PG 133Manuel Comnenus, Imp. CP
Manuel I Komnenos, Emperor of Constantinople
Printed pages · scan text
vision-corrected · Migne scan
Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.

Novel ConstitutionsNovellae Constitutiones

Part IPars Prima

col. 707–708page 1 of 41
Novellæ Constitutiones
PG 133:707Ὁ ἀείμνηστος ἐν βασιλεῦσι κύριος Μανουὴλ ὁ Κομνηνός διὰ χρυσοβούλλου, ἀπολυθέντος κατὰ τὸν Φεβρουάριον μῆνα τῆς ζ' Ινδ. τοῦ ςχ ἔτους, ἐφιλοτιμήσατο πᾶσι τοῖς ὁπουδήποτε τῶν χωρῶν τῆς Ῥωμανίας προσκαθημένοις ἱερεῦσι καὶ δημοσιακοῖς τελεσταῖς οὖσι μὴ μόνον ἐξκουσείαν πασης δημοσιακῆς ἐπη ρείας, ἀλλὰ καὶ ἀτέλειαν τοῦ ζευγολογίου. Μετὰ δέ τινα καιρὸν ἀπεχαρίσατο τούτοις μετὰ δοχῆς ἀτέ λειαν. Τὴν δὲ τοιαύτην φιλοτιμίαν τῆς ἐξκουσείας τῶν δημοσιακῶν ἐπηρειῶν ἀπεχαρίσατο καὶ τοῖς ἐν πᾶσι προσωπικοῖς ἐκκλησιαστικοῖς καὶ μοναστηριακοίς κτήμασι προσκαθημένοις ἱερεῦσι· πλὴν τῶν μὲν δημοσιακῶν ἱερέων την ποσότητα δι' ἀπογραφῆς ἐστενοχώρησε διὰ τὴν δοχὴν τῶν συμπαθηθέντων τελε σμάτων αὐτῶν ὥστε εἰς τὸ ἑξῆς μὴ αὐξάνεσθαι ταῦτα, τοὺς δὲ λοιποὺς προσωπικούς ἱερεῖς οὐκ ηὐδόκησεν ἀπογραφῆναι πάντως διὰ τὸ μηδὲ ὀφείλειν γίνεσθαι χάριν τούτων δοχὴν οἰανδήτινα. Ἐπεὶ δὲ μετά τινας χρόνους, ἱερέων τινῶν δημοσιακῶν ὑπερβαινόντων τὴν ποσότητα τῶν, ὡς εἴρηται, γεγονυιῶν ἀπογραφῶν ἑλκομένων εἰς ἀπόδοσιν πλωΐμων καὶ λοιπῶν δημοσιακῶν ἐπηρειῶν, ὑπεμνήσθη ὁ κραταιὸς καὶ ἅγιος ἡμῶν βασιλεὺς παρὰ τοῦ ἁγιωτάτου πατριάρχου κυροῦ Λουκᾶ, καὶ συνεζητήθη κατά πρόσταξιν βασιλικὴν, εἰ βοηθοῦνται καὶ οἱ τοιοῦτοι δημοσιακοὶ ἱερεῖς ἀπὸ τοῦ ῥηθέντος χρυσοβούλλου εἰς τὸ ἐξκουσεύεσθαι τέως ἀπὸ τῶν δημοσιακῶν ἐπηρειῶν. Διεγνώσθη συνοδικῶς, ἔχειν τοὺς τοιούτους ἱερεῖς τέως τὴν ἐξκουσείαν ἀπὸ τῶν ἐπηρειῶν. Εἶπε γὰρ ἡ ἁγία σύνοδος, ὅτι καὶ ἀπὸ τοῦ προοιμίου, ἀλλὰ μὴν καὶ ἀπὸ τοῦ ἐξκουσεύεσθαι πάντας τοὺς προσωπικοὺς ἱερεῖς μηδὲ ἀπογραφομένους, παρίσταται ἐναργῶς τὴν βασιλικὴν εὐεργεσίαν πρὸς πάντας ὑφαπλωθῆναι τοὺς ἱερεῖς. ῎Αδικον δ᾽ ἔφασαν καὶ τῆς βασιλικῆς εὐεργεσίας ἀλλότριον, τούτους μὲν τῷ δημοσίῳ μηδὲν συνεισφέροντας ἐξκουσεύεσθαι διὰ τὴν τιμὴν τῆς Ιερωσύνης, ἐκείνους δὲ τελεστὰς ὄντας τοῦ δημοσίου ἐπηρεάζεσθαι καὶ τὴν ἐκ τῆς ἱερωσύνης μὴ ἔχειν περίθαλψιν, ἀλλὰ κατὰ τοὺς λαϊκοὺς εὐθύνεσθαι. Καὶ ἀνάγνωθι τὸ κατὰ τὸν Ἰούλιον μῆνα τῆς α' Ινδ. τοῦ ςχ' [ος'] ἔτους γεγονὸς χάριν τούτου συνοδικὸν σημείωμα. εχνβ.

Part IIIPars III

col. 709–710page 2 of 41
Pars II
PG 133:709σχεδ' ἔτους γεγονός, καὶ διοριζόμενον, μὴ βλάπτεσθαι τὰ μοναστήρια ἐκ τοῦ ἴσως χωλεύειν κατά τι τὰ προσόντα τούτοις δικαιώματα.
col. 711–712page 3 of 41
PG 133:711κατὰ τὴν ἡμέραν. αφόλλεως. παραθαλασσίτῃ Πείρα
col. 713–714page 4 of 41

stipulari secretis, in quibus et presens subasti, ulatum dorata sunt ipsis jura, donan'es sine ablatione in est Chrysoby!ion Im; erii nostri, in noticiam eorum, que donu!a sunt rectis dulis Imperii mei Veneticis, el ad deortacionem temperatorum " hos molesture corum causa. Ernæt´igitur, que hic diffiuita sunt, semota firmaque incorrupta et a nullo contempta. Si vero quis contempserit forsitan quid eorum, que in hoc chrysobollio disposita sunt, inremissibiliter exi gelur a secreio ton oichiacon aurum libras X., et quantitatem ejus, quod ablatum fuerit ex eis, per solvet in quadruplum, quia firmo ac securo existente presente pio chrysobollio, facto circa Maium mensem, quinte Indictionis, in anno ser millesimo ducente simo *, in quo el nostrum pium el a Deo promotum subsignarit Imperium. › erum omne, ut firmum et securum inessc prezens chrysobollion, factum per Augus'um meusem quarte Indictionis sexmillesimi DCXXX][I]“anni, in quo et nostrum pium et a Deo promotum subsignavit Im perium. Et hec quidem, que a laudabili Imperatore et avo Imperii mei et a ter beato Imperatore domino et patre Imperii mei donata fidelissimis Imperio nostro Veneticis per chrysobollion illorum; quod utique chrysobollion nostrum quoque piam Imperium firmat per presentem chrysobollion sermonem, difli nitque efficatiam auferre, sicut habebaut hoc et usque ad migrationem ad dominum in " Imperato ribus laudabilis et ter beati domini et patris Im sacramenta sacra habentibus, servare ad Impe rium meum et Romaniam fidem et servitium ipsis opibus puram, veram, rectam. Dujusmodi ergo chrysobollion confirmans Impe. perii mei, velut etiam Neneticis consueta sibi rium meum, bene vult et iiem habere effectum, sicut expositum est a principio quando eis donatum est, ila nt el solempnorum phalatimia " proveniat et deinceps imminute, el honores dignitatum habeant nobilissimus Dux et sacerrimus Patriarcha eorum, accipiant tantum et rogas, verum etiam possessio nem et fruitionem donatorum et traditorum sibi ergasteriorum et scalarum habeant sine ablatione. Similiter et habeant ipsi sine prohibitione et negociari sine commercio et datione qualicumque altera in omnibus dinumeratis in prefacto chrysobollio civita tibus et regionibus, que sub potestate Imperii nostri Sual. Verum etiam ut ab ergasteriis Amalphitorum, que per chrysobollion constituta sunt sanctissime ecclesie apostoli et evangeliste Marci, qui est in Ve netia, dentur ad eam sine minutione. Quum vero ante annos non paucos contigit eos, qui vendebant Vzmeticis in Romaicis regionibus negociationes ali ques, commercium de ipsis exigi, et optinuit hic mos aunis multis ut dictum est, rogaverunt autem et de học Imperium meum fieri “dilectissimi duli et amici ejus Venetici, quatenus corrigeretur hujusmodi quoque cupitulum, et donaretur sibi et ab his potestas et libertas, complevit et hanc peticionem Imperium meum, el definit per presens chrysobollion, nullum eɔru'n qui sub potestate Imperii nostri, Grecis nego ciantibus cum Veneticis in omnibus regionibus Ro manie, vel quando vendit ad eos vel quando emit ab aliquo 68 eorum, dare commercio quidlibet, pro rel pro altera quumvis exactione; sed ul excusentur et ipsi, sicut et hii, qui cum commerciis neyoci, ntur. Verum tamen debent et Venetici ea, que per factam scripto conventionem a legatis eorum promissa suni jurejurando Imperio meo, firma servare incorrupta. In quo erunt eorum, que per presens chrysobollion Quia vero, sicut relatum est Imperio meo a pre sentibus in Megalopoli missis Veneticorum, conse cuti quiden sunt Venetici preceptum Imperatoris landabilis domini et patris Imperii meì, - licenciam bis donans improhibite etiam per insulas Cyprou et Creten negociari et sine consortio eos ubi terra rum Imperii mei pro hiis, que ad hujusmodi insulas negociande sunt ab eis, omnimodis specie bus, -non contigit autem, que in hujusmodi pre cepto comprehenduntur, effectum' recipere, ac pro pter hoc usque nunc per hujusmodi preceptum donata sibi filotimia, i. e. donatione privantur vel carent Venetici: petiverunt vero Imperium meum filotimiam quidem hanc, que in predicto precepto fertur laudabilis Imperatoris domini et patris Im perii mei, in opus vero Veneticis non provenit, ab Imperio meo precipi efficatiam ab hoc nune auferre; Imperium mei propter eam, quam ad ipsum et Ro maniam monstrant, verum etiam dehinc monstrare promittunt, dem atque servitium, hujusmodi ipso rum peticione suscepta vult ac definit, eos et per insulas, Cyprum videlicet Cretenque, negociari, nec ab aliquo quidlibet exigi horum cansa, sed a komerkieutiis eos conservari ubique terrarum Im perii mei secundum superius tractatas distinctiones. Et ut habeant hii securitatem in his, que per pre sentem chrysobollion sermonem difinita sunt, pre sens expositus est chrysobullius sermo, factus per mensem Octubrem, Indictionis undecime, anni sexies millesimi sexcentesimi quinquagesimi sexti, in quo et nostrum pium et a Deo promotum subsi gnavit Imperium. Variæ lectiones. * Editores temptatorum vel temptantium legi volunt. 8 Editores notant: «Aunus ex prave intellectis numeris Græcis corruptus est: uti indictionis quintæ docet additamentum, est annus mundi 6590 — 1039 p.Chr.isque prorsus convenit.» Meo judicio ex Nov. Isaaci Angeli pro iisdem Venetis legendam, est; quinte decime Indictionis — sexcentesimo, ut ad annum p. Chr. 1092 referatur. Z. ▲ L. Lege: hilotimia. "Malim autem. “Ita pro et reposui. "Lege fidelissimi pro fieri dil. Cold. aliqua. Lib. al bus dein, Lib. pactorum: dentur. Codd. 234, sed sexcentesimum numerum habet Nov. El Isaaci Angeli (vide tom. CXXXV) "Lib. albus in non habet. Editores Imperatoris emendant: male. Cf. enim dictam novellam Isaaci. Lege: sine commercio ubique terrarum.

Part IVPars IV

col. 715–716page 5 of 41
PG 133:715Ὑπόμνησις τινος ἀπὸ Ἰουδαίων Χριστιανού γενομένου, περιέχουσα ὁποῖος ἐστιν ὁ ὅρκος τῶν Ἰουδαίων. Τολμῶν ὁ ἀνάξιος και πανευτελής δοῦλος τῆς κρατίστης καὶ ἁγίας σου βασιλείας δέομαι, δέσποτά μου ἅγιε. Εξ Ἰουδαίων ἐγενόμην ὁ δοῦλός σου ἀπὸ τοῦ δουλικοῦ σου κάστρου Ατταλείας. Φιλανθρωπία δὲ Θεοῦ, τοῦ μὴ ἐλθόντος καλέσαι δικαίους ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν, εἰς ἐπίγνωσιν ἦλθον τῶν ἐμῶν ἁμαρτιῶν, καὶ βάπτισμα ἅγιον διὰ με τανοίας εδεξάμην. Εἶτα δι᾿ εὐτυχίαν τοῦ ἐνθέου κράτους σου ἐβάπτισα καὶ ἕτερα τρία αδέλφια μου" καὶ ὑπεμνήσθη παρ' ἡμῶν ὁ τρισμακάριστος καὶ ἅγιος ἡμῶν αὐθέντης καὶ βασιλεὺς, ὁ πατὴρ τῆς θεοστεφοὺς καὶ ἁγίας βασιλείας σου, ὡς ἂν 52. δωρήσηται ἡμῖν τὸ Ἰουδαϊκὸν ἐκεῖνο τῶν ἡμετέρων γονέων οἴκημα καὶ τὰ ἐν αὐτῷ ἀποκείμενα ὀλιγοστὰ πράγματα, κατασχεθέντα παρὰ τῶν Ἰουδαίων καὶ διὰ τῆς ἀντιλήψεως τῆς ἁγίας βασιλείας αὐτοῦ εἰσηκούσθη ἡ ὑπόμνησις ἡμῶν, καὶ ἐγένετο ἡμῖν τιμία καὶ προσκυνητὴ λύσις πρὸς τὸν πράκτορα, παραδοθῆναι ἡμῖν τὸ τοιοῦτον οἴκημα. Κατὰ ταύτην οὖν τὴν πρόσταξιν. γέγονεν οὕτως· καὶ τῇ ἀντιλήψει τῆς ἁγίας βασιλείας σου γέγονε τὸ τοιοῦτον οἴκημα παρ' ἡμῶν τῶν δούλων ναὸς ἅγιος οὕτω καλούμενος ή Αγία 'Ανάστασις, καὶ μοναχούς τινας ἐν αὐτῷ κατετάξαμεν ἐπὶ τῷ ὑπερεύχεσθαι τῆς ἁγίας σου βασιλείας καὶ πάντων τῶν Χριστιανῶν. Ἐξεκαλέ σαμεν δὲ τὸν πράκτορα καὶ περὶ τῶν ἡμετέρων πραγμάτων, ὡς ἂν ἀποδοθῶσιν ἡμῖν· καὶ ἔξαρ α ἐγένοντο οἱ Ἰουδαῖοι. Προσέταξεν οὖν ὁ πράκτωρ ἡμῖν λυθῆναι τὴν ὑπόθεσιν ἡμῶν διὰ συκοφαντικού καὶ τελείου καὶ ἐγὼ μὲν ὡς Χριστιανός ἵνα πλη ρώσω τὸν συκοφαντικόν, αὐτοὶ δὲ τὸν τέλειον, πλὴν οὐχ ὡς αὐτοὶ θέλουσιν, ἀλλ' ὡς ἂν ἐγὼ δώσω αὐτοῖς ἐγγράφως. Ἔστι δὲ οὕτως· ἐν πρώτοις, ίνα ζώση ται τὴν βάτον, καὶ καβαλλικεύσῃ τὸν ἀσκὸν, καὶ ἐμβῇ εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ πτύσῃ τὴν περιτομὴν αὐτοῦ τρίτον, λέγων οὕτως· Μὰ τὸν Βαρατῆ, Βαρκά, Αδωναί, Ελωί, τὸν διαπεράσαντα τὴν Ερυ θρὰν θάλασσαν τὸν Ἰσραὴλ ἀβρόχως, καὶ ποτίσαντα αὐτοὺς ὕδωρ ἐκ πέτρας, καὶ δόντα αὐτοῖς μάννα φαγεῖν καὶ ὀρτυγομετρίαν, εἰ καὶ αὐτοὶ ἀχάριστοι ἐγένοντο οὐ παραιτησάμενοι τὰ τοῦ χοίρου κρέα. Με τὸν νόμον, ὃν δέδωκεν 'Αδωναί, καὶ τὸν ἐμπτυσμέν τοῦ σώματος τῆς περιτομῆς, καὶ τὴν βάτον, ἣν τη ἐμαυτοῦ ὀσουτ περιζώννυμαι· οὐκ ἐπὶ ψεύδου ὀμνύω τὸ ὄνομα Κυρίου Σαβαώθ· εἰ δὲ ἐπὶ ψεύδους ὁμνύω, ἐπικατάρατα τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας μου, ψηλαφήσω ὡς ὁ τυφλὸς τοῖχον, καὶ ὡς μὴ ὑπάρχων ἔχων ὀφθαλμοὺς πεσοῦμαι σὺν τούτοις πᾶσιν, ἀνα ξάτω ἡ γῆ τὸ στόμα αὐτῆς, καὶ καταπιέτω με, ὡς Δαθαν καὶ ᾿Αβειρών. Καὶ οὗτοι τὸν ἔρχον τοῦτον ἀσμένως ἐδέξαντο. Εἶτα μετὰ τὸ ὀμόσας ἐμὲ τὸν συκοφαντικών, οὐκ ἠθέλησαν πληρῶσαι τὸν τέλειον ἀλλὰ δώροις τὸν πράκτορα μετελθόντες ἐξέφυγον

Part VPars V

col. 717–718page 6 of 41
PG 133:717τὸν ὅρκον. Διά γοῦν τοῦτο δέομαι καὶ παρακαλῶ τὸ 8.εον κράτος σου γενέσθαι μοι τιμίαν καὶ προσκυνητὴν λύσιν πρὸς τὸν κατὰ τὴν ἡμέραν πράκτορα, κοριζομένην, ἢ τὸν τοιοῦτον ὅρκον ομόσαι καὶ μὴ βουλομένους τοὺς Ἰουδαίους, ἢ ἀναμφιβόλως ἀπο δοῦναι ἡμῖν τὰ εὐλόγως παρ' ἡμῶν ἐπιζητούμενα πράγματα. Καὶ εἰ τοῦτο γένοιτο, δέσποτα μου άγες, οὐ παύσομαι παρ' ὅλην μου τὴν ζωὴν τῆς ἁγίας του βασιλείας ὑπερεύχεσθαι· ἧς ὡς δοῦλος ἀνάξιος τολμήσας ἐδεήθην. Αντιγραφὴ βασιλική. Υπόδειξον τὴν παροῦσαν λύσιν τῆς βασιλείας μου τῷ μεγαλεπιφανεστάτῳ δουκὶ τῶν Κιβυρραιω τῶν, καὶ οὗτος ἵνα μετακαλέσηται καὶ τοὺς παρὰ σου διεγκαλουμένους Ιουδαίους. Καὶ ἐάν σου τὸν συκοφαντικὸν ἐπομοσαμένου, ὡς ὑπέμνησας, οὗτοι ἀναποδίζωσι πρὸς τὸν ἐν τῇ ὑπομνήσει του δηλούμενον τέλειον, παραπείσῃ αὐτοὺς ἢ τὸν τοιοῦτον ἀποδοῦναι τέλειον, καθὼς ἐντὸς ἀνατάττεται, ἢ & λέγεις πράγματα αντιστρέψαι προς σέ. Τῷ μηνί Νοεμβρίῳ ἐπινεμήσεως ια' δι' ἐρυθρῶν γραμμάτων τῆς βασιλικῆς καὶ θείας χειρός. Παρεκβολή γενομένη περὶ Ἰουδαίων Παρεξεβλήθη ἀπὸ τοῦ Ἐπαρχικοῦ βιβλίου ὁ ἄρχος, ἐν ὀμνύουσιν οἱ Ἰουδαῖοι, ὁ καὶ περιέχων οὕτως Εν πρώτοις ἵνα ζώσηται τὴν βάτον, καὶ κρατήσῃ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸ μεγαλεῖον, καὶ εἴπῃ οὔ πως ο Ευλογητός Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, καὶ διαγαγὼν ἡμᾶς διὰ ξηρᾶς τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν,ὅτι οὐ ψεύ δομαι. Εἰ δὲ καὶ διαψευδόμενος εὑρεθώ, δώη μοι Κύριος ὁ Θεὸς τὴν λέπραν τοῦ Γιεζῆ καὶ τοῦ ᾿Αμμα, Ηλεὶ τοῦ ἱερέως τὴν καταδίκην, καὶ ἀνοιξάτω ἡ γῆ τὸ στόμα αὐτῆς, καὶ καταπιέτω με ζῶντα, ὡς Δα θὰν καὶ ᾿Αβειρών.» Η υπογραφή. Ο κριτὴς τοῦ Βήλου καὶ ἐπὶ τοῦ Ἱπποδρόμου, Βασίλειος ὁ Πεκούλης, τὰ παρόντα βήματα τοῦ ὅρκου ἀπὸ τοῦ Ἐπαρχικοῦ βιβλίου παρεκβαλὼν καὶ ἰσά ζοντα εὑρὼν ὑπέγραψα καὶ ἐσφράγισα. Εἶχε καὶ βούλλαν κάτωθεν ἀπῃωρημένην, ἔχου σαν ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν γράμματα, οὕτως ἔχοντα Ἐκ τῆς σφραγίδος ἴσθι τὸν γεγραφότα. Κριτὴν Πεκούλην ὃς θέλει γνωριζέτω. γ. Περί δικαιωμάτων τῶν ἁπανταχοῦ ἐκκλησιῶν, ἐπὶ τῇ κατοχῇ τῶν ἀκινήτων. Ο Βαλσαμών. Απελύθη χρυσόβουλλος λόγος τοῦ αὐτοῦ κραταιοῦ ἁγίου ἡμῶν βασιλέως κατὰ μῆνα Φεβρουάριον, ἐπινεμήσεως ια τοῦ ςχῆς' ἔτους, ὁ Αιμιο 1148,
col. 719–720page 7 of 41
PG 133:719καὶ ἰατὴρ λεγόμενος ὡς ἰώμενος τὰ χωλεύοντα καὶ ὡς γίγας οὐ σωθήσεται ἐν πλήθει ἰσχύος αὐτοῦ Προφήτην καὶ Φαλμογράφον καὶ Θεοπάτορα. ίσως δικαιώματα των απανταχοῦ ἐκκλησιών, Επισκοπῶν δηλονότι καὶ μητροπόλεων καὶ αὐτ τῆς τῆς Μεγάλης Εκκλησίας. Ος καὶ κατὰ ῥῆμα ούτωσι διαλαμβάνει Ο μὲν μετὰ Μωσέα τοῦ ἐκλεκτοῦ λαοῦ ἐκεῖνος στρατηγὸς Ἰησοῦς τὰ Ἱεριχούντεια καθελεῖν ἐπει γόμενος ὀχυρώματα τοῖς ἱερεῦσι κύκλῳ σαλπίζειν ἐκέλευε, καὶ οὕτω παραδόξως τὰς τῶν τειχών επάλξεις κατέῤῥιπτε· τῇ δὲ τοῦ νέου τῷ Θεῷ ἐκλεκτοῦ καθηγουμένῃ τούτου λαοῦ βασιλείᾳ μου μετὰ τὸν ἐν βασιλεῦσιν ἐκεῖνον ἄλλον Μωσέα, τοῦ λαοῦ σωτῆρα καὶ ὁδηγὸν, τὸν ἀοίδιμον λέγω αὐθέντην τῆς βασιλείας μου καὶ γεννήτορα, ὥσπερ τινὰ τείχη καθελεῖν ἐπειγομένη Ιεριχούντεια τας τοῦ κοινοῦ τῶν Χριστιανῶν ἐχθροῦ ἐχυρώσεις, τοῦ δυτικοῦ λέγω δράκοντος, τοῦ τῆς Σικελικής κατα τυραννοῦντος γῆς, κἀκεῖθεν κατὰ τῆς τῶν Ῥωμαίων επικρατείας λάθρα ερπύσαντος, ἀναλόγως οἷα πνευ ματικάς τινας σάλπιγγας τὰς τῶν τὸν θεὸν ἐξιλεουμένων καθ' ἑκάστην ὑπὲρ ἡμῶν ἀρχιερέων εὐχὰς πρὸς ἐκείνου καθαίρεσιν συνεργούσας ἔχειν δεήσει. ᾿Αλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ θεόπτης Μωσης, όπηνίκα τῷ Αμαλήκ συνεκράτει την μάχην, ἱερεῦσιν ἑκατέρω δεν στηριζόμενος οὕτω τοῦτον κατετροποῦτο καὶ υπερίσχυε· κατ' ἐκεῖνον οὖν καὶ ἡ βασιλεία μου τοῦ ἀρχιερατικοῦ δεομένη υποστηρίγματος εἰς τὴν κατὰ τοῦ νέου τούτου. 'Αμαλήκ προκειμένην ἀντι παράταξιν, καὶ ὥσπερ τινὰ στύλον φωτός του νέου Ισραήλ προηγούμενον καὶ τὰ τούτου εκτευθύνοντα διαδήματα, τὰς τούτων ἔχειν εὐχὰς ἐθέλουσα τὸν παρόντα. Χρυσόβουλλον λόγον τῇ μητρὶ πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν, τῇ νέα Σιών, τῷ τῆς τοῦ Θεοῦ σοφίας ενδιαιτήματι, καὶ τοῖς κατὰ τὰς νήσους πάρας καὶ τὴν Ἀνατολὴν καὶ τὴν Δύσιν. ἀρχιερεῦσιν ἐβράβευσε, τὰς ὑπὲρ τῆς βασιλείας μου τούτων εὐχὰς ἐπὶ πλέον ἀναῤῥωννύουσα. Ακριβῶς γὰρ οίδεν ή βασιλεία μου, ὡς οὐ σώζεται βασιλεὺς διὰ πολλὴν δύναμιν, ψευδῆς δὲ ἵππος εἰς σωτηρίαν, κατὰ τὸν θεῖον φάναι Τοιγάρτοι καὶ τὸ ἀπερικλόνητον πάντη φυλάττεσθαι θέλουσα, τῇ τε πασῶν προκαθημένη Εκ κλησιῶν καὶ τοῖς μνημονευθέῖσι πᾶσιν ἀρχιερεῦσι τῶν ὁπουδήποτε ἁγίων Ἐκκλησιῶν, καὶ τὸ ἀσφαλὲς τῶν προσόντων ταύταις δικαιωμάτων ἐπὶ τῇ κατοχή τῶν ἀκινήτων αὐτῶν βεβαιότερον καθιστώσα, προσ επανορθοῦσα δὲ καὶ εἴ τι που χωλεῖον ἴσως ἐστὶν ἐν τοῖς αὐτῶν δικαιώμασι καὶ τῆς ἀκριβείας λειπόμενον· καὶ οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ εἰ τί που ὀφείλον ἐπακολουθῆσαι δικαίωμα πρὸς τὴν ἀσφαλ τῶν τοιούτων ἀκινήτων δεσποτείαν, κατοχήν τε καὶ κυριότητα γενέσθαι ἴσω; οὐκ ἔφθασεν· αὐτὸν δῆ τὸν παρόντα χρυσόβουλλον λόγον Ιατῆρα ἡ βασιλεία μου τούτου δὴ τοῦ ἐλλείποντος αὐτοῖς ἐπιδέδωκεν οἷον ἄρτιον καὶ ὁλομελὲς δεικνύντα τὸ ἐπὶ τούτο:; δίκαιον καὶ εἰς τὸ παντελὲς ἀδιάσειστον. Δι' οὗ καὶ βεβαιοί μὲν καὶ ἀσφαλέστερον τίθησι πᾶν προσόν
col. 721–722page 8 of 41
PG 133:721ταῖς κατ' αὐτοὺς ἁγιωτάταις τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαις; καὶ αὐτῇ τῇ τούτων προκαθημένῃ δικαίωμα ἐπὶ τοῖς αὐτῶν ἀκινήτοις, ὁποῖον ἂν καθέστηκε καν ὁπουδήποτε ταῦτα διάκεινται, καὶ τὸ καλὸν κάλε λιον τίθησι τῇ ἐπικρίσει τε καὶ ψήφῳ τῆς βασιλείας μου. Πᾶν δὲ ἐν αὐτοῖ; ἐν ὁποίοις εἴποι τις θεωρούμενον, εἴτε ἐν χρυσοβούλλοις λόγοις διαφόρων βασι λέων εἴτε ἐν σιγιλλίοις εἴτε ἐν ἁπλαῖς προστάξεσιν εἴτε ἐν λύσεσιν εἴτε ἐν πρακτικοῖς ὑποσχάζον, καὶ κατά τι τοῦ ἀκριβοῦς καὶ τῆς ὀφειλομένης ἀκολουθίας λειπόμενον, ἀπό τα βασιλικῶν προσταγμάτων καὶ νόμων ἐπανορθοί· καὶ διορίζεται μὴ κατά τι πρόκριμα ἐκ τούτων εἶναι ταῖς δηλωθείσαις πάσαις ἁγιωτάταις Εκκλησίαις εἰς τὴν αἰῶνα τὸν ἅπαντα, ἀλλὰ τὸ ὑπόσαθρον ἐκείνων καὶ ἀσθενὲς εὐτονώτα τον εἶναι καὶ ἀνάλωτον πάσῃ δικαιολογίᾳ τοῦ βου λομένος λέγειν τι ὑπὲρ τοῦ δημοσίου, τῷ παρόντι χρυσοβούλλῳ λόγῳ τῆς βασιλείας μου ρωννύμενον καὶ σφόδρα ἐνδυναμούμενον. Καὶ ἵνα ἀπὸ τῶν πολ λῶν, ὧν ἂν τις ἐννοήσειεν, ὀλίγων τινῶν ἡ βασι λεία μου ἐπιμνησθείη, ἐὰν τυχὸν δωρεὰ αὐτοῖς πα τοίχων ἄποσος εἴη ή μέτρων γῆς, αὐτούργιά τινα ἐκαίνισαν ἐν τοῖς τοιούτοις κτήμασι τυχόν μὴ δεν δωρημένα αὐτοῖς· ἡ ἀδωρήθησαν μὲν, οὐκ ἀνετράπησαν δὲ αἱ περὶ τούτων προστάξεις· ἡ ἐπὶ προ αφωρισμένοις δεδωρημένοις αὐτοῖς αἱ περὶ προ αφωρισμένων προστάξεις οὐκ ἀνετράπησαν· ή τινα τῶν πορισθέντων αὐτοῖς βασιλικῶν προσταγμάτων ουδόλως κατεστρώθησαν· ἡ κατεστρώθησαν μὲν εἰς τινα τῶν σεκρέτων, οὐ μήν γε καὶ ἐπὶ τοῖς προσφόροις σεκρέτοις· ἡ καταστρωθέντα ἀπώλοντο, ἴσα δὲ τούτων πεπιστωμένα εὑρίσκονται· ἢ πρακτι τὰ ὀφείλοντα προβῆναι οὐ προέβησαν, ἢ προβάντα οὐ κατεστρώθησαν, ἢ ὁρισθέντα γενέσθαι λογίσιμα οὐκ ἐγένοντο· ἢ κατά τινα ἴσως ἄλλην ὁποίαν ἄν τις εἴπῃ αἰτίαν εἴτε κατὰ μέρος εἴτε καὶ καθ᾽ ὁλό κληρον τα προσόντα ταῖς πολλάκις διαληφθείσαις ἁγίαις τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαις καὶ τῇ μητρὶ πασῶν χωλεύουσι δικαιώματα κἀντεῦθεν οὐκ ἔχουσι τὸ ἀπερικλόνητον, κἂν μὴ ῥητῶς ἐνταῦθα πᾶσα όποια δή τις αἰτία ὑποσχάζειν ποιοῦσα τὰ δικαιώματα ἐκ πεφώνηται· ἡ ὤφειλον τυχὸν καὶ ἕτερα δικαιώμα τα προσεπορεχθῆναι αὐταῖς ἐπὶ τοῖς τοιούτοις ἀκ νήτοις, ὡς τινων πάντως προβάντων ἐν αὐταῖς (εἰ γὰρ μηδόλως τι δικαίωμα ἐπί τινι τῶν προσόντων αὐταῖς ἀκινήτων κέκτηνται, οὐδέν τι ἀπὸ τοῦ παρόν της χρυσοβούλλου λόγου ὠφεληθήσονται)· κατὰ μηδέν τι ταῦτα πάντα, καὶ ὅσα ἄν τις ἄλλα εἰς νῦν λάβῃ ποτὲ ὑπὲρ τοῦ δημοσίου ἀγωνιζόμενος, καταβλάψαι ποτὲ τὰς τοῦ Θεοῦ ἁγιωτάτας κλησίας, τόν τε τῆς τοῦ Θεοῦ σοφίας· οἶκον καὶ τὰς λοιπὰς μητροπόλεις, ἀρχιεπισκοπὰς καὶ ἐπι σκοπάς, δυνήσεται ἐπὶ τοῖς, ὡς εἴρηται, διαφέρουσιν αὐταῖς ἀκινήτοις ἀφ' οιωνδήποτε δικαιωμάτ των. Εἰ γὰρ μηδέν τι μηδαμῶς δικαίωμα ἐκτή σαντο ἐπὶ τισιν ἴσως τῶν προσόντων αὐταῖς ἀκινήτων, οὐδεμίαν ἀπὸ τοῦ παρόντος χρυσοβούλλου λόγου ὠφέλειαν ἔξουσιν, ὥσπερ οὐδὲ ἐφ᾽ οἷς ἔσχε τὴν κατοχὴν ὁ δημόσιο; ἀφ' οἰασδήτινος εὐλόγου αἰτίας μέχρι τῆς σήμερον· ἐπὶ τούτοις γὰρ πᾶσι τὸ ἀκριβές παραφυλαχθήσεται. ΠΟΙ Εἴ τις οὖν θελήσει διὰ φιλοχρηματίαν ἢ δι᾽ ἑτέ

