–650page 31 of 41
thæotarum thema quas urbes continet, quibusque cir
cumscribitur, 15, 16.
Civita Nova Italia urbs prope Beneventum a longo
bardis exstructa, 83.
Civita Nova Venetia urbs, olim sedes ducatus, 86.
Climatum urbes ubi, 113.
Clissa Dalmatie urbs qua ratione ab Abaris capta, 87.
Clonimerus Stroëmeri filius a patruele Petro Serviæ
principatum invadens occiditur, 101.
Clusura, 136.
Cuenus Bulgarorum exercitus dux, 102.
Coenobia SS. Euthymii et Theodosii ab Arabibus va
stata, 76.
Colonea thema initium Minoris Armeniæ, 12. Quibus
terminis circumscribitur, 12.
Comes, 2.
Commerciarius Chal·liæ, 118.
Condure navium genus, 98.
Constans a Diocletiano contra Dosporianos missus,
bellum cum iis infeliciter gerit, 141. Sed Chersonitis
adjuvantibus eosdem ad pacem pétendam compellit, 146,
Postea imperator, 137.
Constans pro ospatharius et manciabita sub Romano, pa
tricius et drungarius rei navalis sub Porphyrogenito,
126. Legatus ad Asolum Ciscasem, Curcenium et Davi
Hem Iberes, 126 µl seqq.
Constantiæ epis: opus Cyzicum ex decreto synodi in
Trullo transfertur, et Hellesponti episcopis præest, 129,
Constantinopolis a Mavia Saraceno duce frustra obsessa,
Constantinus imperium in tres filios qua ratione di
visit, 27.
Constantini Porphyrogeniti Aurea bull, seu fœdus
cum Iberibus, 124.
Constantinus patricius accubitor sub Leone, et ub
Porphyrogenito, 138, 142.
Constantinus Libis filius protospatharius et domesticus
inferiorum ministrorum aula CP. sub Leone, sub Por
phyrogenito proconsul, patricius et magnus hetæriarcha,
115. Ejus legationes, 115.
Constantinus Loricatus protocarabus, et Phialæ pro
tospatharius sub Romano, 143. Qui etiam ei attribuit
agraria Augustæ, 143.
Cortelini, 10.
Cotys Thracum rex, 8.
Cotys Bosporianorum rex, 30.
Cotzilis Francorum dux a Chrobatis in bello occisus,
Crainas Bela Zupani filius Blastemeri Serviæ princi
pis filiam uxorem ducit, et primus Terbuniæ princeps
renuntiatur, 103.
Crasemere Chrobatorum rex, Terpemere filius, 98.
Cricoricias Taronis princeps Saracenis adversus Ro
manos favet, 114. Arcaicæ filios capit, et petente Leone
imp. liberos abire sinit, 114 et 115. CP. renuntiatur
magister et prætor Taronis, 115. Plurima ab imperatore
CP accipit, posteaque amittit, 115, 116, 117.
Cricoricius, seu Gregorius patricius, 114.
Crinitæ Protospatharii legationes ad Tornicium Apo
ganemi filium, 118, 119.
Crinites Arotras protospatharius et Peloponnesi præ
tor sub Romano, 133. Selavos rebellantes reprimit, no
vaque iis tributa imponit, 134. Postea Græciæ prætor
Criscon Bosporianorum princeps sub Diocletiano La
zicam et Ponticam devastat, sed Bosporo a Chersonitis
capta pacem petere cogitur, 144, 145, 146.
Clenas clericus, et Novæ ecclesiae domesticus proto
spatharii dignitatem a Leone imp. emit, 138, 159.
Curcenius Pancratii magistri filius, Symbati Magni Ibe
riæ principis nepos, 125.
Curcenius alter Asoli Ciscase patricii filiam uxorem
dncit, et ab ipso Adranutzium urbem aufert, 125, 126.
Magister a Romano imp. factus, 126, 127, 128.
Cusarus Mundari filius, 68.
Cyclades insulæ quænam sic dictar, 18.
Cyprus insula unde sie dicta, 17. Quorum olim in pote
state, 17. Romanis provincia facta, deinde a Sarace
nis capta et vastata est, ibid. Postea tamen imperante
Rhinotmeto habitari corpta, 170. Quot in ea urbes, 17.
Cyzici episcopus a quo ordinari debet, 130.
Dalmate Bomani cur dieti, 86. Sclavorum tributarii,
Dalmatia Italiæ regio, 27. Diocletiano novis urbibus
atkia, 86 Ab Abaris qua ratione occupata, 95, 91.
Deinde in Chrobatorum potestatem venit, 95, 97. Dalmas
liæ fines, 93.
Damianus patricius et accubitor sub Michaele, 137, 178.
Danapris Buvius ubi, 113. Danastri et a Danubio
quantum distat, 113.
Davidem regem Iberes patrem suum esse gloriantur,
David Iberum pater Hierosolymis migrat in persidem,
David Symbatii Magni Iberiæ principis filius, 125.
David Adranase Curopalatæ Iberia filius, 127, 128, 129,
Decapolis ubi, et quas urbes continet, 15.
Decatera urbis situs, 92.
Demonicus Cypri rex, 12.
Diadora urbs cur sic dicta, 92. Aliquot ejus templo
rum brevis descriptio, 93.
Dialecti linguæ Græcæ quot, et quinam populi iis usi
sunt, 18.
Dioclea urbs a Diocletiano condita, 86, 104.
Dioclea regio ubi. 93. Ab Abaris occupata, deinde
Serviis ad habitandum concessa, 104. Ejus urbes, 104.
Diocletianus Salona oriundus, 27. Dalmatiam novis ur
bibus auxit, 86.
Diogenes Chersonis proteuon sub Constantino Scythas
rebellantes vincit, denisque plurimis ab imperatore co
honestatur, 147, 148.
Dolonchi Thraciæ populi unde sic dicti, 21.
Domni (S.) corpus ubi asservatum, 92.
Dromonium imperiale quandonam in usa esse corpit,
139. Quinam in illud cam imperatore ascenderint, 159.
et 140.
Dyrrachium olim Epidamnus, urbs Macedonica, 26.
Nune thematis caput, 26. Quænam eo themate urbes
et præfecturæ, 26.
Epicurus Neoclis, Samius, 17.
Epidaurus urbs a Sclavis capta, 91.
Etzboelias Bulgarorum exercitus dux, 102.
Eudocia Constantini Porphyrogeniti avia, 82.
Eudocia Constantini Porph. soror. 82.
Eudocia Romani Porph. uxor, 82. V. Bertha.
Euphemius grammaticus sub Romano, 25.
Eustathius patricius, reique navalis drungarius sub
Leone, 141.
Eustathius Argyri Charsiani prætor sub Leone, 156.
Eusthatius protospatharius, asecretis, et Cibyzrha o
tici thematis vicarius inimicitias cum Stauracío Paty
exercet, eumque apud Leonem imp. calumniatur, 137.
Eustratius (S.) martyr, Arabracenus, 12.
Ezelech Jelechi Glius, Arpadæ nep¨s, 110.
Ezeritæ Sclavi sub Theophilo et Michaele rebe'lantes
ad tributa pendenda damnantur, 133. Ea tributa sub Ro
mano iisdem defectionem parantibus augentur ac non
multo post imminuuntur, 154.
Fluvii Sarcel inter et Danubium, 112.
Fontes qui ulcera in ore excitent, ubi, 136.
Franci Chrobatorum Dalmatiæ dominum amittunt, 95.
Gab iel clericus ad Turcas legatus, 58.
Galata Francorum coloni, 11.
Georgius magister et Abasgiæ princeps, 126.
Gepedes Gothica gens quain regionein incoluere, 78.
Gezericus Yandatorum princeps Libyam occidentalem
occupat, Asparemque ac Bonifacium Romanos duces vin
cit, 79.
Gogidisclus Vanda'orum princeps, 79.
Goinicus Blastemeri Serviæ principis filius, a Munti
mero fratre captus, et in Bulgariam missus, 100.
Gottharus Vanda'orum princeps Libyam occidentalem
occupat, 79.
Gotthi sub Arcadio et Honorio Romanorum in terris
sedes ponunt, 78. Pannoniam primo, deinde Thraciam
ac denique Libyam occidentalem incolunt, 79.
Græcus ignis quando inventus, 61, 131.
Græcus sermo deficiente Romano imperio affectatus, 2.
Gregorius (S.) Thaumaturgus Neocæsareæ episcopus,
Cappadox, 7.
Gregorius (S.) Nazianzenus, Cappadox, 7. In ads
SS. Apostolorum CP. sepultus, 7.
Gregorius (S.) B:silii Magui frater, 7.
Gregorius Patricius, 114.
Gycia Lamachi filia Asandri Bospori principis filio nu
pta 150. Memoriam patris quotannis celebrat, 150. Patriam
col. 651–652page 32 of 41
DE THEMATIBUS ET DE ADM. IMP.
ab insidiis viri qua ratione liberat, 151. Quo privilegio
donta, 155. Ei statuas Chersonitæ erigunt, 155.
Gylas secunda Turcarum dignitas, 110.
Hellas Achillis urbs, 21.
Hadis the matis præcipue urbes et insulæ, 24.
Hellenes quinam proprie dicti, 24.
Hemerius patricius et logotheta cursus publici sub
Leone, 137.
Hemnecus Bulgarorum exercitus dux, 102.
Hesychius Illustrius historicus sub Justiniano, 5
Hispania. V. Iberia.
Hugo Adelberti ex Bertha filius, Lotharii nepos, 81.
Berengario Italiæ rege victus, 81. Rodulpho expulso
Italiæ rex renuntiatur, ejusque mortui uxorem Bertham
matrimonio sibi copulat, 82.
Hugo Taliapherni Burgundiæ marchio, a Berengario
victus, 81.
Theres a Davide genus se ducere gloriantur, 121. Hie
rosolymis excedunt, et in quadam Persidis parte sedes
ponunt, 121 et 122. Icto cum Heraclio foedere Persas in
festant, 122, 123. Foedera cuin Porphyrogenito ineunt,
et male observant, 123, 124. Phasianes partem a Porphy
rogenito accipiunt, 125. Munera Hierosolymorum Patriar
chæ frequenter mittunt, 122. Cognatas uxores ducunt,
Iberia ad columnas Herculeas quot in gentes et pro
vincias divisa, 76, 77. Hispania postea dicta, 78.
Iberi in victu parcissimi, iidemque in vestibus splen
didissimi, 77.
Icanati, 10.
Imperatores olim expeditionibus intererant, 2.
Imperium Romanum in tres filios a Constantino qua
ratione divisum, 27.
Indictiones cur sic dictæ, 16.
Ingor Russiæ princeps, 59.
Isamus Arabum princeps, 75.
Ismaelis filii Abrahami posteri, 67, 68.
Ismael Armenius Symposif clisuriarcha sub Leone, 136.
Italia universa post translatam CP. imperii sedem a
duobus patriciis administrata, 82. Ejus pars a Narsete
Longobardis cur prodita, 82.
Izid Arabum princeps, 72.
Jachnucas Manuelis Teces principis filius, Nicopoleos
prelor sub Leone, 136.
Jelech alter Arpadæ filius, 110.
Joannes Eladas magister et patricius sub Leone, 143.
Joannes Manuelis Teces principis filius, 135, 136.
Joannes Thalasson Phiale protospatharius sub Leone,
Joannes clericus et rector sub Romanos, 143.
Joannes Curcuas magister'sub Romano Phasianem de
vastat, 122, 125. Theodosiopolim frustra oppugnat, 124.
Mastatum capit, et Pancratio custodiendam tradit, 124 et
Joannes protospatharius Peloponnesi prætor sub Ro
mano, 133, 143.
Joannes protospatharius, et prætor Arrhabonites sub
Porphyrogenito, 124.
Jordanes patricius et magister Orientis sub Arcadio,
4. Ejus lances sculptiles, 4.
Justinianopolis nova metropolis Hellesponti, 130.
Justinianus ante imperium unicus prætor Romanorum
agminum, 14.
Justinianus Rhinotmetus Cyprius, 129. Pacem cum Sa
racenis quibus conditionibus facit, 74. Mardaitas sedibus
suis abducit. 74 et 75. Pacem cum Bulgaris factam dis
solvit, 75. Cyprum iterum habitari curat, 130. Ejectus
restituitur, 75.
Julotzas tertius Arpadæ filius, 110.
Lalaco Patricius et Armeniacorum prætor sub Leone
Phasianem vastat, 122.
Lamachus Chersonis proteuou ditissimus, 130. Eins
memoriam filia Gycia singulo quoque anno celebrat,
Landulphus Capuæ episcopus Capuam Novam in locum
veteris urbis a Longobardis destructæ excitat, 81.
Laura SS. Charitonis et Syriaci et S. Sabæ ab Ara
bibus vastatæ, 76.
Laurentii (S) archidiaconi et martyris corpus ebi asser
ratum, 92.
Lebedias Turcarum boebodus uxorem Chazaram ducit,
107. Principatum a Chazariæ chagano sibi oblatum re
spuit, 107.
Legiones per singulas Romani imperii provincias
distributæ, 2.
Legiones-Fulminatrix
Marmaritarum, 2.
Pisidica, 2. Quadraginta martyrum, 2. - Thessalica, 2.
Leo Armenus filiam chagani Chazariæ uxorem ducit
66. Ejus mors, 61.
Leo Rabduchus protospatharius, Dyrrachii præfectus,
magister et logotheta cursus publici sub Leone, 104.
Legatus ad Petrum Serviæ principem, 101.
Leo Argyri Eustathii Argyri filius, Sebastiæ prætor
posteaque magister et scholarum domesticus, 136.
Leo protospatharius et Tzycane prætor sub Leone, 143.
Leo Armenius Phia'æ protospatharius fit, et postea
classis vicarius, 140, 141, 142.
Leo Agelastus protospatharius sub Romano, 134.
Liuntica Turcarum prínceps, Arpadæ filius, 109.
1.ongini, 2.
Longobardi Gepedum gens, 78. Pannoniam primo in
colunt, ac postea a Narsete invitati Italiam fere univer
sam occupant, 83.
Longobardia quibus urbibus continetur, 28. In duos
Principatus quando divisa, 83. Postea imperatori CP.
subjecta, 29.
Lotharius Italie rex Hugonis avus, 80. Romam belio
capit, ac non multo post Placentiæ moritur, 80.
Lotharius Hugonis filius Italiæ rex, 82.
Ludovicus Italiæ regnum invadens oculis orbatur, 81.
Ludovicus Franciæ rex Soldanum Saracenorum du
cem capit, 89. Ejus fraude Capuam ac Beneventum
amittit, 90.
Lycandus vetustissima Armeniæ urbs, 14. Quandonam
inter themata censeri cœpit, 13, 136.
Macedonia unde sic dicta, 22. Eadem Macetia nuncu
pata, 22. Sub regibus primum, deinde Romani imperii
provincia, ac denique thema, 22. Quot in ea præfectu
ræ et urbes, 23.
Macedoniæ reges Herculis nepotes, 22. Eorum insi
gnia, 22.
Madis Arabum princeps, 75.
Magistrianus, 74.
Mahometes pseudopropheta genus ab Ismaele¸du
cens, 67. Primum camelorum ductor, mox heram suam
uxorem ducit, 68. Phatemitarum copiis adjutus victoriis
suis novam sectam nobilitat, 69. Quo anno ad bellum
egressus, 69. Ejus imperii anni, 69. Quædam ejus nugæ,
68, 70. Judeis aliquandiu pro Christo habitus, multa
ab iis mutuatus est, 69.
Mahom: tes Aaronis filius Arabum princeps, 76. Ejus
tempore bellum civile inter Arabes ortum, 76.
Maine urbs ubi, 134, 135. Quænam tributa pendit, 135.
Mampalis Symbatii Magni Ibetis filius, 125.
Manuel Teces princeps protospatharius a Leone ſa
ctus, urbem suam ei tradit. 135.
Marcianus, qui postea imperator, contra Vandalos pu
gnans in Africa capitur, 79.
Mardaita Libanum et Palæstinam devastant, 71. Se
dibus suis a Rhinotmeto abducti, 74, 75.
Mardaitarum Attalla capitaneus ab imperatore quanam
ratione designabatur, 138.
Mardonius Persarum dux a Lacedæmoniis victus, 25.
Marmaes Bulgarorum exercitus dux, 101. Servis in
bello occisus, 102.
Martinus quidam apud Chrobatos miraculis clarus, 98.
Quænam iis mandata dedit, 98.
Maruamus Arabum princeps, 78.
Masalmas Sulcemani militiæ præfectus, a Græcis victus,
Mastatum Joannes magister capit, eamdemque Pancra
tius magister qui custodiendam acceperat, Theodosiopo
litanis reddit, 124, 125.
Matrimonia Romani quibuscum contrahere possunt,
65 et seqq.
Mavias Uthmani militiæ præfectus Rhodum, Cyprum
et Aradum insulas capit, 70, 71. CP. Frustra obsidet, 72.
Posthæc Arabum princeps pacem cum Pogonato sancit,
et Alemi filios rebellantes profligat, 71. Ejus posteri in
Hispaniam a Maurophoris expulsi trajiciunt, Cretamque
insulam non ita multo post capiunt, 72, 75.
Maurophori Maviæ posteros ejiciunt, 71.
Melias Euphratiæ turmacha sub Leone, 136. Lycan
candum urbem instaurat, itemque Tzamandum, 13, 1¼,
156. Sympsium occupat, 136. Lycandi prætor primus a
Porphyrogenito designatur, posteaque patricius et ma
gister, 136.
Melissus philosophus Samius, 17.
Menander historicus sub Justiniano, 5.
Menippus geographus, 5.
Mesopotamia sub Leone primum inter themata cen
seri cœpta, 12, 136. Ejus fines Romanus extendit, 136.
Michael Boroses Bulgariæ princeps Chrobatos bello
frustra lacessit, 98. Serviis victus, 100.
Michael Busebutze filius Zachlumorum princeps, patri
cins et proconsul, 101, 103.
Michael protospatharius, et Chaldiæ commerciarius,
Michael Phia'æ protospatharius sub Porphyrogenito,
Michael Barcales protocarabus dromoafi imperialis,
Milengi Sclavi sub Theophilo et Michaele rebellantes
ad tributa pendenda damnantur, 153. Ea tributa iisdem
defectionem parantibus sub Romano augentur, et paulo
post imminuuntur, 131.
Mirosthlabus Chrobatorum rex a Pribunia bano inter
fectus, 98.
Monasterium Magni Agri a Theophane constructum,
Moraviam Turcæ occasione belli civilis inter principes
orti arrepta invadunt, 62, 111.
Mosoch Cappadocum pater, 7.
Mudaphar Manuelis feces principis filius, 135, 136.
Muta ubi primum ortæ, 11.
Mundarus Zenari filius, 68.
Muntimerus Serviæ princeps fratres capit et in Bulga
riam mittit, 100.
Narses Butelinum Francorum ducem vincit, 28. Itallam
Longobardis prodit, 82, 83.
Nasar patricius et rei navalis drungarius, 140.
Naucratius S. Basilii frater, 7.
Nicetas Oryphas patrícius et rei navalis drungarius
sub Basilio Mac, 88.
Nicetas protospatharius Cibyrrhæotarum prætor sub
Alexandro, 137.
Nicetas Sophiam filiam Christophoro Romani imp. Alio
in matrimonium locat, 25.
Nicolaus Damascenus historicus, Herodis scriba, 8.
Nicopolis urbs cur sic dicta, 25. Caput thematis olim
veteris Epiri Phocensis, 25.
Numeri cohors ad custodiam palatii CP. destinata, 140.
Obsequium thema unde sic dictum, 9. Quibus populis
circumscribitur, 9. Ejus urbes populi, 9.
