hujus Evangelii, scribæ facile admiserunt in con- Mh roù; nó82; µvov. 13, 9. Sic libri aliq. et textum. Пpb; aŭtiv yuvaľza. Joann. 8, 3. Пpdę (í) aů:óv non agnoscunt complures libri, uti nec Vulg. Syr. Cant. adeoque Vulg. initio. Mov injectitiam est. Sed de Commentario hoc hactenus, omnium, quæ quidem Græce exstant, ut opinor, novissimo. (i) xpdę aútóv omittunt mei codices Euthymii. LECTIONES VARIANTES UTRIUSQUE CODICIS MOSQUENSIS AD QUATUOR EVANGELIA. Constitueram quidem integrum contextum quatuor Evangeliorum, uti in codicibus Enthymii Mosquens.- bus legitur, simul cum ejus Commentario edere. Bibliopola autem mihi auctor fuit, ut de lectionibus variantlbus seorsim exponerem, textum autem breviter tantum ante singula scholia notarem. Id quia sine damno lectorum fieri poterat, facile obtemperavi. Examinaveram autem codices Mosquenses Euthymii bis, semel ad editionem Joannis Gregorii Oxon. 1703 fol., semel ad Bengelii Tubingæ 1734,4. Hic autem, sicuti etiam in mea Novi Testamenti editione feci, ad solam Gregorii editionem respicio. In gratiam lectorum tamen monendum videtur, Gregorium expressisse editionem Oxoniensem Joannis Fellii 1675, 8. Fellii autem editionem repetitam esse ab Aug. Herm. Franckio, Lipsiæ 1702, 8. Ex multis autem exemplis didici, Wetstenium etiam, vel Fellii, vel Gregorii secutum esse editionem. Sunt autem istæ editiones omnes, ut vulgo loquuntur, textus recepti, hoc est, nec Erasmum solum sequuntur, nec Bezam, sed mistum contextum habent ex majori Stephaniana anni 1550 fol. et ultima Bezæ 1598 fol., insertis nonnullis lectionibus singularibus, de quibus tamen primus recepti textus editor lectores non admonuit. In universum hoc moneo. Codex Euthymii B. in mea novi Testamenti editione 1. est præstantior, deterior est A. quem in Novo Testamento N. appello. Ad Evangelium Matthæi, Cap. I. V. 1. 2. 'Aбpaźµ (a). Ex consuetudine Grecorum, qui a ante ßp. spiritu aspero notare solent. Sic el vers. 17 et Cap. 111, 9. 4. 'Aµɩvašáµ bis. Partim, quod Græci in fine non habent B. partim, quod µ. et ß. in codd. inde a sæc. IX facile confunditur. 5. Paa6. a. 6. Σολομῶνα. 10. Τὸν Μανασσῆν. Cap.ll. V. 9. "Εως οὗ ἐλθών. 11. Εὗρον | εἶδον. 18. Ραμά. 22. Ἐπὶ τῆς Ἰουδαίας ] ἐπί abest. Χρηματισθεὶς δὲ ] δέ abest. a. Cap. iii. V. 6. Ιορδάνη ποταμῷ ὑπ' 8. Καρπὸν ἄξιον. 10. Καρπὸν καλόν ] καλόν abest. b. 11. Kal upl absunt. Cap. IV, V. 5. Ιστησιν ] ἔστησεν. b. 9.Προσκυνήσῃς με. 10. Υπαγε ] ὀπίσω μου addit a. 13. Περιθαλασσίαν, pro παραθαλασσίαν est vitium editionis Gregorii. 16. Ιδε φῶς. 18.0 Ingous absunt. Cyrillus quidem t. II,p. 29.E. Matthæum appellans, hæc addit. Attamen nec hoc pro argumento esse potest. Cap. V. V. 16. Πατέρα ἡμῶν.. Vitiosa sunt in a. vers. 20. εἰσέλθη. ν. 23. προσφέρ ρεις et έχει κατά, omisso τί. 27. Τοῖς ἀρχαίοις absunt. Οὐ μοιχεύσεις] δ εμβλέπων. a. ex proximo versu. 28. Ο βλέπων γυναῖκα ] ὁ ἐμβλέπων γυναῖκα. Sed a. in marg. notat yp. xal & Blinws. Quoniam 11. 1. βλέπειν, est περιέργως καὶ ἐμπαθῶς προσβλέ- , quo sensu non dicunt Græci. Origenes et (a) Quando uterque codex consentit, nullam a. aut b. Chrysostomus, ut in mea editione docui, id permutarunt cum εμβλέπων, ἐμβλέψας οι επιβλέπειν. Επιθυμῆσαι αὐτῆς] ἐπιθυμῆσαι αὐτήν. b. 29. Σκανδαλίζη. 2. Βληθῇ ] βληθῆναι. a. Sic et vers. 30. 50. Μήτε ἐν ] μήποτε ἐν. 2. 4. Τοὺς μισοῦντας ] τοῖς μισοῦσιν. 47. Τοὺς ἀδελφοὺς ] τοὺς φίλους. 48. Ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ] ὁ οὐράνιος. Cap. VI. V. 2. Ἀμὴν γὰρ λέγω. Ι. 4. Αὐτὸς εἰ ἐν τῷ φανερῷ absunt. 5. "Omws &v ] &v abest. 46. Τὰ πρόσωπα ] τὸ πρόσωπον, Α. 18. Ἐν τῷ φανερῷ ] omnittunt. 23. Σκότος ἐστί ] ion comparel ἐστί. Mox vers. 24. μαμωνά. V. 25. Καὶ τί πίητε ] ἢ τί πίητε. Μος ἐνδύσε σθε. Δ. 33. Zntelte] aitɛīts et in marg. In. ab eadem manu. a. Adjecerat nenipe scriba aliquanto posi litteram majusculam A. Igitur etiam t, in rasura litteræn scriptum.Aiteite habet Chrysost. in duobus codd. Mosqq. Hom. vi, in Epist. ad Hebr. Cap. VII, V. 4. "Iva µxxi où μf. b. Vulgatum in textu. Sed in marg. p. xal of f 2. Αντιμετρηθήσεται ] μετρηθήσεται. b. 9. Η τίς ἐστιν ἐξ ] ἐστιν abest. a. 10. Καὶ ἐάν ] ἢ καὶ ἐάν. Mox vitiose, επιδώσῃ. a. 11. Εἰ οὖν ὑμεῖς ] ἐὰν οὖν ὑμεῖς. 2. 12. "Οσα ἂν ] ὅσα ἐάν. Δ. perΟὗτος γάρ ] οὕτως γάρ. a. b. Codices enim multi, ut alibi monui, etiam ante consonam, oŭTW; pro οὕτω scribunt. Hinc interdum temere ex οὕτως factum est οὗτος. Ούτος hoc loco videtur invectum per Chrysost. quem vide 1. VII. p. 291. B. VIII. p. 451 E. Forte jam Origenes intulerat, cujus innotam addidi. Quando unus variat, id notavi per

PREFATIO. terpretatio intercidit. In pluribus codicibus repe-A rietur οὕτως, si qui recta alleuderint. 14. Ὅτι στενή | τί στενή. Id explicat Euthynius et Theophylact. p. 40 C. Apud Chrysost. L. XI, p. 492 F.editur quidem ὅτι, sed iste locus postulat t. Vide quae notavi ad I Thess. v, 8. in mea N. Testamenti editione. Apud Symmachum Jes. LII, 7. τί εὐπρεπεῖς, κ. τ. 2. 15. Προσέχετε δέ ] δέ abest. 24. Ανδρὶ φρονίμῳ] άνδρί omittit a. Προσέκοψαν ] προσέπεσον. a. Varie vexatum est hoc vocabuluni, quod Græci non dicunt hoc modo προσκόπτειν. Ergo alii habent προσέρριξαν, alii προσέκρουσαν. Cap. VIII, V. 5. Εἰσελθόντι δὲ τῷ Ἰησοῦ ] εἰσελ θόντι δὲ αὐτῷ. Τῷ Ἰησοῦ est ex lectione ecclesiastica, κυριακῇ δ. 8. Εἰπὶ λόγον ] εἰπε λόγο. 10. Τεῖς ἀκολουθοῦσιν αὐτῷ. Αμήν. 11. Μετὰ ᾿Αβραὰμ — οὐρανῶν ἐν τοῖς κόλποις τοῦ ᾿Αβραάμ, cateris omisit. Interpretatio etiamn Vulgatam lectionem tollit. Corruptio ex Chrysostomo, qui t. VII, p. 209 C. habet εἰς τοὺς κόλπους. Deceptus autem est loco simili, quem ibi tractat, Luc. 16, 22, 23. Iterum ita ibid. p. 361 D. Sed ibid. p. 315 C. tantum omittit, ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. 15. Διηκόνει αὐτῷ. 17. Δια τοῦ προφήτου Ἠσαΐου 25. Μαθηταὶ αὐτοῦ ] αὐτοῦ abest. 34. Πόλις ἐξῆλθον. Δ. Cap. IX, V. 1. Καὶ ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον ]ὁ Ἰησοῦς, post πλεῖον, addit a. id insertum habet, ante εἰς, ab eadem manu. b. 4. Καὶ ἰδών ] ἰδὼν δέ. 5. Σοι αἱ ἁμαρτίαι ] σου αἱ ἁμαρτία:. 9.Καὶ ἀναστάς ] ὁ δὲ ἀναστάς. 17. Καὶ ἀμφότερα ] καὶ ἀμφότερ... 18. "Αρχων τίς εἰσελιών. 83. Ὅτι οὐδέποτε ] ὅτι abest. } 30. Εκλελυμένοι ] ἐσκυλμένοι. Μox, ὡς πρόδατα. Cap. X, V. 1. Αὐτὰ ἐκβάλλειν. b. sios v. 3. λεβαῖος, υπ' λ. uterque. 4. Ο Ισκαριώτης] 6 abest. 8. Νεκρούς ἐγείρετε | absunt. Quis hoc invexit? Fortasse Origenes. Scd ejus ad hunc locum interpretat:o intercidit. Certe ergo Chrysostouius. Nam, etsi quidem nec in sex codicibus Mosquensibus Chrysostomi inter contextum hæc reperiuntur, tamen ex pluribus locis apparet, illum hæc probasse. Habet ergo hunc locum tom. VII, p. 370. B. V.,ubi nihil in euitione Montefalconii mutatur præter λεπρούς καθαίρετε. Sed in eadem homilia, ubi locum repetit p. 375 μ. recenset, τους λε προύς, τοὺς καθαιρομένους - καὶ τοὺς ἐγειρομέν τους νεκρούς. Ibid. Ε. μὴ ζήτει νεκρὸν ἕνα ἰδεῖν ἐγειρόμενον. Item p. 376 ϋ. νεκρῶν ἀνάστασιν λεπτών κάθαρσιν. Hæc omnia in eadem boumilia, ubi hunc locum de industria tractat. Deinde in proxima homilia p. 578 D. rursus jungit, λεπρούς καθαίρειν, δαιμόνια ἐλαύνειν — νεκρούς ἐγείροντες. Item tom. Vlli. p. 281. D. de Juda proditre luquens, inquit: Καὶ γὰρ καὶ αὐτὸς μετὰ τῶν ἄλλων ὴν τῶν πεμφθέντων νεκρούς ἐγείραι καὶ λεπρούς καθαρίσαι. Denique diserte p. 500 '1, ὅτε δὲ ἐπεμπεν αὐτοὺς [ τοὺς μαθητάς ], οὐκ εἶπεν, ἔδωκεν αὐτ τοῖς Πνεῦμα ἅγιον, ἀλλ', ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν, λέγων· Λεπρούς καθαρίζετε, δαιμόνια εκβαλλετε, νεκροὺς ἐγείρετε δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε. Unde autem hæc Chrysostomus arripuit? Ut equidem credo, ex loco simili Matth. x1, 5, ubi (b) iliψει λεπροί καθαρίζονται, νεκροὶ ἐγείρονται. Sed (f) Vide paulo inferius Matth. 19, 9, ubi Origenes et Chrysostomnus ad Hatti. 5, 52, in interprela78 hoc loco ista verba etiam suspecta reddit incerta sedes. Nam alii codices, ante λεπρούς καθαρίζετε, alii, post habent. Hic ergo cum cateris probatis codicibus multum Euthymii et Theophylacti auetoritas valet contra Chrysostonum. Cyrillus etiam, qui modo ex Origene, modo ex Chrysostomo pendet, hæc infert lon. I Glaphyr. p. 426. D. άσθε νοῦντας θεραπεύετε, δαιμόνια εκβάλλετε, λεπρούς καθαρίζετε, νεκροὺς ἐγείρετε δωρεάν, Item L. II, p. 862 C. ἀσθενοῦντας θεραπεύετε, δαικ. τ. λ. μόνια εκβάλλεται νεκροὺς ἐγείρετε. Ac diserte toun. part. 1, p. μὴν τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις ἐπ᾿ ἐξουσίας ἐδίδου τὴν κατὰ πνευμάτων ἀκαθάρτων εὐσθένειαν ὁ Χριστός, ὥστε (ν. 1.) ἐκβάλλειν αὐτὰ, καὶ θεραπεύειν πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ. Καὶ τὸ ἔτι τούτων ὑπερτεροῦν, καὶ αὐτοῦ δύνασθαι καταθλεῖν [τοῦ addendum videtur θανάτου, διεκελεύετο, θεοπρεπέστατα λέγων· Ασθε νοῦντας θεραπεύετε, λεπρούς καθαρίζετε, νεκρούς ἐγείρετε, δαιμόνια εκβάλλετε. Ibid. p. 619 (Δ. Ασθενοῦντας θεραπεύετε, νεκρούς εγείρετε, λεπρούς καθαρίζετε, δαιμόνια εκβάλλετε. p. contra Nestoriuin: Ασθενείς θεραπεύετε, νεκρούς ἐγείρετε, λεπρούς καθαρίζετε, κ. τ. λ. 10. Μη δὲ δύο χιτώνας) μή pro μηδέ. 2. 14. Τῶν ποδῶν ἐκ τῶν ποδῶν. 18. Ηγεμόνας δέ] δέ abest. w. 19. Πῶς ἢ τί λαλήσητε πως ἢ τί λαλήσετε. 21. Δὲ ἀδελφό,] δέ omittit a. 24. Διδάσκαλον αὐτοῦ. 25. Οιχειακούς. 27. Εἰ, τὸ οὖς ἠκούσατε. 23. Καὶ μὴ φοβήσθε. Εἰ πιος, ἀποκτενόντων. Continuo, ψυχὴν οὐ δυναμένων. 29. Πατρὸς ἡμῶν, a. Statim autem uterque addit: τοῦ ἐν οὐρανοῖς. 56. Οἰκειακοί. Cap. XI, V. 2. ῾Ο δὲ Ἰωάννης ἀκούσας] ἀκούσας Ο δὲ ὁ Ἰωάννης. Γ. Ακούσας δὲ Ἰωάννης. 2. 4. "Α βλέπετε καὶ ἀκούετε. 8. Βασιλέων | Βασιλείων. 12. Τοῦ Βαπτιστοῦ omittunt. 10. Παιδαρίοις] παιδίοις. Μος ἀγορᾷ, pro άγομαζί. 21. Βηθσαϊδά. Cap. XII, V. 3. Ο δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς. Μος deest αὐτός, μουί ἐπείνασεν. 6. Τοῦ ἱεροῦ μεῖζόν ἐστιν. 8. Καὶ του Σαββάτου) και abest. 11. Τίς ἐστιν ἐξ ὑμῶν. Μος ἐμπέσει. 2. 12. Διαφέρει ὁ ἄνθρωπος. 15. Υγιής] ἡ χεὶρ αὐτοῦ ὑγιής. 18. Εἰς ὂν] εἰς omittit. 20. Τὴν κρίσιν αὐτοῦ. 21. Καὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. 23. Κωφὸς καὶ τυφλός. 2. 28. Εν πνεύματι Θεοῦ ἐγώ. 29. Τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσῃ. 31. Pro posteriori τοῖς ἀνθρώποις, cut αὐτοῖς. 52. Καὶ ὃς ἐάν. Ἐν τούτῳ τῷ αἰῶνι. ἐν τῷ νῦν αἰῶνι. 35. Της καρδίας et τi, ante ἀγαθὰ, omittunt. 42. Σολομῶνος. bis eodem versu. 44. Επιστρέψω υποστρέψω. b. Μox, καὶ ἐλθών uterque. 45. Ετερα ἑπτά. 49. Αὐτοῦ, ρυδί χεῖρα, omittunt 50. Αὐτός μου καὶ ἀδελφός. ταρ. 1111, ν. 5. Τοῦ σπείραι. 4. Τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ. 14. Ἐπ' αὐτοῖ,] ἐπ' abest. Mos, ἀκούσητε εἰ βλέ ψητε. 2. 15. Συνιώσι] συνῶσι. Μος (άτομα:. 1. tione transeunt, neglecto loco, qnom data opera interpretabantur. Atque ita muletics a..erraal.

