Part IIIPars III
col. 709–710page 2 of 41
Pars II
PG 133:709σχεδ' ἔτους γεγονός, καὶ διοριζόμενον, μὴ βλάπτεσθαι τὰ μοναστήρια ἐκ τοῦ ἴσως χωλεύειν κατά τι τὰ προσόντα τούτοις δικαιώματα.AUREA BULLA DE INSTRUMENTIS MONASTERIOLUM
'
Balsamon ad synod. Nicænam 11, č. 12: [Xpusilcullov} td...., zati zby 'loúhlov přva tñ5 0' ¿vd. "x¤ù
σχεδ' ἔτους γεγονός, καὶ διοριζόμενον, μὴ βλάπτεσθαι τὰ μοναστήρια ἐκ τοῦ ἴσως χωλεύειν κατά τι τὰ
προσόντα τούτοις δικαιώματα.
¡UREA BULLA VENETIS CONCESSA
'
vitia per scriptum et jusjurandum convenientes **
servire Imperio meo et Romanie, velut facta ab npocrisiariis eorum symphonia latius de his tractat.
Quoniam vero quesiverunt ante factum sibi chrysobullion beati domini et patris Imperii mei recorrigi
rursus et dari sibi, velut qui jam exciderint ex ipso
propter culpas que contingerant, exundivil omnes
Imperium meum, et inmutate jussit koc tamen scribi
ponique hic, habens sic:
Et aliquis firmioribus quidem urbium munissen mórabilem Imperatorem et dilecti simum patrem
volens apponere, secundas turres excogitavit, et ejus ** ostenderunt, obicientes se periculis toto animo
custodibus custodes et muris muros appo-uit, et pro Romania, et cum strenuitate indubitanter ceradversariorum “assultibus opposuit fortitudinem;· tantes contra inimicos qui tunc exercitum eduxerant
verum etiam auri cumulum gravem propter hoc contra eam, que paulo ante ab eis male gesta sunt,
deponere non renuit, et Girmitatem perfe- non reputavit, et conversionem eorum accepit, et nuctioni tempus terere longius, aliaque plura ad tum eis ostendit ilarem, et acccdentes in ulnas suas
urhis angmentum Armitatemque atque circumtui- suscepit, et consequenter quidem indulgentia "hos
tionem ***. Nos vero, et Imperialem `cum Deo cir- dignos habuit, ut nequaquam jam lesioni cujnsvis
enmeineti principatum, et potestatem et virtutem subicerentur quantumlibet super quibus Imperium
habentes pecuniarumque thesauros, ubi videtur et meum et Romaniam offenderunt (ex demoniaca sicu!
opus evocat, largius nonne donabimus amicis et videtur violentia), sed perpetuo indulgen iam habeservis et fidelibus et gratis, sermoneque sermonem rent Imperii mei, que per presens chrysobullion doaffirmabimus, et manum dabimus ministrare stylo nata est sicut promittentibus rursusque toto animo
ad bujus firinitatem, et vallum vallo superponenius,
pro Romania pugnare et omni sub Imperio meo Chriut olim possessum eis munimen supermaniamus stianico ordine, simul autem et propria quedam seratque firmemus? Et ubi hoc Imperialis mentis et
voluntatis, non igitur eis ostia obserabimus, nec
auditus occludemus, sed illariusque hos respiciemus et peticionem explebimus. Quid michi sermonis volt prolixitas? Veneticis factus est quidem
el ab Imperatoribus, memorabili avo Imperii mei,
chrisobylus sermo, donans eis diversa dona; subseculus vero fuerat rursus hunc et alter ab Imperatoribus, ter beato dilectissimo domino et patre Imperii michi, eadem donans et apponens, quod tune
petiverunt in rediſficationem amboque
certe ad
limperium eoruin servitutis atque fidelitatis et ad,
Romaniam convente ab eis servare pure dilectionis
et affectus. Necessarium ergo, ambosque eis ut
babebant ipsis dictionibus. presente Imperii nostri
sermone nunc renovare, que velut urbem intersitam summitatibus 'presentis videlicet chrisobuli
sermone omnino colligemus et circummunianus.
flabet vero chrysobylns sermo memorabilis Imperatoris domini, domini et patris Imperi michi», sic:
Solet multociens untiquior fides alque benivolentia
posteriorem malivolentiam contegere ac delere, viclis
dominis et amicis memoria prioris subjectorum el
amicorum bonitatis; velut nunc quoque in Venetias
contigit. Reminiscens enim Imperium' meum antique
eorum benivolentie et fidei, quam erga semper. me-
‹ Et quid unquam sit eorum, que sunt comm!N!=
tatio pure amicitie ac fidei? Quid vero amicis´et
ministris, periculis se obicere pro amicis et dominis
elligentibus, reddet quis equi * ponderis, et maxime
quando spontanee pro his in contamina " in his
que contra hostes sunt preliis hi venerint? Nostre
quidem studium voluntatis magnam hanc rem ponens,
nichil ad dignam invenit remunerationem. Red. it
vero, quanța dat temporis ", el que amicis et ministris sunt placentia. Sunt autem, què retribuuntur
fidei el pure servitutis premia, nostra quidem sındiosa voluntate et spontaneo animo minora ac pauciora, non ignobilin vero quedum, nec amicis et servis
indigna. Sed quid michi præmium vult? Eª, que
fidelium Veneticorum sunt, nullus omnium ignoravit;
et quo " modo venerunt constructis multiferis navibus ad Epidamnum, quod Dyrrachium vocamus nos;
Varia Jectiones.
' Lege: firmitatis. 2.ª Adde: largiri. Lib. albus: Venetia. * Hic et paulo inferius Imperatore
legerim. Lege: amborum. ↑ Junge cum verbo dilectionis. Lib. albus: Ut. "i e. Joannis ComHeni. ** Scil. imperii, mei, Intelligitur Alexius Comnenus. Lib. albus indulgentiam. 19 Scribend m
erat; convenientībus. "Hoc verbum transponendum est, sic: Et quid unquam sit commutatio (¿po6h)
eorum, quæ, etc. Lib. albus: equis. 15 A:: certamina vel conamina? 1 An: tempus? 17 Lib.
albus: que
Auno 1146.
Hanc Latine ex Libro albo et Libris pactoram integrain_ediderunt Tafel et Thomas Uik. z.
"
ålt. Handels- u. Staatsgesch. d. Rep. Venedig.
To. 1 (Wien 1856), p. 113.-124.
col. 711–712page 3 of 41
PG 133:711κατὰ τὴν ἡμέραν. αφόλλεως. παραθαλασσίτῃ Πείραet quomodo viros navi pugnantes inķumeros in auxi- brium, et per ipsam Megalopolin, et simpliciter in
'
lium nobis presentarerunt; quomodoque proprio
stollo scelesti stolum " vi superarunt ", perdentes
cum ipsis virie; et quod nunc quoque nobis auxiliantes perseverant; et alia, que a thalattocopis i, e.
in mari laborantibus viris acta sunt, et que corrécia
nouerunt omnes, etşi nos non dicamus? Unde et in
remuneratione hujusmodi ipsorum servitiorum bene
voluit Imperium meum per presens chrisobullion
sermonem accipere eos annue in tempore roge sollempninın librar. " XX, et ut distribuantur, hec in
proprias ecclesias secundum ipsorum velle. Honoravit
autem et nobilem Ducem eorum venerabilissima protosebasti dignitate cùm roga etiam sua plenissima.
Non in persona vero ipsius determinavit honorem;
sed indesinentem esse alque perpetuuni et per succes.
siones usque " secundum diem " fuerint Ducibus
transmitti definitivis in urbe. Honoravit et Putriarcham eorum hypertimon, i. e. superhonorabilem, cum
roga librarum viginti. Et hunc vero honorem per
successionem in eos, qui deinceps fuerint, Patriarchas transmisit, ut hic quoque sit indesinens alque
perpetuus, et non tantum persona- ejus Constituil
vero Imperium meum et sanctissimam ecclesiam
sancti apostoli et evangeliste Marci, qui est in Venetia, ab uno quoque in magna civitate et omni Romania tenentium ergasteria Amalphynorúm
nium, qui sunt sub potestate ejus quidem patricatus”,
accipere per unum quemque annum numismaţa tria.
Ad hoc donat eis et ergasteria que sunt in embolo
Peramatis cum solariis suis, que habent introitum et
exitum in totum ", quod procedit ab Ebraica usque
ad Vig'an, queque habituntur et que non habitantur,
et in quibus Venetici permanent et Greci sicut ergnsteriis; et maritimas III scalas, que in predicto
spacio terminantur. Donat autem et sancto Akindino
mankipium i. e. pistrinum ", quod est in ipsius
ecclesie latere, quod pertinet ad domum Peirii, et
habel pensionem Byzzantinorum XX. Similiter dat
et ecclesiam sancti apostoli Andree, que est in Dyrrachio cum ibidem existentibus Imperialibus pensionalibus preter in is repositam aphesin, que debet
dari ad chelandia ". Concessit autem eis el negociari
in omnes partes Romanie species universas, videlicet
circa magnam Laodiciam ", Antiochiam et Mun- Ergo el donabuntur donatorum sibi immobilium sine
mistam, Adaliam, Tarson, Attalian, Strovilom, Chion,
Theologon, Phocian, Dyrrachion, Aulonem, Coryphus, Bondicam, Methonem, Coronem, Nauplion,
Corinthion, Tebas, Athenas, Eurippon, Demetrida,
Thessalonicam, Chyrisopolin, Peritheorion, Abydon,
Redeston, Adrianopolin, Apron, Erracliam, Seliomnes partes sub potestate Rostre pie mansuetudinis,
non prebentibus omnino pro qualibet propria negotiacione quidlibet commercii gratia vel cujusvis alius
conditionis, que demosio infertur, pacti quasi xiloralumi, limenatici, porteatici, caniskii, exifeileos”,
archontichii et aliorum tributorum causa eorum, que
debent negociari. In omnibus enim negociationis locis
duta est licentia eis ab Imperio meo, superiores esse
debere et ipsa requisitione. Excident vero et ab ipso
erarcho parathalassite ", eleoparocho dominico ",
commerkimiis, chartalariis, hipologis et omnibus,
qui hnjusmodi sunt, nullo eorum, qui per loca sunt
principium vel aŭorum servi:ium communis traciontium, contempnere quid eorum que hic diffinita sunt
presumente. Omnium enim, quas quis dicat, specierum ac rerum concessa est kiis negociatio, et omnium
emptionem in potestate habebunt facere, superiores
existentes universa datione. Hec ita cum dis; ensa -
verit Imperii michi pietas sancta; atque diffinit, nullum resistere eis sicut rectis et veris dulis ejus et
contra inimicos adjutoribus et usque ad finem seculi
tales se esse promittentibus, nec quemquam omnino
contraria sentire kiis talibus, nec actiones aliquis
adversus onnes exercere propter tradicla eis erga -
steria et scalas istic. Qualiscumque enim “juris kec
existunt, sive ecclesiastici sive privati sive publici,
sive sancte domus sint, hec nullatenus continget, que
nunc sunt fidelium duli * Imperii michi Veueticorum et in posterum fu:urorum; quum multam benivolentiam et rectum animum erga Romaniam et erga
Imperium meum ostenderunt, et tulo animo hec ser·
vare promittunt in perpetuum, et pugnare pro lomeorum stalu.et Christianis pro parte * voluni el
protestantur. Et contra tales virus quis contradicet,
vel contra eos juditium movebit aliquando? Unde nec
secretum Petrii vel Mirelen, nec etiam privatus quisque, sed nec monasterium vel templum sancıkık,
quibus ridelicet donuta ergasteria pertinent alque
scale, contra hos movebunt. Erunt autem silen es et
in dispensatione ac donatione Imperii micki manentes
vere. Nam si voluntaria non donamus dignis accipere,
ceu qui viriliter egerunt et viriliter agere student
alque s'udebunt, quibus aliis donabimus aliquando?
'
omablatione et sine turbatione in deinceps omnia el
perpelua lempora secundum continentiam debiti exponi sibi practici traditionis eorum a protoamihypało
Georgio et notario Imperii mei tu Machilarim, quod
et firmum erit et stabile ac inviolabile in omnibus,
que continebuntur in eo; debens et hoc in illis subaVariæ lectiones.
21 Malim libras. "Sic Lib. albus.
18 Liber albus: quodque. Idem stolii. 20 Idem: superare.
Lib. pactor. ut qui sec. Editores iis qui. Recte. Editores deinceps emendant. Non opus. Græce:
κατὰ τὴν ἡμέραν. " Lege: personae. **Editores notant: i. e. Amalphitanorum, 3 liden notant:
i. e. patriciatus. 7 Legerim: embolum. 98 Lib. albus: pristinum. Navium species. ** De his nominibus curiosi conferant doctissimas Tafelii adnotationes 1. 1., p.
"Lege exafoleos, tou ¿§-
αφόλλεως. * De παραθαλασσίτῃ cf. Πείρα LI, 29. Editores tu geniku (toū yɛVIXOU) scribendum
Censent. Vide infra Nov. LXXXVII. Lib. aliis: qualicumque eram. 38 Lege dulorum. Ex Nov.
III Isaaci Angeli (tom. CXXXV) legendum erit: prompte.
118 sq.
col. 713–714page 4 of 41
stipulari secretis, in quibus et presens subasti, ulatum dorata sunt ipsis jura, donan'es sine ablatione in
est Chrysoby!ion Im; erii nostri, in noticiam eorum,
que donu!a sunt rectis dulis Imperii mei Veneticis,
el ad deortacionem temperatorum " hos molesture
corum causa. Ernæt´igitur, que hic diffiuita sunt,
semota firmaque incorrupta et a nullo contempta. Si
vero quis contempserit forsitan quid eorum, que in
hoc chrysobollio disposita sunt, inremissibiliter exi
gelur a secreio ton oichiacon aurum libras X., et
quantitatem ejus, quod ablatum fuerit ex eis, per
solvet in quadruplum, quia firmo ac securo existente
presente pio chrysobollio, facto circa Maium mensem,
quinte Indictionis, in anno ser millesimo ducente
simo *, in quo el nostrum pium el a Deo promotum
subsignarit Imperium. ›
erum omne, ut firmum et securum inessc prezens
chrysobollion, factum per Augus'um meusem quarte
Indictionis sexmillesimi DCXXX][I]“anni, in quo
et nostrum pium et a Deo promotum subsignavit Im
perium.
Et hec quidem, que a laudabili Imperatore et avo
Imperii mei et a ter beato Imperatore domino et
patre Imperii mei donata fidelissimis Imperio nostro
Veneticis per chrysobollion illorum; quod utique
chrysobollion nostrum quoque piam Imperium
firmat per presentem chrysobollion sermonem, difli
nitque efficatiam auferre, sicut habebaut hoc et
usque ad migrationem ad dominum in " Imperato
ribus laudabilis et ter beati domini et patris Im
sacramenta sacra habentibus, servare ad Impe
rium meum et Romaniam fidem et servitium ipsis
opibus puram, veram, rectam.
Dujusmodi ergo chrysobollion confirmans Impe. perii mei, velut etiam Neneticis consueta sibi
rium meum, bene vult et iiem habere effectum, sicut
expositum est a principio quando eis donatum est,
ila nt el solempnorum phalatimia " proveniat et
deinceps imminute, el honores dignitatum habeant
nobilissimus Dux et sacerrimus Patriarcha eorum,
accipiant tantum et rogas, verum etiam possessio
nem et fruitionem donatorum et traditorum sibi
ergasteriorum et scalarum habeant sine ablatione.
Similiter et habeant ipsi sine prohibitione et negociari
sine commercio et datione qualicumque altera in
omnibus dinumeratis in prefacto chrysobollio civita
tibus et regionibus, que sub potestate Imperii nostri
Sual. Verum etiam ut ab ergasteriis Amalphitorum,
que per chrysobollion constituta sunt sanctissime
ecclesie apostoli et evangeliste Marci, qui est in Ve
netia, dentur ad eam sine minutione. Quum vero
ante annos non paucos contigit eos, qui vendebant
Vzmeticis in Romaicis regionibus negociationes ali
ques, commercium de ipsis exigi, et optinuit hic mos
aunis multis ut dictum est, rogaverunt autem et
de học Imperium meum fieri “dilectissimi duli et
amici ejus Venetici, quatenus corrigeretur hujusmodi
quoque cupitulum, et donaretur sibi et ab his potestas
et libertas, complevit et hanc peticionem Imperium
meum, el definit per presens chrysobollion, nullum
eɔru'n qui sub potestate Imperii nostri, Grecis nego
ciantibus cum Veneticis in omnibus regionibus Ro
manie, vel quando vendit ad eos vel quando emit ab
aliquo 68 eorum, dare
commercio quidlibet,
pro
rel
pro altera quumvis exactione; sed ul excusentur
et ipsi, sicut et hii, qui cum commerciis neyoci, ntur.
Verum tamen debent et Venetici ea, que per factam
scripto conventionem a legatis eorum promissa suni
jurejurando Imperio meo, firma servare incorrupta.
In quo erunt eorum, que per presens chrysobollion
Quia vero, sicut relatum est Imperio meo a pre
sentibus in Megalopoli missis Veneticorum, conse
cuti quiden sunt Venetici preceptum Imperatoris
landabilis domini et patris Imperii meì, - licenciam
bis donans improhibite etiam per insulas Cyprou et
Creten negociari et sine consortio eos ubi terra
rum Imperii mei pro hiis, que ad hujusmodi
insulas negociande sunt ab eis, omnimodis specie
bus, -non contigit autem, que in hujusmodi pre
cepto comprehenduntur, effectum' recipere, ac pro
pter hoc usque nunc per hujusmodi preceptum
donata sibi filotimia, i. e. donatione privantur vel
carent Venetici: petiverunt vero Imperium meum
filotimiam quidem hanc, que in predicto precepto
fertur laudabilis Imperatoris domini et patris Im
perii mei, in opus vero Veneticis non provenit, ab
Imperio meo precipi efficatiam ab hoc nune auferre;
Imperium mei propter eam, quam ad ipsum et Ro
maniam monstrant, verum etiam dehinc monstrare
promittunt, dem atque servitium, hujusmodi ipso
rum peticione suscepta vult ac definit, eos et per
insulas, Cyprum videlicet Cretenque, negociari,
nec ab aliquo quidlibet exigi horum cansa, sed a
komerkieutiis eos conservari ubique terrarum Im
perii mei secundum superius tractatas distinctiones.
Et ut habeant hii securitatem in his, que per pre
sentem chrysobollion sermonem difinita sunt, pre
sens expositus est chrysobullius sermo, factus per
mensem Octubrem, Indictionis undecime, anni
sexies millesimi sexcentesimi quinquagesimi sexti,
in quo et nostrum pium et a Deo promotum subsi
gnavit Imperium.
Variæ lectiones.
* Editores temptatorum vel temptantium legi volunt. 8 Editores notant: «Aunus ex prave intellectis
numeris Græcis corruptus est: uti indictionis quintæ docet additamentum, est annus mundi 6590 — 1039
p.Chr.isque prorsus convenit.» Meo judicio ex Nov. Isaaci Angeli pro iisdem Venetis legendam, est; quinte
decime Indictionis — sexcentesimo, ut ad annum p. Chr. 1092 referatur. Z. ▲ L. Lege: hilotimia.
"Malim autem. “Ita pro et reposui. "Lege fidelissimi pro fieri dil.
Cold. aliqua. Lib. al
bus dein, Lib. pactorum: dentur. Codd. 234, sed sexcentesimum numerum habet Nov. El Isaaci
Angeli (vide tom. CXXXV) "Lib. albus in non habet. Editores Imperatoris emendant: male. Cf. enim
dictam novellam Isaaci. Lege: sine commercio ubique terrarum.
Part VPars V
col. 717–718page 6 of 41
PG 133:717τὸν ὅρκον. Διά γοῦν τοῦτο δέομαι καὶ παρακαλῶ τὸ 8.εον κράτος σου γενέσθαι μοι τιμίαν καὶ προσκυνητὴν λύσιν πρὸς τὸν κατὰ τὴν ἡμέραν πράκτορα, κοριζομένην, ἢ τὸν τοιοῦτον ὅρκον ομόσαι καὶ μὴ βουλομένους τοὺς Ἰουδαίους, ἢ ἀναμφιβόλως ἀπο δοῦναι ἡμῖν τὰ εὐλόγως παρ' ἡμῶν ἐπιζητούμενα πράγματα. Καὶ εἰ τοῦτο γένοιτο, δέσποτα μου άγες, οὐ παύσομαι παρ' ὅλην μου τὴν ζωὴν τῆς ἁγίας του βασιλείας ὑπερεύχεσθαι· ἧς ὡς δοῦλος ἀνάξιος τολμήσας ἐδεήθην. Αντιγραφὴ βασιλική. Υπόδειξον τὴν παροῦσαν λύσιν τῆς βασιλείας μου τῷ μεγαλεπιφανεστάτῳ δουκὶ τῶν Κιβυρραιω τῶν, καὶ οὗτος ἵνα μετακαλέσηται καὶ τοὺς παρὰ σου διεγκαλουμένους Ιουδαίους. Καὶ ἐάν σου τὸν συκοφαντικὸν ἐπομοσαμένου, ὡς ὑπέμνησας, οὗτοι ἀναποδίζωσι πρὸς τὸν ἐν τῇ ὑπομνήσει του δηλούμενον τέλειον, παραπείσῃ αὐτοὺς ἢ τὸν τοιοῦτον ἀποδοῦναι τέλειον, καθὼς ἐντὸς ἀνατάττεται, ἢ & λέγεις πράγματα αντιστρέψαι προς σέ. Τῷ μηνί Νοεμβρίῳ ἐπινεμήσεως ια' δι' ἐρυθρῶν γραμμάτων τῆς βασιλικῆς καὶ θείας χειρός. Παρεκβολή γενομένη περὶ Ἰουδαίων Παρεξεβλήθη ἀπὸ τοῦ Ἐπαρχικοῦ βιβλίου ὁ ἄρχος, ἐν ὀμνύουσιν οἱ Ἰουδαῖοι, ὁ καὶ περιέχων οὕτως Εν πρώτοις ἵνα ζώσηται τὴν βάτον, καὶ κρατήσῃ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸ μεγαλεῖον, καὶ εἴπῃ οὔ πως ο Ευλογητός Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, καὶ διαγαγὼν ἡμᾶς διὰ ξηρᾶς τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν,ὅτι οὐ ψεύ δομαι. Εἰ δὲ καὶ διαψευδόμενος εὑρεθώ, δώη μοι Κύριος ὁ Θεὸς τὴν λέπραν τοῦ Γιεζῆ καὶ τοῦ ᾿Αμμα, Ηλεὶ τοῦ ἱερέως τὴν καταδίκην, καὶ ἀνοιξάτω ἡ γῆ τὸ στόμα αὐτῆς, καὶ καταπιέτω με ζῶντα, ὡς Δα θὰν καὶ ᾿Αβειρών.» Η υπογραφή. Ο κριτὴς τοῦ Βήλου καὶ ἐπὶ τοῦ Ἱπποδρόμου, Βασίλειος ὁ Πεκούλης, τὰ παρόντα βήματα τοῦ ὅρκου ἀπὸ τοῦ Ἐπαρχικοῦ βιβλίου παρεκβαλὼν καὶ ἰσά ζοντα εὑρὼν ὑπέγραψα καὶ ἐσφράγισα. Εἶχε καὶ βούλλαν κάτωθεν ἀπῃωρημένην, ἔχου σαν ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν γράμματα, οὕτως ἔχοντα Ἐκ τῆς σφραγίδος ἴσθι τὸν γεγραφότα. Κριτὴν Πεκούλην ὃς θέλει γνωριζέτω. γ. Περί δικαιωμάτων τῶν ἁπανταχοῦ ἐκκλησιῶν, ἐπὶ τῇ κατοχῇ τῶν ἀκινήτων. Ο Βαλσαμών. Απελύθη χρυσόβουλλος λόγος τοῦ αὐτοῦ κραταιοῦ ἁγίου ἡμῶν βασιλέως κατὰ μῆνα Φεβρουάριον, ἐπινεμήσεως ια τοῦ ςχῆς' ἔτους, ὁ Αιμιο 1148,τὸν ὅρκον. Διά γοῦν τοῦτο δέομαι καὶ παρακαλῶ τὸ sed quxstore muneribus occupato, evaserunt. Ilan:
8.0εον κράτος σου γενέσθαι μοι τιμίαν καὶ προσκυ
νητὴν λύσιν πρὸς τὸν κατὰ τὴν ἡμέραν πράκτορα,
κοριζομένην, ἢ τὸν τοιοῦτον ὅρκον ομόσαι καὶ μὴ
βουλομένους τοὺς Ἰουδαίους, ἢ ἀναμφιβόλως ἀποδοῦναι ἡμῖν τὰ εὐλόγως παρ' ἡμῶν ἐπιζητούμενα
πράγματα. Καὶ εἰ τοῦτο γένοιτο, δέσποτα μου άγες,
οὐ παύσομαι παρ' ὅλην μου τὴν ζωὴν τῆς ἁγίας
του βασιλείας ὑπερεύχεσθαι· ἧς ὡς δοῦλος ἀνάξιος
τολμήσας ἐδεήθην.
Αντιγραφὴ βασιλική.
Υπόδειξον τὴν παροῦσαν λύσιν τῆς βασιλείας
μου τῷ μεγαλεπιφανεστάτῳ δουκὶ τῶν Κιβυρραιωτῶν, καὶ οὗτος ἵνα μετακαλέσηται καὶ τοὺς παρὰ
σου διεγκαλουμένους Ιουδαίους. Καὶ ἐάν σου τὸν
συκοφαντικὸν ἐπομοσαμένου, ὡς ὑπέμνησας, οὗτοι
ἀναποδίζωσι πρὸς τὸν ἐν τῇ ὑπομνήσει του δηλού
μενον τέλειον, παραπείσῃ αὐτοὺς ἢ τὸν τοιοῦτον
ἀποδοῦναι τέλειον, καθὼς ἐντὸς ἀνατάττεται, ἢ &
λέγεις πράγματα αντιστρέψαι προς σέ. Τῷ μηνί
Νοεμβρίῳ ἐπινεμήσεως ια' δι' ἐρυθρῶν γραμμάτων
τῆς βασιλικῆς καὶ θείας χειρός.
Παρεκβολή γενομένη περὶ Ἰουδαίων
Παρεξεβλήθη ἀπὸ τοῦ Ἐπαρχικοῦ βιβλίου ὁ ἄρχος,
ἐν ὀμνύουσιν οἱ Ἰουδαῖοι, ὁ καὶ περιέχων οὕτως
Εν πρώτοις ἵνα ζώσηται τὴν βάτον, καὶ κρατήσῃ
ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸ μεγαλεῖον, καὶ εἴπῃ οὔ
πως ο Ευλογητός Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν,
ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, καὶ διαγαγὼν
ἡμᾶς διὰ ξηρᾶς τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν,ὅτι οὐ ψεύδομαι. Εἰ δὲ καὶ διαψευδόμενος εὑρεθώ, δώη μοι
Κύριος ὁ Θεὸς τὴν λέπραν τοῦ Γιεζῆ καὶ τοῦ ᾿Αμμα,
Ηλεὶ τοῦ ἱερέως τὴν καταδίκην, καὶ ἀνοιξάτω ἡ γῆ
τὸ στόμα αὐτῆς, καὶ καταπιέτω με ζῶντα, ὡς Δαθὰν καὶ ᾿Αβειρών.»
Η υπογραφή.
Ο κριτὴς τοῦ Βήλου καὶ ἐπὶ τοῦ Ἱπποδρόμου,
Βασίλειος ὁ Πεκούλης, τὰ παρόντα βήματα τοῦ ὅρκου
ἀπὸ τοῦ Ἐπαρχικοῦ βιβλίου παρεκβαλὼν καὶ ἰσά
ζοντα εὑρὼν ὑπέγραψα καὶ ἐσφράγισα.
Εἶχε καὶ βούλλαν κάτωθεν ἀπῃωρημένην, ἔχουσαν ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν γράμματα, οὕτως
ἔχοντα·
Ἐκ τῆς σφραγίδος ἴσθι τὸν γεγραφότα.
Κριτὴν Πεκούλην ὃς θέλει γνωριζέτω.
igitur ob causam supplico et oro divain inajestatem
tuam, ut honorandum et adorandum rescriptum
ad quæstorem hujus temporis impetrem; quo statuatur, vel ut ejusmodi juramentum etiam inviti
Judæi præstent, vel haud dubie nobis restituant
cas res, quas jure poscimus. Id si fiat, sacratissime
princeps, now desinam toto vitæ meæ lempore pro
sacro imperio tuo vota facere, cujus ludignum ego
mancipium, preces has confidenter obtuli.
γ.
Rescriptum imperatoris.
Ostende præsens hoc majestatis meæ rescriptum
illustrissino Cibyrrhæotarum duci, qui Judos
etiam, abs te accusatos, arcessal. Ac siquidemn
ubi tu juramentum de calumnia prestiteris, queinadmodum te facturum suggessisti, Judæi Jusjurandum illud absolutum, quod in suggessione tua
expouis, recusaverint: suadebit eis, ut aut jusju
randum einsmodi absolutum præstent, sicut insertum est; aut tuæ tibi res, quas commemoras,
restituantur. Dat. mense Noronabri, indictione undecima, rubris litteris imperatoriæ sacræque manus.
Extractum de Judœis.
Hoc jusjurandum, quod Judæi præstant, excerplum est ex Ebro Præfectorio, verbaque ejusmodi
continct: Imprimis rubo cingatur, manibusque
suis augustam rem teneat, et his verbis utatur:
‹ Benedictus Dominus Deus patrum nostrorumi, qui
colum et terram condidit, perque siccun nos trane
Rubrum mare duxit, quoniam non mentior. Quod
si mentiri deprehensus fuero, det mihi Dominus, qui
Deus est, lepram Giezæ, et Ammæ ac Eli sacerdotis
supplicium: et os suum tellus aperial, meque vivum absorbeat, instar Dathanis et Abironi. ›
Subscriptio.
Ego Basilius Pecules judex Veli, et Hippodrom i
praefectus, cum haec praesentis jurisjurandi verba
de libro Præfectorio excerpsissem, eaque deprehendissem origini respondere, subscripsi et subsignavi.
Habebat et bullam iuferius appensam, quæ ab utraque parte lilleras continebat, in hanc sententiam:
Ex signo eum qui scripsit hee agnoscito.
Quisquis volet Peculem agnoscat judicem.
AUREA BULLA DE INSTRUMENTIS ECCLESIABUN
Περί δικαιωμάτων τῶν ἁπανταχοῦ ἐκκλησιῶν,
ἐπὶ τῇ κατοχῇ τῶν ἀκινήτων.
Ο Βαλσαμών.
Απελύθη χρυσόβουλλος λόγος τοῦ αὐτοῦ
κραταιοῦ ἁγίου ἡμῶν βασιλέως κατὰ μῆνα Φε
βρουάριον, ἐπινεμήσεως ια τοῦ ςχῆς' ἔτους, ὁ
Αιμιο 1148,
De instrumentis omnium, quæ ubique aunt, eccle: i:-
rum, ob possessionem immobilium.
Balsanion.
Emissa csi'aurea bullu imperatoris nostri, domini
Manuelis Comneni, mense Februario, indictione undecima, anno 6656, que et medicatrix dicitur, «t-
col. 719–720page 7 of 41
PG 133:719καὶ ἰατὴρ λεγόμενος ὡς ἰώμενος τὰ χωλεύοντα καὶ ὡς γίγας οὐ σωθήσεται ἐν πλήθει ἰσχύος αὐτοῦ Προφήτην καὶ Φαλμογράφον καὶ Θεοπάτορα. ίσως δικαιώματα των απανταχοῦ ἐκκλησιών, Επισκοπῶν δηλονότι καὶ μητροπόλεων καὶ αὐτ τῆς τῆς Μεγάλης Εκκλησίας. Ος καὶ κατὰ ῥῆμα ούτωσι διαλαμβάνει Ο μὲν μετὰ Μωσέα τοῦ ἐκλεκτοῦ λαοῦ ἐκεῖνος στρατηγὸς Ἰησοῦς τὰ Ἱεριχούντεια καθελεῖν ἐπει γόμενος ὀχυρώματα τοῖς ἱερεῦσι κύκλῳ σαλπίζειν ἐκέλευε, καὶ οὕτω παραδόξως τὰς τῶν τειχών επάλξεις κατέῤῥιπτε· τῇ δὲ τοῦ νέου τῷ Θεῷ ἐκλεκτοῦ καθηγουμένῃ τούτου λαοῦ βασιλείᾳ μου μετὰ τὸν ἐν βασιλεῦσιν ἐκεῖνον ἄλλον Μωσέα, τοῦ λαοῦ σωτῆρα καὶ ὁδηγὸν, τὸν ἀοίδιμον λέγω αὐθέντην τῆς βασιλείας μου καὶ γεννήτορα, ὥσπερ τινὰ τείχη καθελεῖν ἐπειγομένη Ιεριχούντεια τας τοῦ κοινοῦ τῶν Χριστιανῶν ἐχθροῦ ἐχυρώσεις, τοῦ δυτικοῦ λέγω δράκοντος, τοῦ τῆς Σικελικής κατα τυραννοῦντος γῆς, κἀκεῖθεν κατὰ τῆς τῶν Ῥωμαίων επικρατείας λάθρα ερπύσαντος, ἀναλόγως οἷα πνευ ματικάς τινας σάλπιγγας τὰς τῶν τὸν θεὸν ἐξιλεουμένων καθ' ἑκάστην ὑπὲρ ἡμῶν ἀρχιερέων εὐχὰς πρὸς ἐκείνου καθαίρεσιν συνεργούσας ἔχειν δεήσει. ᾿Αλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ θεόπτης Μωσης, όπηνίκα τῷ Αμαλήκ συνεκράτει την μάχην, ἱερεῦσιν ἑκατέρω δεν στηριζόμενος οὕτω τοῦτον κατετροποῦτο καὶ υπερίσχυε· κατ' ἐκεῖνον οὖν καὶ ἡ βασιλεία μου τοῦ ἀρχιερατικοῦ δεομένη υποστηρίγματος εἰς τὴν κατὰ τοῦ νέου τούτου. 'Αμαλήκ προκειμένην ἀντι παράταξιν, καὶ ὥσπερ τινὰ στύλον φωτός του νέου Ισραήλ προηγούμενον καὶ τὰ τούτου εκτευθύνοντα διαδήματα, τὰς τούτων ἔχειν εὐχὰς ἐθέλουσα τὸν παρόντα. Χρυσόβουλλον λόγον τῇ μητρὶ πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν, τῇ νέα Σιών, τῷ τῆς τοῦ Θεοῦ σοφίας ενδιαιτήματι, καὶ τοῖς κατὰ τὰς νήσους πάρας καὶ τὴν Ἀνατολὴν καὶ τὴν Δύσιν. ἀρχιερεῦσιν ἐβράβευσε, τὰς ὑπὲρ τῆς βασιλείας μου τούτων εὐχὰς ἐπὶ πλέον ἀναῤῥωννύουσα. Ακριβῶς γὰρ οίδεν ή βασιλεία μου, ὡς οὐ σώζεται βασιλεὺς διὰ πολλὴν δύναμιν, ψευδῆς δὲ ἵππος εἰς σωτηρίαν, κατὰ τὸν θεῖον φάναι Τοιγάρτοι καὶ τὸ ἀπερικλόνητον πάντη φυλάττεσθαι θέλουσα, τῇ τε πασῶν προκαθημένη Εκ κλησιῶν καὶ τοῖς μνημονευθέῖσι πᾶσιν ἀρχιερεῦσι τῶν ὁπουδήποτε ἁγίων Ἐκκλησιῶν, καὶ τὸ ἀσφαλὲς τῶν προσόντων ταύταις δικαιωμάτων ἐπὶ τῇ κατοχή τῶν ἀκινήτων αὐτῶν βεβαιότερον καθιστώσα, προσ επανορθοῦσα δὲ καὶ εἴ τι που χωλεῖον ἴσως ἐστὶν ἐν τοῖς αὐτῶν δικαιώμασι καὶ τῆς ἀκριβείας λειπόμενον· καὶ οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ εἰ τί που ὀφείλον ἐπακολουθῆσαι δικαίωμα πρὸς τὴν ἀσφαλ τῶν τοιούτων ἀκινήτων δεσποτείαν, κατοχήν τε καὶ κυριότητα γενέσθαι ἴσω; οὐκ ἔφθασεν· αὐτὸν δῆ τὸν παρόντα χρυσόβουλλον λόγον Ιατῆρα ἡ βασιλεία μου τούτου δὴ τοῦ ἐλλείποντος αὐτοῖς ἐπιδέδωκεν οἷον ἄρτιον καὶ ὁλομελὲς δεικνύντα τὸ ἐπὶ τούτο:; δίκαιον καὶ εἰς τὸ παντελὲς ἀδιάσειστον. Δι' οὗ καὶ βεβαιοί μὲν καὶ ἀσφαλέστερον τίθησι πᾶν προσόνpote qua fortasse medeatur titulis et juribus omnium καὶ ἰατὴρ λεγόμενος ὡς ἰώμενος τὰ χωλεύοντα
ecclesiarum, qua claudicant, episcopatuum scilicet,
et metropolium, et ipsius Magna Ecclesia. Qua
'etiam ad verbum sic habet:
Qui post Mosem fuit electi illius populi imperator
Jesus, Jerichuntis festinans munimenta ac propugnacula diruere, sacerdotibus jussit in circuitu
·tuba canere, et sic murorum propugnacula mirabiliter dejecit. Imperio autem meo, quod nova populo a Deo electo præest post illum principem populi servatorem et ducem, aliumn Morem, inclytum
dico imperii mei dominum et genitorem, veluti
quædam Jerichuntina moguia, diruere properanţi
communis Christianorum inimici propugnacula,
occidentalis dico draconis qui in Sicilia tyran
nidemi exercet, et illinc adversus Romanum imperium latenter prorepit, veluti spiritalibus quibusdam
tubis, vestris antistitum Deum uobis quotidie placantium precibus; ad illum diruendam adjuvantibus
opus est. Sed et ipse divinus Moses, quando cum
Amalec prelium commisit, sacerdotibus utrimque
innixus, sic eum fugavit et vicit. Sicut ille ergo,
meum quoqne imperium antistitum sustentaculo
indigens, ad aciem adversus novaṁ hunc Amalec
propositam, et veluti quamdam lucis columnan
novum hunc Israel precedentem, et ejus gressus
dirigentem,. preces corum habere. volens; hanc
praesentem auream Bullam omnium eccleslaruin
Ipatri, nova Sion, Dei sapientis habiusculo, et iis
qui sunt in omnibus iusulis, et in Oriente, et Occidente antistitibus donavit, eorum pro imperio meo
proces magis confrmabs. Recte enim scit meum
imperium, regem non servari per multam potentiam, et gigantem, non servatum iri in multitudine
roboris sui: mendax autem equus ad salutem,
ut dicam cum Propheta, et Psalmographo, et Dei
patre.
καὶ ὡς γίγας οὐ σωθήσεται ἐν πλήθει ἰσχύος αὐτοῦ·
Προφήτην καὶ Φαλμογράφον καὶ Θεοπάτορα.
Volens enim, ut firmitas et stabilitas Ecclesiæ,
quæ omnibus præest, servetur; et omnibus dictis
antistitibus sanctarum, quæ ubicunque sunt, ecclesiarum; et securitatem titulorum ac jurium, quæ
illis adsunt, in ipsorum immobilium possessione,
firmius constituens, et præterea corrigens, si quid
in eorum juribus claudicet, et mero jure sit destitutum: et non solam hoc, sed et si quod jus consequi debeat ad ejusmodi immobilium dominium,
detentionem, et proprietatem, id fortasse prius
factum non est; hanc imperii mei Bullam Anream
rjus, quod deest, medicatricem illis tradidit, quæ
veluti perfectum, et integrum, et omnino inconcussum jus in eis probat. Per quam confirmat
quidem, et tutius facit, quodcunque. jus adest
sanctis ecclesiis, eique, quæ illis præsidet, in ipsa -
rum immobilibus, cujusmodicunque fuerint, et
Rogerium Sicilim regem intelligit.
ίσως δικαιώματα των απανταχοῦ ἐκκλησιών,
Επισκοπῶν δηλονότι καὶ μητροπόλεων καὶ αὐτ
τῆς τῆς Μεγάλης Εκκλησίας. Ος καὶ κατὰ
ῥῆμα ούτωσι διαλαμβάνει
Ο μὲν μετὰ Μωσέα τοῦ ἐκλεκτοῦ λαοῦ ἐκεῖνος
στρατηγὸς Ἰησοῦς τὰ Ἱεριχούντεια καθελεῖν ἐπειγόμενος ὀχυρώματα τοῖς ἱερεῦσι κύκλῳ σαλπίζειν
ἐκέλευε, καὶ οὕτω παραδόξως τὰς τῶν τειχών
επάλξεις κατέῤῥιπτε· τῇ δὲ τοῦ νέου τῷ Θεῷ
ἐκλεκτοῦ καθηγουμένῃ τούτου λαοῦ βασιλείᾳ μου
μετὰ τὸν ἐν βασιλεῦσιν ἐκεῖνον ἄλλον Μωσέα, τοῦ
λαοῦ σωτῆρα καὶ ὁδηγὸν, τὸν ἀοίδιμον λέγω αύ
θέντην τῆς βασιλείας μου καὶ γεννήτορα, ὥσπερ
τινὰ τείχη καθελεῖν ἐπειγομένη Ιεριχούντεια τας
τοῦ κοινοῦ τῶν Χριστιανῶν ἐχθροῦ ἐχυρώσεις, τοῦ
δυτικοῦ λέγω δράκοντος, τοῦ τῆς Σικελικής κατατυραννοῦντος γῆς, κἀκεῖθεν κατὰ τῆς τῶν Ῥωμαίων
επικρατείας λάθρα ερπύσαντος, ἀναλόγως οἷα πνευ
ματικάς τινας σάλπιγγας τὰς τῶν τὸν θεὸν ἐξιλεου
μένων καθ' ἑκάστην ὑπὲρ ἡμῶν ἀρχιερέων εὐχὰς
πρὸς ἐκείνου καθαίρεσιν συνεργούσας ἔχειν δεήσει.
᾿Αλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ θεόπτης Μωσης, όπηνίκα τῷ
Αμαλήκ συνεκράτει την μάχην, ἱερεῦσιν ἑκατέρωδεν στηριζόμενος οὕτω τοῦτον κατετροποῦτο καὶ
υπερίσχυε· κατ' ἐκεῖνον οὖν καὶ ἡ βασιλεία μου
τοῦ ἀρχιερατικοῦ δεομένη υποστηρίγματος εἰς τὴν
κατὰ τοῦ νέου τούτου. 'Αμαλήκ προκειμένην ἀντιπαράταξιν, καὶ ὥσπερ τινὰ στύλον φωτός του νέου
Ισραήλ προηγούμενον καὶ τὰ τούτου εκτευθύνοντα
διαδήματα, τὰς τούτων ἔχειν εὐχὰς ἐθέλουσα τὸν
παρόντα. Χρυσόβουλλον λόγον τῇ μητρὶ πασῶν τῶν
Ἐκκλησιῶν, τῇ νέα Σιών, τῷ τῆς τοῦ Θεοῦ σοφίας
ενδιαιτήματι, καὶ τοῖς κατὰ τὰς νήσους πάρας καὶ
τὴν Ἀνατολὴν καὶ τὴν Δύσιν. ἀρχιερεῦσιν ἐβράβευσε,
τὰς ὑπὲρ τῆς βασιλείας μου τούτων εὐχὰς ἐπὶ πλέον
ἀναῤῥωννύουσα. Ακριβῶς γὰρ οίδεν ή βασιλεία
μου, ὡς οὐ σώζεται βασιλεὺς διὰ πολλὴν δύναμιν,
ψευδῆς δὲ ἵππος εἰς σωτηρίαν, κατὰ τὸν θεῖον φάναι
Τοιγάρτοι καὶ τὸ ἀπερικλόνητον πάντη φυλάτ
τεσθαι θέλουσα, τῇ τε πασῶν προκαθημένη Εκ
κλησιῶν καὶ τοῖς μνημονευθέῖσι πᾶσιν ἀρχιερεῦσι
τῶν ὁπουδήποτε ἁγίων Ἐκκλησιῶν, καὶ τὸ ἀσφαλὲς
τῶν προσόντων ταύταις δικαιωμάτων ἐπὶ τῇ κατοχή
τῶν ἀκινήτων αὐτῶν βεβαιότερον καθιστώσα, προσεπανορθοῦσα δὲ καὶ εἴ τι που χωλεῖον ἴσως ἐστὶν
ἐν τοῖς αὐτῶν δικαιώμασι καὶ τῆς ἀκριβείας λειπό
μενον· καὶ οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ εἰ τί που
ὀφείλον ἐπακολουθῆσαι δικαίωμα πρὸς τὴν ἀσφαλ
τῶν τοιούτων ἀκινήτων δεσποτείαν, κατοχήν τε καὶ
κυριότητα γενέσθαι ἴσω; οὐκ ἔφθασεν· αὐτὸν δῆ
τὸν παρόντα χρυσόβουλλον λόγον Ιατῆρα ἡ βασιλεία
μου τούτου δὴ τοῦ ἐλλείποντος αὐτοῖς ἐπιδέδωκεν
οἷον ἄρτιον καὶ ὁλομελὲς δεικνύντα τὸ ἐπὶ τούτο:;
δίκαιον καὶ εἰς τὸ παντελὲς ἀδιάσειστον. Δι' οὗ καὶ
βεβαιοί μὲν καὶ ἀσφαλέστερον τίθησι πᾶν προσόν
col. 721–722page 8 of 41
PG 133:721ταῖς κατ' αὐτοὺς ἁγιωτάταις τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαις; καὶ αὐτῇ τῇ τούτων προκαθημένῃ δικαίωμα ἐπὶ τοῖς αὐτῶν ἀκινήτοις, ὁποῖον ἂν καθέστηκε καν ὁπουδήποτε ταῦτα διάκεινται, καὶ τὸ καλὸν κάλε λιον τίθησι τῇ ἐπικρίσει τε καὶ ψήφῳ τῆς βασιλείας μου. Πᾶν δὲ ἐν αὐτοῖ; ἐν ὁποίοις εἴποι τις θεωρούμενον, εἴτε ἐν χρυσοβούλλοις λόγοις διαφόρων βασι λέων εἴτε ἐν σιγιλλίοις εἴτε ἐν ἁπλαῖς προστάξεσιν εἴτε ἐν λύσεσιν εἴτε ἐν πρακτικοῖς ὑποσχάζον, καὶ κατά τι τοῦ ἀκριβοῦς καὶ τῆς ὀφειλομένης ἀκολουθίας λειπόμενον, ἀπό τα βασιλικῶν προσταγμάτων καὶ νόμων ἐπανορθοί· καὶ διορίζεται μὴ κατά τι πρόκριμα ἐκ τούτων εἶναι ταῖς δηλωθείσαις πάσαις ἁγιωτάταις Εκκλησίαις εἰς τὴν αἰῶνα τὸν ἅπαντα, ἀλλὰ τὸ ὑπόσαθρον ἐκείνων καὶ ἀσθενὲς εὐτονώτα τον εἶναι καὶ ἀνάλωτον πάσῃ δικαιολογίᾳ τοῦ βου λομένος λέγειν τι ὑπὲρ τοῦ δημοσίου, τῷ παρόντι χρυσοβούλλῳ λόγῳ τῆς βασιλείας μου ρωννύμενον καὶ σφόδρα ἐνδυναμούμενον. Καὶ ἵνα ἀπὸ τῶν πολ λῶν, ὧν ἂν τις ἐννοήσειεν, ὀλίγων τινῶν ἡ βασι λεία μου ἐπιμνησθείη, ἐὰν τυχὸν δωρεὰ αὐτοῖς πα τοίχων ἄποσος εἴη ή μέτρων γῆς, αὐτούργιά τινα ἐκαίνισαν ἐν τοῖς τοιούτοις κτήμασι τυχόν μὴ δεν δωρημένα αὐτοῖς· ἡ ἀδωρήθησαν μὲν, οὐκ ἀνετράπησαν δὲ αἱ περὶ τούτων προστάξεις· ἡ ἐπὶ προ αφωρισμένοις δεδωρημένοις αὐτοῖς αἱ περὶ προ αφωρισμένων προστάξεις οὐκ ἀνετράπησαν· ή τινα τῶν πορισθέντων αὐτοῖς βασιλικῶν προσταγμάτων ουδόλως κατεστρώθησαν· ἡ κατεστρώθησαν μὲν εἰς τινα τῶν σεκρέτων, οὐ μήν γε καὶ ἐπὶ τοῖς προσφόροις σεκρέτοις· ἡ καταστρωθέντα ἀπώλοντο, ἴσα δὲ τούτων πεπιστωμένα εὑρίσκονται· ἢ πρακτι τὰ ὀφείλοντα προβῆναι οὐ προέβησαν, ἢ προβάντα οὐ κατεστρώθησαν, ἢ ὁρισθέντα γενέσθαι λογίσιμα οὐκ ἐγένοντο· ἢ κατά τινα ἴσως ἄλλην ὁποίαν ἄν τις εἴπῃ αἰτίαν εἴτε κατὰ μέρος εἴτε καὶ καθ᾽ ὁλό κληρον τα προσόντα ταῖς πολλάκις διαληφθείσαις ἁγίαις τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαις καὶ τῇ μητρὶ πασῶν χωλεύουσι δικαιώματα κἀντεῦθεν οὐκ ἔχουσι τὸ ἀπερικλόνητον, κἂν μὴ ῥητῶς ἐνταῦθα πᾶσα όποια δή τις αἰτία ὑποσχάζειν ποιοῦσα τὰ δικαιώματα ἐκ πεφώνηται· ἡ ὤφειλον τυχὸν καὶ ἕτερα δικαιώμα τα προσεπορεχθῆναι αὐταῖς ἐπὶ τοῖς τοιούτοις ἀκ νήτοις, ὡς τινων πάντως προβάντων ἐν αὐταῖς (εἰ γὰρ μηδόλως τι δικαίωμα ἐπί τινι τῶν προσόντων αὐταῖς ἀκινήτων κέκτηνται, οὐδέν τι ἀπὸ τοῦ παρόν της χρυσοβούλλου λόγου ὠφεληθήσονται)· κατὰ μηδέν τι ταῦτα πάντα, καὶ ὅσα ἄν τις ἄλλα εἰς νῦν λάβῃ ποτὲ ὑπὲρ τοῦ δημοσίου ἀγωνιζόμενος, καταβλάψαι ποτὲ τὰς τοῦ Θεοῦ ἁγιωτάτας κλησίας, τόν τε τῆς τοῦ Θεοῦ σοφίας· οἶκον καὶ τὰς λοιπὰς μητροπόλεις, ἀρχιεπισκοπὰς καὶ ἐπι σκοπάς, δυνήσεται ἐπὶ τοῖς, ὡς εἴρηται, διαφέρουσιν αὐταῖς ἀκινήτοις ἀφ' οιωνδήποτε δικαιωμάτ των. Εἰ γὰρ μηδέν τι μηδαμῶς δικαίωμα ἐκτή σαντο ἐπὶ τισιν ἴσως τῶν προσόντων αὐταῖς ἀκινήτων, οὐδεμίαν ἀπὸ τοῦ παρόντος χρυσοβούλλου λόγου ὠφέλειαν ἔξουσιν, ὥσπερ οὐδὲ ἐφ᾽ οἷς ἔσχε τὴν κατοχὴν ὁ δημόσιο; ἀφ' οἰασδήτινος εὐλόγου αἰτίας μέχρι τῆς σήμερον· ἐπὶ τούτοις γὰρ πᾶσι τὸ ἀκριβές παραφυλαχθήσεται. ΠΟΙ Εἴ τις οὖν θελήσει διὰ φιλοχρηματίαν ἢ δι᾽ ἑτέNOVELL.B CONSTITUTIONES.
facit, imperii mei sententia et calculo. Quidquidl
autem est in eis, in quibuscunque quis spectatum
id dixorit, sive in aureis bullis diversorum imperatorum, sive in sigillis, sive in simplicibus mandalis, sive in rescriptis, sive in actis claudicans,
et aliquatenus ab eo, quod est exaotum, et a debita
consequentia deficiens regalium jussionum et le
gum, corrigit; et decernit, dietis sanctissimis ecclesiis nullum ex ea re præjudicium in æternuni
afferri: sed quod in eis est infirmum et imbecillum, esse firmissimum, et nulla juris allegatione
oppugnandum ab eo, qui velit aliquid pro feco
(seu publico) dicere, ut quod præsenti imperii mei
Bulla Aurea confirmetur et valde corroboretur. Et
possint, pauca quædam imperium meum
ταῖς κατ' αὐτοὺς ἁγιωτάταις τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαις ubicunque ea sita sint; et quod Lonun est, melius
καὶ αὐτῇ τῇ τούτων προκαθημένῃ δικαίωμα ἐπὶ
τοῖς αὐτῶν ἀκινήτοις, ὁποῖον ἂν καθέστηκε καν
ὁπουδήποτε ταῦτα διάκεινται, καὶ τὸ καλὸν κάλε
λιον τίθησι τῇ ἐπικρίσει τε καὶ ψήφῳ τῆς βασιλείας
μου. Πᾶν δὲ ἐν αὐτοῖ; ἐν ὁποίοις εἴποι τις θεωρούμενον, εἴτε ἐν χρυσοβούλλοις λόγοις διαφόρων βασιλέων εἴτε ἐν σιγιλλίοις εἴτε ἐν ἁπλαῖς προστάξεσιν
εἴτε ἐν λύσεσιν εἴτε ἐν πρακτικοῖς ὑποσχάζον, καὶ
κατά τι τοῦ ἀκριβοῦς καὶ τῆς ὀφειλομένης ἀκολου
θίας λειπόμενον, ἀπό τα βασιλικῶν προσταγμάτων
καὶ νόμων ἐπανορθοί· καὶ διορίζεται μὴ κατά τι
πρόκριμα ἐκ τούτων εἶναι ταῖς δηλωθείσαις πάσαις
ἁγιωτάταις Εκκλησίαις εἰς τὴν αἰῶνα τὸν ἅπαντα,
ἀλλὰ τὸ ὑπόσαθρον ἐκείνων καὶ ἀσθενὲς εὐτονώτατον εἶναι καὶ ἀνάλωτον πάσῃ δικαιολογίᾳ τοῦ βου- ex multis eorum, quæ cuipiam in mentem venire
λομένος λέγειν τι ὑπὲρ τοῦ δημοσίου, τῷ παρόντι
χρυσοβούλλῳ λόγῳ τῆς βασιλείας μου ρωννύμενον
καὶ σφόδρα ἐνδυναμούμενον. Καὶ ἵνα ἀπὸ τῶν πολλῶν, ὧν ἂν τις ἐννοήσειεν, ὀλίγων τινῶν ἡ βασι
λεία μου ἐπιμνησθείη, ἐὰν τυχὸν δωρεὰ αὐτοῖς πατοίχων ἄποσος εἴη ή μέτρων γῆς, αὐτούργιά τινα
ἐκαίνισαν ἐν τοῖς τοιούτοις κτήμασι τυχόν μὴ δεν
δωρημένα αὐτοῖς· ἡ ἀδωρήθησαν μὲν, οὐκ ἀνετράπησαν δὲ αἱ περὶ τούτων προστάξεις· ἡ ἐπὶ προ
αφωρισμένοις δεδωρημένοις αὐτοῖς αἱ περὶ προαφωρισμένων προστάξεις οὐκ ἀνετράπησαν· ή τινα
τῶν πορισθέντων αὐτοῖς βασιλικῶν προσταγμάτων
ουδόλως κατεστρώθησαν· ἡ κατεστρώθησαν μὲν
εἰς τινα τῶν σεκρέτων, οὐ μήν γε καὶ ἐπὶ τοῖς
προσφόροις σεκρέτοις· ἡ καταστρωθέντα ἀπώλοντο,
ἴσα δὲ τούτων πεπιστωμένα εὑρίσκονται· ἢ πρακτι
τὰ ὀφείλοντα προβῆναι οὐ προέβησαν, ἢ προβάντα
οὐ κατεστρώθησαν, ἢ ὁρισθέντα γενέσθαι λογίσιμα
οὐκ ἐγένοντο· ἢ κατά τινα ἴσως ἄλλην ὁποίαν ἄν
τις εἴπῃ αἰτίαν εἴτε κατὰ μέρος εἴτε καὶ καθ᾽ ὁλόκληρον τα προσόντα ταῖς πολλάκις διαληφθείσαις
ἁγίαις τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαις καὶ τῇ μητρὶ πασῶν
χωλεύουσι δικαιώματα κἀντεῦθεν οὐκ ἔχουσι τὸ
ἀπερικλόνητον, κἂν μὴ ῥητῶς ἐνταῦθα πᾶσα όποια
δή τις αἰτία ὑποσχάζειν ποιοῦσα τὰ δικαιώματα ἐκπεφώνηται· ἡ ὤφειλον τυχὸν καὶ ἕτερα δικαιώματα προσεπορεχθῆναι αὐταῖς ἐπὶ τοῖς τοιούτοις ἀκ
νήτοις, ὡς τινων πάντως προβάντων ἐν αὐταῖς (εἰ
γὰρ μηδόλως τι δικαίωμα ἐπί τινι τῶν προσόντων venerint, laedere unquam sanctissimas ecclesias,
αὐταῖς ἀκινήτων κέκτηνται, οὐδέν τι ἀπὸ τοῦ παρόν
της χρυσοβούλλου λόγου ὠφεληθήσονται)· κατὰ
μηδέν τι ταῦτα πάντα, καὶ ὅσα ἄν τις ἄλλα εἰς
νῦν λάβῃ ποτὲ ὑπὲρ τοῦ δημοσίου ἀγωνιζόμενος,
καταβλάψαι ποτὲ τὰς τοῦ Θεοῦ ἁγιωτάτας Εxκλησίας, τόν τε τῆς τοῦ Θεοῦ σοφίας· οἶκον καὶ
τὰς λοιπὰς μητροπόλεις, ἀρχιεπισκοπὰς καὶ ἐπισκοπάς, δυνήσεται ἐπὶ τοῖς, ὡς εἴρηται, διαφέρουσιν αὐταῖς ἀκινήτοις ἀφ' οιωνδήποτε δικαιωμάτ
των. Εἰ γὰρ μηδέν τι μηδαμῶς δικαίωμα ἐκτή
σαντο ἐπὶ τισιν ἴσως τῶν προσόντων αὐταῖς ἀκινήτων, οὐδεμίαν ἀπὸ τοῦ παρόντος χρυσοβούλλου
λόγου ὠφέλειαν ἔξουσιν, ὥσπερ οὐδὲ ἐφ᾽ οἷς ἔσχε τὴν κατοχὴν ὁ δημόσιο; ἀφ' οἰασδήτινος εὐλόγου
αἰτίας μέχρι τῆς σήμερον· ἐπὶ τούτοις γὰρ πᾶσι τὸ ἀκριβές παραφυλαχθήσεται.
@
moria repetat: si forte donatio ipsius colonorum
sit sine certa quantitate, aut mensura terræ,
vel loca quædam fertilia innovarint in hujusmodi
possessionibus, forte quæ ipsis donata non fuerunt;
aut donata quidem fuerunt, jussiones antem de his
factæ non sunt revocată; vel in alio depntatis donatis ipsis jussiones de prius defnitis non sunt
revocatæ aut jussionum principalium, quæ ipsis
tributæ sunt, aliquæ nullo modo insinuatæ fuerunt;
ant fuerunt quidem insinuate in aliquo secreto,
nou tamen competente: aut insinuatæ perierunt,
exempla autem earum fide digna reperiuntur: aut
acta, quæ procedere debebant, non processerunt:
vel actus, qui requirebantur, non intervenerunt:
aut quæ fieri debuerunt ratiomum computationes,
factæ non sunt: aut forte quamlibet aliam ob causam, sive ex parte, sive in totum jura sæpe dictis
sanctis Dei ecclesiis, et matri omnium claudicant,
et inde firmitatem snam non habent: etsi ΠΟΙ
quæ id faciat causa, nominatim expressa sit: aut
ſorte alia ipsis concedi debuerunt instrumenta de
hujusmodi immobilibus, cum aliqua saltem impetraverunt: (nam si documentum de quopiam ex
possessis a se imnobilibus nequaquam acquisierint, nibil a præsenti Aurere Bulle oratione juva
buntur) nulla in re hæc omnia, et quæcunque alia
cuipiam pro disco certanti in mentem quandoque
et sapientiæ Dei templum, reliquasque metropoles,
archiepiscopas, episcopus poterunt in iis immobilibus, quæ, ut dictum est, ad ipsas pertinent, ex
quibuscunque documentis. Nam si nullum acquisiveront unquam jus in aliquibus forte immobi–
libus, quæ habent, nullam ex præsenti Aureæ Bullæ
oratione sentient utilitatem: sicut nec in quibus
fiscus ad hodiernum usque diem possessionem habuit ex justa quapiam cansa. In his enim omnibus
juris observabitur exacta disciplina.