Optimatum thema cur sic nuncupatum, 10. quibus
populis et urbibus constat, 10.
Orestes Charsianites Mesopotamiæ prætor sub Leone,
Orus Bosporianus, 144.
Oxianus Piscis, 113.
Pagani Serviorum gens cur sic dicti, 104. Arentani
eliam appellati, 104. Eorum urbes et insulæ, 96, 101,
Paganie regionis situs, 96. Ejus Zupaniæ, 96.
Palus Mæotis ubi, 113.
Pancratii (S.) corpus ubi asservatum, 92.
Pancratius Cricoricii Taronitæ filius', patricius factus
et Taronis prætor, 117. Theophylacti Magistri fitiam uxo
rem ducit, 117.
Pancratius magister Symbatii Magni Iberiæ principis
filius, 125.
Pancratius magister Adranase curopalatæ filius, 126,
Pancratius magister Mastatum urbem sibi commissam
Theodosiopolitanis reddit, 125.
Pancratius Davidis Iberis filius, 122.
Pancratucas Manuelis Teces principis filius, 12, 1135,
Hicanatus et bucellariorum prætor sub Leone 135, 136.
Papagia regio ubi, 113.
Paphlagonum thema quibus finibus circumscribitur,
11. Ejus urbes, 12.
Patræ urbs a Sclavis Peloponnesi obsessa a B. Andrea
liberatur, 131, 132.
Patzinaciæ situs, 106, 112. Quænam in ea monumenta,
199. Ejus Quvii, 108. Ejus themata, 105, 106.
Patzinacita ab Uzis et Chazaris ejecti Turcarum regio
nem invadunt, 103 Quibus formidelosi, 56, 57, 58. 59.
60, 61. Ubi æstatem transigunt, 59. Eorum quidem can
car appellati, 106. Eorum principes quo ordine sibi suc
eedunt, 10%. Patzinacitarum quidam cum Uzis habitarunt.
at ab iis vestitu differebant, 106.
Paulus Serviæ princeps Zachariam principatum inva
dentem capit, et Bulgaris tradit, 101. Ab eodem Bulgaris
juvantibus ejicitur, 101.
Paalus Magistrianus legatus ad Saracenos, 74.
Pausanias Damascenus scriptor, 5.
Pechus Chazariæ, 112.
Peloponnesti immunitatem a militia a Romano imp.
tributum extra ordinem pendendo obtinent, 143, 144.
Peloponnesus olim Apia, deinde Pelagia et Argos
dicta, 24. Eadem Achaia muncupata, 24. Post Hera
cidarum et Macedonum imperiumi Romani imperii pro
vincia facta, 24. Quænam ejus præcipuæ urbes, 21
Persæ ab Atheniensibus et a Lacedæmoniis victi, 24,
25. Post Heraclium a Barbaris facile infestati, 122.
Petronas Camaterus Sarcel urbem jubente Theopho
condit, et protospatharius, primusque Chersonis prætor
renuntiatur, 112.
Petronas Boilas Nicopoleos capitaneus, 124.
Petrus S. Basilii frater, 7.
Petrus Goinici filius patrueles Serviæ principatu de
jicit, 100. Branum arma moventem capit et oculis orbat,
101. Clonimerum qui et ipse principatum invadere pa
rabat interficit, 101 Bulgaris deceptus capitur, 101.
Petrus Bulgarus neptem Romani imp. uxorem ducit, 65.
Phædimus Amasæus, Cappadox. 7.
Phalambertus Berengarium Italiæ regem interficit, 81.
Phalitzis Jurotzæ tilus,.Arpade nepos et Turcarum
princeps, 110.
Phangumes Cyprii sub Rhinotmeto legati ad Sarace
Pharnacus Chersonis proteuon Sauromatum Bospo
rianorum principem singulari prælio vincit, Bosporia
Bosque parte regionis suæ multat, 119, 150.
Phasianem quam Saraceni invaserant Leo ac post eum
Romanus devastant, tandemque recipiunt, 122. el seny.
Ejus partem Iberibus donat Porphyrogenitus, 125.
Phatemite Arabiæ populi, 68.
Phatemitæ Libyæ populi, 69.
Phatime Mahometis filia, 68.
Phineus Egyptius Paphlagonum pater, 11.
Pipinus Italiæ rex Venetos multo tempore obsidet, 85.
Podaron Phialæ protospatharius, posteaque vicarius
Classis, 141. Denique Cibyrrhæotarum prætor, 112.
Polycrates Sami ins. tyrannus, 17.
Porga primus Chrobatorum rex Christianus. 97.
Presiam Bulgariæ princeps a Serviis victus, 100.
Pribesthlabus Serviæ princeps a patruele Petro de
jicitur, 100.
Principes, 4.
Principium princeps cui regioni dominabatur, 118.
Procopius historicus sub Justiniano, 5.
Prosegoes Serviorum princeps, 100.
Protelates, 141, 142.
Proteuon Chersonis, 112.
Protocarabus, 141, 142.
Protospathariorum vestis et roga, 138.
Protospatharius Phialæ cur sic dictus, 140. Quinam
sub ejus potestate, 140 ct seqq.
Provinciæ occidentis immuuitatem a militia a 1.eone
imp. tributum extra ordinem pendendo obtinent, 145.
Publii Asia Minoris proconsulis inscriptio, 3.
Pucricas Armenius, 12.
Pythagoras Mnesarchi, Samius, 17.
Ragusæi olim Lausæi dicti, 91. Eorum origo, 91. Tri
buta pro vineis quibus pend..nt, 96.
Ragusium urbs Dalmatiæ metropolis, 29. Saraceurs
obsessa a Basilio Mac. liberatur, 88. In ea corpus S.
Pancratii asservatum, 92. Ejus situs, 96.
Rhabias Zenari filius, 68.
Rhodus insula Doram colonia, 16. Ejus Colossus a que
factus, 71. Mavia Arabum duce sublatus, 71.
Rodosthlabus Serviorum princeps, 109.
Rodulphus Berengarium Italiæ regno deturbat, postea
que victus regnum cum eo partitur, 81. Rebellante pe
pulo in Burgundiam secedit, 82.
Romæ princeps legitimus papa, 27.
Romanus imp. neptem Petro Bu'garo uxorem dedil,
66. Ejus Aurea buila, seu fudus cum Iberibus, 125.
Romani quibuscum matrimonia contrahere possunt,
Romanum imperium regnante Heraclio mutilari cœ
p.uin, 2.
col. 653–654page 33 of 41
PG 113:654Σάμος, 17. ΤDE THEMATIBUS ET DE ADM. IMP.
Romani Dalmata cur nuncupati, 86. Ab Abaris quos
lacessiverant pene deleti, 86 et 87.
Russi Palzinacitas maxime omnium reformidant, 56.
Eorum iter in Romaniam, et superstitiones, 39 el seqq.
S
Sabas vel Samanus Saracenorum Afrorum dux, 29, 89.
Sagenæ navium genus, 98.
Salmutzes Turcarum boebodus, 108.
Salona Dalmatiae caput, 93. Aquis ad potum suavissimis commendata, 27. Ab Abaris qua ratione capta,
Samaria incolæ ab Assyriis quo translati, 12.
Samonas patricius et accubitor sub Leone, 138.
Σάμος, 17.
Samus insula et thema unde sic dicta, 17 Quænam in
eo themate urbes et turmæ, 18.
Sangarius fluvius ponte junctus a Justiniano, 10. In
eum epigramma, 10.
Saraceni e regione sua quando egressi, 69. Ragusium
frustra obsident, 29, 88, lidem Barim capiunt, indeque
post aliquot annos a Græcis et a Francis ejiciuntur,
88. Phasianem sub Leone invadunt, et sub Romano
amittunt, 122 et seqq. Eorum classis apud Cyzicum sub
Pogonato incensa, 131.
Sarcel Chazarorum oppidum ad Tanaim quando et a
quo ædificatum, 112.
Sanromatus Bosporianorum dux a Chersonitis vincitur,
↑ 18.
Sauromatus alter a Pharnaco Chersonis proteuonte
singulari certamine vincitur, 149.
Scholarum domesticus destinatus cum numeri cohorte
ad palatii custodiam, 140.
Scholasticius ostiarius accubitor sub Theophilo, 138.
Sclabesiani in Peloponnesum sub Romano irrumpunt,
Sclavi Dalmatiæ ditioni Romanæ se subtrahunt, 87, 88.
Baptismum Basilio imperante suscipiunt, eique se subjiciunt, 87, 88. Eorum duces Zupani, 87.
Sclavi Peloponnesi Patras sub Nicephoro obsident,
131. Inde a B. Andrea repulsi attribuuntur ejus apostoli templo Patris celebri, 132, 133. V. etiam Ezerita.
Milengi.
Seriniarii, 4.
Scylax Caryandenus scriptor, 5.
Scythæ rebellantes a Chersonitis ad deditionem compelluntur sub Constantino, 147. Eos Rhinotmetus in
montibus Strymonis collocat, 23.
Sebaste thema ex Armenia Minore, 13. Unde sic
dictum, 13.
Seleucia thema quibus ex urbibus constat, 14, 15.
Quando inter themata censeri cœpit, 15.
Serbula, 99.
Serbuliani, 99.
Servii Albi ubi, 99. Serviorum pars ad Heraclium imp.
confugit, et in themate Thessalonices primum, deinde
in Dalmatia sedes ponit, 99. Baptismum suscipiunt, 100.
Bulgaros sæpe repellunt, 99 et seq. Ab iis denique decepti, et in Bulgariam abducti sunt, 102. Sed adjuvantibus Græcis regionem suam recipiunt, et imperatorii CP.
se subjiciunt, 102.
Serviæ situs 96. Ejus urbes, 102.
Sicardus Longobardiæ princeps, 83.
Sicilia olim Sicania maxima insularum Mediterranei
maris, 27, 28. Olim sub regibus postea in Romanorum
potestatem venit, 28. CP. imperatori cur subjecta, 27.
Pene universa a Saracenis capta, 28. Ejus præcipuæ urbes, 28.
Sico Longobardiæ princeps, 83.
Sinutes eunuchus, chartularius cursus publici sub
Leone, et legatus ad Adranase, 115.
Smyrna prætorium thematis Sami, 18.
Soldanus Saracenorum Afrorum dux Ragusium frustra
obsidet, 29, 88. Inde Barim capit, et Longobardiam
aliquandiu tenet, 29, 88. Inde puisus, et a Ludovico
Franciæ rege captus Capuæ ac Beneventi principes in
eum suscital, 89, 90. In patriam reversus Capuam et
Beneventum oppugnatum venit, sed frustra, 90, 91.
Sophia Niceta filia Christophoro Romani imp. filio
nupta, 25.
Sophianus Maviæ avus, 74.
Sophronius Hierosolymorum episcopus Palæstinæ ecclesias inita cum Arabibus pactione servat, 70.
Spandiates Iber to:o corpore excepto corde invulnerabi is, 121.
Spatharocandidatus, 112.
Sphendoplocus Moraviæ princes, 62, 109, 110, regionem in tres filios dividit, 110, 111.
Sphendosthlabus Russia princeps, 59.
Spiridion (S.) ex Trimytho urbe in Cypro insula, 17.
Sporades insulæ præcipuæ, 18.
Stauracius Platys Mardaitarum Attaliæ capitaneus inimicitias cum Eustathio Cibyrrhæotarum vicario exercet,
_et a Leone imp. revocatur, 137.
Stenite remiges agrariorum imperialium, 139.
Stephanus Serviæ princeps a patruele ejicitur, 100.
Strabo geographus Cappadox ex Amasea, 5.
Stroemerus Blastemeri filius a Muntimero fratre captus, in Bulgariam mittitur, 100.
Strymonis thema ubi, 23. In eo Scythæ a Rhinotmeto
collocati, 25.
Suleemanus Saracenorum princeps a Græcis victus,
Supolichus Chersonita, 148.
Symbatius principum princeps, 114, 118, 119. Ab Aposata Persidis Amera interfectus, 118, 119.
Symbatius Magnus Iberiæ princeps, 125.
Symbatius Davidis filius, et Symbatii Magni nepos,
126. Pancratii patrui filiam uxorem ducit, 126. Adranutzium ab Asoţii Ciscasts filia aufert, 126.
Symeon Bulgariæ princeps Petrum Serviæ principem
in vincula conjicit, eique Paulum substituit, 101. Idem
Paulum ejicit et Zachariam Serviæ principeni renuntiat,
101. Quo et ipso expulso, Servios omnes in Bulgariam
abducit, 102.
Symeon asecretis patricius sub Romano, 127.
Symposium Clusura ubi, 156. Melitiniatis capitur,
sed iterum a Melia occupatur, et turma fit, 136.
Τ
Tarcatzus primus Arpadæ filius, 110.
Taronis regio in quos divisa, 118.
Tase Arpade nepos, 110.
Taurica Cappadocia pars, 5.
Taurus Thraciæ sub Constantino proconsul, 20.
Tautucas Armenius, 12.
Taxis Zeltæ filius, Arpada nepos, 110.
Tebele Tarcalzi filius, Arpadæ nepos,
Terbuniæ regionis silus, 95.
Terbuniata Serviorum pars olim sub Zupanis, postea
sub principibus, 103. Cur sic dicti, 103. Eorum urbes,
Termatzus Arpadæ abnepos, 110.
Terpemere Chrobatorum princeps, 98.
Tetrangurium urbs cur sic dicta, 92. Ejus situs, 92.
Thema quid, 2. Unde sic dictum, 2. Thematum nomina
alia antiqua, alia recentia, 1. Themata quando constituta, 2. Eorum sub Leone et Romano mutationes, 135,
Themistus Chersonis proteuon Bosporianos pacem a
Diocletiano petere compellit, 144 et seqq.
Theoctistus Broniorum, Peloponnesi prætor sub Michaele Theophili filio, Slavos rebellantes ad tributa
pendenda dambat, 133.
Theodori (S.) martyris scutum ubi, 15.
Theodorus Sigritzes Bulgarorum exercitus dux, a Serviis in bello occisus, 101, 102.
Theodorus Armeniorum interpres sub Leone, 115.
Theodosiopolis a Græcis post diutinum bellum capta,
122 el segg.
Theodosius protovestiarius sub Leone contra Bulgaros.
pugnans occiditur, 13.
Theodotus protocarabus Dromonii imperialis sub Porphyrogenito, 142. Eum cæsum tonsumque Romanus perpetuo exilio damnat, 143.
Theophanes conditor monasterii Magni Agri, avunculus
Porphyrogeniti, 76.
Theophanes patricius accubitor sub Romano, 138.
Theophilus patricius et Chaldiæ prætor sub Romano
Phasianem devastat, 112.
Theophilus patricius et Theodosiopoleos prætor sub
Porphyrogenito, 124.
Theophylactus Bimbilides Phialæ protospatharius sub
Leone et Porphyrogenito, 142.
Theophylactus protospatharius et mensæ Augustæ domesticus sub Romano, 143. Bene erga Porphyrogenitum
animatus, 143.
Theophylactus magister sub Porphyrogenito, 142.
Theuderichus patricius, consul et Gothorum princeps.
Libyam occidentalem occupat, 79.
Thessalonica Macedoniæ urbs unde sic dicta, 23. Nunc
thematis caput, 23. Quantum a Danubio dista!, 111.
Thomas Lycandi procecus quæ munera Justiniano obtulit, 14.
Thracesii Asiæ Minoris incolæ, 8.
Thracesium thema unde sic dictum, 8. Ejus urbes, 8.
col. 655–656page 34 of 41
Alábanda, 8.
Alania, 62, 106, 111, 113.
Alani, 62, 79, 114.
Alba, 106.
Albunus, 96.
Albus Duv., 61.
Alenidus, 26.
Alinda, 8.
Almatæ fluv. 112.
Almopia, 23.
Aloép, 93.
Alpes, 27.
Alizice, 119, 120, 121.
Ama!phis, 82, 83, 84.
Amanitæ, 68.
Amantia, 26.
Amasca, 5, 6, 7.
Amastra, 11, 12.
Amathus, 17.
Aminsus, 7, 11, 157.
Amolgus, ins. 19.
Amorium, 3.
Amphipolis, 23
Amphissa, 24.
Anato icum thema. 5, 133
Anchialus, 21.
Ancyra, 11.
Anemolichos, 16.
Andanii, 15.
Andrapa, 7.
Anemurium, 16.
Antania, 23.
Antibaris, 93, 93.
Antiochia, 75, 80.
Antiochia Minor, 16.
Antiquus, portus, 16.
Apachune, 118, 119, 12).
Apamea, 9.
pate, 23.
Aphrasia, 135.
Aphrodisia, 21.
Aphrodisias, 15.
Apia, 24.
Apollonia, 23, 26.
pros, 21.
Apsanum, 81.
Aquileia, 81, 85.
IN LIBROS DE THEMATIBUS ET DE ADM. IMP.
Atzara, fluv., 126.
Aulon, 26.
Aureum littus, 113.
Ausones, 27.
Axiopolis, 21.
Bætica Hispania, 77.
Bætis, fluv., 77.
Bagdad, 79, 80, 130.
Bagibarea, 95.
Bal, fl., 113.
Balbadonos, 135.
Baretas, 135.
Bargala, 23.
Bargylia, 15.
Bargyliacus sinus, 15.
Baris, 29, 83, 89.
Bartzus, ins., 96.
Baruch, fluv., 108.
Baruphorus, 0.
Basilæum, 11.
Basparacaca, 116.
Basparacanita, 123.
Becla, 27, 93, 96.
Belegrada, 109, 111.
Belitzin, 98.
Cabertzentza, 84.
Cæsarea, 15. 23, 135.
Cæsarea Cappadocia, 5, 6, 7.
Calabria, 28, 29, 82, 83, 83,
Callatis, 21.
Callipolis, 21, 83.
Calpiani, 76.
Camacha, 135, 136.
Camirus, 16.
Canale, 104.
Canalit, 87, 88, 99, 105.
Cancar, 106, 107.
Capante, 81.
Capha, 148, 119, 150.
Capidava, 21.
Cappadoces, 7, 135.
Cappadocia, 3, 11, 135.
Cappadocia Armeniaca, 6, 7.
Cappadocia Cataonia, 5.
Cappadocia Charsiana, 6.
Cappadocia Major, 4, 5.
Cappadocia Mediterranea,
Cappadocia Minor, 4, 5, 6,
Cappadocia Taurica, 3.
Cappadocia montes, 3.
Capre, 81.
Beneventum, 82, 83, 89, 90, Capua, 82, 83, 81, 89, 90, 91,
Belochrobati. 93.
Belogradum, 98, 99.
Berbiani, 61.
Berinopolis. 155
Beroe, 21.
Berpe, 23.
Berrhoea, 23.
Berullia, 101.
Berutze, 60.
Billæus, fl., 11.
Biniola, 81.
Bislas, Duv.; 103.
Bitelzebe, 59.
Bithynia, 4.
Bithyni, 5. 9, 10, 11.
Bizya, 21.
Booti, 21.
Boer, 81.
Arabes, 69, 71, 72, 74, 75, Bogu, fluv., 112.
Arabia Felix, 80.
Arabia Petræa, 73.
Aradus ins,
Aralus, 23.
Arbe, 87, 93, 96.
Arcadiopolis, 21.
Arenta, 101.
Arentani. 87, 88, 104.
Argivi, 16.
Argos, 21.
Argus, 23.
Ariarathea lacus, 6,
Armenia, 74, 118, 119, 12†,
Armenia Minor, 5, 12, 13.
Armenia Quarta, 75.
Armeniacum thema. 5, 122,
Armenii, 5, 6, 17, 14, 115,
Arsinoe, 17.
Artemisia, 15.
Arzes, 118, 119, 120, 121,
Asia, 3, 4, 5, 7.8,
Asmosatum, 133.
