PG 129Euthymius Zigabeno
Chapter 29 of Richard Simon’s Critical History, concerning the Commentaries of Euthymius Zigabenus
Printed pages · scan text
vision-corrected · Migne scan
Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.
col. 17–18page 1 of 6
PG 129:17Εὐθυμίου ἐλαχίστου δούλου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐγκώμιον εἰς τὸν ἅγιον ἀπόστολον τοῦ Χριστοῦ Ιερόθεον.: Ἱερόθεον ἐπαινέσομαι. Γοί. 388. Τοῦ αὐτοῦ Κυπρίου ἐγκώμιον εἰς τὸν ἅγιον Εὐθύμιον, ἐπίσκοπον Μαδεύτων. Επιτιμάν δικαίως ἡμῖν οἶμαι. τοῦ ὕστερον γεγονότος πατριάρχου Κωνσταντίνου Τοῦ τορνίκη κυροῦ Εὐθυμίου εἰς τὴν αὐτήν. εἰς τὴν ὁσίαν Μαρίαν τὴν Αἰγυπτίαν: Χρώμασι λεπτοῖς. πόλεως, εἰς τὸν ἅγιον Γεώργιον.
col. 19–20page 2 of 6
PG 129:19Ερμηνεία (α)τοῦ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγελίου φιλοπόνως ερανισθεῖσα, μάλιστα μὲν ἀπὸ τῆς ἐξηγήσεως τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἰωάν νου τοῦ Χρυσοστόμου· ἔτι δὲ καὶ ἀπὸ διαφόρων ἄλλων Πατέρων, συνεισενεγκόντος τινὰ καὶ τοῦ ταύ την ερανισαμένου Ιερωτάτου Βουλγαρίας. ρον δὲ μεθηρμηνεύθη πρὸς τὴν ἡμετέραν διάλεκτον. μετέφρασε δὲ τοῦτο Ἰωάννης ἀπὸ τῆς Ἑβραῖδος γλώττης εἰς τὴν Ἑλληνίδα, ὡς Ερμηνεία τοῦ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγελίου φιλοπόνως ερανισθεῖσα, μάλιστα μὲν ἀπὸ τῆς ἑξη γήσεως τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου· ἔτι δὲ καὶ ἀπὸ διαφόρων Πατέρων, συνεισενεγκόντος τινὰ καὶ τοῦ ταύτην ἐρανιταμένου (1, 19: Παραδειγματίσαι δὲ ἐλέγετο, ὅταν ἀνὴρ παρὰ τὸ συνέδριον ἦγε τὴν ὑποπτευομέ νια, και κατηγόρει ταύτην, καὶ οὕτως αὐτὴν φανε παραδειγματίσαι, εκπομπεύειν καὶ εἰς δικαστήριον ἄγειν. ητείας νόμος ἐστὶ, τὸ πολλάκις ῥηθῆναι μὲν ἐπ' άλλων, πληρωθῆναι δὲ ἐφ' ἑτέρων. εἰς μετάνοιαν ρῶς ἀπέλυεν ἀπὸ τῆς οἰκίας. Εθος ἐστὶ τῇ Γραφῇ τὸ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκεί ναις, ἀκολούθως λέγειν ἐφ᾽ οὗ ἂν ἐθελήσῃ χρόνου. δηλούσῃ μόνον τὸν καιρὸν ἐκεῖνον, ἐν ᾧ γέγονεν & διηγήσασθαι βούλεται, καθάπερ καὶ νῦν ὁ εὐαγγελιστὴς ἐποίησε, τὰ ἐν μέσῳ παραδραμων.