23. Συνιών] συνῶν. 2. 26. Καρπόν] καρπούς. b. 27. Έχει ζιζάνια. 28. Συλλέξομεν. Αμα omittit. a. Mox uterque, αὐτοῖς καὶ τὴν σίτον. 30. Συναυξάνεσθαι] οὖν συναυξάνεσθαι. Syllabae συν, et ovy, alibi etiam sunt confusa. Primo ergo vitiose scribebatur, οὖν αὐξάνεσθαι, deinde revocabatur, συναυξάνεσθαι servato etiam ou». Hoc ex varielatibus ad h. l.discitur. Ex mea nimirum editione. Αὐτὰ εἰς δέσμας] αὐτὰς εἰς δεσμάς. a. Αὐτὰ εἰς δεσμάς. b. 32. Μείζον πάντων τῶν λαχάνων. 33. Εκρυψεν. 40. Κατακαίεται] καίεται, quæ est vera lectio. Sic Joan. 15, 6. 44. Ἐν ἀγρῷ. 52. Θησαυρού αὐτοῦ] αὐτοῦ abest. 2. 55. Οὐχ ἡ μήτηρ. Cap. xiv, v. 3. Ἐν τῇ φυλακή. 5. Εφοβεῖτο τὸν ὄχλον. 12. Τὸ σῶμα αὐτοῦ. 14. Εσπλαγχνίσθη ἐπ' αὐτοῖς. Stephaniana major, ut recte monet Weist. pro edito ἐπ' αὐτοῖς, per errorem exhibuerat, ἐπ' αὐτούς. ld ergo Beza correxit, fecitque αὐτούς. Attamen ἐπ' αὐτοὺς non caret auctoritate. Ita enim Chrysost. t. VII, p. 504 D. consentientibus codicibus Mosquensibus, præter codicem γ, qui bis habet ἐπ' αὐτοῖς. Scilicet semel loco laudato, semnel ante homiliam. Hic enim codex solus ante homiliam XLIX, versuin 13 el 14 habet, cum reliqui tantum versum 15 exhibeant. Monui hac de re in editione Novi Testamenti ad Matth. p. 480. 'En' avroù; habent etiam codices Mosqq. Novi Testamenti e. 1. Ac sæpius quidem σπλαγχνίζεσθαι in Novo Testamento additum haΔεὶ ἐπί τινα. Sed hic auctoritate codicum probandum ἐπ' αὐτοῖς. 19. Καὶ λαβών] και omittunt. 42. Αὐτοῦ, post μαθητάς, deest. 27. Φοβείσθε] φοβήσθε. a. Ita, sed supra scripto, 6. b. 28. ᾿Αποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος, εἶπεν αὐτῷ· Κύριε. Ita uterque. Moς, κελευσόν μοι. a. 56. "Αψονται. 2. Cap. XV, V. 4. Πατέρα σου] σου omittunt. 5. Αb ὑμεῖς δέ ad ὠφεληθῇς uterque bis deinceps habet, sed ante diversa scholia. ὓς ἂν] ὃς ἐάν: 14. Εμπεσοῦνται. 17. Εκβάλλετε. a. 25. Προσεκύνει] προσεκύνησεν. 27. Ἡ δὲ εἶπε pro ή est littera majuscula aurea, O, errore nauifesto. Nam aliquanto post picta est illa littera, ut cæteræ initiales. a. Mox ileast ἐσθίει. b. 51. Ἐδόξασαν] ἐδόξαζον. 52. Ηδη ἡμέραι τρεῖς. 37. Περιττεύον. 59. Ενέβη] ita a. etiam b. sed hic supra notat alteram lectionem per impositum á. Cap. XVI, V. 3. Πρωί πρωίας. 4. Ante γενεά, addunt: καὶ ἀποκριθεὶ; εἶπεν αὐ τοῖς. Hanc varietatem Millius etiam notavit e cod. Barocciano. Non opus erat, ut id Hentenius etiam ex codice lispaniensi indicaret. Discitur enim ex commentario, illum sic legisse. Hanc Appendice excludendam esse, quilibet videt. Et apud Euthymium res facile expediri potest, modo hæc jungantur præcedenti interpretationi, textus autem initium habeatur, γενεὰ πονηρά. Sed illud mirum, quod duo Colbertini id etiam habent et versio Ethiopica. Conjecturam de hoc loco proposui in editione Novi Testamenti, quæ firmatur loco simil· 1.uc. 15, 56, ex iis, quæ ex codice d. indicavi. 11. Περὶ ἄρτων. Ο 14. “Hλľav, spiritu leni. b. Ita idem supra 11,14. 20. Ἰησοῦς ὁ Χριστός] Ἰησοῦς omittunt. 28. Εστηκότων, εστώτων. Cap Xvii, V. 2. Εγένοντο λευκά. 2. 5. Ωφθησαν] ὤφθη. 2. mox Ηλίας. b. 4. Μωσεί. Ita uterque. Paulo ante a. omittit d ante Πέτρος. Mos Ηλία. h, spiritu leni, ut solet. 11. Ηλίας. b. ante Ηλίας, addit ότι, a. Rursus vers. 12 Ηλίας. b. al jue ita constanter huic cudex. 14. Γονυπετῶν αὐτόν. 20. Ἐὰν ἔχετε. 2. 25. Εγερθήσεται] ἀναστήσεται. 21. Ελθόντων δὲ] καὶ ἐλθόντων. 27. ᾿Αναβάντα] ἀναβαίνοντα. Cap. XVIII. V. 4. Ταπεινώσει. 6. Ἐπὶ τὸν τράχηλον] εἰς τὸν τράχηλον. 19. Ενενηκονταεννέα. a. Ita ex rasura littera v. b.Ita iterum uterque vers. 13. 15. Ἐὰν δὲ ἁμάρτη. Αὐτοῦ καὶ σοῦ. Γ. 16. Η τριῶν absunt. a. 19. Πάλιν ἀμὴν λέγω. 28. "Οτι οφείλεις] εἴ τι ὀφείλεις. 29. Καὶ πάντα] πάντα omittunt. 31. Τῷ Κυρίῳ ἑαυτῶν. Cap. XIX. V. 5. Τον Πατέρα αὐτοῦ. 8. Οτι Μωσής μέν. 9. Εἰ μὴ ἐπὶ] μὴ ἐπ!. Μή, sine cl, male habuit Origenem et Chrysostomum. Ergo uterque ex Matth. v, 32 arripuit παρεκτός. Origenem vide t. III, p. 647 C, Chrysostomum t. VII, p. 622 B. Erasmus quidem invexit af. Attamen in scholiis codd. Mosqq. ita ad hunc locum legitur: Μὴ διδούς ἄδειαν λύειν τὸν γάμον, εἰ μὴ μόνῳ (alii, μόνον) τῷ καταλαβόντι πορνευομένην τὴν γυναῖκα. 11 codd. quos appello a. d. e. Crisin didicit Erasinus ab Origene et chrysostomo. Nam infra Joan. xu!!, 10 pro ή τους πόδας, uterque intulit, εἰ μή τους πόδας. Vide Orig. L. IV, p. 411 D; Chrysost. L. Vili, p. 416 a. 13. Προσηνέχθησαν. 16. Ποιήσω] ποιήσας, servato eliam iva. a. 18. Deest vocabulum εἶπε. b. 19. Ὡς ἑαυτόν. 2. 24. Πάλιν δέ] δέ abest. a. Διελθεῖν] εἰσελθεῖν, ut mox, In scholiis tamen dissentiunt. 26. Δυνατά ἐστι] ἐστι abest. Cap. XX. V. 2. Συμφωνήσας δέ] καὶ συμφωνήσεις. 3. Περὶ τρίτην ώραν. 4. Καὶ ἐκείνοι;. Αμπελώνα μου. a. 12. Οτι οὗτοι] οὗτοι abest. a. 15. "Η & ὀφθαλμός] εἰ ὁ ὀφθαλμό;. Ita Chrysosl. 1. VII, p. 637 D; p. 638 C. Origenes totum locum negligit in interpretatione. 21. Ευωνύμων] εὐωνύμων σου. Μος, ἐν τῇ βασι Ο λεία σου σnittit b. 22. Καὶ τὸ βάπτισμα] ἢ τὸ βάπτισμα. a. 24. Post ηγανάκτησαν repetit οἱ δέκα α. 26. AD ἀλλ' ὅ; ἐάν ad vers. 27 ὑμῶν δούλος, culpa scribe in principio foli omissa sunt. a. 50. Υπέ. b. Sic idem versu 51. Cap. XXI. V. 1. "Ηγγισεν. a. Mox Βηθσφαγή. a. b. 2. Ονον δεδεμένον. b. 5. Αποστέλλει. 7. Επεκάθισεν. 8. Έστρωσαν ἐν τῇ ὁδῷ τὰ ἱμάτια αὐτῶν. 11. Ἰησοῦς insertum."a. 12. Τοὺς ἀγοράζοντας καὶ πωλοῦντας. 1. 11. Χωλοὶ καὶ τυφλοί. 49. Οδοῦ αὐτοῦ, ἦλθεν. Δ. 21. Οσα ἐάν. 25. Our abest. a. 28. Τί δὲ ὑμῖν] δέ abest. a.

32. Ο Ιωάννης. 55. Εδηραν. 2ο 46. Τοὺς ὄχλους] τὸν ὄχλον. Cap. XXII. V. 4. Ητοίμασται. PREFATIO. 7. Ακούσας δὲ, etc.] καὶ ἀκούσας ὁ βασιλεὺς ἐκεῖνος ὠργίσθη. 9. Οσους ἐάν. b. 13. Βάλετε εἰς. 16. Πρόσωπον ἀνθρώπου. 20. Καὶ ἐπιγραφή. 1. 31. Ρηθὲν ὑμῖν ὑμῖν omittunt. 57. Εἶπεν αὐτῷ ἔφη αὐτῷ. 59. Ομοία αὐτῇ] ὁμοία αυτη. 2. 46. Ηδύνατο. Cap. XXIII. V. 5. "Οσα ἐάν. b. 5. Πλατύνουσι γὰρ τά. 6. Ἐν τοῖς δείπνοις. 8. Γὰρ ὑμῶν ἐστιν. 10. Μη κληθῆτε. a. Mox uterque, γάρ ἐστιν ὑμῶν. Versus 14 legitur ante versum 13. Ergo versu 14. non 13, post οὐαὶ reperitur δέ. 45. Qui ex Chrysostomo argumentantur contra narrationem de adultera apud Joannem, ii teneant, hic etiam Chrysostomum, post versum 15, statim transire ad versum 23, t. VII. p. 708 B. C. Nec attingit ullo verbo hunc locum. Fortasse ideo silentio transiit, quod pugnare videbantur cum Matth. V. 18. “O; &v. b. 21. Κατοικοῦντι ἐν αὐτῷ. Interpres Latinus Ori genis, t. III, p. 841 D.: Qui habitat in ipso. Sed ita accipi debet, confusis per llebraismum temperibus, etiamsi legatur κατοικήσαντι. 22. Οὐρανῷ ναῷ. a. 25. Ταῦτα δὲ ἔδει. I. Mox uterque, τὴν δὲ κάμη2ον. 25. Ακρασίας] ἀδικίας. 32. Επληρώσατε. 2. 30. "Οτι ήξει, et mox πάντα ταῦτα. 57. Αποκτένουσα. a. ἀποκτένουσα. b. Cap. XXIV. V. 1. Post ἱεροῦ legitur, ὡς θαυμαatás, in quibus vocabulis proximum scholium terminatur. Punctis ergo notantur, ut tollenda. b. 2. Ωδε λίθος] λίθος ὧδε. a. Ο; οὐ μή] μή abest. 8. Ταῦτα δὲ πάντα. 3. 9. Πάντων ἐθνῶν] ἐθνῶν abest. 17. Μὴ καταβάτω. Εt mox, ἆραι τὰ ἐκ τῆς. 18. Τὸ ἱμάτιον. 20. Μηδέ Σαββάτῳ. 20. Ταμίοις. Α. 50. Ανθρώπου μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλής ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ. 2. 31. Ακρων οὐρανοῦ. 3. 32. Εκρυβ. 33 Ταῦτα πάντα. 34. Ταῦτα πάντα. a. 30. Καὶ ὥρας. 49. Τούς συνδούλους αὐτοῦ. Ἐσθίει δὲ καὶ τίνῃ. a. Ἐσθίῃ δὲ καὶ πίνῃ. b. Cap. XXV. V. 2. Καὶ αἱ πέντε] al abest. 3. Λαμπάδας αὐτῶν. 45. Ἰδίαν] οίκείαν. b. 21. Εφη δὲ αὐτῷ] δέ abest. 27, Ελθὼν ἐγώ] Εγώ omittit a. 30. Εκβάλλετε ἐκβάλετε. a. Ἐμβάλετε. b. 4. Αποκριθήσονται αὐτῷ] αὐτῷ abest. Cap. XXVI. V. 4. Δόλῳ κρατήσωσι. 11. Τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε. 17. Κτοιμάσομεν. 26. Τὸν ἄρτον] τόν omittunt. Μox εὐχαριστήσας, loco ευλογήσας. 28. Τοῦτο γάρ] γάρ alrest. 29. Γενήματος, υπο ν. 53. Ε! και πάντες] και abest. Mus, ἐγὼ δὲ αὐτέ TUTE. 2. 35. Απαρνήσωμαι. 3. Ομοίως δὲ καὶ πάντες. 37. Ἐκεῖ omittit a. 38. Αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς. 48. "Ov táv. b. 50. Ἐπὶ τὸν Ἰησοῦν. 52. ᾿Απολοῦνται] ἀποθανοῦνται. Chrysostomi Codices, ut jam notavi ad hunc locum, in his duobus vocabulis variant. 'Απολοῦνται exhibet etiam t. Vill, p. 491 B. Theophylactus in textu et in interpreta - tione habet αποθανοῦνται, p. 167 Α. 56. Οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ πάντες. 59. Θανατώσωσιν αὐτόν. 65. Nulla hic notatur varietas, ne ab eis quidem qui ex Patribus lectiones variantes collegerunt. Sed tamen Cyrillus tom. 111, p. 496 A, habet περ έρπηξε τὴν ἐσθῆτα, ει, λέγων· ἐδυσφήμησεν. Han Cyrilli animadversionem catenaruni "fabri totam transtulerunt ad Act. xiv, 14. Vide (cumen. Lony. I, p. 118 D. 67. Εράπισαν. a. 70. Εμπροσθεν αὐτῶν πάντων. 71. Τοῖς ἐκεῖ αὐτοῖς· ἐκεῖ uterque. Mox Ναζαραίου.:. 74. Καταθεματίζειν. 75. Τοῦ Ἰησοῦ] του omittunt. Cap. xxvii. v. 6. Κορδονάν. 26. Φραγελώσας. 35. Γολγοθάν. Μox, ὅ ἐστι λεγόμενον. 55. Ἵνα πληρως, ad εξαλον κλήρον absunt. 41. Καὶ πρεσβυτέρων καὶ Φαρισαίων. 42. Πιστεύσομεν ἐπ' αὐτῷ. b. Πιστεύομεν ἐπ' α τῷ, a. 43. No omittunt. 44. Ενείδιζον αὐτόν. 46. Λιμά σαβαχθανί. 49. Είδωμεν. a. In editione Novi Testamenti jam notavi Chrysostomum hic memorare Joan. xix, 34. Ita mox t. VII, p. 826, fin. pro Matthæi verbis explicat Luc. ΣΣΗΣ, 47, 48. Αtque ita naultoties aliorum infert evangelistarum verba. Hic autem eo minus miror, quod ista verba Joannis legebantur olim in lectione ecclesiastica Matth. xxv 1-38 seqq. Atque hujus ecclesiasticæ lectionis ipse Chrysostomus mentio nem facit t. VII, p. 818 C. Quod autem Montefal - conius edidit ήνοιξεν, id est contra codd. Mosquen - scs, qui habent ένυξεν. Ενυξ: tamen ipse ex aliis codd. notal. 55. Εξελθόντα. 54. Τον σεισμόν και omittunt. 10. Ενετύλιξεν αὐτῷ ἐν σινδόν.. 03. Ο πλάνος ἐκεῖνος. 64. Νυκτός abest. b. 65. Εφη δὲ αὐτοῖς] δὲ abest. Cap. ΧΧΙΙΙ. V. 1. Θεωρούσα:. b. 3. Αὐτοῦ λευκὸν] αὐτοῦ abest. a. 6. Ηγέρθη γάρ] γάρ deust. 9. Ο Ἰησοῦς] & abest. 40. Κἀκεῖ καὶ ἐκεῖ. 19. Πορευθέντες οὖν] οὖν omittunt. 20. Αμήν abest. Ad Evangelium Marci. Cap. I. V. 5. Εξεπορεύοντο. 6. Δὲ ὁ Ἰωάννης. 9. Ήλθεν ὁ Ἰησοῦς. 16. Τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τοῦ Σίμωνος. 27. Συζητεῖν πρὸς ἑαυτούς. 29. Εξελθὼν ἦλθεν. 54. Ηδεσαν αὐτόν. 35. Λίαν omittunt. 57. Σε ζητοῦσι. 58. Καὶ ἐκεῖ. Cap. II. V. 8. Οὕτως αὐτοὶ διαλογίζονται. !). Αφέωνταί σου αι. Versuin 10 et!! omittit a.