Part VIIPars VII

col. 723–724page 9 of 41
Pars VI
PG 133:723ραν αἰτίαν τινὰ καταφρονῆσαι τῶν ἐν τῷ παρόντι χρυσοβούλλῳ λόγῳ τῆς βασιλείας μου διωρισμένων, πρῶτα μὲν τὸ τῆς ἁγίας Τριάδος φέγγος, ὅτε παρ ιστάμεθα τῷ φοβερῷ βήματι, μὴ θεάσαιτο· ἐκπέ. σαι δὲ καὶ τῆς τῶν Χριστιανῶν μερίδος, ὡς ὁ Ἰού δας τῆς δωδεκάδος· προσεπιτούτοις καὶ τὴν ἁμὲν ἐπισπάσαιτο τῶν ἀπ' αἰῶνος προκεκοιμημένων πρω τοτόκων ἁγίων δικαίων καὶ θεοφόρων Πατέρων. Περὶ τῶν ἀκινήτων τῆς Μεγάλης Εκκλησίας. Καὶ τῷ παλαιῷ μὲν ἐκείνῳ καὶ περιπύστῳ τῆς τοῦ Σολομῶντος σοφίας ναῷ τὸ κατὰ δύναμιν προσ καὶ τῷ ἱερῷ δὲ τούτῳ καὶ έφερον ξύμπαντες παμμεγίστῳ τεμένει, τῷ ἐπ' ὀνόματι τῆς τοῦ Θεοῦ σοφίας, τοῦ καὶ ἐκ Σολομῶντος κατηγμένου καὶ ἐκ Δαβὶδ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον, φιλοτίμως ὄντως ἐνιδρυμένῳ καὶ τῷ ὄντι βασιλικῶς, οὗ κἀκεῖνος ἦν ὁ Σολομώντεις προεκτύπωμα, τῇ νέᾳ λέγω Σιών, τῇ τοῦ ἁγιάσματος κιβωτῷ, τῇ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἐκκλησίᾳ, ἣν τῇ πέτρᾳ ἐπῳκοδόμησε τῶν ἀποστολικῶν διατάξεων τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον οὕτως ἀῤῥαγή καὶ ἀκλόνητον, διάφορα πολλοὶ προσήγαγον ἀνα θήματα, ἐν ἀκινήτοις θεωρούμενα κτήσεσι κατά τε τὴν ἕω διακειμέναις καὶ πρὸς δυσμάς, ἀλλὰ δὴ καὶ κατὰ τῶν νήσων τινάς· εἰσὶ δ' ἃ περιῆλθον τούτῳ καὶ κατ' ἐξώνησιν. Τούτων πολλὰ (ἵνα μὴ λέγω τὰ πλείω) ἐκ διαφόρων αιτιαμάτων τῷ δημοσίῳ Ο προσαρμόττειν διεγινώσκοντο παρά τε τῶν ἐκα σταχοῦ ἀναγραφέων καὶ τῶν ἄλλως περὶ ταῦτα δει νῶν. α΄. Ἐπεὶ δὲ τοῦτο ταῖς ἀκοαῖς ἐνηχήθη τῆς βασι λείας μου ἐξ ἀναφορᾶς τῶν τὰ κατὰ τὸν μέγιστον τοῦτον καὶ θεῖον οἰκονομούντων ναὸν, αὐτίκα μη δὲν μελλῆσαν τὸ ἡμέτερον κράτος τὸν παρόντα χρυσόβουλλον λόγον τῷ παντέπτῳ τούτῳ σηκῷ ἐπι εβράβευσε, δι᾿ οὗ καθαρῶς αὐτῷ δωρεῖταί τε καὶ ἀποχαρίζεται ἡ ἡμετέρα εὐσέδεια ἅπαντα τὰ τῷ δημοσίῳ ὁπωσδήποτε διαφέροντα, ἀπό τε τῶν ἐν τῇ 'Ανατολῇ καὶ τῇ Δύσει καὶ ταῖς ὅλαις νήσοις κατ εχομένων παρ' αὐτῆς παντοίων ἀκινήτων ἐπικτή σεων, ὡς δῶρον ταύτης καὶ ἱερόν τι ἀνάθημα, κάν πάροικοι ὦσι, κἂν γῆ ἀρήσιμος τυχὸν ἢ λιβαδιαίαὑπάμπελος ή κηπεύσιμος, κἂν αὐτούργια οιαδή τινα, κἂν ἔνοικοι πραγματευταὶ ἡ ἐργαστηριακοί, και κάστρα εν τισι τούτων ᾠκοδομήθησαν, κἂν ἕτερον τι ὁποιονδηποτοῦν τῷ δημοσίῳ διαφέρον ἐν τούτοις ἐξεύρηται. β'. Επανορθοῖ δὲ ἡ βασιλεία μου διὰ τοῦ παρόντος εὐσεβοῦς χρυσοβούλλου λόγου καὶ ὅσα που χω λεύοντα εὑρίσκονται ἐπὶ τοῖς προσοῦσι τῇ δια ληφθείσῃ τοῦ Θεοῦ Μεγάλῃ Ἐκκλησία δικαιώμασιν, ἐν πᾶσι τοῖς τοιούτοις ἀκινήτοις, ὁποῖα ἂν καὶ ὦσι. Λιπο 1933,
col. 725–726page 10 of 41
PG 133:725Καὶ πάντα τὰ προϊόντα αὐτῇ κατά τε Δύσιν καὶ Ανατολὴν καὶ τὰς ὅλας νήσους ὡς νῦν παρὰ τῆς βασιλείας μου δωρούμενα καὶ παραδιδόμενα ταύτη λογίζεσθαι διὰ τῆς παρούσης εὐσεβοῦς χρυσοβούλλου γραφῆς ἡ γαληνότης ἡμῶν θεσπίζει και διορίζεται. γ΄. Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ περιορισμούς προβῆναι λεπτομερείς, παντοίων ἀκινήτων δηλωτικούς, καὶ τῶν ἐν αὐτοῖς προσκαθημένων παροίκων τε καὶ ἐνοίκων, ἔτι δὲ καὶ τῶν ἐν τούτοις εὑρισκομένων παντοίων αὐτουργίων, παρὰ τῶν κατὰ τόπους ἀνα γραφέων, καὶ ταῖς ἐκείνων πιστωθῆναι υπογραφαΐς καὶ τῷ μέρει τῆς ἁγιωτάτης Μεγάλης Εκκλησίας ἐπιδοθῆναι εἰς ἀσφάλειαν αἰωνίζουσαν τὸ κράτος ἡμῶν ἐγκελεύεται, ὡς ἂν ὦσι δῆλα καὶ ἀναμφίλεκτα ξύμπαντα, καὶ μηδέποτε τῶν καιρῶν ὑπ᾽ ἀνάκρισιν ἄγοιντο παρ' ούτινοτοῦν τῶν κατὰ καιροὺς ἀνα γραφέων ἢ ἐποπτῶν ἢ ἐξισωτῶν καὶ τῶν ἄλλως ἀνερευνώντων τὰ δημοσιακά· τῶν δηλωθέντων πε ριορισμῶν ἐγκαταστρωθῆναι ὀφειλόντων τοῖς προσ φόροις σεκρέτοις δι' εἴδησιν. 8. Οὐδὲ γὰρ ἐξέσται τινὶ τούτων ἐν οἰῳδήποτε. χρόνῳ καθ' οιονδήτινα τρόπον ἐν τοῖς τοιούτοις πᾶσιν ἀκινήτοις εἰσέρχεσθαι οπωσδήποτε, ἢ ταῦθ' ὑπὸ ζήτησιν ἄγειν καὶ ἐξέτασιν οἱανδήτινα. Αλλ' οὐδὲ δικαιώματα ἐπὶ τούτοις ἐπιζητεῖν, οὐ καπνι κὴν ἀναλαμβάνεσθαι, οὐ μετρητίκιον, οὐχ ἕτερόν τι οιονδηποτούν φορολόγημα εἰς κέρδος τοῖς ἀνα γραφεῦσιν ἐπινοούμενον, ἀποτρεπομένοις τῇ ἐμφαν νείᾳ καὶ μόνῃ τοῦ παρόντος χρυσοβούλλου λόγου τῆς βασιλείας μου καὶ τῶν προβησομένων περιο ρισμῶν, ὡς διείληπται. ε. Πάσα δὲ πρόσταξις γεγονυία, εἴτε περὶ τῶν προαφωρισμένων, εἴτε περὶ κλασμάτων, εἴτε περὶ συμπαθειῶν, εἴτε περὶ τῶν ἀπὸ ταπεινῶν στίχων, εἴτε περὶ τῶν ὑποκειμένων ταῖς χαραγαῖς, εἴτε περὶ στρατειῶν συμπεπαθημένων, κἂν μὴ ἀντισή χωσις τούτων ἐγένετο, εἴτε περὶ τοῦ τὰς ἀπόσους μὴ στέργειν δωρεάς, εἴτε περὶ οἱουδήτινος ἑτέρου κεφαλαίου ἐξεφωνήθη καὶ κατά τι ἐναντιοῦται τῷ παρόντι χρυσοβούλλῳ λόγῳ τῆς βασιλείας μου, ὅσον ἐπ' αὐτῷ ἀποίσεται τὸ ἀνίσχυρον, κἂν τὸ μὴ ἀνα τρέπεσθαι ἔχῃ ἐγκείμενον ἐν αὐτῇ, εἰ μὴ ῥητῶς Εκφωνηθῇ· ἐν εἰδήσει γὰρ πασῶν τῶν γεγενημένων προστάξεων ἡ ἡμετέρα τυγχάνουσα θεοσέβεια τὸ κατὰ μέρος ταύτας ἀπαριθμήσασθαι παρέλκον ἡγής σατο, καὶ ὡς ἰδιαιτάτως ἀριθμηθείσας καὶ ἀνατραπείσας ὅσον ἐπὶ τῷ παρόντι χρυσοβούλλῳ λόγῳ λογί. ζεσθαι ταύτας θεσπίζει ἡ βασιλεία μου. Αλλ' οὐδὲ γενησομένη οἱαδήτις ἑτέρα πρόσταξις τῆς παρούσης εὐσεβοῦς κατισχύσει χρυσοβούλλου γραφῆς, ἀλλὰ κἀκείνη ἐφ' οἷς ἐναντιοῦται τῷ παρόντι τῆς βα σιλείας μου ὁρισμῷ, ὅσον ἐπ' αὐτῷ τὸ ἀνίσχυρου ἀποίσεται καὶ ἀβέβαιον, κἂν τὸ μὴ ἀνατρέπεσθαι ἔχῃ ἐγκείμενον ἐν αὐτῇ (εἰ μὴ ῥητῶς ἐκφω νηθῇ) καὶ ἑτέραν διάστιξιν οιανδήτινα.