Εἴ τις οὖν θελήσει διὰ φιλοχρηματίαν ἢ δι᾽ ἑτέ Si quis igitur voluerit per avaritiam, aut quam-
Part VIIPars VII
col. 723–724page 9 of 41
Pars VI
PG 133:723ραν αἰτίαν τινὰ καταφρονῆσαι τῶν ἐν τῷ παρόντι χρυσοβούλλῳ λόγῳ τῆς βασιλείας μου διωρισμένων, πρῶτα μὲν τὸ τῆς ἁγίας Τριάδος φέγγος, ὅτε παρ ιστάμεθα τῷ φοβερῷ βήματι, μὴ θεάσαιτο· ἐκπέ. σαι δὲ καὶ τῆς τῶν Χριστιανῶν μερίδος, ὡς ὁ Ἰού δας τῆς δωδεκάδος· προσεπιτούτοις καὶ τὴν ἁμὲν ἐπισπάσαιτο τῶν ἀπ' αἰῶνος προκεκοιμημένων πρω τοτόκων ἁγίων δικαίων καὶ θεοφόρων Πατέρων. Περὶ τῶν ἀκινήτων τῆς Μεγάλης Εκκλησίας. Καὶ τῷ παλαιῷ μὲν ἐκείνῳ καὶ περιπύστῳ τῆς τοῦ Σολομῶντος σοφίας ναῷ τὸ κατὰ δύναμιν προσ καὶ τῷ ἱερῷ δὲ τούτῳ καὶ έφερον ξύμπαντες παμμεγίστῳ τεμένει, τῷ ἐπ' ὀνόματι τῆς τοῦ Θεοῦ σοφίας, τοῦ καὶ ἐκ Σολομῶντος κατηγμένου καὶ ἐκ Δαβὶδ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον, φιλοτίμως ὄντως ἐνιδρυμένῳ καὶ τῷ ὄντι βασιλικῶς, οὗ κἀκεῖνος ἦν ὁ Σολομώντεις προεκτύπωμα, τῇ νέᾳ λέγω Σιών, τῇ τοῦ ἁγιάσματος κιβωτῷ, τῇ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἐκκλησίᾳ, ἣν τῇ πέτρᾳ ἐπῳκοδόμησε τῶν ἀποστολικῶν διατάξεων τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον οὕτως ἀῤῥαγή καὶ ἀκλόνητον, διάφορα πολλοὶ προσήγαγον ἀνα θήματα, ἐν ἀκινήτοις θεωρούμενα κτήσεσι κατά τε τὴν ἕω διακειμέναις καὶ πρὸς δυσμάς, ἀλλὰ δὴ καὶ κατὰ τῶν νήσων τινάς· εἰσὶ δ' ἃ περιῆλθον τούτῳ καὶ κατ' ἐξώνησιν. Τούτων πολλὰ (ἵνα μὴ λέγω τὰ πλείω) ἐκ διαφόρων αιτιαμάτων τῷ δημοσίῳ Ο προσαρμόττειν διεγινώσκοντο παρά τε τῶν ἐκα σταχοῦ ἀναγραφέων καὶ τῶν ἄλλως περὶ ταῦτα δει νῶν. α΄. Ἐπεὶ δὲ τοῦτο ταῖς ἀκοαῖς ἐνηχήθη τῆς βασι λείας μου ἐξ ἀναφορᾶς τῶν τὰ κατὰ τὸν μέγιστον τοῦτον καὶ θεῖον οἰκονομούντων ναὸν, αὐτίκα μη δὲν μελλῆσαν τὸ ἡμέτερον κράτος τὸν παρόντα χρυσόβουλλον λόγον τῷ παντέπτῳ τούτῳ σηκῷ ἐπι εβράβευσε, δι᾿ οὗ καθαρῶς αὐτῷ δωρεῖταί τε καὶ ἀποχαρίζεται ἡ ἡμετέρα εὐσέδεια ἅπαντα τὰ τῷ δημοσίῳ ὁπωσδήποτε διαφέροντα, ἀπό τε τῶν ἐν τῇ 'Ανατολῇ καὶ τῇ Δύσει καὶ ταῖς ὅλαις νήσοις κατ εχομένων παρ' αὐτῆς παντοίων ἀκινήτων ἐπικτή σεων, ὡς δῶρον ταύτης καὶ ἱερόν τι ἀνάθημα, κάν πάροικοι ὦσι, κἂν γῆ ἀρήσιμος τυχὸν ἢ λιβαδιαία ἢ ὑπάμπελος ή κηπεύσιμος, κἂν αὐτούργια οιαδή τινα, κἂν ἔνοικοι πραγματευταὶ ἡ ἐργαστηριακοί, και κάστρα εν τισι τούτων ᾠκοδομήθησαν, κἂν ἕτερον τι ὁποιονδηποτοῦν τῷ δημοσίῳ διαφέρον ἐν τούτοις ἐξεύρηται. β'. Επανορθοῖ δὲ ἡ βασιλεία μου διὰ τοῦ παρόντος εὐσεβοῦς χρυσοβούλλου λόγου καὶ ὅσα που χω λεύοντα εὑρίσκονται ἐπὶ τοῖς προσοῦσι τῇ δια ληφθείσῃ τοῦ Θεοῦ Μεγάλῃ Ἐκκλησία δικαιώμασιν, ἐν πᾶσι τοῖς τοιούτοις ἀκινήτοις, ὁποῖα ἂν καὶ ὦσι. Λιπο 1933,!
piam aliam causam, ea coulemnere quæ hac Aures ραν αἰτίαν τινὰ καταφρονῆσαι τῶν ἐν τῷ παρόντι
Bull: mei fuiperii oratione definita sunt: primum
quidem sancta Trinitatis splendorem, cum ad tremendum sistemus tribunal, non conspiciat: excidat
autem et Christianorum parte, ut Judas duodenario.
Et præter hæc exsecrationem sibi conciliet primogenitorum sanctorum, justorum et deiferorum Pasrum, qui ab ævo præmortui. fuerunt,
χρυσοβούλλῳ λόγῳ τῆς βασιλείας μου διωρισμένων,
πρῶτα μὲν τὸ τῆς ἁγίας Τριάδος φέγγος, ὅτε παρ
ιστάμεθα τῷ φοβερῷ βήματι, μὴ θεάσαιτο· ἐκπέ.
σαι δὲ καὶ τῆς τῶν Χριστιανῶν μερίδος, ὡς ὁ Ἰού
δας τῆς δωδεκάδος· προσεπιτούτοις καὶ τὴν ἁμὲν
ἐπισπάσαιτο τῶν ἀπ' αἰῶνος προκεκοιμημένων πρω
τοτόκων ἁγίων δικαίων καὶ θεοφόρων Πατέρων.
AUREA BULLA DE locis à venetis CONSTANTINOPOLI possidendis
AUREA BULLA DE POSSESSIONIBUS MAGNÆ ECCLESIÆ
De immobilibus Magnæ Ecclesiæ.
Et ili quidem antiquo et celebri Solomonis sapientiæ templo pro viribus offerebant omnes: et
baic quoque sacro et maximo templo, quod est
sub nomine Dei sapientiæ, qui et ex Solomone et
Davide secundum humanitatem derivatur magnierat illud
fice et regaliter exstructo, cujus
Solomonis præfiguratio, novae, inquam, Sioni, arca
sanctificationis, Servatoris nostri Ecclesiæ (quam
super apostolicorum mandatorum petram revera
stabilem et immobilem Spiritús sanctus ædificavit)
multi diversa munera obtulerunt, quæ in immobilibus possessionibus spectantur, ad orientem et
occidentem sitis, et aliquibus iu insulis. Quædam
et peremptionem ab eo sunt acquisita. Horum multa
(ne dicam plurima) diversis ex causis ad scum
pertinere censebantur ab iis qui ubique sunt, publici census descriptoribus, et in ejusmodi rebus
exercitatis.
Περὶ τῶν ἀκινήτων τῆς Μεγάλης Εκκλησίας.
Καὶ τῷ παλαιῷ μὲν ἐκείνῳ καὶ περιπύστῳ τῆς
τοῦ Σολομῶντος σοφίας ναῷ τὸ κατὰ δύναμιν προσ
καὶ τῷ ἱερῷ δὲ τούτῳ καὶ
έφερον ξύμπαντες
παμμεγίστῳ τεμένει, τῷ ἐπ' ὀνόματι τῆς τοῦ
Θεοῦ σοφίας, τοῦ καὶ ἐκ Σολομῶντος κατηγμένου
καὶ ἐκ Δαβὶδ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον, φιλοτίμως ὄντως
ἐνιδρυμένῳ καὶ τῷ ὄντι βασιλικῶς, οὗ κἀκεῖνος ἦν
ὁ Σολομώντεις προεκτύπωμα, τῇ νέᾳ λέγω Σιών,
τῇ τοῦ ἁγιάσματος κιβωτῷ, τῇ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν
Ἐκκλησίᾳ, ἣν τῇ πέτρᾳ ἐπῳκοδόμησε τῶν ἀποστο
λικῶν διατάξεων τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον οὕτως ἀῤῥαγή
καὶ ἀκλόνητον, διάφορα πολλοὶ προσήγαγον ἀναθήματα, ἐν ἀκινήτοις θεωρούμενα κτήσεσι κατά τε
τὴν ἕω διακειμέναις καὶ πρὸς δυσμάς, ἀλλὰ δὴ καὶ
κατὰ τῶν νήσων τινάς· εἰσὶ δ' ἃ περιῆλθον τούτῳ
καὶ κατ' ἐξώνησιν. Τούτων πολλὰ (ἵνα μὴ λέγω
τὰ πλείω) ἐκ διαφόρων αιτιαμάτων τῷ δημοσίῳ
Ο προσαρμόττειν διεγινώσκοντο παρά τε τῶν ἐκασταχοῦ ἀναγραφέων καὶ τῶν ἄλλως περὶ ταῦτα δει·
νῶν.
1. Quoniam autem hoc ad mei imperii aures
[ frequenter ] delatum est, relatione eorum, qui hoc
magnum et divinum templum dispensant; statim
nostra potentia nihil cunctata, hanc præsentem
Bullam huic venerabili domicilio elargita est, per
quam ei pure donat et concedit nostra pietas omnia, quae ad fiscum [seu publicum quomodocunque
portinent ex iis quæ in Oriente et Occidente, et in
omnibus insulis ab ea possidentur, immobilium,
possessionibus, tanquam ejus donum aliquod et
sacram oblationem, sive sint coloni, sive terra,
verbi gratia, arabilis, vel pratensis, vel consila vitibus, vel hortensis, vel cujusubdicunque praedia,
sive in corum domibus agant famuli negotiatores,
vel artifices, etsi castra in aliquibus eorum exstructa
sint, vel aliquid aliud, quod ad fiscum utique pertinet, inventum fuerit.·
2. Corrigit autem meum imperium per præsentem
piam Auream Ballam, quercunque claudicare inveniuntur in iis quæ dictæ Magure Dei Ecclesiæ ad·
sunt, juribus ac titulis, in omnibus ejusmoli immobilibus, quaecunque ea fuerint. Εt omnia, qu
Anno 1118. Hoc privilegium verbotenus
insertum est Nov. Isaaci Comneni pro iisdem Ve-
α΄. Ἐπεὶ δὲ τοῦτο ταῖς ἀκοαῖς ἐνηχήθη τῆς βασι
λείας μου ἐξ ἀναφορᾶς τῶν τὰ κατὰ τὸν μέγιστον
τοῦτον καὶ θεῖον οἰκονομούντων ναὸν, αὐτίκα μηδὲν μελλῆσαν τὸ ἡμέτερον κράτος τὸν παρόντα
χρυσόβουλλον λόγον τῷ παντέπτῳ τούτῳ σηκῷ ἐπι
εβράβευσε, δι᾿ οὗ καθαρῶς αὐτῷ δωρεῖταί τε καὶ
ἀποχαρίζεται ἡ ἡμετέρα εὐσέδεια ἅπαντα τὰ τῷ
δημοσίῳ ὁπωσδήποτε διαφέροντα, ἀπό τε τῶν ἐν τῇ
'Ανατολῇ καὶ τῇ Δύσει καὶ ταῖς ὅλαις νήσοις κατεχομένων παρ' αὐτῆς παντοίων ἀκινήτων ἐπικτή
σεων, ὡς δῶρον ταύτης καὶ ἱερόν τι ἀνάθημα, κάν
πάροικοι ὦσι, κἂν γῆ ἀρήσιμος τυχὸν ἢ λιβαδιαία ἢ
ὑπάμπελος ή κηπεύσιμος, κἂν αὐτούργια οιαδή τινα,
κἂν ἔνοικοι πραγματευταὶ ἡ ἐργαστηριακοί, και
κάστρα εν τισι τούτων ᾠκοδομήθησαν, κἂν ἕτερον
τι ὁποιονδηποτοῦν τῷ δημοσίῳ διαφέρον ἐν τούτοις
ἐξεύρηται.
β'. Επανορθοῖ δὲ ἡ βασιλεία μου διὰ τοῦ παρόν
τος εὐσεβοῦς χρυσοβούλλου λόγου καὶ ὅσα που χω
λεύοντα εὑρίσκονται ἐπὶ τοῖς προσοῦσι τῇ δια
ληφθείσῃ τοῦ Θεοῦ Μεγάλῃ Ἐκκλησία δικαιώμασιν,
ἐν πᾶσι τοῖς τοιούτοις ἀκινήτοις, ὁποῖα ἂν καὶ ὦσι.
retis ad an. 1187, quod vide.
Λιπο 1933,
col. 725–726page 10 of 41
PG 133:725Καὶ πάντα τὰ προϊόντα αὐτῇ κατά τε Δύσιν καὶ Ανατολὴν καὶ τὰς ὅλας νήσους ὡς νῦν παρὰ τῆς βασιλείας μου δωρούμενα καὶ παραδιδόμενα ταύτη λογίζεσθαι διὰ τῆς παρούσης εὐσεβοῦς χρυσοβούλλου γραφῆς ἡ γαληνότης ἡμῶν θεσπίζει και διορίζεται. γ΄. Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ περιορισμούς προβῆναι λεπτομερείς, παντοίων ἀκινήτων δηλωτικούς, καὶ τῶν ἐν αὐτοῖς προσκαθημένων παροίκων τε καὶ ἐνοίκων, ἔτι δὲ καὶ τῶν ἐν τούτοις εὑρισκομένων παντοίων αὐτουργίων, παρὰ τῶν κατὰ τόπους ἀνα γραφέων, καὶ ταῖς ἐκείνων πιστωθῆναι υπογραφαΐς καὶ τῷ μέρει τῆς ἁγιωτάτης Μεγάλης Εκκλησίας ἐπιδοθῆναι εἰς ἀσφάλειαν αἰωνίζουσαν τὸ κράτος ἡμῶν ἐγκελεύεται, ὡς ἂν ὦσι δῆλα καὶ ἀναμφίλεκτα ξύμπαντα, καὶ μηδέποτε τῶν καιρῶν ὑπ᾽ ἀνάκρισιν ἄγοιντο παρ' ούτινοτοῦν τῶν κατὰ καιροὺς ἀνα γραφέων ἢ ἐποπτῶν ἢ ἐξισωτῶν καὶ τῶν ἄλλως ἀνερευνώντων τὰ δημοσιακά· τῶν δηλωθέντων πε ριορισμῶν ἐγκαταστρωθῆναι ὀφειλόντων τοῖς προσ φόροις σεκρέτοις δι' εἴδησιν. 8. Οὐδὲ γὰρ ἐξέσται τινὶ τούτων ἐν οἰῳδήποτε. χρόνῳ καθ' οιονδήτινα τρόπον ἐν τοῖς τοιούτοις πᾶσιν ἀκινήτοις εἰσέρχεσθαι οπωσδήποτε, ἢ ταῦθ' ὑπὸ ζήτησιν ἄγειν καὶ ἐξέτασιν οἱανδήτινα. Αλλ' οὐδὲ δικαιώματα ἐπὶ τούτοις ἐπιζητεῖν, οὐ καπνι κὴν ἀναλαμβάνεσθαι, οὐ μετρητίκιον, οὐχ ἕτερόν τι οιονδηποτούν φορολόγημα εἰς κέρδος τοῖς ἀνα γραφεῦσιν ἐπινοούμενον, ἀποτρεπομένοις τῇ ἐμφαν νείᾳ καὶ μόνῃ τοῦ παρόντος χρυσοβούλλου λόγου τῆς βασιλείας μου καὶ τῶν προβησομένων περιο ρισμῶν, ὡς διείληπται. ε. Πάσα δὲ πρόσταξις γεγονυία, εἴτε περὶ τῶν προαφωρισμένων, εἴτε περὶ κλασμάτων, εἴτε περὶ συμπαθειῶν, εἴτε περὶ τῶν ἀπὸ ταπεινῶν στίχων, εἴτε περὶ τῶν ὑποκειμένων ταῖς χαραγαῖς, εἴτε περὶ στρατειῶν συμπεπαθημένων, κἂν μὴ ἀντισή χωσις τούτων ἐγένετο, εἴτε περὶ τοῦ τὰς ἀπόσους μὴ στέργειν δωρεάς, εἴτε περὶ οἱουδήτινος ἑτέρου κεφαλαίου ἐξεφωνήθη καὶ κατά τι ἐναντιοῦται τῷ παρόντι χρυσοβούλλῳ λόγῳ τῆς βασιλείας μου, ὅσον ἐπ' αὐτῷ ἀποίσεται τὸ ἀνίσχυρον, κἂν τὸ μὴ ἀνα τρέπεσθαι ἔχῃ ἐγκείμενον ἐν αὐτῇ, εἰ μὴ ῥητῶς Εκφωνηθῇ· ἐν εἰδήσει γὰρ πασῶν τῶν γεγενημένων προστάξεων ἡ ἡμετέρα τυγχάνουσα θεοσέβεια τὸ κατὰ μέρος ταύτας ἀπαριθμήσασθαι παρέλκον ἡγής σατο, καὶ ὡς ἰδιαιτάτως ἀριθμηθείσας καὶ ἀνατραπείσας ὅσον ἐπὶ τῷ παρόντι χρυσοβούλλῳ λόγῳ λογί. ζεσθαι ταύτας θεσπίζει ἡ βασιλεία μου. Αλλ' οὐδὲ γενησομένη οἱαδήτις ἑτέρα πρόσταξις τῆς παρούσης εὐσεβοῦς κατισχύσει χρυσοβούλλου γραφῆς, ἀλλὰ κἀκείνη ἐφ' οἷς ἐναντιοῦται τῷ παρόντι τῆς βα σιλείας μου ὁρισμῷ, ὅσον ἐπ' αὐτῷ τὸ ἀνίσχυρου ἀποίσεται καὶ ἀβέβαιον, κἂν τὸ μὴ ἀνατρέπεσθαι ἔχῃ ἐγκείμενον ἐν αὐτῇ (εἰ μὴ ῥητῶς ἐκφω νηθῇ) καὶ ἑτέραν διάστιξιν οιανδήτινα.serenitatis.
Καὶ πάντα τὰ προϊόντα αὐτῇ κατά τε Δύσιν καὶ illi adsunt in Oriente, et Occidente, et in omnibus
Ανατολὴν καὶ τὰς ὅλας νήσους ὡς νῦν παρὰ τῆς insulis, ut nunc a mco imperio data, et ci concess:
βασιλείας μου δωρούμενα καὶ παραδιδόμενα ταύτη reputentur, per prasenten Bullam Aureau nostra
λογίζεσθαι διὰ τῆς παρούσης εὐσεβοῦς χρυσοβούλλου
γραφῆς ἡ γαληνότης ἡμῶν θεσπίζει και διορίζεται.
γ΄. Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ περιορισμούς προβῆναι
λεπτομερείς, παντοίων ἀκινήτων δηλωτικούς, καὶ
τῶν ἐν αὐτοῖς προσκαθημένων παροίκων τε καὶ
ἐνοίκων, ἔτι δὲ καὶ τῶν ἐν τούτοις εὑρισκομένων
παντοίων αὐτουργίων, παρὰ τῶν κατὰ τόπους ἀναγραφέων, καὶ ταῖς ἐκείνων πιστωθῆναι υπογραφαΐς
καὶ τῷ μέρει τῆς ἁγιωτάτης Μεγάλης Εκκλησίας
ἐπιδοθῆναι εἰς ἀσφάλειαν αἰωνίζουσαν τὸ κράτος
ἡμῶν ἐγκελεύεται, ὡς ἂν ὦσι δῆλα καὶ ἀναμφίλεκτα
ξύμπαντα, καὶ μηδέποτε τῶν καιρῶν ὑπ᾽ ἀνάκρισιν
ἄγοιντο παρ' ούτινοτοῦν τῶν κατὰ καιροὺς ἀναγραφέων ἢ ἐποπτῶν ἢ ἐξισωτῶν καὶ τῶν ἄλλως
ἀνερευνώντων τὰ δημοσιακά· τῶν δηλωθέντων πε
ριορισμῶν ἐγκαταστρωθῆναι ὀφειλόντων τοῖς προσφόροις σεκρέτοις δι' εἴδησιν.
8. Οὐδὲ γὰρ ἐξέσται τινὶ τούτων ἐν οἰῳδήποτε.
χρόνῳ καθ' οιονδήτινα τρόπον ἐν τοῖς τοιούτοις
πᾶσιν ἀκινήτοις εἰσέρχεσθαι οπωσδήποτε, ἢ ταῦθ'
ὑπὸ ζήτησιν ἄγειν καὶ ἐξέτασιν οἱανδήτινα. Αλλ'
οὐδὲ δικαιώματα ἐπὶ τούτοις ἐπιζητεῖν, οὐ καπνικὴν ἀναλαμβάνεσθαι, οὐ μετρητίκιον, οὐχ ἕτερόν
τι οιονδηποτούν φορολόγημα εἰς κέρδος τοῖς ἀναγραφεῦσιν ἐπινοούμενον, ἀποτρεπομένοις τῇ ἐμφαν
νείᾳ καὶ μόνῃ τοῦ παρόντος χρυσοβούλλου λόγου
τῆς βασιλείας μου καὶ τῶν προβησομένων περιο- G
ρισμῶν, ὡς διείληπται.
ε. Πάσα δὲ πρόσταξις γεγονυία, εἴτε περὶ τῶν
προαφωρισμένων, εἴτε περὶ κλασμάτων, εἴτε περὶ
συμπαθειῶν, εἴτε περὶ τῶν ἀπὸ ταπεινῶν στίχων,
εἴτε περὶ τῶν ὑποκειμένων ταῖς χαραγαῖς, εἴτε
περὶ στρατειῶν συμπεπαθημένων, κἂν μὴ ἀντισήχωσις τούτων ἐγένετο, εἴτε περὶ τοῦ τὰς ἀπόσους
μὴ στέργειν δωρεάς, εἴτε περὶ οἱουδήτινος ἑτέρου
κεφαλαίου ἐξεφωνήθη καὶ κατά τι ἐναντιοῦται τῷ
παρόντι χρυσοβούλλῳ λόγῳ τῆς βασιλείας μου, ὅσον
ἐπ' αὐτῷ ἀποίσεται τὸ ἀνίσχυρον, κἂν τὸ μὴ ἀνατρέπεσθαι ἔχῃ ἐγκείμενον ἐν αὐτῇ, εἰ μὴ ῥητῶς
Εκφωνηθῇ· ἐν εἰδήσει γὰρ πασῶν τῶν γεγενημένων
προστάξεων ἡ ἡμετέρα τυγχάνουσα θεοσέβεια τὸ
κατὰ μέρος ταύτας ἀπαριθμήσασθαι παρέλκον ἡγής
σατο, καὶ ὡς ἰδιαιτάτως ἀριθμηθείσας καὶ ἀνατραπείσας ὅσον ἐπὶ τῷ παρόντι χρυσοβούλλῳ λόγῳ λογί.
ζεσθαι ταύτας θεσπίζει ἡ βασιλεία μου. Αλλ' οὐδὲ
γενησομένη οἱαδήτις ἑτέρα πρόσταξις τῆς παρούσης
εὐσεβοῦς κατισχύσει χρυσοβούλλου γραφῆς, ἀλλὰ
κἀκείνη ἐφ' οἷς ἐναντιοῦται τῷ παρόντι τῆς βασιλείας μου ὁρισμῷ, ὅσον ἐπ' αὐτῷ τὸ ἀνίσχυρου
ἀποίσεται καὶ ἀβέβαιον, κἂν τὸ μὴ ἀνατρέπε
σθαι ἔχῃ ἐγκείμενον ἐν αὐτῇ (εἰ μὴ ῥητῶς ἐκφωνηθῇ) καὶ ἑτέραν διάστιξιν οιανδήτινα.
fl.ec minus apte dicuntur de chrysobulis in
prsterum edendis. floc enim vult imperator, ne
per futura chrysobulla haic nostro derogetur: non
3 Ob eam enim causam et exactas procedere descriptiones, quæ declarent cujusque generis immobilia, et qui eis præsunt, colonos et conductores; hee
un plius, iuventa in iis omnis generis loca fertilia;
a locorum descriptoribus, eorumque subscriptionibus confirmari; et in perpetuam securitatem parti
sanctissime Magnae Ecclesiae tradi jubet nostra majestus: ut omnia manifesta, et extra controversiam
posita, nec ullo temporeyin disquisitionem revocentur a descriptorum quoquam, vel inspectorum,
vel peræquatorum, et eorum, qui aliter fiscalia perscrutadtur declaratarum descriptionum, competen.
tibus secretis in futuram rei memoriam insinuan -
darum.
4. Neque enim unquam corum quis poterit ullo
modo ingredi hujusmodi immobilia, aut ea in controversiam deducere, et disquisitionem. Sed nec
instrumenta in iis requirere, non fumarium, vel
metreticion exigere, aut aliud ullum vectigal excogitatum in descriptorum lucrum: qui prohibentur
insinuatione ipsa et sola præsentis Aureæ Bullæ
mei imperii, et descriptionum, quæ, ut supra comprehensum est, valitura sunt.
5. Omnis autem facta jussio, sive de prius alio
deputatis, sive de fragmentis, sive de commiserationibus, sive de iis quæ ab humilibus ordinibus,
sive de iis quæ incisionibus subjecta, sive de militiis affectatis, licet compensatio facta non sit, sive
de non acquiescendo factis sine quantitate donationibus, sive de quacunque re edita fuerit jussio, et ulla in re repugnet præsenti imperii mei
Bulle Aure, irrita erit, et invalida: etsi ne
rescindatur, in ea expressum sit: nisi nominatim
pronuntiatum sit. Omnium enim jussionum qu
factæ sunt, notitiam habet mea pietas: quas sigillatim enumerare, supervacuum existimavit, et ul
expressim enumeratas et eversas, quod ad hanc
Aurea Bulle orationem attinet, censeri constituit
majestas mea. Sed nec alia ulla, quæ in posterun
Get jussio, buic piæ scripturæ prævalebit: quinimo
et illa, quatenus præsenti meæ majestatis definitioni adversatur, irrita fiet, nullarumque virium:
licet, ne subvertatur, apposita sit clausula (nisi
nominatim pronuntiatum sit), aut quævis alia ds.
tinctio.
autem hoc, ut futuris chrysobullis derogari non
possit. Itaque negationem delendam esse crediderim. Z. L.
Part VII - IXPars VII - IX
col. 727–728page 11 of 41
PG 133:727β. Λ ς'. Ιν᾿ οὖν εἴη δῆλα τα προσόντα τῇ ἁγιωτάτῃ τοῦ Θεοῦ Μεγάλῃ Ἐκκλησίᾳ ἀκίνητα ἅπαντα, ἐν τῷ παρόντι χρυσοβούλλῳ λόγῳ ῥητῶς ἐνεγράφησαν. καὶ ἔχουσιν οὕτω πρὸς ὄνομα. Ἐν τῷ θέματα Θρᾴκης καὶ Μακεδονίας τὸ δεῖνα καὶ δεῖνα. Καὶ ἐφεξῆς καταλέγει τὰ ἀκίνητα πάντα. Καὶ μετὰ τὴν τούτων ἀπαριθμησίν φησιν· Οἱ πανταχοῦ εὑρι σκόμενοι στροβιλιῶται Ἰουδαῖοι, καὶ ἐξκουσσεία πλοίων χωρήσεως χιλιάδων τριάκοντα. ζ. Ἐπὶ τούτοις πᾶσι τὸ ἀπερικλόνητον ἔχειν πάντη καὶ ἀδιάσειστον τὴν ἁγιωτάτην Μεγάλην Ἐκκλησίαν καὶ τὸ μέρος ἅπαν αὐτῆς θεσπίζει τὸ κράτος ἡμῶν· περιορισμῶν ὀφειλόντων προβῆναι λεπτομερῶν παρὰ τῶν κατὰ τόπους ἀναγραφέων, ὡς πολλάκις διείληπται. Πλὴν τῇ τοιαύτῃ προφάσει οὐκ ἐξέσται τοῖς δηλωθεῖσιν ἀπογραφεῦσιν ἡ καπνικόν ἀπαιτῆσαι ἢ μετρητική χρειῶν δόσιν ἢ ἑτέραν όποιανδή τινα εισπραξιν ἀπὸ τῶν ὁπουδήποτε ἀκινή των αὐτῆς, ἀλλ᾽ ἄνευ τῆς οἰασοῦν συνεισφοράς το καὶ ἀπαιτήσεως τους δηλωθέντας περιορισμούς συντελέσουσι· τοῦ κατατολμήσοντος ἀθετῆσαί τι τῶν διωρισμένων τῷ παρέτι χρυσοβούλλῳ λόγῳ τῆς βασιλείας μου πρὸς τῷ τὴν βασιλικὴν ὑποστήσεσθαι ἀγανάκτησιν· ὑποστῆναι ὑφορωμένου καὶ δόσιν προστίμου λιτρῶν ὑπερπύρων τριάκοντα, απαιτη θησομένων ἀτυμπαθῶς ἐξ αὐτοῦ παρὰ τοῦ σεκρέτου τῶν οἰκειακῶν ἐκ προσελεύσεως τῆς ἁγιωτάτης Μεγάλης Εκκλησίας, ὡς βεβαίου καὶ ἀσφαλούς τοῦ παρόντος χρυσοβούλλου λόγου τυγχάνοντας, Ο γεγενημένου κατὰ τὸν Αύγουστον μήνα τῆς α' επινεμήσεως τοῦ σχέαν ἔτους, ἐν ᾧ καὶ τὸ ἡμέτερον εὐσεβὲς καὶ θεοπρόβλητον ὑπεσημήνατο κράτ τος. ΙΧ. Περὶ τοῦ ἀνέπαφα εἶναι ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ δημο σίου τὰ τῶν ἐκκλησιῶν καὶ τῶν κατὰ τὴν πόλιν μοναστηρίων ἀκίνητα. α'. Έφθασε μὲν οὖν πρὸ χρόνων τινῶν χρυσόβουλο λον λόγον ἐπιβραβεῦσαι ἡ βασιλεία μου τοῖς τε κατ' αὐτὴν τὴν βασιλίδα τῶν πόλεων διακειμένοις εὐαγε στάτοις μοναστηρίοις, καὶ τοῖς κατὰ τὸ δυτικὸν μέσ ρος τοῦ στενοῦ, ὅσον τε κατ᾽ αἰγιαλὸν καὶ ὅσον πόῤῥωθεν· ὡσαύτως καὶ τοῖς περὶ τὸν κόλπον τῆς Νικομηδείας καὶ μέχρι καὶ αὐτῆς τῆς Νικομηδείας καὶ τοῖς ἐν ταῖς νήσοις τῇ Οξείᾳ, τῇ Πρώτη, τῇ Χάλκῃ, τῇ Πλατείᾳ, τῇ ἁγίᾳ Γλυκερία, τῇ Πριγ κατ' ἐξοχὴν Ζ.β. Ut autem sint manifesta, quæ adsunt sanctis- Λ
simæ Dei· Magnæ Ecclesiæ immobilia, omnia in
prasenti Bulla Aurea aperte inscripta sunt. Quæ
habent hoc modo. In Thracia et Macedonia, illa e
alia. Et deinceps enumerat omuia immobilia. Et
post horum enumerationem, dicit: Judai Strobiliotæ, ubicunque inventi: et excusatio vel immuni -
tas navium capacitatis triginta millium.
7. Sancit imperialis mea potestas, sanctissimum
Magnam Ecclesiam, et omnem ejus partem, habere
jus suum inviolatum omnino et inconcussam:
cum exactiores feri debebant terminorum deduitiones, a locorum descriptoribus, ut saepe dictum
est. Verum eo prætextu non licebit prædictis descriptoribus fumarium exigere, vel metreticon, aut
necessariorum dationem, ullamve exactionem facere
a quibuscunque immobilibus ejug: sed absque ula
collatione et petitione prædictas Anium descriptiones conficient. Quod si quis ausus fuerit violare
quidquam eorum quæ præsenti Aureæ Bullæ oratione majestatis meæ definiuntur, præter imperialem fudignationem, in periculum veniet subeundi
panam aurearum triginta librarum, quæ sine commiseratione a rerum privatarum secreto, ex conventione sanctissima Magna Ecclesia exigentur:
quippe cum firma sit ac munita præsens Aurcæ
Bulls oratio, facta mense Augusto, prinia iudictione, anno 6661, cui nostrum pietate præcellens
subscripsit imperium.
ς'. Ιν᾿ οὖν εἴη δῆλα τα προσόντα τῇ ἁγιωτάτῃ
τοῦ Θεοῦ Μεγάλῃ Ἐκκλησίᾳ ἀκίνητα ἅπαντα, ἐν
τῷ παρόντι χρυσοβούλλῳ λόγῳ ῥητῶς ἐνεγράφησαν.
καὶ ἔχουσιν οὕτω πρὸς ὄνομα. Ἐν τῷ θέματα
Θρᾴκης καὶ Μακεδονίας τὸ δεῖνα καὶ δεῖνα. Καὶ
ἐφεξῆς καταλέγει τὰ ἀκίνητα πάντα. Καὶ μετὰ τὴν
τούτων ἀπαριθμησίν φησιν· Οἱ πανταχοῦ εὑρισκόμενοι στροβιλιῶται Ἰουδαῖοι, καὶ ἐξκουσσεία
πλοίων χωρήσεως χιλιάδων τριάκοντα.
ζ. Ἐπὶ τούτοις πᾶσι τὸ ἀπερικλόνητον ἔχειν
πάντη καὶ ἀδιάσειστον τὴν ἁγιωτάτην Μεγάλην
Ἐκκλησίαν καὶ τὸ μέρος ἅπαν αὐτῆς θεσπίζει τὸ
κράτος ἡμῶν· περιορισμῶν ὀφειλόντων προβῆναι
λεπτομερῶν παρὰ τῶν κατὰ τόπους ἀναγραφέων, ὡς
πολλάκις διείληπται. Πλὴν τῇ τοιαύτῃ προφάσει
οὐκ ἐξέσται τοῖς δηλωθεῖσιν ἀπογραφεῦσιν ἡ καπνι
κὸν ἀπαιτῆσαι ἢ μετρητική χρειῶν δόσιν ἢ ἑτέραν
όποιανδή τινα εισπραξιν ἀπὸ τῶν ὁπουδήποτε ἀκινήτων αὐτῆς, ἀλλ᾽ ἄνευ τῆς οἰασοῦν συνεισφοράς το
καὶ ἀπαιτήσεως τους δηλωθέντας περιορισμούς
συντελέσουσι· τοῦ κατατολμήσοντος ἀθετῆσαί τι
τῶν διωρισμένων τῷ παρέτι χρυσοβούλλῳ λόγῳ τῆς
βασιλείας μου πρὸς τῷ τὴν βασιλικὴν ὑποστήσεσθαι
ἀγανάκτησιν· ὑποστῆναι ὑφορωμένου καὶ δόσιν
προστίμου λιτρῶν ὑπερπύρων τριάκοντα, απαιτη
θησομένων ἀτυμπαθῶς ἐξ αὐτοῦ παρὰ τοῦ σεκρέτου
τῶν οἰκειακῶν ἐκ προσελεύσεως τῆς ἁγιωτάτης
Μεγάλης Εκκλησίας, ὡς βεβαίου καὶ ἀσφαλούς
τοῦ παρόντος χρυσοβούλλου λόγου τυγχάνοντας,
Ο γεγενημένου κατὰ τὸν Αύγουστον μήνα τῆς α'
επινεμήσεως τοῦ σχέαν ἔτους, ἐν ᾧ καὶ τὸ ἡμέτερον εὐσεβὲς καὶ θεοπρόβλητον ὑπεσημήνατο κράτ
τος.
AUREA BULIA PISANIS CONCESSA
AUREA BUT LA PRO FIRMANDA CONVENTIONE CUM GENUENSIBUS FACta
ΙΧ.
AUREA BULLA DE POSSESSIONIBUS MONASTERIORUM
Ut ecclesiarum et monasteriorum, quæ sunt ad urbem,
immobilia intacta sint a manu fisci.
4. Imperialis mea süblimitas aliquot abhinc annis
Auream Bullam emittere dispensareque prævenit,
¡isqué quæ in hac urbium regina sita sunt, monasteriis et lis quæ sunt in occidentali parte Steni,
quantum cst in littore, et longius; similiter et iis
quæ sunt în sinn Nicomediæ, et usque ad ipsam
Nicomedium, et iis quae sunt in insulis, Osea, Prola,
Chalce, Platea, Sancta Glyceria, Principe, Autigomio, Tragouesio, Terebintho, S. Andrea, B. Try -
Anno 1155· Ad verbum inserta reperitur
instrumento ab Isaacio Angelo anno 1192 iisdem
Pisanis concessu, quod vide (tom. CXXXV).
L. Sauli Della colonia dei Genovesi in Galata tom. If, p. 1N1 praestat conventionem a Deme
trio Macropolita, mperatoris nuntio, Genue 13
Octobr. ind. 3; a. 1155 cum Genuensibus factam,
in cujus tine haec leguntur:. De his omnibus facit vobis ipse Dominus n.eus sanctissimus el
Περὶ τοῦ ἀνέπαφα εἶναι ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ δημο
σίου τὰ τῶν ἐκκλησιῶν καὶ τῶν κατὰ τὴν πόλιν
μοναστηρίων ἀκίνητα.·
α'. Έφθασε μὲν οὖν πρὸ χρόνων τινῶν χρυσόβουλο
λον λόγον ἐπιβραβεῦσαι ἡ βασιλεία μου τοῖς τε κατ'
αὐτὴν τὴν βασιλίδα τῶν πόλεων διακειμένοις εὐαγεστάτοις μοναστηρίοις, καὶ τοῖς κατὰ τὸ δυτικὸν μέσ
ρος τοῦ στενοῦ, ὅσον τε κατ᾽ αἰγιαλὸν καὶ ὅσον
πόῤῥωθεν· ὡσαύτως καὶ τοῖς περὶ τὸν κόλπον τῆς
Νικομηδείας καὶ μέχρι καὶ αὐτῆς τῆς Νικομηδείας
καὶ τοῖς ἐν ταῖς νήσοις τῇ Οξείᾳ, τῇ Πρώτη,
τῇ Χάλκῃ, τῇ Πλατείᾳ, τῇ ἁγίᾳ Γλυκερία, τῇ Πριγ
excellentissimus imperator cirographum suo sigillo
impressum etc. Quod chrysobullum, ni fallor
verbotenus relatum est infra Nov. XVII. Z. L.
Ammo 1158. Liber electoralis bibliothec
Palatine apud Leunclavium hanc Alexio Comneno
tribuit.
Sic κατ' ἐξοχὴν Propontidis insulas vel uodie Graeci appellant. Ζ. a L.
col. 729–730page 12 of 41
PG 133:729κίτῳ, τῇ τοῦ ᾿Αντιγόνου, τῷ Τραγονησίῳ, τῇ Τερε Είνθῳ, τῷ Ἁγίῳ Ἀνδρέᾳ, τῷ ῾Αγίω Τρύφωνι, τῷ Αγία Ελευθερίῳ τῷ Κώδων, τῷ Πελαγίῳ, τῇ Θεο τέχῳ, τῷ Μεσονησίῳ, τῇ Πάτρῳ καὶ τῷ Ἁγίῳ Δη μητρίῳ, καὶ τοῖς ἐν ταῖς κτήσεσι τῶν πορτῶν, καὶ ἄχρι τῆς περιοχῆς τοῦ ᾿Αθύρα, καὶ ἁπλῶς τοῖς πέριξ τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων ἀσκουμένοις μοναχοῖς, ἀν δράσι τε καὶ γυναιξί· πολλὰ τούτοις φιλοτιμησαμένη δίκαια, καὶ τὸ ἀδιάσειστον αὐτοῖς δωρησαμένη ἐπὶ τῇ κατοχῇ καὶ δεσποτείᾳ τῶν ἀκινήτων τῶν ἀπό το νων δικαιωμάτων διαφερόντων τούτοις, καθὼς ὁ του οὗτος χρυσόβουλλος λόγος πλατύτερον ταῦτα διέξεισιν. Ἐπεὶ δὲ τοὺς θηρολέκτας οὐκ ἦν ἠρεμεῖν, ἀλλὰ τῷ τοῦ δημοσίου προσχήματι βαρείαν τούτοις ἐπ ἦγον οὗτοι τὴν κάκωσιν, ἡ βασιλεία μου ἅμα μὲν τὸ θεῖον ἐξευμενίσαι θελήσασα καὶ ἐξιλεώσασθαι ἐφ᾽ οἷς ὡς ἄνθρωπος τούτῳ προσκεκρουκεν, ἅμα δὲ βουλομένη καὶ τοὺς στρατιώτας τοῦ μεγάλου βασιλέως, Χριστοῦ δηλονότι, τοὺς δι' αὐτὸν τὸν μονήρη βίον προελομένους καὶ τὴν πανοπλίαν ἐνδυσαμένους τοῦ πνεύματος, συμμάχους ἔχειν καὶ συνασπιστές ἴσχυ ροὺς κατὰ τῶν ὀρωμένων καὶ ἀοράτων ἐχθρῶν· τῷ ἀγαθῷ ἐκείνῳ θεμελίῳ καὶ ὄροφον ἐπιθεῖναι ἀνάλο τον ᾑρετίσατο, καὶ τὸν παρόντα χρυσόβουλλον ἀπο λέλυκεν εὐλόγως, δι᾿ οὗ θεσπίζει καὶ διορίζεται, πάντα τὰ σήμερον νεμόμενα ἀκίνητα παρὰ τῶν ἄνω θεν ἀριθμηθέντων μοναστηρίων ἢ καὶ ἡσυχαστηρίων ἢ καὶ ἀναχωρητικών κελλίων ή λαυρῶν καὶ ἁπλῶς κατοικητηρίων μοναχικῶν, κἂν οἴῳ ἂν καλοῖντο ενό ματι, τούς τε παροίκους, τὰ αὐτούργια, τὰς πανηγύρεις, τοὺς φόρους, τους πόρους, τὰς λίμνας, τοὺς ποταμοὺς, τὰ θαλάσσια δίκαια, καὶ καθολικῷ λόγῳ οξονδηποτοῦν δίκαιον ἐν ἀκινήτοις κτήμασι θεωρούμενον καὶ ἐν οἴῳδήτινι τόπῳ διακείμενον παρ' αὐτῶν κατεχόμενον νῦν, ἐφ᾽ ᾧ δηλονότι μέχρι τοῦ νῦν οὐκ ἐδόθη τούτοι; διάγνωσις παρὰ τῶν κατὰ χώραν ἀνα γραφέων τὸ τοῦ δημοσίου μέρος ἐπὶ τούτῳ προσδι καιοῦσα, ἔχειν τὰς ῥηθείσας μονὰς κατὰ διηνεκή δε σποτείαν ὡς δῶρον καὶ φιλοτίμημα τῆς βασιλείας μου, καὶ δεσπόζειν αὐτῶν εἰς τοὺς ἑξῆς ἅπαντας καὶ διηνεκείς χρόνους, κἂν εὐλόγως και παραλόγως του των τινὰ ἢ τὰ ὅλα ἴσως ἕως τοῦ νῦν κατεῖχον, καν δίχα τινὸς δικαιώματος, ἢ ἀπὸ δικαιωμάτων μεν, κακῶς δὲ ἐχόντων ἢ ψευδῶς συντεθέντων. Πάντα γὰρ τὰ παρ' αὐτῶν κατεχόμενα ἐν οἱῳδήτινι θέματι κατά τε Δύσιν καὶ ᾿Ανατολὴν, κἂν ἐξ αὐτῶν εἰς ἐνω διαίτημα τῶν κατὰ τὴν ἡμέραν βασιλέων, κἂν ἀπὸ κλασμάτων ὦσι, κἂν ἀπὸ συμπαθειῶν, ἡ ἀποκεκινη μένων, ἢ ὁλοπτώτων, ἢ ἀπὸ ταπεινῶν τελουμένων διαρίων, ἢ ἀπὸ ταπεινῶν κλασματισθέντων, ἢ καὶ δυνατοῖς διαπραθέντων ἢ τοὐναντίον, ἢ ἐξ ὀρθώσεων κακῶς γεγονυιῶν διαπράξεων, κἂν ἐν ἄλλοις τόποις ορισθέντα δωρηθῆναι ἐν ἄλλοις παρεδόθησαν, ή δε ρηθέντα οὐ παρεδόθησαν, ή παραδοθέντα οὐκ ἐδωρή θησεν, ή καθ' ἕτερόν τινα λόγον κακῶς παρ' αὐτῶν κατέχονται, ἀδιασείστως καὶ ἀπολυπραγμονήτως κατ έχεσθαι παρὰ τῶν ῥηθεισῶν πασῶν μονῶν ἡ βασι λεία μου βούλεται εἰς τὸν αἰῶνα τὸν ἅπαντα, ὡ; δῶρον τῆς βασιλείας μου καὶ καθαρόν φιλοτίμημα.κίτῳ, τῇ τοῦ ᾿Αντιγόνου, τῷ Τραγονησίῳ, τῇ Τερε- phone, S. Eleutherio, Colone, Pelago, Deipara,
Είνθῳ, τῷ Ἁγίῳ Ἀνδρέᾳ, τῷ ῾Αγίω Τρύφωνι, τῷ
Αγία Ελευθερίῳ τῷ Κώδων, τῷ Πελαγίῳ, τῇ Θεο
τέχῳ, τῷ Μεσονησίῳ, τῇ Πάτρῳ καὶ τῷ Ἁγίῳ Δημητρίῳ, καὶ τοῖς ἐν ταῖς κτήσεσι τῶν πορτῶν, καὶ
ἄχρι τῆς περιοχῆς τοῦ ᾿Αθύρα, καὶ ἁπλῶς τοῖς πέριξ
τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων ἀσκουμένοις μοναχοῖς, ἀνδράσι τε καὶ γυναιξί· πολλὰ τούτοις φιλοτιμησαμένη
δίκαια, καὶ τὸ ἀδιάσειστον αὐτοῖς δωρησαμένη ἐπὶ
τῇ κατοχῇ καὶ δεσποτείᾳ τῶν ἀκινήτων τῶν ἀπό το
νων δικαιωμάτων διαφερόντων τούτοις, καθὼς ὁ του
οὗτος χρυσόβουλλος λόγος πλατύτερον ταῦτα διέξεισιν. Ἐπεὶ δὲ τοὺς θηρολέκτας οὐκ ἦν ἠρεμεῖν, ἀλλὰ
τῷ τοῦ δημοσίου προσχήματι βαρείαν τούτοις ἐπἦγον οὗτοι τὴν κάκωσιν, ἡ βασιλεία μου ἅμα μὲν τὸ
θεῖον ἐξευμενίσαι θελήσασα καὶ ἐξιλεώσασθαι ἐφ᾽ οἷς
ὡς ἄνθρωπος τούτῳ προσκεκρουκεν, ἅμα δὲ βουλομένη καὶ τοὺς στρατιώτας τοῦ μεγάλου βασιλέως,
Χριστοῦ δηλονότι, τοὺς δι' αὐτὸν τὸν μονήρη βίον
προελομένους καὶ τὴν πανοπλίαν ἐνδυσαμένους τοῦ
πνεύματος, συμμάχους ἔχειν καὶ συνασπιστές ἴσχυροὺς κατὰ τῶν ὀρωμένων καὶ ἀοράτων ἐχθρῶν· τῷ
ἀγαθῷ ἐκείνῳ θεμελίῳ καὶ ὄροφον ἐπιθεῖναι ἀνάλο
τον ᾑρετίσατο, καὶ τὸν παρόντα χρυσόβουλλον ἀπολέλυκεν εὐλόγως, δι᾿ οὗ θεσπίζει καὶ διορίζεται,
πάντα τὰ σήμερον νεμόμενα ἀκίνητα παρὰ τῶν ἄνω·
θεν ἀριθμηθέντων μοναστηρίων ἢ καὶ ἡσυχαστηρίων
ἢ καὶ ἀναχωρητικών κελλίων ή λαυρῶν καὶ ἁπλῶς
κατοικητηρίων μοναχικῶν, κἂν οἴῳ ἂν καλοῖντο ενό
ματι, τούς τε παροίκους, τὰ αὐτούργια, τὰς πανηγύρεις, τοὺς φόρους, τους πόρους, τὰς λίμνας, τοὺς
ποταμοὺς, τὰ θαλάσσια δίκαια, καὶ καθολικῷ λόγῳ
οξονδηποτοῦν δίκαιον ἐν ἀκινήτοις κτήμασι θεωρούμενον καὶ ἐν οἴῳδήτινι τόπῳ διακείμενον παρ' αὐτῶν
κατεχόμενον νῦν, ἐφ᾽ ᾧ δηλονότι μέχρι τοῦ νῦν οὐκ
ἐδόθη τούτοι; διάγνωσις παρὰ τῶν κατὰ χώραν ἀναγραφέων τὸ τοῦ δημοσίου μέρος ἐπὶ τούτῳ προσδι
καιοῦσα, ἔχειν τὰς ῥηθείσας μονὰς κατὰ διηνεκή δε
σποτείαν ὡς δῶρον καὶ φιλοτίμημα τῆς βασιλείας
μου, καὶ δεσπόζειν αὐτῶν εἰς τοὺς ἑξῆς ἅπαντας καὶ
διηνεκείς χρόνους, κἂν εὐλόγως και παραλόγως του
των τινὰ ἢ τὰ ὅλα ἴσως ἕως τοῦ νῦν κατεῖχον, καν
δίχα τινὸς δικαιώματος, ἢ ἀπὸ δικαιωμάτων μεν,
κακῶς δὲ ἐχόντων ἢ ψευδῶς συντεθέντων. Πάντα
γὰρ τὰ παρ' αὐτῶν κατεχόμενα ἐν οἱῳδήτινι θέματι
κατά τε Δύσιν καὶ ᾿Ανατολὴν, κἂν ἐξ αὐτῶν εἰς ἐνω
διαίτημα τῶν κατὰ τὴν ἡμέραν βασιλέων, κἂν ἀπὸ
κλασμάτων ὦσι, κἂν ἀπὸ συμπαθειῶν, ἡ ἀποκεκινη
μένων, ἢ ὁλοπτώτων, ἢ ἀπὸ ταπεινῶν τελουμένων
διαρίων, ἢ ἀπὸ ταπεινῶν κλασματισθέντων, ἢ καὶ
δυνατοῖς διαπραθέντων ἢ τοὐναντίον, ἢ ἐξ ὀρθώσεων
κακῶς γεγονυιῶν διαπράξεων, κἂν ἐν ἄλλοις τόποις
ορισθέντα δωρηθῆναι ἐν ἄλλοις παρεδόθησαν, ή δε
ρηθέντα οὐ παρεδόθησαν, ή παραδοθέντα οὐκ ἐδωρή
θησεν, ή καθ' ἕτερόν τινα λόγον κακῶς παρ' αὐτῶν
κατέχονται, ἀδιασείστως καὶ ἀπολυπραγμονήτως κατ
έχεσθαι παρὰ τῶν ῥηθεισῶν πασῶν μονῶν ἡ βασι
λεία μου βούλεται εἰς τὸν αἰῶνα τὸν ἅπαντα, ὡ;
δῶρον τῆς βασιλείας μου καὶ καθαρόν φιλοτίμημα.
Mesonesio Tatro, Medicæ, et Sáncto Demetrio; et
iis quæ sunt în suburbanis portarum, et usque ad
complexumn Atlyre; et (ut semel dicam) iis qui
circumcirca reginam civitatum exercentur, monacbis, viris, et mulieribus: multa iis jura largila
est, et in immobilium possessioue ac dominio, quæ
quibusdam juribus ad eos pertinent, firmam et inconcussam possessionem concessit; quemadmodum
Aurea Bulla hæc fusius persequitur. Sed quoniam
cavillatores quiescere non potuerunt, sed fisci [scu
publici] pralextu eis gravem aflictionem intulerunt: imperialis mea majestas Deum placare cl
propitium efficere voleus, ob ea quæ in ipsum ut
bomo offendit; simul etiam volens magni impera5 toris, Christi scilicet, milites, qui vitam monasticam
propter ipsum elegerunt, et Spiritus armaturam
induerunt, socios habere, et strenuos commilitones
adversus hostes tam qui videntur, quam qui non
videntur, bono illi fundamento tectum quoque,
proportione conveniens, imponere voluit, et pra
sentem Auream Bullam ea ex causa edidit; per
quam statuit et definit, omnia immobilia, quæ hodie.
ab enumeratis monasteriis possidentur, vel etiam
a scholis, et anachoreticis cellulis, vel lauris,
et omnino a monasticis habitaculis, quocunque ncinine vocentur, parœcias, colones, prædia,mercatus,
tributa, vectigalia, lacus, fumina, jura maritima,
et (ut semel dicam) quodcunque jus in possessione
immobili consideratur, et in quocunque loco situm
sit, in quo scilicet huc usque non data est eis denotatio seu designatio ab iis, qui sunt in ea regione¿
census descriptoribus, quæ fiscum in iis jus habere
comprebet, habere dictas mansiones perpetuo dominio, ut imperii mei donum et liberale munus, et
eis deinceps semper in perpetuum dominari, etiamsi
probabili vel no probabili de causa eorum aliqua,
vel etiam fortasse omnia huc usque detinuerunt;
vel etiam sine ullo titulo, vel ex titulo quidem, sed
qui male se habet, vel est fortasse falso confictus.
Omnia enim, quæ ab ipsis in quacunque regione
possidentur, in Oriente et Occidente, sive ex iis
qui eo tempore administrabant, imperatoribus, sive
sint ex fragmentis, sive ex commiserationibus, sive
De loco motis, vel caducis, vel ex vilibus quæ penduntur diariis, vel ex viribus calamitate vexatis,
vel iis quæ a potentibus vendita sunt, vel contra,
vel ex correctione male factarum venditionum; et,
si aliis in locis jussa dari, in aliis tradita sunt, vel
donata, non tradita sunt; vel tradita, donata non
sunt; vel quovis alio modo male ab ipsis detinentur; inconcusse et nullo negotio eis exhibito, a
dictis monasteriis vult meum imperium ea in æternum possideri, nt [meum] mei imperii donum, a
mera liberalitate et munificentia profectum. Cum
enim sola nunc apud ipsos immobilium inveniatur
detentio, quæ pro omni titulo debet eis sufficere,
est supervacaneum de ullis aliis curiose investigare.
In omnibus enim, quæ hodie possident, præterquam
col. 731–732page 13 of 41
PG 133:731Μόνης γὰρ τῆς παρ' αὐτοῖς εὑρισκομένης νῦν κατα οι χῆς τῶν ἀκινήτων ὀφειλούσης ἀρκεῖν αὐτοῖς ἀντὶ παντός δικαιώματος, περιττόν ἐστι τὸ πολυπραγμονεῖν περὶ ἑτέρου. Ἐπὶ πᾶσι γάρ οἷς κατέχουσι σήμε ρον (άνευ μέντοι τῶν ἐφ' οἷς ἐδόθησαν αὐτοῖς διαγνώσεις παρὰ τῶν κατὰ χώραν ἀναγραφέων των δημόσιον δικαιοῦσαι, ὡς εἴρηται), ὀφείλει ἀρκεῖν ἡ παροῦσα χρυσόβουλλος γραφὴ τῆς βασιλείας μου καὶ ἀντὶ δι ρεᾶς καὶ ἀντὶ πρακτικοῦ καὶ ἀντὶ παντὸς ἑτέρου δικαιώματος, κἂν οἱονδηποτοῦν σεκρέτον ἐπ' αὐτῷ δ καιοῖτο· οὐδὲ ἀναγκασθήσονται αἱ μοναὶ ἐφ' οἷς κατέχουσι νῦν ἀκινήτοις προκομίζειν ἕτερα παλαιο γενῆ προσόντα αὐταῖς δικαιώματα, ἀλλὰ τῇ παρούσῃ χρυσοβούλλω γραφῇ τῆς βασιλείας μου ἀντὶ παντὸς δικαιώματος χρώμεναι ἀρκεσθήσονται ταύτῃ καὶ μόνῃ, ὀφειλούσῃ ἀρκεῖν αὐταῖς, ὡς προεγράφη, καὶ ἀντὶ δωρεᾶς καὶ ἀντὶ παραδόσεως καὶ ἀντὶ παντὸς ἑτέρου δικαιώματος. Εἰ δ᾽ ἴσως καιροῦ καλοῦντος θελήσει οιονδηποτούν μοναστήριον χρήσασθαι καὶ τοῖς προσοῦσιν αὐτῷ δικαιώμασιν, ὑπὲρ ἑαυτοῦ ταῦτα προκομίζον, παρ' οιουδήτινος πρὸς τοῦτο ο κωλυθήσεται· ἀναγκαστικῶς γὰρ τοῦτο οὐ ποιήσει εἰ δὲ οἰκείῳ θελήματι αὐτὸ αἱρετίσεται, οὐδεὶς ὁ ἐμποδίζων ἐσεῖται. Οὐ μόνον δὲ ἐπὶ τῇ δικαιώσει τῆς γῆς συμβαλεῖται τοῖς μοναστηρίοις ἡ παροῦσα χρυσόβουλλος γραφή, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῖς παροίκοις τοῖς νῦν παρ' αὐτῶν κατεχομένοις, καὶ τοῖς αὐτουρ γίοις, φόροις, πανηγύρεσι, διαβατοῖς, λίμναις, ποτα μοῖς, θαλασσίοις δικαίοις καὶ ἑτέρῳ οἰῳδήτινι δικαίῳ παρ' αὐτῶν κατεχομένῳ, ἄνευ μέντοι τῶν ἐφ᾽ οἷς ἔλαβον διαγνώσεις ὑπὲρ τοῦ δημοσίου, ὡς πολλάκις ἀνωτέρω διείληπται. Εἰ δὲ καὶ προσετάχθησαν λογι σθῆναι ἡ ἐκκοπῆναί τινα τελέσματα ή πρακτικά ή στρατείαι ἢ δημόσια ή λίβελλοι ἢ ἑτερόν τι τῷ δη μοσίῳ ἀνῆκον, καὶ οὐ γέγονε τὸ λελογισμένον, ἢ ἔτε ρόν τι ἔχει ἐπιλήψιμον τὸ δικαίωμα, οὐδέν τι ἐκ τούτου βλαβήσεται τὰ μοναστήρια. Τί δὲ χρὴ τὰ πολλὰ καταλέγειν καὶ ἀπαριθμεῖσθαι, καὶ χάριν και ραδείγματος ἀπογράφεσθαι; Τὴν πολυλογίαν ἡ βασι λεία μου παρατρέχουσα, ἵνα μή τις τῶν περὶ ταῦτα δεινῶν, τινῶν μὲν ἐκφωνηθέντων ἐκ τῶν τὰ ἀκίνητα κατασειόντων αἰτίων, τινῶν δὲ παρασιωπηθέντων, ἐπιδράττοιτο τῶν ῥημάτων καὶ κατὰ Ἰουδαίους τῷ γράμματι ἐπικάθηται, καὶ ἐπιχειρῇ ἐπὶ τοῖς μὴ ἐκε φωνηθεῖσι διασείειν καὶ παρενοχλεῖν ταῖς μοναῖς, καθολικῷ λόγῳ καὶ περιεκτικῷ τοῦτο ἡ βασιλεία μου βούλεταί τε καὶ διορίζεται, ὡς ἂν πᾶν, ὅπερ ἐπὶ τοῖς σήμερον παρὰ τῶν μοναστηρίων κατεχομένοις ἢ ἐπ' αὐταῖς ταῖς καθέδραις τῶν μοναστηρίων νοηθῇ ὑπὲρ τοῦ δημοσίου παρά τινος, ἢ νῦν ἢ ὁτεδήποτε, αὐτὸ τοῦτο δεδωρημένον λογίζεσθαι τῇ μονῇ· καὶ ἅμα τις τοῦτο διανοήσεταί τε καὶ φθέγξεται, καὶ εὐθὺς ἀντι λήψεται αὐτοῦ ἡ μονή, ὡς σήμερον δεδωρημένου ταύτῃ παρὰ τῆς βασιλείας μου. Ὅσον γὰρ ἐφ' οἷς κατέχουσι νῦν ἀκινήτοις, περὶ ὧν διαγνώσεις ὑπὲρ τοῦ δημοσίου οὐκ ἔλαβον τὰ προγραφέντα μοναστήρια, δημόσιον βούλεται ἡ βασιλεία μου λογίζεσθαι ἐν ἕκαστον τούτων κατὰ μόνον τὸ ἔχειν τὸ ἀδιάσειστον καὶ μὴ ὑπ' οὐδενὸς ἀνακρίνεσθαι. Καὶ ἂν τρόπον ὁ"
in iis, in quibus a publici census in ea regione de- Μόνης γὰρ τῆς παρ' αὐτοῖς εὑρισκομένης νῦν κατα
scriptoribus documenta data sunt, que jus fisci [cu
publici], ut dictum est, probant, debet prasen
Aurea imperii mei Balļa sufficere, et pro donatione,
et aciu,et quovis alio titulo satis esse: etian:si quodcunque aliud secretum in eis jus habeat. Nec cogentur monasteria, ob ea quæ nunc possident,
immobilia, antiqua alia, quæ eis adsunt, jura proferre. Sed hac præsenti Aureæ Bullæ scriptura pro
omni jure utentis, ca contenti esse debent; atque
eis, ut prius scriptum est, sufficere debeat, et pro
donatione, et pro traditione, et quovis alio jure.
