(Combefis. Biblioth. concional., tom. III, p. 417). Præclarissimus regum propheta David, immen- comitatu vectus, adversus infernum velitatione functus Rex gloriæ, inferni proxime prædam ag gressus est, primasque inde charissimum Lazarum tulit manubias. Unius vocis sono tyranni perter ruit arces,exque mediis cuncta vorantis ferm fau cibus, ovem suam bonus Pastor extraxit. Sua in specu correptum latro Lazarum detinebat: mox tamen audita Dominica voce infremuit, atque ad lucis auram redivivam emergere dimisit. Non enim fas erat obdormire in mortem velut natum ex muliere, sed expergisci qui ipsi vitæ charissi mus esset.0 ingentis virtutis, quin imo omnipo tentem vocem!qua portæ mortis metu panduntur, infernique janitores stupore obriguerunt, ac qua triduanus exsiliit mortuus. Vere catulus leonis sam solis pulchritudinem, indefessamque celeri tatem admirans, et ipse ait: Tanquam sponsus procedens de thalamo suo: exsultabit ut gigas ad currendum viam suam: et occursus ejus usque ad summun cæli, nec est qui se abscondat a calore ejus'. Miratus quippe vir sapientissimus est, sidus hoc maximum, quanta prænitens pulchritudine in morem sponsi in orientali horizonte oritur, gigan teaque celeritate atque vigore ad horizontem per vadit e diametro oppositum, nihil obscurato tantis illis annorum voluminibus ipsius decore ac specie, neque vi dissoluta, sed eodem semper modo exsul tare, rerumque universitatem nullo labore lu strare, nec non vitali micantissimæ lucis defluo implere. Quin etiam ego qui ipsum justitiæ so- Christus *; nuncque solo rugitu feram exterruit Leo enim rugiet, inquit, et quis non pavebit*? Brevi autem post ipse quoque recubans dormiet at ubi conserto veluti pede cum morte congressus fuerit, penitus profligabit. Nunc quidem tremen dum ac ingentem cetum solo eminus clamore subegit: mox vero Jonæ in morem ejus sponte rictu absorbendus est, quo ipsius disrupto ventre, quos a sæculo absorpsit omnes extraxerit. Ta metsi terra erat, et in terram abierat Lazarus, at Christus erat qui hominem e terra condiderat'; ex quo etiam clamore, uti et spiraculo, mortuo iterum figmento animain refudit. Jam quidem fæetebat tabo resolutum cadaver atque corru. ptum; at Christi vox vitæ illi odor fuit. Quod lem Christum, atque siderum conditorem, nova pompa procedentem videam, eadem cum Davide ut canam adducor,nempe quod ipse sponsi in mo rem procedens de thalamo suo exsultarit ut gigas ad currendam viam suam, per mediam Jerusalem, inauditi sæculis omnibus triumphi ac miraculum omne vincentis specie extemporaneus ovans. Ac quidem exitus ejus a summo cœlo: inde siquidem nostræ salutis causa nihil loco dimotus, viam se care cœpit; et occursus ejus usque ad extrema cœli, infimas scilicet inferni partes; illic namque dispensationis cursus terminum habuit, ut nec inferna illa loca ab ejus se calore absconderet indeque rursus velut ab occidente, matutinus ex ortus, iisdem cœli sedibus restituitur. Prius tamen c mortis vinctus institis astrictus erat, vetuit nihil quam in infernum descendens inter mortuos splen deat, divinam quamdam velut præmisit vocem, ea quatriduanum a mortuis suscitans, quem unum ex animarum extraxit caveis, cujus victoria, pompa hodie procedit, ac præsentem ex tempore triumphum instituit; nempe Sionis Rex ille man suetus, non aureis phaleris instrato equo, seu alias curru aureo, sed pauperculo asello paupere quin longe progrederetur, jubente scilicet Chris to Veni foras³, qui educit vinctos in fortitu dine; similiter eos qui habitant in sepulcris⚫. Psallat jam Lazarus cum Davide: Non dereli quisti animam meam in inferno, nec dedisti san rtum tuum videre corruptionem 10, et, Implesti me Letitia cum vullu tuo: non enim oblivioni traditus sum, sicut mortuus a corde "; sed mortuo mihi 1 Psal. XXIII, 6 seqq. • Joan. 11, 41. • Zach. x, 9. * Gen. XLIX, 9. 5 Amos. 11, 3. • Joan. 1, 1. 7 Gen. 1, 7. Joan. 11, 44. Psal. Lxvui, 7. 10 Psal. v, 10. 11 Psal. xxx, 13.

