habere maluisti: ac te hortamur, ut deinceps macta ista virtute sis, et ea quæ etiam nunc penes te habes ejusdem generis, atque etiam diversæ nationis mancipia manumittere ac beno publico dicare velis. Illud quod pene præterieram, te adinonitum velim, me in iis locis, ubi lectio scripti exempli prorsus mon tolerari nec excusari posse videbatur, ad marginem e regione posuisse illam ipsam lectionem quam correxi, adjecto videlicet verbo habetur aut habebatur; ut si (quod alicubi fieri potnit) errassem, lectoris judicium integrum esset, utram lectionem sequi mallet. Sed ubi dubitavi de lectione (scis enim unico me duntaxat tuo usum esse apògrapho), ibi in margine apposui aliam lectionem, quam conjecturas secutus veram esse aut esse debere puto, adjecta videlicet dictione lows. Atque hoc ut admonerein studiosos, quibus ea facultas est, ut adhibitis correctioribus exemplaribus, ipsi sibi juxta ac reipublicæ consulart in istiusmodi locis, ubi hoc ad intelligendum melius explicationem Theophylacti conducere videbatur, in scholiis repetivi verba divi Lucæ, atque etiam iterata inserui exemplari Græco; quod collatione facta cum tuo manuscripto propemodum necessarium fuisse videbis in multis locis, quæ a minus prudenti lectore parum intellecta præteriri potuissent. Bene vale. Raptim ex monasterio Steinweldio x Kalendas Septembris, anno Domini 1567. In Theophylacti in Acta apostolorum Explicationes a Laurentio Sifano Latine factas, Petri Kempensis Epigramma. Betula cur geminos diffundit vertice ramos, Quæ viret his scriptis, docte Sifane, Luis? Quorum hos populeis docta insitione videmus, Atque illos lauri luxuriare comis. Necnon Argolicos simili ambitione lepores, Ambas spirare et Ausonias Veneres. Esse quid hoc dicam? numquod tua scripta columnis Graiis et Latiis discriminata nitent? Queis satis ostendis linguæ tibi gloria quanta, Dum versas Latio Graia scripta stylo. An potius quæ pressa diu latuere sub alto, Nomina neglectu, et squalidiore situ, Incepere tuis tandem juvenescere chartis, Et fieri voto splendidiora tuo? Scriptaque Grajngenis tantum celebrata Lycæis Permittis cœlo liberiore frui? Et Latii spirare fidem, Latiumque nitorem Dum subiit cultus lingua Pelasga novos? Cum Herculeus labor hic, pietas et Apolline digna, Magna venit meritis gratia danda tuis. Propterea ipse suas Tirynthius explicat umbras, Implicet ut meritum lecta corona caput. Καὶ σοῦ, Λαυρέντι, κροτάφους περίδησεν Απόλλων Κορικίοις δάφνης πλέγμασι χρυσοκόμου, Ἶσον ὅτ' ἀμφοτέρων σοφίῃ, γλώττῃ τ' ὑπερέχεις, Δείγματα μειλιχίης ἀμφοτέρου χάριτος. lloc pretium studii vigilatorumque laborum, Hic studiis partus te comitatur honos. Te merito hæc igitur comitatur gloria lauri, Famaque per nullos interitura dies. LAURENTII SIFANI ADMONITIUNCULA AD LECTOREM. Admonendus Lector, ubi diversa in margine translatio apposita est, per V. Vulgatam versionem significari: diversam ab hoc meam esse. Quod attinet ad diversam lectionem Græcam, ubi in margine appositum est, habebatur aut habetur, illic a me correctam esse procul dubio corruptam in manuscripto lectionem; sed ubi ascriptum est ad Græcam in margine positam diversam lectionem, low;, id est, forsitan, ibi me conjecturis usum ita leyendum esse putare. ΥΠΟΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΣΥΝ ΤΟΙΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΙΣ ΑΥΤΩΝ. ARGUMENTUM LIBRI ACTORUM UNA CUM CAPITULIS EORUM. Acta apostolorum liber hic vocatur, quoniam s!mu} continet acta apostolorum: qui autem hæc Πράξεις ἀποστόλων τὸ βιβλίον καλεῖται, ἐπειδὴ τὰς πράξεις ὁμοῦ τῶν ἀποστόλων περιέχει. Ὁ δὲ