Aspalathus, 86, 87, 92, 95,
Asponas, 133.
Aspron, 106.
Assyrii, 12.
Astacenus sinus, 9.
Astacus, 10.
Atech ins., 113.
Atel fluv. 103.
Atelcusu, 107.
Athenienses, 21, 25.
Atramyttium, 18.
Attalia, 3, 16, 157, 158.
Boici, 99.
Bona, 103.
Borotalmat, 106.
Bosona, 103.
Bosporus Byzantius, 30.
Bosporus Cimmerius, 30,
Bosporiani, 30, 144, 145,
Bothrenotus, 28.
Bragylus, 25.
Bratzes, ins. 105.
Brebera, 95.
Britannia, 78.
Bronium, 84.
Brundus, 81.
Brutus fluv., 108.
Buccellariorum th., 3, 6,
Bulatzospon, 106.
Bulgaria, 20, 61. 96, 98, 100,
Bulgaria Nigra, 62, 113.
Bulgari, 20, 21, 57, 58, 75,
Rullis, 26.
Bulnephrac, 60.
Buraminsius, 923.
Burat, 113.
Burgundia, 81.82.
Burlic fluv., 113.
Busegrade, 59.
Butoba, 29, 88.
Byzantii, 18.
Caratia lacus, 6.
Care, 109.
Cares, 5, 8.
Caria, 3.
Carpasium, 17.
Carpus, 21.
Cars, 118.
Carthago, 27.
Carthago Nova, 77.
Case, 109, 135.
Castalius, fons, 26.
Castellium, mons, 16.
Casulinus fluv., 28.
Cataonia, 5.
Catautrebeno, 93.
Catera, 103.
Caucasus mons, 113.
Cazachia, 111, 113.
Celanidium, 23.
Celle, 25.
Celtzene, 12, 116, 117, 135,
Cephallenia, 25, 135.
Ceræopyrgus, 23.
Ceramicus sinus, 15.
Cermia, 17.
Celzeum, 123.
Chabuxingyla, 106.
Chader fluv., 113.
Charonea, 24.
Chalcis ins., 24.
Chaldæi, 12.
Chingylus fluv., 107.
Chius ins., 18.
Chlebena, 96, 98.
Chlebiana, 95.
Chliat, 118, 119, 120, 12k.
Chlum, 103.
Chlumus mons, 103.
Choara ins., 105.
Chonse, 8.
Chopon, 105.
Choracul fluv., 113.
Chorosan vel Chorossan, 76,
Chozani thema., 135.
Chrobatia, 95 96, 97, 98,
Chrobatia Alba. 99
Chrobati, 62, 87, 88, 95, 96,
Chrobati Albi, 97.
Chrysopolis, 30
Ciabus, 61.
Cianus sinus, 19.
Cibyrrha, 16.
Cibyrrhæotæ, 15, 130, 137,
Cibyrrhoticum thema, 3,
Cicer ins., 104.
Cilicia, 6, 7, 14.
Cilicia montes, 14.
Cimmerius sinus, 30.
Cioba fluv., 59.
Citium, 17.
Civita Nova, 83, 86.
Claboca, 98.
Claudiopolis, 11, 15.
Clausura Strymonis, 23.
Clazomene, 18.
Clima, 21.
Climato, 55, 62, 113.
Clissa, 86.
Clugia, 84.
Cnidus, 15.
Calia, 21.
Cogradus, 84.
Coloneæ thema, 5, 6, 12,
Colophon, 8, 18.
Coloris, 126.
Colossæ, 8.
Commata, 135.
Comodromus, 135.
Comopolis Domateri, 7.
Comopolis Meri, 3, 9.
Comopolis Modreuæ, 10.
Concordia, 81.
Conopa, 61.
Constantia 17, 61.
Constantiana, 21.
Constantiensium urbs, 150.
Chaidai thema., 12, 115, Constantinopolis, 20, 21, 27,
Chalep, 80.
Chaliat, 118, 119.
Chalis ins., 24.
Chamuch, 156.
Chanzit, 135, 136.
Charan, 80.
Charca, 119, 120.
Charoboe, 105, 106.
Charzianum, 6, 135, 136.
Chazaria, 57, 62, 63, 64, 106,
Chazari, 62, 63, 105, 107,
Chelandia, 107.
Chemps, 80.
Cherronesus, 24.
Chersonis th, 30, 5%, 57,
Byzantium, 3, 20, 21, 79, Chersonitæ, 57, 60, 144,
Cabar, 108, 109.
Chert, 118, 119.
Chidmas fl., 107.
Corcyra, 25.
Corcyræi, 26.
Core, 119, 120.
Cori, 98.
Corinthus, 24, 131, 144.
Corus, 7.
Corycus, 15.
Corycium antrum, 15
Cotyæum, 9.
Cracnacala, 106.
Crarium, 60.
Cratia, 11.
Creta ins., 7, 28, 75.
Cribasa, 95.
Cribeteni, 59.
Cribitzæ. 61.
Crisus fluv., 110.
Crociferum pratum, 15.
Cromna, 11.
Croto, 28.
Crucis (S.) vicariatus 133,
Cuartzitzur, 106.
Cubu fl., 108.
Calpee, 105.
Cupbis fluv., 112.
Curera ins., 104.
Curcura ins., 96.
Curium, 17.
Curtugermati, 109.
Eordæi, 23.
Ephesii, 8.
Ephira, 24.
Epidamnus, 26.
Hellespontus, 19, 27.
Henetici, 84.
Ephesus, 8, 18, 71.
Heraclea, 11, 21.
Heraclea Lacci, 23.
Heraclea Strymni, 21.
Hesperia, 10.
Epidaurus, 91.
Epirus Phocencis, 25.
Cyclades insule, 18, 19, 24, Erax fluv., 124, 125.
Epirus Nova, 26.
Episcopium, 156.
Ertem, 105.
Erysima, 7.
Erythinni, 11.
Esibe, 80.
usu, 109.
Cybernicum, 149.
Cybistra, 7.
Cymbalæus,
Cynetes,76.
Cyprii, 129, 130.
Estiunez, 93.
Cyrenæa, 17.
Etel, 109.
Cyrene, 27, 79.
Cyriaca (S.), urbs, 28.
Cyrnus ins., 28.
Cytherea, 17.
Cytorus, 11.
Cyprus ins, 17, 28, 70, 74, Essupe, 50.
Eubra ins., 24, 28.
Eudocias, 135.
Eudoxiopolis, 21.
Euphrates fluv., 71, 73.
Euphratia, 136.
Cyzicus, 9, 18, 19, 129, 130, Europa, 5, 20, 21, 79.
Daciæ præfectura, 26.
Dadibra, 12.
Dagotheni, 9.
Dalenus, 96.
Dalisandus, 13.
Dalmatæ, 94.
Dalmatia, 26, 19, 86, 87,
Damascus, 71, 72, 73, 80.
Danapris fluv., 58, 59, 61,
Danastris fluv., 58, 112, 113.
Danubius fl, 58, 61, 78, 85,
Dardanie præfectura, 26.
Dardani, 9.
Decatera, 29, 88, 92, 95.
Europus, 23.
Eustræum. 23.
Ezerita, 133, 134.
Ezerum, 135.
Faustinopolis. 7.
Francia, 29, 62, 84, 85, 88,
Francia Magna, 80, 81, 89.
Franci, 11, 28, 29, 65, 79,
Frigidi montes, 3.
Gades, 77.
Gaieta, 82, 83.
Galalæ, 10, 11.
Galatia, 3.
Gallia, 27, 78, 79.
Galumaenic, 103.
Gaza, 70.
Geech fluv., 105.
Dascylium prom.,
Gangra, 12.
Dasymon, 6.
Ganos, 21.
Daulium, 24.
Debeltus, 21.
Decapolis, 13.
Gelandri, 60.
Gemindus, 23.
Delphi, 24.
Genach, 109.
Delus ins., 18.
Gepedes, 78.
Demetrias, 23.
Germani, 79.
Derzene, 156.
Desnec, 103. |
Germanus, 26.
Diadora, 87, 92, 96.
Giaiucata, 106.
Giazichopon, 106.
Guzanum, 12.
Dioburus, 23.
Dioclea, 86, 45. 104.
Diocletiani, 86, 87, 88,101.
Diocletianopolis, 23.
Dionysopolis, 21.
Ditzice fluv., 103.
Ditzina fluv., 61.
Dius, 23.
Dobriscic, 103.
Dodone, 26.
Dyrrhachium, 26, 27, 93,
Germanicopolis, 15.
Gletes, 76.
Gomphi, 23.
Gotthi, 28, 78, 79.
Gradetæ, 104..
Græcia, 25, 134.
Græci, 9, 23, 24, 103, 131,
Granicus fluv., 9, 18.
Gregoræ suburbium, 116.
Gregorii (S.) ins., CO.
Gutzeca, 5
Dolonchi, 21.
Domaterus, 9.
Dometropolis, 15.
Dorienses, 16.
Dorylæum. 9.
Gyla, 103, 106
Dostinica, 101, 102.
Gyra, 61.
Dresneec, 102.
Drungubitæ, 61.
Hæmus mons,
Hagia, 16.
Halicarnassus, 15, 71.
Halmyris, 21.
Harmonia, 23.
Hebola, 81.
Hedomene, 23.
Helenopolis, 10.
Echinæus, 25.
Edessa, 23.
Elbysinii, 76.
Eleusin, 21.
Klissus, 95.
Elitualba, 84.
Klos, 133.
Emessa, 80.
Emel, 80.
Emota, 95
Eaet, 11.
Libya Occidentalis, 78, 79.
Ligures, 28, 77.
Limon, 151, 152.
J.indus, 16.
Lissus, 26.
Herculis Columnæ, 27, 76. Litumancerses, 81.
Hierapolis, 8.
Hierosolyma, 70, 121, 122.
Hispania, 72, 75, 77, 78, 79,
Homerits, 68.
Hormus, 10.
Hybul fluv., 112.
Hydruns, 83.
Iberes, 77, 121, 122, 125,
Iberia Occidentalis, 76, 77,
Iberia Orientalis, 74, 77,
Iberus fluv., 76, 78.
Ibora, 7.
Iconium, 3.
les ins., 105.
Ilium, 24.
Illyricum, 21, 95, 125.
Indi, 3.
14:es, 5, 8.
lonia, 3, 71.
Ionicus sinus, 27.
Jonopolis, 12.
Irenopolis, 15.
Isauri, 3, 4, 14, 16.
Isauria, 3, 14.
Jsauriæ montes, 3.
Issicus sinus, 15.
Issus, 15.
Ister fluv., 20, 21, 110.
Ister urbs, 21
Istria, 96.
Ithaca ins., 25.
Ithapolis, 23.
Itali, 78.
Italia, 27, 78, 80, 82,84,83.
Jabdiertim, 106.
Jalyssus, 16.
Japyges, 27.
Jasus, 15.
Joannubius, 23.
Josie, 103.
Justiniana, 84.
Justinianopolis, 130.
Labinetza, 104.
Lacedæmonia, 24, 133.
Lacedæmonii, 16, 21.
Lagobardia, 28.
Lamia, 25.
Laodicea, 8.
Lampsacus, 9, 74.
Lapithus, 17.
Larissa, 23, 156.
Laryma, 15.
Lastobon ins, 105.
Lau, 91.
Lauriton, 81.
Lausæi, 91.
Lauzadus, 15.
Lazi, 141, 146.
Lazica, 144, 148.
Leanti, 60
Lebedus, 8, 18.
Halys fluv, 5, 11, 144, 146. Lebedia, 107.
Helcynium, 95.
Heliopolis, 131.
Hellas, 19, 23, 27.
Hellenes, 21.
He.lespotica provincia,
Lectum, 18, 19.
Lenzaneni, 59, 106.
Lesbus ins, 28.
Lesnec, 105.
Lestron, 26.
Leucas ins., 25.
Leucosyri, 6.
Leucusia, 17.
Libanus mons, 71, 74, 75.
Libya, 27, 68. 79.
Litza, 95.
Longobardia, 28, 29, 82, 83,
Longobardi, 29, 78, 83, 84.
Lontodocla, 104.
Lucabete, 104.
Lulianum, 84.
Lulli, 6.
Lumbricatum, 93.
Lusitani, 78.
Lusitania, 77.
Lycandi Th., 13, 14, 136.
Lycaones, 4, 6.
Lycaonia, 3, 5, 6.
Lycia, 3.
Lycii, 16.
1.ydi, 5, 8.
Lydia, 3, 8.
Macedones, 4, 22, 133.
Macedoniæ Th., 22.
Maceta, 22.
Madamaucus ins., 84, 85.
Madianitica solitudo, 68.
Mæander fluv., 17.
Mæones, 8.
Mæonia, 3.
Mæotis Palus, 111, 113, 14,
Magnesia, 8, 18.
Maine, 131.
Malea prom., 155
Malozeatæ ins, 105.
Mantziciert, 118 119, 120,
Mantziciertani, 122.
Mardaitæ, 71, 74, 75, 137,
Mare Nigrum, 99.
Mariandyni, 5, 11.
Mastatum, 124, 125.
Mastieni, 76.
Matarcha, 111.
Maurophori, 71.
Mazaca, 7.
Mazari, 105.
Meca, 68.
Medi, 10.
Megarenses, 21.
Megere, 109.
Megyretus, 102.
Melanosyri, 6.
Melas fluv., 16.
Meleta, 93, 96, 105.
Melissonium, 26.
Melitena, 5, 136.
Melitiniati, 135, 136.
Melus, 19.
Merizos, 21.
Merus, 3.
Mesembria, 20, 59.
Mesopotamia, 12, 122, 153,
Mesticon, 21.
Metropolis, 23.
Midæum, 9.
Milengi, 133, 134.
Miletus, 8, 15, 16, 18.
Milinisca, 59.
Mimonti præfectura, 21.
Mischii, 126.
Mitylene, 18.
Mocissus, 7.
Mocriscic, 103.
Mocrum, 96, 104.
Modrena, 10.
Mogola, 16.
Mopsuestia, 6, 75.
Moravia, 62, 108, 109, 110,
Moreses fluv., 110.
col. 657–658page 35 of 41
Mundraga, 109.
Mura, 84.
Murgule, 128.
Musel, 80.
Mylassa, 15.
Myndus, 15.
Myra, 16.
Myrina, 8, 18.
Myriocephalum,
Myrlea, 9.
Mysia, 8, 21.
Mysii, 9.
Naisus, 26.
Napresi, 60.
Naupactum, 24.
Nazianzus, 7.
IN LIBROS DE THEMATIBUS ET DE ADM. IMP.
Patræ Nova, 25.
Patzati Suburbium, 116.
Patzinacia, 105, 106, 111,
Patzinacitæ, 55, 56, 57, 58,
Pelagia ins., 15.
Pelagonia, 23.
Pelasgia, 24.
Pelle, 23.
Peloponnesii, 143.
Peloponnesus, 16, 21, 131,
Pentadactylus mons, 133.
Peparethus ins.,
Percri, 118, 119, 120, 121.
Neapolis, 15, 23, 28, 82, 83, Pergamus, 8, 18.
Neaset, 60.
Nece, 109.
Necropylæ, 111, 113.
Nemevus, 17.
Nemogarda, 59.
Neocæsarea, 5, 7, 12.
Neocastrum, 81.
Nicæa, 9.
Nicedes, 23.
Nicomedia, 10, 126, 127,140,
Nicopolis, 12, 23, 25, 124,
Nicopsis fluv, 113, 114.
Niger mons,
Nina, 93.
Nona, 95, 98.
Nova Patræ, 23.
Noviodunum, 21.
Nugrade, 101.
Nunum, 84.
Nyssa, 8, 135.
Obsequium thema., 3, 9.
Oceanus Occiduus, 27, 79.
OEdemus sinus, 15.
OEniades, 16.
Olympus, 9, 140.
Olympus Mysius, 9.
Onogunduri, 21.
Opsara, 87, 93, 96.
Optimatumi thema., 9, 10
Orni, 21.
Orontius fluv., 96.
Ostrobuniprach, 60.
Ostroc, 101.
Perge, 16.
Persa, 4, 12, 121, 122.
Persia, 71, 76, 80, 107, 108,
Persthlabus, 109.
Pesenta, 95.
Phæaces, 25.
Phalacrus mons, 12.
Phanagorium, 30.
Phara ins., 105.
Pharsalus, 25.
Pharus ins., 96.
Phasiane, 122, 125, 125.
Phasilis, 16.
Phasis fluv., 121, 125.
Phateme, 68.
Phatemitæ, 86, 80.
Phatilanu mons, 135.
Philadelphia, 8.
Phileta, 16.
Philippi, 21.
Philippopolis, 21.
Philistiim, 80.
Phines, 81.
Phocensis Epirus, 25.
Phoenice, 72.
Phoenix fluv, et urbs, 16.
Phosaon, 81.
Phosphorium, 30.
Phryges, 4, 5, 9, 10.
Phrygia, 3.
Phrygia Capatianes, 3.
Phrygia Minor,
Phrygia Salutarıs¸ 3.
Phtiotis, 23, 21.
Pinetæ, 84.
Pisidæ, 4.
Pisidia, 3.
Pisuch, 93.
Pisya, 16.
Pagani, 87, 88, 96, 10+, 105.
Placentia, 80.
Pleba, 25.
Plutinopolis, 21.
Podalia, 16.
Pagania, 96, 98, 99, 101,
Page, 156.
Palæstina, 27, 68, 70,71,72, Podendus, 6.
Pompeiopolis, 12, 15.
Pontica, 144.
Ponticum Mare, 5.
Pontus, 19, 20, 111, 113.
Prænetus, 10.
Pamphylia, 3.
Panphylii, 4, 5.
Pamphylius sinus, 17.
Papia, 78.
Panion, 21.
Pribana, 23.
Pannonia, 26, 79, 95.
Priene, 8.
Pantalia, 26.
Pristena, 84.
Panticapeus, 30.
Papagia, 111, 113, 156.
Propontis, 18, 19.
Prusias, 11.
Pteleæ, 114.
Rastotza, 96.
Rhamble, 80.
Rhegedora, 7.
Rhegepodandus, 7.
Rhegium, 28.
Rhegii pons, 1.59.
Rhemesiana, 26.
Rhenus fl., 79.
Rhibalenses, 84.
Rhibantus, 84.
Rhisena, 104.
Rhodanus, 76.
Rhodopes præfectura, 21.
Rhodus ins., 115, 116, 70,
Rhomatina, 84.
Rhusium, 23.
Rhyndacus fl, 9, 19.
Rhynea, 19.
Rizonicus, 26.
Rodentus, 6.
Roma, 27, 29, 81, 82, 85,
Romani, 55, 56, 65, 67, 72,
Romania, 61, 121, 126, 128,
Ronanopolis, 135, 136.
Rusianum, 85.
Russi, 55, 56, 58, 59, 60, 61,
Russia, 57, 59, 60, 106, 111.
Sabartaspholi, 107.
Sa! as fluv., 111.
Sacacata, 106.
Sagalassus, 16.
Salamas, 118, 119.
Salenes, 105.
Salernum, 82, 83.
Salmacata, 106.
Saltice, 21.
Samaria, 12.
Sebasteæ th, 13, 136, 137.
Sebastopolis, 23.
Selbo, 93.
Selcucia, 15, 16.
Seleucia Th., 14, 15.
Selga, 16.
Selinas fluv., 61.
Selinus urbs et fluv., 16.
Selymbria 20
Seretus fluv., 108.
Serræ, 21.
Servia, 95, 96, 97, 99, 100,
Servii, 61, 87, 88, 97, 99,
Servii Albi, 99.
Sesamus, 11.
Severinæ (S.) urbs, 28.
Sicania, 27
Siceliota, 28.
Sicilia ins., 27,7,82,81,135.
Siculi, 28.