fecisti mirabilia ". Sane quidem complura Chris- dibus essent: unde neque in colorum regnum in tus exhibuit magnifica opera, quibus sensu desti tutis Judæis suam manifestam fieri gloriam voluit; multosque mortuos suscitavit, nempe servum cen turionis, lari filiam, viduæ unicum filium. Ac qui dem mortui, audito, Puella, surges, et, Adoles cens, tibi dico, surge", confestim dicto audientes erant, lumenque redivivi cernebant; hi autem, ne sic quidem videntes videbant, nec audientes au diebant. Idcirco etiam ad extremum Lazari susci tationis opus, quod prodigii novitate cuncta vince ret, ceu cujus vis major esset, remedium admo vit. Nam illos quidem mortuos statim suscitavit; hunc vero cum jam putruisset, inque elementa quibus concreta corporis fabrica erat, difflueret. Atque illic quidem defuncti loculum tetigit, ac puellæ manum apprehendit ad vitam instaurans contactu vivifici corporis: hic autem sola voce vitam reparavit, voce nimirum, quam Judaicus populus non audivit, ut quos, juxta Davidem ", mors pasceret; quæ nimirum velut oves, qua ii laborabant cæcitate, in inferno ipsos poneret: La zarus vero tanquam ovis Christi, revocantem pa storis vocem confestim sensit, infernique barathro dimissus að vocantem rediit. Quodque Mosem qui dem se scire, Dominum autem nescire se incir cumcisi asserebant", manifestius seipsum hodie ostendit, libere triumphans, regioque magis cultu procedens; lactentes denique infantes producens, qui Dominum suum agnoscant, ac testes sint, ip sum Dominum esse qui custodit parvulos 17, ac quem David vaticinatus est perfecisse laudem ex ore infantium et lactentium "; Zacharias vero Sionis Regem prædixit, mansuetum et salvantem, ac qui asello vehatur ". Cum enim Scribæ et Pharisæi velamen cordi impositum *0, dum pro phetæ ac Moses leguntur, habeant, acclavem scien tiæ tenentes nedum ipsi non ingrediantur, sed et ingredi volentes prohibeant ", infantium ora, quæ de Christo sunt, vaticiniis promendis laxantur, ac quibus linguæ usus negatus, pueri balbutientes, Scripturarum obscura dilucidissime explanant; do centque surdos parentes, ac qui more aspidum aures obturant ". Docti a Deo pueri, sumpto Da vidico psalterio, lectisque, quæ sint apta atque congruant, ejus canticis, Solem justitiæ aquilarum visus acumine clare prospiciunt, ac parentibus qui acute cernere nolint, nec aquilæ juventute reno ventur, sed litteræ vetustate cæcutiant, adaperiunt Hosanna, aiunt; Benedictus qui venit in nomine Domini, Rex Israel”. Vix non digito monstrant infantes, atque predicant Sionis Regem esse, mansuetum illum ac salvantem. Idem enim valet Hosanna, ac, Salva, quæso. Haud tamen miracu lum in pueros convertit qui incircumcisi cordi gressi sunt. Erant enim utres veteres ac pu tres ", nec gratiæ vinum tanquam novi, ac Spiri tus capaces, poterant capere. Proh cæcitatem,cal lumque! Cognovit bos possessorem suum, et asinus præsepe domini sui 15; Israel autem Regem suum non cognovit, sed deprehensus est bove demen tior, et asino stupidior, cognoscendo Dominum suum; idque cum infantes minime bovem in lin gua ferrent, sed Regem asello insidentem, pompa que hodie procedentem, ac quod olim vaticinio pro ditum esset, implentem, prædicarent; alligare sci licet ad vitem pullum suum 26, quod est, novum ex gentibus populum,quem necdum quis jugo manci parat, ad vitem ex Ægypto translatam colligare 17. Enimvero, eorum quæ mysterio insunt, mira culorum vim intelligamus; quin potius celebrita tis miracula in nobis ipsi exhibeamus. Efficiamur Lazari Christi amici; sorores nobis sapientiam at que virtutem faciamus; ac si quando velut homi nes infirmari contigerit, seu etiam in mortem ob dormire, fuerimusque tanquam in specu quadam in præsenti sepulti sæculo, aderit, qui est vita, Christus,magnaque evangelicorum