Sin autem invitantem fortasse tempore voluerit ullum
monasterium iis etiam quæ habet juribus et titulis
uti, ea pro se adferens, a nullo penitus prohibebitur. lloc enim non faciet adhibita coactione. Si autem hoc propria voluntate elegerit, nemo impediturus admittetur. Non solum autem ad probandumn
jus terreni, quod habent, monasteriis sufficiet præse:s Bulla Aurea: sed etiam in colonis, qui nunc
ab eis detinentur, et prædiis, vectigalibus, conventibus, trajectionis solutionibus, stagnis, fluviis, juribus maritimis, et quocunque alio jure, quod ab eis
possidetur, præterquam in iis, in quibus documenta
pro fisco. (ut saepe superius dictum est) assumpta
sunt. Sin autem recenseri jussa sunt, vel amputari
quadam tributa, vel pacta, vel militiæ, vel publica,
vel libellica, vel aliquid aliud, quod ad publicum
pertinet; et non factum est, quod recensendum
erat; vel habet aliquod aliud jus, quod reprehendi
possit monasteria ex eo nihil lædentur. Quid autem
opus est multa dicere, οι enumerare, et exempli
gratia afferre? Verborum multitudinem imperii mei
majestas prætercurrens, ne quis in ejusmodi rebus
callidus et vufer, nonnullis quidem dictis, ex iis
causis quæ immobilia concutiunt, aliis vero silentio praeteritis, verba arripiat; et more Judaico litteræ insistat, et conetur in iis quæ dicta non sun!,
monasteria agitare et vexare: universali et generali oratione Imperium meum vult et decernit, ut
quod in iis quæ hodie a monasteriis possidentur,
vel in ipsis sunt monasteriorum cathedris, pro publico cogitatum fuerit ab aliquo, vel nunc, vel
quandocunquà, monasterio datum esse reputetur.
χῆς τῶν ἀκινήτων ὀφειλούσης ἀρκεῖν αὐτοῖς ἀντὶ
παντός δικαιώματος, περιττόν ἐστι τὸ πολυπραγμο
νεῖν περὶ ἑτέρου. Ἐπὶ πᾶσι γάρ οἷς κατέχουσι σήμε
ρον (άνευ μέντοι τῶν ἐφ' οἷς ἐδόθησαν αὐτοῖς διαγνώ
σεις παρὰ τῶν κατὰ χώραν ἀναγραφέων των δημόσιον
δικαιοῦσαι, ὡς εἴρηται), ὀφείλει ἀρκεῖν ἡ παροῦσα
χρυσόβουλλος γραφὴ τῆς βασιλείας μου καὶ ἀντὶ δι
ρεᾶς καὶ ἀντὶ πρακτικοῦ καὶ ἀντὶ παντὸς ἑτέρου δι
καιώματος, κἂν οἱονδηποτοῦν σεκρέτον ἐπ' αὐτῷ δ:
καιοῖτο· οὐδὲ ἀναγκασθήσονται αἱ μοναὶ ἐφ' οἷς
κατέχουσι νῦν ἀκινήτοις προκομίζειν ἕτερα παλαιογενῆ προσόντα αὐταῖς δικαιώματα, ἀλλὰ τῇ παρούσῃ
χρυσοβούλλω γραφῇ τῆς βασιλείας μου ἀντὶ παντὸς
δικαιώματος χρώμεναι ἀρκεσθήσονται ταύτῃ καὶ
μόνῃ, ὀφειλούσῃ ἀρκεῖν αὐταῖς, ὡς προεγράφη, καὶ
ἀντὶ δωρεᾶς καὶ ἀντὶ παραδόσεως καὶ ἀντὶ παντὸς
ἑτέρου δικαιώματος. Εἰ δ᾽ ἴσως καιροῦ καλοῦντος
θελήσει οιονδηποτούν μοναστήριον χρήσασθαι καὶ
τοῖς προσοῦσιν αὐτῷ δικαιώμασιν, ὑπὲρ ἑαυτοῦ
ταῦτα προκομίζον, παρ' οιουδήτινος πρὸς τοῦτο ο
κωλυθήσεται· ἀναγκαστικῶς γὰρ τοῦτο οὐ ποιήσει·
εἰ δὲ οἰκείῳ θελήματι αὐτὸ αἱρετίσεται, οὐδεὶς ὁ
ἐμποδίζων ἐσεῖται. Οὐ μόνον δὲ ἐπὶ τῇ δικαιώσει
τῆς γῆς συμβαλεῖται τοῖς μοναστηρίοις ἡ παροῦσα
χρυσόβουλλος γραφή, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῖς παροίκοις
τοῖς νῦν παρ' αὐτῶν κατεχομένοις, καὶ τοῖς αὐτουρ
γίοις, φόροις, πανηγύρεσι, διαβατοῖς, λίμναις, ποταμοῖς, θαλασσίοις δικαίοις καὶ ἑτέρῳ οἰῳδήτινι δικαίῳ
παρ' αὐτῶν κατεχομένῳ, ἄνευ μέντοι τῶν ἐφ᾽ οἷς
ἔλαβον διαγνώσεις ὑπὲρ τοῦ δημοσίου, ὡς πολλάκις
ἀνωτέρω διείληπται. Εἰ δὲ καὶ προσετάχθησαν λογισθῆναι ἡ ἐκκοπῆναί τινα τελέσματα ή πρακτικά ή
στρατείαι ἢ δημόσια ή λίβελλοι ἢ ἑτερόν τι τῷ δημοσίῳ ἀνῆκον, καὶ οὐ γέγονε τὸ λελογισμένον, ἢ ἔτερόν τι ἔχει ἐπιλήψιμον τὸ δικαίωμα, οὐδέν τι ἐκ
τούτου βλαβήσεται τὰ μοναστήρια. Τί δὲ χρὴ τὰ
πολλὰ καταλέγειν καὶ ἀπαριθμεῖσθαι, καὶ χάριν και
ραδείγματος ἀπογράφεσθαι; Τὴν πολυλογίαν ἡ βασι
λεία μου παρατρέχουσα, ἵνα μή τις τῶν περὶ ταῦτα
δεινῶν, τινῶν μὲν ἐκφωνηθέντων ἐκ τῶν τὰ ἀκίνητα
κατασειόντων αἰτίων, τινῶν δὲ παρασιωπηθέντων,
ἐπιδράττοιτο τῶν ῥημάτων καὶ κατὰ Ἰουδαίους τῷ
γράμματι ἐπικάθηται, καὶ ἐπιχειρῇ ἐπὶ τοῖς μὴ ἐκε
Et simul ac hoc cogitarit quispiam, vel dixerit: id φωνηθεῖσι διασείειν καὶ παρενοχλεῖν ταῖς μοναῖς,
quoque statim apprehendet monasterium, ut hodie
a mea imperatoria sublimitate donatum. Quod enim
ad ea attinet, quæ nunc possident immobilia, de
quibus pro publico documenta non acceperunt
monasteria; imperium meum vult unumquodque
corum pro re fiscali haberi, in hoc solummodo,
quod attentari nequeat, nec a quoquam in controversiam vocari. Et quemadmodum publico nulla a
se molestia negotiumve exhibetur, sic nec [sacra]
silentiaria, nec monasteria, nec reliqua ab ullo
publici curatore litibus agitabuntur, sive quis probabilem, sive non probabilem causam afferat, sive
cojusmodicunque sit, quod loquetur. Quisquis enim
hoc facere aggressus fuerit, invalida et revera inκαθολικῷ λόγῳ καὶ περιεκτικῷ τοῦτο ἡ βασιλεία μου
βούλεταί τε καὶ διορίζεται, ὡς ἂν πᾶν, ὅπερ ἐπὶ τοῖς
σήμερον παρὰ τῶν μοναστηρίων κατεχομένοις ἢ ἐπ'
αὐταῖς ταῖς καθέδραις τῶν μοναστηρίων νοηθῇ ὑπὲρ
τοῦ δημοσίου παρά τινος, ἢ νῦν ἢ ὁτεδήποτε, αὐτὸ
τοῦτο δεδωρημένον λογίζεσθαι τῇ μονῇ· καὶ ἅμα τις
τοῦτο διανοήσεταί τε καὶ φθέγξεται, καὶ εὐθὺς ἀντιλήψεται αὐτοῦ ἡ μονή, ὡς σήμερον δεδωρημένου
ταύτῃ παρὰ τῆς βασιλείας μου. Ὅσον γὰρ ἐφ' οἷς
κατέχουσι νῦν ἀκινήτοις, περὶ ὧν διαγνώσεις ὑπὲρ
τοῦ δημοσίου οὐκ ἔλαβον τὰ προγραφέντα μοναστή
ρια, δημόσιον βούλεται ἡ βασιλεία μου λογίζεσθαι ἐν
ἕκαστον τούτων κατὰ μόνον τὸ ἔχειν τὸ ἀδιάσειστον
καὶ μὴ ὑπ' οὐδενὸς ἀνακρίνεσθαι. Καὶ ἂν τρόπον ὁ
col. 733–734page 14 of 41
PG 133:733δημόσιος οὐ πολυπραγμονεῖται ὑφ' ἑαυτοῦ, οὕτως οὐδὲ τὰ ἱερὰ σεμνεία ἢ ἡσυχαστήρια, μοναστήριά τε καὶ λοιπά, ὑπό τινος τῶν τοῦ δημοσίου φροντιστών ἀνακριθήσεται· κἄν τι εύλογον δικαιολογηταί τις, και παράλογον, κἂν ὁποῖον ἂν εἴη τὸ λαληθησόμενον. ΠΑ; γὰρ ὁ τοιοῦτόν τι ἐπιχειρήσων ποιῆσαι, ἀπ ίσχυρα δόξει λέγων καὶ τῷ ὄντι ἐβέβαια, καὶ ἀσυμ παθῶς ἡ τούτου περιουσία τῷ δημοσίῳ καθοσιωθή σεται, καὶ αὐτὸς ἄτιμος ἐσεῖται παντάπασιν, ὡς ἀντιπίπτων βασιλεῖ εὐσεβῶς τε καὶ φιλοθέως τὸ ἀνενόχλητον ταῖς μοναῖς ἀποχαριζομένῳ ἐπὶ τοῖς δεδωρημένοις αὐταῖς διὰ τοῦ παρόντος χρυσοβούλλου λόγου, καὶ δι' αὐτοῦ βραχύ τι δῶρον προσάγοντι τῷ θεῷ, ἀνθ' ὧν μυρίων εὐεργεσιῶν παρὰ τῆς πλουσιοπαρόχου δεξιᾶς αὐτοῦ παραπέλαυσε». β'. Οὐκ ἐξέσται οὖν οὔτε ἀναγραφεί ή προκαθημένῳ εξουδήτινος σεκρέτου ἡ ἐξισωτῇ ἢ ἐνεργοῦντι ἡ ἑτέρῳ τιν: προσώπῳ τοῦ δημοσίου τὰ τῶν μοναστηρίων ἀκίν νητα ἀναγράφεσθαι ἢ καπνολογεῖν, ἢ ἀναζητεῖν μέσ τρα γῆς ἢ παροίκων ποσότητα, ἡ γῆς τὸ ὑπέρ πλέον ἢ ὑπέρτιμον ἢ τὸ ἀδίκως κατεχόμενον ἐξετάζειν· ἀλλ' ἐπεὶ ἐκ προστάξεως τῆς βασιλείας μου μέλλουσι γε νέσθαι πρακτικά τῶν σήμερον κατεχομένων παρὰ τῶν μονῶν ἀκινήτων καὶ παροίκων, τότε μόνον ὀχληθήσεται ἡ μονὴ καὶ τὸ ἀδίκως κατεχόμενον ἀφαι ρεθήσεται, ὅτε ὁ ἀναγραφεὺς δεικνύει, ὡς ἐπέκεινα τοῦ περιορισμοῦ κατέχει ἡ μονὴ τόπια ή παροίκους ή ἕτερον δίκαιον. Οὐδὲ γὰρ ἐπ' ἀδείας ἔξουσιν αἱ μοναὶ τὰ σήμερον παρ' αὐτῶν κατεχόμενα, είτε πάροικοι εξενείτε τόποι εἴτε αὐτούργια, ἐπαύξειν καὶ εἰς πληθυσμὸν ἄγειν πλείονα. Πλὴν τῇ τοιαύτῃ προφάσει οὐκ ἐξέσται πράκτορι ή αναγραφεί οι δήτινι ή καπνικὸν ἢ μετρητίκιον ἢ ἕτερόν τι ἀναγραφικὸν ἢ πρακτορικὸν φορολόγημα ἀπὸ τῶν ὑποκειμένων ταῖς δηλωθείσαις μοναῖς ἀκινήτων ἀναλαμβάνεσθαι, Εἰδέναι γὰρ ὀφείλει ὁ τοῦτο τολμήσων, ὡς οὐ μόνονἐπὶ τὸ πολλαπλοῦν ἀντιστρέψει ὅπερ ἂν ἀναλάβηται, ἀλλὰ καὶ τελείᾳ δημεύσει υποβληθήσεται, καὶ ἄτιμος ἔσται καὶ ἀπολίτευτος. Οὕτω γὰρ θέλει ἡ βασ λεία μου τὰ τῶν δηλωθεισῶν μονῶν ἀκίνητα πάντα λογία ζεσθαι ὑφ' ἑκάστου τῶν πρακτόρων, ὡς μὴ ὄντα ὑπὸ τὴν ἑαυτοῦ ἀρχήν τε καὶ ἐξουσίαν. Καὶ δν τρό τον οἱ πράκτορες ἐπὶ τοῖς μὴ ὑποκειμένοις αὐτοῖς θέμασιν οὐδέν τι δίκαιον ἔχουσιν ἐνεργεῖν ἢ ὅλως ποιεῖν τι ἐπ' αὐτοῖς, οὕτως οὐδὲ ἐπὶ τοῖς τῶν μονα στηρίων ἀκινήτοις οι πράκτορες τῶν θεμάτων, ὑφ' ο; τελοῦσι τὰ τοιαῦτα ἀκίνητα, πράκτορες λογ. σθήσονται. Τὰ μέντοι γενησόμενα πρακτικά καὶ οἱ περιορισμοί παρ᾽ ὧν ἂν ὁρίσῃ ἡ βασιλεία μου εἰς παράστασιν τῶν σήμερον παρὰ τῶν μονα στηρίων νεμομένων, τοῖς προσφόροις σεκρέτοις δι' εἴδησιν ἐγκαταστρωθήσονται. Οφείλουσι δὲ εἰδέναι πάντα τὰ μοναστήρια, ὡς οἷον ἂν ἐξ αὐτῶν εὑρεθῇ ῥᾳδιουργίαν τινὰ ποιησάμενον ἐπὶ τοῖς σήμερον παρ' αὐτῶν κατεχομένοις ἀκινήτοις, ἢ συμπαιγνίαν ή δήλον πλημμελησάν τινα οὐ μόνον ἀπὸ τῆς τοῦ παρ όσος χρυσοβούλλου λόγου τῆς βασιλείας μου ώφε λείας οὐκ εὐμοιρήσει τὸ σύνολον, ἀλλὰ καὶ τοῦ προφιλοτιμηθέντος αὐτῷ ἐκπεσείται δικαίου διὰ τοῦ προγεγονότος πάσαις ταῖς δηλωθείσαις μοναῖς ἑτέρου χρυσοβούλλου λόγου τῆς βασιλείας μου τρακτερικά.NOVELI..E CONSTITUTIONES.
δημόσιος οὐ πολυπραγμονεῖται ὑφ' ἑαυτοῦ, οὕτως firna dicere vilebitur: et citra ullam nuisericor
diam ejus facultates fisco consecrabuntur, et ipse
omnino infamis [semper] erit; utpote qui imperatori
adversetur, qui pie ac religiose omnem molestam
vexationem a monasteriis in iis quæ ipsis data sunt,
per præsentem anream bullam amoveat, et per
ipsam exiguum aliquod donum offerat pro innume -
rabilibus beneficiis, quæ a munifica ejus dextra accepit.
οὐδὲ τὰ ἱερὰ σεμνεία ἢ ἡσυχαστήρια, μοναστήριά τε
καὶ λοιπά, ὑπό τινος τῶν τοῦ δημοσίου φροντιστών
ἀνακριθήσεται· κἄν τι εύλογον δικαιολογηταί τις,
και παράλογον, κἂν ὁποῖον ἂν εἴη τὸ λαληθησόμενον.
ΠΑ; γὰρ ὁ τοιοῦτόν τι ἐπιχειρήσων ποιῆσαι, ἀπ
ίσχυρα δόξει λέγων καὶ τῷ ὄντι ἐβέβαια, καὶ ἀσυμπαθῶς ἡ τούτου περιουσία τῷ δημοσίῳ καθοσιωθήσεται, καὶ αὐτὸς ἄτιμος ἐσεῖται παντάπασιν, ὡς
ἀντιπίπτων βασιλεῖ εὐσεβῶς τε καὶ φιλοθέως τὸ ἀνενόχλητον ταῖς μοναῖς ἀποχαριζομένῳ ἐπὶ τοῖς
δεδωρημένοις αὐταῖς διὰ τοῦ παρόντος χρυσοβούλλου λόγου, καὶ δι' αὐτοῦ βραχύ τι δῶρον προσάγοντι τῷ
θεῷ, ἀνθ' ὧν μυρίων εὐεργεσιῶν παρὰ τῆς πλουσιοπαρόχου δεξιᾶς αὐτοῦ παραπέλαυσε».
2. Non licebit ergo nec publici census descriptori
nec ullius secreti pra:fecto, vel peræquatori, vel in
rebus agenti, vel alii personæ fisci, quæ publicum
tractel, monasteriorum immobilia describere, vel
focos conscre, et terra mensuras investigare, vel
colonorum numerum, vel quod terræ amplius possidetur, vel non justo pretio emptum est, vel injaste
detinetur, examinare, sed quoniam imperii mel
mandato acta facienda sunt, eorum nomine, quæ
a monasteriis hodie detinentur, immobilium et paræcorum; tune demum juste monasterium molestia
amcietur, et quod injuste detinet, ab eo auferetur,
quando ‘publici census descriptor ostenderit, mona·
sterium extra terminum occupare loca, vel par:ecos,
vel jus aliud. Nec enim licentiam habebunt monasteria, angendi et amplificandi ea quæ ab ipsis
hodie possidentur, sive paraci sint, sive loci, sive
β'. Οὐκ ἐξέσται οὖν οὔτε ἀναγραφεί ή προκαθημένῳ
εξουδήτινος σεκρέτου ἡ ἐξισωτῇ ἢ ἐνεργοῦντι ἡ ἑτέρῳ
τιν: προσώπῳ τοῦ δημοσίου τὰ τῶν μοναστηρίων ἀκίν
νητα ἀναγράφεσθαι ἢ καπνολογεῖν, ἢ ἀναζητεῖν μέσ
τρα γῆς ἢ παροίκων ποσότητα, ἡ γῆς τὸ ὑπέρ πλέον ἢ
ὑπέρτιμον ἢ τὸ ἀδίκως κατεχόμενον ἐξετάζειν· ἀλλ'
ἐπεὶ ἐκ προστάξεως τῆς βασιλείας μου μέλλουσι γε
νέσθαι πρακτικά τῶν σήμερον κατεχομένων παρὰ
τῶν μονῶν ἀκινήτων καὶ παροίκων, τότε μόνον
ὀχληθήσεται ἡ μονὴ καὶ τὸ ἀδίκως κατεχόμενον ἀφαι
ρεθήσεται, ὅτε ὁ ἀναγραφεὺς δεικνύει, ὡς ἐπέκεινα
τοῦ περιορισμοῦ κατέχει ἡ μονὴ τόπια ή παροίκους ή
ἕτερον δίκαιον. Οὐδὲ γὰρ ἐπ' ἀδείας ἔξουσιν αἱ μοναὶ
τὰ σήμερον παρ' αὐτῶν κατεχόμενα, είτε πάροικοι
εξενείτε τόποι εἴτε αὐτούργια, ἐπαύξειν καὶ εἰς πλη
θυσμὸν ἄγειν πλείονα. Πλὴν τῇ τοιαύτῃ προφάσει
οὐκ ἐξέσται πράκτορι ή αναγραφεί οι δήτινι ή
καπνικὸν ἢ μετρητίκιον ἢ ἕτερόν τι ἀναγραφικὸν ἢ auturgia. Verumtamen per hujusmodi occasionem
πρακτορικὸν φορολόγημα ἀπὸ τῶν ὑποκειμένων
ταῖς δηλωθείσαις μοναῖς ἀκινήτων ἀναλαμβάνεσθαι,
Εἰδέναι γὰρ ὀφείλει ὁ τοῦτο τολμήσων, ὡς οὐ μόνον
ἐπὶ τὸ πολλαπλοῦν ἀντιστρέψει ὅπερ ἂν ἀναλάβηται,
ἀλλὰ καὶ τελείᾳ δημεύσει υποβληθήσεται, καὶ ἄτιμος
ἔσται καὶ ἀπολίτευτος. Οὕτω γὰρ θέλει ἡ βασ λεία
μου τὰ τῶν δηλωθεισῶν μονῶν ἀκίνητα πάντα λογία
ζεσθαι ὑφ' ἑκάστου τῶν πρακτόρων, ὡς μὴ ὄντα
ὑπὸ τὴν ἑαυτοῦ ἀρχήν τε καὶ ἐξουσίαν. Καὶ δν τρό
τον οἱ πράκτορες ἐπὶ τοῖς μὴ ὑποκειμένοις αὐτοῖς
θέμασιν οὐδέν τι δίκαιον ἔχουσιν ἐνεργεῖν ἢ ὅλως
ποιεῖν τι ἐπ' αὐτοῖς, οὕτως οὐδὲ ἐπὶ τοῖς τῶν μοναστηρίων ἀκινήτοις οι πράκτορες τῶν θεμάτων, ὑφ'
ο; τελοῦσι τὰ τοιαῦτα ἀκίνητα, πράκτορες λογ.-
σθήσονται. Τὰ μέντοι γενησόμενα πρακτικά
καὶ οἱ περιορισμοί παρ᾽ ὧν ἂν ὁρίσῃ ἡ βασιλεία
μου εἰς παράστασιν τῶν σήμερον παρὰ τῶν μοναστηρίων νεμομένων, τοῖς προσφόροις σεκρέτοις δι'
εἴδησιν ἐγκαταστρωθήσονται. Οφείλουσι δὲ εἰδέναι
πάντα τὰ μοναστήρια, ὡς οἷον ἂν ἐξ αὐτῶν εὑρεθῇ
ῥᾳδιουργίαν τινὰ ποιησάμενον ἐπὶ τοῖς σήμερον παρ'
αὐτῶν κατεχομένοις ἀκινήτοις, ἢ συμπαιγνίαν ή
δήλον πλημμελησάν τινα οὐ μόνον ἀπὸ τῆς τοῦ παρόσος χρυσοβούλλου λόγου τῆς βασιλείας μου ώφελείας οὐκ εὐμοιρήσει τὸ σύνολον, ἀλλὰ καὶ τοῦ
προφιλοτιμηθέντος αὐτῷ ἐκπεσείται δικαίου διὰ
τοῦ προγεγονότος πάσαις ταῖς δηλωθείσαις μοναῖς
ἑτέρου χρυσοβούλλου λόγου τῆς βασιλείας μου
Lemcl. conj. τρακτερικά.
nou licebit exactori aut descriptori ulli, fumarium,
vel mensorinm, aut aliud quodpiam vectigal, quod
ad ipsius oficium pertineat, recipere ab immobili -
bus, quæ supra scriptis subjacent monasteriis. Qui
enim contra ausus fuerit sciat se non tantum id,
quod exegit, multiplicatum restituturum, sed et onniúm bonorum publicationi cum infamia et civilium
munium incapacitate subjectum iri. Sic enim vult
Inca majestas jam manifestatoruin monasteriorum
immobilia omnia haberi ab unoquoque exactore,
quasi non subsint ipsius officio, vel potestati. Et
quemadmodum exactores in non subjectis sibi regionibus nihil juris habent, ut in iis agant administrentve quidquam: sic nec in immobilibus monasteriorum exactores provinciarum, quibus ea
subsunt, censebuntur exactores. Quæ igitur fient
acta, et descriptiones (Gnium scil.], ab iis, quas
imperium meum destinaverit ad exhibitionem
corum, quæ a monasteriis possidentur; competentibus secretis propter notitiam insinuabuntur. Seire
namque debent omnia monasteria; si quod ex iis
deprahensum fuerit fraudem aliquam, vel collasionem, vel dolum fecisse in immobilibus, quæ
lodie al ipsis possidentur, non solum nihil utilitatis
ex hac meæ majestatis avrea bulla consecutorum;
sed etiam casurum jure prædictis monasteriis por
aliam prius factam, imperii mei auream Bollan
CORCOSSO.
Reliquam partem hujus chrysobulli Balsamon
Part XIIPars XII
col. 737–738page 16 of 41
PG 133:737κανόσι καὶ τοῖς νόμοις δοκοῦν. Τοῖς ἀκινήτοις μέντοι τῶν χηρευουσῶν Ἐκκλησιῶν οὐδὲ πόδα ὅλως έτι βαλεῖ τις τῶν κατὰ χώραν δουκῶν ἢ τινών ἑτέρων, ὡς εἴρηται, οὐδὲ τὸ οἰονοῦν ἐκεῖθεν ὁπωσοῦν ἀνα λάθηται· ἀλλὰ πάντα παρὰ τῶν μερῶν τῶν τοιού των Ἐκκλησιῶν ἐν αὐτοῖς οἰκονομηθήσεται, καθώς ἄρα καὶ περὶ τούτου νομίμως καὶ κανονικῶς δια ηγόρευται, μέχρις αν δηλαδὴ οἱ μετὰ τοὺς τεθνηκότας ἀρχιερεῖς εἰς Ἐκκλησίας επικηρυττόμενοι κατὰ χώραν γεγονότες αὐτοὶ τῆς τούτων οἰκονομίας. ἀνθέξονται. Εἰδέναι ὀφείλοντος τοῦ εἰς ἀθέτησίν τινος τῶν ἐν τῇ παρούσῃ προστάξει τῆς βασιλείας μου διωρισμένων χωρήσοντος, ὡς εἰ καὶ Θεὸς ἐπὶ τῷ τοιούτῳ αὐτοῦ τολμήματι πρός γε τὸ παρὸν παρασιωπήσεται, πάντως εἰς τὸ μέλλον αὐτῷ τὴν ἀξίαν δίκην ταμιευόμενος, ἀλλ' ἡ βασιλεία μου καὶ εἰς τὰ παρὸν πικρότερον αὐτὸν μετελεύσεται, σωματ τικαῖς ποιναῖς αὐτὸν καθυποβαλοῦσα, μελῶν τε οἰκείων ἀκρωτηριασμοῖς καὶ τῶν ὑπαρχόντων δη μεύσει καὶ ὑπερορία μακρά. Οὐ μόνον γὰρ εἰς τὸ ἁπλοῦν ἀπεντεῦθεν ἀποδώσει ὁ τοιοῦτος τῇ Ἐκκλησ σίᾳ τὰ ἐξ αὐτῆς τοιουτοτρόπως παρ' αὐτοῦ ἀφαιρε θησόμενον, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοῦ δημοσίου εἰς τὸ διπλοῦν ἀσυμπαθῶς ἀπαιτηθήσεται τὴν τοιαύτην ποσότητα· εἰδήσεως ἀκριβεστάτης διδομένης περὶ τούτου παρὰ τοῦ τηνικαῦτα ἀρχιερέως τῷ κατὰ τὴν ἡμέραν μυστικῷ, ὃς καὶ ὀφείλει καὶ ἄμφω οἰκονομεῖν, πρόφασιν δὲ πάντως οὐχ έξει περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ. Ήλθε γὰρ ἡ βασιλεία μου εὐαγγελικῶς καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς διὰ τῆς παρούσης προσ τάξεως, ἥτις καταστρωθήσεται καὶ τῷ ἱερῷ χαρτο φυλακείῳ ἐναποτεθήσεται, ἀρχέσουσα ταῖς ἁγιωτάταις Εκκλησίαις, κἂν Ισότυπα και μόνα ταύτης πεπιστωμένα παρὰ τῶν μερῶν αὐτῶν ἐμφανίζηται. Εξουσι γὰρ πρωτοτύπων ἰσχὺν ταῦτα, καὶ τοῖς περιεομένοις προσέσονται εἰς ἀσφάλειαν αἰωνίζουσαν. ο Περὶ διαφόρων υποθέσεων, δηλονότι περί δεκα στῶν, καὶ συνηγόρων, καὶ ἐπιφωνημάτων, καὶ ἐκκλήτων, καὶ τῶν θεματικῶν, καὶ περὶ τῆς ἀντιχρήσεως, καὶ τῶν ἐπιτρόπων ήγουν διοι κητῶν, καὶ τῶν προστίμων απαιτήσεως, καὶ επιμερισμοῦ τῶν δικαστῶν καὶ συνηγόρων. Έννομον ἐπιστασίαν οἱ πάλαι σοφοὶ τὴν βασιλείαν ὠμίσαντο, χρῆμα γοῦν ἀτεχνῶς θεσπέσιον· διὰ τοῦτο καὶ πρόνοιαν Θεοῦ μεγαλομερή ταύτην εἶναι καὶ πεπι στεύκασι καὶ διδάσκουσιν. Εἰ γὰρ δίκαιος ὁ Κύριος και δικαιοσύνας ηγάπησε, προσήκει δή που καὶ τὸν ἐξ, ἐκείνου λαχόντα βασιλεύειν τῶν ἐπὶ γῆς αὐτόν τε δί καιον εἶναι καὶ τῶν ὑπ' αὐτοῦ προβαλλομένων εἰς τὸ δικάζειν τὰς εὐθυδικίας περισπούδαστον ἔργον ποιεῖσθαι καὶ ἀποδέχεσθαι. "Η τί γὰρ ἂν εἴη βασιλέως ἔργον τιμιώτερον ἕτερον καὶ τοῖς βασιλευομένοις λυσιτελέστερον; Ταῦτα τοίνυν οὐδὲ ἡ βασιλεία μου ἀγνοήσασα, μάλιστα μὲν ἠβούλετο και ηύχετο Δημο 1166.κανόσι καὶ τοῖς νόμοις δοκοῦν. Τοῖς ἀκινήτοις μέντοι omnino inmittet aliquis ex ducibus, vel aliquibus
aliis, ut dictum est: sed nec quaelibet illinc pars
quomodocunque apprehendetur, sed omnia a par
tibus ejusmodi Ecclesiarum in ipsis administrabuntur, quemadmodum de hoc legitime et canonice
edictum est: donec scilicet, qui post mortuos
antistites in Ecclesias renuntiati sunt, in regione
fuerint et eorum adn:inistrationem apprehenderint:
debente scire eo, qui ad infirmationem alicujus
eorum, quæ a præsente imperii mei Constitutfune
decreta sunt, processerit; quod etiamsi Deus in
tall ejus; tamque audaci incepto, in praesentia situerit, omnino in futurum dignum ejus supplictumn
theservans: imperium tamen meum eum acerbius
in præsentia aggredietur, pœnis eum corporalibus
subjiciens, et suorum membroruit truncationibus
bonorumque publicationi, et diuturno etsilio. Non
solum enim ex eo simplum reddet Ecclesiæ, quod
el illo modo ab ipso auferetur, sed etiam a fisco
talis quantitas in duplum absque ulla commiseràtione exigetur; perfectissima de ea re cognitione
ab autistito illius temporis data mystico, qui debet
eriam utraque administrare: de suo autem peccato
omuino excusationem non habebit. Venit enim
meum Imperium, et eis per præsentem Constitutionem evangelice locutum est, quæ iu sacro ecrinio
chartophylacio [sen tabulario] reponetur, sanctissi -
mis Ecclesiis opem latura, etíanısi ejus exemplaria
sola competenti fide munita, ab ipsis partibus inτῶν χηρευουσῶν Ἐκκλησιῶν οὐδὲ πόδα ὅλως έτιβαλεῖ τις τῶν κατὰ χώραν δουκῶν ἢ τινών ἑτέρων,
ὡς εἴρηται, οὐδὲ τὸ οἰονοῦν ἐκεῖθεν ὁπωσοῦν ἀναλάθηται· ἀλλὰ πάντα παρὰ τῶν μερῶν τῶν τοιούτων Ἐκκλησιῶν ἐν αὐτοῖς οἰκονομηθήσεται, καθώς
ἄρα καὶ περὶ τούτου νομίμως καὶ κανονικῶς δια
ηγόρευται, μέχρις αν δηλαδὴ οἱ μετὰ τοὺς τεθνηκότας
ἀρχιερεῖς εἰς Ἐκκλησίας επικηρυττόμενοι κατὰ
χώραν γεγονότες αὐτοὶ τῆς τούτων οἰκονομίας.
ἀνθέξονται. Εἰδέναι ὀφείλοντος τοῦ εἰς ἀθέτησίν
τινος τῶν ἐν τῇ παρούσῃ προστάξει τῆς βασιλείας
μου διωρισμένων χωρήσοντος, ὡς εἰ καὶ Θεὸς ἐπὶ
τῷ τοιούτῳ αὐτοῦ τολμήματι πρός γε τὸ παρὸν
παρασιωπήσεται, πάντως εἰς τὸ μέλλον αὐτῷ τὴν
ἀξίαν δίκην ταμιευόμενος, ἀλλ' ἡ βασιλεία μου καὶ
εἰς τὰ παρὸν πικρότερον αὐτὸν μετελεύσεται, σωματ
τικαῖς ποιναῖς αὐτὸν καθυποβαλοῦσα, μελῶν τε
οἰκείων ἀκρωτηριασμοῖς καὶ τῶν ὑπαρχόντων δημεύσει καὶ ὑπερορία μακρά. Οὐ μόνον γὰρ εἰς τὸ
ἁπλοῦν ἀπεντεῦθεν ἀποδώσει ὁ τοιοῦτος τῇ Ἐκκλησ
σίᾳ τὰ ἐξ αὐτῆς τοιουτοτρόπως παρ' αὐτοῦ ἀφαιρεθησόμενον, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοῦ δημοσίου εἰς τὸ
διπλοῦν ἀσυμπαθῶς ἀπαιτηθήσεται τὴν τοιαύτην
ποσότητα· εἰδήσεως ἀκριβεστάτης διδομένης περὶ
τούτου παρὰ τοῦ τηνικαῦτα ἀρχιερέως τῷ κατὰ τὴν
ἡμέραν μυστικῷ, ὃς καὶ ὀφείλει καὶ ἄμφω οίκονομεῖν, πρόφασιν δὲ πάντως οὐχ έξει περὶ τῆς
ἁμαρτίας αὐτοῦ. Ήλθε γὰρ ἡ βασιλεία μου εὐαγγε
λικῶς καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς διὰ τῆς παρούσης προσ- sinnentur. Ea enim archetypl. vim habebunt, et
τάξεως, ἥτις καταστρωθήσεται καὶ τῷ ἱερῷ χαρτο- exhibentibus aderunt ad æteruau securitatem.
φυλακείῳ ἐναποτεθήσεται, ἀρχέσουσα ταῖς ἁγιωτάταις Εκκλησίαις, κἂν Ισότυπα και μόνα ταύτης
πεπιστωμένα παρὰ τῶν μερῶν αὐτῶν ἐμφανίζηται. Εξουσι γὰρ πρωτοτύπων ἰσχὺν ταῦτα, καὶ τοῖς
περιεομένοις προσέσονται εἰς ἀσφάλειαν αἰωνίζουσαν.
ο
NOVELLA DE DIVERSIS CAUSIS
Περὶ διαφόρων υποθέσεων, δηλονότι περί δεκαστῶν, καὶ συνηγόρων, καὶ ἐπιφωνημάτων, καὶ
ἐκκλήτων, καὶ τῶν θεματικῶν, καὶ περὶ τῆς
ἀντιχρήσεως, καὶ τῶν ἐπιτρόπων ήγουν διοι
κητῶν, καὶ τῶν προστίμων απαιτήσεως, καὶ
επιμερισμοῦ τῶν δικαστῶν καὶ συνηγόρων.
Έννομον ἐπιστασίαν οἱ πάλαι σοφοὶ τὴν βασιλείαν
ὠμίσαντο, χρῆμα γοῦν ἀτεχνῶς θεσπέσιον· διὰ τοῦτο
καὶ πρόνοιαν Θεοῦ μεγαλομερή ταύτην εἶναι καὶ πεπιστεύκασι καὶ διδάσκουσιν. Εἰ γὰρ δίκαιος ὁ Κύριος και
δικαιοσύνας ηγάπησε, προσήκει δή που καὶ τὸν ἐξ,
ἐκείνου λαχόντα βασιλεύειν τῶν ἐπὶ γῆς αὐτόν τε δί
καιον εἶναι καὶ τῶν ὑπ' αὐτοῦ προβαλλομένων εἰς τὸ
δικάζειν τὰς εὐθυδικίας περισπούδαστον ἔργον
ποιεῖσθαι καὶ ἀποδέχεσθαι. "Η τί γὰρ ἂν εἴη βασιλέως
ἔργον τιμιώτερον ἕτερον καὶ τοῖς βασιλευομένοις
λυσιτελέστερον; Ταῦτα τοίνυν οὐδὲ ἡ βασιλεία μου
ἀγνοήσασα, μάλιστα μὲν ἠβούλετο και ηύχετο
Psal. 5,
Δημο 1166.
Manuelis Comneni novella, de diversis causis, videlicet de judicibus, et advocatis, et attestationibus,
et appellationibus, et de precincialibus, et antichresis, et curatoribus seu exsecutoribus, et de
pœnarum exactione; ac judicum et advocalorum
distributione.
Regnum prisci sapientes legitimam quamdam
administrationem definierunt, rem quidem certe
dubio procul divinam. Ideoque hoc multiplicem Dei
providentiam esse, sicuti crediderunt, ita etiam
tradunt. Quippe si justus est Dominus, et justitias
dilexit¹, par est, ut et is qui ab ipso consecutus
est regnum in eos qui sunt in terris, justus ipse
sit, atque illorum, quos juridicundo prædicit, recla
judicia dignum opus studio suo ducat, et exigal.
Nam quod aliud obsecro regis opus honestius et
præstabllius fuerit, ac imperio subjectis utilius?
Haec cum majestas mca non ignoret, inaxime quidenι
flæc
col. 739–740page 17 of 41
PG 133:739ο μηδένα μὲν εἶναι τὴν ἀδικούμενον ὑπὸ τὴν αὐτῆς ἐπικράτειαν· εἰ δ᾽ οὖν, ἀλλὰ μὴ ῥαθυμοτέρους εἶναι τῶν τὰ παράνομα δρώντων περὶ τὴν τῶν ἀδικουμένων ἐκδίκησιν τοὺς εἰς αὐτὴν τεταγμένους παρὰ τῆς βασιλείας μου. Νυνὶ δὲ πολλοὺς ὁρῶσα πλεονεκτικῆς χειρὸς καὶ ἀδίκου τραυματίας γινομένους, καὶ ἀγρῶν ἀφαιρέσεις καὶ οἰκημάτων ὑπομένοντας καὶ πραγμάτων ἄλλων ἀποστερουμένους, ἔπειτα θυρο κοποῦντας διηνεκῶς τὰ δικαστήρια καὶ χρονοτριβοῦντας ἀνήνυτα, καὶ πρὸς τὸ μηδεμιᾶς ἐκεῖθεν θεραπείας ἐπιτυγχάνειν εἰς τὸ χεῖρόν τε καὶ ὀδυνηρότερον ταῖς πληγαῖς ἐπιξαινομένους, καὶ τὸν τρυγίαν ἐντεῦθεν τῆς ἀδικίας ἀποῤῥοφώντας, ἔνθα τυχεῖν τῆς ἐκδικήσεως ἤλπιζον· καὶ γὰρ ἶν' ἐρῶ τὸ τοῦ Σολομῶντος, Εἶδον ἀνομίαν ὑπὸ τὸν ἥλιον, ἄνθρωπον θνητὸν ἀθανάτῳ δίκη περιπεσόντα, και ταύτην ὥσπερ τινὰ κλῆρον πατρῷον εἰς τρίτην πολλάκις καὶ τετάρτην γενεὰν τοῖς ἐγγόνοις αὐτοῦ κατὰ διαδοχὴν παραπέμψαντα· ταῦτα τοίνυν, ὡς εἴρηται, κατανοοῦσα ἡ βασιλεία μου, ήλγησε μὲν, ὡς εἰκὸς, ἐπὶ τοῖς γενομένοις καὶ τὴν ψυχὴν ἡνιάδη, αἰτιασαμένη μὲν τὴν τῶν δικαστῶν ῥαθυμίαν, οικτειρήσασα δὲ καὶ τοὺς ἀδικουμένους τῆς ἀπογνώσεως. Διὸ καὶ κατὰ τὸ δυνατὸν τὴν τοῦ κακοῦ τούτου περισκοποῦσα διόρθωσιν, καὶ τοῖς τὰ χεί ριστα πάσχουσι κατὰ τὸ ἐγχωροῦν ἐπαμύνουσα, πρὸς τὴν ἐφεξῆς ῥηθησομένην εἰκονομίαν ἀπὸ έβλεψε. α'. "Οτι τρισσάκις ἑκάστης εβδομάδος ὀφεί λουσι δικάζειν. Βούλεται γὰρ ἀπὸ τῆς σήμερον τοὺς ἐφ' ἑκάστῳ δικαστηρίῳ συνεδριάζειν ὀφείλοντας καὶ συνδιαγνωμονεῖν τῷ τούτου προϊσταμένῳ τε ταγμένους εἶναι καὶ ἀφωρισμένους, τοὺς μὲν εἰς τοῦτο, τοὺς δὲ εἰς ἐκεῖνο τὸ δικαστήριον, ἵνα μὴ πάντων εἰς ἐν κατὰ ταὐτὸν συνερχομένων ἀργεῖν ἐπισυμβαίνει τὰ λοιπὰ δι' ἐρημίαν τῶν δικαζόντων οὕτω δὲ καὶ τὸ νῦν ἐπικρατοῦν ἔθος περιαιρήσεται, τὸ ἐκ διαλειμμάτων δικάζειν αὐτούς. Εὐδοκούμεν γὰρ τρισσάκις ἀπροφασίστως μιᾶς ἑκάστης ιδιο μάδος δικάζειν ἔκαστον τῶν προκαθημένων τῶν δι καστηρίων, συνερχομένων παρ' αὐτοῖς τῶν ὑπ' αὐτ τοῖς δικαστών. Επικεῖσθαι δὲ καὶ τοῖς ἐναγομένοις ἀνάγκην διόλου παραβάλλειν ἐν τοῖς δικαστηρίοις καὶ μὴ ἀπολιμπάνεσθαι, μέχρις ἂν ἐκπερατωθῇ τά τῆς ὑποθέσεως, είγε τέως καὶ οἱ ἐνάγοντες διηνεχῶ; ἐπισπεύδουσι τιμηθῆναι τὴν προσαρμόσασαν αὐτοῖς ἀγωγήν. Δεῖσθαι μέντοι τοὺς ἐναγομένους καὶ δια μηνυμάτων οὐχὶ συχνῶν καὶ κατατριβόντων ἐπίτηδες τοὺς ἐνάγοντας, ἀλλὰ μετὰ τὴν τοῦ λιβέλλου δόσιν καὶ τὴν εἴδησιν τῆς κατ' αὐτὸν φερομένης ἀγωγῆς, εἴ τινες ἴσως ἀπειθοῦσι, τρισὶν αὐτοὺς τριακονθ. ημέροις καλεῖσθαι προγράμμασι· καὶ εἰ μὴ ἐντὸς αὐτῶν ἀπαντήσουσι, καταδικάζεσθαι ἀκολούθως τοῖς νομοθετηθεῖσι παρὰ τοῦ ἀοιδίμου πάππου τῆς βα σιλείας μου, καὶ τοῦ μακαρίτου βασιλέως κυρίου Λέοντος τοῦ σοφοῦ. Καὶ ταῦτα μὲν οὕτω γίνεσθαι διαταττόμεθα. β'. Περὶ συνηγόρων. Ἐπεὶ δὲ καὶ τῇ των συν ηγόρων ἀπεραντολογία καὶ τῇ πολλῇ τούτων ἐνMANUELIS COMNENT
'
cuperet ac optaret, neminem esse sub cjus imperio, ο μηδένα μὲν εἶναι τὴν ἀδικούμενον ὑπὸ τὴν αὐτῆς
cui fiat injuris; vel si hoc confieri nequeat, saltem ἐπικράτειαν· εἰ δ᾽ οὖν, ἀλλὰ μὴ ῥαθυμοτέρους εἶναι
ne ii segniores negligentioresque forent nefaria τῶν τὰ παράνομα δρώντων περὶ τὴν τῶν ἀδικουμέcommittentibus, in exsequenda læsorum vindicta, νων ἐκδίκησιν τοὺς εἰς αὐτὴν τεταγμένους παρὰ τῆς
qui ad eam sumendam, ab imperatoria majestale βασιλείας μου. Νυνὶ δὲ πολλοὺς ὁρῶσα πλεονεκτικῆς
sunt constituti. Sed cum jam videat complures,ab χειρὸς καὶ ἀδίκου τραυματίας γινομένους, καὶ
avara injustaque manu vulnerari, d'une ademptiones ἀγρῶν ἀφαιρέσεις καὶ οἰκημάτων ὑπομένοντας καὶ
agrorum- et villarum perpetiuntur, aliisque rebus πραγμάτων ἄλλων ἀποστερουμένους, ἔπειτα θυρο
spoliantur; ac deinde perpetuo judiciorum ostia κοποῦντας διηνεκῶς τὰ δικαστήρια καὶ χρονοτρι
pulsant, citraque fructum ulluin tempus terunt, et βοῦντας ἀνήνυτα, καὶ πρὸς τὸ μηδεμιᾶς ἐκεῖθεν
præterquam quod ab eis nihil opis et auxilii ferant, θεραπείας ἐπιτυγχάνειν εἰς τὸ χεῖρόν τε καὶ ὀδυνη
etiam pejus atque acerbius plagis et verberibus ρότερον ταῖς πληγαῖς ἐπιξαινομένους, καὶ τὸν
mullantur, et injustitia faces iude hauriunt, unde τρυγίαν ἐντεῦθεν τῆς ἀδικίας ἀποῤῥοφώντας, ἔνθα
vindictam consequi sperabant. (Etenim, ut Solomo- τυχεῖν τῆς ἐκδικήσεως ἤλπιζον· καὶ γὰρ ἶν' ἐρῶ τὸ
nis verbis utar, vidi iniquitatem sub sole, hominem τοῦ Σολομῶντος, Εἶδον ἀνομίαν ὑπὸ τὸν ἥλιον,
scilicet mortalem, in litem immortalem lapsum, ἄνθρωπον θνητὸν ἀθανάτῳ δίκη περιπεσόντα, και
camque velut hærelitatem quamdam patritam, ad
tertium saepenumero, quarlamque generationen,
nepotibus suis successione quadam transmittentem.)
Ilic ergo, ceu dictum est, cum mea majestas ɔnimadverteret, doluit illa quidem, ceu par erat, ob ea
quae fierent, et magnam animo molestiam percepit,
uti quæ judiciorum negligentiam culparet, ac misericordia tangeretur ob desperationem corum qui
læduntur. Ideoque pro viribus circumspiciens de
mali hujus correctione, pessimaque sustinentibus,
quantum sane potest, subveniens, talem ad dispositionem deinceps aperiendam respexit.
1. Judices ter qualibet septimana debere jus dicere. Nam cb hodierno die vult eos qui singulis
in judíciis assessorum officio fungi debent, et cum
judicii præside causas cognoscere ordinatos ac destinatos esse, alios quidem ad hoc, alios vero ad
*lud tribunal: ne omuibus pariter ad unum convenientibus, reliqua cessare contingat, propter
absentiam eorum, qui juri dicundo præsunt. Atque
hoc modo mos etiam ille tolletur, qui nunc obtinet,
ut per intervalla jus dicant. Quippe nobis placet, ut
citra ullam excusationem ter in qualibet septimama jus dicant singuli judiciorum præsides, convenientibus ad eos illis judicibus, qui sub eis sunt:
et reis incumbat, ut in judiciis sub necessaria præstatione doli mali compareant, nec tantisper absint,
donec causa finita fuerit, si quidem interim et
actores perpetuo urgeant, ut competens ipsis actio
decidatur. Non tamen reis opus erit, plures adhibere
citationes, et quæ data opera fatigent actores; sed
post oblationem libellt, cum cognitum fuerit, quænam in eo contineatur actio, si qui fortasse non
obtemperant, ii per edicta tria, quæ proponantur
ad triginta dies, citentur; et siquidem intra hæc
spatia se non stiterint, condemnentur secundum ea
quæ constituta sunt a clarissimo majestatis meæ
aro, et felicis memoria principe, domino Leone
Sapiente. Atque hoc modo cum quovis agi debere
statuimus.
2. De advocatis. Præterea majestas mea infinita
garrulitate advocatorum, ac longa corumdem inp
ταύτην ὥσπερ τινὰ κλῆρον πατρῷον εἰς τρίτην
πολλάκις καὶ τετάρτην γενεὰν τοῖς ἐγγόνοις αὐτοῦ
κατὰ διαδοχὴν παραπέμψαντα· ταῦτα τοίνυν, ὡς
εἴρηται, κατανοοῦσα ἡ βασιλεία μου, ήλγησε μὲν,
ὡς εἰκὸς, ἐπὶ τοῖς γενομένοις καὶ τὴν ψυχὴν ἡνιάδη,
αἰτιασαμένη μὲν τὴν τῶν δικαστῶν ῥαθυμίαν,
οικτειρήσασα δὲ καὶ τοὺς ἀδικουμένους τῆς ἀπογνώσεως. Διὸ καὶ κατὰ τὸ δυνατὸν τὴν τοῦ κακοῦ
τούτου περισκοποῦσα διόρθωσιν, καὶ τοῖς τὰ χεί
ριστα πάσχουσι κατὰ τὸ ἐγχωροῦν ἐπαμύνουσα,
πρὸς τὴν ἐφεξῆς ῥηθησομένην εἰκονομίαν ἀπὸ
έβλεψε.
α'. "Οτι τρισσάκις ἑκάστης εβδομάδος ὀφεί
λουσι δικάζειν. Βούλεται γὰρ ἀπὸ τῆς σήμερον
τοὺς ἐφ' ἑκάστῳ δικαστηρίῳ συνεδριάζειν ὀφείλοντας
καὶ συνδιαγνωμονεῖν τῷ τούτου προϊσταμένῳ τε
ταγμένους εἶναι καὶ ἀφωρισμένους, τοὺς μὲν εἰς
τοῦτο, τοὺς δὲ εἰς ἐκεῖνο τὸ δικαστήριον, ἵνα μὴ
πάντων εἰς ἐν κατὰ ταὐτὸν συνερχομένων ἀργεῖν
ἐπισυμβαίνει τὰ λοιπὰ δι' ἐρημίαν τῶν δικαζόντων
οὕτω δὲ καὶ τὸ νῦν ἐπικρατοῦν ἔθος περιαιρήσεται,
τὸ ἐκ διαλειμμάτων δικάζειν αὐτούς. Εὐδοκούμεν
γὰρ τρισσάκις ἀπροφασίστως μιᾶς ἑκάστης ιδιο
μάδος δικάζειν ἔκαστον τῶν προκαθημένων τῶν δικαστηρίων, συνερχομένων παρ' αὐτοῖς τῶν ὑπ' αὐτ
τοῖς δικαστών. Επικεῖσθαι δὲ καὶ τοῖς ἐναγομένοις
ἀνάγκην διόλου παραβάλλειν ἐν τοῖς δικαστηρίοις
καὶ μὴ ἀπολιμπάνεσθαι, μέχρις ἂν ἐκπερατωθῇ τά
τῆς ὑποθέσεως, είγε τέως καὶ οἱ ἐνάγοντες διηνεχῶ;
ἐπισπεύδουσι τιμηθῆναι τὴν προσαρμόσασαν αὐτοῖς
ἀγωγήν. Δεῖσθαι μέντοι τοὺς ἐναγομένους καὶ δια
μηνυμάτων οὐχὶ συχνῶν καὶ κατατριβόντων ἐπίτηδες
τοὺς ἐνάγοντας, ἀλλὰ μετὰ τὴν τοῦ λιβέλλου δόσιν
καὶ τὴν εἴδησιν τῆς κατ' αὐτὸν φερομένης ἀγωγῆς,
εἴ τινες ἴσως ἀπειθοῦσι, τρισὶν αὐτοὺς τριακονθ.
ημέροις καλεῖσθαι προγράμμασι· καὶ εἰ μὴ ἐντὸς
αὐτῶν ἀπαντήσουσι, καταδικάζεσθαι ἀκολούθως τοῖς
νομοθετηθεῖσι παρὰ τοῦ ἀοιδίμου πάππου τῆς βα
σιλείας μου, καὶ τοῦ μακαρίτου βασιλέως κυρίου
Λέοντος τοῦ σοφοῦ. Καὶ ταῦτα μὲν οὕτω γίνεσθαι
διαταττόμεθα.
β'. Περὶ συνηγόρων. Ἐπεὶ δὲ καὶ τῇ των συν
ηγόρων ἀπεραντολογία καὶ τῇ πολλῇ τούτων ἐν
col. 741–742page 18 of 41
PG 133:741στάσει προσωχθήκει ἡ βασιλεία μου (σπούδασμα γὰρ αὐτοῖ; κατεφώρασε πολλάκις ώρας ὑποσυλᾷν καὶ σεσοφισμένως φυγοδικείν, οἷς τὰς αὐτάς πολλά τις δικαιολογίας ἀνακυκλοῦσι, καὶ τῶν προτέρων δυσαποσπάστως εξερχόμενοι προκόπτειν οὐκ ἐῶσι τὸ δικαστήριον), διορίζεται μετά συστολῆς ἱσταμένους τοὺς συνηγόρους ὡς τὸ πρὶν δικάζεσθαι, καὶ μὴ συγκαθῆσθαι τοῖς δικασταῖς ἐν τῷ δικάζεσθαι, καὶ μὴ κατὰ ταὐτὸν τοῖς λόγοις χωρεῖν (ἀφ᾽ ὧν συγχεί και μὲν ἡ ἀκρό σις, ἐκκρούεται δὲ καὶ τῶν δικα στῶν ἡ ἀκριβὴς καὶ συντετηρημένη διάγνωσις) ἀλλὰ θατέρου μέρους εφησυχάζοντος μετ' ευταξίας καὶ καταστάσεως τὰ οἰκεῖα δίκαια προτείνειν τὸν προλογίζοντα, εἶτα τὸν μὲν ἠρεμεῖν, ἀντιδικαιολο γεῖσθαι δὲ μετὰ τῆς ἴσης ἀδείας τὸν ἕτερον· καὶ οὕτω λέγειν τοὺς δικαστὰς διαγινώσκουσι. Κἂν εἰ μιᾶς γνώμης ἅπαντες γένοιντο, ἐπὶ τὰ πρόσω χωρεῖν τοὺς δικαζομένους· εἰ δὲ διαφωνήσουσι προς ἀλλήλους, τοὺς μὲν συνηγοροῦντας καὶ πάλιν ἐν ἠρεμίᾳ μένειν, τοὺς δὲ δικαστὰς καθ᾿ ἑαυτοὺς σκοπεῖν τὸ ἀμφήριστον καὶ δίχα τῆς οἱασοῦν προστ παθείας εἰς ἐν συνέρχεσθαι πάντας καὶ ἀποφαίνεσθαι τὸ παρ' αὐτῶν διαγινωσκόμενον. Εἰ δέ γε μή ὁμογνωμονήσουσι πάντες, ἀλλὰ τινες διαφωνούσι τοῖς πλείοσιν ἢ ἐξισοῦνται οἱ διαφωνούντες, ἐκείνων τῶν ψήφων προκρίνεσθαι, οἷς καὶ ὁ τοῦ δικαστηρίου προεστώς συμφωνεί. Οἱ δὲ μὴ στοιχοῦντες τοῖς παρ' ἡμῶν διατεταγμένοις περὶ αὐτῶν, ἀλλὰ τὰ αὐτὰ δικαιολογούμενοι, καὶ μὴ παραδεκτέοι μὲν ὄντες τοῖς δικασταῖς, ὅμως δὲ τοῖς αὐτοῖς ἀνερυθριάστως ἐπιμένοντες, κἀκεῖνα λέγοντε;, & καὶ προδικαιολογησάμενοι ἀπεπέμφθησαν (ἔστι μὲν ὅτε καὶ αὐτολεξεί, ὅτε δὲ καὶ τὰς λέξει; πρὸς τὸ λαθεῖν ὑπαλλάσσοντες, ὁποῖα καὶ τῆς βασιλείας μου δικα ζούσης γεγόνασι), καὶ τὸν ἡμέτερον διορισμόν παραβαίνοντες τοῦ συνηγορείν κωλυθήσονται πάντως γὰρ ἀδικεῖσθαι οιόμενοι ἐπὶ τὴν ἐκ νόμων ἀποτεταμιευμένην τούτοις τῆς ἐκκλήτου βοήθειαν καταφυγεῖν ὠφελον. Μελήσει δὲ πάντως καὶ τοῖς δικάζουσιν ἐμμερίμνως τὰς διαγνώσεις ποιεῖσθαι καὶ τὰς ἀποφάσεις, εἰδόσιν ὅτι μεγάλαι ζημίαι, πολλάκις δὲ καὶ σωμάτων ἀκρωτηριασμοὶ ταῖς αὐτ τῶν ἀποφάσεσιν ἐπακολουθοῦσιν. Ἵνα οὖν μὴ τοῦ λοιποῦ ἀπέραντα εἴη τὰ δικαστήρια, τὸν ἐν δια φόροις βιβλίοις τῶν Βασιλικῶν ἐγκατεστρωμένον ἀναζωπυροῦμεν νόμον, καὶ νενεκρωμένον οἷον εἰς πεῖν καὶ ἀγρίαν παντελή κατεψηφισμένον ἀνιστῶ μεν, διοριζόμενοι κατ᾽ ἐκεῖνον τὰ μὲν ἐγκληματικά τῶν δικαστηρίων ἐντὸς διετίας τερατοῦσθαι, τοῖς δὲ χρηματικοῖς τὸν τῆς τριετίας χρόνον ἐξαπλούμεν αύταρκες γὰρ αὐτοῖς τὸ τοσοῦτον διάστημα τοῦ καιροῦ, κἂν εἰ καὶ ἴσως τινὲς ὑποθέσεις πολὺ τὸ γρυφὸν ἔχουσαι καὶ τὸ δυσχερὲς εὑρίσκοιντο καὶ τὴν λύσιν οὐκ εὐμαρῶς παραδεχόμεναι. Εἰ δὲ παρ' α! τίαν τοῦ ἐνάγοντος ή προθεσμία εκμετρηθήσεται μὴ λελυμένης τῆς ὑποθέσεως, ἀπεντεῦθεν ἔσται κατα ἀδικασμένος, προσκαταβάλλων τῷ ἐναγομένῳ καὶ τὰ δαπανήματα. Εἰ δὲ τοῦ ἐνάγοντος ἐπαγρυπνοῦν. τὸς καὶ ἐπισπεύδοντος ή δυστροπία τοῦ ἐναγομένουsæpius illis hoc esse studio, ut horas quasi depredentur, et fucale tergiversentur, dum easdem allegationes multoties repetunt. Et quoniam certus
eorum numerus esse debet in judicio quolibet ejus,
qui jus ipsis dicit, ad eum necessario convenient.