Sicyon, 24.
Side, 16.
Sidraga, 95.
Sigrianæ montes, 9.
Singidon, 79.
Sinope, 7, 11.
Sipendus, 83.
Sirmium, 79, 109.
Smyrna, 18, 71.
Soli, 15, 17.
Sora, 12.
Soteriopolis, I, 11.
Spania, 76.
Sparta, 14
Sporades ins., 18, 27.
Srechiabarax, 186.
Stenit, 139, 141.
Stenum, 130, 1:1.
Stoli, 23.
Stolpon, 98.
Stratonicia, 8, 16
Strobelus, 15.
Strobilus, 84.
Strubun, 60.
Strymonis thenia., 23.
Surrentum, 83, 81
Salona, 27, 86, 87, 91, 93, Susa, 150, 151, 152.
Sallus, 23.
Sambatas fluv., 59.
Samothrace ins., 21.
Samus ins., 17.
Sangarius fluv., 10.
Saniana, 11, 133.
Sapaxi, 156.
Sapiciun, 156.
Saraceni, 128, 29, 67, 69,
Sarat, 113.
Sarcel, 62, 111, 112, 113.
Sardiani, 8.
Sardinia, 26, 28.
Sardis, 8.
Syce, 16.
Sylæum, 16.
Syme, Ins., 18.
Symposium, 136.
Syngul flov., 113.
Syracuse, 28.
Syri, 6.
Syria, 27, 71, 72, 73, 75,
Syrucalpee,. 106.
Sysperites, 12.
Tabia, 155.
Talmat, 105.
Tamasus, 17.
Tamatarcha, 113, 156.
Tanais fluv., 112, 113.
Tariani, 109.
Tarrhaconcesa. 77.
Sarmatæ, 141, 145, 147, Taro, 114, 115, 117, 118.
Paphlagones, 5.
Paphlagonia, 11, 112, 157.
Paphlagonum thema., 112.
Paphus, 17.
Papia, 80, 81, 82, 83, 85.
Paracladium Danubii, 61.
Preconnesus, 9, 19.
Prusa, 139.
Pulcheriopolis, 26.
Pylæ, 9.
Pyrchanus, 28.
Pyrenæi montes, 76, 77.
Pyrotima, 93.
Pythia, 140.
Parathalassia, 95.
Parius, 9, 19.
Parnasus, 7.
Parthenius fluv., 10, 11.
Parthenopolis, 10.
Parthicopolis, 21.
Ragusini, 88, 89, £6.
Patre, 21, 131, 132, 114.
Patara, 16.
Savada, 21.
Saxonia, 95.
Scampta, 26.
Scarphia, 24.
Scepila ins., 23.
Scerda, 93,
Sceupton, 26.
Scirdacissa, 93.
Sclabesian, 131.
Sclavi, 59, 60, 61, 86, 87,
Sclavonia, 8.
Scordona, 98.
Ragusium, 29, 87, 88, 91, Seyrus ins, 19.
Scythæ, 21, 25, 111, 117.
Taronitæ, 116, 117.
Tarsia, 3.
Tarsus, 15.
Tartessii, 76.
Taurica, 5.
Teuromenium. 28.
Tauropolis, 16.
Taurus mons, 3, 14, 16.
Tece, 135.
Teium, 11.
Teliutza, 59.
Telmissus, 16.
Tenen, 98.
Teos, 8, 18.
Tephrice, 12.
Terbunia, 95, 96, 97, 99,
Tetrangurium, 87, 92, 96.
col. 659–660page 36 of 41
Tharsiat, 10.
Thasus ins, 21.
Theba, 23.
Timeses fluv., 110.
Titiopolis, 15
Titza fluv., 110.
Theodosiopolis, 122, 123, Tius, 11.
Thoodosiopolitani,
Thera ins, 19.
Thermopyla,
Tlon, 16.
122, Tomis, 21.
Thessalie præfectura, 25.
Therasia ins., 19.
Therma, 7.
Thessali, 23, 21.
Thessalonice, 23, 111.
Thraces, 8, 133.
Topirus, 23.
Tortzeli, 81.
Trajani Pons, 109.
Trajanopolis, 21.
Trallis, 8, 18.
Trapezus, 12, 136.
Thessalonices thema, 23, Tripolis, 79.
Turganerch ins., 144.
Tutes fluv., 110.
Tyana, 7.
Tyrocastrum, 125.
Tzamandus, 13, 11. 156.
Tzarbagani ins., 114.
Tzena, 95.
Tzentina, 96.
Tzentena, 95.
Tzermatzu, 118, 120.
Tzernabuscee, 102.
Tzernigoga, 59.
Tziliapert, 156.
Tzoidus, 21.
Tzopon, 106.
Trice, 23.
Thrimythus, 17.
Triton, 9.
Trojani, 9.
Tzur, 105.
Tzycane, 143.
Thracesiorum thema, 7, 8, Tropeus, 21.
Thracia, 8, 74, 79.
Thraciæ præfectura, 21.
Thraciam thema, 20.
Thyatira, 8.
Thyni, 10.
Tibe, 118, 119.
Tibium, 122.
Ticrit, 80.
Trosmis, 21.
Trullus flov., 108.
Trypia. 136.
Tungate, 106.
Turca, 56, 58, 62, 63, 94,
Turcia, 97, 106, 108, 111.
Ulborsi, 60.
Ulantes, 118.
Liltini, 106.
Wisigothi, 79.
Uzi, 61, 62, 103, 106.
Uzia, 106.
Vandali, 78, 79, 81
Varnæ, fluv., 61
Veruch fluv., 113.
Veneti, 84, 85.
Venetia, 98.
Venetiæ, 84, 85, 98.
Verona, 81, 82.
Vesuvius mons, 28.
Xanthus, 16.
Zachluma fluv, 103.
Zachlumite. 87, 88, 96, 97,
Zacynthus ins.,
Zalichus, 7.
Zapara, 23.
Zelpa, 21.
Zenopolis. 15.
Zentina fluv., 96.
Zellebe, 104.
Zichi, 113, 114, 156.
Zichia, 57, 111, 113, 186.
Abari gens omnium fortissima et populosissima, 99.
lidem, genus hominum invictum, et inexpugnabile, etc.
9. lidem auxiliarii optimi,99. Abari, transgressa et spre
ta ea quæ legatis debetur reverentia, Mezamirum necant,
100. Abaros suæ fraudi obtendere sermones officio ple
nos, 101. Nihil Abaris erat deliberatius quam omnibus
copiis in bellum erumpere, 101. Abari antea superbi ac
efferati, jam moderatiores facti, apud se cogitant quo
tandem res casuræ essent, et quis futurus esset earum
exitus, 103. Abari per Romanorum pusillanimitatem sua
sibi comparabant commoda, 102. Abari existimabant se
precibus, et blanditiis imperatorem delinituros, et minis
parterrefaciuros. 102. Abari imperatoris fortitudinem
admirati, 103. Abari in Francorum regionem abierunt,
103. Abari cum Francis foedus ineunt, 110. Cum Aba
ris, et advenis amicitiam tenere gravius et acerbius est,
quam eos hostium numero habere, 156.
Abarisson, 159.
Abhorret a communi sensu, simul el vincere, et eorum
quɔs viceris bona aliis tribuere, 155.
Acerbæ contumeli, 112.
Adamantius Theodorico consilium dat ut se summis
sius erga imperatorem gerat, 84.
Admodum adoles ens, 134.
Adrabiganum urbs in Armenia, 186.
Adrianopolis, 70.
Adversarius imminens, 80.
Adulatio freda, 116.
Accusandi se mutuo causæ,
Acus, urbs, 178.
Ethiopum gentes, 37.
Aetius Romanorum Occidentalium dux, 37.
Affinitas ex nuptiis, 74
Affinitati nuntium remittere ob scelera, 27.
Afumum castellum, 167.
Agintheus ordinum ductor in Illyrico, 50.
Agricolæ qui nihil commeruerunt, ob politicorum de
mentiam plectuntur, 91. Agricolarùm genus obtritum ab
exercitu, 90.
Alamandari ensis pro republica Romana quiescit, 115.
A:boinus Longobardorum dux, 110.
Ambigua victoria ab armis discessit utraque gens, 121.
Ambrus et Camboses fratres, 106.
Ambrus Saracenorum phylarchus, 104.
Ambro Alamandaro Saracenorum duci mille auri libræ
debebantur, 139.
Amici amicorum periculum levant sun, 9.
Amicis officia debita ne deneges, 167.
Amicitia pecuniis contracta haud probatur, 116. Anii
citia turpis, servilis, et pretio empta, 116. Amicitia cujus
ratio constans et natura bene fundata, æqualis, non
quæstu comparata, 116. Amicitia firma et inviolabilis,
Ad amicitiam nostræ reipublicæ accurrens, 163.
Amingus Francus, 133.
Amorcesus genere Nocalius, 91.
Amorcesum cupido incessit Saracenorum qui in Arabia
Petræa degunt phylarchus esse, 92
Anancastes, 161.
Anatolius legatus, 36.
Amorcesus immoderate honoratur ab imperatore, 92.
Andigan Persarum rex, 171. Vir admodum prudens,
Anchialus urbs, 176.
Acuta hasta quæ transadigal costas, 174.
Adamantius per viam incognitam, et quæ tum pri
mum equites admisit, pervenit ad castrum Epidamno
proximum, 83.
Adhibere manum salutarem, 185.
Admiratione correpti immobiles et fixi steterunt. 16.
Egyptius medicus, legatus invitus omnia pessumde
di. 4.
Equipollentibus verbis, et elusdem sensus, 110.
Etas imbellis, et nulli usui ap'a, 19.
Animalium stalnas dux habebat in deliciis, 153.
Animi immoderata elatio, 9. Cum animi alacritate et
facilitate discere, 2. Animum convivio exhilarare, 53.
Anniversarius reditus, 178.
Annum numerandum secundum morem antiquum qui
terminatur trecentesimo sexagesimo quinto die, 142. In
tam longo annorum decursu infinitæ res evenerunt, 1.
Ab antiquo apud utrosque principes (Persarumi et Ro
manorua) in more positum est, post magnos legatos,
mittere alios minores quibus non is cultus et honos, qui
magnis legatis exhibetur, præstatur, 158.
Apamia, 171.
Apparatus bellicus terret, præsertim cum magnificen
tia præstringit oculos, 8.
Apparitor id solum exsequi debet quod judicii calculus
fert, 61.
Appharban amicissimus Narcao Persarum regi, 26.
Aperte et dilucide sententiæ sunt exponendæ, 9. Ut
rescindantur ambigua, 9.
Apollonius Zenonem cognatione contingebat, et ducis
dignitate auctus, 72.
Apsichus, 174.
Aqua in utribus apportata, ut usui esset in locis ina
quosis, 109. Aquæ infecta, 42. Aquæ ducius apud Daras,
Arabs Scenita, seu Saracenus, 91.
Arcadiopolis non armis sed fame, esurie, atque inopia
capta, 93.
Arcadiopolim omni apparatu oppugnaturus Theude
ricus, 93.
Arcesilas Turcorum monarcha, 161.
Ardaburius Asparis filius ad Damascum Saracenos de
bellavit, 40.
Ardentibus animis profecti ad pugnandum, 97.
Arma et jus belii, 189. Non debent arma gestare servi
adversus dominos, 185 Ab armis omnibus perfecta quies,
Armenia Persarum ditioni confinis, 73. Armenia nun
quam expugnata a Persis, 169.
Ars navium ædificandarum, 127.
Arsanice, 50.
Artes bellicas necessario edocti, 174.
Arx Jerovach ad portas Caspias sita, 43.
Asimuntii, 35.
Asperitatem litterarum Narses legationis princeps;
suorum morum lenitate temperavit, 28.
Arrabanus Tiridatem regno expellit, 23.
Aspindus Mediæ fluvius, 29.
Asterius index, seu contrascriba, 120.
Asterius clam litteras scripserat ad imperatorem Ro
manorum, ut dum res Persarum afflicta essent, eos ado
riretur, 120.
Astringi et Lacoragi, 24.
Attentius et perfectius assequi cognitionem etc. ita
que remisse ac perfunctorie nou est libris abutendum, 2.
Attilas Hunnorum rex litteras ad Theodosium mitit,
34. Attilas Honoriam poscit, 40. Attile filii, Den
gisich et Irnach., 44. Attilas ne postularet majoris
dignitatis viros ad se legatos transire, 48. Attilas homo,
Theodosius Deus, 49. In Attilam compositas insidias
exsequi, 51. Attilas Bigilam vocat feram impudentem,
55. Crucem minatur, 53. Attilas filiam Escam in uxorem,
Scytharum legibus id permittentibus, ducere voluit, 35.
Attila ædes reliquis omnibus eminentiores, 58. Attilas
comessalus est equo insidens, 58., domus Attila descri
ptio, 63. Attilas constanter minatur bellum nisi Sylva
nus, aut pocula dedantur, 64. Attila contracta landatio,
64. Si Attilam impetus coeperit Medos invadendi, 64.
Attilas Romanos ad parium poculorum certamen invi
tavit, 66., coramAttila filius ejus præ pudore, oculis
semper in terram dejectis fuit, 65. Attilas modestus, 67.
Attile poculum ligneum, convivis aurea et argentea po
cula, 67. Attila filiumi juniorem fruach placiis et letis
oculis est intuitus, 68. Filius Attila Oebarsium Ostov pa
truum, sui patris loco ducebat, 69. Attilas omnes Scythia
principes donis Maximinum ornare jusseral, 70. Attilas
filium Bigilæ coram patre Bigila ense trajici jubet, nisi
diceret, quem in usum tantum auri asportasset: mo
nitus enim fuerat de conjuratione, 71. Attilas superbe
et insolenter disserens, 72. Attilas de reddendis profugis
consilium probat, modo Romani a transfugis adniittendis
temperent, 72.
Airaelon nomen loci, 120.
Audacia retundenda, 106.
Audacior, ultra barbaricam insolentiam vana gloria
elatus, tumens, verba arregantiora et vires excedentia
denuntians legatus, 113.
Audita sæpe abalienant, 16%.
Audingus Gerene familiaris, 80.
Augustus Orestis filius, 93.
Angusta el veneranda dies Nativita: is Christi Dei, 143.
Aulici irrident homines militares, 19. Aulici omnem
diligentiam ac studium adhibent, ut fautores donis de
mereantur, 126.
Aurelianus imperater vi Juthengos Scythas devicit, 7.
Auri ducentæ libre Adamantio datæ ad convehendos
commeatus, 80. Auri quantitas, usque ad centum 1.1
ginta pondo mittitur in Italiam a Cesare, 124. Qui au
rum habet cum voluptate possidet perfidiam, 183.
Authenticum approbatum exemplar, 142.
Auctoritatis primo gradu se collocaturam recte sen
tientes de fide Christiana dux Mauricius ait, 126.
Auxilia proxima, non e longinquo exspectanda, 46.
Babylonicæ copiæ, 181.
Badomarius inter Germanos potentia atque auctoritate
excelluit, 17.
Bajanus, 101. Bajanus Abarorum dux, 110. Bajanus se
in omnes partes dicendo versabat, 111. Bajanus minatur
se missurum exercitum, ex talibus conflatum, ut ex eo
ram exitio damnum nullum esset perventurum, 114. Ba
janus in cathedra aurea sedet, 131. Bajanus faciles Rc
manos non erat reperturus, 151.
Balaam Hunnorum urbs expugnata, 46.
Balainerus Scytha, 74. Balamero Romani decem et no
vem auri libras quot annis solvi constituerant. 74. Ba
lamerus Tobos evertit, 78 Balameri fi ius Romanorum
amicus, et qui se eorum filium dicebat, 91.
Ballomarius rex Marcomannorum, 24.
Balneum Onesegii, 58. Balnei architectus fit balnea
tor, 24. In balueo puelle odas seu cantilenas Scythicas
canebant, 58.
Baramus detestandus servus, 185.
Barbari magnificis verbis sua efferunt, 46. Barbarum
ab urbium ruinis et excidiis avertere, 79. Barbarus sa
cerdos, quem Christiani presbyteruin vocant, 82. In
Barbaros recedentes prosilire minime tutum, 82. Bar
bari natura sunt elato animo, et rebus secundis fero
ciores redduntur, 123. Barbarorum in merem, inconditis
ictibus, 187. Barbarorum est ferox, et impotens ingenium,
165. Barbarorum erga captivos humanitas, 168. Barbari,
hic sunt Franci, 189. Barbarus non auditus, 189.
Barbarica inopinata humanitas, 190.
Bazic et Corsic Medorum oppida, 64.
Bellum fædere finire, 7.
Belli ærumnas et molestias deponere, 9. Singu'is die
bus exercitum ad bellum exercere, 23. Belii incerta, 27.
Be li renovandi occasio singulis annis usurpata, 42.
Belli molem avertere, 65. Belli casus hos dominos fe
cit, 69. Bellum fraude finire, 75. Quoad utile est bellum
finiendum, 9). solitudine et vastitate quam bella fe
cerunt se reficere, 117. Qui prior bellum suscepit si
prior supplicet, turpe ditu, 118. Belo posito res in
commodiorem statum rediguntur, 122. Dum quisque sua
recuperat, nulla belli scintila relinquitur, 122. Bellum
magis ac magis in ardentiorem contentionem ingravescens,
126. Bel um Persicum, 126. Bellum res mala, 154. Belii
effecta, 133. Bellici apparatus opportunitas, 150. Donec
erunt bella et enses, 163. Bellum tam dirum, ut si quis
venari vellet, nullum animal vivum offenderet, 159.
Bellum conventionibus solvere, 175. Bellum humanorum
malorum auctor, et magister, a se edoctus, 182. In bello
nihil magis perfidum pecunia, 183. Lacrymosum bellum,
183. Alicui bellum facere, adnixo studio, 187.
Beneficiis [pro] insidiæ, 155.
Benevolentia infinita pedibus ca'cata, 186.
Berichus Scytha nohifis, 66. Berichus odio vel saltem
ira latente Maximinum prosequebatur, 70.
Bestamus vir apud Persas illustris, 186.
Biganes, 125. Quamdiu biganis solem intueri liceret,
Bigilas insidiarum in Attilam manifeste convictus, 39.
Bigilas in erpres, 48. Bigilas dira bestia appellatur ab
Attila, 71.
Bitharmasus, 143.
Blandis verbis adulatus, 180.
Blemmyes et Nubades a Romanis victi, 40.
Bleda, 48. Bleda episcopus hæreseos Genserichi, 73.
Bochanus missus ut Bosphoron caperet, 161.
Bolocalabra facinus admodum periculosum patrat, cum
concubina Chagani ludit, 177. Bolocalabra vir Scytha,
Tona mu'ta fecit, valde amice, 181. Bono vulnerato non
licebat per Theodorum medicum exire, 12. Bono sunt
animo qui multos suarum partium patronos ac fautores
habent, 95.
Bononia, urbs, 178.
col. 661–662page 37 of 41
Bonus mercenariarum et domesticarum copiarum dux,
Breves in politicis orationes, 145.
Cæsar dixit erga eos qui sponte in ejus potestatem
venirent se liberalem futurum: et eos qui se suæ pole
stati submittere recusarent vi et virtute parere coactu
rum, 119. Cæsar non permittit Romanos quidquam pen
dere Persis, neque pacem tanquam rem venalem emere,
121. Cæsar multum in eo sermione versatus est, 121. Cæ
sari omnia, præ bello Persico, nullius momenti erant,
12. Cæsar id utile suis rationibus existimabat, et pro
videntia quadam faciebat, 157.
Calamitas illi contigit quod minime notus, 16.
Camum pro Cerevisia, 55.
Candich legatus Abarorum, 99.
Cantu (a) et cithara conversus. 125.
Captivi, quos bellum nobis tradidit, 15.