19. Ὅτι οὕτω; οὐδέποτε. 14. Λευτ. π. PRAEFATIO. laqueos, v, 27, 28, atque ipsi inviti Origenes vel negligentiæ, vel fraudis crimine irretiont. Tale est mendacini. Ipsum se prodit. Origenis animadversio, ut arbitror, tantum eo pertinebat, ne quis putaret Levin quemdam fuisse apostolorum. Id autem efficitur, si Levis apud Marc. 11, 44, et Luc. v, 27, pro diversa persona habeatur, non pro Matthæo Matth. 15, 9. 'Ex repinvala; igitur Origenes, inmenor Luce, pro tempore, tanquanı argumentum addebat: Κατά τινα τῶν ἀντιγρά φων. Quid autem efficitur, si hic Marc. 11, 14, са istis interpolatis codicibus loco Aruty legatur Λευΐν láxw6ov; scilicet tunc tres portitores (c) ac tres filios Alphæi habebimus. Necosse ergo erit, ut ant de tribus personis tres evangelistæ dixerint, aut Jacobus et Levi, aut Levi et Matthæus pro una persona habeantur. In camdem ergo difficultatem revolvimur. Adhuc enim tantum interrogatam est, utrum Matthæus et Levis sit cadem persona, dua? Nunc etiam quærendum, utrum Jacobus et Levi una an duæ sint persona. Sed Levi ex decreto Origenis non fuit apostolus. Aut ergo nec Jacobus fuit apostolus, aut tres feruntur portitores in Evangeliis, omnes filii Alphæi. Sed Origenes, ut centum locis aliis, ita hic quoque infatuavit scholiastas, quorum etiam ad hunc locom verba, quod diversorun auctorum interpretationes conjunxerunt, ita obscura atque inter se repugnantia sunt, ut nemo cominodum ernere possit sensum. Scholia leguntur in mea Novi Testamenti cditione. Scribæ infimi, ut ad hunc locum in editione Novi Testamenti jam notavi, hunc locum corruperunt ex scholiis. Scholiastis autem imposuit Origenes. Is ergo contra Celsum tom. 1, p. 376 D, ita scribit: Ἔστω δὲ καὶ ὁ λέβης τελώνης ἀκολουθήσας τῷ Ἰησοῦς ἀλλ' οὔτε γε τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ ἦν, εἰ μὴ κατά τινα τῶν ἀντιγράφων του κατά Μάρκον Εὐαγγελίου. Hic primo notandum, λέβης poni pro λευίς. Nam de λεββαίο; seu 2ɛbało; accipi nequit. Lebbæus euim nullibi Telwyn appellatur, sed Levi. Jam quia Origenes dixerat, κατά τινα τῶν ἀντιγράφων τοῦ κατὰ Μάρ xov Esayyshlov, interpolatores inde colligebant, alicubi in Evangelio Marci pro Levi aliter legi, ac nisi ita aliter legeretur, aliter corrigendum esse. Locus Origenis autem duobus Marci locis accommodari potest. Nam propter λέβης ὁ τελώνης άκου 2002; referri potest ad Marc. 11, 14. Propter additum autem, τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀποστόλων, trabi quoque possit ad Marc. 111, 16-18, ubi est apostolorum catalogus. Probabile videbatur interpolatoribus, Origenem locutum esse de priori loco. Cum autem hic legerelur, thy toŭ 'Aλpalov, infra autem cap 11. 18, idem additum reperirent Jacobi nomini, pro Levi corrigebant Jacobum. Nolo hic inquirere, quam fidem merealu Origenes, cum ἀντίγραφά τινα memorat. Illud tantum moneo, cum, si primum locum respexit, parum attentum fuisse. Nec enim Marcus tantum narrat, Levin accessisse Christo. sed Lucas etia | v, 27 seqq. fere iisdem verbis, quibus Marcus. Ad excusandum Origenem ergo nibil afferri potest, nisi, quod fortasse desperatissimos defensor ejus dixerit, scilicet, Lucam quoque in libris omnibus cap. v, v. 27, 28, bis corruptum, atque ibi etiam bis 'Idxw6ov interponendum esse. Prior ergo Marci Focus propter auctoritatem Lucæ corrigi nequit. Videamus de posteriori Marci loco. Hic vero facillime corrumpi poterat, si scilicet 1, 18, pro Ματθαίον aut Ἰάκωβον τὴν τοῦ ᾿Αλφαί ou] scriberetur Asuty. Hoc uno modo constare poterat Origenis animadversio. Ilic aute:n, dum interpolatores metuunt auctoritatem Matthæi x. 3; Luc. vi, 15; et Act. 1, 13, incidunt in Lucæ (c) Atqui scholiasteæ ad hunc locum ne duos quidem nobis largiuntur portitores. Proponunt enim quaestionem hanc: Ερεί τις, ὅτι δύο ἦσαν ἐκ τῶν δώδεκα τελῶναι, Ματθαῖος καὶ Ἰάκωβος ὁ τοῦ Αλ. φαίου, ὅπερ οὐκ ἔστιν· εἷς γὰρ καὶ ὁ αὐτός ἐστιν. Sed hoc prorsus stultum, nisi pro 'Idxw6%; scribatur Aɛvtę, Si enim Matthæus et Jacobus Alphæi est una persona, Levis autem nullus fuit apostolus, undecim tantum numerantur apostoli. Hunc scholiastæ locum ita etiam edidit Wetstenius ad h. 1. sicuti nos ex quatuor odicibus Mosqq. Photius apud Possinam ad h. 1., liberalior est. Duos enim portitores inter duodecim numeral, Matthæum et Jacobum. Unde autem ei học inuoluit? Sed totum scholium, ut editum est a Possino p. 50, absurdum est. Ut autem Hig omnino de Photio moneam. Ille quidem Phatius, V. 16. Πίνῃ. 2. 17. Εἰς μετάνοιαν absunt. 17. Καὶ ἔρχονται ad νηστεύουσιν absunt. n. 19. "Os voy ad vroue absunt. a. 23. Ἐν τοῖς Σάββασι] ἐν abest. a. 26. Τοῦ ἀρχιερέως] του omittunt. 27. Καὶ ἔλεγεν] καὶ λέγει. a.. Cap. III. V. 7. Ab xa and "Teporodúµwy ad '16ovpala; absunt. a. 12. Φανερὸν αὐτὸν ποιήσωσι. 17. Τοῦ Ἰακώβου] αὐτοῦ. 2. 27. Οὐ δύναται οὐδείς] οὐδεὶς δύναται.. Αὐτοῦ διαρπάσῃ. 28. Οσας ἄν. Sed ὅσαις est error editionis Gregorii. 52. Καὶ οἱ ἀδελφοί σου καὶ αἱ ἀδελφαί σου. Cap. IV. V. 2. Καὶ ἐδίδασκεν ad πολλά absunt. a. qui Bibliothecam scripsit, fuit, etsi multos habuit obtrectatores, vir copiosissinie doctrinæ. Sed alter Photius, cujus in Catenis longissima pleruinque et ineptissima leguntur scholia, vel omnino nullus fuit, ac mentitus est nomen Photii, vel fuit monachus ignobilis et ineptissimus. Quibus non ad manus sunt, sienti mihi, inedita multa istius Photii scholia, ii adeant Pseudo-ŒEcumenium, ibique tot, quot ipsis placuerit, nomine Phoţii notata scholia egant. Profecto, ut prævideo, meæ accedent schientiæ. Omnia enim ex aliis hausit, et aquam, et acetum, et vinum, ac flumine turbidæ eloquentiæ suæ ommia sentinæ reddidit simillima. De Jacobo, quem portiturem facit Chrysostomus, vide infra nolam 3. pag. 578, ad Matth. Forte Chrysostomus eliam Origenis animadversione deceptus est.

3. Τοῦ σπείραι. 4. Τοῦ οὐρανοῦ absunt. 8. Ter babent tv. loco Ev. 9. Ελεγεν αὐτοῖς] αὐτοῖς abest. PREFATIO. 18. Σπειρόμενοι οὗτοι εισιν] hoc posterius, οὗτοι εἰσιν omittunt. Ακούοντες] ἀκούσαντες. 20. Ter tv, loco Ev. 21. Επιτεθῇ] τεθ. 22. Εστί τι τι omittunt. 24. Καὶ ἔλεγεν] καὶ λέγει. a. 27. Εγείρεται. 2. 50. Παρακαλοῦμεν. 51. Κόκκῳ] κόκκον. b. 53. Πολλαίς] abest. a. 48. Ἐπὶ τὸ προσκεφάλαιον. [loc προσκεφάλαιον cripuit Marco et dedit lucem Chrysost. VII, p. 333 D. Habet enim ita: Καὶ δ μὲν Ματθαῖος, ὅτι ἐκάθε ενδεν, εἶπεν ἁπλῶς· ὁ δὲ Λουκᾶς, ὅτι ἐν προσκεφα λαίῳ φησίν. Vide Matth, vni, 24; Luc. vi, 25. Nes relinquamus Alarco, ut alia, que ci Chrysostomns et Origenes subripuerunt. ν. 3. Μνημείοις] μνήμασι. Μος ἠδύνατο. a. αύτ τόν, ante ἠδύνατη. b. 11. Πρὸς τῷ ὄρει. 16 Και διηγήσαντο διηγήσαντο δέ. 18. Δαιμονισθείς] δαιμονιζόμενος. 19. Εποίησε] πεποίηκε. 23. Επιθῇς αὐτῇ] ἐπιθῇ αὐτῇ. b. ἐπιθῇ αὐτῷ. 2. 26. Παρ' ἑαυτῆς παρ' αὐτῇ. 40. "Απαντας] πάντας. 41. Ταληθα κούμ. Chrysost. ι. VIII, p. 159 Β. Ταλιθά, ἀναστηθι. Εlegans est lectio cod. Cantabrig. ρασο: Θασιτά, quam Rabbi Scheker excogilavit. Cap. VI. V. 2. "Οτι καὶ δυνάμεις] ὅτι abest. 5. Εσκανδαλίζοντο ἐπ' αὐτῷ. 9. Καὶ μὴ ἐνδύσησθε. 11. Οσοι ἐάν, a. Η Γομόρξοις ή Γομόροις. a. Κα! Γομόροις, ra- $6 12. vocabulis Αμήν λέγω ad vers. 34. Malrταῖς αὐτοῦ, εἶπεν, exciderunt cum interpretatione. b. 13. Εἰς πλοῖον. 2. 19. Οτε τοὺς ἄρτους έκλασα τους πέντε. 3. 21. Καὶ ἔλεγεν] καὶ λέγει. 2. 24. Βηθσαϊδά. λ, 24. Ὅτι ὡς δένδρα ἐρῶ περιπατοῦντας. 2. 25. Ενέβλεψε] ἔβλεπε. a. 31. Καὶ τῶν ἀρχιερέων. Μος, καὶ τῶν Γραμμα τέων. 34. Όστις θέλῃ. 2. 35. Απολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν. Cap. IX. v. 2. Τον, ante Τάκωβον εἰ Ιωάννην omittunt. 3. Εγένοντο. a. Μox, κναφεύς. a. 6. Τί λαλήσει. Chrysostomus t. VII, p. 569 Β. Ο μὲν Μάρκος, ὅτι οὐ γὰρ ᾔδει τι λαλήσει, Εκψοβοι (notatur etiam, Εμφοβοι) γὰρ ἐγένοντο· ὁ δὲ Λουκᾶς μετὰ τὸ εἰπεῖν, Τρεῖς σκηνάς ποιήσωμεν, ἐπήγαγε· Μὴ εἰδὼς ὁ λέγει. Luc. Is, 33. 9. Διηγήσονται. a. Μox. εἰ μὴ ὅτε uterque. 20. Ἰδόν αὐτόν. b. 23. Πιστεῦσαι] abest. a. 24. Πιστεύω - Lure ἀπιστία. Hæc nominatim tribuit Chrysost. L. VIII, p. 204 C, ubi tamen non reperiuntur. 54. Διελέχθησαν] διελογίζοντο a nonnullis notatur. Unde? Ex Chrysost. t. VII, p. 587. B. at dè ὁ Μάρκος φησὶν, ὅτι οὐκ ἠρώτησαν, ἀλλ᾽ ἐν ἑαυτοῖς διελογίζοντο. Vulgatum etiam nominatim Marco tribuit Orig. t. iii, p. 596 C. 55. Εστω πάντων. Πάντων διάκονος] πάντων δοῦλος, 38. Ο Ιωάννης] ὁ omittunt. Ἐν τῷ ὀνόματι] ἐν abest b. 40. Καθ' ὑμῶν, ὑπὲρ ὑμῶν. 41. Ποτίσει. a. Μox τῷ omittit b. Τὸν μισθὸν αὐτοῦ] αὐτοῦ abest a. sura sublato altero p. b. 13. Η ὡς ἡ abest. 16. Ο Ηρώδης] ὁ omittunt. 17. Ἐν τῇ φυλακῇ] ἐν deest. 18. Γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ. 20. Αγιον] ὅσιον. Μοτ ἀκούων, loco ἀκούσας. 22. Ο ἐὰν θέλῃς] ἐάν omittit a. 27. Αποστείλας omittit b. 29. Εν μνημείῳ. 30. Καὶ ὅσα] και omittunt. 31. Καὶ ὑπάγοντες. Mos, εὐχαίρουν. 53. Υπάγοντας καὶ ἐπέγνωσαν αὐτοὺς πολλοί. Αν καὶ προῆλθον ad συνῆλθον πρὸς αὐτόν absunt. Omisit etiam Hentenius. Ergo nec hic videtur reperisse in suo codice. 31. Ὁ Ἰησοῦς εἶδεν. 37. 'Αγοράσομεν. 38. Υπάγετε καί] και abest. 41. Εὐλόγησε] ἐμήνυσε. 2. 44. Ότεί omittunt. Απολύσει. 45. Βηθσαϊδά. b. 49. Φάντασμα] φαντασίαν. 12. Αὐτῶν ἡ καρδία. 2. 53. Γεννησαρέτο Cap. VII. V. 2. Εσθίοντας ἄρτον. 4. Βαπτίσωνται] φαντίσωνται. 5. Οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι. 2. 12. Bis in eodem versu abest αὐτοῦ. 19. Καθαρίζων. 2. 21. Εἰς τὴν οἰκίαν] τήν omittunt. 26. Σύρα φοινίκισσα. Μox, ἐκβάλῃ. 52. Μογγιλάλον. Sic, binis yy. Cap. Vill. V. 2. Ημέρει. a. 3. Νήσεις. Δ. Β. Αρτους καὶ εὐχαριστήσας. 7. Παραθῆναι, et vers. 9 ἀπέλυσαν. α. 42. Καὶ ὃς ἂν] ἂν omittit a. Καὶ ὅς ἐάν. b. 45. Εἰς τὸ πῦρ τὸ ἄσβεστον omittunt. 47. Ο ὀφθαλμός] ὁ abest. a. Mox label, Εκβαλον αὐτόν. b. 48. Σκώληξ αὐτῶν] αὐτῶν deest. b. 50. Εἰρηνεύετε] εἰρηνεύσατε. Cap. X. v.2. Οι Φαρισαίοι] οἱ omittunt. Επηρώτησαν] ἐπηρώτων. 2. 12. Απολύσει. 2. 14. Καὶ μή] και abest. 10. Ευλόγει. 19. Μὴ φονεύσης, μή μοιχεύσης. 21. Τοῖς πτωχοίς τοίς omittunt. 24. Ἐπὶ χρήμασιν. 25. Διελθείν] εἰσελθεῖν. 27. Παρὰ τῷ Θεῷ prius] τῷ abest. 28. Καὶ ἤρξατο] και abest. 29. Αποκριθείς δέ] deest δέ. b. Καὶ ἕνεκεν τοῦ Εὐαγγελίου. 31. Καὶ ἔσχατοι. 35. Καὶ Γραμματεῦσε. 59. Ο δὲ Ἰησοῦς] Ἰησοῦς omittunt. 40. Ευωνύμων μου] μου abest. 45. Ὑμῶν διάκονος. 44. Καὶ δ, ἐάν. 46. Οχλου ὄντος ἱκανοῦ. Mos, βαρτιμαῖος 47. Δαυΐδ μιe luco loudem litteris habet 51. Ραββουνί. 52. Ἠκολούθησε. Cap. XI. V. 1. Βηθσφαγή. 5. Αποστέλλει. 4. Τὸν πῶλον] τών abest. 7. Επέβαλλον. Β. 23. 'Αλλά πιστεύῃ.. 21. Αίτησθε. 29. Καὶ ἐγώ. 31. Διατί οὖν] οὖν abest a. 52. Αλλ' είπωμεν.

