SYMEONIS METAPHRASTE. afficior, ut qui scissionem ac separationem vio- ὥσπερ ἀνάγκη τοὺς τομὴν βιαίαν καὶ διαῤῥηξε, lenter factam tolerant. At tu, qui hoc optime ὑποστάντας. ᾿Αλλὰ σὺ ὁ ταῦτα εἰδὼς, πῶς ἀνέσχου calles, quomodo sustinuisti per tantumn tempus nos absque ulla consolatione deserere? Siquidem ergo nostri tibi curæ est: et certe est modis omnibus, qui pars et membrum unius animi es: quam celerrime scribilo, et animum consolare, cui ipse id idem es, quod ille, absque dubio, corpori. του τοσοῦτον χρόνον ἀπαρακλήτους καταλιπεῖν; τι οὖν ἡμῶν μέλει σοι, μέλει δὲ παντω: μέλος ὄντι καὶ μέρος τῆς μιᾶς ψυχῆς, γράψον τό τάχος καὶ παραμύθησαι ψυχὴν, ᾗ τοῦτε αὐτὸς εἶ, ὅπερ ἀτεχνῶς ἐκείνη τῷ σώματι. ΣΥΜΕΩΝ ΜΑΓΙΣΤΡΟΥ ΚΑΙ ΛΟΓΟΘΕΤΟΥ ΕΠΙΤΟΜΗ ΚΑΝΟΝΩΝ SYMEONIS MAGISTRI ET LOGOTHETÆ (Ex Christoph. Justelli Bibliotheca Juris canonici veteris, tom. II, 710. p. In Symeonis epitome quatuor priora concilia ecumenica, Nicænum, Constantinopolitanum, Ephesinum et Chalcedonense, primum locum obtinent; sequuntur particulares sen topics synodi, eo ordine: Aneyrana, Sardicencis Neocæsariensis, Gangrensis, Antiochena et Laodicensis, quibus etiam addidit canones apostolicos, sed et Africanos XCIV, et Trullenses, et tres epistolas canonicas Basılii. Sanctorum apostolorum. 1. Duo aut tres episcopi ordinant episcopum. 2. Unus vero presbyterum, vel diaconum. 3. Sacerdos lac, aut mel, aut siceram, aut animalia, aut legumina offerens ad altare, præterquam novas spicas et uvas et oleum, et thymiama, deponatur. 4. Fructus domum mittantur, primitiæ episcopo aut presbyteris, quos primi sequentibus distribuant. 5. Conjugem sacerdos si ejiciat, excommunicetur: si vero non introducat, gradu dejiciatur. 6. Seculares curas suscipiens sacerdos, sacerdotio privetur. tur. 7. Qui cum Judais Pascha celebrat, deponi8. Sacerdos non communicans dicat causam; quod si non dixerit, excommunicetur: suspectum enim reddit offerentem. 9. Excommunicabis eum qui in oratione et communione non perseverat. 10. Qui oral cum excommunicato aut gradu dejecto, suapte sententia condemnatur. 11. Qui aliunde ejectum susceperit, magis ipse ejiciendus est. 12. Qui excommunicationem mentitur, ideo maxime rejiciendus est. 13. Sedem ex sede non invades, nisi qui ibi dec που Τῶν ἀποστόλων. α΄. Δύο ἢ τρεῖς ἐπίσκοποι χειροτονοῦσιν ἐπίσκος β΄. Εἰς δὲ, πρεσβύτερον καὶ διάκονον. γ'. Ἱερεὺς ὁ γάλα, ἢ μέλι, ἢ σίκερα, ἢ ζώα, ἢ ὅσπρια τῷ θυσιαστηρίῳ προσάγων, πλην χίδρων καὶ σταφυλῆς [σταφυλών] καὶ ἐλαίου, καὶ κηρίου, καὶ θυμιάματος, καθαιρέσθω, δ'. Αἱ ἀπῶραι οἴκοι πεμπέσθωσαν, ἀπαρχὴ τῷ ἐπισκόπῳ ἥ τοῖς πρεσβυτέροις, ἃς οἱ πρῶτοι τοῖς ἐξῆς διανέμειεν. ε'. Τὴν βοηθὸν ἱερεὺς ἐκβάλλων ἀφοριζέσθω, μὴ εἰσάγων δὲ, καθαιρείσθω. 5'. Κοσμικάς φροντίδας δεχόμενος ἱερεὺς, ἀνι δρος. ζ'. Καθαιρεῖτο ὁ τελῶν μετὰ Ἰουδαίων τὸ Πάσχα. η'. Ιερεὺς μὴ μεταλαμβάνων λεγέτω τὸ αἴ τιον, ἀφοριζέσθω δὲ μὴ λέγων· ὕποπτον γὰρ πεποίηκε τὸν προσάγοντα. θ'. Αφορίσεις τὸν τῇ εὐχῇ, καὶ τε μεταλήψει μὴ παραμένοντα. ι'. Ο συνευχόμενος ἀκοινωνήνῳ, ἢ καθηρημένῳ, αυτοκατάκριτος. ια΄. Ὁ δεξάμενος τὸν ἄλλοθεν ἄδεκτον, ἀδεκτότερος. 16'. Ὁ τὸν ἀφορισμόν ψευσάμενος ἀδεινός τατος. ιγ. θρόνον οὐκ ἐκπηδήσεις ἐκ θρόνου,

SYMEONIS METAPHRASTE. afficior, ut qui scissionem ac separationem vio- ὥσπερ ἀνάγκη τοὺς τομὴν βιαίαν καὶ διαῤῥηξε, lenter factam tolerant. At tu, qui hoc optime ὑποστάντας. ᾿Αλλὰ σὺ ὁ ταῦτα εἰδὼς, πῶς ἀνέσχου calles, quomodo sustinuisti per tantumn tempus nos absque ulla consolatione deserere? Siquidem ergo nostri tibi curæ est: et certe est modis omnibus, qui pars et membrum unius animi es: quam celerrime scribilo, et animum consolare, cui ipse id idem es, quod ille, absque dubio, corpori. του τοσοῦτον χρόνον ἀπαρακλήτους καταλιπεῖν; τι οὖν ἡμῶν μέλει σοι, μέλει δὲ παντω: μέλος ὄντι καὶ μέρος τῆς μιᾶς ψυχῆς, γράψον τό τάχος καὶ παραμύθησαι ψυχὴν, ᾗ τοῦτε αὐτὸς εἶ, ὅπερ ἀτεχνῶς ἐκείνη τῷ σώματι. ΣΥΜΕΩΝ ΜΑΓΙΣΤΡΟΥ ΚΑΙ ΛΟΓΟΘΕΤΟΥ ΕΠΙΤΟΜΗ ΚΑΝΟΝΩΝ SYMEONIS MAGISTRI ET LOGOTHETÆ (Ex Christoph. Justelli Bibliotheca Juris canonici veteris, tom. II, 710. p. In Symeonis epitome quatuor priora concilia ecumenica, Nicænum, Constantinopolitanum, Ephesinum et Chalcedonense, primum locum obtinent; sequuntur particulares sen topics synodi, eo ordine: Aneyrana, Sardicencis Neocæsariensis, Gangrensis, Antiochena et Laodicensis, quibus etiam addidit canones apostolicos, sed et Africanos XCIV, et Trullenses, et tres epistolas canonicas Basılii. Sanctorum apostolorum. 1. Duo aut tres episcopi ordinant episcopum. 2. Unus vero presbyterum, vel diaconum. 3. Sacerdos lac, aut mel, aut siceram, aut animalia, aut legumina offerens ad altare, præterquam novas spicas et uvas et oleum, et thymiama, deponatur. 4. Fructus domum mittantur, primitiæ episcopo aut presbyteris, quos primi sequentibus distribuant. 5. Conjugem sacerdos si ejiciat, excommunicetur: si vero non introducat, gradu dejiciatur. 6. Seculares curas suscipiens sacerdos, sacerdotio privetur. tur. 7. Qui cum Judais Pascha celebrat, deponi8. Sacerdos non communicans dicat causam; quod si non dixerit, excommunicetur: suspectum enim reddit offerentem. 9. Excommunicabis eum qui in oratione et communione non perseverat. 10. Qui oral cum excommunicato aut gradu dejecto, suapte sententia condemnatur. 11. Qui aliunde ejectum susceperit, magis ipse ejiciendus est. 12. Qui excommunicationem mentitur, ideo maxime rejiciendus est. 13. Sedem ex sede non invades, nisi qui ibi dec που Τῶν ἀποστόλων. α΄. Δύο ἢ τρεῖς ἐπίσκοποι χειροτονοῦσιν ἐπίσκος β΄. Εἰς δὲ, πρεσβύτερον καὶ διάκονον. γ'. Ἱερεὺς ὁ γάλα, ἢ μέλι, ἢ σίκερα, ἢ ζώα, ἢ ὅσπρια τῷ θυσιαστηρίῳ προσάγων, πλην χίδρων καὶ σταφυλῆς [σταφυλών] καὶ ἐλαίου, καὶ κηρίου, καὶ θυμιάματος, καθαιρέσθω, δ'. Αἱ ἀπῶραι οἴκοι πεμπέσθωσαν, ἀπαρχὴ τῷ ἐπισκόπῳ ἥ τοῖς πρεσβυτέροις, ἃς οἱ πρῶτοι τοῖς ἐξῆς διανέμειεν. ε'. Τὴν βοηθὸν ἱερεὺς ἐκβάλλων ἀφοριζέσθω, μὴ εἰσάγων δὲ, καθαιρείσθω. 5'. Κοσμικάς φροντίδας δεχόμενος ἱερεὺς, ἀνι δρος. ζ'. Καθαιρεῖτο ὁ τελῶν μετὰ Ἰουδαίων τὸ Πάσχα. η'. Ιερεὺς μὴ μεταλαμβάνων λεγέτω τὸ αἴ τιον, ἀφοριζέσθω δὲ μὴ λέγων· ὕποπτον γὰρ πεποίηκε τὸν προσάγοντα. θ'. Αφορίσεις τὸν τῇ εὐχῇ, καὶ τε μεταλήψει μὴ παραμένοντα. ι'. Ο συνευχόμενος ἀκοινωνήνῳ, ἢ καθηρημένῳ, αυτοκατάκριτος. ια΄. Ὁ δεξάμενος τὸν ἄλλοθεν ἄδεκτον, ἀδεκτότερος. 16'. Ὁ τὸν ἀφορισμόν ψευσάμενος ἀδεινός τατος. ιγ. θρόνον οὐκ ἐκπηδήσεις ἐκ θρόνου,

33. Singulis annis bis episcopi conveniant, pro- λε'. Δίς κατ᾽ ἔτος οἱ ἐπίσκοποι συνέτωσαν pter dogmata et negotia. Primum quidem quarta δια τὰ δόγματα, καὶ τὰ πράφματα· πρῶτον μέν, Pentecostes hebdomada, secundo vero duodecima τῇ τετάρτῃ τῆς Πεντηκοστῆς ἑβδομάδι· τῇ δὲ, Octobris. ὑπερβερεταίῃ, δώδεκατῃ τὸ δεύτερον. 36. Episcopus res Ecclesia cum potestate administret. 37. Nihil quidquam consanguineo, nisi tanquam pauperi largiens. 38. Absque episcopo nihil facit presbyter et diaconus. Etenim ipsi populus creditus est. 39. Res ad Ecclesiam et episcopum pertinentes manifesta exstent, ut et episcopus testetur, atque Ecclesia nullum damnum accipial. 40. Episcopus potestatem habeat super res ecclesiasticas, cum eam super animas habeat: atque omnia juxta divinam voluntatem administret. 41. Sacerdos aleator atque ebriosus, si non desinat, deponatur. 42. Clericus et laicus similia faciens excommunicatur. 43. Sacerdos mutui usuras exigens, nisi desinat deturbetur. 44. Qui cum hæreticis orat excommunicatur: qui vero hos clericos existimal, gradu movetur. 45. Sacerdos baptisma et sacrificium hæreticorum recipiens, sacerdotio indignus est. 46. Qui vere baptizatum denuo haptizat, nc eum qui impietate pollutus est non rebaptizat, sacerdos non est habendus. 47. Sæcularis propriam uxorem ejiciens, aliamque aut dimissam ducens, excommunicandus est. 48. Qui non baptizat in Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, sed transgreditur illud præceptum, sacerdotio fungi non debet. 49. Qui non tribus initial mersionibus: sed una in Domini mortem, quod Dominus non dixerit, sacerdotio movendus est. 50. Omnis clericus a nuptiis et carne et vino abhorrens, si non einendetur, expellendus est. 51. Qui penitentibus non ignoscit, ipse venia indignior est. 52. Sacerdos a vino et carnibus abstinens, nisi exercitationis causa, deponitur. 83. Clericus citra itineris necessitatem in caupona manducans, segregandus est. 54.Clericus injuria afficiens episcopum dejicitur. 55Presbyter vero et diaconus excommunicatur. 56. Similiter autem qui surdum, claudum, et cacam cavillis insectatur. 57. Episcopus pietatem non docens excommunicatur: deponitur vero si perseveret non docere. 38. In clericum inopia laborantem, si se benefcum non prastet sacerdos, excommunicatur: deponitur vero si immisericors permanet. 59. Qui impii libri mentionem facit in concione, deponitur. λς'. Διοικείτω μετὰ κυρίας τὰ τῆς Ἐκκλησία: ὁ ἐπίσκοπος πράγματα. λζ'. Μήτι τούτων συγγενεῖ, ἢ ὡς πένητι χαριζόμενος. λη'. Ατερ Επισκόπου ποιεῖ πρεσβύτερος οὐδὲν καὶ διάκονος· καὶ γὰρ οἶτος πεπίστευται τὸν λαόν. λθ'. Τὰ τῆς Ἐκκλησίας, καὶ τὰ τοῦ ἐπισκόπου προκείσθω πράγματα φανερά ἵνα καὶ ὁ ἐπίσ σκοπος διατίθηται, καὶ μένῃ ἡ Ἐκκλησία ἀζή μιος. μ'. Εξουσιαζέτω τῶν ἐκκλησιαστικῶν ὁ ἐπ!- σκοπος πραγμάτων, καὶ τῶν ψυχῶν γάρ και διοικείτω πάντα κατὰ τὴν θείαν ἀρέσκειαν. μα'. Ο κυβιστής και πάροινος ἱερεὺς, εἰ οὐ παύει, καθῄρηται. μδ'. Κληρικὸς, καὶ λαϊκὸς, τὰ ὁμοια πράττων ἀφορίζεται. μγ'. Τόκους ἀπαιτῶν δανείου ἱερεὺς, εἰ οὐ παύει, καθῄρηται. μδ'. Ὁ συνευχόμενος αἱρετικοὺς ἀφορίζεται· καθαιρεῖται δὲ ὁ κληρικούς τούτους ἡγούμενος. με. Κάπτισμα καὶ θυσίαν αἱρετικῶν δεξάμενος ἱερεὺς ἀνθερος. μϚ'. Ο ἀναβαπτίζων τὸν ὄντως βεβαπτισμένον, καὶ μὴ ἀναβαπτίζων τὸν μεμολυσμένον ἀσεβόθεν, Ο ανίερος. μζ'. Τὴν οἰκείαν ἐκβάλλων ὁ κοσμικός, καὶ ἄγων ετέραν, ἢ ἀποδελυμένην, ἀφοριστέος. μη'. Ο μὴ βαπτίζων εἰς Πατέρα, καὶ Υἱὸν, καὶ άγιον Πνεύμα, ἀλλὰ παρεκβαίνων, ἀνίερος. μθ'. Ο μὴ τρισὶ μυῶν καταδύσεσιν, ἀλλὰ μια εἰς τὸν τοῦ Κυρίου θάνατον, ὃ μὴ ὁ Κύριος εἶπεν, ἀνίερος. ν', Κληρικὸς ἅπας γάμον, καὶ κρέα, καὶ οἶνον βδελυσσόμενος, εἰ μὴ διορθοῖτο, ἐκκήρυκτος. να'. Ο τοῖς μετανοοῦσι μὴ συγγινώσκων, ἀσυγ γνωστότερος. νδ'. Μὴ μεταλαμβάνων ἱερεὺς οἴνου καὶ κριῶν, εἰ μὴ δι᾽ ἄσκησιν, καθῄρηται. νγ'. Ο δίχα τῆς κατὰ τρίβον ἀνάγκης κληρικός εἰς καπηλεῖον ἐσθίων, ἀφοριστέος, νδ'. Υβρίζων ἐπίσκοπον κληρικός καθαιρείται, νε'. Πρεσβύτερος δὲ καὶ διάκονος ἀφορίζεται. νς'. Ο δὲ χωρὸν, καὶ χωλόν, καὶ τυφλὸν διπο χλευάζων ὁμοίως. νζ'. Τὴν εὐσέβειαν οὐ διδάσκων ἐπίσκοπος ἀφο ορίζεται, καθαιρεῖται δὲ μένων ἀδίδακτος. νη'. Ἐπιδιά κληρικόν ἱερεὺς κληρικόν ἱερεὺς οὐκ εὐεργετών ἀφορίζεται, καθαιρεῖται δὲ μένων ἀνέλεος. νθ'. ᾿Ασεβοῦς βίβλον ἐκκλησιάζων καθαιρείται.

33. Singulis annis bis episcopi conveniant, pro- λε'. Δίς κατ᾽ ἔτος οἱ ἐπίσκοποι συνέτωσαν pter dogmata et negotia. Primum quidem quarta δια τὰ δόγματα, καὶ τὰ πράφματα· πρῶτον μέν, Pentecostes hebdomada, secundo vero duodecima τῇ τετάρτῃ τῆς Πεντηκοστῆς ἑβδομάδι· τῇ δὲ, Octobris. ὑπερβερεταίῃ, δώδεκατῃ τὸ δεύτερον. 36. Episcopus res Ecclesia cum potestate administret. 37. Nihil quidquam consanguineo, nisi tanquam pauperi largiens. 38. Absque episcopo nihil facit presbyter et diaconus. Etenim ipsi populus creditus est. 39. Res ad Ecclesiam et episcopum pertinentes manifesta exstent, ut et episcopus testetur, atque Ecclesia nullum damnum accipial. 40. Episcopus potestatem habeat super res ecclesiasticas, cum eam super animas habeat: atque omnia juxta divinam voluntatem administret. 41. Sacerdos aleator atque ebriosus, si non desinat, deponatur. 42. Clericus et laicus similia faciens excommunicatur. 43. Sacerdos mutui usuras exigens, nisi desinat deturbetur. 44. Qui cum hæreticis orat excommunicatur: qui vero hos clericos existimal, gradu movetur. 45. Sacerdos baptisma et sacrificium hæreticorum recipiens, sacerdotio indignus est. 46. Qui vere baptizatum denuo haptizat, nc eum qui impietate pollutus est non rebaptizat, sacerdos non est habendus. 47. Sæcularis propriam uxorem ejiciens, aliamque aut dimissam ducens, excommunicandus est. 48. Qui non baptizat in Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, sed transgreditur illud præceptum, sacerdotio fungi non debet. 49. Qui non tribus initial mersionibus: sed una in Domini mortem, quod Dominus non dixerit, sacerdotio movendus est. 50. Omnis clericus a nuptiis et carne et vino abhorrens, si non einendetur, expellendus est. 51. Qui penitentibus non ignoscit, ipse venia indignior est. 52. Sacerdos a vino et carnibus abstinens, nisi exercitationis causa, deponitur. 83. Clericus citra itineris necessitatem in caupona manducans, segregandus est. 54.Clericus injuria afficiens episcopum dejicitur. 55Presbyter vero et diaconus excommunicatur. 56. Similiter autem qui surdum, claudum, et cacam cavillis insectatur. 57. Episcopus pietatem non docens excommunicatur: deponitur vero si perseveret non docere. 38. In clericum inopia laborantem, si se benefcum non prastet sacerdos, excommunicatur: deponitur vero si immisericors permanet. 59. Qui impii libri mentionem facit in concione, deponitur. λς'. Διοικείτω μετὰ κυρίας τὰ τῆς Ἐκκλησία: ὁ ἐπίσκοπος πράγματα. λζ'. Μήτι τούτων συγγενεῖ, ἢ ὡς πένητι χαριζόμενος. λη'. Ατερ Επισκόπου ποιεῖ πρεσβύτερος οὐδὲν καὶ διάκονος· καὶ γὰρ οἶτος πεπίστευται τὸν λαόν. λθ'. Τὰ τῆς Ἐκκλησίας, καὶ τὰ τοῦ ἐπισκόπου προκείσθω πράγματα φανερά ἵνα καὶ ὁ ἐπίσ σκοπος διατίθηται, καὶ μένῃ ἡ Ἐκκλησία ἀζή μιος. μ'. Εξουσιαζέτω τῶν ἐκκλησιαστικῶν ὁ ἐπ!- σκοπος πραγμάτων, καὶ τῶν ψυχῶν γάρ και διοικείτω πάντα κατὰ τὴν θείαν ἀρέσκειαν. μα'. Ο κυβιστής και πάροινος ἱερεὺς, εἰ οὐ παύει, καθῄρηται. μδ'. Κληρικὸς, καὶ λαϊκὸς, τὰ ὁμοια πράττων ἀφορίζεται. μγ'. Τόκους ἀπαιτῶν δανείου ἱερεὺς, εἰ οὐ παύει, καθῄρηται. μδ'. Ὁ συνευχόμενος αἱρετικοὺς ἀφορίζεται· καθαιρεῖται δὲ ὁ κληρικούς τούτους ἡγούμενος. με. Κάπτισμα καὶ θυσίαν αἱρετικῶν δεξάμενος ἱερεὺς ἀνθερος. μϚ'. Ο ἀναβαπτίζων τὸν ὄντως βεβαπτισμένον, καὶ μὴ ἀναβαπτίζων τὸν μεμολυσμένον ἀσεβόθεν, Ο ανίερος. μζ'. Τὴν οἰκείαν ἐκβάλλων ὁ κοσμικός, καὶ ἄγων ετέραν, ἢ ἀποδελυμένην, ἀφοριστέος. μη'. Ο μὴ βαπτίζων εἰς Πατέρα, καὶ Υἱὸν, καὶ άγιον Πνεύμα, ἀλλὰ παρεκβαίνων, ἀνίερος. μθ'. Ο μὴ τρισὶ μυῶν καταδύσεσιν, ἀλλὰ μια εἰς τὸν τοῦ Κυρίου θάνατον, ὃ μὴ ὁ Κύριος εἶπεν, ἀνίερος. ν', Κληρικὸς ἅπας γάμον, καὶ κρέα, καὶ οἶνον βδελυσσόμενος, εἰ μὴ διορθοῖτο, ἐκκήρυκτος. να'. Ο τοῖς μετανοοῦσι μὴ συγγινώσκων, ἀσυγ γνωστότερος. νδ'. Μὴ μεταλαμβάνων ἱερεὺς οἴνου καὶ κριῶν, εἰ μὴ δι᾽ ἄσκησιν, καθῄρηται. νγ'. Ο δίχα τῆς κατὰ τρίβον ἀνάγκης κληρικός εἰς καπηλεῖον ἐσθίων, ἀφοριστέος, νδ'. Υβρίζων ἐπίσκοπον κληρικός καθαιρείται, νε'. Πρεσβύτερος δὲ καὶ διάκονος ἀφορίζεται. νς'. Ο δὲ χωρὸν, καὶ χωλόν, καὶ τυφλὸν διπο χλευάζων ὁμοίως. νζ'. Τὴν εὐσέβειαν οὐ διδάσκων ἐπίσκοπος ἀφο ορίζεται, καθαιρεῖται δὲ μένων ἀδίδακτος. νη'. Ἐπιδιά κληρικόν ἱερεὺς κληρικόν ἱερεὺς οὐκ εὐεργετών ἀφορίζεται, καθαιρεῖται δὲ μένων ἀνέλεος. νθ'. ᾿Ασεβοῦς βίβλον ἐκκλησιάζων καθαιρείται.

