04% IMP. BASILJI JENIORIS. son, vai tom is silze izıbáno Ko Na This w Mesía, atılas nai tim din zehram mida a νάσι καὶ τῆς οἰκουμενικής πίστης ενεργείς κ argus, & µi z na iz pom zal zin vizyon o'z αυτός της θεν γενομένην, άλλως τε κ τούτο βεβαιωθείσαν (ἐξ στον γὰρ τὰ τῆς νέας is hat, að að alna mallia nonninarit, legam a domain; in Miraphoto, manipulata staperis, An accisous Des, palıqırımıagma. Antılıma, latam, cum præsentiam mentorum, Iamı atıırkyanlıs hojne enkverasomis atqua suufusının canının at rndıram axılıtımıa, ver batt man nd injuring contestantimingas duntaxat ecclasınının at paligiorneum domuam, sed ipsima quaqua hai conditam, camqua adro saipan sit enmgmentum id nuan, cutupararit: (nam ex quo lex jala robur hafant, mifiil boni penitus in hodiernumpy,say voµsbería;, oúð' dawson, of Home des meliti montem contigit, sed potius a contrario nullum omnino genus calamitatis interminit) statuit par religiosam hanc auream bulJum, out nulime ripsit, Ingain illum prius latam ab has pennati din care debere, no deinceps irritatt, mulliusque momenti inauern: conlitis ante Illam Ingibus iam da neclesiis Dei, quam de roliMiosis domibus,vim roburque suum obtinentibus; quan et illustria avun munjestatis nostrm, of pater ajumdom, et abavus optime no religiossimo promulgatunk. Oique sanela el limmutabilis esset hmo in, propria manus subnotatum auroo αριστουμενοι milites austinians Junitum. Μeunin Aprills die IV, indictione prima, aNNO VIN doo, zavi. (Chri×H PM 7.) χρηστὸν ἄχρι και σήμερον τῷ καθ᾿ ἡμᾶς ἐτός Blep, & toivavtíov suµpopās µ είδος ὅλως οὐδέν)· θεσπίζει διὰ τοῦ παρόντος και βοῦς ἐνυπογράφου χρυσοβούλλου, τὸ τὴν ῥηθείσι νομοθεσίαν ἀργεῖν ἀπὸ τῆς παρούσης ταύτης ἐμέν ρας, ἄκυρόν τε καὶ ἄπρακτον τοῦ λοιποῦ διαμένει ἐνεργεῖν δὲ τοὺς πρὸ ταύτης κειμένους περί τε τῶν Exxow to @sou xal tŵy củaywy o!xwv p ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ τῶν οίκων νόμους, καὶ οὓς ὅ τε ἀοίδιμος τῆς βασιλείας ἡμῶν τέκεις, ὅ τε πατὴρ ἐκείνου πάλιν, ὅ τε ἐπίπαππος ἄριστά τι καὶ θεοφιλέστατα ἔθησαν. Καὶ ὥστε ἀσφαλῆ καὶ ἀμετάθετον εἶναι τὴν παροῦσαν διάταξιν, οἰκεία χειρ ύποσημηνάμενοι χρυσῷ σφραγίδι ταύτην υποσφραγι σθηναι διωρισάμεθα μηνὶ ᾿Απριλλίῳ δ' ἐπινεμήσεως a' ¿v šteı, çuks'. kupys, Munster of Constantini aurea bulla Venetorum mercatoribus libertates concedens. (A. 992) In nomine patria eto, Basilius et Constantinus omnes, quibus istud perum meatrum sigillum demonstretur, fideles in Boji timportssloten Homanorum, Non solum repitiomibus, quæ sub manu nostra komt, ubundne mixerondissimum et laudabile 1 sed enim el extraneus et pertinente publico dead se nsertui cum providenka (et`juetate; insa panu et precis surtorenter, að miseriam pense dvanaestur, Augning Aunque et Zaɛ Vaneesium, et que subtle ☑ BANAK VY inventuri, secundum antiquas consuetudines cun prompta voluntate indefessis servitiis, et forsitan Cambulant nostrum imperium in Longomberčan, dirigere illius karicationes, operare can vigiis, et nullam occasionem aut mem isto facere servitio. Ideo exaudiunt eorum deprecationem et jusu yer istum suum chrisobolum, ut unusquisque sun navigrum, quod ex Venetia et ab aliis partibus veRPET CUM SUIS Begotiis; nihil aliud donare al șsuza publicum pro karicatione de Abido venez soʻtdos dzes, et discedentes eos a sua prevaca Vakum Damm, ut perven:rent omnem kez ***M £22—ĘTemque naricum M zest wint adèucere zpsi Vemacı Lagetheiz 5 de deme, zu 100 ampvor eris; et ille deur i DALINOOOLLLM, cercambe dhuis que FILMÅNEDI STOLTE who ར‧、་ ་པ་་ ་ ་ ་་ ་་ ག་ འག་་ ་་་ VI NÆS LLÚS Ines K* îmi 18 20 2219, 26 10S BEHAR TURFIAT) APNIL MINUNALA SÚS ÞÆLDE

Amalfitanos, Judeos, Longombardos, de civitate hominem habere licentiam unquam tempore per Bari et aliorum, sed solum illorum negotium adduxe. rint. Quodsi hoc faciunt, non solum illos defendere [non] potuerint, sed et suum justum perdiderunt. Insuper et hoc jubemus, ut per solum logotheta, qui tempore illo erit de diorno ista navigia de istis Veneticis et ipsi Venetici scrutentur, et pensentur et judicentur, secundum quod ab antiquo fuit consuetudo; et quibus judicium forsitan inter illos aut cum aliis crescetur,scrutari et judicare pro ipso solo logotheta, et non pro alio judice qualemcunque unquam. Ideo jubemus et omnibus mandamus. ipsi cartularii qui sub illo sunt et notarii parobalasari, luminarchi [λιμενάρ• χαι], epologerni [υπολόγοι τοῦ γενικοῦ], et illi di cuntur silocalami, commerclarii de Avido, aut alios homines, qui reductus ut imperiali servitio usque in minimo servitio, verum de publico etiam nullum qualemcunque occasionem aut ipsi Venetici aut illo