documentorum voce clamabit: Venite foras 28 a sæculi morte; at que ut alio quodam loco dicit, Surgite eamus hinc", nos inde transferens, atque a sæculi morte edu cens; ac statim e sæculo egrediemur, nulloque prohibente ad vitam procedemus, tametsi institis ligari, quod maxime novum ac inauditum; nempe etiam carnis vinculis astricti: ab eo enim quod est vincire animam, Græca voce dipas (ac si vin culum dicas) sapientibus corpus nuncupatur. Ni hil tamen illud vetat, quin mundi hujus mortem afferentis necessitudine excedamus,dum solum Do mini vocem audierimus, atque ad ipsum extra castra exeamus, velut qui manentem hic civita tem, ut divinus Apostolus loquitur 30, non habea mus, nec vitæ reparandæ spem abjiciamus, vel si mundi libidine quatriduani fœtemus; qui nimirum quatuor ætates, pueritiam, adolescentiam, virilem, ac senectutem mortui egerimus, atque ad ipsam dissolutionem venerimus: quippe Christus qui mortui sint delictis * suscitare novit. Ad hæc ju menti indolem apud Salvatorem Davide auctore ³¹ induamus, ut pompa pro nobis adversus mortem procedentem ipsum vehamus. Sternamus ei vesti menta, nempe carnem spiritui subjicientes, hu militatem colamus. Si necdum licet in arbores juxta aquarum exitus consitas *, puta palmam, aut cedrum Libani, sive olivam fructiferam (cujusmo di arbor Job ille justus erat, cujusmodi divinus David adolescere: vel ramos ex sanctis illis arbo ribus, virtutum scilicet stolones, quibus illi sca tentes eluxuriabant, tollamus, plausuque venien Luc. vii, 54. 14 Luc. vu, 14. 15 Psal. XLVI, 15. 16 Joan. ix, 29. 17 Psal. 19 Zach. ix, 9. 20 II Cor. 111, 15. 21 Luc. 1, 52. 2ª Psal. Lvú, 5. 28 Psal. »³ Isa. 1, 5. 26 Gen. XLIX, 11. Psal. LXXIX, 9. 28 Joan. 11, 44. 29 Joan. XIV, 81 Coloss. 11, 13. 8 Psal. 1, 3. ** Psal. LXXXV, 11. 1ª 18 Psal. vi, 3. 24 Matth. 1x, 17. 30 Hebr. xu1, 13.

tem accipientes, Salvatori prætendamus. Si fue- loquebatur ad eos 5: nec velut illi dii sumus, rimus justi homines, veraces, sine crimine, Dei cultores, ab omni re mala nos abstinentes, sic Jobi more perfectæ exstiterimus arbores, qui nimi rum ut sublimis frondosaque palma effloruit; aiebat enim fore ut senesceret ætas sua, sicut truncus palmæ: rursusque erimus uti David oliva fruc tifera 35, si ejus pariter fortitudinis, ac mansuetu dinis æmulatores fuerimus, quo vir cordi placens, exque ejus moribus a Deo inveniamur. Quod si nostra segnitie non possumus omnem illorum vir tutem imitari, flores illos, fructuum copiam, patientiam, laborum certamina, vel Davidis saltem mansuetudinem, aut modestiam colamus ", qua tenus etiam se vermem, non vero hominem ap pellabat: vel mores pacificos cum iis, qui pa cem oderunt 37, animum nihil injuriarum tenacem, lenitatem, rursusque Jobi in tentationibus invic tam constantiam, liberare pauperem de manu po tentis, pupillum juvare cui desit adjutor 38, induere justitiam, ac tanquam diploide se vestire judicio; oculum esse cæcorum, claudorum pedem, inva lidorum patrem. Harum virtutum opera si exhi buerimus, ex arboribus a Deo satis ramos excidi mus, ac Salvatoris cultus gestavimus. neque filii Excelsi **; sed sicut homines morimur, et sicut unus e principibus cadimus. Veræ hæc objicis, o bone; ac nos quidem, inquit, tales su mus; tu vero unde nobis novus repente Daniel ortus est “? Quis tibi presbyterium dedit, ut judi cibus judicium ponas, ac illumines oculum, qui pes, aut manus, vel auris exsistas, atque ovis pa storem pascas ac regas, doctorique discipulus san cias? quorum leonum ora frenasti **? cujus dra conis, sine saxo ac fuste medium ventrem diru pisti"? Quænam tibi futurorum revelata mysteria? Proh cæcitatem, qua festucam in fratris oculo vi des, nec in te maximam trabem advertis 50! Non sumus Samuel, neque Aaron; neque enim sicut illi Dei testimonia