Part VII - IXPars VII - IX

col. 727–728page 11 of 41
PG 133:727β. Λ ς'. Ιν᾿ οὖν εἴη δῆλα τα προσόντα τῇ ἁγιωτάτῃ τοῦ Θεοῦ Μεγάλῃ Ἐκκλησίᾳ ἀκίνητα ἅπαντα, ἐν τῷ παρόντι χρυσοβούλλῳ λόγῳ ῥητῶς ἐνεγράφησαν. καὶ ἔχουσιν οὕτω πρὸς ὄνομα. Ἐν τῷ θέματα Θρᾴκης καὶ Μακεδονίας τὸ δεῖνα καὶ δεῖνα. Καὶ ἐφεξῆς καταλέγει τὰ ἀκίνητα πάντα. Καὶ μετὰ τὴν τούτων ἀπαριθμησίν φησιν· Οἱ πανταχοῦ εὑρι σκόμενοι στροβιλιῶται Ἰουδαῖοι, καὶ ἐξκουσσεία πλοίων χωρήσεως χιλιάδων τριάκοντα. ζ. Ἐπὶ τούτοις πᾶσι τὸ ἀπερικλόνητον ἔχειν πάντη καὶ ἀδιάσειστον τὴν ἁγιωτάτην Μεγάλην Ἐκκλησίαν καὶ τὸ μέρος ἅπαν αὐτῆς θεσπίζει τὸ κράτος ἡμῶν· περιορισμῶν ὀφειλόντων προβῆναι λεπτομερῶν παρὰ τῶν κατὰ τόπους ἀναγραφέων, ὡς πολλάκις διείληπται. Πλὴν τῇ τοιαύτῃ προφάσει οὐκ ἐξέσται τοῖς δηλωθεῖσιν ἀπογραφεῦσιν ἡ καπνικόν ἀπαιτῆσαι ἢ μετρητική χρειῶν δόσιν ἢ ἑτέραν όποιανδή τινα εισπραξιν ἀπὸ τῶν ὁπουδήποτε ἀκινή των αὐτῆς, ἀλλ᾽ ἄνευ τῆς οἰασοῦν συνεισφοράς το καὶ ἀπαιτήσεως τους δηλωθέντας περιορισμούς συντελέσουσι· τοῦ κατατολμήσοντος ἀθετῆσαί τι τῶν διωρισμένων τῷ παρέτι χρυσοβούλλῳ λόγῳ τῆς βασιλείας μου πρὸς τῷ τὴν βασιλικὴν ὑποστήσεσθαι ἀγανάκτησιν· ὑποστῆναι ὑφορωμένου καὶ δόσιν προστίμου λιτρῶν ὑπερπύρων τριάκοντα, απαιτη θησομένων ἀτυμπαθῶς ἐξ αὐτοῦ παρὰ τοῦ σεκρέτου τῶν οἰκειακῶν ἐκ προσελεύσεως τῆς ἁγιωτάτης Μεγάλης Εκκλησίας, ὡς βεβαίου καὶ ἀσφαλούς τοῦ παρόντος χρυσοβούλλου λόγου τυγχάνοντας, Ο γεγενημένου κατὰ τὸν Αύγουστον μήνα τῆς α' επινεμήσεως τοῦ σχέαν ἔτους, ἐν ᾧ καὶ τὸ ἡμέτερον εὐσεβὲς καὶ θεοπρόβλητον ὑπεσημήνατο κράτ τος. ΙΧ. Περὶ τοῦ ἀνέπαφα εἶναι ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ δημο σίου τὰ τῶν ἐκκλησιῶν καὶ τῶν κατὰ τὴν πόλιν μοναστηρίων ἀκίνητα. α'. Έφθασε μὲν οὖν πρὸ χρόνων τινῶν χρυσόβουλο λον λόγον ἐπιβραβεῦσαι ἡ βασιλεία μου τοῖς τε κατ' αὐτὴν τὴν βασιλίδα τῶν πόλεων διακειμένοις εὐαγε στάτοις μοναστηρίοις, καὶ τοῖς κατὰ τὸ δυτικὸν μέσ ρος τοῦ στενοῦ, ὅσον τε κατ᾽ αἰγιαλὸν καὶ ὅσον πόῤῥωθεν· ὡσαύτως καὶ τοῖς περὶ τὸν κόλπον τῆς Νικομηδείας καὶ μέχρι καὶ αὐτῆς τῆς Νικομηδείας καὶ τοῖς ἐν ταῖς νήσοις τῇ Οξείᾳ, τῇ Πρώτη, τῇ Χάλκῃ, τῇ Πλατείᾳ, τῇ ἁγίᾳ Γλυκερία, τῇ Πριγ κατ' ἐξοχὴν Ζ.
col. 729–730page 12 of 41
PG 133:729κίτῳ, τῇ τοῦ ᾿Αντιγόνου, τῷ Τραγονησίῳ, τῇ Τερε Είνθῳ, τῷ Ἁγίῳ Ἀνδρέᾳ, τῷ ῾Αγίω Τρύφωνι, τῷ Αγία Ελευθερίῳ τῷ Κώδων, τῷ Πελαγίῳ, τῇ Θεο τέχῳ, τῷ Μεσονησίῳ, τῇ Πάτρῳ καὶ τῷ Ἁγίῳ Δη μητρίῳ, καὶ τοῖς ἐν ταῖς κτήσεσι τῶν πορτῶν, καὶ ἄχρι τῆς περιοχῆς τοῦ ᾿Αθύρα, καὶ ἁπλῶς τοῖς πέριξ τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων ἀσκουμένοις μοναχοῖς, ἀν δράσι τε καὶ γυναιξί· πολλὰ τούτοις φιλοτιμησαμένη δίκαια, καὶ τὸ ἀδιάσειστον αὐτοῖς δωρησαμένη ἐπὶ τῇ κατοχῇ καὶ δεσποτείᾳ τῶν ἀκινήτων τῶν ἀπό το νων δικαιωμάτων διαφερόντων τούτοις, καθὼς ὁ του οὗτος χρυσόβουλλος λόγος πλατύτερον ταῦτα διέξεισιν. Ἐπεὶ δὲ τοὺς θηρολέκτας οὐκ ἦν ἠρεμεῖν, ἀλλὰ τῷ τοῦ δημοσίου προσχήματι βαρείαν τούτοις ἐπ ἦγον οὗτοι τὴν κάκωσιν, ἡ βασιλεία μου ἅμα μὲν τὸ θεῖον ἐξευμενίσαι θελήσασα καὶ ἐξιλεώσασθαι ἐφ᾽ οἷς ὡς ἄνθρωπος τούτῳ προσκεκρουκεν, ἅμα δὲ βουλομένη καὶ τοὺς στρατιώτας τοῦ μεγάλου βασιλέως, Χριστοῦ δηλονότι, τοὺς δι' αὐτὸν τὸν μονήρη βίον προελομένους καὶ τὴν πανοπλίαν ἐνδυσαμένους τοῦ πνεύματος, συμμάχους ἔχειν καὶ συνασπιστές ἴσχυ ροὺς κατὰ τῶν ὀρωμένων καὶ ἀοράτων ἐχθρῶν· τῷ ἀγαθῷ ἐκείνῳ θεμελίῳ καὶ ὄροφον ἐπιθεῖναι ἀνάλο τον ᾑρετίσατο, καὶ τὸν παρόντα χρυσόβουλλον ἀπο λέλυκεν εὐλόγως, δι᾿ οὗ θεσπίζει καὶ διορίζεται, πάντα τὰ σήμερον νεμόμενα ἀκίνητα παρὰ τῶν ἄνω θεν ἀριθμηθέντων μοναστηρίων ἢ καὶ ἡσυχαστηρίων ἢ καὶ ἀναχωρητικών κελλίων ή λαυρῶν καὶ ἁπλῶς κατοικητηρίων μοναχικῶν, κἂν οἴῳ ἂν καλοῖντο ενό ματι, τούς τε παροίκους, τὰ αὐτούργια, τὰς πανηγύρεις, τοὺς φόρους, τους πόρους, τὰς λίμνας, τοὺς ποταμοὺς, τὰ θαλάσσια δίκαια, καὶ καθολικῷ λόγῳ οξονδηποτοῦν δίκαιον ἐν ἀκινήτοις κτήμασι θεωρούμενον καὶ ἐν οἴῳδήτινι τόπῳ διακείμενον παρ' αὐτῶν κατεχόμενον νῦν, ἐφ᾽ ᾧ δηλονότι μέχρι τοῦ νῦν οὐκ ἐδόθη τούτοι; διάγνωσις παρὰ τῶν κατὰ χώραν ἀνα γραφέων τὸ τοῦ δημοσίου μέρος ἐπὶ τούτῳ προσδι καιοῦσα, ἔχειν τὰς ῥηθείσας μονὰς κατὰ διηνεκή δε σποτείαν ὡς δῶρον καὶ φιλοτίμημα τῆς βασιλείας μου, καὶ δεσπόζειν αὐτῶν εἰς τοὺς ἑξῆς ἅπαντας καὶ διηνεκείς χρόνους, κἂν εὐλόγως και παραλόγως του των τινὰ ἢ τὰ ὅλα ἴσως ἕως τοῦ νῦν κατεῖχον, καν δίχα τινὸς δικαιώματος, ἢ ἀπὸ δικαιωμάτων μεν, κακῶς δὲ ἐχόντων ἢ ψευδῶς συντεθέντων. Πάντα γὰρ τὰ παρ' αὐτῶν κατεχόμενα ἐν οἱῳδήτινι θέματι κατά τε Δύσιν καὶ ᾿Ανατολὴν, κἂν ἐξ αὐτῶν εἰς ἐνω διαίτημα τῶν κατὰ τὴν ἡμέραν βασιλέων, κἂν ἀπὸ κλασμάτων ὦσι, κἂν ἀπὸ συμπαθειῶν, ἡ ἀποκεκινη μένων, ἢ ὁλοπτώτων, ἢ ἀπὸ ταπεινῶν τελουμένων διαρίων, ἢ ἀπὸ ταπεινῶν κλασματισθέντων, ἢ καὶ δυνατοῖς διαπραθέντων ἢ τοὐναντίον, ἢ ἐξ ὀρθώσεων κακῶς γεγονυιῶν διαπράξεων, κἂν ἐν ἄλλοις τόποις ορισθέντα δωρηθῆναι ἐν ἄλλοις παρεδόθησαν, ή δε ρηθέντα οὐ παρεδόθησαν, ή παραδοθέντα οὐκ ἐδωρή θησεν, ή καθ' ἕτερόν τινα λόγον κακῶς παρ' αὐτῶν κατέχονται, ἀδιασείστως καὶ ἀπολυπραγμονήτως κατ έχεσθαι παρὰ τῶν ῥηθεισῶν πασῶν μονῶν ἡ βασι λεία μου βούλεται εἰς τὸν αἰῶνα τὸν ἅπαντα, ὡ; δῶρον τῆς βασιλείας μου καὶ καθαρόν φιλοτίμημα.
col. 731–732page 13 of 41
PG 133:731Μόνης γὰρ τῆς παρ' αὐτοῖς εὑρισκομένης νῦν κατα οι χῆς τῶν ἀκινήτων ὀφειλούσης ἀρκεῖν αὐτοῖς ἀντὶ παντός δικαιώματος, περιττόν ἐστι τὸ πολυπραγμονεῖν περὶ ἑτέρου. Ἐπὶ πᾶσι γάρ οἷς κατέχουσι σήμε ρον (άνευ μέντοι τῶν ἐφ' οἷς ἐδόθησαν αὐτοῖς διαγνώσεις παρὰ τῶν κατὰ χώραν ἀναγραφέων των δημόσιον δικαιοῦσαι, ὡς εἴρηται), ὀφείλει ἀρκεῖν ἡ παροῦσα χρυσόβουλλος γραφὴ τῆς βασιλείας μου καὶ ἀντὶ δι ρεᾶς καὶ ἀντὶ πρακτικοῦ καὶ ἀντὶ παντὸς ἑτέρου δικαιώματος, κἂν οἱονδηποτοῦν σεκρέτον ἐπ' αὐτῷ δ καιοῖτο· οὐδὲ ἀναγκασθήσονται αἱ μοναὶ ἐφ' οἷς κατέχουσι νῦν ἀκινήτοις προκομίζειν ἕτερα παλαιο γενῆ προσόντα αὐταῖς δικαιώματα, ἀλλὰ τῇ παρούσῃ χρυσοβούλλω γραφῇ τῆς βασιλείας μου ἀντὶ παντὸς δικαιώματος χρώμεναι ἀρκεσθήσονται ταύτῃ καὶ μόνῃ, ὀφειλούσῃ ἀρκεῖν αὐταῖς, ὡς προεγράφη, καὶ ἀντὶ δωρεᾶς καὶ ἀντὶ παραδόσεως καὶ ἀντὶ παντὸς ἑτέρου δικαιώματος. Εἰ δ᾽ ἴσως καιροῦ καλοῦντος θελήσει οιονδηποτούν μοναστήριον χρήσασθαι καὶ τοῖς προσοῦσιν αὐτῷ δικαιώμασιν, ὑπὲρ ἑαυτοῦ ταῦτα προκομίζον, παρ' οιουδήτινος πρὸς τοῦτο ο κωλυθήσεται· ἀναγκαστικῶς γὰρ τοῦτο οὐ ποιήσει εἰ δὲ οἰκείῳ θελήματι αὐτὸ αἱρετίσεται, οὐδεὶς ὁ ἐμποδίζων ἐσεῖται. Οὐ μόνον δὲ ἐπὶ τῇ δικαιώσει τῆς γῆς συμβαλεῖται τοῖς μοναστηρίοις ἡ παροῦσα χρυσόβουλλος γραφή, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῖς παροίκοις τοῖς νῦν παρ' αὐτῶν κατεχομένοις, καὶ τοῖς αὐτουρ γίοις, φόροις, πανηγύρεσι, διαβατοῖς, λίμναις, ποτα μοῖς, θαλασσίοις δικαίοις καὶ ἑτέρῳ οἰῳδήτινι δικαίῳ παρ' αὐτῶν κατεχομένῳ, ἄνευ μέντοι τῶν ἐφ᾽ οἷς ἔλαβον διαγνώσεις ὑπὲρ τοῦ δημοσίου, ὡς πολλάκις ἀνωτέρω διείληπται. Εἰ δὲ καὶ προσετάχθησαν λογι σθῆναι ἡ ἐκκοπῆναί τινα τελέσματα ή πρακτικά ή στρατείαι ἢ δημόσια ή λίβελλοι ἢ ἑτερόν τι τῷ δη μοσίῳ ἀνῆκον, καὶ οὐ γέγονε τὸ λελογισμένον, ἢ ἔτε ρόν τι ἔχει ἐπιλήψιμον τὸ δικαίωμα, οὐδέν τι ἐκ τούτου βλαβήσεται τὰ μοναστήρια. Τί δὲ χρὴ τὰ πολλὰ καταλέγειν καὶ ἀπαριθμεῖσθαι, καὶ χάριν και ραδείγματος ἀπογράφεσθαι; Τὴν πολυλογίαν ἡ βασι λεία μου παρατρέχουσα, ἵνα μή τις τῶν περὶ ταῦτα δεινῶν, τινῶν μὲν ἐκφωνηθέντων ἐκ τῶν τὰ ἀκίνητα κατασειόντων αἰτίων, τινῶν δὲ παρασιωπηθέντων, ἐπιδράττοιτο τῶν ῥημάτων καὶ κατὰ Ἰουδαίους τῷ γράμματι ἐπικάθηται, καὶ ἐπιχειρῇ ἐπὶ τοῖς μὴ ἐκε φωνηθεῖσι διασείειν καὶ παρενοχλεῖν ταῖς μοναῖς, καθολικῷ λόγῳ καὶ περιεκτικῷ τοῦτο ἡ βασιλεία μου βούλεταί τε καὶ διορίζεται, ὡς ἂν πᾶν, ὅπερ ἐπὶ τοῖς σήμερον παρὰ τῶν μοναστηρίων κατεχομένοις ἢ ἐπ' αὐταῖς ταῖς καθέδραις τῶν μοναστηρίων νοηθῇ ὑπὲρ τοῦ δημοσίου παρά τινος, ἢ νῦν ἢ ὁτεδήποτε, αὐτὸ τοῦτο δεδωρημένον λογίζεσθαι τῇ μονῇ· καὶ ἅμα τις τοῦτο διανοήσεταί τε καὶ φθέγξεται, καὶ εὐθὺς ἀντι λήψεται αὐτοῦ ἡ μονή, ὡς σήμερον δεδωρημένου ταύτῃ παρὰ τῆς βασιλείας μου. Ὅσον γὰρ ἐφ' οἷς κατέχουσι νῦν ἀκινήτοις, περὶ ὧν διαγνώσεις ὑπὲρ τοῦ δημοσίου οὐκ ἔλαβον τὰ προγραφέντα μοναστήρια, δημόσιον βούλεται ἡ βασιλεία μου λογίζεσθαι ἐν ἕκαστον τούτων κατὰ μόνον τὸ ἔχειν τὸ ἀδιάσειστον καὶ μὴ ὑπ' οὐδενὸς ἀνακρίνεσθαι. Καὶ ἂν τρόπον ὁ
col. 733–734page 14 of 41
PG 133:733δημόσιος οὐ πολυπραγμονεῖται ὑφ' ἑαυτοῦ, οὕτως οὐδὲ τὰ ἱερὰ σεμνεία ἢ ἡσυχαστήρια, μοναστήριά τε καὶ λοιπά, ὑπό τινος τῶν τοῦ δημοσίου φροντιστών ἀνακριθήσεται· κἄν τι εύλογον δικαιολογηταί τις, και παράλογον, κἂν ὁποῖον ἂν εἴη τὸ λαληθησόμενον. ΠΑ; γὰρ ὁ τοιοῦτόν τι ἐπιχειρήσων ποιῆσαι, ἀπ ίσχυρα δόξει λέγων καὶ τῷ ὄντι ἐβέβαια, καὶ ἀσυμ παθῶς ἡ τούτου περιουσία τῷ δημοσίῳ καθοσιωθή σεται, καὶ αὐτὸς ἄτιμος ἐσεῖται παντάπασιν, ὡς ἀντιπίπτων βασιλεῖ εὐσεβῶς τε καὶ φιλοθέως τὸ ἀνενόχλητον ταῖς μοναῖς ἀποχαριζομένῳ ἐπὶ τοῖς δεδωρημένοις αὐταῖς διὰ τοῦ παρόντος χρυσοβούλλου λόγου, καὶ δι' αὐτοῦ βραχύ τι δῶρον προσάγοντι τῷ θεῷ, ἀνθ' ὧν μυρίων εὐεργεσιῶν παρὰ τῆς πλουσιοπαρόχου δεξιᾶς αὐτοῦ παραπέλαυσε». β'. Οὐκ ἐξέσται οὖν οὔτε ἀναγραφεί ή προκαθημένῳ εξουδήτινος σεκρέτου ἡ ἐξισωτῇ ἢ ἐνεργοῦντι ἡ ἑτέρῳ τιν: προσώπῳ τοῦ δημοσίου τὰ τῶν μοναστηρίων ἀκίν νητα ἀναγράφεσθαι ἢ καπνολογεῖν, ἢ ἀναζητεῖν μέσ τρα γῆς ἢ παροίκων ποσότητα, ἡ γῆς τὸ ὑπέρ πλέον ἢ ὑπέρτιμον ἢ τὸ ἀδίκως κατεχόμενον ἐξετάζειν· ἀλλ' ἐπεὶ ἐκ προστάξεως τῆς βασιλείας μου μέλλουσι γε νέσθαι πρακτικά τῶν σήμερον κατεχομένων παρὰ τῶν μονῶν ἀκινήτων καὶ παροίκων, τότε μόνον ὀχληθήσεται ἡ μονὴ καὶ τὸ ἀδίκως κατεχόμενον ἀφαι ρεθήσεται, ὅτε ὁ ἀναγραφεὺς δεικνύει, ὡς ἐπέκεινα τοῦ περιορισμοῦ κατέχει ἡ μονὴ τόπια ή παροίκους ή ἕτερον δίκαιον. Οὐδὲ γὰρ ἐπ' ἀδείας ἔξουσιν αἱ μοναὶ τὰ σήμερον παρ' αὐτῶν κατεχόμενα, είτε πάροικοι εξενείτε τόποι εἴτε αὐτούργια, ἐπαύξειν καὶ εἰς πληθυσμὸν ἄγειν πλείονα. Πλὴν τῇ τοιαύτῃ προφάσει οὐκ ἐξέσται πράκτορι ή αναγραφεί οι δήτινι ή καπνικὸν ἢ μετρητίκιον ἢ ἕτερόν τι ἀναγραφικὸνπρακτορικὸν φορολόγημα ἀπὸ τῶν ὑποκειμένων ταῖς δηλωθείσαις μοναῖς ἀκινήτων ἀναλαμβάνεσθαι, Εἰδέναι γὰρ ὀφείλει ὁ τοῦτο τολμήσων, ὡς οὐ μόνονἐπὶ τὸ πολλαπλοῦν ἀντιστρέψει ὅπερ ἂν ἀναλάβηται, ἀλλὰ καὶ τελείᾳ δημεύσει υποβληθήσεται, καὶ ἄτιμος ἔσται καὶ ἀπολίτευτος. Οὕτω γὰρ θέλει ἡ βασ λεία μου τὰ τῶν δηλωθεισῶν μονῶν ἀκίνητα πάντα λογία ζεσθαι ὑφ' ἑκάστου τῶν πρακτόρων, ὡς μὴ ὄντα ὑπὸ τὴν ἑαυτοῦ ἀρχήν τε καὶ ἐξουσίαν. Καὶ δν τρό τον οἱ πράκτορες ἐπὶ τοῖς μὴ ὑποκειμένοις αὐτοῖς θέμασιν οὐδέν τι δίκαιον ἔχουσιν ἐνεργεῖν ἢ ὅλως ποιεῖν τι ἐπ' αὐτοῖς, οὕτως οὐδὲ ἐπὶ τοῖς τῶν μονα στηρίων ἀκινήτοις οι πράκτορες τῶν θεμάτων, ὑφ' ο; τελοῦσι τὰ τοιαῦτα ἀκίνητα, πράκτορες λογ. σθήσονται. Τὰ μέντοι γενησόμενα πρακτικά καὶ οἱ περιορισμοί παρ᾽ ὧν ἂν ὁρίσῃ ἡ βασιλεία μου εἰς παράστασιν τῶν σήμερον παρὰ τῶν μονα στηρίων νεμομένων, τοῖς προσφόροις σεκρέτοις δι' εἴδησιν ἐγκαταστρωθήσονται. Οφείλουσι δὲ εἰδέναι πάντα τὰ μοναστήρια, ὡς οἷον ἂν ἐξ αὐτῶν εὑρεθῇ ῥᾳδιουργίαν τινὰ ποιησάμενον ἐπὶ τοῖς σήμερον παρ' αὐτῶν κατεχομένοις ἀκινήτοις, ἢ συμπαιγνίαν ή δήλον πλημμελησάν τινα οὐ μόνον ἀπὸ τῆς τοῦ παρ όσος χρυσοβούλλου λόγου τῆς βασιλείας μου ώφε λείας οὐκ εὐμοιρήσει τὸ σύνολον, ἀλλὰ καὶ τοῦ προφιλοτιμηθέντος αὐτῷ ἐκπεσείται δικαίου διὰ τοῦ προγεγονότος πάσαις ταῖς δηλωθείσαις μοναῖς ἑτέρου χρυσοβούλλου λόγου τῆς βασιλείας μου τρακτερικά.

Part X - XIPars X - XI

col. 735–736page 15 of 41
PG 133:735Χ. [Χρυσόβουλλον] τὸ κατὰ τὸν Οκτώβριον μήνα τῆς ζ' Ινδ. τοῦ σχέ. Στοὺς ἀπολυθέν, καὶ παρακελευόμενον ἔχειν τὰ μοναστήρια κατὰ τὸ ἀναπόσπαστον τὰ ἀκίνητα τούτων, και διαγνώσεις ἐδόθησαν αὐτοῖς παρὰ τῶν ἀναγραφέων δικαιοῦσαι τὸν δημόσιον ΧΙ. Περὶ τοῦ μὴ ἁρπάζεσθαι τὰ τοῖς τελευτῶσιν ἐπι Έφεξῆς δὲ ἀνεῖλε τὸ τοιοῦτον χρυσόβουλλον καὶ πᾶσαν πρόσταξιν ἐναντιουμένην τούτῳ γεγονυίαν δηλονότι ἡ γενη. σομένην, καὶ διωρίσατο χρῆσθαι τὰς μονὰς καὶ τοῖς παλαιγενέσιν αὐτῶν δικαιώμασιν. σκόποις ἀνήκοντα παρὰ τῶν πρακτόρων. Απο λυθὲν κατὰ τὸν Σεπτέμβριον μήνα τῆς δ' ἐπι νεμήσεως. Πράγμα καὶ εἰς Θεοῦ τολμώμενον περιφρόνησιν καὶ εἰς ἀθέτησιν θεσμῶν φυσικῶν παρὰ τῶν (5 φασι) μήτε Θεοῦ ὅπιν μήτ' ἀνθρώπων νέμεσιν ύφορωμέν νων, ὡς ἔοικεν, οὐκ ἀνεκτὸν ὅλως ελογίσθη τῇ βα σιλείᾳ μου εἰς ἀκοὰς αὐτῇ πεπτωκός. Ενθεν του καὶ ὡς πάντη τοῦ τῶν χριστωνύμων ἀνάξιον επαγ γέλματος διορθοῦται τοῦτο ἡ βασιλεία μου. 'ἀνηνέχθη γὰρ αὐτῇ, ὡς ἐν ταῖς ἀπὸ τοῦ ζῆν ἐκδημίαις τῶν ὁπουδήποτε ἀρχιερατευόντων ἐν ταῖς τοῦ Θεοῦ ἀγιωτάταις Εκκλησίαις, πῆ μὲν καὶ πρὸ τῆς αὐτῶν ἐκφορᾶς πῆ δὲ καὶ μετὰ τὴν ἐκφοράν, οἱ κατά χώ ραν ἐνεργοῦντες προφάσει τῆς αὐτῶν τελευτῆς τῶν τε κελλίων αὐτῶν ἀπανθρώπω; κατεπεμβαίνουσι καὶ τῶν ὑπὸ τὰς λαχούσας αὐτοὺς Εκκλησίας ἀκινή των· καὶ ἀφαιροῦνται μὲν ἅπαντα τὰ ἐν τούτοις παρευρεθέντα τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς, καθολικὴν δὲ ποιοῦνται τῶν τοιούτων ακινήτων ἀπαίτησιν, καὶ παντοίως ἑτέρως ταῦτα συντρίβουσε». Η γοῦν βασιλεία μου μηδὲ μέχρι καὶ εἰς ἄκουσμα μόνον ἀνασχετὴν ἡγησαμένη τὴν τοιαύτην τόλμα, αὐτῶν, ἵνα μὴ καὶ τῆς ἐπὶ τοῖς θανάτοις τῶν ἀρχιερέων ἐπιούσης ταῖς κατ' αὐτοὺς Εκκλησίαις ζημίας καὶ συμφορᾶς οὗτοι βαρυσυμφορώτεροι γίνοιντο καὶ τῆς ἐπ' αὐτοῖς ἁγίας ανιαρώτεροι, διορίζεται διὰ τῆς παρούσης προστάξεως, μηκέτι παρὰ τῶν κατὰ χώραν τὰς δουκικὰς ἀρχὰς διεπόντων ἢ ἀναγραφὰς ἡ έτερ' ἄττα δικαίῳ τοῦ δημοσίου ἐνεργούντων τοιοῦτόν τι κατὰ τῶν ἁγιωτάτων Εκκλησιῶν ἢ τῶν ὑπ' αὐτές ἀκινήτων ἢ τῶν κελλίων τῶν ἀρχιερέων ἐν ταῖς αὐτῶν τελευταῖς τοῦ λοιποῦ νεωτερισθῆναι. Αλλ' εἰ μὲν ἐνδιαθήκως οἱ ἀρχιερεῖς τελευτῷεν, κατὰ τὰς αὐτῶν βουλάς τε καὶ διατάξεις ἅπαντα γίνεσθαι, ὅσον ἐπὶ τοῖς παρευρισκομένοις ἐν τοῖς κελλίοις αὐτῶν· εἰ δ᾽ ἴσως καὶ ἀδιάθετοι ἀπαλλάττοιντο, πάντα καὶ οὕτω συντελεῖσθαι κατὰ τὸ τοῖς ἱεροῖς χρυσόβουλο λον, ἅτινα οὐ κατεστρώθησαν ἐνταῦθα, διὰ τὸ αἰωνίζουσαν ὠφέλειαν ἐκ τούτων μὴ ἐπιχειρηγεῖσθαι ταῖς μοναῖς, ἀλλὰ καιρικήν.