navigiis tentare aut tangere aut scrutari aut qualecunque occasione perquirere, aut dicere illis, pro quibus nostro Imperio commendabit illos esse sub manu de logothetis de diorno solo, et ab illo solo illos pensetur. Observando et illos omnia, quæ suprascripta sunt, et cum aliis servitiis operare cum suis navigiis pro karicatione de nostro hoste qui forsitan vult nostro imperio in Longombardia dirigere. Pensando omnes et exspectando, qui ausus fuisset contrarium, quæ nosjussimus et hæc scripsimus, pro quovis prævaricare et contraire faciunt, super eum venire disdignationem et iram de nostro imperio sufficiendo omni demonstratione sola de nostro ipso chrisobulli sigillo; quod factum est in mense Martio indictione quinta; in quo et nostro pio et a Deo ordinato imperio confirmavit. Amen. << Imp. Basilii Porphyrogeniti, ut monasteria sint, quæ ultra VIII vel X monachos habeant, siquidem «sufficientem iis terram possideant». (Inter 978-996.) [7]. A'. Βασιλείου τοῦ Πορφυρογεννήτου νομοθεσία νεαρά α. Εκφωνηθεῖσα κατὰ τὸν Ἰανουάριον μήνα, τῆς θ' ινδικτιῶνος, τοῦ, ζ φ δ' ἔτους. Τὰ κεφάλαια σῆς παρούσης διατάξεως, ἐκ τῶν Αρμενοπούλου. – Ανατρέπει τὴν τεσσαρακουταετίαν, μηδὲν ὠφελεῖσθαι διοριζόμενος τοὺς δυ νατοὺς ἀδικοῦντας καὶ πλεονεκτοῦντας τοὺς πένητας τῇ τεσσαρακονταετία, μηδὲ τοὺς πένητας ὑπὸ τούτων τῶν δυνατῶν ἀδικουμένους αποκλείεσθαι τῇ τεσσαρακονταετία· μηδὲ ισχύειν τους περιορισμούς, εἰ καὶ χρυσοβούλλων εντός εἰσιν, ἀδίκως καὶ πλεονεκτικώς γεγενημένους· μηδὲ τὸν δημόσιον ἀποκλείεσθαι χρόνῳ, ἀλλὰ ἀνακαλεῖσθαι τὸ ἴδιον δίκαιον ἀπὸ Αὐγούστου Καίσαρος, καὶ δικαιοῦσθαι περὶ τὴν τούτου ἀνάληψιν. α'. Περὶ τεσσαρακονταετίας. - Επειδήπερ ή βασιλεία μου, ἀφ' οὗ ηὐτοκρατόρησε, καὶ τὰς κινουμένας ὑποθέσεις παρά τε τῶν πλουσίων καὶ τῶν πτωχῶν ἐπεχείρησε ζητεῖν, εὗρεν ὅτι οἱ θέλοντες πλεονεκτεῖν δυνατοί, εὔλογον ἀφορμὴν ἔχουσι τὴν τεσσαρακονταετίαν, καὶ σπουδάζουσιν εἴτε διὰ ξενίων, εἴτε διὰ ἰδίας δυναστείας τὴν τοιαύτην τεσσαρακονταετίαν διαδῆναι, καὶ ἔκτοτε κατὰ τελείαν δεσποτείαν ἔχειν, ἅπερ κακῶς ἐπλεονέκτησαν τους πένητας· ἐξἔθετο τὴν παροῦσαν νομοθεσίαν, τοῦτο μὲν καὶ τὰ προγεγονότα διορθουμένη, τοῦο δὲ καὶ τοὺς νῦν δυνατούς ἀναστέλλουσα, καὶ τοὺς μετέπειτα κωλύουσα, γινώσκοντας ὡς, οὐδεμίαν ὠφέλειαν ἀπὸ τούτου εὑρήσου σιν, ἀλλ᾽ ἀφαιρεθήσονται τὰ ἀλλότρια οὐκ αὐτοὶ μόνον, ἀλλὰ καὶ οἱ κληρονόμοι αὐτῶν. Ὅτι μὲν οὖν ἡ βασιλεία ἡμῶν οὐκ ἀσκόπως, οὐδ᾽ ἀδοκιμάστως τὴν τεσσαρακονταετίαν ἀνατρέπει, ἀλλὰ τοὺς πέν νητας ἐλεοῦσα, καὶ τοῦ κοινοῦ καὶ τῆς συστάσεως αὐτοῦ φροντίζουσα, καὶ τὸ δίκαιον ἀγαπῶσα, καὶ τὴν πλεονεξίαν ἐκκόπτουσα, φανερὸν ἔσται ἐξ ὧν Editores notant: «Logotheta de domo erit λογοθέτης τῶν οἰκειακῶν 9. τοῦ ἰδικοῦ.» Imo 10gotheta dromi intelligendus esse videtur. ID. Editores Logothetæ supplent. Male. Potius de ἐπάρχω παραθαλασσίτη cogitaverim. Ib. PATROL. GR. CXLII. Basilii Porphyrogeniti novella constitutio publicata mense Jannuario, indictione Ix, anno vi N. 1. 1111. Capita Constitutionis hujus ex Harmenopulo». — Præscriptionem annorum XL tollit, statuens, ne annorum XL præscriptio potentioribus inopes injuste atque avare opprimentibus quidquam prosit: neve pauperes ab iisdem potentioribus læsi per annorum XL præscriptionem submoveantur. Ne terminorum quoque descriptiones robur habeant, licet aureis bullis contineantur, siquidem injuste ac fraudulenter factæ sint. Fiscum etiam nullo temporis intervallo vult excludi, sed ab Augusto Cæsare jus suum repetere, idque merito recuperare. 1. «De annorum xt præscriptione». - Quoniam majestas mea comperit, ex quo cœpit imperare, motasque tam ab opulentis, quam pauperibus causas instituit cognoscere, locupletiores fraudandorum aliorum cupidos prætextum habere pro. babilem, nimirum annorum quadraginta prescriptionem; et in hoc incumbere, sive muneribus, sive viribus suis intervenientibus, ut hoc annorum quadraginta spatium transeant,et ab eo tempore pleno dominio possideant illa quibus improbe pauperes fraudarunt: hanc ipsam legem tulit, partim ut ea, quæ hactenus accidere, corrigat; partim ut potentes, qui jam vivunt, reprimat; et victuros deinceps, coerceat: scituros, se nullum hinc commodum percepturos, sed futurum ut res alienæ non tantum ipsis, sed et ipsorum hæredibus adimantur. Enimvero non inconsulto, nec absurde majestatem nostram hanc annorum quadraginta præscriptionem tollere, sed commiseratione tactam erga pauperes, deque republica et ejus duratione sollicitam, et (β) Hæc verba: aut dicere illis, pro quibus, in cod. inter scrutari et aut qualecunque posita, transponenda esse viderunt editores. Laudatur in sequenti novella, cap. 3. Ipsa non exstat.