neophytus. Si quis post ordinationem deliquisse νίαν αμαρτήσας ἀποδειχθείη ἢ πρότερον, ἢ ὕστερον, compertus fuerit prius aut postea, hic clero ex- οὗτος πεπαύσθω τοῦ κλήρου. pellatur. 3. Subintroductam ne quis habeat, præter matrem aut sororem, easque personas, quæ omnem suspicionem effugiunt. 4. Episcopus ab omnibus provincialibus constituitur: sin vero, saltem & tribus, reliquis per litteras consentientibus: præcipuam tamen auctoritatem metropolitanus habeat. 5. Qui ab aliis excommunicati sunt, ab aliis ne suscipiantur, præterquam si propter pusillanimitatem, aut contentionem, aut quid ejusmodi excommunicatio facta fuerit. 6. Alexandrinus episcopus super Ægyptum, Libyam, et Pentapolim potestatem habeat: et Romanus super eos qui Romæ subditi sunt. Item Antiochenus, aliique super sibi subjectos. 7. Si quis episcopus citra primi sententiam creatus fuerit, ne sit episcopus. Multorum suffragio secundum canonem lato si tres aliqui contradicunt, eorum sententia irrita sit. 8. Episcopus Aliæ honoretur, servala metropoli dignitate sua. γ'. Επείσακτον μήτις ἐχέτω, μητρὸς δίχα, ἢ ἀδελφῆς, καὶ τῶν φροσώπων ἃ πᾶσαν ὑποψίαν ἀπου διδράσκει. δ'. Επίσκοπος ὑπὸ πάντων τῶν ἐπαρχιωτών, καθίσταται. Εἰ δὲ μή, τέως τριών, τῶν ὑπολοίπων διὰ γραμμάτων γινομένων συμψήφων· τὸ μέντοι κράτος ὁ μητροπολίτης ἐχέτω. ε'. Οἱ δι' ἑτέρων ἀφοριζόμενοι, ὑφ' ἑτέρων μὴ προσδεχζσθωσαν, πλὴν εἰ μὴ διὰ μικροψυχίαν, ἢ φιλονεικίαν, ἤ τι τοιοῦτον ὁ ἀγορισμὸς γέγονεν. 5. Αἰγύπτου, και Λιβύης, καὶ Πενταπόλεως, ὁ 'Αλεξανδρεύς έχετω τὴν ἐξουσίαν· καὶ ὁ Ρώμης τῶν ὑπὸ 'Ρώμην, καὶ οἱ ἐν ᾿Αντιοχείᾳ, καὶ οἱ λοι ποὶ τῶν οἰκείων. ζ'. Εἴ τις δὲ ἐπίσκοπος τῆς τοῦ πρώτου δίχα γένηται γνώμης, μὴ ἔστω ἐπίσκοπος· ἐπὶ δὲ τὴν τῶν πολλῶν ψῆφον γινομένην κατὰ κανόνα, εἰ τρεῖς τις νες ἀντιλέγοιεν, εἶεν ἀβέβαιοι, η'. Ο ἐπίσκοπος Αἰλίας τιμάσθω, σωζομένου τῇ μητροπόλει τοῦ οὐτῆς ἀξιώματος. θ'. Οἱ καθαροί προσερχόμενοι, πρῶτον ὁμολογεί νωσαν, ὅτι συνθήσονται τοῖς τῆς Ἐκκλησίας θε. σμοῖς· καὶ κοινωνήσουσι διγάμοις, καὶ συγχωρή σουσι τοῖς πεπτωκόσι· καὶ οὕτως οἱ εὑρισκόμενοι κεχειροτονημένοι ἐν τῷ οὐτῷ τάγματι. Οἷον, ὁ μὲν κυρίως ἐπίσκοπος, εἴη ἐπίσκοπος· ὁ δὲ παρὰ τοῖς καθαροῖς ἐπίσκοπος, ἢ χωρεπίσκοπος ἔσται, ἢ πρεNe"σβυτέρου τιμὴν, ἡ ἐπίσκοπου κεκτήσθω. οὐ γὰρ ἔσονται δύο εἰς μίαν πόλιν ἐπίσκοποι. 9. Hæretici Catheri, id est puri dicti accedentes primum profteantur se Ecclesiæ functionibus assensuros, ac cum bigamis communicaturos, lapsisque veniam impertituros. Ac si qui ordinati reperiantur, sint in eodem ordine, exempli gratia, qui vere est episcopus, sit episcopus: qui vero apud Catharos est episcopus, sit chorepiscopus, vel presbyteri aut episcopi honore gaudeat. que enim duo erunt in una urbe episcopi. 10. Qui sine examinatione ordinantur, si deinceps delicti arguantur, e gradu deturbentur. 11. Quicunque ex lapsis ordinati sunt, per ignorantiam aut dissimulationem eorum qui eos ordinarunt, deponantur. 12. Qui sine necessitate transgressi sunt, etsi venia sint indigni, veniam tamen aliquam consecuti duodecim annos sese submittant. 13. Qui vim passi ac restitisse visi sunt: deinde impietati consenserunt ac resipuerunt, decem anuos excommunicantur. Considerandum est in omnibus penitentiæ genus. Ac si is qui panam suscipit, ferventiorem se in penitendo ostendal, humanius cum eo agal episcopus: si vero frigidiorem, severius. 14. Qui vita excedunt, communicent. Si vero quis ipsorum convalescat, sil cum iis tantum qui orationis sunt participes. 15. Si quis catechumenus lapsus fuerit, hic tres annos audiat idque solum: deinde cumn catechumenis oret. 16. Ex urbe in urbem neque episcopus, neque presbyter, neque diaconus migret. Siquidem rursus restituentur ecclesiis in quibus ordinati sunt. 17. Quotquot presbyteri et diaconi ab ecclesia ι'. Οἱ ἀνεξετάστως χειροτονούμενοι, εἰ ἐξῆς ἐλέγω χοιντο ὅτι ἤμαρτον, οὕτω πεπαύσθωσαν. ια΄. Οἱ παραπεπτωκότες ἢ ἀγνοίᾳ, ἢ γνώσει τῶν χειροτονησάντων, προαχθέντες, καθαιρείσθωσαν. ιβ. Ὅσοι χωρὶς ἀνάγκης παρέβησαν, εἰ καὶ συγκ γνώμης ἦσαν ἀνάξοιοι, συγγνώμης τινὸς ἀξιούμενοι, δώδεκα ἔτη υποπιπτέτωσαν. ιγ'. Οἱ βιαζόμενοι καὶ δόξαντες ἀντιστῆναι, είτα καταθέμενοι τῇ ἀσεβείᾳ, καὶ ἀναστρατευσάμενοι, δεκαετίαν ἀφοριζέσθωσαν. Σποπητέον δὲ ἐφ᾽ ἅπασι τὸ εἶδος τῆς μετανοίας· καὶ θερμοτέρως μὲν μεταμελουμένου τοῦ δεξαμένου τὸ ἐπιτίμιον, φιλανθρωπότερον ὁ ἐπίσκοπος διατιθέσθω ψυχροτέρως, δὲ, δραστικώτερον. ιδ'. Οἱ ἐξοδευόμενοι κοινωνείτωσαν· εἰ δέ τις απ τῶν ὑγιάνοι, ἔστω μετὰ τῶν τῆς εὐχῆς κοινωνούν των, καὶ μόνον. ιε'. Εἴ τις παραπέσοιτο κατηχούμενος, ούτωσὶ τρισὶν ἔτεσιν ἀκροάσθω, καὶ μόνον· εἶτα μετά τῶν κατηχουμένων εὐχέσθω. ις'. Εκ πόλεως εἰς πόλιν μήτε ἐπίσκοπος, μήτε πρεσβύτερος, μήτε διάκονος μεταβαινέτω· ἔπεὶ πάλιν ἀποδοθήσονται ταῖς ἐκκλησίαις ἐν αἷς κεχειροτόνηνται. ιζ'. Ὅσοι πρεσβύτεροι καὶ διάκονοι τῆς ἐκκλησ

neophytus. Si quis post ordinationem deliquisse νίαν αμαρτήσας ἀποδειχθείη ἢ πρότερον, ἢ ὕστερον, compertus fuerit prius aut postea, hic clero ex- οὗτος πεπαύσθω τοῦ κλήρου. pellatur. 3. Subintroductam ne quis habeat, præter matrem aut sororem, easque personas, quæ omnem suspicionem effugiunt. 4. Episcopus ab omnibus provincialibus constituitur: sin vero, saltem & tribus, reliquis per litteras consentientibus: præcipuam tamen auctoritatem metropolitanus habeat. 5. Qui ab aliis excommunicati sunt, ab aliis ne suscipiantur, præterquam si propter pusillanimitatem, aut contentionem, aut quid ejusmodi excommunicatio facta fuerit. 6. Alexandrinus episcopus super Ægyptum, Libyam, et Pentapolim potestatem habeat: et Romanus super eos qui Romæ subditi sunt. Item Antiochenus, aliique super sibi subjectos. 7. Si quis episcopus citra primi sententiam creatus fuerit, ne sit episcopus. Multorum suffragio secundum canonem lato si tres aliqui contradicunt, eorum sententia irrita sit. 8. Episcopus Aliæ honoretur, servala metropoli dignitate sua. γ'. Επείσακτον μήτις ἐχέτω, μητρὸς δίχα, ἢ ἀδελφῆς, καὶ τῶν φροσώπων ἃ πᾶσαν ὑποψίαν ἀπου διδράσκει. δ'. Επίσκοπος ὑπὸ πάντων τῶν ἐπαρχιωτών, καθίσταται. Εἰ δὲ μή, τέως τριών, τῶν ὑπολοίπων διὰ γραμμάτων γινομένων συμψήφων· τὸ μέντοι κράτος ὁ μητροπολίτης ἐχέτω. ε'. Οἱ δι' ἑτέρων ἀφοριζόμενοι, ὑφ' ἑτέρων μὴ προσδεχζσθωσαν, πλὴν εἰ μὴ διὰ μικροψυχίαν, ἢ φιλονεικίαν, ἤ τι τοιοῦτον ὁ ἀγορισμὸς γέγονεν. 5. Αἰγύπτου, και Λιβύης, καὶ Πενταπόλεως, ὁ 'Αλεξανδρεύς έχετω τὴν ἐξουσίαν· καὶ ὁ Ρώμης τῶν ὑπὸ 'Ρώμην, καὶ οἱ ἐν ᾿Αντιοχείᾳ, καὶ οἱ λοι ποὶ τῶν οἰκείων. ζ'. Εἴ τις δὲ ἐπίσκοπος τῆς τοῦ πρώτου δίχα γένηται γνώμης, μὴ ἔστω ἐπίσκοπος· ἐπὶ δὲ τὴν τῶν πολλῶν ψῆφον γινομένην κατὰ κανόνα, εἰ τρεῖς τις νες ἀντιλέγοιεν, εἶεν ἀβέβαιοι, η'. Ο ἐπίσκοπος Αἰλίας τιμάσθω, σωζομένου τῇ μητροπόλει τοῦ οὐτῆς ἀξιώματος. θ'. Οἱ καθαροί προσερχόμενοι, πρῶτον ὁμολογεί νωσαν, ὅτι συνθήσονται τοῖς τῆς Ἐκκλησίας θε. σμοῖς· καὶ κοινωνήσουσι διγάμοις, καὶ συγχωρή σουσι τοῖς πεπτωκόσι· καὶ οὕτως οἱ εὑρισκόμενοι κεχειροτονημένοι ἐν τῷ οὐτῷ τάγματι. Οἷον, ὁ μὲν κυρίως ἐπίσκοπος, εἴη ἐπίσκοπος· ὁ δὲ παρὰ τοῖς καθαροῖς ἐπίσκοπος, ἢ χωρεπίσκοπος ἔσται, ἢ πρεNe"σβυτέρου τιμὴν, ἡ ἐπίσκοπου κεκτήσθω. οὐ γὰρ ἔσονται δύο εἰς μίαν πόλιν ἐπίσκοποι. 9. Hæretici Catheri, id est puri dicti accedentes primum profteantur se Ecclesiæ functionibus assensuros, ac cum bigamis communicaturos, lapsisque veniam impertituros. Ac si qui ordinati reperiantur, sint in eodem ordine, exempli gratia, qui vere est episcopus, sit episcopus: qui vero apud Catharos est episcopus, sit chorepiscopus, vel presbyteri aut episcopi honore gaudeat. que enim duo erunt in una urbe episcopi. 10. Qui sine examinatione ordinantur, si deinceps delicti arguantur, e gradu deturbentur. 11. Quicunque ex lapsis ordinati sunt, per ignorantiam aut dissimulationem eorum qui eos ordinarunt, deponantur. 12. Qui sine necessitate transgressi sunt, etsi venia sint indigni, veniam tamen aliquam consecuti duodecim annos sese submittant. 13. Qui vim passi ac restitisse visi sunt: deinde impietati consenserunt ac resipuerunt, decem anuos excommunicantur. Considerandum est in omnibus penitentiæ genus. Ac si is qui panam suscipit, ferventiorem se in penitendo ostendal, humanius cum eo agal episcopus: si vero frigidiorem, severius. 14. Qui vita excedunt, communicent. Si vero quis ipsorum convalescat, sil cum iis tantum qui orationis sunt participes. 15. Si quis catechumenus lapsus fuerit, hic tres annos audiat idque solum: deinde cumn catechumenis oret. 16. Ex urbe in urbem neque episcopus, neque presbyter, neque diaconus migret. Siquidem rursus restituentur ecclesiis in quibus ordinati sunt. 17. Quotquot presbyteri et diaconi ab ecclesia ι'. Οἱ ἀνεξετάστως χειροτονούμενοι, εἰ ἐξῆς ἐλέγω χοιντο ὅτι ἤμαρτον, οὕτω πεπαύσθωσαν. ια΄. Οἱ παραπεπτωκότες ἢ ἀγνοίᾳ, ἢ γνώσει τῶν χειροτονησάντων, προαχθέντες, καθαιρείσθωσαν. ιβ. Ὅσοι χωρὶς ἀνάγκης παρέβησαν, εἰ καὶ συγκ γνώμης ἦσαν ἀνάξοιοι, συγγνώμης τινὸς ἀξιούμενοι, δώδεκα ἔτη υποπιπτέτωσαν. ιγ'. Οἱ βιαζόμενοι καὶ δόξαντες ἀντιστῆναι, είτα καταθέμενοι τῇ ἀσεβείᾳ, καὶ ἀναστρατευσάμενοι, δεκαετίαν ἀφοριζέσθωσαν. Σποπητέον δὲ ἐφ᾽ ἅπασι τὸ εἶδος τῆς μετανοίας· καὶ θερμοτέρως μὲν μεταμελουμένου τοῦ δεξαμένου τὸ ἐπιτίμιον, φιλανθρωπότερον ὁ ἐπίσκοπος διατιθέσθω ψυχροτέρως, δὲ, δραστικώτερον. ιδ'. Οἱ ἐξοδευόμενοι κοινωνείτωσαν· εἰ δέ τις απ τῶν ὑγιάνοι, ἔστω μετὰ τῶν τῆς εὐχῆς κοινωνούν των, καὶ μόνον. ιε'. Εἴ τις παραπέσοιτο κατηχούμενος, ούτωσὶ τρισὶν ἔτεσιν ἀκροάσθω, καὶ μόνον· εἶτα μετά τῶν κατηχουμένων εὐχέσθω. ις'. Εκ πόλεως εἰς πόλιν μήτε ἐπίσκοπος, μήτε πρεσβύτερος, μήτε διάκονος μεταβαινέτω· ἔπεὶ πάλιν ἀποδοθήσονται ταῖς ἐκκλησίαις ἐν αἷς κεχειροτόνηνται. ιζ'. Ὅσοι πρεσβύτεροι καὶ διάκονοι τῆς ἐκκλησ

4. Qui ab episcopo condemnatus, a Nestorio δ. Ὁ κατακριθεὶς ἐξ ἐπισκόπου, καὶ ὑπὸ Νεστοsusceptus est, id nihil ei prosit. ρίου δεχθείς, ἀνωφέλητος. 5. Laicus qui synodo resistit, excommunicatur: clericus vero insuper abdicetur. 6. Episcopus aliam a Nicæna fidem proferens, alienus ab Ecclesia habetur: laicus vero expellitur. 7. Serventur sua quique provinciæ jura pura atque inviolata: qui autem contrariam his formam inducit, futilis est. 8. Eusthathius cum resistere constanter deberet (hoc enim omnis debet episcopus), terga facile dans detreclavit. Theodorus in ejus locum ordinatus est. Ille vero lacrymans atque exorans honorem repetit. Qui illius loco alium ordinavit insons est, cum illius recusationem pro crimine habeat. Hoc autem justum esse visum est, episcopatus nomen illum habere, ipsamque communionem, quodque hoc benignius visum sit. Epitome canonum sanctorum Patre Chalcedone congregatorum. 2. Qui emit et qui vendit ordinationem, circa gradus periclitatur. Lex autem etiam usque ad paramonarium. 3. Qui domorum sæcularium curam suscipiunt, corripiendi, nisi forte ad minoris administrationem mexcusabilem lex vocaverit, aut episcopus ad pupillorum et viduarum curam incitaverit. ε'. ᾿Ακοινώνητος ὁ λαϊκὸς ὁ ἀντοφθαλμῶν τῇ συνε όδῳ· ὁ δὲ κληρικὸς, ἔτι καὶ ἀποκήρυκτος. Γ'. Ο πίστιν ἑτέραν τῆς ἐν Νικαία προσάγων ἐπίσκοπος, ἠλλοτρίωται· λαϊκὸς δὲ ἐξωστράκισται. ξ'. Τηρείσθω τὰ ἑκάστῃ ἐπαρχία προσόντα δίκαια, καθαρὰ καὶ ἀβίαστα· Ὁ δὲ τύπον αντικείμενον τούτοις εἰσάγων, ἀνύννητος. η'. ᾿Αντέχειν ὀφείλων Εὐστάθιος καρτερῶς· τοῦτο γὰρ ἅπας· νῶτα δοὺς ἀφελῶς παρητήσατο, Θεόδω ρος ἀντὶ τούτου κεχειροτόνηται· ὁ δὲ αλαίων καὶ δυσωπῶν τὴν τιμὴν αἰτεῖ ὁ ἀντ᾽ ἐκείνου χειροτο νήσας ἀνεύθυνος, ἔχων δηλαδὴ τὴν ἐκείνου παραίτη σιν ἀντ᾽ ἐγκλήματος. ἡ δὲ δεδικαίωται μόνον τοῦτο, τὸ τῆς ἐπισκοπῆς ἔχειν ὄνομα, καὶ τὴν κοινωνίαν αὐτήν· καὶ ὅτι χρηστόνερον δέδοκται. Επιτομὴ κανόνων τῶν ἐν Καλχηδόνι ἀοίων καὶ μακαρίων Πατέρων. β'. Ο εξωνούμενος καὶ ὁ πιπράσκων χειροτονίαν, περὶ τοὺς βαθμούς ἐπικινδύνοι· ὁ δὲ νόμος ἕως καὶ παραμοναρίου. γ. Οἱ κοσμικῶν οἴκων ἐπιμέλειαν ἀναδεχόμενοι, ἐπιτιμητέοι· πλὴν εἰ μὴ καλέσει νόμος εἰς ἀφήλικος διοίκησιν ἀπαραίτητος· ἢ ὁ ἐπίσκοπος ὀρφανῶν καὶ χηρῶν ἐπιμέλειαν ἐπιτρέψειεν, 4. Domus orationi dicata, aut monasterium δ. Εὐκτήριος οἶκος, ἢ μοναστήριον, γνώμης δίχα citra episcopi sententiam non sunt exstruenda. τοῦ ἐπισκόπου άσυστα· ἅπας δὲ μοναστής υπου Omnis autem monachus episcopo subjiciatur, τετάχθω τῷ ἐπισκόπῳ, καὶ τῆς μονῆς, εἰ μὴ παρ' neque a sua mansione discedat, nisi ab eo invi- αὐτοῦ προτρέποιτο, μὴ ἀφίσταται. Δοῦλος δὲ, εἰ μὴ tetur. Servus absque domini consensu monasti- γνώμῃ τοῦ δεσπότου, μὴ μοναζέτω. cam vitam ne amplectatur. 5. Qui e civitate in civitatem transeunt, canonibus de hac re sancitis subjiciantur. 6. In martyriis aut oratoriis, sed non absolute ordinabis. Sin vero qui ordinatus est, gradu excidit. 7. Qui inter clericos aut monachos allectus est, si militiam aut dignitatem arroganter affectel, maledictus. 8. Clericus in medicorum domo, aut in monasterio degens episcopi urbis potestati subjaceat. Qui vero ab eo resilit, pœnam subeat. 9. Clerici litigantes, si relicto episcopo ad sæcularia judicia se conferant, canonice puniantur: ac clericus cum episcopo contendens synodum exspectet: metropolitanus vero episcopus ad Constantinopolitanum provocet. 10. Duarum urbium ecclesiis clericus non addicitur: si vero addictus fuerit, ad primam revertetur. Si quis aulem jam translatus fuerit, prioris ecclesis rerum nullo modo particeps sit. 11. Pauperes epistolis instructi, at non commendatiis litteris iter faciant: commendatitia enim existimatione præditis dantur. 12. In duas provincias una provincia non scinditur, qui vero sciderit episcopatu dejicitur. Quæ ε΄. Οι μεταβαίνοντες ἐκ πόλεως εἰς πόλιν, τοὺς περὶ τούτου κανόνας ὑποβλεπέτωσαν. 5'. Ἐπὶ μαρτυρίοις ἢ εὐκτηρίοις, οὐκ ἀμολύτως χειροτονήσεις· εἰ δὲ μή, ἀχειροτόνητος ὁ δῆθεν χειροτονούμενος. ζ. Ὁ κληρωθείς ή μονασας, ἢ [γρ. εἰ] στρατείαν, ἢ ἀξίαν, ἀπαυθαδιάσει, ἐπάρατος. η'. Ὁ ἐν πτωχείῳ ἢ σεμνείῳ κληρωθεὶς, βλεπέτω τὴν ἐξουσίαν τοῦ ἐπισκόπου τῆς πόλεως. Ὁ δὲ τούτου ἀφηνιάζων, γίνωσκέτω τὸ ἐπιτίμιον. θ'. Κληρικοὶ δικαζόμενοι, εἰ ἀφέμενοι τὸν ἐπίσ σκοπον, κοσμικοῖς κριτηρίοις ὁρμήσωσι, κανονικῶς εὐθυνέσθωσαν· καὶ κληρικὸς ἐπισκόπων διαφερόμε νος μενέτω τὴν σύνοδον· καὶ μητροπολίτης ἐπίσκοπος τὸν Κωνσταντινουπόλεως ἐξαιτήσοιτο. ι. Δύο πόλεων ναοῖς κληρικὸς οὐ καταλέγεται· εἰ δὲ καταλεχθείη, τῷ προτέρῳ ἐπιστραφήσεται. Εἰ δὲ μετετέθη τις ἤδη, με, ἐπικοινωνείτω κατά τινα τρόπον τοῖς τῆς προτέρας πράγμασιν ἐκκλησίας. ια΄. Οἱ πένητες ἐπιστολαῖς, ἀλλὰ μὴ συστατικές &δευέτωσαν· αἱ γὰρ συστατικαὶ τῇ ὑπολήψει παρέχονται. ιβ΄. Εἰς ἐπαρχίας δύο ἡ ἐπαρχία μία οὐ τέμνεται & δέ τεμὼν, ἀνεπίσκοπος. Αἱ δὲ γράμμασι βασιλικοίς