Part XIIPars XII

col. 737–738page 16 of 41
PG 133:737κανόσι καὶ τοῖς νόμοις δοκοῦν. Τοῖς ἀκινήτοις μέντοι τῶν χηρευουσῶν Ἐκκλησιῶν οὐδὲ πόδα ὅλως έτι βαλεῖ τις τῶν κατὰ χώραν δουκῶν ἢ τινών ἑτέρων, ὡς εἴρηται, οὐδὲ τὸ οἰονοῦν ἐκεῖθεν ὁπωσοῦν ἀνα λάθηται· ἀλλὰ πάντα παρὰ τῶν μερῶν τῶν τοιού των Ἐκκλησιῶν ἐν αὐτοῖς οἰκονομηθήσεται, καθώς ἄρα καὶ περὶ τούτου νομίμως καὶ κανονικῶς δια ηγόρευται, μέχρις αν δηλαδὴ οἱ μετὰ τοὺς τεθνηκότας ἀρχιερεῖς εἰς Ἐκκλησίας επικηρυττόμενοι κατὰ χώραν γεγονότες αὐτοὶ τῆς τούτων οἰκονομίας. ἀνθέξονται. Εἰδέναι ὀφείλοντος τοῦ εἰς ἀθέτησίν τινος τῶν ἐν τῇ παρούσῃ προστάξει τῆς βασιλείας μου διωρισμένων χωρήσοντος, ὡς εἰ καὶ Θεὸς ἐπὶ τῷ τοιούτῳ αὐτοῦ τολμήματι πρός γε τὸ παρὸν παρασιωπήσεται, πάντως εἰς τὸ μέλλον αὐτῷ τὴν ἀξίαν δίκην ταμιευόμενος, ἀλλ' ἡ βασιλεία μου καὶ εἰς τὰ παρὸν πικρότερον αὐτὸν μετελεύσεται, σωματ τικαῖς ποιναῖς αὐτὸν καθυποβαλοῦσα, μελῶν τε οἰκείων ἀκρωτηριασμοῖς καὶ τῶν ὑπαρχόντων δη μεύσει καὶ ὑπερορία μακρά. Οὐ μόνον γὰρ εἰς τὸ ἁπλοῦν ἀπεντεῦθεν ἀποδώσει ὁ τοιοῦτος τῇ Ἐκκλησ σίᾳ τὰ ἐξ αὐτῆς τοιουτοτρόπως παρ' αὐτοῦ ἀφαιρε θησόμενον, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοῦ δημοσίου εἰς τὸ διπλοῦν ἀσυμπαθῶς ἀπαιτηθήσεται τὴν τοιαύτην ποσότητα· εἰδήσεως ἀκριβεστάτης διδομένης περὶ τούτου παρὰ τοῦ τηνικαῦτα ἀρχιερέως τῷ κατὰ τὴν ἡμέραν μυστικῷ, ὃς καὶ ὀφείλει καὶ ἄμφω οἰκονομεῖν, πρόφασιν δὲ πάντως οὐχ έξει περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ. Ήλθε γὰρ ἡ βασιλεία μου εὐαγγελικῶς καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς διὰ τῆς παρούσης προσ τάξεως, ἥτις καταστρωθήσεται καὶ τῷ ἱερῷ χαρτο φυλακείῳ ἐναποτεθήσεται, ἀρχέσουσα ταῖς ἁγιωτάταις Εκκλησίαις, κἂν Ισότυπα και μόνα ταύτης πεπιστωμένα παρὰ τῶν μερῶν αὐτῶν ἐμφανίζηται. Εξουσι γὰρ πρωτοτύπων ἰσχὺν ταῦτα, καὶ τοῖς περιεομένοις προσέσονται εἰς ἀσφάλειαν αἰωνίζουσαν. ο Περὶ διαφόρων υποθέσεων, δηλονότι περί δεκα στῶν, καὶ συνηγόρων, καὶ ἐπιφωνημάτων, καὶ ἐκκλήτων, καὶ τῶν θεματικῶν, καὶ περὶ τῆς ἀντιχρήσεως, καὶ τῶν ἐπιτρόπων ήγουν διοι κητῶν, καὶ τῶν προστίμων απαιτήσεως, καὶ επιμερισμοῦ τῶν δικαστῶν καὶ συνηγόρων. Έννομον ἐπιστασίαν οἱ πάλαι σοφοὶ τὴν βασιλείαν ὠμίσαντο, χρῆμα γοῦν ἀτεχνῶς θεσπέσιον· διὰ τοῦτο καὶ πρόνοιαν Θεοῦ μεγαλομερή ταύτην εἶναι καὶ πεπι στεύκασι καὶ διδάσκουσιν. Εἰ γὰρ δίκαιος ὁ Κύριος και δικαιοσύνας ηγάπησε, προσήκει δή που καὶ τὸν ἐξ, ἐκείνου λαχόντα βασιλεύειν τῶν ἐπὶ γῆς αὐτόν τε δί καιον εἶναι καὶ τῶν ὑπ' αὐτοῦ προβαλλομένων εἰς τὸ δικάζειν τὰς εὐθυδικίας περισπούδαστον ἔργον ποιεῖσθαι καὶ ἀποδέχεσθαι. "Η τί γὰρ ἂν εἴη βασιλέως ἔργον τιμιώτερον ἕτερον καὶ τοῖς βασιλευομένοις λυσιτελέστερον; Ταῦτα τοίνυν οὐδὲ ἡ βασιλεία μου ἀγνοήσασα, μάλιστα μὲν ἠβούλετο και ηύχετο Δημο 1166.
col. 739–740page 17 of 41
PG 133:739ο μηδένα μὲν εἶναι τὴν ἀδικούμενον ὑπὸ τὴν αὐτῆς ἐπικράτειαν· εἰ δ᾽ οὖν, ἀλλὰ μὴ ῥαθυμοτέρους εἶναι τῶν τὰ παράνομα δρώντων περὶ τὴν τῶν ἀδικουμένων ἐκδίκησιν τοὺς εἰς αὐτὴν τεταγμένους παρὰ τῆς βασιλείας μου. Νυνὶ δὲ πολλοὺς ὁρῶσα πλεονεκτικῆς χειρὸς καὶ ἀδίκου τραυματίας γινομένους, καὶ ἀγρῶν ἀφαιρέσεις καὶ οἰκημάτων ὑπομένοντας καὶ πραγμάτων ἄλλων ἀποστερουμένους, ἔπειτα θυρο κοποῦντας διηνεκῶς τὰ δικαστήρια καὶ χρονοτριβοῦντας ἀνήνυτα, καὶ πρὸς τὸ μηδεμιᾶς ἐκεῖθεν θεραπείας ἐπιτυγχάνειν εἰς τὸ χεῖρόν τε καὶ ὀδυνηρότερον ταῖς πληγαῖς ἐπιξαινομένους, καὶ τὸν τρυγίαν ἐντεῦθεν τῆς ἀδικίας ἀποῤῥοφώντας, ἔνθα τυχεῖν τῆς ἐκδικήσεως ἤλπιζον· καὶ γὰρ ἶν' ἐρῶ τὸ τοῦ Σολομῶντος, Εἶδον ἀνομίαν ὑπὸ τὸν ἥλιον, ἄνθρωπον θνητὸν ἀθανάτῳ δίκη περιπεσόντα, και ταύτην ὥσπερ τινὰ κλῆρον πατρῷον εἰς τρίτην πολλάκις καὶ τετάρτην γενεὰν τοῖς ἐγγόνοις αὐτοῦ κατὰ διαδοχὴν παραπέμψαντα· ταῦτα τοίνυν, ὡς εἴρηται, κατανοοῦσα ἡ βασιλεία μου, ήλγησε μὲν, ὡς εἰκὸς, ἐπὶ τοῖς γενομένοις καὶ τὴν ψυχὴν ἡνιάδη, αἰτιασαμένη μὲν τὴν τῶν δικαστῶν ῥαθυμίαν, οικτειρήσασα δὲ καὶ τοὺς ἀδικουμένους τῆς ἀπογνώσεως. Διὸ καὶ κατὰ τὸ δυνατὸν τὴν τοῦ κακοῦ τούτου περισκοποῦσα διόρθωσιν, καὶ τοῖς τὰ χεί ριστα πάσχουσι κατὰ τὸ ἐγχωροῦν ἐπαμύνουσα, πρὸς τὴν ἐφεξῆς ῥηθησομένην εἰκονομίαν ἀπὸ έβλεψε. α'. "Οτι τρισσάκις ἑκάστης εβδομάδος ὀφεί λουσι δικάζειν. Βούλεται γὰρ ἀπὸ τῆς σήμερον τοὺς ἐφ' ἑκάστῳ δικαστηρίῳ συνεδριάζειν ὀφείλοντας καὶ συνδιαγνωμονεῖν τῷ τούτου προϊσταμένῳ τε ταγμένους εἶναι καὶ ἀφωρισμένους, τοὺς μὲν εἰς τοῦτο, τοὺς δὲ εἰς ἐκεῖνο τὸ δικαστήριον, ἵνα μὴ πάντων εἰς ἐν κατὰ ταὐτὸν συνερχομένων ἀργεῖν ἐπισυμβαίνει τὰ λοιπὰ δι' ἐρημίαν τῶν δικαζόντων οὕτω δὲ καὶ τὸ νῦν ἐπικρατοῦν ἔθος περιαιρήσεται, τὸ ἐκ διαλειμμάτων δικάζειν αὐτούς. Εὐδοκούμεν γὰρ τρισσάκις ἀπροφασίστως μιᾶς ἑκάστης ιδιο μάδος δικάζειν ἔκαστον τῶν προκαθημένων τῶν δι καστηρίων, συνερχομένων παρ' αὐτοῖς τῶν ὑπ' αὐτ τοῖς δικαστών. Επικεῖσθαι δὲ καὶ τοῖς ἐναγομένοις ἀνάγκην διόλου παραβάλλειν ἐν τοῖς δικαστηρίοις καὶ μὴ ἀπολιμπάνεσθαι, μέχρις ἂν ἐκπερατωθῇ τά τῆς ὑποθέσεως, είγε τέως καὶ οἱ ἐνάγοντες διηνεχῶ; ἐπισπεύδουσι τιμηθῆναι τὴν προσαρμόσασαν αὐτοῖς ἀγωγήν. Δεῖσθαι μέντοι τοὺς ἐναγομένους καὶ δια μηνυμάτων οὐχὶ συχνῶν καὶ κατατριβόντων ἐπίτηδες τοὺς ἐνάγοντας, ἀλλὰ μετὰ τὴν τοῦ λιβέλλου δόσιν καὶ τὴν εἴδησιν τῆς κατ' αὐτὸν φερομένης ἀγωγῆς, εἴ τινες ἴσως ἀπειθοῦσι, τρισὶν αὐτοὺς τριακονθ. ημέροις καλεῖσθαι προγράμμασι· καὶ εἰ μὴ ἐντὸς αὐτῶν ἀπαντήσουσι, καταδικάζεσθαι ἀκολούθως τοῖς νομοθετηθεῖσι παρὰ τοῦ ἀοιδίμου πάππου τῆς βα σιλείας μου, καὶ τοῦ μακαρίτου βασιλέως κυρίου Λέοντος τοῦ σοφοῦ. Καὶ ταῦτα μὲν οὕτω γίνεσθαι διαταττόμεθα. β'. Περὶ συνηγόρων. Ἐπεὶ δὲ καὶ τῇ των συν ηγόρων ἀπεραντολογία καὶ τῇ πολλῇ τούτων ἐν
col. 741–742page 18 of 41
PG 133:741στάσει προσωχθήκει ἡ βασιλεία μου (σπούδασμα γὰρ αὐτοῖ; κατεφώρασε πολλάκις ώρας ὑποσυλᾷν καὶ σεσοφισμένως φυγοδικείν, οἷς τὰς αὐτάς πολλά τις δικαιολογίας ἀνακυκλοῦσι, καὶ τῶν προτέρων δυσαποσπάστως εξερχόμενοι προκόπτειν οὐκ ἐῶσι τὸ δικαστήριον), διορίζεται μετά συστολῆς ἱσταμένους τοὺς συνηγόρους ὡς τὸ πρὶν δικάζεσθαι, καὶ μὴ συγκαθῆσθαι τοῖς δικασταῖς ἐν τῷ δικάζεσθαι, καὶ μὴ κατὰ ταὐτὸν τοῖς λόγοις χωρεῖν (ἀφ᾽ ὧν συγχεί και μὲν ἡ ἀκρό σις, ἐκκρούεται δὲ καὶ τῶν δικα στῶν ἡ ἀκριβὴς καὶ συντετηρημένη διάγνωσις) ἀλλὰ θατέρου μέρους εφησυχάζοντος μετ' ευταξίας καὶ καταστάσεως τὰ οἰκεῖα δίκαια προτείνειν τὸν προλογίζοντα, εἶτα τὸν μὲν ἠρεμεῖν, ἀντιδικαιολο γεῖσθαι δὲ μετὰ τῆς ἴσης ἀδείας τὸν ἕτερον· καὶ οὕτω λέγειν τοὺς δικαστὰς διαγινώσκουσι. Κἂν εἰ μιᾶς γνώμης ἅπαντες γένοιντο, ἐπὶ τὰ πρόσω χωρεῖν τοὺς δικαζομένους· εἰ δὲ διαφωνήσουσι προς ἀλλήλους, τοὺς μὲν συνηγοροῦντας καὶ πάλιν ἐν ἠρεμίᾳ μένειν, τοὺς δὲ δικαστὰς καθ᾿ ἑαυτοὺς σκοπεῖν τὸ ἀμφήριστον καὶ δίχα τῆς οἱασοῦν προστ παθείας εἰς ἐν συνέρχεσθαι πάντας καὶ ἀποφαίνεσθαι τὸ παρ' αὐτῶν διαγινωσκόμενον. Εἰ δέ γε μή ὁμογνωμονήσουσι πάντες, ἀλλὰ τινες διαφωνούσι τοῖς πλείοσιν ἢ ἐξισοῦνται οἱ διαφωνούντες, ἐκείνων τῶν ψήφων προκρίνεσθαι, οἷς καὶ ὁ τοῦ δικαστηρίου προεστώς συμφωνεί. Οἱ δὲ μὴ στοιχοῦντες τοῖς παρ' ἡμῶν διατεταγμένοις περὶ αὐτῶν, ἀλλὰ τὰ αὐτὰ δικαιολογούμενοι, καὶ μὴ παραδεκτέοι μὲν ὄντες τοῖς δικασταῖς, ὅμως δὲ τοῖς αὐτοῖς ἀνερυθριάστως ἐπιμένοντες, κἀκεῖνα λέγοντε;, & καὶ προδικαιολογησάμενοι ἀπεπέμφθησαν (ἔστι μὲν ὅτε καὶ αὐτολεξεί, ὅτε δὲ καὶ τὰς λέξει; πρὸς τὸ λαθεῖν ὑπαλλάσσοντες, ὁποῖα καὶ τῆς βασιλείας μου δικα ζούσης γεγόνασι), καὶ τὸν ἡμέτερον διορισμόν παραβαίνοντες τοῦ συνηγορείν κωλυθήσονται πάντως γὰρ ἀδικεῖσθαι οιόμενοι ἐπὶ τὴν ἐκ νόμων ἀποτεταμιευμένην τούτοις τῆς ἐκκλήτου βοήθειαν καταφυγεῖν ὠφελον. Μελήσει δὲ πάντως καὶ τοῖς δικάζουσιν ἐμμερίμνως τὰς διαγνώσεις ποιεῖσθαι καὶ τὰς ἀποφάσεις, εἰδόσιν ὅτι μεγάλαι ζημίαι, πολλάκις δὲ καὶ σωμάτων ἀκρωτηριασμοὶ ταῖς αὐτ τῶν ἀποφάσεσιν ἐπακολουθοῦσιν. Ἵνα οὖν μὴ τοῦ λοιποῦ ἀπέραντα εἴη τὰ δικαστήρια, τὸν ἐν δια φόροις βιβλίοις τῶν Βασιλικῶν ἐγκατεστρωμένον ἀναζωπυροῦμεν νόμον, καὶ νενεκρωμένον οἷον εἰς πεῖν καὶ ἀγρίαν παντελή κατεψηφισμένον ἀνιστῶ μεν, διοριζόμενοι κατ᾽ ἐκεῖνον τὰ μὲν ἐγκληματικά τῶν δικαστηρίων ἐντὸς διετίας τερατοῦσθαι, τοῖς δὲ χρηματικοῖς τὸν τῆς τριετίας χρόνον ἐξαπλούμεν αύταρκες γὰρ αὐτοῖς τὸ τοσοῦτον διάστημα τοῦ καιροῦ, κἂν εἰ καὶ ἴσως τινὲς ὑποθέσεις πολὺ τὸ γρυφὸν ἔχουσαι καὶ τὸ δυσχερὲς εὑρίσκοιντο καὶ τὴν λύσιν οὐκ εὐμαρῶς παραδεχόμεναι. Εἰ δὲ παρ' α! τίαν τοῦ ἐνάγοντος ή προθεσμία εκμετρηθήσεται μὴ λελυμένης τῆς ὑποθέσεως, ἀπεντεῦθεν ἔσται κατα ἀδικασμένος, προσκαταβάλλων τῷ ἐναγομένῳ καὶ τὰ δαπανήματα. Εἰ δὲ τοῦ ἐνάγοντος ἐπαγρυπνοῦν. τὸς καὶ ἐπισπεύδοντος ή δυστροπία τοῦ ἐναγομένου
col. 743–744page 19 of 41
PG 133:743τὸν τοσοῦτον χρόνον ἐπὶ κενοῖς ποιήσει παραδραμεῖν, ἐκ τούτου καὶ μένου καταδικασθήσεται ἀπαι τούμενος καὶ τὰ δαπανήματα, καὶ οὐδεμιᾶς ἑτέρας. ἀξιωθήσεται βοηθείας ή δικαιώσεως. Εἰ δὲ τῶν καιρῶν σχολαζόντων αἴτιοι τῆς ἀπράκτου παραδρομῆς τοῦ καιροῦ οἱ δικάζοντες γένοιντο, τῶν προσόντων αὐτοῖς δικαστικῶν ὀφφικίων μετακινηθήσονται· ποῦ γὰρ ἂν εἴη δίκαιον τοὺς ἐπὶ σωτηρία τῶν κακῶς προχόντων τὸ δικάζειν λαχόντας, εἶτα πρὸς συντριβὴν αὐτῶν κεχρημένους τῷ λειτουργήματι, καὶ ἔτι δικαστικῶν ὀφφικίων προΐστασθαι, ἢ συνδικάζειν τοῖς τούτων προϊσταμένοι;; Ἐπεὶ δὲ τεταγμένοι ὀφείλουσιν εἶναι ἐφ' ἑκάστῳ τῶν δικαστηρίων δικασταί, τοῦ μὲν δικαστηρίου τοῦ κατ' αὐτοὺς δικάζοντας ἐξ ἀνάγκης παρ' αὐτῷ συνελεύσονται· τούτου δὲ ἴσως διά τινα αἰτίαν μὴ ἐνεργοῦντος, παρὰ τοῖς ἑτέροι; πολιτικοῖς δικαστηρίοις ἀκωλύτως ἀποπληρώσουσι τὸ οἰκεῖον λειτούργημα. γ'. Περὶ ἐπιφωνημάτων. Πάντα δὲ κάλων (3 φασι) κινοῦσα ἡ βασιλεία μου ἐπὶ τῷ περιαιρεῖν τὰς ἐν δικαστηρίῳ γινομένας ὑπερθέσεις, καὶ ταῦτα θεσμοθετεῖ, μηκέτι τριακονθήμερα τὰ τρία ἐπιφωνί ματα γίνεσθαι, ὅτε ἀπόφασις καὶ διάγνωσις γίνεται δι' ἄρχων τέμνουσα τὰ ἀμφίβολα· ἀλλὰ τὰ προκλη τικὰ τῆς τε τῶν ὅρκων ὑποδοχῆς καὶ τελεσιουργίας τρία μὲν γίνεσθαι, πλήν πεντεκαιδεκαήμερα· καὶ εἰ μὴ ἐντὸς αὐτῶν τὰ τῶν ὅρχων συντελεσθείη, καταδεδικασμένον εἶναι καὶ ὡς ἀναποδίσαντα λογί σασθαι τὸν ἐπιφωνηθέντα καὶ τοὺς ὅρκου; μὴ ὑποδεξάμενον ἢ μὴ πληρώσαντα. δ'. Περὶ ἐκκλητων. ᾿Αλλὰ καὶ τὰς ἐκκλήτους τὰς ἐν δικαστηρίῳ γινομένας ἐν τῇ βασιλευούσῃ τῶν πόλεων καὶ ταῖς πέριξ αὐτῆς ἐνιαυτῷ κλείεσθαι καὶ τὸν καταδικασθέντα παρά τινος καὶ ἐκκαλεσάμενον ἐντὸς χρόνου αναγκάζεσθαι τὴν ἐκκλητον γυμνάζειν καὶ συμπληροῦν, ἢ μὴν μὴ οὕτω ποιοῦντα ὑπεύθυνον γίνεσθαι καὶ τὰ ἀπὸ καταδίκης διδόναι, Εἰ δὲ καὶ ἐν ἑτέρᾳ τινὶ ἐπαρχίᾳ καταδικασθῇ, καὶ εἰ εἰς τὸ βῆμα τῆς βασιλείας μου ἐκκαλέσηται ἢ εἰς ἕτερον πολιτικὸν δικαστήριον, σὺν τῷ προγραψέντι ένιαυτῷ ἔχειν πεφιλοτιμημένον καὶ τὸ νόμιμον διά στημα, ὥστε διὰ τούτου καταλαβόντα τὴν μεγαλή πολιν πρὸς ἀνάγκης ἔχειν καὶ αὐτὸν ἐντὸς τοῦ δη λωθέντος ἐνιαυτοῦ καὶ γυμνάζειν καὶ περατοῦν τὴν ἔκκλητον, ἢ μὴν ἀναγκάζεσθαι στέργειν τῇ προτέρᾳ ἀποφάσει καὶ ἀπαιτεῖσθαι τὰ ὀφειλόμενα. ε'. Περὶ τῶν θεματικῶν. Έτι καὶ τοῦτο προσ κείσθω. Τινὲς θεματικοὶ ἔν τε τῇ βασιλίδι τῶν τόν λεων καὶ ἀλλαχοῦ, ἔνθα διάγει ή βασιλεία μου, παραβάλλοντες ἐνιστῶσι κατά τινων δικαστήρια παρεισπράξεις ἢ ἄλλας ἀδικίας τινὰς ὑποστάντες ἢ παρὰ πρακτόρων ἢ θεματικῶν ἢ ἑτέρων τινῶν. Διοριζόμεθα γοῦν τοὺς μέλλοντας δίδοσθαι λιβέλλους ἐν τοῖς τοιούτοις δικαστηρίοις όκταημέρους εἶναι, παντοίως ὀφείλοντος τοῦ δικάζοντος τας τοιαύτα; τῶν ὑποθέσεων ἐπισπεύδειν συντόμως αὐτὰς λύειν, ὥστε μὴ ἀναγκάζεσθαι τοὺς θεματικοὺς διὰ τὸ παρατεταμένον τοῦ καιροῦ καὶ τὴν τῶν δαπανημά των ἔνδειαν τὴν τῶν δικαστηρίων ἀποφυγὴν τιμιο τέραν τῆς τούτων γυμνασίας λογίζεσθαι.. ς'. Περὶ ἀντιχρήσεως. Ετι καὶ τοῦτο νομοθεσ τείσθω. Πολλοῖς τὸ οἰκεῖον περίεργον, ἢ μᾶλλον εἰπεῖν πανοῦργον, ὑποτίθησι τὴν νεαρὰν τὴν νομο θετήσασαν τὰ περὶ τῆς προτιμήσεω; δίκαιον περί
col. 745–746page 20 of 41
PG 133:745γράφειν προσχήματι ἀντιχρήσεως· καντεῦθεν τὰ ἐκίνητα, ἐφ' οἷς ἕτερος προτιμάται, κατὰ ἀντίχρη σιν λαμβάνειν τινὰς μηχανώνται, καὶ ἐκ τούτοῦ τὸν προτιμώμενον ἀποκλείειν ἐπιχειροῦσιν, ὡς τάχα τοῦ ἐκινήτου, ἐφ' οὗ ἡ προτίμησις, μέλλοντος πρὸς τὸν δεσπότην ἐπανελθεῖν μετὰ τοῦ ἀντιμετρηθῆναι τὸ δάνειν. Καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ τὸν προτιμώμενον περιγράφονται, καὶ τὰ τῆς νεαρᾶς ἀναποτέλεστα μένουσι, τοῦ ἀκινήτου ἀπομένοντος παρὰ τῷ κατὰ ἀντίχρησιν τάχα τούτο λαμβάνοντι. Πολλάκις δὲ καὶ ἕτερόν τι ποιοῦσι περίεργον· πεφύκασι γὰρ τῶν ἀνθρώπων οι δύστροποι καὶ ἐν τοῖς προδήλοις πράγ μαρι μηχανὰς ἐπινοεῖσθαι καὶ δόλους συρράπτειν, καὶ πᾶν δ ἂν εἴπῃ τις εφευρίσκειν εἰς τὴν τοῦ ἀλη θοῦς καὶ δικαίου ἐπήρειαν ἢ καὶ τελείαν ἀναίρεσιν. Ποίον δὲ τοῦτο; Ὅτε μέλει ἐκποιηθῆναι ἀκίνητον, ἐφ' ᾧ τις έχει πλησιασμὸν ἢ ἀνακοίνωσιν, τὸ μέρος τοῦ πωλουμένου ακινήτου τὸ πλησιάζον τῷ ἔχοντε τὴν προτίμησιν γείτονι παρακρατοῦντες οἱ κτήτορες τὸ λοιπὸν πωλοῦσι πρὸς ἐν βούλονται, καὶ ἐκ τούτου τὸ τῆς προτιμήσεως ἀπόλλυται δίκαιον, ἅτε τοῦ πλησιάζοντας μὴ πραθέντος. Καὶ συμβαίνει τὰ τῆς νεαράς νομοθεσίας περιγράφεσθαι, ὡς τῆς ἐννοίας τοῦ νόμου παραβαινομένης, τῶν δὲ ῥημάτων τάχα φυλαττομένων. Περιγράφει γάρ, φησὶν ὁ νομι τὰς ὁ ποιῶν ὅπερ ὁ νόμος οὐκ ἐκώλυσεν, οὐ μὴν αὐτὸ βούλεται γίνεσθαι. Τὰς τοιαύτας τοίνυν κακοτροπίας περιαθροῦσα ἡ βασιλεία μου, καὶ τὰς τῶν ἐν κακίᾳ σοφῶν μηχανὰς διακόπτουσα, διορία ζεται καὶ ἐπὶ τῆς ἀντιχρήσεως τὸ τῆς προτιμήσεως εἰσάγεσθαι δίκαιον, καὶ ἐπὶ τῇ ἀντιχρήσει ἐκεῖνα κρατεῖν, ἀ. ἐπὶ τῶν δωρεῶν ἐν τῇ προμνημονευ θείση νεαρή διωρίσθησαν. Ὡσαύτως τὸ τοῦ πλησιασμοῦ δίκαιον δοθήσεται, κάν τις μέρος μὲν ἀκινή του πωλήσῃ, ἐφ᾽ ᾧ ἕτερος προτιμάται, μέρος δέ τι ἐλάχιστον καταλείψῃ ἀδιάπρατον, τὸ πλησιάζον τυ χὸν τῇ οἰκίᾳ τοῦ γείτονος ἢ τῷ ἀγρῷ, ἐν οἷς ὁ πλησιασμός θεωρεῖται· καὶ μὴ τὰς τοιαύτας περι εργίας νικάν τὴν ἀλήθειαν καὶ ἀπρακτον μένειν τὸ τὰ περὶ τούτου νομοθετήσαν διάταγμα τῇ περιεργία νιχώμενον καὶ περιγραφόμενον. ζ. Περὶ ἐπιτρόπων, ήγουν διοικητών. Σὺν τού τοῖς καὶ τοῦτο θεσπίζοντες τοῖς προγραφεῖσι συν τάττομεν. Πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν τοῖς ἐπιτελευ τίοις αὐτῶν διατάγμασιν ἐπιτρόπους, ήγουν διοικητὰς τῶν παρ' αὐτῶν διορισθέντων καταλιμπάνουσι, καὶ τούτοις· ἀνατιθέασι τὴν τῶν πραγμάτων αὐτῶν οἰκονομίαν τε καὶ διοίκησιν, τὸν Χριστὸν κληρονόμον γράφοντες, τὸ γλυκὺ τοῦτο καὶ κοσμοσωτήριον καὶ πράγμα καὶ ὄνομα. Τοῦτο δὲ δοκοῦσι ποιεῖν δι' ὧν τοῖς πένησι τὰς περιουσίας αὐτῶν καταμερισθῆ και προστάττουσι· τοῦ γὰρ αὐτοῦντος λαμβάνοντος, ἵσταται ὁ Χριστὸς συγκοιλαίνων τούτῳ τὴν χεῖρα, Εφ' όσον γὰρ, φησὶν, ἐπὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων ἀδελφῶν ἐποιήσατε, ἐμοὶ ἐποιήσατε. Παρακελευόν τεν, Δι με οι υηλ
col. 747–748page 21 of 41
PG 133:747μεθα γοῦν, ὅταν ἐπιτροπικαὶ τοιαῦται διοικήσεις πρόκεινται, καὶ εἰς εὐσεβεῖς αἰτίας διανομαί, καὶ πρὸς ψυχικὰς οἰκονομίας καὶ ὀρφανῶν, ἀφηλίκων σε καὶ πενήτων ἀναγωγὰς καὶ διατροφὰς τείνουσαι, μὴ χώραν ἔχειν ἐν ταύταις τοὺς τῶν δικαστηρίων υπερβιβασμούς καὶ τὰς ἐντεῦθεν χρονοτριβήσεις. Συμβαίνει γὰρ ἐντεῦθεν τὰς τῶν τελευτώντων ζημιοῦσθαι ψυχὰς, καὶ τοὺς ἐπ᾿ ἀγαθῷ καὶ κοινῇ λυσιτελείᾳ τοῦ παντὸς τεθέντας νόμους εἰς τοὐναντίον περιίστασθαι. Οὐδὲ γὰρ δίκαιον κρίνει ή βασιλεία μου τὴν ἐπὶ τοῖς λοιποῖς δικαστηρίοις κρατοῦσαν ἀκολουθίαν καὶ ἐπὶ τοῖς τοιούτοις πολιτεύεσθαι, ἀλλὰ τὰς ἐπὶ ταῖς τοιαύταις ὑποθέσεσιν ἀμφιβολίας ἀπεντεῦθεν λύεσθαι, μὴ λιβέλλου διδομένου, εἰδή σεως δὲ τριημέρου, ἢ καὶ ἐς τετάρτην παρεκτεινομένης. Μή τινος γὰρ δικαστικῆς ὑπερθέσεως επα γομένης, ἡ τῶν προσόντων ἑκάστῳ δικαίων γενήσεται κατεξέτασις, καὶ μετακληθήσεται καὶ ἄμφω τὰ μέρη δίχα τινὸς ὑπερημερίας, καὶ ἀπαιτηθήσεται ἑκάτερα τὰ μέρη τὰ δοκοῦντα συντείνειν αὐτοῖς προβάλλεσθαι, καὶ οὕτω δι᾽ ὀλίγου καιρού, μηνιαίον τυχὸν ἢ καὶ εἰς δεύτερον παρεκτεινομένου, κατὰ τὸ δόξαν τῷ δικαστῇ προσήκουσαν δέξοιτο λύσιν τὸ ανακύψαν ἀμφίβολον τηρουμένων δηλονότι τῶν νότ μων ἐπὶ τῆς οἰκείας ἕδρας καὶ παγιότητος, ὅσοι μὴ μετὰ τὸν τοῦ τελευτήσαντος θάνατον εὐθὺς τοὺς ἐκείνου διαδόχους εἰς δικαστήριον ἕλκεσθαι διορίζονται, ἀλλὰ μετὰ παραδρομὴν ἡμερῶν τινων, και θὼς τὰ περὶ τούτων πλατύτερον τοῖς βασιλικοῖς διηγόρευται. Εἰ δέ γε ὁ ἐπίτροπος εἰς ὑπερθέσεις φανείη χωρῶν καὶ τοιαῦτα σκαιωρών φωραθείη, καὶ πρὸς ὑπερβιβασμούς χωρήσει μὴ ποιῶν καθὼς ὁ διαθέμενος διετάξατο, τῆς ἐπιτροπῆς καὶ οἰκονομίας τῶν τοῦ τελευτήσαντος πραγμάτων μετακινη θήσεται· ἀνατεθήσεται δὲ αὕτη οἷς ἂν ὁ βασιλεὺς διορίσηται, ή τούτου ἴσως ἀποδημοῦντος ὁ τῆς πό λεως ἔπαρχος ἅμα τῷ τῆς ἁγιωτάτης Εκκλησίας οἰκονόμῳ τὴν τούτου ποιήσονται οικονομίαν τε καὶ διοίκησιν, ὀφείλοντος είδησιν διδόναι τῶν ἐπὶ ταῖς τοιαύταις υποθέσεσιν οἰκονομουμένων τῷ βασιλεῖ, ή βασιλέα ἀπόδημον εἶναι, καὶ μὴ κατὰ πρόστα τῷ κατὰ τὴν ἡμέραν ἁγιωτάτῳ πατριάρχῃ, εἰ τύχῃ τὸν ξιν αὐτοῦ τὰ τοῦ τελευτήσαντος πληρωθῆναι θελήματα. η'. Περὶ προστίμων απαιτήσεως. Ἐπεὶ δὲ καὶ τὰ πρόστιμα τὰ τοῖς ἐγγράφοις ἐντιθέμενα ἐξ ὁμο λογίας τῶν συναλλαττόντων δι' ἀσφάλειαν καὶ πάν ραφυλακὴν τῶν συμπεφωνημένων εγγράφονται, ὥστε τὸν ἀθετοῦντα τούτοις ὑπὸπεσεῖν, νῦν δὲ καὶ τοῦτο εἰς παντελῆ ἀχρηστίαν ἦλθεν, ἅτε τῶν δικα στῶν ἐφ᾽ οἷς οὐ δεῖ φιλανθρωπευομένων, καὶ ἐν ἄλ λοτρίαις συμφοραῖς μαλακιζομένων καὶ χαυνουμένων· ἐπὶ τῷ τοῦ καλοῦ ζήλῳ καὶ τῇ τῶν ἀδικουμένων ἐκδικήσει διοριζόμεθα καὶ ταῦτα ἀπαιτεῖσθαι ἐκ παραβάσεως κατὰ τὴν τῶν νόμων δύναμιν, καὶ μέντοι καὶ καρποὺς καὶ πᾶν διαφέρον, καὶ εἶν ἄλλο τοιοῦτον ἀκολούθως ταῖς νομικαῖς διατάξεστη ἀλλὰ καὶ τὰ κατὰ βίαν ἢ φόβον ἢ ἁρπαγὴν καὶ τὰ παρὰ τῶν ἄλλως ἁμαρτανόντων μεθ᾽ ὅπλων ἢ καὶ