ἐναλλάξας καὶ τὴν ἐπωνυμίαν τοῦ τοιούτου χω- quidquam in eos novi moliebatur. Verum ex quo α. Ἐπεὶ οὖν οὕτως ἀνήχθη, καὶ οὕτως ἐγένετο κατ' αὐτὸν, ἐνδεχόμενόν ἐστιν, ἵνα δώσομεν τοῦτο ούτῳ] εἰς βοήθειαν, καὶ καταλείψωμεν ἔχειν, ἅ :ὡς ἐπλεονέκτησεν; οὐκ ἔστι δίκαιον. Ὅθεν καὶ βασιλεία ἡμῶν κατὰ τὸν τόπον διαβαίνουσα, καὶ τὸ ἄγμα ἐγκλήσει τῶν πενήτων διαγνοῦσα, τὰ τού , οἰκήματα πολυτελή ὄντα κατέστρεψεν ἕως ἀφους, καὶ τοῖς πένησι τὰ ἑαυτῶν ἀποδέδωκεν είνῳ δὲ κατέλιπεν, ὅπερ ἐξαρχῆς εἶχε δημόσιον, ὶ τῶν χωριτῶν ἵνα πάλιν αὐτὸν ἐποίει [ἐποίησε]. νατοὶ δὲ λογιζέσθωσαν μή μόνον οἱ τοιοῦτοι, λὰ καὶ ἅπαντες οἱ ἀναγραφόμενοι κατὰ μέρος ἐν · διατάξει τοῦ προπάππου ἡμῶν καὶ βασιλέως, ωμανοῦ τοῦ γέροντος. Οὗτος γὰρ καὶ αὐτοὺς τοὺς κολαρίους δυνατούς ὠνόμασεν. Ἡμεῖς δὲ λέγομεν p κ τούτους δυνατούς, προστίθεμεν δὲ καὶ πρωτοντάρχους. Καὶ γὰρ τούτους δυνατούς, ἤδη πραγματ χῶς διέγνωμεν. Διὰ ταῦτα τοιγαροῦν θεσπίζομεν * τῆς παρούσης ἡμῶν νομοθεσίας τὰ πρὸ τοῦ τοπάππου ἡμῶν καὶ βασιλέως, Ῥωμανοῦ τοῦ γέοντος, ἐπικτηθέντα τοῖς δυνατοῖς εἰς χωρίων κοι ότητας, ἀλλὰ δι' ἐγγράφων δικαιωμάτων, καὶ υστατικῶν μαρτυριῶν τὸ βέβαιον ἔχοντα, δεσπόζε θαι παρ' αὐτῶν, καθὰ καὶ οἱ παλαιοὶ νόμοι λέγουσι. ὰ τοῦτο δὲ τὰ ἔγγραφα δικαιώματα, καὶ τὰς συστατικὰς μαρτυρίας προκομίζεσθαι βουλόμεθα, όπως οι δυνατοὶ μὴ προφασίσωνται κατὰ περίνοιαν, τὰ νεωστὶ αὐτοῖς ἐπικτηθέντα κρατεῖσθαι παρ' αὐτ τῶν ἀπὸ παλαιοῦ. Ἀπὸ τότε δὲ, καὶ μέχρι τοῦ νῦν, τις ἐστὶ πρώτη τοῦ Ἰανουαρίου μηνός, τῆς ἐννάτης νδικτιῶνος, τοῦ ς φ δ ἔτους, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ἐξῆς, ἱπεὶ καὶ παραγγελία ἔγγραφος ἐγένετο διὰ τῆς Ξηλωθείσης νομοθεσίας του προπάππου ἡμῶν καὶ βασιλέως, Ρωμανοῦ τοῦ γέροντος, μηδὲν τὸ σύνολον ἰσχύειν, ἢ ἀκούεσθαι τὴν τεσσαρακονταετίαν, μήτε τοκαθόλου κατὰ τῶν πενήτων ἐνέργειάν τινα ταύτην ἔχειν, ὅπου μετὰ [τῶν] δυνατῶν ἔχουσιν, ἀλλ' ἀντιστρέφεσθαι τοῖς πένησι τὰ ἴδια. Μήτε μὴν τοὺς δυνατούς δικαιουσθαι εἰς τὸ ἀναλαβεῖν τὰ τιμήματα τῶν τοιούτων τόπων, ἢ τὰς βελτιώσεις· ἀλλ᾽ ἀπόλ. λειν καὶ τὰ τιμήματα, καὶ τὰς βελτιώσεις, διότι καὶ τὴν εἰρημένην νομοθεσίαν παραβάντες εὑρίσκονται. Καὶ μᾶλλον ἄξιοι εἰσιν εὐθύνεσθαι. Γράψας γὰρ ὁ ῥηθεὶς πρόπαππος ἡμῶν καὶ βασιλεύς, Ῥωμανὸς ὁ γέρων, καὶ εἰπὼν, ὅτι ᾿Απὸ τοῦ νῦν κωλύω τους δυνατοὺς τοῦ μὴ ποιεῖν ἐπικτήσεις εἰς κοινότητας catam constitutionem violasse comperiantur,adeoχωρίων· ἔδειξεν, ὅτι διόλου καὶ εἰς ἀπέραντον ἐκώλυσεν αὐτοὺς, καὶ τὴν τεσσαρακονταετίαν οὐ δέδωκεν αὐτοῖς εἰς βοήθειαν. Οὐ μόνον δὲ εἰς τοὺς παρέμπρο σθεν χρόνους ταῦτα νομοθετοῦμεν, ἀλλὰ καὶ κατὰ τῶν διαβάντων χρόνων εἰσάγομεν τὴν νομοθεσίαν ταύτην· δηλονότι ἀφ' οὗ ἡ νομοθεσία τοῦ προπάπ που ἡμῶν καὶ βασιλέως, τοῦ κυρίου Ρωμανοῦ τοῦ γέροντος, ἐξετέθη. Εἰ γὰρ μὴ διορθωσόμεθα ἄρτι, ὅσα κινοῦνται ἀπὸ τῶν παρελθόντων, πῶς ἔχουσι φυλαχθῆναι τὰ μέλλοντα; καὶ πῶς ἔχουσι φοβηθῆναι Deus eum ad honorem hebdomadarii, deinde cubicularii, postea protovestiarii provexit: totum paulatim vicum obtinuit, ac suburbanum suum reddidit, etiam appellatione vici mutata. Quoniam igitur in hunc modum erectus fuit, ejusquererum hic fuit status: flerine potest, ut hoc ipsum illi subvenire concedamus, et ea relinquamus ei, quibus nequiter alios fraudavit? non æquum hoc fuerit.Ideoque majestas nostra, cum locum ipsum transiret,ac rem de querelis pauperum cognovisset: villas ejus sane quam pretiosas ad ipsum usque solum diruit, ac pauperibus sua restituit: illi vero reliquit eum fundum publicum, quem initio habe bat, et rursus unum ex vicaneis effecit. Cæterum potentes existimantor, non hujusmodi duntaxat homines sed universi, qui singillatim perscripti sunt in constitutione proavi nostri et imperatoris, Romani majoris. Hic enim et ipsos scholares appellavit potentes, quos sane nos quoque potentes dicimus, et protocentarchos adjicimus. Nam et hos potentes esse, jam edita pragmatica pronuntiavimus. Ob hæc ergo sancimus præsenti constitutione nostra, ut quæcunque acquisiverint bona potentes in communibus consortium prædiis,ante proavum nostrum et imperatorem, Romanum majorem,modo acta sunt,per instrumenta scriptis comprehensa, probabiliaque testimonia robur habeant, in eorum dominio maneant, quemadmodum et vetera jura tradunt.Propterea vero instrumenta scripta, cum probabilibus testimoniis proferri volumus: ne potentiores vafre causentur, ea quæ recens compararunt,jam olim ab se possideri. Verum ex eo tempore in hunc usque diem, qui primus est mensis Januarii, indictionis nonæ, anni vικ. 1C. 1111. imo etiam deinceps, quandoquidem factum est interdictum scripto expositum per