4. Qui ab episcopo condemnatus, a Nestorio δ. Ὁ κατακριθεὶς ἐξ ἐπισκόπου, καὶ ὑπὸ Νεστοsusceptus est, id nihil ei prosit. ρίου δεχθείς, ἀνωφέλητος. 5. Laicus qui synodo resistit, excommunicatur: clericus vero insuper abdicetur. 6. Episcopus aliam a Nicæna fidem proferens, alienus ab Ecclesia habetur: laicus vero expellitur. 7. Serventur sua quique provinciæ jura pura atque inviolata: qui autem contrariam his formam inducit, futilis est. 8. Eusthathius cum resistere constanter deberet (hoc enim omnis debet episcopus), terga facile dans detreclavit. Theodorus in ejus locum ordinatus est. Ille vero lacrymans atque exorans honorem repetit. Qui illius loco alium ordinavit insons est, cum illius recusationem pro crimine habeat. Hoc autem justum esse visum est, episcopatus nomen illum habere, ipsamque communionem, quodque hoc benignius visum sit. Epitome canonum sanctorum Patre Chalcedone congregatorum. 2. Qui emit et qui vendit ordinationem, circa gradus periclitatur. Lex autem etiam usque ad paramonarium. 3. Qui domorum sæcularium curam suscipiunt, corripiendi, nisi forte ad minoris administrationem mexcusabilem lex vocaverit, aut episcopus ad pupillorum et viduarum curam incitaverit. ε'. ᾿Ακοινώνητος ὁ λαϊκὸς ὁ ἀντοφθαλμῶν τῇ συνε όδῳ· ὁ δὲ κληρικὸς, ἔτι καὶ ἀποκήρυκτος. Γ'. Ο πίστιν ἑτέραν τῆς ἐν Νικαία προσάγων ἐπίσκοπος, ἠλλοτρίωται· λαϊκὸς δὲ ἐξωστράκισται. ξ'. Τηρείσθω τὰ ἑκάστῃ ἐπαρχία προσόντα δίκαια, καθαρὰ καὶ ἀβίαστα· Ὁ δὲ τύπον αντικείμενον τούτοις εἰσάγων, ἀνύννητος. η'. ᾿Αντέχειν ὀφείλων Εὐστάθιος καρτερῶς· τοῦτο γὰρ ἅπας· νῶτα δοὺς ἀφελῶς παρητήσατο, Θεόδω ρος ἀντὶ τούτου κεχειροτόνηται· ὁ δὲ αλαίων καὶ δυσωπῶν τὴν τιμὴν αἰτεῖ ὁ ἀντ᾽ ἐκείνου χειροτο νήσας ἀνεύθυνος, ἔχων δηλαδὴ τὴν ἐκείνου παραίτη σιν ἀντ᾽ ἐγκλήματος. ἡ δὲ δεδικαίωται μόνον τοῦτο, τὸ τῆς ἐπισκοπῆς ἔχειν ὄνομα, καὶ τὴν κοινωνίαν αὐτήν· καὶ ὅτι χρηστόνερον δέδοκται. Επιτομὴ κανόνων τῶν ἐν Καλχηδόνι ἀοίων καὶ μακαρίων Πατέρων. β'. Ο εξωνούμενος καὶ ὁ πιπράσκων χειροτονίαν, περὶ τοὺς βαθμούς ἐπικινδύνοι· ὁ δὲ νόμος ἕως καὶ παραμοναρίου. γ. Οἱ κοσμικῶν οἴκων ἐπιμέλειαν ἀναδεχόμενοι, ἐπιτιμητέοι· πλὴν εἰ μὴ καλέσει νόμος εἰς ἀφήλικος διοίκησιν ἀπαραίτητος· ἢ ὁ ἐπίσκοπος ὀρφανῶν καὶ χηρῶν ἐπιμέλειαν ἐπιτρέψειεν, 4. Domus orationi dicata, aut monasterium δ. Εὐκτήριος οἶκος, ἢ μοναστήριον, γνώμης δίχα citra episcopi sententiam non sunt exstruenda. τοῦ ἐπισκόπου άσυστα· ἅπας δὲ μοναστής υπου Omnis autem monachus episcopo subjiciatur, τετάχθω τῷ ἐπισκόπῳ, καὶ τῆς μονῆς, εἰ μὴ παρ' neque a sua mansione discedat, nisi ab eo invi- αὐτοῦ προτρέποιτο, μὴ ἀφίσταται. Δοῦλος δὲ, εἰ μὴ tetur. Servus absque domini consensu monasti- γνώμῃ τοῦ δεσπότου, μὴ μοναζέτω. cam vitam ne amplectatur. 5. Qui e civitate in civitatem transeunt, canonibus de hac re sancitis subjiciantur. 6. In martyriis aut oratoriis, sed non absolute ordinabis. Sin vero qui ordinatus est, gradu excidit. 7. Qui inter clericos aut monachos allectus est, si militiam aut dignitatem arroganter affectel, maledictus. 8. Clericus in medicorum domo, aut in monasterio degens episcopi urbis potestati subjaceat. Qui vero ab eo resilit, pœnam subeat. 9. Clerici litigantes, si relicto episcopo ad sæcularia judicia se conferant, canonice puniantur: ac clericus cum episcopo contendens synodum exspectet: metropolitanus vero episcopus ad Constantinopolitanum provocet. 10. Duarum urbium ecclesiis clericus non addicitur: si vero addictus fuerit, ad primam revertetur. Si quis aulem jam translatus fuerit, prioris ecclesis rerum nullo modo particeps sit. 11. Pauperes epistolis instructi, at non commendatiis litteris iter faciant: commendatitia enim existimatione præditis dantur. 12. In duas provincias una provincia non scinditur, qui vero sciderit episcopatu dejicitur. Quæ ε΄. Οι μεταβαίνοντες ἐκ πόλεως εἰς πόλιν, τοὺς περὶ τούτου κανόνας ὑποβλεπέτωσαν. 5'. Ἐπὶ μαρτυρίοις ἢ εὐκτηρίοις, οὐκ ἀμολύτως χειροτονήσεις· εἰ δὲ μή, ἀχειροτόνητος ὁ δῆθεν χειροτονούμενος. ζ. Ὁ κληρωθείς ή μονασας, ἢ [γρ. εἰ] στρατείαν, ἢ ἀξίαν, ἀπαυθαδιάσει, ἐπάρατος. η'. Ὁ ἐν πτωχείῳ ἢ σεμνείῳ κληρωθεὶς, βλεπέτω τὴν ἐξουσίαν τοῦ ἐπισκόπου τῆς πόλεως. Ὁ δὲ τούτου ἀφηνιάζων, γίνωσκέτω τὸ ἐπιτίμιον. θ'. Κληρικοὶ δικαζόμενοι, εἰ ἀφέμενοι τὸν ἐπίσ σκοπον, κοσμικοῖς κριτηρίοις ὁρμήσωσι, κανονικῶς εὐθυνέσθωσαν· καὶ κληρικὸς ἐπισκόπων διαφερόμε νος μενέτω τὴν σύνοδον· καὶ μητροπολίτης ἐπίσκοπος τὸν Κωνσταντινουπόλεως ἐξαιτήσοιτο. ι. Δύο πόλεων ναοῖς κληρικὸς οὐ καταλέγεται· εἰ δὲ καταλεχθείη, τῷ προτέρῳ ἐπιστραφήσεται. Εἰ δὲ μετετέθη τις ἤδη, με, ἐπικοινωνείτω κατά τινα τρόπον τοῖς τῆς προτέρας πράγμασιν ἐκκλησίας. ια΄. Οἱ πένητες ἐπιστολαῖς, ἀλλὰ μὴ συστατικές &δευέτωσαν· αἱ γὰρ συστατικαὶ τῇ ὑπολήψει παρέχονται. ιβ΄. Εἰς ἐπαρχίας δύο ἡ ἐπαρχία μία οὐ τέμνεται & δέ τεμὼν, ἀνεπίσκοπος. Αἱ δὲ γράμμασι βασιλικοίς

mittit. sacrilegus: ipse enim culpa obnoxius et ἱερόσυλος· ὁ γὰρ ὑπαίτιος, καὶ ἀνίερος. Ὁ δὲ καταsacerdotio indignus.Qui vero insons dejectus est, βιβασθεὶς ἐπίσκοπος ἀναίτιος. sit episcopus. 31. Mos est Ægyptiis, nisi archiepiscopus permiserit non scribere, quo fit ut minime culpandi sint, cum sancti Leonis epistolæ non subscripserint, donec archiepiscopus creatus fuerit. Scholia adix Canonem œcumenicæ quartæ symodi. - Exarchum diccesis, vocat patriarcham uniuscujusque diccesis, sub quo censentur annu· meranturque provinciarum illius metropolita. Dicit igitur canon, quando episcopus aut clericus cujuscunque diccesis, controversiam habet cum proprio metropolitano, vel hujus dimcesis patriarcham adeat, vel si nolit, libertatem habet ad Constantinopolitanum thronum recurrendi. Quod quidem privilegium nulli aliorum patriarcharum concessum est, vel a sanctis canonibus quos exposuerunt cecumenicæ quatur synodi, vel a religiosis legibus. Epitome canonum beatorum Patrum Ancyra congregaturum. 2. Presbyteri et diaconi qui prius sacrificarunt, deinde vere resipuerunt, solius cathedra et honoris participes sint, nihil sanctorum mysterium peragentes. 3. Qui tormenta ac vim vere passi sunt, et cum tyrannide cibos idolis oblatos sumpserunt, communione ne prohibeantur: laici vero, si hoc ipsis acciderit, ac si nihil deliquissent, si velint ordines consequi, consequantur, modo in aliis irrepre-C hensibiles sint. 4. Quotquot abducti cum animi delectatione ascenderunt et comederunt, sex annus penitentiæ sese subinittant. 5. Qui cum lugubri veste ascenderunt et comederunt, cum lacrymis triennio submissi penitentiam agant: si vero non comederunt, biennio. Præcedens vita et consequens, lapsorum scilicet, bona aut mala, episcopum humaniorem aut severiorem reddit. 6. Vir qui minis tantum cesserit et sacrificaverit, deinde penituerit, quinquennio penitentia subjiciatur. 7. Si quis proprios cibos habens gentilium conviviis interfuerit in eorum festis, biennio poeni-D tentiæ subjaceat. 8. Qui secundo et tertio sacrificaverit, sed vi adactus, septennio pœnitentiæ subjiciatur. 9. Qui non solum voluntarie sacrificaverit, verum etiam alium coegerit, decem annos, penitentiæ submittatur. 10. Qui diaconus ordinandus est, si protestatus fuerit episcopo se non posse calibem perseverare, uxore ducta sit diaconus. Si vero cum lacuerit, postea uxorem duxerit, ejiciatur. 11. Si desponsata puella ab alio rapta fuerit, priori restituitur. λα΄. Εἴθισται τοῖς Αἰγυπτίοις, εἰ μὴ ὁ ἀρχιεπίσκοπος ἐπιτρέπῃ, μὴ γράφειν· ἐντεῦθεν ἄμεπτοι μὴ ἐπιγράφοντες τῇ ἐπιστολὴ τοῦ ὁσίου Λέοντος, ἕως ἀρχιεπίσκοπος γένηται. Τχόλια εἰς θ' κεφάλαιον τῆς δι' οἰκουμενικῆς συνόδου, Ἔξαρχον διοικήσεως καλεῖ. τὸν πατρι άρχην ἑκάστης διοικήσεως, ὑφ᾽ ἂν οἱ τῶν ἐκείνης επαρχιῶν τελοῦσι μητροπολίται. Φησὶν οὖν ὁ κανὼν ὅτιπερ ὁ ἀμφισβητῶν πρὸς τὸν ἴδιον μητροπολίτην ἐπίσκοπος: ἢ κληρικὸς οιασδήποτε διοικήσεως, ἢ τὸν αὐτῆς καταλαμβανέτω πατριάρχην, ἢ εἰ μὴ βού λοιτο, ἄδειαν ἔχει πρὸς τὸν Κονσταντίνου πόλεως ανατρέχειν θρόνον ὅπερ προνόμιον οὐδενὶ τῶν ἄλ λων πατριαρχῶν ἐδόθη, οὖν ἐκ τῶν ἁγίων κανόνων, οὓς ἐξέθεντο αἱ οἰκουμένικαὶ τέσσαρες σύνοδοι, οὔτε ἐκ τῶν εὐσεβῶν νόμων. Επιτομὴ κανόνων των ἐν ᾿Αγκύρα μακαρίων Πατέρων. β΄. Πρεσβύτεροι, καὶ διάκονοι τὸ τὸ πρὶν ἐπιθυσαντες, εἶτα δι᾽ ἀληθείας ἀναπαλαίσαντες, μόνης τῆς καθέδρας καὶ τῆς τιμῆς μετεχέτωσαν, μηδὲν τῶν ἁγίων ἐπιτελοῦντες. γ΄. Οι βασανισθέντες καὶ βιασθέντες ἀληθῶς, καὶ μετὰ τυραννίδος βρώματα λαβόντες εἰδώλου, τῆς κοινωνίας μὴ κολυέσθωσαν. Καὶ λαϊκοὶ δὲ τοῦτο παθόντες, ὡς οὐδὲνἡμαρτηκότες, εἰ βούλοιντο χει ροτονίας τυχεῖν, τυγχανέτωσαν, ἔλλως ἀνεπίληπτοι ὅντες. δ. Οσοι ἀπαγόμενοι μετ' ἀθυμιας ἀνῆλθον, καὶ ἔφαγον, ἐπὶ ἑξαετίαν ὑποπιπτέτωσαν. ε΄. Οἱ μετὰ πενθικῆς στολῆς ἀνεληλυθότης, καὶ φαγόντες, μετά δακρύων τριετίαν ὑποπιπτέτωσαν εἰ δὲ μὴ ἔφάγον, διετίαν. Ὁ γὰρ προάγων βίος καὶ ὁ ἐπόμενος, σπουδαῖος ὤν, ἢ οὐ σπουδαῖος, τὸν ἐπίσ σκοπον φιλανθρωπότερον ἢ ἀφιλανθρωπότερον δείκνυσιν. 5΄. ᾿Ανὴρ ἀπειλῇ μόνον εἴξας καὶ θύσας, εἶτα μετανοήσας, πενταετίαν ὑποπίπτέτω. ζ'. Εάν τις ίδια βρώματα ἔχων συνειστιάθη τους ἔθνεσιν ἐν ταῖς ἑορταῖς αὐτῶν, διετίαν ὑποπιπτέτω. η'. Ὁ δεύτερον, καὶ τρίτον θύσας, ἀλλὰ μετὰ βίας, ἑπταετία, ὑποπιπτέτω. θ'. Ο μή μόνον ἐθελουσίως τέθικώς, ἀλλὰ καὶ Ετερον ἀναγκάσας δεκαετίαν ὑποπιπτέτω. ι. Ὁ μέλλων διάκονος χειροτονεῖσθαι, εἰ προσ εμαρτύρετο τῷ ἐπισκόπῷ μὴ δύνασθαι καρτερεί άγαμος, γαμήσας ἔστω διάκονος· εἰ δὲ σιωπήσας ἔγημεν ὕστερον, ἀποβαλλέσθω. ια΄. Εἰ εμνηστεύθη κόρη, ηρπάγη δὲ παρ᾽ ἄλλον, τῷ προτέρῳ ἀποκαθίσταται.

mittit. sacrilegus: ipse enim culpa obnoxius et ἱερόσυλος· ὁ γὰρ ὑπαίτιος, καὶ ἀνίερος. Ὁ δὲ καταsacerdotio indignus.Qui vero insons dejectus est, βιβασθεὶς ἐπίσκοπος ἀναίτιος. sit episcopus. 31. Mos est Ægyptiis, nisi archiepiscopus permiserit non scribere, quo fit ut minime culpandi sint, cum sancti Leonis epistolæ non subscripserint, donec archiepiscopus creatus fuerit. Scholia adix Canonem œcumenicæ quartæ symodi. - Exarchum diccesis, vocat patriarcham uniuscujusque diccesis, sub quo censentur annu· meranturque provinciarum illius metropolita. Dicit igitur canon, quando episcopus aut clericus cujuscunque diccesis, controversiam habet cum proprio metropolitano, vel hujus dimcesis patriarcham adeat, vel si nolit, libertatem habet ad Constantinopolitanum thronum recurrendi. Quod quidem privilegium nulli aliorum patriarcharum concessum est, vel a sanctis canonibus quos exposuerunt cecumenicæ quatur synodi, vel a religiosis legibus. Epitome canonum beatorum Patrum Ancyra congregaturum. 2. Presbyteri et diaconi qui prius sacrificarunt, deinde vere resipuerunt, solius cathedra et honoris participes sint, nihil sanctorum mysterium peragentes. 3. Qui tormenta ac vim vere passi sunt, et cum tyrannide cibos idolis oblatos sumpserunt, communione ne prohibeantur: laici vero, si hoc ipsis acciderit, ac si nihil deliquissent, si velint ordines consequi, consequantur, modo in aliis irrepre-C hensibiles sint. 4. Quotquot abducti cum animi delectatione ascenderunt et comederunt, sex annus penitentiæ sese subinittant. 5. Qui cum lugubri veste ascenderunt et comederunt, cum lacrymis triennio submissi penitentiam agant: si vero non comederunt, biennio. Præcedens vita et consequens, lapsorum scilicet, bona aut mala, episcopum humaniorem aut severiorem reddit. 6. Vir qui minis tantum cesserit et sacrificaverit, deinde penituerit, quinquennio penitentia subjiciatur. 7. Si quis proprios cibos habens gentilium conviviis interfuerit in eorum festis, biennio poeni-D tentiæ subjaceat. 8. Qui secundo et tertio sacrificaverit, sed vi adactus, septennio pœnitentiæ subjiciatur. 9. Qui non solum voluntarie sacrificaverit, verum etiam alium coegerit, decem annos, penitentiæ submittatur. 10. Qui diaconus ordinandus est, si protestatus fuerit episcopo se non posse calibem perseverare, uxore ducta sit diaconus. Si vero cum lacuerit, postea uxorem duxerit, ejiciatur. 11. Si desponsata puella ab alio rapta fuerit, priori restituitur. λα΄. Εἴθισται τοῖς Αἰγυπτίοις, εἰ μὴ ὁ ἀρχιεπίσκοπος ἐπιτρέπῃ, μὴ γράφειν· ἐντεῦθεν ἄμεπτοι μὴ ἐπιγράφοντες τῇ ἐπιστολὴ τοῦ ὁσίου Λέοντος, ἕως ἀρχιεπίσκοπος γένηται. Τχόλια εἰς θ' κεφάλαιον τῆς δι' οἰκουμενικῆς συνόδου, Ἔξαρχον διοικήσεως καλεῖ. τὸν πατρι άρχην ἑκάστης διοικήσεως, ὑφ᾽ ἂν οἱ τῶν ἐκείνης επαρχιῶν τελοῦσι μητροπολίται. Φησὶν οὖν ὁ κανὼν ὅτιπερ ὁ ἀμφισβητῶν πρὸς τὸν ἴδιον μητροπολίτην ἐπίσκοπος: ἢ κληρικὸς οιασδήποτε διοικήσεως, ἢ τὸν αὐτῆς καταλαμβανέτω πατριάρχην, ἢ εἰ μὴ βού λοιτο, ἄδειαν ἔχει πρὸς τὸν Κονσταντίνου πόλεως ανατρέχειν θρόνον ὅπερ προνόμιον οὐδενὶ τῶν ἄλ λων πατριαρχῶν ἐδόθη, οὖν ἐκ τῶν ἁγίων κανόνων, οὓς ἐξέθεντο αἱ οἰκουμένικαὶ τέσσαρες σύνοδοι, οὔτε ἐκ τῶν εὐσεβῶν νόμων. Επιτομὴ κανόνων των ἐν ᾿Αγκύρα μακαρίων Πατέρων. β΄. Πρεσβύτεροι, καὶ διάκονοι τὸ τὸ πρὶν ἐπιθυσαντες, εἶτα δι᾽ ἀληθείας ἀναπαλαίσαντες, μόνης τῆς καθέδρας καὶ τῆς τιμῆς μετεχέτωσαν, μηδὲν τῶν ἁγίων ἐπιτελοῦντες. γ΄. Οι βασανισθέντες καὶ βιασθέντες ἀληθῶς, καὶ μετὰ τυραννίδος βρώματα λαβόντες εἰδώλου, τῆς κοινωνίας μὴ κολυέσθωσαν. Καὶ λαϊκοὶ δὲ τοῦτο παθόντες, ὡς οὐδὲνἡμαρτηκότες, εἰ βούλοιντο χει ροτονίας τυχεῖν, τυγχανέτωσαν, ἔλλως ἀνεπίληπτοι ὅντες. δ. Οσοι ἀπαγόμενοι μετ' ἀθυμιας ἀνῆλθον, καὶ ἔφαγον, ἐπὶ ἑξαετίαν ὑποπιπτέτωσαν. ε΄. Οἱ μετὰ πενθικῆς στολῆς ἀνεληλυθότης, καὶ φαγόντες, μετά δακρύων τριετίαν ὑποπιπτέτωσαν εἰ δὲ μὴ ἔφάγον, διετίαν. Ὁ γὰρ προάγων βίος καὶ ὁ ἐπόμενος, σπουδαῖος ὤν, ἢ οὐ σπουδαῖος, τὸν ἐπίσ σκοπον φιλανθρωπότερον ἢ ἀφιλανθρωπότερον δείκνυσιν. 5΄. ᾿Ανὴρ ἀπειλῇ μόνον εἴξας καὶ θύσας, εἶτα μετανοήσας, πενταετίαν ὑποπίπτέτω. ζ'. Εάν τις ίδια βρώματα ἔχων συνειστιάθη τους ἔθνεσιν ἐν ταῖς ἑορταῖς αὐτῶν, διετίαν ὑποπιπτέτω. η'. Ὁ δεύτερον, καὶ τρίτον θύσας, ἀλλὰ μετὰ βίας, ἑπταετία, ὑποπιπτέτω. θ'. Ο μή μόνον ἐθελουσίως τέθικώς, ἀλλὰ καὶ Ετερον ἀναγκάσας δεκαετίαν ὑποπιπτέτω. ι. Ὁ μέλλων διάκονος χειροτονεῖσθαι, εἰ προσ εμαρτύρετο τῷ ἐπισκόπῷ μὴ δύνασθαι καρτερεί άγαμος, γαμήσας ἔστω διάκονος· εἰ δὲ σιωπήσας ἔγημεν ὕστερον, ἀποβαλλέσθω. ια΄. Εἰ εμνηστεύθη κόρη, ηρπάγη δὲ παρ᾽ ἄλλον, τῷ προτέρῳ ἀποκαθίσταται.

5. Qui dum fidei mysteriis instituitur peccat, δ'. Ὁ ἐν τῷ κατηγεῖσθαι ἁμαρτάνων, ἀκροάσθω audiat non peccans: si autem adhuc perseveret, μὴ ἀμαρτάνων· εἰ δ᾽ ἔτι ἐπιμένει, τέλεον ἀπωθεί penitus ejiciatur. 6. Prægnans quandocunque vult baptizatür: uniuscujusque enim voluntas judicatur. 7. Presbyter non debet interesse convivio ejus qui secundas nuptias celebrat; quomodo enim ipsum venia dignum judicabit? 8. Laicus cujus uxor adulterium commisit,non ascribitur clerum; et qui in clero versatur, si post adulterium detinet ipsam, expellitur. 9. Si confessus fuerit presbyter se peccasse, ab oblatione tantum abstineat: quædam enim peccata ordinationes remittunt. Si vero non confiteatur, neque convincatur, ipse sui potestatem habet. 10. Diaconus etiam eodem crimine obstrictus, minister maneat. 11. Ne fiat presbyter nisi tricesimum annum agens, etiamsi dignus sit, exemplum habens Servatoris baptisma. 12. Propter morbum baptizatus ne fiat presbyter: nisi ob certamen quod postea subierit, atque hominum raritatem. 13. Presbyter ruri degens in urbis templo non offerat, nisi absit episcopus totusque presbyterorum colus: si autemabsint, et vocetur, offert: et chorepiscopi ut comministri offerunt. 14.Septem diaconi secundum Acta apostolorum etiam in magna urbe, septuaginta locum tenentes. Epitome canonum sanctorum Patrum Sardica congregatorum. 1. Episcopus ex majore civitate in minorem transire non comperitur. 2. Qui igitur ex humili sede sublimiorem transilit, tanquam arrogans et avarus compertus, per totam vitam excommunicatur. 3. Episcopus in alterius episcopi urbem ne transeat non invitatus: ac provincialis si aliquam litem habeat, alienos episcopos ne evocet, præterquam a Romano pontifice, si expedire judicaverit. 4. Episcopo deposito, si affirmet se defensionem allaturum, non constituitur alius, nisi episcopus Roma defnierit; dispiciet enim depositionem aut per nuntios, aut per litteras. 5. Silaicis petentibus episcopum,episcopi prassentes sint, unus vero quidam absit, vocetur etiam ille. Si vero vocatus neque scribere, neque accedere voluerit, is qui peritur ordinetur. 6.Cum metropolitanns constituitur, vicini etiam episcopi accersendi sunt. In parva urbe et pago, cui unus sufficit presbyter,episcopus non constituitur: si vero populo frequentissima sit urbs, non indigna est episcopo. 8. Si pupillus et vidua, et qui tutore caret vi opprimatur, iis suppetias feret episcopus. Verumtamen me ejusmodi prætextu in aula imperatoris verC, σθω. 5. Η κυοφοροῦσε ὅτε θέλει βαπτίζεται· ἑκάστου γὰρ ἡ προαίρεσις κρίνεται. ζ'. Οὐχ ἐστιᾶται πρεσβύτης ἐπὶ διγάμῳ· πώς γὰρ αὐτὸν ἀξιώσει συγγνώμης; η'. Λαϊκὸς οὗ ἡ γυνή μεμοίχευται, οὐ κληρούται· καὶ ὁ ἐν κλήρῳ, εἰ μετά τὴν μοιχείαν κατέχει αυτ τὴν, ἐκδιώκεται. θ'. ᾿Εὰν ὁμολογήση πρεσβύτερος ὅτι προήμαρτε, μή προσφερέτω καὶ μόνον· τινὰ γὰρ τῶν ἁμαρτημάτῶν αἱ χειροτονίαι ἀφιᾶσιν. Εἰ δὲ μὴ ὁμολογοίην μήτ' ἐλέγχοιτο, αὐτὸς ἐχέτω τὴν ἐξουσίαν, ι. Καὶ διάκονος τῷ αὐτῷ συσχεθείς, ὑπηρέτης μενέται. ια΄. Εἰ μὴ τριακονταέτης μὴ γινέσθω πρεσβύτε ρος, κἂν ᾖ ἀξιόλογος, ἔχων ὑπόδειγμα τὸ τοῦ Σωτῆ ρος φώτισμα. ιβ'. Ο διὰ νόσον βαπτισθείς, μή γινέσθω πρεσούτερος, εἰ μὴ διὰ τὸν ἐξῆς ἀγῶνα, καὶ σπάνην [. σπα νίαν[ ἀνθρώπων. ιγ'. Επιχώριος πρεσβύτερος εἰς ναὸν πόλεως οὐ προσάγει, εἰ μὴ ἄπεστιν ὁ ἐπίσκοπος, καὶ τὸ προσ σβυτέριον ὅλον· ἐὰν δὲ ἀπῶσι, καὶ καλοῦτο, προσἀγει· καὶ οἱ χωρεπίσκοποι ὡς συλλειτουργοί προσο φέρουσι. ἰδ'. Τῶν ἐβδομήκοντα τὸν τύπον [f. τόπον] ἑπτὰ διάκονοι κατὰ τὰς Πράξεις καὶ εἰς μεγάλην πόλιν έστωσαν ὑπέχοντες. Επιτομὴ κανόνων τῶν ἐν Σαρδική μακαρίων Πατέρων. α'. ᾿Ανεξερεύνητος ἐπίσκοπος ἐκ μείζονος ἐπὶ ἥττονα πόλιν. β'. Ο τοίνυν ἐκ ταπεινῆς ἐφ' ὑψηλοτέραν μεταπη δῶν, ὡς ἀλαζὼν καὶ πλεονέκτης ὑποβλεπόμενος, διὰ βίου παντὸς ἀκοινώνητος. γ'. Ἐπισκόπου εἰς πόλιν, ἄκλητος μὴ διαβαίνων [σ. διαβαινέτω] ἐπίσκοπος· καὶ ὁ ἐπαρχιώτης, εἰ δὲ δικάζοιτο, ἀλλοτρίους ἐπισκόπους οὐκ ἐκκαλέσε ται, ἢ περὶ τοῦ Ῥώμης, εἰ ἐπικρίνοι. δ. Επισκόπου καθαιρεθέντος, καὶ διαβεβαιουμές του φέρειν ἀπολογίαν, εἰ μὴ ὁ Ῥώμης ὁρίζει, ού καθιδρύεται ἕτερος. Διασκοπήσει γὰρ τὴν καθαίρε σιν ἢ ἀποστόλοις ἢ γράμμασιν. ε. Εἰ τῶν λαϊκῶν ἐπιζητούντων ἐπίσκοπον, οἱ Επίσκοποι παρουσιάσουσιν, εἴς δὲ τις ἐλλείποι, προς καλείσθω κἀκεῖνος· εἰ δὲ προσκαλούμενος οὔτε γράφειν, οὔτ᾽ ἐνδημεῖν βούλοιτο, ὁ ζητούμενος χει ροτονείσθω. 5. Μητροπολίτου καθισταμένου, καὶ οἱ πλησιόχω ροι μετάπεμπτοι ἔσονται. Καὶ εἰς ὁ λέγειν [σ. ὀλίγων] πόλιν καὶ κώμην, ᾗ καὶ εἰς αὐτάρκης πρεσβύ τερος, ἐπίσκοπος οὐ καθίσταται. Εἰ δὲ πολυανθρωποτάτη γένοιτο πόλις, οὐκ ἀνάξιον. ζ'. Ορφανοῦ, καὶ χήρας, καὶ ἀπεριστάτου βιαζο μένων, εἰς βοήθειαν, κατανολμήσει ἐπίσκοπος· ἀλλὰ μὴ τῇ τοιαύτῇ προφάσει διατρίβῃ εἰς τὸ στρατόπε