διηγούμενος ταύτας, ἐστὶ Λουκᾶς ὁ εὐαγγελιστής, ὁ καὶ τὸ βιβλίον συγγράφων ᾿Αντιοχεύς γὰρ οὗτος ὑπάρχων τὸ γένος, Ιατρός τε τὴν ἐπιστήμην, συναπεδήμει γὰρ ' τοῖς τε ἄλλοις ἀποστόλοις, καὶ μάλιστα τῷ Παύλῳ, καὶ εἰδὼς ἀκριβῶς γράφει. Διηγεῖ ται δὲ ἐν αὐτῷ, πῶς ἀγγέλων ὑπολαβόντων ἀνελή φθη ὁ Κύριος. Καὶ τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος έκχυσιν γενομένην ἐν τῇ Πεντηκοστῇ ἐπί τε τοὺς ἀποστόλους καὶ πάντας τοὺς τότε παρόντας· τήν τε κατάστα στασιν τοῦ Ματθία· ἀντὶ Ἰούδα τοῦ προδότου· καὶ τὴν κατάστασιν τῶν ἑπτὰ Διακόνων· καὶ τὴν ἐκλο γὴν τοῦ Παύλου· καὶ ὅσα ἔπαθε· καὶ ὅσα οἱ ἀπό στολο: διὰ προσευχῆς καὶ τῆς εἰς αὐτὸν τὸν Χρι στον πίστεως ἐθαυματούργησαν. Καὶ τέλος τὴν εἰς Ρώμην ἀποδημίαν αὐτοῦ. Τῶν δὲ ἀποστόλων τὰς πράξεις, καὶ τὰ σημεῖα τὰ παρ' αὐτῶν γενόμενα διηγείται Λιυκᾶς· καὶ ἔστιν ἃ καὶ ἐξηγεῖται σημεία - ταῦτα· α'. Πέτρος καὶ Ἰωάννης ἐθεράπευσαν ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου τὸν ἐκ γεννητῆς χωλόν, τὸν ἐν τῇ Ὡραίᾳ πύλῃ καθήμενον. β'. Πέτρος Ανανίαν καὶ Σαπφείραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἤλεγξε νοσφισαμένους ἀπὸ τῆς ἐπαγγελίας τῆς εἰς Θεόν· καὶ γεγόνασι παραχρῆμα νεκροί. γ. Πέτρος τὸν παράλυτον Ενέαν· ἀνέστησεν. δ. Πέτρος ἐν Ἰόππῃ τὴν ἀποθανούσαν νεκρὰν Δορο κάδα ευξάμενος ήγειρε. ε'. Πέτρος τὸ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καθιέμενον σκεῦος πλήρες παντὸς ζώου ἑώρακε. 5. Πέτρου ἡ σκιὰ ἐρχομένη ἐπὶ τοὺς ἀσθενοῦντας, ἐθεράπευεν αὐτούς. ζ. Πέτρος τηρούμενος καὶ δεδεμένος ἐν τῇ φυλακῇ, ὑπὸ ἀγγέλου ἀπελύθη, μὴ εἰδότων τῶν στρατιωτῶν· καὶ Ἡρώδης σκωληκόβρωτος γενόμενος ἐξέψυξε. η'. Στέφανος ἐποίει τέρατα καὶ σημεια. Θ. Φίλιππος ἐν Σαμαρίᾳ πολλὰ πνεύματα ἐξέβα λε· καὶ χωλοὶ καὶ παραλελυμένοι ἐθεραπεύθησαν ὑπ' αὐτοῦ. ι'. Παῦλος ἐγγίζων τῇ Δαμασκώ, εἶδεν ὀπτασίαν. καὶ εὐθὺς γέγονεν εὐαγγελιστής. ια΄. Ὁ αὐτὸς Φίλιππος τὸν εὐνοῦχον ὑπήντησεν ἀναγινώσκοντα καὶ ἐβάπτισε. exponit, Lucas est evangelista, qui et librum col scripsit. Hic enim patria Antiochenus, arte medicus, peregrinabatur tum una cum cæteris aposto - lis, tum maximam partem una cum Paulo: atque ea scribit, quæ plene coniperta babebat. Narrat autem in eo, quemadmodum, angelis suscipientibus, Dominus assumptus est: et ut Spiritus sanctus in die Pentecostes, cum super apostolos, tum super omnes, qui tunc aderant, effusus sit: adhæc ut Matthias in locum Judæ proditoris substitutus sit; describit item creationem septem diaconorum, et electionem Pauli, quaque passus sit: præterea miracula, quæ per orationem et fidem in Christum apostoli fecerunt, et ut tandem Paulus Romam pervenerit. Apostolorum autem acta, et signa ab iis facta, Lucas exponit. Signa vero, quæ ab illo narrantur, sunt hæc: 1. Petrus et Joannes per nomen Domini, eum, qui claudius natus al portam Pulchram sedelat (mendicans), curaverunt. 