indicatam constitutionem proavi nostri et imperatoris, Romani majoris, nihil in universum valeat, nec audiatur annorum quadraginta præscriptio; nec prorsus ullam adversus pauperes efficacitatem habeat, ubi prædia cum potentibus possident; sed sua pauperibus restituantur. Nec item quidquam juris potentes habeant, ad recipiendum ejusmodi locorum pretia, vel meliorationes: sed tam ipsa pretia, quam meliorationes amittant, propterea quod indique poena potius digni sint. Nam cum legem scripserit dictus ille noster proavus et imperator, Romanus major, eique inseruerit, deinceps interdicere se potentibus; ne quid de communitatibus vicorum comparent: ostendit, ut universum et in infinitum se hoc illis prohibuisse, nec præscriptionem annorum quadraginta concessisse, quæ ipsis succurreret.Neque tantummodo nos pro temporibus secuturis hanc legem ferimus, verumetiam adversus ea,quæ præterierunt, eamdem introducimus: Merg., Σημείωσαι, τίνες λέγονται δυνατοί. Nota, qui dicantur potentes. '

ev que selllent cums jess domini Roman ₫ pro ui doma † storilla life o atent salne i poterunt edercerigne poke aunt, quo minima @tavlacimum... Avariten, por mOGENA " יזי > ་་་ linguant ezvalinunter Bonis ape dorninime,alemed ut eix adımı nequeat, at ་ niculum, quo sh innorum is," liest liabent, tollitur, „oblem øjusmodi rh avaritia profeóta varstva AFP -- IMT S parentibus acceperunt, et id nun kamerar el daño te plenam perveniunt; enjasmodi **, 10% MI ATL TEXT. = ་་ 7 3 72T: - GAZ İ T .◉ ' - The −. == = ** ==== = stra contigere Romani Wusele magistr Nam et illi patrimonium 'ale,usta ‚» possidentes, abavo et parentibus reliefum pertatem redacti sunt. Qnapropter et nys-klam. et inæqualitatem ejusmodi exscindens majestas nostra,cunctisque tam opulentis, quam panderlus utilia pariter etjusta dispensans,præscription norum xı. tempus abrogat: ut ibi potentes tam non relinquant; et pauperes, si zebna auis pourator, inn gereal ex lege præsenti firmum auxilium habeant. ¨ = 1; JESTIC 9.7 I DID, Úth Je = Tec to a m TAKE TEC SONUÇ T ZÍNEI UB TE GIGING #20: I Lais CAZAR, Di mo Tuzo DE DOTATES OF THONG im malam iya SILKIEN K 2. De Anium sive terminorum descriptiondus. Quia vero in fininm descriptionibus, fuæ silite aureis inferuntur,etiam multa panṣernm wan prehensa reperiuntur, itique etiam prata tonu» ZI augustales; et inde qui bailas areas wong anɩ, ejusmodi loca per occasionem talis inium LAYTI— ptionis possident, cujusmodi pleraque majestas nostra deprehendit, in Oriente propemodum o'o, et in Occidente universo, cum illic in expeditionibus commoraretur: idcirco mandat, at Jaium descriptiones ejusmodi nihil omnino valeant,necut aliquod inde jus habeant, incidente controverna, qui eas producunt. Nec enim tales finium descriptiones sic amajestate mca tiunt, pasi plenam.p、a perceptionem earum consecuta, ratas nas et immutabiles existimet: sed ut factam in anreantula donationem majestas mea eidem inserit,, 'a fnınm circumscriptiones ab aliis proficiscentes,hdem pienam, et securitatem, et firmitatem, tanquam ab aureæ bullæ vi, pari modo habere nequeunt. THE G 0513101 **1 7: kurias son mos, F DIG 1: VIE, I ý inz . & za poɔ àcter i le recociouai xadim Temu ni kama Behan iç mi 2: zů lzeróni Λίγο δυνάμεις έχειν ἴσως τι δύναντα ¡. Naçi z poraser,piano. — Exsi êt mì mụ πάντων τχίλιν ἐπείν των θεμάτων εκτέθη ἐτώση ti pasikeing feegi sipiσκονται βλαπτόμενά τε καὶ ἀδικούμενη, τινὰ δὲ έρε τιζόμενα παρ' ἐλίγον ἀπὸ τῆς τῶν μοναστηρίων ἀφορμῆς. Ευρίσκεται γὰρ εἰς πολλὰ τῶν χωρίων, ὅτι ἐποίησε τις χωρίτης ἐκκλησίαν εἰς τὸν ἴδιον τή των, καὶ ἀφώρισε ταύμῃ τὴν ἰδίαν μοίραν, βουλομέν των καὶ τῶν συγχωριτῶν αὐτοῦ. Εγένετο δὲ αὐτὸς καλόγηρος, καὶ ἐκάθισε ἐν αὐτῇ πως έζη. Εποίησε δὲ αὐτὸ [καὶ] ἄλλος χωρίτης, καὶ ἕτερος ὁμοίως, 3. De monasteriis. Quoniam vero propemodum ab universis, ut ita dicam, provincus coram majestate nostra tale quiddam motum est, quod pleraque prædia damnum et injuriam accipere deprehendantur,nonnulla quoque parum abest quominus in nihilum redigantur per occasionem monasteriorum. Nam in prædiis plerisque reperitur, quod villæ possessor aliquis ecclesiam in loco suo construxit, eique partem suam dedicavit, assentientibus illi consortibus in prædio cæteris. Inde calogerus ipse factus est, et in ea sedit, quamMonachus ab ætate veneranda, quasi bonus senex.

Καὶ ἐγένοντο δύο καὶ τρεῖς καλόγηροι. Εἶτα τελευ- diu vixit. Idem et alius villa possessor fecit, et τησάντων αὐτῶν, ἐκράτησε τὴν ἐκκλησίαν ὁ ἐπὶ τοῦ τόπου μητροπολίτης τυχών, ἢ ἐπίσκοπος, καὶ ἰδιοποιήσατο ταύτην, καὶ ὠνόμασε μοναστήριον. Καὶ [καὶ εἶτα] ὅτι τὰ μὲν τῶν τοιούτων μοναστηρίων αὐτοὶ ἐκεῖνοι κρατοῦντες οἱ μητροπολῖται ἡ ἐπίσκοποι, τὰ δὲ κατὰ δωρεάν τισι διδόντες, πλεονεκτοῦσι τὰ χωρία, καὶ ἀδικοῦσι, καὶ ἐξαλείφουσιν. Ἐπεὶ οὖν πολλὰ τοιαῦτα πρὸ τοῦ βήματος ἡμῶν ἐκινήθησαν, κελεύομεν όσα τοιαῦτα καὶ οὕτω γενόμενα εὐκτήρια ευρίσκονται, τοῖς πένησιν ἵνα παρέχωνται· τὸ δὲ τῆς μητροπόλεως, ἤ τῆς ἐπισκοπῆς μέρος, ἐκεῖθεν τε λείως ἐκβάλληται. Εἰ δὲ καὶ προσώποις τισὶν ἐδωρήσαντο ταῦτα οἱ μητροπολῖται, ἢ οἱ ἐπίσκοποι, ἵνα καὶ τὰ τοιαῦτα πρόσωπα ἐκεῖθεν ἀποδιώκωνται, εἰ καὶ τάχα πολὺν ἔχουσι χρόνον τὴν δεσποτείαν αὐτῶν. Οὐδὲν γὰρ ἰσχύειν εἰς ταῦτα τὸν χρόνον ὁρίζομεν, ἀλλ' ὡς εἴρηται παρακελευόμεθα, ἵνα τὰ μὲν εὐκτήγια τοῖς χωρίταις ἀποκαθιστῶνται, καὶ ὦσι καὶ εἰς τὸ ἑξῆς εὐκτήρια, ἀλλ᾽ ὑπὸ τὰ χωρία· καὶ καλόγηρος ἐν αὐτοῖς ὑπάρχωσιν, ὅσοι καὶ πρώην ὑπῆρχαν. Οι δὲ μητροπολῖται, ἢ ἐπισκοποι, μόνην τὴν ἀναφορὰν ἐν αὐτοῖς, καὶ τὴν σφραγίδα, καὶ τὴν διόρθωσιν τῶν ἴσως γινομένων σφαλμάτων παρὰ τῶν καλογήρων ἔχωσι· καὶ μήτε συνήθειαν, μήτε τι ὁπωσοῦν ἄλλο ἐκ τούτων λαμβάνωσιν, ὡς δῆθεν από μοναστηρίου. Ἵνα δὲ ἀναγκάζωνται τὰ τοιαῦτα χωρία ἔχειν ἐν τοῖς δηλωθεῖσιν εὐκτηρίοις καλογήρους, ὅσοι καὶ πρότε ρον ἐν αὐτοῖς ἦσαν. Εἰ δὲ εἰς τινα τῶν αὐτῶν εὐτ κτηρίων σολέμνια παρὰ βασιλέως ἢ φωταψίας [φωτ θαψίαι] γεγόνασιν, ἔχουσι δὲ τὰ τοιαῦτα εὐκτήρια καὶ καθίσματα, εν τάχα καὶ δίκαιον οὐκ ἔστιν, ἀλλ' οὖν ἐπεὶ προνοίας βασιλικῆς ἔφθασαν ἀξιωθῆναι, Ένα διαμένωσι καὶ εἰς τὸ ἐξῆς, εἴτε ἀπὸ μητροπολι τῶν, εἴτε ὑπὸ ἐπισκόπων, ὑφ᾽ ὧν [ὑφ᾽ ἤν] καὶ νῦν εἰσὶν, ἔχοντα καὶ πάλιν τὰ αὐτὰ καθίσματα, πλὴν ἵνα μὴ παραπέμπωνται εἰς ἕτερα πρόσωπα. Διὰ τοῦτο γὰρ ἡ βασιλεία ἡμῶν οὐδὲ μοναστήρια ονομά ζει αὐτὰ, ἀλλ᾽ εὐκτήρια τοῦ χωρίου, ἔχοντα (ὡς εἴρηται) καὶ καλογήρους. Όσα δὲ πάλιν ἀπὸ χωρίων καὶ τοιούτου τρόπου συνέστησαν μοναστήρια, ἔφθαζον δὲ πολλοὶ τῶν πλησιαζόντων ἐν αὐτοῖς ἀποκαρῆναι, ἀφώρισάν τε τε καὶ τὰς ἰδίας Αποστάσεις ἐκεῖ, καὶ γεγόνασι μετὰ ταῦτα μεγάλα, καὶ εἰσὶν ἐν αὐτοῖς ἀνὰ η, ἢ ι, ἢ ἐπέκεινα καλόγηροι, εἰ καὶ τάχα δίκαιον οὐκ ἔστιν, ἀλλ᾽ οὖν εὐδοκοῦμεν, ἵνα ὦσι ταῦτα ὑπὸ τοὺς μητροπολίτας καὶ τοὺς ἐπισκόπους, καὶ ἵνα μὴ δὲν οἱ τοιοῦτοι διακωλύωνται τὸ δωρεῖσθαι καὶ παραπέμπειν αὐτὰ ὅπου βούλονται. Πλήν είχε προείχον, ἀλλὰ καὶ νῦν ἔχουσι τὰ τοιαῦτα ἐπέκεινα τῶν η', ή ' καλογήρων, καὶ ἰσχύουσι διὰ τῆς εὐπορίας, ῆς ἔχουσι, τούτους διοικεῖν. Οὐ γὰρ δύνανται νέας ἐπικτήσεις ποιεῖσθαι, κωλυθέντα πρότερον μὲν παρὰ τοῦ προπάππου ἡμῶν καὶ βα σιλέως Ῥωμανοῦ τοῦ γέροντος. Νῦν δὲ; παρὰ τῆς βασιλείας ἡμῶν. Ἀπὸ γὰρ τῆς παρούσης νομοθε σιας καὶ πλείονας ἐὰν ἀφορίσωσιν εἰς τοὺς καλογήρους, εἴ τε μητροπολίτης, εἴ τε ἐπισκοπος, διὰ τὸ τὴν βασιλείαν ἡμῶν ἄρτι διορίσασθαι, ἵνα ὦσι μονrursum alius similiter, ita quidem, ut duo tresve calogeri fierent. Hinc defunctis istis, obtinuit illam ecclesiam loci forte metropolita, vel episcopus, et sui juris eam fecit, ac monasterium nominavit. Inde talium pleraque nonasteriorum illi ips. retinentes metropolitæ, vel episcopi, pleraque vero quibusdam per donationem concedentes fundorum majorem partem pro se rapiunt, et injuriis gravant et abolent. Quoniam igitur complura talia pro tribunali nostro mota sunt, mandamus; ut quæcunque talia, talique modo facta repetiuntur oratoria, pauperibus restituantur; utque metropoleos aut episcopatus pars inde penitur ejiciatur. Quod si etiam metropolitæ, vel episcopi, personis quibusdam hæc donarunt; expellantur indidem et illæ personæ, tametsi longo tempore forsitan eorum dominium habeant. Nam in his præscriptionem temporis nullum habere robur statuimus, sed præcipimus, quomadmodum dictum est, ut oratoria villarum possessoribus restituantur, atque etiam in posterum sint oratoria, verum prædiis rusticis subjecta; sintque in eis calogeri totidem, quot etiam prius erant. At metropolitæ, vel episcopi, solam oblationem in eis, et signaculum, et correctionem erratorum, quæ a calogeris forte committuntur, habeant ac neque consuetudinem, neque quidvis aliud ejusmodi ex eis accipiant, velut a monasterio. Cogantur autem villæ tales in oratoriis indicatis habere tot calogeros, quot prius in eis erant. Si vero in aliquo ex his oratoriis ab imperatore vel solemnia, vel accensiones luminum facta sint, et sessiones etiam habeant hujusmodi oratoria; licet hoc fortassis jure non flat, tamen propterea, quod jam ante provisionem augustalem meruerint, in posterum quoque permaneant, sive sub metropolitis seu episcopis, sub quibus et modo sunt, easdemque sedes rursus habeant, eo nimirum excepto,ne ad alias personas transmittantur. Nam