5. Qui dum fidei mysteriis instituitur peccat, δ'. Ὁ ἐν τῷ κατηγεῖσθαι ἁμαρτάνων, ἀκροάσθω audiat non peccans: si autem adhuc perseveret, μὴ ἀμαρτάνων· εἰ δ᾽ ἔτι ἐπιμένει, τέλεον ἀπωθεί penitus ejiciatur. 6. Prægnans quandocunque vult baptizatür: uniuscujusque enim voluntas judicatur. 7. Presbyter non debet interesse convivio ejus qui secundas nuptias celebrat; quomodo enim ipsum venia dignum judicabit? 8. Laicus cujus uxor adulterium commisit,non ascribitur clerum; et qui in clero versatur, si post adulterium detinet ipsam, expellitur. 9. Si confessus fuerit presbyter se peccasse, ab oblatione tantum abstineat: quædam enim peccata ordinationes remittunt. Si vero non confiteatur, neque convincatur, ipse sui potestatem habet. 10. Diaconus etiam eodem crimine obstrictus, minister maneat. 11. Ne fiat presbyter nisi tricesimum annum agens, etiamsi dignus sit, exemplum habens Servatoris baptisma. 12. Propter morbum baptizatus ne fiat presbyter: nisi ob certamen quod postea subierit, atque hominum raritatem. 13. Presbyter ruri degens in urbis templo non offerat, nisi absit episcopus totusque presbyterorum colus: si autemabsint, et vocetur, offert: et chorepiscopi ut comministri offerunt. 14.Septem diaconi secundum Acta apostolorum etiam in magna urbe, septuaginta locum tenentes. Epitome canonum sanctorum Patrum Sardica congregatorum. 1. Episcopus ex majore civitate in minorem transire non comperitur. 2. Qui igitur ex humili sede sublimiorem transilit, tanquam arrogans et avarus compertus, per totam vitam excommunicatur. 3. Episcopus in alterius episcopi urbem ne transeat non invitatus: ac provincialis si aliquam litem habeat, alienos episcopos ne evocet, præterquam a Romano pontifice, si expedire judicaverit. 4. Episcopo deposito, si affirmet se defensionem allaturum, non constituitur alius, nisi episcopus Roma defnierit; dispiciet enim depositionem aut per nuntios, aut per litteras. 5. Silaicis petentibus episcopum,episcopi prassentes sint, unus vero quidam absit, vocetur etiam ille. Si vero vocatus neque scribere, neque accedere voluerit, is qui peritur ordinetur. 6.Cum metropolitanns constituitur, vicini etiam episcopi accersendi sunt. In parva urbe et pago, cui unus sufficit presbyter,episcopus non constituitur: si vero populo frequentissima sit urbs, non indigna est episcopo. 8. Si pupillus et vidua, et qui tutore caret vi opprimatur, iis suppetias feret episcopus. Verumtamen me ejusmodi prætextu in aula imperatoris verC, σθω. 5. Η κυοφοροῦσε ὅτε θέλει βαπτίζεται· ἑκάστου γὰρ ἡ προαίρεσις κρίνεται. ζ'. Οὐχ ἐστιᾶται πρεσβύτης ἐπὶ διγάμῳ· πώς γὰρ αὐτὸν ἀξιώσει συγγνώμης; η'. Λαϊκὸς οὗ ἡ γυνή μεμοίχευται, οὐ κληρούται· καὶ ὁ ἐν κλήρῳ, εἰ μετά τὴν μοιχείαν κατέχει αυτ τὴν, ἐκδιώκεται. θ'. ᾿Εὰν ὁμολογήση πρεσβύτερος ὅτι προήμαρτε, μή προσφερέτω καὶ μόνον· τινὰ γὰρ τῶν ἁμαρτημάτῶν αἱ χειροτονίαι ἀφιᾶσιν. Εἰ δὲ μὴ ὁμολογοίην μήτ' ἐλέγχοιτο, αὐτὸς ἐχέτω τὴν ἐξουσίαν, ι. Καὶ διάκονος τῷ αὐτῷ συσχεθείς, ὑπηρέτης μενέται. ια΄. Εἰ μὴ τριακονταέτης μὴ γινέσθω πρεσβύτε ρος, κἂν ᾖ ἀξιόλογος, ἔχων ὑπόδειγμα τὸ τοῦ Σωτῆ ρος φώτισμα. ιβ'. Ο διὰ νόσον βαπτισθείς, μή γινέσθω πρεσούτερος, εἰ μὴ διὰ τὸν ἐξῆς ἀγῶνα, καὶ σπάνην [. σπα νίαν[ ἀνθρώπων. ιγ'. Επιχώριος πρεσβύτερος εἰς ναὸν πόλεως οὐ προσάγει, εἰ μὴ ἄπεστιν ὁ ἐπίσκοπος, καὶ τὸ προσ σβυτέριον ὅλον· ἐὰν δὲ ἀπῶσι, καὶ καλοῦτο, προσἀγει· καὶ οἱ χωρεπίσκοποι ὡς συλλειτουργοί προσο φέρουσι. ἰδ'. Τῶν ἐβδομήκοντα τὸν τύπον [f. τόπον] ἑπτὰ διάκονοι κατὰ τὰς Πράξεις καὶ εἰς μεγάλην πόλιν έστωσαν ὑπέχοντες. Επιτομὴ κανόνων τῶν ἐν Σαρδική μακαρίων Πατέρων. α'. ᾿Ανεξερεύνητος ἐπίσκοπος ἐκ μείζονος ἐπὶ ἥττονα πόλιν. β'. Ο τοίνυν ἐκ ταπεινῆς ἐφ' ὑψηλοτέραν μεταπη δῶν, ὡς ἀλαζὼν καὶ πλεονέκτης ὑποβλεπόμενος, διὰ βίου παντὸς ἀκοινώνητος. γ'. Ἐπισκόπου εἰς πόλιν, ἄκλητος μὴ διαβαίνων [σ. διαβαινέτω] ἐπίσκοπος· καὶ ὁ ἐπαρχιώτης, εἰ δὲ δικάζοιτο, ἀλλοτρίους ἐπισκόπους οὐκ ἐκκαλέσε ται, ἢ περὶ τοῦ Ῥώμης, εἰ ἐπικρίνοι. δ. Επισκόπου καθαιρεθέντος, καὶ διαβεβαιουμές του φέρειν ἀπολογίαν, εἰ μὴ ὁ Ῥώμης ὁρίζει, ού καθιδρύεται ἕτερος. Διασκοπήσει γὰρ τὴν καθαίρε σιν ἢ ἀποστόλοις ἢ γράμμασιν. ε. Εἰ τῶν λαϊκῶν ἐπιζητούντων ἐπίσκοπον, οἱ Επίσκοποι παρουσιάσουσιν, εἴς δὲ τις ἐλλείποι, προς καλείσθω κἀκεῖνος· εἰ δὲ προσκαλούμενος οὔτε γράφειν, οὔτ᾽ ἐνδημεῖν βούλοιτο, ὁ ζητούμενος χει ροτονείσθω. 5. Μητροπολίτου καθισταμένου, καὶ οἱ πλησιόχω ροι μετάπεμπτοι ἔσονται. Καὶ εἰς ὁ λέγειν [σ. ὀλίγων] πόλιν καὶ κώμην, ᾗ καὶ εἰς αὐτάρκης πρεσβύ τερος, ἐπίσκοπος οὐ καθίσταται. Εἰ δὲ πολυανθρωποτάτη γένοιτο πόλις, οὐκ ἀνάξιον. ζ'. Ορφανοῦ, καὶ χήρας, καὶ ἀπεριστάτου βιαζο μένων, εἰς βοήθειαν, κατανολμήσει ἐπίσκοπος· ἀλλὰ μὴ τῇ τοιαύτῇ προφάσει διατρίβῃ εἰς τὸ στρατόπε

SYMEONIS METAPHRASTE. qui privatim ecclesiasticos conventus habet, ac καὶ ὁ ἐκκλησιάζων ἰδίᾳ, καὶ παρὰ γνώμην ἐπισκό præter episcopi aut presbyteri sententiam Eccleπου η πρεσβυτέρου τὰ τῆς ᾿Εκκλησίας τελῶν, εἴη sim munia obit, sit anathema. ἀνάθεμα. 4. Quisquis dat aut accipit fructum oblationes extra ecclesiam, ac præter sententiam episcopi aut presbyteri, anathema. 5. Qui non honestatis causa virginitatem colit, sed eo quod nuptias abominetur, aut etiam in eos qui matrimonio juncti sunt sese extollat, sit anathema. δ'. Ο διδοὺς ἢ λαμβάνων καρποφορίας ἔξω τῆς ἐκκλησίας, καὶ παρὰ γνώμην ἐπισκόπου ἢ προσόν τέρου, ἀνάθεμα. ε'. Ο μὴ διὰ τὸ καλὸν παρθενεύων, ἀλλὰ διὰ τὸ τὸν γάμον βδελύσσεσθαι, ἢ κατεπαίρεσθαι τῶν γαμούνα των, εἴη ἀνάθεμα. 6. Qui spernit eos qui ad agapas vocant, et qui 5. Ο τοὺς καλοῦντας εἰς ὑγάπην ἀθετῶν, καὶ vocatus cum his non communicat: item qui con- τούτων οὐ κοινωνῶν κεκλημένος· καὶ ὁ φαυλίζων temptui habet eos qui biros gestant: ac quæcunque τοὺς φοροῦντας τοὺς βάρους· καὶ ὅται γυναικών για mulieres virorum abutuntur vestimentis, quæque a ναῖκες] ἀνδρῶν ὑποκρίνονται ἱματίοις, καὶ ὅσαι τῶν viris separantur eo quod matrimonium fastidiant: ἀνδρῶν διαζεύγονται, βδελυσσόμεναι τὸν γάμον, καὶ ilem qui liberos relinquunt, ac non ad pietatem β οἱ τὰ τέκνα καναλιμπάνοντες, καὶ οὐχὶ πρὸς θεοσέ eos instruunt, nec non liberi qui a parentibus infidelibus discedunt, anathema. 7. Quæcunque mulieres comas tondent pietatem simulantes: et qui Dominica cibo abstinet, ac jejunia Ecclesia evertit: necnon quisquis conventus qui ad martyrum ædes fiunt despicii, anathema. Epitome canonum synodi Antiochena. 1. Qui legibus sancitam Pascha traditionem mulare conatur, siquidem laicus sit ejiciatur: clericus vero ab Ecclesia arceatur. 2. Qui ecclesiam ingressus sacram Scripturam atlente audit, deinde egressus despicit aversaturque communionem, ejiciendus est. 3. Qui cum excommunicato communicat, ex-c communicatus censetur: et qui orat cum iis qui cum Ecclesia non orant, reus est. Item qui suscipit eum qui Ecclesia conventibus non interest, culpa non caret. 4. Episcopus a synodo depositus, ac presbyter et diaconus ab episcopo gradu motus,si per contumaciam munus obeat, deploratæ spei est. 5. Omnis presbyter aut diaconus episcopum contemnens, et ab eo recedens, aliudque altare extruens, si ab episcopo bis terque accersitus in arrogantia persistat, deponatur, curationis spe destitutus. 6. Excommunicatum ab episcopo clericum ant laicum, si major synodus susceperit,aut eondemnaverit, acquiescere oportet sententiæ. 7. Peregrinus pacificas non afferens epistolas, non est suscipiendus. η βειαν ὑπαλείφοντες, καὶ τέκνα ὡς [γρ. ὅσα] ἀπίστων ἀποσκιρτῶσι γονέων, ἀνάθεμα.] ζ'. Οσαι γυναίκες τὰς κόμας τίλλουσι, θεοσέβειαν υποκρινόμεναι· καὶ ὁ τὴν Κυριακὴν ἀσιτῶν, καὶ τὰς ἐκκλησιαστικὰς νηστείας ἐκτρέπων· καὶ ὁ τὰς μαρτ τύρων συνάξεις περιφρονῶν, ἀνάθεμα. Τῆς ἐν ᾿Αντιοχεία συνόδου τῶν κανόνων ἐπι τομή. α΄. Ὁ τὴν ἔνθεσμον τοῦ Πάσχα παράδοσιν διαμετα και πειρώμενος, λαϊκὸς μὲν τελῶν, ἔστω ἀπόβλητος· κληρικὸς δὲ, ἀνεκκλησίαστος. β'. Ὁ εἰς ἐκκλησίαν εἰσιών, καὶ προσέχων τῇ ἱερᾷ Γραφῇ, εἶτα περιφρονῶν καὶ ἀξιῶν ]γρ. ἐξιών], καὶ ἀποστρεφόμενος τὴν μετάληψιν, ἀπόβλητος. γ'. Ο δὲ ἀκοινωνήτῳ κοινωνῶν, ἀκοινώνητος· καὶ & συνευχόμενος τοῖς μὴ τῇ ἐκκλησία προσευχο μένοις γρ, συνευχομένοις], ὑπεύθυνος· καὶ ὁ τὸν εἰς ἐκκλησίαν μὴ συναγόμενον ὑποδεχόμενος, οὐκ ἀναίτιος. δ'. Ὁ ὑπὸ συνόδου καθηρημένος ἐπίσκοπος, καὶ ὁ ὑπὸ ἐπισκόπου πρεσβύτερος καὶ διάκονος, εἰ αὐθαδιαζόμενος λειτουργήσοι, ἀνέλπιστος. ε'. Πᾶς ὁ ἐπισκόπου καταφρονῶν, καὶ ἀφιστάμενος πρεσβύτερος ἢ διάκονος, καὶ οἰκοδομῶν ἄλλο θυσια στήριον, εἰ προσκαλουμένου δὶς καί τρὶς τοὺς ἐπισκό εξ που ἐπιμένοι τῇ ἀπονοία, καθαιρούμενος ἔστω καὶ ἀθεράπευτος. 5. Τὸν ἀφορισθέντα παρ' ἐπισκόπου κληρικὸν ἢ λαϊκὸν, ἐὰν μείζων σύνοδος προδέξοιτο, ή κατακρί νοιτο, στέργειν χρεὼν τὴν ἀπόφασιν. ζ'. Ο ξένος εἰρηνικες οὐ προσύγων, ἀπροσε 3. Presbyter turi degens ne canonicas det epi- *. Ὁ ἐπὶ χώρας πρεσβύτερος μὴ διδότω κανονικὰς stolas, nisi ad solum vicinum episcopum. 9. metropolitani sententia pendere oportet episcopos, nihilque citra illius consilium instituere nisi ea sola quæ ad suam cujusque diccesim pertinent, ac viris reprehensioni non obnoxiis manus imponere. 10.Exorcistas, lectores, subdiaconos,et cantores constituit chorepiscopus: non tamen presbyterum aut diaconum absque civitatis episcopo: qui autem ἐπιστολὰς, ἢ πρὸς μόνον ἐπίσκοπον γείτονα. θ'. Τοῦ μητροπολίτου τῆς γνώμης ἀναρτᾶσθαι τοὺς ἐπισκόπους, καὶ μή τι τῆς αὐτοῦ προνοίας οἰκονομεῖν δίχα, ἢ μόνα τὰ τῇ ἰδίᾳ ἐνορίᾳ προσπίπτοντα. Καὶ χειροθεσίας ἀνεπιπλήπτοις ἀνδρήσιν ἐπιτελεῖν. ι'. Επορκιστάς, καὶ ἀναγνώστης, καὶ ὑποδιακός νους, καὶ ψάλτας καθίστησι χωρεπίσκοπος, οὐ μέντοι πρεσβύτερον ἢ διάκονον, ἄνευ τοῦ κατὰ τὴν

SYMEONIS METAPHRASTE. qui privatim ecclesiasticos conventus habet, ac καὶ ὁ ἐκκλησιάζων ἰδίᾳ, καὶ παρὰ γνώμην ἐπισκό præter episcopi aut presbyteri sententiam Eccleπου η πρεσβυτέρου τὰ τῆς ᾿Εκκλησίας τελῶν, εἴη sim munia obit, sit anathema. ἀνάθεμα. 4. Quisquis dat aut accipit fructum oblationes extra ecclesiam, ac præter sententiam episcopi aut presbyteri, anathema. 5. Qui non honestatis causa virginitatem colit, sed eo quod nuptias abominetur, aut etiam in eos qui matrimonio juncti sunt sese extollat, sit anathema. δ'. Ο διδοὺς ἢ λαμβάνων καρποφορίας ἔξω τῆς ἐκκλησίας, καὶ παρὰ γνώμην ἐπισκόπου ἢ προσόν τέρου, ἀνάθεμα. ε'. Ο μὴ διὰ τὸ καλὸν παρθενεύων, ἀλλὰ διὰ τὸ τὸν γάμον βδελύσσεσθαι, ἢ κατεπαίρεσθαι τῶν γαμούνα των, εἴη ἀνάθεμα. 6. Qui spernit eos qui ad agapas vocant, et qui 5. Ο τοὺς καλοῦντας εἰς ὑγάπην ἀθετῶν, καὶ vocatus cum his non communicat: item qui con- τούτων οὐ κοινωνῶν κεκλημένος· καὶ ὁ φαυλίζων temptui habet eos qui biros gestant: ac quæcunque τοὺς φοροῦντας τοὺς βάρους· καὶ ὅται γυναικών για mulieres virorum abutuntur vestimentis, quæque a ναῖκες] ἀνδρῶν ὑποκρίνονται ἱματίοις, καὶ ὅσαι τῶν viris separantur eo quod matrimonium fastidiant: ἀνδρῶν διαζεύγονται, βδελυσσόμεναι τὸν γάμον, καὶ ilem qui liberos relinquunt, ac non ad pietatem β οἱ τὰ τέκνα καναλιμπάνοντες, καὶ οὐχὶ πρὸς θεοσέ eos instruunt, nec non liberi qui a parentibus infidelibus discedunt, anathema. 7. Quæcunque mulieres comas tondent pietatem simulantes: et qui Dominica cibo abstinet, ac jejunia Ecclesia evertit: necnon quisquis conventus qui ad martyrum ædes fiunt despicii, anathema. Epitome canonum synodi Antiochena. 1. Qui legibus sancitam Pascha traditionem mulare conatur, siquidem laicus sit ejiciatur: clericus vero ab Ecclesia arceatur. 2. Qui ecclesiam ingressus sacram Scripturam atlente audit, deinde egressus despicit aversaturque communionem, ejiciendus est. 3. Qui cum excommunicato communicat, ex-c communicatus censetur: et qui orat cum iis qui cum Ecclesia non orant, reus est. Item qui suscipit eum qui Ecclesia conventibus non interest, culpa non caret. 4. Episcopus a synodo depositus, ac presbyter et diaconus ab episcopo gradu motus,si per contumaciam munus obeat, deploratæ spei est. 5. Omnis presbyter aut diaconus episcopum contemnens, et ab eo recedens, aliudque altare extruens, si ab episcopo bis terque accersitus in arrogantia persistat, deponatur, curationis spe destitutus. 6. Excommunicatum ab episcopo clericum ant laicum, si major synodus susceperit,aut eondemnaverit, acquiescere oportet sententiæ. 7. Peregrinus pacificas non afferens epistolas, non est suscipiendus. η βειαν ὑπαλείφοντες, καὶ τέκνα ὡς [γρ. ὅσα] ἀπίστων ἀποσκιρτῶσι γονέων, ἀνάθεμα.] ζ'. Οσαι γυναίκες τὰς κόμας τίλλουσι, θεοσέβειαν υποκρινόμεναι· καὶ ὁ τὴν Κυριακὴν ἀσιτῶν, καὶ τὰς ἐκκλησιαστικὰς νηστείας ἐκτρέπων· καὶ ὁ τὰς μαρτ τύρων συνάξεις περιφρονῶν, ἀνάθεμα. Τῆς ἐν ᾿Αντιοχεία συνόδου τῶν κανόνων ἐπι τομή. α΄. Ὁ τὴν ἔνθεσμον τοῦ Πάσχα παράδοσιν διαμετα και πειρώμενος, λαϊκὸς μὲν τελῶν, ἔστω ἀπόβλητος· κληρικὸς δὲ, ἀνεκκλησίαστος. β'. Ὁ εἰς ἐκκλησίαν εἰσιών, καὶ προσέχων τῇ ἱερᾷ Γραφῇ, εἶτα περιφρονῶν καὶ ἀξιῶν ]γρ. ἐξιών], καὶ ἀποστρεφόμενος τὴν μετάληψιν, ἀπόβλητος. γ'. Ο δὲ ἀκοινωνήτῳ κοινωνῶν, ἀκοινώνητος· καὶ & συνευχόμενος τοῖς μὴ τῇ ἐκκλησία προσευχο μένοις γρ, συνευχομένοις], ὑπεύθυνος· καὶ ὁ τὸν εἰς ἐκκλησίαν μὴ συναγόμενον ὑποδεχόμενος, οὐκ ἀναίτιος. δ'. Ὁ ὑπὸ συνόδου καθηρημένος ἐπίσκοπος, καὶ ὁ ὑπὸ ἐπισκόπου πρεσβύτερος καὶ διάκονος, εἰ αὐθαδιαζόμενος λειτουργήσοι, ἀνέλπιστος. ε'. Πᾶς ὁ ἐπισκόπου καταφρονῶν, καὶ ἀφιστάμενος πρεσβύτερος ἢ διάκονος, καὶ οἰκοδομῶν ἄλλο θυσια στήριον, εἰ προσκαλουμένου δὶς καί τρὶς τοὺς ἐπισκό εξ που ἐπιμένοι τῇ ἀπονοία, καθαιρούμενος ἔστω καὶ ἀθεράπευτος. 5. Τὸν ἀφορισθέντα παρ' ἐπισκόπου κληρικὸν ἢ λαϊκὸν, ἐὰν μείζων σύνοδος προδέξοιτο, ή κατακρί νοιτο, στέργειν χρεὼν τὴν ἀπόφασιν. ζ'. Ο ξένος εἰρηνικες οὐ προσύγων, ἀπροσε 3. Presbyter turi degens ne canonicas det epi- *. Ὁ ἐπὶ χώρας πρεσβύτερος μὴ διδότω κανονικὰς stolas, nisi ad solum vicinum episcopum. 9. metropolitani sententia pendere oportet episcopos, nihilque citra illius consilium instituere nisi ea sola quæ ad suam cujusque diccesim pertinent, ac viris reprehensioni non obnoxiis manus imponere. 10.Exorcistas, lectores, subdiaconos,et cantores constituit chorepiscopus: non tamen presbyterum aut diaconum absque civitatis episcopo: qui autem ἐπιστολὰς, ἢ πρὸς μόνον ἐπίσκοπον γείτονα. θ'. Τοῦ μητροπολίτου τῆς γνώμης ἀναρτᾶσθαι τοὺς ἐπισκόπους, καὶ μή τι τῆς αὐτοῦ προνοίας οἰκονομεῖν δίχα, ἢ μόνα τὰ τῇ ἰδίᾳ ἐνορίᾳ προσπίπτοντα. Καὶ χειροθεσίας ἀνεπιπλήπτοις ἀνδρήσιν ἐπιτελεῖν. ι'. Επορκιστάς, καὶ ἀναγνώστης, καὶ ὑποδιακός νους, καὶ ψάλτας καθίστησι χωρεπίσκοπος, οὐ μέντοι πρεσβύτερον ἢ διάκονον, ἄνευ τοῦ κατὰ τὴν