custodimus, et mandata Dei quæ dedit nobis: non tamen propterea qui non spernas, seu alias judices, justificaberis; aut, quod misera bilius,a pœna immunis eris, partim docente Christo ut quæ dicunt sacerdotes sequaris, neque quæ agunt curiosius inquiras "t; partim morente Paulo ut præpositis obedias, ac illis subjectus sis; quippe qui vigilent tanquam rationem pro animabus no stris reddituri **. Vides, jussus ipse sum ut vigilem ac quæ te spectant, diligentius scruter, velut ratio nem pro te redditurus; non tibi præceptum ut easdem in me partes exsequaris. Lege mihi cautum ut populi lepram dispiciam, ac qui hac ægritudine laboret vel mundum, vel immundum pronuntiem parce igitur dignitati, eique reverentiam habe,quæ Aaronico ac Samuelis sacerdotio atque ordine ve nerabilior exsistat. Serviebant illi umbræ futu rorum, nos autem Christi sacerdotii unctione de libuti sumus. Quis majori Caipha abominatione habendus, qui Christum condemnavit? Ille ni hilominus talis ceu pontifex anni illius prophetia fungitur, ceditque lingua illa Spiritui organum, quæ morti Christum addixit. Sic Deus sacerdo tium honorare novit, ut ejus causa etiam Spiritu afflet qui impii sunt: tu vero cum te deceret sa cerdotium vereri, ac nostræ propensius infirmitati parcere; secus vero ejus occasione ac prætextu inconcessa præsumis illisque pueris succenturia ris, qui Elisæi calvum caput subsannarunt, cum nescirent,quotquantisque caput illud donis Spiritus ornaretur“. Vide igitur, ne tu quoque ferarum præda factus, docearis prophetæ non illudere,quod glaber sit ac depilis; juvenum scilicet capillitio carens, sed venerari ac colere, quod unctus Spiri tus est, velut etiam unguento quod in Aaronis ca pite, in venerabilem illam barbam descendit **. Hæc a me paterne ac disciplinæ causa dicta sunt, non reprehendendi aut ulciscendi libidine. Non enim tantum valeat fraterna injuria, ut Christi penitus 84 Job xxiv, 18. 38 Psal. Ll, 10. 38 Psal. LXXXVIII, 21; Act. XIII, 22; 37 Psal. cxix, 7. 38 Psal. cxIx, 7. 88* Job xxix, 12, 14, 13. 39 Luc. xvIII, 16. 40 Psal. cxxx, 2. *1 Éccli. II, 41. ** Joan. II, 15. 43 Num. xv, 33. "I Reg. vin, 7. 43 Psal. LXXXXVIII, 6, 7. 48 Psal. LXXXI, 6. Dan. XIII, 4. * í Reg. xvi, 34. 49 Dan. XIV, 26. 50 Matth. v, 3. 51 Matth. XXII, 3. 8 Joan. x1, 49. 5 IV Reg. 11, 23. Psal. cxxxu, 2. Ad hæc nos a malis abstineamus: infantium simplicitatem imitemur, talium enim est regnum cælorum". Ex horum etiam ore nunc Deus laudem perfecit. Si Ecclesiæ filius es, humiliare sicut abla. ctatus super matre sua 40. Noli malitiæ hærere ac superbiæ, nutrici in spiritu adhære. Quorsum cum Deo pugnas, qui adversus Christi sponsam insania feraris? Maledictio matris eruit fundamenta ".Sin autem illa etiam Christi sponsa est, ejus maledictio quid non præstabit? Noli qui per baptisma Dei filius factus es, in vipere fetum demutari,eam mor dentem ac exedentem quae te spirituali partu enixa est; neque ingratus deprehendaris, qui velut asi nus lacte distentus in altricem calcitres. Terreat flagellum, quo plexo hodie Christus, contemptores, ac qui profanarent domum orationis, cædendo abe git". Terreat te proditoris restis, ne et ipse in eam incidas, qui locelli causa magistrum tradidit; neve nefarii eorum consilii socius efficiaris, quibus cum Caipha et Pilato pastorem percutere ac oves dispergere convenit. Hactenus enim omitto dicere de Core, Datham et Abiron, quorum seditiosa ad versus Aaronem coitio, dehiscente terra ac absor bente viventes cum familia in infernum detrusit **. Nec jam mihi Samuelis erit mentio, cujus spreti injuriam in seipsum Deus recepit.Non enim, inquit, te spreverunt, sed me". At nos neque Samuel, ne que Elias, neque Aaron sumus, qui invocabant Do minum, et ipse exaudiebat eos, in columna nubis 52 Hebr. XIII, 17.