At si fortassis ob aliquam causam id judicium
vacet, apud alia judicia civilia munus syum citra
cujusquam impedimentum implebunt. Hinc enim
auditioni favor additur; causæ vero cognitio accurate observatur. Ubi autem altera pars cum
decore consentit, præopinantis privilegia extenduntur; dein uno tacente, alter litem perscquitar non minus intrepide; postremo judicum
sententia pronuntiabitur. Ubi omnes unius sunt
στάσει προσωχθήκει ἡ βασιλεία μου (σπούδασμα stautia multum offensa est. Quippe deprehendit
γὰρ αὐτοῖ; κατεφώρασε πολλάκις ώρας ὑποσυλᾷν
καὶ σεσοφισμένως φυγοδικείν, οἷς τὰς αὐτάς πολλά -
τις δικαιολογίας ἀνακυκλοῦσι, καὶ τῶν προτέρων
δυσαποσπάστως εξερχόμενοι προκόπτειν οὐκ ἐῶσι
τὸ δικαστήριον), διορίζεται μετά συστολῆς ἱσταμέ
νους τοὺς συνηγόρους ὡς τὸ πρὶν δικάζεσθαι, καὶ μὴ
συγκαθῆσθαι τοῖς δικασταῖς ἐν τῷ δικάζεσθαι, καὶ
μὴ κατὰ ταὐτὸν τοῖς λόγοις χωρεῖν (ἀφ᾽ ὧν συγχεί
και μὲν ἡ ἀκρό σις, ἐκκρούεται δὲ καὶ τῶν δικα
στῶν ἡ ἀκριβὴς καὶ συντετηρημένη διάγνωσις)·
ἀλλὰ θατέρου μέρους εφησυχάζοντος μετ' ευταξίας
καὶ καταστάσεως τὰ οἰκεῖα δίκαια προτείνειν τὸν
προλογίζοντα, εἶτα τὸν μὲν ἠρεμεῖν, ἀντιδικαιολογεῖσθαι δὲ μετὰ τῆς ἴσης ἀδείας τὸν ἕτερον· καὶ
οὕτω λέγειν τοὺς δικαστὰς & διαγινώσκουσι. Κἂν sententia, partes litigantes longius procedunt; s
εἰ μιᾶς γνώμης ἅπαντες γένοιντο, ἐπὶ τὰ πρόσω
χωρεῖν τοὺς δικαζομένους· εἰ δὲ διαφωνήσουσι προς
ἀλλήλους, τοὺς μὲν συνηγοροῦντας καὶ πάλιν ἐν
ἠρεμίᾳ μένειν, τοὺς δὲ δικαστὰς καθ᾿ ἑαυτοὺς
σκοπεῖν τὸ ἀμφήριστον καὶ δίχα τῆς οἱασοῦν προστ
παθείας εἰς ἐν συνέρχεσθαι πάντας καὶ ἀποφαίνεσθαι τὸ παρ' αὐτῶν διαγινωσκόμενον. Εἰ δέ γε μή
ὁμογνωμονήσουσι πάντες, ἀλλὰ τινες διαφωνούσι
τοῖς πλείοσιν ἢ ἐξισοῦνται οἱ διαφωνούντες, ἐκείνων
τῶν ψήφων προκρίνεσθαι, οἷς καὶ ὁ τοῦ δικαστηρίου
προεστώς συμφωνεί. Οἱ δὲ μὴ στοιχοῦντες τοῖς
παρ' ἡμῶν διατεταγμένοις περὶ αὐτῶν, ἀλλὰ τὰ
αὐτὰ δικαιολογούμενοι, καὶ μὴ παραδεκτέοι μὲν
ὄντες τοῖς δικασταῖς, ὅμως δὲ τοῖς αὐτοῖς ἀνερυθριάστως ἐπιμένοντες, κἀκεῖνα λέγοντε;, & καὶ
προδικαιολογησάμενοι ἀπεπέμφθησαν (ἔστι μὲν ὅτε
καὶ αὐτολεξεί, ὅτε δὲ καὶ τὰς λέξει; πρὸς τὸ λαθεῖν
ὑπαλλάσσοντες, ὁποῖα καὶ τῆς βασιλείας μου δικα
ζούσης γεγόνασι), καὶ τὸν ἡμέτερον διορισμόν
παραβαίνοντες τοῦ συνηγορείν κωλυθήσονται
πάντως γὰρ ἀδικεῖσθαι οιόμενοι ἐπὶ τὴν ἐκ νόμων
ἀποτεταμιευμένην τούτοις τῆς ἐκκλήτου βοήθειαν
καταφυγεῖν ὠφελον. Μελήσει δὲ πάντως καὶ τοῖς
δικάζουσιν ἐμμερίμνως τὰς διαγνώσεις ποιεῖσθαι
καὶ τὰς ἀποφάσεις, εἰδόσιν ὅτι μεγάλαι ζημίαι,
πολλάκις δὲ καὶ σωμάτων ἀκρωτηριασμοὶ ταῖς αὐτ
τῶν ἀποφάσεσιν ἐπακολουθοῦσιν. Ἵνα οὖν μὴ τοῦ
λοιποῦ ἀπέραντα εἴη τὰ δικαστήρια, τὸν ἐν δια
φόροις βιβλίοις τῶν Βασιλικῶν ἐγκατεστρωμένον
ἀναζωπυροῦμεν νόμον, καὶ νενεκρωμένον οἷον εἰς
πεῖν καὶ ἀγρίαν παντελή κατεψηφισμένον ἀνιστῶ
μεν, διοριζόμενοι κατ᾽ ἐκεῖνον τὰ μὲν ἐγκληματικά
τῶν δικαστηρίων ἐντὸς διετίας τερατοῦσθαι, τοῖς
δὲ χρηματικοῖς τὸν τῆς τριετίας χρόνον ἐξαπλούμεν·
αύταρκες γὰρ αὐτοῖς τὸ τοσοῦτον διάστημα τοῦ
καιροῦ, κἂν εἰ καὶ ἴσως τινὲς ὑποθέσεις πολὺ τὸ
γρυφὸν ἔχουσαι καὶ τὸ δυσχερὲς εὑρίσκοιντο καὶ τὴν
λύσιν οὐκ εὐμαρῶς παραδεχόμεναι. Εἰ δὲ παρ' α!-
τίαν τοῦ ἐνάγοντος ή προθεσμία εκμετρηθήσεται μὴ
λελυμένης τῆς ὑποθέσεως, ἀπεντεῦθεν ἔσται καταἀδικασμένος, προσκαταβάλλων τῷ ἐναγομένῳ καὶ
τὰ δαπανήματα. Εἰ δὲ τοῦ ἐνάγοντος ἐπαγρυπνοῦν.
τὸς καὶ ἐπισπεύδοντος ή δυστροπία τοῦ ἐναγομένου
autem in diversas abeunt sententias, advocati et
ipsi silebunt, dum judices res controversas examinant, donec idem sentientes in eamdem sententiam
abierint, Quod si non omnes consentiunt, sed pars
minor majori opponitur, aut numerus diversa opinantium æqualis exsistit, ea sententia victrix erit,
cui præses concionis astipulatur. Qui autem non
assentiuntur iis quæ de ipsis decrevimus, sed priori:
defensione utuntur, quæ judicibus displicuerit, et
eadem semper, idque nullo pudore, in medium
proferunt atque ea repetunt quæ jam antea probare
nequiverant (namque voces exacte pronuntiatas
negligunt, ut ipse expertus sum), quia autem dedniliones nostras parvi pendunt, causam juste defendendi facultate privantur. Huc accedit quod se
plane offensos arbitrantes ad auxilium quod tribunal
offert confugere satius duxerunt. Cordi erit omnibus qui jus dicunt, ut decreta et sententiæ ad unguem reddantur, probe scientes quod pœnæ acerbæ,
imo corporis mutilationes ipsas sententias subsequuntur. Ne igitur in posterum actus juridici induiti
sint, legemn in Basilicorum codicibus scriptam refocillamus, et quasi e mortuis resuscitamus, et secundum ipsam crimina atque accusationes, quæ
intra biennium absolvi possunt, definimus; causas
vero, quæ circa pecuniam sunt, intra triennium relegainus; hoc enim temporis spatium sufficit,
etiamsi quædam hypotheses ac problemata propter
obscuritatem peculiarem minus facilia solutu sint.
Si autem contra spem accusantis dies præstitutus
præterit, quin lis dirimatur, tum accusalus damnabitur ad sunplus solvendus. Si aulem accusatoris
pertinacia nimias req vexationes non sine magna
temporis jactura infigit, inde condemnatio et res
repetundæ locum habebunt, ac reus, nu'lius auxilii
particeps, nulla gratia dignus existimabitur. Și e
contra judices cunctando magnam temporis jacturain provocarunt, muneribus suis rite fungentes
illam sanabunt. Quomodo enim, qui ad jus it sonti -
bus dicendum, destinati sunt, munere attributo
perperam fungentes, aut alios judices conniventes
adhihendo, ad illorum perniciem rem gerere satagent? Sed cum quodvis tribunal peculiares habeat
col. 743–744page 19 of 41
PG 133:743τὸν τοσοῦτον χρόνον ἐπὶ κενοῖς ποιήσει παραδραμεῖν, ἐκ τούτου καὶ μένου καταδικασθήσεται ἀπαι τούμενος καὶ τὰ δαπανήματα, καὶ οὐδεμιᾶς ἑτέρας. ἀξιωθήσεται βοηθείας ή δικαιώσεως. Εἰ δὲ τῶν καιρῶν σχολαζόντων αἴτιοι τῆς ἀπράκτου παραδρομῆς τοῦ καιροῦ οἱ δικάζοντες γένοιντο, τῶν προσόντων αὐτοῖς δικαστικῶν ὀφφικίων μετακινηθήσονται· ποῦ γὰρ ἂν εἴη δίκαιον τοὺς ἐπὶ σωτηρία τῶν κακῶς προχόντων τὸ δικάζειν λαχόντας, εἶτα πρὸς συντριβὴν αὐτῶν κεχρημένους τῷ λειτουργήματι, καὶ ἔτι δικαστικῶν ὀφφικίων προΐστασθαι, ἢ συνδικάζειν τοῖς τούτων προϊσταμένοι;; Ἐπεὶ δὲ τεταγμένοι ὀφείλουσιν εἶναι ἐφ' ἑκάστῳ τῶν δικαστηρίων δικασταί, τοῦ μὲν δικαστηρίου τοῦ κατ' αὐτοὺς δικάζοντας ἐξ ἀνάγκης παρ' αὐτῷ συνελεύσονται· τούτου δὲ ἴσως διά τινα αἰτίαν μὴ ἐνεργοῦντος, παρὰ τοῖς ἑτέροι; πολιτικοῖς δικαστηρίοις ἀκωλύτως ἀποπληρώσουσι τὸ οἰκεῖον λειτούργημα. γ'. Περὶ ἐπιφωνημάτων. Πάντα δὲ κάλων (3 φασι) κινοῦσα ἡ βασιλεία μου ἐπὶ τῷ περιαιρεῖν τὰς ἐν δικαστηρίῳ γινομένας ὑπερθέσεις, καὶ ταῦτα θεσμοθετεῖ, μηκέτι τριακονθήμερα τὰ τρία ἐπιφωνί ματα γίνεσθαι, ὅτε ἀπόφασις καὶ διάγνωσις γίνεται δι' ἄρχων τέμνουσα τὰ ἀμφίβολα· ἀλλὰ τὰ προκλη τικὰ τῆς τε τῶν ὅρκων ὑποδοχῆς καὶ τελεσιουργίας τρία μὲν γίνεσθαι, πλήν πεντεκαιδεκαήμερα· καὶ εἰ μὴ ἐντὸς αὐτῶν τὰ τῶν ὅρχων συντελεσθείη, καταδεδικασμένον εἶναι καὶ ὡς ἀναποδίσαντα λογί σασθαι τὸν ἐπιφωνηθέντα καὶ τοὺς ὅρκου; μὴ ὑποδεξάμενον ἢ μὴ πληρώσαντα. δ'. Περὶ ἐκκλητων. ᾿Αλλὰ καὶ τὰς ἐκκλήτους τὰς ἐν δικαστηρίῳ γινομένας ἐν τῇ βασιλευούσῃ τῶν πόλεων καὶ ταῖς πέριξ αὐτῆς ἐνιαυτῷ κλείεσθαι καὶ τὸν καταδικασθέντα παρά τινος καὶ ἐκκαλεσάμενον ἐντὸς χρόνου αναγκάζεσθαι τὴν ἐκκλητον γυμνάζειν καὶ συμπληροῦν, ἢ μὴν μὴ οὕτω ποιοῦντα ὑπεύθυνον γίνεσθαι καὶ τὰ ἀπὸ καταδίκης διδόναι, Εἰ δὲ καὶ ἐν ἑτέρᾳ τινὶ ἐπαρχίᾳ καταδικασθῇ, καὶ εἰ εἰς τὸ βῆμα τῆς βασιλείας μου ἐκκαλέσηται ἢ εἰς ἕτερον πολιτικὸν δικαστήριον, σὺν τῷ προγραψέντι ένιαυτῷ ἔχειν πεφιλοτιμημένον καὶ τὸ νόμιμον διά στημα, ὥστε διὰ τούτου καταλαβόντα τὴν μεγαλή πολιν πρὸς ἀνάγκης ἔχειν καὶ αὐτὸν ἐντὸς τοῦ δη λωθέντος ἐνιαυτοῦ καὶ γυμνάζειν καὶ περατοῦν τὴν ἔκκλητον, ἢ μὴν ἀναγκάζεσθαι στέργειν τῇ προτέρᾳ ἀποφάσει καὶ ἀπαιτεῖσθαι τὰ ὀφειλόμενα. ε'. Περὶ τῶν θεματικῶν. Έτι καὶ τοῦτο προσ κείσθω. Τινὲς θεματικοὶ ἔν τε τῇ βασιλίδι τῶν τόν λεων καὶ ἀλλαχοῦ, ἔνθα διάγει ή βασιλεία μου, παραβάλλοντες ἐνιστῶσι κατά τινων δικαστήρια παρεισπράξεις ἢ ἄλλας ἀδικίας τινὰς ὑποστάντες ἢ παρὰ πρακτόρων ἢ θεματικῶν ἢ ἑτέρων τινῶν. Διοριζόμεθα γοῦν τοὺς μέλλοντας δίδοσθαι λιβέλλους ἐν τοῖς τοιούτοις δικαστηρίοις όκταημέρους εἶναι, παντοίως ὀφείλοντος τοῦ δικάζοντος τας τοιαύτα; τῶν ὑποθέσεων ἐπισπεύδειν συντόμως αὐτὰς λύειν, ὥστε μὴ ἀναγκάζεσθαι τοὺς θεματικοὺς διὰ τὸ παρατεταμένον τοῦ καιροῦ καὶ τὴν τῶν δαπανημά των ἔνδειαν τὴν τῶν δικαστηρίων ἀποφυγὴν τιμιο τέραν τῆς τούτων γυμνασίας λογίζεσθαι.. ς'. Περὶ ἀντιχρήσεως. Ετι καὶ τοῦτο νομοθεσ τείσθω. Πολλοῖς τὸ οἰκεῖον περίεργον, ἢ μᾶλλον εἰπεῖν πανοῦργον, ὑποτίθησι τὴν νεαρὰν τὴν νομο θετήσασαν τὰ περὶ τῆς προτιμήσεω; δίκαιον περίjudices, ad eum, quem par est, causam suam reus τὸν τοσοῦτον χρόνον ἐπὶ κενοῖς ποιήσει παραδρα
deferet. Quod si hic ob qualemcunque causam offi -
cio suo fugi non poterit, aliud aliquod tribunal
aljus consequendum adibit.
μεῖν, ἐκ τούτου καὶ μένου καταδικασθήσεται ἀπαι
τούμενος καὶ τὰ δαπανήματα, καὶ οὐδεμιᾶς ἑτέρας.
ἀξιωθήσεται βοηθείας ή δικαιώσεως. Εἰ δὲ τῶν
καιρῶν σχολαζόντων αἴτιοι τῆς ἀπράκτου παραδρομῆς τοῦ καιροῦ οἱ δικάζοντες γένοιντο, τῶν προσόντων
αὐτοῖς δικαστικῶν ὀφφικίων μετακινηθήσονται· ποῦ γὰρ ἂν εἴη δίκαιον τοὺς ἐπὶ σωτηρία τῶν κακῶς
προχόντων τὸ δικάζειν λαχόντας, εἶτα πρὸς συντριβὴν αὐτῶν κεχρημένους τῷ λειτουργήματι, καὶ ἔτι
δικαστικῶν ὀφφικίων προΐστασθαι, ἢ συνδικάζειν τοῖς τούτων προϊσταμένοι;; Ἐπεὶ δὲ τεταγμένοι
ὀφείλουσιν εἶναι ἐφ' ἑκάστῳ τῶν δικαστηρίων δικασταί, τοῦ μὲν δικαστηρίου τοῦ κατ' αὐτοὺς δικάζοντας
ἐξ ἀνάγκης παρ' αὐτῷ συνελεύσονται· τούτου δὲ ἴσως διά τινα αἰτίαν μὴ ἐνεργοῦντος, παρὰ τοῖς ἑτέροι;
πολιτικοῖς δικαστηρίοις ἀκωλύτως ἀποπληρώσουσι τὸ οἰκεῖον λειτούργημα.
3. De attestationibus. Cæterum majestas mea
nullum non funein movens, quod dici solet, ut quæ
oriri solent in judicio lites, tollat, hæc quoque
statuit, nimirum edicta tria non amplius triginta
dierum esse debere, cum sententia fertur, et cognitio fit, quæ controversias per juramenta decidit:
sed citationes ad exigenda peragendaque juramenta
tres quidem esse debere, verum quæ dies quindecim
duntaxat habeant. Intra quos nisi juramenta præstentur et absolvantur, pro condemnato et judicii
desertore habeatur is, qui per edicta interposita
vocatus fuit, et juramenta non exegit, aut non implevit.
4. De appellationibus. Appellationes eliam, quae
in judicio fiunt tam urbis hujusce principis, quam
aliarum circumjacentium, auno concludantur: et
condemnatus ab aliquo, qui provocavit, intra spatium anni cogatur appellationem exercere ac implere.
Quod sane ui faciat, tenebitur ad praestandum es,
quæ condemnatione debentur. Quod si quis in alia
provincia condemnatus fuerit, et ad majestatis meæ
tribunal provocaverit, vel ad aliud civile judicium,
una cum anno suprascriplo, legitimum quoque
patium large concessum impetret, quoad urbem
magnam profectus, necesse babeat intra declaratum
et judicatum annum appellationem tum exercere,
tum finire. Vel saltem cogatur esse priori sententia contentus, exigendis ab eo rebus iis, quæ
debentur.
γ'. Περὶ ἐπιφωνημάτων. Πάντα δὲ κάλων (3 φασι)
κινοῦσα ἡ βασιλεία μου ἐπὶ τῷ περιαιρεῖν τὰς ἐν
δικαστηρίῳ γινομένας ὑπερθέσεις, καὶ ταῦτα θε
σμοθετεί, μηκέτι τριακονθήμερα τὰ τρία ἐπιφωνί
ματα γίνεσθαι, ὅτε ἀπόφασις καὶ διάγνωσις γίνεται
δι' ἄρχων τέμνουσα τὰ ἀμφίβολα· ἀλλὰ τὰ προκλη
τικὰ τῆς τε τῶν ὅρκων ὑποδοχῆς καὶ τελεσιουργίας
τρία μὲν γίνεσθαι, πλήν πεντεκαιδεκαήμερα· καὶ
εἰ μὴ ἐντὸς αὐτῶν τὰ τῶν ὅρχων συντελεσθείη,
καταδεδικασμένον εἶναι καὶ ὡς ἀναποδίσαντα λογί
σασθαι τὸν ἐπιφωνηθέντα καὶ τοὺς ὅρκου; μὴ
ὑποδεξάμενον ἢ μὴ πληρώσαντα.
δ'. Περὶ ἐκκλητων. ᾿Αλλὰ καὶ τὰς ἐκκλήτους τὰς
ἐν δικαστηρίῳ γινομένας ἐν τῇ βασιλευούσῃ τῶν
πόλεων καὶ ταῖς πέριξ αὐτῆς ἐνιαυτῷ κλείεσθαι·
καὶ τὸν καταδικασθέντα παρά τινος καὶ ἐκκαλεσά
μενον ἐντὸς χρόνου αναγκάζεσθαι τὴν ἐκκλητον
γυμνάζειν καὶ συμπληροῦν, ἢ μὴν μὴ οὕτω ποιοῦντα
ὑπεύθυνον γίνεσθαι καὶ τὰ ἀπὸ καταδίκης διδόναι,
Εἰ δὲ καὶ ἐν ἑτέρᾳ τινὶ ἐπαρχίᾳ καταδικασθῇ, καὶ
εἰ εἰς τὸ βῆμα τῆς βασιλείας μου ἐκκαλέσηται ἢ εἰς
ἕτερον πολιτικὸν δικαστήριον, σὺν τῷ προγραψέντι
ένιαυτῷ ἔχειν πεφιλοτιμημένον καὶ τὸ νόμιμον διάστημα, ὥστε διὰ τούτου καταλαβόντα τὴν μεγαλή
πολιν πρὸς ἀνάγκης ἔχειν καὶ αὐτὸν ἐντὸς τοῦ δη
λωθέντος ἐνιαυτοῦ καὶ γυμνάζειν καὶ περατοῦν τὴν
ἔκκλητον, ἢ μὴν ἀναγκάζεσθαι στέργειν τῇ προτέρᾳ
ἀποφάσει καὶ ἀπαιτεῖσθαι τὰ ὀφειλόμενα.
5. De provincialibus, Præter hæc et illud adji- ε'. Περὶ τῶν θεματικῶν. Έτι καὶ τοῦτο προσ
ciatur. Quidam provinciales tam ad urbem inpera κείσθω. Τινὲς θεματικοὶ ἔν τε τῇ βασιλίδι τῶν τόν
toriam, quam ad alia loca, quibus in locis inajestas λεων καὶ ἀλλαχοῦ, ἔνθα διάγει ή βασιλεία μου,
mea degit, appellentes; litis alicujus causa judicia παραβάλλοντες ἐνιστῶσι κατά τινων δικαστήρια
constituunt, vel exactiones iniquas, vel alias injurias παρεισπράξεις ἢ ἄλλας ἀδικίας τινὰς ὑποστάντες ἢ
quasdam ab exactoribus, aut a provincialibus (scilicet militibus), aut aliis quibusdam perpessi. Quamobrem statuimus, ut offerendi talibus in judiclis
libelli, octo dierum spatium habeant, eo prorsus
obligato, qui jus in ejusmodi causis dicit, ut eas
via compendiaria festinet absolvere: ne scilicet
cogantur homines illi provinciales propter dilationem moramque temporis, et penuriam sumptuum,
Judiciorum fugam et evitationem pluris facere, quam
eorumdem persecutionem.
6. De antichresi. Præterea sanciatur et illudl.
Compluribus nequitia sua, vel vafricies potius,
subjicit, ut novella, quæ de jure prælationis statuit,
sub antichrescos praetextu fraudem faciant. Εoquα
παρὰ πρακτόρων ἢ θεματικῶν ἢ ἑτέρων τινῶν.
Διοριζόμεθα γοῦν τοὺς μέλλοντας δίδοσθαι λιβέλλους
ἐν τοῖς τοιούτοις δικαστηρίοις όκταημέρους εἶναι,
παντοίως ὀφείλοντος τοῦ δικάζοντος τας τοιαύτα;
τῶν ὑποθέσεων ἐπισπεύδειν συντόμως αὐτὰς λύειν,
ὥστε μὴ ἀναγκάζεσθαι τοὺς θεματικοὺς διὰ τὸ
παρατεταμένον τοῦ καιροῦ καὶ τὴν τῶν δαπανημά
των ἔνδειαν τὴν τῶν δικαστηρίων ἀποφυγὴν τιμιοτέραν τῆς τούτων γυμνασίας λογίζεσθαι..
ς'. Περὶ ἀντιχρήσεως. Ετι καὶ τοῦτο νομοθεσ
τείσθω. Πολλοῖς τὸ οἰκεῖον περίεργον, ἢ μᾶλλον
εἰπεῖν πανοῦργον, ὑποτίθησι τὴν νεαρὰν τὴν νομο
θετήσασαν τὰ περὶ τῆς προτιμήσεω; δίκαιον περί
col. 745–746page 20 of 41
PG 133:745γράφειν προσχήματι ἀντιχρήσεως· καντεῦθεν τὰ ἐκίνητα, ἐφ' οἷς ἕτερος προτιμάται, κατὰ ἀντίχρη σιν λαμβάνειν τινὰς μηχανώνται, καὶ ἐκ τούτοῦ τὸν προτιμώμενον ἀποκλείειν ἐπιχειροῦσιν, ὡς τάχα τοῦ ἐκινήτου, ἐφ' οὗ ἡ προτίμησις, μέλλοντος πρὸς τὸν δεσπότην ἐπανελθεῖν μετὰ τοῦ ἀντιμετρηθῆναι τὸ δάνειν. Καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ τὸν προτιμώμενον περιγράφονται, καὶ τὰ τῆς νεαρᾶς ἀναποτέλεστα μένουσι, τοῦ ἀκινήτου ἀπομένοντος παρὰ τῷ κατὰ ἀντίχρησιν τάχα τούτο λαμβάνοντι. Πολλάκις δὲ καὶ ἕτερόν τι ποιοῦσι περίεργον· πεφύκασι γὰρ τῶν ἀνθρώπων οι δύστροποι καὶ ἐν τοῖς προδήλοις πράγ μαρι μηχανὰς ἐπινοεῖσθαι καὶ δόλους συρράπτειν, καὶ πᾶν δ ἂν εἴπῃ τις εφευρίσκειν εἰς τὴν τοῦ ἀλη θοῦς καὶ δικαίου ἐπήρειαν ἢ καὶ τελείαν ἀναίρεσιν. Ποίον δὲ τοῦτο; Ὅτε μέλει ἐκποιηθῆναι ἀκίνητον, ἐφ' ᾧ τις έχει πλησιασμὸν ἢ ἀνακοίνωσιν, τὸ μέρος τοῦ πωλουμένου ακινήτου τὸ πλησιάζον τῷ ἔχοντε τὴν προτίμησιν γείτονι παρακρατοῦντες οἱ κτήτορες τὸ λοιπὸν πωλοῦσι πρὸς ἐν βούλονται, καὶ ἐκ τούτου τὸ τῆς προτιμήσεως ἀπόλλυται δίκαιον, ἅτε τοῦ πλησιάζοντας μὴ πραθέντος. Καὶ συμβαίνει τὰ τῆς νεαράς νομοθεσίας περιγράφεσθαι, ὡς τῆς ἐννοίας τοῦ νόμου παραβαινομένης, τῶν δὲ ῥημάτων τάχα φυλαττομένων. Περιγράφει γάρ, φησὶν ὁ νομι τὰς ὁ ποιῶν ὅπερ ὁ νόμος οὐκ ἐκώλυσεν, οὐ μὴν αὐτὸ βούλεται γίνεσθαι. Τὰς τοιαύτας τοίνυν κακοτροπίας περιαθροῦσα ἡ βασιλεία μου, καὶ τὰς τῶν ἐν κακίᾳ σοφῶν μηχανὰς διακόπτουσα, διορία ζεται καὶ ἐπὶ τῆς ἀντιχρήσεως τὸ τῆς προτιμήσεως εἰσάγεσθαι δίκαιον, καὶ ἐπὶ τῇ ἀντιχρήσει ἐκεῖνα κρατεῖν, ἀ. ἐπὶ τῶν δωρεῶν ἐν τῇ προμνημονευ θείση νεαρή διωρίσθησαν. Ὡσαύτως τὸ τοῦ πλησιασμοῦ δίκαιον δοθήσεται, κάν τις μέρος μὲν ἀκινή του πωλήσῃ, ἐφ᾽ ᾧ ἕτερος προτιμάται, μέρος δέ τι ἐλάχιστον καταλείψῃ ἀδιάπρατον, τὸ πλησιάζον τυ χὸν τῇ οἰκίᾳ τοῦ γείτονος ἢ τῷ ἀγρῷ, ἐν οἷς ὁ πλησιασμός θεωρεῖται· καὶ μὴ τὰς τοιαύτας περι εργίας νικάν τὴν ἀλήθειαν καὶ ἀπρακτον μένειν τὸ τὰ περὶ τούτου νομοθετήσαν διάταγμα τῇ περιεργία νιχώμενον καὶ περιγραφόμενον. ζ. Περὶ ἐπιτρόπων, ήγουν διοικητών. Σὺν τού τοῖς καὶ τοῦτο θεσπίζοντες τοῖς προγραφεῖσι συν τάττομεν. Πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν τοῖς ἐπιτελευ τίοις αὐτῶν διατάγμασιν ἐπιτρόπους, ήγουν διοικητὰς τῶν παρ' αὐτῶν διορισθέντων καταλιμπάνουσι, καὶ τούτοις· ἀνατιθέασι τὴν τῶν πραγμάτων αὐτῶν οἰκονομίαν τε καὶ διοίκησιν, τὸν Χριστὸν κληρονόμον γράφοντες, τὸ γλυκὺ τοῦτο καὶ κοσμοσωτήριον καὶ πράγμα καὶ ὄνομα. Τοῦτο δὲ δοκοῦσι ποιεῖν δι' ὧν τοῖς πένησι τὰς περιουσίας αὐτῶν καταμερισθῆ και προστάττουσι· τοῦ γὰρ αὐτοῦντος λαμβάνοντος, ἵσταται ὁ Χριστὸς συγκοιλαίνων τούτῳ τὴν χεῖρα, Εφ' όσον γὰρ, φησὶν, ἐπὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων ἀδελφῶν ἐποιήσατε, ἐμοὶ ἐποιήσατε. Παρακελευόν τεν, Δι με οι υηλ"
γράφειν προσχήματι ἀντιχρήσεως· καντεῦθεν τὰ modo res soli, quibus in rebus pralationis jus alius
ἐκίνητα, ἐφ' οἷς ἕτερος προτιμάται, κατὰ ἀντίχρησιν λαμβάνειν τινὰς μηχανώνται, καὶ ἐκ τούτοῦ τὸν
προτιμώμενον ἀποκλείειν ἐπιχειροῦσιν, ὡς τάχα τοῦ
ἐκινήτου, ἐφ' οὗ ἡ προτίμησις, μέλλοντος πρὸς τὸν
δεσπότην ἐπανελθεῖν μετὰ τοῦ ἀντιμετρηθῆναι τὸ
δάνειν. Καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ τὸν προτιμώμενον
περιγράφονται, καὶ τὰ τῆς νεαρᾶς ἀναποτέλεστα
μένουσι, τοῦ ἀκινήτου ἀπομένοντος παρὰ τῷ κατὰ
ἀντίχρησιν τάχα τούτο λαμβάνοντι. Πολλάκις δὲ καὶ
ἕτερόν τι ποιοῦσι περίεργον· πεφύκασι γὰρ τῶν
ἀνθρώπων οι δύστροποι καὶ ἐν τοῖς προδήλοις πράγμαρι μηχανὰς ἐπινοεῖσθαι καὶ δόλους συρράπτειν,
καὶ πᾶν δ ἂν εἴπῃ τις εφευρίσκειν εἰς τὴν τοῦ ἀληθοῦς καὶ δικαίου ἐπήρειαν ἢ καὶ τελείαν ἀναίρεσιν.
Ποίον δὲ τοῦτο; Ὅτε μέλει ἐκποιηθῆναι ἀκίνητον,
ἐφ' ᾧ τις έχει πλησιασμὸν ἢ ἀνακοίνωσιν, τὸ μέρος
τοῦ πωλουμένου ακινήτου τὸ πλησιάζον τῷ ἔχοντε
τὴν προτίμησιν γείτονι παρακρατοῦντες οἱ κτήτορες
τὸ λοιπὸν πωλοῦσι πρὸς ἐν βούλονται, καὶ ἐκ τούτου
τὸ τῆς προτιμήσεως ἀπόλλυται δίκαιον, ἅτε τοῦ
πλησιάζοντας μὴ πραθέντος. Καὶ συμβαίνει τὰ τῆς
νεαράς νομοθεσίας περιγράφεσθαι, ὡς τῆς ἐννοίας
τοῦ νόμου παραβαινομένης, τῶν δὲ ῥημάτων τάχα
φυλαττομένων. Περιγράφει γάρ, φησὶν ὁ νομιτὰς ὁ ποιῶν ὅπερ ὁ νόμος οὐκ ἐκώλυσεν, οὐ
μὴν αὐτὸ βούλεται γίνεσθαι. Τὰς τοιαύτας τοίνυν
κακοτροπίας περιαθροῦσα ἡ βασιλεία μου, καὶ τὰς
τῶν ἐν κακίᾳ σοφῶν μηχανὰς διακόπτουσα, διορία
ζεται καὶ ἐπὶ τῆς ἀντιχρήσεως τὸ τῆς προτιμήσεως
εἰσάγεσθαι δίκαιον, καὶ ἐπὶ τῇ ἀντιχρήσει ἐκεῖνα
κρατεῖν, ἀ. ἐπὶ τῶν δωρεῶν ἐν τῇ προμνημονευ
θείση νεαρή διωρίσθησαν. Ὡσαύτως τὸ τοῦ πλησιασμοῦ δίκαιον δοθήσεται, κάν τις μέρος μὲν ἀκινήτου πωλήσῃ, ἐφ᾽ ᾧ ἕτερος προτιμάται, μέρος δέ τι
ἐλάχιστον καταλείψῃ ἀδιάπρατον, τὸ πλησιάζον τυ
χὸν τῇ οἰκίᾳ τοῦ γείτονος ἢ τῷ ἀγρῷ, ἐν οἷς ὁ
πλησιασμός θεωρεῖται· καὶ μὴ τὰς τοιαύτας περιεργίας νικάν τὴν ἀλήθειαν καὶ ἀπρακτον μένειν τὸ
τὰ περὶ τούτου νομοθετήσαν διάταγμα τῇ περιεργία
νιχώμενον καὶ περιγραφόμενον.
ζ. Περὶ ἐπιτρόπων, ήγουν διοικητών. Σὺν τούτοῖς καὶ τοῦτο θεσπίζοντες τοῖς προγραφεῖσι συντάττομεν. Πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν τοῖς ἐπιτελευτίοις αὐτῶν διατάγμασιν ἐπιτρόπους, ήγουν διοικητὰς τῶν παρ' αὐτῶν διορισθέντων καταλιμπάνουσι,
καὶ τούτοις· ἀνατιθέασι τὴν τῶν πραγμάτων αὐτῶν
οἰκονομίαν τε καὶ διοίκησιν, τὸν Χριστὸν κληρονό
μον γράφοντες, τὸ γλυκὺ τοῦτο καὶ κοσμοσωτήριον
καὶ πράγμα καὶ ὄνομα. Τοῦτο δὲ δοκοῦσι ποιεῖν δι'
ὧν τοῖς πένησι τὰς περιουσίας αὐτῶν καταμερισθῆ
και προστάττουσι· τοῦ γὰρ αὐτοῦντος λαμβάνοντος,
ἵσταται ὁ Χριστὸς συγκοιλαίνων τούτῳ τὴν χεῖρα,
Εφ' όσον γὰρ, φησὶν, ἐπὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων
ἀδελφῶν ἐποιήσατε, ἐμοὶ ἐποιήσατε. Παρακελευόν
* Matth. τεν, 45.
L. 30 D. de legibus.
PATROL, GR. CXXXIII.
habet, per antichresin quidam accipere conantur,
et bac ratione uluntur cumn excludere, qui praeferendus erat: quasi scilicet res soli, qua in re jus
prelationis locum habet, ad dominum reditura sit,
postquam maluum redditum solutumque fuerit.
Atque hoc pacto fus prelationis habentem fraudant,
et novellæ statuta citra effectum manent'; re soli
apud eum remanente, qui forte per antichresit ea
accipit. Sepius et aliud quiddam impostura plenum
faciunt. Sic enim à natura comparati sunt homines
improbi, ut etiam manifestis in rebus machinas
aruant, se dolos cobauant, et quidquid dici potest,
«veri Juris injuriam, vel etiam ad integram ejus
eversionem, excogiteml. Δι qualenam illud est
Quoties res coli est alienanda, quam ad rem quis
proximus est, aut in qua consortium habet; parten
illam imunobilis rei distrahendæ, quæ proxima est
habenti prelationem in ea re soli, possessores retinentes; reliquum, cui volunt, vendunt. Quo fit, με
jus prelationis alteri pereal, parte scilicet proximna
non distracta: adeoque contingit, ut statutis illius
novellæ legis fraus liat, dum mens nimirum legis
violatur, et verba fortasse servantur. Quippe fraudem
facit, inqui jurisconsultus, qui facit quod lex quidem non vetuit, non tamen fieri vult. Tales igitur
Imposturas cum majestas mea deprehenderit, mo
litiones saplentum in malitia præcidens statuit; ut
ellam in antichrest jus prælationis locum habeat,
οι en valcant, quæ de donationibus in ea novella,
cujus antea mentionem fecimus, sancita sunt. Consimiliter et viciniæ sive proximitatis jus concedetur,
eliamsi quis partem quidem in re soli vendiderit, in
qua jus pralationis alius habet; parlem vero per
pusillam non distractam reliquerit, quæ forte proxiina šit villæ vicini, vel· agro, in quibus ea proximitas consistit. Nec tales imposturæ veritate sint
potiores, aut vigoris expers maueat ea constitutio,
quæ ad has res pertinentia statuit, hominum nequitin victa et circumscripla.
7. De curatoribus seu exsecutoribus. Præter hæc
et illud iis quæ ante scripta sunt, sanciendo conungimus. Multi homines in extremis suis eloglis
jcuratores seu exsecutores ab se dispositorum reli
quunt, eisque rerum suarum dispensationem et adlministrationem injungunt, scripto hærede Christo,
illa dulci ac mundo salutari tum re, tum nomine.
Hoc autem facere videntur, cum facultates suas in
pauperes distribui debere præcipiunt. Nam ubi quid
accipit is qui mendicat, astat ipse Christus, et υηλ
cum illo cavam manum porrigit. Quippe quantum,
ait, uni horum minimorum fratrum fecistis, mihi
fecistis s. Jubemus igitur, ut quoties procuratoriz
tales administrationes incidunt, itidemque distri24
col. 747–748page 21 of 41
PG 133:747μεθα γοῦν, ὅταν ἐπιτροπικαὶ τοιαῦται διοικήσεις πρόκεινται, καὶ εἰς εὐσεβεῖς αἰτίας διανομαί, καὶ πρὸς ψυχικὰς οἰκονομίας καὶ ὀρφανῶν, ἀφηλίκων σε καὶ πενήτων ἀναγωγὰς καὶ διατροφὰς τείνουσαι, μὴ χώραν ἔχειν ἐν ταύταις τοὺς τῶν δικαστηρίων υπερβιβασμούς καὶ τὰς ἐντεῦθεν χρονοτριβήσεις. Συμβαίνει γὰρ ἐντεῦθεν τὰς τῶν τελευτώντων ζημιοῦσθαι ψυχὰς, καὶ τοὺς ἐπ᾿ ἀγαθῷ καὶ κοινῇ λυσιτελείᾳ τοῦ παντὸς τεθέντας νόμους εἰς τοὐναντίον περιίστασθαι. Οὐδὲ γὰρ δίκαιον κρίνει ή βασιλεία μου τὴν ἐπὶ τοῖς λοιποῖς δικαστηρίοις κρατοῦσαν ἀκολουθίαν καὶ ἐπὶ τοῖς τοιούτοις πολιτεύεσθαι, ἀλλὰ τὰς ἐπὶ ταῖς τοιαύταις ὑποθέσεσιν ἀμφιβολίας ἀπεντεῦθεν λύεσθαι, μὴ λιβέλλου διδομένου, εἰδή σεως δὲ τριημέρου, ἢ καὶ ἐς τετάρτην παρεκτεινομένης. Μή τινος γὰρ δικαστικῆς ὑπερθέσεως επα γομένης, ἡ τῶν προσόντων ἑκάστῳ δικαίων γενήσεται κατεξέτασις, καὶ μετακληθήσεται καὶ ἄμφω τὰ μέρη δίχα τινὸς ὑπερημερίας, καὶ ἀπαιτηθήσεται ἑκάτερα τὰ μέρη τὰ δοκοῦντα συντείνειν αὐτοῖς προβάλλεσθαι, καὶ οὕτω δι᾽ ὀλίγου καιρού, μηνιαίον τυχὸν ἢ καὶ εἰς δεύτερον παρεκτεινομένου, κατὰ τὸ δόξαν τῷ δικαστῇ προσήκουσαν δέξοιτο λύσιν τὸ ανακύψαν ἀμφίβολον τηρουμένων δηλονότι τῶν νότ μων ἐπὶ τῆς οἰκείας ἕδρας καὶ παγιότητος, ὅσοι μὴ μετὰ τὸν τοῦ τελευτήσαντος θάνατον εὐθὺς τοὺς ἐκείνου διαδόχους εἰς δικαστήριον ἕλκεσθαι διορίζονται, ἀλλὰ μετὰ παραδρομὴν ἡμερῶν τινων, και θὼς τὰ περὶ τούτων πλατύτερον τοῖς βασιλικοῖς διηγόρευται. Εἰ δέ γε ὁ ἐπίτροπος εἰς ὑπερθέσεις φανείη χωρῶν καὶ τοιαῦτα σκαιωρών φωραθείη, καὶ πρὸς ὑπερβιβασμούς χωρήσει μὴ ποιῶν καθὼς ὁ διαθέμενος διετάξατο, τῆς ἐπιτροπῆς καὶ οἰκονομίας τῶν τοῦ τελευτήσαντος πραγμάτων μετακινη θήσεται· ἀνατεθήσεται δὲ αὕτη οἷς ἂν ὁ βασιλεὺς διορίσηται, ή τούτου ἴσως ἀποδημοῦντος ὁ τῆς πό λεως ἔπαρχος ἅμα τῷ τῆς ἁγιωτάτης Εκκλησίας οἰκονόμῳ τὴν τούτου ποιήσονται οικονομίαν τε καὶ διοίκησιν, ὀφείλοντος είδησιν διδόναι τῶν ἐπὶ ταῖς τοιαύταις υποθέσεσιν οἰκονομουμένων τῷ βασιλεῖ, ή βασιλέα ἀπόδημον εἶναι, καὶ μὴ κατὰ πρόστα τῷ κατὰ τὴν ἡμέραν ἁγιωτάτῳ πατριάρχῃ, εἰ τύχῃ τὸν ξιν αὐτοῦ τὰ τοῦ τελευτήσαντος πληρωθῆναι θελήματα. η'. Περὶ προστίμων απαιτήσεως. Ἐπεὶ δὲ καὶ τὰ πρόστιμα τὰ τοῖς ἐγγράφοις ἐντιθέμενα ἐξ ὁμο λογίας τῶν συναλλαττόντων δι' ἀσφάλειαν καὶ πάν ραφυλακὴν τῶν συμπεφωνημένων εγγράφονται, ὥστε τὸν ἀθετοῦντα τούτοις ὑπὸπεσεῖν, νῦν δὲ καὶ τοῦτο εἰς παντελῆ ἀχρηστίαν ἦλθεν, ἅτε τῶν δικα στῶν ἐφ᾽ οἷς οὐ δεῖ φιλανθρωπευομένων, καὶ ἐν ἄλ λοτρίαις συμφοραῖς μαλακιζομένων καὶ χαυνουμένων· ἐπὶ τῷ τοῦ καλοῦ ζήλῳ καὶ τῇ τῶν ἀδικουμένων ἐκδικήσει διοριζόμεθα καὶ ταῦτα ἀπαιτεῖσθαι ἐκ παραβάσεως κατὰ τὴν τῶν νόμων δύναμιν, καὶ μέντοι καὶ καρποὺς καὶ πᾶν διαφέρον, καὶ εἶν ἄλλο τοιοῦτον ἀκολούθως ταῖς νομικαῖς διατάξεστη ἀλλὰ καὶ τὰ κατὰ βίαν ἢ φόβον ἢ ἁρπαγὴν καὶ τὰ παρὰ τῶν ἄλλως ἁμαρτανόντων μεθ᾽ ὅπλων ἢ καὶbutiones ad causas pias, ad consolatrices animorum μεθα γοῦν, ὅταν ἐπιτροπικαὶ τοιαῦται διοικήσεις
dispensationes, et ad pupillorum, impuberum, ac πρόκεινται, καὶ εἰς εὐσεβεῖς αἰτίας διανομαί, καὶ
pauperum educationes et alimenta tendunt: nullum πρὸς ψυχικὰς οἰκονομίας καὶ ὀρφανῶν, ἀφηλίκων σε
in cis locum judiciariæ dilationes, et provenientes καὶ πενήτων ἀναγωγὰς καὶ διατροφὰς τείνουσαι,
inde temporis extractiones habeant. Nam hinc cou- μὴ χώραν ἔχειν ἐν ταύταις τοὺς τῶν δικαστηρίων
tigit, ut defunctorum animis fraus fiat, nique leges υπερβιβασμούς καὶ τὰς ἐντεῦθεν χρονοτριβήσεις.
ad bonum et utilitatem adeo pulbicam latæ, con- Συμβαίνει γὰρ ἐντεῦθεν τὰς τῶν τελευτώντων ζηtrariam in partem flectantur. Non enim æquum μιοῦσθαι ψυχὰς, καὶ τοὺς ἐπ᾿ ἀγαθῷ καὶ κοινῇ λυ
majestas mea censet, ut quæ series et ordo reliquis σιτελείᾳ τοῦ παντὸς τεθέντας νόμους εἰς τοὐναντίον
in judiciis obtinet, in his etiam usurpetur: verum περιίστασθαι. Οὐδὲ γὰρ δίκαιον κρίνει ή βασιλεία
nt ejusmodi causarum controversiæ statim diriman- μου τὴν ἐπὶ τοῖς λοιποῖς δικαστηρίοις κρατοῦσαν
tur, non offerendo libellum sed ad tres, aut s'ım- ἀκολουθίαν καὶ ἐπὶ τοῖς τοιούτοις πολιτεύεσθαι,
mum quatuor dies, insinuatione rei porrigenda. ἀλλὰ τὰς ἐπὶ ταῖς τοιαύταις ὑποθέσεσιν ἀμφιβολίας
Quippe si nulla judiciaria dilatio admittatur, Jurium ἀπεντεῦθεν λύεσθαι, μὴ λιβέλλου διδομένου, εἰδή
cuique competentiam examen instituetur, et ambs - σεως δὲ τριημέρου, ἢ καὶ ἐς τετάρτην παρεκτεινο
partes citra ullam procrastinationem citabuntur, " μένης. Μή τινος γὰρ δικαστικῆς ὑπερθέσεως επαatque ab iisdem exigetur, ut quæ pro se facere putent, in medium proponant. Sic perexiguo tempore,
puta mensem ad unum, vel alterum, se porrigente,
prout judici visum fuerit, res in controversiam deducta convenienti ratione dirimetur: legibus scilicet iis locum stabilitatemque suam retinentilus,
quæcunque non statim post defuncti mortem, successores ejus in jus trahi debere statuunt, sed post
dierum aliquot decursam; quemadmodum ea quæ
buc pertinent, latius in Basilicis sancita sunt.
Quod si procurator ad dilationes se convertere visus fuerit, et deprehensus sit in bujusmodi rebus
agere perperam, ad procrastinationes sese conferens, nec id agens, quod testator jussit, a procuratione rerum defuncti, et ab administratione removebitur; quæ quidem injungetur iis quibus imperator slaluerit: aut imperatore fortassis absente,
præfectus urbis una cum sanctissimæ ecclesiæ
ceconomo rem illam dispensabunt et administrabunt:
daturi notitiam eorum quæ in bujusmodi causis
gesserint, mam imperatori, quam ejus temporis
sanctissimo patriarcha, si peregre principem abesse
contingat, nec secundum ipsus mandatum defuncti
voluntas impleta fuerit.
γομένης, ἡ τῶν προσόντων ἑκάστῳ δικαίων γενήσεται κατεξέτασις, καὶ μετακληθήσεται καὶ ἄμφω τὰ
μέρη δίχα τινὸς ὑπερημερίας, καὶ ἀπαιτηθήσεται
ἑκάτερα τὰ μέρη τὰ δοκοῦντα συντείνειν αὐτοῖς
προβάλλεσθαι, καὶ οὕτω δι᾽ ὀλίγου καιρού, μηνιαίον
τυχὸν ἢ καὶ εἰς δεύτερον παρεκτεινομένου, κατὰ τὸ
δόξαν τῷ δικαστῇ προσήκουσαν δέξοιτο λύσιν τὸ
ανακύψαν ἀμφίβολον τηρουμένων δηλονότι τῶν νότ
μων ἐπὶ τῆς οἰκείας ἕδρας καὶ παγιότητος, ὅσοι μὴ
μετὰ τὸν τοῦ τελευτήσαντος θάνατον εὐθὺς τοὺς
ἐκείνου διαδόχους εἰς δικαστήριον ἕλκεσθαι διορι
ζονται, ἀλλὰ μετὰ παραδρομὴν ἡμερῶν τινων, και
θὼς τὰ περὶ τούτων πλατύτερον τοῖς βασιλικοῖς
διηγόρευται. Εἰ δέ γε ὁ ἐπίτροπος εἰς ὑπερθέσεις
φανείη χωρῶν καὶ τοιαῦτα σκαιωρών φωραθείη,
καὶ πρὸς ὑπερβιβασμούς χωρήσει μὴ ποιῶν καθὼς
ὁ διαθέμενος διετάξατο, τῆς ἐπιτροπῆς καὶ οἰκονο
μίας τῶν τοῦ τελευτήσαντος πραγμάτων μετακινη
θήσεται· ἀνατεθήσεται δὲ αὕτη οἷς ἂν ὁ βασιλεὺς
διορίσηται, ή τούτου ἴσως ἀποδημοῦντος ὁ τῆς πό
λεως ἔπαρχος ἅμα τῷ τῆς ἁγιωτάτης Εκκλησίας
οἰκονόμῳ τὴν τούτου ποιήσονται οικονομίαν τε καὶ
διοίκησιν, ὀφείλοντος είδησιν διδόναι τῶν ἐπὶ ταῖς
τοιαύταις υποθέσεσιν οἰκονομουμένων τῷ βασιλεῖ, ή
βασιλέα ἀπόδημον εἶναι, καὶ μὴ κατὰ πρόστα
τῷ κατὰ τὴν ἡμέραν ἁγιωτάτῳ πατριάρχῃ, εἰ τύχῃ τὸν
ξιν αὐτοῦ τὰ τοῦ τελευτήσαντος πληρωθῆναι θελήματα.
8. De pœnarii exactione. Cæterum quia pœnæ.
´quoque scripturis insertæ de consensu· contrahenLium, cautionis causa, et observationis pactorum
conventorun, inscribuntur; ita ut is qui contractum irritum reddit, eis teneatur; jamque hoc ipsum
prorsus in desuetudinem abiit, judicibus ubi non
oportebat, humanitatem declarare studentibus, el
alienis in calamitatibus se molliter ac remisse gerentibus: propter æmulationem ejus, quod bonum est,
et ad vindictam àffectorum injuriis, statuimus ut et
ipsae imperatorii edicti auctoritate, juxta vim legum,
exigantur: adeoque præter has, etiam fructus, et
omne quod interest, et quid quid est aliud ejusmodi,
segum constitutionibus consentaneum. Quin et vi,
vel metu, vel per rapinam, vel ab aliter delinquenη'. Περὶ προστίμων απαιτήσεως. Ἐπεὶ δὲ καὶ
τὰ πρόστιμα τὰ τοῖς ἐγγράφοις ἐντιθέμενα ἐξ ὁμο
λογίας τῶν συναλλαττόντων δι' ἀσφάλειαν καὶ πάν
ραφυλακὴν τῶν συμπεφωνημένων εγγράφονται,
ὥστε τὸν ἀθετοῦντα τούτοις ὑπὸπεσεῖν, νῦν δὲ καὶ
τοῦτο εἰς παντελῆ ἀχρηστίαν ἦλθεν, ἅτε τῶν δικα
στῶν ἐφ᾽ οἷς οὐ δεῖ φιλανθρωπευομένων, καὶ ἐν ἄλ
λοτρίαις συμφοραῖς μαλακιζομένων καὶ χαυνουμε
νων· ἐπὶ τῷ τοῦ καλοῦ ζήλῳ καὶ τῇ τῶν ἀδικουμένων ἐκδικήσει διοριζόμεθα καὶ ταῦτα ἀπαιτεῖσθαι
ἐκ παραβάσεως κατὰ τὴν τῶν νόμων δύναμιν, καὶ
μέντοι καὶ καρποὺς καὶ πᾶν διαφέρον, καὶ εἶν
ἄλλο τοιοῦτον ἀκολούθως ταῖς νομικαῖς διατάξεστη
ἀλλὰ καὶ τὰ κατὰ βίαν ἢ φόβον ἢ ἁρπαγὴν καὶ τὰ
παρὰ τῶν ἄλλως ἁμαρτανόντων μεθ᾽ ὅπλων ἢ καὶ
Lib. xxm, tit. 2, quem invenies in titulo ecloges Basilicorum, De debiti petitione.
Part XIIIPars XIII
col. 749–750page 22 of 41
PG 133:749χωρὶς τούτων ἀφαιρούμενα μετά τῆς νομίμου ποι νῆς ἀντιστρέφεσθαι, ὡς ἂν τῇ τούτων ἁπάντων ἀπαιτήσει ἀναστολή γένηται τῶν βουλομένων πλεονεκτεῖν, καὶ μὴ πρόχειροι εἰς κακίαν οἱ πολλοὶ γένοιντο, βλέποντες ἀκόλαστον τὸ κακὸν καὶ μηδε μίαν ἐπὶ τούτοις γενομένην τὴν ἐπεξέλευσιν. Πάντα μὲν γὰρ, εἰ δυνατόν, ἠβούλετο ἡ βασιλεία μου προς το βέλτιον μεταρρυθμίσαι· ἀλλ' ἐπεὶ τοῦτο ἐργῶ δες, ή, τό γε ἀληθέστερον, καὶ ἀδύνατον, καθ᾽ ὅσον ἐστὶν ἐφιχτὸν διὰ θεσπισμάτων νεαρῶν καὶ τῆς ἀπὸ τούτων ἀνάγκης διορθωτέον τὰ κακῶς γινόμενα καὶ πραττόμενα. 9. Περὶ ἐπιμερισμοῦ τῶν δικαστών και συνη γύρων. Ἐπεὶ δὲ ἀνωτέρω διωρίσατο ή βασιλεία μου μερισθῆναι τοὺς πολιτικοὺς δικαστὰς καὶ ἀφοη ρισθῆναι ἑκάστῳ δικαστηρίῳ τοὺς παρ' ἐκείνῳ συνέρχεσθαι μέλλοντας, ἐν ταυτῷ δὲ ἀναγκαῖόν ἐστι καὶ τοὺς συνηγόρους ὁμοίως επιμερισθῆναι· φρον τίσουσιν δ τε πανσέβαστος σεβαστός και μέγας δρουγγάριος, καὶ οἱ μεγαλοεπιφανέστατοι δ τε πρωτασηκρῆτις καὶ ὁ δικαιοδότης ἐνωθέντες ποιῆσαι τὸν τούτων ἐπιμερισμὸν ἐξ ἴσον ἐφ᾽ ἑκάστου τῶν τεσσάρων δικαστηρίων, τοῦ μεγάλου δρουγγαρίου, τοῦ προκαθημένου τῶν δημοσιακῶν δικαστηρίων, τοῦ πρωτασηκρήτου καὶ τοῦ δικαιοδότου· ὡς ἂν οὕ τως ἕκαστον τῶν τοιούτων δικαστηρίων ἀνεμπόδιστον τὴν οἰκείαν ἔχῃ ἐνέργειαν, καθὼς ἡ βασιλεία μου ὑπετύπωσεν. Ει Εἶχε τό· Μηνὶ Μαρτίφ Ινδ. ιδ', δι' ερυθρῶν γραμμάτων τῆς βασιλικῆς καὶ θείας χειρὸς, καὶ τὴν συνήθη δίπτυχον προσκυνητὴν βούλλην· καὶ τό Διὰ τοῦ λογοθέτου τοῦ δρόμου τοῦ ἀγιοθεοδωρίτου Απελύθη· μηνὶ Ἰουνίῳ Μιχαήλ· καὶ ἔξωθεν τό· Απελύθη· μηνὶ Ἰουνίῳ Ινδικτιῶνος ιδ' ἔτους σχοδ'. 'Ην δὲ τὸ τοιοῦτον βασιλικόν προσκυνητὸν πρόσταγμα καὶ ἐν διαφόροις κατεστρωμένον πολιτικοῖς τε καὶ ἐκκλησιαστικοίς σηκρήτοις. Τοῦ βασιλέως κυροῦ Μανουὴλ τοῦ Κομνηνού περὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ ὅλου ἐνιαυτοῦ, ποίαι μὲν τούτων άπρακτοι, ποῖαι δὲ ἐν μέρει μὲν άπρακτοι, εν μέρει δὲ ἔμπρακτοι. Σκοπὸς μὲν τοῖς ἀνθρώποις τοῦ ἑορτάζειν ἡ τοῦ Θεοῦ θεραπεία προηγουμένως ἐστίν· οὐκ ἄλλῳ δὲ τινι τῶν ἁπάντων ἴσμεν Θεὸν τοσοῦτον θεραπευόμεη νον, ὁπόσον ἐλέῳ καὶ οἴκτῳ τῷ περὶ τοὺς μεταλαχόντας τῆς αὐτῆς ἡμῶν ζύμης παρὰ τοῦ κεραμέως τῆς διαρτίας ἡμῶν καὶ πλάστου τῆς φύσεως. Καὶ μαρτυρεῖ τῷ λόγῳ αὐτὸς, ἔλεον θέλειν καὶ μὴ θυ σαν διὰ τοῦ προφήτου φθεγγόμενος. Δήλον οὖν ἐν τεῦθεν καὶ ἀναμφίλεκτον ὅτι καὶ τὸ ἐλεεῖν ἄμεινον πάντως ἂν εἴη τοῦ ἑορτάζειν, καὶ Θεῷ μᾶλλον θυ μῆρες καὶ πάση; εὐαρεστότερον ἀπαρχῆς καὶ σπον τῆς καὶ θύματος καὶ ὁλοκαυτώματος. Ελεος δὲ ἄλο λας μὲν ἄλλος άρμόττει, καὶ τὸ ἐντεῦθεν φάρμα 122) Δίκιο 1160.χωρὶς τούτων ἀφαιρούμενα μετά τῆς νομίμου ποι- tibus, armata mant, vel absque armis adempta,
νῆς ἀντιστρέφεσθαι, ὡς ἂν τῇ τούτων ἁπάντων cum legitima pœna restituantur, ut per horum ORIἀπαιτήσει ἀναστολή γένηται τῶν βουλομένων
πλεονεκτεῖν, καὶ μὴ πρόχειροι εἰς κακίαν οἱ πολλοὶ
γένοιντο, βλέποντες ἀκόλαστον τὸ κακὸν καὶ μηδεμίαν ἐπὶ τούτοις γενομένην τὴν ἐπεξέλευσιν. Πάντα
μὲν γὰρ, εἰ δυνατόν, ἠβούλετο ἡ βασιλεία μου προς
το βέλτιον μεταρρυθμίσαι· ἀλλ' ἐπεὶ τοῦτο ἐργῶδες, ή, τό γε ἀληθέστερον, καὶ ἀδύνατον, καθ᾽ ὅσον
ἐστὶν ἐφιχτὸν διὰ θεσπισμάτων νεαρῶν καὶ τῆς
ἀπὸ τούτων ἀνάγκης διορθωτέον τὰ κακῶς γινόμενα
καὶ πραττόμενα.
9. Περὶ ἐπιμερισμοῦ τῶν δικαστών και συνη
γύρων. Ἐπεὶ δὲ ἀνωτέρω διωρίσατο ή βασιλεία
μου μερισθῆναι τοὺς πολιτικοὺς δικαστὰς καὶ ἀφο- η
ρισθῆναι ἑκάστῳ δικαστηρίῳ τοὺς παρ' ἐκείνῳ
συνέρχεσθαι μέλλοντας, ἐν ταυτῷ δὲ ἀναγκαῖόν ἐστι
καὶ τοὺς συνηγόρους ὁμοίως επιμερισθῆναι· φρον
τίσουσιν δ τε πανσέβαστος σεβαστός και μέγας
δρουγγάριος, καὶ οἱ μεγαλοεπιφανέστατοι δ τε πρωτασηκρήτις καὶ ὁ δικαιοδότης ἐνωθέντες ποιῆσαι
τὸν τούτων ἐπιμερισμὸν ἐξ ἴσον ἐφ᾽ ἑκάστου τῶν
τεσσάρων δικαστηρίων, τοῦ μεγάλου δρουγγαρίου,
τοῦ προκαθημένου τῶν δημοσιακῶν δικαστηρίων,
τοῦ πρωτασηκρήτου καὶ τοῦ δικαιοδότου· ὡς ἂν οὕ
τως ἕκαστον τῶν τοιούτων δικαστηρίων ἀνεμπόδι
στον τὴν οἰκείαν ἔχῃ ἐνέργειαν, καθὼς ἡ βασιλεία
μου ὑπετύπωσεν.
nium exactionem avaritiæ dediti coerceantur, ace
ad malitiam vulgus kominum proclive flat, dum impunitum scelus esse, nec ullam in his exsecutioner
Meri vident. Nam omnia, si ßeri posset, in melius
concinnando reducere majestas mea cuperet. Sed
quoniam hoc operosum est, aut (verius ut loquar)
impossibile: quantum sane fieri potest, per novellas sanctiones, et provenientem ex iis coactionem,
emendanda nubis erunt ea quæ male fiunt et perpetrantar.
9. De distributione judicum et advocatorum. Ει
quis superius majestas men statuit, ut urbani Jumices distribuantur, et ad singula tribunalia desti
nentur ii qui ad eos conventuri sunt, atque hir
necessarium est, advocatos quoque similiter distri
bui: curabunt.tum venerabilis Augustus niagnusque Drungarius, tum longe illustrissimi viri,
priunus a secretis, et Juridicus, ut conjuncti, distributionem hanc ex æquos faciant`in quolibet herum quatuor judiciorum, videlicet magui Drungarii,
publicorum judiciorum praesidis, primia secretis,
et Juridici: ut hoc modo quolibet horum judiciorum absque impedimento jurisdictionem suam
exerceat, veluti majestas mea sancivit.
Mense Martio, indictionis decimæ quartæ, per
Εἶχε τό· Μηνὶ Μαρτίφ Ινδ. ιδ', δι' ερυθρῶν
γραμμάτων τῆς βασιλικῆς καὶ θείας χειρὸς, καὶ τὴν rubras litteras imperatoris manus. hem dileral
συνήθη δίπτυχον προσκυνητὴν βούλλην· καὶ τό
Διὰ τοῦ λογοθέτου τοῦ δρόμου τοῦ ἀγιοθεοδωρίτου
Απελύθη· μηνὶ Ἰουνίῳ
Μιχαήλ· καὶ ἔξωθεν τό· Απελύθη· μηνὶ Ἰουνίῳ
sigillum cereum. Et illud quoque adjectum erat:
Per logothetam sive discussorem cursus, Michaelem
flagiotheodoritam. 6674.