Caput primum locorum communium, de imperatorum
prociamatione, 5.
Carbonaria, 151.
Cardariga, 183.
Cardonene, 30.
Caridachus, 55.
Carpi se Gothis præstantiores prædicant, 25. Carporum
gens, 24.
Carpia incolis vacua atque deserta, 81.
Casia insula, 131.
Caspias ad portas præsidium Persicum, 44
Casus, quos fortona ferat, exspectare facile est rebus
firmatis, 80. Proprio casu communi hominum sorti inge
aniscere edoctus, 94.
Catisororum regio, 55.
Catulfus, stuprata fuerat a rege uxor ejus, 107.
Cathedra Disabuli duabus rotis innixa, 152.
Causa (sine justa) imo absque commentitia occasione,
impudentia effrenata foedus frangere, 126, 127. Causæ
fictæ, el vanæ occasiones legatorumi mittendorum, 37.
Ob vanas causas a servis profectas inimicorum loco ha
bere. 70.
Celeres cursorum, 184.
Celeritas in bello, 8S, 89.
Celtiberi, Franci, 189.
Celtiberiæ legati Besus et Boltus, 189.
Centum annorum induciæ, 40.
Cenchrum pro frumento, 33.
Cerca uxor Attila, 63.
Certa explorataque victoria, 1:2
Certare officio et humanitate, 167.
Chalcitis insula, 178.
Chaldæi habitantes Martyropoli, 186.
Chaganus incredibili audaci in Romanos insurgit, 117.
Chaganus Abarico atque militari ritu jusjurandum pra
slat: ense educto et in altum sublato, sibi suæque
genti imprecatur si, etc., 128. Chaganus a Romanis dif
fidentibus ad jusjurandum provocatus, 128. Chaganus
postquam juravit Abarico ritu, rogat ut liceat quoque
jurare Romanorum more atque modo, juro in verba quæ
habentur in sacris Dei chartis, etc., 128. Chaganus pa
cem, et Deum per quem juravit, ipse delusit, 131. Cha
ganus dicebatur adulterium cum Bajani uxore commi
sisse, 175. Chaganus se dicit regem omnium geatium,
178. Chaganus fastum comprimit, 179. Chaganus fastum
comprimens per horas aliquot siluit, 179. Chagani di
cturn, Novi animo meo moderari, 179. Chaganus Romanos
famis molestiis eripit, 190. Chaganus dominus septem
gentium, 190.
hersonensis pugna, 31.
Chliatium dux, 109.
Chlomarorum oppidum, 125.
Chosroes volens uolens pacem amplectitur, 181. Quæ
Chosroes cum honore dignitateque ad Cæsarem præscri
pserat, 184. Chosroes cum honore ingenti adoratur a
legatis, 186. Chosroes miratus Romanorum virtutem, 187.
Ne Chosroes fortunis subveniret, 187. Si Chosroes recu
peraret regnum, 188. Chosrées relinquit imperatori syn
grapham, 188.
Chosroperozes, 187.
Christiani orthodoxi, 117.
Chronicorum variorum recensio, 3.
Chrysaphins imperatoris satelles, 57. Chrysaphius eu
nuchus, 48. Chrysaphius ab Attila et a Zenone ad pænam
deposcitur, 71.
Libis destitulos facile opprimere, 455.
Cidaritis non licet imperanti uxorem habere servilis
conditionis pro ingenua et nobili, 75.
Cives minime duris rebus assueti, 171.
Civitas non parvo metu levata, 86.
Clade (ex) domi accepta suam comparare prosperita
tem, 20.
Clandestina consilia composita in Attilam a Bigila, ub
Edecone, ab eunucho, et ab imperatore, 71.
Classis trecentarum navium, 42.
Claudius Gothicarum copiarum præfectus, 83.
Clavibus (cam) munus, 188.
Collectores vectigalium ex mercibus, 140.
Colches recusat mittere Suanis solitum frumentum,
Colchidis ora importuosa, 74.
Cohibenda malorum imminentium exspectatio, 143.
Comes rerum privatarum, 96.
Comentiolus scriba, 176.
Comita in vincula conjectus, 111.
Comites apud Parthos vitiores pileatis, 24.
Commiseratione polius quam terrore adductus, 155.
Commoveri (non) casibus qui in bello accidunt, 134.
Commodiorem (in) et firmiorem statum res redactæ,
Comparata in Altilam conjuratio detecta, 51, 52.
Conatus et agressiones subitas, brevi post pœnitentia
manet, 10, 11.
Concertationes rosecare intra sex menses tenetur præ
fectus Orientis, 75.
Conchas Hunnorum rex, 75. Mulierem laudat ob veri
tatem detectam, 141.
Concio pacifica, 182.
Concordiam ad antiquam, quæ est utrisque uti.ior, re
dire, 8.
Conditiones turpes, et quæ minime existimationi quam
adeptus erat, couveniebant, 151. Conditiones minime
honest, 172. conditionibus pacis fugiens, 142.
Conditores, servatores, medici afflictæ reipublicæ,
Conducit sæpe sive expedit bello prævenire, 111.
Confidentia non est humana oratio, 183.
Confederati in belli societatem ascripti, 12.
Congratulationes (post), 162.
Conĭmundo nihil inerat fidei, 111.
Conservare possessiones a patre relictas, 170. In aliis
sui conservandi spem collocare, nec arma gestare quibus
vis propulsetur, 60.
Consilio tuto, virium firmitudine utentes difficulter
superantur, 9.
Consolationem habebit dolor, 16.
Constans multorum regum progenies, 28.
Constantinus Porphyrogenneta, vir prompto et æcri
ingenio, 2.
Constantinus Mestrianus comes, 27.
Constantiæ arx, 47.
Constantius proditionis suspectus in crucem actus, 57.
Conti prægrandes, quibus in fastigio linum cum sul
phure alligaverant, ut urbem incendio cremarent, 86.
Continua alimentorum penuria et lassitudine oppressi,
Contrascriba, 3.
Contribules minime delendi, 132.
Controgori, 151.
Controgori Hunni, 114.
Controversa quæ secare non potuimus, ad te rejecimus,
at quæ convenirent statueres, 1.13. Donec controversi
cum majori causæ cognitione dijudicentur, 132. Contro
versias amice transigere semper consultius est, 42.
Conventa res est, 123.
Conventus ad mercatus paribus legibus celebrantur,
Conventis (a) non est recedendum, 89.
Conventiones cannis exaratæ, 41. Conventionum ap.
probationes syllabis comprehensæ, 140. Ex conventione
debitum, 139.
Convenit (non) peditibus cum equitibus disserere, 47.
Convitiorum acervus, 89.
Convivio colere, et donis additis, 49. Quæ convivio
conveniebant dixerunt, 153.
Contumeliosus deponendus, 188.
Cophen amnis, 109.
Coram Persarum rege in genua prostrati, 119.
Cordate, et libere linguæ ingenuitatem ostendere, 173.
Corpus exile sed validum, 160.
Correges, 55.
Coruthson, 140.
Costus, id est, Casia, 190.
Cotis frater Mithridatis mittitur legatus ad Claudin:),
23. Colis rex Iberiæ constituitur Mithridatis loco 25.
Cotragegus, 100
Coursus, 158.
Crudelitatis et cædium nullus modus, 19.
Crudeliter (ex) mactatis hominibus gloriam reportare,
Cubile aureum, quatuor pavonibus aureis suspensum,
153. Cubilia Romani et Græci nubentibus adornant, 66.
Cudendæ monelæ præfecti, 145.
Culpa omnis in Barbarum conversa est, 105.
Cunimundus Gepidarum dux, 110.
Cupiditas et ambitio in causa sunt ut plura mala pa
tiantur homines aut aliis inferant. sola; effecta, 88.
Currus ad usum exercitus, 85.
Cyrus amnis, 159.
Dalausa satrapa, 188, 189.
Damianus ordiuis ductor, 115.
Damnum ex temeritate reportatur, 10. Damnum sus
iniquitati imputent, 61.
Daras urbs jure belli Romanis subjecta. 120.
Dardania regio vacua quæ indiget incolis, 84.
Darine, 109.
Dasibulus callidus et versutus, 107. Dasib.li lectus ex
auro, 153.
Datores bonorum angeli Dei, 186.
Decebalus Dacorum rex, 23. Decebalus Trajanum ado
rat, 24.
Decimum lapidem metalus, 184.
Decipere perstitit, deceptus et ipse, 54. Non in deci
piendo prudentia declaratur, 171.
Defectionis auctores imo consanguinei puniuntur, 122.
Denatus, 29.
Denuntiationem mutare, 182.
Descriptio hominis qui est sui impotens, 177.
Desiderium terræ altricis natura omnibus hominibus
inest, 122.
Desperatio ex calamitatum acerbitate, 35. Deus justitiæ
inventor, 61.
Deus perjurii ultor, 131. Deus felicitatem Romanorum
quæ nimia erat, punivit, 131. Dei ira commota in Hera
clum, ita ut in perpetua fuga fuerit, 88. Præ comitate
Deum aliquem Cæsarem existimabant hostes, 17.
Dexippus omnia ad fidem persecutus, 6. Dexippus,
alter cum perspicuitate Thucydides, 6.
Dicta in contrarium'sensum accipienda, quæque robur
non habeant, 124.
Dierum quinque iter expedito homini, 37. Per tres
dies in exspectatione decertandi, 174.
Difficile est homini in Dei conspectum venire, 55.
Difficultatibus terreri, 11.
Dignitas Tarchon, 154. Dignitas ornamenti loco, 65.
Dignitates apud Romanos clarissimæ, 79. In ea dignitate
constitutus quæ patriciatus dicitur, cultus Romanis co
veniens assumendus et usurpandus, 94.
Diligentiori cautione adhibita, spe non sumus desti
tuti, 9.
Dilucidum compendium, 3.
Disabulus se Romanorum anicum processus, 162.
Disabuli domicilium in valle montis aurei, 152.
Discordia prævaluit, 115.
Disputant fere illi semper, utri populo fœderis violatio
tribuenda hic et alibi passim, 120.
Disserens sese vultu componebat, 173.
Dissidiorum causis resecalis, 44.
Distinctio per communes notiones seu locos, 3.
Diploma præfecturæ et administrationis, 146.
Dixerunt quæ oportuit dici, et forte quæ minime
oportuit, 120.
Dochia sunt in justis mortuorum observari solent, 164.
Dolia aurea, 153.
Doloso et magniloquo verborum fastu et ornatu, 173.
Domestici dignitas magnam habet in regia auctorita
tem, 80.
Dementiolus legatus in Persiam, 148.
Domitianus oratione placidus, 187. Ejus laudes, 187.
Domitianus antistes Melitinæ cognatus imperatoris,
Domus que aureis tectis præfulgeant, 37.
Domus videbatur carcer, 170.
Dona an exuviæ? munera an spolia? 73. Donis impe
ratorem conciliare, 140. a liberalitate imperator devincit,
Dorostolum, urbs, 178.
Dranus fluvius, 111.
Drenco fluvius, 72.
Duodecim interpretes, sex Romani, etc., 142.
Dux Phrabitus, 21. Omnium hominum præstantissimus,
Ecthal, mons Aureus, 152.
Edecon legatus cum Oreste, 57. Edecon, Orestes, Scot
ta, Scytharum primores, 50.
Edessa urbs in Romanorum ditione posita, et Persis
contermina, 71.
Ego qui nunquam eloquentiæ operam dedi, neque
ine ut persuaderem dicendo exercui, 150.
Elephanti, 117. Elephantem reportari (melius remitti)
jubet, 117.
Eloquentia ac persuadendi vi, diluere ac refutare, 150.
Elpidius vir senatorius, 176.
Eluri olim secundam Pannoniam incolebant, 101.
Ensibus quies, 121.
Eorum qui nomina militiæ dederant catalogi aureis lit
teris perscripti, 8.
Epigenes sapientiæ laude celebris, 17. Quæsturæ di
gnitate, 47.
Epiphania saneta habita, 143.
Epirus nova, 81.
Epistola ad legatos, 157. Tales quales Epistolæ, 108.
Per epistolam alloquor, 186.
Equis (ab), pro, super equis, 8. Equi publici, 140.
Equitatus flagellum immissum in populos, 162.
Erulfus impotens et furibundus, 22. Necalur 22.
Esla adhiberi solitus componendis Romanorum et Hun
norum controversiis, 47.
Euphemius officiorum magister prudentia et eloquen
tia clarus, 41.
Eunapius rhetor Lydorum legatus, 17. De Eunapio, 13
e14. Is Sardianus, 15.
Eventuum (propter) incertitudinem pacem bello præ
ponere, 8.
Exercitus (recte se habens) dispositio, 8. Exercitus ex
convenis et imbecillibus, 8. Exercitus paulisper reficien
dus, 86. Exercitu domestico, et auxiliariis copiis fretus,
73. Exercitus facile eo petulantia deveniunt, ut sine ullo
ordine, sive certo imperio sint. 89. Exercitus ad omnes
occasiones instructi, 95. Exercitum necessariis recrearė,
ut leguminibus, ovibus, bobus, 110. Exercitus vi, aut
dolo, 141. Exercitus non male habet cum stipendia per
soluta, 171. Validus exercitus, 161. Exercitus incredibilis
ad pugnandum alacritas, 173. Exercitus inopia laboratu
rus, quod nullum semen terræ mandatum, 80.
Exploratores denuntiant, 33. Explorator cruci afligitur,
jubente Attila, 69.
Exterrere et deludere, 173.
Extremis (in) tanta multitudo mittenda quæ vi et for
titudine possit Abarorum exercitum ab obsidione depel
lere, 130.
Facies gladiis deradere, 163.
Faciles et moderati, 171
Facinus poenas parturit, 177.
Fama divulgat, aut insusurral, 107. Quæ fama perci
pruntur, incerta, 172. Famam bonam adeptus est Ada
mantius, nullis partis divitiis, *6.
Fames urget Barbaros, 93. Violenta fames opprimit,
169. Fame exercitus laborat, 29 Fame oppressi cibis
nefandis se sustentabant, 174.
Fastu (cum magno) 163.
Felicior servitus apud magnum regem quam in proprio
regno, 16.
Felicitate nil instabi ius, 179. Parta felicitate exutus
Græcus, non Scytha, 59.
Felix et prudens, qui quamcumque partem res cadant
efficit ut suo commodo cedant, 100.
Feminæ mollius et vepustius vestitæ quam captivas
deceat, 20.
Ferarum pellibus Scythæ reges adornatum utuntur, 72.
Festinatio insperata, 184.
Festum fourdiga mortuaria, 149.
Fervens belli ardor, 143.
Fide a monarcha accepta, 73. Nihil fidei inesse pro
missis imperatoris querebatur Balamerus, 96.
Fidens amicitia fœderatorum, 129.
Filius regis captivus apud victorem regie educatus, 16.
Filius Attile dextram, o-se loco moto, sibi fregerat,
Finem (sub) comediarum res sæpe ad ambigua vergunt,
16. Deus ex machina, 16.
Finibus in propriis ultionem de hostibus sumere, 11.
Fine rei non bono, 181.
Firma fidei vincula, 11.
Florentes (in) suas res incumbere, 9.
Fletus acerbus, et calamitas varia. 180.
col. 663–664page 38 of 41
Flumen Athesis, 133. Flumen Bich et Daich, 109.
Foedera in insula deposita, 41, id est, pecta in scriptis
redacta. Qui fœdera rumpit, a suis conditionibus fugit,
111. Fodera revirescunt, 118. Si vel unum telum conji
cias fordus frangis, 128. Færderum conditiones inter Per
sas et Romanos scriptæ Græce et Persice, 140. Forderum
conventiones reip. majestatem non lardant. 150.
Fortitudini summum in prudentia præsidium, 144.
Fortuna potius quam virtute, 9. Fortuna pro Romanis
militat, 21. Meliori fortunæ gratulari, 119. Fortunæ re
centes, 184.
Fossa profunda in quam fluvius vorticosus influebat, 83.
Fracti et debilitati homines, quia sine intermissione
Jaborant, timidiores, 11.
Francorum ducum aliquos mercede sibi socios adjun
gere Cæsar animo voluit, 124.
Fraudis crudelissima pœna, 75. Sine fraude amicus,
93. Fraas et invidia amicitias quantumvis firmas possunt
dissolvere, 152,
Fuga exprobrala, 189.
Fugit (qui) potest a suo domino puniri, 61.
Furorem plebis magistratus blandis verbis demulcent,
Galerius, 26. Galerius et Diocletianus, 29.
Genserichus Italias invasit, 42. Genserichus Romam
diruit, 73. Genserichus celeritate exsequendi aliorum con
silia præveniebat, 96.
Gentis (pro cujusque) regis merito, et gradu, 55. Gen
Les Saracenicæ aliqua: Persis, nonnullæ Romanis parent,
149. Nulla gentis, nisi devictæ et subactæ memoria resta
ret, 172. Gentes feræ et iniquæ capiunt libertatem gras
sandi, 185.
Gento, vir Gothus qui mulieri Romanæ in Epiro nnp
serat, 86.
Georgius urbium Orientalium tributis præfectus, 181.
Gepida queruntur se a Romanis contenini sua postu
1 ta refutari, et rejici, 111.
Giimer Vandalus captivus fit, 100.
Gloria post mortem non abolenda, 185.
Gobases, 41.
Gorga nomen loci, 75.
Gothi terræ cultum negligunt, 45. Gothorum majores
eos.jurejurando obstrinxerant cum Hunnis nullum com
mercium fovere, imo ex adverso eorum societatem fu
gore, 15.
Gravibus quibusque periculis exercitati. 11.
Græce loquitur et salutat vir Scythico habitu, 59.
Græcia (vastata a Sclavinis), 161.
Gregorius Antiocl:enæ Ecclesiæ præses, 187.
Haste et gladii, antiquata, 182.
Hæmi (port) montis, 89.
Hebrus, 156.
Heraclea Macedoniæ, archiepiscopatus, 79.
Heraclio (pro) dux Zeno imperator pollicitus est cen
tum talenta, 87. Heraclius occiditur in via, 88. Heraclius
Insimulatur Scytbas in civitatem conjectos subterraneam
lapidibus obruisse, 88.
Heracleotæ urbem reliquerant, 81.
Historia Gotthica Prisci Rhetoris, 47. Historiæ textura
immensum fere extensa alque dilatata, 1. Historiæ com
mentarii in breviores partes contrahendi, 2.
Holcades, quæ longe appellantur, 164-166.
Honor legibus statutus, 149. Honoribus ab imperatore
delatis arrogantiores facti, 21. Per omnes honorum gra
dus, 71. Ut sibi honos haberetur non valde laborabant,
163. In hanc honoris lucem elatus, 185.
Honorifica legationes Juanum conveniunt, 17,
Hormisdas sceleratus, 168. Cum hormisdæ fastum Ti
berius audivisset, 178.
Huromoschorum, 109.
Hospitalitatis tessera, 70.
Hostes (qui) contemptui habent, a quibus sibi non ca
vent, facile superantur, 9. Hostis sæpe hostem prævenit,
et cum spe sua depellit, 156.
Humani ingenii imbecialitas facit ut alii aliorum jura
tucantur, 60. Nimis quam maxima humanitate usus, 181.
Hunni Acathiri, 43 Hunni Cidarita, 43. Hunni inter
pretes. 131. Hunni, ali.s Turcæ, orti ab antiqua gente
Scytharum, 177.
Idoneus ad exponendos casus, 177.
Ignis inexstinguibilis, seu pervigil, in perpetuum ar
dere secundum legem debebat, 43. Ignis Deus qui in
colo est, 128.
Ignominia (contracta), non obliviscendis in æternum
opprobris diffamari, 187.