2. Petrus Ananian et Sappheiran ejus uxorem de pretio, quod Deo promiserant, seposuisse convicit, et e vestigio mortui sunt. 3. Petrus Ancan, qui paralysi laborabat, excilavil 4. Petrus Joppæ vita defunctam Dorcada per orationem a morte excitavit. 5. Petrus vidit vas, quod refertum omni genere animalium de cœlo demittebatur. 6. Petri umbra, si ad agrotantes pertineret, eos sanabat. 7. Petrus cum vinclus in carcere asservaretur, insciis militibus, ab angelo solutus et dimissus est· et Herodes a vermibus erosus exspiravit. 8. Stephanus prodigia atque miracula faciebat. 9. Philippus (Diaconus) in Samaria multos spiritus ejecit. Claudi item ac paralytici ab eo curali sunt. 10. Paulus appropinquaus Damasco, vidit visionem, et statim factus est Evangelii prædicator. 11. Idem Philippus obviam processit eunucho, cunque baptizavit, ιβ. Παῦλος ἐν Λύστροις χωλὸν ἐκ γεννητῆς ὄντα 12. Paulus Lystris per nomen Donini claudum ἐθεράπευσεν ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου. ιγ. Παῦλος ἀπὸ ὀπτασίας εἰς Μακεδονίαν ἐκλήθη. ιδ. Παῦλος γυναῖκα τὴν ἔχουσαν πνεῦμα Πύ θωνος ἐκαθάρισεν δ ἐν Φιλίπποις. ιεʹ. Παῦλος καὶ Σίλας εἰς φυλακὴν ἐβλήθησαν καὶ ἡσφαλισμένους εἶχον τοὺς πόδας ἐν τῷ ξύλῳ. Ἐν δὲ τῷ μεσονυκτίῳ σεισμός γέγονε· καὶ λέλυνται αὐτῶν τὰ δεσμά. ις. Ἀπὸ τοῦ χρωτός Παύλου απέφερον σουδάρια natum curavit. est. 13. Paulus per visionem in Macedoniam vocatus 14. Paulus mulierem habentem spiritum Pythonis Philippis curavit. 15. Paulus et Silas in carcerem conjecti, eorum - que pedes ligno constricti erant: nocte vero media terræmotus factus est, et eorum vincula soluta fuerunt. 16. corpore Pauli deferebant sudaria super Varis lectiones. 4 locus videtur corruptus. * τῶν ἀποστόλων habebatur. Ματθίας habebatur. * Αἰνέαν et Αἰναίαν, habebatur in excusis.· ἐκαθαίρησεν, erat.

agrotos, et daemoniis correptos: quo facto cura- ἐπὶ τοὺς ἀσθενοῦντα; καὶ δαιμονιῶντας· καὶ ἔθερα bantur. 17. Paulus Troade de fenestra delapsum et mortuum Eutychum excitavit, dicens: Anima ejus in co est. 18. Paulus in Cypro increpuit Elyman magum: atque ipse magus cæcus evasit. 19. Paulus dum Romam navigaret, tempestate jactatus est, et ipse, et omnes, qui erant in navi ad dies et noctes quatuordecim. Omnibus autem mortein exspectantibus, cum Dominus Paulo aslaret, dixit ei: Propter te vitam his concessi: et salvi evascrunt omnes. 20. Egressuin Paulum e navi, vipera momordit, atque omnes putabant fore ut moreretur: ut autem mansit integer et incolumnis, putabant eum esse deum. 21. Principem insula Publium dysenteria correptum, impositis manibus Paulus sanavit: multos item alios agrotos curavit. Peregrinationes sancti Pauli apostoli. πεύοντο. τζ'. Παῦλος ἐν Τρωάδι πεσόντα Εύτυχον ἀπὸ τῆς Ουρίδος, καὶ ἀποθανόντα ήγειρε λέγων· Η ψυχὴ αὐτοῦ ἐν αὐτῷ ἐστι. τηʹ. Παῦλος ἐν Κύπρῳ ἐπετίμησε τῷ μάγῳ Ελύ μα· καὶ ἐγένετο τυφλὸς αὐτὸς ὁ μάγος. ιθ'. Παῦλος ὡς ἔπλεεν ἐν Ῥώμῃ, ἐχειμάσθησαν αὐτός τε καὶ πάντες οἱ ἐν τῷ πλοίῳ ἐπὶ νυχθήμερα ιδ'. Πάντων δὲ προσδοκώντων ἀποθανεῖν, ἐπιστὰς ὁ Κύριος εἶπεν αὐτῷ τῷ Παύλῳ, ὅτι Διὰ σὲ κεχάρισμαι τούτοις τὸ ζῆν· καὶ ἐσώθησαν πάντες. ! x'. Εξελθόντα τὸν Παῦλον ἀπὸ τοῦ πλοίου, έχεις ἔδακε· καὶ οἱ μὲν πάντες ἐνόμιζον αὐτὸν γίνεσθαι νεκρόν. α; δὲ ἀπαθὴς ἔμεινεν, ἐνόμισαν αὐτὸν εἰς και θεόν. κα'. Τὸν πρῶτον Πούπλιον ἐν τῇ νήσῳ δυσεντερία συνεχόμενον, χειροθετήσας, ιάσατο ὁ Παῦλος· καὶ ἄλλους πολλοὺς ἀσθενοῦντας ἐθεράπευσεν. Περίοδοι τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Παύλου. Ab Damasco exorsus est, et ascendit Hierosoly- Από Δαμασκοῦ ἤρξατο, καὶ ἦλθεν εἰς Ἱερουσαλήμ mam: inde Tarsum: atque illinc Antiochiam et ἐκεῖθεν εἰς Ταρσόν· κἀκεῖθεν εἰς Αντιόχειαν, καὶ rursus iterum Hierosolymam profectus est: et rur- πάλιν δεύτερον εἰς Ἱερουσαλήμ· καὶ πάλιν δεύτε sus iterum Antiochiam: atque illinc una cum Bar- ρον εἰς ᾿Αντιόχειαν, κἀκεῖθεν ἀφορισθεὶς μετὰ Βαρ naba destinatus apostolatui, descendit Seleuciam: νάδα εἰς τὴν ἀποστολήν, κατῆλθεν εἰς Σελεύκειαν· deinde in Cyprum: ubi et Paulus cœpit vocari: post εἶτα εἰς Κύπρον· ἔνθα καὶ Παῦλος ήρξα το καλεί hæc Pergam, et Antiochiam Pisidiæ: deinde Ico- σθαι· εἶτα εἰς Πέργην· ' εἰς Ἀντιόχειαν τῆς Πια nium et Lystram et Derbam Lycaoniæ: postea in δίας· εἶτα εἰς Ικόνιον· εἶτα εἰς Λύστραν καὶ Δέρ Pamphyliam: deinde rursus Pergam: postea Atta-C 6ην καὶ Λυκαονίαν· εἶτα εἰς Παμφυλίαν· εἶτε liam: deinde rursus tertium Antiochiam Syriæ: po- πάλιν εἰς Πέργην· εἶτα εἰς 'Αττάλιαν· εἶτα πάλιν stea rursus tertium Hierosolymam propter circum- τρίτον εἰς ᾿Αντιόχειαν τῆς Συρίας· εἶτα πάλιν τρί. cisionem: deinde rursus quartum Antiochiam: τον εἰς Ἱερουσαλήμ, διὰ τὴν περιτομήν. Εἶτα πάλιν postea peragravit Syriam et Ciliciam: deinde rur- τέταρτον εἰς Αντιόχειαν. Είτα πάλιν δεύτερον εἰς sus iterum Derbam et Lystram: nbi Timotheum Δέρβην καὶ Λύστραν ἔνθα τὸν Τιμόθεον περιέτεμεν circumcidit: posthæc profectus est in Phrygiam et εἶτα εἰς τὴν Φρυγίαν καὶ Γαλατικὴν χώραν· εἶτα εἰς Galaticam regionem: deinde in Mysiam: postea Μυσίαν· εἶτα εἰς Τρωάδα· κἀκεῖθεν εἰς Νεάπολιν· Troadem: atque illinc Neapolim: deinde Philip- εἶτα εἰς Φιλίππους τῆς Μακεδονίας· εἶτα, διελθών pos Macedonia: urbem: postea, peragrata Amphipo:i τὴν Ἀμφίπολιν καὶ τὴν Ἀπολλωνίαν, ἦλθεν εἰς el Apollonia, venit Thessalonicam; deinde Berrhœam Θεσσαλονίκην· εἶτα εἰς Βέρροιαν, εἶτα εἰς ᾿Αθή et Athenas postea Corinthum et Ephesum: inde νας· εἶτα εἰς Κόρινθον· εἶτα εἰς Εφεσον· εἶτα εἰς Cæsarean posthæc iterum Antiochiam Pisidiæ: Καισάρειαν· εἶτα δεύτερον εἰς Αντιόχειαν τῆς Πιο inde in Galaticam regionem et Phrygiam: posthæc σιδίας· εἶτα εἰς τὴν Γαλατικὴν χώραν καὶ Φρυγίαν iterum reversus est Ephesum. Deinde, peragrata εἶτα πάλιν δεύτερον εἰς Εφεσον· εἶτα, διελθὼν Macedonia, venit in Græciam; atque inde per- τὴν Μακεδονίαν, " ἦλθε πάλιν δεύτερον εἰς Φιλίπ agrata Macedonia, iterum reversus est l'hilippos, a Philippis Troadem rursus profectus est: ubi etiam Eutychum lapsum excitavit: deinde Asson profectus est et Mitylenen; mox ad loca sita e regione Chii: postea Sauum: atque inde Miletum. Unde, accersitis ad se Ephesiis, sermocinatus est ac valedixit: postea venit in Coum: mox Rhodum inde Patara deinde Tyrum: postea Ptolemaida: atque inde Cæsaream: unde rursus quartum