Ινδικτιῶνος ιδ' ἔτους σχοδ'. 'Ην δὲ τὸ τοιοῦτον βασιλικόν προσκυνητὸν πρόσταγμα καὶ ἐν διαφόροις
κατεστρωμένον πολιτικοῖς τε καὶ ἐκκλησιαστικοίς σηκρήτοις.
NOVELLA DE DIEBus feriatis (22°).
Τοῦ βασιλέως κυροῦ Μανουὴλ τοῦ Κομνηνού
περὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ ὅλου ἐνιαυτοῦ, ποίαι
μὲν τούτων άπρακτοι, ποῖαι δὲ ἐν μέρει μὲν
άπρακτοι, εν μέρει δὲ ἔμπρακτοι.
Σκοπὸς μὲν τοῖς ἀνθρώποις τοῦ ἑορτάζειν ἡ τοῦ
Θεοῦ θεραπεία προηγουμένως ἐστίν· οὐκ ἄλλῳ δὲ
τινι τῶν ἁπάντων ἴσμεν Θεὸν τοσοῦτον θεραπευόμε- η
νον, ὁπόσον ἐλέῳ καὶ οἴκτῳ τῷ περὶ τοὺς μεταλα
χόντας τῆς αὐτῆς ἡμῶν ζύμης παρὰ τοῦ κεραμέως
τῆς διαρτίας ἡμῶν καὶ πλάστου τῆς φύσεως. Καὶ
μαρτυρεῖ τῷ λόγῳ αὐτὸς, ἔλεον θέλειν καὶ μὴ θυ
σαν διὰ τοῦ προφήτου φθεγγόμενος. Δήλον οὖν ἐντεῦθεν καὶ ἀναμφίλεκτον ὅτι καὶ τὸ ἐλεεῖν ἄμεινον
πάντως ἂν εἴη τοῦ ἑορτάζειν, καὶ Θεῷ μᾶλλον θυ
μῆρες καὶ πάση; εὐαρεστότερον ἀπαρχῆς καὶ σπον
τῆς καὶ θύματος καὶ ὁλοκαυτώματος. Ελεος δὲ ἄλο
λας μὲν ἄλλος άρμόττει, καὶ τὸ ἐντεῦθεν φάρμα
Imperatoris domini Manuelis Comneni de diebus
tolius anni, quæ ex illis feriate, que in parle tantum feriale vel non ferigla.
In festis celebrandis in principio fd sibi proposuere mortales at Deum colerent; nulla autem re
alia, quantum scimus, Deus æque colitur ac misericordia ac benevolentia erga eos qui ejusdem nobiscum panis fermentati participes fiunt a creatore
corporis naturæque plasmatore oblati. Quod porro
misericordiam vult, nec vero sacrificium, per os
Prophetæ ipse pronuntiavit; unde facile intelligimus
et citra controversiam est, optimam festi alicujus
partem in misericordia positam esse, eanique Deo
ipsi longe acceptiorem esse quam quodcunque genus primitiarum, libationum, victimarum, sacrif
ciorum. Sed alia aliis misericordia expedit; unde
Dignitatis nomen, ab hoc imp. prinum inventum.
122) Δίκιο 1160.
col. 751–752page 23 of 41
PG 133:751κον ἕτερον ἑτέροις κατάλληλον πρὸς τὰς τῶν καμνόντων διαθέσεις μεταπλαττόμενον· τοῖς γε μὴν τραυματίαις ἐξ ἀδικίας καὶ ὧν ἡ πλεονέκτις κατεκαυχήσατο χεὶρ καὶ πυκνὰς αὐτοῖς ἐπέθηκε πληγές τε καὶ μώλωπας, οὐχ ἕτερον πάντως αμα προσφυέστατον ἢ τὸ παρὰ τῆς εὐθυδικίας καλῶς διορ θοῦσίκι, & κακῶς εἰς αὐτοὺς πεπαρῴνηται. Πῶς δ᾽ ἂν ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ πάρεδρος αὐτῇ θέμις κατά τῶν ἀντιπάλων αὐταῖς, τῆς ἀνομίας φημὶ καὶ τῆς ἀδικίας, πρὸς συμπλοκὴν καὶ ἅμιλλαν καταβήσονται καὶ τὸ στέφος κατ' αὐτῶν ἀναδήσονται, τοῦ τῶν δ καστηρίων σταδίου τὰ πολλὰ κεκλεισμένου μηδ' ἀναπεπταμένην καὶ ἄφετον τὴν εἴσοδον ἔχοντος, προφάσει δῆθεν τῆς περὶ τὰς ἑορτασίμους τῶν ἡμερῶν εὐλαβείας καὶ τῆς ἐν αὐταῖς θεραπείας τοῦ κρείττονος; "Η δὴ λέληθεν οὐ μάλλον αὐτὸ θεραπεύουσα ἢ τοῖς μὲν ἀδικουμένοις τοὺς μώλωπας ἐπιξαίνουσα καὶ τὸ ἄλγος ἀνακαινίζουσα καὶ τὴν ὀδύνην ἐπαύξουσα, τοῖς δὲ ἀδικεῖν ἑλομένοις τὴν ἐφ᾿ ἣν ἠδίκησαν ἀπόλαυσιν πολυπλασιάζουσα, καὶ τῇ τῶν ἀνεσίμων ἡμερῶν ἀφθονίᾳ καὶ τῷ πλατυσμῷ τῆς τῶν δικαστηρίων σχολῆς ἐπὶ μακρὸν αὐτ τοῖς ἀποπληροῦσα τὴν ἔφεσιν. Τοιγαροῦν καὶ ἡ βα σιλεία μου, — τοῦτο μὲν καὶ τοῦ θεοπάτορος και βασιλέως Δαβίδ εἰς ᾆσμα Κυρίου τῷ ἐλέῳ τὴν κρί σιν παραζευγνύντος ἀκούουσα, κάντεῦθεν μὴ του σοῦτον ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς καὶ λογικαίς λατρείαις χαίρειν Θεὸν ἐν ταῖς ἑορτίοις τῶν ἡμερῶν συλλογιζομένῃ, ὁπόσον ἄρα τῷ ἐκ τοῦ ἐλέου καὶ τῆς κρίσ Ο σεως ᾄσματι, τοῦτο δὲ καὶ τὸ ἐν Εὐαγγελίο; οὐαὶ καὶ τὸν ταλανισμὸν ἐκεῖνον ύφορωμένη, δν εἰς τοὺς ὑποκριτὰς Φαρισαίους ὁ Σωτὴρ ἀπετείνατο, ότι προσωπείῳ τῆς τῶν ἑορτάδων ἡμερῶν φυλακῆς μετ γίστην ἔνδον ἀνομίαν περικαλύπτομεν, τὴν κρίσιν παρὰ φαῦλον τιθέμενοι καὶ τὸν ἔλεον, - πρὸς τού τοις κἀκεῖνο τῆς ᾿Αββακούμ, προφητείας εὐλαβουμένη ἡ βασιλεία μου, μεμίσηκα ἀπῶσμαι ἑορτάς ὑμῶν, καὶ οὐ μὴ ὀσφρανθῶ ἐν ταῖς πανηγύρεσιν ὑμῖν, - εἰς τὴν παροῦσαν οἰκονομίαν ἐλήλυθα. Εἰ γὰρ τὸ ἐν Σαββάτῳ κατολισθῆσαν κτῆνος εἰς βάθυ νον ἀνέλκεσθαι ὁ Σωτὴρ ἐκεῖθεν διεκελεύσατο, καὶ μηδαμῶς τὴν τῆς νομικῆς ἀργίας παράλυσιν ὑπο στέλλεσθαι· πόσω μάλιστα χρὴ τὸν τοῦ ἀλόγου κτή νους ἀσυγκρίτως ὑπερκείμενον ἄνθρωπον, τὸν λόγῳ τετιμημένον, τὸν Θεοῦ εἰκόνα σεμνολογούμενον, καὶ ἐν ἑορτίοις ἡμέραις, ἐφ' αἷς ἔργου παντὸς σχολής ἄγομεν, τοῦ βάθρου πειρᾶσθαι πᾶσι τρόποις ἀνέλ κειν, εἰς ἄν αὐτὸν ἡ παλαμναία καὶ μαινὰς ἀδικία ἐπὶ κεφαλῆς ὠθήσασι κατεκρήμνισε; Καὶ εἰ Χρι στὸς αὐτὸς τοῦ σκιώδους νόμου τὴν ἐπιφυλλίδα ξέων καὶ τὸ λέμμα καὶ τὴν ἀνθέρικα καὶ τὸν οἶτον τῆς ἀληθείας παραγυμνῶν ἐν τοῖς Σάββασιν ἐτερατούργει, νοσοῦντας θεραπεύων, συντετριμμένου, Ιώμενος, καὶ τὴν ἐν αὐτοῖς ἀνέκαθεν νενομισμένην ἐκεχειρίαν καὶ ἀπραξίαν ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν κακῶς ἐχόντων καινοτομῶν· πῶς ἡμῖν οὐ τὰς πολλὰ; περιαιρετέον τῶν δικαστηρίων ἀδικίας ὑπέρ τα τῆς τῶν πασχόντων ἄδικα ἐκδικήσεως καὶ τῆς τῶν τοιαῦτα δρώντων ἀναχαιτίσεως; καὶft quod in medicamentis quoque morborum naturæ κον ἕτερον ἑτέροις κατάλληλον πρὸς τὰς τῶν
accommodatis accidere solet. Sic iis qui contra fas
vulnerati sunt, et quibus manus dura plagas infixit, optimum est medicamen, ut injuria mali immerito inflicti reparetur. Quomodo autem justitia
ejusque socia lex contra injustitiam atque iniquitatem in arenam cum spe victoriæ descendent, ubi.
tribunal fere semper ipsis occlusum ab aditu prohibet, quasi ita dies festi sanctius colerentur? Aut
enim ægrotantium vulnera exulcerat, frigus ac dotores augens, aut iis qui injustitiam amplectuntur
ſavet, dierumque feriatarum otium explet. Etenim
Davidis regis et proavi cantico misericordiam ac
judicium conjungentis audito, videmus Deum minus
gaudere lymnis, carminibus ipsoque cultu divino,
qualis diebus festis palam celebratur. Hoc, et illud
væ in Evangelio respiciamus quod Salvator mundi
contra Pharisæos hypocritas nosque ipsos pronuntiat, qui sub specie festorum rite agendorum malignitatem interuam abscondimus, judicium ac misericordiam perperam juxta ponentes. Huc accedit
quod Ambacumi prophetiam, religiose venerans dies
festos, quales vos quidem celebratis, tergiversando,
et conciones vestras abhorrendo partes gerendas
ego mutavi. Si enim Salvator armentum Sabbati
die in puteum delapsum inde extrahendum, neque
vero secundum legis rigorem morti tradendum esse
præcipit: quanto magis hominem, qui bestia longe
superior est, qui ratione præditus, qui Dei imagineni
præ se fert, vel ipsis festis diebus quacunque ratione
ex abysso in lucem protrahere fas erit, in quem
scelus et. crimen eum præcipitarunt? Et si ipse
Christus legis umbrosæ racemum aperièns, ét cortieem, et spicam, et frumentum veritatis patefaciendo
in Sabbato miracula est operatus, ægrotos sanans,
morbis vexatos curans, omnibus salutem reddens:
quidni nos ipsi quoque injuriis abstineamus? cur
καμνόντων διαθέσεις μεταπλαττόμενον· τοῖς γε μὴν
τραυματίαις ἐξ ἀδικίας καὶ ὧν ἡ πλεονέκτις κατεκαυχήσατο χεὶρ καὶ πυκνὰς αὐτοῖς ἐπέθηκε πληγές
τε καὶ μώλωπας, οὐχ ἕτερον πάντως αμα προσ
φυέστατον ἢ τὸ παρὰ τῆς εὐθυδικίας καλῶς διορ
θοῦσίκι, & κακῶς εἰς αὐτοὺς πεπαρῴνηται. Πῶς δ᾽
ἂν ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ πάρεδρος αὐτῇ θέμις κατά
τῶν ἀντιπάλων αὐταῖς, τῆς ἀνομίας φημὶ καὶ τῆς
ἀδικίας, πρὸς συμπλοκὴν καὶ ἅμιλλαν καταβήσονται
καὶ τὸ στέφος κατ' αὐτῶν ἀναδήσονται, τοῦ τῶν δ:-
καστηρίων σταδίου τὰ πολλὰ κεκλεισμένου μηδ'
ἀναπεπταμένην καὶ ἄφετον τὴν εἴσοδον ἔχοντος,
προφάσει δῆθεν τῆς περὶ τὰς ἑορτασίμους τῶν
ἡμερῶν εὐλαβείας καὶ τῆς ἐν αὐταῖς θεραπείας τοῦ
κρείττονος; "Η δὴ λέληθεν οὐ μάλλον αὐτὸ θεραπεύουσα ἢ τοῖς μὲν ἀδικουμένοις τοὺς μώλωπας
ἐπιξαίνουσα καὶ τὸ ἄλγος ἀνακαινίζουσα καὶ τὴν
ὀδύνην ἐπαύξουσα, τοῖς δὲ ἀδικεῖν ἑλομένοις τὴν
ἐφ᾿ ἣν ἠδίκησαν ἀπόλαυσιν πολυπλασιάζουσα, καὶ
τῇ τῶν ἀνεσίμων ἡμερῶν ἀφθονίᾳ καὶ τῷ πλατυσμῷ τῆς τῶν δικαστηρίων σχολῆς ἐπὶ μακρὸν αὐτ
τοῖς ἀποπληροῦσα τὴν ἔφεσιν. Τοιγαροῦν καὶ ἡ βα
σιλεία μου, — τοῦτο μὲν καὶ τοῦ θεοπάτορος και
βασιλέως Δαβίδ εἰς ᾆσμα Κυρίου τῷ ἐλέῳ τὴν κρί
σιν παραζευγνύντος ἀκούουσα, κάντεῦθεν μὴ του
σοῦτον ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς καὶ λογικαίς λατρείαις
χαίρειν Θεὸν ἐν ταῖς ἑορτίοις τῶν ἡμερῶν συλλογι
ζομένη, ὁπόσον ἄρα τῷ ἐκ τοῦ ἐλέου καὶ τῆς κρίσ
Ο σεως ᾄσματι, τοῦτο δὲ καὶ τὸ ἐν Εὐαγγελίο;
οὐαὶ καὶ τὸν ταλανισμὸν ἐκεῖνον ύφορωμένη, δν εἰς
τοὺς ὑποκριτὰς Φαρισαίους ὁ Σωτὴρ ἀπετείνατο, ότι
προσωπείῳ τῆς τῶν ἑορτάδων ἡμερῶν φυλακῆς μετ
γίστην ἔνδον ἀνομίαν περικαλύπτομεν, τὴν κρίσιν
παρὰ φαῦλον τιθέμενοι καὶ τὸν ἔλεον, - πρὸς τού
τοις κἀκεῖνο τῆς ᾿Αββακούμ, προφητείας εὐλαβουμένη ἡ βασιλεία μου, μεμίσηκα ἀπῶσμαι ἑορτάς
ὑμῶν, καὶ οὐ μὴ ὀσφρανθῶ ἐν ταῖς πανηγύρεσιν
ὑμῖν, - εἰς τὴν παροῦσαν οἰκονομίαν ἐλήλυθα. Εἰ
γὰρ τὸ ἐν Σαββάτῳ κατολισθῆσαν κτῆνος εἰς βάθυ
νον ἀνέλκεσθαι ὁ Σωτὴρ ἐκεῖθεν διεκελεύσατο, καὶ
μηδαμῶς τὴν τῆς νομικῆς ἀργίας παράλυσιν ὑποστέλλεσθαι· πόσω μάλιστα χρὴ τὸν τοῦ ἀλόγου κτήνους ἀσυγκρίτως ὑπερκείμενον ἄνθρωπον, τὸν λόγῳ
non insontes ulciscantur, sontes vero a malefaciendo
arceamus? Cum autem ego quidem injustitiæ avaritiæque radices profundas cognitas habeam, viros -
qué noverian multos qui morum perversitatem in
lucem ingenuo edunt, nec jam malitiam suam dissimulant, imo sinę metu scelera nefanda committunt,
sic eosdem fuco rebus honestissimis Induendo, virtutem speciosam prae se ferentes offendi. Eo enim τετιμημένον, τὸν Θεοῦ εἰκόνα σεμνολογούμενον, καὶ
simulationis venerunt, ut sceleribus criminibusque
virtutis speciem dare, vitiaque deceptionibus c
falsa eloquentia commendare non erubescerent.
Quotusquisque ejusmodi criminosorum hominum
justitiam, veritatis amorem et investigationem coluerit? quomodo dein justitiam ac Deum colere po-
¿erit qui, post miracula a Deo ipso perpetrata, alia
miracula a servis Deo subjectis patranda exspectat?
quomodo Deus nos in abysso miraculorum suorum
irrigari voluerit, si omnues anni dies quomodocunque miraculis pleni sunt, dumn nos per ignaviam
nostram tribunalis portas occludimus, et, malarum
causarum advocati, boc agentes festa celebrare autumamus? Absit
ἐν ἑορτίοις ἡμέραις, ἐφ' αἷς ἔργου παντὸς σχολής
ἄγομεν, τοῦ βάθρου πειρᾶσθαι πᾶσι τρόποις ἀνέλ
κειν, εἰς ἄν αὐτὸν ἡ παλαμναία καὶ μαινὰς ἀδικία
ἐπὶ κεφαλῆς ὠθήσασι κατεκρήμνισε; Καὶ εἰ Χρι
στὸς αὐτὸς τοῦ σκιώδους νόμου τὴν ἐπιφυλλίδα ξέων
καὶ τὸ λέμμα καὶ τὴν ἀνθέρικα καὶ τὸν οἶτον τῆς
ἀληθείας παραγυμνῶν ἐν τοῖς Σάββασιν έτερα
τούργει, νοσοῦντας θεραπεύων, συντετριμμένου,
Ιώμενος, καὶ τὴν ἐν αὐτοῖς ἀνέκαθεν νενομισμένην
ἐκεχειρίαν καὶ ἀπραξίαν ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν κακῶς
ἐχόντων καινοτομῶν· πῶς ἡμῖν οὐ τὰς πολλὰ;
περιαιρετέον τῶν δικαστηρίων ἀδικίας ὑπέρ
τα τῆς τῶν πασχόντων ἄδικα ἐκδικήσεως καὶ
τῆς τῶν τοιαῦτα δρώντων ἀναχαιτίσεως; καὶ
col. 753–754page 24 of 41
PG 133:753ταῦτα νῦν, ὁπότε ἡ βασιλεία μου τὰς τῆς ἀδικίας τε καὶ πλεονεξίας ρίζας ἀτεχνῶς ἀποδένδρωθείσας ἠκρίβωσε, καὶ πολλοὺς ἐπέγνω τῶν ἀνθρώπων εἰς τοὔμφανὲς νῦν ἐκρήξαντας ἣν ἐκ μακροῦ ὤδινον πονηρίαν καὶ τρόπων σκαιότητα, ὡς ἀδεῶς τοῖς παρανόμοις ἐπιτολμᾷν καὶ ἀνυποστόλως τὰ πάντων ἐκθεσμότατα δρᾷν, εἶτα καὶ σοφοὺς γενομένους τοῦ κακοποιῆσαι περιστέλλειν αὐτὰ μορφαίς τισι λόγων καὶ τὸ εἰδεχθὲς τῆς κακίας ἔξωθεν ἐπιχρώζειν πιθανῶν ῥημάτων κομμωτικαῖς ἐπιθέσεσιν· ὅτε καὶ μάλιστα δεν πλειόνων δικαστηρίων ἐφ' οὕτω κακομηχάνοις ἀνθρώποις πρὸς τὴν τοῦ δικαίου καὶ ζήτησιν καὶ ἀνερεύνησιν. Καὶ ἄλλως δὲ πῶς ποτέ καὶ τῷ δικαίῳ συνάδει καὶ τῷ Θεῷ ἐστιν εὐαπόδεκτον παντελή τοῖς δικαστηρίοις ἐπιψηφισθῆναι σχολὴν διὰ τὰ καὶ πάλιν τερατουργηθέντα ὑπὸ Θεοῦ καὶ τῶν αὐτοῦ θεραπόντων παράδοξα καὶ αὖθις τερατουργηθήσεσθαι προσδοκώμενα; 'Αρα γὰρ ἐν ταῖς ἀδύσσοις τῶν ἑαυτοῦ θαυμάτων ἡμᾶς περικλύσαι νεύσαντος τοῦ Θεοῦ, εἰ πᾶσαι ὁμοῦ αἱ τοῦ ἐνιαυσιαίου κύκλου ἡμέρα! ἄλλοτε ἄλλα διαλάχωσι θαύματα, ἡμεῖς ἁπάσαις αὐταῖς ἀπραξίαν ἐπικηρύξομεν, καὶ πάντη μὲν τοῖς δικαστηρίοις τὰς θύρας ἐπιζυγώσομεν, πᾶσαν δὲ παῤῥησίαν τῇ ἀδικίᾳ ἀνοίξομεν, ὡς ταῖς ἡμῶν ἑορταῖς ταύτην μᾶλλον ἐνεορτάζειν καὶ παιανίζειν κατὰ τῆς δικαιοσύνης τὰ νικητήριο:; Πολλοῦ γε καὶ δεῖ. Ταῦτα δὲ οὕτως ή βασιλεία μου προεμηθεύσατο διὰ τὸ καὶ μύρια τὰ ἄτοπα τίκτεσθαι καθ' ἑκάστην ἐκ τῆς τῶν δικαστηρίων σχολῆς, πλεονεξίας, ἁρπα γὰς, μνησικακίας, καὶ τἆλλ᾽ ὁπόσα ταύταις ἑπόμενα δι᾿ ὁ καὶ τὴν τῶν δώρων προσαγωγὴν Θεὸς οὐ προσίεται, μηδ' αὐτῶν τῶν ἱερῶν περιβόλων ψαύειν συγχωρῶν τῷ προσάγοντι, εἰ μὴ πολὺ πρότερον τῷ διενεχθέντι καταλλαγεὶς καὶ τῷ προσκεκρουκότι σπεισάμενος, εἶτα προσενέγκοι τὸ καρποφόρημα. Πες τοίνυν αὐτοῖς λυθείη τὰ τῆς διαφορᾶς, καὶ τηνίκα τὸ τῆς εἰρήνης φῶς τὴν ἐν ταῖς καρδίαις σφῶν βαθεῖαν ἀχλὺν τῆς ἔχθρας διασκεδάσειε, τῶν δικαστηρίων μακροὺς ἐλιττόντων κύκλους διὰ τὴν τῶν φορτίων ἡμερῶν παρολκὴν, καὶ τῶν ὑποθέσεων ἀλύτων ἐς μακροὺς ἡλίους καταγηρασκουσῶν; τοῦ νόμου καὶ ταῦτα πᾶσαν δίκην, ὁποία τέως μὴ ἐγ. 5 κληματική, εντός τριετίας διαγορεύοντος τέμνεσθαι. Ἐκ δὲ ταύτης αὖθις τῆς ῥίζης δύο τινὲς ἀνίσχουσι παραφυάδες κακῶν· οἱ γὰρ δυσμενῶς ἔχοντες πρός τινα, ἢ τὸ τῶν ἀχράντων μυστηρίων πῦρ φρίττουσιν, ὡς ἐκεῖθεν ἀτεχνῶς καταφλεγόμενοι, καὶ τὴν μετά ληψιν οὐ θαῤῥοῦσι τῷ συνειδότι βαλλόμενοι, καὶ οὕτω τοῦ ἁγιασμοῦ ἄμφω καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα στερι σκουσι, καὶ ζημιοῦνται τὸν ἀτίμητόν τε καὶ ἄφθαρτον μαργαρίτην διὰ πράγμα φαυλότατόν τε καὶ φθαρ τὸν καὶ τοῦ μηδενός πολλάκις τιμώμενον ἢ καὶ κατὰ τοὺς λυττῶντας ἀναιδεῖς τῶν κυνῶν τῆς μυστικῆς τραπέζης αδιαφόρως καθάλλονται, καὶ κατὰ τὸν μέγαν ᾿Απόστολον εἰς κρίμα ἑαυτοῖς καὶ τοῦ ποτη ρίου σπῶσι καὶ τοῦ ἄρτου ἐσθίουσιν. Ορᾷς ὅποι κακοῦ τοὺς τῶν ἀνθρώπων διαδικαζομένους ἐκκυ λέει τὸ τῶν ἀπράκτων ἡμερῶν δαψιλές, καὶ ἡλίκος αὐτοῖς ὁ κίνδυνος ἐπικρέμαται; Ἡ γοῦν βασιλεία μου καὶ τὸν Θεὸν εἰδυία τῇ κρίσει θεραπευόμενον, ὡς καὶ ἐν αὐτῇ τῇ καταδρομῇ τῆς Φαρισαϊκῆς ὑποκρίσεως τοῦ ἐλέου την κρίσιν εὑρίσκουσα προτιθέμενον, καὶ προσέτι τοῖς σπλάγχνοις ζήλου πῦρ ὑποσμύχουσα καὶ ἄντικρυς ὑβριοπαθοῦσα, εἰ τὰ μὲν βάρβαρα τῶν ἐθνῶν, παρ' οἷς μὴ ἔγγραφος κείται νόμος, φύσει μόνῃ τὸ ἐκεῖθεν ἑαυτοῖς ἀποπληροῦσι ὑστέρημα καὶ τὰς δίκας ἐς μήκιστον οὐ φέρουσι παρατείνεσθαι, ἡμεῖς δὲ τοῦτο τὸ μέρος πλεῖστον αὐτῶν ἀποδέομεν (δέον μᾶλλον ἐκείνοις μὲν ἡμᾶς εἰς ἀγαθὸν προκεῖσθαι ἀρχέτυπον; αὐτοὺς δὲ τῶν ἡμετέρων χαρακτήρων ἀπομάττεσθαι τοῦ καλοῦ τὰ ἰνδάλματα). Ταῦτα τοίνυν οὐκ ἐν φορητοῖς τιθεμένη ἡ βασι λεία μου, πλεῖστά τε περὶ τὸ πρᾶγμα γνωσιμαχεί, καὶ τῷ ἁγιωτάτῳ μου δεσπότῃ καὶ οἰκουμενικῷ πατριάρχῃ καὶ τῇ ἱερᾷ καὶ θείᾳ συνόδῳ κοινοῦταιταῦτα νῦν, ὁπότε ἡ βασιλεία μου τὰς τῆς ἀδικίας τε καὶ πλεονεξίας ρίζας ἀτεχνῶς ἀποδένδρωθείσας
ἠκρίβωσε, καὶ πολλοὺς ἐπέγνω τῶν ἀνθρώπων εἰς τοὔμφανὲς νῦν ἐκρήξαντας ἣν ἐκ μακροῦ ὤδινον
πονηρίαν καὶ τρόπων σκαιότητα, ὡς ἀδεῶς τοῖς παρανόμοις ἐπιτολμᾷν καὶ ἀνυποστόλως τὰ πάντων
ἐκθεσμότατα δρᾷν, εἶτα καὶ σοφοὺς γενομένους τοῦ κακοποιῆσαι περιστέλλειν αὐτὰ μορφαίς τισι λόγων
καὶ τὸ εἰδεχθὲς τῆς κακίας ἔξωθεν ἐπιχρώζειν πιθανῶν ῥημάτων κομμωτικαῖς ἐπιθέσεσιν· ὅτε καὶ μάλιστα
δεν πλειόνων δικαστηρίων ἐφ' οὕτω κακομηχάνοις ἀνθρώποις πρὸς τὴν τοῦ δικαίου καὶ ζήτησιν καὶ
ἀνερεύνησιν. Καὶ ἄλλως δὲ πῶς ποτέ καὶ τῷ δικαίῳ συνάδει καὶ τῷ Θεῷ ἐστιν εὐαπόδεκτον παντελή
τοῖς δικαστηρίοις ἐπιψηφισθῆναι σχολὴν διὰ τὰ καὶ πάλιν τερατουργηθέντα ὑπὸ Θεοῦ καὶ τῶν αὐτοῦ
θεραπόντων παράδοξα καὶ αὖθις τερατουργηθήσεσθαι προσδοκώμενα; 'Αρα γὰρ ἐν ταῖς ἀδύσσοις τῶν
ἑαυτοῦ θαυμάτων ἡμᾶς περικλύσαι νεύσαντος τοῦ Θεοῦ, εἰ πᾶσαι ὁμοῦ αἱ τοῦ ἐνιαυσιαίου κύκλου ἡμέρα!
ἄλλοτε ἄλλα διαλάχωσι θαύματα, ἡμεῖς ἁπάσαις αὐταῖς ἀπραξίαν ἐπικηρύξομεν, καὶ πάντη μὲν τοῖς
δικαστηρίοις τὰς θύρας ἐπιζυγώσομεν, πᾶσαν δὲ παῤῥησίαν τῇ ἀδικίᾳ ἀνοίξομεν, ὡς ταῖς ἡμῶν ἑορταῖς
ταύτην μᾶλλον ἐνεορτάζειν καὶ παιανίζειν κατὰ τῆς δικαιοσύνης τὰ νικητήριο:; Πολλοῦ γε καὶ δεῖ.
His omnibus cura mea regia prospexit; nec
sine causa; nam innumera absurda quotidie de
otio nascuntur, avaritia, rapinæ, vindictæ aliaque
his similia. Hanc ob causam etiam Deus doņa
oblata recusat, et offerenti ne attingere quidem
mwnia sacra permittis, donec, reconciliatus cubi
inimico et cum proximo fores pulsante, donum
suum offerat. Quando igitur dissidiis suis finem imponent? quando lux pacis profundam in corde caliginem inimicitiæ delebit? quando errores ac problemata insolubilia recedent? quando leges clara Ince
resplendebunt? Ex hac-radice duo iterum malorum
stipiles enascuntur. Qui enim malevolentia aliquem
prosequuntur, aut impollutorum mysteriorum ignem
pertimescunt, ne plane comburantur, eorumque
participes se reddere non audent ob malam conscientiam; unde fit ot et anima et corpus sanctificationis
expertes maneant, atque ita margarita pretiosa
priventur ob rem futilem nulliusque pretii; aut canum more petulantium tabulain mysticam indecenter
invadunt, et, secundum magnum Apostolum,judicium
sibi bibunt et manducant. Videsne in quantəm miseriam homines condemnati oh tempus male adhibilum protruduntur? viden' periculum quod eorum capitibus imminet? Auctoritas igitur mea regia
probe scit Deum per judicium serviri, et in Pharisaica bypocrisi misericordiam simulante judicium
videt propositum; eadem zeli ignem intestinis com -
municat, etsi insolenter lacessita..Dum enim genles barbaræ, quæ legem scriplam non habent, solius
naturæ ope hune defectum resarciunt ac litibus
moram non dant, nos contrarium facientes, illos
qui nobis tanquam typi exemplo esse deberent, in
utilitatem nostram non convertimos.
Ταῦτα δὲ οὕτως ή βασιλεία μου προεμηθεύσατο
διὰ τὸ καὶ μύρια τὰ ἄτοπα τίκτεσθαι καθ' ἑκάστην
ἐκ τῆς τῶν δικαστηρίων σχολῆς, πλεονεξίας, ἁρπα
γὰς, μνησικακίας, καὶ τἆλλ᾽ ὁπόσα ταύταις επόμε
να δι᾿ ὁ καὶ τὴν τῶν δώρων προσαγωγὴν Θεὸς οὐ
προσίεται, μηδ' αὐτῶν τῶν ἱερῶν περιβόλων ψαύειν
συγχωρῶν τῷ προσάγοντι, εἰ μὴ πολὺ πρότερον τῷ
διενεχθέντι καταλλαγεὶς καὶ τῷ προσκεκρουκότι
σπεισάμενος, εἶτα προσενέγκοι τὸ καρποφόρημα.
Πες τοίνυν αὐτοῖς λυθείη τὰ τῆς διαφορᾶς, καὶ
τηνίκα τὸ τῆς εἰρήνης φῶς τὴν ἐν ταῖς καρδίαις
σφῶν βαθεῖαν ἀχλὺν τῆς ἔχθρας διασκεδάσειε, τῶν
δικαστηρίων μακροὺς ἐλιττόντων κύκλους διὰ τὴν
τῶν φορτίων ἡμερῶν παρολκὴν, καὶ τῶν ὑποθέσεων
ἀλύτων ἐς μακροὺς ἡλίους καταγηρασκουσῶν; τοῦ
νόμου καὶ ταῦτα πᾶσαν δίκην, ὁποία τέως μὴ ἐγ. 5
κληματική, εντός τριετίας διαγορεύοντος τέμνεσθαι.
Ἐκ δὲ ταύτης αὖθις τῆς ῥίζης δύο τινὲς ἀνίσχουσι
παραφυάδες κακῶν· οἱ γὰρ δυσμενῶς ἔχοντες πρός
τινα, ἢ τὸ τῶν ἀχράντων μυστηρίων πῦρ φρίττουσιν,
ὡς ἐκεῖθεν ἀτεχνῶς καταφλεγόμενοι, καὶ τὴν μετάληψιν οὐ θαῤῥοῦσι τῷ συνειδότι βαλλόμενοι, καὶ
οὕτω τοῦ ἁγιασμοῦ ἄμφω καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα στερισκουσι, καὶ ζημιοῦνται τὸν ἀτίμητόν τε καὶ ἄφθαρτον
μαργαρίτην διὰ πράγμα φαυλότατόν τε καὶ φθαρτὸν καὶ τοῦ μηδενός πολλάκις τιμώμενον ἢ καὶ κατὰ
τοὺς λυττῶντας ἀναιδεῖς τῶν κυνῶν τῆς μυστικῆς
τραπέζης αδιαφόρως καθάλλονται, καὶ κατὰ τὸν
μέγαν ᾿Απόστολον εἰς κρίμα ἑαυτοῖς καὶ τοῦ ποτηρίου σπῶσι καὶ τοῦ ἄρτου ἐσθίουσιν. Ορᾷς ὅποι
κακοῦ τοὺς τῶν ἀνθρώπων διαδικαζομένους ἐκκυλέει τὸ τῶν ἀπράκτων ἡμερῶν δαψιλές, καὶ ἡλίκος
αὐτοῖς ὁ κίνδυνος ἐπικρέμαται; Ἡ γοῦν βασιλεία
μου καὶ τὸν Θεὸν εἰδυία τῇ κρίσει θεραπευόμενον,
ὡς καὶ ἐν αὐτῇ τῇ καταδρομῇ τῆς Φαρισαϊκῆς ὑποκρίσεως τοῦ ἐλέου την κρίσιν εὑρίσκουσα προτιθέμενον,
καὶ προσέτι τοῖς σπλάγχνοις ζήλου πῦρ ὑποσμύχουσα καὶ ἄντικρυς ὑβριοπαθοῦσα, εἰ τὰ μὲν βάρβαρα
τῶν ἐθνῶν, παρ' οἷς μὴ ἔγγραφος κείται νόμος, φύσει μόνῃ τὸ ἐκεῖθεν ἑαυτοῖς ἀποπληροῦσι ὑστέρημα καὶ
τὰς δίκας ἐς μήκιστον οὐ φέρουσι παρατείνεσθαι, ἡμεῖς δὲ τοῦτο τὸ μέρος πλεῖστον αὐτῶν ἀποδέομεν
(δέον μᾶλλον ἐκείνοις μὲν ἡμᾶς εἰς ἀγαθὸν προκεῖσθαι ἀρχέτυπον; αὐτοὺς δὲ τῶν ἡμετέρων χαρακτήρων
ἀπομάττεσθαι τοῦ καλοῦ τὰ ἰνδάλματα).
Ταῦτα τοίνυν οὐκ ἐν φορητοῖς τιθεμένη ἡ βασι
λεία μου, πλεῖστά τε περὶ τὸ πρᾶγμα γνωσιμαχεί,
καὶ τῷ ἁγιωτάτῳ μου δεσπότῃ καὶ οἰκουμενικῷ
πατριάρχῃ καὶ τῇ ἱερᾷ καὶ θείᾳ συνόδῳ κοινοῦται
Quæ omnia regia nostra auctoritas ægre ferens et
alioquin aliter de his rebus sentiens, sanctissimo
domino ac patriarchæ œcumenico et sacro et divinitus instituto concilio hisce de rebus solemnem
col. 755–756page 25 of 41
PG 133:755τὰ τῆς βουλῆς καὶ τοῦ σκεμματος. Καὶ δὴ καὶ τὴν αὐτῶν τιμιότητα συνωδά φρονοῦσαν αὐτῇ εὑροῦσα ἡ βασιλεία μου, συνεῖσα δὲ καὶ τοὺς ἐν ταῖς ἀνεσί μας ἡμέραις τιμωμένους ἁγίους ἀτιμίαν μᾶλλον ἢ τιμὴν οἰομένους ἐξ ἧς οἰκήσεσθαι τέλεον παρα κινδυνεύει τὸ δίκαιον, ταῦτα θεσπίζει, ταῖς τε τῶν σε κτῶν πανηγύρεων τελεταῖς τὸ εἰκὸς τῆς αὐτῶν τιμῆς ἀπονέμουσα, καὶ τῇ τῶν ἀδικουμένων ἐκδι κήσει τὸ πρέπον ἀπομερίζουσα· ἵνα μὴ, ὁ φησιν ὁ δ τῆς ἐν ταῖς ἑορταῖς δηλαδὴ τοῦ Θεοῦ θεραπείας ή Απόστολος, ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ κατεργάζοιτο θάνατος, ἐκ τῶν ἀδικουμένων πλείων συντριβή καὶ ἀπώλεια, μηδ᾽ ἡ σεμνωνυμία τῆς ἀργίας καὶ τῆς ἀπραξίας τὰ εὔφημον ἐνεργόν τε ἅμα ποιοῖτο τὴν ἀδικίαν καὶ ἔμπρακτον. α'. Θεσπίζομεν οὖν ἐκείνας εἶναι τῶν ἡμερῶν ἀπράκτους, ὃς ἐν τῇ παρούσῃ διατάξει ῥητῶ; ἀπαριθμησόμεθα. Καί τινας μὲν αὐτῶν τὸ πάντη ἄπρακτον ἔχειν, ώς μηδαμώς δι' ὅλου τοῦ αὐτῶν διαστήματος συνίστασθαι δικαστήριον, εἰ μὴ βασι λεία ἴσως οἰκονομίας τρόπῳ ἢ ἀνάγκη (ὁποῖα πολύ τὸ περιπετὲς τῶν πραγμάτων νεανιεύεται) θελήσει καθίσαι καὶ ἐν αὐταῖς δικαστήριον· τινὰς δὲ ἀπὸ μέρους ἄγειν τῶν δικαστηρίων σχολήν, ώς οἷον ξωθεν μέχρι καὶ εἰς αὐτὸν τὸν τῆς λειτουργίας και ρὸν, ἵνα τοῖς δικασταῖς ἐξείη προσανέχειν εὐχῇ καὶ τῇ περὶ τὸ θεῖον δοξολογίᾳ, καὶ μετὰ τὴν ἱεροτελεστίαν ἐπιμελεῖσθαι καὶ τῆς δικαιοσύνης καὶ τοῖς ἄδικα πεπονθόσιν ἐπαρήγειν κατὰ τὴν τῶν νόμων ἰσχύν. Οι μέντοι οὕτω μετὰ τὴν θείαν λειτουργίαν επιτετραμμένοι δικάζειν ἐν τοῖς γινομένοις παρ' αὐτῶν σημειώμασι μεμνήσονται τοῦ καιροῦ, καθ' δν τὰ σημειώματα πράττονται. Καὶ δὴ πρῶτον περὶ τῶν τελείως ἀπράκτων διαληπτέον. Η τοίνυν κατὰ τὴν ὀγδόην ἡμέραν τοῦ Σεπτεμβρίου μηνός γενέθλιος ἡμέρα τῆς παναχράντου Δε σποίνης καὶ Θεομήτορος άπρακτος ἔσται. Ὡσαύτω; καὶ ἡ ἰδ', τῇ Ὑψώσει τετιμημένη του ζωοποιοῦ σταυροῦ· καὶ ἡ κς', διὰ τὴν τοῦ ἀποστόλου και εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου μετάστασιν. Ἡ ς' τοῦ Ὀκτωβρίου, διὰ τὸ τὴν μνήμην ἐν αὐτῇ τελεῖσθαι τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Θωμά. Η Θ', διὰ τὸν τοῦ ᾿Αλφαίου Ἰάκωβον τὸν ἀπόστολον καὶ ἡ ι', διὰ τὸν ἀπόστολον καὶ εὐαγγελιστὴν Λουκάν. Η ιγ' τοῦ Νοεμβρίου μηνός, ὅτι ἐν αὐτῇ ἡ μνήμη τοῦ Χρυσοστόμου τελεῖται. Η ιδ᾽, ὅτι ἐν αὐτῇ ὁ ἀπό στολος Φίλιππος ἑορτάζεται. Η ις', ὅτι ὁ εὐαγγελιστὴς καὶ ἀπόστολος Ματθαίος τιμᾶται. Ἡ κα', ὅτι τὰ εἰς τὸν ναὸν εἰσόδια τῆς Θεομήτορος ἐν ταύτῃ πανηγυρίζεται· καὶ ἡ λ', ὅτι ὁ ἀπόστολος ᾿Ανδρέας ἐν αὐτῇ ἑορτάζεται. Η θ' τοῦ Δεκεμβρίου, ὡς τῆς Συλλήψεως ἐν αὐτῇ τελουμένης τῆς ὑπεραγίας Μητρὸς τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Η κ' μέχρι καὶ αὐτῆς τῆς ς' τοῦ Ἰανουαρίου, ὡς ἐν αὐταῖς ἑορταζομένων τῶν Γενεθλίων καὶ τοῦ βα πτίσματος τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Η ιη' τοῦ Ἰανουαρίου, διὰ τοὺς θείους Πατέρας καὶ διδασκάλους, ᾿Αθανάσιον καὶ Κύριλλον. Η κεdeliberationem demandavit. Porro cum vidi illos τὰ τῆς βουλῆς καὶ τοῦ σκεμματος. Καὶ δὴ καὶ τὴν
mecum idem sentire, et comperto, quod diebus foriatis sancti minus honorantur quam fas est, justitiæ amore moti sancimus ut sacris concionibus
honor pristinus tribuntur, ut injuriæ quoquomodo
illat expientur, ne, ut dicit Apostolus, mors se
qualur ex perverso Dei in diebus festis cultu, aut
ignaviae venia res honesta debonestentur aut injestitia in favore ponatur.
αὐτῶν τιμιότητα συνωδά φρονοῦσαν αὐτῇ εὑροῦσα
ἡ βασιλεία μου, συνεῖσα δὲ καὶ τοὺς ἐν ταῖς ἀνεσίμας ἡμέραις τιμωμένους ἁγίους ἀτιμίαν μᾶλλον ἢ
τιμὴν οἰομένους ἐξ ἧς οἰκήσεσθαι τέλεον παρακινδυνεύει τὸ δίκαιον, ταῦτα θεσπίζει, ταῖς τε τῶν
σε κτῶν πανηγύρεων τελεταῖς τὸ εἰκὸς τῆς αὐτῶν
τιμῆς ἀπονέμουσα, καὶ τῇ τῶν ἀδικουμένων ἐκδικήσει τὸ πρέπον ἀπομερίζουσα· ἵνα μὴ, ὁ φησιν ὁ
δ
τῆς ἐν ταῖς ἑορταῖς δηλαδὴ τοῦ Θεοῦ θεραπείας ή
Απόστολος, ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ κατεργάζοιτο θάνατος, ἐκ
τῶν ἀδικουμένων πλείων συντριβή καὶ ἀπώλεια, μηδ᾽ ἡ σεμνωνυμία τῆς ἀργίας καὶ τῆς ἀπραξίας τὰ
εὔφημον ἐνεργόν τε ἅμα ποιοῖτο τὴν ἀδικίαν καὶ ἔμπρακτον.
Sancimus, igitur ut illi dies feriati sint, quos in
præsenti constitutione nominatim enumerabimus:
et ut alii quidem eorum ferias in universum habeant, ut nequaquam toto ipsorum durante spatio
constitui judicium possit, nisi fortassis imperator
per dispensationis modum, vel ob necessitatem (ut
multa sæpenumero subita quædam rerum varietas
licentius novare solet) in iis quoque judicium constituere voluerit; alii vero ex parte a judielis vacent, ut ea videlicet exerceantur a matutino tempore usque ad tempus sacri cullus, quo judicibus
tam precationi, quam celebrationi divini Numinis
intentis esse liceat, ac peracto sacro justitiæ curam
gerant, et injurias perpessis juxta vigorem legum
succurrant. Sed tamen ii quibus in hunc modum
post cultum sacrum jus dicere permissum est, in
conficiendis ab se notationibus ac instrumentis
mentionem temporis facient, quo coufecta sint. Ac
primo quidem de omnino feriatis agendum erit.
Itaque dies Natalis inviolatæ Dominæ Deiqus Genitricis, qui celebratur a. d. m fil. Septembr.
feriatus est. Consimiliter et 14 dies, vivificæ Crucis
Exaltationi dicatus. Item 26, propter apostoli et
evangelistä Joannis Theologi migrationem,
Octobris dies 6, quod in eo sancti apostoli Thomæ
inemoria celebretur. Item 9, propter Jacobum Alphæi F. apostolorum, et x, propter Lucam apostolum et evangelistam.
α'. Θεσπίζομεν οὖν ἐκείνας εἶναι τῶν ἡμερῶν
ἀπράκτους, ὃς ἐν τῇ παρούσῃ διατάξει ῥητῶ;
ἀπαριθμησόμεθα. Καί τινας μὲν αὐτῶν τὸ πάντη
ἄπρακτον ἔχειν, ώς μηδαμώς δι' ὅλου τοῦ αὐτῶν
διαστήματος συνίστασθαι δικαστήριον, εἰ μὴ βασιλεία ἴσως οἰκονομίας τρόπῳ ἢ ἀνάγκη (ὁποῖα πολύ
τὸ περιπετὲς τῶν πραγμάτων νεανιεύεται) θελήσει
καθίσαι καὶ ἐν αὐταῖς δικαστήριον· τινὰς δὲ ἀπὸ
μέρους ἄγειν τῶν δικαστηρίων σχολήν, ώς οἷον
ξωθεν μέχρι καὶ εἰς αὐτὸν τὸν τῆς λειτουργίας και
ρὸν, ἵνα τοῖς δικασταῖς ἐξείη προσανέχειν εὐχῇ καὶ
τῇ περὶ τὸ θεῖον δοξολογίᾳ, καὶ μετὰ τὴν ἱεροτελε
στίαν ἐπιμελεῖσθαι καὶ τῆς δικαιοσύνης καὶ τοῖς
ἄδικα πεπονθόσιν ἐπαρήγειν κατὰ τὴν τῶν νόμων
ἰσχύν. Οι μέντοι οὕτω μετὰ τὴν θείαν λειτουργίαν
επιτετραμμένοι δικάζειν ἐν τοῖς γινομένοις παρ'
αὐτῶν σημειώμασι μεμνήσονται τοῦ καιροῦ, καθ'
δν τὰ σημειώματα πράττονται. Καὶ δὴ πρῶτον περὶ
τῶν τελείως ἀπράκτων διαληπτέον.
Novembris dies 13, qnod in eo memoria Chrysostomi celebretur; et 14, quod Philippo apostolo
festus sit; et 16 in evangelistæ et apostoli Matthæi
honorem; et 21, quod tuin Dei Genitricis introitus
in templum celebretur; et 30 propterea, quod Audreæ apostolo sit festus.
Decembris dies 9 in quo scilicet Conceptio sanclissima Matris Dei nostri celebratur; et 20 dies
usque ad 6 Januarii, quod in eis dies Natalis, itemque Baptismi Domini Deique ac Servatoris nostri
Jesu Christi, festa celebritate culantur.
Januarii dies 18, propter divinos Patres ac do -
ctores, Athanasium et Cyrillum. 25 ejusdem
Η τοίνυν κατὰ τὴν ὀγδόην ἡμέραν τοῦ Σεπτεμ
βρίου μηνός γενέθλιος ἡμέρα τῆς παναχράντου Δεσποίνης καὶ Θεομήτορος άπρακτος ἔσται. Ὡσαύτω;
καὶ ἡ ἰδ', τῇ Ὑψώσει τετιμημένη του ζωοποιοῦ
σταυροῦ· καὶ ἡ κς', διὰ τὴν τοῦ ἀποστόλου και
εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου μετάστα
σιν.
Ἡ ς' τοῦ Ὀκτωβρίου, διὰ τὸ τὴν μνήμην ἐν αὐτῇ
τελεῖσθαι τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Θωμά. Η Θ', διὰ τὸν
τοῦ ᾿Αλφαίου Ἰάκωβον τὸν ἀπόστολον καὶ ἡ ι', διὰ
τὸν ἀπόστολον καὶ εὐαγγελιστὴν Λουκάν.
Η ιγ' τοῦ Νοεμβρίου μηνός, ὅτι ἐν αὐτῇ ἡ μνήμη
τοῦ Χρυσοστόμου τελεῖται. Η ιδ᾽, ὅτι ἐν αὐτῇ ὁ ἀπό
στολος Φίλιππος ἑορτάζεται. Η ις', ὅτι ὁ εὐαγγε
λιστὴς καὶ ἀπόστολος Ματθαίος τιμᾶται. Ἡ κα', ὅτι
τὰ εἰς τὸν ναὸν εἰσόδια τῆς Θεομήτορος ἐν ταύτῃ
πανηγυρίζεται· καὶ ἡ λ', ὅτι ὁ ἀπόστολος ᾿Ανδρέας
ἐν αὐτῇ ἑορτάζεται.
Η θ' τοῦ Δεκεμβρίου, ὡς τῆς Συλλήψεως ἐν αὐτῇ
τελουμένης τῆς ὑπεραγίας Μητρὸς τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
Η κ' μέχρι καὶ αὐτῆς τῆς ς' τοῦ Ἰανουαρίου, ὡς
ἐν αὐταῖς ἑορταζομένων τῶν Γενεθλίων καὶ τοῦ βαπτίσματος τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Η ιη' τοῦ Ἰανουαρίου, διὰ τοὺς θείους Πατέρας
καὶ διδασκάλους, ᾿Αθανάσιον καὶ Κύριλλον. Η κε
col. 757–758page 26 of 41
PG 133:757τοῦ αὐτοῦ μηνός, διὰ τὴν μνήμην τοῦ μεγάλου πάτρες Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου. Ἡ β' τοῦ Φεβρουαρίου, διὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος ὁκαπαντήν· καὶ ἡ γ', διὰ τὴν τῆς μνήμης τοῦ θεοδόχου Συμεών τελετήν. Ἡ κι' τοῦ Μαρτίου, διὰ τὸν τῆς Θεομήτορος εύν αγγελισμόν. Α' πασχαλίαι τῶν ἡμερῶν ἀπ' αὐτῆς τῆς τοῦ Λαζάρου ἐγέρσεως μέχρι καὶ εἰς αὐτὴν τὴν μετὰ τὸ ἅγιον Πάσχα ογδόην. Ἡ κι' τοῦ ᾿Απριλίου, διὰ τὸν ἀπόστολον καὶ εὐ αγγελιστὴν Μάρκον· καὶ ἡ λ', διὰ τὸν ἀπόστολον 14 κωδον, τὸν τοῦ θεολόγου καὶ εὐαγγελιστοῦ ἀδελφόν. Η η' τοῦ Μαΐου, διὰ τὴν μνήμην τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου. Η ι, διὰ τὴν τοῦ ἀποστόλου Σίμωνος τοῦ Ζηλωτού. Η κα', διὰ τὴν μνήμην τῶν ἁγίων καὶ ἐσαποστόλων μεγάλων βα σιλέων, Κωνσταντίνου και Ελένης. Η κς', δια τὴν τοῦ ἀποστόλου Αλφαίου τοῦ Ἰούδα. Η κα' τοῦ Ἰουνίου, διὰ τὸν ἀπόστολον Βαρθολο μαζον. Η ιθ, διὰ τὸν ἀπόστολον Ἰούδαν τὸν καὶ Θαϊδαῖον, καὶ Λεββαίον, καὶ Ἰάκωβον. Ἡ κδ', διὰ τὸ τοῦ Προδρόμου Γενέθλιον. Ἡ κθ', διὰ τὴν ἐπὶ τοῖς κορυφαίοις τῶν ἀποστόλων Πέτρου και Παύλου πανήγυριν· καὶ ἡ δ', διὰ τὴν ἐπὶ τοῖς δώδεκα. Η κι' τοῦ Ἰουλίου, διὰ τὴν τῆς ἁγίας Αννης τῆς μητρὸς τῆς Θεομήτορος κοίμησιν. Ἡ ς' τοῦ Αὐγούστου, διὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεταμόρφωσιν. Ἡ θ, διὰ τὴν μνή μην τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Ματθίου. Η ιε', διὰ τὴν ὑπερένδοξον τῆς ἁγίας Θεοτόκου μετάστασιν. Καὶ 4 κ', διὰ τὴν μνήμην τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Θαδδαίου. Καὶ ἡ κδ' διὰ τὴν τοῦ ἀποστόλου Βαρθολομαίου. Καὶ Απθ', διὰ τὴν τοῦ τιμίου Προδρόμου ἀποτομήν. Ταύταις ὡς τέλεον ἀπράκτοις συνεξετασθήσονται καὶ αἱ μεσότητες τῆς τεσσαρακονθημέρου νηστείας καὶ τῆς Πεντηκοστῆς, καὶ ἡ τοῦ Σωτῆρος Ανάληψις, καὶ πᾶσαι τῶν ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἡμερῶν κυριώνυμοι ὡς ἐν αὐταῖς ἀποκεκλεῖσθαι πᾶσαν πάροδον εἰς τὸ δικαστήριον, καὶ μηδέν τι μηδένα τῶν δικάζειν λα χόντων δικαστικὸν διαπράττεσθαι. β. Δἴ γε μὴν τὸ δικαστήριον ἀπὸ μέρους σχολά ζουσαι, καὶ μὴ καθ᾽ ὁλόκληρον (ὡς προδιειλήφαμεν) ἀπραχτήσουσαι, εἶεν ἂν αὗται. Η Γ' τοῦ Σεπτεμβρίου μηνός, ὅτι ἐν αὐτῇ τὸ ἐν χώναις τοῦ ἀρχιστρατήγου Μιχαήλ θαῦμα τετερα τούργηται. Ἡ κγ' τοῦ Ὀκτωβρίου, ὅτι τὴν μνήμην τοῦ ἀδελφοθέου Ἰακώβου τελοῦμεν. Η κας', ὅτι τὸν μέγαν μάρτυρα καὶ μυροβλύτην Δημήτριον ἑορτάζομεν. Η σ' τοῦ Νοεμβρίου, διὰ τὸ τοὺς θαυματουργούς ἀναργύρους Κοσμᾶς καὶ Δαμιανόν ἑορτάζεσθαι. Η τ', διὰ τὸ τὴν σύναξιν τῶν ἀσωμάτων τελεῖσθαι. Καὶ ἡ κή, διὰ τὸ τὸν ὁσιομάρτυρα Στέφανον τὸν νέον πανηγυρίζεσθαι. Ἡ δ' τοῦ Δεκεμβρίου, διὰ τὴν καλλιμάρτυρα· τοῦ αὐτοῦ μηνός, διὰ τὴν μνήμην τοῦ μεγάλου Πα- mensis, propter memoriam magni Patris, Gregori
τρες Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου.
Ἡ β' τοῦ Φεβρουαρίου, διὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος
ὁκαπαντήν· καὶ ἡ γ', διὰ τὴν τῆς μνήμης τοῦ Θεο
δόχου Συμεών τελετήν.
Ἡ κι' τοῦ Μαρτίου, διὰ τὸν τῆς Θεομήτορος εύν
αγγελισμόν. Α' πασχαλίαι τῶν ἡμερῶν ἀπ' αὐτῆς
τῆς τοῦ Λαζάρου ἐγέρσεως μέχρι καὶ εἰς αὐτὴν τὴν
μετὰ τὸ ἅγιον Πάσχα ογδόην.
Ἡ κι' τοῦ ᾿Απριλίου, διὰ τὸν ἀπόστολον καὶ εὐ
αγγελιστὴν Μάρκον· καὶ ἡ λ', διὰ τὸν ἀπόστολον 14κωδον, τὸν τοῦ θεολόγου καὶ εὐαγγελιστοῦ ἀδελφόν.
Η η' τοῦ Μαΐου, διὰ τὴν μνήμην τοῦ εὐαγγελι
στοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου. Η ι, διὰ τὴν τοῦ
ἀποστόλου Σίμωνος τοῦ Ζηλωτού. Η κα', διὰ τὴν
μνήμην τῶν ἁγίων καὶ ἐσαποστόλων μεγάλων βα
σιλέων, Κωνσταντίνου και Ελένης. Η κς', δια
τὴν τοῦ ἀποστόλου Αλφαίου τοῦ Ἰούδα.
Η κα' τοῦ Ἰουνίου, διὰ τὸν ἀπόστολον Βαρθολο
μαζον. Η ιθ, διὰ τὸν ἀπόστολον Ἰούδαν τὸν καὶ
Θαϊδαῖον, καὶ Λεββαίον, καὶ Ἰάκωβον. Ἡ κδ', διὰ
τὸ τοῦ Προδρόμου Γενέθλιον. Ἡ κθ', διὰ τὴν ἐπὶ
τοῖς κορυφαίοις τῶν ἀποστόλων Πέτρου και Παύλου
πανήγυριν· καὶ ἡ δ', διὰ τὴν ἐπὶ τοῖς δώδεκα.
Η κι' τοῦ Ἰουλίου, διὰ τὴν τῆς ἁγίας Αννης
τῆς μητρὸς τῆς Θεομήτορος κοίμησιν.
Ἡ ς' τοῦ Αὐγούστου, διὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ μεταμόρφωσιν. Ἡ θ, διὰ τὴν μνήμην τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Ματθίου. Η ιε', διὰ τὴν
ὑπερένδοξον τῆς ἁγίας Θεοτόκου μετάστασιν. Καὶ
4 κ', διὰ τὴν μνήμην τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Θαδδαίου.
Καὶ ἡ κδ' διὰ τὴν τοῦ ἀποστόλου Βαρθολομαίου. Καὶ
Απθ', διὰ τὴν τοῦ τιμίου Προδρόμου ἀποτομήν.
Ταύταις ὡς τέλεον ἀπράκτοις συνεξετασθήσονται
καὶ αἱ μεσότητες τῆς τεσσαρακονθημέρου νηστείας
καὶ τῆς Πεντηκοστῆς, καὶ ἡ τοῦ Σωτῆρος Ανάληψις,
καὶ πᾶσαι τῶν ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἡμερῶν κυριώνυμοι
ὡς ἐν αὐταῖς ἀποκεκλεῖσθαι πᾶσαν πάροδον εἰς τὸ
δικαστήριον, καὶ μηδέν τι μηδένα τῶν δικάζειν λαχόντων δικαστικὸν διαπράττεσθαι.
β. Δἴ γε μὴν τὸ δικαστήριον ἀπὸ μέρους σχολά
ζουσαι, καὶ μὴ καθ᾽ ὁλόκληρον (ὡς προδιειλήφαμεν)
ἀπραχτήσουσαι, εἶεν ἂν αὗται.
Η Γ' τοῦ Σεπτεμβρίου μηνός, ὅτι ἐν αὐτῇ τὸ ἐν
χώναις τοῦ ἀρχιστρατήγου Μιχαήλ θαῦμα τετερατούργηται.
Ἡ κγ' τοῦ Ὀκτωβρίου, ὅτι τὴν μνήμην τοῦ ἀδελ
φοθέου Ἰακώβου τελοῦμεν. Η κας', ὅτι τὸν μέγαν
μάρτυρα καὶ μυροβλύτην Δημήτριον ἑορτάζομεν.
Η σ' τοῦ Νοεμβρίου, διὰ τὸ τοὺς θαυματουργούς
ἀναργύρους Κοσμᾶς καὶ Δαμιανόν ἑορτάζεσθαι. Η
τ', διὰ τὸ τὴν σύναξιν τῶν ἀσωμάτων τελεῖσθαι. Καὶ
ἡ κή, διὰ τὸ τὸν ὁσιομάρτυρα Στέφανον τὸν νέον
πανηγυρίζεσθαι.
Ἡ δ' τοῦ Δεκεμβρίου, διὰ τὴν καλλιμάρτυρα
Theologi.
Februaril dies 2, propterea quod obviam Servatori sit itum; et 3, propter celebrationem memoriæ
Symeonis, qui Christum excepit.
Martii dies 25, propter allatum Deiparæ lætum
illum nuntium. Item dies Paschales, ab ipsa resuscitutione Lazari, usque ad diem post sanctum
Pascha octavum.
Aprilis dies 25, propter apostolum et evangelistam Marcum; et 30, propter apostolum Jacobum,
¡llius theologi et evangelistæ fratrem.