misque adeo sororis charissimæ interclusus es. bus coierit. Quod si quis utrique in commune ca Quis hoc mihi tribuat, ut morte mea vitam tibi redimam, ut scilicet illud ipsum præstem quod tan opere divinus ille Davides expectabat idque in Absalone filio, qui in eum violentus insur rexerat, ejusque vitæ insidiatus erat? Quod si ille propriam vitam profundere non detrectaverit, modo filium moribus tam deploratis infamem a morte assereret, qui non et ipse votis omnibus nomine tuo lubens vitam morte commu tare percupiam, cum præsertim mihi sis frater, omniumque adeo fratrum longe charissimus, quamvis si disciplinæ sit habenda ratio, a me per alterius cujusdam multiplicis habitus tempera mentum progenitus videaris? Ambo quidem certe ex ejusdem patris semine, ejusdemque matris sanguine ortum habuimus: natuque adeo maximus ego nativitatis limine pedem prior extuli, qui uti nam limini quoque mortis prior intulissem, sicque fratres alios tanquam ex multis unus subsecutus fuissem! Cæterum cum pater, librorum juxta liberorum que amantissimus, ex Asia Byzantium discendi gratia adduxisset quo tempore pubertatis annos attingebam magistris artium liberalium, et vi vendi præceptoribus (jam enim grmmatices uti lisque versuum componendorum methodi funda menta jeceram) in disciplinam tradidit. Postea cum ibi agenti multum temporis interfluxisset, illum quoque mihi annos ad novem natum pater in manu dedit, obtestatus ut omnium muneri, patris, inquam, alumni, pædagogi et præceptoris, in instituendo fratre vicarius succederem. Quorum sane omnium officium, pietatem, diligentiam præstiti atque dum omnes in eorum vultus, et oris habitus, me compono, et plura etiam præsto quam a fratre expectari soleant, illorum tandem accessionibus ad summum pietatis fraternæ officii que gradum conscendi, nec remissiore vicissim studio ad eamdem ille fraternæ benevolentiæ ex cellentiam animo connitebatur, laboreque conten debat, præterquam quod ille vel longe plura perceperit, quam contulerit beneficia, tantisper dum apud nos moribus juxta liberalibusque disci plinis informandus conversatur. Cum primum vero Athenæ me meæ illumque non inter pedarios, sed primariæ auctoritatis viros, imperatoris excepit aula, sine ulla mora et confestim accipiendis rependendisque beneficiis inter nos certare desiimus. Nobis enim et ego et Athenæ multorum nec contemnendorum benefi ciorum ab illo sæpenumero perceptorum conscii sumus: cum tamen a nobis ille vel nulla omnino, vel admodum pauca vicissim perceperit. Verumenim vero tantum abest, ut sic illa fra terni amoris gratia disjuncta fuerit, cum etiam arctioribus utrinque nodis, minusque dissolubili sus infestior interveniset (ut naturalis illa sym pathia animos hominum lætis exhilarare, contra que tristibus exulcerare solet), facile quivis per se conjiciat, quanto nobis inde eo potissimum tem pore, quo inter extraneos constituti, amicorum cæterorumque familiarium necessitudine inter cludebamur, alienaque ope destituti operas soli mutuas inter nos conferebamus, atque inter ipsa peregrinæ regionis incommoda, mutuo solatio dolorumque fomento levabamus, tanto scilicet amore patriæ desiderioque tenebamur, in qua non sine varia laborum lucubrationumque vicissi tudine, artium liberalium cognitionem concepera mus, quarum argutiis et acuminibus ingenia nostra meditantes exercueramus, cum nimirum ad eos me conferrem, qui majorum gentium disci plinas et mathemata pertractabant, ille vero a me, quantum tenella pueri ferebat ætas, semper ab ipsis incunabulis ad meliora quæque et perfe ctiora capessenda institutus, in illis paulatim exerceretur, sicque proficeret, ut tandem velut enatis et coalescentibus pennis per illum dicipli narum orbem, et in primis sophistarum argutias, alarum levitate subvectus, jam deinceps ad ea quoque theoremata, quæ sublimioris et augustioris contemplationis indigent, subvolare posset. Verumenimvero cum jam sumpta virili toga ad id ætatis adolevisset, quo quidem de multis hujus vitæ semitis una omnino seligenda erat, quam insisteret, aut ingrederetur, tunc temporis, (eheu, qui siccis oculis obductam reipublicæ sta tus, tunc inaudita novitate immutati, et accisi ci catricem refricare potero!) tunc temporis, in quam, prima dissidii occasio exoriri ausa est, quæ fratrum unum idemque sentientium conjun ctionem diversa vitæ conditione disjungeret. Atque mihi quidem (quem parentes a puero, tan quam sobolis suæ primitias, sacri altaris mini sterio inauguraverant) vita privata vel imprimis arridebat. Itaque unam petii a Domino, ut sancto ejus templo præficerer, nec ad tantula negotia, quantulis hominum vulgus obrui solet, animum applicarem, sed potius bonas horas otio literario, evolvendisque veterum scriptis consumerem. Ille vero antequam certum ullum scholasticæ, nudave eorum quæ sunt cognitionis et scientiæ specimen dedisset. totum se in eo vitæ statu et instituto ultro collocavit, quod ad humanas actiones pro pensius, reipublicæ studiosius, denique pluribus expositum curis est, quam ei qui serio philoso phari velit, expediat. Ut autem quod ipse sibi subjecerat, atque apud animum suum proposue rat, in melioribus auspiciis, magisque e re sua succederet, cautionem quoque et diligentiam adhibuit. Itaque facultatem et copiam dicendi, jurisque civilis scientiam quanta potuit agendi et Quis mihi tribuat ut ego moriar pro te, Absalon fili mi, fili mi Absalon? II Reg. xvi.