așcendit Hierosolyπους. Καὶ ἀπὸ Φιλίππων 13 πάλιν εἰς Τρωάδα· ἔνθα καὶ τὸν Εὔτυχον ήγειρε πεσόντα· εἶτα εἰς τὴν 'Ασ· σον· εἶτα εἰς Μιτυλήνην· εἶτα 18 ἀντικρὺ Χίου. Εἶτα εἰς Σάμον, κἀκεῖθεν εἰς Μήλητον· ἐκεῖθεν, εἰσπεμψάμενος 18 τοὺς ἐν Ἐφέσῳ, ὡμίλησεν αὐτοῖς· εἶτα εἰς Χῶν· εἶτα εἰς Ῥόδον· κἀκεῖθεν εἰς Πάν ταρα· κἀκεῖθεν εἰς Τύρον· εἶτα εἰς Πτολεμαΐδα κἀκεῖθεν εἰς Καισάρειαν· κἀκεῖθεν πάλιν τέταρτον ἀνῆλθεν εἰ; Ἱερουσαλήμ· κἀκεῖθεν παρεπέμφθη εἰς Variæ lectiones et notæ. • ἴσ. εἰς Ῥώμην. ' γρ. ἀνῆλθεν.· ἀλλαχοῦ προστίθεται τὸ εἶτα.· γρ. τῆς Λυκαονίας. " προστίθη ται ἀλλαχοῦ, εἶτα, διῆλθε τὴν Συρίαν κατὰ (ίσ. καὶ τὴν Κιλικίαν. * Addita hac sunt in excuse: ἦλθεν εἰς Ελλάδα· κἀκεῖθεν διελθὼν τὴν Μακεδονίαν. 18 Φιλίπποις, habebatur. μεταπεμψάμενος. 13· γρ. εἰς τὰ ἀντικρύ. για

Καισάρειαν. Καὶ λοιπὸν δέσμιος ἐπὶ Ῥώμην. Οὕτως 15 mam: atque inde Caesaream, ac deinceps Romam ἀπὸ Καισαρείας ἦλθεν εἰς Σιδῶνα· κἀκεῖθεν εἰς Μέρα της Λυκίας· εἶτα εἰς Κνίδον· κἀκεῖθεν πολλὰ παθὼν ἦλθεν εἰς τὴν νῆσον. Ενθα ἡ ἔχιδνα καθήψατο τῆς χειρὸς αὐτοῦ καὶ ἔμεινεν ἀβλαβής· εἶτα εἰς Συρακούσας· εἶτα εἰ; Ρήγιον τῆς Καλαβρίας· εἶτα εἰς Ποτιόλου;· κἀκεῖθεν πεζὸς ἀνῆλθεν εἰς Ρώμην, ἀπαντησάντων αὐτῷ τῶν ἀδελφῶν εἰς ᾿Αππίου φόρον καὶ τριῶν Ταβερνῶν '. Καὶ λοιπὸν εἰσελθὼν εἰς Ρώμην, καὶ διδάξας χρόνον ἱκανὸν, ὕστερον ἐν αὐτῇ τῇ Ῥώμη ἐμαρτύρησεν, αὐτόθι τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἀγωνισάμενος. 'Ρωμαῖοι δὲ περικαλλέσιν οἴκοις καὶ βασιλείοις τὰ λείψανα τούτου καθήρξαντες 19 ἐπέτειον αὐτῷ ἡμέραν μνήμης πανηγυρίζουσι τὴν προ τριῶν Καλανδῶν Ἰουλίων 18. Πολλὰς δὲ καὶ πρὸ τούτου ήδη παραινέσεις ὑπὲρ τοῦ βίου καὶ ἀρετῆς ὁ μακάριο; ἐποιήσατο, καὶ πολλὰ περὶ τῶν πρακτέων τοῖς ἀνθρώποις εἰσηγήσατο. Ἔτι δὲ ὅλως καὶ διὰ τῆς ὑφῆς τῶν δεκατεσσάρων Επιστολῶν αὐτοῦ τὴν ὅλην ἀνθρώποις διέγραψε πολιτείαν. Τα Κεφάλαια των Πράξεων τῶν ἁγίων ἀποστόλων. α'. Περὶ τῆς ἐξ ἀναστάσεως διδασκαλίας Χρι στοῦ, καὶ ὀπτασίας πρὸς τοὺς μαθητάς, καὶ περὶ ἐπαγγελίας τῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος δωρεᾶς· θέας τε καὶ τρόπου τῆς ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου· καὶ περὶ τῆς ἐνδόξου δευτέρας αὐτοῦ παρουσίας β'. Πέτρου διάλογος πρὸς τοὺς μαθητευθέντας, 'περὶ θανάτου καὶ ἀποβολῆς Ἰούδα τοῦ προδότου. γ. Περὶ θείας τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐπιφοιτήσεως ἐν ἡμέρᾳ τῆς Πεντηκοστῆς γενομένης εἰς τοὺς πιστεύσαντας. δ. Περὶ τῆς ἐν Χριστῷ θεραπείας τοῦ ἐκ γεν νητῆς χωλοῦ, Πέτρου τε κατηχήσεως ελεητι κῆς, συμβουλευτικῆς, συμπαθητικῆς πρὸς σωτηρίαν ε. Περὶ ὁμοψύχου καὶ καθολικῆς κοινωνίας τῶν πιστευσάντων. 5. Οτι τοὺς· ἀποστόλους ἐμβληθέντας ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ νύκτωρ ἐξέω: σεν, ἐπιτρέψας ακωλύτως κηρύσσειν τὸν Ἰη σουν ζ'. Περὶ χειροτονίας τῶν ἑπτὰ διακόνων. η΄. Ἰουδαίων ἐπανάστασις καὶ συκοφαντία κατὰ Στεφάνου, αὐτοῦ δὲ δημηγορία περὶ τῆς πρὸς Αβραάμ διαθήκης τοῦ Θεοῦ, καὶ περὶ τῶν πατριαρχῶν. vinctus transmissus est. Ita a Cæsarca venit Sidonem: atque inde Myra Lyciae urbem: mox in Cnidum: atque inde nulla passus, venit in insulam, ubi vipera manum ejus invasit, et mansit integer et incolumis. Postea venit Syracusas: deinde