propterea majestas nostra ne monasteria quidem ea vocat, sed ruris oratoria; calogeros etiam, ceu dictum, habentia. Quæcumque vero rursum ex villis, et indicato modo facta sunt monasteria, si complures ex vicinis jam ante contigerit in eistonderi, quorum patrimoniis illic consecratis, magna deinceps facta sint, ut in singulis ad octo, vel decem, vel plures calogeri degant: et si fortassis hoc jure non fat, placet tamen nobis, ut illa sub metropolitis et episcopis sint, et ut hi nequaquam prohibeantur, quo minus et donent, et transmittant ea, quocunque volunt: modo tamen et prius habuerint, et nunc adhuc habeant ultra vii, vel x calogeros, et tantum valeant in bonis, quæ possident, ut his alendis sufficiant. Quippe novas acquirere nequeunt possessiones, id facere prohibita prius quidem a proavo nostro, et imperatore Romano seniore, nunc autem a majestate nostra. Nam post legem præsentem, etiamsi plures inter calogeros consecrent sive metropolita quispiam, seu episcopus, propterea

ὸν ἐκτελοῦντας, τούτους μηδὲν ἀπὸ τοῦ ἀξιώματος et scelus ipsum perfciunt, nullum et dignitate adjuελεῖσθαι, ἀλλ᾽ ὡς ἀναξίους καὶ ἀτίμους κολάζει ιι καὶ ἀποθνήσκειν. Πλὴν τοῦτο λέγομεν γίνεσθαι, ιν ἡ συσκευὴ ἐκ μελέτης καί δόλου, καὶ ἡ συνωσία καὶ ἡ ἐπίθεσις ἀπὸ φανεροῦ, καὶ ἀπὸ πονηρᾶς ώμης ὑπάρχωσι, καὶ πᾶσι καταφανές εἴη, ὡς προς οπῇ, καὶ συναινέσει καὶ εἰδήσει αὐτῶν, εἴτε λαὸς νέστη, καὶ προβάντα φόνον ἐνήργησεν, εἴτε οἱ τρετούμενοι αὐτῶν [αὐτοῖς ] διὰ τὴν προύπαρξαν μέσον αὐτῶν τε καὶ τοῦ φονευθέντος διαμάχην Η φιλονεικίαν τοῦτο ἐτέλεσαν, ἢ αὐτοὶ ἐκεῖνοι κειοχείρως τὸ τοιοῦτον ἄθεσμον ἔργον εἰργάσαντο, ἄλλους γνωστούς αὐτοῖς καὶ φίλους παρέπεισαν το διαπράξασθαι. mentum capiant, sed tanquam illa indigni et infames puniantur,ac mortis supplicium ferant. Attamen hoc fleri tunc debere dicimus, cum insidiosa molitio profsciscitur a dolo meditato, et conjuratio atque invasis palam, et improbo exsistit animo, cumque, manifestum est omnibus, quod hortantibus, et approbantibus, et scientibus ipsis aut populus coiverit, et cadem admissam designaverit; aut quidam operas ipsis navantes propter rixam et contentionem, quæ prius inter ipsos et occisum exstiterat, eum confecerint; aut quod ipsimet sua manu facinus ejusmodi nefarium perpetraverint, aut alios sibi notos, et amicos, ad perpetrandum impulerint. 5. Περὶ τῶν χρυσοβούλλων. Ἐπὶ πᾶσι δὲ 6. De bullis aureis. οῖς ἀνωτέρω εἰρημένοις διοριζόμεθα καὶ τοῦτο ἐπεὶ καὶ χρυσοβούλλια πολλὰ γεγόνασιν, ἀφ᾽ οὗ ἡ ασιλεία ἡμῶν τῆς αὐτοκρατορικῆς ἐπέβη ἀρχῆς, έχρις οὗ ὁ πρόεδρος Βασίλειος καὶ παρακοιμώμενος ατέβη, εἰς δὲ τοὺς τοιούτους χρόνους οὐ τὰ δοκοῦντα μῖν ἐγίνετο, ἀλλ᾽ ἡ ἐκείνου ἐν πᾶσι θέλησις ἐνερεἶτο καὶ πρόσταξις, παρακελευόμεθα τὰ ἐν ἐκείνοις οἷς χρόνοις γενόμενα χρυσοβούλλια, πάντα ἄκυρα μένειν καὶ ἀνενέργητα· ὅσα δηλονότι μὴ προεκομίσθησαν μετὰ τοῦτο τῇ βασιλείᾳ μου, καὶ τὸ, ΕΤΗΡΗΘΗ ἐν αὐτοῖς ργάρη. Η γάρ βασιλεία ἡμῶν, ἡνίκα τὸν δηλωθέντα πρόεδρον καὶ παρακοιμώμενον κατεδίκασε, πρόσταξιν ἐξέθετο, ἵνα πάντες τὰ τοι αῦτα προκομίσωσι, καὶ δέξωνται βεβαίωσιν, τοῦ ΕΤΗΡΗΘΗ οἰκειοχειρῳ ἡμῶν γραφῇ προστιθεμένου ἐν τοῖς τοιούτοις. Οσα δὲ οἱ προεκομίσθησαν, οὐδὲ Ο ἐδέξαντο τὴν βεβαίωσιν, ἄκυρα καὶ ἀβέβαια ἔστωσαν ὡς νόθα καὶ ψευδή. Εἰ γὰρ ἀληθῆ ἦσαν, προεκομίσθησαν ἂν παρὰ τῶν ἐχόντων αὐτά. Ultra vero dicta superius omnia, hoc etiam statuimus: Quoniam aureæ bullæ multæ factæ sunt, ex quo majestas nostra principatum imperatorium adiit, usquedum præses ille Basilius et excubitor noster dejectus fuit, et iis temporibus non quæ nobis viderentur flebant; sed in omnibus voluntas ipsius, et quidquid jussisset, perfciebatur: mandamus, ut omnes illis factæ temporibus aurem bullæ maneant irrita,ac inefficaces; quot scilicet postea majestati meæ products non fuerunt, et in quibus verbum, SERVATA, non fuit inscriptum. Quo enim tempore majestas mea præsidem et excubitorem indicatum condemnavit. edictum publice proposuit, ut cuncti bullas aureas ejusmodi proferrent, et confirmationem earum talem acciperent; qua verbum servata fuit, scriptura propriæ manus a nobis in eis apponeretur. Quæcunque vero productæ non fuerunt, nec confirmationem hanc, obtinuerunt, irritæ minimeque firmæ sunto, veluti non legitimæ et falsæ. Nam si vera essent utique, ab illis, qui habebant eas, producte fuissent. ζ. Τελευταῖον δὲ καὶ τὸ περὶ τοῦ δικαίου τῶν παι νηγύρεων στασιασθὲν βουλόμεθα τὴν προσήκουσαν τάξιν λαχεῖν. Ἐπεὶ γὰρ ἐδεήθησάν τινες διεγκα λοῦντες, ὡς ἔκπαλαι τῶν χρόνων ἐχόντων αὐτῶν πανήγυριν συνισταμένην ἐν τοῖς ιδίοις τόποις, ἀφἱστανται