Part XIIIPars XIII

col. 749–750page 22 of 41
PG 133:749χωρὶς τούτων ἀφαιρούμενα μετά τῆς νομίμου ποι νῆς ἀντιστρέφεσθαι, ὡς ἂν τῇ τούτων ἁπάντων ἀπαιτήσει ἀναστολή γένηται τῶν βουλομένων πλεονεκτεῖν, καὶ μὴ πρόχειροι εἰς κακίαν οἱ πολλοὶ γένοιντο, βλέποντες ἀκόλαστον τὸ κακὸν καὶ μηδε μίαν ἐπὶ τούτοις γενομένην τὴν ἐπεξέλευσιν. Πάντα μὲν γὰρ, εἰ δυνατόν, ἠβούλετο ἡ βασιλεία μου προς το βέλτιον μεταρρυθμίσαι· ἀλλ' ἐπεὶ τοῦτο ἐργῶ δες, ή, τό γε ἀληθέστερον, καὶ ἀδύνατον, καθ᾽ ὅσον ἐστὶν ἐφιχτὸν διὰ θεσπισμάτων νεαρῶν καὶ τῆς ἀπὸ τούτων ἀνάγκης διορθωτέον τὰ κακῶς γινόμενα καὶ πραττόμενα. 9. Περὶ ἐπιμερισμοῦ τῶν δικαστών και συνη γύρων. Ἐπεὶ δὲ ἀνωτέρω διωρίσατο ή βασιλεία μου μερισθῆναι τοὺς πολιτικοὺς δικαστὰς καὶ ἀφοη ρισθῆναι ἑκάστῳ δικαστηρίῳ τοὺς παρ' ἐκείνῳ συνέρχεσθαι μέλλοντας, ἐν ταυτῷ δὲ ἀναγκαῖόν ἐστι καὶ τοὺς συνηγόρους ὁμοίως επιμερισθῆναι· φρον τίσουσιν δ τε πανσέβαστος σεβαστός και μέγας δρουγγάριος, καὶ οἱ μεγαλοεπιφανέστατοι δ τε πρωτασηκρῆτις καὶ ὁ δικαιοδότης ἐνωθέντες ποιῆσαι τὸν τούτων ἐπιμερισμὸν ἐξ ἴσον ἐφ᾽ ἑκάστου τῶν τεσσάρων δικαστηρίων, τοῦ μεγάλου δρουγγαρίου, τοῦ προκαθημένου τῶν δημοσιακῶν δικαστηρίων, τοῦ πρωτασηκρήτου καὶ τοῦ δικαιοδότου· ὡς ἂν οὕ τως ἕκαστον τῶν τοιούτων δικαστηρίων ἀνεμπόδιστον τὴν οἰκείαν ἔχῃ ἐνέργειαν, καθὼς ἡ βασιλεία μου ὑπετύπωσεν. Ει Εἶχε τό· Μηνὶ Μαρτίφ Ινδ. ιδ', δι' ερυθρῶν γραμμάτων τῆς βασιλικῆς καὶ θείας χειρὸς, καὶ τὴν συνήθη δίπτυχον προσκυνητὴν βούλλην· καὶ τό Διὰ τοῦ λογοθέτου τοῦ δρόμου τοῦ ἀγιοθεοδωρίτου Απελύθη· μηνὶ Ἰουνίῳ Μιχαήλ· καὶ ἔξωθεν τό· Απελύθη· μηνὶ Ἰουνίῳ Ινδικτιῶνος ιδ' ἔτους σχοδ'. 'Ην δὲ τὸ τοιοῦτον βασιλικόν προσκυνητὸν πρόσταγμα καὶ ἐν διαφόροις κατεστρωμένον πολιτικοῖς τε καὶ ἐκκλησιαστικοίς σηκρήτοις. Τοῦ βασιλέως κυροῦ Μανουὴλ τοῦ Κομνηνού περὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ ὅλου ἐνιαυτοῦ, ποίαι μὲν τούτων άπρακτοι, ποῖαι δὲ ἐν μέρει μὲν άπρακτοι, εν μέρει δὲ ἔμπρακτοι. Σκοπὸς μὲν τοῖς ἀνθρώποις τοῦ ἑορτάζειν ἡ τοῦ Θεοῦ θεραπεία προηγουμένως ἐστίν· οὐκ ἄλλῳ δὲ τινι τῶν ἁπάντων ἴσμεν Θεὸν τοσοῦτον θεραπευόμεη νον, ὁπόσον ἐλέῳ καὶ οἴκτῳ τῷ περὶ τοὺς μεταλαχόντας τῆς αὐτῆς ἡμῶν ζύμης παρὰ τοῦ κεραμέως τῆς διαρτίας ἡμῶν καὶ πλάστου τῆς φύσεως. Καὶ μαρτυρεῖ τῷ λόγῳ αὐτὸς, ἔλεον θέλειν καὶ μὴ θυ σαν διὰ τοῦ προφήτου φθεγγόμενος. Δήλον οὖν ἐν τεῦθεν καὶ ἀναμφίλεκτον ὅτι καὶ τὸ ἐλεεῖν ἄμεινον πάντως ἂν εἴη τοῦ ἑορτάζειν, καὶ Θεῷ μᾶλλον θυ μῆρες καὶ πάση; εὐαρεστότερον ἀπαρχῆς καὶ σπον τῆς καὶ θύματος καὶ ὁλοκαυτώματος. Ελεος δὲ ἄλο λας μὲν ἄλλος άρμόττει, καὶ τὸ ἐντεῦθεν φάρμα 122) Δίκιο 1160.
col. 751–752page 23 of 41
PG 133:751κον ἕτερον ἑτέροις κατάλληλον πρὸς τὰς τῶν καμνόντων διαθέσεις μεταπλαττόμενον· τοῖς γε μὴν τραυματίαις ἐξ ἀδικίας καὶ ὧν ἡ πλεονέκτις κατεκαυχήσατο χεὶρ καὶ πυκνὰς αὐτοῖς ἐπέθηκε πληγές τε καὶ μώλωπας, οὐχ ἕτερον πάντως αμα προσφυέστατον ἢ τὸ παρὰ τῆς εὐθυδικίας καλῶς διορ θοῦσίκι, & κακῶς εἰς αὐτοὺς πεπαρῴνηται. Πῶς δ᾽ ἂν ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ πάρεδρος αὐτῇ θέμις κατά τῶν ἀντιπάλων αὐταῖς, τῆς ἀνομίας φημὶ καὶ τῆς ἀδικίας, πρὸς συμπλοκὴν καὶ ἅμιλλαν καταβήσονται καὶ τὸ στέφος κατ' αὐτῶν ἀναδήσονται, τοῦ τῶν δ καστηρίων σταδίου τὰ πολλὰ κεκλεισμένου μηδ' ἀναπεπταμένην καὶ ἄφετον τὴν εἴσοδον ἔχοντος, προφάσει δῆθεν τῆς περὶ τὰς ἑορτασίμους τῶν ἡμερῶν εὐλαβείας καὶ τῆς ἐν αὐταῖς θεραπείας τοῦ κρείττονος; "Η δὴ λέληθεν οὐ μάλλον αὐτὸ θεραπεύουσα ἢ τοῖς μὲν ἀδικουμένοις τοὺς μώλωπας ἐπιξαίνουσα καὶ τὸ ἄλγος ἀνακαινίζουσα καὶ τὴν ὀδύνην ἐπαύξουσα, τοῖς δὲ ἀδικεῖν ἑλομένοις τὴν ἐφ᾿ ἣν ἠδίκησαν ἀπόλαυσιν πολυπλασιάζουσα, καὶ τῇ τῶν ἀνεσίμων ἡμερῶν ἀφθονίᾳ καὶ τῷ πλατυσμῷ τῆς τῶν δικαστηρίων σχολῆς ἐπὶ μακρὸν αὐτ τοῖς ἀποπληροῦσα τὴν ἔφεσιν. Τοιγαροῦν καὶ ἡ βα σιλεία μου, — τοῦτο μὲν καὶ τοῦ θεοπάτορος και βασιλέως Δαβίδ εἰς ᾆσμα Κυρίου τῷ ἐλέῳ τὴν κρί σιν παραζευγνύντος ἀκούουσα, κάντεῦθεν μὴ του σοῦτον ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς καὶ λογικαίς λατρείαις χαίρειν Θεὸν ἐν ταῖς ἑορτίοις τῶν ἡμερῶν συλλογιζομένῃ, ὁπόσον ἄρα τῷ ἐκ τοῦ ἐλέου καὶ τῆς κρίσ Ο σεως ᾄσματι, τοῦτο δὲ καὶ τὸ ἐν Εὐαγγελίο; οὐαὶ καὶ τὸν ταλανισμὸν ἐκεῖνον ύφορωμένη, δν εἰς τοὺς ὑποκριτὰς Φαρισαίους ὁ Σωτὴρ ἀπετείνατο, ότι προσωπείῳ τῆς τῶν ἑορτάδων ἡμερῶν φυλακῆς μετ γίστην ἔνδον ἀνομίαν περικαλύπτομεν, τὴν κρίσιν παρὰ φαῦλον τιθέμενοι καὶ τὸν ἔλεον, - πρὸς τού τοις κἀκεῖνο τῆς ᾿Αββακούμ, προφητείας εὐλαβουμένη ἡ βασιλεία μου, μεμίσηκα ἀπῶσμαι ἑορτάς ὑμῶν, καὶ οὐ μὴ ὀσφρανθῶ ἐν ταῖς πανηγύρεσιν ὑμῖν, - εἰς τὴν παροῦσαν οἰκονομίαν ἐλήλυθα. Εἰ γὰρ τὸ ἐν Σαββάτῳ κατολισθῆσαν κτῆνος εἰς βάθυ νον ἀνέλκεσθαι ὁ Σωτὴρ ἐκεῖθεν διεκελεύσατο, καὶ μηδαμῶς τὴν τῆς νομικῆς ἀργίας παράλυσιν ὑπο στέλλεσθαι· πόσω μάλιστα χρὴ τὸν τοῦ ἀλόγου κτή νους ἀσυγκρίτως ὑπερκείμενον ἄνθρωπον, τὸν λόγῳ τετιμημένον, τὸν Θεοῦ εἰκόνα σεμνολογούμενον, καὶ ἐν ἑορτίοις ἡμέραις, ἐφ' αἷς ἔργου παντὸς σχολής ἄγομεν, τοῦ βάθρου πειρᾶσθαι πᾶσι τρόποις ἀνέλ κειν, εἰς ἄν αὐτὸν ἡ παλαμναία καὶ μαινὰς ἀδικία ἐπὶ κεφαλῆς ὠθήσασι κατεκρήμνισε; Καὶ εἰ Χρι στὸς αὐτὸς τοῦ σκιώδους νόμου τὴν ἐπιφυλλίδα ξέων καὶ τὸ λέμμα καὶ τὴν ἀνθέρικα καὶ τὸν οἶτον τῆς ἀληθείας παραγυμνῶν ἐν τοῖς Σάββασιν ἐτερατούργει, νοσοῦντας θεραπεύων, συντετριμμένου, Ιώμενος, καὶ τὴν ἐν αὐτοῖς ἀνέκαθεν νενομισμένην ἐκεχειρίαν καὶ ἀπραξίαν ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν κακῶς ἐχόντων καινοτομῶν· πῶς ἡμῖν οὐ τὰς πολλὰ; περιαιρετέον τῶν δικαστηρίων ἀδικίας ὑπέρ τα τῆς τῶν πασχόντων ἄδικα ἐκδικήσεως καὶ τῆς τῶν τοιαῦτα δρώντων ἀναχαιτίσεως; καὶ
col. 753–754page 24 of 41
PG 133:753ταῦτα νῦν, ὁπότε ἡ βασιλεία μου τὰς τῆς ἀδικίας τε καὶ πλεονεξίας ρίζας ἀτεχνῶς ἀποδένδρωθείσας ἠκρίβωσε, καὶ πολλοὺς ἐπέγνω τῶν ἀνθρώπων εἰς τοὔμφανὲς νῦν ἐκρήξαντας ἣν ἐκ μακροῦ ὤδινον πονηρίαν καὶ τρόπων σκαιότητα, ὡς ἀδεῶς τοῖς παρανόμοις ἐπιτολμᾷν καὶ ἀνυποστόλως τὰ πάντων ἐκθεσμότατα δρᾷν, εἶτα καὶ σοφοὺς γενομένους τοῦ κακοποιῆσαι περιστέλλειν αὐτὰ μορφαίς τισι λόγων καὶ τὸ εἰδεχθὲς τῆς κακίας ἔξωθεν ἐπιχρώζειν πιθανῶν ῥημάτων κομμωτικαῖς ἐπιθέσεσιν· ὅτε καὶ μάλιστα δεν πλειόνων δικαστηρίων ἐφ' οὕτω κακομηχάνοις ἀνθρώποις πρὸς τὴν τοῦ δικαίου καὶ ζήτησιν καὶ ἀνερεύνησιν. Καὶ ἄλλως δὲ πῶς ποτέ καὶ τῷ δικαίῳ συνάδει καὶ τῷ Θεῷ ἐστιν εὐαπόδεκτον παντελή τοῖς δικαστηρίοις ἐπιψηφισθῆναι σχολὴν διὰ τὰ καὶ πάλιν τερατουργηθέντα ὑπὸ Θεοῦ καὶ τῶν αὐτοῦ θεραπόντων παράδοξα καὶ αὖθις τερατουργηθήσεσθαι προσδοκώμενα; 'Αρα γὰρ ἐν ταῖς ἀδύσσοις τῶν ἑαυτοῦ θαυμάτων ἡμᾶς περικλύσαι νεύσαντος τοῦ Θεοῦ, εἰ πᾶσαι ὁμοῦ αἱ τοῦ ἐνιαυσιαίου κύκλου ἡμέρα! ἄλλοτε ἄλλα διαλάχωσι θαύματα, ἡμεῖς ἁπάσαις αὐταῖς ἀπραξίαν ἐπικηρύξομεν, καὶ πάντη μὲν τοῖς δικαστηρίοις τὰς θύρας ἐπιζυγώσομεν, πᾶσαν δὲ παῤῥησίαν τῇ ἀδικίᾳ ἀνοίξομεν, ὡς ταῖς ἡμῶν ἑορταῖς ταύτην μᾶλλον ἐνεορτάζειν καὶ παιανίζειν κατὰ τῆς δικαιοσύνης τὰ νικητήριο:; Πολλοῦ γε καὶ δεῖ. Ταῦτα δὲ οὕτως ή βασιλεία μου προεμηθεύσατο διὰ τὸ καὶ μύρια τὰ ἄτοπα τίκτεσθαι καθ' ἑκάστην ἐκ τῆς τῶν δικαστηρίων σχολῆς, πλεονεξίας, ἁρπα γὰς, μνησικακίας, καὶ τἆλλ᾽ ὁπόσα ταύταις ἑπόμενα δι᾿ ὁ καὶ τὴν τῶν δώρων προσαγωγὴν Θεὸς οὐ προσίεται, μηδ' αὐτῶν τῶν ἱερῶν περιβόλων ψαύειν συγχωρῶν τῷ προσάγοντι, εἰ μὴ πολὺ πρότερον τῷ διενεχθέντι καταλλαγεὶς καὶ τῷ προσκεκρουκότι σπεισάμενος, εἶτα προσενέγκοι τὸ καρποφόρημα. Πες τοίνυν αὐτοῖς λυθείη τὰ τῆς διαφορᾶς, καὶ τηνίκα τὸ τῆς εἰρήνης φῶς τὴν ἐν ταῖς καρδίαις σφῶν βαθεῖαν ἀχλὺν τῆς ἔχθρας διασκεδάσειε, τῶν δικαστηρίων μακροὺς ἐλιττόντων κύκλους διὰ τὴν τῶν φορτίων ἡμερῶν παρολκὴν, καὶ τῶν ὑποθέσεων ἀλύτων ἐς μακροὺς ἡλίους καταγηρασκουσῶν; τοῦ νόμου καὶ ταῦτα πᾶσαν δίκην, ὁποία τέως μὴ ἐγ. 5 κληματική, εντός τριετίας διαγορεύοντος τέμνεσθαι. Ἐκ δὲ ταύτης αὖθις τῆς ῥίζης δύο τινὲς ἀνίσχουσι παραφυάδες κακῶν· οἱ γὰρ δυσμενῶς ἔχοντες πρός τινα, ἢ τὸ τῶν ἀχράντων μυστηρίων πῦρ φρίττουσιν, ὡς ἐκεῖθεν ἀτεχνῶς καταφλεγόμενοι, καὶ τὴν μετά ληψιν οὐ θαῤῥοῦσι τῷ συνειδότι βαλλόμενοι, καὶ οὕτω τοῦ ἁγιασμοῦ ἄμφω καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα στερι σκουσι, καὶ ζημιοῦνται τὸν ἀτίμητόν τε καὶ ἄφθαρτον μαργαρίτην διὰ πράγμα φαυλότατόν τε καὶ φθαρ τὸν καὶ τοῦ μηδενός πολλάκις τιμώμενον ἢ καὶ κατὰ τοὺς λυττῶντας ἀναιδεῖς τῶν κυνῶν τῆς μυστικῆς τραπέζης αδιαφόρως καθάλλονται, καὶ κατὰ τὸν μέγαν ᾿Απόστολον εἰς κρίμα ἑαυτοῖς καὶ τοῦ ποτη ρίου σπῶσι καὶ τοῦ ἄρτου ἐσθίουσιν. Ορᾷς ὅποι κακοῦ τοὺς τῶν ἀνθρώπων διαδικαζομένους ἐκκυ λέει τὸ τῶν ἀπράκτων ἡμερῶν δαψιλές, καὶ ἡλίκος αὐτοῖς ὁ κίνδυνος ἐπικρέμαται; Ἡ γοῦν βασιλεία μου καὶ τὸν Θεὸν εἰδυία τῇ κρίσει θεραπευόμενον, ὡς καὶ ἐν αὐτῇ τῇ καταδρομῇ τῆς Φαρισαϊκῆς ὑποκρίσεως τοῦ ἐλέου την κρίσιν εὑρίσκουσα προτιθέμενον, καὶ προσέτι τοῖς σπλάγχνοις ζήλου πῦρ ὑποσμύχουσα καὶ ἄντικρυς ὑβριοπαθοῦσα, εἰ τὰ μὲν βάρβαρα τῶν ἐθνῶν, παρ' οἷς μὴ ἔγγραφος κείται νόμος, φύσει μόνῃ τὸ ἐκεῖθεν ἑαυτοῖς ἀποπληροῦσι ὑστέρημα καὶ τὰς δίκας ἐς μήκιστον οὐ φέρουσι παρατείνεσθαι, ἡμεῖς δὲ τοῦτο τὸ μέρος πλεῖστον αὐτῶν ἀποδέομεν (δέον μᾶλλον ἐκείνοις μὲν ἡμᾶς εἰς ἀγαθὸν προκεῖσθαι ἀρχέτυπον; αὐτοὺς δὲ τῶν ἡμετέρων χαρακτήρων ἀπομάττεσθαι τοῦ καλοῦ τὰ ἰνδάλματα). Ταῦτα τοίνυν οὐκ ἐν φορητοῖς τιθεμένη ἡ βασι λεία μου, πλεῖστά τε περὶ τὸ πρᾶγμα γνωσιμαχεί, καὶ τῷ ἁγιωτάτῳ μου δεσπότῃ καὶ οἰκουμενικῷ πατριάρχῃ καὶ τῇ ἱερᾷ καὶ θείᾳ συνόδῳ κοινοῦται
col. 755–756page 25 of 41
PG 133:755τὰ τῆς βουλῆς καὶ τοῦ σκεμματος. Καὶ δὴ καὶ τὴν αὐτῶν τιμιότητα συνωδά φρονοῦσαν αὐτῇ εὑροῦσα ἡ βασιλεία μου, συνεῖσα δὲ καὶ τοὺς ἐν ταῖς ἀνεσί μας ἡμέραις τιμωμένους ἁγίους ἀτιμίαν μᾶλλον ἢ τιμὴν οἰομένους ἐξ ἧς οἰκήσεσθαι τέλεον παρα κινδυνεύει τὸ δίκαιον, ταῦτα θεσπίζει, ταῖς τε τῶν σε κτῶν πανηγύρεων τελεταῖς τὸ εἰκὸς τῆς αὐτῶν τιμῆς ἀπονέμουσα, καὶ τῇ τῶν ἀδικουμένων ἐκδι κήσει τὸ πρέπον ἀπομερίζουσα· ἵνα μὴ, ὁ φησιν ὁ δ τῆς ἐν ταῖς ἑορταῖς δηλαδὴ τοῦ Θεοῦ θεραπείας ή Απόστολος, ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ κατεργάζοιτο θάνατος, ἐκ τῶν ἀδικουμένων πλείων συντριβή καὶ ἀπώλεια, μηδ᾽ ἡ σεμνωνυμία τῆς ἀργίας καὶ τῆς ἀπραξίας τὰ εὔφημον ἐνεργόν τε ἅμα ποιοῖτο τὴν ἀδικίαν καὶ ἔμπρακτον. α'. Θεσπίζομεν οὖν ἐκείνας εἶναι τῶν ἡμερῶν ἀπράκτους, ὃς ἐν τῇ παρούσῃ διατάξει ῥητῶ; ἀπαριθμησόμεθα. Καί τινας μὲν αὐτῶν τὸ πάντη ἄπρακτον ἔχειν, ώς μηδαμώς δι' ὅλου τοῦ αὐτῶν διαστήματος συνίστασθαι δικαστήριον, εἰ μὴ βασι λεία ἴσως οἰκονομίας τρόπῳ ἢ ἀνάγκη (ὁποῖα πολύ τὸ περιπετὲς τῶν πραγμάτων νεανιεύεται) θελήσει καθίσαι καὶ ἐν αὐταῖς δικαστήριον· τινὰς δὲ ἀπὸ μέρους ἄγειν τῶν δικαστηρίων σχολήν, ώς οἷον ξωθεν μέχρι καὶ εἰς αὐτὸν τὸν τῆς λειτουργίας και ρὸν, ἵνα τοῖς δικασταῖς ἐξείη προσανέχειν εὐχῇ καὶ τῇ περὶ τὸ θεῖον δοξολογίᾳ, καὶ μετὰ τὴν ἱεροτελεστίαν ἐπιμελεῖσθαι καὶ τῆς δικαιοσύνης καὶ τοῖς ἄδικα πεπονθόσιν ἐπαρήγειν κατὰ τὴν τῶν νόμων ἰσχύν. Οι μέντοι οὕτω μετὰ τὴν θείαν λειτουργίαν επιτετραμμένοι δικάζειν ἐν τοῖς γινομένοις παρ' αὐτῶν σημειώμασι μεμνήσονται τοῦ καιροῦ, καθ' δν τὰ σημειώματα πράττονται. Καὶ δὴ πρῶτον περὶ τῶν τελείως ἀπράκτων διαληπτέον. Η τοίνυν κατὰ τὴν ὀγδόην ἡμέραν τοῦ Σεπτεμβρίου μηνός γενέθλιος ἡμέρα τῆς παναχράντου Δε σποίνης καὶ Θεομήτορος άπρακτος ἔσται. Ὡσαύτω; καὶ ἡ ἰδ', τῇ Ὑψώσει τετιμημένη του ζωοποιοῦ σταυροῦ· καὶ ἡ κς', διὰ τὴν τοῦ ἀποστόλου και εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου μετάστασιν. Ἡ ς' τοῦ Ὀκτωβρίου, διὰ τὸ τὴν μνήμην ἐν αὐτῇ τελεῖσθαι τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Θωμά. Η Θ', διὰ τὸν τοῦ ᾿Αλφαίου Ἰάκωβον τὸν ἀπόστολον καὶ ἡ ι', διὰ τὸν ἀπόστολον καὶ εὐαγγελιστὴν Λουκάν. Η ιγ' τοῦ Νοεμβρίου μηνός, ὅτι ἐν αὐτῇ ἡ μνήμη τοῦ Χρυσοστόμου τελεῖται. Η ιδ᾽, ὅτι ἐν αὐτῇ ὁ ἀπό στολος Φίλιππος ἑορτάζεται. Η ις', ὅτι ὁ εὐαγγελιστὴς καὶ ἀπόστολος Ματθαίος τιμᾶται. Ἡ κα', ὅτι τὰ εἰς τὸν ναὸν εἰσόδια τῆς Θεομήτορος ἐν ταύτῃ πανηγυρίζεται· καὶ ἡ λ', ὅτι ὁ ἀπόστολος ᾿Ανδρέας ἐν αὐτῇ ἑορτάζεται. Η θ' τοῦ Δεκεμβρίου, ὡς τῆς Συλλήψεως ἐν αὐτῇ τελουμένης τῆς ὑπεραγίας Μητρὸς τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Η κ' μέχρι καὶ αὐτῆς τῆς ς' τοῦ Ἰανουαρίου, ὡς ἐν αὐταῖς ἑορταζομένων τῶν Γενεθλίων καὶ τοῦ βα πτίσματος τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Η ιη' τοῦ Ἰανουαρίου, διὰ τοὺς θείους Πατέρας καὶ διδασκάλους, ᾿Αθανάσιον καὶ Κύριλλον. Η κε
col. 757–758page 26 of 41
PG 133:757τοῦ αὐτοῦ μηνός, διὰ τὴν μνήμην τοῦ μεγάλου πάτρες Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου. Ἡ β' τοῦ Φεβρουαρίου, διὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος ὁκαπαντήν· καὶ ἡ γ', διὰ τὴν τῆς μνήμης τοῦ θεοδόχου Συμεών τελετήν. Ἡ κι' τοῦ Μαρτίου, διὰ τὸν τῆς Θεομήτορος εύν αγγελισμόν. Α' πασχαλίαι τῶν ἡμερῶν ἀπ' αὐτῆς τῆς τοῦ Λαζάρου ἐγέρσεως μέχρι καὶ εἰς αὐτὴν τὴν μετὰ τὸ ἅγιον Πάσχα ογδόην. Ἡ κι' τοῦ ᾿Απριλίου, διὰ τὸν ἀπόστολον καὶ εὐ αγγελιστὴν Μάρκον· καὶ ἡ λ', διὰ τὸν ἀπόστολον 14 κωδον, τὸν τοῦ θεολόγου καὶ εὐαγγελιστοῦ ἀδελφόν. Η η' τοῦ Μαΐου, διὰ τὴν μνήμην τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου. Η ι, διὰ τὴν τοῦ ἀποστόλου Σίμωνος τοῦ Ζηλωτού. Η κα', διὰ τὴν μνήμην τῶν ἁγίων καὶ ἐσαποστόλων μεγάλων βα σιλέων, Κωνσταντίνου και Ελένης. Η κς', δια τὴν τοῦ ἀποστόλου Αλφαίου τοῦ Ἰούδα. Η κα' τοῦ Ἰουνίου, διὰ τὸν ἀπόστολον Βαρθολο μαζον. Η ιθ, διὰ τὸν ἀπόστολον Ἰούδαν τὸν καὶ Θαϊδαῖον, καὶ Λεββαίον, καὶ Ἰάκωβον. Ἡ κδ', διὰ τὸ τοῦ Προδρόμου Γενέθλιον. Ἡ κθ', διὰ τὴν ἐπὶ τοῖς κορυφαίοις τῶν ἀποστόλων Πέτρου και Παύλου πανήγυριν· καὶ ἡ δ', διὰ τὴν ἐπὶ τοῖς δώδεκα. Η κι' τοῦ Ἰουλίου, διὰ τὴν τῆς ἁγίας Αννης τῆς μητρὸς τῆς Θεομήτορος κοίμησιν. Ἡ ς' τοῦ Αὐγούστου, διὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεταμόρφωσιν. Ἡ θ, διὰ τὴν μνή μην τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Ματθίου. Η ιε', διὰ τὴν ὑπερένδοξον τῆς ἁγίας Θεοτόκου μετάστασιν. Καὶ 4 κ', διὰ τὴν μνήμην τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Θαδδαίου. Καὶ ἡ κδ' διὰ τὴν τοῦ ἀποστόλου Βαρθολομαίου. Καὶ Απθ', διὰ τὴν τοῦ τιμίου Προδρόμου ἀποτομήν. Ταύταις ὡς τέλεον ἀπράκτοις συνεξετασθήσονται καὶ αἱ μεσότητες τῆς τεσσαρακονθημέρου νηστείας καὶ τῆς Πεντηκοστῆς, καὶ ἡ τοῦ Σωτῆρος Ανάληψις, καὶ πᾶσαι τῶν ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἡμερῶν κυριώνυμοι ὡς ἐν αὐταῖς ἀποκεκλεῖσθαι πᾶσαν πάροδον εἰς τὸ δικαστήριον, καὶ μηδέν τι μηδένα τῶν δικάζειν λα χόντων δικαστικὸν διαπράττεσθαι. β. Δἴ γε μὴν τὸ δικαστήριον ἀπὸ μέρους σχολά ζουσαι, καὶ μὴ καθ᾽ ὁλόκληρον (ὡς προδιειλήφαμεν) ἀπραχτήσουσαι, εἶεν ἂν αὗται. Η Γ' τοῦ Σεπτεμβρίου μηνός, ὅτι ἐν αὐτῇ τὸ ἐν χώναις τοῦ ἀρχιστρατήγου Μιχαήλ θαῦμα τετερα τούργηται. Ἡ κγ' τοῦ Ὀκτωβρίου, ὅτι τὴν μνήμην τοῦ ἀδελφοθέου Ἰακώβου τελοῦμεν. Η κας', ὅτι τὸν μέγαν μάρτυρα καὶ μυροβλύτην Δημήτριον ἑορτάζομεν. Η σ' τοῦ Νοεμβρίου, διὰ τὸ τοὺς θαυματουργούς ἀναργύρους Κοσμᾶς καὶ Δαμιανόν ἑορτάζεσθαι. Η τ', διὰ τὸ τὴν σύναξιν τῶν ἀσωμάτων τελεῖσθαι. Καὶ ἡ κή, διὰ τὸ τὸν ὁσιομάρτυρα Στέφανον τὸν νέον πανηγυρίζεσθαι. Ἡ δ' τοῦ Δεκεμβρίου, διὰ τὴν καλλιμάρτυρα
col. 759–760page 27 of 41
PG 133:759Βαρβάρων. Καὶ ἡς, διὰ τὸν ἐν θαύμασι περιώνυμον καὶ μυροβλύτην Νικόλαου... οι τιν, Η ι' τοῦ Ἰανουαρίου, διὰ τὸν Νύσσης θεῖον Γρη γόριον. Η ις', διὰ τὴν προσκύνησιν τῆς τιμίας τοῦ κορυφαίου τῶν ἀποστόλων Πέτρου Αλύσεως. Η ιθ', διὰ τὴν ἀνακομιδὴν τοῦ τιμίου νεκροῦ τοῦ Θεολόγου Γρηγορίου. Καὶ ἡ κι', διὰ τὴν ἀνακομιδὴν τοῦ σεβασμίου λειψάνου τοῦ Χρυσοστόμου. Ἡ ζ' τοῦ Φεβρουαρίου, διὰ τὸν μεγαλομάρτυρα στρατηλάτην Θεόδωρον. 'Η ιζ', διὰ τὸν ἀθλοφόρον Θεόδωρον τὸν Τήρωνα. Η θ' τοῦ Μαρτίου, ὡς τῆς μνήμης τελουμένης τῶν ἁγίων μαρτύρων τοῦ Χριστοῦ μ', Η κγ' τοῦ Ἀπριλίου, ὡς τοῦ μεγαλομάρτυρος Β. Γεωργίου τιμωμένου. Η β' τοῦ Μαΐου, διὰ τὸν μέγαν ᾿Αθανάσιον. Η η' τοῦ Ἰουνίου, διὰ τὸν μεγαλομάρτυρα Θεό δωρον τὸν στρατηλάτην. 'Η θ', διὰ τὸν ὅσιον Πατέρα ἡμῶν Κύριλλον ᾿Αλεξανδρείας. Καὶ ἡ κι', διὰ τὸν ὅσιον καὶ θαυματουργόν Σαμψών. Η α' τοῦ Ἰουλίου, ὅτι ἐν αὐτῇ τῶν ἁγίων καὶ θαυματουργῶν ἀναργύρων τὴν μνήμην τελοῦμεν. Ἡ β', ὅτι τῆς καταθέσεως τῆς Θεομήτορος μνημονεύομεν. Η η', ὅτι τὸν μεγαλομάρτυρα Προκόπιον ἑορτάζομεν. Η ια', ὅτι τὴν καλλιμάρτυρα Ευφημίαν πανηγυρίζομεν. Ἡ κ', ὅτι τὸν προφήτης Ηλίαν τις μῶμεν. Ἡ κ' ὅτι τὸν ἀθλοφόρον, καὶ θαυματουργόν Παντελεήμονα ἑορτάζομεν. Καὶ ἡ λπὸ τοῦ Αὐγούστου, δια την της τιμίας ζώνης τῆς ἀχράντου Θεοτόκου κατάθεσιν. Αὗται δὴ αἱ πῶς μὲν ἄπρακτοι, πῶς δὲ ἔμπρακτοι. Τὰς μέντοι διὰ γέννησιν βασιλικὴν ἢ ἀναγόρευσιν σχολαζούσας τῶν ἡμερῶν καὶ ταύτας ταῖς εμπράκτοις ἐγκρίνει ή βασιλεία μου, ἀφ' ἑαυτῆς άρχομένη τοῦ παρόντος θεσμοθετήματος καὶ ἐν οἷς αὐτὴ διαπράξαιτο διδάσκουσα τους λοιπούς· οὐχ οὕτω γὰρ ὁ τῆς παρούσης διατάξεως πείσει λόγος τοὺς αὐτῷ προσανέχοντας, ὡς ἡ παρὰ τῆς βασιλείας μου πρᾶξις. Αὐτὰς γὰρ τὰς ἡμέρας, ἐν οἷς ἡ βασι λεία μου καὶ εἰς τὸν τῇδε βίον προῆκται καὶ εἰς βα σιλέα Θεοῦ προνοίᾳ ἀνηγόρευται, εμπράκτους εἶναι θεσπίζει, καὶ μηδεμίαν ἐκεχειρίαν ἐν ταύταις ἄγειν τὰ δικαστήρια. Πᾶσαι μέντοι αἱ παρὰ τὰς ἄνω και ταγραφείσας ἡμέρας τοῦ χρόνου καὶ ἐμπρακτοι σονται, καὶ δικαστήρια ἐν αὐταῖς γενήσονται καὶ έκβιβασμοὶ ἀκολούθως ταῖς δικαστικαῖς ἀποφάσεσι. Πέπεισμαι δὲ ὅτι καὶ Θεῷ φίλον ἔσται τὸ παρὸν τῆς βασιλείας μου θεσμοθέτημα· ταλανίζων γὰρ τοὺς Φαρισαίους ὁ Ἰησοῦς καὶ αὐτοῦ τοῦ ἐλέους την κρίσιν προέταξε. Είχε τό· Μηνὶ Μαρτίῳ Ινδικτιώνος ἰδ', δ' ἐρυ Ορῶν γραμμάτων τῆς βασιλικῆς χειρός· τό Διά τοῦ λογοθέτου τοῦ δρόμου τοῦ ἀγαθεοδωρίτου Μ

