in cap. vi Isaiæ citat locum e tome octavo ubi dicebat Origenes, si Scripturarum sacrarum textus Hebrai (as a Judæis falsatus fuisset, nunquam futurum fuisse, ut Dominus et apostoli qui cætera crimina arguunt in Scribis et Pharisæis, de hoc crimine quod erat maximum reticuissent. Observat præterea Hieronymus lib. 1 in Rufinum tricesimum tomum desiisse explicatione quam didicerat Origenes ab Huilo Judæorym pa iriarcha. Præter hosce tomos, ferebantur ætate Hieronymi, ut ipse ait præfat. comment. in Isaiam, et alii sub nomine ejus de visione quadrupedum duo ad Gratam libri qui pseudographi putabantur, et viginti quinque homilia, et adnotationes, quas excerpla possumus appellare. Libri ad Gratam perierunt, nec non excerpta seu scholia. viginti quinque homiliis supersunt tantummodo Latine novem quas interpretatus est beatus Hieronymus. Observat Rufinus (lib. u in Hieronymum) interpretem nimia libertate usum fuisse, atque ex omnibus erroribus quibus scatebant, eos duntaxat qui catholicæ de Trinitate fidei adversabantur, sustulisse, aut ad clementiorem sensum quibusdam additis, quibusdam detractis revocasse. In exemplum adducit locum ez homilia prima, ubi postquam vertit Hieronymus: Qui sunt ista duo seraphim? Dominus meus Jesus Christus et Spiritus sanctus, de suo addidit: Ne putes Trinitatis dissidere naturam, si nominum servantur officia. In his homiliis ac præsertim quarta et sexta sermonem ad catechumenos et ad populum di rigit: unde nullus dubitandi locus est quin veræ homiliæ sint, licet constrictiori et obscuriori enuntientur stylo, quam vulgo exprimuntur aliæ Origenis homiliæ. Nona imperfecta est, eique perperam insertus est finis homilia nonæ in Jeremiam. Quo tempore pronuntiatæ fuerint, incertum est. Id unum statui potest pronun tialas fuisse ab Origene presbytero. Ergo collocandæ sunt post annum 228. EX LIBRO PRIMO ORIGENIS SUPER ISAIAM. 105 Sicut dicit Apostolus quoniam æmulatores bis unus est Deus Pater ex quo omnia, unus est estis spirituum: sicut cum unus sit spiritus tanti per singulos dicuntur Spiritus sancti, quanti sunt hi qui habent in se Spiritum sanctum: ita et de Christo dicendum est. Ab uno enim Christo multi fiunt Christi, de quibus Scriptura dicit: Nolite langere christos meos, et in prophetis meis nolite malignari". Sic et ab uno Deo multi dii dicuntur, omnes scilicet bi in quibus habitat Deus; sed no ergo verus Deus qui, ut ita dixerim, præstator est deitatis, et unus Christus factor christorum, et unus Spiritus sanctus qui per singulas animas sanctorum facit Spiritum sanctum. Christus vero sicut per hoc quod Christus est facit christos, ita et per hoc quod est Filius Dei et filius proprius et unigenitus, omnes eos qui percipiunt ab eo spi ritum adoptionis, Glios Dei facit. VICESIMO OCTAVO LIBRO ORIGENIS IN ISAIAM. De illo capitulo in quo dicitur: Resuscitabuntur mortui, et resurgent hi qui in sepulcris sunt”. Melius ergo est dicere quod omnes quidem partes possit, id est, in eos qui salvandi sunt ju resurgemus, ut et impii veniant in illum locum ubi Betus est et stridor dentium, et ubi justi recipient unusquisque in suo ordine secundum meritum bo norum gestorum suorum, cum transformabitur corpus humilitatis eorum, ut sit conforme corporis gloriæ Christi; qued seminatum quidem est in corruptione, surget vero in incorruptione; quod seminatum est in ignominia, surget in gloria; quod seminatum est in infirmitate, surget in virtute, re surrectionis scilicet tempore; et quod seminatum est corpus animale, surget autem corpus spiritale". Licet ergo omnes resurgant, et unusquisque in suo online resurgat, considerandum est tamen propter illum sermonem Joannis, quem in Revelatione sua dicit: Beatus qui habet partem in resurrectione prima, in hoc secunda mors non habet potestatem *; ne forte dividi omnis resurrectionis ratio in duas 12. 21 Psal. civ, 15. 22 Isa. xxvi, 19. 201 Cor. XIV, Exstat hocce fragmentum in Apologia Pam phili martyris pro Origene. stos, et eos qui cruciandi sunt peccatores; ut sit una quidem bonorum, quæ dicitur prima; illa vero quæ est miserorum, secunda dicatur; et illam qui dem in omnibus esse puram, hilarem, totius ple namn lætitiæ; illam vero alteram totam tristem, to tam mororis plenam, et actibus ac vita eorum di gnam qui in præsenti vita Dei mandata contempsc runt, et judicii ejus timore neglecto semetipsos tradiderunt in operationem totius immunditiæ et avaritiæ, nec se præparare conati sunt, ut resistere adversario possent adversus contrarias atque inimi cas humano generi potestates. Sepulcra autem mortuorum in hoc loco sicut et in multis aliis se cundum certiorem Scripturæ sensum accipienda sunt, non solum ea quæ ad depositionem humano rum corporum videntur esse constructa, vel in saxis excisa, aut in terra defossa, sed omnis locus 23 I Cor. XV, 42 44. 25 Apoc. xx, Habetur hocce fragmentum in eadem Apo logia Pamphili martyris pro Origene.