τούτων καὶ ἀναχωροῦσιν οἱ τὴν πανήγυριν συνιστῶντες πραγματευταὶ, καὶ τοὺς μὲν παλαιοὺς δεσπότας τῆς πανηγύρεως ἐρήμους καταλιμπάνουσιν, ἐν δὲ τοῖς τόποις τῶν ὑποδεχομένων αὐτοὺς καινί ζουσι τὴν πανήγυριν· κελεύομεν, εἴπερ ποτὲ τοιοῦτόν τι γήνηται, εἰ μὲν ἀθρόον πάντες καὶ ὁμοθυμαδὸν οἱ πανηγυρισταὶ καὶ ἔμποροι οἵ τε αὐτόχθονες καὶ οἱ ἐπήλυδες ἀφίστανται μὲν ἀπὸ τοῦ παλαιοῦ δεσπό - τος τῆς πανηγύρεως, προσέρχονται δὲ ἑτέροις τύποις καινίζοντες τὴν πανήγυριν, ἔχειν αὐτοὺς τὸ ἀκώλυτον καὶ ἐλεύθερον, καὶ ὡς ἂν δὴ βούλονται διενεργεῖν τῆς πανηγύρεως τοπικής μετάθεσιν, μὴ βιαζομένους πάντως, ἀλλ᾽ ἐκουσίως καὶ αὐθαιρέτως πρὸς τοῦτο φερομένους. Εἰ δὲ διάστασις ἐν τοῖς πανηγυρισταῖς γένηται, καὶ οἱ μὲν αἱροῦνται εἶναι ἐν οἷς τόποις ἐπανηγύριζόν καὶ πρότερον, οἱ δὲ τούτων ἀφίστανται καὶ πρὸς ἑτέρους μεθίστανται, τηνικαῦτα τὸ διαφέPostremo concionum solemnium antistiti locum, quem occupare debet, assignamus. Ad aliquorum namque preces cum antiquitus conciones in ipsorum regionibus celebrassent, antistites jam id facere recusantes abscesserunt, novis subinde concionibus apud eos, quorum hospitio utebantur, locum daturi. Statuimus igitur ut, quando tale quid acciderit, ubi nempe concionatores, mercatores, indigenæ aut exteri, priorem præsidem dereliquerint, aliaque loca novas conciones instituturi adierint, id facere eis liceat. Voluntariam enim, arbitrariam prorsusque liberam iis talem translocationem fore præsuminus. Quod si inter concionum ordinatores dissensio intercesserit, ita ut alii in iisdem, quibus antea, locis conciones celebrare satagant, alii de novis locis cogitent, nos quidem jus prioritatis prævaleat statuimus, ita ut priori loco privilegium communi suffragio fultum remaneat. Atque hoc loco non est prætereundum quod istæ concionum translationes quadripartita sunt; autenim a potentibus ad potentes, aut ab impotentibus ad impotentes, aut a potentibus ab impotentes, aut ab impo-

IMP. BASILII JUNIORIS tentibus adj bus prioribus memoravimus, thematum vim habent de potentium autem ad potentes, et ab impotentiam ad potentes, et potentiam ad impotentes translatione loquimur. Quartum namque caput lenius alque bumanius interpretabimur. Facile enim potentes concionandi jus impotentibus eripiunt. In hoc igitur capitalo ordinamus ut concionis inter impotentes et potentes translatio locum habet, nisi communia sufragia prioris loci privilegium conservarent. Sic enim duarum rerum erit unio: prioritatís jum cum omnium suffragio eadem via progredietur. Si enita in cæteris tribus thematibus in tantummodo suffice solet quod verisimile est, ubí tota scilicet concio transfertur et prioritas d potentes fieri solent. Ex Lis quæ de tri- por ti, koyaitu zen», PEMIK καλη πεν. Ὦ της α smsmλε τ i Ever sin sprogimo, nu το είπω εγώμων. Καί ἐπεὶ εἰ μεταστάσεις, ότι μεταφέσεις των τερεων, προς τὴν δεξίω δέχονται· ἡ γὰρ ἐπὶ τοτῶν εἰς ἐπιστῆς ἐν μετατίθεσθαι, ἢ ἀπὸ ἀδυνάτων εἰς ἀπάτης, ξ ότι επιστῶν εἰς οὐσιάτως, ἡ ἐπὶ εοπτων εἰς ἔτησης τὰ μὲν ἤδη προθεσπισθέντα ἐπὶ τῶν τριών περίπου καὶ μένων τὴν ἰσχὺν ἔξει θεμάτων, ἔτος ἐπί τῶν ἐκ δυνατῶν εἰς δυνατούς μεταθέσεων καὶ ἀπὸ ἐπ νότων εἰς ἀδυνάτους καὶ ἀπὸ δυνατῶν εἰς ἀδονίας. Τὸ γὰρ τέταρτον κεφάλαιον 18:κωτέρας καὶ οίο θρωποτέρας τεύξεται τῆς ἡμετέρας ἑρμηνείας ἐτι γὰρ εὐχέρεια τοῖς δυνατοῖς πολλὴ τις ἐπὶ τοῖς τ τις πανηγύρεις ἀπὸ τῶν δικαίων τῶν ἀδυνάτων στι verisimilium sit unio et consensio, ita quidem ut σπᾶσθαι, θεσπίζομεν ἐν τούτῳ τῷ κεφαλαίῳ μὲ ἄλλως τοῦτο παραχωρείν γίνεσθαι, ἔχουν τὴν ἐπὶ concilium ab impotentibus ad potentes viam inveniat, et ut consensio memorata et prioritatis priτῶν ἀδυνάτων εἰς δυνατοὺς τῆς πανηγύρεως μετέ vilegium conspirent. Pauperibus igitur manum θεσιν, εἰ μὴ ὁμοθυμαδόν ἀναχωρεῖ ἅπασα ἑκουσίως auxiliatricem porrigamus, iisque id quod de poκαὶ ἐκεῖσε μεθίσταται ἔνθα καὶ πρότερον καὶ ὁ tentium potentia superest concedamus. Ea itidem παλαιοῦ συνίστατο· ὡς συντρέχειν ἐνταῦθα τὰ δύο cura fuit avi nostri piæ memoria, domino Ro- εὔλογα, τὸ τε τῆς ἀρχαιότητος δίκαιον καὶ τὴν τοῦ mano seniori; semper enim jura natura sua inal- παντὸς πλήθους σύῤῥοιάν τε καὶ συμπνοιαν. Καὶ γέρι terabilia ab impotentibus ac potentes transtulit. εἰ τάχα ἐν τοῖς ἄλλοις τρισὶ θέμασι καὶ τὸ ἔν εὔλογοι ἂν μόνον οἶδεν ἀρκεῖν, οἷον μόνην τὴν σύμπνοιαν ὅτι ἅπασα μεθίσταται ἡ πανήγυρις, ἡ μόνην τὴν ἀρχαιότητα διϊσταμένης δηλονότι καὶ διατεμνομένης εἰς δύο τῆς πανηγύρεως, ἀλλ᾽ ἐπὶ τοῦ τετάρτου τοῦδε κερα λαίου τὴν τῶν δύο εὐλόγων συνέλευσιν εἶναι κελεύομεν ἐπὶ τῷ κρατεν τὴν ἀπὸ ἀδυνάτων εἰς δυνατές μετάθεσιν τῶν