Part XIVPars XIV

col. 761–762page 28 of 41
PG 133:761χαήλ. Κηρίνη βούλλη διπτύχου. Καὶ ἔξωθεν τό Απελύθη μηνὶ Ἰουνίῳ ινδικτιώνος ιδ' έτους σχοδ'. Νεαρὰ τοῦ πανευσεβεστάτου καὶ φιλοχρίστου κραταιοῦ καὶ ἁγίου ἡμῶν βασιλέως τοῦ πυρο φυρογεννήτου κυροῦ Μανουὴλ τοῦ Κομνηνού περὶ τῶν ἑκουσίως φονευόντων. η Τοῖς ἀρχηγέταις τοῦ γένους ὁ τῆς κακίας γενο νήτων ἀπὸ φθόνου καὶ φόνου τὰς ἀρχὰς τῆς που νησίας ἐπήξατο, συλλαβὼν μὲν τὸν φθόνον καὶ ὠδι νήσας, ἀποτελὼν δὲ τὸν φόνον, ἅτε ζωῆς πολέμιος ὢν καὶ τῷ δημιουργῷ καὶ πλάστῃ τῶν ἀνθρώπων ἀντίπαλος· εἰ ἐκεῖνος μὲν παράγειν καὶ συνέχειν το πλάσμα ηὐδόκησεν, αὐτὸς δὲ ἀναιρεῖν καὶ ἀπολύ λύειν ἐξ ἀρχῆς καὶ μέχρι παντὸς μεμελέτηκε. Διὰ τοῦτο καὶ παρ' ἀδελφοῖς τὰ πρῶτα φθόνος τὸ που νηρὸν τοῦτο καὶ ὀλέθριον παραβλαστάνει ζιζάνιον, καὶ φόνον καρποφορεῖ, καὶ ἀντιπράττει δι' αὐτοῦ τῷ ποιήσαντι. 'Αλλ' δρα καὶ τὴν τιμωρίαν, οὐ διαμέλ λούσαν, παρὰ πόδας δὲ μᾶλλον καὶ ἀπαραιτήτως ὑπὸ Θεοῦ τῷ τοῦ μύσους εργάτῃ προσαγομένην καὶ εἰς τὸ ἑπταπλάσιον ἀντιμετρουμένην. Καὶ δῆλον ἐκεῖθεν· «Πᾶς γὰρ ὁ ἀποκτείνας Κάϊν ἑπτά, φησί, τὰ ἐκδικούμενα παραλύσει, ἐν οἷς καὶ τὸ τρέμειν αὐτὸ συγκατηρίθμηται, ἵνα δηλονότι μηκέτι δεύτερον ἰσχύσῃ φόνον ἐργάσασθαι. Καὶ οὕτω μὲν ὁ Κάτω Ἐν δὲ τῷ Λάμεχ ήκηκόειμεν οὐχ επτάκις μόνον, ἀλλ' εβδομηκοντάκις τὰ τῆς ἐκδικήσεως ὡς φονευτῇ καὶ αὐτῷ γεγονότι αντιμεμέτρηται. Καὶ οἱ περὶ τὸν Ἀχαιῶ ὡς τὸν κατὰ τοῦ Ναβουθαὶ μελετήσαν τις άδικον φόνον καὶ τολμήσαντες ἀποτόμως ήχου σαν «Εφόνευσας, ἐκληρονόμησας, ο καί·. Έν τῷ τόπῳ, ἐν ᾧ ἐλειξαν οι πύνες τὸ αἷμα Ναβουθαι, ἐκεῖ ἐκλείξουσιν οἱ κύνες τὸ αἷμά σου, ο καί· «Τὴν Ιεζάβελ κύνες καταφάγονται ἐν τῷ προτειχίσματι τοῦ Ἰσραήλ, ο Καὶ τὰ μὲν τῆς Παλαιᾶς, ὡς ἐκ πολλῶν ὀλίγα φάναι, τοιαῦτα. Ἐπὶ δὲ τῇ τῆς νέας χάριτος Ιλαρότητι, ὅτε πρὸς φόνον ώρμων τοῦ εὐεργέτου οἱ ἐξ Ἰσραὴλ ἀγνώμονες ὄντες καὶ σκλη ροκάρδιοι, ἀκούομεν τοῦ Σωτῆρος τῷ λαβόντι μάχαιραν τὸν ἐκ τῆς μαχαίρας επαπειλοῦντος θάνατον. ᾿Αλλὰ καὶ ὁ πολιτικὸς καὶ παλαιότερο; νόμος τῶν ἱερῶν ἀπείργει περιβόλων των φονευτὴν καὶ τὸν τοῦ ἐλέου καὶ τῆς φιλανθρωπίας ναὸν παντάπασι τού τοῖς ἀπέκλεισεν, ἄδικον εἶναι λογισάμενος, τὸν τὰς χεῖρας πεπλησμένας αίματος φέροντα τῆς ἀπὸ τῶν νόμων ἐπηρτημένης αὐτῷ ἐξελέσθαι κατακρίσεως καὶ κολάσεως. Ταῦτα δὲ πάντως διορίσματα τῷ Μωσαϊκῷ κατακολουθήσει νόμῳ, τῷ ἐκ τοῦ θυ σιαστηρίου τὸν φονέα λαμβάνειν θεσπίζοντι. Αλλ' ὅτι μὲν ἡ τοῦ φόνου πλημμέλεια ἐναγὲς τῷ ἔντι 'Ανεκδ.
col. 763–764page 29 of 41
PG 133:763καὶ θεοστυγές, ἔκ τε τῶν θείων νόμων καὶ τῶν ἀν θρωπίνων ἀρκούντως δεδήλωται. Περὶ δὲ τῶν τοιού τῷ περιπιπτόντων ἐγκλήματι καὶ τῇ ἁγιωτάτῃ καὶ Μεγάλῃ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίᾳ προσφευγόντων τα δόξαντά οἱ νομοθετήσας ὁ πορφυρογέννητος κυρός Κωνσταντίνος διωρίσατο αειφυγίᾳ μὲν τοὺς ἔχου σίους φονεῖς ἅπαντας απαραιτήτως καθυποβάλλεσθαι, καὶ μὴ συγχωρεῖσθαι περινοστεῖν αὐτοὺς καὶ φαίνεσθαι ἐν τῇ γῇ, ἢ τὸ τοῦ πλησίον αἷμα χανοῦσα κακῶς ὑπεδέξατο· τούς γε μὴν ἐκ μελέτης καὶ βεβουλευμένως καὶ μετὰ σκέψεως τὸν ἀδελφικὸν κατεργασαμένους θάνατον σὺν τῇ ἀειφυγίᾳ καὶ ἀποκείρεσθαι πάντως διετάξατο, καὶ τοῖς μοναχοῖς ἐγκαταλεγέντας παρ' ὅλην αὐτῶν τὴν ζωὴν τῷ μοναστηρίῳ προσμένειν, μετὰ τὸ καὶ ἄλλας ποινὰς ὑφίστασθαι (περὶ ὧν πλατύτερον τὰ περὶ τούτων ἀπολυθέντα νεαρά θεσπίσματα διορίζεται), μηδὲν περὶ τῶν μὴ προσφευγόντων τῇ ἁγιωτάτη Μεγάλη Εκκλησία διορισάμενος, ώς τους πολιτικούς νόμους ἀπαρακινήτως ἐπὶ τούτων τηρεῖσθαι βουλόμενος καὶ τὴν τιμωρίαν τοῖς φονεῦσιν ἐπά γεσθαι, καθὼς ἡ τούτων νομοθεσία παρακελεύεται. Πρόφασις οὖν ἡ τοιαύτη νεαρὰ νομοθεσία τοῖς πα λαμναιοτάτοις τῶν ἀνθρώπων καὶ ἐπαράτοις γέγονε τοῦ μετὰ πολλῆς ἀδείας ἐπὶ τὰς μιαιφονίας ἐκτρέχειν, καὶ τῆς τυχούσης λαβομένους προφάσεως της λικοῦτον μύσος εργάζεσθαι καὶ προσφεύγειν τ Ἐκκλησίᾳ, καὶ γράμμα συμπαθείας πορισαμένους αναστρέφειν οἴκαδε. Καντεῦθεν οἱ πλείους καὶ δευ τέροις καὶ τρίτοις καὶ πλείοσιν ἐπιτολμῆσαι οὐκ ώκνησαν διὰ τὸ χαῦνον καὶ καταπεφρονημένον, οὐ γὰρ ἂν εἴποιμι συμπαθές — τῆς προτέρας και λάσεως· συμπάθεια γὰρ ἐπὶ τοῖς πεπονθόσι κακῶς, οὐκ ἐπὶ τοῖς δράσασι, καὶ γίνεται δικαίως καὶ λέγε ται· ἐπὶ δὲ τοῖς κακῶς πράττουσιν οὐκ ἀδιακρίτως χρή ταύτην γίνεσθαι. Ταύτης δὲ τῆς νομοθεσίας κἀκεῖνο δὴ συνέβη τὸ μέρος, λέγω δὴ τὴν ἀειφυγίαν, εἰς παντελῆ ἀχρηστίαν ἐλάσαι. Λόγος γὰρ νῦν ἀειφυγίας οὐδεὶς, ἀλλὰ πάντες οἱ φονευταὶ ἀδεῶς καὶ πάλιν ἐκεῖσε περινοστοῦσιν ἔνθα τὸ μύσος εἰς γάσαντο. Πρώην μὲν γὰρ οἱ ἐν τοῖς θέμασιν ἀπο στελλόμενοι, εἴτε πολιτικὴν περιεζωσμένοι ἀρχὴν ἢ καὶ στρατιωτικὴν ἐνδεδυμένοι ἀξίαν, φόνου τολμηθέντος, ἔσπευδεν ἕκαστος καὶ τοῦ ἑτέρου προέτρεχε, τὸν φονέα συλλαβεῖν προθυμούμενοι καὶ τὴν ἐπ' αὐτῷ ἐπεξέλευσιν κατὰ νομικὴν ἀκολουθίαν ποιή σασθαι, καὶ διὰ τῆς ἐπὶ τούτῳ κολάσεως ἀναστεῖλαι τοὺς ὁμοιόφρονας· νῦν δὲ οἱ τοῖς θέμασιν ἄρχοντες, ὡς μανθάνει ἡ βασιλεία μου, τοῦ καλοῦ μὲν τελείως ἠλογηκότες καὶ πρὸς τὴν τῶν ἀνθρώπων σωτηρίαν συντείνοντος, ἐν δὲ καὶ μόνον συμπέρασμα τῆς ὅλης αὐτῶν ἐνεργείας ποιούμενοι τὸν χρηματισμὸν καὶ τὴν κακὴν αἰσχροκέρδειαν καὶ τὸ κέρμα περιχάσκοντες, οὐ μόνον οὐκ ἀναψηλαφῶσιν, ὅτε φόνος τις ἐν ᾗ διέπουσι χώρα γένηται, τους τὸ τοιοῦτον δεινὸν πλημμελήσαντας, ἀλλ᾽, ὅ τούτου χείριστον, τινὲς τῶν τοιούτων καὶ τοὺς ἤδη φωρα θέντας ὑπ' αὐτῶν καὶ κρατηθέντας περικρύπτουσι, καὶ λαθραίως εἰς τὴν Μεγάλην Εκκλησίαν προ πέμπουσι. Περὶ δὲ τῶν γινομένων ἐπ' αὐτοῖς μετὰ τὸ προσδραμεῖν τῇ ἁγιωτάτῃ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίᾳ ἡ μὲν βασιλεία μου ἀκριβῶς οὐκ οἶδεν· ἀκούει δὲ ὅμως οὐκ ἀγαθὰ, καὶ ἁπλῶς τοῦτο ἐξ ἁπάντων ἀπο τελεῖται, τὸ ἐν παντὶ τόπῳ τῷ ὑπὸ τὴν Ῥωμαϊκὴν ἐπικράτειαν φόνους ἀδεῶς καθημέραν τολμᾶσθαι. Ὅταν οὖν ἡ βασιλεία μου ἀναλογίσηται ὅπερ παρ᾽ ἔθνεσιν, ἃ μήτε νόμος θεῖος ἀπεῖρξε μήτε μελλούσης καὶ φρικτῆς κολάσεως ἀπειλὴ τοῦ κακῶς εἰς ἀλλήλους ποιεῖν ἀνεχαίτισε, τὰ τοιαῦτα τῶν ἁμαρτημάτων σπάνια και διὰ χρόνου τολμῶνται, ἐν δὲ τῇ καθ' ἡμᾶς χώρα σχεδόν καθ᾿ ἑκάστην πλημμελοῦνται, πόσης ἀνίας ἐμπίπλαται; Πλίκης δὲ ἀθυμίας καὶ τοῦτο αἴτιον μετὰ τῶν ἄλλων τῇ βασιλείᾳ μου γίνεται, τῶν νῦν
col. 765–766page 30 of 41
PG 133:765ἀνθρώπων κατανοούσῃ τὸ περὶ τὴν δικαιοπραγίαν ὀλίγωρον, καὶ τὸ μηδένα ζῆλον ἔχειν αὐτοὺς τοῦ καλοῦ καὶ τῆς ἀρετῆς; Ταῦτα πάντα κατανοήσασα ἡ βασιλεία μου, προσλόγισαμένη δὲ καὶ τὸ τοῦ ῥη θέντος νεαρού βασιλικού διατάγματος ἐπὶ τισι κανονικαῖς διατάξεσιν ἐναντίον καὶ ἄλλως ἀδόκιμον, ἐφρόντισε κατὰ τὸ ἐγχωροῦν καὶ τὸ τοῦ φόνου μύσος ἀναστείλαι, καὶ τὰ τῆς νεκρᾶς διορθώσασθαι. σ'. Παρακελεύεται οὖν ἅπασι τοῖς ἐν θέμασι διαιτηταῖς, καὶ ταῖς ἐν αὐτοῖς οὖσαις στρατιωτικές δυ νάμεσι καὶ τοῖς τούτων στρατηγοῖς, ἔνθαπερ ἂν ἑκούσιος φόνος γένηται καὶ τολμηθῇ τοιοῦτόν τι παρά τινος, αὐτίκα πάντας διεγείρεσθαι εἰς τὴν τοῦ φονέως κατάσχεσιν, καὶ δέσμιον αὐτὸν ἀποστέλ». λειν πρὸς τὴν βασίλειον περιωπήν, ἢ ταύτης ἀπο δημούσης πρὸς τὸν ἔπαρχον τῆς θεοφυλάκτου μεγα λοπόλεως, ὥστε εἰς δημοσίαν φυλακὴν εἰσάγεσθαι, καὶ τὰς σωματικὰς καὶ οὐσιακὰς κατά τε νόμους καὶ τὴν τῶν νεαρών θεσπισμάτων δύναμιν καὶ ἑτέ ρας ἀποστῆναι κολάσεις· εἰδότων τούτων ἁπάντων ὡς εἴ τις φωραθείη δυνάμενος κατασχεῖν τὸν φονέα καὶ μὴ τοῦτο ποιήσας, οὕτω μέλλειν κατακριθῆναι, ὡς, κατὰ βασιλέως βουλευσάμενος. Εἰ δ' ίσως διαλάθῃ, τις καὶ προσφύγῃ τῇ ἁγιωτάτῃ τοῦ Θεοῦ Μεγάλη Ἐκκλησίᾳ, μετὰ τὸ προβῆναι τὰ ἐκκλησιαστικὰ ἐπ' αὐτῷ ἐπιτίμια, κατὰ τὴν νομικήν παρατήρησιν ἐνδημοῦντος μὲν τοῦ κρατοῦντος τῇ βασιλευούσῃ τῶν πόλεων, παρ' αὐτοῦ ἀποσταλήσεται εἰς τὸ θέμα ὁποῖον ἂν ἐπικρίνῃ, ὥστε τὸν χρόνον τῆς ὅλης αύτ τοῦ ζωῆς ἐκεῖσε διαβιβάζειν, καὶ μὴ ἐκεῖθεν ἀποδιδράσκειν, ὥστε ἐπανατρέχειν ἔνθα τὸ τοῦ φόνου μύσος εἰργάσατο· ἀποδημοῦντος δὲ ἴσως τοῦ βασι λέως, παρὰ τοῦ ἐπάρχου (ὡς εἴρηται) είς τινα τῶν πορρωτέρω χωρῶν ἐξορισθήσεται καὶ τὸν τῆς ζωῆς αὐτοῦ χρόνον ἐκεῖσε διανύσει. β. "Αν δέ γε μὴ μόνον εκουσίως, ἀλλὰ καὶ ἐκ μελέτης τὸν φόνον ἐργάσοιτο, οὐκ ἀναγκασθήσεται κατὰ τὴν προῤῥηθεῖσαν βασιλικὴν διάταξιν ἀποκα-Cut βῆναι. Εἰ γὰρ τὸν ἑκουσίως τῇ ἀποκάρσει προστρέχοντα οὐκ ἀπεντεῦθεν ἡ κανονικὴ ἀκρίβεια εἰς αὐτὴν παραδέχεται, ἀλλὰ καιρὸν αὐτῷ τὸν ἀρκοῦντα ἐπι μετρήσασα, καὶ δι' αὐτοῦ τὸ τῆς γνώμης ἐκείνου βέβαιον εἴτε καὶ ἀπαγὲς βασανίσασα, είπερ εὑρήσει τὸν ἄνθρωπον τῇ ἐξ ἀρχῆς προθέσει στοιχοῦντα καὶ τῷ μοναχική πολιτεύματι καὶ τῇ νεκρώσει τοῦ σώματος αόκνως ἑαυτὸν παρασκευάζοντα, έκτοτε καὶ τὴν τοῦ ἀγαθοῦ ἔργου αὐτῷ προσεπιφέρει συμ πλήρωσιν εἰς τὴν μοναχικὴν πολιτείαν τε παραδεξαμένη καὶ κατάστασιν· πῶς οὐκ ἂν εἴη ἄλογον καὶ τοῖς πνευματικοῖς νόμοις ἀπᾷδον αναγκαστικῶς ἀποκείρεσθαί τινα, καὶ ταῦτα φονέα δν μέχρι του σούτου ὁ Θεὸς ἐγκατέλιπεν, ὥστε καὶ ἀδελφικῷ χραν θῆναι τὰς χεῖρας αἵματι; Δέος γὰρ μήπω; άκου σίῳ προαιρέσει τὸν ἀγγελικὸν βίον ὑπελθὼν καὶ βίᾳ τοῦτον καταδεξάμενος εἰς ἐμπαιγμὸν τῷ φρικώδει χρήσηται σχήματι· πεφύκασι γὰρ οἱ τῶν ἀνθρώπων κουφότεροι εἰς ἀπόνοιαν ἐμπεσόντες καὶ ταῖς χειρίσταις καὶ παραβολωτέραις ἐπιτολμαν πράξεσιν.
col. 767–768page 31 of 41
PG 133:767᾿Αντὶ τοίνυν τῆς ἀποκάρσεως νομοθετεί η βασιλεία μου τὸν πεπλημμεληκότα φόνον μεμελετημένον ἑκούσιον ἐν φυλακῇ παρ' ὅλον τὸν τῆς ζωῆς αὐτοῦ χρόνον διάγειν, καὶ μηδέποτ' ἐκεῖθεν ἐξάγεσθαι, μηδ' ἀπὸ βασιλικῆς ἴσως προστάξεως κατὰ λήθην ποριζομένης· ἐπὶ δὲ ταῖς περιουσίαις αὐτῶν γίνε σθαι, καθὼς ὁ προμνημονευθείς βασιλεὺς διετάξατο. γ'. Ἐπεὶ δὲ οἱ πλείους τῶν φονέων ἐκ μελέτης καὶ διασκέψεως τους φόνους κατεργαζόμενοι, ἔπειτα τῇ ἁγιωτάτῃ τοῦ Θεοῦ Μεγάλη Εκκλησίᾳ προσελθόντες, οὐχ ὡς γέγονε παρ' αὐτῶν ὁ φόνος, ἀλλὰ πρὸς τὸ οἰκεῖον συμφέρον· ποιοῦνται τὴν ἐξομολόγησιν τὴν αλήθειαν παρακρύπτοντες· παρακελεύεται ἡ βασι οι ο λεία μου γραφὴν γίνεσθαι τοῦ κατὰ καιροὺς ἁγιω τάτου πατριάρχου μετ' ἐπιτιμίου πρὸς τὸν κατά χώραν ἀρχιερέα καὶ τὸν ὑπ' αὐτὸν κλῆρον, ἀλλὰ μὴν καὶ τὸν τοῦ θέματος διαιτητήν· καὶ καθὼς μάθῃ γενέσθαι τὸν φόνον ἀπὸ τῆς ἐκείνων ἀντεγρα φῆς, οὕτω ποιεῖν καὶ τὴν ἐπεξέλευσιν· καὶ μὴ τὸν ἐκ μελέτης φονεύοντα διὰ τὴν ψευδῆ αὐτοῦ ἐξαγορείαν τὰς τοῦ κατὰ τύχην καὶ ἀπροόπτως τῷ τοιού τῷ περιπεσόντος ἐγκλήματι δέχεσθαι ποινὰς καὶ τὰ ἐπιτίμια. δ. Εἴ τις μέντοι τῶν φονέων, τῇ ἁγιωτάτη Μεγάλη προσφυγών Εκκλησίᾳ, καὶ τῇ ἀειφυγίᾳ κατακριθεὶς ἡ δέσμιος εἶναι καὶ ἐν φυλακῇ ἐγκεκλείσθαι παρ' ὅλην αὐτοῦ τὴν ζωήν, εὑρεθῇ άνετος ἐμπεριπατῶν ἔνθα τὸν φόνον εἰργάσατο, δέσμιος παρὰ τοῦ κατὰ χώραν πράκτορος αποσταλήσεται εἰς τὴν βασιλείαν μου· καὶ ὅσα δὲ τότε παρευρεθῶσιν αὐτῷ πράγματα, εἰς κέρδος ἔσται τῷ πράκτορι καὶ τῷ τὸν φονέα καταμηνύσαντι ἐπίσης παρ' αὐτῶν με ριζόμενα. Μελήσει δὲ πάντως καὶ τοῖς ἐν τῇ ἁγιω τάτη Μεγάλη Εκκλησίᾳ τῶν τοιούτων διαιτηταῖς μετὰ τῆς προσηκούσης κανονικῆς αὐστηρίας τὰ φονικά κολάζειν ἐγκλήματα, καὶ μὴ τοὺς χρόνους ὡς ἔτυχε συντέμνειν, καὶ μηδὲ ἐφ᾽ οἷς οὐ χρὴ πλέον τοῦ εἰκότος φιλανθρωπεύεσθαι. Ἴσα μέντοι τοῦ παρόντος διατάγματος τῆς βασιλείας μου, ὑπογραφέντα παρὰ τῶν προϊσταμένων τῶν δικαστηρίων, ἀποσταλέντα ταῖς κατὰ χώραν Ἐκκλησίαις ἀποτεθήσεται· ὥστε πάντας εἴδησιν ἔχειν τῶν διωρισμένων, ὡς ἂν ποιῶσι κατὰ τὴν τούτων περίληψιν. ε. Είπερ μέντοι ὁ τὸν μεμελετημένον φόνονἐργασάμενος εκουσίως ἔλοιτο τὴν ἀπέχαρσιν, οὐκ ἀδοκιμάστως τοῖς μοναχοῖς ἐγκαταλεγήσεται, ἀλλὰ μετὰ πολλῆς τῆς ἀκριβείας καὶ ἐξετάσεως, τὸν ἀρκοῦντα χρόνον κατὰ τὰς κανονικές διατάξεις βασανιζόμενος. Τῷ μέντοι μοναστηρίῳ καὶ ἄκων προσμένειν ἀναγκασθήσεται παρ' ὅλον τὸν τῆς ζωῆς αὐτοῦ χρόνον, μηδέποτε τούτου ἐξέρχεσθαι συγχωρούμενος. Πάντως δὲ τὸ μοναστήριον ἐν ἑτέᾳ ἔσται επαρχίᾳ, καὶ οὐκ ἐν ἐκείνῃ τῇ γῇ, ἢ τὸ τοῦ θανόντος αἷμα χανοῦσα κακῶς ὑπεδέξατο. Τό· Μηνὶ ᾿Απριλίῳ Ινδ. ιδ' τῆς βασιλικῆς ἁγίας