col. 21–22page 3 of 6
PG 129:21ἐξομολογουμένους γὰρ αὐτοὺς, εἴτουν μετανοοῦντας, εδάπτιζε. Η καὶ πυρὶ, καὶ πυρί, επετίμησε, ἐπετίμησεν, ἀντὶ τοῦ ἐπέταξε επετίμησε, 'Αλλὰ καὶ ὡς πάντων διαφορώτερον ἐπὶ τῇ σταθηρότητα Εἰ δὲ μὴ ἀκέραια τὰ προφητικά τέθεικε ρητά, μὴ θαυμάσῃς. Χρὴ γὰρ καθολικῶς γινώσκειν, ὅτι οἱ εὐαγγελισταί, ποτὲ μὲν ἀκεραίως τῶν ῥητῶν ἀπομνημονεύουσι· ποτὲ δὲ ἀποτέμνουσιν αὐτά ποτὲ δὲ τὴν μὲν τῶν ῥητῶν διάνοιαν ὁλόκληρον ἀπο σώζουσι· λέξεις δέ τινας ἀπαρατηρήτως υπαλλάτ τουσιν, ὅταν οὐδέν τι μέλλοι τῷ λόγῳ τοῦτο λυμαίνεσθαι. Οὐ χρὴ δὲ θαυμάζειν, εἰ τὰ μὲν οὗτος ὁ εὐαγ γελιστής προστίθησι· τὰ δὲ ἐκεῖνος παραλιμπάνει. Καὶ γὰρ οὐχ ἅμα τῷ λέγειν τὸν Χριστὸν ἔγραψαν τὰ Εὐαγγέλια. Ινα καὶ πάντων ὁμοῦ τῶν αὐτοῦ λόγων ἀναμνημονεύειν ἔχοιεν· ἀλλὰ μετὰ πολλοὺς ὕστερον ἐνιαυτούς· καὶ εἰκὸς, ἀνθρώπους ὄντας αυ τοὺς ἐπιλαθέσθαι τινὰ καὶ ταύτην ἔχε την λύσιν πολλοὶ προφῆται πολλοὶ, ἀντὶ τοῦ πάντες Πολ λου; γὰρ τοὺς πάντας ἐνταῦθα λέγει. Ο ἐπὶ τῶν τοιούτων προσθηκῶν τε καὶ παραλείψεων Πολλάκις δὲ καὶ διὰ συντομίαν τινά τινες παρελίμπανον. Εστι δὲ ὅτε καὶ ὡς οὐκ ἀναγκαῖα. (γ) Πολλοὺς δὲ νῦν, τοὺς πάντας λέγει. Πολλάκις γὰρ ἡ Γραφὴ πολλούς, τοὺς πάντας, φησίν· ὑπερ πάντων γὰρ ἔδωκε τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, καὶ πάντας ἐλυτρώσατο. Ε: καὶ πολλοὶ θέλοντες ενέμειναν τῇ δουλείᾳ. (ε) άσπερ ούν ή παλαιά διαθήκη θύματα καὶ αἴ ματα εἶχεν· οὕτως ἄρα καὶ ἡ καινὴ, τὸ σῶμα καὶ τὸ αἷμα του δεσπότου. Οὐκ εἶπε δὲ, ὅτι ταῦτα εἰσι σύμβολα τοῦ σώματός μου καὶ τοῦ αἵματός μου ἀλλ' ὅτι ταῦτά εἰσιν αὐτὸ τὸ σῶμά μου, καὶ αὐτὸ τὸ αἷμά μου· λοιπὸν οὖν χρὴ μὴ πρὸς τὴν φύσιν τῶν προκειμένων ὁρᾶν, ἀλλὰ πρὸς τὴν δύναμιν αὐτῶν.
col. 23–24page 4 of 6
PG 129:23Ὥσπερ γὰρ ὑπερφυῶς ἐθέωσε τὴν προσληφθεῖσαν σάρκα, οὕτως ἀποῤῥήτως μεταποιεῖ καὶ ταῦτα εἰς αὐτὸ τὸ ζωοποιὸν αὐτοῦ σῶμα, καὶ εἰς αὐτὸ τὸ τίμιον αὐτοῦ αἷμα καὶ εἰς τὴν χάριν αὐτοῦ. (α) Ἡμεῖς τοίνυν πειθώμεθα πανταχοῦ τῷ Θεῷ, καὶ μὴ ἀντιλέγωμεν· καὶ εἰ τὸ παρ' αὐτοῦ λεγόμενον ἐναντίον εἶναι δοκεῖ τοῖς ἡμετέροις λογισμοῖς καὶ ταῖς ὄψεσι, καὶ ἔσω καὶ λογισμῶν καὶ ὄψεων κυριώτερος ὁ λόγος αὐτοῦ. Οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν φρικτῶν μυστηρίων ποιῶμεν, μὴ τὰ προκείμενα μόνον βλέποντες· ἀλλὰ τοῖς λόγοις τοῦ δεσπότου πειθόμε Οὕτω γὰρ καὶ νομικὸν ἐπλήρωσε Πάσχα καὶ τὸ πνευματικόν. ἐσπούδασα τὸ τοῦ ἐνιαυτοῦ τούτου πάσχα φαγεῖν μεθ' ὑμῶν, μὴ ἀναμένας τὸν νενομισμένον καιρόν, ἵνα μὴ τὸ πάθος τοῦ σταυροῦ κωλύσῃ τὸν νομικών δεῖπνον καὶ τὸν μυστικόν. νοι. Καὶ ἐπειδή φησι, τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου, καὶ τοῦτό ἐστι τὸ αἷμά μου, καὶ πειθώμεθα καὶ πιο στεύωμεν. Καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ τοῦ βαπτίσματος, αἰσθητὸν μὲν τὸ ὕδωρ· ἀλλὰ νοητὸν τὸ δῶρον, ἢ ἀναγέννησις. "Οτι τρισκαιδεκάτη τότε τοῦ μηνός ἦν. Εδει δὲ κατὰ τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην τὸ Πάσχα φαγεῖν. Καὶ ὅτι ὁ μὲν νόμος ἑστῶτας ἐκέλευσεν ἐσθίειν τὸ Πάσχα, οὗτος δὲ ἀνέπεσε. Καὶ ὅτι πᾶς ἄρτος ζυμωτὸς ἐξηρεῖτο πρὸ τῆς θυσίας, καὶ πυρὶ κατεκαίετο νῦν δὲ καὶ ἄρτος; παράκειται καὶ διαχειρίζεται· καὶ ὅτι ἐπτὸν μόνον θέμις ἦν φαγεῖν, ἐνταῦθα καὶ ζω μὲς παρατίθεται.