in cap. vi Isaiæ citat locum e tome octavo ubi dicebat Origenes, si Scripturarum sacrarum textus Hebrai (as a Judæis falsatus fuisset, nunquam futurum fuisse, ut Dominus et apostoli qui cætera crimina arguunt in Scribis et Pharisæis, de hoc crimine quod erat maximum reticuissent. Observat præterea Hieronymus lib. 1 in Rufinum tricesimum tomum desiisse explicatione quam didicerat Origenes ab Huilo Judæorym pa iriarcha. Præter hosce tomos, ferebantur ætate Hieronymi, ut ipse ait præfat. comment. in Isaiam, et alii sub nomine ejus de visione quadrupedum duo ad Gratam libri qui pseudographi putabantur, et viginti quinque homilia, et adnotationes, quas excerpla possumus appellare. Libri ad Gratam perierunt, nec non excerpta seu scholia. viginti quinque homiliis supersunt tantummodo Latine novem quas interpretatus est beatus Hieronymus. Observat Rufinus (lib. u in Hieronymum) interpretem nimia libertate usum fuisse, atque ex omnibus erroribus quibus scatebant, eos duntaxat qui catholicæ de Trinitate fidei adversabantur, sustulisse, aut ad clementiorem sensum quibusdam additis, quibusdam detractis revocasse. In exemplum adducit locum ez homilia prima, ubi postquam vertit Hieronymus: Qui sunt ista duo seraphim? Dominus meus Jesus Christus et Spiritus sanctus, de suo addidit: Ne putes Trinitatis dissidere naturam, si nominum servantur officia. In his homiliis ac præsertim quarta et sexta sermonem ad catechumenos et ad populum di rigit: unde nullus dubitandi locus est quin veræ homiliæ sint, licet constrictiori et obscuriori enuntientur stylo, quam vulgo exprimuntur aliæ Origenis homiliæ. Nona imperfecta est, eique perperam insertus est finis homilia nonæ in Jeremiam. Quo tempore pronuntiatæ fuerint, incertum est. Id unum statui potest pronun tialas fuisse ab Origene presbytero. Ergo collocandæ sunt post annum 228. EX LIBRO PRIMO ORIGENIS SUPER ISAIAM. 105 Sicut dicit Apostolus quoniam æmulatores bis unus est Deus Pater ex quo omnia, unus est estis spirituum: sicut cum unus sit spiritus tanti per singulos dicuntur Spiritus sancti, quanti sunt hi qui habent in se Spiritum sanctum: ita et de Christo dicendum est. Ab uno enim Christo multi fiunt Christi, de quibus Scriptura dicit: Nolite langere christos meos, et in prophetis meis nolite malignari". Sic et ab uno Deo multi dii dicuntur, omnes scilicet bi in quibus habitat Deus; sed no ergo verus Deus qui, ut ita dixerim, præstator est deitatis, et unus Christus factor christorum, et unus Spiritus sanctus qui per singulas animas sanctorum facit Spiritum sanctum. Christus vero sicut per hoc quod Christus est facit christos, ita et per hoc quod est Filius Dei et filius proprius et unigenitus, omnes eos qui percipiunt ab eo spi ritum adoptionis, Glios Dei facit. VICESIMO OCTAVO LIBRO ORIGENIS IN ISAIAM. De illo capitulo in quo dicitur: Resuscitabuntur mortui, et resurgent hi qui in sepulcris sunt”. Melius ergo est dicere quod omnes quidem partes possit, id est, in eos qui salvandi sunt ju resurgemus, ut et impii veniant in illum locum ubi Betus est et stridor dentium, et ubi justi recipient unusquisque in suo ordine secundum meritum bo norum gestorum suorum, cum transformabitur corpus humilitatis eorum, ut sit conforme corporis gloriæ Christi; qued seminatum quidem est in corruptione, surget vero in incorruptione; quod seminatum est in ignominia, surget in gloria; quod seminatum est in infirmitate, surget in virtute, re surrectionis scilicet tempore; et quod seminatum est corpus animale, surget autem corpus spiritale". Licet ergo omnes resurgant, et unusquisque in suo online resurgat, considerandum est tamen propter illum sermonem Joannis, quem in Revelatione sua dicit: Beatus qui habet partem in resurrectione prima, in hoc secunda mors non habet potestatem *; ne forte dividi omnis resurrectionis ratio in duas 12. 21 Psal. civ, 15. 22 Isa. xxvi, 19. 201 Cor. XIV, Exstat hocce fragmentum in Apologia Pam phili martyris pro Origene. stos, et eos qui cruciandi sunt peccatores; ut sit una quidem bonorum, quæ dicitur prima; illa vero quæ est miserorum, secunda dicatur; et illam qui dem in omnibus esse puram, hilarem, totius ple namn lætitiæ; illam vero alteram totam tristem, to tam mororis plenam, et actibus ac vita eorum di gnam qui in præsenti vita Dei mandata contempsc runt, et judicii ejus timore neglecto semetipsos tradiderunt in operationem totius immunditiæ et avaritiæ, nec se præparare conati sunt, ut resistere adversario possent adversus contrarias atque inimi cas humano generi potestates. Sepulcra autem mortuorum in hoc loco sicut et in multis aliis se cundum certiorem Scripturæ sensum accipienda sunt, non solum ea quæ ad depositionem humano rum corporum videntur esse constructa, vel in saxis excisa, aut in terra defossa, sed omnis locus 23 I Cor. XV, 42 44. 25 Apoc. xx, Habetur hocce fragmentum in eadem Apo logia Pamphili martyris pro Origene.