Epitome canonum synodi Laodicenœ. 1. Bigamus si non occulte matrimonium inierit, ubi paululum pœnas subierit, insons habeatur. 2. Qui variis delictis obstricti sunt, si iis agnitis confleantur, ac pro eorum ratione penitentiam agant, facile recipiuntur. 3. Recens illuminatus, sacris ordinibus non est idoneus. 4. Sacerdos fenora non accipit. 3. Ordinationes coram audientibus tantum non fiunt. 6. Hæreticis sacra ædes inaccessa. 7. Novaliani et Quartodecimani, nisi caleras hareses suamque abjurent, non sunt suscipiendi: post tamen abjurationem uncti, communicent. 8. Phryges penitentiam agentes denuo baptisandi sunt, licet apud illos in clerum cooptati sint. 9. Qui in cœmeteriis et martyriis hæreticorum oral, excommunicatus est. 10. Vidum seniores in ecclesia ne baptizantor. 11. Cum hæretico affinitatem ne contrabas. 12. Qui fide ac vitæ ratione probatissimus atque eruditissimus est, idoneus est qui in episcopum elibatur. 13. secularibus electus, non est ordinandus episcopus. 14. Sancta ad aliam paraciam mitti,indignum. 15. Nullus in ambonem ascendit, exceptis iis qui de codice legunt. Επιτομὴ κανόνων τῆς ἐν Λαοδικεία συνόδου. α'. Ο μὴ λάθρα γαμήσις δίγαμος, ὀλίγα τοῖς ἐπιτιμίοις σχολάσας, ἀνεύθυνος. β'. Οἱ διαφόροις ἀγνοήμασιν εαλωκότες, εἰ ἐπισ γνόντες ὁμολογοῦντο, ἀναλόγως μετανοότεν, εὐπρόσω δεκτοι. γ΄. Ὁ νεοφώτιστος, ἀνιεράτευτος. δ'. Τόκους ἱερατικός (f. d. ού] λαμβάνει. ε'. Αἱ χειροτονίαι ἐπ' ἀκροωμένοις οὐ γίνονται. Γ' Αἱρετικοῖς τὸ ἱερὸν ἀνεπίβατον. ζ'. Ναυπτιανοὶ καὶ Τεσσαρεσκαιδεκατίται, εἰ μὴ τάς τε ἄλλας αἱρέσεις ἀναθεματίζοιεν, καὶ τὴν οἰ κείαν, ἀπρόσδεκτοι. Μετὰ μέντοι τὸ ἀνάθεμα χριόμενοι, κοινωνείτωσαν. η'. Φρύγας μεταμέλους ἀναβαπτίζεσθαι, εἰ καὶ παρ' ἐκείνοις κεκλήρωνται. θ' Ο κοιμητηρίοις καὶ μαρτυρίοις αἱρετικων ἐπευχόμενος, ἀκοινώνητος. ι. Πρεσβύτιδες ἐν ἐκκλησίᾳ μὴ βαπτιζέσθωσαν. ια΄. Αἱρετικῷ μὴ συνάλλασσε, ιβ'. Ὁ πίστει καὶ πολιτείᾳ εὐδοκιμώτατος καὶ λογιώτατος, ἐπιτήδειος εἰς ἐπίσκοπον. ιγ'. ᾿Ανεπίλεκτος ὁ κοσμικοῖς ἐκλεγόμενος. ιδ'. Διαπεμπέσθαι τὰ ἅγια εἰς παροικίαν, ἀνάξιον. ιε'. Εἰ μὴ ἀπὸ διφθέρας, οὐδεὶς ἀμβωνίζεται. 46. Evangelia atque apostoli legantur Sabbatis. Gς'. Εὐαγγέλια καὶ ἀπόστολοι ἀναγινωσκέσθωσαν 17. In conventibus lectiones psalmos intersecent. 18. Horis Nonis ac Vesperis eadem preces peragantur. 19. Post catechumenorum orationem pœnitentium preces offerantur, postea vero fdelium: ac post pacem oblatio fat, solis sacerdotibus pro suggestu sedentibus. 20. Diaconus nisi jussus sedeat. 21. Vasa minister ne tangat, neque enim orarium induitur. 22. Cantor et lector non ferunt orarium. 23.Omnis clericus cauponam ingredi non debet. 24. Panem et calicem minister non dat. 25. Non exorcissat, nisi qui ab episcopo ad hoc manus provectus est. 26. Ab altari clericus partes non offert. 27. Accubitus et Agapa in ecclesiis non fiunt. 28. Christianus ne sabbatizet,sed prima hoc est Dominica die ferietur. 29. Cum mulieribus lavari nefas. 30. Accipiendi sunt, non dandi hæreticis in matrimonium liberi. 31. Hæreticorum benedictiones maledictiones sunt censendæ. τοῖς Σάββασιν. ιζ'. Ἐν ταῖς συνάξεσιν αἱ ἀναγνώσεις τους ψαλ μοὺς περικοπτέτωσαν, τη'. Εννάταις, ἑσπέραις αἱ αὐταὶ εὐχαὶ ἐπιτελεί σθωσαν. ι6΄. Μετὰ τὴν τῶν κατηχουμένων εὐχὴν, τῶν ἐν μετανοίᾳ προσάγεσθαι, καὶ μετὰ τοῦτο τὴν τῶν πιο στῶν· καὶ μετὰ εἰρήνην, τὴν ἀναφορὰν γίνεσθαι, βηματιζόντων μόνων τῶν ἱερέων. κ'. ᾿Ακέλευστος μὴ καθεζέσθω διάκονος. και. Σκευῶν ὑπηρέτης μὴ ἄπτοιτο· οὐ γὰρ ὡρα ριον ἀμφιέννυται. κβ΄. Ψάλτης καὶ ἀναγνώστης οὐ φορούσιν ὡρα ριον. κγ'. Απας κληρικὸς ἀναπήλευτος. νης. και κδ'. Αρτον καὶ ποτήριον ὁ ὑπηρέτης οὐ δίδωσιν. κε'. Οὐκ ἐφοραίζει ὁ μὴ παρ᾽ ἐπισκόπου ἀγόμε κς'. ᾿Απὸ ἐστίας κληρικὸς μερίδας οὐκ ἄγεται. κι'. ᾿Ακούβιτα καὶ ἀγάπαι ἐπ' ἐκκλησίας οὐ γίνον κη'. Οὐ σαββατίσει Χριστιανός, ἀλλὰ σχολάσει τῇ α' ἡμέρᾳ, ήγουν τῇ Κυριακῇ, κθ'. Γυναιξὶ τῶν ἀθεμίτων συλλούσασθαι κωλυτέον. λ'. Λαμβάνειν οὐ διδόναι τοῖς αἱρετικοῖς εἰς συνάφειαν τέκνα. λα'. ᾿Αλογίαι αἱ τῶν αἱρετικῶν εὐλογίαι,

Epitome canonum synodi Laodicenœ. 1. Bigamus si non occulte matrimonium inierit, ubi paululum pœnas subierit, insons habeatur. 2. Qui variis delictis obstricti sunt, si iis agnitis confleantur, ac pro eorum ratione penitentiam agant, facile recipiuntur. 3. Recens illuminatus, sacris ordinibus non est idoneus. 4. Sacerdos fenora non accipit. 3. Ordinationes coram audientibus tantum non fiunt. 6. Hæreticis sacra ædes inaccessa. 7. Novaliani et Quartodecimani, nisi caleras hareses suamque abjurent, non sunt suscipiendi: post tamen abjurationem uncti, communicent. 8. Phryges penitentiam agentes denuo baptisandi sunt, licet apud illos in clerum cooptati sint. 9. Qui in cœmeteriis et martyriis hæreticorum oral, excommunicatus est. 10. Vidum seniores in ecclesia ne baptizantor. 11. Cum hæretico affinitatem ne contrabas. 12. Qui fide ac vitæ ratione probatissimus atque eruditissimus est, idoneus est qui in episcopum elibatur. 13. secularibus electus, non est ordinandus episcopus. 14. Sancta ad aliam paraciam mitti,indignum. 15. Nullus in ambonem ascendit, exceptis iis qui de codice legunt. Επιτομὴ κανόνων τῆς ἐν Λαοδικεία συνόδου. α'. Ο μὴ λάθρα γαμήσις δίγαμος, ὀλίγα τοῖς ἐπιτιμίοις σχολάσας, ἀνεύθυνος. β'. Οἱ διαφόροις ἀγνοήμασιν εαλωκότες, εἰ ἐπισ γνόντες ὁμολογοῦντο, ἀναλόγως μετανοότεν, εὐπρόσω δεκτοι. γ΄. Ὁ νεοφώτιστος, ἀνιεράτευτος. δ'. Τόκους ἱερατικός (f. d. ού] λαμβάνει. ε'. Αἱ χειροτονίαι ἐπ' ἀκροωμένοις οὐ γίνονται. Γ' Αἱρετικοῖς τὸ ἱερὸν ἀνεπίβατον. ζ'. Ναυπτιανοὶ καὶ Τεσσαρεσκαιδεκατίται, εἰ μὴ τάς τε ἄλλας αἱρέσεις ἀναθεματίζοιεν, καὶ τὴν οἰ κείαν, ἀπρόσδεκτοι. Μετὰ μέντοι τὸ ἀνάθεμα χριόμενοι, κοινωνείτωσαν. η'. Φρύγας μεταμέλους ἀναβαπτίζεσθαι, εἰ καὶ παρ' ἐκείνοις κεκλήρωνται. θ' Ο κοιμητηρίοις καὶ μαρτυρίοις αἱρετικων ἐπευχόμενος, ἀκοινώνητος. ι. Πρεσβύτιδες ἐν ἐκκλησίᾳ μὴ βαπτιζέσθωσαν. ια΄. Αἱρετικῷ μὴ συνάλλασσε, ιβ'. Ὁ πίστει καὶ πολιτείᾳ εὐδοκιμώτατος καὶ λογιώτατος, ἐπιτήδειος εἰς ἐπίσκοπον. ιγ'. ᾿Ανεπίλεκτος ὁ κοσμικοῖς ἐκλεγόμενος. ιδ'. Διαπεμπέσθαι τὰ ἅγια εἰς παροικίαν, ἀνάξιον. ιε'. Εἰ μὴ ἀπὸ διφθέρας, οὐδεὶς ἀμβωνίζεται. 46. Evangelia atque apostoli legantur Sabbatis. Gς'. Εὐαγγέλια καὶ ἀπόστολοι ἀναγινωσκέσθωσαν 17. In conventibus lectiones psalmos intersecent. 18. Horis Nonis ac Vesperis eadem preces peragantur. 19. Post catechumenorum orationem pœnitentium preces offerantur, postea vero fdelium: ac post pacem oblatio fat, solis sacerdotibus pro suggestu sedentibus. 20. Diaconus nisi jussus sedeat. 21. Vasa minister ne tangat, neque enim orarium induitur. 22. Cantor et lector non ferunt orarium. 23.Omnis clericus cauponam ingredi non debet. 24. Panem et calicem minister non dat. 25. Non exorcissat, nisi qui ab episcopo ad hoc manus provectus est. 26. Ab altari clericus partes non offert. 27. Accubitus et Agapa in ecclesiis non fiunt. 28. Christianus ne sabbatizet,sed prima hoc est Dominica die ferietur. 29. Cum mulieribus lavari nefas. 30. Accipiendi sunt, non dandi hæreticis in matrimonium liberi. 31. Hæreticorum benedictiones maledictiones sunt censendæ. τοῖς Σάββασιν. ιζ'. Ἐν ταῖς συνάξεσιν αἱ ἀναγνώσεις τους ψαλ μοὺς περικοπτέτωσαν, τη'. Εννάταις, ἑσπέραις αἱ αὐταὶ εὐχαὶ ἐπιτελεί σθωσαν. ι6΄. Μετὰ τὴν τῶν κατηχουμένων εὐχὴν, τῶν ἐν μετανοίᾳ προσάγεσθαι, καὶ μετὰ τοῦτο τὴν τῶν πιο στῶν· καὶ μετὰ εἰρήνην, τὴν ἀναφορὰν γίνεσθαι, βηματιζόντων μόνων τῶν ἱερέων. κ'. ᾿Ακέλευστος μὴ καθεζέσθω διάκονος. και. Σκευῶν ὑπηρέτης μὴ ἄπτοιτο· οὐ γὰρ ὡρα ριον ἀμφιέννυται. κβ΄. Ψάλτης καὶ ἀναγνώστης οὐ φορούσιν ὡρα ριον. κγ'. Απας κληρικὸς ἀναπήλευτος. νης. και κδ'. Αρτον καὶ ποτήριον ὁ ὑπηρέτης οὐ δίδωσιν. κε'. Οὐκ ἐφοραίζει ὁ μὴ παρ᾽ ἐπισκόπου ἀγόμε κς'. ᾿Απὸ ἐστίας κληρικὸς μερίδας οὐκ ἄγεται. κι'. ᾿Ακούβιτα καὶ ἀγάπαι ἐπ' ἐκκλησίας οὐ γίνον κη'. Οὐ σαββατίσει Χριστιανός, ἀλλὰ σχολάσει τῇ α' ἡμέρᾳ, ήγουν τῇ Κυριακῇ, κθ'. Γυναιξὶ τῶν ἀθεμίτων συλλούσασθαι κωλυτέον. λ'. Λαμβάνειν οὐ διδόναι τοῖς αἱρετικοῖς εἰς συνάφειαν τέκνα. λα'. ᾿Αλογίαι αἱ τῶν αἱρετικῶν εὐλογίαι,

SYMEONIS METAPHRASTE. continens, et ab uxore abstineat, ut postulata im- ἁγνὸς ἔστω καὶ ἐγκρατής, καὶ γυναικὸς ἀπεχόμενος, petrent. ἵνα τῶν αἰτουμένων ἐπιτυγχάνοιεν, 7. In quibus laicus corrigitur,in¡his multo magis clericus prædamnatur. 8. Presbyter a proprio episcopo condemnatus, facultatem habebit ad vicinos episcopos appellandi; sin autem appellaverit, sacrifcia tamen offerat Deo schisma faciens et inflatus, anathema sit. 9. Episcopum e gradu suo dejectum, si non sit perfecta synodus,interea duodecim observant episcopi, et presbyterum sex, el diaconum tres. 10.Primate jubente,et tres episcopi constituant episcopum qui autem propriæ confessioni aut subscriptioni adversatur, suomet judicio ignominis notabitur. 11. Propter inopiam quæ est in Tripoli, unus episcopus ad legationem sufficit. 12. Episcopus aut clericus causa criminali ei instituta, si relicta Ecclesia ad judicia publica recurrat et absolvatur, proprium amittit gradum: si vero et in civili negotio vincit, si hoc sequatur, proprium etiam amittet gradum. 13. Si gratia aut odio judices ecclesiastici judicasse convinci nequeant, qui appellavit non defenditur. 14. Si partes elegerint judices,ab his non abscedant. 15. Sacerdos non fit curator. 16. Lector pubes factus, aut continentiam, aut conjugium profiteatur. 17. Qui ad diaconum ante xxv annos provectus est, non est diaconus. 18. Lector non salutabit populum. 19. Placita conciliorum auribus ejus qui ordinandus est, inculcabuntur. 20. Defuncti corpori Bucharistia non datur: non enim comedit aut bibit. 21. Per ignorantiam presbyter non baptizat mortuum. 22. Episcopus qui accusatur et in judicium adducitur, habeat duorum mensium spatium,siquidem altera pars alicujus moræ auxilio indigeat. Postea autem si non occurrerit a communione privatur; si vero præsente accusatore, accusatus aufugiat, a communione privabitur. 23. Accusator qui calumniatur,accusator non est. 24. Clericorum filii cum hæreticis matrimonio non junguntur. 25. Qui res sacras tractant,ab uxoribus secundum propria statuta abstineant. 26. Res Ecclesiæ vendi non debent; si vero redditus non habeat, sententia episcoporum venduntur. Si autem necessitas non ferat ut consulatur, vendens vicinos episcopos vocabit. Si vero hoc ita non faciat, Deo et concilio reus teneatur. 27. Presbyter convictus et penitens ut promovendus non rebaptizatur, neque ut laicus iterum ordinatur. Ο ζ'. Εν οἷς ὁ λαϊκὸς εὐθύνεται, τούτοις ὁ κληρικός περισσότερον. η'. Πρεσβύτερος παρ' ἐπισκόπου καταγινωσκόμε νος, τοῖς πλησίον ἐπισκόποις ἐγκαλεῖν [γρ. έκκα λεῖν] ἐαθήσεται· εἰ δὲ μή, ἁγίασμα τῷ Θεῷ προσω αγάγοι, σχίζων καὶ πεφυσιωμένος, ἔστω ἀνάθεμα. θ'. ᾿Επίσκοπον ἐκβληθέντα, ἐὰν μὴ τελεία σύν οδος, τέως επί δώδεκα ἐπιτηροῦσιν ἐπίσκοποι, καὶ πρεσβύτερον ἕξ, καὶ διάκονον τρεῖς. ι. Τοῦ πρωτεύοντος επιτάττοντος, καὶ τρεῖς ἐπίσ σκοποι καθιστῶσιν ἐπίσκοπον· ὁ δὲ τῆς οἰκείας ὁμος λογίας ἢ ὑπογραφῆς ἐναντίος, οἴκοθεν ἕξοι τὸ ἄτισ μον. ια΄. Διὰ τὴν εἰς Τρίπολιν ἔνδειαν, καὶ εἷς ἐπίσκου πος εἰς τοποτηρησίαν ἐπάρκιος. ιβ'. Επίσκοπος, ἢ κληρικὸς ἐγκληματικού και νημένου πράγματος, εἰ τὴν ἐκκλησίαν ἀφεὶς, τοῖς δημοσίοις προσδράμοι, καὶ δικαιούμενος, τὸν ἴδιον ἀπολέσῃ βαθμόν· εἰ ὑπερέξει δὲ καὶ ἐπὶ πολιτικού κεφαλαίου, εἰ τούτῳ στοιχεῖ, τὸν ἴδιον ἀπολέσει βαθμόν. ιγ΄. Δικαστὰς ἐκκλησιαστικούς, εἰ μὴ ἐλέγχοιντο κατὰ προσπάθειαν ἢ ἀντιπάθειαν προδεδιωκηκότες, ἔγκλητος (f. ἔκκλητος ] γινόμενος, οὐκ ἀμύνεται. ιδ'. Ἐὰν τὰ μέρη ἐπιλέξωνται δικαστὰς, τούτων μὴ ἀφιστάσθωσαν. ιε'. Ο ἱερεὺς κουράτωρ οὐ γίνεται. ις'. Ὁ ἔνηβος ἀναγνώστης ἢ ἐγκράτειαν, ἢ συζυ γίαν ομολογείτω. ιζ΄. Ο πρὸ τῶν κε' χρόνων διάκονος, οὐ διάκονος. τη'. ᾿Αναγνώστης οὐ προσκυνήσει τὸν δῆμον, ιθ'. Τὰ ταῖς συνόδοις δόξαντα ὁ χειροτονηθησόμενος ἐνωτίσεται. κ'. Τῷ τελευτήσαντος σώματι εὐχαριστία οἱ δίδο και οὐ γὰρ ἐσθίει ἢ πίνει. κα'. ᾿Αγνοίᾳ πρεσβύτερος οὐ βαπτίζει τὸν τελευ τήσαντα. κβ'. Κατηγορούμενος ἐπίσκοπος, καὶ ἀγόμενος, εχέτω μηνῶν δύο ἔνδοσιν· εἴπερ ἑτέρωθεν ἐστι τῆς βραδυτήτος βοήθεια. Εξῆς δὲ τὸ ἀκοινώνητον ἔχει μὴ ὑπαντήσας· ἐὰν δὲ παρουσιάζοντος του κατηγο ρουμένου ὁ κατηγορούμενος ἀποφεύγῃ, ἕξει τό άκοιΟ νώνητον, κγ'. Διαβαλλόμενος κατήγορος, οὐ κατήγορος. κδ'. Αἱρετικοῖς τέκνα κληρικῶν οὐ συνάπτεται. κε'. Οἱ τὰ ἱερὰ χειριζόμενοι, καὶ ἀπὸ τῶν συμβίων κατὰ τοὺς ἰδίους όρους ἐγκρατευέσθωσαν. κς'. ῎Απρατα τὰ ἐκκλησιαστικά πράγματα. Εἰ δὲ μὴ πρόσοδον ἔχῃ, γνώμῃ τῶν ἐπισκόπων πιπράσκε ται. Εἰ δὲ ἀνάγκη οὐχ ὑπομένῃ τὸ βουλεύσασθαι, τοὺς γείτονας ὁ πιπράσκων καλέσεται. Εἰ δ' οὐχ οὕτω, Θεῷ καὶ τῇ συνόδῳ ὑπεύθυνος. κζ'. Πρεσβύτερος Ελεγχόμενος, καὶ μεταγινώσκων ὡς προκόψων, οὐκ ἀναβαπτίζεται, οὐδὲ ὡς λαϊκὸς αὖθις κεχειροτόνηται,

SYMEONIS METAPHRASTE. continens, et ab uxore abstineat, ut postulata im- ἁγνὸς ἔστω καὶ ἐγκρατής, καὶ γυναικὸς ἀπεχόμενος, petrent. ἵνα τῶν αἰτουμένων ἐπιτυγχάνοιεν, 7. In quibus laicus corrigitur,in¡his multo magis clericus prædamnatur. 8. Presbyter a proprio episcopo condemnatus, facultatem habebit ad vicinos episcopos appellandi; sin autem appellaverit, sacrifcia tamen offerat Deo schisma faciens et inflatus, anathema sit. 9. Episcopum e gradu suo dejectum, si non sit perfecta synodus,interea duodecim observant episcopi, et presbyterum sex, el diaconum tres. 10.Primate jubente,et tres episcopi constituant episcopum qui autem propriæ confessioni aut subscriptioni adversatur, suomet judicio ignominis notabitur. 11. Propter inopiam quæ est in Tripoli, unus episcopus ad legationem sufficit. 12. Episcopus aut clericus causa criminali ei instituta, si relicta Ecclesia ad judicia publica recurrat et absolvatur, proprium amittit gradum: si vero et in civili negotio vincit, si hoc sequatur, proprium etiam amittet gradum. 13. Si gratia aut odio judices ecclesiastici judicasse convinci nequeant, qui appellavit non defenditur. 14. Si partes elegerint judices,ab his non abscedant. 15. Sacerdos non fit curator. 16. Lector pubes factus, aut continentiam, aut conjugium profiteatur. 17. Qui ad diaconum ante xxv annos provectus est, non est diaconus. 18. Lector non salutabit populum. 19. Placita conciliorum auribus ejus qui ordinandus est, inculcabuntur. 20. Defuncti corpori Bucharistia non datur: non enim comedit aut bibit. 21. Per ignorantiam presbyter non baptizat mortuum. 22. Episcopus qui accusatur et in judicium adducitur, habeat duorum mensium spatium,siquidem altera pars alicujus moræ auxilio indigeat. Postea autem si non occurrerit a communione privatur; si vero præsente accusatore, accusatus aufugiat, a communione privabitur. 23. Accusator qui calumniatur,accusator non est. 24. Clericorum filii cum hæreticis matrimonio non junguntur. 25. Qui res sacras tractant,ab uxoribus secundum propria statuta abstineant. 26. Res Ecclesiæ vendi non debent; si vero redditus non habeat, sententia episcoporum venduntur. Si autem necessitas non ferat ut consulatur, vendens vicinos episcopos vocabit. Si vero hoc ita non faciat, Deo et concilio reus teneatur. 27. Presbyter convictus et penitens ut promovendus non rebaptizatur, neque ut laicus iterum ordinatur. Ο ζ'. Εν οἷς ὁ λαϊκὸς εὐθύνεται, τούτοις ὁ κληρικός περισσότερον. η'. Πρεσβύτερος παρ' ἐπισκόπου καταγινωσκόμε νος, τοῖς πλησίον ἐπισκόποις ἐγκαλεῖν [γρ. έκκα λεῖν] ἐαθήσεται· εἰ δὲ μή, ἁγίασμα τῷ Θεῷ προσω αγάγοι, σχίζων καὶ πεφυσιωμένος, ἔστω ἀνάθεμα. θ'. ᾿Επίσκοπον ἐκβληθέντα, ἐὰν μὴ τελεία σύν οδος, τέως επί δώδεκα ἐπιτηροῦσιν ἐπίσκοποι, καὶ πρεσβύτερον ἕξ, καὶ διάκονον τρεῖς. ι. Τοῦ πρωτεύοντος επιτάττοντος, καὶ τρεῖς ἐπίσ σκοποι καθιστῶσιν ἐπίσκοπον· ὁ δὲ τῆς οἰκείας ὁμος λογίας ἢ ὑπογραφῆς ἐναντίος, οἴκοθεν ἕξοι τὸ ἄτισ μον. ια΄. Διὰ τὴν εἰς Τρίπολιν ἔνδειαν, καὶ εἷς ἐπίσκου πος εἰς τοποτηρησίαν ἐπάρκιος. ιβ'. Επίσκοπος, ἢ κληρικὸς ἐγκληματικού και νημένου πράγματος, εἰ τὴν ἐκκλησίαν ἀφεὶς, τοῖς δημοσίοις προσδράμοι, καὶ δικαιούμενος, τὸν ἴδιον ἀπολέσῃ βαθμόν· εἰ ὑπερέξει δὲ καὶ ἐπὶ πολιτικού κεφαλαίου, εἰ τούτῳ στοιχεῖ, τὸν ἴδιον ἀπολέσει βαθμόν. ιγ΄. Δικαστὰς ἐκκλησιαστικούς, εἰ μὴ ἐλέγχοιντο κατὰ προσπάθειαν ἢ ἀντιπάθειαν προδεδιωκηκότες, ἔγκλητος (f. ἔκκλητος ] γινόμενος, οὐκ ἀμύνεται. ιδ'. Ἐὰν τὰ μέρη ἐπιλέξωνται δικαστὰς, τούτων μὴ ἀφιστάσθωσαν. ιε'. Ο ἱερεὺς κουράτωρ οὐ γίνεται. ις'. Ὁ ἔνηβος ἀναγνώστης ἢ ἐγκράτειαν, ἢ συζυ γίαν ομολογείτω. ιζ΄. Ο πρὸ τῶν κε' χρόνων διάκονος, οὐ διάκονος. τη'. ᾿Αναγνώστης οὐ προσκυνήσει τὸν δῆμον, ιθ'. Τὰ ταῖς συνόδοις δόξαντα ὁ χειροτονηθησόμενος ἐνωτίσεται. κ'. Τῷ τελευτήσαντος σώματι εὐχαριστία οἱ δίδο και οὐ γὰρ ἐσθίει ἢ πίνει. κα'. ᾿Αγνοίᾳ πρεσβύτερος οὐ βαπτίζει τὸν τελευ τήσαντα. κβ'. Κατηγορούμενος ἐπίσκοπος, καὶ ἀγόμενος, εχέτω μηνῶν δύο ἔνδοσιν· εἴπερ ἑτέρωθεν ἐστι τῆς βραδυτήτος βοήθεια. Εξῆς δὲ τὸ ἀκοινώνητον ἔχει μὴ ὑπαντήσας· ἐὰν δὲ παρουσιάζοντος του κατηγο ρουμένου ὁ κατηγορούμενος ἀποφεύγῃ, ἕξει τό άκοιΟ νώνητον, κγ'. Διαβαλλόμενος κατήγορος, οὐ κατήγορος. κδ'. Αἱρετικοῖς τέκνα κληρικῶν οὐ συνάπτεται. κε'. Οἱ τὰ ἱερὰ χειριζόμενοι, καὶ ἀπὸ τῶν συμβίων κατὰ τοὺς ἰδίους όρους ἐγκρατευέσθωσαν. κς'. ῎Απρατα τὰ ἐκκλησιαστικά πράγματα. Εἰ δὲ μὴ πρόσοδον ἔχῃ, γνώμῃ τῶν ἐπισκόπων πιπράσκε ται. Εἰ δὲ ἀνάγκη οὐχ ὑπομένῃ τὸ βουλεύσασθαι, τοὺς γείτονας ὁ πιπράσκων καλέσεται. Εἰ δ' οὐχ οὕτω, Θεῷ καὶ τῇ συνόδῳ ὑπεύθυνος. κζ'. Πρεσβύτερος Ελεγχόμενος, καὶ μεταγινώσκων ὡς προκόψων, οὐκ ἀναβαπτίζεται, οὐδὲ ὡς λαϊκὸς αὖθις κεχειροτόνηται,