Mali dies 8, propter memoriam evangelistæ
Joannis theologi; et 40, propter Simonis Zelotæ
προstoli memoriam; et 21, propter memoriam sanctorum et apostolis parium, magnorum principnm,
Constantini et Helenæ et 26, propter memoriam
Juda Alphæi apostoli.
G
Junii dies 11, propter Bartholomæum apostolum;
et 25, propter Judam apostolum, cognomento Thaddæum, et Lebæum, et Jacobum; item 24, propter
Natalem præcursoris, et 29, propter apostolorum
principain, Petri et Pauli solemnitatem, et 30,
propter memoriam apostolorum 12.
Julii dies 25, propter Obdormitionem S. Annæ,
Matris Deipara.
Augusti dies 6, propter Servatoris nostri Jesu
Christi transformationem; et 9, propter memorian
saucti apostoli Matthim; et 15, propter gloriosissimain sancta Deipara migrationem; et 20, propter
memoriam sancti apostoli Thaddæi; et 24, propter
Bartholomæi apostoli memoriam; et 29, propter
venerandi Præcursoris decollationem.
Inter hos omnino feriatos dies computabuntur et
medietates jejunii quadraginta dierum, et Pentecostles, et Servatoris assumptio, et omnes in anno
dies a Domino nuncapati: ita ut hisce diebus omnis
ad tribunal aditus præclusus sit, nec ullus eoruin,
qui jus dicant, quidquam ad juris dictionem perti
nens, peragat.
Cæterum a quidus ex parte vacationem tribunal
habet, quique non in solidum (veluti jam antea
diximus) feriati sunt, bi sane fuerint.
Dies 6 mensis Septembris, quod tunc Michaelis
summi copiarum ducis factum Cbonis miraculum
prodigiose commemoretur.
Octobris 23, quod Jacobi, Christi fratris, memoriam recolamnus; et 26, quod is magno et unguentis scaturienti Demetrio festuò agatur.
Novembris 1, ob edentium prodigia, et gratis
olim medicinam facientium, Cosmæ ac Damjani
festum; et 8, quod corporis expertium conventus
celebretur; et 28, propter sancti martyris Stephani
junioris solemnitatem.
Decembris 4, propter egregiam martyrem Barba-
col. 759–760page 27 of 41
PG 133:759Βαρβάρων. Καὶ ἡς, διὰ τὸν ἐν θαύμασι περιώνυμον καὶ μυροβλύτην Νικόλαου... οι τιν, Η ι' τοῦ Ἰανουαρίου, διὰ τὸν Νύσσης θεῖον Γρη γόριον. Η ις', διὰ τὴν προσκύνησιν τῆς τιμίας τοῦ κορυφαίου τῶν ἀποστόλων Πέτρου Αλύσεως. Η ιθ', διὰ τὴν ἀνακομιδὴν τοῦ τιμίου νεκροῦ τοῦ Θεολόγου Γρηγορίου. Καὶ ἡ κι', διὰ τὴν ἀνακομιδὴν τοῦ σεβασμίου λειψάνου τοῦ Χρυσοστόμου. Ἡ ζ' τοῦ Φεβρουαρίου, διὰ τὸν μεγαλομάρτυρα στρατηλάτην Θεόδωρον. 'Η ιζ', διὰ τὸν ἀθλοφόρον Θεόδωρον τὸν Τήρωνα. Η θ' τοῦ Μαρτίου, ὡς τῆς μνήμης τελουμένης τῶν ἁγίων μαρτύρων τοῦ Χριστοῦ μ', Η κγ' τοῦ Ἀπριλίου, ὡς τοῦ μεγαλομάρτυρος Β. Γεωργίου τιμωμένου. Η β' τοῦ Μαΐου, διὰ τὸν μέγαν ᾿Αθανάσιον. Η η' τοῦ Ἰουνίου, διὰ τὸν μεγαλομάρτυρα Θεό δωρον τὸν στρατηλάτην. 'Η θ', διὰ τὸν ὅσιον Πατέρα ἡμῶν Κύριλλον ᾿Αλεξανδρείας. Καὶ ἡ κι', διὰ τὸν ὅσιον καὶ θαυματουργόν Σαμψών. Η α' τοῦ Ἰουλίου, ὅτι ἐν αὐτῇ τῶν ἁγίων καὶ θαυματουργῶν ἀναργύρων τὴν μνήμην τελοῦμεν. Ἡ β', ὅτι τῆς καταθέσεως τῆς Θεομήτορος μνημονεύομεν. Η η', ὅτι τὸν μεγαλομάρτυρα Προκόπιον ἑορτάζομεν. Η ια', ὅτι τὴν καλλιμάρτυρα Ευφημίαν πανηγυρίζομεν. Ἡ κ', ὅτι τὸν προφήτης Ηλίαν τις μῶμεν. Ἡ κ' ὅτι τὸν ἀθλοφόρον, καὶ θαυματουργόν Παντελεήμονα ἑορτάζομεν. Καὶ ἡ λπὸ τοῦ Αὐγούστου, δια την της τιμίας ζώνης τῆς ἀχράντου Θεοτόκου κατάθεσιν. Αὗται δὴ αἱ πῶς μὲν ἄπρακτοι, πῶς δὲ ἔμπρακτοι. Τὰς μέντοι διὰ γέννησιν βασιλικὴν ἢ ἀναγόρευσιν σχολαζούσας τῶν ἡμερῶν καὶ ταύτας ταῖς εμπράκτοις ἐγκρίνει ή βασιλεία μου, ἀφ' ἑαυτῆς άρχομένη τοῦ παρόντος θεσμοθετήματος καὶ ἐν οἷς αὐτὴ διαπράξαιτο διδάσκουσα τους λοιπούς· οὐχ οὕτω γὰρ ὁ τῆς παρούσης διατάξεως πείσει λόγος τοὺς αὐτῷ προσανέχοντας, ὡς ἡ παρὰ τῆς βασιλείας μου πρᾶξις. Αὐτὰς γὰρ τὰς ἡμέρας, ἐν οἷς ἡ βασι λεία μου καὶ εἰς τὸν τῇδε βίον προῆκται καὶ εἰς βα σιλέα Θεοῦ προνοίᾳ ἀνηγόρευται, εμπράκτους εἶναι θεσπίζει, καὶ μηδεμίαν ἐκεχειρίαν ἐν ταύταις ἄγειν τὰ δικαστήρια. Πᾶσαι μέντοι αἱ παρὰ τὰς ἄνω και ταγραφείσας ἡμέρας τοῦ χρόνου καὶ ἐμπρακτοι σονται, καὶ δικαστήρια ἐν αὐταῖς γενήσονται καὶ έκβιβασμοὶ ἀκολούθως ταῖς δικαστικαῖς ἀποφάσεσι. Πέπεισμαι δὲ ὅτι καὶ Θεῷ φίλον ἔσται τὸ παρὸν τῆς βασιλείας μου θεσμοθέτημα· ταλανίζων γὰρ τοὺς Φαρισαίους ὁ Ἰησοῦς καὶ αὐτοῦ τοῦ ἐλέους την κρίσιν προέταξε. Είχε τό· Μηνὶ Μαρτίῳ Ινδικτιώνος ἰδ', δ' ἐρυ Ορῶν γραμμάτων τῆς βασιλικῆς χειρός· τό Διά τοῦ λογοθέτου τοῦ δρόμου τοῦ ἀγαθεοδωρίτου Μrum, et 6, propter celebrem miraculis et unguentis Βαρβάρων. Καὶ ἡς, διὰ τὸν ἐν θαύμασι περιώνυμον
scaturientem Nicolaum.
καὶ μυροβλύτην Νικόλαου...
Jaunarii 10, propter Nyssa pontifcem, divum
Gregorium, et 16, propter venerationem pretiosa
• principis apostolorum Petri eatens; et 49, propter
reportationem pretiosi cadaveris. Gregorii theologi;
et 27, propter reportationem venerabilium reliquiarum Chrysostomi.
Februarii 7, propter insignem martyrem, magi
strum militum Theodorum; οι 17, propter victorem
certaminum Theodorum Tironen.
Martí¡ 9, quod sanctorum Christi XL martyrum
memoria tunc recolatur.
Aprilie 23, in honorem magni martyris Georgii
destinatus.
"Maii 2, propter magnum illum Athanasium.
Junii 8, propter magnum martyrem Theodorum
magistrum militum; et 9, propter sanctum Patrem
nostrum Cyrillum, pontificem Alexandrinum; et 27,
propter sanctum et edentem prodigia Samsonem.
Julii 1, quod tunc sanctorum, et miracula designantium, et argento carentium. memoriam celebremus; et 2, quod depositionem pretiosæ vestis
Deiparæ mentionem faciamus; et 8, ob magni martyris Procopii festum; et 11, quod egregiam martyrem Euphemiam concelebremus; et 20, ad Eliæ
vatis honorem; et 27, quod viciori certaminum et
miraculorum auctori Joanni misericordi festus sit.
Augusti 31, propter depositionem pretiosi cinguli labis expertis Deiparæ.
Atque hi amt dies illi partim feriati, partim juridici Quibus vero diebus propter Natalem,
vel Renuntiationem principis cossatur, eos dies inter
juridicos majestas mea refert; a sese presentem
sanctionem inchoans, et per ea, quæ ipsamet facit,
alios instituens. Quippe non perinde præsentis constitutionis oratio quantumvis in illam attentos impellet, ut ipsum majestatis meæ factum. Nam illos
ipsos dies majestas mea, quibus diebus tum in hanc
lucem est edita, tum in imperatorem per Dei providentiam renuntiata, juridicos esse sancit, nec in
eis ullas judiciis inducias esse. Omnes quidem certe,
præter descriptus superius anni dies, juridici erunt,
ct in eisdem tum judicia, tum consentanea judiciailfs sententiis exsecutiones fent et exercebuntur.
Persuasum autem habeo, præsentem hanc majestatis meæ constitutionem Deo quoque gratam esse.
Nam ubi Pharisæos Jesus exsecratur, ipsi etiam
misericordiae judicium anteposuit.
Datum mense Martio, indict. τιν, litteris rubris
ab imperatoris manu exaratis. Bulla cerea diptycha
per logothetam dromi sancti Michaelis. In parte
· Η ι' τοῦ Ἰανουαρίου, διὰ τὸν Νύσσης θεῖον Γρηγόριον. Η ις', διὰ τὴν προσκύνησιν τῆς τιμίας τοῦ
κορυφαίου τῶν ἀποστόλων Πέτρου Αλύσεως. Η ιθ',
διὰ τὴν ἀνακομιδὴν τοῦ τιμίου νεκροῦ τοῦ Θεολόγου
Γρηγορίου. Καὶ ἡ κι', διὰ τὴν ἀνακομιδὴν τοῦ σε -
βασμίου λειψάνου τοῦ Χρυσοστόμου.
Ἡ ζ' τοῦ Φεβρουαρίου, διὰ τὸν μεγαλομάρτυρα
στρατηλάτην Θεόδωρον. 'Η ιζ', διὰ τὸν ἀθλοφόρον
Θεόδωρον τὸν Τήρωνα.
Η θ' τοῦ Μαρτίου, ὡς τῆς μνήμης τελουμένης
τῶν ἁγίων μαρτύρων τοῦ Χριστοῦ μ',
Η κγ' τοῦ Ἀπριλίου, ὡς τοῦ μεγαλομάρτυρος
Β. Γεωργίου τιμωμένου.
Η β' τοῦ Μαΐου, διὰ τὸν μέγαν ᾿Αθανάσιον.
Η η' τοῦ Ἰουνίου, διὰ τὸν μεγαλομάρτυρα Θεόδωρον τὸν στρατηλάτην. 'Η θ', διὰ τὸν ὅσιον Πατέρα
ἡμῶν Κύριλλον ᾿Αλεξανδρείας. Καὶ ἡ κι', διὰ τὸν
ὅσιον καὶ θαυματουργόν Σαμψών.
Η α' τοῦ Ἰουλίου, ὅτι ἐν αὐτῇ τῶν ἁγίων καὶ
θαυματουργῶν ἀναργύρων τὴν μνήμην τελοῦμεν.
Ἡ β', ὅτι τῆς καταθέσεως τῆς Θεομήτορος μνημο
νεύομεν. Η η', ὅτι τὸν μεγαλομάρτυρα Προκόπιον
ἑορτάζομεν. Η ια', ὅτι τὴν καλλιμάρτυρα Ευφημίαν
πανηγυρίζομεν. Ἡ κ', ὅτι τὸν προφήτης Ηλίαν τις
μῶμεν. Ἡ κ' ὅτι τὸν ἀθλοφόρον, καὶ θαυματουργόν
Παντελεήμονα ἑορτάζομεν.
Καὶ ἡ λπὸ τοῦ Αὐγούστου, δια την της τιμίας
ζώνης τῆς ἀχράντου Θεοτόκου κατάθεσιν.
Αὗται δὴ αἱ πῶς μὲν ἄπρακτοι, πῶς δὲ ἔμπρακτοι. Τὰς μέντοι διὰ γέννησιν βασιλικὴν ἢ ἀναγόρευσιν σχολαζούσας τῶν ἡμερῶν καὶ ταύτας ταῖς
εμπράκτοις ἐγκρίνει ή βασιλεία μου, ἀφ' ἑαυτῆς
άρχομένη τοῦ παρόντος θεσμοθετήματος καὶ ἐν οἷς
αὐτὴ διαπράξαιτο διδάσκουσα τους λοιπούς· οὐχ
οὕτω γὰρ ὁ τῆς παρούσης διατάξεως πείσει λόγος
τοὺς αὐτῷ προσανέχοντας, ὡς ἡ παρὰ τῆς βασιλείας
μου πρᾶξις. Αὐτὰς γὰρ τὰς ἡμέρας, ἐν οἷς ἡ βασι
λεία μου καὶ εἰς τὸν τῇδε βίον προῆκται καὶ εἰς βασιλέα Θεοῦ προνοίᾳ ἀνηγόρευται, εμπράκτους εἶναι
θεσπίζει, καὶ μηδεμίαν ἐκεχειρίαν ἐν ταύταις ἄγειν
τὰ δικαστήρια. Πᾶσαι μέντοι αἱ παρὰ τὰς ἄνω και
ταγραφείσας ἡμέρας τοῦ χρόνου καὶ ἐμπρακτοι -
σονται, καὶ δικαστήρια ἐν αὐταῖς γενήσονται καὶ
έκβιβασμοὶ ἀκολούθως ταῖς δικαστικαῖς ἀποφάσεσι.
Πέπεισμαι δὲ ὅτι καὶ Θεῷ φίλον ἔσται τὸ παρὸν
τῆς βασιλείας μου θεσμοθέτημα· ταλανίζων γὰρ
τοὺς Φαρισαίους ὁ Ἰησοῦς καὶ αὐτοῦ τοῦ ἐλέους την
κρίσιν προέταξε.
Είχε τό· Μηνὶ Μαρτίῳ Ινδικτιώνος ἰδ', δ' ἐρυ
Ορῶν γραμμάτων τῆς βασιλικῆς χειρός· τό Διά
τοῦ λογοθέτου τοῦ δρόμου τοῦ ἀγαθεοδωρίτου Μ:
Abrogatio ejus, quod l. 7, § penult. C. de feriis, edicitur.
Part XIVPars XIV
col. 761–762page 28 of 41
PG 133:761χαήλ. Κηρίνη βούλλη διπτύχου. Καὶ ἔξωθεν τό Απελύθη μηνὶ Ἰουνίῳ ινδικτιώνος ιδ' έτους σχοδ'. Νεαρὰ τοῦ πανευσεβεστάτου καὶ φιλοχρίστου κραταιοῦ καὶ ἁγίου ἡμῶν βασιλέως τοῦ πυρο φυρογεννήτου κυροῦ Μανουὴλ τοῦ Κομνηνού περὶ τῶν ἑκουσίως φονευόντων. η Τοῖς ἀρχηγέταις τοῦ γένους ὁ τῆς κακίας γενο νήτων ἀπὸ φθόνου καὶ φόνου τὰς ἀρχὰς τῆς που νησίας ἐπήξατο, συλλαβὼν μὲν τὸν φθόνον καὶ ὠδι νήσας, ἀποτελὼν δὲ τὸν φόνον, ἅτε ζωῆς πολέμιος ὢν καὶ τῷ δημιουργῷ καὶ πλάστῃ τῶν ἀνθρώπων ἀντίπαλος· εἰ ἐκεῖνος μὲν παράγειν καὶ συνέχειν το πλάσμα ηὐδόκησεν, αὐτὸς δὲ ἀναιρεῖν καὶ ἀπολύ λύειν ἐξ ἀρχῆς καὶ μέχρι παντὸς μεμελέτηκε. Διὰ τοῦτο καὶ παρ' ἀδελφοῖς τὰ πρῶτα φθόνος τὸ που νηρὸν τοῦτο καὶ ὀλέθριον παραβλαστάνει ζιζάνιον, καὶ φόνον καρποφορεῖ, καὶ ἀντιπράττει δι' αὐτοῦ τῷ ποιήσαντι. 'Αλλ' δρα καὶ τὴν τιμωρίαν, οὐ διαμέλ λούσαν, παρὰ πόδας δὲ μᾶλλον καὶ ἀπαραιτήτως ὑπὸ Θεοῦ τῷ τοῦ μύσους εργάτῃ προσαγομένην καὶ εἰς τὸ ἑπταπλάσιον ἀντιμετρουμένην. Καὶ δῆλον ἐκεῖθεν· «Πᾶς γὰρ ὁ ἀποκτείνας Κάϊν ἑπτά, φησί, τὰ ἐκδικούμενα παραλύσει, ἐν οἷς καὶ τὸ τρέμειν αὐτὸ συγκατηρίθμηται, ἵνα δηλονότι μηκέτι δεύτερον ἰσχύσῃ φόνον ἐργάσασθαι. Καὶ οὕτω μὲν ὁ Κάτω Ἐν δὲ τῷ Λάμεχ ήκηκόειμεν οὐχ επτάκις μόνον, ἀλλ' εβδομηκοντάκις τὰ τῆς ἐκδικήσεως ὡς φονευτῇ καὶ αὐτῷ γεγονότι αντιμεμέτρηται. Καὶ οἱ περὶ τὸν Ἀχαιῶ ὡς τὸν κατὰ τοῦ Ναβουθαὶ μελετήσαν τις άδικον φόνον καὶ τολμήσαντες ἀποτόμως ήχου σαν «Εφόνευσας, ἐκληρονόμησας, ο καί·. Έν τῷ τόπῳ, ἐν ᾧ ἐλειξαν οι πύνες τὸ αἷμα Ναβουθαι, ἐκεῖ ἐκλείξουσιν οἱ κύνες τὸ αἷμά σου, ο καί· «Τὴν Ιεζάβελ κύνες καταφάγονται ἐν τῷ προτειχίσματι τοῦ Ἰσραήλ, ο Καὶ τὰ μὲν τῆς Παλαιᾶς, ὡς ἐκ πολλῶν ὀλίγα φάναι, τοιαῦτα. Ἐπὶ δὲ τῇ τῆς νέας χάριτος Ιλαρότητι, ὅτε πρὸς φόνον ώρμων τοῦ εὐεργέτου οἱ ἐξ Ἰσραὴλ ἀγνώμονες ὄντες καὶ σκλη ροκάρδιοι, ἀκούομεν τοῦ Σωτῆρος τῷ λαβόντι μάχαιραν τὸν ἐκ τῆς μαχαίρας επαπειλοῦντος θάνατον. ᾿Αλλὰ καὶ ὁ πολιτικὸς καὶ παλαιότερο; νόμος τῶν ἱερῶν ἀπείργει περιβόλων των φονευτὴν καὶ τὸν τοῦ ἐλέου καὶ τῆς φιλανθρωπίας ναὸν παντάπασι τού τοῖς ἀπέκλεισεν, ἄδικον εἶναι λογισάμενος, τὸν τὰς χεῖρας πεπλησμένας αίματος φέροντα τῆς ἀπὸ τῶν νόμων ἐπηρτημένης αὐτῷ ἐξελέσθαι κατακρίσεως καὶ κολάσεως. Ταῦτα δὲ πάντως διορίσματα τῷ Μωσαϊκῷ κατακολουθήσει νόμῳ, τῷ ἐκ τοῦ θυ σιαστηρίου τὸν φονέα λαμβάνειν θεσπίζοντι. Αλλ' ὅτι μὲν ἡ τοῦ φόνου πλημμέλεια ἐναγὲς τῷ ἔντι 'Ανεκδ.χαήλ. Κηρίνη βούλλη διπτύχου. Καὶ ἔξωθεν τό externa: Datum mense Junio, indict. xiv, anno
Απελύθη μηνὶ Ἰουνίῳ ινδικτιώνος ιδ' έτους σχοδ'.
NOVELLA CONSTITUTIO DE BONICIDIs.
Νεαρὰ τοῦ πανευσεβεστάτου καὶ φιλοχρίστου
κραταιοῦ καὶ ἁγίου ἡμῶν βασιλέως τοῦ πυρο
φυρογεννήτου κυροῦ Μανουὴλ τοῦ Κομνηνού
περὶ τῶν ἑκουσίως φονευόντων.
η
Novella piissimi et Christi amantis, potentissimi et
. sanctissimi imperatoris nostri in porphyra nati
domini Manuelis Comneni, de voluntariis homi-,
cidis..
Apud generis humani protoparentes pater mise
liguitatis per invidiam et cædem malitiæ fundamenta
jecit. Cum enim vitæ inimicus sit, caden peperit
et Demiurgo et hominum Creatori se adversarium
exbibuit. Deus enim creaturam conservare et ad
perfectionem ducere salagit; diabolus autem perdere nunquam non studet. Ideo etiam invidia inter
primos fratres. hoc zizanium perniciosum ae pessinum, procreavit el, crede commissa, Creatori so
opposuit. Sed ecce vindictamn proxime insequentem,
missam a Deo ultre, et quæ septemplicem sceleris
pœnam exigit, ut patet ex verbis: ‹ Omnis qui occilerit, Cain, septuplum punietur; sic enim mimando Deus providit ne quis postea eædem patraret.
Et hæc quidem quoad Gain. De Lamech autem qui
et ipse homicida exstitit, non septemplicem tantum,
poenam exegit ultor, sed septuagies septies ipsum
altus est. Porro Aehab amicis, postquam eadem
injustam meditati ac exsequi ausi essent, hoc dictum est: «Occidisti, hæres factus es; › et: ‹‹ In
loco hor, in quo linxerunt canes sanguinem Naboth,
lambent quoque sanguinem tuum, et canes comedent Jezabel in agro Israel.» Sed pauca e Veteri Testamento desumpta sufficiant. Quando autem a neva
gratia animati Israelitæ ingrati et duri cordis ad
cædem ruerunt, Salvatorem audimos ei qui ensein
sumperit, mortem per gladium minantem. Sed
etiam lex antiqua eademque politics homicidam a
moenibus arcet, et misericordiæ ac humanitatis
templum ei continenter clausit, fas haud esse arbitrans ut qui manus sanguine contaminatas habet, a
judicio et poena exemplum iri legitima, Hæc præcepta secundum legem Mosaicam constituentur, quæ
homicidam ante altare comprehendi vitat. Quod
autem bomicidii crimen nefandum abominandumque sit, legibus divinis ac humanis satis demon.
stratum est. Dominus autem et Porphyrogenitus
Constantinus, quicunque hujus criminis rei ad
ecclesiam Dei Maguam refugiunt, ubi sponte aliquem occiderunt, perpetuo exsilio puniri edixit redituque omnino probiberi in terram quæ sanguinem
insoutis bibit. li. porro qui praemeditando fratricidii
rei sunt, præter exsilium perpetuum, tonsi monąchis accensendi eraní, cum quibus totam vitami
Τοῖς ἀρχηγέταις τοῦ γένους ὁ τῆς κακίας γενο
νήτων ἀπὸ φθόνου καὶ φόνου τὰς ἀρχὰς τῆς που
νησίας ἐπήξατο, συλλαβὼν μὲν τὸν φθόνον καὶ ὠδινήσας, ἀποτελὼν δὲ τὸν φόνον, ἅτε ζωῆς πολέμιος
ὢν καὶ τῷ δημιουργῷ καὶ πλάστῃ τῶν ἀνθρώπων
ἀντίπαλος· εἰ ἐκεῖνος μὲν παράγειν καὶ συνέχειν
το πλάσμα ηὐδόκησεν, αὐτὸς δὲ ἀναιρεῖν καὶ ἀπολύ
λύειν ἐξ ἀρχῆς καὶ μέχρι παντὸς μεμελέτηκε. Διὰ
τοῦτο καὶ παρ' ἀδελφοῖς τὰ πρῶτα φθόνος τὸ που
νηρὸν τοῦτο καὶ ὀλέθριον παραβλαστάνει ζιζάνιον,
καὶ φόνον καρποφορεῖ, καὶ ἀντιπράττει δι' αὐτοῦ τῷ
ποιήσαντι. 'Αλλ' δρα καὶ τὴν τιμωρίαν, οὐ διαμέλ
λούσαν, παρὰ πόδας δὲ μᾶλλον καὶ ἀπαραιτήτως
ὑπὸ Θεοῦ τῷ τοῦ μύσους εργάτῃ προσαγομένην καὶ
εἰς τὸ ἑπταπλάσιον ἀντιμετρουμένην. Καὶ δῆλον
ἐκεῖθεν· «Πᾶς γὰρ ὁ ἀποκτείνας Κάϊν ἑπτά, φησί,
τὰ ἐκδικούμενα παραλύσει, ἐν οἷς καὶ τὸ τρέμειν
αὐτὸ συγκατηρίθμηται, ἵνα δηλονότι μηκέτι δεύτερον ἰσχύσῃ φόνον ἐργάσασθαι. Καὶ οὕτω μὲν ὁ Κάτω
Ἐν δὲ τῷ Λάμεχ ήκηκόειμεν οὐχ επτάκις μόνον,
ἀλλ' εβδομηκοντάκις τὰ τῆς ἐκδικήσεως ὡς φονευτῇ
καὶ αὐτῷ γεγονότι αντιμεμέτρηται. Καὶ οἱ περὶ
τὸν Ἀχαιῶ ὡς τὸν κατὰ τοῦ Ναβουθαὶ μελετήσαν
τις άδικον φόνον καὶ τολμήσαντες ἀποτόμως ήχουσαν «Εφόνευσας, ἐκληρονόμησας, ο καί·. Έν
τῷ τόπῳ, ἐν ᾧ ἐλειξαν οι πύνες τὸ αἷμα Ναβουθαι,
ἐκεῖ ἐκλείξουσιν οἱ κύνες τὸ αἷμά σου, ο καί· «Τὴν
Ιεζάβελ κύνες καταφάγονται ἐν τῷ προτειχίσματι τοῦ Ἰσραήλ, ο Καὶ τὰ μὲν τῆς Παλαιᾶς,
ὡς ἐκ πολλῶν ὀλίγα φάναι, τοιαῦτα. Ἐπὶ δὲ τῇ τῆς
νέας χάριτος Ιλαρότητι, ὅτε πρὸς φόνον ώρμων τοῦ
εὐεργέτου οἱ ἐξ Ἰσραὴλ ἀγνώμονες ὄντες καὶ σκληροκάρδιοι, ἀκούομεν τοῦ Σωτῆρος τῷ λαβόντι μάχαι
ραν τὸν ἐκ τῆς μαχαίρας επαπειλοῦντος θάνατον.
᾿Αλλὰ καὶ ὁ πολιτικὸς καὶ παλαιότερο; νόμος τῶν
ἱερῶν ἀπείργει περιβόλων των φονευτὴν καὶ τὸν τοῦ
ἐλέου καὶ τῆς φιλανθρωπίας ναὸν παντάπασι τού
τοῖς ἀπέκλεισεν, ἄδικον εἶναι λογισάμενος, τὸν
τὰς χεῖρας πεπλησμένας αίματος φέροντα τῆς ἀπὸ
τῶν νόμων ἐπηρτημένης αὐτῷ ἐξελέσθαι κατακρί
σεως καὶ κολάσεως. Ταῦτα δὲ πάντως διορίσματα
τῷ Μωσαϊκῷ κατακολουθήσει νόμῳ, τῷ ἐκ τοῦ θυ
σιαστηρίου τὸν φονέα λαμβάνειν θεσπίζοντι. Αλλ'
ὅτι μὲν ἡ τοῦ φόνου πλημμέλεια ἐναγὲς τῷ ἔντι
Anno 1166.
Pro@nfium nuper primus edidit Witte in calce 'Ανεκδ. ed. Heimb. 11 p. 287.
col. 763–764page 29 of 41
PG 133:763καὶ θεοστυγές, ἔκ τε τῶν θείων νόμων καὶ τῶν ἀν θρωπίνων ἀρκούντως δεδήλωται. Περὶ δὲ τῶν τοιού τῷ περιπιπτόντων ἐγκλήματι καὶ τῇ ἁγιωτάτῃ καὶ Μεγάλῃ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίᾳ προσφευγόντων τα δόξαντά οἱ νομοθετήσας ὁ πορφυρογέννητος κυρός Κωνσταντίνος διωρίσατο αειφυγίᾳ μὲν τοὺς ἔχου σίους φονεῖς ἅπαντας απαραιτήτως καθυποβάλλεσθαι, καὶ μὴ συγχωρεῖσθαι περινοστεῖν αὐτοὺς καὶ φαίνεσθαι ἐν τῇ γῇ, ἢ τὸ τοῦ πλησίον αἷμα χανοῦσα κακῶς ὑπεδέξατο· τούς γε μὴν ἐκ μελέτης καὶ βεβουλευμένως καὶ μετὰ σκέψεως τὸν ἀδελφικὸν κατεργασαμένους θάνατον σὺν τῇ ἀειφυγίᾳ καὶ ἀποκείρεσθαι πάντως διετάξατο, καὶ τοῖς μοναχοῖς ἐγκαταλεγέντας παρ' ὅλην αὐτῶν τὴν ζωὴν τῷ μοναστηρίῳ προσμένειν, μετὰ τὸ καὶ ἄλλας ποινὰς ὑφίστασθαι (περὶ ὧν πλατύτερον τὰ περὶ τούτων ἀπολυθέντα νεαρά θεσπίσματα διορίζεται), μηδὲν περὶ τῶν μὴ προσφευγόντων τῇ ἁγιωτάτη Μεγάλη Εκκλησία διορισάμενος, ώς τους πολιτικούς νόμους ἀπαρακινήτως ἐπὶ τούτων τηρεῖσθαι βουλόμενος καὶ τὴν τιμωρίαν τοῖς φονεῦσιν ἐπά γεσθαι, καθὼς ἡ τούτων νομοθεσία παρακελεύεται. Πρόφασις οὖν ἡ τοιαύτη νεαρὰ νομοθεσία τοῖς πα λαμναιοτάτοις τῶν ἀνθρώπων καὶ ἐπαράτοις γέγονε τοῦ μετὰ πολλῆς ἀδείας ἐπὶ τὰς μιαιφονίας ἐκτρέχειν, καὶ τῆς τυχούσης λαβομένους προφάσεως της λικοῦτον μύσος εργάζεσθαι καὶ προσφεύγειν τ Ἐκκλησίᾳ, καὶ γράμμα συμπαθείας πορισαμένους αναστρέφειν οἴκαδε. Καντεῦθεν οἱ πλείους καὶ δευ τέροις καὶ τρίτοις καὶ πλείοσιν ἐπιτολμῆσαι οὐκ ώκνησαν διὰ τὸ χαῦνον καὶ καταπεφρονημένον, οὐ γὰρ ἂν εἴποιμι συμπαθές — τῆς προτέρας και λάσεως· συμπάθεια γὰρ ἐπὶ τοῖς πεπονθόσι κακῶς, οὐκ ἐπὶ τοῖς δράσασι, καὶ γίνεται δικαίως καὶ λέγε ται· ἐπὶ δὲ τοῖς κακῶς πράττουσιν οὐκ ἀδιακρίτως χρή ταύτην γίνεσθαι. Ταύτης δὲ τῆς νομοθεσίας κἀκεῖνο δὴ συνέβη τὸ μέρος, λέγω δὴ τὴν ἀειφυγίαν, εἰς παντελῆ ἀχρηστίαν ἐλάσαι. Λόγος γὰρ νῦν ἀειφυγίας οὐδεὶς, ἀλλὰ πάντες οἱ φονευταὶ ἀδεῶς καὶ πάλιν ἐκεῖσε περινοστοῦσιν ἔνθα τὸ μύσος εἰς γάσαντο. Πρώην μὲν γὰρ οἱ ἐν τοῖς θέμασιν ἀπο στελλόμενοι, εἴτε πολιτικὴν περιεζωσμένοι ἀρχὴν ἢ καὶ στρατιωτικὴν ἐνδεδυμένοι ἀξίαν, φόνου τολμηθέντος, ἔσπευδεν ἕκαστος καὶ τοῦ ἑτέρου προέτρεχε, τὸν φονέα συλλαβεῖν προθυμούμενοι καὶ τὴν ἐπ' αὐτῷ ἐπεξέλευσιν κατὰ νομικὴν ἀκολουθίαν ποιή σασθαι, καὶ διὰ τῆς ἐπὶ τούτῳ κολάσεως ἀναστεῖλαι τοὺς ὁμοιόφρονας· νῦν δὲ οἱ τοῖς θέμασιν ἄρχοντες, ὡς μανθάνει ἡ βασιλεία μου, τοῦ καλοῦ μὲν τελείως ἠλογηκότες καὶ πρὸς τὴν τῶν ἀνθρώπων σωτηρίαν συντείνοντος, ἐν δὲ καὶ μόνον συμπέρασμα τῆς ὅλης αὐτῶν ἐνεργείας ποιούμενοι τὸν χρηματισμὸν καὶ τὴν κακὴν αἰσχροκέρδειαν καὶ τὸ κέρμα περιχάσκοντες, οὐ μόνον οὐκ ἀναψηλαφῶσιν, ὅτε φόνος τις ἐν ᾗ διέπουσι χώρα γένηται, τους τὸ τοιοῦτον δεινὸν πλημμελήσαντας, ἀλλ᾽, ὅ τούτου χείριστον, τινὲς τῶν τοιούτων καὶ τοὺς ἤδη φωρα θέντας ὑπ' αὐτῶν καὶ κρατηθέντας περικρύπτουσι, καὶ λαθραίως εἰς τὴν Μεγάλην Εκκλησίαν προ πέμπουσι. Περὶ δὲ τῶν γινομένων ἐπ' αὐτοῖς μετὰ τὸ προσδραμεῖν τῇ ἁγιωτάτῃ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίᾳ ἡ μὲν βασιλεία μου ἀκριβῶς οὐκ οἶδεν· ἀκούει δὲ ὅμως οὐκ ἀγαθὰ, καὶ ἁπλῶς τοῦτο ἐξ ἁπάντων ἀπο τελεῖται, τὸ ἐν παντὶ τόπῳ τῷ ὑπὸ τὴν Ῥωμαϊκὴν ἐπικράτειαν φόνους ἀδεῶς καθημέραν τολμᾶσθαι. Ὅταν οὖν ἡ βασιλεία μου ἀναλογίσηται ὅπερ παρ᾽ ἔθνεσιν, ἃ μήτε νόμος θεῖος ἀπεῖρξε μήτε μελλούσης καὶ φρικτῆς κολάσεως ἀπειλὴ τοῦ κακῶς εἰς ἀλλήλους ποιεῖν ἀνεχαίτισε, τὰ τοιαῦτα τῶν ἁμαρτημάτων σπάνια και διὰ χρόνου τολμῶνται, ἐν δὲ τῇ καθ' ἡμᾶς χώρα σχεδόν καθ᾿ ἑκάστην πλημμελοῦνται, πόσης ἀνίας ἐμπίπλαται; Πλίκης δὲ ἀθυμίας καὶ τοῦτο αἴτιον μετὰ τῶν ἄλλων τῇ βασιλείᾳ μου γίνεται, τῶν νῦνIransigere debeliant, nulla habita ratione aliarum & καὶ θεοστυγές, ἔκ τε τῶν θείων νόμων καὶ τῶν ἀν
j.cnarum quæ ipsis dandae erant (de quibas Novéllæ huc spectantes fusius tractant). De iis autem
qui al Magnam ecclesiam confugiunt nihil delerminavit; leges enim politicas stricte bis de rebus
observari, atque homicidas puniri jussit. Hoc nom
vum edictum prætextus fuit sceleratis atque abominandis hominibus homicidia sine pudore patrandi, ac dein piaculi ergo in erclesiam aliquam
confugiendi, unde, absoluti crimine, domum revertrbantur. Hinc factum est ut plerique plurima scelera
committere nou erubescerent, indulgentiam sperantes, quam male commiserationem dixeris. Miscricordia enim ad eos qui calamitatibus vexantur, non
vero ad scelestos, sed, ut dictum est, ad infortunatos spectare solet. Inde etiam factum est ut exsi
lium perpetuum inefficax et inutile evaserit. Jam enim
ejusmodi exsilii nulla ratio habetur, siquidem homicidæ omnes sine verecundia loca ipsa circumeunt, in quibus peccaverant. Præteritis namque
temporibus, quando viri in provincias delegabantor civili potestate, aut etiam militari investiti,
homicidio alicubi patrato omnes certatim occisorem
comprehenderé studebant ut judici traderetur. Nunc
vero qui provincias gubernant, ut ego quidem audio,
quidquid pulchrum est plane negligentes, hominumque salutis studiosi, nummos ac lucrum in
primo loco ponunt, ubi in regione quam incolunt
homicidium est commissum, paruin curant ut malefactores investigent, imno, quod pejus, si quos
comprehenderunt, abscondunt et clam in Magnam
ccclesiam introducunt. Quid deinde de iisdem ia
sanctissimam Dei ecclesiam illapsis fat, ignoro;
sed nibil boni subodoror; video enim in imperio Romano magnum homicidiorum numerum patrari.
Quando igitur pro dignitate mea regia reputo quam
raro ejusmodi crimina apud gentes qui non lege
divina, non meta pana coercentur, commillantur,
quæ nostrates quotidie patrant, magno niœrore ct
desolatione afficior, homines videos nullo virtutis
studio et honoris instinctu ductos. His omnibus
mente ponderatis et Novellæ regiæ, quæ canonicas
quaslam dispositiones spectat, ratione habita, liomicidiorum incitamenta et causas, quantum in me
est, abolere, et Novellæ memoratæ vigorem addere
in animo statui. v.
θρωπίνων ἀρκούντως δεδήλωται. Περὶ δὲ τῶν τοιούτῷ περιπιπτόντων ἐγκλήματι καὶ τῇ ἁγιωτάτῃ καὶ
Μεγάλῃ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίᾳ προσφευγόντων τα
δόξαντά οἱ νομοθετήσας ὁ πορφυρογέννητος κυρός
Κωνσταντίνος διωρίσατο αειφυγίᾳ μὲν τοὺς ἔχου
σίους φονεῖς ἅπαντας απαραιτήτως καθυποβάλλε
σθαι, καὶ μὴ συγχωρεῖσθαι περινοστεῖν αὐτοὺς καὶ
φαίνεσθαι ἐν τῇ γῇ, ἢ τὸ τοῦ πλησίον αἷμα χανοῦσα
κακῶς ὑπεδέξατο· τούς γε μὴν ἐκ μελέτης καὶ βεβου
λευμένως καὶ μετὰ σκέψεως τὸν ἀδελφικὸν κατεργα
σαμένους θάνατον σὺν τῇ ἀειφυγίᾳ καὶ ἀποκείρεσθαι
πάντως διετάξατο, καὶ τοῖς μοναχοῖς ἐγκαταλεγέντας
παρ' ὅλην αὐτῶν τὴν ζωὴν τῷ μοναστηρίῳ προσμένειν,
μετὰ τὸ καὶ ἄλλας ποινὰς ὑφίστασθαι (περὶ ὧν πλατύ
τερον τὰ περὶ τούτων ἀπολυθέντα νεαρά θεσπίσματα
διορίζεται), μηδὲν περὶ τῶν μὴ προσφευγόντων τῇ
ἁγιωτάτη Μεγάλη Εκκλησία διορισάμενος, ώς τους
πολιτικούς νόμους ἀπαρακινήτως ἐπὶ τούτων τηρεί
σθαι βουλόμενος καὶ τὴν τιμωρίαν τοῖς φονεῦσιν ἐπάγεσθαι, καθὼς ἡ τούτων νομοθεσία παρακελεύεται.
Πρόφασις οὖν ἡ τοιαύτη νεαρὰ νομοθεσία τοῖς πα
λαμναιοτάτοις τῶν ἀνθρώπων καὶ ἐπαράτοις γέγονε
τοῦ μετὰ πολλῆς ἀδείας ἐπὶ τὰς μιαιφονίας εκτρέ
χειν, καὶ τῆς τυχούσης λαβομένους προφάσεως της
λικοῦτον μύσος εργάζεσθαι καὶ προσφεύγειν τ
Ἐκκλησίᾳ, καὶ γράμμα συμπαθείας πορισαμένους
αναστρέφειν οἴκαδε. Καντεῦθεν οἱ πλείους καὶ δευ
τέροις καὶ τρίτοις καὶ πλείοσιν ἐπιτολμῆσαι οὐκ
ώκνησαν διὰ τὸ χαῦνον καὶ καταπεφρονημένον, -
οὐ γὰρ ἂν εἴποιμι συμπαθές — τῆς προτέρας και
λάσεως· συμπάθεια γὰρ ἐπὶ τοῖς πεπονθόσι κακῶς,
οὐκ ἐπὶ τοῖς δράσασι, καὶ γίνεται δικαίως καὶ λέγε
ται· ἐπὶ δὲ τοῖς κακῶς πράττουσιν οὐκ ἀδιακρίτως
χρή ταύτην γίνεσθαι. Ταύτης δὲ τῆς νομοθεσίας
κἀκεῖνο δὴ συνέβη τὸ μέρος, λέγω δὴ τὴν αειφυ
γίαν, εἰς παντελῆ ἀχρηστίαν ἐλάσαι. Λόγος γὰρ νῦν
ἀειφυγίας οὐδεὶς, ἀλλὰ πάντες οἱ φονευταὶ ἀδεῶς
καὶ πάλιν ἐκεῖσε περινοστοῦσιν ἔνθα τὸ μύσος εἰςγάσαντο. Πρώην μὲν γὰρ οἱ ἐν τοῖς θέμασιν ἀπο
στελλόμενοι, εἴτε πολιτικὴν περιεζωσμένοι ἀρχὴν ἢ
καὶ στρατιωτικὴν ἐνδεδυμένοι ἀξίαν, φόνου τολμη
θέντος, ἔσπευδεν ἕκαστος καὶ τοῦ ἑτέρου προέτρεχε,
τὸν φονέα συλλαβεῖν προθυμούμενοι καὶ τὴν ἐπ'
αὐτῷ ἐπεξέλευσιν κατὰ νομικὴν ἀκολουθίαν ποιή
σασθαι, καὶ διὰ τῆς ἐπὶ τούτῳ κολάσεως ἀναστείλαι τοὺς ὁμοιόφρονας· νῦν δὲ οἱ τοῖς θέμασιν ἄρχοντες, ὡς μανθάνει ἡ βασιλεία μου, τοῦ καλοῦ μὲν
τελείως ἠλογηκότες καὶ πρὸς τὴν τῶν ἀνθρώπων σωτηρίαν συντείνοντος, ἐν δὲ καὶ μόνον συμπέ
ρασμα τῆς ὅλης αὐτῶν ἐνεργείας ποιούμενοι τὸν χρηματισμὸν καὶ τὴν κακὴν αἰσχροκέρδειαν καὶ τὸ
κέρμα περιχάσκοντες, οὐ μόνον οὐκ ἀναψηλαφῶσιν, ὅτε φόνος τις ἐν ᾗ διέπουσι χώρα γένηται, τους
τὸ τοιοῦτον δεινὸν πλημμελήσαντας, ἀλλ᾽, ὅ τούτου χείριστον, τινὲς τῶν τοιούτων καὶ τοὺς ἤδη φωρα
θέντας ὑπ' αὐτῶν καὶ κρατηθέντας περικρύπτουσι, καὶ λαθραίως εἰς τὴν Μεγάλην Εκκλησίαν προπέμπουσι. Περὶ δὲ τῶν γινομένων ἐπ' αὐτοῖς μετὰ τὸ προσδραμεῖν τῇ ἁγιωτάτῃ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίᾳ ἡ
μὲν βασιλεία μου ἀκριβῶς οὐκ οἶδεν· ἀκούει δὲ ὅμως οὐκ ἀγαθὰ, καὶ ἁπλῶς τοῦτο ἐξ ἁπάντων ἀπο
τελεῖται, τὸ ἐν παντὶ τόπῳ τῷ ὑπὸ τὴν Ῥωμαϊκὴν ἐπικράτειαν φόνους ἀδεῶς καθημέραν τολμᾶσθαι. Ὅταν
οὖν ἡ βασιλεία μου ἀναλογίσηται ὅπερ παρ᾽ ἔθνεσιν, ἃ μήτε νόμος θεῖος ἀπεῖρξε μήτε μελλούσης καὶ φρι
κτῆς κολάσεως ἀπειλὴ τοῦ κακῶς εἰς ἀλλήλους ποιεῖν ἀνεχαίτισε, τὰ τοιαῦτα τῶν ἁμαρτημάτων σπάνια και
διὰ χρόνου τολμῶνται, ἐν δὲ τῇ καθ' ἡμᾶς χώρα σχεδόν καθ᾿ ἑκάστην πλημμελοῦνται, πόσης ἀνίας ἐμπίπλαται; Πλίκης δὲ ἀθυμίας καὶ τοῦτο αἴτιον μετὰ τῶν ἄλλων τῇ βασιλείᾳ μου γίνεται, τῶν νῦν
col. 765–766page 30 of 41
PG 133:765ἀνθρώπων κατανοούσῃ τὸ περὶ τὴν δικαιοπραγίαν ὀλίγωρον, καὶ τὸ μηδένα ζῆλον ἔχειν αὐτοὺς τοῦ καλοῦ καὶ τῆς ἀρετῆς; Ταῦτα πάντα κατανοήσασα ἡ βασιλεία μου, προσλόγισαμένη δὲ καὶ τὸ τοῦ ῥη θέντος νεαρού βασιλικού διατάγματος ἐπὶ τισι κανονικαῖς διατάξεσιν ἐναντίον καὶ ἄλλως ἀδόκιμον, ἐφρόντισε κατὰ τὸ ἐγχωροῦν καὶ τὸ τοῦ φόνου μύσος ἀναστείλαι, καὶ τὰ τῆς νεκρᾶς διορθώσασθαι. σ'. Παρακελεύεται οὖν ἅπασι τοῖς ἐν θέμασι διαιτηταῖς, καὶ ταῖς ἐν αὐτοῖς οὖσαις στρατιωτικές δυ νάμεσι καὶ τοῖς τούτων στρατηγοῖς, ἔνθαπερ ἂν ἑκούσιος φόνος γένηται καὶ τολμηθῇ τοιοῦτόν τι παρά τινος, αὐτίκα πάντας διεγείρεσθαι εἰς τὴν τοῦ φονέως κατάσχεσιν, καὶ δέσμιον αὐτὸν ἀποστέλ». λειν πρὸς τὴν βασίλειον περιωπήν, ἢ ταύτης ἀπο δημούσης πρὸς τὸν ἔπαρχον τῆς θεοφυλάκτου μεγα λοπόλεως, ὥστε εἰς δημοσίαν φυλακὴν εἰσάγεσθαι, καὶ τὰς σωματικὰς καὶ οὐσιακὰς κατά τε νόμους καὶ τὴν τῶν νεαρών θεσπισμάτων δύναμιν καὶ ἑτέ ρας ἀποστῆναι κολάσεις· εἰδότων τούτων ἁπάντων ὡς εἴ τις φωραθείη δυνάμενος κατασχεῖν τὸν φονέα καὶ μὴ τοῦτο ποιήσας, οὕτω μέλλειν κατακριθῆναι, ὡς, κατὰ βασιλέως βουλευσάμενος. Εἰ δ' ίσως διαλάθῃ, τις καὶ προσφύγῃ τῇ ἁγιωτάτῃ τοῦ Θεοῦ Μεγάλη Ἐκκλησίᾳ, μετὰ τὸ προβῆναι τὰ ἐκκλησιαστικὰ ἐπ' αὐτῷ ἐπιτίμια, κατὰ τὴν νομικήν παρατήρησιν ἐνδημοῦντος μὲν τοῦ κρατοῦντος τῇ βασιλευούσῃ τῶν πόλεων, παρ' αὐτοῦ ἀποσταλήσεται εἰς τὸ θέμα ὁποῖον ἂν ἐπικρίνῃ, ὥστε τὸν χρόνον τῆς ὅλης αύτ τοῦ ζωῆς ἐκεῖσε διαβιβάζειν, καὶ μὴ ἐκεῖθεν ἀποδιδράσκειν, ὥστε ἐπανατρέχειν ἔνθα τὸ τοῦ φόνου μύσος εἰργάσατο· ἀποδημοῦντος δὲ ἴσως τοῦ βασι λέως, παρὰ τοῦ ἐπάρχου (ὡς εἴρηται) είς τινα τῶν πορρωτέρω χωρῶν ἐξορισθήσεται καὶ τὸν τῆς ζωῆς αὐτοῦ χρόνον ἐκεῖσε διανύσει. β. "Αν δέ γε μὴ μόνον εκουσίως, ἀλλὰ καὶ ἐκ μελέτης τὸν φόνον ἐργάσοιτο, οὐκ ἀναγκασθήσεται κατὰ τὴν προῤῥηθεῖσαν βασιλικὴν διάταξιν ἀποκα-Cut βῆναι. Εἰ γὰρ τὸν ἑκουσίως τῇ ἀποκάρσει προστρέχοντα οὐκ ἀπεντεῦθεν ἡ κανονικὴ ἀκρίβεια εἰς αὐτὴν παραδέχεται, ἀλλὰ καιρὸν αὐτῷ τὸν ἀρκοῦντα ἐπι μετρήσασα, καὶ δι' αὐτοῦ τὸ τῆς γνώμης ἐκείνου βέβαιον εἴτε καὶ ἀπαγὲς βασανίσασα, είπερ εὑρήσει τὸν ἄνθρωπον τῇ ἐξ ἀρχῆς προθέσει στοιχοῦντα καὶ τῷ μοναχική πολιτεύματι καὶ τῇ νεκρώσει τοῦ σώματος αόκνως ἑαυτὸν παρασκευάζοντα, έκτοτε καὶ τὴν τοῦ ἀγαθοῦ ἔργου αὐτῷ προσεπιφέρει συμ πλήρωσιν εἰς τὴν μοναχικὴν πολιτείαν τε παραδεξαμένη καὶ κατάστασιν· πῶς οὐκ ἂν εἴη ἄλογον καὶ τοῖς πνευματικοῖς νόμοις ἀπᾷδον αναγκαστικῶς ἀποκείρεσθαί τινα, καὶ ταῦτα φονέα δν μέχρι του σούτου ὁ Θεὸς ἐγκατέλιπεν, ὥστε καὶ ἀδελφικῷ χραν θῆναι τὰς χεῖρας αἵματι; Δέος γὰρ μήπω; άκου σίῳ προαιρέσει τὸν ἀγγελικὸν βίον ὑπελθὼν καὶ βίᾳ τοῦτον καταδεξάμενος εἰς ἐμπαιγμὸν τῷ φρικώδει χρήσηται σχήματι· πεφύκασι γὰρ οἱ τῶν ἀνθρώπων κουφότεροι εἰς ἀπόνοιαν ἐμπεσόντες καὶ ταῖς χειρίσταις καὶ παραβολωτέραις ἐπιτολμαν πράξεσιν.ἀνθρώπων κατανοούσῃ τὸ περὶ τὴν δικαιοπραγίαν ὀλίγωρον, καὶ τὸ μηδένα ζῆλον ἔχειν αὐτοὺς τοῦ
καλοῦ καὶ τῆς ἀρετῆς; Ταῦτα πάντα κατανοήσασα ἡ βασιλεία μου, προσλόγισαμένη δὲ καὶ τὸ τοῦ ῥη
θέντος νεαρού βασιλικού διατάγματος ἐπὶ τισι κανονικαῖς διατάξεσιν ἐναντίον καὶ ἄλλως ἀδόκιμον,
ἐφρόντισε κατὰ τὸ ἐγχωροῦν καὶ τὸ τοῦ φόνου μύσος ἀναστείλαι, καὶ τὰ τῆς νεκρᾶς διορθώσασθαι.
σ'. Παρακελεύεται οὖν ἅπασι τοῖς ἐν θέμασι διάιτηταῖς, καὶ ταῖς ἐν αὐτοῖς οὖσαις στρατιωτικές δυ
νάμεσι καὶ τοῖς τούτων στρατηγοῖς, ἔνθαπερ ἂν
ἑκούσιος φόνος γένηται καὶ τολμηθῇ τοιοῦτόν τι
παρά τινος, αὐτίκα πάντας διεγείρεσθαι εἰς τὴν
τοῦ φονέως κατάσχεσιν, καὶ δέσμιον αὐτὸν ἀποστέλ».
λειν πρὸς τὴν βασίλειον περιωπήν, ἢ ταύτης ἀπο
δημούσης πρὸς τὸν ἔπαρχον τῆς θεοφυλάκτου μεγαλοπόλεως, ὥστε εἰς δημοσίαν φυλακὴν εἰσάγεσθαι,
καὶ τὰς σωματικὰς καὶ οὐσιακὰς κατά τε νόμους
καὶ τὴν τῶν νεαρών θεσπισμάτων δύναμιν καὶ ἑτέ
ρας ἀποστῆναι κολάσεις· εἰδότων τούτων ἁπάντων
ὡς εἴ τις φωραθείη δυνάμενος κατασχεῖν τὸν φονέα
καὶ μὴ τοῦτο ποιήσας, οὕτω μέλλειν κατακριθῆναι,
ὡς, κατὰ βασιλέως βουλευσάμενος. Εἰ δ' ίσως διαλάθῃ,
τις καὶ προσφύγῃ τῇ ἁγιωτάτῃ τοῦ Θεοῦ Μεγάλη
Ἐκκλησίᾳ, μετὰ τὸ προβῆναι τὰ ἐκκλησιαστικὰ ἐπ'
αὐτῷ ἐπιτίμια, κατὰ τὴν νομικήν παρατήρησιν
ἐνδημοῦντος μὲν τοῦ κρατοῦντος τῇ βασιλευούσῃ
τῶν πόλεων, παρ' αὐτοῦ ἀποσταλήσεται εἰς τὸ θέμα
ὁποῖον ἂν ἐπικρίνῃ, ὥστε τὸν χρόνον τῆς ὅλης αύτ
τοῦ ζωῆς ἐκεῖσε διαβιβάζειν, καὶ μὴ ἐκεῖθεν ἀποδι
δράσκειν, ὥστε ἐπανατρέχειν ἔνθα τὸ τοῦ φόνου
μύσος εἰργάσατο· ἀποδημοῦντος δὲ ἴσως τοῦ βασι
λέως, παρὰ τοῦ ἐπάρχου (ὡς εἴρηται) είς τινα τῶν
πορρωτέρω χωρῶν ἐξορισθήσεται καὶ τὸν τῆς ζωῆς
αὐτοῦ χρόνον ἐκεῖσε διανύσει.
β. "Αν δέ γε μὴ μόνον εκουσίως, ἀλλὰ καὶ ἐκ
μελέτης τὸν φόνον ἐργάσοιτο, οὐκ ἀναγκασθήσεται
1. Omnibus majestas mea provinciarum judicibus,
et militaribus copiis, quæ in eis sunt, illarumque
ducibus pracipit ut ubicunque voluntaria
cædes facta fuerit, aliquo tale quiddam auso confestim omues ad præhendendum homicidam excitentur, eumque vinctum imperatoriæ circumspectioni mittant, aut si ea peregre absit, ad magnæ
divinitusque custodita urbis præfectum, ut publicam in custodiam deducatur, et tam corporales
quam bonorum, aliasque præterea pœnas, juxta
leges et novellarum sanctionum vigorem ferat:
scientibus his universis, futurum, ut si compertum
fuerit, aliquem potuisse homicidam apprehendere,
nec id fecisse; non secus is condemnetur, atque
si najestatis crimen asimisisset. Quod si quis forte
clam evaserit; et ad sanctissimam Dei majorem Ecclesiam confugerit, postquam ecclesiastica pœnæ
adversus eum processerint, secundum juris observationem, si quidem princeps ad urbem imperatricem sit, ab eo in illam provinciam ablegabitur,
quam princeps decreverit, ut omne totins vitæ suæ
tempus istic exigat, nec illinc aufugiat, eum ad locuin recurrens, quo in loco piaculum caedis admisit.
Sin forte peregre princeps absit, a præfecto (veluti
dictum est) in remotiorem quamdam regionem deportabitur, et ibi vita sum spatium peraget.
2. Quod si non voluntarie tantum, verum etiam
consulto cædem perpetraverit: non cogendus erit,
κατὰ τὴν προῤῥηθεῖσαν βασιλικὴν διάταξιν ἀποκα-Cut secundum iudicatam prius imperatoriam
βῆναι. Εἰ γὰρ τὸν ἑκουσίως τῇ ἀποκάρσει προστρέχοντα οὐκ ἀπεντεῦθεν ἡ κανονικὴ ἀκρίβεια εἰς αὐτὴν
παραδέχεται, ἀλλὰ καιρὸν αὐτῷ τὸν ἀρκοῦντα ἐπιμετρήσασα, καὶ δι' αὐτοῦ τὸ τῆς γνώμης ἐκείνου
βέβαιον εἴτε καὶ ἀπαγὲς βασανίσασα, είπερ εὑρήσει
τὸν ἄνθρωπον τῇ ἐξ ἀρχῆς προθέσει στοιχοῦντα καὶ
τῷ μοναχική πολιτεύματι καὶ τῇ νεκρώσει τοῦ
σώματος αόκνως ἑαυτὸν παρασκευάζοντα, έκτοτε
καὶ τὴν τοῦ ἀγαθοῦ ἔργου αὐτῷ προσεπιφέρει συμπλήρωσιν εἰς τὴν μοναχικὴν πολιτείαν τε παραδεξα
μένη καὶ κατάστασιν· πῶς οὐκ ἂν εἴη ἄλογον καὶ
τοῖς πνευματικοῖς νόμοις ἀπᾷδον αναγκαστικῶς
ἀποκείρεσθαί τινα, καὶ ταῦτα φονέα δν μέχρι του
σούτου ὁ Θεὸς ἐγκατέλιπεν, ὥστε καὶ ἀδελφικῷ χρανθῆναι τὰς χεῖρας αἵματι; Δέος γὰρ μήπω; άκουσίῳ προαιρέσει τὸν ἀγγελικὸν βίον ὑπελθὼν καὶ βίᾳ
τοῦτον καταδεξάμενος εἰς ἐμπαιγμὸν τῷ φρικώδει
χρήσηται σχήματι· πεφύκασι γὰρ οἱ τῶν ἀνθρώπων κουφότεροι εἰς ἀπόνοιαν ἐμπεσόντες καὶ ταῖς
χειρίσταις καὶ παραβολωτέραις ἐπιτολμαν πράξεσιν.
constitutionem tondeatur. Nam si sponte sua currentem ad tonsuram, non ideo statim ad eam canonica subtilitas admittit, sed ubi tempus ei
sufficiens concessit, eoque durante mentem hominis
exploravit, Arma sit, an inconstans; si quidem
compererit eum primo proposito insistentem, ac
monastica conversatione et mortificatione corporis
impigre se præparantem, tum demum præclari
operis ei complementum et perfectionem offert ad
vitam conditionemque monasticam admisso: quo
pacto non alienum a ratione fuerit, et a legibus
spiritualibus abhorrens, aliquem per coactionem
tonderi, et quidem homicidam, quem usque adeo
deseruerit Deus, ut etiam fraterno sanguine manus
polluerit. Metuendum eninr, ne vitam hanc angeli
cam adversante animo ingressus, eaque per vim
suscepta, reverendo habitu ad ludibrium utatur. Sic
enim comparati sunt homines leviores, ut ubi semel
dementati` fuerint, pessima et maxime temeraria
facinora peraudacter aggrediantur. Quamobrem ton
Corrigit sextam novellam Constantini in porphyra nati.