cogitandi solertia,tanquam perapposita percom- (quia res domesticæ bene disponendæ sunt, isque modaque ad rempublicam capessendam subsidia et instrumenta sibi comparavit. Siquidem me præceptore politicis disciplinis in sapientissimo rum doctissimorumque virorum corona animum excoluit atque informavit; nec ita multo post vagæ volubilisque fortunæ telis expositus est. Hæc nimirum fuit dira illa Andronici tyrannis, que velut hedera multiplici erraticoque lapsu ser pens (sic enim tyrannidis vim depingere liceat) claviculis suis, quasi manibus herbescentem im perii nostri viriditatem complexa, repressit et suffocavit. Simul ac enim certa cum reipublicæ pernicie in ædes augustas irrepsit, quo nimirum tempore frater meus, ex scribis et amanuensibus imperatoris unus erat, tum demum lethale virus afflare, majoreque hominum odio, quam tetra ulla immanisve bellua laborare cœpit. Et quem admodum torvis truculentisque leæna nuper enixa venaticos canes oculis obtueri solet, ita tyrannis, si quem inter imperatoris aulicos et fa miliares fidum et industrium deprehendere potuit, eum statim suspectum habere, omnique ad illum procul extrudendum conniti animo et labore contendere cœpit. Illud vero utique præstitit, quam plurimosque potuit uno et eodem supplicii genere multavit. Quæ cum præsens ille tyrannorum, aut (ut ge neraliore verbo utar) improborum osor intueretur, a tyranno communi hominum gurgite, et immani beliuone secedere, quam libidini crudelitatique illius inservire maluit; illud quidem audaciæ, hoc vero impietati ascribens. Itaque procul ab Jove (ut aiunt) et fulmine recedere decrevit. Inde ergo ubi imperium in tyrannidem versum, nec amplius ulli patere videt (qui saltem veræ religionis studiosus sit, obfirmato animo contra nititur, ad studiumque juris civilis transfugiens, imperium tyrannide deformatum legum museis, Themidosque sacrariis commutat: quæque fre quenti et assidua lectione ex librorum chartulis excerpere potest, ea in pectoris sui pugillares transcribit,atque adeo tandem viva legum tabula, spiransque commentarius evadit. Deinde sublata tyrannide, imperioque redivivo, ille quoque ad res augustales obeundas, velut postliminio rever titur. Opus sane tanto commendabilius, ut quod legitimis reipublicæ gradibus succederet, quanto remotius hesterna tyrannide secessisse, vel etiam ex diametro repugnasse videbatur. Idem præterea alio magistratu exornatus est. Tametsi vero in Thraciam non statim missus sit, ut ibi arcibus reficiendis, civitatibusque commu niendis præesset, atque adeo militarium ordinum delectus haberet, id muneris tamen paulo post exsecutus est. Cæterum quo tempore de ratione vitæ intituenda consilia nobiscum inire cœpit adeo se privatis in ædibus tanquam parva qua dam republica exercere debet, qui ad rerum ma jorum communiorumque gubernacula contendit), de familia sua constituenda primum cogitavit nu ptiis cum singularis exempli femina contractis, quæque Dei Opt. Max. dono obtigisse, frugi do mesticarum curarum consors futura videretur, atque eo præsertim nomine in manu viri conve nisse, ut carnis utrinque liberorumque commu nio coiret, quæ nullo temporis unquam tractu dissolveretur, et id ex hujusmodi convictu præ staret, ne viri medullæ ullum inde incommodum aut detrimentum caperent, quemadmodum pulchre Sapientis àrop0iqua suadet Quod fratris in stitutum cum plerisque innotuisset, qui recensere possim, quot primarii adolescentes affinitate sese nobiscum devincire studuerunt?Non tothercle pro ci temulento agmine comessabundi ad Penelopem, quot ad illum matrimonii contrahendi interpre tes, et quasi proxenetæ confluebant: quorum alii filiarum, alii sororum nuptias moliebantur. Magni fica et gloriosa ostentatione alii alios superare co nantes, atque etiam venditatione quadam eorum quibus unusquisque ad nuptias illas tot nobilium procorum votis et concertationibus expetitas, maxime eniti, et nervos ætatis industriæque suæ contendere, earum denique potiri, composque fieri posset. Itaque alii vel generis, vel formæ,vel etiam utriusque præstantia gloriando, alii contra sententiarum gravitate, verborumque ponderibus, tanquam in procinctu se tutati sunt: ut mihi frater dubitans et hæsitans non parvum officii onus imposuerit, dum judicio meo socerorum delectus committit, seque vel imprimis amplexurum affir mat quidquid super ea re mihi arrideret, facto que opus esse videretur. O animum vere fraternum, qui mihi omnia sua commendaret et concrederet, cujusque consilia a me, non secus atque ab aliquo numine, vim suam et effectum caperent! Quo hercule facto evidentissime patuit, quomodo meus ille, imo bonarum litterarum alumnus ad virtutem affectus esset: qua quidem nihil ex omnibus quæ sunt in rerum natura antiquius, aut observatione dignius arbitraretur: non opes, non formæ dignitatem, non generis claritatem, non famæ celebritatem tametsi ea ætate esset, quæ facile hujusmodi for tunæ ludibris et illecebris irretiri solet, coacescere, dum ad avitas et patrias res augendas, nobilitandum genus corpusque reficiendum et cu randum indulgentius quam par sit et ferventius incumbit. et Omnibus enim procis, iisque præsertim qui vel summam dotem dicerent et promitterent, non sine animi excellentia et præstantia posthabitis, illustrium Belissariotarum probitati et ingenuitati Prov. xı: Mulier diligens corona est viro suo, etc. Et Eccli. xxvi: Gratia mulieris sedulæ delectat virum suum, etc.