SYMEONIS METAPHRASTE. nigenas baptizatos esse testentur, nec ipsi se ευρίσκονται νηπίων ὅτι βεβάπτισται, οὐδὲ αὐτὰ ἐπιbaptisma accepisse meminerint, baptizentur. μέμνηνται, βαπτιζέσθωσαν. 58. Ut episcopus non turbetur, adsint defensores. 51. Clericus crimine convictus si adesse sum causae velle dicat, intra annum causam defendat: postea vero non admittatur. 52. Qui aliquem de alieno monasterio suscipit, et ad clericalum promovet, vel suo monasterio prædicit, erit a communione alienus. 53. Episcopus qui hæreticos vel ethnicos scribit haeredes, anathema sit. 54. Altaria quæ in agris aut vineis exstructa sunt in quibus reliquis alicujus martyris non sunt repositæ, nisi populi tumultus fiat, evertuntur. 55. Similiter et quæcunque per insomnia va-B nasque revelationes eriguntur male cohærentes statuæ, et simulacra omnia. 56. Non antepones iis qui te præcedunt teipsum: sed sequeris. Qui autem priores contemnit, contemnendus ipse est. 57. Qui intra Africam ordinatus est, afferat litteras manu propria scriptas illius qui manum imposuit. 58. Imperatores qui in pietate nati sunt, et in fide enutriti, Ecclesiis opem ferre debent, cum B. Paulo indigente militum manus factiosorum conspirationem dissolvit 1. 39. Hæreticus nec legandi potens nec legati capax est, et indignus qui reliquendi vel capiendi consuetudine fruatur: qui autem se convertit, dignus. 60. Exsecutores dantur propter ecclesiasticas difficultates. 61. Et defensores qui potestatem defendendi habeant. 62. Qui ex Donatistis convertuntur, et postulant proprios episcopos qui conversi sunt, non sunt repellendi: hoc vero defuncto nec alterum susceperint, si ad aliam confugerint maneant. 63. Qum conjugia dissolvunt, nisi reconcilientur, sic permaneant: quod si id contempserint ad poenitentiam adigantur. 64. Cui publicum ab imperatore judicium petit, non est episcopus. 65. Qui primum hominem dicit, etiam sine peccato fuisse moriturum propter nature necessitatem, anathema sit. 66. Qui dicit infantes qui recens nati baptizantur, nihil ex Adami peccato trahere quod baptismo expurgetur, exsecrandus est. Per unum enim et mors et peccatum in universo mundo º. 67. Qui docet Dei gratiam remissionem solam peccatorum jam commissorum continere, non vero etiam ad auxilium contra futura dari, bis exsecrandus est. 1 Act. xxm, 12. 2 Rom. v, 12. Ο ν'. Ἵνα μὴ ὁ ἐπίσκοπος παρενοχλῆται, ἔστωσαν ἔκδικοι. να'. Ελεγχόμενος κληρικὸς ἐπ᾿ ἐγκλήματι, ἐὰν επαγωνίσασθαι λέγοι, ἐντὸς ἐνιαυτοῦ ἀγωνίζοιτο, Μετὰ δὲ τοῦτο, ἔστω ἀπρόσδεκτος. νβ'. ῾Ο ἐξ ἀλλοτρίας τινὰ μονῆς προσδεχόμενος, καὶ ἐνάγων τὴν προσκλήρωσιν, ἢ τῆς οἰκείας μονῆς ἡγεμονίαν, ἕξει τὸ ἀκοινώνητων. νγ'. Επίσκοπος αἱρετικοὺς ἢ Ελληνας κληρονόμους γράφων, έστω ἀνάθεμα. νδ'. Θυσιαστήρια ἐν ἀγροῖς ἢ ἀμπελῶσι συνιστάμενα, ἐν οἷς οὐ λείψανον κεῖται μάρτυρος, εἰ μὴ δημόσιος θόρυβος γίνεται, καταστρέφεται. νε'. Καὶ δι' ἐνυπνίων καὶ ἀποκαλύψεων συνίστα ται ματαίων, ἀσύστατα, ξύπνα ὕπαντα, καὶ εἴδωλα. νς. Οὐ προτιμήσεις τὸν πρὸς οὐ [τῶν πρὸ σοῦ] σεαυτὸν, ἀλλ᾽ ἐπακολουθήσεις. Ὁ δὲ περιφρονών τοὺς προτέρους, εὐκαταφρόνητος. νζ΄. Ο εἰς τὴν ᾿Αφρικήν κεχειροτονημένος, ἐπιφερέτω τοῦ ἐπιτεθεικότος χεῖρα γραφὴν ἰδιόχει ρον. νη'. Οἱ γεννηθέντες δὲ εὐσεβεία, και πίστει δικο τραφέντες βασιλείς, χεῖρα παρέχειν ταῖς ᾽Εκκλησίαις οφείλουσιν· ἐπὶ καὶ Παύλου δεομένου, στρατιωτικὴ χεὶρ τὴν τῶν ἀτάκτων διέλυσε σύμπνοιαν. νθ'. Αιρετικὸς ἀλεγάτευτος, καὶ καταλιμπάνειν, καὶ λαμβάνειν συνήθειαν ἀνάξιος· ὁ δὲ μεταστρέφων, ἐπάξιος. ξ'. Εκβιβαστεί δίδονται διὰ τὰς ἐκκλησιαστικας δυσχερείας. τες. ξα'. Καὶ ἔκδικοι τὴν κυρίαν τῆς ἐκδικήσεως ἔχον. ξβ'. Οἱ ἀπὸ τῶν Δονατιστῶν μεταστρέφοντες, καὶ τοὺς ἰδίους αἰτούμενοι ἐπισκόπους μεταστρέψαντας, απαραίτητοι· τούτου δὲ τελευτήσαντος, οἱ μὴ δεχό μενοι ἕτερον, εἰ ἐπ' ἄλλον ἐπίσκοπον καταφεύγουσι, μένοιεν. ξγ'. Α' τεμνόμεναι συζύγια, εἰ μὴ καταλλάττοιντο, διαμενέτωσαν οὕτως· εἰ δὲ μή, πρὸς μετάνοιαν ἀναγκάζονται. δ ξδ'. Δημοσίαν κρίσιν ὁ παρὰ βασιλέως αἰτῶν, οὐκ ἐπίσκοπος. ξε΄. Τὸν πρωτόπλαστον ὁ λέγων καὶ δίχα ἁμαρ τίας τεθνήξεσθαι δι' ἀνάγκην της φύσεως, ἔστω ἀνάθεμα. ξ5'. Ὁ τὰ νεογνά και βαπτιζόμενα λέγων μηδὲν Έλκειν ἐκ τῆς τοῦ ᾿Αδαμ ἁμαρτίας τὸ καθαιρόμενον, επάρατος· διὰ γὰρ τοῦ ἑνὸς καὶ ὁ θάνατος, καὶ ἡ ἁμαρσία παγκόσμιος. ξζ'. Ὁ δοξάζων τὴν τοῦ Θεοῦ χάριν μόνην ἄφε εσιν τῶν πλημμεληκάτων ὑπέχειν, ἀλλὰ μὴ καὶ τῶν μελλόντων βοήθειαν, δὶς ἐπάρατος.

SYMEONIS METAPHRASTE. nigenas baptizatos esse testentur, nec ipsi se ευρίσκονται νηπίων ὅτι βεβάπτισται, οὐδὲ αὐτὰ ἐπιbaptisma accepisse meminerint, baptizentur. μέμνηνται, βαπτιζέσθωσαν. 58. Ut episcopus non turbetur, adsint defensores. 51. Clericus crimine convictus si adesse sum causae velle dicat, intra annum causam defendat: postea vero non admittatur. 52. Qui aliquem de alieno monasterio suscipit, et ad clericalum promovet, vel suo monasterio prædicit, erit a communione alienus. 53. Episcopus qui hæreticos vel ethnicos scribit haeredes, anathema sit. 54. Altaria quæ in agris aut vineis exstructa sunt in quibus reliquis alicujus martyris non sunt repositæ, nisi populi tumultus fiat, evertuntur. 55. Similiter et quæcunque per insomnia va-B nasque revelationes eriguntur male cohærentes statuæ, et simulacra omnia. 56. Non antepones iis qui te præcedunt teipsum: sed sequeris. Qui autem priores contemnit, contemnendus ipse est. 57. Qui intra Africam ordinatus est, afferat litteras manu propria scriptas illius qui manum imposuit. 58. Imperatores qui in pietate nati sunt, et in fide enutriti, Ecclesiis opem ferre debent, cum B. Paulo indigente militum manus factiosorum conspirationem dissolvit 1. 39. Hæreticus nec legandi potens nec legati capax est, et indignus qui reliquendi vel capiendi consuetudine fruatur: qui autem se convertit, dignus. 60. Exsecutores dantur propter ecclesiasticas difficultates. 61. Et defensores qui potestatem defendendi habeant. 62. Qui ex Donatistis convertuntur, et postulant proprios episcopos qui conversi sunt, non sunt repellendi: hoc vero defuncto nec alterum susceperint, si ad aliam confugerint maneant. 63. Qum conjugia dissolvunt, nisi reconcilientur, sic permaneant: quod si id contempserint ad poenitentiam adigantur. 64. Cui publicum ab imperatore judicium petit, non est episcopus. 65. Qui primum hominem dicit, etiam sine peccato fuisse moriturum propter nature necessitatem, anathema sit. 66. Qui dicit infantes qui recens nati baptizantur, nihil ex Adami peccato trahere quod baptismo expurgetur, exsecrandus est. Per unum enim et mors et peccatum in universo mundo º. 67. Qui docet Dei gratiam remissionem solam peccatorum jam commissorum continere, non vero etiam ad auxilium contra futura dari, bis exsecrandus est. 1 Act. xxm, 12. 2 Rom. v, 12. Ο ν'. Ἵνα μὴ ὁ ἐπίσκοπος παρενοχλῆται, ἔστωσαν ἔκδικοι. να'. Ελεγχόμενος κληρικὸς ἐπ᾿ ἐγκλήματι, ἐὰν επαγωνίσασθαι λέγοι, ἐντὸς ἐνιαυτοῦ ἀγωνίζοιτο, Μετὰ δὲ τοῦτο, ἔστω ἀπρόσδεκτος. νβ'. ῾Ο ἐξ ἀλλοτρίας τινὰ μονῆς προσδεχόμενος, καὶ ἐνάγων τὴν προσκλήρωσιν, ἢ τῆς οἰκείας μονῆς ἡγεμονίαν, ἕξει τὸ ἀκοινώνητων. νγ'. Επίσκοπος αἱρετικοὺς ἢ Ελληνας κληρονόμους γράφων, έστω ἀνάθεμα. νδ'. Θυσιαστήρια ἐν ἀγροῖς ἢ ἀμπελῶσι συνιστάμενα, ἐν οἷς οὐ λείψανον κεῖται μάρτυρος, εἰ μὴ δημόσιος θόρυβος γίνεται, καταστρέφεται. νε'. Καὶ δι' ἐνυπνίων καὶ ἀποκαλύψεων συνίστα ται ματαίων, ἀσύστατα, ξύπνα ὕπαντα, καὶ εἴδωλα. νς. Οὐ προτιμήσεις τὸν πρὸς οὐ [τῶν πρὸ σοῦ] σεαυτὸν, ἀλλ᾽ ἐπακολουθήσεις. Ὁ δὲ περιφρονών τοὺς προτέρους, εὐκαταφρόνητος. νζ΄. Ο εἰς τὴν ᾿Αφρικήν κεχειροτονημένος, ἐπιφερέτω τοῦ ἐπιτεθεικότος χεῖρα γραφὴν ἰδιόχει ρον. νη'. Οἱ γεννηθέντες δὲ εὐσεβεία, και πίστει δικο τραφέντες βασιλείς, χεῖρα παρέχειν ταῖς ᾽Εκκλησίαις οφείλουσιν· ἐπὶ καὶ Παύλου δεομένου, στρατιωτικὴ χεὶρ τὴν τῶν ἀτάκτων διέλυσε σύμπνοιαν. νθ'. Αιρετικὸς ἀλεγάτευτος, καὶ καταλιμπάνειν, καὶ λαμβάνειν συνήθειαν ἀνάξιος· ὁ δὲ μεταστρέφων, ἐπάξιος. ξ'. Εκβιβαστεί δίδονται διὰ τὰς ἐκκλησιαστικας δυσχερείας. τες. ξα'. Καὶ ἔκδικοι τὴν κυρίαν τῆς ἐκδικήσεως ἔχον. ξβ'. Οἱ ἀπὸ τῶν Δονατιστῶν μεταστρέφοντες, καὶ τοὺς ἰδίους αἰτούμενοι ἐπισκόπους μεταστρέψαντας, απαραίτητοι· τούτου δὲ τελευτήσαντος, οἱ μὴ δεχό μενοι ἕτερον, εἰ ἐπ' ἄλλον ἐπίσκοπον καταφεύγουσι, μένοιεν. ξγ'. Α' τεμνόμεναι συζύγια, εἰ μὴ καταλλάττοιντο, διαμενέτωσαν οὕτως· εἰ δὲ μή, πρὸς μετάνοιαν ἀναγκάζονται. δ ξδ'. Δημοσίαν κρίσιν ὁ παρὰ βασιλέως αἰτῶν, οὐκ ἐπίσκοπος. ξε΄. Τὸν πρωτόπλαστον ὁ λέγων καὶ δίχα ἁμαρ τίας τεθνήξεσθαι δι' ἀνάγκην της φύσεως, ἔστω ἀνάθεμα. ξ5'. Ὁ τὰ νεογνά και βαπτιζόμενα λέγων μηδὲν Έλκειν ἐκ τῆς τοῦ ᾿Αδαμ ἁμαρτίας τὸ καθαιρόμενον, επάρατος· διὰ γὰρ τοῦ ἑνὸς καὶ ὁ θάνατος, καὶ ἡ ἁμαρσία παγκόσμιος. ξζ'. Ὁ δοξάζων τὴν τοῦ Θεοῦ χάριν μόνην ἄφε εσιν τῶν πλημμεληκάτων ὑπέχειν, ἀλλὰ μὴ καὶ τῶν μελλόντων βοήθειαν, δὶς ἐπάρατος.

SYMEONIS METAPHRASTE. ° Ecclesiæ conventu arcendi sunt. Hæretici baptisma ή άγωγοι. Τὸ ἐξ αἱρετικού βάπτισμα, ἄδεκτον· δεκτὸν rejiciendum: schismatici vero atque ab Ecclesia τοῦ σχιστοῦ, καὶ παρασυναγώγου. Παράκλητον οἱ alieni, recipiendum. Paracletum Pepusiani Monta- Πεπουζηνοὶ τὸν Μοντανὸν ὀνομάζουσιν. Ὅθεν καὶ num vocant. Unde et qui in ipsum baptizantur, non εἰς αὐτὸν ἀβάπτιστοι βαπτιζόμενοι. Τὸ τῶν Καθα censentur baptizati. Catharorum, Hydroparasta- ρῶν, καὶ Ἱδροπαραστατῶν, καὶ Ἐγκρατιτών βάπτι rum, atque Encratitarum baptisma, quamvis non σμα, εἰ καὶ ἄδεκτον, διὰ τὸ ἐπιλῆψαι [σ. ἐπι recipiendum,propter Spiritus sancti apud eos de- λειψαι] τούτοις τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, ἀλλ᾽ οὖν οἰκονο fectum, tamen dispensationis gratia recipiatur. μίας χάριν ἔστω δεκτόν. 2. Quæ de industria fetum corrupit, quandocunque corruperit, homicidio tenetur. 3. Diaconus qui fornicatus fuerit, in laicorum locum relegatus, communione ne prohibeatur. 4. Unum aut duos annos excommunicatur bigamus, tres vero et quatuor trigamus, atque etiam quinque juxta consuetudinem quæ hactenus invaluit. 5. Hæreticus in fine vitæ pœnitens, discretione adhibita suscipiendus. 6. Canonicus si matrimonio junctus sit, disjungitur. 7. Masculorum animaliumque corruptores atque homicide, et venefici, ac idololatræ juxta antiquam formam suscipiendi. 8. Homicida est qui uxorem iratus securi percusserit. 9. Involuntarius homicida est, qui lapide in canem misso, hominem assecutus est, et qui loro ac vimine corripit. Qui vero in rixa fuete aut manu lethale vulnus inflixerit atque interfecerit,ad voluntarium prope accedit. 10. Qui gladio aut aliquo ejusmodi instrumento usus fuerit prorsus voluntarius est homicida. Idem latro, hostis, et qui propter aliam causam venenum dederit atque interfecerit, voluntarius. 44. Necnon etiam quæ abortivos fetus dant et accipiunt. 12. Juxta Domini sermonem,vir et mulier fornicationis causa separati pariter condemnantur: consuetudo vero adulterum et fornicatorem a conjugibus non disjungit. Si qua autem mulier dimisso ab uxore viro juncta fuerit, non est adultera; culpa enim in eam quæ sine ratione dimisit rejicienda est; aut quæ etiam adultera est, si cum alio jungatur: dimissus vero, venia dignus est. Qui vero, relicta uxore ad aliam se confert, mnachus ip. se est, atque ipsam mochari facit, ea etiam cum qua consuetudinem habet. 13. Non coges eum, qui se non ordinatum esse juraverit. 44. Involuntarius homicida decennio poenitentiæ subjacebit. 15. Bigamus non est in clerum recipiendus. 16. Pietatis hostis triennio penitentiæ subjiciatur. Ejusdem epistola 11. 1. Presbyter Bianor cum juraverit ac penitentiam egerit, propter illius juramenti levitatem, suscipiendus. 2. Virgines post professionem lapsas exacto anno Patres recipiebant. Quoniam autem validior β'. Η κατ᾽ ἐπιτήδευσιν φθείρασα, ὅτι ἂν φθείρῃ, φονεύτρια. γ΄. Διάκονος πορνεύσας, εἰς τὸν τῶν λαϊκῶν μετ ταστὰς τόπον, ἔστω τῶς κοινωνίας ἀκώλυτος. δ'. Ένα χρόνον ἢ δύο ἀφορίζεται δίγαμος • τρεῖς δὲ καὶ τέσσαρας ὁ τρίγαμος, καὶ πέντε, κατὰ τὴν ἄρτι συνήθειαν. σ'. Αἱρετικὸς πρὸς τῷ τέλει μετανοών δεκτέος μετ᾿ ἐπικρίσεως Γ'. Ο κανονικός εἴπου καὶ ζεύγνυται, διαζεύγνυται. ζ'. Αββενοφθόρους, καὶ φονεῖς, καὶ φαρμακούς, καὶ εἰδωλολάτρας, κατὰ τὸν παλαιὸν τύπον εἰσδέ δεξαι. η'. Φονεύς, ὁ κατὰ τῆς γυναικὸς διὰ θυμοῦ ἀξίνῃ χρησάμενος. θ'. 'Ακούσιος φονεύς ὁ λίθον ἀφεὶς ἐπὶ κύνα, καὶ ἀνθρώπου τυχών, καὶ ὁ παιδεύων ἱμάντι, καὶ λόγῳ· ὁ δὲ ἐν μάχῃ ξύλῳ ἢ χειρὶ τοὺς ἐπὶ τὰ καίρια, καὶ ἀνελών, ἄγγι τοῦ ἑκουσίου. ι'. Ο ξίφει χρησάμενος, ή τοιούτῳ τινί, πάντως εκούσιος· καὶ ὁ λῃστὴς, καὶ ὁ πολέμιος, καὶ ὁ δ᾽ ἄλλην αἰτίαν ἐπιδοὺς φάρμακον, εἰ ἀνελεῖ, ἐκούς ατος. ια΄. Καὶ αἱ τὰ ἀμβλωθρίδια καὶ διδοῦσαι, καὶ λαμβάνουσαι, ιβ. Κατὰ τὸν τοῦ Κυρίου λόγον, ἴσως καταδικάζεται καὶ ἀνὴρ, καὶ γυνή, διὰ πορνείας ἀποζευγνύμενοι. 'Η δὲ συνήθεια, τὸν μοιχὸν, καὶ τὸν πόρνον οὐ διαζεύγνυσι τῶν συμβίων. Εἰ δέ τις ἀφέτῳ ἀνδρὶ συν ζευχθείη, οὐκ ἔνι τυχόν μοιχαλίς· τὸ γὰρ αἴτιον ἐπὶ τὴν ἀλόγως ἀφήσεσαν· ἢ καὶ μοιχαλίς, εἰ πρὸς ὅτερον ζεύγνυται· ὁ δὲ ἀφεθεὶς συγγνωστός. Ο δὲ τὴν γυναῖκα καταλιπών, καὶ ἐπ' ἄλλην ιών, καὶ αὐτὸς, καὶ αὐτὴν μεμοιχεῦσθαι ποιεῖ, καὶ ἡ αὐτῷ συνοι κούσα γυνή. ιγ'. Οὐκ ἀναγκάσεις τὸν μὴ χειροτονηθήναι ὁμός σαντα. ιδ'. Ὁ ἀκούσιος φονευτής δεκαετίαν ὑποπιπτέτω. ιε'. Ὁ δίγαμος, καὶ ἀκλήρωτος. 5. Ο πολεμιστής τῇ εὐσεβεία, τριετίαν ύποπιο πτέτω. Τοῦ αὐτοῦ ἐπιστολὴ β'. α΄. Ο πρεσβύτερος Βιάνωρ ὁμόσας και μεταμεσ λούμενος, διὰ τὴν εὐκολίαν ἐκείνου τοῦ ὅρκου, όσο κτέο:. β'. Μετ᾿ ἐνιαυτὸν τὰς μετὰ τὴν ὁμολογίαν ἐκπιπτούσας παρθένους οἱ Πατέρες ἐδέχοντο. Διὰ δὲ τὸ