Imperator graviter verba facit, 16. Imperato: cm nec
bellum gerentes, nec pacem facientes superant, 17. ha
perator excipiens legatum jubet ut causam quamdam
contra adversariam potentem et gratiosum ageret, 18.
Primas gratiæ partes apud imperatorem occupare, 19.
Imperator multarum pecuniarum Dominus, 23. Meæ sunt
partes de his ad imperatorem referre, ait Menophilus,
25. Imperator nihil dat Carpis ex conventione, sed ex
gratificatione, 25. Decet imperatorem promissa adimplere,
39. Imperator respondit Dengisich legatis, se omnia
paratum facere, quo eos suo imperio obsequentes red
deret, 45. Imperatorem haud secus quam pa:rem colere
aut revereri, 83. Imperator jubet Theodoricum abire tan
quam illo nihil sibi opus esset. 86. Sæpe multa occurrunt
quæ in solius imperatoris arbitrio posita sunt, 94. Ii im
peratores tuto suas res agunt, qui sua consilia cum exer
citibus communicant, 95. Talem se unusquisque ostendere
studeat, quem imperator merito suo plurimi faciat, 97.
Imperator mordens, 103. Imperator Mebodis culpam in
interpretem rejicit, 105. Imperator Saracenum vocal ins
titorem, qui mercaturæ faciendæ gratia venisset, 106.
Imperator Romanus, 107. 'Imperatori per concisas litte
ras nuntiatum, 109. Imperator donum ad regalem magni
ficentiam excolens, 117. Imperator sagax conatus et
mentem exterorum detegit, 129. Imperator subrisit, 184.
Imperator constituit se cunctis præbere formidandum,
Imperatrix Sophia Justini, 156.
Imperium Romanum atque Persicum sunt tanquam
duo luminaria, 26. Imperium Romanorum atque Persa
rum, duo mundi oculi, 185. Imperio Romano et Persico
reliqui homines exornantur, 185. Imperia gerere, 115.
Imperium incipiens destruitur, 185.
Imperitia quidem et imprudentia Tachondri res bene
gesserunt, 170.
Impium est innocentes pro perniciosis laniare, 17.
Impudens, Persarum motus, 125
Impudenter violare inducias, 166.
Impurissimæ induciæ, 183.
Imprecationis horrenda formula, 128.
Improvisa invasio, 160.
Incendium civitatis sub Leone, 43.
Inconsulte et imprudenter gesta prudenti moderatione
temperare ac corrigere, 156. Inconsulte facta in melius
corrigere, 151.
Inconstantia fortunæ, 19.
Indegouach regis cubicularius, 133.
Induciæ triennales, 125.
Induciæ quæ ad perfectam pacem spe ducunt, 132. In
duciis restauratis, 177.
Indignantis mores, nihil respondit et discessit, 49.
Inepta percunctatio, 51.
Infamia nunquam interitura, 163.
Ingrati animi exemplum insigne, 21.
Inimicitiæ ex violato firdere, 159. Ex privatis inimici
tiis, publica calamitas, 163.
Initium a quibus est injuriæ, ii plus peccant, 17.
Injuriatorum protector, 185.
Injustorum perpessio querimoniarum parens, 133.
Inscriptio regis Persarum Divinus, bonus, pacificus,
summus princeps, Chosroes, rex regum, felix, pius, bene
ficus, cui dii magnum imperium cum magnis opibus indul
serunt, gigas gigantum, ad deorum exemplar compositus,
Justiniano Casari fratri nostro, 137.
Instrumenti vis, verba enim non id expresse contine
baut, 146.
Intiline, 50.
Introitu in regiam nondum potitus, 181.
Inus tatum ut homo Turcus mentiatur et fallat, 162.
Invalescendi argumentum, 186.
Inveterate inimicitiæ impediunt quominus perficiautur
quæ ad communem utilitatem spectant, 94.
Invidia (sine ulla) in commune ponenda est, quæ ex
libris oritur, utilitas, 2.
Iræ acerbitas legationis reverentia lenitur, 53. Apad
ira arcensos, sermo alio detorquendus, 49.
Iram non facile abjiciunt qui sunt feræ et agrestis na
tur, 70. Ira dolori immista. 151.
Iratus quoniam circumveatus Chaganus, 178.
irruptio Scytharum in Romanos mercatus tempore, 35.
Istri accola, Amalosuri, 1 hamari, Tancassii, Boisci, etc.
Italica diceresis, 93.
Jebudas, 154.
Jedegousaphus divinus cubicularius, 137.
Joannes præfectus a Siccariis appetitus, 80. Joannes
legationis non ex utilitate reipublicæ gestæ condemna
tus, 151.
Jolabe insula quæ Romanis parebat, 92.
Judica Deus inter, 180.
Judicii acumen et providentia in imperatore, 19. Judi
cio dirimatur controversia, id est, querimonia, 141.
Judices a principibus juri dicundo præpositi, 141.
Juliano supplicant Camavi, 15.
Juramento fides datur, et fide firmitas, 89.
Juris inæqualitas corrigatur et emendetur. 141. In jus
dominiumque victoris venire, 154.
Jusjurandum quod apud Persas sacrosanctum habetur,
Jussione (sine) præsidiali mercatores qui vias minime
tritas incedunt, 140.
Justinianus vir gravis, et constans, 149. Justinianus
equum ademit Contraguris, ne haberent quo vecti et iu
sidentes Romanis nocerent, 133.
Justinus sibi unice conciliaverat unum ex legatis
nomine Economum, 101. Justinus mentis imbecillitate
laborat, 118. Justinus ingenio et corpore male se habe
bat, 119. Justinus imperator, vir gravis et elati animi,
qui omnia exquisite perpenderet, 151.
Justitie brachium, et arma. 185.
Justus rex in jurios officiales ipse interimit, 12,
Juthungi cum ardore, promptitudine audent, qua
progredi oporteat, non providentes, 10. Non lacessiti
Juthungi, sed spe et cupiditatibus erecti bellum gerunt
adversus Roma nos, 11.
Juvari pecuniis, 43.
Juvenes ætate torentes ut fugerent, 19. Juvenes, qui
greges pascebant, rapti, 36. Juvenes qui ad belllum pro
ciscuntur ut aurum modio metiantur, 90.
Labores perferre, et arti dicendi studere, regibus tri
buitur, 1. In iis non minimis opus fuit laboribus, 178.
Largi, qui liberalius profundunt ea, quæ sua sunt, 120.
Laudibus (multis) vir ille dignus est, qui utilia consu
lit, eademque perfecte ad exitura perducit, 138.
Lazi Suanis oppida eripuerant, 46.
Legatis (caput de), etc., 3. 1.egatos ut oporteat mittere,
aut admittere, 4. In legatis excipiendis apta humanitas,
liberalitas, cautio circumspects, fortitudinis polius quam
deliciarum ostentatione, 4. In mittendis legatis, expetitur
viri missi probitas ac pietas, prudentia, in periculis fr
mitudo atque constantia, liberalis sed ubi et quando
oportot, 4. Legatus prudens res hostium laudat, nihilque
parv pendit, 4. Legatus summa moderatione utatur,
temporibus serviat, 4. Legati probatio, 5. Legatus cau
sam agens postquam judicibus, quæ volebat persuasisset,
non parvam gloriam reportavit ex facultate dicendi, 18.
Legatorum dignitas, 18. Legati admissi, 27. Legati con
troversias dirempturi, 34. Legatos discedere jusserunt,
51. Legatorum jura minime colere, 51.
Legationis (non) causa, sed privati officii, et familiari
tatis ergo, 57. Legati quide pace violata quererentur, 74.
Nullum donum viro legato dignius quam captivos in
libertatem vindicare, 87. Legatus despectui habitus ta
men omni cura contendit, instat: indoles hominis politici,
104. Legatus superbior notatur hic tanquam in defectu,
101. Legati veneno perempti, 107. Legati Turcici impe
ratori dinumerarunt gentes Turcis subditas, 108. Non
est in potestate legatorum quidquam aliter quam impe
rator præscripserit facere, 113 Legatus sæpe frustra la
boris multum perfert, et sine ullo emolumento expedi
tio suscipitur, 113. Facta potestate legatis quantum vel
lent oratione rem exaggerare, et verum dicendo obscu
rare, 119. Legati aliquando amice agunt, communicato
consilio, 123. Legati proponunt ea quæ ad rem pertinere
existimant, 125. Legati in istis sermonibus occupati, 121.
Legatus cautior non patitur se quocumque pertrahi, 124.
Amborum legatorum interpretes, ab utrisque prolata ex
plicantes, 136. Legatorum quisque suam assertionem tue
tur, 146. Legati Justini ad Persas, 148. Legatus, qui non
tam venit ut legationem faceret, quam ut mores Abaro
rum indicaret, et cognitos ac perspectos efficeret, 153.
Legatus ex medicis imperatoris, 156. Legatus Trajanus_
quæstor, 157. Legati fraude et dolo succincti, 162.
Legati Romanorum præsumentes se cum honore et ac
clamationibus exceptos iri, 168. Legati introducti, 169.
Lum cum legatis lente agitur, interea maximus belli ap
paratus fit, 169. Legatus doctissimus historiarum, con
tundit exemplis ferociam, 178. Legatus exsibilatus, 183.
Primarius legatus lacrymatur, 187. Legati admissi ad
Cæsarem, 187.
Legationes coronas aureas adferunt, 18.
Legatione Maximinus precibus victus suscepit, 49. Non
legationis, sed privatæ rei causa, 52. studio obeunda
rum legationum avocari, 70. Alienus a sua legatione, 73.
Ut dignationem legationi adderet, et eam augnstiorem
redderet Severum patricium creavit imperator, 87. 1.ega
tionem admittere Justinus non vult, aut saltem signifi
care contendit non esse acceptam atque gratam, 103.
Legatio Saracenorum contra ipsos vertit, 106. 1.egatio
constitutionis Romanæ discipiendæ gratia, 109. Legatio
per inducias, 115. Pudet aliquando legationem mittere.
118. In legationibus difficilibus partes utræque in multas
altercationes erumpunt, 121. Ad munus legationum viri
deliguntur, 161. Publicis rebus utiles legationes, 166.
Legationis suasor, 167. Legatio non fucata, 184.
Leges in onnes positæ sunt, ut et ipse imperator pa
reat, 91. Leges bonæ, magistratus non item, 62. Nihil
contra legem committendum, 83. Legi, quæ sacrosanctos
legatos esse constituit, parendum, 163.
Lembi præparati, 50.
Lenitas, quæ tam stulte cedit, reprehenditur, 180.
Leo imp. Illyrii præfecto jubet auxiliares copias Scir
ris adversus Golhos præbere, 44.
Leo Marcellus, 91°.
Librorum utilium penuria historiæ investigatio vaga et
incerta, 2. Liber in quo numerabantur ordine et distincte
Lazorum reges, 146.
Libera custodia, 18.
Libertatem fecistis bello, 183. Liberalitate Persis facta
exponendi, 186.
Liberalitate (per eos quos) complectebatur, gentem
sibi conciliabat, 150.
Liberalitatis modum, cum non oportet, excedere, 186.
Liberalitatem et humanitatem in hostes exercere ridi
eula res. 155.
Libidinum, nomen urbis, 177.
Licet sero, quo nomino minime tibi succensemus, 143.
Lignedum, 81.
Lilius tyrannica proclamationis nuntius, 181.
Limitibus (hi qui) præsunt, 141.
Lite (ex una) altera lis, 61.
Litigantes Attilam adeunt, 63.
Litteræ sacræ, 136. Litteræ humanitatis plenæ, 167.
Litterarum alumni, 2.
Litteratura immortalem gloriam parit, 1. Litteratura
(ex) honesti cognitio, 1 et 2.
Loca ubi ex Petra maritima flamma ardet, 61. Locorum
situs plurimum obest, vel juvat, 81. Locus populi usui
relictus, 112.
Locustæ fruges depasta, 169.
Longinquo (e) viri muneribus sunt præficiendi, ut im
perium eis semper sit formidini, 92.
Longobardi ei Obii ad sex mille Istrum trajiciunt, at
que in fugam vertuntur, 24. Longobardi nefanda omnia
a Gepidis passi, 110.
Longum tempus in litibus consumi providentius est,
et consultius, ne judices properantes ab accurata judi
candi ratione aberrent, 61.
Lubrica et ambigua verba,
Machinæ quibus urbes capiuntur, 125.
Magi Romanorum finium incolæ, 43. Magica sectantes,
id est, paganicum Deorum cultum. et magicis ceremoniis
interesse, pro nefandis sacris, 142. Magis authenticæ ta
bulæ cereis effigiebus involutæ, 142.
Magistratus sæpe vix multitudinem continere possunt,
34. Magistratus qui quæstor dicitur, 157. Magna animi
magnitudine præditus, 156. Magna acervati successus
fortuna, 178.
Magnentius et Britannio, 27.
Magnifica et nobilis cogitatio est, res decore et ho
nestate metiri, 136.
Magnificentiam regiam sapiunt hæc, regionem a noștris
servis regi, 145.
Magnopere caverat videri id de industria et cogitato
facere, 150.
Magnus oculus potestatis, 185.
Majoranus Romanorum Occidentalium imper., 42.
Mala mente, et malo animo benefactoribus suis graves
atque molesti, 155.
Mala ex bello orta sopire, 169
Malchus sophista, 77.
Mali dæmones, quæ rite ordinata sunt a Deǝ, confun
dunt, 185.
col. 665–666page 39 of 41
PG 113:665ἑορτή, 190. τυχόντας 119.IN EXCERPTA DE LEGATIONIBUS.
Obsides fidei firmandæ gratia, 15. Obsidem habebat
Cæsar non tanquam pignus pacis et foederis, sed ut suæ
virtutis documentum et exemplar, 17.
Obsidibus confist parum caute res administrabant, 158.
Obstante magnanimitate, 183.
Odium reconditum in pectore, 163.
Odoacus idoneus qui salvas res faceret, 93.
Odoacer, 94
Odyssenorum civitas, 48.
Officii genus apud Romanos non inhonoratum, 176.
Olcadibus, qua celeriores erant, solvit, 161.
Omnia mortales faciunt aut quæstus gratia, etc., 160.
Onesegius, 49. Onesegius Attilæ fidelis, 62. Onesegius
prope Attilam utilis Romanis quod leniret ejus animum
si quando exacerbaretur, 63.
Ongori Eitasali Hunnica gens, 100.
Opera genuina, opponuntur fictitiis et supposititiis, 3.
Opera venusta, ad delicatiorem cultum spectantia, 102.
Opera virum demonstrant et indicant, 133.
Opinione eventus rerum pracipere, 11. Opinione decepti credebant solem aberrasse, 50. Opinio a longo
tempore inveterata et confirmata difficulter deponitur,
Oportet exercitum ne quid novarum rerum moliatur
solvere, 97. Oportet paternos amicos colere, 102. Oportet
totum hunc sermonem omittere, 121. Opperiri, id est
exspectare, 54.
Oppida Lazices, 132.
Opprobrium (ne) aut tyrannis illudat, 186.
Optima diffugiunt et se a nobis subtrahunt, 135.
Oratio ambigua, quæ duplici sensu circumvenit, 10.
Oratio quæ nihil continel quam imperatoris conlumeliam atque ludibrium, 102. Orationis illecebræ et verborum circuitos, 135. Sub ruditate orationis mentis dignitas,
Orestes coram imperatore venire jubetur cum crumena collo appensa in qua erat aurum quod Edeconi daretur, 39.
Orientis bellum, 164.
Ornigisclus, 44.
Ottrogori, 154.
Ovaranes, 147.
Oudobatus, 112.
Ovarchonitæ, 162. Servi nostri, 162.
Ousdibadou Gepida, 154.
Ousdibades factus Bacani mancipium, 155.
Outrigori excellenti fortitudine, et audacia præditi,
Pacales reditus, 178.
P
Priora pacta (ad) additamentum, 189.
Paludis aqua potui apta, 56.
Pamphronius patricius, 124.
Panas, urbs, 178.
Pantalia Illyricæ partis provincia, 79.
Parcere subjectis, et debellare superbos, 27.
Pars oppressa, 142. læsus, 27.
Partes Orientis, 119. Ex parte prædæ ne excludatur,
Particeps reipublicæ Romanæ, 122.
Pater affectum paternum exhibiturus filio, 154. Quos
Patres et auctores hi sermones habeant, 3.
Paternos amicos tanquam paternam possessionem tibi
obvenisse putes, 163.
Patriciatus in dignitatem cooptatur, 43. Plus erat patriciatus dignitas, quam consulatus: ad consulatus patriciatus quoque honorem sortitus, 43. Patriciatus et ducatus erant apud Romanos præmia his, qui strenuam reip.
navaverant operam, constituta, 83.
Patrimonium proprium, 144.
Pax quibus de causis exspectatur ut plurimum, 8. Nullum aliud ex bello uberius lucrum quam pacificatio, 10.
Idoneus pacis vades regis filius. 16. Pax denuntiatur, ut
et.bellum de nuntiari dicitur, 23. Non ferre conditiones
pacis, sed aliorum arbitrio permittere, 26. In pace acerbtores calamitates quam in bello, 60. Paci studendum, 90.
Inter se, pro arbitratu pacein faciunt duces, 90. Plena
pacis confirmandæ auctoritas, 120. Pax plane perfecta,
133. Pax res honesta, bona, 134. Pax per quinquaginta
anuos, 136. Pacis ratihabitio, 137. Pacis fructus, ut omnes
nulla in re injuria affecti vitam agant, pacate et quiete
degant, 141. Pace delectantur plerique mortalium, 160.
Pacis operarii et ministri, 163. Pacis faciendæ variæ rationes propositæ, 172. Pacis adulteri, 180.
Pecuniæ ad subsídia rei familiaris, 70. Ad sustentan1230
dam familiam, 71. Qui antea pecunias dabant ut a ducibus
militiæ vacationem impetrarent, iidem pretium munerabant quo sibi potestas fieret in hostes exeundi, 97. Loco
pecuniarum, nostri timorem et metum ad salutem
vestram, convertite et reportate, 103. Pro pecuniis calamiLates scelestus atque improbus feret, 106. Suo pericu'o
pecunias nemo deportet, 166. Pecuniæ in limitibus non
accipiendæ, 166. Pecunia pacem emere, 182.
Pedes alicujus in robur concludere, 177.
Pejor portis inferni, 22.
Percussor ne quis clam, 189.
Peroses Persarum rex, 75.
Persæ captivi haud quidquam in captivitate contumelia
passi sunt, 26. Persæ et Medi hic pro iisdem, 64. Persæ
circa Suanian in insidiis, 109. Persas facile opprimi a
Turcis et: Romanis quorum in medio constituti erant,
114. Persica verba Græce exponere, 118. Persæ non
quieturi dum Persarmenia et Iberia a Romanis detinerentur, 121. Persæ ex secundis rebus spiritus sumunt,
122. Perse honori non ducunt qualemcumque hostem
vicisse, 155. Persa ait Romanos per pacem, quam proponunt, colorem timiditati suæ quærere, 135. Si Persæ vænum exponerent Suaniam, 148. Persarum legatus legem
silentii apud ipsos in conviviis observari solitam transgressus, 153. Persæ scutiferi et sagittarii, 166. Persarmenii Genearchæ, 167. Mansuetissimum Persarum impe·
rium, 185.
Perterrefactus (an), an deridens, 117.
Petitio dilatione et pocrastinatione ducenda, 111.
Petitio facundia sermonis extorquens, 187..
Petourone Norici civitas, 57.
Petrus orator, 22.
Petrus Saracenorum episcopus, 92.
Petrus paululum a proposito digrediens, 137.
Pharachdates vir Persa, 167.
Phasis urbs quondam sedes regia, 132.
Philippici Campi, 93.
Philippopolis, 70.
Philosophicis disciplinis faņutritus, 114.
Philoxenus legatus, 96.