PREFATIO. 33. Hunc versum bis deinceps habet atque eamdem etiam interpretationem. b. Cap. XII. V. 1. Καὶ ᾠκοδόμησε πύργον] hac delela sunt. In rasura adhuc apparel, καὶ περιέθηκε φραγμέν. π. 2. Αποστέλλει. 2. 3. Εδησαν. a. 5. Δέροντες] ἔδειραν. b. Εδηραν. a. Αποκτείνοντες ἀπέκτειναν. 20. Επτά οὖν] οὖν omittunt. 21. Καὶ ὁ δεύτερος ad σπέρμα absunt. a. 23. Ἐν τῇ οὖν] οὖν abest. b. Μox idem, εἶχον αὐτήν. 25. Γαμίσκονται, ἐκγαμίσκονται. 20. Εγώ εἰμι ὁ Θεός Αβραάμ. 27. Θεός ζώντων] Θεός abest. 28. Πρώτη πάντων. Μor, vers. 29, ότι πρώτη πάντων ἐντολή. Statim, ὁ Θεὸς ὑμῶν. Ita uterque. 31. Ομοία αὐτῇ. 32. Εἶπας] εἶπες. 35. Καὶ θυσιῶν. 35. Έστιν υἱὸς τοῦ Δαυΐδ. a. 30. Εν Πνεύματι ἁγίῳ. Μος, λέγει ὁ Κύριος. 37. Ο πολύς] & abest. a. 43. Πλείον πάντων] πλεῖον τούτων. b. Cap. XIII. V. 2. Καὶ ὁ Ἰησοῦ;] ὁ δὲ Ἰησοῦ;. 4. Ταῦτα πάντα. 7. Θροῆσθε. 11. Τί λαλήσετε. 14. Εστὼς ἐν τόπῳ, ὅπου οὐ δεῖ. a. 21. Μή πιστεύετε. 23. Ὑμῖν ἅπαντα. b. 28. Εκφυῇ. 50. Ταῦτα πάντα. 31. Παρελεύσεται. b. 52. Καὶ τῆς ὥρας] ἡ ὥρας. 33. Γάρ, ante πότε. ahest. Cap. xiv. V. 1. Εζήτησαν. b. Μox idem vers. 2, μήτε, το μήποτε. 5. Τὸν ἀλάβαστρον. b. Dicitur: et τo, ut con. stat ex Aristophane. Monuit hac de re Eustath. ad Miad. v, p. 946, vers. 53, edit. Rom. 5. Τοῖς πτωχοίς] τοῖς abest. a. 6. Εἰς ἐμέ] ἐν ἐμοί. b. 8. "Ο εἶχεν] 8 ἔσχεν. Μος, τὸ σῶμά μου. 9. Αμὴν δὲ λέγω. Μος, ὅπου ἐάν. 10. U, ante Ιούδας, omittunt. 12. Ετοιμάσομεν.. 15. Ανώγεων. Mox omittunt έτοιμον. 17. Ab initio hujus versus ad cap. 14, versum 54, πρὸς τὸ φῶς exciderunt cum interpretatione. b. 19. Εἷς παρείς. 2. 22. Καὶ εὐλογήσας. 2. 25. Τ6, ante ποτήριον, best. a. 25. Αμὴν δὲ λέγω. a. Mox idem, γενήματος. 27. Obiter nunc noto defectum quem notavi in editione Novi Testamenti, ita etiani potuisse accidere. Scriptum erat: Οτι πάντε; σκανδαλισθήσεσθε Ἐν ἐμοὶ ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ. Οτι γέγραπται, etc. Saltus ergo fiebat. Omissa certe in multis codicibus versum efficiunt. Alii deinde rursus addiderunt, ἐν ἐμοί. 30. Ὅτι σὺ σήμερον. 2. 52. "Εως προσεύξομαι. 4. 53. Τόν, ante Πέτρον et Ιάκωβον, omittit a. 54. Καὶ λέγειν. 2. 55. Καὶ προσελθών. a. 38. Πνεῦμα abest a. 40. Εὗρεν αὐτοὺς πάλιν αὐτοὺς καθεύδοντας. 2. 41. To, ante λοιπόν, omittit a. 45. Λέγει αὐτῷ. Ergo bis αὐτῷ. 2. 51. Ηκολούθησεν. π. 50. Post κατ' αὐτοῦ addit: Λέγοντες ὅτι ἡκούσαμεν αὑτοῦ λέγοντος. a. Μox idem, αὐτῶν οὐκ ήταν, 58. Ὅτι ἠκούσαμεν αὐτοῦ. Uterque. versu 55 enim incipit b. 60. Εἰς μέσον. 65. Εβαλον, altero a suprascriplo. a. 68. Εξῆλθεν ἔξω] έξω abest. 72. Τὸ ρῆμα, δ εἶπεν. Cap. XV. V. 45. Τὸν Βαραββάν omittit a. 17. Αὐτὸν πλέξαντες στέφανον ἀκάνθινον. 18. Χαῖρε, ὁ βασιλεύς. 20. Καὶ ἄγουσιν αὐτόν, 22. Ἐπὶ Γολγοθάν. 24. Διαμερίζονται. 28. Hunc totum versum omittunt. 30. Καὶ κατάβηθι. 31. Δέ,post ὁμοίως, omittunt. 54. Λιμὰ σαβαχθανί. Prius μου, post Θεός, abest. 40. Ην καὶ Μαρία] καί abest. 42. Προσάββατον] πρὸς Σάββατον. 2. 46. Ἐνείλησε] ἐνείλισε. Sed in boc nec gr matica constat ratio. Istud Thucyd. Polyb. ileli dor. Synes. et alii habent. Ἐπὶ τῇ θύρα. 2. 47. Μαρία ἡ τοῦ Ἰωτή. Cap. XVI. V. 1. 'H_'laxw6ov. Αλείψωσι τὸν Ἰησοῦν. 6. Εκθαμβῆσθε. 7. Τῷ Πέτρῳ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ. 2. 8. Ταχύ abest. 9. Πρώτη Σαββάτων. De ultima hujus Evangelii parte copiose egi in mea N. Test. editione ad Marcum pag. 266 seqq. Nunc tantum addo, laudari etiam ab Nestorio contra orthodoxos versum 20, hoe modo: Εξελθόντες γάρ, φησί, διεκήρυσσον τὴν λόγον πανταχοῦ, τοῦ Κυρίου συνεργούντες, καὶ τὸν λόγον βεβαιοῦντος, διὰ τῶν ἐπακολουθησάντων σημείων. Vide Cyrill. contra Nestorium tom. VI. p. 46. B. Cyrillus autem ibidem D. eandem sententiam suis verbis itagrepetit: Τῇ δὲ παρ᾽ αὐτοῦ δυναστεία χρώμενοι, διεκηρύττοντο καὶ εἰργάζοντο τάς θεοση· μείας οἱ θεσπέσιοι μαθηταί. 11. llic totus versus abest. 15. Οὐδὲ ἐν ἐκείνοις ἐπίστευσαν. 14. Ὕστερον δὲ ἀνακειμένοις. 2. 18. Αὐτοὺς βλάψῃ. Ad Evangelium Luca, Cap. I. V. 1. Ἐν ἡμῖν] ἐν abest. a. 10. Ην τοῦ λαοῦ. 15. Τοῦ Κυρίου] τοῦ abest. 17. Εν δυνάμει Ἠλιοῦ. Forma scilicet llebraica, pro qua apud LXX etiam est Ελφού. 22. Αὐτοῖς λαλῆσαι. 1). 28. Μετὰ σοῦ. Nam κατὰ σοῦ est vitium edit. Gregor. 32. Οὗτος γὰρ ἔσται. 1. 33. Ἐπὶ τὸν οἶκον] οἶκον abest. a. in margine habet. b. 36. Ἐν γήρει αὐτῆς. Ita Psal. 91, 15. et alibi. 37. Παρὰ τῷ Θεῷ παρά omittunt. 42. Μεγάλη ή Ελισάβετ καὶ εἶπεν. a. 44. Εσκίρτησε τὸ βρέφος ἐν ἀγαλλιάσει. 50. Εἰς γενεὰν καὶ γενεάν. 55. Τῷ ᾿Αβραάμ. Constanter, ut monui. 80. Ἐν τοῖς ἐρήμοις. a. Cap. II. V. 12. Ἐν φάτνῃ. 20. Υπέστρεψαν. 21. Τὸ παιδίον] αὐτόν. μ. Μος, αὐτὸ ἐν τῇ κοιλίᾳ. a. 22. Μωϋσέω;. 25. Πνεῦμα ἦν ἅγιον. 28. Εδέξατο αὐτόν. a. 37. Καὶ αὐτὴ χήρα. Solus Aller, quod miror, in codicibus Vindobonensibus ita invenit. 40. Ην ἐν' αὐτῷ. 40. Καὶ ἀκούοντα ] και abest.

Cap. III. V. 1. Ντουρέας. a. Μος, Αβηληνῆς. cui hoc largiorem dicendi materiam prebebat. Sape Uterque. 2. Επ' ἀρχιερέως. Τον Ζαχαρίου. b. 10. Επηρώτησαν. 4. 18. Ευηγγελίζετο τῷ λαῷ. 19. Φιλίππου omittunt. 29. Εν. σοί] ἐν ᾧ. 2. 23. Ηλε!. 24. Ματθάτ] Ματθάν. 25. 'Αμώς] Αμμώς. b. Continuo idem, Ναούμ.. 26. Μπά0] Ναάθ. Μοχ Σεμεεί. Item Ιώδα. 27. 'Iwxvvdv. 29. Ματθάτ] Ματθάν. b. 30. Ἰωνάν] Ιωαννάν. b. 51. Ναθάν] Νάθαν. 34. Θάρρα. 35. Ζαρούχ] Σερούχο Ε5ήρ] Εβερ. Σιλά Σαλάν. Ι. Cap. iv. V. 2. "Εφαγεν οὐδέν] οὐδέν abest a. 4. Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς. Ita h. O insertum a. Mox deest λέγων, in utroque. Εt & ante άνθρω πος, excludunt. 7. Σὺ οὖν ἐάν. Ενώπιον ἐμοῦ. b. insertum. a. Mor uterque πᾶσα. pro πάντα. 8. Υπαγε, Σατανᾶ, ὀπίσω μου. a. 9. Εἰ Υἱὸς εἶ. 10. Γέγραπται γάρ] γάρ abest. a. 11. Καὶ ἔτι] ὅτι omittunt. 48 Είνεκεν. Μοχ εὐαγγελίσασθαι. 23. Εν Καπερναούμ. a. Mos uterque omittit, ἐν τῇ πατρίδι σου. 25. Ηλιού, ut supra l. 17. 20. Σάρεπτα] Στρεπτά. a. Σαρεφθά. b. 28. 'Ακούσαντες. 2. 29. Εως οφρύος. 38. Η πενθερὰ δέξ ή omittunt. Κατακρημνῆσαι. a. 55. Εἰς μέσον. 41. Κραυγάζοντα, pro κράζοντα. 42. Επεζήτουν. Cap. V. V. 6. Πλῆθος Ιχθύων. 7. Επλησαν] ἐπλήσθησαν. 8. Τοῖς γόνασιν Ἰησοῦ. Μox deest, Κύριε. a. 10. Ομοίως δὲ καί] δέ abest. a. 48. Θεῖναι] θῆναι. a. 19. Διὰ πείας] ποίας uterque. Sed in cod. l. a manu prorsus recenti additum ¿605. Vide intra Luc. 49, 4. Μος ἐνέγκωσιν. a. Εx versionibus antiquis de hoc loco judicare nequit. Πείας reddebant, 16cunque poterant, perspicuiwtis causa. Διά Erasmus videtur invexisse. Id facile cuique in mentem poterat venire. Διὰ ποίας tanen jam apud Cyrillum reperitur I. IV, p. 255 A, qui plura hic mutat. 21. Μόνος ὁ Θεός] εἷς ὁ Θεός. 2. 24. "Iva löfts, a. 28. Καταλιπών πάντα. b. 29. 'O, ante Λευΐ;, omittunt. 30. Μετὰ τῶν τελωνῶν. 2. 31. Εν ᾧ ὁ νυμφίος μετ' αὐτῶν ἐστι. 36. Εἰ δὲ μήγε deest. a. Συμφωνεῖ τοῦ ἀπὸ τοῦ. Cap. VI. V. 7. Παρετήρουν δὲ αὐτόν] αὐτόν abest. 9. ᾿Απολέσαι] ἀποκτεῖναι. 40. Εἶπε τῷ ἀνθρώπῳ] εἶπεν αὐτῷ. Ο δὲ ἐποίησεν οὕτως οὕτω abest. 14. Καὶ Ἰάκωβον, εἰ mos, καὶ Φίλιππον. 2. 18. Καὶ ἐθεραπεύοντο] και omittunt. 20. Εἰς τοὺς μαθητὲς αὐτοῦ absunt. b. enim arripiunt et fingunt talia homiletæ, quæ copiosius tractari possunt. Πάντες certe vehementer arget, Lucam nominatim appellaus Chrysost. L. VII, p. 192. A. B. Eodem modo repetit t. VIII, p. 485. a. 28. Καὶ προσεύχεσθε] και abest. 55. ᾿Αγαθοποιοῦντας] ἀγαπῶντας. 2. Οἱ ἁμαρτωλοί] οἱ abest. b. Et mox, τοῦτο, pro τὸ αὐτό. 2. 55. Υἱοὶ Ὑψίστου. 48. Σαλεῦσαι τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ· τεθεμελίωτο 2. Cap. VII. V. 2. Έμελλε. 6. Ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς. 7. Αν διὸ οὐδὲ ad σε έλθεῖν. absunt. Scilicet Chrysostomus, examinans Lucain et Matthæum, haec silentio transit. Vide L. Vll. p. 315. D. Έπει δὴ δὲ καὶ Λουκᾶς, et p. 316. C. Ceteruni haec adeo non repugnant interpretationi Chrysostomi, ut ipse Bea ante oculos habuisse videatur. Vide p. 316. Β. ὅτι ἐβουλήθη μὲν αὐτός, κ. τ. λ. et ibid. C. Μὴ νομί σης, ὅτι δι' όκνον οὐ παρεγενόμην. Nec contraria sunt explicationi Euthymii, nec hic, nec apud Mat thæum. Servat hæc Theophylactus in contextu, neque tamen αυτολεξεί attingit in interpretatione. 9. Οὐδὲ ἐν τῷ] ὅτι οὔτε ἐν τῷ. a. οὔτε ἐν τῷ. Δ. 11. Ἐν τῷ ἑξῆς. 12. Καὶ αὕτη, καὶ αὐτή. Ην σὺν αὐτῇ ἦν abest. 21. Πολλοῖς τυφλοίς. a. Mor uterque omittit τό, ante βλέπειν. 24. Λέγειν τοῖς ὄχλοίς περί. 23. Προφήτης omittunt. Βασιλεία τοῦ Θεοῦ] loco τοῦ Θεοῦ est spatium et rasura apparet. b. 31. Εἶπε δὲ ὁ Κύριος] absunt. 34. Φίλος τελωνών. 36. Δέ τις αὐτόν] αὐτόν abest. a. Cap. VIII. V. 3. Σωσάννα. Μοπ, διηκόνουν αυτ τοῖς. 8. Εἰς τὴν γῆν. 12. Οἱ ἀκούσαντες. 10. Οὐδεὶς δέξ δέ abest. 18. "Ος γὰρ ἐὰν ἔχῃ. Εt mox, καὶ δ, ἐάν. 21. Ποιοῦντες αὐτόν] αὐτόν abest. 22. Ενέβη] ἀνέβη. Μος, διέλθομεν. a. et ἀνήχθησ σαν ἐκεῖ. a 29. Παρήγγελλε. b. παρήγελε. 2. 52. Καὶ παρεκάλει. a. Επιτρέψει αὐτούς. Α. 33. Εἰσῆλθον. 34. Απελθόντες abest. Μox, εἰς ἀγρους. 56. 'Απήγγειλε. b. Mox deest αὐτοῖ;. a. 42· ὡς ἐτῶν] ώς omittunt. 43. Εἰς Ιατρού; ] ἰατροῖς. 45. Καὶ οἱ μετ' αὐτοῦ]{ Hær, quæ a nommuliis mutantur, a nonnullis autem prorsus omittuntur, Lucam comparans cum Matthæo, diserte habet Chrysost. t. VII, p. 359 A. 46. Ἔγνων ] ἔγνω. Α. 48. Ο δὲ Ἰησοῦς εἶπεν. 51. Ἰωάννην καὶ Ἰάκωβον. 54. Αὐτὸς δὲ ἐκβαλὼν ἔξω πάντας. absunt. Cap. IX, V. 1. Μαθητὰς αὐτοῦ ] absunt. 5. Μηδὲ ἀνά. 5. Οσοι άν. 9. Ο Ηρώδης ] ὁ abest. 13. Δότε αὐτούς. a. Mor uterque, Ιχθύες δύο. Ει, ἀγοράσομεν. 15. Καὶ ἐποίησαν οὕτω absunt. 23. Καθ' ἡμέραν desunt. Suspicatus fueram in animadversionibus meis, hæc translata esse ex 25. Χάρητε. Sic infra sv, 6. 9. συγχάρητε legi- Chrysostomo. Nunc addo, scholia Graeca, lur. 26. Οὐαὶ ὑμῖν] ὑμῖν abest. Ὑμᾶς εἴπωσι πάντες] πάντες εxcludunt. Forte vocabulumn πάντες auctoritate Chrysostomi illatum. ሞ laudaví in editione Novi Testamenti, ad Verbum expressa esse ex Chrysostomo (vide t. VII. p. 537. ) B., ibique etiam comparere vocabula καθ᾿ ἡμέραν. Idem assuit Cyrillus de adoratione t. I p. 597. €, ubi

