PG 127Nicholas III Grammaticus, Patriarch of Constantinople
Nicholas, Patriarch of Constantinople
Printed pages · scan text
vision-corrected · Migne scan
Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.

NoticeNotitia

col. 471–472page 1 of 2
PG 127:471Αριστουργήματα λαμπρά γενναίων βασιλέων, ᾿Ανδρῶν ἡρώων, εὐγενῶν, ἀλκίμων, μεγαθύμων, ῶν οὐδὲ γλώσσῃ δυνατὸν τοὺς βίους διαπλεῦσαι Ηδη λοιπὸν ἐκκύπτουσι " τρισαριστείς σκηπτούχοι Κομνηνιάδαι κράτορες μεγαλουργοί, γεννάδαι, Θαλάσσας να πελαγίζοντες τῶν τροπαιουχημάτων, "Ας οὐδ᾽ αὐτὸς ἂν Ἡρακλῆς ὁ καρτερός περάσοι. Καὶ τοίνυν ἀναψώμεθα καλων πρυμνίτην ὧδε, Τοῦ πλοῦ τὴν κώπην σχάσαντες καὶ στείλαντες τὰ [λαίφη Οὐ γὰρ περάσιμά φασι τὰ τῶν Γαδείρων πέρα 08 ἐκπίπτουσι Κ. θαλάσσαι; Α. προμνίτην Τὸ δὲ πρόσθε Γαδείρων μὴ περατὸν εἶναι ἀν δρώποις.: Μέχρι καὶ εἰς Ὠκεανὸν ἑσπέριον ἐξέτεινας τὸν ἀπόδημον' τὸ δὲ πέραν Γαδείρων οὐ περατόν. Δέχνυσο τοῖον δῶρον ἀφ' ἡμετέροιο πόνοιο, Ολβιόδωρε άνασσα, κυδίστη, ἀριστοτόκεια, Νυὲ χαριτοπρόσωπε μεγασθενέων βασιλέων Ην πλέον απαστράπτουσαν εΰβλεφάροι σελήνης Εἰς γάμον ἔλβιον ήρατο νυμφιδίοις ἐπὶ λέκτροις Πορφυρόπαις γόνος Αυσονάνακτος καρτεροθύμου, Ανδρόνικος μεγάθυμος, ἐϋμμελίης πολεμιστή, Τα γέρα πρώτα σεβαστοκρατορίης νεῖμ' ὁ φυτεύσας. Εἰς τοίνυν λυκάβαντας ἀπειρεσίους ἐλάσειας. Αλλ' ὦ Μαννασ θελξικάρδιον στόμα, Ορφεὺς νεαρὲ τοῦ παλαιοῦ βελτίων, Τὴν γλυκερὰν ψάλαξον αὖθις κιθάραν, Καὶ σὴν πρόσοψιν ὑπόδειξον τοῖς φίλοις, Καὶ προσλαλήσεις τοῖς μαθηταῖς ὡς πάλιν. Βίβλος πέφυκα πρὸς λόγους γηροτρόφος, Γηρῶσα τῷ νῷ καὶ νεάζουσα πάλιν, Τῶν γραμμάτων καίνισμα ἐκ πολλαχόθεν. Τοίνυν πρὸ ἔνδον εἰσφέρω τῶν ἐγκάτων Βίους ἀνάκτων τῆς νέας Ῥωμαΐδος, Ῥώμης παλαιτάτης τε καὶ τριπεμπέλου Πολλῶν τε πάντων τῶν βεβασιλευκότων Πέρσαις τε Χαλδαίοις τε καὶ Ἀσσυρίοις Πόνημα καὶ γὰρ πανσόφου Κωνσταντίνου Πέλω Μανασσῆ τοῦ γραμματικωτάτου.

Synodal LetterEpistola synodalis

col. 473–474page 2 of 2

Obiit anno 1111, seu, ex Baronii calculo, 1117. Exstant Gr. Lat. Decreta synodalia duo de nuptits patrui avunculive, in Leunclavii Jure Gr. Rom. lib. 111, pag. 215; aliud De præstatione canonicorum, lib. iv, pag. 269; Epistola synodalis prolixissima ad Alexium Comnenum imp. probans ex sacris canonibus et legibus non esse fas ut episcopatus a metropolibus auferantur: ibidem pag. 271. Vide Patrologia tom. CXIX, col. 863, in Jure canonico Græco-Romano. Vide ibid. col. 762. Ibid. col. 859. (Biblioth. nov. Patr. t. VI, p. 515.) Cum in codice Vaticano 1205 occurrisset mihi Vita S. Bartholomæi junioris, qui fuit S. Nili æque junioris discipulus, et in proximo nobis Tusculano Cryptoferrate Basilianorum monasterio post illum quartus abbas, abiitque ad Deum anno Christi 1065, dolebam equidem tanti viri historiam, originali Græcorum et ejus monasterii lingua scriptam, auctore, ut merito creditur, Luca septimo abbate, qui viginti annis post Bartholomæum obiit; dolebam, inquam, nondum esse Græce vulgatam, nec quasi comitem, ut oportuerat, datum illi Nili junioris, quam Caryophilus Græce et Latine Romæ anno 1624 vulgavit. Utique Jacobus Sciommarus, perdoctus Cryptoferrate monachus, egregium anno 1728 edidit vulgari Italorum sermone volumen; in quo, præter alias illius monasterii antiquitates, Vitam quoque sancti Bartholomæi, ex variis codicibus documentisque collectam, lectoribus obtulit, atque optimis adnotationibus illustravit. Deerat tamen adhuc, ut dixi, Græcus textus, et quidem ex biographo Luca pure depromendus, quam nos nunc spartam adornandam suscipimus. Pure, inquam, hoc scriptum dabimus; etenim Sciomma rus in sua vulgari editione sæpe variat, plurima addit, nonnulla omittit, prout suorum codicum aut noti tiarum diversitas postulare visa est. Verumtamen cum manum operi admovissem, et Græcum textum Latina quoque mea interpretatione comitarer, repente ingens apparuit in Vaticano codice defectus seu lacuna, in 'qua posterior tota biographiæ pars mergebatur. Quamobrem ad monasterium me converti, ab iisque reveren dissimis monachis (quorum et alio tempore humanitatem expertus fueram) partem illam quæ deerat in codice Vat. facile impetravi: atque ita demum, in hujus voluminis mei calce, quod Græcorum scriptis redundat, divi istius historiam collocavi (a). (a) Doctissimus cardinalis putabat se primum hanc vitam in lucem Graece protulisse: ignorabat nempe eain jam editam fuisse a Petro Possino in suo Thesauro ascetico, p. 427. Lucas a nonnullis habetur ut auctor Vitæ S. Nili junioris qui B. Bar tholomæi magister fuerat. Hanc supra edidimus tom. CXX, ad an. 1005, quo S. Nilus obiit. EdiT.

Page scan enlarged

Notebook

Full View