Phocas Zenon's ducis scriba, 79.
Phrahates a Tiberio datu! Parthis, 23.
Phylarcus, 42.
Pileati apud Parthos honoratiores, 21.
Pileus, quem in capite, ut Persarum leges ferunt, gestabat, 116.
Pocula suscipientes honorati honorem quoque exhibe
bant, 66.
Pona et multa redimere, 171. Qui primi peccant illos
ecel correctionis pœnitentia, 183.
Populi coram equitatu se abdunt in interiora terræ, 162.
Posterioribus sæculis omnia in pejus propenderunt, 1.
Potentiæ accessio, 65.
Potestate (in) non est magistratuum magnam turbam
continere, 96.
Publica illa ingens celebritas, id est, ✈ toŭ Náozatos
ἑορτή, 190.
Pudori est omnibus hominibus paterna profligare, 170.
Pulvere (sine) occupare, 159.
Placidiam duxit Olibrius, 74.
Plinthas, 47. Singulachus, 74. Plinthas, legationern ad
Auilam exsequitur. 74.
Plurimis usus cæremoniis, 180.
Prædis a agendis per inducias abstinere, 154.
Præfectus Egypti qui vix quinquaginta auri libras mittere solebat, ad quingentas misit, 88.
Prætextu (sub) auxilii afferet detrimentum, 188.
Prætoris tribunal, 176.
Primutus Norica regionis præfectus, 57.
Principes confinium viri, 171. Principes viri utrique
regno subditi in unum convenirent, 157. Princeps sæpe
alium principem per legatos rogat, ut in partem periculi
veniat, 111. Principes viri, et cætera turba, 116 Princeps principem rogat, ne ea quæ se bene habent, moveat,
116. Principes mittunt viros primarios non vero tOÙ
τυχόντας 119.
Priscus scriptor hujus historia in partem curarum imperii vocatus ab Euphemio, 41. De Frisco Sophista, 31
et 32.
Privatorum facultates, 34, 55. Scripto adnotatæ, 35.
Probus præfectus præsidiariæ cohortis, 184.
Procella horrenda, 56.
Procrastinatio mali ominis, 106.
Propitiatorium moenibus sepserant Persæ, 156.
Propriarum virium fiducia, 9.
Propterea quod imbeciliores essent, magnifice de se
prædicabant. Jactatio infirmitatis indictum, 136.
Propugnacula turbarum occasio, 141.
col. 667–668page 40 of 41
Proskepastes, statutorum imperatoris præparator, 171.
Prospero successu in bello pax contemnitur, 9.
Prudentia emendat quæ perperam gesta erant, 106.
Prudenti moderatione potentia cohibetur, 143.
Prudentiæ magis quam viribus fidentes Romani, 10.
Quadi populi, 24.
Quamvis eloquentia quis non polleat, ei nihilominus
licet ex animi sententia, quod justum videatur, promere,
Quando quid labat et deest imbecillitati judicii, tribui
tur, 138.
Quantum memoria se in præteritum extendere potest,
Quæ contra sententiam accidunt, percellunt, 167. Quæ
pacta conventaque fuerant, 162.
Quædam pereunt victori, 27.
Quæstio est de patria Suariorum an serviat, 147.
Quem bellum perdiderat Deus, et Romanorum benig
nitas restituit, 17.
Quies non est utilitate potior, 156.
Qui haud cum fervore ad res gerendas feruntur, hos in
optima quaque re vires minime deficere necesse est, 10.
Qui mortuos petit obsides non videtur foedus inire velle,
28. Qui non soluto redemptionis pretio ad sua redierant,
48. Qui privatam vitam agit, et contentus est suis facul
tatibus in quibus manet, nihil turbarum excitat, 88. Qui
in castris sunt, pecunias in numerato non habent, 113.
Qui summæ sacrorum præerat, 126. Qui multum usuni,
et scientiam navium fluminis habebant, 127. Qui per pa
cem aufugiunt propriis dominis reddantur: qui per bel
Jum transfugerint liberum sit eis ad sua regredi, 141.
Qui edoctus non persuadetur reprehensione dignus, 144
Qui iterum suggeruntur menti valent, et corroborantur,
149 et 150. Qui res non alio, quam quo earum natura
ducit, trahit, 149. Qnis est hominum, qui solis radiis te
pescit, qui nostram potentiam possit subigere, 165. Qui
turbatos affectus cohibet, et obedientes rationi farit, be
neficentior est, eo, qui sumptus in delicias præbet, 103.
Quibus nihil generosum inest quo se tueri et confir
mare possint, conantur eos qui illis adversantur tollere
et evertere, 26. Quibus victoriis, quibus trophæis cla
riores facti, 170.
Quinquaginta annorum induciæ, 119.
Quodcunque quis moriens statuerit, lex est, 62.
Quod nostrum est recipiamus, 144. Nostra nobis done
Lis, 62.
Ratiaria urbs magna, et populosa, 31.
Rationem investigare quomodo pax firma stabiliatur,
Rauraci, Romanorum Colonia, 17.
Recca Altile uxor, 68.
Redituum coactores, 96.
Refugium ad Cæsarem, 184.
Relapso anno, 177.
Relapso de religione sensus, 116.
Reliquum hominum genus a Persis vinci didicit, 135.
Renuntiata legatione, 44.
Reprehensio nugarum, 153. Reprehensio modum in
verbis egressa, 177.
Responsa non tam accipere, quam elicere, 51.
Regio inter limitaneas censenda, 120. Regio quæ non est
digna nostra cura, 144. Regio quæ habeat regulum, 145.
Regio Accagas, 161. Est et nomen reginæ, 145. In vas
tissima regione res difficilis inventu, vir exsul, 175.
Regia pompa, 188.
Regiæ felicitatis particeps, 75.
Reges ducibus magis egent quam gregario milite, 75.
Regem decet minime negligere exercitum foederatum,
110. Regi Romanorum illustrissimo, 185. Regii thesauri
dilapidati, 34 et 35. Magni regis posse plus habere, sed
nolle, 143. De regno inter liberos controversia sæpe oc
casio est extrancis bellum inferendi, 40. Quilibet rex
cogitat qua ratione nullis bellis interturbatam et impe
ditam regni paterni possessionem liberis suis relinquat,
116. Rex Persarum cum alloquitur Romanorum impera
torem Cæsarem utitur voce fraternitatis, 137. Rex qui
recenter ad thronum regium ascenderat, 168.
Res. Re(e)nata, ingeniose ab imperatore excogitata, 129.
Ex secundis rebus spes, ex spe fiducia, 11. Rebus prospere
gestis triumphos parere, 28. In rebus prosperis hostium
cogitet legatus graviter ferri suam orationem, præsertim
si sit fastuosa, 185. Rei in tempore gerendæ opportuni
tate non usus, 159. Rem duxit, et dilatione usus est,
158. Ad nullam aliam rem intenti milites sint, quam ut
se ad pugnam præparent, 60. Rerum humanarum insta
bilitas, et inconstantia, 26. Rerum necessariarum penuria
victi, 45. Res ad resistendum hostibus necessariæ, 160.
Res Italas stare non posse nihil sibi Vandalos reconcilia
rent, 43. Res sibi habere, id est, proprias sibi efficere,
in domus usum convertere, 113. Res fictæ, simulatio,
recta calliditates, 174.
Res in ultimum discrimen adductæ, 118.
Risus qui sedari et exstingui non poterat, 67.
Rhetaurium, 110.
Richimerus, 74.
Romana libertate intaminate servata, 176.
Romanus vir omnibus gravis et terrori, 138. Romani
audent cum securitate, recedunt cum providentia, etc.,
10. Romani cum Hunnis pacem faciunt, quibus conditio
nibus, 34. Romani Eoi, 43. Ut erant Romnam Hesperii,
40, 42. Romant septingentas anri libras tributi nomine
Scytharum regibus pendunt, 48. Antea Romani pende
bant trecentas quinquaginta libras, 48. Romani cum
Scythis certant muneribus atque honore, 56. Romani
laborum patientes, et belli cupidi, quos vita delicatior et
mollior minime juvet, 113. Romani omnia quæ Perse
voluerint sunt concessuri, 118. Romani Persis tributum
pendunt triginta millia aureorum, 121. Romani a prodi
tione timebant, 127. Romani Persas in eo vincunt quod
eos pacis petenda celeritate præveniant, 135. Romani
Persis aurum pendunt, 136. Rumani, qui decem linguis,
sed una fraude utuntur, 162. Romani omnes gentes ver
borum illecebris, et ingenii versutia, demulcent et delu
dunt: deinde eas ubi capite demisso se præcipites peri
culis objecerunt, negligunt, 162. Romanis non expedit
commoditates proprias cum hostibus communicare, 44.
Sit Romanis ut mihi cupiunt, ait Attilas, 53. Apud Ro
manos fas non est mulierem invitam viro collocare, 72.
Romanorum imperator Abaros ad majores quam par est
spiritus sublatos ad æquitatem, et saniora consilia ot
redirent, dicit se effecturum, 103. Romanorum imperator
omnia curabat, quo sibi Turcorum amicitiam fidam et
tutam conservaret, 114. Romanorum legati ex parte ſæ
saris contra disseruerunt, 121. Romanorum multa millia,
qui apud Sclavos serviebant, libertate donata, 127. Ro
manorum imperator mendax, legati dolosi, 263. Minime
in potestate Romanorum fore, ne quidem auditu ipso stre
pitum pharetrarum Persica multitudinis sustinere, 173.
Romanorum legati, cum eos Persæ nullo liberali et
benigno sermone affati essent, discesserunt, 169. Roma
nus miles in tenebris inclaruit, 178. Romani sedentes et
otiosi efficiebant ut Gothi per Gothos delerentur, et
conficerentur, 90.
Romulus comitis dignitate decoratus, 56.
Rova Hunnorum rex, 47.
Rufinus et Marcellinus, 27.
Rusticias Attilæ a secretis, 68.
Sabinianus et Adamantius Lignedum veniunt, 81. Sabi
nianus curruum duo millia cepitet incendit, 83.
Sabiros expulerant Abari, 43.
Sacrorum princeps, 123. Sacra sanctio, 136.
Sæpe politicos pœnitet corum quæ fecerunt ipsi, 21.
Sæpe ita in iram vertuntur homines, ut vix ad ullam
animi æquitatem possint revocari, 49. Multi sæpe contra
spem in bello cadunt, 100. Sæpe aliter usu venit quam
quod homines in mente gerunt, 101.
Sapientia longe vim armorum superat, 144. Sapientiæ
vis si offenderit animum dicendi et persuadendi facultate
orbatum et destitutum, ratiocinando, quod infirmwaı el
imbecillum est, prosternit et conterit, 114.
Saldapa, urbs, 178.
Saldichus Ouligourorum dux, 152.
Salomon præfectus Sirmio, 174.
Sanctitas foederum non est ludibrio habenda, 11.
Sapoes Meærari viri filius. 166.
Sapores Persarum rex, 25.
Saracenus imperatoris' aditum respuit et renuit, 103.
Saraceni hominum genus habendi avidissimum, 149. Sa
racenorum animi impotentia, 149.
Saragosius Alanorum dux, 99.
Saraguri, Urogi, et Hunoguri, 43.
Sarames, 187.
Sarnachosganes, 184.
Sarodius Alanorum dux Turcorum legatos noluit admit
tere, quin arma prius deposuerint, 109.
Satis silentio indicavit se dicendo a Zacharia supera
tum, 172. Satis aspere tractatus apud Persas, 181. Se
col. 665–666page 39 of 41
injusta facere sibi conscius, 17.
Scamanes in insidiis, 115.
Sceptra regia, 188.
Sondin mons aktus et præruptus, 89.
Sophene, 30
Scholiis duabus præfici, est in conditionibus pacis, 96.
Sclavorum gens ignota improbior et versutior, 118.
Sclavorum centum fere millia in Thraciam irrumpunt,
12. Sclavini iræ modeṛari nequibant, 165.
Scotta, 35.
Scribarum quidquam de ea rescriptum haberet, quo
Cæsaris concilia secretiora et occultiora essent, 123.
Scytharum exercitus magno cum fastu, et arrogantia
incedit, 18. Scythæ deformes, 18. Scythæ ab Hunnis
casi, 19. Scythæ arma deponunt, 19. Scytharum barbara
natura et perfida, 20. Scythæ graviora et atrociora quam
fuerant passi, ausi sunt, 20. Illi a suis Gentilibus Scythis
cruci affixi sunt in pœnam fugæ, 48. Scythæ calamis sic
cis ad ignem utuntur, 56. Neque Scytharum quisquam fa
facile loquitur Græce. 59. Scytha capite in rotundum
raso, 59. Qui apud Scythas degunt, tolerato bellorum la
bore, sine ulla sollicitudine vitam peragunt, 60. Apud
Scythas pincernæ ante accubitum calicem porrigunt le
galis, ut vota faciant, 66. Scythæ versus Attila recitant,
67. Scythica comitate poculum plenum porrigitur. 68.
Omne Scythicum genus perfidum et mutabile, 107. Scy
the Bigilam, Edeconi pecunias portantem, comprehen
derunt. 70.
Seditione (in) statuæ Zenonis dejectæ, 78.
Securitatis instrumentum, 137.
Senatusconsultum imperatoris suffragio comprobatum,
Senator, quamvis legati nomen adeptus esset, minime
tamen est ausus, etc., dignitas non avellit metum, 48.
Senatus veteris Romæ, 93, Senatus monuit Mauricium,
Senectus quiescere cogitur. 67. In senectute dum effœ
tum est corpus, homines animi robur, et belli appeten
tem virtutem, desidia et otio commutant, 100
Senior Roma, 124.
Sententiam (in) finiendi belli ire, 12.
Sententiis (in) ferendis alii rigidiores, alii benigniores,
Serdica distans a Constantinopoli tredecim dierum iti
nere, homini expedito, 49.
Serius significatum esse nocet, 159.
Sermones comitate, et humanitate pieni, et ab omni
insolentia remoti, 168. Sermonibus et muneribus delinire,
187. Sermones æqui et lenes, 117.
Septemdecim millia et ducenti captivi, 190.
Septentrione (a) venturi, 89.J
Sesostris Egyptiorum rex efferatior rebus secundis,
138. Ejus magniloquentia reprimitur, 138. Sesostris hi
storia, in qua superbientis, et nimium elati triumphato
ris animus contunditur, 179.
Servos morte afficere apud Romanos non licet, 61. Ser
vus servi non dicitur apud Romanos, 146.
Severus ex Senatu legatus deligitur, vir qui modestia,
el temperantia, et injustitia præstare existimabatur, 87.
Severus legatus Sicilia soluit, Carthaginem venit, 87. Se
verus bona mobilia publice per præconem vænum expo
suit, ut ex pretio captivos redimeret, 87. Severi vita
frugi el modesta, 87.
Sethus Singidone præfectus, 127.
Si vel unum digitum apponeret, 117.
Si jure belli, an illa sa justitia, 144.
Si quis apte, et concinne dicat, dicendo evineit, 144.
Si semel illi fuerunt prudentia destituti, non est ab
utendum, aut ad consuetudinein trahendum, nec ex eo
præsumendum semper futuros imprudentes, 155.
Sicorius probus contrascriba a memoria, 49.
Sidimunthus bene sentit de rebus Romanorum, 80. St
dimunthus Epidamnum venit, et privatim unumquemque
civium circumiens, 80. Sidimunthus quotidie novos ru
mores spargebat Epidamni, 81.
Sigibertus Francorum dux, 110.
Signa coadunati exercitus aquilæ aureæ, 8.
Sincera meus ejus qui amice et benevole sentit, de eo
qui longe ab se abest, ab officio non discedit, nec alie
nior est; dum incertum est an intervenerit aliqua volun
tatis mutatio, 163.
Sirmium oppidum, domestica, et privata possessio du
eis Abarorum, 114.
Sirmianam insulam, habitatoribus in er collocatis, sibi
propriam facere contendit Chagǝnus, 130.
Sogdaitæ Ephalitarum postea Turcorum subditi, 106.
Solachus a Chagano legatus, 130.
Solo (in) berbido jacentes, 52.
Solutione (una) repræsentare, 121.
Sorosgi, 48.
Speculam (per) caput exerentes, 112.
Sperando boc lucrifaciunt homines, ut animum non
despondeant, nec oneri succumbant, 11.
Spes meliorum successuum suspensos animos tenent, 9.
Ut in magnas spes milites erigerentur, imperator non
permittit fortitudinem infructuosam esse, 86. Spebus
involvere aliquid, 124.
Spontanes res violentis præferendæ, 134.
Suania Lazicæ pars, 139. Suania belli formes, 145.
Suania ducatus, Suania dux, rector, 146.
Suani latrones, prædarum abactores, scelerum patra
tores, 145.
Subrumi pueruli, 184.
Successus fortunatior inevitabile malum affert lentiori
bus, 178.
Super successu non possunt moderari, 184.
Sufficit duorum aut trium mentium spatium ei qui bo
na fide pacem tueri instituit, 168.
Sumptuum æstimatio, 41. Sumptibus attert, 46. Sum
ptus in litem facti, 61.
Superbire eum minime oportet, qui nullo rerum usu
valet, 118.
Superfluis verborum ambagibus extra propositum
egredi et excurrere insolens viro Persæ, 135.
Superiores Nobæ, 189.
Supplicium meritum, 71.
Suspenso (in) et indecisa, 158.
Surenas, 139.
Surinæ cædes, 115.
Suspicionis (nil) relinquendum, 95.
Sylvanus Armii mensæ Romæ præfectus, 57.
Syllabis uti, 115.
Syllabarum vim el sensum æque pollentibus, et ea
dem significantibus verbis exprimere, 142. Syllabas pro
ferre, 169.
Synagomeum, locus in radice montis, ad Aretum, 159.
Syrium numisma, 25.
Tabernaculum legatorum destructum, 117.
Tachodrou, 157.
Tagma legatus in locum Maniach, 154.
Talas nomen loci, 153.
Tamchosroes, 184.
Tapetes in quibus inerant effigies, a quo tamen more
recedunt. 153.
Tardou consanguineum Turcxanthi, 164.
Targitius legatione fungitur, 114. Targitļi verba inso
lentia et superbiæ plena imperator elusit, contempsit,
et verbis imperatoriam majestatem decentibus est usus,
Targites, 154.
Tatianus ad Vandalos legationem suscipit. 43. Tatia
nus in Patriciorum numerum couscriptus, 74.
Temere et imprudenter prælium ineuntes malo affi- '
ciuntur, 10.
Temperata cogitatio, 144.
Temporis prorogatione superbi spiritus franguntur et
retunduntur, 25.
Tempus est exspectationem, quam excitasti, explere,
89. Tempus præveniendum, 158.
Teratis, urbs, 178.
Tam multa aratra terram versant; id est, tam late pa
tet, et tot incolis plena est regio, 20.
Terrore (ex) silentium, 8.
Textile gemmis ornatum tanquam tectum, (un dais), 131.
Theodoricus Triarii, 80. Theodorici et Adamantii collo
quium, 83. Theodoricus Romanos accusat proditionis, 83.
Theodoricus rex Francorum, 189.
Theodosius accepta a patre nobilitate excidit, 39.
Theodorus (tandem) quod publice intererat spectans
permisit ut bonus extra urbem iret, 112. Theodorus dux
munerariorum: tunc thesaurorum comes, seu largitio
num comes, 120. Theodorus Bacchi filius, 159. Theodo
rus a natura factus homo elegans et prudentissimus, 178.
Theodulus præsidiariorum Thraciæ militum dux, 36.
Theoguis foedus inire recusat, 131. Theognis paucitate
militum laborabat, 175.
Theophylactns scripturarius, 176, in titulo.