Matth. 10, 38 ita laudat: "0; où λ2µбável rbv Quam diligenter autem Patres Græci codices suos σταυρὸν αὐτοῦ καθ' ἡμέραν, καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος. 24. Ὃς γὰρ ἐάν. 26. Ος γὰρ ἐάν. a. 97. Εστώτων. Μος, γεύσωνται. 28. Τον Πέτρον ] τόν alust. 31. Eodovita plane II Petr. 1, 15. Adgav invexit Chrysostomus, quem vide t. VII, p. 567 A. bis. E. p. 584, D. "Ecdov diserte explicat Theophylact. p. 97. E. 35. Ο Πέτρος] ὁ abest. Μox, μίαν Μωσεί. 33. Επίβλεψαι. π. 40. Εκβάλωσιν αὐτό. 11. Προσάγαγε τὸν υἱόν σου ὧδε. 49. Εκβάλλοντα δαιμόνια. 30. Καθ' ὑμῶν ὑπὲρ ὑμῶν. 52. Κώμην ] πόλιν. 8. 54. 'And ToU of pavou] Chrysost. tom. VII, p. 567 E. ix toù oôpavou, quod ipsum etiam a nonnullis receptum est. 55. Ab xal elnev ad dilà owost absunt. Hæc primum, ut ipse fatetur Euthymius, auctoritate Chrysostomi exclusit, ac postea ejusdem auctoritate probavit. Debebant ergo in ejus codicibus addi. Copiose de hoc loco disputavi in editione Novi Testamenti ad b. 1. p. 223 — 227. 02. Ὁ Ἰησοῦς πρὸς αὐτόν. Καὶ βλέπων ] Quomodo hæc mulet Origenes t. III, p. 207. seqq. jam notavi. ¡Consentit in plerisque Chrysost. t. VII, p. 331 B. Cap. X. V. 1. Ο Κύριος ] ὁ Ἰησοῦς. 2. Ελεγε δὲ πρός. Mor uterque, έκβάλῃ. 4. Βαλλάντιον. α. 6. Καὶ ἐὰν ᾖ. b. καὶ ἐὰν εἶ. a. 'O Yió;] 6 abest. Επαναπαύσετε (sic) ἐπ' αὐτούς. 2. 8. El; hv 8' &v ] &' abest. Mox inepte, xal µh diXWITαl. a. xal of youtat, supra tamen scripto w. b. 10. Δέχωνται] δέχονται. 2. 12. Λέγω δὲ ὑμῖν] δέ abest. 45. Hic versus, quí ab interpretibus Græcis vexatus, atque ita corruptus est, apud Chrysost. sine varietate est, t. VIII, p. 132, E. Sed ibidem pag. 203. B. ita mulaι: Καὶ σύ, Καπερναούμ, ἡ ἕως τοῦ οὐρανοῦ ὑψώθης, έως ότου καταβιβασθήση. Αλλο nunc ex meo Synaxario, quod multoties in editione Novi Testamenti laudavi, ad firmandam lectionem vulgatam. Id enim lectionem ecclesiasticam, 7 5'. τῆς ε' ita terminal: Καὶ σὺ, Καπερναούμ, ή έως τοῦ οὐρανοῦ ὑψωθείσα, ἕως τοῦ είδου καταβιβασθήσῃ. 17. Υπέστρεψαν οὖν. Obiter hic noto, post χαρᾶς, in meo Z. insertum esse μεγάλης. Χαράς est vitium typotheta. 19. Οὐ μὴ ἀδικήσῃ. 20. Ta veúμara Pro spiritus, notante Sabatie. rio, Ambrosius aliquoties, item Augustinus habent dæmonia. Accedit interpres Syrus. His addit Wetstenius Basilium, M. Cyrillum et Theodoretum. 'Dixerit ergo quispiam: Ita illi omnes in suis codicibus invenerunt. Unde enim tot diversorum hominum consensus, nisi ex præstantioribus illorum codicibus? Audi, quaso. Lando illos omnes, quod ita reddiderunt. Sensum enim sequebantur et Græcitatem. Ergo sine crimine et Italus, et Vulgatus ita poterant interpretari. Quod autem de codicibus, isque fortasse multis et pra:stantioribus cogitas, id prorsus vanuin. Quotquot enim codices Novi Testamenti datpova hic habent, corrupti sunt. Illud autem minime mirabile, si diversi viri docti in diversis locis ac diversis temporibus codem modo eumdem locum recte explicant. Græce sciebat Cyrillus, Basilius et Theo. doretus. Ergo non opus erat ut alter ab altero disceret, aut ut isti hoc ex codicibus repeterent. (/) in Præfatione ad N. Test. p. xiv. examinarint, quamque fideliter et constanter expresserint, etiamsi cuilibet illorum centena codicum millia largiamur, id intelligitur ex iis locis, quos data opera, ut interpretes, tractarunt. Unde ergo 5a1µóv:2 in nonnullos codices venit? Scilicet ab interpretibus et scribis Græce doctis, qui in interpretum numero haberi possunt. Et hic quidem Chrysostomus, ut multoties alibi, scribas in fraudem videtur pellexisse. Etenim scholia ad hunc locuin, quæ in editione Novi Testamenti ex codicibus reddidi, ad verbum sunt expressa ex Chrysostomo. Vide t. VII, p. 299. E. Sed illo in loco datµóvia postulabat locus Matthæi VII, 22, quem tunc interpretabatur, ubi est datpóvia. Ex illo loco hoc in memoria hærebat. Ergo iterum ibid. p. 376. C. eodem modo recitat. Addo tertium locum, t. VIII, p. 427 C, ubi similiter laudat. Quis, inquit ille, ex editoribus Novi Testamenti probavit vocabulum δαιμόνια; nonne ipse in tua editione dixisti: Aatućvia, pro Tvaúpata, est explicatio? Recte mones. Dæmonia ergo profigavimus, sed nondum centena illa millia optiniorum codicum Chrysostomi. Mea ergo scholia hunc locum ita laudant. Notavi autem hic dissensum litteris diversis. Πλὴν [ἐν τούτῳ ergo abest μὴ χαίρετε, ὅτι· τὰ δαιμόνια (ita codd. a. d. β.) ὑμῖν ὑποτάσσεται· ἀλλ' ἐν τούτῳ [Ita 2. γέγραπται ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Retracienus jam d. sed g. αλλά) χαίρετε, ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν Chrysostomum eo ordine, quo modo laudavimus. Is ergo primo ita refert: Μὴ χαίρετε ὅτι τὰ δαιμόνια ὑμῖν ὑποτάσσεται, ἀλλ' ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν γέγραπται ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Secundo: Μή χαίρετε, ὅτι τὰ δαιμόνια ὑμῖν ὑποτάσσεται, ο 2.1 ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν γέγραπται ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Tertio: Μη χαίρετε ὅτι τὰ δαιμόνια ὑμῖν ὑπο ακούει· άλλ' ότι τὰ ὀνόματα ὑμῶν γέγραπται ἐν concupiscit ex centenis millibus codicum Cyτοῖς οὐρανοῖς. Qui plures hujus loci varietales rilli. Basilii et Theodoreti, is adeat horum loca a Wetstenio hic laudata. Sed examinemus jam bunc locum, qui minime obnoxius est rixis doginalicis et criticis. Πλὴν ἐν τούτῳ ter omittit Chrysostomus. Forte ergo tollenda? Ad consilium Chrysostomi, inquit, non pertinebant ista vocabula, quæ in contextu vinciunt orationem. Recte. Addo, nec ad Scholiaste consilium pertinuisse, ¿y toútep. Touty? Quia scholiasta parum solliciti sunt de verCur autem hic paulo post intulit alieno loco ¿v bis singulis. Quid autem fiet vocabulo rotárosTAL? Nam Chrysostomus bis habet dotáσostal, semel Saxoúst. Ergo ita quoque in suis codicibus reperit. Repererit sane ita, respondet, in uno eorum, sed bis habet nordoostat. lloc ergo probandum. At idem ter habet γέγραπται, pro γράφη. Acce dunt scholia, quæ in tribus codicibus consentiunt in yeypantai. Ergo hoc saltem in suis centenis millibus codicum repererunt. Quid si apud Cyrilfum, Basilium M. et Theodoretum illis in locis inveniatur etiam yeypartal? Nonne necesse sit, illos ita in suis codicibus reperisse? Nego ac pernego. Usitatius erat dicere yérpantai. Qui ergo Grace sciunt, ii vel sine codicibus quocunque tempore ac quovis in loco, sive Antiochiæ, sive Constantinopoli, sive Alexandriæ, sive Cæsareæ sive Cyri scribunt Græce. Hoc loco autem æstimari potest fides codicum Wetstenii L. et 1. qui principes habentur a Griesbachio, et ab eo ad recensionem referuntur (d) Alexandrinam. Nam ex lectione typhoon et γέγραπται fecerunt per confusionem ἐγγέγραπται. Quid ergo hic probandum? &ypien. Sed in hoc ipso versu, non propter Chrysostomum, sed produm est pallov. De Augustino adhuc moneo, illum pter codices N. Testamenti Erasmicum expellensemel pro gaudere, scripsisse gloriari Ergo pro mh

Cap. XIII, V. 3. Μετανοείτε. 2. χαίρετε, in uno aut plurilus suis reperit, Μη καυχάσθε. Hæc paulo copiosius in gratiam juvenum disputavi eorum, qui nondum iuraverunt in verba magistrorum. Χαίρετε δὲ μᾶλλον μᾶλλον abest. 21. Πνεύματι ] Unde habent codices recensionis Alexandrinae et Occidentalis, nominatim C. D. Κ. 1. 33, 63; item Versio Vulg. Ital. Syr. utraque Copt. Armen. Εthiop. vocabulum ἁγίῳ; Respondeo, pars magna eorum, ex Vulgata Latina. Unde habet Vulgata Latina? Rem aperit meus Mosquensis 10, et scholia codd. a. d. g. Quis vero editorum hoc probavit? Nemo adhuc ita stultus fuit. Sed nunc fortasse probabunt. postquam Birchii opera accessit auctoritas divini codicis Vaticani 1209, 559. Auctoritate Chrysost. t. VII, p. 426. D. qui Lucam nominatim appellat, hic prorsus tolli poterat Πνεύματι. 22. Καὶ στραφείς ad ὁ Υἱός ἀποκαλύψαι] absunt. a. Παρεδόθη μοι] μοι παρεδόθη. b. 32. Ομοίως δὲ καί] δὲ omittunt. 35. Εὐσπλαγχνίσθη.. 55. Καὶ εἶπεν ] εἰπών. 36. Πλησίον δοκεί σοι. 39. Τον λόγον ] τῶν λόγων. 42. Ενός ] ἑνός habet etiam Theophylact. p. Gi, B. ac recte ex Chrysostomo explicat: Οὐ δεί τὸν τῆς ἀκροάσεως χρόνον ἀναλίσκειν εἰς τὴν περὶ τα βρώματα σπουδήν. Sed p. 729. D. attingens interpretationem allegoricam, habet ὀλίγων. Veranus Oigenes imposuit scholiastis, scholiasta hominibus credulis et levibus. Tractat hæc Chrysost. L. Viul, p. 259 Β. D. Ε. - Cap. XI, V. 5. Εξει ] ἔχει. b. Miror hoc vocabulum non sollicitatum esse a scribis pluribus. 6. Φίλος μου ] μου abest. 8. Δώσει αὐτῷ αὐτῷ abest. Mos non αὐτοῦ, scd αὐτόν φίλον. Εt paulo post όσον, pro ὅσων. (). ᾿Ανοιχθήσεται. Sic et vers. 10, 11. Τίνα δὲ ἐξ ὑμῶν. Mox deest τον ante πατέρα. Εἰ καὶ ἰχθὺν ] ἢ καὶ ἰχθῦν. 12. Αἰτήσει ] αἰτήσῃ. 13. Δόματα ἀγαθά. 22. Διαδίδωσιν ] δίδωσιν. 25. Ετερα ἑπτά. μ. Μος, ἐλθόντα. Uterque. 51. Κατακρινούσιν αὐτούς. a. Μox idem omittit, τῆς γῆς. Σολομῶνος. 32. Νινευίται, 55. Εἰς κρυπτόν.. Οὐδὲ ὑπό 1 ἢ ὑπό. 54. Καὶ ὅλον ] και abest. a. 44. Οἱ περιπατοῦντες ] οἱ abest 49. Εκδιώξουσιν ] διώξουσιν. 14. Καὶ ζητοῦντες 1 και abest. Cap. XII, V. 1. Πρῶτον ad praecedentia referunt. 3. Ταμίοις. a. 4. Αποκτεινόντων. 2. ἀποκτενόντων. b. 10. Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, Β. 11. Απολογήσεσθε. 15. Η ζωή αὐτῷ. 18. Τα γενήματα. 22. Ἐνδύσεσθε. 24. Ταμιείον. 27. Περιεβάλλετο. b. 53. Βαλλάντια. a. 56. Κύριον αὐτῶν. 47, Κυρίου αὐτοῦ. Quæ nonnulli apud Weistenium hoc versu prætermittunt, ea negligit etiam Chrysost. t. VII, p. 322 C. 730 E. t. VIII. p. 48. Παρ' αὐτοῦ omittunt. 49. Ἐπὶ τὴν γῆν. 52. Εν οἴκῳ τινί. 1. 53. Πατὴρ ἐπὶ Υἱῷ. 38. Σε βάκη. 59. Τον ἔσχατον. 4. Οτι οὗτοι abest. b. 5. Ομοίως ] ώσαύτως. Ex Chrysostomo, qui hunc locum laudat t. Vll. p. 808. plures varielaics Codicum intelliguntur. Ilabet autem sic: Tl ràp δοκεῖτε, φησὶν, ὅτι ἐκεῖ μόνοι ἦσαν ἁμαρτωλοί, ἐφ' οὓς ὁ πύργος κατηνέχθη; οὐχὶ λέγω ὑμῖν, ἀλλ᾽ ἐὰν μὴ μετανοήσητε, καὶ ὑμεῖς ὡσαύτως ἀπολείσθε. Miscuit ergo vers. 2. 3. 4. 5. 6. Ζητῶν καρπόν. 8. Κύπρια. 15. Ο Κύριος ὁ Ἰησοῦς. a. Mox uterque, ὑποκριταί. 20. Καὶ πάλιν ] και abest. 21. Εκρυψεν.. 26. Αρξησθε. 2. 29. Kal Soppa. 34. Αποκτένουσα. b. ἀποκτένουσα. 2. 35. Έρημος omittunt. Ἀμὴν δὴ λέγω ὑμῖν] λέγω δὲ ὑμῖν. Ήξει ὅτε. 2. Cap. XIV, V. 5. Ονος ἢ βοῦς υἱὸς ἢ βοῦς. 9. Μετὰ αἰσχύνης, 10. 'Ανέπεσε. a. ἀνάπεσαι. b. 13. "Οταν ποιεῖς. 15. Ὃς φάγεται ἄριστον. 16. Δεῖπνον μέγαν. 2. 17. Ερχεσθαι. 19. Πέντε οmittunt. 20. Πατέρα αὐτοῦ, 27. Είναι μου μαθητής. 28. Εἰς ἀπαρτισμόν. 32. Πόρρω αὐτοῦ. Cap. XV, v. 1. Καὶ οἱ ἁμαρτωλοί ] of abest. a. 4. Ενενηκονταεννέα. 2. ενενηκονταεννέα. D. 6. Συγκαλείται. 7. Ενενηκονταεννέα. 2. ἐνεννηκονταεννέα. b. 20. Πατέρα αὐτοῦ. Επέπεσεν ] ἔπεσεν. 30. Τον μόσχον abest. b. 32. Ab εὐφρανθῆναι δὲ ad Cap. xvι, ν. 8. τὴν ἑαυ τῶν εἰσι exciderunt. b. Cap. XVI. V. 1. Ελεγε δὲ καί ] και abest. a. 6. Βάτους | Elegans est hoc loco versio Itala. In scholiis Grecis est ξέστας. Id ergo ad etymologiaut reddidit rasos. Ξέω enin est rado. 9. Κἀγὼ λέγω ὑμῖν. 11. Πιστεύσῃ.. 15. Ενώπιον τοῦ Θεοῦ ἐστίν [ ἐστίν abest. 17. Η μίαν τοῦ νόμου. 21. 'Απέλιχον. 2. 25. Οτι ἀπέλαβες, omisso σύ. Νῦν δὲ ὧδε. 26. Εντεῦθεν ] ἔνθεν. 50. Μετανοήσωσιν. 2. Cap. XVII. V. 1. Τοῦ μὴ ἐλθεῖν. 2. Μηλός ονικός. a. 4. Επιστρέψῃ ἐπὶ σέ ] ἐπὶ σέ absunt. 6. Εἰ ἔχετε. Ι. Μος, εἰς τὴν θάλασσαν. Ι. 9. Διαταχθέντα αὐτῷ ] αὐτῷ abest. 10. Ὅτι ὁ ὀφείλαμεν. 17. 'Evéa, sed altero v suprascripto. a. 21. Η ιδού] ή abest. 23. Επιθυμήσητε. Α. 26. Τοῦ Νῶε ] τοῦ abest. 32. Τοῦ Λώτ. 33. Απολέσῃ. 2. Εt mox, καὶ δς ἂν ἀπολέσῃ. 2. 34. ῾Ο εἷς ] ὁ abest. 35. 'Η μία ] ή abest. [Cap. XVIII. V. 5. Χήρα δὲ τις] τις abest. 4. Οὐ μὴ ποιήσῃ. 8. Τήν, ante πίστιν, abest. 9. Εἶπε δὲ καί] και abest. 12. Τοῦ Σαββάτου Nolo hic præterinillere lectionem Chrysostomi, τῆς ἑβδομάδος, que est interpretatio. Vide tom. VII, p. 352 A. Secunda et quinta die jejunasse, auctor est Epiphan. t. I, p. 34. B. ubi ctiam est, δίς του Σαββάτου.