Constantini scilicet, in porphyra nati.
col. 767–768page 31 of 41
PG 133:767᾿Αντὶ τοίνυν τῆς ἀποκάρσεως νομοθετεί η βασιλεία μου τὸν πεπλημμεληκότα φόνον μεμελετημένον ἑκούσιον ἐν φυλακῇ παρ' ὅλον τὸν τῆς ζωῆς αὐτοῦ χρόνον διάγειν, καὶ μηδέποτ' ἐκεῖθεν ἐξάγεσθαι, μηδ' ἀπὸ βασιλικῆς ἴσως προστάξεως κατὰ λήθην ποριζομένης· ἐπὶ δὲ ταῖς περιουσίαις αὐτῶν γίνε σθαι, καθὼς ὁ προμνημονευθείς βασιλεὺς διετάξατο. γ'. Ἐπεὶ δὲ οἱ πλείους τῶν φονέων ἐκ μελέτης καὶ διασκέψεως τους φόνους κατεργαζόμενοι, ἔπειτα τῇ ἁγιωτάτῃ τοῦ Θεοῦ Μεγάλη Εκκλησίᾳ προσελθόντες, οὐχ ὡς γέγονε παρ' αὐτῶν ὁ φόνος, ἀλλὰ πρὸς τὸ οἰκεῖον συμφέρον· ποιοῦνται τὴν ἐξομολόγησιν τὴν αλήθειαν παρακρύπτοντες· παρακελεύεται ἡ βασι οι ο λεία μου γραφὴν γίνεσθαι τοῦ κατὰ καιροὺς ἁγιω τάτου πατριάρχου μετ' ἐπιτιμίου πρὸς τὸν κατά χώραν ἀρχιερέα καὶ τὸν ὑπ' αὐτὸν κλῆρον, ἀλλὰ μὴν καὶ τὸν τοῦ θέματος διαιτητήν· καὶ καθὼς μάθῃ γενέσθαι τὸν φόνον ἀπὸ τῆς ἐκείνων ἀντεγρα φῆς, οὕτω ποιεῖν καὶ τὴν ἐπεξέλευσιν· καὶ μὴ τὸν ἐκ μελέτης φονεύοντα διὰ τὴν ψευδῆ αὐτοῦ ἐξαγορείαν τὰς τοῦ κατὰ τύχην καὶ ἀπροόπτως τῷ τοιού τῷ περιπεσόντος ἐγκλήματι δέχεσθαι ποινὰς καὶ τὰ ἐπιτίμια. δ. Εἴ τις μέντοι τῶν φονέων, τῇ ἁγιωτάτη Μεγάλη προσφυγών Εκκλησίᾳ, καὶ τῇ ἀειφυγίᾳ κατακριθεὶς ἡ δέσμιος εἶναι καὶ ἐν φυλακῇ ἐγκεκλείσθαι παρ' ὅλην αὐτοῦ τὴν ζωήν, εὑρεθῇ άνετος ἐμπεριπατῶν ἔνθα τὸν φόνον εἰργάσατο, δέσμιος παρὰ τοῦ κατὰ χώραν πράκτορος αποσταλήσεται εἰς τὴν βασιλείαν μου· καὶ ὅσα δὲ τότε παρευρεθῶσιν αὐτῷ πράγματα, εἰς κέρδος ἔσται τῷ πράκτορι καὶ τῷ τὸν φονέα καταμηνύσαντι ἐπίσης παρ' αὐτῶν με ριζόμενα. Μελήσει δὲ πάντως καὶ τοῖς ἐν τῇ ἁγιω τάτη Μεγάλη Εκκλησίᾳ τῶν τοιούτων διαιτηταῖς μετὰ τῆς προσηκούσης κανονικῆς αὐστηρίας τὰ φονικά κολάζειν ἐγκλήματα, καὶ μὴ τοὺς χρόνους ὡς ἔτυχε συντέμνειν, καὶ μηδὲ ἐφ᾽ οἷς οὐ χρὴ πλέον τοῦ εἰκότος φιλανθρωπεύεσθαι. Ἴσα μέντοι τοῦ παρόντος διατάγματος τῆς βασιλείας μου, ὑπογραφέντα παρὰ τῶν προϊσταμένων τῶν δικαστηρίων, ἀποσταλέντα ταῖς κατὰ χώραν Ἐκκλησίαις ἀποτεθήσεται· ὥστε πάντας εἴδησιν ἔχειν τῶν διωρισμένων, ὡς ἂν ποιῶσι κατὰ τὴν τούτων περίληψιν. ε. Είπερ μέντοι ὁ τὸν μεμελετημένον φόνονἐργασάμενος εκουσίως ἔλοιτο τὴν ἀπέχαρσιν, οὐκ ἀδοκιμάστως τοῖς μοναχοῖς ἐγκαταλεγήσεται, ἀλλὰ μετὰ πολλῆς τῆς ἀκριβείας καὶ ἐξετάσεως, τὸν ἀρκοῦντα χρόνον κατὰ τὰς κανονικές διατάξεις βασανιζόμενος. Τῷ μέντοι μοναστηρίῳ καὶ ἄκων προσμένειν ἀναγκασθήσεται παρ' ὅλον τὸν τῆς ζωῆς αὐτοῦ χρόνον, μηδέποτε τούτου ἐξέρχεσθαι συγχωρούμενος. Πάντως δὲ τὸ μοναστήριον ἐν ἑτέᾳ ἔσται επαρχίᾳ, καὶ οὐκ ἐν ἐκείνῃ τῇ γῇ, ἢ τὸ τοῦ θανόντος αἷμα χανοῦσα κακῶς ὑπεδέξατο. Τό· Μηνὶ ᾿Απριλίῳ Ινδ. ιδ' τῆς βασιλικῆς ἁγίαςMANUEL.IS.COMNENI
surae loco majestas mea statuit, ut qui cadem sponte ᾿Αντὶ τοίνυν τῆς ἀποκάρσεως νομοθετεί η βασιλεία
sua praemeditatus admisit, in custodia tolo vitz
suæ tempore degat, ex ea nunquam educendus, ne
jussu quidem imperatorio, per oblivionem forte
principis elicito. De facultatibus antem ipsorum fal,
quemadmodum prædictus imperator statuit,
μου τὸν πεπλημμεληκότα φόνον μεμελετημένον
ἑκούσιον ἐν φυλακῇ παρ' ὅλον τὸν τῆς ζωῆς αὐτοῦ
χρόνον διάγειν, καὶ μηδέποτ' ἐκεῖθεν ἐξάγεσθαι,
μηδ' ἀπὸ βασιλικῆς ἴσως προστάξεως κατὰ λήθην
· ποριζομένης· ἐπὶ δὲ ταῖς περιουσίαις αὐτῶν γίνεσθαι, καθὼς ὁ προμνημονευθείς βασιλεὺς διετά
ξατο.
γ'. Ἐπεὶ δὲ οἱ πλείους τῶν φονέων ἐκ μελέτης καὶ
διασκέψεως τους φόνους κατεργαζόμενοι, ἔπειτα τῇ
ἁγιωτάτῃ τοῦ Θεοῦ Μεγάλη Εκκλησίᾳ προσελθόντες,
οὐχ ὡς γέγονε παρ' αὐτῶν ὁ φόνος, ἀλλὰ πρὸς τὸ
οἰκεῖον συμφέρον· ποιοῦνται τὴν ἐξομολόγησιν τὴν
αλήθειαν παρακρύπτοντες· παρακελεύεται ἡ βασι
3. Quia vero plerique homicidarum, qui meditato
et consillo caedes perpetrant, ad sanctissimam Dei
Majorem Ecclesiam delati, non uti cades ab ipsis
facta est, sed ex commodo suo de ea condtentur,
veritatem occultantes, majestas mea præcipit, οι ο
sanctissimo pro tempore patriarcha littera panam
continentes ad loci pontificem, eique subjectum λεία μου γραφὴν γίνεσθαι τοῦ κατὰ καιροὺς ἁγιω·
clerum, atque etiam ad ipsum regionis illius judicem perscribantur: et prout ex illorum rescripto
caedem admissam cognoverit, exsecutionem insuituat; nec qui consulto quem interfecit, ob falsam
confessionem suam easdem cum illo prenas atque
castigationes sustineat, qui casu et improviso in
tale crimen incidit.
4. Quod si quis homicidarum, qui ad sanet'ssimam Majorem Ecclesiam confugerat, et exsilio
perpetuo condemnatus erat, veð ut in vinculis esset,
ac per omnein vitam suam custodia clauderetur,
inventus fuerit eo loco libere vagari, quo cæilem
perpetravit; vinctus a quæstore loci ad majestatem
meam mittetur, et quæcunque tunc ipsius bona
reperta fuerint, in Inerum tam quæstori cedent,
quam et qui homicidam indicaverit, ex æquo inter
ipsos dividenda. Omnino autem curæ erit hujusmodi causaruni judicibus in sanctissima Ecclesia
Majore, ut convenienti severitate canonicæ cædes
puniant, nec temere tempora deininuant, nec plus,
quam par sit, lencs sese præbeant, ubi hoc fieri
non oportet. Cæterum hujus majestatis meæ constitutionis exempla, a tribunalium præfectis subscripta, missaque provinciarum ecclesiis, ibidem
reponentur; ut omnes eorum quæ constituta sunt,
notitiam habeant, et agant, ut in eis continetur.
5. Quod si consulto factæ cædis auctor, sponte
sita tonsuram expetat: non temere monachorum
in ordinem admittentur, sed magna cum accuratione et exploratione temporis sufficientis secundum
sanctiones canonicas examinatus. Et quidem in
monasterio vel invitus per universum vitæ suæ
tempus manere cogetur, nec indulgentiam inde
rursus exeundi unquam impetrabit. Ipsum vero
monasterium prorsus erit in alia provincia, non in
eo solo, quod interfecti sanguinem male quasi diducto rictu oris excepit.
Dat. mense April, indictione siv, manu regia,
'
'
τάτου πατριάρχου μετ' ἐπιτιμίου πρὸς τὸν κατά
χώραν ἀρχιερέα καὶ τὸν ὑπ' αὐτὸν κλῆρον, ἀλλὰ
μὴν καὶ τὸν τοῦ θέματος διαιτητήν· καὶ καθὼς
μάθῃ γενέσθαι τὸν φόνον ἀπὸ τῆς ἐκείνων ἀντεγραφῆς, οὕτω ποιεῖν καὶ τὴν ἐπεξέλευσιν· καὶ μὴ τὸν
ἐκ μελέτης φονεύοντα διὰ τὴν ψευδῆ αὐτοῦ ἐξαγο
ρείαν τὰς τοῦ κατὰ τύχην καὶ ἀπροόπτως τῷ τοιού
τῷ περιπεσόντος ἐγκλήματι δέχεσθαι ποινὰς καὶ τὰ
ἐπιτίμια.
δ. Εἴ τις μέντοι τῶν φονέων, τῇ ἁγιωτάτη Μεγάλη
προσφυγών Εκκλησίᾳ, καὶ τῇ ἀειφυγίᾳ κατακριθεὶς ἡ δέσμιος εἶναι καὶ ἐν φυλακῇ ἐγκεκλείσθαι
παρ' ὅλην αὐτοῦ τὴν ζωήν, εὑρεθῇ άνετος εμπερι
πατῶν ἔνθα τὸν φόνον εἰργάσατο, δέσμιος παρὰ τοῦ
κατὰ χώραν πράκτορος αποσταλήσεται εἰς τὴν
βασιλείαν μου· καὶ ὅσα δὲ τότε παρευρεθῶσιν αὐτῷ
πράγματα, εἰς κέρδος ἔσται τῷ πράκτορι καὶ τῷ
τὸν φονέα καταμηνύσαντι ἐπίσης παρ' αὐτῶν με
ριζόμενα. Μελήσει δὲ πάντως καὶ τοῖς ἐν τῇ ἁγιω
τάτη Μεγάλη Εκκλησίᾳ τῶν τοιούτων διαιτηταῖς
μετὰ τῆς προσηκούσης κανονικῆς αὐστηρίας τὰ
φονικά κολάζειν ἐγκλήματα, καὶ μὴ τοὺς χρόνους
ὡς ἔτυχε συντέμνειν, καὶ μηδὲ ἐφ᾽ οἷς οὐ χρὴ πλέον
τοῦ εἰκότος φιλανθρωπεύεσθαι. Ἴσα μέντοι τοῦ
παρόντος διατάγματος τῆς βασιλείας μου, ὑπογραφέντα παρὰ τῶν προϊσταμένων τῶν δικαστηρίων,
ἀποσταλέντα ταῖς κατὰ χώραν Ἐκκλησίαις ἀποτεθήσεται· ὥστε πάντας εἴδησιν ἔχειν τῶν διωρι
σμένων, ὡς ἂν ποιῶσι κατὰ τὴν τούτων περίληψιν.
ε. Είπερ μέντοι ὁ τὸν μεμελετημένον φόνον
ἐργασάμενος εκουσίως ἔλοιτο τὴν ἀπέχαρσιν, οὐκ
ἀδοκιμάστως τοῖς μοναχοῖς ἐγκαταλεγήσεται, ἀλλὰ
μετὰ πολλῆς τῆς ἀκριβείας καὶ ἐξετάσεως, τὸν
ἀρκοῦντα χρόνον κατὰ τὰς κανονικές διατάξεις
βασανιζόμενος. Τῷ μέντοι μοναστηρίῳ καὶ ἄκων
προσμένειν ἀναγκασθήσεται παρ' ὅλον τὸν τῆς ζωῆς
αὐτοῦ χρόνον, μηδέποτε τούτου ἐξέρχεσθαι συγχω
ρούμενος. Πάντως δὲ τὸ μοναστήριον ἐν ἑτέᾳ ἔσται
επαρχίᾳ, καὶ οὐκ ἐν ἐκείνῃ τῇ γῇ, ἢ τὸ τοῦ θανόντος
αἷμα χανοῦσα κακῶς ὑπεδέξατο.
Τό· Μηνὶ ᾿Απριλίῳ Ινδ. ιδ' τῆς βασιλικῆς ἁγίας
↓
Part XVPars XV
col. 769–770page 32 of 41
PG 133:769χειρός· ἡ διὰ κηροῦ συνήθης σφραγίς· καὶ τὸ διὰ τοῦ λογοθέτου τοῦ δρόμου τοῦ ἁγιοθεοδωρίτου Μιχαήλ. Εἶχε καὶ ἔξωθεν ἐν τῇ προπτύξει τῶν κολλῶν ταῦτα Απελύθη μηνὶ Ἰουλίῳ ἰνδ. ιδ' ἔτει σχοδ'. Τὸ κατ' ἔτος μόνον τοῦ σεκρέτου τοῦ μεγάλου δρουγγαρίου, καὶ τὸ κατεστρώθη ἐν τοῖς δυσὶ μεγάλοις λυγαρια στατικούς σεκρέτοις κατά μήνα Αύγουστον Ινδ. ιδ'. Πρόσταγμα βασιλικόν, διαλύεν καὶ ἀνατρέπον τὸ προβὰν ἑβδόμου ἐξ αἵματος βαθμοῦ συν οικέσιον, κωλύον δὲ γενέσθαι μή γεγονός. Τῆς τῶν θείων καὶ ἱερῶν κανόνων καὶ νῦν φροντίζοντες συντηρήσεως ὅ τε άγιώτατός μου δεσπότης καὶ οἰκουμενικός πατριάρχης καὶ ἡ τῶν τοῦ Χριστοῦ ἀρχιερέων ὁμήγυρις, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐν ταῖς συνοδικαῖς περὶ κοινῶν ὑποθέσεων πράξεσι διατηρούντες συνήθειαν, ἀνενεγκεῖν καὶ πρὸς τὴν ἡμῶν εὐσεβῆ βασιλείαν τὰ παρ' αὐτῶν διαγνω σθέντα καὶ ὁροδοτηθέντα καλῶς ἐβουλεύσαντο, ἐφ' οἷς συνοδικὴ προπτέθη συζήτησις, εἰ χρὴ τοὺς ἐκ τοῦ εβδόμου βαθμοῦ ἐξ αἵματος, τὴν τῆς συγγενείας μὲν εἰδότας ἐγγύτητα, περιέργως δὲ ὅμως μὴ πρὸς ἐρώτησιν τῆς ᾿Εκκλησίας τὸ γενησόμενον ἄγοντας, καὶ οὕτω γαμικὸν συνιστώντας συνάλλαγμα, μένειν μὲν ἀδιασπάστους, ἐπιτιμίοις δὲ καθυπάγεσθαι εἴτε μὴν ἀπ' ἀλλήλων τους οὕτω κακουργοῦντας διίστασθαι. Καὶ γοῦν τὸν ἐκτεθέντα περὶ τούτου τόμον τῷ ἡμετέρῳ κράτει προκεκομίκασι, τὸ ἐπισ στη μοναρχικὸν τῆς ἡμῶν βασιλείας παραφυλαττόμενοι δίκαιον, καὶ ποθέσθαι καὶ ταύτης προηρετί σαντο, εἰ καὶ κατὰ γνώμην αὐτῆς τὰ κυρωθέντα συμβαίνει. Τῶν γὰρ ἀναγκαιοτάτων εἶναι τοῦτο διενοήσαντο κάλλιστά τε καὶ εὐλογώτατα. Οὗτοι μὲν γὰρ τὴν ἐκ τοῦ τοιούτου βαθμοῦ ἐν γάμῳ συ ζυγίαν πάντη διεκωλύσαντο, καὶ μηδὲ τὴν ἀρχὴν προβαίνειν ἐθεσμοθέτησαν, οὐ μόνον κἂν πρὸς ἐρώτησιν ἔλθῃ τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ πρὸ τῆς ἐρωτήσεως εἰς ἔργον ἀποβᾶσαν αὖθις διαιρείσθαι καὶ διατέμνεσθαι ἅτε καὶ φύσει καὶ θείῳ νόμῳ η προσπταίουσαν· δίχα μέντοι τῶν μέχρι τότε φθα σάντων ἐκτελεσθῆναι γάμων ἐκ τοῦ τοιούτου βαθε μοῦ. Οὐ μόνον δὲ, ἀλλὰ καὶ τοὺς τολμήσαντας παρά τὴν συνοδικὴν ταύτην κύρωσιν διαπράξασθαι μετὰ τῆς διασπάσεως καὶ ἀφορισμῷ καθυπάγεσθαι, καὶ τοὺς ἐκείνοις δὲ συναινέσαντας τῆς κανονικῆς πει βᾶσθαι δριμύτητο;· ἀλλὰ καὶ τοὺς ἱερολογήσαντας καθαιρέσει καθυποβάλλεσθαι. Ἐπεὶ δὲ πολλὰ πολ λάκις προβαίνουσι συναλλάγματα μετὰ τῶν ἐκ βασιλέων γένους καὶ τῶν ἄλλων εὐγενεστάτων καὶ περιδόξων ἐν ἀξιώμασι, καὶ τῶν ἐξ ἀλλοδαπῶν Ειχειρός· ἡ διὰ κηροῦ συνήθης σφραγίς· καὶ τὸ διὰ τοῦ appositis domui logotheta et sancti Mihaelis siλογοθέτου τοῦ δρόμου τοῦ ἁγιοθεοδωρίτου Μιχαήλ.
Εἶχε καὶ ἔξωθεν ἐν τῇ προπτύξει τῶν κολλῶν ταῦτα·
Απελύθη μηνὶ Ἰουλίῳ ἰνδ. ιδ' ἔτει σχοδ'. Τὸ κατ'
ἔτος μόνον τοῦ σεκρέτου τοῦ μεγάλου δρουγγαρίου,
καὶ τὸ κατεστρώθη ἐν τοῖς δυσὶ μεγάλοις λυγαριαστατικούς σεκρέτοις κατά μήνα Αύγουστον Ινδ. ιδ'.
gillis. Extrinsecus super ligatura legebatur: Datumi
menso Julio, ind. tv, auno 6674, in ædikns annuarii secretarii, magni drungarii, et in archivis secretis, mense Augusti, ind. xiv.
DE MATRIMONIO SEPTIMO COGNATIONIS GRADU CONTRACTO
VII. Πρόσταγμα βασιλικόν, διαλύεν καὶ ἀνατρέπον
τὸ προβὰν ἑβδόμου ἐξ αἵματος βαθμοῦ συνοικέσιον, κωλύον δὲ γενέσθαι μή γεγονός.
Τῆς τῶν θείων καὶ ἱερῶν κανόνων καὶ νῦν
φροντίζοντες συντηρήσεως ὅ τε άγιώτατός μου
δεσπότης καὶ οἰκουμενικός πατριάρχης καὶ ἡ τῶν
τοῦ Χριστοῦ ἀρχιερέων ὁμήγυρις, ἀλλὰ καὶ τὴν
ἐν ταῖς συνοδικαῖς περὶ κοινῶν ὑποθέσεων πράξεσι
διατηρούντες συνήθειαν, ἀνενεγκεῖν καὶ πρὸς τὴν
ἡμῶν εὐσεβῆ βασιλείαν τὰ παρ' αὐτῶν διαγνω
σθέντα καὶ ὁροδοτηθέντα καλῶς ἐβουλεύσαντο, ἐφ'
οἷς συνοδικὴ προπτέθη συζήτησις, εἰ χρὴ τοὺς ἐκ τοῦ
εβδόμου βαθμοῦ ἐξ αἵματος, τὴν τῆς συγγενείας
μὲν εἰδότας ἐγγύτητα, περιέργως δὲ ὅμως μὴ πρὸς
ἐρώτησιν τῆς ᾿Εκκλησίας τὸ γενησόμενον ἄγοντας,
καὶ οὕτω γαμικὸν συνιστώντας συνάλλαγμα, μένειν
μὲν ἀδιασπάστους, ἐπιτιμίοις δὲ καθυπάγεσθαι·
εἴτε μὴν ἀπ' ἀλλήλων τους οὕτω κακουργοῦντας
διίστασθαι. Καὶ γοῦν τὸν ἐκτεθέντα περὶ τούτου
τόμον τῷ ἡμετέρῳ κράτει προκεκομίκασι, τὸ ἐπισ
στη μοναρχικὸν τῆς ἡμῶν βασιλείας παραφυλαττόμένοι δίκαιον, καὶ ποθέσθαι καὶ ταύτης προηρετίσαντο, εἰ καὶ κατὰ γνώμην αὐτῆς τὰ κυρωθέντα
συμβαίνει. Τῶν γὰρ ἀναγκαιοτάτων εἶναι τοῦτο
διενοήσαντο κάλλιστά τε καὶ εὐλογώτατα. Οὗτοι
μὲν γὰρ τὴν ἐκ τοῦ τοιούτου βαθμοῦ ἐν γάμῳ συ
ζυγίαν πάντη διεκωλύσαντο, καὶ μηδὲ τὴν ἀρχὴν
προβαίνειν ἐθεσμοθέτησαν, οὐ μόνον κἂν πρὸς
ἐρώτησιν ἔλθῃ τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ πρὸ τῆς
ἐρωτήσεως εἰς ἔργον ἀποβᾶσαν αὖθις διαιρείσθαι
καὶ διατέμνεσθαι ἅτε καὶ φύσει καὶ θείῳ νόμῳ η
προσπταίουσαν· δίχα μέντοι τῶν μέχρι τότε φθασάντων ἐκτελεσθῆναι γάμων ἐκ τοῦ τοιούτου βαθε
μοῦ. Οὐ μόνον δὲ, ἀλλὰ καὶ τοὺς τολμήσαντας παρά
τὴν συνοδικὴν ταύτην κύρωσιν διαπράξασθαι μετὰ
τῆς διασπάσεως καὶ ἀφορισμῷ καθυπάγεσθαι, καὶ
τοὺς ἐκείνοις δὲ συναινέσαντας τῆς κανονικῆς πει
βᾶσθαι δριμύτητο;· ἀλλὰ καὶ τοὺς ἱερολογήσαντας
καθαιρέσει καθυποβάλλεσθαι. Ἐπεὶ δὲ πολλὰ πολλάκις προβαίνουσι συναλλάγματα μετὰ τῶν ἐκ
βασιλέων γένους καὶ τῶν ἄλλων εὐγενεστάτων καὶ
περιδόξων ἐν ἀξιώμασι, καὶ τῶν ἐξ ἀλλοδαπῶν
Auno M166.
Edictum imperatorium, quod dissolvit ac rescindit contractum septimi ex cognatione gradus
matrimonium, et si factum non sil, fieri prohibet.
Tam sanctissimus dominus meus et universalis
patriarcha, quam Christi pontifcum conventus,
etiam modo de divinorum sacrorumque canonum
olservatione solliciti, receptamque usu in aétibus
synodicis de communibus causis consuetudinem
retinentes, ad religiosam quoque majestatein nos
stram referre decreverunt, quæ essent ab sé statuta,
recteque defuita de iis qum in disceptationem eynodicam vocata fuerant; an scilicet ii qui septimo
se gradu senguinis contingunt, propinquitatem cognationis haud ignorantes, et curiose tamen Eccle.
siam de futuro contractu non consulentes, atque
ita in matrimonium coeuntes, indirempli quidem
manere, sed pœnis subjici debeant: an potius talis
facinoris reos, divelli ab so invicem oporteat. Ει
quidem expositum de hac quæstione scriptum potestati nostræ obtulerunt, jus majestati nostræ debitum, ceu principi guberuationis gnaro, integrum
servantes; et ipsam quoque censuerunt interrogandam, an ejus eliam judicio, quæ decreta essent,
probarentur. Hoc enim imprimis esse necessarium,
perspexerunt, idque rectissime, ac justa sane de
causa. Prorsus autem ipsi matrimonialem ex hoc
gradu conjunctionem prohibuerunt, ac plane nom
permittendam sanciverunt. Neque solum si res ad
Ecclesiæ consultationem referatur, sed etiam ante
lanc interrogationem in opus deductam copula
tionem dirimendam ac rescindendam; veluti quæ et
in naturam, et legem divinam impingat. Exceptis.
tamen iis nuptiis, quæ ante id tempus ex hoc
gradu contracta fuissent. Nec in mode, verum
etiam si qui præter hanc sanctionem synodican
agere ausi fuerint, cum divortio segregationis quoque pœna multandos. Itidem et eos qui eis assensi
fuerint, severitateṁ canonicam experiri debere.
Præterea sacerdotes ab officio removendos, qui
nuptias precibus sacris initiaverint. Et quoniam
multa sæpe numero matrimonia contrabuntur cam
personis imperatorii generis, aliisque nobilissimis,
col. 771–772page 33 of 41
PG 133:771χωρῶν, ὧν μήγες καὶ πρίγκιπες ἄρχουσι, μεταγομένων προσώπων ἐπὶ τὴν βασιλίδα τῶν πόλεων, ἅπερ οὐκ ἄνευ τῆς τοῦ ἡμετέρου κράτους κελεύσεως συντελεῖσθαι πάντως πεφύκασιν, ἐν εἰδήσει γενέσθαι καὶ τὴν ἡμῶν βασιλείαν τῶν συνοδικῶς κυρωθέν των περὶ τοῦ τοιούτου ἀναγκαίου ζητήματος ἦν δικαιότατον, ἵνα μὴ κατὰ λήθην ἴσως ἄθεσμόν τι τοιοῦτον συμβαίη συνάλλαγμα, καὶ τοῖς ἱεροῖς κανόσι καὶ τοῖς νομικοῖς ἀνακόλουθον διατάγμασιν, ἐν πόλει καὶ ταῦτα ταύτῃ, πασῶν μὲν προκαθημένη τῷ τῆς αὐτῆς αὐτοκρατορίας στέμματί τε καὶ διαδήματι, νόμοις δὲ κατὰ πᾶν διεξαγομένῃ καὶ εἰς κοινὸν προκειμένῃ τῆς εὐνομίας πᾶσιν ὑπόδειγμα. Γοιγάρτοι καὶ ἡ βασιλεία ἡμῶν τὴν· συνοδικὴν ταύτην ἐπὶ τῷ ζητηθέντι ἀπόκρισιν, εἴτ᾿ ἀληθὲς εἰπεῖν ὁροθέτησιν, ὡς ἑπομένως τοῖς θείοις κανόσι καὶ τοῖς ἀποστολικοῖς ἐκτεθεῖσαν νόμοις, ἐπέκρινε, καὶ κρατεῖν εἰς τὸ ἑξῆς καὶ ἀμετατρέπτως ἔχειν εἰς τὸ διηνεκές διορίζεται, τῆς αὐτῆς κοινωνοῦσε γνώμης ἐπὶ τῇ λύσει τοῦ προκειμένου ζητήματος τῷ τε ἁγιωτάτῳ μου δεσπότῃ καὶ οἰκουμενικῷ πατριάρχῃ καὶ τῇ ἱερᾷ καὶ θείᾳ συνόδῳ. Εἰ γὰρ ἐπὶ τῶν ἐξ ἀγχιστείας συναλλαγμάτων ἐστὶν, ὦ τοῖ; νόμοις κωλύονται τῆς εὐπρεπείας χάριν καὶ τοῦ μὴ συγχέεσθαι τὰ ὀνόματα, πολλῷ μᾶλλον τοῦτ᾽ ἂν ἐνταῦθα παῤῥησιάσαιτο, ἔνθα καὶ τὸ ἀπρεπὲς μετά τῆς τῶν ὀνομάτων συγχύσεως, ἀλλὰ δὴ καὶ ἡ τοῦ συγγενούς αίματος ἀλογωτάτη σύγκρασις καὶ ἀνά χυσις. Ἵνα τί καὶ δεήσει τοῖς ἐγγυτέρω καὶ καθ' αἷμα συνηνωμένοις ἐπιμιξίας ἑτέρας καὶ συνενώσεως; Εκείνοις γὰρ πάντως χρῆναι τὸν σύνδεσμον καὶ τὴν τῶν γάμων συνάφειαν πραγματεύεσθαι, οἷς καὶ ἡ πηγαία τοῦ αἵματος πρόοδος πολλαχώς μερι σθεῖσα καὶ διαιρεθεῖσα ποῤῥωτέρα διεστηκυία γνωρίζεται, εἰς ὄγδοον βαθμὸν περιστᾶσα, κἀκεῖθεν μᾶλλον αὖθις τὴν αὐτῆς ἀπόστασιν προσεπαύξουσα. Οὕτω δὴ προσθεμένη τῇ συνοδικῇ περὶ τοῦ ῥηθέντος ζητή ματος ἐπικρίσει ἡ εὐσεβὴς ἡμῶν βασιλεία, τὸ παρὸν ἐννομώτατον ἀπολέλυκε θέσπισμα, ὀφείλον τῷ τε ἱερῷ χαρτοφυλακείῳ τῆς τοῦ Θεοῦ Μεγάλης Εκ κλησίας εναποτεθῆναι, καὶ πᾶσι τοῖς δημοσιακοῖς ἀρχείοις ἐπιγνωσθῆναι, καὶ ἔχειν εἰς τὸ ἀπέραντον τὸ ἰσχυρόν τε καὶ ἀναλλοίωτον. Τό· Μηνὶ ᾿Απριλίῳ ἐπινεμήσεως ιδ, δι' έρυ θρῶν γραμμάτων τοῦ βασιλέως ἡμῶν τοῦ ἁγίου. Καὶ ἡ διὰ κηροῦ συνήθης σφραγίς. Τό - Διὰ τοῦ λογοθέτου τοῦ δρόμου τοῦ ἁγιοθεοδωρίτου Μιχαήλ καὶ τό - Κατετέθη ἐν τοῖς δυσὶ μεγάλοις σεκρέτος κατὰ μῆνα Μάϊον,et dignitate conspicuis, itidemque cum personis χωρῶν, ὧν μήγες καὶ πρίγκιπες ἄρχουσι, μεταγο
exterarum regionum, quibus reges et principes
præsunt, in hanc reginam urbium venientibus, quæ
siue potestatis nostræ jussu omnino perfici non solent: æquissimum erat, majestatem quoque 'nostram certiorem reddi de iis, quæ de hac necessaria
-quæstione sancita per synodum essent, ne fortasse
per oblivionem illicitus aliquis hujusmodi contractus
sacrisque canonibus et legum edictis haud respondens, accidat idque hac ipsa in urbe, quæ et cæleris omnibus ob imperii mitram ac diadema præsidet, et legibus in universum regitur, quasique
commune quodiam exemplum recte leguin observationis universis est proposita.
Enimvero nostra quoqne majestas synodicum hoc
de re quæsita responsum, vel verius loquendo determinationem, veluti sacris canonibus sane quai
convenienter, et apostolicis expositam legibus, suo
decreto comprobat, et in posterum vigere, ratamque manere citra mutationem aliquam in perpetuum
statu::; eamdem in questionis propositae solutione
sententiam cum sanctissimo domino meo et universali patriarcha cumque sacra et divina synodo
amplectens. Quippe si matrimonia quædam ob affinitatem legibns prohibentur, decori scilicet causa,
et ne nomina confundantur: multo magis bic istuc
libere faciendum, ubi fœditas ipsa cum nominum
conturbatione concurrit, atque etiam cognati sanguinis absurdissima commistio et confusio..Cur iis,
obsecro, qui cateroquin e propinquo ac sanguinis
ratione jancti sibi sunt, alia sit opus commistione
et copulatione? Nimirum illis concilianda est colligelio, nuptiarumque conjunctio, quibus originarius
sanguinis ortus multipliciter scissus ac divisus, jam
longius esse remotus agnoscitur, ad octavum deduclus gradum, ideoque distantiam suam magis ad
augens. Sic ergo pia majestas nostra synodali de
dicta questione decreto assentiens, praesentem hane
sanctionem æquissimam promulgavit, quæ et in sacro scrinio majoris illius Ecclesiae Dei recondi
collocarique debet, et omnibus archivis publicis
iundtescere, ac robur inviolabile ad omnem temporis înûnitatem retinere.
Dal, mense Aprili, indictione 14, rubris litteris
sacri imperatoris nostri. Item aderat usitatum sigillum cereum. Et illud, per logothetam dromi, Michaelem Hagiotheodoritum. Item illud, Depositum
in duobus magnis illis secretis, mense Maio.
&
μένων προσώπων ἐπὶ τὴν βασιλίδα τῶν πόλεων,
ἅπερ οὐκ ἄνευ τῆς τοῦ ἡμετέρου κράτους κελεύσεως
συντελεῖσθαι πάντως πεφύκασιν, ἐν εἰδήσει γενέσθαι
καὶ τὴν ἡμῶν βασιλείαν τῶν συνοδικῶς κυρωθέν
των περὶ τοῦ τοιούτου ἀναγκαίου ζητήματος ἦν
δικαιότατον, ἵνα μὴ κατὰ λήθην ἴσως ἄθεσμόν τι
τοιοῦτον συμβαίη συνάλλαγμα, καὶ τοῖς ἱεροῖς
κανόσι καὶ τοῖς νομικοῖς ἀνακόλουθον διατάγμασιν,
ἐν πόλει καὶ ταῦτα ταύτῃ, πασῶν μὲν προκαθημένη
τῷ τῆς αὐτῆς αὐτοκρατορίας στέμματί τε καὶ διαδήματι, νόμοις δὲ κατὰ πᾶν διεξαγομένῃ καὶ εἰς κοινὸν
προκειμένῃ τῆς εὐνομίας πᾶσιν ὑπόδειγμα.
Γοιγάρτοι καὶ ἡ βασιλεία ἡμῶν τὴν· συνοδικὴν
ταύτην ἐπὶ τῷ ζητηθέντι ἀπόκρισιν, εἴτ᾿ ἀληθὲς
εἰπεῖν ὁροθέτησιν, ὡς ἑπομένως τοῖς θείοις κανόσι
καὶ τοῖς ἀποστολικοῖς ἐκτεθεῖσαν νόμοις, ἐπέκρινε,
καὶ κρατεῖν εἰς τὸ ἑξῆς καὶ ἀμετατρέπτως ἔχειν
εἰς τὸ διηνεκές διορίζεται, τῆς αὐτῆς κοινωνοῦσε
γνώμης ἐπὶ τῇ λύσει τοῦ προκειμένου ζητήματος
τῷ τε ἁγιωτάτῳ μου δεσπότῃ καὶ οἰκουμενικῷ
πατριάρχῃ καὶ τῇ ἱερᾷ καὶ θείᾳ συνόδῳ. Εἰ γὰρ ἐπὶ
τῶν ἐξ ἀγχιστείας συναλλαγμάτων ἐστὶν, ὦ τοῖ;
νόμοις κωλύονται τῆς εὐπρεπείας χάριν καὶ τοῦ μὴ
συγχέεσθαι τὰ ὀνόματα, πολλῷ μᾶλλον τοῦτ᾽ ἂν
ἐνταῦθα παῤῥησιάσαιτο, ἔνθα καὶ τὸ ἀπρεπὲς μετά
τῆς τῶν ὀνομάτων συγχύσεως, ἀλλὰ δὴ καὶ ἡ τοῦ
συγγενούς αίματος ἀλογωτάτη σύγκρασις καὶ ἀνάχυσις. Ἵνα τί καὶ δεήσει τοῖς ἐγγυτέρω καὶ καθ'
αἷμα συνηνωμένοις ἐπιμιξίας ἑτέρας καὶ συνενώ
σεως; Εκείνοις γὰρ πάντως χρῆναι τὸν σύνδεσμον
καὶ τὴν τῶν γάμων συνάφειαν πραγματεύεσθαι, οἷς
καὶ ἡ πηγαία τοῦ αἵματος πρόοδος πολλαχώς μερι
σθεῖσα καὶ διαιρεθεῖσα ποῤῥωτέρα διεστηκυία γνωρί
ζεται, εἰς ὄγδοον βαθμὸν περιστᾶσα, κἀκεῖθεν μᾶλλον
αὖθις τὴν αὐτῆς ἀπόστασιν προσεπαύξουσα. Οὕτω δὴ
προσθεμένη τῇ συνοδικῇ περὶ τοῦ ῥηθέντος ζητήματος ἐπικρίσει ἡ εὐσεβὴς ἡμῶν βασιλεία, τὸ παρὸν
ἐννομώτατον ἀπολέλυκε θέσπισμα, ὀφείλον τῷ τε
ἱερῷ χαρτοφυλακείῳ τῆς τοῦ Θεοῦ Μεγάλης Εκκλησίας εναποτεθῆναι, καὶ πᾶσι τοῖς δημοσιακοῖς
ἀρχείοις ἐπιγνωσθῆναι, καὶ ἔχειν εἰς τὸ ἀπέραντον
τὸ ἰσχυρόν τε καὶ ἀναλλοίωτον.
Τό· Μηνὶ ᾿Απριλίῳ ἐπινεμήσεως ιδ, δι' έρυθρῶν γραμμάτων τοῦ βασιλέως ἡμῶν τοῦ ἁγίου.
Καὶ ἡ διὰ κηροῦ συνήθης σφραγίς. Τό - Διὰ τοῦ
λογοθέτου τοῦ δρόμου τοῦ ἁγιοθεοδωρίτου Μιχαήλ -
καὶ τό - Κατετέθη ἐν τοῖς δυσὶ μεγάλοις σεκρέτος
κατὰ μῆνα Μάϊον,
Part XVIPars XVI
col. 773–774page 34 of 41
PG 133:773Μανουὴλ ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ πιστὸς βασιλεὺς ὁ Πορφυρογέννητος, Ρωμαίων αυτοκράτωρ εὐσε δέστατος, ἀεισέβαστος, αύγουστος, Ἰσαυρικός, Κιλικικός, ('Αρμενικός], Δαλματικός, Ουγγρικός, Βοσεντικός, Προβατικός, Λαζικός, Ἰβηρικός, Βουλγαρικής, Σερβικός, Ζηκχικός, Αζαρικός, Γοτθικὸς, θεοκυβέρνητος κληρονόμος τοῦ στέμματος τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου καὶ ψυχῇ νεμόμενος πάντα τὰ τούτου δίκαια ὡς τινων ἀποστατησάντων τοῦ κράτους ἡμῶν, τοῖς τοῦ φιλοχρίστου ἡμῶν παντὸς λαοῦ, τῆς τε θεοφυλάκτου ἡμῶν βασιλίδος πόλεως, ἔτι δὲ καὶ πᾶσι τοῖς τῶν ὑπὸ τὴν τῆς ἡμε τέρας βασιλείας ἐξουσίαν χωρών, ηπειρωτικῶν τε καὶ θαλασσίων, οικήτορσιν. Εἰ μακαρίζει Πέτρου Χριστὸς τὸν ἐν ἀποστόλοις κορυφαιότατον, ἐπεὶ προφθάνει πάντας τῷ διαπύρῳ τῆς ἀγαπήσεως, καὶ τοῦτον εἶναι τὸν Χριστὸν δια τείνεται τὸν τοῦ Θεοῦ ζῶντος Υἱόν, ἅτε παρὰ τοῦ Πατρὸς ἀποκαλυφθεὶς τὸ κατ' ἐκεῖνον μυστήριον, τί δήποτ' ἂν ἕτερον είη μακαριστότερον καὶ τῷ Κυ ρίῳ εὐαρεστότερον τοῦ τῆς εὐσεβείας ὀρθοδοξαστι χῶς τὴν ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν ἀντέχεσθαι και μὴ παρὰ τῶν τοῦ ᾅδου πυλῶν κατισχύσασθαι; ἄστινας δὴ τὰς πύλας ταύτας ύποληπτέον τοὺς μὴ παρὰ τὴν ταύτης πύλην εἰσιόντας δι' αὐτοῦ Χριστοῦ τῆς ἀσφραγίστου θύρας, ἐπεὶ καὶ πασι τοῖς ἐρχομένοις άνετος πρόκειται. Ἐπὶ ταύτην τὴν πρὸς Θεὸν ειλικρινεστάτην εὐσέβειαν ὡς ἐπὶ πέτραν ἀρραγεστάτην ἡ θεόθεν ἡμῶν βασιλεία τὸν ἑαυτῆς θεμές λιον προσεδράζουσα καὶ ταύτῃ προσεποικοδομείσθαι τὸ ὑπήκοον ἅπαν σπουδάζουσα, μυρίαν ὅτι τὴν περὶ τούτου φροντίδα διηνεκώς ἐπιδείκνυται. Οίδαμεν γὰρ ἀκριβῶς ὡς, εἰ καὶ βασιλεύειν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς Θεὸς ἑκάστων ἐπηυδόκησεν, ἀλλ᾽ οὖν ἐκεῖθεν βασιλευόμεθα· καὶ ὥσπερ παρὰ τῶν ὑπὸ χεῖρα λαμβάνειν πίστιν ἀνεπιμώμητον τῶν ἐξ ἀνάγκης εἶναι τιθέμεθα, οὕτω καὶ προεισφέρειν Θεῷ τῷ βασιλεύειν ἡμᾶς προορίσαντι τὴν ἀπαρακλιτον πίστιν παρὰ τοῦ δικαίου προσαπαιτούμεθα, καὶ δεῖν εἶναι Σολομῶντι πείθεσθαι λογιζόμεθα τῶν πραγμάτων [ἑκάστῳ] τὸν πρόσφορον καιρὸν ἀφορία ζοντι. Εντεῦθεν καὶ ποτὲ μὲν τοῦ εἰρηνικοῦ Χρι στοῦ πλὴν ἀλλ' ἐπικαιρότατα λέγοντος, «Οὐκ ἦλθον ἐπὶ τὴν γῆν εἰρήνην βαλεῖν, ἀλλὰ μάχαιραν, ο οὐδὲ Η γαληνότης ἡμῶν εἰρηνεύειν ἀνείχετο οὐδ᾽ ἐν ᾗ ἀταράχω μένειν, οπότε παρεμβολή διαφωνούντων τοῖς περὶ Θεοῦ θεσμοῖς ἀναφαίνεται, ἀλλὰ καὶ τὴν μάχαιραν αίρειν τοῦ πνεύματος, τὴν διαιροῦσαν τὸ χεῖρον ἀπὸ τοῦ κρείττονος, τὰ θεῖα προβεβλημένη νήματα, καὶ δι᾿ αὐτῶν διχοτομούσα πᾶν ὅσον τῆςEDICTUM DE CONTROVERSIA, QUATENUS PATER MAJOR CHRISTO SIT
Μανουὴλ ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ πιστὸς βασιλεὺς ὁ
Πορφυρογέννητος, Ρωμαίων αυτοκράτωρ εὐσε
δέστατος, ἀεισέβαστος, αύγουστος, Ἰσαυρικός,
Κιλικικός, ('Αρμενικός], Δαλματικός, Ουγγρικός,
Βοσεντικός, Προβατικός, Λαζικός, Ἰβηρικός,
Βουλγαρικής, Σερβικός, Ζηκχικός, Αζαρικός, Γοτθικός, θεοκυβέρνητος κληρονόμος τοῦ στέμματος
τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου καὶ ψυχῇ νεμόμενος
πάντα τὰ τούτου δίκαια ὡς τινων ἀποστατησάντων
τοῦ κράτους ἡμῶν, τοῖς τοῦ φιλοχρίστου ἡμῶν
παντὸς λαοῦ, τῆς τε θεοφυλάκτου ἡμῶν βασιλίδος
πόλεως, ἔτι δὲ καὶ πᾶσι τοῖς τῶν ὑπὸ τὴν τῆς ἡμετέρας βασιλείας ἐξουσίαν χωρών, ηπειρωτικῶν τε
καὶ θαλασσίων, οικήτορσιν.
Εἰ μακαρίζει Πέτρου Χριστὸς τὸν ἐν ἀποστόλοις
κορυφαιότατον, ἐπεὶ προφθάνει πάντας τῷ διαπύρῳ
τῆς ἀγαπήσεως, καὶ τοῦτον εἶναι τὸν Χριστὸν διατείνεται τὸν τοῦ Θεοῦ ζῶντος Υἱόν, ἅτε παρὰ τοῦ
Πατρὸς ἀποκαλυφθεὶς τὸ κατ' ἐκεῖνον μυστήριον,
τί δήποτ' ἂν ἕτερον είη μακαριστότερον καὶ τῷ Κυ
ρίῳ εὐαρεστότερον τοῦ τῆς εὐσεβείας ὀρθοδοξαστι
χῶς τὴν ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν ἀντέχεσθαι και
μὴ παρὰ τῶν τοῦ ᾅδου πυλῶν κατισχύσασθαι;
ἄστινας δὴ τὰς πύλας ταύτας ύποληπτέον τοὺς μὴ
παρὰ τὴν ταύτης πύλην εἰσιόντας δι' αὐτοῦ Χριστοῦ
τῆς ἀσφραγίστου θύρας, ἐπεὶ καὶ πασι τοῖς ἐρχομένοις άνετος πρόκειται. Ἐπὶ ταύτην τὴν πρὸς Θεὸν
ειλικρινεστάτην εὐσέβειαν ὡς ἐπὶ πέτραν ἀῤῥαγε
στάτην ἡ θεόθεν ἡμῶν βασιλεία τὸν ἑαυτῆς θεμές
λιον προσεδράζουσα καὶ ταύτῃ προσεποικοδομείσθαι
τὸ ὑπήκοον ἅπαν σπουδάζουσα, μυρίαν ὅτι τὴν περὶ
τούτου φροντίδα διηνεκώς ἐπιδείκνυται. Οίδαμεν
γὰρ ἀκριβῶς ὡς, εἰ καὶ βασιλεύειν τῶν ἐπὶ τῆς
γῆς Θεὸς ἑκάστων ἐπηυδόκησεν, ἀλλ᾽ οὖν ἐκεῖθεν
βασιλευόμεθα· καὶ ὥσπερ παρὰ τῶν ὑπὸ χεῖρα
λαμβάνειν πίστιν ἀνεπιμώμητον τῶν ἐξ ἀνάγκης
εἶναι τιθέμεθα, οὕτω καὶ προεισφέρειν Θεῷ τῷ
βασιλεύειν ἡμᾶς προορίσαντι τὴν ἀπαρακλιτον
πίστιν παρὰ τοῦ δικαίου προσαπαιτούμεθα, καὶ
δεῖν εἶναι Σολομῶντι πείθεσθαι λογιζόμεθα τῶν
πραγμάτων [ἑκάστῳ] τὸν πρόσφορον καιρὸν ἀφορία
ζοντι. Εντεῦθεν καὶ ποτὲ μὲν τοῦ εἰρηνικοῦ Χριστοῦ πλὴν ἀλλ' ἐπικαιρότατα λέγοντος, «Οὐκ ἦλθον
ἐπὶ τὴν γῆν εἰρήνην βαλεῖν, ἀλλὰ μάχαιραν, ο οὐδὲ
Manuel in Christo Deo fidelis rex Porphyrogenitus, Romanorum imperator, piissimus, semper Sebastus, Augustus, Isauricua, Cilicicns, Armeniacus,
Dalmaticus, Ungaricus, Bostlnicus, Chrovaticus,
Lazicus, Ilericus, Bulgaricns, Servicus, Zecchicus,
Chazaricus, Gothicus, a Deo direclus, hares coronæ magni Constantini, animo gestans cuncta hujus
jura quamquam nonuulli a nostro imperio defecerunt; universo nostro philochristo populo regiz
nostre a Deo custoditæ urbis, cuntisque imperio
nostro subjectis terrestrium maritimarumque regionum incolis.
Si beatum prædicat Petrum Christus apostolorum
summum spicem, propterea quod et omnes præcessit fervore amoris, et ipsum testatus fuit esse
Christum, Dei viventis Filium; utpote a Deo Patro
mysterium de illo edoctus: quidam aliud beatius
erit Dominoque gratius, quam orthodoxam religionem ab apostolica Ecclesia retineri, atque ab inferorum portis non vinci: quas quidem portas reputare licet illos homines, qui non ingrediuntur in
ejus aulam per Christum, qui est janua nunquam
clausa, imo cunctis adeuntibus semper patens.
Super ac adversus Deum purissima religione, veluti
Immobili petra, dominatio nostra divinitus nobis
concessa fundamentum suum statuens, ibidemque
constitucre subditos nostros universos studens,
plurimam bujus rei curam perpetuo prae se fert.
Probe enim novimus, quod etiamsi terrarum imperium Deus nobis annuit, attamen ipse nostri regnator est: et quemadmodum necessarium putamus
Gdem. sinceram a subditis nostris impetrare; sic
exhibere Deo, qui nobis regnum largitus est, inconcussam fidem jure cogimur: credendumque Salomoni putamus, qui unicuique rei tempus idoneum
assignat. Hinc etiam pacificus Christus aliquando
opportunisšine dixit: Non veni pacem mittere in
terram, sed gladium *. Neque nostra tranquillitas
pacem potest retinere et quiescere, cum exercituın
adversantium Dei legibus cernimus; sed spiritus
gladium corripimus, qui vitium a rectitudine sepa
rat: divinaque verba præ nobis gerimus, quibus
omnes
Η γαληνότης ἡμῶν εἰρηνεύειν ἀνείχετο οὐδ᾽ ἐν ᾗ omne ab Ecclesia spurium doguna secernimus. Aliἀταράχω μένειν, οπότε παρεμβολή διαφωνούντων
τοῖς περὶ Θεοῦ θεσμοῖς ἀναφαίνεται, ἀλλὰ καὶ τὴν
μάχαιραν αίρειν τοῦ πνεύματος, τὴν διαιροῦσαν τὸ
χεῖρον ἀπὸ τοῦ κρείττονος, τὰ θεῖα προβεβλημένη
νήματα, καὶ δι᾿ αὐτῶν διχοτομούσα πᾶν ὅσον τῆς
* Matth. x, 34.
Anno 1166.
quando autem cum eodem Christo idoneo vicissim
tempore pacem suam donat, pacemque
conservare jubet, et pacificos dicit esse beatos,
convertimus in vaginam gladium rationalem, qui
jain contradicentium corda transverberavit, et
col. 775–776page 35 of 41
PG 133:775Εκκλησίας ἔκφυλον νόημα· ποτὲ δὲ μετὰ τοῦ αὐτοῦ Χριστοῦ, τοῦ κατὰ καιρὸν αὖθις τὴν οἰκείαν εἰρήνην βραβεύοντος καὶ εἰρηνεύσιν ἐν ἑαυτοῖς καὶ πάσι κελεύοντος καὶ τὰ τῶν εἰρηνοποιῶν μακαρίζοντος, ἀποστρέψει μὲν τὴν λογικήν ρομφαίαν εἰς τὰ ὀπίσω, ἤδη τὰς τῶν ἀντιλεγόντων διελθοῦσαν καρδίας καὶ τοὺς οὐκ ἀνεπισφαλεῖς λογισμοὺς εἰς μέσον ανακαλύψασαν, τὸν δὲ τῆς ἔχθρας φραγμὸν καθαιρεῖ καὶ τὸ τῆς ἀντιλογίας καταστρέφει μεσότοιχον, καὶ μετὰ τῆς ασματιζούσης τάξατε, φησὶν, ἀγάπην ἐπὶ τοῖς μέχρι νῦν ἀντερίζουσιν. προ α'. Οὕτω δὴ καὶ νῦν ἐπὶ τοῖς παρεμπεσοῦσιν 4 εὐσεβὴς ἡμῶν βασιλεία προσιδεῖν ἤρξατο. Εζητεῖτο μὲν γὰρ περὶ τῆς ἐν τῷ ἱερογράφῳ Εὐαγγελίῳ φω νῆς τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἦν τοῖς μαθηταῖς προσεφθέγξατο κατὰ τὴν τοῦ Πάθους νύκτα λέγων πρὸς τὸν Πατέρα πορεύεσθαι, ὡς ὀφείλειν διὰ τοῦτο χαίρειν μᾶλλον αὐτοὺς, ότι φησί, Πορεύομαι πρὸς τὸν Πατέρα, ὅτι ὁ Πατήρ μου μείζων μου ἐστιν· ἡ δὲ ζήτησις, όπως η κατά τίνα τὴν διασάφησιν μείζων τοῦ λέγοντος Χριστοῦ ὁ Πατὴρ ἐκλαμβάνεται. Ενταῦθα κατὰ τὴν Μωσαϊκὴν ἐκείνην ῥάβδον τοῦτο τὸ πρόβλημα μικροῦ δεῖν διχῇ διατέμνειν ἔμελλε θεοῦ τῆς Ἐκκλησίας τὴν θάλασσαν, πρὸς ἦν οἱ ζωγρηταὶ τῶν ἀνθρώπων ἁλιεῖς τὰ δίκτυα τοῦ λόγου χαλάσαντες τὴν ἐθνικὴν μετ ρίδα συμπαρελέξαντο· ὡς καὶ ἐδόκει ίστασθαι τεί χος ἐκ δεξιῶν καὶ τεῖχος ἐξ εὐωνύμων, ὡς ἀλλήλοις πάντων ἀντιλεγόντων περὶ τῆς τοῦ ῥητοῦ ἐξηγήσεως. 2. β'. Οἱ μὲν γάρ τισι τῶν γραφικῶν ἀποχρώμενοι χρήσεων μόνῳ τῷ αἰτίῳ τῆς ἀχρόνου καὶ ἀνωτάτω γεννήσεως τοῦ μονογενούς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τὴν ἐξή γησιν ταυτησὶ τῆς φωνῆς περιέγραφον, καὶ συγ χωρεῖν οὐκ ἤθελον καὶ ὡς σαρκοφόρου τοῦ Κυρίου κατὰ τὴν κάτω γέννησιν χρηματίσαντος τὴν ῥῆσιν ταύτην λογίζεσθαι· ὡς ἐντεῦθεν καινήν τινα τὴν ἔνωσιν τῶν τοῦ Χριστοῦ φύσεων καὶ μὴ κατὰ τὴν Εκκλησιαστικὴν παράδοσιν ἀναφαίνεσθαι, καὶ ταῦ τὸν εἶναι νομίζεσθαι ὑποστάσεώς τε τὸ ἑνιαῖον πε διαθρεῖν καὶ τὴν ἀσύγχυτον κρᾶσιν τῶν ἐν Χριστῷ Ηνωμένων ἀτρέπτως φύσεων, καὶ διὰ ταῦτα κινδυνεύειν τὰς τῶν Μονοφυσιτών δυσφημίας οἷον ανα καινίζεσθαι. Ησαν δὲ οἱ κατὰ μόνον τὸν τῆς κενώ σεως είτουν συγκαταβάσεως τρόπον εἰρῆσθαι μεί ζονα, τοῦ Υἱοῦ τὸν Πατέρα διενοοῦντο, ὡς τῇ τοῦ Μονογενοῦς ὑποστάσει κατὰ τὴν θείαν αὐτοῦ φύσιν πάντως προσάπτεσθαι τὸ λεγόμενον· οὗτος γὰρ ἑαυτὸν κεκένωκεν ἄσαρχος ὤν, καὶ τὴν ἁγνὴν ὑπέου μήτραν τῆς Θεομήτορος, τῶν μέντοι πατρικῶν οὐκ ἀπέστη κόλπων, ὅλος ὢν ἀχώριστος τοῦ Γεννήτορος. Οἱ δὲ προσώπῳ τῆς κοινῆς τῶν ἀνθρώπων φύσεως τοῦτο ῥηθῆναι παρὰ τοῦ Κυρίου ἐτίθεντο, ὥστε μου νονουχί φαντασιώδη τὴν οἰκονομίαν τῆς μετὰ σαρ κὸς ἀναστροφῆς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς εἰκονίζεσθαι. Ενιοι δὲ καὶ τῆς σαρκὸς μὲν τοῦ Κυρίου τὴν τοιαύ την φωνήν περιέγραφον, πλὴν ἀλλ' ὁπότε κατὰ ψιλὴν ἀποδιαίρεσιν σὰρξ αὕτη νοεῖται, ξένη τῆς προσλαβομένης ταύτην θεότητος, ὥσπερ τυχὸν ἡ τῆς ἡμῶν ἑκάστου σαρκὸς ὑπόστασις, πρὸς Αν οὐδαμῶς οὐδεμία τῆς θεότητος ἔνωσις· ἐν δὴ τρόinsanas raciocinationes palam revelavit, inimicitias & Εκκλησίας ἔκφυλον νόημα· ποτὲ δὲ μετὰ τοῦ
maceriam destruxit, et contradictionis medium pe
rietem removit: et cum canticorum sponsa dicinius: ordinate amorem inter eoaqui bactenus rizati
su
αὐτοῦ Χριστοῦ, τοῦ κατὰ καιρὸν αὖθις τὴν οἰκείαν
εἰρήνην βραβεύοντος καὶ εἰρηνεύσιν ἐν ἑαυτοῖς καὶ
πάσι κελεύοντος καὶ τὰ τῶν εἰρηνοποιῶν μακαρ
ίζοντος, ἀποστρέψει μὲν τὴν λογικήν ρομφαίαν εἰς
τὰ ὀπίσω, ἤδη τὰς τῶν ἀντιλεγόντων διελθοῦσαν καρδίας καὶ τοὺς οὐκ ἀνεπισφαλεῖς λογισμοὺς εἰς
μέσον ανακαλύψασαν, τὸν δὲ τῆς ἔχθρας φραγμὸν καθαιρεῖ καὶ τὸ τῆς ἀντιλογίας καταστρέφει
μεσότοιχον, καὶ μετὰ τῆς ασματιζούσης τάξατε, φησὶν, ἀγάπην ἐπὶ τοῖς μέχρι νῦν ἀντερίζουσιν.
4. Id ellam in his quæ nuper- acciderunt, pia
majestas mea factitavit. Controversia enim nata
est de scripta in sacro Evangelio locutione veri Dei
et Servatoris nostri Jesu Christi, quam spud discipulos ellatus est in Passionis voete dicens, ad Pafrem se vadere, tanquam ea re discipuli lætari
deberent, cum diceret: Ad. Patrem vade, quia Palet
προ major me est ". Quæstio autem in eo versaba
sur, quomodo ¡quove sensu major loquente Christo
Pater credendus sit. Jamvero Mosaics illius virga
instar, dubitatio hæe parum obfait quin Ecclesiae
Del mare bifariam divideret, in quod piscatores·
hominum rete sermonis demittentes, partem quis
que gentium comprehenderunt: ita ut dextra kæv3–
que stare murus videretur altercantium inter se da
dictionis hujus interpretacione.
α'. Οὕτω δὴ καὶ νῦν ἐπὶ τοῖς παρεμπεσοῦσιν 4
εὐσεβὴς ἡμῶν βασιλεία προσιδεῖν ἤρξατο. Εζητεῖτο
μὲν γὰρ περὶ τῆς ἐν τῷ ἱερογράφῳ Εὐαγγελίῳ φωνῆς τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ
Χριστοῦ, ἦν τοῖς μαθηταῖς προσεφθέγξατο κατὰ τὴν
τοῦ Πάθους νύκτα λέγων πρὸς τὸν Πατέρα πορεύε
σθαι, ὡς ὀφείλειν διὰ τοῦτο χαίρειν μᾶλλον αὐτοὺς,
ότι φησί, Πορεύομαι πρὸς τὸν Πατέρα, ὅτι ὁ Πατήρ
μου μείζων μου ἐστιν· ἡ δὲ ζήτησις, όπως η κατά
τίνα τὴν διασάφησιν μείζων τοῦ λέγοντος Χριστοῦ ὁ
Πατὴρ ἐκλαμβάνεται. Ενταῦθα κατὰ τὴν Μωσαϊκὴν
ἐκείνην ῥάβδον τοῦτο τὸ πρόβλημα μικροῦ δεῖν διχῇ
διατέμνειν ἔμελλε θεοῦ τῆς Ἐκκλησίας τὴν θάλασ
σαν, πρὸς ἦν οἱ ζωγρηταὶ τῶν ἀνθρώπων ἁλιεῖς
τὰ δίκτυα τοῦ λόγου χαλάσαντες τὴν ἐθνικὴν μετ
ρίδα συμπαρελέξαντο· ὡς καὶ ἐδόκει ίστασθαι τεί
χος ἐκ δεξιῶν καὶ τεῖχος ἐξ εὐωνύμων, ὡς ἀλλήλοις πάντων ἀντιλεγόντων περὶ τῆς τοῦ ῥητοῦ ἐξηγή
σεως.