Thessalonicæ ignis prætorio admovetur, 78. Claves
Thessalonicæ a præfecto acceptæ, archiepiscopo traditæ,
Theudericus audax, 81 Theudericus iis qui currus
agebant, manus amputavisse existimabatur, etc., 94.
Tiberius ad Cæsarum potentiam evectus, 161.
col. 667–668page 40 of 41
INDEX RERUM IN EXCERPTA DE LEGATIONIBUS.
Timor prudentia duce, tf.
Tiridatis a Tiberio datus Parthis in regem post obitum
Phrahatis, 25.
Toxandri bellica spolia, 161.
Toschodrus, 165.
Tribuum duces, 21. Tribuum præpositi, 169.
Tropeum, urbs, 178.
Tuba bellis amica, 117.
TuHius Menophilus Carporum legatos tanquam aliud
agens, et quasi longe illi graviora negotia essent cum eis
sermonem habuit, veluti nulla eorum habita ratione, 25.
Turcis non est possibile vivere, nisi in frigida aeris
constitutione, 107. Apud Turcos quatuor præfecture;
sed summum totius gentis imperium penes solum disa
bulum esse, 108. Turci antiquitus Sacao vocabantur, 151.
Turci ferrum vænum exponebant, 152. Apud eos rarum,
152. Turci aliqui dicebant se esse malorum et infortunio
rum depulsores, 152. Averruncatores. Turcæ circa flam
mam circumducunt, et ita lustrant homines, 152. Tento
rii Turcici descriptio, 153. Turcorum dux Zemarchum
honoravit captiva concubina ex his quae Cerchis dicuntur,
153. Turcorum dux plus honoris detulit Romanorum le
gato, quam Persarum, 153. In Turcorum dominatus in
teriora dimissus, 164.
Turba pugnæ aptæ, 19.
Turexanthus, 163.
Tyberius imperii negotia curabat, 119.
Tyrannide (ac) præsumpto belli argumento, 181. Tyranno
non favendum, 187.
Tzatheus Suanorum dux, 138.
Unicuique sua præmia, 154.
Unus ex ils qui regi, in negotiis et regiis, et publicis
ministerium præbent, 168 Unus ex his, quorum sunt par
tes ad æquitare, 173. Unusquisque conatur evincere ora
tionis vi et gravitate se justum esse, 134.
Urbs Sirmium vocatur una olla, 130. Urbs promptissi
mum propugnaculum, 130. Urbs helli sedes, 130. Quee
urbs expugnatu difficilior, Daras vel Theodosiopolis, 130.
Ea urbs demum in expugnabilis, quam Deus in suam cu
stodiam tutelamque in perpetuum recepit, 160. Urbes
possidere non poterat Theodoricus Romanis imminenti
bus, 84. Urbes armis vacuse, et deliciis plenæ, 92.
Utilitate (ex) publica est diligenti perquisitione libros
omni scientia refertos per universum terrarum orbem
colligere, 2. Utilitatibus alicujus parere, 159.
Uvittigas Gotthus captivus fit, 100.
Uxor locuples matrimonio copulanda, 69. Uxor quæ
dotem afferat, 69. Uxor defuncti Armatii forma, genere,
et divitiis conspicua Constantio nubit, suadente impera
tore, 72. Uxorí homini necessarii gratificandum, 58. Uxo
rem expetivit ne propter corporis necessitatem, injurius
esse cogeretur, 22.
Vadiana. 159.
Vandali a Romanis superati, 12. Vandali victi, 25.
Que Vandalorum invasioni patebant, 42. Vandali Chri
stianorum cultum amplexi, 73. Vandalus Nicopolim capit,
Valentinus unus ex imperator is satellitibus, 100.
Varii libertatis adipiscendæ modi, 61, 62.
Vasa aurea oppignerata, 57.
Venalis adhortatio, 10.
Venetianus militari morte periit, 6. In fio.
Verbis consolari, 50. Verborum immensa et confusa
cangeries multis gravis et molesta, 2. Verborum uber
tate et copfa superior, 144.
Verina, 91.
Viarum erroribus fatigare, 169.
Viaticum alendo exercitui, 81.
Vici domina peregrinis cibaria, et mulieres formosas
suppeditat, hoc enim apud Scythas honori ducitur, 56.
Vicinorum clades initium nostræ calamitatis, 41.
Victor infeliciter agit quod crescat et auctior Eat bis
quibus alii in luctu moerore sunt, 134.
Victoria fedissima et dissolutissima, 20. Victoria poti
tus, victus ab æquitate et honestate, 144.
Videri volebant sponte fecisse, necessitate coacti, 34.
Viminacium Mysorum urbs in Illyrico, 33.
Vincere in Persis minime mirum, 135.
Vincula ne ultra, 177.
Vinum in vino Dionysii veritas, 22. pro vino, potio
Turcica suavis et dulcis, 153.
Violata legatorum religione, 177.
Vir qui rempublicam ab eversione, et interitu viudi
care possit, 97. Vir, qui veritatem non aversatur nec ex
pellit, 172. Viri bellicosi, 182. Virorum, non mulierum,
Romanorum imperium esse, 39. Viros delegare, 160 Vi
ros ad eam rem idoneos, 183.
Viribus attriti aliorum aggressioni objiciuntur, 90.
Virtutis intemeratæ effigies, 1. Virtutis magnitudo in
Phrabito elucet, 22.
Vita in magnis opibus beata, 38. Vita et salus cæteris
omnibus anteponenda. 130.
Vitallianus interpres, 154. Vitallianus interpres in vin
cula conjectus, 11).
Vivianus urbi expræfectus, 79. Dignitate consulari au
clus, 79.
Voluntas eadem benevolentiæ, 163.
Vulgus, in quo non est neque ratio neque modus, 11.
Valgus neque animi neque corporis viribus valens, 11.
Vulgus ad turbandum proclive, 86.
Vulnera (præstat) corpore quam animo gerere, 156.
Vultu et motu corporis acerbitatem irædemonstrare, 27.
Vultus contractio superbientis est et fastidientis, 117.
Zabdicene, 50.
Zabergas, 132.
Zacharias inter imperatoris medicos ascriptus, 119. Za
charias imperatorius medicus, 165.
Zemarchus Cilix, dux urbium orientis, 151.
Zeno homo admodum homo admodum ignavus et im
bellis, 87. Zeno imperator præsentiebat Theudericum
Balameri filium opibus et potenţia labi et imminui, 88
Zenonis restitutio, 94. Zeno abstinere condemnatione
mortis et cædibus videri volebat, 95. Zeno ad pristinam
naturam redit, et ad insitam animi imbecillitatem dela
bitur, 97.
Zerchon Haurusius, 67.
Zichus corpore imbecillius e habere incipit, auimo
cecidit, et ex morbo quo detinebatur, vitam cum morte
commutavit, 104. Zichus nomen dignitatis apud Persas,
Zintha, castrum in confinibus Mediæ situm, 30.
Zoas dux, 82.
Thema III, dictum Thracesiorum.
Thema IV, dictum Obsequium.
Thema VIII, dictum Chaldia.
Thema IX, Mesopotamia.
Thema X, Colonea.
Thema XI, Sebasteæ.
Thema XII, dictum Lycandi.
Præfationes variorum.
Theod. Luc. Frid. Tafel Dissertatio quæ librum De
thematibus egregie illustrat.
DE THEMATIBUS ORIENTIS ET OCCIDENTIS LI
Thema V, dictum Optimatum.
Thema VI, dictum Buccellariorum.
Thema VII, dictum Paphlagonum.
Cap. XXIV.
Cap. XXV.
LIBER PRIMUS. De thematibus Imperii Orientalis. 63
Thema 1, Anatolicum appellatum.
Theina II, Armeniacum dictum.
bus.
colunt.
Cap. XXXII.
ipsi incolunt.
Cap. XXXIII.
Thema XIII, Seleucia.
colunt, regione.
Thema XIV, dictum Cibyrræotarum.
Cap. XXXIV.
Thema XV, præfectura Cypri dictum.
Thema XVI, Samus insula.
gione quam nunc
Cap. XXXV.
Thema XVII, Ægaum Pelagus.
inco'unt, regione.
Cap. XXII. Excerptum ex beato Theophane chro
nographo de iisdem: ac de Mavia, deque e us prosapia,
et quomodo in Hispaniam trajecerit. Justinianus Rhino
tmetus Romanorum imperator.
Cap. XXIII. - De Iberia et Hispania.
De Hispania.
Ex historia sancti Theophanis Sigrianæ.
Cap. XXVI. Genealogia conspicul regis Hugonis. 227
Cap. XXVII.
De Longobardia themate, ejusque
principatibus, ac ducatibus.
Cap. XXVIII.· 'Narratio, quomodo conditæ fuerint
quæ nunc Venetiæ nuncupantur.
Cap. XXIX. De Dalmatia, et populis ei adjacenti
Cap. XXX. De themate Dalmatiæ narratio. 271
Cap. XXXI.
De Chrobatis, et terra quam nunc in
De Serviis, et de regione quam nunc
De Zachiumis, et ea, quam nunc in
De Terbuniatis et canalitis, et de re
incolunt.
De Diocletianis, et ea, quam nunc
De Thematibus Imperii Occidenta
Cap. XXXVI.
lis.
tur, et de ea, quam
De l'aganis, qui et Aretani appellan
nunc habitant, regione.
Thema 1, Thraciæ, sive Europæ.
Cap. XXXVI.
De Patzinacitarum gente.
Thema II, Macedoniæ.
Thema III, Strymonis.
Thema IV, Thessalonica.
Thema V. Europæ, Hellas.
Thema VI, Peloponnesus.
Thema VII, Cephallenia.
Thema VIII, Nicopolis.
Thema IX, Dyrrachium.
Thema X, Sicilia,
t19
Cap. XXXIX.
Thema XI, Longobardiæ.
Thema XII, Chersonis.
Synecdemus Hieroclis grammatici.
Procemium.
Caput primum.
imperatori Romano si pacem cum ipsis habeat.
Cap. II.
Cap. III. De Patzinacitis et Turcis.
Cap. IV.
Cap. V.
Cap. VI.
Cap. VII.
naciam.
De Patzinacitis, et quantum prosint
De Patzinacitis et Russis.
De Patzinacitis, Russis et Turcis.
De Patzinacitis et Bulgaris.
Cap. XXXVIII. De Turcarum gentis genealogia, et
unde ea gens originem ducat.
De Cabirorum gente.
Cap. XI... De Cabaris et Turcis.
Cap. XLI.· De Moravia regione.
Cap. XLII. Descriptio tractus a Thessalonica usque
ad flumen Danubium, et urbem Belgrada; Turciæque,
et Patzinaciæ usque ad Chazarorum urbem Sarcel, et
Russiam, et Necropylas, quæ sunt ad Pontum, prope
Danaprim flumen; Chersonis item, atque Bospori ubi
climatum seu regionum urbes sunt: deinde usque ad
paludem Mæotidem, quæ ob magnitudinem mare appel
latur; et ad urbem Matarcha dictam. Præterea etiam Zi
chiæ, Papagia, Cazachise, Alaniæ, et Abasgiæ, usque ad
Soteriopolim.
Cap. XLIII. De regione Taro.
Cap. XLIV. De terra Apachunes, oppidoque Manızi
ciert, et Percri, et Chliat, et Challal, et Arzės, el Tibe,
et Chert, et Salamas, et Tzermatzu.
Cap. XI.V. De Iberibus.
De Patzinacilis et Chersonitis.
Cap. XLVI.
De Iberum genealogia, et de oppido
De Cæsarianis missis a Chersone in Patzi
Adranutzio.
Cap. VIII.
De Caesarianis ab urbe a Deo custodita
missis in Patzinaciam cum chelandiis per Danubium,
Danaprim et Danastrim flumina.
Cap. 1X.
De Russis et Russia Constantinopolim in
lintribus venientibus.
Cap. X. De Chazaria, quomodo et quorum opera
eam bello impetere oporteat.
Cap. XI.
Cap. XLVII.
De Cypriorum migratione Historia
ita habet.
De Nigra Bulgaria et Chazaria.
De castro Chersone et de castro Bospho
De gentibus quæ Turcis finitimæ sunt. 179
De genealogia Mahometis.
De genere Phatemitarum.
Cap. XII.
Cap. XIII.
Cap. XIV.
Cap. XV.
Cap. XVI. Ex canone, quem vaticinando ex astris
posuit Stephanus mathematicus de Saracenorum expe
ditione, et quo anno ab orbe condito fuerit, et quo Ro
manorum imperatore.
Cap. XVII.
Cap. XVIII.
annis tribus.
Cap. XIX.
Cap. XX.
Ex Chronico beati Theophanis. 193
Caput XXXIX sanctæ sexta synodi,
in Trullo magni palații habitæ.
Cap. XLIX. Qui scire volet quomodo Patrensi ec
clesiæ subjecti fuerint Sclavi, hinc discat.
Cap. L. De Peloponnesi thematis Sclavis, Milengis,
Ezeritis, eorumque quæ solvunt tributis. Item de habi
tatoribus urbis Maines, et eorum quæ pendent tributis.
Cap. LI. - De imperiali dromenio, quomodo factum
sit, et de protocarabis ejus; item de protospathario
phialæ.
Cap. LII. - Exactio equorum, quæ facta in themate
Peloponnesi sub Romano imperatore, uti dictum est. 593
Cap. LIII. De castro Chersonis historia.
Secundus Arabum princeps Abubachar
Præfatio.
Tertius Arabum princeps Omar.
Quartus Arabum princeps Othman.
Titulus primus. - De legibus et justitia
Titulus II.
De principe.
Cap. XXI.
Ex chronico Theophanis anno ab orbe
condito 6171.
Titulus fi.
Titulus IV.
De patriarcha.
De officio præfecti urbis.
Cap. XLVIII.
col. 669–670page 41 of 41
ORDO RERUM QUÆ IN HOC TOMO CONTINENTUR.
De quæstore.
De prasidibus in genere.
committunt, et ad ecclesiam confugiunt, ut non admit
tantur.
Titulus V.
Titulus VI.
Titulus Vil. Ne præsides donis corrumpi se patian
tur, neu quisquam ob judicandum pecuniam accipiat, neu
sibi eam dari patiatura reis.
Titulus VIII. De episcopis et cornm creatione, et
omni ecclesiastica nominatione.
Titulus IX. - De officio episcoporum, presbyterorum,
diaconorum, et in genere omnium ecclesiasticorum, et
monachorum.
Titulus X.
De judiciorum ordine, et judiciis.
Titu us XI. - De contrahendis et dirimendis sponsa
libus, deque pupillis sponsalia contrahentibus, ac deinde
poeniten:ibus.
Titulus XII De nuptiis concessis et prohibitis, pri
mis ac secundis, interveniente scriptura, vel nou inter
veniente contractis.
Titulus XII - De solutione matrimonii.
Titulus XIV.
jure dotis.
De dote scripta et non numerata, deque
Titulos AV. De simplicibus donationibus, hoc est,
cum statim usus et proprietas rerum, vel proprietas ea
rum duntaxat; aut post mortem alicui relinquuntur: de
que causis ex quibus donationes hujusmodi rescinduntur.
Titulus XVI. De personis testari prohibitis, et de
testamentis tam in scriptis quam citra scripturam.
Titulus XVII. De bonis acquisititiis, de quíbus te
stari quis potest aut etiam testari prohibetur.
Titulus XVII. - De successionibus ab intestato, de
que legatis; et de his qui ea per ingratitudinem amittunt.
Titulus XIX. De curatoribus.
Titulus XX.
De libertatibus.
Tituins XXI. - De venditione et emptione.
Titulus XXII. De mutuo, et pignoribus, et socio
✗. De his qui cades sponte committunt, lex altera,
recipiens quidem eos ex commiseratione, præter senten
tiam prioris; veruni exsilio perpetuo, bonorumque amis
sione, multans.
✗1. Novella imperatoris Constantini, de his qui in
testati sine liberis vita funguntur, ne totalitas bonorum
bis qui ex lege vocati sunt cognati eveniens, vel, cum
iti desunt, publico ærario attribuatur, sed ut his quidem
duæ partes, tertia vero Deo consecretur: in quo com
prehenduntur servi, libertate per præsentem novellam
donati.
XII. Constantini novella quinta, quæ in sacello re
cluditur. De fugis mancipiorum, et de jumentis perditis.
XII Constantini rescriptum de restitutione prædiorum
a potentibus comparatorum. Memoratur, nam nou exstat.
Præfationes variorum.
De legatis Romanorum ad gentes.
Constantini Porphyrog. Proœmium.
Quomodo oportet legatos admittere, ant legatos mit
tere.
Libris DEXIPPI Atheniensis de bellis Scythicis excer
pla de legationibus gentium ad Romanos.
Excerpta ex EUNapio Sardiano de legationibus gentium
ad Romanos.
Excerpta ex PETRO PATRICIO de legationibus Romano
rum ad gentes.
Excerpta ex eodem de regationibus gentium ad Roma
nos.
Excerpta ex PRISCO rhetore de legationibus gentium
ad Romanos.
tate.
Titulus XXIII. De deposito.
Excerpta ex eodem de legationibus Romanorum_ad
gentes.
Titulus XXIV. De emphyteusi.
Titulus XXV.
De locationibus et conductionibus.
Excerpta ex MALCHO rhetore de legationibus Romano
ruin ad gentes.
Titulus XXVI. De testibus.
nos.
Excerpta ex eodem de legationibus gentium ad Ronia
Titulus XXVII. De transactione.
Titulus XXVIII. - Poenalis criminalium.
V. Constantini imperatoris Porphyrogeniti novella de
polentibus in prædia pauperum succedentibus. 570
care.
Tituli ali memorantur.
I. De alienatione fundorum, ac prælatione propin
quorum et consortium, et permistorum, et sub eodem
titulo collationis adjacentium, et contiguo unitorum
deque prædiis et agris, qui sub eodem titulo pendere
vectigal inteligentur: et de cohibendis personis poten
tibus, ac militarium fundorum alienatione.
Bullæ aureæ variæ, quæ memorantur (Vide
in Addendis, col. 1039).
IV. Romani majoris novellæ de potentibus in con
sortia pauperum succedentibus; arcens eos, quo minus
emptiones in universitate prædiorum faciant. 588
VI. Ejusdem novella constitutio, quam dictavit
Theophilus patricius et quæstor. De sportulis, de ape
riendis testamentis, et de eo quod certus ac definitus
Consuetudinum nodus esse debeat.
VII. Novella constitutio ejusdem de militaril.us fun
dis quam dictavit Theodorus patricius et quæstor De
capoleos.
VIII. Ejusdem novella constitutio, quam dictavit
Theodosins patricius et quæstor Decapoleos, de sportu
lis Hæc promulgata est abrogata priori constitutione,
quia permitteret judicibus provincialibus, et scribæ spor
tulas accipere, vel, ut quædam exemplaria habent, judi
IX. Ejusdem constitutiv de his qut cædes sponte
nos.
Excerpta ex MENANDRO Protectore delegationibus Bar
barorum ad Romanos.
Excerpta ex eodem de legationibus Romanorum ad
gentes.
Excerpta ex Theophylacto Simocaîta de legationibus
Romanorum ad gentes.
Excerpta ex eodem de legationibus gentium ad Roma
Argumentum libri primi de virtutibus et vitiis Constan
tini Porphyrogeniti.
Nola Henrici Valesii in excerpta de legationibus. W5
Vita S. Niconis.
Monitum Nic. Mariæ Foggini.
Prooemium.
Acroasis prima.
Acroasis secunda.
Acroasis tertia.
Acroasis quarta.
Acroasis quinta
Vocabula Theodosio propria.
Bulla aurea Romani junioris imp. pro monasterio Xe
ropotami in monte Atho.
P. Wesselingii Commentarius ad Hieroclis Synecdemum.
Parisiis.
Ex typis L. MIGNE.