PRRFATIO. Η ἐκεῖνος] ἢ γὰρ ἐκεῖνος b. alter codex a. a manu recentori insertum habet yap, quod non ineptum, scal sa is ingeniosum est. Γάρ, pro 4 γ' ἄρ'. 22. Ετι ἐν σοι] ὅτι ἐν σοι. 25. Εἰσελθεῖν prius] διελθεῖν. b. 28. 'Ο, ante Πέτρος, omittunt. 34. Απολαύῃ. a. De quo errore monui ad N. Test. Ἐν τῷ νῦν καιρῷ, omisso τούτῳ. a. 55. Καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρα. 30. Εκραζεν. Cap. XIX. V. 4. Συκομορφίαν. Δι' ἐκείνης] δι' abest. Mox habent, ἔμελλε. Elem modo supra V, 19, temere insertum est 3th ante πείας. 7. Απαντες] πάντες. 3. Κύριον ] Ἰησοῦν. Μοχ υπαρχόντων μοι. b. 13. Καὶ εἶπε ] και omittunt. 46. Et hic et vers. 18, 20, få; b. 29 Λέγει δέ ] δ' abest. b. 23. Επὶ τράπεζαν. 20. Δοθήσεται και περισσευθήσεται. Ὑπὲρ ἡμῶν. h. 21. Πλὴν ἰδού ιδού abest. a. 23. Τίς ἄρα] τίς ἄν. 25. Κατακυριεύουσιν. 28. De hoc versu ita habet Chrysost. t. VIII, p. 390 1. Εντεῦθέν φησιν ὁ Λουκᾶς αὐτὸν εἰρηκέναι, Εγώ παρέμεινα ὑμῖν ἐν τοῖς πειρασμοῖς. Ταῦτα δὲ ἔλεγε, δεικνύς, ὅτι παρὰ τῆς αὐτοῦ ῥοπῆς ἐνδυναμούνται. 30. Ἐν τῇ βασιλείᾳ μου absunt. Μos legunt καθί σεσθε. 31. Εξητήσατο] Apud Chrysost. t. VII, p. 785 D. variant codices inter εξητήσατο et ᾐτήσατο. Sed ibid. p. 791. Ε. est εζήτησε. Sic fortasse ortum Cantabrigiensis codicis ἐζητήσατο. 32. Εκλίπη. Chrysostomus optionem dat inter ntrumque. Nam tom. VII, p. 785 d. his habet txλίπη. Sed tom. VIII, pag. 429. Ε. ἐκλείπῃ. 55. Καὶ εἰς φυλακήν. 54. Φωνήσῃ. 35. Βαλλαντίου. 2. Mox uterque omittit. καὶ ύπο. 2. Εἰς Βηθσφαγή.. ή Βησφαγή. sic b. Μox, δημάτων. Servat hæc Chrysostomus etiam t. VII, Ελαιών bo 34. Ὅτι ὁ Κύριος. 40. "Οτι ἐάν] ὅτι οmittunt. 41. Επ' αὐτήν. 42. Ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν. 48. Ποιήσουσιν. Cap. XX. v. I. Αρχιερείς] ἱερεῖς. 5. Διατί οὖν] οὖν omittunt. 8. Καὶ ὁ Ἰησοῦς] ὁ δὲ Ἰησοῦς. 9. "Ανθρωπός τις] τις abest. b. 10. Δήραντες. a. Sic et vers. 11, idem. 19. Τάς. ante χείρας, omittunt. Μor deest τὸν λαόν. 21. Καὶ διδάσχεις omittit a. 21. Δείξατε. 28. Εάν τις ἀδελφός. Μος, καὶ ἀναστήσῃ. 31. Δὲ καὶ οἱ] δέ abest. a. Mos uterqué omittit καὶ ante ou. In a. deest etiam proximum καὶ ἀπέθανον. 55. Εκγαμίσκονται 1 γαμίσκονται. Sed vers. 34 vulg. tum tuentur. 37. Μωϋσῆς. 40. Οὐκέτι δέ δέ abest. a. Μox, επερωτήσαι. a. Cap. XXI, V. 2. Είδε δέ τινα καί. 12. Τούτων πάντων. b. ἁπάντων omittit a. 14. Εἰς τὰς καρδίας] εἰς abest. b. 16. Καὶ ἀδελφῶν] haec post φίλων leguntur. 21. Εκ μέσου. 2. 23. Πληρωθῆναι] πλησθῆναι. 25. Miram hujus loci interpretationem interposuit Euthym. ad Maith. xxiv, 29. Chrysost. tom. IX, p. 707. E. ita hter: laudat: Καὶ ἔσται συνοχὴ ἐπὶ γῆς ἐθνῶν ἐν ἀπορίᾳ, ηχούσης θαλάσσης καὶ σάλων, ἀποψυχόντων ἀνθρώπων ἀπὸ φόβου. 34. Βαρηθῶσιν. 36. Ταῦτα, ante πάντα, omnillunt. 37. Τὸ καλούμενον ἐλαιῶν] τῶν ἐλαιῶν. Cap. XX11, V. 3. Εἰσῆλθε δέ] flæc, quæ unius Lucæ sunt, Chrysostomus reliquis etiam evangelistis tribuit, ac nominatim Matthæo, t. VII, p. 776 D. Ibidem autem p. 781. D. hæc a Luca scripta tradit, post cœnam factam, confundens hune Lucæ locum cum Joannis 13, 27. 4. Τοῖς, ante στρατηγοίς, omittunt. Pro συνελά λησεν autem Chrysost. t. Vii, p. 769. A. nominatim Luce tribuit συνέθετο. 8. Φάγωμεν ] κατὰ τὸν νόμον addit b. Sed isla esse interpretationis, intelligitur cs 3. 9. Ετοιμάσομεν. 11. Λέγει σοι σοι abest. a. 12. Ανώγεων. Uterque. Μox έστρωμμένον. 1. 15. Είρηκεν] εἶπεν. 18. Γενήματος. 19. Αb τοῦτό ἐστι τὸ σῶμα ad vers. 20. δειπνήσαν λέγων, omittit a. p. 797. C. 36. Βαλλάντιον. a. Μox πωλήσει h. et αγοράσει. Uterque. In Scholiis uterque convenit in πωλήσει καὶ ἀγοράσει. Interpolatorum alii ex ἀράτω fecerunt ἀρετ• alii ex πωλήσει εἰ ἀγοράσει, πωλησάτω ει ἀγορασάτω, scilicet, ut similitudo esset. Εx priorum numero est Basilius magnus. Imo etiam ex poste. riorum. Vide Whitby, Examen Varr. Lect. p.182, 183. Vulgata lectio invecta videtur per Origenem t. III, 653 A. et Chrysostomum, 1. VII, p. 797. C. 44. Quæ hic leguntur, nominatim tribuit Matthæo Chrysostomus t. VIII, p. 377. D. Habet enim ita: Ο μὲν Ματθαῖος ἀπὸ τῆς ἀγωνίας καὶ τοῦ θορύβου καὶ ἀπὸ τοῦ ἱδρῶτος, intellige: πιστοῦται τὸ ἀνθρώπινον. (Iunc errorem corrigit Theophylactus p. 725. C. Scilicet hi duo versus leguntur in lectione ecclesiastica inter Matth. 26, 39 et 40. Eodem ergo modo hic erravit Chrysostomus, ut Matth. xxvi, 49, uti Joan. six, 34, intulit. Ab καὶ γενόμενος ad προσηύχετο omittunt. Sel diserte explicantur ad Matth. 26, 44. lluc ctiam respiciens Chrysost. t. VII, p. 791 B, habet έκτενῶς. Confer ibidem de hoc toto loco p. 798 C. Theophanes Ceramicus, qui hunc locum tractat P. recle explicat: Θρομβοειδεῖς ἱδρῶτος ἀπέσταξεν. Εγένετο δὲ ὁ] δέ abest. a. 45. Μαθητάς αὐτοῦ] αὐτοῦ omittunt. Paulo ante και, ante ἀναστάς, tollit a. 47. Προήρχετο αὐτούς. Φιλῆσαι αὐτόν] his subjiciunt: τοῦτο γὰρ σημείον δεδώκει αὐτοῖς. ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστιν. 48. Ἰούδα παραδίδως; ]:re Joanni tribuit Chrysostomus t. Vii, p. 793 Β. 49. Εἶπον αὐτῷ: Κύριε] αὐτῷ abest. 52. Εξεληλύθατε] ἐξήλθετε. 55. Δὲ πῦρ] δὲ πυράν. a. 56. Ἐπὶ τὸ φῶς. 60. ῾Ο ἀλέκτωρ] ὁ abest. 63. Δαίροντες. 66. Ἀρχιερεῖς τε] τε abest. Mus. αὐτῶν, pro ἑαυτῶν. Cap. XXIII, V. I. Ηγαγεν] ήγαγον. 2. Τὸ ἔθνος ἡμῶν, κωλύοντα. 6. Εἰ ὁ ἄνθρωπος] ὁ praetermittit. a. 11. '0, ante Ηρώδης, deest. Mox ἀνέπεμψαν. b. 19. Ο τε Πιλάτος καὶ Ἡρώδης. a. 17. Ένα καθ᾿ ἑορτήν. a. Quæ supra dixi ad Mili animadversionem de codice Alexandrino, Marc. 15, 28, ea hic quoque comprobantur. Nam hic quoque omisso versu 17, turbavit ille scriba, ne vitium appareret, canones el sectiones minores Eusebii. Omisso enin versu 17, qui notandus erat TA ct B, temere et fraudulenter

vocabula versus 14 Προσηνέγκατε τὸν λαὸν, notavit TH et 1, et reliqua verba ejusdem versus: Kal Ιδού — ad vers. 16, ἀπολύσω, notavit Τo et Β. Quomodo autem ea quæ leguntur a vocabulis vers. 14, Kai lōov, ad vers. 16 &nolvow, notari possUN{ TO et B? Partim enim ad canonem 8, partim að canonem l, pertinent. Solus autem versus 17, hic in medio contextu scriptus, ad canonem pertinet B. Sed accuratius explicemus. Vocabula ergo illa, quæ notavit TH et I, referenda sunt ad canonem e. Etenim solus Lucas et Joannes hæc narrant. Igitur in canone 8. ita ordinantur Lucas et Joaunes. Lacas τζ. τζ. τζ. Joannes ρπβ. ρας. ph. Sed magis etiam vitium et fraudem aperit, quod versus Lucæ 15 et 16 notavit Te. et B. Nam hæc ad canonem I referuntur, quod ea solus Lucas narrat. Ita contra, versus Luca 17 a scriba pretermissus, est canonis D, sectionis TO. Nam Matthæus, Marcus et Lucas haec tradunt. Matthæus 27, 15. Marcus 15, 6. Ergo hic quoque codex Alexandrinus nolens volens pugnat pro versu 17, scribam autem erroris et fraudis convincit. Bengelii ergo conjecturam, quam jam antea probaveram, nunc magis etiam probo, inspecto codice Alexandrino, a Woidio edito. Debebat enim scribere, ut est in meo v. ΤΘ Ανάγκην usque ad Γ. ἑορτὴν ἔνα. 11 Ανέκραξαν, κ. τ. λ. A. Defecit ergo ab 'Avá ad 'Avi. 18. Ἡμῖν τόν] τόν abest. 19. Εἰς τὴν φυλακήν. b. 23. Επέκειντο] ενέκειντο. b. Lectio et ipsa elegans, et hoc loco singularis. Ut singularis antem caterorum codd. auctoritate repudianda. 25. ᾿Απέλυσε δὲ αὐτοῖς] αὐτοῖ; abest. Τὸν Ἰησοῦν δέ. 20. Τοῦ ἐρχομένου] τοῦ non agnoscunt. 33. Καλούμενον] λεγόμενον. 36. Εβαλλον. a. 39. Σῶσον σαυτόν. 2. 46. Ὁ Ἰησοῦς ab eadem manu insertum. b. 51. Και, ante προσεδέχετο, omittunt. 53. Κείμενος] Quid aliqui de lapide addant, id jama notavi. Sed Chrysostomus, tom. VII, p. 839 E. de hoc lapide ita: Λιθος ἐπέκειτο μέγας πολλῶν δεόμενος χειρῶν, Quadraginta manibus opus fuisse, docet codex Cantabrigiensis. Habet enim hoc loco: "Ον μόγις εἴκοσι ἐκύλιον 54. Καὶ Σάββατον] και abest. 55. Καὶ γυναῖκες] και omittunt Cap. XXIV. V. 1. 1ῇ μια δέ. 4. "Ανδρες δύο. 10. Η Ιακώβου. 18. 'O, ante εἷς, omittit a. iv, ante Ἱερουσαλήμ, nterque omittit. Ἐν ταύταις ταῖς ἡμέραις. 20. Παρέδωκαν αὐτὸν αὐτὸν omittit b. Διηρμήνευεν αὐτούς. Περὶ ἑαυτοῦ, 50. Καὶ αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς. 49. Επέδειξεν] ὑπέδειξεν. υ. 42. Μελισσείου. 2. 44. Εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς. a Μox deest δεῖ. 16. Οὕτω γέγραπται καὶ, absunt. 53. Αμήν omittunt. Ad Evangelium Joannis. Cap. I. V. 14. Πλήρη, pro πλήρης, a. Utrumque est apud Chrysost. in edit. Montefalc. L. VIII, p. 69 D. 70 C. Sed ex ejus interpretatione nihil colligitur. 28. Βηθανία. 30. Hunc totum versum omittit a. manu recentiori in margine habet b. 23. O, ante Ιωάννης, addunt 40. Ωρα δὲ ἦν] δὲ abest. 49. Μεσίαν. Μοχ δ, ante Χριστός, omittunt. 44. Ο Ιησούς omittunt. Sed mox, λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς. 46. Τοῦ, ante Ιωσήφ, omittunt. 49. O, ante Ἰησοῦς, deest. Paulo ante vero, aute λέγει, adlilit καί. λ. Cap. II, V. 5. Λέγει ὑμῖν. 2. 9. Ηδεσαν. ὑ. 15. Φραγγέλιον. π. 16. Καὶ μὴ ποιεῖτε. 17. Οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ αὐτοῦ abest. Μox, καταφάγεται με. 18. Εἶπον αὐτῷ] εἶπον πρὸς αὐτόν. a. 19. ᾿Απεκρίθη ὁ Ἰησοῦς] ὁ abest. 2. 22. Ελεγεν αὐτοῖ; ] ἔλεγε. Μων, ἐπίστευσαν τῷ λόγῳ αὐτοῦ, celeris omissis. Sedl b. in marg. manu recentiori: Γρ. ᾧ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς. Μο vers. 23. ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις. 25. Πάντας πάντα. Ita editum apud Chrysost. 1. VIII, p. 157 C. Cap. III. V. 2. Πρὸς τὸν Ἰησοῦν] πρὸς αὐτόν. 5. Γενηθῇ. 2. 6. Τὸ γεγεννημένον prius] τὸ γεγενημένον. Β. 10. O, aute Ἰησοῦς, omittunt. 14. Μωϋσῆς. b. 45. 'Αλλ' ἔχει. 16. Αλλ' ἔχει. 2. 22. Εβάπτιζον. 23. Εν αἰνῶν. a. Mox uterque, σαλήμ. 25. Μετὰ Ἰουδαίου. 28. Ὑμεῖς μοι] μοι omittunt. 52. Καὶ 8 ήκουσε. 56. Τῷ υἱῷ] αὐτῷ. Μος, έψεται τὴν ζωήν. Contiπιο μενεί. Cap. IV. V.3. Πάλιν deest. 5. Έρχεται οὖν] οὖν omittit a. Mox uterque συν χάρ. 10. Εδωκέ σοι μ. 13. U ante Ἰησοῦς,omittunt. 45. Ερχομαι. 17. Εἶπεν αὐτῷ οὐκ. 20. Ἐν τῷ ὄρει τούτῳ. V. 21. Vide, quæ notavi in edit. Novi Testamenti. 25. Μεσίας. Ita et alibi uno 5. oi 27. Καὶ ἐθαύμασαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὅτι. a. 28. Η γυνή abest a. 31. Λέγοντες] αὐτοῦ.. αὐτοῦ, ante λέγοντες. b. 55. Οτι τετράμηνος. b. ὅτι ἔτι τετράμηνος. 3. 30. Ομοῦ χαίρει. a. 45. Εἰσῆλθεν εἰς. b. Αὐτοὶ γὰρ γὰρ abest a. 46. Ηλθεν οὖν πάλιν ὁ Ἰησοῦς. 47. Εμελλε. 49. Τὸ παιδίον] τὸν υἱόν.. 50. Ό, ante: Ἰησοῦς, addunt. 51. 127;] υἱός. Cap. V. V. 1. "Ην ἡ ἑορτή. 2. Ἐν Ἱεροσολύμοις. 'Η λεγομένη. 4. Εταράσσετο τὸ ὕδωρ. 5. Τριάκοντα καὶ ὀκτώ. 7. Βάλη.