2. Nonnulli enim quibusdam Scripturæ locis β'. Οἱ μὲν γάρ τισι τῶν γραφικῶν ἀποχρώμενοι
abutentes, in eo tantummodo quod Pater auctor χρήσεων μόνῳ τῷ αἰτίῳ τῆς ἀχρόνου καὶ ἀνωτάτω
est sempiterne et calestis generationis unigeniti γεννήσεως τοῦ μονογενούς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τὴν ἐξή
Fill Dei, interpretationem hujus dictionis circum γησιν ταυτησὶ τῆς φωνῆς περιέγραφον, καὶ συγ
scribébant: neque banc dictionem de Christo qua - χωρεῖν οὐκ ἤθελον καὶ ὡς σαρκοφόρου τοῦ Κυρίου
tents Incarnatus est, sinebant intelligi: tanquam. κατὰ τὴν κάτω γέννησιν χρηματίσαντος τὴν ῥῆσιν
si nova quædam conjunctio naturarum Christi ταύτην λογίζεσθαι· ὡς ἐντεῦθεν καινήν τινα τὴν
praeter occlesiasticam traditionem procuderetur; ἔνωσιν τῶν τοῦ Χριστοῦ φύσεων καὶ μὴ κατὰ τὴν
Hemque existimaretur, persona unitatem spectare, Εκκλησιαστικὴν παράδοσιν ἀναφαίνεσθαι, καὶ ταῦ
atque inconfusam crasim unitarum in Christo in- τὸν εἶναι νομίζεσθαι ὑποστάσεώς τε τὸ ἑνιαῖον πε
convertibiliter naturarum: atque hinc nos pe- διαθρεῖν καὶ τὴν ἀσύγχυτον κρᾶσιν τῶν ἐν Χριστῷ
richtari, ne Monophysitarum blasphemias reno- Ηνωμένων ἀτρέπτως φύσεων, καὶ διὰ ταῦτα κινδυ
varemus. Nonnulli vero existimabant, secundum νεύειν τὰς τῶν Μονοφυσιτών δυσφημίας οἷον ανα
soľam exinanitionis demissionisque rationem dictum καινίζεσθαι. Ησαν δὲ οἱ κατὰ μόνον τὸν τῆς κενώesse majorem filio patrem, ita ut Unigeniti personæ, σεως είτουν συγκαταβάσεως τρόπον εἰρῆσθαι μεί
secunduin ejus divinam naturam "prorsus congrue-. ζονα, τοῦ Υἱοῦ τὸν Πατέρα διενοοῦντο, ὡς τῇ τοῦ
ret id effatum. Is enim se ipsum, qui absque carne Μονογενοῦς ὑποστάσει κατὰ τὴν θείαν αὐτοῦ φύσιν
crat, exinanivit, castumque. uterum Deiparæ πάντως προσάπτεσθαι τὸ λεγόμενον· οὗτος γὰρ
subiit; quin tamen paternum sinum desereret: ἑαυτὸν κεκένωκεν ἄσαρχος ὤν, καὶ τὴν ἁγνὴν ὑπέου
totus indivisus a Genitore. Alii in persona communis hominum naturæ id dictum a Domino statuebant: ita ut prope phantasticum Christi cum carne
in terra incolatum efficerent. Alii ad carnem quoque locutionem hanc Domini referebant; sed per
mentalem præcisionem, qua carnem cogitabant
extrañeam veluti assumenti ipsam divinitati; ceu
fere hypostasis carnis nostrum uniuscujusque, cum
qua nulla est divinitatis conjunctio; carni enim
servitus et ignorantia ascribitur, cum menſis
simplici phantasia rem visibilem a cogitata distinguimus, ut ait sapiens Damascenus. Nam certe
' Joan. xiv, 28.
μήτραν τῆς Θεομήτορος, τῶν μέντοι πατρικῶν οὐκ
ἀπέστη κόλπων, ὅλος ὢν ἀχώριστος τοῦ Γεννήτορος.
Οἱ δὲ προσώπῳ τῆς κοινῆς τῶν ἀνθρώπων φύσεως
τοῦτο ῥηθῆναι παρὰ τοῦ Κυρίου ἐτίθεντο, ὥστε μου
νονουχί φαντασιώδη τὴν οἰκονομίαν τῆς μετὰ σαρ
κὸς ἀναστροφῆς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς εἰκονίζεσθαι.
Ενιοι δὲ καὶ τῆς σαρκὸς μὲν τοῦ Κυρίου τὴν τοιαύτην φωνήν περιέγραφον, πλὴν ἀλλ' ὁπότε κατὰ
ψιλὴν ἀποδιαίρεσιν σὰρξ αὕτη νοεῖται, ξένη τῆς
προσλαβομένης ταύτην θεότητος, ὥσπερ τυχὸν ἡ
τῆς ἡμῶν ἑκάστου σαρκὸς ὑπόστασις, πρὸς Αν
οὐδαμῶς οὐδεμία τῆς θεότητος ἔνωσις· ἐν δὴ τρό
col. 777–778page 36 of 41
PG 133:777πον [καὶ] ἡ δουλεία καὶ ἡ ἄγνοια ταύτῃ προσάπτεται, ἡνίκα ψιλαῖς τοῦ νοῦ φαντασίαις τὸ δρώμενον ἐκ τοῦ νοουμένου διέλωμεν κατὰ τὴν Δαμασκόθεν σοφόν· κατὰ γὰρ τὴν τῆς ὑποστάσεως ταυτότητα καὶ τὴν ἀδιάσπαστον ἔνωσιν οὔτε δούλη οὔτε ἀγνοοῦσα λεχθήσεται· καὶ οὕτω καὶ πρὸς αὐτοὺς δια φωνοῦντες οὗτοι ἐδείκνυντο. γ. Οἱ δὲ ἑτέρωθεν αὐτοῖς ἀντικαθιστάμενοι ᾔδε 3. σαν μὲν καί τινας τῶν πνευματοφόρων τῆς τοῦ Θεοῦ ᾿Εκκλησίας Πατέρων καὶ διδασκάλων τὴν τοῦ Κυρίου ταύτην φωνὴν ἑρμηνεύσαντας καὶ κατὰ τὸ αἴτιον τῆς ἀκαταλήπτου πρώτης γεννήσεως· ἀλλ' οὖν ὁπότε κατὰ τῶν ἐρεσχελούντων κατ' οὐσίαν δια φέρειν τοῦ Υἱοῦ τὸν Πατέρα τὰς ἀντιῤῥήσεις περ ποίηντο τῇ τοῦ μείζονος φωνῇ κατὰ πάντα χρωμέν νων καὶ ὑπόβασιν ἐν ἀμφοτέροις κατὰ τὴν φύσιν εἰσαγόντων καὶ ἑτερότητα, οὐ μὴν δὲ κατὰ τοῦτο καὶ μόνον ἐκλαμβάνεσθαι τὴν τοιαύτην φωνήν προσ επάγοντας. Ηνίκα γὰρ οὐ πρὸς τοιούτους ἦσαν αἱ ἀντιθέσεις καὶ τὰ παλαίσματα, περὶ δὲ τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας καὶ τῶν φυσικῶν ἰδιοτήτων και διαφορῶν ἐδογμάτιζον, ἑκάστῃ τῶν φύσεων τάς προσφόρους ζήσεις απένεμον, τὰς μὲν ὑψηλοτάτας καὶ ὑπερκειμένας τῇ τοῦ Χριστοῦ θεότητι ὡς καὶ Θεοῦ τελείου ὄντος προσαφορίζοντες, τὰς δὲ ταπεινότερα; καὶ ὑποβεβηκυίας τῇ ἐν τῷ αὐτῷ Χριστῷ ἀνθρωπότητι ὡς καὶ ἀνθρώπῳ γεγονότι τελείῳ προσ εφαρμόζοντες· οἷς καὶ τὸ ἡμέτερον ὡμοφρόνει κράτος, ταῖς τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας φωστήρων διδασκαλίαις ἑπόμενον. δ. Οὕτω δὴ μετὰ τοιούτων ἀντιθεσεσιν ἀμφιγνωμονοῦντες ἀλλήλοις καὶ ἀντιλέγοντες ἀνεφαίνοντο. Αλλ᾽ ἡ παρὰ τῆς ἄνωθεν δεξιᾶς καὶ δεδομένη καὶ διεξαγομένη βασιλεία ἡμῶν οὐχ ὑπερείδεν οὕτω τὸν νέον τοῦ Θεοῦ καὶ περιούσιον Ισραήλ τῷ τῆς Αιγυπτιακῆς κακίας ἄρχοντι πολεμούμενον, οὐδὲ τὴν ἐξ ἐθνῶν μετῃρμένην εὐκληματοῦσαν ἄμπελον ταῖς τῶν ἀπαδόντων λόγων παρεισφθοραῖς χαλα ζουμένην οἷον καὶ συντριβήσεσθαι μέλλουσαν, ώ; καὶ τῷ φυτουργῷ θρηνηθῆναι διὰ τὸ ἀκαλλές τε καὶ ἄκαρπον. Κἂν καὶ μυρίαις ἴσαις ταῖς ἀνθολκαῖς τῶν κοσμικών φροντίδων διεμεμέριστο, καὶ τοῖς ἐκ τοῦ καλάμου θηρίοις, ἀλλὰ δὴ καὶ τοῖς πελαγίοις κήτεσιν ἀντιμαχεῖν ἠναγκάζετο ἐκ θαλάσσης ἅμα καὶ γῆς προσεγχανοῦσι κατὰ ταὐτὸν, ἐφ᾽ ᾧ τὸ τῆς Ρωμαίων ἀρχῆς περικαλλέστατον σῶμα διασπαρά. ξασθαι· ὅμως τὰ μὲν ἐν δευτέρῳ τίθεται, τῆς δὲ τῶν διεστώτων τῆς Ἐκκλησίας μερῶν οὐκ ὀλίγη γίνεται φροντὶς προσενώσεως, καὶ τοῦ τὴν ὀρθόδο ξαν περὶ τοῦ ζητουμένου Εννοιαν ἀνακαλυφθῆναι μεγίστην ἔει δείκνυσι την προμήθειαν· εἶναι γὰρ τὴν ἐπὶ τούτοις εἰρήνην ἀπαρχὴν καὶ τῆς τοῦ ἡμε τέρου κράτους εἰρηναίας [ἐν] ἅπασι καταστάσεως μετ᾿ εὐελπίστου γνώμης πεπίστευκε. ε. Τοιγάρτοι καὶ τὸν ἀγιώτατον καὶ οἰκουμενικὸν 5. πατριάρχην, μετὰ τῶν ἑτέρων ἁγιωτάτων πατριαρχῶν, τοῦ τε τῆς Θεουπόλεως μεγάλης Αντιοχείας καὶ τοῦ τῆς ἁγίας Σιὼν τῆς πόλεως Ἱερουσαλήμ, συγκαλεσαμένη, καὶ τὴν ἐνδημοῦσαν τηνικαῦτα τῇ βασιλίδι τῶν πόλεων θείαν καὶ ἱερὰν τῶν τοῦ Χρι στοῦ ἀρχιερέων σύνοδον, συναθροίσασά τε τάς χρή σεις τῶν τὴν τοιαύτην ἐξηγησαμένων φωνήν θεοφόπον [καὶ] ἡ δουλεία καὶ ἡ ἄγνοια ταύτῃ προσάπτε- secundum persona unitatem Inseparabilemq je
ται, ἡνίκα ψιλαῖς τοῦ νοῦ φαντασίαις τὸ δρώμενον conjunctionem, neque servitutem memorare licet
ἐκ τοῦ νοουμένου διέλωμεν κατὰ τὴν Δαμασκόθεν neque inscitiam. Atque ita hi inter se dissideσοφόν· κατὰ γὰρ τὴν τῆς ὑποστάσεως ταυτότητα bant.
καὶ τὴν ἀδιάσπαστον ἔνωσιν οὔτε δούλη οὔτε ἀγνοοῦσα λεχθήσεται· καὶ οὕτω καὶ πρὸς αὐτοὺς δια
φωνοῦντες οὗτοι ἐδείκνυντο.
γ. Οἱ δὲ ἑτέρωθεν αὐτοῖς ἀντικαθιστάμενοι ᾔδε 3. Contrarii autem his, noverant quidem a nonσαν μὲν καί τινας τῶν πνευματοφόρων τῆς τοῦ.nullis inspiratis Ecclesiæ Dei Patribus dictum id
Θεοῦ ᾿Εκκλησίας Πατέρων καὶ διδασκάλων τὴν τοῦ Domini explicatum fuisse quatenus Pater auctor est
Κυρίου ταύτην φωνὴν ἑρμηνεύσαντας καὶ κατὰ τὸ incomprehensibilis prima nativitatis: verumtamen
αἴτιον τῆς ἀκαταλήπτου πρώτης γεννήσεως· ἀλλ'
οὖν ὁπότε κατὰ τῶν ἐρεσχελούντων κατ' οὐσίαν διαφέρειν τοῦ Υἱοῦ τὸν Πατέρα τὰς ἀντιῤῥήσεις περ
ποίηντο τῇ τοῦ μείζονος φωνῇ κατὰ πάντα χρωμέν
νων καὶ ὑπόβασιν ἐν ἀμφοτέροις κατὰ τὴν φύσιν
εἰσαγόντων καὶ ἑτερότητα, οὐ μὴν δὲ κατὰ τοῦτο
καὶ μόνον ἐκλαμβάνεσθαι τὴν τοιαύτην φωνήν προσεπάγοντας. Ηνίκα γὰρ οὐ πρὸς τοιούτους ἦσαν αἱ
ἀντιθέσεις καὶ τὰ παλαίσματα, περὶ δὲ τῆς μετὰ
σαρκὸς οἰκονομίας καὶ τῶν φυσικῶν ἰδιοτήτων και
διαφορῶν ἐδογμάτιζον, ἑκάστῃ τῶν φύσεων τάς
προσφόρους ζήσεις απένεμον, τὰς μὲν ὑψηλοτάτας
καὶ ὑπερκειμένας τῇ τοῦ Χριστοῦ θεότητι ὡς καὶ
Θεοῦ τελείου ὄντος προσαφορίζοντες, τὰς δὲ ταπεινοτέρα; καὶ ὑποβεβηκυίας τῇ ἐν τῷ αὐτῷ Χριστῷ
ἀνθρωπότητι ὡς καὶ ἀνθρώπῳ γεγονότι τελείῳ προσ
εφαρμόζοντες· οἷς καὶ τὸ ἡμέτερον ὡμοφρόνει
κράτος, ταῖς τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας φωστήρων
διδασκαλίαις ἑπόμενον.
¡ta aiebant cum respondendum esset iis qui nugabantur differre a Filio Patrem substantialiter, ac
vocabulo major quaquaversus abutebantur, et minorem in ¸utroque statu gradum naturæ confingeGant ac diversitatem. Nec hujus locutionis sensum tantummodo ad dictam rationem trahcbant. Si quando enim contra ejusmodi adversarios
non dissererent ac depugnarent, sed de incarnati
Verbi statu, et naturalibus proprietatibus differenttiisque doctrinaın traderent: tunc suas cuique naturæ locutiones attribuebant; sublimiores quidem
et eminentes ad Christi divinitatem, utpote Dci
perfecti, convertebant; humiliores autem et submissas Christi humanitati, utpote hominis iten
perfecti, accommodabant. Atque ad horum sententiam nostra quoque majestas accedebat, santorum Ecclesiæ luminarium doctrinam conse
clans.
4. llic erat ergo contradicentium invicem dissidentiumque status. Sed a Deo data directaque
majestas nostra novum Dei pretiosum Israelem haud
neglexit ab Ægyptiacæ malitiæ principe sic divexatum; neque vitem ex ethnicis translatam et
jam frondentem, ab absurdarumn doctrinarum corruptelis, veluti grandine, verberari perfringique
sivit, ita ut vinitori deformitas ejus atque sterilitas
deflenda foret. Et quanquam nos innumeris mundanarum curarum fluctibus ferisque palustribus
premimur, itemque marinis monstris resistere
cogimur, quæ mari simul terraque inhiant ut pulcherrimum Romani imperii corpus dilacerent; altamen, his posthabitis, ad dissidentium Ecclesia
membrorum revocandam eoncordiam toti incumbiδ. Οὕτω δὴ μετὰ τοιούτων ἀντιθεσεσιν ἀμφιγνωμονοῦντες ἀλλήλοις καὶ ἀντιλέγοντες ἀνεφαίνοντο.
Αλλ᾽ ἡ παρὰ τῆς ἄνωθεν δεξιᾶς καὶ δεδομένη καὶ
διεξαγομένη βασιλεία ἡμῶν οὐχ ὑπερείδεν οὕτω
τὸν νέον τοῦ Θεοῦ καὶ περιούσιον Ισραήλ τῷ τῆς
Αιγυπτιακῆς κακίας ἄρχοντι πολεμούμενον, οὐδὲ
τὴν ἐξ ἐθνῶν μετῃρμένην εὐκληματοῦσαν ἄμπελον
ταῖς τῶν ἀπαδόντων λόγων παρεισφθοραῖς χαλαζουμένην οἷον καὶ συντριβήσεσθαι μέλλουσαν, ώ;
καὶ τῷ φυτουργῷ θρηνηθῆναι διὰ τὸ ἀκαλλές τε
καὶ ἄκαρπον. Κἂν καὶ μυρίαις ἴσαις ταῖς ἀνθολκαῖς
τῶν κοσμικών φροντίδων διεμεμέριστο, καὶ τοῖς
ἐκ τοῦ καλάμου θηρίοις, ἀλλὰ δὴ καὶ τοῖς πελαγίοις
κήτεσιν ἀντιμαχεῖν ἠναγκάζετο ἐκ θαλάσσης ἅμα
καὶ γῆς προσεγχανοῦσι κατὰ ταὐτὸν, ἐφ᾽ ᾧ τὸ τῆς
Ρωμαίων ἀρχῆς περικαλλέστατον σῶμα διασπαρά.
ξασθαι· ὅμως τὰ μὲν ἐν δευτέρῳ τίθεται, τῆς δὲ
τῶν διεστώτων τῆς Ἐκκλησίας μερῶν οὐκ ὀλίγη
γίνεται φροντὶς προσενώσεως, καὶ τοῦ τὴν ὀρθόδοξαν περὶ τοῦ ζητουμένου Εννοιαν ἀνακαλυφθῆναι
μεγίστην ἔει δείκνυσι την προμήθειαν· εἶναι γὰρ τὴν ἐπὶ τούτοις εἰρήνην ἀπαρχὴν καὶ τῆς τοῦ ἡμε
τέρου κράτους εἰρηναίας [ἐν] ἅπασι καταστάσεως μετ᾿ εὐελπίστου γνώμης πεπίστευκε.
mus: et de orthodoxo controvers dicti patefaciendo
sensu maximam gerimus sollicitudinem. Quippe
harum rerum concordiam valde confidimus principium fore etiam pacifici dominationis nostrae sta
tus.
ε. Τοιγάρτοι καὶ τὸν ἀγιώτατον καὶ οἰκουμενικὸν 5. Convocatis igitur sanctissimo atque œcumenico
πατριάρχην, μετὰ τῶν ἑτέρων ἁγιωτάτων πατριαρχῶν, τοῦ τε τῆς Θεουπόλεως μεγάλης Αντιοχείας
καὶ τοῦ τῆς ἁγίας Σιὼν τῆς πόλεως Ἱερουσαλήμ,
συγκαλεσαμένη, καὶ τὴν ἐνδημοῦσαν τηνικαῦτα τῇ
βασιλίδι τῶν πόλεων θείαν καὶ ἱερὰν τῶν τοῦ Χριστοῦ ἀρχιερέων σύνοδον, συναθροίσασά τε τάς χρήσεις τῶν τὴν τοιαύτην ἐξηγησαμένων φωνήν θεοφό
PATROL. GR CXXXIII.
patriarcha, aliisque sanctissimis patriarchis, nempe
urbis Dei magnæ Antiochiæ, et sanctæ Sionis urbis
Jerusalem; nec non ex incolentibus per id tempus
regiam metropolim episcopis, divina et sacra Christi episcoporum synodo congregata; auctoritates
deiferorum Patrum, qui dictum illud interpretati
fuerant, in medium proferri curavimus, diligentique
col. 779–780page 37 of 41
PG 133:779ρων Πατέρων, εἰς μεσον προτεθῆναι ᾠκονομήσατο καὶ μετ' ἀκριβούς βασανισθήναι κατεξετάσεως. Καὶ γοῦν αἱ μὲν δοκιμασθεῖσαι τῷ τοῦ λόγου πυρὶ ὡς δόρυζον χρυσίον εὑρέθησαν, μηδὲν ὑπόχαλκον ἐφελκόμεναι [] πρότερόν τισιν ἑνομίζετο· αἱ δὲ τῶν μέχρι τότε ἀντιλεγόντων ενστάσεις καὶ ἀσύμ φωνοι φωναί διαλύονται, τῇ δὲ μια κεφαλῇ τῶν πάντων Χριστῷ τὸ διασπασθῆναι κινδυνεύον σώμα τῆς Ἐκκλησίας συναρμολογεῖται καὶ συμβιβάζεται, καὶ οἱ ἐκ τῆς αὐτῆς κολυμβήθρας υιοθετηθέντες ἀδελφοὶ ὁμοφωνοῦντες καὶ ὁμογνώμονες γίνονται. Εντεῦθεν καὶ ὁρογραφεῖται τὰ περὶ τῆς· τοιαύτης τοῦ Κυρίου φωνῆς, ὅπως ἀκολούθως [τοῖς] ἀνέκαθεν τῶν ἱερῶν» συνόδων εὐσεβάστοις δόγμασιν ἐφείλει παραλαμβάνεσθαι. Κεκύρωται γὰρ κατὰ τὰς διαφόρους μὲν ἑτέρας, παρὰ τῶν ἁγίων Πατέρων δὲ καὶ δοθείσας εξηγήσεις, νοεῖσθαι ταύτην καὶ λέγεσθαι οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ κατ᾿ αὐτὴν ἐν τῷ Χριστῷ ἀν θρωπίνην κτιστὴν καὶ περιγραπτὴν φύσιν, καθ᾽ ἣν ὁ αὐτὸς Χριστὸς πάσχειν τότε πεφυκυίαν καὶ πέ πονθε, καὶ τὰς λοιπὰς τῆς τοιαύτης φύσεως ἰδιότητας· ὡς ἐντεῦθεν καὶ τὴν ἀληθῆ τοῦ Κυρίου έναν θρώπησιν εἴτουν σάρκωσιν σώζεσθαι, καὶ τὸ τῶν φύσεων ἄφυρτον ἐν τῇ τοῦ Χριστοῦ μια ὑποστάσει συντηρεῖσθαι ἀσυγχύτους τὰς ιδιότητας. Ἐν δὲ τῷ τοιούτῳ εὐσεβογράφῳ τόμῳ καὶ ἡ βασιλεία ἡμῶν οἰκειογράφοις ερυθροῖς ὑπεσημήνατο γράμμασιν, οὕτω πρὸς ἔπος διαλαμβάνουσα 5'. «Στοιχῷ ταῖς γνώμαις τῶν ἁγίων πατριαρχῶν καὶ τῆς θείας καὶ ἱερᾶς συνόδου, καὶ λέγω ὅτι σὰρξ τοῦ Κυρίου ἐξ αὐτῆς ἑνώσεως υπερυψω θεῖσα καὶ ἀνωτάτω πάσης τιμῆς ὑπερκειμένη, ὡς ἐξ ἄκρας ἑνώσεως [ὁμόθεος] γενομένη, ἀναλλοιώτως, μεταβλήτως, ἀσυγχύτως καὶ ἀτρέπτως, διὰ τὴν καθ᾽ ὑπόστασιν ἔνωσιν, καὶ ἀχώριστος καὶ ἀδιάσπαστος μένουσα τῷ προσλαβομένῳ αὐτὴν θείῳ λόγῳ, ισοκλεῶς αὐτῷ τιμᾶται καὶ προσκυνεῖται μια προσ κινήσει, καὶ τοῖς βασιλικοῖς καὶ θείοις ἐγκαθίδρυται θώκοις ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρὸς ὡς τὰ τῆς θεότητος αυχήματα καταπλουτήσασα, σωζομένων τῶν ἰδιοτήτων τῶν φύσεων. Καὶ οὕτως] ὁ τῆς ἀδιαιρέ του Τριάδος καὶ μετὰ τὴν σάρκωσιν εἰς Κύριος Ἰη σοῦς Χριστός, ἐν τῇ ἀδιαιρέτῳ αὐτοῦ μιᾷ ὑποστάσει διπλούς τε καὶ σύνθετος ἐν ἀσυγχύτοις ταῖς φύσεσι, τὴν ἐξ ἀσυμφωνίας διαιρεθῆναι καὶ τῷ τῆς ἀντι λογίας ύδατι καταβυθισθῆναι κινδυνεύουσαν ἐκκλησίαν εἰς ἐν συνήγαγε καὶ ἀνήγαγε· καὶ ὡς Θεοῦ Ο καὶ ἀνθρώπων μεσίτης καὶ νῦν ἐν ἑαυτῷ τοὺς πάν τας κατήλλαξεν. ξ. Ἐπεὶ δὲ ὁ τῆς κακίας πατὴρ ἐν ἀποκρύφῳ τῆς ἐνέδρας καθήμενος, καὶ τοῦ τῶν ἀνθρώπων τῷ γένει ἐπιβουλεύειν οὐκ ἀπεχόμενος, μετὰ τῆς συνή θους καὶ αὖθις ἀναιδείας προσέβαλε καὶ ἐχόμενα τρίβων ἔθετο σκάνδαλα, πάλιν ὁ θεμελιῶν τὴν τῆς Εκκλησίας γῆν ἐπὶ τὴν ἀσφάλειαν αὐτῆς ἐξ οὐρα νοῦ πρὸς ταύτην ἐπέβλεψε· καὶ συνοδικὴ πάλιν ἐπὶ τοῖς λεγομένοις γίνεται κατεξέτασις, καὶ γράμ ματα πάλιν ἐκτίθεται παρὰ τῶν ἐν ὑποψία [μεν] γεγονότων, πληροφορῆσαι δὲ τὴν Ἐκκλησίαν ἀπαι τηθέντων περὶ τῆς ἑαυτῶν συνειδήσεως· ἐν ᾧ καὶ ἕκαστος τούτων] οἰκειοχείρως υπέγραψεν, ἀναθέματι καθυποβάλλων τοὺς ἐναντία φρονήσαντας ταῖςMANUELIS COMNEVI
al
scrutinio perpendi. Atqne bæ quidem rationis igue ρων Πατέρων, εἰς μεσον προτεθῆναι ᾠκονομήσατο
explorata, instar auri obrizi deprehensæ sunt, nihilque subæratum habentes, secus ac nonnullis
antea videbatur. Contradicentium autem argumenta
dissidentiaque dicta refutata sunt; unicoque omnium capiti Christo corpus Ecclesiæ schismati jam
obnoxium apte connexum est et accommodatum; et
qui ex eodem regenerationis adoptionisve fonte
prodierant, fraterna concordia sententiaque coaluerant. llinc definitum fuit, quemadmodum hoc Domini dictum, secundum veterum sacrarum synodorum religiosissima placita, intelligendum sit.
Decretum quippe fuit, ut dictum hoc et secundum
diversas alias intelligeretur ac prædicaretur a sanclis Patribus editas interpretationes; et simul
secundum etiam humanam Christi, creatam, circumscriptam passibilemque naturam, in qua idem
Christus passus est, et secundum reliquas hujus
nature proprietates; ita ut hinc et vera Domini
humanitas, id est incarnatio, salva sit, et naturarum
in unica persona distinctio cum impermistis proprietatibus retineatur. In isto autem religiosissimo
toino nostra quoque majestas manu propria purpureis litteris scripsit ad verbum sic:
καὶ μετ' ἀκριβούς βασανισθήναι κατεξετάσεως. Καὶ
γοῦν αἱ μὲν δοκιμασθεῖσαι τῷ τοῦ λόγου πυρὶ ὡς
δόρυζον χρυσίον εὑρέθησαν, μηδὲν ὑπόχαλκον
ἐφελκόμεναι [8] πρότερόν τισιν ἑνομίζετο· αἱ δὲ
τῶν μέχρι τότε ἀντιλεγόντων ενστάσεις καὶ ἀσύμ
φωνοι φωναί διαλύονται, τῇ δὲ μια κεφαλῇ τῶν
πάντων Χριστῷ τὸ διασπασθῆναι κινδυνεύον σώμα
τῆς Ἐκκλησίας συναρμολογεῖται καὶ συμβιβάζεται,
καὶ οἱ ἐκ τῆς αὐτῆς κολυμβήθρας υιοθετηθέντες
ἀδελφοὶ ὁμοφωνοῦντες καὶ ὁμογνώμονες γίνονται.
Εντεῦθεν καὶ ὁρογραφεῖται τὰ περὶ τῆς· τοιαύτης
τοῦ Κυρίου φωνῆς, ὅπως ἀκολούθως [τοῖς] ἀνέκαθεν
τῶν ἱερῶν» συνόδων εὐσεβάστοις δόγμασιν ἐφείλει
παραλαμβάνεσθαι. Κεκύρωται γὰρ κατὰ τὰς διαφό
ρους μὲν ἑτέρας, παρὰ τῶν ἁγίων Πατέρων δὲ καὶ
δοθείσας εξηγήσεις, νοεῖσθαι ταύτην καὶ λέγεσθαι·
οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ κατ᾿ αὐτὴν ἐν τῷ Χριστῷ ἀν
θρωπίνην κτιστὴν καὶ περιγραπτὴν φύσιν, καθ᾽ ἣν
ὁ αὐτὸς Χριστὸς πάσχειν τότε πεφυκυίαν καὶ πέ
πονθε, καὶ τὰς λοιπὰς τῆς τοιαύτης φύσεως ιδιότητας· ὡς ἐντεῦθεν καὶ τὴν ἀληθῆ τοῦ Κυρίου έναν
θρώπησιν εἴτουν σάρκωσιν σώζεσθαι, καὶ τὸ τῶν
φύσεων ἄφυρτον ἐν τῇ τοῦ Χριστοῦ μια ὑποστάσει
συντηρεῖσθαι ἀσυγχύτους τὰς ιδιότητας. Ἐν δὲ τῷ τοιούτῳ εὐσεβογράφῳ τόμῳ καὶ ἡ βασιλεία ἡμῶν
οἰκειογράφοις ερυθροῖς ὑπεσημήνατο γράμμασιν, οὕτω πρὸς ἔπος διαλαμβάνουσα -
6. Sequor sententias sanctissimorum patriarcharum sacraque et divinæ synodi, aioque ipsam Domini carnem, vi conjunctionis exaltatam supraque
omnem bonorem collocatam (ita ut hoc eximio
nexu deilcata sit) iminutabiliter, invariabiliter, G
inconfuse, inconvertibiliter, bypostatic conjunctionis gratia, inseparabilem indivisibilemque manenten, simul cum assumente ipsam Deo Verbo, pari
honore coli et adorari; unica adoratione, regioque
et divino in solid ad Patris dexteram residere;
utpote quæ gloriosas divinitatis dotes adepta est,
salvis naturaruın proprietatibus.» Atque ita Dominus
Jesus Christus, etiam post incarnationen, de indivisibili Trinitate unus, cum sua autem indivisibili
una persona duplex, et ex inconfusis naturis cumpositus, Ecclesiam discordia dividi et contradictione
mergi periclitantem, ad unitatem duxit seu reduxit;
et tanquan Dei hominumque mediator, cunctos in
se ipso recouciliavit.
7. Quoniam vero malitia pater in clandest uis
insidiis residens, atque a tentaudo hominum genere
· nunquam desistens, qonsueta impudentia sua nunc
elian impetum fecit, et juxta vias scandala posuit;
denuo is qui Ecclesia terram stabili fundamento
constituerat, ad hanc e coelo respexit: et synodica
quæstio de supradictis dogmatibus instaurata est:
novumque scriptum ab iis qui suspecti erant, editum fuit; propterea quod juberentur de sua conscientia Ecclesiam certiorem facere: cui scriplo
singuli manu propria subscripserunt, anathemati
subjicientes eos qui coutraria sentirent propositis
jam a majestate nostra sententiis, nec non a sau-
5'. «Στοιχῷ ταῖς γνώμαις τῶν ἁγίων πατριαρ
χῶν καὶ τῆς θείας καὶ ἱερᾶς συνόδου, καὶ λέγω
ὅτι σὰρξ τοῦ Κυρίου ἐξ αὐτῆς ἑνώσεως υπερυψω
θεῖσα καὶ ἀνωτάτω πάσης τιμῆς ὑπερκειμένη, ὡς
ἐξ ἄκρας ἑνώσεως [ὁμόθεος] γενομένη, ἀναλλοιώτως,
μεταβλήτως, ἀσυγχύτως καὶ ἀτρέπτως, διὰ τὴν
καθ᾽ ὑπόστασιν ἔνωσιν, καὶ ἀχώριστος καὶ ἀδιάσπαστος μένουσα τῷ προσλαβομένῳ αὐτὴν θείῳ λόγῳ,
ισοκλεῶς αὐτῷ τιμᾶται καὶ προσκυνεῖται μια προσ
κινήσει, καὶ τοῖς βασιλικοῖς καὶ θείοις ἐγκαθίδρυται θώκοις ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρὸς ὡς τὰ τῆς θεότη
τος αυχήματα καταπλουτήσασα, σωζομένων τῶν
ἰδιοτήτων τῶν φύσεων. Καὶ οὕτως] ὁ τῆς ἀδιαιρέ
του Τριάδος καὶ μετὰ τὴν σάρκωσιν εἰς Κύριος Ἰη
σοῦς Χριστός, ἐν τῇ ἀδιαιρέτῳ αὐτοῦ μιᾷ ὑποστάσει
διπλούς τε καὶ σύνθετος ἐν ἀσυγχύτοις ταῖς φύσεσι,
τὴν ἐξ ἀσυμφωνίας διαιρεθῆναι καὶ τῷ τῆς ἀντιλογίας ύδατι καταβυθισθῆναι κινδυνεύουσαν Εκκλη
σίαν εἰς ἐν συνήγαγε καὶ ἀνήγαγε· καὶ ὡς Θεοῦ
Ο καὶ ἀνθρώπων μεσίτης καὶ νῦν ἐν ἑαυτῷ τοὺς πάν
τας κατήλλαξεν.
ξ. Ἐπεὶ δὲ ὁ τῆς κακίας πατὴρ ἐν ἀποκρύφῳ
τῆς ἐνέδρας καθήμενος, καὶ τοῦ τῶν ἀνθρώπων τῷ
γένει ἐπιβουλεύειν οὐκ ἀπεχόμενος, μετὰ τῆς συνή
θους καὶ αὖθις ἀναιδείας προσέβαλε καὶ ἐχόμενα
τρίβων ἔθετο σκάνδαλα, πάλιν ὁ θεμελιῶν τὴν τῆς
Εκκλησίας γῆν ἐπὶ τὴν ἀσφάλειαν αὐτῆς ἐξ οὐρα
νοῦ πρὸς ταύτην ἐπέβλεψε· καὶ συνοδικὴ πάλιν
ἐπὶ τοῖς λεγομένοις γίνεται κατεξέτασις, καὶ γράμματα πάλιν ἐκτίθεται παρὰ τῶν ἐν ὑποψία [μεν]
γεγονότων, πληροφορῆσαι δὲ τὴν Ἐκκλησίαν ἀπαι
τηθέντων περὶ τῆς ἑαυτῶν συνειδήσεως· ἐν ᾧ καὶ
ἕκαστος τούτων] οἰκειοχείρως υπέγραψεν, ἀναθέ
ματι καθυποβάλλων τοὺς ἐναντία φρονήσαντας ταῖς
col. 781–782page 38 of 41
PG 133:781προεκτεθείσαις τῆς ἡμῶν βασιλείας γνώμαις καὶ τῶν ἁγιωτάτων πατριαρχῶν καὶ τῆς ἱερᾶς καὶ θείας συνόδου, ἀφ᾽ οὗ τὸ κῦρος ἐδέξαντο, καὶ οὕτω διὰ βίου φρονήσοντας. Πρὸς δὲ τούτοις καὶ τοὺς τῇ κενώσει μόνῃ τὴν τοιαύτην φωνήν προσαρμόζοντας ή τῇ κατὰ ψιλὴν ἐπίνοιαν διαιρέσει, οπότε [] τοῦ Κυ ρίου σὰρξ ὡς μηδὲ τῇ θεότητι ἐνωθεῖσα καθ᾿ ἑαυτὴν νοεῖται καὶ κρίνεται (καθ᾽ ἂν τρόπον καὶ δούλη και ἀγνοοῦσα λέγεται), οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τοὺς [λέγοντας] τὴν τοιαύτην φωνὴν παρὰ τοῦ Κυρίου ῥηθῆναι τὸ τῆς κοινῆς φύσεως τῶν ἀνθρώπων ὑποδυομένου πρόσωπον, ὥσπερ καὶ ἐγκαταλειφθῆναι παρὰ τοῦ Πατρός ἐπὶ σταυροῦ κρεμάμενος ἀνακέκραγεν· ὅπερ οἱ θεῖοι Πατέρας προσώπα τῆς κοινῆς τῶν ἀνθρώπων φύ-. σεως λεχθὲν ἐκλαμβάνονται (εκείνης γὰρ πάντως ἡ ἐγκατάλειψις, ἡ ταῖς ἁμαρτίαις ὑπόδικος γέγονεν οὐ [γὰρ δὴ] Χριστοῦ αὐτοῦ, ὃς [ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν οὐδὲ] εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ), και τοὺς τοιούτους οὖν [ἅπαντας] ὑποδίκους ἔθεντο τῇ καταδίκῃ τοῦ ἀναθέματος. Ἐπὶ δὲ τῷ τοιούτῳ γράμ ματι καὶ συνοδικὸν γράμμα προέβη, τὰ συναχθέντα διαγράφον αριδηλότατα. 8. Καὶ νῦν ἰδοὺ κατὰ τὴν ἐν Ασματι νύμφην ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία προφαίνουσα τὴν πνευματικὴν αὐτῆς ἀγαλλίασιν, Ὁ χειμών, φησί, παρῆλθε δι' οὗ ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν ἀπεψύγετο, ὁ ὑετὸς ἀπῆλθεν, αἱ μαγλαιόταται τῶν ἀντιθέων ἐπιφοραὶ διελύθησαν, τὰ ἄνθη τῆς ἀληθείας ὤφθη ἐν τῇ γῇ. Τὴν γὰρ τοῦ Νυμφίου τωνὴν ἠκουτίσθη, ὅτι ἡ φωνὴ αὐτοῦ ἡδεία ἡ γὰρ τοῦ Κυρίου φωνή, περὶ ἧς ἡ ζήτησις ἦν, τοῖς ὀρθοῖς τῶν τῆς ἀληθείας κηρύκων κρατυνθεῖσα λό γοις ἀπεδόθη ταῖς αὐτῆς τροφίμοις μετὰ τῆς εὐσεβείας κηρύττεσθαι· καὶ ἰδοὺ νῦν αἱ νεφέλαι παρῆλθον ἀπὸ τῆς τηλαυγήσεως τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς τὸ σκότος τῆς ἀγνοίας λύσαντος καὶ σκεδάσαντος· καὶ τὸ τοῦ σκαν δάλου αἴτιον διελύθη καὶ τῶν ἡμετέρων τρίβων μετο ήρθη, καὶ οἱ πόδες ἡμῶν ἐν εὐρυχώρῳ τῆς ἀληθείας ἑστήκασιν, καὶ ὁ τὴν πτέρναν τηρῶν τῆς καρδίας βεις καταπεπάτηται· καὶ μία γέγονεν Εκκλησία κοινῶς δοξολογοῦσα τὸν Κύριον. 9. Διὰ δὴ καὶ ἡ βασιλεία ἡμῶν καὶ νῦν ἐπικυροῦσα τὰ παρὰ τῶν ἁγιωτάτων πατριαρχῶν καὶ τῆς συνειλεγμένης θείας καὶ ἱερᾶς ταύτης συνόδου ὁροθετηθέντα, καὶ βεβαιότατα διαμένειν ἐθέλουσα, τὸ Εἰ παρὶν εὐσεβὲς ἐκτίθεται ἴδικτον, δι' οὗ καὶ πᾶσι τοῖς ὑπὸ τὴν Ῥωμαϊκὴν ἐπικράτειαν ταύτης ἔχεσθαι τῆς ὀρθοδόξου γνώμης παρακελεύεται. Ει δέ τις ἐναντιοφρονῶν αὐτοῖς φωραθήσεται καὶ τὴν παροῦσαν ἡμῶν [εὐσεβῆ] γραφὴν παραλογιζόμενος, εἰ μὲν ἐπίσκοπός ἐστιν ἡ κληρικὸς ἢ μοναχός, τὸν τοιοῦτον θεσπίζομεν τῷ τῆς καθαιρέσεως ἐπιτιμίῳ καθυποβάλλεσθαι· εἰ δὲ τῶν ἐν ἀξιώμασι καὶ τῶν ἐντελεστέρων τελεί, δημεύσει τε ὑποκεῖσθαι, καὶ τῇ ἀφαι ρέσει τοῦ ἀξιώματος· εἰ δὲ τῆς τῶν ἰδιωτων μερίς ως καθέστηκεν, ὑπερορίαν τήσδε της βασιλίδος τῶν πόλεων καὶ πάσης ἁπλῶς κατακρίνεσθαι πόλεως, καὶ ἐπὶ πᾶσι [τούτοις] τῇ αὐστηρότητι τῶν ἱερῶν καὶ θείων κανόνων ὑπάγεσθαι. Μηνὶ Ἀπριλίῳ ἐνδικτιῶνος ιδ' τοῦ, σχεδ᾽ ἔτουςπροεκτεθείσαις τῆς ἡμῶν βασιλείας γνώμαις καὶ ctissimis patriarchis, sacraque et divina synodo
ex quo sanctionem bæ accepissent; seque ita in
posterum credituros confirmarunt. Præterea illos
qui ad unam exinanitionem hoc dictum referunt,
vel ad simplicem intellectualem præcisionem, qua
Domini caro, tanquam ue unita 'quidem divinitati,
ipsa per se cogitatur et reputatur; sécundum quanı
rationem serva quoque et inscia dicitur: insuper
et eos qui dicunt hanc locutionem a Domino fuisse
prolatam quatenus communis naturæ hominum
personam gerebat; ita ut etiam se derelinqui a
Patre in cruce fxus exclamaverit; quam exclamationem divi Patres in persona communis hominum
naturae factam intelligunt: hæc enim reapse derelicta fuit, quæ peccatis se obnoxiam fecerat;
τῶν ἁγιωτάτων πατριαρχῶν καὶ τῆς ἱερᾶς καὶ
θείας συνόδου, ἀφ᾽ οὗ τὸ κῦρος ἐδέξαντο, καὶ οὕτω
διὰ βίου φρονήσοντας. Πρὸς δὲ τούτοις καὶ τοὺς τῇ
κενώσει μόνῃ τὴν τοιαύτην φωνήν προσαρμόζοντας ή
τῇ κατὰ ψιλὴν ἐπίνοιαν διαιρέσει, οπότε [1] τοῦ Κυ
ρίου σὰρξ ὡς μηδὲ τῇ θεότητι ἐνωθεῖσα καθ᾿ ἑαυτὴν
νοεῖται καὶ κρίνεται (καθ᾽ ἂν τρόπον καὶ δούλη και
ἀγνοοῦσα λέγεται), οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τοὺς [λέγοντας]
τὴν τοιαύτην φωνὴν παρὰ τοῦ Κυρίου ῥηθῆναι τὸ τῆς
κοινῆς φύσεως τῶν ἀνθρώπων ὑποδυομένου πρόσω
πον, ὥσπερ καὶ ἐγκαταλειφθῆναι παρὰ τοῦ Πατρός
ἐπὶ σταυροῦ κρεμάμενος ἀνακέκραγεν· ὅπερ οἱ θεῖοι
Πατέρας προσώπα τῆς κοινῆς τῶν ἀνθρώπων φύ-.
σεως λεχθὲν ἐκλαμβάνονται (εκείνης γὰρ πάντως ἡ
ἐγκατάλειψις, ἡ ταῖς ἁμαρτίαις ὑπόδικος γέγονεν· non autem Christus, qui peccatum non fecit, nec
οὐ [γὰρ δὴ] Χριστοῦ αὐτοῦ, ὃς [ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν οὐδὲ] εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ), και
τοὺς τοιούτους οὖν [ἅπαντας] ὑποδίκους ἔθεντο τῇ
καταδίκῃ τοῦ ἀναθέματος. Ἐπὶ δὲ τῷ τοιούτῳ γράμματι καὶ συνοδικὸν γράμμα προέβη, τὰ συναχθέντα
διαγράφον αριδηλότατα.
8. Καὶ νῦν ἰδοὺ κατὰ τὴν ἐν Ασματι νύμφην ἡ τοῦ
Χριστοῦ Ἐκκλησία προφαίνουσα τὴν πνευματικὴν
αὐτῆς ἀγαλλίασιν, Ὁ χειμών, φησί, παρῆλθε δι' οὗ ἡ
ἀγάπη τῶν πολλῶν ἀπεψύγετο, ὁ ὑετὸς ἀπῆλθεν, αἱ
μαγλαιόταται τῶν ἀντιθέων ἐπιφοραὶ διελύθησαν,
τὰ ἄνθη τῆς ἀληθείας ὤφθη ἐν τῇ γῇ. Τὴν γὰρ τοῦ
Νυμφίου τωνὴν ἠκουτίσθη, ὅτι ἡ φωνὴ αὐτοῦ ἡδεία·
ἡ γὰρ τοῦ Κυρίου φωνή, περὶ ἧς ἡ ζήτησις ἦν,
τοῖς ὀρθοῖς τῶν τῆς ἀληθείας κηρύκων κρατυνθεῖσα λό
γοις ἀπεδόθη ταῖς αὐτῆς τροφίμοις μετὰ τῆς εὐσεβείας
κηρύττεσθαι· καὶ ἰδοὺ νῦν αἱ νεφέλαι παρῆλθον ἀπὸ
τῆς τηλαυγήσεως τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς τὸ σκότος τῆς
ἀγνοίας λύσαντος καὶ σκεδάσαντος· καὶ τὸ τοῦ σκαν
δάλου αἴτιον διελύθη καὶ τῶν ἡμετέρων τρίβων μετο
ήρθη, καὶ οἱ πόδες ἡμῶν ἐν εὐρυχώρῳ τῆς ἀληθείας
ἑστήκασιν, καὶ ὁ τὴν πτέρναν τηρῶν τῆς καρδίας
βεις καταπεπάτηται· καὶ μία γέγονεν Εκκλησία
κοινῶς δοξολογοῦσα τὸν Κύριον.
9. Διὰ δὴ καὶ ἡ βασιλεία ἡμῶν καὶ νῦν ἐπικυ
ροῦσα τὰ παρὰ τῶν ἁγιωτάτων πατριαρχῶν καὶ
τῆς συνειλεγμένης θείας καὶ ἱερᾶς ταύτης συνόδου
ὁροθετηθέντα, καὶ βεβαιότατα διαμένειν ἐθέλουσα, τὸ
inventus est dolus in ore ejus: hos quoque, inquam,
omnes sententia anathematis perculerunt. Super
hujusmodi autem scripto conditum est synodicum
decretum, quod omnia constituta perspicuo ordine
continet.
8. Et nunc ecce,.nstar sponsæ Canticorum,
Chris Ecclesia spiritalem suam præ se ferens
pulchritudinem, Hiems, inquit, transiit, qua claritas
multorum refrigerat; imber abiit, violenti scilicet
controversiarum impetus; flores veritatis in terra
apparuerunt. Vocem quippe Sponsi inaudiit, quæ
sane dulcis est. Elenin Domini vos, de qua lis
fuerat, rectis veritatis praeconibus roborata, tradita
est immanis suis ut cum sana pietate prædicetur.
Εἰ οocce Jam nabes transierunt ob veri luminis
splendorem, quo ignorantiæ tenebræ solvuntur
fac dissipantur. Scandalorum lapides e viis nostris
ejecti sunt; pedes nostri in latitudine veritatis
consistant; et qui cordis calcaneum observal serpeus calcatus fuit; unaque facta est collaudantium
Dominum Ecclesia.
9. Quamobrem nostra quoque majestas et nunc
sanciens ea quæ a sanctissimis patriarchis congregataque dia et sacratissima synodo definita fuerunt, eadémque firmissima manere volens, boc
παρὶν εὐσεβὲς ἐκτίθεται ἴδικτον, δι' οὗ καὶ πᾶσι pium proposuit edictum. Unde et cunctis qui Roτοῖς ὑπὸ τὴν Ῥωμαϊκὴν ἐπικράτειαν ταύτης ἔχεσθαι
τῆς ὀρθοδόξου γνώμης παρακελεύεται. Ει δέ τις
ἐναντιοφρονῶν αὐτοῖς φωραθήσεται καὶ τὴν παροῦσαν ἡμῶν [εὐσεβῆ] γραφὴν παραλογιζόμενος, εἰ μὲν
ἐπίσκοπός ἐστιν ἡ κληρικὸς ἢ μοναχός, τὸν τοιοῦτον
θεσπίζομεν τῷ τῆς καθαιρέσεως ἐπιτιμίῳ καθυπο
βάλλεσθαι· εἰ δὲ τῶν ἐν ἀξιώμασι καὶ τῶν ἐντελεστέρων τελεί, δημεύσει τε ὑποκεῖσθαι, καὶ τῇ ἀφαι
ρέσει τοῦ ἀξιώματος· εἰ δὲ τῆς τῶν ἰδιωτων μερίς
ως καθέστηκεν, ὑπερορίαν τήσδε της βασιλίδος τῶν
πόλεων καὶ πάσης ἁπλῶς κατακρίνεσθαι πόλεως,
καὶ ἐπὶ πᾶσι [τούτοις] τῇ αὐστηρότητι τῶν ἱερῶν
καὶ θείων κανόνων ὑπάγεσθαι.
Μηνὶ Ἀπριλίῳ ἐνδικτιῶνος ιδ' τοῦ, σχεδ᾽ ἔτους
* Cant. 11, 11.
mano parent imperio, ut hanc retineant sacram
fidem mandamus. Si quis autem contrarium sentire
deinceps deprehendetur et hanc nostram pinme
scripturam violare, si quidem episcopus fuerit,
aut clericus, nut consecratus monachus, hunc
mandamus depositionis judicio esse subjiciendum.
Sin autem e majoribus dignitatibus quispiam, honorem ei bonaque erepta volumus. Sin denique
privatus homo fuerit, exsilio ex urbe non solum
regia, verum omni prorsus multetur: et præterea
severitatem sacrorum divinorumque canonuni exporiatur.
Mense Aprili, indictione 14, anno 6074.
Part XVIIPars XVII
col. 783–784page 39 of 41
AUREA BULLA CONFIRMANS CONVENTIONEM CUM GENUENsibus
Quandoquidem venerabilissimus Archiepiscopus debent illas deffendere et custodire ad honorem do
civitatis Janue et sapientissimi Consules et univer
sum Commone ejusdem civitatis mittentes ad
Imperium meum sapientem nuncium eorum Ami
cum.de Murta dederunt ei potestatein tractare et
conventare cui Imperio meo de quibus voluerint
ille autem ad Imperium meum perveniens et de his
negociis sufficienter tractans hanc convencionem
hic ostensam fecit, et sacramento eam confirmavit,
que et sicut habentur de verbo in verbum
In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti amen.
Ego Amicus de Murta, civis Janue, legains ab
Archiepiscopo civitatis Junue et a Consulibus et ab
omni Communi civitatis Janne, accipiens potestatem
él injunctum ab eis ut, quicquid juravero et conve
niero vice Janue cum sanctissimo et excellentissimo
Imperatore Romeon Porfirogenito Domino Ilemanuele
Comino, firmum el ratum erit hoc ab eis: hanc pre
sentem convencionem facio et juro ex voluntate
Archiepiscopi et Consulum et tocius Communis civi
tatis Janue ad sanctissimum Dominum Imperatorem,
Porfirogenitum Dominum Hemanuelem Cominom
et ad omnes heredes et successores Imperii ejus el
Romaniam sicul significabitur.
Quum ab hodie et in antea usque in sempi
ternum donec mundus stelerit non erunt Januenses
contra Imperium ejus vel contra ejus heredes et suc
cessores vel contra Romaniam vel contra aliquam
terram ipsius•Imperii, quam nunc habet vel quam
in antea Domino adjuvante acquisierit, neque per Ċ
consilium neque per pecuniam neque per stolum
idem per navalem exercitum néque ullo aliquo
modo, neque Januenses. hoc facient neque aliqua
conjungentur justa vel injusta occasione alicui ho
mini coronato vel non coronato, qui sit vel qui
erit, christiano vel pagano, viro vel mulieris
qui mori vel vivere possit: sicut de capitulo coro
nati tractatum est in curia Domini Imperatoris, el
intellectum et interpretatum est mihi et a me con
firmatum ad honorem et proficuum ejus Imperii et
Romanias, sicut et ego debeo hoc interpretari Ja
nuensibus ut et in antea sic istud capitulum intelli
gatur et observetur.
mini Imperatoris et heredum ipsius. Si vero aliquis
alicujus inimici ex parte aliqua aliquando pervenerit
Christiani vel Saraceni sive pagani versus aliquas
partes Imperatoris usque ad numerum centum gr
learum vel plus, universi Januenses qui tunc
inventi fuerint in terris Romanie, debent intrare
in galeris domini Imperatoris cum consuetis soldės
curie domini Imperatoris quos consuevit dare Latinis,
et ire contra supradictum stolum cum galeris Gre
çorum, et non revertentur, donec illud serviciem
compleatur et Grecorum galere revertantur vel in
Constantinopolim vel in aliam terram domini Impe
ratoris. Veruntamen quando predicti Jannenses de
bent moveri, habebunt licentiam relinquendi in custo
dia navinm et rerum suarum homines XX quos
maluerint vel elegerint. In propriis vero galeris ibunt
Januenses quol armare poterint. Si vero Januenses
in aliqua terra domini Imperatoris neque unam
galeram armare polerint, omnes in cam intrabunt el
complebitur numerus galere ex alia gente suſßi
cienler.
Quandocunque vero dominus Imperator voluerit
Januam mittere pecuniam vel res vel homines ejus,
galeras sive naves, contra quemcumque miserit ea
Christianum sive paganum coronatum vel non corc
nalum, ut ex debito debeant Janúenses honorifice
eam recipere, et deffendere in terra sun el
custodire secundum voluntatem hominum domini
Imperatoris, qui cum eis erunt, omnem pecuniam el
res missas, homines, galeras et naves, quania et
qualia erunt, ab omni homine coronato el non co
ronato debentes et hic intelligere capitulum de
coronato sicut superius interpretatum est, ad servi
cium et honorem domini Imperatoris et Romanie.
Et non impedient umquam Januenses dominum
Imperatorem et heredes vel successores ejus ad con
quirendas terras aliquas, preter jus quod habent in
terra Surie sive ex bello sive ex emptione seu aliquo
alio modo. Si vero et in his ex parte domini Im
peratoris custodietur Januensibus justitia eorum,
neque in his debent impedire dominum Imperatorem
facere in his quincquid voluerit.
De offensionibus vero quas fortasse Januenses
Et nunquam facient Januenses dampuum alicujus
terre Imperatoris et persone ejus vel heredum et suc fecerint in terris domini Imperatoris Grecis vel aliis
cessorum ejus. Neque facient diminucionem imperii
sui vel honori ejus neque inquirent hanc per se
vel aliter, sed maxime si aliquid tale intellexerint in
terra Janue, debeant hoc disturbare. Et si ab ali
quibus fuerit assultus factus vel obsessio contra ali
quam terram Imperatoris, Januenses qui in terris
illis fuerint inventi, bona fide sine dolo el fraude
Anno 1170.
Edidit ex archivo Genuensi
Sauli della colonia dei Genov. in Galata II p. 188.
Malim Quod.
Imo legendum: id est.
gentibus que non sint Januenses, debent judicari in
curia domini Imperatoris, sicul Venetici et celere
Latine gentes. Si vero contigerit Januenses aliquos
depredari aliquando vel aliter ledere aliquam terram
domini Imperatoris vel homines ejus, dabitur super
hoc noticiam Janue civitati ab Imperatore sive
per litteras sive per nuncium, el dabunt operam sine
Legerim: mulieri,
Lege honoris.
Malim ea.
Lege: noticia.
col. 785–786page 40 of 41
dulo et fraude invenire cos el facere ex eis justician ▲ rebus eorum sicut consuetudo est fieri in aliis Lati
et vindictam ad honorem domini Imperatoris spe
clantem. Si forte isti malefactores inventi non
ſuerint, similiter fiat vindicta in bonis eorum.
Banc conventionem et que in ea scripta sunt
capituła omnia debent habitatores tocius civitatis
Januɛ a majore usque ad minoren: observare domino
Imperatori Romeon Porfirogenito domino Ulema
nueli Commino et omnibus heredibus el successoribus
ejus et Romanie, donec mundus steterit. Et omnes
(uturi Consules Janue aliter fieri non debent consu
les, nisi prius juraverint cum consilio et consensu
archiepiscopi et nobilium et communis tocius Janue
sacramentum factum in hac conventione, quatenus
observetur isla conventio rata et inconcussa. Néque
unquam Junuenses dimilient hanc conventionem vel
facient contra eam, neque pro ecclesiastica excom
municatione neque pro precepto alicujus hominis
coronati vel non coronati, quemadmodum dominus
Imperator et heredes ejus et successores Imperii sui
debent observare semper, que ab Imperio suo per
presens crisobolum [logon] promissa sunt civitati
Janue, que sic habentur.
Propter enim gratiam et bonam voluntalem
quam habet dominus sanctissinius Imperator Ro
mɛon ad habitatores civitatis Janne, et propter ser
vicium et pidem quam manifestant complere ad
Imperium ejus et Romaniam in sempiternum et
semper, promittit Imperium dare civitati Janue
embolum et scolam et ecclesiam ultra Constantino
polim in loco qui dicitur Orcu in loco bono es
placabili. Et dare civitati Janue et communi pro
pier solempnias singulis aunis perperos et pallia
duo, et archiepiscopo Janue perperos LX et pallium
unum. Et dabuntur modo simul civitati et communi
Janne sõlemptias annorum XXVI propter ex
pensas que ois imminent. Et ut debeant conimercium
dare sic: videlicet in Constantinopolim de centum
quatuor, in aliis vero terris Romanie sicut ceteri
Latini dant.commercium, Custodieutur vero Januen
ses el res eorum integre in omnibus terris domini
Imperatoris. Si vero lesio aliqua eis ab aliquo illata
vel facta fuerit, invenient justiciam ab Imperio ejus sz
cundum quod decens est. Sed et statim quod reclama
tionem fecerint contra aliquem Grecum vel aliam
geniem
coram Imperatore, invenient justiciam
in curia Imperii sui. Habebunt vero pafesta'em naves
Januensium negociari in omnibus terris ubicumque
vluerint, preter in Rusiam et in Matica, nisi forte
ab ejus Imperio specialiter hoc fuerit eis concessum.
Si autem Januenses res suas in Constantinopolim
introduxerint, easane rendere non poterint, fiet de
Sequitur tenor chrysobulli anterioris, videli
e't ejus quod a. 1153 datum est. Cf. supra Nov.
Forte solempniae.
Hic corruptelam inesse patet.
Apud Sauli 1. 1. est: M..
Silvestre de Sacy in Mém. de l'Instit. Cl. &'Hist. Ill
nis qui dant commercium. Et si aliqua navis Ja
nuensium, a quacumque parle venerit, naufragium
passa fuerit in Romaniam et contigerit de rebus ejus
auferri eis ab aliquo, fiet preceptum Imperii ejus
vindicandi el recuperandi rez amissas, Adhuc et istud
preceptum est quum si contigerit Januenses offen
dere aliquem modo aliquo, non debent judicari ab
aliqua alia gente nisi a curia domini Imperatoris
presidente, judicante videlicet aliquo de consangui.
neis Grecis Imperatoris vel de hominibus ipsius.
Neque tenebitur in captione faciens injuriam ante
indicium si dederit 'fidejussorem: si vero fidejusso
rem non dederit, tenebitur quidem in custodia; ex
traetur tamen et judicabitur donec judicium mani
festum et finis judicii fuerit in ipso. Preterea
expletis quinque annis mittetur camerarins domini
Imperatoris ad vindictam faciendam Jannensibus,
si ipsi per damnacionem domino Imperatori fece
rint.
Ista omnia in presenti carta significata conventio
ego prenominatus nuncius civitatis Janue Amicus de
Murta et juro sine fraude et malo ingenio, ex pre
cepto el voluntate archiepiscopi, consulum et tocius
civitatis communis civitatis Janue communis
confirmari et observari ab eis et jurari et firma et.
stabilia custodire in sempiternum el semper.
Quandoquidem presentem simphoniam et conven
tionem prenominatus nuncius fecit et sacramento
hanc confirmavit, ecce et Imperium meum per pre
sens crisobolum [logon] ejus, quum, si universitas
Januensium, videlicet archiepiscopus consules et
multitudo tocius communis, hanc convencionem
recipientes secundum consuetudinem eam comple
bunt et per scriptum fecerint et juraverint quod
secundum prescriptas ejus distinctiones et capitula
observabunt eam incorruptam et immobilem usque
in sempiternum et semper ad honorem Imperii
nostri et Romanie, firma observabuntur ab Im
perio nostro que ab eo promissa sunt Januensibus,
que superius sunt significata, donec videlicet firmi
ter et indissolubiliter observabuntur quo ab eis
conventata sunt Imperio meo et Romanie. Presente
grisoboliologo Imperii mei firmiter et stabiliter per
severare debente, facto mense octubrís presentis
tercian indictionis anno [VI] N[DC] LXXVIII
in quo et nostrum clementissimum et a deo con
cessum signavit imperium vel potestas.
Subscriptio proprie manus Imperatoris: Manuel
in Christo deo fideliter Imperator Porfirogenitus
et aftocrator Romeon o Cominos.
p. 103 legisse videtur VIMDCXCVIII, eumque nu
merum in 6688 mutandum esse putat. Sed datum fuit
hoc chrysobullum indictione 3, quæ quidem inci
dit inter a. 1155 (cf. not. 37) et legationem Gri
maldi a. 1174 susceptam (cf. Sauli 1. c. p. 188),
ut annus a. o. c. 6588 indicari debuerit. Z. ▲ L.