Part XVPars XV

col. 769–770page 32 of 41
PG 133:769χειρός· ἡ διὰ κηροῦ συνήθης σφραγίς· καὶ τὸ διὰ τοῦ λογοθέτου τοῦ δρόμου τοῦ ἁγιοθεοδωρίτου Μιχαήλ. Εἶχε καὶ ἔξωθεν ἐν τῇ προπτύξει τῶν κολλῶν ταῦτα Απελύθη μηνὶ Ἰουλίῳ ἰνδ. ιδ' ἔτει σχοδ'. Τὸ κατ' ἔτος μόνον τοῦ σεκρέτου τοῦ μεγάλου δρουγγαρίου, καὶ τὸ κατεστρώθη ἐν τοῖς δυσὶ μεγάλοις λυγαρια στατικούς σεκρέτοις κατά μήνα Αύγουστον Ινδ. ιδ'. Πρόσταγμα βασιλικόν, διαλύεν καὶ ἀνατρέπον τὸ προβὰν ἑβδόμου ἐξ αἵματος βαθμοῦ συν οικέσιον, κωλύον δὲ γενέσθαι μή γεγονός. Τῆς τῶν θείων καὶ ἱερῶν κανόνων καὶ νῦν φροντίζοντες συντηρήσεως ὅ τε άγιώτατός μου δεσπότης καὶ οἰκουμενικός πατριάρχης καὶ ἡ τῶν τοῦ Χριστοῦ ἀρχιερέων ὁμήγυρις, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐν ταῖς συνοδικαῖς περὶ κοινῶν ὑποθέσεων πράξεσι διατηρούντες συνήθειαν, ἀνενεγκεῖν καὶ πρὸς τὴν ἡμῶν εὐσεβῆ βασιλείαν τὰ παρ' αὐτῶν διαγνω σθέντα καὶ ὁροδοτηθέντα καλῶς ἐβουλεύσαντο, ἐφ' οἷς συνοδικὴ προπτέθη συζήτησις, εἰ χρὴ τοὺς ἐκ τοῦ εβδόμου βαθμοῦ ἐξ αἵματος, τὴν τῆς συγγενείας μὲν εἰδότας ἐγγύτητα, περιέργως δὲ ὅμως μὴ πρὸς ἐρώτησιν τῆς ᾿Εκκλησίας τὸ γενησόμενον ἄγοντας, καὶ οὕτω γαμικὸν συνιστώντας συνάλλαγμα, μένειν μὲν ἀδιασπάστους, ἐπιτιμίοις δὲ καθυπάγεσθαι εἴτε μὴν ἀπ' ἀλλήλων τους οὕτω κακουργοῦντας διίστασθαι. Καὶ γοῦν τὸν ἐκτεθέντα περὶ τούτου τόμον τῷ ἡμετέρῳ κράτει προκεκομίκασι, τὸ ἐπισ στη μοναρχικὸν τῆς ἡμῶν βασιλείας παραφυλαττόμενοι δίκαιον, καὶ ποθέσθαι καὶ ταύτης προηρετί σαντο, εἰ καὶ κατὰ γνώμην αὐτῆς τὰ κυρωθέντα συμβαίνει. Τῶν γὰρ ἀναγκαιοτάτων εἶναι τοῦτο διενοήσαντο κάλλιστά τε καὶ εὐλογώτατα. Οὗτοι μὲν γὰρ τὴν ἐκ τοῦ τοιούτου βαθμοῦ ἐν γάμῳ συ ζυγίαν πάντη διεκωλύσαντο, καὶ μηδὲ τὴν ἀρχὴν προβαίνειν ἐθεσμοθέτησαν, οὐ μόνον κἂν πρὸς ἐρώτησιν ἔλθῃ τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ πρὸ τῆς ἐρωτήσεως εἰς ἔργον ἀποβᾶσαν αὖθις διαιρείσθαι καὶ διατέμνεσθαι ἅτε καὶ φύσει καὶ θείῳ νόμῳ η προσπταίουσαν· δίχα μέντοι τῶν μέχρι τότε φθα σάντων ἐκτελεσθῆναι γάμων ἐκ τοῦ τοιούτου βαθε μοῦ. Οὐ μόνον δὲ, ἀλλὰ καὶ τοὺς τολμήσαντας παρά τὴν συνοδικὴν ταύτην κύρωσιν διαπράξασθαι μετὰ τῆς διασπάσεως καὶ ἀφορισμῷ καθυπάγεσθαι, καὶ τοὺς ἐκείνοις δὲ συναινέσαντας τῆς κανονικῆς πει βᾶσθαι δριμύτητο;· ἀλλὰ καὶ τοὺς ἱερολογήσαντας καθαιρέσει καθυποβάλλεσθαι. Ἐπεὶ δὲ πολλὰ πολ λάκις προβαίνουσι συναλλάγματα μετὰ τῶν ἐκ βασιλέων γένους καὶ τῶν ἄλλων εὐγενεστάτων καὶ περιδόξων ἐν ἀξιώμασι, καὶ τῶν ἐξ ἀλλοδαπῶν Ει
col. 771–772page 33 of 41
PG 133:771χωρῶν, ὧν μήγες καὶ πρίγκιπες ἄρχουσι, μεταγομένων προσώπων ἐπὶ τὴν βασιλίδα τῶν πόλεων, ἅπερ οὐκ ἄνευ τῆς τοῦ ἡμετέρου κράτους κελεύσεως συντελεῖσθαι πάντως πεφύκασιν, ἐν εἰδήσει γενέσθαι καὶ τὴν ἡμῶν βασιλείαν τῶν συνοδικῶς κυρωθέν των περὶ τοῦ τοιούτου ἀναγκαίου ζητήματος ἦν δικαιότατον, ἵνα μὴ κατὰ λήθην ἴσως ἄθεσμόν τι τοιοῦτον συμβαίη συνάλλαγμα, καὶ τοῖς ἱεροῖς κανόσι καὶ τοῖς νομικοῖς ἀνακόλουθον διατάγμασιν, ἐν πόλει καὶ ταῦτα ταύτῃ, πασῶν μὲν προκαθημένη τῷ τῆς αὐτῆς αὐτοκρατορίας στέμματί τε καὶ διαδήματι, νόμοις δὲ κατὰ πᾶν διεξαγομένῃ καὶ εἰς κοινὸν προκειμένῃ τῆς εὐνομίας πᾶσιν ὑπόδειγμα. Γοιγάρτοι καὶ ἡ βασιλεία ἡμῶν τὴν· συνοδικὴν ταύτην ἐπὶ τῷ ζητηθέντι ἀπόκρισιν, εἴτ᾿ ἀληθὲς εἰπεῖν ὁροθέτησιν, ὡς ἑπομένως τοῖς θείοις κανόσι καὶ τοῖς ἀποστολικοῖς ἐκτεθεῖσαν νόμοις, ἐπέκρινε, καὶ κρατεῖν εἰς τὸ ἑξῆς καὶ ἀμετατρέπτως ἔχειν εἰς τὸ διηνεκές διορίζεται, τῆς αὐτῆς κοινωνοῦσε γνώμης ἐπὶ τῇ λύσει τοῦ προκειμένου ζητήματος τῷ τε ἁγιωτάτῳ μου δεσπότῃ καὶ οἰκουμενικῷ πατριάρχῃ καὶ τῇ ἱερᾷ καὶ θείᾳ συνόδῳ. Εἰ γὰρ ἐπὶ τῶν ἐξ ἀγχιστείας συναλλαγμάτων ἐστὶν, ὦ τοῖ; νόμοις κωλύονται τῆς εὐπρεπείας χάριν καὶ τοῦ μὴ συγχέεσθαι τὰ ὀνόματα, πολλῷ μᾶλλον τοῦτ᾽ ἂν ἐνταῦθα παῤῥησιάσαιτο, ἔνθα καὶ τὸ ἀπρεπὲς μετά τῆς τῶν ὀνομάτων συγχύσεως, ἀλλὰ δὴ καὶ ἡ τοῦ συγγενούς αίματος ἀλογωτάτη σύγκρασις καὶ ἀνά χυσις. Ἵνα τί καὶ δεήσει τοῖς ἐγγυτέρω καὶ καθ' αἷμα συνηνωμένοις ἐπιμιξίας ἑτέρας καὶ συνενώσεως; Εκείνοις γὰρ πάντως χρῆναι τὸν σύνδεσμον καὶ τὴν τῶν γάμων συνάφειαν πραγματεύεσθαι, οἷς καὶ ἡ πηγαία τοῦ αἵματος πρόοδος πολλαχώς μερι σθεῖσα καὶ διαιρεθεῖσα ποῤῥωτέρα διεστηκυία γνωρίζεται, εἰς ὄγδοον βαθμὸν περιστᾶσα, κἀκεῖθεν μᾶλλον αὖθις τὴν αὐτῆς ἀπόστασιν προσεπαύξουσα. Οὕτω δὴ προσθεμένη τῇ συνοδικῇ περὶ τοῦ ῥηθέντος ζητή ματος ἐπικρίσει ἡ εὐσεβὴς ἡμῶν βασιλεία, τὸ παρὸν ἐννομώτατον ἀπολέλυκε θέσπισμα, ὀφείλον τῷ τε ἱερῷ χαρτοφυλακείῳ τῆς τοῦ Θεοῦ Μεγάλης Εκ κλησίας εναποτεθῆναι, καὶ πᾶσι τοῖς δημοσιακοῖς ἀρχείοις ἐπιγνωσθῆναι, καὶ ἔχειν εἰς τὸ ἀπέραντον τὸ ἰσχυρόν τε καὶ ἀναλλοίωτον. Τό· Μηνὶ ᾿Απριλίῳ ἐπινεμήσεως ιδ, δι' έρυ θρῶν γραμμάτων τοῦ βασιλέως ἡμῶν τοῦ ἁγίου. Καὶ ἡ διὰ κηροῦ συνήθης σφραγίς. Τό - Διὰ τοῦ λογοθέτου τοῦ δρόμου τοῦ ἁγιοθεοδωρίτου Μιχαήλ καὶ τό - Κατετέθη ἐν τοῖς δυσὶ μεγάλοις σεκρέτος κατὰ μῆνα Μάϊον,

Part XVIPars XVI

col. 773–774page 34 of 41
PG 133:773Μανουὴλ ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ πιστὸς βασιλεὺς ὁ Πορφυρογέννητος, Ρωμαίων αυτοκράτωρ εὐσε δέστατος, ἀεισέβαστος, αύγουστος, Ἰσαυρικός, Κιλικικός, ('Αρμενικός], Δαλματικός, Ουγγρικός, Βοσεντικός, Προβατικός, Λαζικός, Ἰβηρικός, Βουλγαρικής, Σερβικός, Ζηκχικός, Αζαρικός, Γοτθικὸς, θεοκυβέρνητος κληρονόμος τοῦ στέμματος τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου καὶ ψυχῇ νεμόμενος πάντα τὰ τούτου δίκαια ὡς τινων ἀποστατησάντων τοῦ κράτους ἡμῶν, τοῖς τοῦ φιλοχρίστου ἡμῶν παντὸς λαοῦ, τῆς τε θεοφυλάκτου ἡμῶν βασιλίδος πόλεως, ἔτι δὲ καὶ πᾶσι τοῖς τῶν ὑπὸ τὴν τῆς ἡμε τέρας βασιλείας ἐξουσίαν χωρών, ηπειρωτικῶν τε καὶ θαλασσίων, οικήτορσιν. Εἰ μακαρίζει Πέτρου Χριστὸς τὸν ἐν ἀποστόλοις κορυφαιότατον, ἐπεὶ προφθάνει πάντας τῷ διαπύρῳ τῆς ἀγαπήσεως, καὶ τοῦτον εἶναι τὸν Χριστὸν δια τείνεται τὸν τοῦ Θεοῦ ζῶντος Υἱόν, ἅτε παρὰ τοῦ Πατρὸς ἀποκαλυφθεὶς τὸ κατ' ἐκεῖνον μυστήριον, τί δήποτ' ἂν ἕτερον είη μακαριστότερον καὶ τῷ Κυ ρίῳ εὐαρεστότερον τοῦ τῆς εὐσεβείας ὀρθοδοξαστι χῶς τὴν ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν ἀντέχεσθαι και μὴ παρὰ τῶν τοῦ ᾅδου πυλῶν κατισχύσασθαι; ἄστινας δὴ τὰς πύλας ταύτας ύποληπτέον τοὺς μὴ παρὰ τὴν ταύτης πύλην εἰσιόντας δι' αὐτοῦ Χριστοῦ τῆς ἀσφραγίστου θύρας, ἐπεὶ καὶ πασι τοῖς ἐρχομένοις άνετος πρόκειται. Ἐπὶ ταύτην τὴν πρὸς Θεὸν ειλικρινεστάτην εὐσέβειαν ὡς ἐπὶ πέτραν ἀρραγεστάτην ἡ θεόθεν ἡμῶν βασιλεία τὸν ἑαυτῆς θεμές λιον προσεδράζουσα καὶ ταύτῃ προσεποικοδομείσθαι τὸ ὑπήκοον ἅπαν σπουδάζουσα, μυρίαν ὅτι τὴν περὶ τούτου φροντίδα διηνεκώς ἐπιδείκνυται. Οίδαμεν γὰρ ἀκριβῶς ὡς, εἰ καὶ βασιλεύειν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς Θεὸς ἑκάστων ἐπηυδόκησεν, ἀλλ᾽ οὖν ἐκεῖθεν βασιλευόμεθα· καὶ ὥσπερ παρὰ τῶν ὑπὸ χεῖρα λαμβάνειν πίστιν ἀνεπιμώμητον τῶν ἐξ ἀνάγκης εἶναι τιθέμεθα, οὕτω καὶ προεισφέρειν Θεῷ τῷ βασιλεύειν ἡμᾶς προορίσαντι τὴν ἀπαρακλιτον πίστιν παρὰ τοῦ δικαίου προσαπαιτούμεθα, καὶ δεῖν εἶναι Σολομῶντι πείθεσθαι λογιζόμεθα τῶν πραγμάτων [ἑκάστῳ] τὸν πρόσφορον καιρὸν ἀφορία ζοντι. Εντεῦθεν καὶ ποτὲ μὲν τοῦ εἰρηνικοῦ Χρι στοῦ πλὴν ἀλλ' ἐπικαιρότατα λέγοντος, «Οὐκ ἦλθον ἐπὶ τὴν γῆν εἰρήνην βαλεῖν, ἀλλὰ μάχαιραν, ο οὐδὲ Η γαληνότης ἡμῶν εἰρηνεύειν ἀνείχετο οὐδ᾽ ἐν ᾗ ἀταράχω μένειν, οπότε παρεμβολή διαφωνούντων τοῖς περὶ Θεοῦ θεσμοῖς ἀναφαίνεται, ἀλλὰ καὶ τὴν μάχαιραν αίρειν τοῦ πνεύματος, τὴν διαιροῦσαν τὸ χεῖρον ἀπὸ τοῦ κρείττονος, τὰ θεῖα προβεβλημένη νήματα, καὶ δι᾿ αὐτῶν διχοτομούσα πᾶν ὅσον τῆς
col. 775–776page 35 of 41
PG 133:775Εκκλησίας ἔκφυλον νόημα· ποτὲ δὲ μετὰ τοῦ αὐτοῦ Χριστοῦ, τοῦ κατὰ καιρὸν αὖθις τὴν οἰκείαν εἰρήνην βραβεύοντος καὶ εἰρηνεύσιν ἐν ἑαυτοῖς καὶ πάσι κελεύοντος καὶ τὰ τῶν εἰρηνοποιῶν μακαρίζοντος, ἀποστρέψει μὲν τὴν λογικήν ρομφαίαν εἰς τὰ ὀπίσω, ἤδη τὰς τῶν ἀντιλεγόντων διελθοῦσαν καρδίας καὶ τοὺς οὐκ ἀνεπισφαλεῖς λογισμοὺς εἰς μέσον ανακαλύψασαν, τὸν δὲ τῆς ἔχθρας φραγμὸν καθαιρεῖ καὶ τὸ τῆς ἀντιλογίας καταστρέφει μεσότοιχον, καὶ μετὰ τῆς ασματιζούσης τάξατε, φησὶν, ἀγάπην ἐπὶ τοῖς μέχρι νῦν ἀντερίζουσιν. προ α'. Οὕτω δὴ καὶ νῦν ἐπὶ τοῖς παρεμπεσοῦσιν 4 εὐσεβὴς ἡμῶν βασιλεία προσιδεῖν ἤρξατο. Εζητεῖτο μὲν γὰρ περὶ τῆς ἐν τῷ ἱερογράφῳ Εὐαγγελίῳ φω νῆς τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἦν τοῖς μαθηταῖς προσεφθέγξατο κατὰ τὴν τοῦ Πάθους νύκτα λέγων πρὸς τὸν Πατέρα πορεύεσθαι, ὡς ὀφείλειν διὰ τοῦτο χαίρειν μᾶλλον αὐτοὺς, ότι φησί, Πορεύομαι πρὸς τὸν Πατέρα, ὅτι ὁ Πατήρ μου μείζων μου ἐστιν· ἡ δὲ ζήτησις, όπως η κατά τίνα τὴν διασάφησιν μείζων τοῦ λέγοντος Χριστοῦ ὁ Πατὴρ ἐκλαμβάνεται. Ενταῦθα κατὰ τὴν Μωσαϊκὴν ἐκείνην ῥάβδον τοῦτο τὸ πρόβλημα μικροῦ δεῖν διχῇ διατέμνειν ἔμελλε θεοῦ τῆς Ἐκκλησίας τὴν θάλασσαν, πρὸς ἦν οἱ ζωγρηταὶ τῶν ἀνθρώπων ἁλιεῖς τὰ δίκτυα τοῦ λόγου χαλάσαντες τὴν ἐθνικὴν μετ ρίδα συμπαρελέξαντο· ὡς καὶ ἐδόκει ίστασθαι τεί χος ἐκ δεξιῶν καὶ τεῖχος ἐξ εὐωνύμων, ὡς ἀλλήλοις πάντων ἀντιλεγόντων περὶ τῆς τοῦ ῥητοῦ ἐξηγήσεως. 2. β'. Οἱ μὲν γάρ τισι τῶν γραφικῶν ἀποχρώμενοι χρήσεων μόνῳ τῷ αἰτίῳ τῆς ἀχρόνου καὶ ἀνωτάτω γεννήσεως τοῦ μονογενούς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τὴν ἐξή γησιν ταυτησὶ τῆς φωνῆς περιέγραφον, καὶ συγ χωρεῖν οὐκ ἤθελον καὶ ὡς σαρκοφόρου τοῦ Κυρίου κατὰ τὴν κάτω γέννησιν χρηματίσαντος τὴν ῥῆσιν ταύτην λογίζεσθαι· ὡς ἐντεῦθεν καινήν τινα τὴν ἔνωσιν τῶν τοῦ Χριστοῦ φύσεων καὶ μὴ κατὰ τὴν Εκκλησιαστικὴν παράδοσιν ἀναφαίνεσθαι, καὶ ταῦ τὸν εἶναι νομίζεσθαι ὑποστάσεώς τε τὸ ἑνιαῖον πε διαθρεῖν καὶ τὴν ἀσύγχυτον κρᾶσιν τῶν ἐν Χριστῷ Ηνωμένων ἀτρέπτως φύσεων, καὶ διὰ ταῦτα κινδυνεύειν τὰς τῶν Μονοφυσιτών δυσφημίας οἷον ανα καινίζεσθαι. Ησαν δὲ οἱ κατὰ μόνον τὸν τῆς κενώ σεως είτουν συγκαταβάσεως τρόπον εἰρῆσθαι μεί ζονα, τοῦ Υἱοῦ τὸν Πατέρα διενοοῦντο, ὡς τῇ τοῦ Μονογενοῦς ὑποστάσει κατὰ τὴν θείαν αὐτοῦ φύσιν πάντως προσάπτεσθαι τὸ λεγόμενον· οὗτος γὰρ ἑαυτὸν κεκένωκεν ἄσαρχος ὤν, καὶ τὴν ἁγνὴν ὑπέου μήτραν τῆς Θεομήτορος, τῶν μέντοι πατρικῶν οὐκ ἀπέστη κόλπων, ὅλος ὢν ἀχώριστος τοῦ Γεννήτορος. Οἱ δὲ προσώπῳ τῆς κοινῆς τῶν ἀνθρώπων φύσεως τοῦτο ῥηθῆναι παρὰ τοῦ Κυρίου ἐτίθεντο, ὥστε μου νονουχί φαντασιώδη τὴν οἰκονομίαν τῆς μετὰ σαρ κὸς ἀναστροφῆς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς εἰκονίζεσθαι. Ενιοι δὲ καὶ τῆς σαρκὸς μὲν τοῦ Κυρίου τὴν τοιαύ την φωνήν περιέγραφον, πλὴν ἀλλ' ὁπότε κατὰ ψιλὴν ἀποδιαίρεσιν σὰρξ αὕτη νοεῖται, ξένη τῆς προσλαβομένης ταύτην θεότητος, ὥσπερ τυχὸν ἡ τῆς ἡμῶν ἑκάστου σαρκὸς ὑπόστασις, πρὸς Αν οὐδαμῶς οὐδεμία τῆς θεότητος ἔνωσις· ἐν δὴ τρό
col. 777–778page 36 of 41
PG 133:777πον [καὶ] ἡ δουλεία καὶ ἡ ἄγνοια ταύτῃ προσάπτεται, ἡνίκα ψιλαῖς τοῦ νοῦ φαντασίαις τὸ δρώμενον ἐκ τοῦ νοουμένου διέλωμεν κατὰ τὴν Δαμασκόθεν σοφόν· κατὰ γὰρ τὴν τῆς ὑποστάσεως ταυτότητα καὶ τὴν ἀδιάσπαστον ἔνωσιν οὔτε δούλη οὔτε ἀγνοοῦσα λεχθήσεται· καὶ οὕτω καὶ πρὸς αὐτοὺς δια φωνοῦντες οὗτοι ἐδείκνυντο. γ. Οἱ δὲ ἑτέρωθεν αὐτοῖς ἀντικαθιστάμενοι ᾔδε 3. σαν μὲν καί τινας τῶν πνευματοφόρων τῆς τοῦ Θεοῦ ᾿Εκκλησίας Πατέρων καὶ διδασκάλων τὴν τοῦ Κυρίου ταύτην φωνὴν ἑρμηνεύσαντας καὶ κατὰ τὸ αἴτιον τῆς ἀκαταλήπτου πρώτης γεννήσεως· ἀλλ' οὖν ὁπότε κατὰ τῶν ἐρεσχελούντων κατ' οὐσίαν δια φέρειν τοῦ Υἱοῦ τὸν Πατέρα τὰς ἀντιῤῥήσεις περ ποίηντο τῇ τοῦ μείζονος φωνῇ κατὰ πάντα χρωμέν νων καὶ ὑπόβασιν ἐν ἀμφοτέροις κατὰ τὴν φύσιν εἰσαγόντων καὶ ἑτερότητα, οὐ μὴν δὲ κατὰ τοῦτο καὶ μόνον ἐκλαμβάνεσθαι τὴν τοιαύτην φωνήν προσ επάγοντας. Ηνίκα γὰρ οὐ πρὸς τοιούτους ἦσαν αἱ ἀντιθέσεις καὶ τὰ παλαίσματα, περὶ δὲ τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας καὶ τῶν φυσικῶν ἰδιοτήτων και διαφορῶν ἐδογμάτιζον, ἑκάστῃ τῶν φύσεων τάς προσφόρους ζήσεις απένεμον, τὰς μὲν ὑψηλοτάτας καὶ ὑπερκειμένας τῇ τοῦ Χριστοῦ θεότητι ὡς καὶ Θεοῦ τελείου ὄντος προσαφορίζοντες, τὰς δὲ ταπεινότερα; καὶ ὑποβεβηκυίας τῇ ἐν τῷ αὐτῷ Χριστῷ ἀνθρωπότητι ὡς καὶ ἀνθρώπῳ γεγονότι τελείῳ προσ εφαρμόζοντες· οἷς καὶ τὸ ἡμέτερον ὡμοφρόνει κράτος, ταῖς τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας φωστήρων διδασκαλίαις ἑπόμενον. δ. Οὕτω δὴ μετὰ τοιούτων ἀντιθεσεσιν ἀμφιγνωμονοῦντες ἀλλήλοις καὶ ἀντιλέγοντες ἀνεφαίνοντο. Αλλ᾽ ἡ παρὰ τῆς ἄνωθεν δεξιᾶς καὶ δεδομένη καὶ διεξαγομένη βασιλεία ἡμῶν οὐχ ὑπερείδεν οὕτω τὸν νέον τοῦ Θεοῦ καὶ περιούσιον Ισραήλ τῷ τῆς Αιγυπτιακῆς κακίας ἄρχοντι πολεμούμενον, οὐδὲ τὴν ἐξ ἐθνῶν μετῃρμένην εὐκληματοῦσαν ἄμπελον ταῖς τῶν ἀπαδόντων λόγων παρεισφθοραῖς χαλα ζουμένην οἷον καὶ συντριβήσεσθαι μέλλουσαν, ώ; καὶ τῷ φυτουργῷ θρηνηθῆναι διὰ τὸ ἀκαλλές τε καὶ ἄκαρπον. Κἂν καὶ μυρίαις ἴσαις ταῖς ἀνθολκαῖς τῶν κοσμικών φροντίδων διεμεμέριστο, καὶ τοῖς ἐκ τοῦ καλάμου θηρίοις, ἀλλὰ δὴ καὶ τοῖς πελαγίοις κήτεσιν ἀντιμαχεῖν ἠναγκάζετο ἐκ θαλάσσης ἅμα καὶ γῆς προσεγχανοῦσι κατὰ ταὐτὸν, ἐφ᾽ ᾧ τὸ τῆς Ρωμαίων ἀρχῆς περικαλλέστατον σῶμα διασπαρά. ξασθαι· ὅμως τὰ μὲν ἐν δευτέρῳ τίθεται, τῆς δὲ τῶν διεστώτων τῆς Ἐκκλησίας μερῶν οὐκ ὀλίγη γίνεται φροντὶς προσενώσεως, καὶ τοῦ τὴν ὀρθόδο ξαν περὶ τοῦ ζητουμένου Εννοιαν ἀνακαλυφθῆναι μεγίστην ἔει δείκνυσι την προμήθειαν· εἶναι γὰρ τὴν ἐπὶ τούτοις εἰρήνην ἀπαρχὴν καὶ τῆς τοῦ ἡμε τέρου κράτους εἰρηναίας [ἐν] ἅπασι καταστάσεως μετ᾿ εὐελπίστου γνώμης πεπίστευκε. ε. Τοιγάρτοι καὶ τὸν ἀγιώτατον καὶ οἰκουμενικὸν 5. πατριάρχην, μετὰ τῶν ἑτέρων ἁγιωτάτων πατριαρχῶν, τοῦ τε τῆς Θεουπόλεως μεγάλης Αντιοχείας καὶ τοῦ τῆς ἁγίας Σιὼν τῆς πόλεως Ἱερουσαλήμ, συγκαλεσαμένη, καὶ τὴν ἐνδημοῦσαν τηνικαῦτα τῇ βασιλίδι τῶν πόλεων θείαν καὶ ἱερὰν τῶν τοῦ Χρι στοῦ ἀρχιερέων σύνοδον, συναθροίσασά τε τάς χρή σεις τῶν τὴν τοιαύτην ἐξηγησαμένων φωνήν θεοφό
col. 779–780page 37 of 41
PG 133:779ρων Πατέρων, εἰς μεσον προτεθῆναι ᾠκονομήσατο καὶ μετ' ἀκριβούς βασανισθήναι κατεξετάσεως. Καὶ γοῦν αἱ μὲν δοκιμασθεῖσαι τῷ τοῦ λόγου πυρὶ ὡς δόρυζον χρυσίον εὑρέθησαν, μηδὲν ὑπόχαλκον ἐφελκόμεναι [] πρότερόν τισιν ἑνομίζετο· αἱ δὲ τῶν μέχρι τότε ἀντιλεγόντων ενστάσεις καὶ ἀσύμ φωνοι φωναί διαλύονται, τῇ δὲ μια κεφαλῇ τῶν πάντων Χριστῷ τὸ διασπασθῆναι κινδυνεύον σώμα τῆς Ἐκκλησίας συναρμολογεῖται καὶ συμβιβάζεται, καὶ οἱ ἐκ τῆς αὐτῆς κολυμβήθρας υιοθετηθέντες ἀδελφοὶ ὁμοφωνοῦντες καὶ ὁμογνώμονες γίνονται. Εντεῦθεν καὶ ὁρογραφεῖται τὰ περὶ τῆς· τοιαύτης τοῦ Κυρίου φωνῆς, ὅπως ἀκολούθως [τοῖς] ἀνέκαθεν τῶν ἱερῶν» συνόδων εὐσεβάστοις δόγμασιν ἐφείλει παραλαμβάνεσθαι. Κεκύρωται γὰρ κατὰ τὰς διαφόρους μὲν ἑτέρας, παρὰ τῶν ἁγίων Πατέρων δὲ καὶ δοθείσας εξηγήσεις, νοεῖσθαι ταύτην καὶ λέγεσθαι οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ κατ᾿ αὐτὴν ἐν τῷ Χριστῷ ἀν θρωπίνην κτιστὴν καὶ περιγραπτὴν φύσιν, καθ᾽ ἣν ὁ αὐτὸς Χριστὸς πάσχειν τότε πεφυκυίαν καὶ πέ πονθε, καὶ τὰς λοιπὰς τῆς τοιαύτης φύσεως ἰδιότητας· ὡς ἐντεῦθεν καὶ τὴν ἀληθῆ τοῦ Κυρίου έναν θρώπησιν εἴτουν σάρκωσιν σώζεσθαι, καὶ τὸ τῶν φύσεων ἄφυρτον ἐν τῇ τοῦ Χριστοῦ μια ὑποστάσει συντηρεῖσθαι ἀσυγχύτους τὰς ιδιότητας. Ἐν δὲ τῷ τοιούτῳ εὐσεβογράφῳ τόμῳ καὶ ἡ βασιλεία ἡμῶν οἰκειογράφοις ερυθροῖς ὑπεσημήνατο γράμμασιν, οὕτω πρὸς ἔπος διαλαμβάνουσα 5'. «Στοιχῷ ταῖς γνώμαις τῶν ἁγίων πατριαρχῶν καὶ τῆς θείας καὶ ἱερᾶς συνόδου, καὶ λέγω ὅτι σὰρξ τοῦ Κυρίου ἐξ αὐτῆς ἑνώσεως υπερυψω θεῖσα καὶ ἀνωτάτω πάσης τιμῆς ὑπερκειμένη, ὡς ἐξ ἄκρας ἑνώσεως [ὁμόθεος] γενομένη, ἀναλλοιώτως, μεταβλήτως, ἀσυγχύτως καὶ ἀτρέπτως, διὰ τὴν καθ᾽ ὑπόστασιν ἔνωσιν, καὶ ἀχώριστος καὶ ἀδιάσπαστος μένουσα τῷ προσλαβομένῳ αὐτὴν θείῳ λόγῳ, ισοκλεῶς αὐτῷ τιμᾶται καὶ προσκυνεῖται μια προσ κινήσει, καὶ τοῖς βασιλικοῖς καὶ θείοις ἐγκαθίδρυται θώκοις ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρὸς ὡς τὰ τῆς θεότητος αυχήματα καταπλουτήσασα, σωζομένων τῶν ἰδιοτήτων τῶν φύσεων. Καὶ οὕτως] ὁ τῆς ἀδιαιρέ του Τριάδος καὶ μετὰ τὴν σάρκωσιν εἰς Κύριος Ἰη σοῦς Χριστός, ἐν τῇ ἀδιαιρέτῳ αὐτοῦ μιᾷ ὑποστάσει διπλούς τε καὶ σύνθετος ἐν ἀσυγχύτοις ταῖς φύσεσι, τὴν ἐξ ἀσυμφωνίας διαιρεθῆναι καὶ τῷ τῆς ἀντι λογίας ύδατι καταβυθισθῆναι κινδυνεύουσαν ἐκκλησίαν εἰς ἐν συνήγαγε καὶ ἀνήγαγε· καὶ ὡς Θεοῦ Ο καὶ ἀνθρώπων μεσίτης καὶ νῦν ἐν ἑαυτῷ τοὺς πάν τας κατήλλαξεν. ξ. Ἐπεὶ δὲ ὁ τῆς κακίας πατὴρ ἐν ἀποκρύφῳ τῆς ἐνέδρας καθήμενος, καὶ τοῦ τῶν ἀνθρώπων τῷ γένει ἐπιβουλεύειν οὐκ ἀπεχόμενος, μετὰ τῆς συνή θους καὶ αὖθις ἀναιδείας προσέβαλε καὶ ἐχόμενα τρίβων ἔθετο σκάνδαλα, πάλιν ὁ θεμελιῶν τὴν τῆς Εκκλησίας γῆν ἐπὶ τὴν ἀσφάλειαν αὐτῆς ἐξ οὐρα νοῦ πρὸς ταύτην ἐπέβλεψε· καὶ συνοδικὴ πάλιν ἐπὶ τοῖς λεγομένοις γίνεται κατεξέτασις, καὶ γράμ ματα πάλιν ἐκτίθεται παρὰ τῶν ἐν ὑποψία [μεν] γεγονότων, πληροφορῆσαι δὲ τὴν Ἐκκλησίαν ἀπαι τηθέντων περὶ τῆς ἑαυτῶν συνειδήσεως· ἐν ᾧ καὶ ἕκαστος τούτων] οἰκειοχείρως υπέγραψεν, ἀναθέματι καθυποβάλλων τοὺς ἐναντία φρονήσαντας ταῖς
col. 781–782page 38 of 41
PG 133:781προεκτεθείσαις τῆς ἡμῶν βασιλείας γνώμαις καὶ τῶν ἁγιωτάτων πατριαρχῶν καὶ τῆς ἱερᾶς καὶ θείας συνόδου, ἀφ᾽ οὗ τὸ κῦρος ἐδέξαντο, καὶ οὕτω διὰ βίου φρονήσοντας. Πρὸς δὲ τούτοις καὶ τοὺς τῇ κενώσει μόνῃ τὴν τοιαύτην φωνήν προσαρμόζοντας ή τῇ κατὰ ψιλὴν ἐπίνοιαν διαιρέσει, οπότε [] τοῦ Κυ ρίου σὰρξ ὡς μηδὲ τῇ θεότητι ἐνωθεῖσα καθ᾿ ἑαυτὴν νοεῖται καὶ κρίνεται (καθ᾽ ἂν τρόπον καὶ δούλη και ἀγνοοῦσα λέγεται), οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τοὺς [λέγοντας] τὴν τοιαύτην φωνὴν παρὰ τοῦ Κυρίου ῥηθῆναι τὸ τῆς κοινῆς φύσεως τῶν ἀνθρώπων ὑποδυομένου πρόσωπον, ὥσπερ καὶ ἐγκαταλειφθῆναι παρὰ τοῦ Πατρός ἐπὶ σταυροῦ κρεμάμενος ἀνακέκραγεν· ὅπερ οἱ θεῖοι Πατέρας προσώπα τῆς κοινῆς τῶν ἀνθρώπων φύ-. σεως λεχθὲν ἐκλαμβάνονται (εκείνης γὰρ πάντως ἡ ἐγκατάλειψις, ἡ ταῖς ἁμαρτίαις ὑπόδικος γέγονεν οὐ [γὰρ δὴ] Χριστοῦ αὐτοῦ, ὃς [ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν οὐδὲ] εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ), και τοὺς τοιούτους οὖν [ἅπαντας] ὑποδίκους ἔθεντο τῇ καταδίκῃ τοῦ ἀναθέματος. Ἐπὶ δὲ τῷ τοιούτῳ γράμ ματι καὶ συνοδικὸν γράμμα προέβη, τὰ συναχθέντα διαγράφον αριδηλότατα. 8. Καὶ νῦν ἰδοὺ κατὰ τὴν ἐν Ασματι νύμφην ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία προφαίνουσα τὴν πνευματικὴν αὐτῆς ἀγαλλίασιν, Ὁ χειμών, φησί, παρῆλθε δι' οὗ ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν ἀπεψύγετο, ὁ ὑετὸς ἀπῆλθεν, αἱ μαγλαιόταται τῶν ἀντιθέων ἐπιφοραὶ διελύθησαν, τὰ ἄνθη τῆς ἀληθείας ὤφθη ἐν τῇ γῇ. Τὴν γὰρ τοῦ Νυμφίου τωνὴν ἠκουτίσθη, ὅτι ἡ φωνὴ αὐτοῦ ἡδεία ἡ γὰρ τοῦ Κυρίου φωνή, περὶ ἧς ἡ ζήτησις ἦν, τοῖς ὀρθοῖς τῶν τῆς ἀληθείας κηρύκων κρατυνθεῖσα λό γοις ἀπεδόθη ταῖς αὐτῆς τροφίμοις μετὰ τῆς εὐσεβείας κηρύττεσθαι· καὶ ἰδοὺ νῦν αἱ νεφέλαι παρῆλθον ἀπὸ τῆς τηλαυγήσεως τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς τὸ σκότος τῆς ἀγνοίας λύσαντος καὶ σκεδάσαντος· καὶ τὸ τοῦ σκαν δάλου αἴτιον διελύθη καὶ τῶν ἡμετέρων τρίβων μετο ήρθη, καὶ οἱ πόδες ἡμῶν ἐν εὐρυχώρῳ τῆς ἀληθείας ἑστήκασιν, καὶ ὁ τὴν πτέρναν τηρῶν τῆς καρδίας βεις καταπεπάτηται· καὶ μία γέγονεν Εκκλησία κοινῶς δοξολογοῦσα τὸν Κύριον. 9. Διὰ δὴ καὶ ἡ βασιλεία ἡμῶν καὶ νῦν ἐπικυροῦσα τὰ παρὰ τῶν ἁγιωτάτων πατριαρχῶν καὶ τῆς συνειλεγμένης θείας καὶ ἱερᾶς ταύτης συνόδου ὁροθετηθέντα, καὶ βεβαιότατα διαμένειν ἐθέλουσα, τὸ Εἰ παρὶν εὐσεβὲς ἐκτίθεται ἴδικτον, δι' οὗ καὶ πᾶσι τοῖς ὑπὸ τὴν Ῥωμαϊκὴν ἐπικράτειαν ταύτης ἔχεσθαι τῆς ὀρθοδόξου γνώμης παρακελεύεται. Ει δέ τις ἐναντιοφρονῶν αὐτοῖς φωραθήσεται καὶ τὴν παροῦσαν ἡμῶν [εὐσεβῆ] γραφὴν παραλογιζόμενος, εἰ μὲν ἐπίσκοπός ἐστιν ἡ κληρικὸς ἢ μοναχός, τὸν τοιοῦτον θεσπίζομεν τῷ τῆς καθαιρέσεως ἐπιτιμίῳ καθυποβάλλεσθαι· εἰ δὲ τῶν ἐν ἀξιώμασι καὶ τῶν ἐντελεστέρων τελεί, δημεύσει τε ὑποκεῖσθαι, καὶ τῇ ἀφαι ρέσει τοῦ ἀξιώματος· εἰ δὲ τῆς τῶν ἰδιωτων μερίς ως καθέστηκεν, ὑπερορίαν τήσδε της βασιλίδος τῶν πόλεων καὶ πάσης ἁπλῶς κατακρίνεσθαι πόλεως, καὶ ἐπὶ πᾶσι [τούτοις] τῇ αὐστηρότητι τῶν ἱερῶν καὶ θείων κανόνων ὑπάγεσθαι. Μηνὶ Ἀπριλίῳ ἐνδικτιῶνος ιδ' τοῦ, σχεδ᾽ ἔτους