Rhegium Calabriæ urbem: deinceps Puteolos: atque inde pedes Romam ascendit, obviam ei progres - sis fratribus ad Appii usque forum et tres Tabernas ac deinceps Romam ingressus, cum multo tempore docuisset in ipsa urbe Roma, martyrium subiit, et inibi pulchrum illud certamen peregit. Romani autem reliquias ejus præpulchra æde alque basilica cinxerunt, memoriam ejus et martyrii ſerias, tertio Kalendas Julias, nempe sexto mense totius anni celebrantes. Sed jam antea quoque beatus ille multas pro vitæ honestate atque virtute composuerat admonitiones, ac de officiis multa edidit hominibus præcepta: præterea vero summatim etiam per contextum suarum quatuordecim Epistolarum, totam hominibus vitæ degendæ rationem descripsit. Capita Actorum sanctorum apostolorum. 4. De doctrina Christi post resurrectionem, et quemadmodum se conspiciendum præbuerit discipulis, et de promisso dono Spiritus sancti: alque spectaculo et modo Domini assumptionis: ac de glorioso ejus adventu secundo. 2. Petri scrmocinatio cum discipulis de morte et rejectione Judæ proditoris. 3. De divino appulsu et accessu sancti Spiritus, qui accidit ad eos qui crediderant, in die Pentecosles. 4. De curato in nomine Christi eo, qui claudus natus erat, de doctrina item Petri propensa ad misericordiam et condolentiam, qua consilium suum exponit, quemadmodum ad salutem perveniri possit. 5. De unanimi et universali eorum, qui crediderant, communione. 6. Ut apostolos in carcerem conjectos angelus Dei octu eduxerit, atque praceperit, ut palam ac libere Jesum prædicarent. 7. De electione, creatione atque ordinatione septem diaconorum. 8. Importunus adversus Stephanum impetus alque calumnia Judæorum: ejus item concio de testamento ac fædere Dei cum Abrahamo: adhæc de duodecim patriarchis. θ. Περὶ διωγμοῦ τῆς Ἐκκλησίας, καὶ ταφῆς 9. De persecutione Ecclesia et sepultura Ste Στεφάνου. phani. Variæ lectiones et notæ. 15 οὗτος habebatur. 10 τρεῖς Ταβερνάς. " γρ. καθείρξαντες. 18 προσετέθη ἀλλαχοῦ· Εκτῳ τῶν ὅλων μηνὶ τοῦτο μαρτύριον ἑορτάζοντες. PATROL. GR. CXXV.

10. De Simone mago, qui credideral, et una cum t. Περὶ Σίμωνος του μάγου πιστεύσαντος καὶ τοῦ aliis pluribus baptizatus est. 11. Quod non pretio neque hypocritis, sed sancis per fidem detur participatio atque communio Spiritus sancti. βαπτισθέντος σὺν ἑτέροις πλείοσιν ια'. "Οτι οὐκ ἀργυρίου, οὐδὲ ὑποκριταῖς, ἀλλὰ ἁγίοις διὰ πίστεως ἡ μετοχὴ τοῦ ἁγίου Πνεύ ματος δίδοται 12. Quod bonis ac delibus Deus largatur salutem, ιβ'. "Οτι τοῖς ἀγαθοῖς καὶ πιστοῖς εὐοδοῖ ὁ Θεὸς exemplo videlicet eunuchi. τὴν σωτηρίαν, δῆλον ἐκ τῆς κατὰ τὸν εὐνοῦχον ὑποθέσεως. 13. De Paulo a Deo cœlitus vocato ad apostolatum Christi, 44. De Enea paralytico Lydia per Petrum sa. nato. 15. De Cornelio: ut angelus ad eum venerit; itemque de iis, quæ Petro cœlitus de vocatione gentium dicta sunt. 15. Quomodo Petrus, cum prophetia sua in disceplationem venisset, ordine singula, qua facta erant, apostolis exposuerit: et ut tunc Barnabas missus sil ad fratres qui erant Antiochiæ. 17. Prophetia Agabi de fame per totum orbem terrarum futura: munus item ac subsidium, quod missum est ad fratres qui erant in Judwa. ubi 18. Jacobi apostoli cædes, ac Petri liberatio & etiam de supplicio custodum, ac postea de acerba alque calamitosa morte impii Herodis. 