col. 25–26page 5 of 6
PG 129:25Διότι οὐκ ἦν ἀναγκαῖον τὸ περὶ ταύτης εἰπεῖν. Τι γὰρ ἂν καὶ συνετέλεσε Χριστιανοῖς ἢ ταύτης διήγησις; διὸ ταύτην μὲν παρέδραμον. Τοῖς δὲ λό γος τοῦ μυστικού δείπνου φιλοπονώτερον προσδι έτριψαν, ὡς ἀναγκαιώτατον καὶ συνεκτικώτατον τῆς ἡμῶν πίστεως. Οὔτε ἀνθρωπίνη προθυμία κατ ορθοί τι χωρίς τῆς θείας ροπῆς. κ. τ. λ. (γ) Φασὶ δέ τινες, ὅτι ἀνέγκλητός ἐστι, τὸ προωρισμένον ἐπιτελέσας. Πρὸς οὓς λέγομεν, ὅτι οὐ διότι τράριστο, διὰ τοῦτο παρέδωκεν· ἀλλὰ διότι πα Οὐκ ἐκ βίας γὰρ ἡ πίστις, ἀλλ᾽ ἐκ προαιρέσεως ἔδωκε, διὰ τοῦτο προώριστο, τοῦ Θεοῦ προειδότο, τὸ παντὸς ἀποβησόμενον. Εμελλε γὰρ ὄντως ἀπο βῆναι τοιοῦτος, οὐκ ἐκ φύσεως, ἀλλ' ἐκ προαιρέ (;) Εἰ δὲ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον, πῶς τοσοῦτον μεμενήκασιν ἀφώτιστοι; τὸ μὲν εἰς αὐτὸν ἦκον πάντας φωτίζει· οἱ δὲ μένοντες ἀφώτιστοι, παρὰ τὴν ἑαυτῶν προαίρεσιν πά σχουσιν. Η μὲν γὰρ τοῦ φωτὸς χάρις ἡλίου δίκην ἐπὶ πάντας ἁπλῶς ἐκκέχυται· οἱ δὲ μὴ θέλοντες ἀπολαῦσαι τῆς χάριτος, αὐτοὶ τοῦ μὴ φωτισθῆναι
col. 27–28page 6 of 6
PG 129:27Κάνταῦθα, τὸ ἵνα, οὐκ ἔστιν αἱ τιολογίας, ἀλλ' ἐκβάσεως, ἤτοι πληρώσεως τοῦ μέλω λοντος. Τὸ γὰρ μὴ δύνασθαι σημαίνει καὶ τὸ μὴ βούλεσθαι. (η) Ιδίωμα καὶ τοῦτο τῆς Γραφῆς, τὸ τὴν παρα χώρησιν τοῦ Θεοῦ, ὡς πράξιν αὐτοῦ λέγειν. Τὸ γὰρ τετύφλωκε καὶ τὸ πεπώρωκεν, ἀντὶ τοῦ παρεχώρησε τυφλωθῆναι καὶ πωρωθῆναι, ὡς ἀνάτων. Οὐδένα γὰρ ἀνθέλκει, διὰ τὸ αὐτεξούσιον ἑκάστου. () Ὅσον τὸ ἐπ' αὐτῷ. Εἰ δέ τινες οὔτε ἐπίστευσαν, οὔτε ἔλαβον ζωὴν αἰώνιον, τῶν τοιούτων ἐστὶ τὸ ἔγκλημα. Ο μὲν γὰρ Πατήρ εὐδόκησεν, ἵνα πάν των ὁ Υἱὸς ἐξουσιάσῃ διὰ τῆς πίστεως, καὶ πάντες ὑπὸ τὸν ζυγὸν τῶν ἐντολων αὐτοῦ γένωνται· καὶ ὁ Υἱὸς δὲ πᾶσι διὰ τῶν ἀποστόλων δέδωκε τὸ εὐαγγέλιον τὴν θεογνωσίαν, ἥτις ἐστὶ ζωὴ αἰώνιος, ὡς πρός ξενος ζωῆς αἰωνίου· οἱ δὲ μὴ ὑποταγέντες, μηδὲ παραδεξάμενοι, οὗτοι τῆς ἑαυτῶν ἀπωλείας αἴτιο. Οὐδένα γὰρ ἄκοντα καταναγκάζει. Αἱρετὴ γὰρ ἡ ἀρετή.
Page scan enlarged

Notebook

Full View