πανηγύρεων, τήν τε ῥηθεῖσαν τοῦ παντος σύμπνοιαν καὶ τὸ τῆς ἀρχαιότητος δίκαια τοῖς πένησι πάντη χεῖρα βοηθὸν ὀρέγοντες καὶ τὸ περιὸν τῆς δυνάμεως τῶν δυνάμεως τῶν δυνατῶν ἀναστέλλοντες δ καὶ τῷ μακαρίτῃ πάππῳ ἡμῶν βασιλεῖ κυρῷ Ῥωμανῷ τῷ γέρεντι μεμερίμνηται πάλαι ἄριστα ἐπί τοῖς τῶν ἀκινήτων δικαίων τῶν ἀδυνάτων προς δυνατούς ἐκποιήσεσιν. ejusdem determinatur et in duo dividitur; quod ad quartum titulum attinet, jubemus ut duorum Imp. Basilii Porphyrogeniti de archiepiscopatu Bulgaris Cum multa sint et magna quæ a benigno Deo donata sunt majestati nostræ regiæ bona diversis temporibus et numerum superantia, illud est super omnia egregium quod additum sit imperio Romano Bulgarorum imperium et sub uno jugo positum fuerit. Inde igitur nos reverendissimum monachum Joannem archiepiscopum Bulgariæ decrevimus esse, et qua ad hunc archiepiscopatum pertinent, illa eidem præstari. Et quia postulavit isto habere descriptum, quot debeant in Ecclesiis dimcossis suæ et episcoporum suorum clerici et paraci ministrare, dedimus ei præsens sigillum nostræ regim majestatis. Πολλῶν ὄντων καὶ μεγάλων τῶν παρὰ τοῦ φιλαν θρώπου Θεοῦ δεδωρημένων τῇ βασιλείᾳ ἡμῶν ἀγαθῶν κατὰ διαφόρους καιροὺς καὶ ἀριθμὸν ὑπερβαινόντων, τοῦτό ἐστι παρὰ πάντα ἐξαίρετον τὸ προσθήκε γενέσθαι τῇ Ῥωμαϊκῇ ἀρχῇ καὶ τὴν τῶν Βουλγάρων γενέσθαι ὑπὸ ζυγὸν ἕνα ἐντεῦθεν οὖν καὶ τὸν εὐλα βέστατον μοναχὸν Ἰωάννην ἀρχιεπίσκοπον Βουλγα ρίας ἐκυρώσαμεν εἶναι καὶ τὰ τῇ ἀρχιεπισκοπ προσήκοντα παρ' αὐτοῦ ἰθύνεσθαι. Καὶ ἐπεὶ ᾐτήστε ὁ τοιοῦτος ἐγγραφως ἔχειν τοὺς ὀφείλοντας τις Ἐκκλησίαις τῆς ἐνορίας αὐτοῦ καὶ τῶν ἐπισκόπων αὐτοῦ κληρικοὺς καὶ παροίκους ὑπηρετεῖν, καμεν αὐτῷ τὸ παρὸν σιγίλλιον τῆς βασιλείας ἡμῶν. Quamobrem mandamus illum quidem archie- Δι' οὗ παρακελευόμεθα, αὐτὸν μὲν τὸν ἀρχιεπίπι piscopum habere in oppidis dioecesis suæ, id est, in πον ἔχειν εἰς τὰ κάστρα τῆς ἐνορίας αὐτοῦ ἤτοι εἰς Achiride, Prespa, Macro, et Citzabi clericos 40 et τὴν ᾿Ακρίδα, τὴν Πρέσπαν, τὸν Μάκρον καὶ τὴν paracos 30; episcopum Castoria in oppidis diœce- Κίτζαβιν κληρικούς μ' και παροίκους λ· τὸν ὦ sis sum, id est in ipsa Castoria, in Curesto, Colo- ἐπίσκοπον Καστορίας εἰς τὰ κάστρα τῆς ἐνορίας na, Deaboli, Boosa et Moro clericos 40 et parœ- αὐτοῦ ἤτοι εἰς αὐτὴν τὴν Καστορίαν, εἰς τὸν Κα cos 30; nisi forte numerosiores habuit prius, sed ρεστον, τὴν Κολώνην, τὴν Διάβολιν, τὴν Βοῶσαν κα novellam primi ediderunt Rhallis et Pollis in Collect. canon. V, p. 268, ex codice ms. episcopi. De ejus genuinitate dubitat clar. Zach. a Lingenibal. →

τὸν Μῶρον κληρικοὺς μ' καὶ παροίκους λ'· εἰ τάχα nolumus superare numerum clericorum et parc- ? περισσοτέρους εἶχε πρώην, ἀλλ᾽ οὖν οὐ βουλόμεθα corum archiepiscopi. Episcopum Glabinitzæ in ipsa περβαίνειν τὸν ἀριθμὸν τῶν κληρικῶν καὶ παροίκων Glabinitza, et in Caninis et Neanisca mandamus ῦ ἀρχιεπισκόπου. Τὸν δὲ ἐπίσκοπον Γλαβινίτζης habere clericos 49 et parccos 30; episcopum vero ς αὐτὴν τὴν Γλαβινίτζαν καὶ εἰς τὰ Κάνινα καὶ Moglænorum in ipsis Moglænis, et Prosaco, Miriς Νεάνισκαν κελεύομεν ἔχειν κληρικούς με καὶ choba, Selina, Ostrobo, et Zaodris clericos 15 et προίκους μ' τὸν δὲ ἐπίσκοπον Μογλαίνων εἰς αὐτὰ parccos 15; episcopum Butelei in Pelagonia, Pri- · Μόγλαινα καὶ τὸν Πρόσακον καὶ τὴν Μυρίχοβαν lapo, Deureta et Beleso, clericos 15 et paracos 15; αὶ τὴν Σετίνην καὶ τὸν Ἀστροβὸν καὶ εἰς τὰ episcopum Strummitzæ in ipsa Strummitza, Rhadoπόδρυα κληρικούς ις' καὶ παροίκους ιεʹ καὶ τὸν bisto, et Conetza clericos 12 et paræcos 12; epiπίσκοπον Βουτέλεως εἰς τὴν Πελαγονίαν καὶ εἰς τὸν scopum Morohisdi in ipso Morobisdo, Coziaco, Τρίλαπον καὶ εἰς τὴν Δευρετὴν καὶ εἰς τὸν Βελεσὸν Slabista, Sthletoba, Lucobitzo, Piavitza. et Moleληρικούς ιε' καὶ παροίκους ιε· καὶ τὸν ἐπίσκοπον soba clericos 15 et parccos 15; episcopum BeleΣτρουμμίτζής εἰς αὐτὴν τὴν Στρούμμιτζαν καὶ τὸν busdii in ipsa Belebusda, Suntiasco, Germania, Ραδόβιστον καὶ τὸν Κονέτζην κληρικούς ιβ', καὶ Terimero, Stobo, inferiore Suadeasco et Rhælogis, ιεροίκους ιβ'· καὶ τὸν ἐπίσκοπον Μοροβίσδου εἰς clericos 15 et paræcos 15; episcopum Triaditzæ in ιὑτὸν τὸν Μορόβισον καὶ τὸν Κοζίακον καὶ τὴν ipsa Triaditza, et Pernico.... πληβίστην καὶ τὴν Σθλετοβὰν καὶ τὸν Λουκόβιτζον καὶ τὴν Πιάνιτζαν καὶ τὴν Μολέσοβαν κληρικούς ε' καὶ παροίκους ιε'. καὶ τὸν ἐπίσκοπον Βελεβουσδίου εἰς αὐτὴν τὴν Βελεβουσδαν καὶ τὸν Σου ιντιασκὸν καὶ τὴν Γερμάνειαν καὶ τὸν Τερίμερον καὶ τὸν Στοβὸν καὶ τὸν Στοβὸν καὶ τὸν κάτω Σουαδέασκον καὶ τὰ Ῥαίλογα κληρικούς ιε' καί παροίκους ιε· καὶ τὸν ἐπίσκοπον Τριαδίτζης εἰς αὐτὴν Τριάδιτζαν καὶ τὴν Πέρνικον......