facile cessit, quos idem contubernium, earumdem- multa munifice et large dantes promerebant, et que sub iisdem magistris artium quasi communio et societas ad necessitudinem nostram adjunxerat; illorum enim sororem, quæ in optima parentis oculis intra thalami parietes caste et pudice edu cata fuerat, duxit frater ille meus, quem Belissa riotis simillimum non tam necessitudo et affinitas, quam morum convenientia effecerat. Itaque ut fratres animis non secus atque corporibus una unis in ædibus habitabant, eadem ex mensa cibos in dies capessebant, iisdem gaudentes, iisdem vi cissim commovebantur, una forum, templum, con ciones publicas, palatium adibant: inde rursus non singuli, sed pro more bini domum reverte bantur, mirificum se alter alteri comitem præbe bat, ut jam æmulandum cognationis par, et auctoramentum beatissimum in ore omnium ver saretur, atque adeo maxime perspicua tempe rantia exemplaria audirent. Quandiu certe cælibes egerunt, nobile par fratrum passim hominum inere brescens pervagatum est, posteaquam vero honora bili connibio in omnibus et toro immaculato jugati sunt, tum vero illis affinis idem qui mihi frater fuit. Hi alii aliorum medullis et visceribus imis velut colliquefacti, usque adeo inhærere cœperunt, ut statim illos in unam massam concre tos coiisse quivis æstimaturus esset, quæ quidem nullo temporis tractu dirimi aut intersecari pos set, ea potissimum de causa, quod Belissariote quidem pro suis dignitatibus in urbe reipublicæ commodis consulerent, frater autem meus non in urbe tantum, sed etiam in provincias et muni cipia, ut jam dixi, ab aliis aliisque imperatoribus missus, rerum sunimæ præfuit. Tempus quidem certe mutationi usquequaque patens et expositum, imperatoribus etiam super stitibus imperia ademit, a Sceptuchorumque manibus abrepta sceptra ad alios, ab hisque denuo ad alios transtulit: fratri autem meo honores et magistratus continua imperatorum successio inte gros illibatosque, nec ullius successione interru ptos conservavit, imo vero qui subsequebantur præcedentibus erga illum benevolentia anteire quasi contendentes, ad pristinos illius honores. aliquid insuper adjiciebant, viri nimirum virtute obstupescentes, tantumque ex imperio suo immi nui existimantes, quantum de honoribus illius imminueretur. Neque vero vulgares tantum et plebeii homines (quibus ad honores vix ullus patet aditus, quo rumve conatibus fortuna tenuior et obscurior obstare solet) palatia frequentabant, quantovis pretio honorem ab imperatoribus delatum æsti mabant, publicaque qua poterant arte munera, lucto addicti venabantur; sed hi etiam de quibus mihi sermo est, una cum virtutis et honesti aman tibus illo se conferebant, beneque de Augustis velut sumptuosiores quidam margaritarii uniones smaragdos, lychnitasque magno pretio comparatos inde domum asportabant, satius esse rati, si dignitatum prærogativas pretio sibi compararent, quam si ab illis ultro ornarentur. Quorum certe singularem eximiamque virtutem imperatores ex perti, quod nimirum lucri privatæque utilitatis contemptu Aristidem, temperantia Hippolytum, Bellerophontem et Josephum, juris denique ob servantia Minoem, judices minime nummarii, longe præverterent, rebus illos, suis domi foris que præfecerunt, ærariorum illis, thesaurorum que et cubiculorum suorum januas patefecerunt, charissima quæque non secus atque familiarissi mis concrediderunt; illos denique in aperta et propatula urbis administratione magnos logothe tas, ephoros et polyarchas designaverunt. Illorum enim virtute, veluti quodam regno, civitatum gu bernacula ita exornaverunt, ut ea potius ab illis, quam illi ab ullis rerum publicarum honoribus, præmiis aut splendore, Augustorum munificentia collatis illustrarentur. Imo vero, ut dicam id quod res est, ab Augustis in clarissimorum temporum suorum ornamenta, reipublicæque gubernacula ex legum præscripto moderanda quasi communes quidam harmostæ, morumve magistri, creati sunt; cujusmodi quondam magistratus suos nullo non honorum gradu cum maxima sui nominis celebri tate perfunctos vetustissima illa Roma noverat, qui vicissim urbis illius, quæ cæterarum omnium facile princeps tunc temporis floreret. imperii que sui fines longe lateque protenderet, orna menta in commune totius orbis ornamentum, communemque humanæ societatis utilitatem ce dere arbitrarentur. Ut rem paucis expediam, salva quidem sunt prosperitatis humanæ propugnacula, Pharos autem et portus, quorum illa sunt adminiculis conser vata, naufragium nobis abstulit Qui tamen hoc fieri potest, ut tantorum viro rum virtutes tam succincte, verbisque tam paucis ita percurram? ut plurima silentio præteream? partim quidem confusus ex eo, quod affectu sim vehementi et concitato magis quam bonis illis ad ducto et persuaso, quibus et in vita præditi et in morte non sine magno sæculi nostri detrimento privati fuerunt: partim vero cautius prospiciens, ne quis hanc orationem suggillet, ut quæ instituti argumenti oblita, majorem Thylaco, ut in prover bio est, accessionem fecerit. Quandoquidem nova Sion, non secus atque ve tus illa, a suis tanto in rerum discrimine deserta, in hostium manus incidit, et funditus eversa est. Quidquid etiam in ea supplementi,vel latebrarum, vel levis armatuæ beneficio, manus hostiles sub terfugerat, Nicæam Bithyniæ metropolim commi Alludit ad illud Scip. Nasicæ apud B. Aug. de Civit. Dei lib. 1: Stant mænia, ruunt mores.