8. Έγειρε. 2. 18. Οἱ Ἰουδαίοι] of abest. b. 19. 'Απ' ἐμαυτού. a. Mox idem, βλέπει. Ταῦτα πάντα. b. 24. Ὅτι ἐξ ὅτι omittunt. 35. Αγαλλια θῆναι. 36. "Α δέδωκε. 58. Οὐκ ἔσχετε. 2. 40. Ἵνα ζωὴν αἰώνιον. 2. 45. Ο κατηγορήσων. b. 46. Μωσεί. Cap. VI. V. 2. Ηκολούθησαν. b. 5. Αγοράσωμεν. Α. 9. Παιδάριον ἔν] Ev aliesl. a. 10. Καὶ ἀνέπεσον ἄνδρες. 12. Ἐπλήσθησαν. 8. 15. Ανεχώρησεν εἰς. 16. Ola ft. a. 14. Ελήλυθε. 2. 19. Πλοίου γενόμενον. 24. Καὶ αὐτοί] καί abest. 26. Ιδετε τὰ σημεία. 2. PREFATIO. 27. 'Αλλὰ τὴν βρώσιν] τὴν βρῶσιν omittunt. 28. Τί ποιοῦμεν. 29. 'O, ante Ιησούς, sbrst. Μoς, ἵνα πιστεύητε. 32. Τὸν ἀληθινόν omittit a. Hæc duo vocabula sola præmittuntur scholio, adeoque in mediis scholiis leguntur. Ergo ab uno scriba omissa. 59. Ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἐν abest. 45. Διδακτοὶ Θεοῦ. Εἰ πος, ἀκούων, pro ἀκούcas. 43. Αὐτός, pro οὗτος. 51. Chrysost. tom. VIII, p. 271. a. primo totum versum recitat, deinde repetit ad vocabula σάρξ μου ἐστίν. Origenes ergo et Chrysostomus omnittendis non nullis vocabulis occasionem dederunt. 54. 'Ev rf toxáTT). 55 Βίς ἀληθῆς, pro ἀληθῶς. tiamn, paruin menor, lectumn esse, ήθελε, non εἶχεν εξουσίαν. Εrgo statim cum magna vociferatione exorditur homiliam t. VIII, p. 283, et acriter dispulat de vocabulis, οὐκ εἶχεν ἐξουσία». Τί λέγει. ὦ μακάριε Ἰωάννη; οὐκ εἶχεν ἐξουσίαν, ὁ δυνηθεὶς πάντα. ὅσα ηθέλεσεν; ὁ εἰπων, Τίνα ζητεῖτε, και δίψας αὐτοὺς εἰς τὰ ὀπίσω; κ. τ. λ. Sed scril 2 ejus qui dicentis verba excipiebant, recte ante eamdem homiliam dederunt ήθελεν approlumibus quatuor codicibus Mosquensibus 6. μ. 4. 7. Origenis commentarius ad h. 1. periit. Vulgatum habet Cyrill. t. IV, p. 395. C. sed tamen fere, ut Chryso stomus, explicat: Οὐκ ἐθελούσιον αὐτῷ, τῇ παρ' ἐκείνοις εἶναι, μᾶλλον δὲ ὡς ἐξ ἀνάγκης συμβαίνον ἐπιδεικνύει, προστεθεικώς τὰς αἰτίας· ήθελον (pro ἐζήτουν] γάρ, φησίν, αὐτὸν ἀποκτείναι. Frustra Millius tentat in partes trahere interpreten Latinum, quem non volebat, sed valebat scripsisse opi· natur. Docendum erat, quibus in locis interpres Latinus vorabula ἔχειν ἐξουσίαν, qum mul.ories occurrunt in Evangelio Joannis, rediliderit valere. Ex locis similibus per errorem arripnit Chrysostomus, ut solet. Forte ex Marc. 6, 5, ubi est oux Αδύνατο. In eadem homilia vers. 2, pro ἦν δὲ ἐγγύ;. laudat μετὰ ταῦτα ἦν, idque etiam interpretatur p. 283. E. 56. De appendice codicis Cantabrig. quæ nec per Birchii editionem nunc confirmata est, monuerunt Beza, Millius et Wetstenias. Origenis ad hunc locum interpretatio intercidit. Allauen tom. 1, p. 244, a versu 53 ad 58, textus verba sine ista appendice laudat. Addita fortasse ista sunt nexus causa. De nexu disputat Chrysost. t. VIII, p. 275. E.. et Cyrill. t. IV, p. 366. B. In hoc toto loco non occurrit σῶμα, pro σάρξ. Sed Chrysostomus tamen t. Vill, p. 277. habet: Εἰπὼν, ὅτι τὸ σῶμά μου ζωὴ τοῦ κόσμου Ubi autem hoc dixit? Nullibi Εν σάρξ fecit ipse σῶμα. fictum ergo ex vers. 51. Syrum autem, pro σάρξ, habere σώμα, a Grotio jam notatum est. Id etiam ex uno codice notavit Wetst. Qui posica ad versiones Syras recte allenderit, is mirabitur, vitiosas ctiam Chrysostomi lectiones, sicuti multas ejusdem interpretationes, ¡bi expressas esse. Omnino autem ex multis exemplis videor didicisse, Syros interpretes ad manus Pabuisse codices Latinos, Lectionarie Græcorum et codices Græcos cum Commentariis. Facile igitur Ο intelligitur, quæ crisis sit eorum, qui clamant: İta Syrus interpres; ita Latinus interpres. Ergo ita legendum est. Habuerint fortasse Syri etiain ad manus Commentarios Latinos et Lectionaria Latina. Sed istius rei examen nondum potui instituere. 62. Θεωρείτε. a. 64. Τίνες εἰσὶν οἱ πιστεύοντες καὶ τὶς ὁ παραδώ· σων αὐτόν. 70. 'Ο Ιησούς omittunt. 71. Εμελλεν. Cap. VII. V. 1. Ηθελεν] εἶχεν ἐξουσίαν. lta uterque. Quilibet intelligit, Christi auctoritatein non ledi vocabulis, οὐκ εἶχεν ἐξουσίαν. Siue ullo dubio ista vocabula, ut puriora, probarem, uisi codicum obstaret auctoritas. Bonus Chrysostomus hic aliquid humani passus est per suam eloquen12. Αλλοι δὲ ἔλεγον] δὲ abest. Τὸν ὄχλον] τὸν κόσμον. 14. Καὶ ἐδίδασκε absunt. Errore scribarum. Explicantur enim. 19. Εδωκεν ὑμῖν. 12. Έδωκεν. 27. Έρχηται. 11ο 29. Εγώ οἶδα. 32. Απέστειλαν ὑπηρέτας οι φαρισαίων. 33. Εἶπεν οὖν αὐτοῖς αὐτοῖς omittunt. 35. Ελλήνων μέλλη. 2. 39. Οτι Ἰησοῦς. 41. Αλλοι δὲ ἔλεγον] δέ abest. Mos a. omittit γάρ; Post μή. 13. Οτι ἐκ τοῦ] ὅτι deest. Καὶ ἀπὸ Βηθλεέμ. 48. Ἐκ τῶν ἀρχόντων] ἐκ abest. 49. Ο ὄχλος οὗτος] ὁ deest. a. 11. Νόμος ὑμῶν. 6. 55. Επορεύθη] ἀπῆλθεν. Cap. viii. v.1. Ἰησοῦς δέ] καὶ ὁ Ἰησοῦς. 2. Παρεγένετο] βαθέος ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς. 3. "Αγουσι δε] δε omittunt. Mor excludunt, πρός αὐτόν. Ἐν μοιχεία.] ἐπὶ μοιχείᾳ. Μος, ἐν τῷ μέσῳ. 4. Λέγουσιν αὐτῷ εἶπον αὐτῷ πειράζοντες. Αὕτη ἡ γυνή κατειλήφθη επαυτοφώρω μοιχευο μένη, ταύτην εύρομεν ἐπ' αὐτοφώρω μοιχευομε νην. Ηoc εύρομεν agnoscit etiam Ambrosius pud Sabatierium. 5. Ενετείλατο ἡμῖν. λιθοβολεῖσθαι] λιθάζειν. Continuo: σὺ οὖν τί λέγεις περὶ αὐτῆς; Ambrosius et Augustinus apu Sabaticrium agnoscunt etiam περὶ αὐτῆς. 6. Κατηγορεῖν αὐτόν] κατηγορίαν κατ' αὐτοῦ. 7. Ανακύψας — αὐτούς | ἀναβλέψας εἶπεν σύ τοῖς. Πρῶτος - βαλέτω ] πρώτο; λίθον βαλέτω ἐπ' αὐτήν. 8. Quæ post έγραφεν assuunt nonnulli apud Wetstenium et Bircbium, scilicet: Ἑνὸς ἑκάστου αὐτῶν τὰς ἁμαρτίας, ea ex Hieronymo add.la puto. Habet enim: Lorum videlicet, qui accusabant, et omnium peccuta mortalium. Sed hæc est explicatio, eaque valde ingeniosa et lepida. 9. Καὶ ὑπὸ τῆς συνειδήσεως ελεγχόμενο.] absunt. Κατελείφθη μόνος ὁ Ἰησοῦς ] κατελείφθη Ἰησοῦς μόνος. b. Sic, sed a. habet κατελήφθη. Έστωσα ] οὖσα. 10. Ανακύψας — κατέκρινεν ] ἀνακύψας δὲ ὁ Ιησοῦς εἶδεν αὐτὴν, καὶ εἶπε; Γύναι, ποὺ εἰσιν οἱ κατήγοροί του, οὐδείς σε κατέκρινεν;

41. Εἶπε δὲ αὐτῇ ] αὐτῇ abest. Πορεύου — ἁμάρτανε ] πορεύου καὶ ἀπὸ τοῦ νῦν μηκέτι ἁμάρτανε. 12. Πάλιν — λίγων ] πάλιν οὖν ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων. Περιπατήσει, a. δ 19. Απεκρίθη ὁ ] ὁ abest. Οὔτε τὸν Πατέρα μου omittit a. 22. 'Αποκτείνει ἑαυτόν. a. 24. Εἶπον | οὖν omittunt. Ἐὰν γάρ ] κἂν γάρ. Ε. καὶ γὰρ, deest enim littera majuscula. Voluit ergo και 2. 97. Αὐτοῖς ἔλεγεν ] αὐτοῦ ἔλεγεν. 2. 30. Επίστευσαν ] ἐπίστευον. b. 54. Bis deinceps "Αμήν. Ita constanter Joannes. 36. Ελευθερώσει. a. 39. Ἐποιεῖτε ἂν ] ἂν Chrysostomus non solum hoc loco t. VIII, p. 318 A, sed et tom. VII, p. 469 A. excludit. 40. Παρὰ τοῦ Θεοῦ ] παρὰ τοῦ Πατρός. Ex Chrysostomo (t. VIII, p. 318 B.), ut docui. Cyrillus t. 1V, p. 548 C. in textu Θεοῦ. Urget id etiam in interpretatione p. 549 B. Sed ibidem D. compasat locum similem: "Α ήκουσα παρὰ τοῦ Πατρός. 42 Εἶπεν οὖν ] οὖν abest. Οὐδὲ γὰρ ἀπ' [ γάρ omittit 2. 44. Ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου. Οταν λαλεῖ, λο 46. Εἰ δὲ ἀλήθειαν οὐ πιστεύετέ μοι. absunt. a. Scilicet hic scriba, ut infra ex Commentario apparet, saltum fecit ab ἁμαρτίας ad ἁμαρτίας. Ergo hic locus cum parte interpretationis exclusus est. · 47. Ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ. 48. Απεκρίθησαν οὖν ] οὖν abest. a. auctoritatem in his nullam esse, sciunt omnes, qui eum legerunt. Qui tamen nondumi legit, verum tamen cognoscere cupit, is examinet t. XIX et XX in Joannem. Reperiet ergo profecto multa alia sacri contextus ab co esse prætermissa. Euindem locum tractans Chrysostomus t. Vili, omnia ab Ἰησοῦς ad fein versus silentio prætermittit. Illum tamen hæc ante oculos habuisse discitur ex p. 324, C. 326 Β. C. vocabulis εἶτα φεύγει, ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ καὶ ἀνεχώρησεν ἐπὶ τὴν ἴασιν τοῦ τυφλού, ἐξελθὼν ἐκ τοῦ ἱεροῦ, κ. τ. λ. Quoties alibi neglexerit Chrysostomus contextus verba, discitur ex mea Novi Testamenti editione. Eadem hæc ad exemplum Origenis et Chrysostomi prætermittit Cyrillus L. 1V, p. 586 C. a vocabulis διελθών ad οὕτως, nec nisi κατακρύπτει οι έξεισιν habet ibiden E. Theophylactus p. 691 C. habet διά μέσου αὐτῶν ἐξιὼν καὶ παρῆγεν οὕτως, ibique etiam explicat. Explicantur etiam in Catena Corderii p. 245, in Gne. Quid ergo h. 1. interpres Latinus? Scili cet ista omnia ab διελθών ad οὕτως exclusit. Cujusmodi ergo illi codicibus usi sunt? Scilicet multo melioribus, quam nostri sunt, nimirum Alexandrinis. Cyrillus jam respondeat pro onibus. Cur ergo idem eodem tomo in Commentario ad Joannem, p. 1031 D. ita refert? καὶ γοῦν ἠθέλησαν αὐτὸν πιάσα:, καθά φησιν ὁ εὐαγγελιστής (scilicet Joannes, quem interpretatur), ἀλλ' ἐξελθὼν διὰ μέσου αὐτῶν ἐπο ρεύετο (Eliana huc quibusdam placuit, in his wo 8. qui Cyrilli scholia habet.) καὶ παρῆλθεν οὕτω:. Nunc addit etiam continuo explicationem: Tò ¿¿ οὕτως φησὶν, ἀντὶ τοῦ οὐχ ὑπεσταλμένως, οι περ:- δεής, κ. τ. λ. Vulgo credunt, bæc apud Joannem ficta esse ex Luc. iv. 30. Sed quilibet ipse videt Cyrilli locum no: cmvenire in Lucam. Nam Lucas label κατακρημνίσαι, lic πιάτα:; Lucas non habet οὕτως, hic diserte explicat. Vocabula autem ἐξελθών, ἐπορεύετο οι παρῆλθεν per incogitantiam mutavit Cyrillus. Quid ergo? Sequamur auctoritatem codicum, neglecta interpretum negligentia et levitate. Nam de Hieronymo constat, illum omnia, ut ipse dicit, revocare ad Græcam veritatem, hoc est, ut ego interpreter, ad nugas Origenis et reliquorum interpretum Græcorum. Λέγομεν ἡμεῖς ] ἐλέγομεν ἡμεῖς. Ex Chrysostomno, qui quidem t. Vill. p. 521 C. vulgatum habet, sed ibidem D. οὐχὶ καλῶς ἐλέγομεν, ὅτι, κ. τ. λ. Plane, ut supra cap. vi, I. Alia scilicet ante homiliar, alia in exordio homiliæ. 49. Τὸν Πατέρα μου 1 μου omittunt. Καὶ ὑμεῖς ἀτιμάζετέ με] omittit a. Absunt 1. 1. in Chrysostomo, qui alia etiam mutat. Sed scriba codicis Euthymii a. hic saltun fecit ab τὸν Θεὸν a1 τὸν Θεὸν, αἱ infra ex Commentario apparet. Ergo hæc simul cum parte scholiorum exciderunt. 52. Γεύσηται. 50. Καὶ οἶδε καὶ ἐχάρη. absunt. a. Etiam bic sa!- tum fecit in transcribendo Commentario. Ab ἐπεθύ μησεν enim ad επεθύμησεν defecit. Hunc versum, quem in Commentario ad Joannem negligit Chrysost. t. Vill, p. 523, cum sine varietate recitat t. VIII, p. 49 B. p. 125 B. Ita ergo disjecta evangelistarum membra apud Chrysostomum conquirenda sunt. 57. Είπον οὖν Η καὶ εἶπον. Πεντήκοντα ] Ubi snnt, qui Novum Testamentum ex Patribus emendarunt? Quis memoravit lectionem Chrysostomi τεσσαράκοντα; Vide eum 1. VIII, p. 324 a. Sed Theophylactus p. 690 E. vulgatum habet. Quos autem codices Euthymius in Commentario intelligat, per se apparet. Scilicet Chrysostomi et scholiorum, cujusmodi est meus f. Πεντή κοντα repetit Cyrillus in Comment. L. 1V, p. 585 C. et tom. 11, ρ. 419 et tom. V, part. r, p. 685. Ι. Etiam Severus ita habet in Catena Corderip 213. 59. Βάλωσιν λάβωσιν. 2. Διελθὼν οὕτως. | Hac interpretatione non liabebant opus. Tautologica præterea videbantur, propter prosinum: καὶ παράγων εἶδεν. Sed talia in Joanne plura occurrunt. Incipiamus a magno Origene. Is ergo eo in loco, ubi data opera bæc explicabat, t. IV, p. 292, fin. totum versuim 59 omittit, auamen ita περιφράζει: Μετὰ δὲ τοῦτον τὸν λόγον ἀράντων λίθους, ἵνα λιθάσωσιν αὐτὸν, Ἰησοῦς ἐκρύβη, καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ, ὅτε πα ράγων εἶδε τὸν ἀπὸ γενετής τυφλόν. Origenis vero Cap. IX, V. 1. Γενετῆς ] γεννητής. a. Disputat de hoc vocabulo Eustathius aut hom. p. 1834, vers. 22, edit. Rom. Habent id Hesiodus et alii. 3. Ο Ἰησοῦς ] 6 omittunt. 8. Ο καθήμενος | Chrysostomus, t. Vill, p. 533 C. eum vidit sedentem: Πρὸς τὰς θύρας τοῦ ἱεροῦ. Vulgo dicunt, hujuscemodi esse ex Evangelio secundum Hebræos. Mihi fit credibile, ista esse ex Evangelio secundum interpretes. 9. Οτι ὅμοιος ] ὅτι abest. a. 10. Σοι οἱ ] σου οι. 15. Ηρώτησαν. Επέθη, κέμου, καί ] ἐπέθηκέ μου ἐπὶ τοὺς ὀφθαλ μούς καί. b. Εποίησε καὶ ἐπέθηκέ μου ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμούς και. a. 16. Παρὰ Θεοῦ. Chrysostomus optionem dat, utrum velis παρά, an ἀπό, an ix. Nam ex liabet t. VII, p. 566 D. VIII, p. 334 D., elc. Παρά εἰ ἀπό ex eo jam notaveram. 17. Περὶ σεαυτοῦ. a. 20. Απεκρίθησαν δὲ αὐτοῖ:. 21. Ἡμεῖς οὐκ] ἡμεῖς abest. a. Αὐτὸς περὶ ἑαυτοῦ. 28. Ελοιδόρησαν οὖν ] οὖν abest. 29. Μωσεί. Τοῦτον δὲ οὐκ ] δέ abest. a. 51. Αὐτοῦ ποιεῖ. 2. 34. "Ολος ] ὅλως. 36. Καὶ τίς ἐστι. Cap. X, V. 8. Πρὸ ἐμοῦ ἦλθον ] πρὸ ἐμοῦ absunt. Lectio didicilis est et impedita, quam additum πρ ἐμοῦ adeo non expedit, ut pluribus eam etiamn diti cultatibus implicet. Sed που ἐμοῦ, ut docui, ab