19. De Barnaba et Saulo a divino Spiritu missis in Cyprum: quæ item egerint in nomine Christi, de Elyma mago. ιγ'. Περὶ τῆς οὐρανόθεν θείας κλήσεως. Παύλου εἰς ἀποστολὴν Χριστοῦ. ιδ. Περὶ 'Εναία 10 παραλυτικοῦ λαθέντος ἐν Λυ δία το διὰ Πέτρου. ιεʹ. Περὶ Κορνηλίου, ὅτε οι ἦλθε πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος, καὶ ὅσα πάλιν Πέτρου 13 ουρανόθεν περὶ κλήσεως ἐθνῶν ἐῤῥήθη. ις'. Ὡς Πέτρος καθεξῆς ἕκαστα τῶν γεγονότων διηγεῖται τοῖς ἀποστόλοις διακριθεῖσι προφητ τείας " αὐτοῦ, τὸ τηνικαῦτα δὲ Βαρνάβαν ἐκπέμψαι πρὸς τοὺς ἐν Ἀντιοχείᾳ ἀδελφούς. ιζ'. Προφητεία Αγάθου περὶ λιμοῦ οἰκουμενι κοῦ· 14 καὶ καρποφορία πρὸς τοὺς ἐν Ἀντιο χείᾳ 18 ἀδελφούς. τηʹ. Ἰακώβου ἀποστόλου κατασφαγή. " Εν ᾧ καὶ περὶ τῆς τῶν φυλάκων κολάσεως καὶ μετέ πειτα τῆς τοῦ ἀσεβοῦς Ηρώδου πικρᾶς καὶ ὀλεθρίου καταστροφῆς. 10΄. Αποστολὴ Βαρνάβα και Σκύλου παρὰ τοῦ Θείου Πνεύματος εἰς Κύπρον· ὅσα τε εἰργάσαντο ἐν ὀνόματι Χριστοῦ περὶ Ελύμα τοῦ Μάγου. 20. Pauli tum ex lege, tum deinceps ex prophetis tu- κ. Παύλου εὐθαλής Διδασκαλία εἰς Χριστίν, culenta historica et evangelica de Christo doctrina. 21. Ut apostoli cum Iconii Christum prædicassent, ac multi credidissent, vi quæ parabatur adversus eos provisa, ex urbe profugere coacti sint. 22. De eo qui Lystris claudus natus per apostolos sanatus est. Quamobrem et dii esse, et ad loci incolas accessisse visi sunt, ubi nimirum Paulus etiam lapidatur. 23. Quod non oporteret eos qui ex gentibus credidissent, circumcidi. Decreta apostolorum et usus corum. 21 De institutione Timothei, ac de eo qui, revelatione intercedente, accidit, adventu Pauli in Ma-D cedo riam. 25. De seditione nota Thessalonica propter prædicationem: et ut fugerit Paulus Berrhæam atque inde Athenas. 26. De inscriptione quæ Athenis in ara insculpia ἔκ τε τοῦ νόμου καὶ καθεξῆς τῶν προφητῶν ἱστορικὴ καὶ εὐαγγελική. κα'. "Οπως ἐν Ικονίῳ κηρύξαντες τὸν Χριστίν πολλῶν τε πιστευσάντων ἐδιώχθησαν οἱ ἀπόστολοι. κβ'. Περὶ τοῦ ἐν Λύστροις ἐκ γεννητῆς χωλού ἰαθέντος διὰ τῶν ἀποστόλων· διόπερ εἶναί τε θεοί, καὶ παρεῖναι ἔδοξαν τοῖς ἐγχωρίοις, ἔνθα δὴ καὶ λιθάζεται ὁ Παῦλος. κγ'. "Οτι οὐ δεῖ περιτέμνεσθαι τοὺς ἐξ ἐθνῶν. Δόγματα καὶ γεύσεις τῶν ἀποστόλων. κδ. Περὶ κατηχήσεως Τιμοθέου, καὶ τῆς κατὰ ἀποκάλυψιν ἀφίξεως Παύλου εἰς Μακεδονίας. κε'. 11 Περὶ στάσεως γενομένης ἐν Θεσσαλονίκη τοῦ κηρύγματος ἕνεκεν· φυγῆς τε τοῦ Παύλου εἰς Βέρροιαν, κἀκεῖθεν εἰς ᾿Αθήνας. κς'. Περὶ τῆς Αθήνας 18 ἐπιβωμίου γραφῆς, φιλοVariæ lectiones et notæ 27 H.C 19 Αινέα. 30 Λύδδα, ἴσως. 21 ἴσως, ὅπως. 29 Πέτρω, ἴσως. 18 ἴσως, διακριθείσης τῆς προφητείας. μου, habebat, et οἰκουμενικῆς. 28 ἴσως, ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ. 11 Desiderari videtur, Πέτρου ἀπαλλαγή. amplius dimidii capitis decimi sexti, historia" de Lydia et puella habente spiritum Pythonis, curala. II in carcerem ob id factum conjectis apostolis et divinitus liberatis, et converso ad fidem carceris custode, prateritur. * ἴσως, ᾿Αθήναι.. allæc aut similia in Græco desiderata, prætermittenda visa non sunt.