SYMEONIS METAPHRASTE. ° Ecclesiæ conventu arcendi sunt. Hæretici baptisma ή άγωγοι. Τὸ ἐξ αἱρετικού βάπτισμα, ἄδεκτον· δεκτὸν rejiciendum: schismatici vero atque ab Ecclesia τοῦ σχιστοῦ, καὶ παρασυναγώγου. Παράκλητον οἱ alieni, recipiendum. Paracletum Pepusiani Monta- Πεπουζηνοὶ τὸν Μοντανὸν ὀνομάζουσιν. Ὅθεν καὶ num vocant. Unde et qui in ipsum baptizantur, non εἰς αὐτὸν ἀβάπτιστοι βαπτιζόμενοι. Τὸ τῶν Καθα censentur baptizati. Catharorum, Hydroparasta- ρῶν, καὶ Ἱδροπαραστατῶν, καὶ Ἐγκρατιτών βάπτι rum, atque Encratitarum baptisma, quamvis non σμα, εἰ καὶ ἄδεκτον, διὰ τὸ ἐπιλῆψαι [σ. ἐπι recipiendum,propter Spiritus sancti apud eos de- λειψαι] τούτοις τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, ἀλλ᾽ οὖν οἰκονο fectum, tamen dispensationis gratia recipiatur. μίας χάριν ἔστω δεκτόν. 2. Quæ de industria fetum corrupit, quandocunque corruperit, homicidio tenetur. 3. Diaconus qui fornicatus fuerit, in laicorum locum relegatus, communione ne prohibeatur. 4. Unum aut duos annos excommunicatur bigamus, tres vero et quatuor trigamus, atque etiam quinque juxta consuetudinem quæ hactenus invaluit. 5. Hæreticus in fine vitæ pœnitens, discretione adhibita suscipiendus. 6. Canonicus si matrimonio junctus sit, disjungitur. 7. Masculorum animaliumque corruptores atque homicide, et venefici, ac idololatræ juxta antiquam formam suscipiendi. 8. Homicida est qui uxorem iratus securi percusserit. 9. Involuntarius homicida est, qui lapide in canem misso, hominem assecutus est, et qui loro ac vimine corripit. Qui vero in rixa fuete aut manu lethale vulnus inflixerit atque interfecerit,ad voluntarium prope accedit. 10. Qui gladio aut aliquo ejusmodi instrumento usus fuerit prorsus voluntarius est homicida. Idem latro, hostis, et qui propter aliam causam venenum dederit atque interfecerit, voluntarius. 44. Necnon etiam quæ abortivos fetus dant et accipiunt. 12. Juxta Domini sermonem,vir et mulier fornicationis causa separati pariter condemnantur: consuetudo vero adulterum et fornicatorem a conjugibus non disjungit. Si qua autem mulier dimisso ab uxore viro juncta fuerit, non est adultera; culpa enim in eam quæ sine ratione dimisit rejicienda est; aut quæ etiam adultera est, si cum alio jungatur: dimissus vero, venia dignus est. Qui vero, relicta uxore ad aliam se confert, mnachus ip. se est, atque ipsam mochari facit, ea etiam cum qua consuetudinem habet. 13. Non coges eum, qui se non ordinatum esse juraverit. 44. Involuntarius homicida decennio poenitentiæ subjacebit. 15. Bigamus non est in clerum recipiendus. 16. Pietatis hostis triennio penitentiæ subjiciatur. Ejusdem epistola 11. 1. Presbyter Bianor cum juraverit ac penitentiam egerit, propter illius juramenti levitatem, suscipiendus. 2. Virgines post professionem lapsas exacto anno Patres recipiebant. Quoniam autem validior β'. Η κατ᾽ ἐπιτήδευσιν φθείρασα, ὅτι ἂν φθείρῃ, φονεύτρια. γ΄. Διάκονος πορνεύσας, εἰς τὸν τῶν λαϊκῶν μετ ταστὰς τόπον, ἔστω τῶς κοινωνίας ἀκώλυτος. δ'. Ένα χρόνον ἢ δύο ἀφορίζεται δίγαμος • τρεῖς δὲ καὶ τέσσαρας ὁ τρίγαμος, καὶ πέντε, κατὰ τὴν ἄρτι συνήθειαν. σ'. Αἱρετικὸς πρὸς τῷ τέλει μετανοών δεκτέος μετ᾿ ἐπικρίσεως Γ'. Ο κανονικός εἴπου καὶ ζεύγνυται, διαζεύγνυται. ζ'. Αββενοφθόρους, καὶ φονεῖς, καὶ φαρμακούς, καὶ εἰδωλολάτρας, κατὰ τὸν παλαιὸν τύπον εἰσδέ δεξαι. η'. Φονεύς, ὁ κατὰ τῆς γυναικὸς διὰ θυμοῦ ἀξίνῃ χρησάμενος. θ'. 'Ακούσιος φονεύς ὁ λίθον ἀφεὶς ἐπὶ κύνα, καὶ ἀνθρώπου τυχών, καὶ ὁ παιδεύων ἱμάντι, καὶ λόγῳ· ὁ δὲ ἐν μάχῃ ξύλῳ ἢ χειρὶ τοὺς ἐπὶ τὰ καίρια, καὶ ἀνελών, ἄγγι τοῦ ἑκουσίου. ι'. Ο ξίφει χρησάμενος, ή τοιούτῳ τινί, πάντως εκούσιος· καὶ ὁ λῃστὴς, καὶ ὁ πολέμιος, καὶ ὁ δ᾽ ἄλλην αἰτίαν ἐπιδοὺς φάρμακον, εἰ ἀνελεῖ, ἐκούς ατος. ια΄. Καὶ αἱ τὰ ἀμβλωθρίδια καὶ διδοῦσαι, καὶ λαμβάνουσαι, ιβ. Κατὰ τὸν τοῦ Κυρίου λόγον, ἴσως καταδικάζεται καὶ ἀνὴρ, καὶ γυνή, διὰ πορνείας ἀποζευγνύμενοι. 'Η δὲ συνήθεια, τὸν μοιχὸν, καὶ τὸν πόρνον οὐ διαζεύγνυσι τῶν συμβίων. Εἰ δέ τις ἀφέτῳ ἀνδρὶ συν ζευχθείη, οὐκ ἔνι τυχόν μοιχαλίς· τὸ γὰρ αἴτιον ἐπὶ τὴν ἀλόγως ἀφήσεσαν· ἢ καὶ μοιχαλίς, εἰ πρὸς ὅτερον ζεύγνυται· ὁ δὲ ἀφεθεὶς συγγνωστός. Ο δὲ τὴν γυναῖκα καταλιπών, καὶ ἐπ' ἄλλην ιών, καὶ αὐτὸς, καὶ αὐτὴν μεμοιχεῦσθαι ποιεῖ, καὶ ἡ αὐτῷ συνοι κούσα γυνή. ιγ'. Οὐκ ἀναγκάσεις τὸν μὴ χειροτονηθήναι ὁμός σαντα. ιδ'. Ὁ ἀκούσιος φονευτής δεκαετίαν ὑποπιπτέτω. ιε'. Ὁ δίγαμος, καὶ ἀκλήρωτος. 5. Ο πολεμιστής τῇ εὐσεβεία, τριετίαν ύποπιο πτέτω. Τοῦ αὐτοῦ ἐπιστολὴ β'. α΄. Ο πρεσβύτερος Βιάνωρ ὁμόσας και μεταμεσ λούμενος, διὰ τὴν εὐκολίαν ἐκείνου τοῦ ὅρκου, όσο κτέο:. β'. Μετ᾿ ἐνιαυτὸν τὰς μετὰ τὴν ὁμολογίαν ἐκπιπτούσας παρθένους οἱ Πατέρες ἐδέχοντο. Διὰ δὲ τὸ

solutam, corripiendus quidem est propter pri- θέραν, ἐπιτιμητέως μὲν διὰ τὴν πρώτην· ἐπὶ δὲ τῇ mam: propter secundam vero, crimine vacat. δευτέρα, ἀνεύθυνος. 20. Quæ contra voluntatem patris secuta est, scortum censetur: si vero parentes reconciliati fuerint, factumque remedium accipere videatur, tamen triennio pœnitentiæ subjaceat. 21. Quæ cum adultero vivit, mæchatur. 22. Ancilla quæ se viro tradiderit, fornicatur; matrimonio vero jungitur, quæ cum domini consensu id facit. Quæ enim fiunt ab iis qui aliena potestati subditi sunt, invalida. 23. Vidua quæ virum accipit,criminis expers est. 24. Filius patris potestati subditus, et servus citra dominorum consensum, matrimonium contrahens, culpa obnoxii sunt. 29. Qui percusserit ad mortem, tun lacessit, tum qui ulciscitur, homicida. 26. Diaconisa cum gentili fornicata, ac penitentia ducta, septennio pœnitentiæ subjiciatur. 27. Christianus contumelia Christum afficiens, nullum fructum ex vocatione sua percipiat. 28. Nupsit quædam per ignorantiam viro dimisso: deinde priori ipse restitutus est, ipsa vero dimissa:scortum reputatur per ignorantiam,ac si velit, nubere potest: melius vero, si non nubat. 29. Encratitas, sarcophoros atque apotactilas denuo baptizabis. Quamvis enim dicant se in Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum esse baptizatos, verumtamen quoniam malorum auctorem Deum impie asserunt juxta Marcionem, nisi de nuo baptizentur, non sunt recipiendi. 30. Quæ a viro dimissa est, sic maneat; sic enim machetur, juxta Domini sermonem, alius communione excluditur. 31. Corruptio per vim admissa, crimine vacat: atque ancilla si vim paliatur a domino, insons est. 33. Qui tertium matrimonium contrahit,contra leges peccat. Prout autem Ecclesiæ res nunc se habent, ejusmodi facinora, si non publice traducantur, dissoluta fornicatione tolerabiliora judicantur. Ejusdem epistola tertia. 1. Clerici qui in delictum incidunt, gradibus dejiciuntur, sive ministrent, sive ordinati sint. 2. Quæ fetum neglexerit, propterea quod amicis rebusque ad vitam necessariis destituta sit, criminis expers est. 3. Non magnum crimen est ancillæ viduæ, si ad secundas nuptias rapiatur: bigamiæ vero pcnam subibit. 4. Homicidarum pœnæ, pro circumstantiarum ratione, augentur aut minuuntur. 5. Voluntarius homicida viginti annos penitentia subjiciatur. 6. Involuntarius decem annos. 7. Machus quindecim annos. 8. Fornicator septennium. κ'. Παρὰ γνώμην πατρὸς ἡ ἀκολουθήσασα, πόρνη κρίνεται· εἰ δὲ καὶ οἱ γονεῖς διαλλογεῖεν, καὶ τὸ γεγονός θεραπείαν ἔχειν δοκεῖ, ὅμως τριετίαν υπου πιπτέτω. κα'. Ἡ συζώσά μοιχῷ, διαμοιχεύεται. κβ'. Ἑαυτὴν ἀνδρὶ ἐπιδοῦσα δούλη, πορνεύει· συνάπτεται δὲ ἡ μετὰ γνώμης δεσπότου. Τὰ γὰρ τῶν ὑπεξουσίων, ἀβέβαια. κγ'. Ανέγκλητος ἡ χήρα λαμβάνουσα ἄνδρα. κδ'. Ὁ ὑπεξούσιος υἱὸς, καὶ δοῦλος, δίχα τῶν κυρίων ζευγνυμενοι, ἀνεύθυνοι. κι'. Ο πλήξας πρὸς θάνατον, καὶ ἀρχόμενος, καὶ ἀμυνόμενος ἀνδροφόνος. κς'. Διάκονος Ελληνι προνευθείσα και μεταγνοῦσα, ἑπταετίαν ὑποπιπτένω. κζ'. Υβρίζων Χριστιανὸς τὸν Χριστον, ἀπὸ τῆς κλήσεως ἀνωφέλητος. κη'. 'Εγήματά τις ἀνδρὶ κατὰ ἄγνοιαν ἀφεμένῳ, εἶτα τῇ προτέρα ἀνέφηνεν, ἡ δ᾽ ἀφεθη πόρνη λογίζεται κατὰ ἄγνοιαν, καὶ εἰ θέλει ζεύγνυται κάλλιον δὲ εἰ μὴ ζεύγνυται. κθ'. Εγκρατίτας, καὶ Σαρκοφόρους, καὶ ᾿Αποτα κτίτας, ἀναβαπτίσεις. Εἰ γὰρ καὶ λέγοιεν ὅτι εἰς Πατέρα, καὶ Υἱὸν, καὶ ἅγιον Πνεῦμα ἐβαπτίσθη, ἀλλ' ἐπεὶ κακῶν ποιητὴν τὸν Θεὸν βλασφημοῦσι κατὰ Μαρκίωνα, μὴ ἀναβαπτιζόμενοι ἄδεκτοι. λ'. Ἡ παρ' ἀνδρὸς ἀφεθεῖσα, μενέτω οὕτως· ε! γὰρ μοιχᾶται κατὰ τὸν τοῦ Κυρίου λόγον, τῆς πρὸς ἕτερον κλείεται κοινωνίας. λα'. Φθορά κατηναγκασμένη ἀνεύθυνος· καὶ δούλη βιαζομένη παρὰ δεσπότου, ἀνεύθυνος. λβ'. Ὁ τρίγαμος ἄνομος· ὡς δὲ ῥέπῃ τῆς Ἐκκλησ σίας τὰ τοιαῦτα βλεπόμενα, ἀστηλίτευτα, κρείττω τῆς ἀνειμένης πορνείας κρινόμενα. Τοῦ αὐτοῦ ἐπιστολὴ τρίτη α'. Οι κληρικοί παραπίπτοντες, τῶν βαθμῶν ἀποπίπτουσιν, εἴτε ὑπηρετῶσιν εἴτε κεχειροτόνηνται, β΄. Ἡ ἀμήσασα τοῦ κυήματος δι' ἐρημίαν ἢ ἀπορίαν τῶν ἐπιτηδείων, ἀνεύθυνος. γ'. Οὐ μέγα πταίσμα τῇ χήρα δούλῃ πρὸς δεύτε ρον γάμον αρπαζομένῃ· τὸ δὲ τῆς διγαμίας ἐπιτί μιον ἔξει, δ. Τῶν φονώντων [ισ. φονευόντων] τὰ ἐπιτίμια, κατὰ τὸ ἰδίωμα τῆς περιστήσεως ἐπιτείνεται, ἢ ὁρίεται. ε΄. Ὁ ἑκούσιος φονευτής, εἰκοσαετίαν ὑποπιπτέτω. 5'. Ὁ ἀκούσιος δεκαετίαν. ζ'. Ὁ μοιχός, πεντεκαιδεκαετίαν. η'. Ο πόρνος, έπταετίαν,

solutam, corripiendus quidem est propter pri- θέραν, ἐπιτιμητέως μὲν διὰ τὴν πρώτην· ἐπὶ δὲ τῇ mam: propter secundam vero, crimine vacat. δευτέρα, ἀνεύθυνος. 20. Quæ contra voluntatem patris secuta est, scortum censetur: si vero parentes reconciliati fuerint, factumque remedium accipere videatur, tamen triennio pœnitentiæ subjaceat. 21. Quæ cum adultero vivit, mæchatur. 22. Ancilla quæ se viro tradiderit, fornicatur; matrimonio vero jungitur, quæ cum domini consensu id facit. Quæ enim fiunt ab iis qui aliena potestati subditi sunt, invalida. 23. Vidua quæ virum accipit,criminis expers est. 24. Filius patris potestati subditus, et servus citra dominorum consensum, matrimonium contrahens, culpa obnoxii sunt. 29. Qui percusserit ad mortem, tun lacessit, tum qui ulciscitur, homicida. 26. Diaconisa cum gentili fornicata, ac penitentia ducta, septennio pœnitentiæ subjiciatur. 27. Christianus contumelia Christum afficiens, nullum fructum ex vocatione sua percipiat. 28. Nupsit quædam per ignorantiam viro dimisso: deinde priori ipse restitutus est, ipsa vero dimissa:scortum reputatur per ignorantiam,ac si velit, nubere potest: melius vero, si non nubat. 29. Encratitas, sarcophoros atque apotactilas denuo baptizabis. Quamvis enim dicant se in Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum esse baptizatos, verumtamen quoniam malorum auctorem Deum impie asserunt juxta Marcionem, nisi de nuo baptizentur, non sunt recipiendi. 30. Quæ a viro dimissa est, sic maneat; sic enim machetur, juxta Domini sermonem, alius communione excluditur. 31. Corruptio per vim admissa, crimine vacat: atque ancilla si vim paliatur a domino, insons est. 33. Qui tertium matrimonium contrahit,contra leges peccat. Prout autem Ecclesiæ res nunc se habent, ejusmodi facinora, si non publice traducantur, dissoluta fornicatione tolerabiliora judicantur. Ejusdem epistola tertia. 1. Clerici qui in delictum incidunt, gradibus dejiciuntur, sive ministrent, sive ordinati sint. 2. Quæ fetum neglexerit, propterea quod amicis rebusque ad vitam necessariis destituta sit, criminis expers est. 3. Non magnum crimen est ancillæ viduæ, si ad secundas nuptias rapiatur: bigamiæ vero pcnam subibit. 4. Homicidarum pœnæ, pro circumstantiarum ratione, augentur aut minuuntur. 5. Voluntarius homicida viginti annos penitentia subjiciatur. 6. Involuntarius decem annos. 7. Machus quindecim annos. 8. Fornicator septennium. κ'. Παρὰ γνώμην πατρὸς ἡ ἀκολουθήσασα, πόρνη κρίνεται· εἰ δὲ καὶ οἱ γονεῖς διαλλογεῖεν, καὶ τὸ γεγονός θεραπείαν ἔχειν δοκεῖ, ὅμως τριετίαν υπου πιπτέτω. κα'. Ἡ συζώσά μοιχῷ, διαμοιχεύεται. κβ'. Ἑαυτὴν ἀνδρὶ ἐπιδοῦσα δούλη, πορνεύει· συνάπτεται δὲ ἡ μετὰ γνώμης δεσπότου. Τὰ γὰρ τῶν ὑπεξουσίων, ἀβέβαια. κγ'. Ανέγκλητος ἡ χήρα λαμβάνουσα ἄνδρα. κδ'. Ὁ ὑπεξούσιος υἱὸς, καὶ δοῦλος, δίχα τῶν κυρίων ζευγνυμενοι, ἀνεύθυνοι. κι'. Ο πλήξας πρὸς θάνατον, καὶ ἀρχόμενος, καὶ ἀμυνόμενος ἀνδροφόνος. κς'. Διάκονος Ελληνι προνευθείσα και μεταγνοῦσα, ἑπταετίαν ὑποπιπτένω. κζ'. Υβρίζων Χριστιανὸς τὸν Χριστον, ἀπὸ τῆς κλήσεως ἀνωφέλητος. κη'. 'Εγήματά τις ἀνδρὶ κατὰ ἄγνοιαν ἀφεμένῳ, εἶτα τῇ προτέρα ἀνέφηνεν, ἡ δ᾽ ἀφεθη πόρνη λογίζεται κατὰ ἄγνοιαν, καὶ εἰ θέλει ζεύγνυται κάλλιον δὲ εἰ μὴ ζεύγνυται. κθ'. Εγκρατίτας, καὶ Σαρκοφόρους, καὶ ᾿Αποτα κτίτας, ἀναβαπτίσεις. Εἰ γὰρ καὶ λέγοιεν ὅτι εἰς Πατέρα, καὶ Υἱὸν, καὶ ἅγιον Πνεῦμα ἐβαπτίσθη, ἀλλ' ἐπεὶ κακῶν ποιητὴν τὸν Θεὸν βλασφημοῦσι κατὰ Μαρκίωνα, μὴ ἀναβαπτιζόμενοι ἄδεκτοι. λ'. Ἡ παρ' ἀνδρὸς ἀφεθεῖσα, μενέτω οὕτως· ε! γὰρ μοιχᾶται κατὰ τὸν τοῦ Κυρίου λόγον, τῆς πρὸς ἕτερον κλείεται κοινωνίας. λα'. Φθορά κατηναγκασμένη ἀνεύθυνος· καὶ δούλη βιαζομένη παρὰ δεσπότου, ἀνεύθυνος. λβ'. Ὁ τρίγαμος ἄνομος· ὡς δὲ ῥέπῃ τῆς Ἐκκλησ σίας τὰ τοιαῦτα βλεπόμενα, ἀστηλίτευτα, κρείττω τῆς ἀνειμένης πορνείας κρινόμενα. Τοῦ αὐτοῦ ἐπιστολὴ τρίτη α'. Οι κληρικοί παραπίπτοντες, τῶν βαθμῶν ἀποπίπτουσιν, εἴτε ὑπηρετῶσιν εἴτε κεχειροτόνηνται, β΄. Ἡ ἀμήσασα τοῦ κυήματος δι' ἐρημίαν ἢ ἀπορίαν τῶν ἐπιτηδείων, ἀνεύθυνος. γ'. Οὐ μέγα πταίσμα τῇ χήρα δούλῃ πρὸς δεύτε ρον γάμον αρπαζομένῃ· τὸ δὲ τῆς διγαμίας ἐπιτί μιον ἔξει, δ. Τῶν φονώντων [ισ. φονευόντων] τὰ ἐπιτίμια, κατὰ τὸ ἰδίωμα τῆς περιστήσεως ἐπιτείνεται, ἢ ὁρίεται. ε΄. Ὁ ἑκούσιος φονευτής, εἰκοσαετίαν ὑποπιπτέτω. 5'. Ὁ ἀκούσιος δεκαετίαν. ζ'. Ὁ μοιχός, πεντεκαιδεκαετίαν. η'. Ο πόρνος, έπταετίαν,

centum sexaginta quinque Justiniano imperante Ιουστινιανοῦ τοῦ μεγάλου συνεληλύθασιν· οἱ Ωρι convenerunt,qui Origenem corporum animarum- γένην σωματων καὶ ψυχών περιόδους ἀποφηνάμενον, que circuitus affirmantem, necnon etiam Theodoritum contra duodecim Cyrilli capita audacter invectum, anathemate perculerunt.Byzantii a Constantino coacta est synodus,quæ Honorium Romæ, ac Sergium Constantinopolis, episcopos unam voluntatem unamque operationem dogmatibus suis docentes ejecit. 2. Quæ apostolorum sanctionibus Clementis opera editis, furtim ab hæreticis inserta sunt, repudianda. καὶ Θεοδώρητον κατὰ τῶν δώδεκα κεφαλαίων θρα συνθέντα Κυρίλλου ἀνεθεμάτισαν. Ἐπὶ τὴν Βύζαν τον ὑπὸ Κωνσταντίνου του Πωγωνάτου συνείλεκται σύνοδος, ἢ Ονώριον τὴν Ῥώμης, καὶ Σέργιον τὸν τῆς Κωνσταντίνου, ἓν θέλημα καὶ μίαν ἐνέργειαν δογματίσαντας ἀποβέβληκεν. β'. Τὰ παρὰ τῶν ἑτεροδόξων κλοπιμαίως ἐμβεβλημένα, ταῖς Κλήμεντος τῶν ἀποστόλων διατάξεσιν ἀποκήρυκτα. 3. Sacerdotes bigami atque impoenitentes gra- γ΄. Ἱερεῖς δίγαμοι καὶ ἀμεταμελέτητοι καθῄρην du moti sunt: qui vero malum a se removerunt, ται. Οἱ δὲ τὸ κακὸν ἀπελάσαντες, τῆς λειτουργίας sacro munere usque ad certum tempus abstine- ἐπὶ ῥητὸν παύσονται χρόνον· οὐκ εὐλογεῖ γὰρ ὁ bunt. Neque enim benedicit vulneratus, et qui τραυματίας, καὶ οἱ παρανόμως γαμήσαντες. contra leges matrimonium contraxerunt. 4. Et qui post viduitatem conjugium inierunt, post certum tempus gradibus suis restituantur, ita tamen, ut ad altiores non promoveantur,conjugio scilicet dimisso. Qui vero etiam post definitum tempus, dissoluti et depositi maneant. 5. Clericus cum Domini sponsa matrimonio copulatus, deponatur: laicus vero excommunicetur. 6. Eunuchus sacerdos ancillas aut alias exceptis personis quæ suspicione vacant, ne habeat. 7. Ordinatus, si matrimonio junctus sit, deponitur. 8. Diaconus etiam officium habens, nisi vicarius sit patriarchs aut episcopi, si ante presbyteros sedeat, sit omnium postremus. 9. Ingredi cauponam prohibitus est clericus, magis etiam habere prohibebitur. 10. Azyma Judæorum respuenda: qui vero etiam medicos ipsos ad se vocat, aut cum iis lavatur, ejiciendus est. 11. Εt si dictum sit non esse ejiciendam uxorem, tamen profectui in melius prospicientes, praesidi qui ordinatur, ne amplius cum uxore habitet, denuntiamus. 12. Quamvis Romani eum qui ad diaconatum et presbyteratum promovetur, uxorem diinittere voluerint: nos diaconorum ac presbyterorum connubia valere volumus: qui autem dissolvere coecerit, deponetur. 13. Presbyter triginta annis minor, et diaconus viginti quinque, et diaconissa quadraginta, ac subdiaconus viginti, deponendi sunt. 14. Qui dicit septem diaconos esse, juxta id quod in aclibus dictum est, scial non de iis qui mysteriis deserviunt, sed de iis qui mensis ministrabant, sermonem esse. 15. Qui suscipit externum clericum, eumque ordinat, cum male ordinato deponitur. 16.Qui propter Barbarorum incursionem locum mutavit,ubi cessaverit incursio,revertatur ad eam δ'. Καὶ οἱ μετὰ τὴν χειροτονίαν συζυγέντες, μετὰ τὸν ῥητὸν χρόνον τοὺς βαθμούς γνωριζέτωσαν, ἀπρόκο που μένοντες, δηλαδὴ τὴν συζυγίαν ἀφέμενοι. Οἱ δὲ μετὰ τὸν ὅρον, καὶ λυόμενοι, ἐκκαθῃρημένοι μενέτωσαν. ε'. Κληρικὸς νύμφη Θεοῦ συναπτόμενος καθαιρείσθω. Λαϊκὸς δὲ ἀφοριζέσθω. Γ'. Καὶ εὐνοῦχος ἱερεὺς, θεραπαινίδας, ἢ ἑτέρας, πλὴν τῶν ἀνυπόπτων μὴ κεκτήσθω προσώπων. ζ'. Ὁ χειροτονηθείς, εἰ ζεύγνυται, καθαιρείται. η'. Καὶ ἐφφίκιον ἔχων διάκονος, εἰ μὴ τοποτηρη της ᾖ πατριάρχου, ἢ ἐπισκόπου, πρὸ τῶν πρεσβυτές ρων καθεζόμενος, ἁπάντων ἐσχατώτατος ἔσοιτο. θ'. Εἰσιέναι καπηλείῳ κεκώλυται κληρικός, καὶ ἔχειν κωλυθήσεται μᾶλλον, ι. "Αζυμα Ιουδαίων ἀπόπτυστα. Ο δὲ καὶ ἐπω τρούς αὐτοὺς προσκαλούμενος, ἢ συλλουόμενος, ἔχε πτωτος. ια΄. Εἰ καὶ λέλεκται μὴ ἐκβάλλειν γυναῖκα, ἀλλὰ τῆς ἐπὶ τὸ κρεῖττον προκοπῆς προμηθούμενοι, τῷ χειροτονουμένῳ προέδρο μηκέτι συνοικείν γυναικί παραγγέλλομεν. ιβ. Κἂν οἱ Ρωμαῖοι τὸν εἰς διάκονον καὶ πρεσ σβύτερον προαγόμενον ἀφεῖναι τὴν γυναῖας βεβού ληνται, ἡμεῖς ἐῤῥῶσθαι τὰ διακόνῳ καὶ πρεσβυτέρῳ βουλόμεθα συνοικέσια. Ὁ δὲ βιαζόμενος λύσαι, καθώ ᾑρημένος. ιγ'. Πρεσβύτερος τριακονταετίας ἐνδέων, καὶ διάκονος εἰκοσαπενταετίας, καὶ διακόνισσα τεσσαρα κονταετίας, καὶ εἰκοσαετίας ὑποδιάκονος, εὐκαθαίρετοι. ιδ'. Γινωσκέτω ὁ λέγων ἑπτὰ διακόνους εἶναι κατὰ τὸ εἰρημένον ταῖς Πράξεσιν, ὅτι οὐ περὶ τῶν διακος νουμένων τοῖς μυστηρίοις ὁ λόγος, ἀλλὰ περὶ τῶν ταῖς τραπέζαις ὑπηρετούντων. ιε'. Ο προσδεχόμενος ξένον κληρικὸν, καὶ χειροτονῶν, σὺν τῷ κακῶς χειροτονηθέντι καθε ῄρηται. 15'. Ο διὰ βαρβαρικὴν ἐπιδρομήν μεταναστὰς, παυσαμένης τῆς ἐπιδρομής, παλινοστείτω τῇ καθ᾿