18. Διὰ τοῦτο κα{ } καί abest. 21. 'Ηρώτησαν. 2. 24. Semel ἀμήν halit, a. 30. O, ante Ἰησοῦς, abest. 39. Ἐκ τῆς γῆς. 33. Εμελλεν. a. 34. Οτι δεῖ] ὅτι abest. 38. Βραχίων τοῦ Κυρίου. 1. 43. "Η τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ. Laudat hæc Chrysost. 1. X1, p. 563, et ex co (Ecumenius et Theophylactus ad 1 Tim. 1, 13. Sed ille ήπερ, bic ή habet, cum tamen ex»no hauserint. Origene accessit. Semina bujus corruptionis spar. git etiam Chrysost. t. VIII, p. 346 D., 348 D. Ibi enim versum primum explicans habet: Ενταῦθα δὲ καὶ τοὺς πρὸ αὐτοῦ αἰνίττεται, καὶ τοὺς μετ' αυτ τὸν ἐσομένους. Altero loco, ubi versum oclavum interpretatur, monet: Οὐ περὶ τῶν προφητών φησιν ἐνταῦθα, καθὼς οἱ αἱρετικοί (Manichæi nimirum) φασιν. Sed istis ambagibus non est opus. li autem, qui ἦλθον in gratiam prophetarum urgent, quod scilicet non scriptum est άπεστάλησαν, ii non auenderunt, de Christo etiam dici versu 10 ἦλθον. Si probabiliter corrumpere contextum voluissent, debuissent addere non πρὸ ἐμοῦ, sed μὴ δι᾿ ἐμοῦ, intellige, ὡς διὰ θύρας. Ita enim est vers. 1, 2, 9. Atque ita hic locus explicandus est. Apud Cyrillum t. IV, p. 640 C. legitur quidem in contextu ante scholia πρὸ ἐμοῦ. Sed ibidem in interpretatione Ε. repetit sine πρὸ ἐμοῦ, nec ex ejus interpretatione ullo modo eflici potest, eum id probasse. Theophylactus, p. 707 b. E. nec in textu nec in schollis agnoscit, cum tamen bis in interpretatione illum locum repetat. Plura de hoc loco dixi in mea Novi Testamenti editione. 18. ᾿Απ' ἐμαυτοῦ] ἀπ' ἐμοῦ. 22. Ἐν Ἱεροσολύμοι;. 23. Στον Σολομῶνος. 28. "Αρπάσῃ. 2. 29. Pro lectione, δ δέδωκέ μοι μείζον, quæ est absurda Patrum Latinorum correctio dogmatica, ne scilicet filii læderetur auctoritas, pro ea, inquam, Millius Cyrillum etiam laudat. Sed ad h. 1. Cyrilli tantum exstant fragmenta ex Catenis, in quibus nihil inveni. Pendet ergo Millius, ut videtur, er Beza et Zegnero ad h. 1. Imo vero Cyrillus in Thesauro, tom. Y, part. 1, p. 326 D. ubi loca Joanuis deinceps laudat, label: "Ος δέδωκέ μοι. 32. Έδειξα ὑμῖν ἔργα. δ. Cap. XI. V, 1. Αδελφῆς αὐτοῦ. 2. 34. Ἐν τοῖς νόμοις ὑμῶν. b. 2. Τους πόδας αὐτοῦ ] αὐτοῦ οmittit a. 5. 'Αδελφὴν αὐτῆς Μαρίαν. 9. Ὁ Ἰησοῦς | d abest. 2. 19. Παραμυθήσονται. 2. 20. Ὁ Ἰησοῦς] ὁ abest. 21. Η Μάρθα ] ή omittunt. 22. Οτι ὅσα ] ὅτι abest. b. Μox, αἰτήσει. 2. 24. Η Μάρθα. 32. Επεσεν αὐτοῦ εἰς τοὺς πόδας. 33. Καὶ ἑτάραξεν ἑαυτόν absunt. Sed explicatur in scholio. Culpa scribarum ergo excidit, qui textus verba eo usque ante scholia continuare debebant. Cæterum Chrysostomus ex hoc versu taniuni serναι, ενεβριμήσατο τῷ πνεύματι. tom. Vill, μ. 376 E. 38. Επέκειτο ἐπ᾿ αὐτόν. 45. ῾Ο ἐποίησεν. π. 48. Πιστεύσωσιν. a. 51. 'O, ante Ἰησοῦς, abest. 52. Τα τέκνα Θεοῦ. b. 57. Μηνύσει. 4. Cap. XII. V. 2. ᾿Ανακειμένων σὺν αὐτῷ. 4. Obiter hic noto, in uno Codice Mosquensi, qui scholis instructus est, legi Σίμων ὁ Ισκαριώ της. Idem ex aliis notat Welstenius et Bircuius. Cum ergo Theophylactus istiusmodi codices ad manus habuerit, cujusmodi est ille Mosquensis, hinc tres Simones inter discipulos memorat p. 51. E. 52. A. Sed obstat. Joan. 6, 71. 9. Καὶ ἦλθον. 12. Ο Ελθών ] & abest. a. 'O, ante Ἰησοῦς, omittunt. 13. Απάντησιν. a. Κυρίου βασιλεύς Ισραήλ, a. Κυρίου βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ. Β. 14. Επ' αὐτόν. 2. 17. Οτι τόν ] ὅτε τόν. Ἐκ τῶν νεκρῶν. 3. 4, Ἰησοῦς οὖν ἔκραξε. Cap. XIII, V. 8. Αὐτῷ ὁ Πέτρος. b. 9. Τοὺς πόδας, omisso μου. 13. Ο Κύριος καὶ ὁ διδάσκαλος. 22. Τίνος λέγει ] τούτου. 2. 25. ᾿Εκεῖνος οὕτως ἐπί. 50. Ην δὲ νύξ ὅτε ἐξῆλθε. Λέγει ὁ Ιησού;. Ihec est unice probanda hujus loci distinctio. Quod de Cyrillo in Rossia suspicatus fueram, id deinde ita esse comprehendi. Scilicet Cyrillus L. IV, p. 742. Gu. ita habet: Ην δὲ νύξ, ὅτε ἐξῆλθεν. Deinde p. 744 B. denuo hunc locum tractaturus, interposito οὖν, superiora repetit: Οτε οὖν ἐξῆλθε. λέγει ὁ ᾿Ιησοῦς. Eodem modo Cyrillus p. 797 C. in principio ρήσεως vers. 2li., jungenda orationis causa interponit οὖν. Βάψας οὖν. Αtque ita maltoties. Verumtamen hic quoque ducem habuit Chrysostomum et Origenem. Origenes enium t. IV, p. 443 D. terminat: Εξῆλθεν εὐθύς· ἦν δὲ νύξ. Ac denuo p. 445 Ε. Ὅτε οὖν ἐξῆλθεν, ὁ Ἰησοῦ; λέγει. Similiter fere Chrysost. t. VIII, p. 424. a. d. ἐξῆλθε νυκτός, ει ἦν δὲ νύξ, ὅτε ἐξῆλθεν. Sed p. 425 Β. μετὰ γοῦν τὸ ἐξελθεῖν τὸν Ἰούδαν ἐπὶ τὸ παραυοῦναι λέγει· νῦν. Theophylactus p. 760.C. m interpretatione repetit: *Ην δὲ νύξ ὅτε ἐξῆλθεν. 33. Μικρὸν χρόνον. Μος, εγώ υπάγω. 35. Γνώσονται ] πιστεύσονται. b. 36. Οπου ἐγὼ ὑπάγω. 37. 'U, ante Πέτρος, abest. b. 58. Φωνήσῃ. 2. Cap. XIV. ν. 3. Πορευθώ ἑτοιμᾶται ὑμῖν τόπον, πάλιν. b. Sic, sed ἑτοιμάσαι. 2. 11. Ἐν ἐμοί ἐστιν] ἐστιν omittunt. Τὰ ἔργα αὐτά ] αυτά abest. a. 22. Κύριε, καὶ τ!. 23. Απεκρίθη Ἰησοῦς. Μος, τηρήσῃ. Deinde ἀγαπήσῃ solus a. ldem ποιή ωμεν. 25. Παρ' ὑμῖν] παρ' ἐμοί. ν. 20. Ον πέμψει. 18. Ὅτι ἐγὼ ἐγώ omittunt. Οτι εἶπον ] Theophylactus bunc versum laudans ad Hebr. 5, 8, omittit είπον. Cur, quia Chrysuslomus id ad eumdem locum omittit tom. XII, Ρ. 84, B. Ex Chrysostomo pendet etiam Vulgata, ut locis permultis. Forte auctor hujus omissionis est Orige - Dnes. Commode abesse posse, quilibet sentit, 30. Τούτου αρχων | τούτου omittunt. Τούτου invectum est per interpretes, ne scilicet diabolus baberetur dominus hujus universi. Sed incerta sedes istud vocabulum etiam arguit. Orig. L. IV, μ. 349. Α. ῎Ερχεται ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου καὶ ἐν ἐμοὶ εὑρίσκει οὐδέν. μ. 556 C. Ερχεται ὁ ἄρχων του κόσμου τούτου, καὶ ἐν ἐμοὶ οὐκ ἔχει οὐδέν. 6. ΙΙΙ, p. 225 Β. Έρχεται ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου του του, ουκ έχει δὲ ἐν ἐμοὶ οὐδέν. Chrysost. L. VII, με 206 4. Έρχεται ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου καὶ ἐν ἐμοὶ οὐκ ἔχει (Ex aliis uolatur: οὐχ εὑρίσκει) ούδεν. ita etiam repetit L.. Vill, p. 198 C. 444 Δ., 446 L. transpositis tamen vocabulis τοῦ κόσμου toútov. Pag. 444. A. ubi ex ordine commentarii haec tractal, continuo subjicit: Κόσμου δὲ ἄρχοντα, κ. τ. λ. Cyrillus L. IV, p. 853. C. non agnoscit in contextu τούτου nec iu interpretatione ibid. E. Τού zov prætermittit etiam in interpretatione Theophyl. p. 776 E.

Cap. XV, V. 1. Η αληθινή ] quæ a nonnullis hic adduntur, ὑμεῖς τὰ κλήματα, ea ex Chrysostomo sunt, ut docui. Illud etiam notabile, quod Chrysost. C. VIII, p. 447. Α. Β. loco αμπέλου in interpre tatione volutal ρίζαν. Quin addit etiam: Η ρίζα δὲ δι᾿ οὐδὲν παρείληπται ἐνταῦθα (Ergo in Evangelio Joannis) ἀλλ᾽ ἵνα μάθωσιν, κ. τ. λ. Hujus ergo auctoritate motus Theophyl. p. 778 Β. ἄμπελον explicat ρίζαν. Καὶ ὁ Πατὴρ ] και omittunt. 6. Εἰς τὸ πῦρο 7. Αιτήσασθε. 10. Του Πατρός omittit a. 16. Ἵνα, ὁ ἐάν. a. Μια δῴη ὑμῖν, a. Sic etiam antea b. Sed n nunc rasura sublatum. Cap. XVI. V. 3. Ποιήσουσιν ὑμῖν] ὑμῖν abest. 5. Εξ ὑμῶν absunt. Τ. Ἐὰν γὰρ ἐγὼ μή. 12. Βαστάζειν ἄρτι ] βαστάζειν ἔτι. 2. 15. Λήψεται ] λαμβάνει. 18. Τοῦτο τί ἐστιν ὁ λέγει, τὸ [τί εἰ τό abest. a. 22. Λύπην μὲν οὖν ἔχετε. Ergo bis οὖν. a. 25. Ωρα ὅτι οὐκ. Sed ότι est vitium editionis Gregorii. 26. Περὶ ὑμῶν ] περί abest. 2. 30. ᾿Απὸ τοῦ Θεοῦ. Cap. XVII. V. 1. Οφθαλμοὺς αὐτοῦ [αὐτοῦ omittunt. 2. Δώσει αὐτοῖς. 7. Νῦν ἔγνωσαν. Chrysostomus, qui L. VIII, ρ. 478, C. D. versum septimum et octavum in unum conflavit, auctor fuit hujus lectionis. Memorat ibi etiam aliam lectionem, haud dubie Origenis. Sed scripsit Eyvwv, pro Łyvwxa. Ita autem scripsit, quod delerat ἔγνωσαν, pro ἔγνωκαν. Hanc sententiam meam firmat etiam Theophylact. p. 798 C. qui totus pendet ex Chrysostomo. Ex Cyrilli interpretasione, qui in textu habet έγνωχαν, nihil efficitur. Nec in Catena Corderii quidquam repetitur. 11. Ούς δέδωκάς μοι] ᾧ δέδωκάς μοι. " explicat Cyrill. t. IV, p. 969 D. 971 B. C. D. 972. A, et Theophylact. p. 800 A. Ex nonnullis codicibus intelligitur, saltum factum esse a vocabulis vers. 11, ονόματι σου ad eadem vocabula vers. 12, ὀνόματί σου. Ita οὕς ex altero loco irrepsit. Chrysostomus L. VII, p. 480, turbat omnia. 17. Cyrillus t. IV p. 983 B. C. 985. A. C. pro ἁγίασον, habet: Πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτοὺς ἐν (τῇ ἀληθείᾳ. Confudit ergo versum 11. eo etiam tempore, quo hæc data opera interpretabatur. 20. Ερωτῶ μόνων. a. Mox uterque, τῶν πιστευότων. 23. Καὶ ἠγάπησα. 4. 24. Ἐμήν, ἣν δέδωκας. Cap. Xvili, V. 8. ᾿Απεκρίθη Ἰησοῦς. 13. Ista appendix, de qua dixi, ex Cyrillo est. Is enim t. 1V, p. 1020 G. primo recital textum ab ή οὖν σπεῖρα ad ὑπὲρ τοῦ λαοῦ. Hic nulla varietas, nisi quod vers. 13 abest αὐτόν et vers. 14. ἀποθανεῖν, pro ἀπολέσθαι. Deinde autem p. 1021 B: post vers. 14, iterum post interpretationem textum ponit sic: Απέστειλαν δὲ αὐτὸν δεδεμένον πρὸς Καϊάφαν τὸν ἀρχιερέα. '11ν δὲ Καϊάφας ὁ συμβουλεύσας τοῖς Ἰουδαίοις, ὅτι συμφέρει ἕνα ἄνθρω πον ἀποθανεῖν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ. Αtque hæc interpretatur etiam, Sumpta sunt ex vers. 24 Mirabile est, hoc esse in margine versionis Syræ. Idem notat er Syra Philox. Birchius ad h. 1. Similiter Cyrillus i fra cap. 19. v. 30. aliquid assutum habet cum Sy, J. 14. Απολέσθαι ] In nonnullis codicibus temere illatum ἀποθανείν, ex cap. xi, ν. 50. 20. Εν συναγωγή. Μος, ὅπου πάντες. 23. Δαίρεις. b. 24. Απέστειλεν αὐτόν, omisso οὖν. 25. Ἠρνήσατο οὖν ἐκεῖνος. 27. Πάλιν οὖν ] οὖν abest. a. 28. Οὖν, pust αγουσιν, 32. Έμελλεν. omittit a. PATROL. GR. CXXIX, 56. Απεκρίθη Ιησούς. Sic et vers. 37. 40. Πάλιν abest. Cap. XIX. V. 5. Ἐξῆλθεν οὖν — ἱμάτιον] absunt. a. llæc in altero Codice leguntur inter duo scholia, que scriba a. conjunxit. Ita textum esclusit. 6. Σταύρωσον, σταύρωσον αὐτόν. Λἰτίαν] αίτιον. a. 7. ἑαυτὸν Θεοῦ Υἱόν. 11. Απεκρίθη Ιησούς. 12. Εαυτόν ποιῶν. 13. Γαβαθά 1. Γαββαθά. a. 14. Δέ post ὥρα, abest. a. 15. Υμίν σταυρώσω. b. 16. Καὶ ἀπήγαγον] καὶ ἤγαγον εἰς τὸ πραιτώριον. Nec Chrysostomus εἰς τὸ πραιτώριον agnoscit t. VIII, p. 503 seqq. nec Cyrillus t. IV, p. 1057. A. Explicat enim hic: Απάγουσι μὲν, ὡς τεθνηξόμενον ἤδη, τὸν τῆς ζωῆς ἀρχηγόν. 17. Ἐξῆλθεν εἰς τόπον λεγόμενον Κρανίου τόπον. 20. Ο τόπος τῆς πόλεως. 25. Κλοπα. 26. Ἰδού] ίδε. 27. Ο μαθητής αὐτήν. 28. Εἰδώς] ἰδών. 30. Cyrillus, qui hoc loco quædam addit t. IV, p. 1069. D. eaque etiam interpretatur p. 1072. C. istud scholium, quod ex codicibus Mosquensibus in mea Novi Testamenti editione notaveram, habet p. 1069. E. Assula autem nihi hæc videntur ex lectione ecclesiastica, in qua ante versum 31 legitur Matth. 27, 39-54. quain lectionem fortasse alia Evangeliaria terminant versu 51. Igitur facile hæc hæc coaluerunt. Lectio est, τῇ μεγάλη παρασκευῇ, ἑσπέρας. 51. Μείνωσιν. b. Μox ἐκείνου τοῦ Σαββάτου. Uterque. 54. Εν ξε] Ιnterpres Vulgatus Latinus aperuit. Lectionem esse absurdam, intelligitur_ex_eo_quod mox v. 57. εξεκέντησαν huc refertur. Ενυξε Eustathius etiam ad Il. 6. 46, explicat: τὸ κεντήσαι ήτοι τρῶσαι, νύξαι λέγει. Sed ήνοιξε tanen editur apud Chrysost. t. VII, p. 623. C. repugnantibus tamen codicibus Mosqq. et aliis a Montefalconio laudatis. lloc autem loco t. Vill, p. 507 D. et in codd. Mosqq. et apud Montefalconium legitur ένυξαν. Cyrillus etiam t. 1V, p. 1076 C. probat ένυξεν. Habet enim in interpretatione διανύττουσιν. Επ duobus vitiosis codicibus Birchius notat ἔνοιξε. Vulgatum hoc loco adeo deserit Vaticanus 1209, et cæteri ejus generis. Divus Augustinus apud Zegerum nugatur. Καὶ εὐθέως. 55. Ἔστιν αὐτοῦ ἡ μαρτυρία. Μος, λέγει, ἀλλ' ἵνα ὑμεῖς. 30. Εγένετο ταῦτα. a. 58. Μετὰ ταῦτα Mox deest d, ante Ιωσήφ. Et, ἄρῃ τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. 40. Εδησαν αὐτόν. b. Mox deest έν. 41. Καινόν] κενόν. 2. Cap. XX. V. 4. Ab καὶ ἦλθε ad μνημεῖον οποίο tit. a. Πρὸς τῷ μνημείῳ. D. Οτι Ἰησοῦς ἐστι. 15. Εθηκας αὐτόν. 20. Εδειξεν] ἐπέδειξεν. a. Μos ilem α: cit, post πλευράν. 25.Bis hoc versu βάλλω. b. 28. Ο Θωμᾶς] ὁ abest. ν. 29. Θωμᾶ omittunt. 31. Ὅτι Ἰησοῦς. Cap. XXI. V. 1. Μαθηταῖς αὐτοῦ ἐπί». 3. Εξῆλθον οὖν καί. Continuo, ἐνέβησαν. 4. O, ante Ἰησοῦς, omnittunt. 17. Λέγει αὐτῷ - πρόβατά μου omittunt 21. Τῷ Ἰησοῦ abest. a. 25. Αλλα πολλά] πολλά omittit, a. Αμήν omittunt.