σόφου τε κηρύγματος καὶ εὐσεβείας τοῦ Παύλου. κι'. Περί Ακύλα καὶ Πρισκίλλης, καὶ τῆς Κορίνθου ἀπειθίας· τῆς τε κατὰ πρόγνωσιν ἐπ' αὐτ τοὺς εὐδοκίας ἀποκαλυφθείσης τῷ Παύλῳ. κη'. Περὶ βαπτίσματος, καὶ τῆς τοῦ ἁγίου Πνεύ ματος δωρεᾶς δοθείσης διὰ προσευχῆς Παύ λου τοῖς ἐν Ἐφέσῳ πιστεύσασι, καὶ περὶ ἰάσεως Παύλου. κι'. Περίοδος Παύλου ἐκ τῆς περὶ θανάτου καὶ ανακλήσεως Εὐτυχοῦ διὰ προσευχῆς ἐν Τρω άδι,· παραίνεσίς τε ποιμαντικὴ πρὸς τοὺς ἐν Ἐφέσῳ πρεσβυτέρους. erat, philosophicaque prædicatione ac pietate Pauli. 27. De Aquila ac Priscilla, atque Corinthiorum propensa ad credendum voluntate: itemque de propensa adversus eos voluntate Dei, quæ cx præscientia atque providentia divina profecta, Paulo revelata esi þ. 28. De baptismale ac dono sancti Spiritus, per pres ces Pauli dato iis qui Ephesi crediderant; et ut per Paulum ægroti et infirmi curati sint º. 29. Peragratio Pauli in qua de Eutycho Troade per preces a morte revocato, adhæc admonitio pastoralis, qua usus est apud presbyteros Ephesios. Χ. Αγάθου προφητεία περὶ τῶν συμβησομένων 30. Prophetia Agabi de iis quæ Paulo in Hierusaτῷ Παύλῳ ἐν ῾Ιερουσαλήμ. λα'. Παραίνεσις Ιακώβου πρὸς Παῦλον, περὶ τοῦ μὴ δοκεῖν κωλύειν Εβραίους περιτέμνεσθαι. λβ'. Περὶ τῆς ἐν Ιερουσαλὴμ κατὰ Παύλου κινηθείσης αταξίας, όπως τε αὐτὸν ὁ χιλίαρ χος τοῦ πλήθους ἐξαιρεῖται 80. γ "Οσα ὁ Παῦλος καταβὰς εἰς τὸ συνέδριον ἔπαθε καὶ εἶπε καὶ εὐθυβόλως έπραξε ἰδ. Περὶ ἐπιβουλῆς μελετωμένης κατὰ τοῦ Παύ που ὑπὸ Ἰουδαίων, καὶ μηνύσεως αὐτοῦ πρὸς Λυσίαν. λε'. Τερτύλλου περὶ Παύλου κατηγορία, καὶ ἀπολογία αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ ἡγεμόνος. λς'. Περὶ Φήλικος διαδόχου, καὶ τῆς Φήστου - προαγωγῆς, τέλος τε ἐπ' αὐτοῦ διακρίσεως Παύλου καὶ ἐφέσεως. λξ. Αγρίππα καὶ Βερνίκης παρουσία· καὶ πεῦ σις τῶν κατὰ Παῦλον. λη. Πλους Παύλου ἐπὶ 'Ρώμης κινδύνων τε • πλείστων καὶ μεγίστων ἔμπλεως. λθ'. Ὅπως ἀπὸ Μελίτης εἰς Ρώμην κατήντησεν ὁ Παῦλος. μ'. Περὶ διαλέξεως Παύλου τῆς πρὸς τοὺς ἐν Ρώτ μη Ἰουδαίους. lem essent eventura. 31. Verba Jacobi ad Paulum, quibus eum admonuit, ut daret operam, ne videretur Judæos circumcidi prohibere. 52. De eo, qui in Jerusalem adversus Paulum concitatus est tumultus: et ut eum tribunus ex multitudine exemerit. 33. Quæ Paulus, cum descendisset in concilium, passus sil, ac dixerit, et recle fecerit. 34. De insidiis quæ Paulo parabantur ab Judæis, et ut eæ Lysiæ tribuno indicatæ sint. 35. Ut Tertullus Paulum coram præside accusaverit, et ille se defenderit. 56. Ut Felix Festum successorem acceperit, et ut ille Paulum produxerit, ac tandem hinc coram co causam dixerit et appellaverit. 37. Agrippæ et Bernices adventus, atque cognitio causa Pauli. 38. Pauli Romam versus navigatio plurimorum ac maximorum plena periculorum. 39. Ut a Melita Paulus Romam pervenerit. 40. De sermocinatione Pauli, et collocutione cum Judæis qui Romæ erant. Varia lectiones et notæ. το ἴσως, εὐπειθίας. 10 ἐξερεῖται μabebatur, οι πλήστων, habebatur. Et hic plusquam dimidium caput decimum octavum, de Judæorum calumnia coram Gallione: ac de priori ad Ephesum adventu el peregrinatione Pauli, deque Apollo, præteritur. Et hic reliqua capitis decimi noni de filiis Scævæ exorcistis, et seditione Ephesi per Demetrium, prætereuntur.