centum sexaginta quinque Justiniano imperante Ιουστινιανοῦ τοῦ μεγάλου συνεληλύθασιν· οἱ Ωρι convenerunt,qui Origenem corporum animarum- γένην σωματων καὶ ψυχών περιόδους ἀποφηνάμενον, que circuitus affirmantem, necnon etiam Theodoritum contra duodecim Cyrilli capita audacter invectum, anathemate perculerunt.Byzantii a Constantino coacta est synodus,quæ Honorium Romæ, ac Sergium Constantinopolis, episcopos unam voluntatem unamque operationem dogmatibus suis docentes ejecit. 2. Quæ apostolorum sanctionibus Clementis opera editis, furtim ab hæreticis inserta sunt, repudianda. καὶ Θεοδώρητον κατὰ τῶν δώδεκα κεφαλαίων θρα συνθέντα Κυρίλλου ἀνεθεμάτισαν. Ἐπὶ τὴν Βύζαν τον ὑπὸ Κωνσταντίνου του Πωγωνάτου συνείλεκται σύνοδος, ἢ Ονώριον τὴν Ῥώμης, καὶ Σέργιον τὸν τῆς Κωνσταντίνου, ἓν θέλημα καὶ μίαν ἐνέργειαν δογματίσαντας ἀποβέβληκεν. β'. Τὰ παρὰ τῶν ἑτεροδόξων κλοπιμαίως ἐμβεβλημένα, ταῖς Κλήμεντος τῶν ἀποστόλων διατάξεσιν ἀποκήρυκτα. 3. Sacerdotes bigami atque impoenitentes gra- γ΄. Ἱερεῖς δίγαμοι καὶ ἀμεταμελέτητοι καθῄρην du moti sunt: qui vero malum a se removerunt, ται. Οἱ δὲ τὸ κακὸν ἀπελάσαντες, τῆς λειτουργίας sacro munere usque ad certum tempus abstine- ἐπὶ ῥητὸν παύσονται χρόνον· οὐκ εὐλογεῖ γὰρ ὁ bunt. Neque enim benedicit vulneratus, et qui τραυματίας, καὶ οἱ παρανόμως γαμήσαντες. contra leges matrimonium contraxerunt. 4. Et qui post viduitatem conjugium inierunt, post certum tempus gradibus suis restituantur, ita tamen, ut ad altiores non promoveantur,conjugio scilicet dimisso. Qui vero etiam post definitum tempus, dissoluti et depositi maneant. 5. Clericus cum Domini sponsa matrimonio copulatus, deponatur: laicus vero excommunicetur. 6. Eunuchus sacerdos ancillas aut alias exceptis personis quæ suspicione vacant, ne habeat. 7. Ordinatus, si matrimonio junctus sit, deponitur. 8. Diaconus etiam officium habens, nisi vicarius sit patriarchs aut episcopi, si ante presbyteros sedeat, sit omnium postremus. 9. Ingredi cauponam prohibitus est clericus, magis etiam habere prohibebitur. 10. Azyma Judæorum respuenda: qui vero etiam medicos ipsos ad se vocat, aut cum iis lavatur, ejiciendus est. 11. Εt si dictum sit non esse ejiciendam uxorem, tamen profectui in melius prospicientes, praesidi qui ordinatur, ne amplius cum uxore habitet, denuntiamus. 12. Quamvis Romani eum qui ad diaconatum et presbyteratum promovetur, uxorem diinittere voluerint: nos diaconorum ac presbyterorum connubia valere volumus: qui autem dissolvere coecerit, deponetur. 13. Presbyter triginta annis minor, et diaconus viginti quinque, et diaconissa quadraginta, ac subdiaconus viginti, deponendi sunt. 14. Qui dicit septem diaconos esse, juxta id quod in aclibus dictum est, scial non de iis qui mysteriis deserviunt, sed de iis qui mensis ministrabant, sermonem esse. 15. Qui suscipit externum clericum, eumque ordinat, cum male ordinato deponitur. 16.Qui propter Barbarorum incursionem locum mutavit,ubi cessaverit incursio,revertatur ad eam δ'. Καὶ οἱ μετὰ τὴν χειροτονίαν συζυγέντες, μετὰ τὸν ῥητὸν χρόνον τοὺς βαθμούς γνωριζέτωσαν, ἀπρόκο που μένοντες, δηλαδὴ τὴν συζυγίαν ἀφέμενοι. Οἱ δὲ μετὰ τὸν ὅρον, καὶ λυόμενοι, ἐκκαθῃρημένοι μενέτωσαν. ε'. Κληρικὸς νύμφη Θεοῦ συναπτόμενος καθαιρείσθω. Λαϊκὸς δὲ ἀφοριζέσθω. Γ'. Καὶ εὐνοῦχος ἱερεὺς, θεραπαινίδας, ἢ ἑτέρας, πλὴν τῶν ἀνυπόπτων μὴ κεκτήσθω προσώπων. ζ'. Ὁ χειροτονηθείς, εἰ ζεύγνυται, καθαιρείται. η'. Καὶ ἐφφίκιον ἔχων διάκονος, εἰ μὴ τοποτηρη της ᾖ πατριάρχου, ἢ ἐπισκόπου, πρὸ τῶν πρεσβυτές ρων καθεζόμενος, ἁπάντων ἐσχατώτατος ἔσοιτο. θ'. Εἰσιέναι καπηλείῳ κεκώλυται κληρικός, καὶ ἔχειν κωλυθήσεται μᾶλλον, ι. "Αζυμα Ιουδαίων ἀπόπτυστα. Ο δὲ καὶ ἐπω τρούς αὐτοὺς προσκαλούμενος, ἢ συλλουόμενος, ἔχε πτωτος. ια΄. Εἰ καὶ λέλεκται μὴ ἐκβάλλειν γυναῖκα, ἀλλὰ τῆς ἐπὶ τὸ κρεῖττον προκοπῆς προμηθούμενοι, τῷ χειροτονουμένῳ προέδρο μηκέτι συνοικείν γυναικί παραγγέλλομεν. ιβ. Κἂν οἱ Ρωμαῖοι τὸν εἰς διάκονον καὶ πρεσ σβύτερον προαγόμενον ἀφεῖναι τὴν γυναῖας βεβού ληνται, ἡμεῖς ἐῤῥῶσθαι τὰ διακόνῳ καὶ πρεσβυτέρῳ βουλόμεθα συνοικέσια. Ὁ δὲ βιαζόμενος λύσαι, καθώ ᾑρημένος. ιγ'. Πρεσβύτερος τριακονταετίας ἐνδέων, καὶ διάκονος εἰκοσαπενταετίας, καὶ διακόνισσα τεσσαρα κονταετίας, καὶ εἰκοσαετίας ὑποδιάκονος, εὐκαθαίρετοι. ιδ'. Γινωσκέτω ὁ λέγων ἑπτὰ διακόνους εἶναι κατὰ τὸ εἰρημένον ταῖς Πράξεσιν, ὅτι οὐ περὶ τῶν διακος νουμένων τοῖς μυστηρίοις ὁ λόγος, ἀλλὰ περὶ τῶν ταῖς τραπέζαις ὑπηρετούντων. ιε'. Ο προσδεχόμενος ξένον κληρικὸν, καὶ χειροτονῶν, σὺν τῷ κακῶς χειροτονηθέντι καθε ῄρηται. 15'. Ο διὰ βαρβαρικὴν ἐπιδρομήν μεταναστὰς, παυσαμένης τῆς ἐπιδρομής, παλινοστείτω τῇ καθ᾿

sam quadragenariam feri dixerant, validiore fa- σαράκοντα ἔτη γίνεσθαι, κραταιοτέρας τῆς ᾿Εκκλησ cta Ecclesia, nos quoque cilius sigillum monacho σίας γεγενημένης, καὶ ἡμεῖς ὀξύτερον την σφραγίδα imponimus. τῷ μονάζοντι σημαινόμεθα. 32. Qui includendus est, triennium in monasterio prius degat; ac priusquam includatur ubi alium annum exegerit sic ingrediatur, neque egrediatur, nisi mors aut communis utilitas cogat. 33. Solitarius pulla veste indutus, atque indetonsus, nisi tondeatur monasterioque includatur, tirbe expellatur. 34. Quilibet vitæ procellam fugiens, atque in monasterium ingredi cupiens, ejus rei licentiam habeat. 35. Monachus matrimonio junctus aut fornicans, fornicatoris poenam subeat. 36.Parentes filiam,quæ solitariam vitam degere inftituerit, sericis vestibus non induent, sicque habitum ei circumponent: hoc enim labentis mundi admonitio est. 37. Monialis non egredietur e monasterio nisi cum benedictione præpositæ: ac neque vero sola, sed cum altera seniore: foris autem nequaquam pernoctet: similiter et monachus, nisi cum præfecti venia, monasterio non egrediatur. 38. Neque mulierem in virorum monasterio, neque virum in muliebri dormire oportet. 39. Quæ a futuro episcopo separata est, post ordinationem ingrediatur monasterium, procul ab episcopi domo, ac episcopi cura fruatur. 40. Quæcunque ex consensu episcopi exstructa sunt monasteria,non amplius sæcularia diversoria funt, neque sæcularibus hominibus elocantur. 41. Neque laicum alea ludere oportet: neque histrionem esse. 42. Neque spectaculis et venationibus indulgere. 43. Per totam quadragesimam, exceptis Dominicis et Sabbato, sancta offeruntur. 44. Susceptos a baptismate filios eorum matribus copulari non sines. Si quis vero copulatus fuerit, post separationem, ponam quoque subeat. 45. Non permilles patrueli matrimonio jungi patruelem, neque Gliæ et natri filium et patrem, neque duobus fratibus matrem et sororen,neque duabus sororibus fratres.Si quid vero tale factum fuerit, post dissolutionem, septennio penitentiæ subjiciuntur. 46. Romani Quadragesimæ Sabbatis jejunant. Admonet igitur synodus in his etiam canoneni valere. 47. Armenii ova et caseum Quadragesimæ Sabbatis manducant Statutum est igitur totum orbem ab his etiam abstinere: Sin vero, penitus excommunicari. 48. Laicus sibi ipsi communionem non imperţit: sin vero, septem diebus excommunicatur. λβ'. Ο εγκλεισθησόμενος τριετίαν προδιάγων ἐν τῷ μοναστηρίῳ, καὶ πρὸ τῆς ἐγκλείστρας ἕτερον ἐνιαυτὸν μετιών, οὕτως εἰσίτω, καὶ μὴ ἐξίτω, εἰ μὴ βιάζοιτο θάνατος, ἢ πρὸς τὸ κοινὸν λυσιτέλεια. λγ'. Μελανείμων, καὶ ἀκερσεκόμης ἐρημίτης, εἰ μὴ χειρόμενος ἐγκαταλέγοιτο μοναστηρίῳ, τῆς πόλεως ἀπελαυνέσθω. λδ'. ῎Αδειαν ἅπας, ὅτι [σ. ὁ τὴν] ζάλην τοῦ βίου φεύγων, καὶ εἰς μοναστήριον εἰσιέναι βουλόμενος, ἀπενέγκοιτο. λε'. Ο μοναχός ζευγνύμενος, ἢ πορνεύων, δεχέσθω τὸ τοῦ πορνεύοντος ἐπιτίμιον, λς'. Οὐκ ἀμφιάσουσιν οι γονείς συρικῷ τὴν προς ελομένην μονάσαι, καὶ οὕτω τὸ σχῆμα περιθήσουσιν· ἀνάμνησις γὰρ τοῦτο τοῦ ῥέοντος κόσμου. λζ'. Οὐκ ἔξεισι μονάσασα τῆς μονῆς, εἰ μὴ μετ' εὐλογίας τῆς προεστώσης· καὶ μηδὲ μόνη, ἀλλὰ μεθ᾿ ἑτέρας πρεσβύτιδος· ἐξώκοιτος δὲ τὸ ἐπίπαν οὐ γίνεται. Κατὰ ταυτὸ καὶ μονάζων εἰ μὴ μετ' ἐπιτρο πῆς ἡγουμένου τῆς μονῆς μὴ ἐξίτω. λη᾽ οὔτε γυναῖκα χρεὼν ἀνδρῶν καθευδήσει μοναστ τηρίῳ, οὔτε γυναικῶν ἄνδρα. λθ'. Η διαζευχθεῖσα τοῦ ἐπισκόπου [ἐπισκοπὴν δέξασθαι μέλλοντος, μετά την χειροτονίαν, εἰσίτω πρὸς μοναστήριον, τοῦ ἐπισκόπου τῆς ἐπισκοπῆς ποῤῥωτάτω, καὶ ἀπολαυέτω τῆς προνοίας τοῦ ἐπισ σκόπου. μ'. Οσα κατά γνώμην ἐπισκέπτου πέπηγε μονα στήρια, οὐκέτι κοσμικά καταγώγια γίνεται, οὐδὲ κοσμικοῖς ἀνδράσιν ἐνδίδοται. μα'. Οὐδὲ τὸν λαϊκὸν κυβεύειν, δέον, οὐδὲ μιμον εἶναι, μβ'. Οὐδὲ θεάτρων, καὶ κυνηγίων ἀνέχεσθαι. μγ'. Δι' ὅλης τῆς Τεσσαρακοστῆς, δίχα Κυριακῆς καὶ Σαββάτου, τὰ ἁγιασθέντα προσάγεται. μδ'. Τοὺς ἀναδεχομένους παῖδας ἀπὸ βαπτίσματος, οὐ συναφθῆναι ταῖς τῶν παίδων ἐάσεις μητράσιν· εἰ δέ τις καὶ συναφθείη, μετὰ τὸ ἀποσυναφθῆναι καὶ τὸ ἐπιτίμιον γνοίη. με'. Οὐ συγχωρήσεις ἐξαδέλφη συζυγῆναι έξω άδελφον, οὐδὲ θυγατρὶ καὶ μητρὶ υἱὸν καὶ πατέρα, οὐδὲ δυσὶν ἀδελφοῖς μητέρα καὶ θυγατέρα· οὐδὲ δυσὶν άδελφαῖς ἀδελφούς· εἰ δέ τι τοιοῦτον καὶ γένοιτο μετὰ τῆς διαλύσεως, ἑπταετίαν ὑποπιπτέτωσαν. μζ'. Οἱ Ρωμαῖοι τὰ τῆς Τεσσαρακοστῆς νηστεύ ουσι Σάββατα. Υπομιμνήσκει τοίνυν ἡ σύνοδος καὶ ἐπὶ τούτων τὸν ἀποστολικὸν κανόνα κρατεῖν. μζ'. Οἱ ᾿Αρμένιοι ὡὰ καὶ τυρὸν τοῖς τῆς Τεσσαρα «οστῆς ἐσθίουσι Σάββασιν· ὥρισται τοίνυν πᾶσαν τὴν οἰκουμένην καὶ τούτων ἀπέχεσθαι. Εἰ δὲ μὴ, πάντως ἀφορίζεσθαι. μης. Λαϊκὸς οὐ μεταδίδωσιν ἑαυτῷ· εἰ δὲ μή, ἐπταήμερον ἀφορίζεται.

sam quadragenariam feri dixerant, validiore fa- σαράκοντα ἔτη γίνεσθαι, κραταιοτέρας τῆς ᾿Εκκλησ cta Ecclesia, nos quoque cilius sigillum monacho σίας γεγενημένης, καὶ ἡμεῖς ὀξύτερον την σφραγίδα imponimus. τῷ μονάζοντι σημαινόμεθα. 32. Qui includendus est, triennium in monasterio prius degat; ac priusquam includatur ubi alium annum exegerit sic ingrediatur, neque egrediatur, nisi mors aut communis utilitas cogat. 33. Solitarius pulla veste indutus, atque indetonsus, nisi tondeatur monasterioque includatur, tirbe expellatur. 34. Quilibet vitæ procellam fugiens, atque in monasterium ingredi cupiens, ejus rei licentiam habeat. 35. Monachus matrimonio junctus aut fornicans, fornicatoris poenam subeat. 36.Parentes filiam,quæ solitariam vitam degere inftituerit, sericis vestibus non induent, sicque habitum ei circumponent: hoc enim labentis mundi admonitio est. 37. Monialis non egredietur e monasterio nisi cum benedictione præpositæ: ac neque vero sola, sed cum altera seniore: foris autem nequaquam pernoctet: similiter et monachus, nisi cum præfecti venia, monasterio non egrediatur. 38. Neque mulierem in virorum monasterio, neque virum in muliebri dormire oportet. 39. Quæ a futuro episcopo separata est, post ordinationem ingrediatur monasterium, procul ab episcopi domo, ac episcopi cura fruatur. 40. Quæcunque ex consensu episcopi exstructa sunt monasteria,non amplius sæcularia diversoria funt, neque sæcularibus hominibus elocantur. 41. Neque laicum alea ludere oportet: neque histrionem esse. 42. Neque spectaculis et venationibus indulgere. 43. Per totam quadragesimam, exceptis Dominicis et Sabbato, sancta offeruntur. 44. Susceptos a baptismate filios eorum matribus copulari non sines. Si quis vero copulatus fuerit, post separationem, ponam quoque subeat. 45. Non permilles patrueli matrimonio jungi patruelem, neque Gliæ et natri filium et patrem, neque duobus fratibus matrem et sororen,neque duabus sororibus fratres.Si quid vero tale factum fuerit, post dissolutionem, septennio penitentiæ subjiciuntur. 46. Romani Quadragesimæ Sabbatis jejunant. Admonet igitur synodus in his etiam canoneni valere. 47. Armenii ova et caseum Quadragesimæ Sabbatis manducant Statutum est igitur totum orbem ab his etiam abstinere: Sin vero, penitus excommunicari. 48. Laicus sibi ipsi communionem non imperţit: sin vero, septem diebus excommunicatur. λβ'. Ο εγκλεισθησόμενος τριετίαν προδιάγων ἐν τῷ μοναστηρίῳ, καὶ πρὸ τῆς ἐγκλείστρας ἕτερον ἐνιαυτὸν μετιών, οὕτως εἰσίτω, καὶ μὴ ἐξίτω, εἰ μὴ βιάζοιτο θάνατος, ἢ πρὸς τὸ κοινὸν λυσιτέλεια. λγ'. Μελανείμων, καὶ ἀκερσεκόμης ἐρημίτης, εἰ μὴ χειρόμενος ἐγκαταλέγοιτο μοναστηρίῳ, τῆς πόλεως ἀπελαυνέσθω. λδ'. ῎Αδειαν ἅπας, ὅτι [σ. ὁ τὴν] ζάλην τοῦ βίου φεύγων, καὶ εἰς μοναστήριον εἰσιέναι βουλόμενος, ἀπενέγκοιτο. λε'. Ο μοναχός ζευγνύμενος, ἢ πορνεύων, δεχέσθω τὸ τοῦ πορνεύοντος ἐπιτίμιον, λς'. Οὐκ ἀμφιάσουσιν οι γονείς συρικῷ τὴν προς ελομένην μονάσαι, καὶ οὕτω τὸ σχῆμα περιθήσουσιν· ἀνάμνησις γὰρ τοῦτο τοῦ ῥέοντος κόσμου. λζ'. Οὐκ ἔξεισι μονάσασα τῆς μονῆς, εἰ μὴ μετ' εὐλογίας τῆς προεστώσης· καὶ μηδὲ μόνη, ἀλλὰ μεθ᾿ ἑτέρας πρεσβύτιδος· ἐξώκοιτος δὲ τὸ ἐπίπαν οὐ γίνεται. Κατὰ ταυτὸ καὶ μονάζων εἰ μὴ μετ' ἐπιτρο πῆς ἡγουμένου τῆς μονῆς μὴ ἐξίτω. λη᾽ οὔτε γυναῖκα χρεὼν ἀνδρῶν καθευδήσει μοναστ τηρίῳ, οὔτε γυναικῶν ἄνδρα. λθ'. Η διαζευχθεῖσα τοῦ ἐπισκόπου [ἐπισκοπὴν δέξασθαι μέλλοντος, μετά την χειροτονίαν, εἰσίτω πρὸς μοναστήριον, τοῦ ἐπισκόπου τῆς ἐπισκοπῆς ποῤῥωτάτω, καὶ ἀπολαυέτω τῆς προνοίας τοῦ ἐπισ σκόπου. μ'. Οσα κατά γνώμην ἐπισκέπτου πέπηγε μονα στήρια, οὐκέτι κοσμικά καταγώγια γίνεται, οὐδὲ κοσμικοῖς ἀνδράσιν ἐνδίδοται. μα'. Οὐδὲ τὸν λαϊκὸν κυβεύειν, δέον, οὐδὲ μιμον εἶναι, μβ'. Οὐδὲ θεάτρων, καὶ κυνηγίων ἀνέχεσθαι. μγ'. Δι' ὅλης τῆς Τεσσαρακοστῆς, δίχα Κυριακῆς καὶ Σαββάτου, τὰ ἁγιασθέντα προσάγεται. μδ'. Τοὺς ἀναδεχομένους παῖδας ἀπὸ βαπτίσματος, οὐ συναφθῆναι ταῖς τῶν παίδων ἐάσεις μητράσιν· εἰ δέ τις καὶ συναφθείη, μετὰ τὸ ἀποσυναφθῆναι καὶ τὸ ἐπιτίμιον γνοίη. με'. Οὐ συγχωρήσεις ἐξαδέλφη συζυγῆναι έξω άδελφον, οὐδὲ θυγατρὶ καὶ μητρὶ υἱὸν καὶ πατέρα, οὐδὲ δυσὶν ἀδελφοῖς μητέρα καὶ θυγατέρα· οὐδὲ δυσὶν άδελφαῖς ἀδελφούς· εἰ δέ τι τοιοῦτον καὶ γένοιτο μετὰ τῆς διαλύσεως, ἑπταετίαν ὑποπιπτέτωσαν. μζ'. Οἱ Ρωμαῖοι τὰ τῆς Τεσσαρακοστῆς νηστεύ ουσι Σάββατα. Υπομιμνήσκει τοίνυν ἡ σύνοδος καὶ ἐπὶ τούτων τὸν ἀποστολικὸν κανόνα κρατεῖν. μζ'. Οἱ ᾿Αρμένιοι ὡὰ καὶ τυρὸν τοῖς τῆς Τεσσαρα «οστῆς ἐσθίουσι Σάββασιν· ὥρισται τοίνυν πᾶσαν τὴν οἰκουμένην καὶ τούτων ἀπέχεσθαι. Εἰ δὲ μὴ, πάντως ἀφορίζεσθαι. μης. Λαϊκὸς οὐ μεταδίδωσιν ἑαυτῷ· εἰ δὲ μή, ἐπταήμερον ἀφορίζεται.