Part XVIIPars XVII

col. 783–784page 39 of 41

AUREA BULLA CONFIRMANS CONVENTIONEM CUM GENUENsibus Quandoquidem venerabilissimus Archiepiscopus debent illas deffendere et custodire ad honorem do civitatis Janue et sapientissimi Consules et univer sum Commone ejusdem civitatis mittentes ad Imperium meum sapientem nuncium eorum Ami cum.de Murta dederunt ei potestatein tractare et conventare cui Imperio meo de quibus voluerint ille autem ad Imperium meum perveniens et de his negociis sufficienter tractans hanc convencionem hic ostensam fecit, et sacramento eam confirmavit, que et sicut habentur de verbo in verbum In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti amen. Ego Amicus de Murta, civis Janue, legains ab Archiepiscopo civitatis Junue et a Consulibus et ab omni Communi civitatis Janne, accipiens potestatem él injunctum ab eis ut, quicquid juravero et conve niero vice Janue cum sanctissimo et excellentissimo Imperatore Romeon Porfirogenito Domino Ilemanuele Comino, firmum el ratum erit hoc ab eis: hanc pre sentem convencionem facio et juro ex voluntate Archiepiscopi et Consulum et tocius Communis civi tatis Janue ad sanctissimum Dominum Imperatorem, Porfirogenitum Dominum Hemanuelem Cominom et ad omnes heredes et successores Imperii ejus el Romaniam sicul significabitur. Quum ab hodie et in antea usque in sempi ternum donec mundus stelerit non erunt Januenses contra Imperium ejus vel contra ejus heredes et suc cessores vel contra Romaniam vel contra aliquam terram ipsius•Imperii, quam nunc habet vel quam in antea Domino adjuvante acquisierit, neque per Ċ consilium neque per pecuniam neque per stolum idem per navalem exercitum néque ullo aliquo modo, neque Januenses. hoc facient neque aliqua conjungentur justa vel injusta occasione alicui ho mini coronato vel non coronato, qui sit vel qui erit, christiano vel pagano, viro vel mulieris qui mori vel vivere possit: sicut de capitulo coro nati tractatum est in curia Domini Imperatoris, el intellectum et interpretatum est mihi et a me con firmatum ad honorem et proficuum ejus Imperii et Romanias, sicut et ego debeo hoc interpretari Ja nuensibus ut et in antea sic istud capitulum intelli gatur et observetur. mini Imperatoris et heredum ipsius. Si vero aliquis alicujus inimici ex parte aliqua aliquando pervenerit Christiani vel Saraceni sive pagani versus aliquas partes Imperatoris usque ad numerum centum gr learum vel plus, universi Januenses qui tunc inventi fuerint in terris Romanie, debent intrare in galeris domini Imperatoris cum consuetis soldės curie domini Imperatoris quos consuevit dare Latinis, et ire contra supradictum stolum cum galeris Gre çorum, et non revertentur, donec illud serviciem compleatur et Grecorum galere revertantur vel in Constantinopolim vel in aliam terram domini Impe ratoris. Veruntamen quando predicti Jannenses de bent moveri, habebunt licentiam relinquendi in custo dia navinm et rerum suarum homines XX quos maluerint vel elegerint. In propriis vero galeris ibunt Januenses quol armare poterint. Si vero Januenses in aliqua terra domini Imperatoris neque unam galeram armare polerint, omnes in cam intrabunt el complebitur numerus galere ex alia gente suſßi cienler. Quandocunque vero dominus Imperator voluerit Januam mittere pecuniam vel res vel homines ejus, galeras sive naves, contra quemcumque miserit ea Christianum sive paganum coronatum vel non corc nalum, ut ex debito debeant Janúenses honorifice eam recipere, et deffendere in terra sun el custodire secundum voluntatem hominum domini Imperatoris, qui cum eis erunt, omnem pecuniam el res missas, homines, galeras et naves, quania et qualia erunt, ab omni homine coronato el non co ronato debentes et hic intelligere capitulum de coronato sicut superius interpretatum est, ad servi cium et honorem domini Imperatoris et Romanie. Et non impedient umquam Januenses dominum Imperatorem et heredes vel successores ejus ad con quirendas terras aliquas, preter jus quod habent in terra Surie sive ex bello sive ex emptione seu aliquo alio modo. Si vero et in his ex parte domini Im peratoris custodietur Januensibus justitia eorum, neque in his debent impedire dominum Imperatorem facere in his quincquid voluerit. De offensionibus vero quas fortasse Januenses Et nunquam facient Januenses dampuum alicujus terre Imperatoris et persone ejus vel heredum et suc fecerint in terris domini Imperatoris Grecis vel aliis cessorum ejus. Neque facient diminucionem imperii sui vel honori ejus neque inquirent hanc per se vel aliter, sed maxime si aliquid tale intellexerint in terra Janue, debeant hoc disturbare. Et si ab ali quibus fuerit assultus factus vel obsessio contra ali quam terram Imperatoris, Januenses qui in terris illis fuerint inventi, bona fide sine dolo el fraude Anno 1170. Edidit ex archivo Genuensi Sauli della colonia dei Genov. in Galata II p. 188. Malim Quod. Imo legendum: id est. gentibus que non sint Januenses, debent judicari in curia domini Imperatoris, sicul Venetici et celere Latine gentes. Si vero contigerit Januenses aliquos depredari aliquando vel aliter ledere aliquam terram domini Imperatoris vel homines ejus, dabitur super hoc noticiam Janue civitati ab Imperatore sive per litteras sive per nuncium, el dabunt operam sine Legerim: mulieri, Lege honoris. Malim ea. Lege: noticia.

col. 785–786page 40 of 41

dulo et fraude invenire cos el facere ex eis justician ▲ rebus eorum sicut consuetudo est fieri in aliis Lati et vindictam ad honorem domini Imperatoris spe clantem. Si forte isti malefactores inventi non ſuerint, similiter fiat vindicta in bonis eorum. Banc conventionem et que in ea scripta sunt capituła omnia debent habitatores tocius civitatis Januɛ a majore usque ad minoren: observare domino Imperatori Romeon Porfirogenito domino Ulema nueli Commino et omnibus heredibus el successoribus ejus et Romanie, donec mundus steterit. Et omnes (uturi Consules Janue aliter fieri non debent consu les, nisi prius juraverint cum consilio et consensu archiepiscopi et nobilium et communis tocius Janue sacramentum factum in hac conventione, quatenus observetur isla conventio rata et inconcussa. Néque unquam Junuenses dimilient hanc conventionem vel facient contra eam, neque pro ecclesiastica excom municatione neque pro precepto alicujus hominis coronati vel non coronati, quemadmodum dominus Imperator et heredes ejus et successores Imperii sui debent observare semper, que ab Imperio suo per presens crisobolum [logon] promissa sunt civitati Janue, que sic habentur. Propter enim gratiam et bonam voluntalem quam habet dominus sanctissinius Imperator Ro mɛon ad habitatores civitatis Janne, et propter ser vicium et pidem quam manifestant complere ad Imperium ejus et Romaniam in sempiternum et semper, promittit Imperium dare civitati Janue embolum et scolam et ecclesiam ultra Constantino polim in loco qui dicitur Orcu in loco bono es placabili. Et dare civitati Janue et communi pro pier solempnias singulis aunis perperos et pallia duo, et archiepiscopo Janue perperos LX et pallium unum. Et dabuntur modo simul civitati et communi Janne sõlemptias annorum XXVI propter ex pensas que ois imminent. Et ut debeant conimercium dare sic: videlicet in Constantinopolim de centum quatuor, in aliis vero terris Romanie sicut ceteri Latini dant.commercium, Custodieutur vero Januen ses el res eorum integre in omnibus terris domini Imperatoris. Si vero lesio aliqua eis ab aliquo illata vel facta fuerit, invenient justiciam ab Imperio ejus sz cundum quod decens est. Sed et statim quod reclama tionem fecerint contra aliquem Grecum vel aliam geniem coram Imperatore, invenient justiciam in curia Imperii sui. Habebunt vero pafesta'em naves Januensium negociari in omnibus terris ubicumque vluerint, preter in Rusiam et in Matica, nisi forte ab ejus Imperio specialiter hoc fuerit eis concessum. Si autem Januenses res suas in Constantinopolim introduxerint, easane rendere non poterint, fiet de Sequitur tenor chrysobulli anterioris, videli e't ejus quod a. 1153 datum est. Cf. supra Nov. Forte solempniae. Hic corruptelam inesse patet. Apud Sauli 1. 1. est: M.. Silvestre de Sacy in Mém. de l'Instit. Cl. &'Hist. Ill nis qui dant commercium. Et si aliqua navis Ja nuensium, a quacumque parle venerit, naufragium passa fuerit in Romaniam et contigerit de rebus ejus auferri eis ab aliquo, fiet preceptum Imperii ejus vindicandi el recuperandi rez amissas, Adhuc et istud preceptum est quum si contigerit Januenses offen dere aliquem modo aliquo, non debent judicari ab aliqua alia gente nisi a curia domini Imperatoris presidente, judicante videlicet aliquo de consangui. neis Grecis Imperatoris vel de hominibus ipsius. Neque tenebitur in captione faciens injuriam ante indicium si dederit 'fidejussorem: si vero fidejusso rem non dederit, tenebitur quidem in custodia; ex traetur tamen et judicabitur donec judicium mani festum et finis judicii fuerit in ipso. Preterea expletis quinque annis mittetur camerarins domini Imperatoris ad vindictam faciendam Jannensibus, si ipsi per damnacionem domino Imperatori fece rint. Ista omnia in presenti carta significata conventio ego prenominatus nuncius civitatis Janue Amicus de Murta et juro sine fraude et malo ingenio, ex pre cepto el voluntate archiepiscopi, consulum et tocius civitatis communis civitatis Janue communis confirmari et observari ab eis et jurari et firma et. stabilia custodire in sempiternum el semper. Quandoquidem presentem simphoniam et conven tionem prenominatus nuncius fecit et sacramento hanc confirmavit, ecce et Imperium meum per pre sens crisobolum [logon] ejus, quum, si universitas Januensium, videlicet archiepiscopus consules et multitudo tocius communis, hanc convencionem recipientes secundum consuetudinem eam comple bunt et per scriptum fecerint et juraverint quod secundum prescriptas ejus distinctiones et capitula observabunt eam incorruptam et immobilem usque in sempiternum et semper ad honorem Imperii nostri et Romanie, firma observabuntur ab Im perio nostro que ab eo promissa sunt Januensibus, que superius sunt significata, donec videlicet firmi ter et indissolubiliter observabuntur quo ab eis conventata sunt Imperio meo et Romanie. Presente grisoboliologo Imperii mei firmiter et stabiliter per severare debente, facto mense octubrís presentis tercian indictionis anno [VI] N[DC] LXXVIII in quo et nostrum clementissimum et a deo con cessum signavit imperium vel potestas. Subscriptio proprie manus Imperatoris: Manuel in Christo deo fideliter Imperator Porfirogenitus et aftocrator Romeon o Cominos. p. 103 legisse videtur VIMDCXCVIII, eumque nu merum in 6688 mutandum esse putat. Sed datum fuit hoc chrysobullum indictione 3, quæ quidem inci dit inter a. 1155 (cf. not. 37) et legationem Gri maldi a. 1174 susceptam (cf. Sauli 1. c. p. 188), ut annus a. o. c. 6588 indicari debuerit. Z. ▲ L.

Part XVIII, XIXPars XVIII, XIX

col. 787–788page 41 of 41
Pars XVII
PG 133:787Τὸ δὲ καθαιρεῖσθαι τοὺς ἐπέκεινα χρόνου κατὰ τὴν τοιαύτην ρκγ' νεαράν, ἢ ἐπέκεινα έξα μήνου κατὰ τὸν ις' κανόνα τῆς ἐν τῷ ναῷ τῶν Αγίων Αποστόλων συστάσης α' καὶ β' συνόδου διατρίβοντας ἐπισκόπους εἰς Κωνσταντινούπολιν χωρὶς εὐλόγου αἰτίας, ανηρέθη διὰ προσ τάξεως τοῦ ἀοιδίμου βασιλέως κυροῦ Μανουὴλ τοῦ Κομνηνού, απολυθείσης κατὰ μήνα Σε πτέμβριον ινδ. ζ', καὶ διοριζομένης ταῦτα ῥη τῶς. Ταῦτα τοίνυν ἀναλογισαμένη ἡ βασιλεία μου προς τὴν παροῦσαν ἐλθεῖν οἰκονομίαν ἠναγκάσθη καὶ ἄχου σα καὶ θεσπίζει διὰ τοῦ παρόντος αὐτῆς προστάγματ τος μὴ πλείονα τοῦ παρά τε τῶν φιλευσεβῶν νόμων καὶ τῶν θείων κανόνων ὑφαπλωθέντος καιροῦ τοῖς ἱερω τάτοις ἀρχιερεῦσιν ἐνδιατρίβειν δίχα τινὸς ἀπαραί η τήτου εμποδισμοῦ ἐν τῇ μεγαλοπόλει καὶ προφανούς εὐλόγου προφάσεως, ἢ μὴν καὶ ἄκοντες τῆς μεγα λοπόλεως ἐκβληθήσονται. Ἡ μέντοιγε ἐν τῇ μεγαλοπόλει εἰσέλευσις αὐτῶν ὀφείλει γίνεσθαι κατά τὴν ἔκπαλαι κανονικῶς καὶ νομίμως κρατήσασαν συνήθειαν. ΧΙΧ. ΤΟΝΟ ΓΕ (τοῦ λοι δίμου βασιλέως) πρόσταγμα Περὶ τόμου τοῦ Σισινίου, τοῦ περὶ γάμου δυοῖν ἀδελφοῖν μετὰ δυοῖν ἐξαδέλφαιν, ἀπολυθεῖσα κατὰ μῆνα Ἰούνιον, ἐπινεμήσεως η'. ὓς ἂν οὖν καὶ ἀμφότερα καλῶς περιφυλαχθῶσι καὶ σεβασθῶσιν, ή τε μεγαλειότης τῶν βασιλικῶν τε καὶ ἀρχιερατικών διαταγμάτων καὶ ἡ τῶν νόμων καὶ ἡ τῶν κανόνων ἀκρίβεια, μήτε παντελῶς δοτέον τῷ τόμῳ τούτῳ τὴν λύσιν, μήτε πάντη επιτρεπτέον αὐτῷ καὶ αὖθις τὸ ἐνεργόν· ἀλλὰ τὴν μέσον βαδιστέον (5 φασι) καὶ βασιλικὴν, καὶ ἄμφω συντηρητέον, τό τε περὶ τὸν τομογράφον ἐκεῖνον ἀρχιερέα σέβας καὶ τοὺς ἐπιμνησθέντας του τόμου αὐτοῦ βασιλεῖς, καὶ τὸ μηδένα τοῖς νόμοις ἀπᾷδον καὶ τοῖς κανόσι προτρέψασθαι, ὅπερ ὅ τοιοῦτος τόμος εἰσήνεγκε. Χρὴ γὰρ τὸ ἀπὸ τοῦ τοιούτου τόμου εἰσενηνεγμένον συνάλλαγμα, ἤδη μὴν συτελεσθὲν καὶ πρὸ ἐρωτήσεως, μὴ διασπάσθαι, ἐπιτιμίοις δὲ τοὺς οὕτως εἰς γάμον ἁρμοσθέντας βαρύνεσθαι, κατὰ τὴν κρίσιν καὶ δοκι μασίαν τοῦ κατὰ τόπον ἀρχιερέως, καὶ συντηρεῖσθαι τούτοις τὸ συνοικέσιον· φθάσαν δὲ πεσεῖν εἰς ἐρώ τήσιν, μὴ ἐνδίδοσθαι χωρὶς τῶν ἀνηκόντων ἐπιτιμίων καὶ ἐντολῶν, δι᾿ ὅ σέβας ἄνωθεν είρηται, μηδὲ ἀδεῶς καὶ ἀνυποστόλως καὶ ἀναιτίως τοῖς ἐρω τήσασιν ἐπιτρέπεσθαι, ἀλλὰ μετὰ ἐντολῆς, μᾶλλον δὲ καὶ ἀνάμνησιν τοῦ ῥηθέντος τόμου παρά της Ζ. ή μέντοιγε, κτλ.
Page scan enlarged

Notebook

Full View