gravit, ibique adeo nunc exsulant, qui hesterno quæ civitatis unitas dissoluta concidit! quantus die concivium suorum lætitiæ congratulati, ho dierno, proh dolor! mærentibus congemiscunt: ut qui beatæ antea civitati ornamento fuerunt, iidem hodie infelici solatium afferant. lis enim ipsis quæ dicebant, quæque sapienti et magno animo disci plinæ attenti patiebantur, non parum consolationis afferebant,ignavit que pectoris et hebetioris ingenii hominibus non parvos ad fortitudinem capessen dam aculeos adjiciebant. bonorum cumulus inversus est! qualem probitatis honestatisque triplicem funiculum(8), non calami tatum quidem,juxta sapiens illud àñopbeypa disru pit is,aut circumstantium casuum violentia divulsit, at sola mors auream virorum illorum ca tenam dissolvens, sigillatimque dissipans, ad ni hilum tandem redegit: cumque adeo clementissi mus ille vir, optimusque Michael primus fato con cessisset, ex facili illa et simplici anima tantum superfuit, quantum Megalopolitana colonia suos in usus reposuit: unicum interim dolorum solatium, locupletem illum scilicet multiscumque Joannem sibi proponens; illum,inquam, qui consilio et pru dentia reliquos antecellere cives, reipublicæque adeo optime constitutæ vivum exemplar dicebatur. Itaque quemadmodum Ezechiel et Daniel eos qui apud Babylonem animo deficiebant,exclaman tes: Exaruernnt ossa nostra, spes nostradesperata cilicet evanuit 1: perapposisitis colloquiis recrea bant, quandiu vivis illis frui, quandiu condolen tes et consolantes experiri licuit, leviora procul dubio fortunæ tela sentiebant, nec omnino a pa tria se sua exsulare arbitrabantur, ut qui pulcher rima civitatis suæ donaria, capitaque adeo quibus reipublicæ gubernatio innititur, etiam tum osten tarent. Non enim ex mœnibus, quamlibet illa ho minum manibus affabre structa, aut tectis subli mibus, aut porticibus, aut foro exornata sint, vera civitatis forma dependet sed exhominum pro bitate, honestate, religione: quibus quicunque præditus est, etiam si sub quercu pernoctet, me lioris ille naturæ hospes efficitur, dignior interim, quem civium suorum catalogo quælibet urbs ac censeat, ne dicam mundum ipsum, quantusquan tus est, hisce moribus incola prorsus indignum. Quæ quidem omnia, tanquam piæ civitatis funda menta, præsentes illi vel solo nutu adimplebant, ut quorum animis reipublicæ bene constitutæ forma altius impressa esset, ac si ejusdem leges animata, quoddamque velut superstitis Contantinopoleos propugnaculum essent.Posteaquam vero par illud fratrum sanctimoniæ fama celebrium, ad cœlestem illam rempub. paucis ante diebus evocatum est, nec ita multo post frater ille meus, qui duorum jugo tertius accesserat,eodemque quo illi senatorio munere fungebatur, una quoque cum illis assum ptus, æternique senatus albo adscriptus est; tunc vero nostri illi Megalopolitani(7), qui Nicæam commigraverant, illos a se abductos senserunt, tunc uno omnium consensu nudos se, pristinæque gloriæ ornamentis spoliatos agnoverunt: tunc deni que se nihil aliud quam miseros exsules et extor res, atque omnino civitate pulsos ingenue professi sunt. Quamobrem in luctus etiam æque acerbos inciderunt, atque si ipso in temporis articulo civi tas illa repentino hostium incursu victa eversaque corruisset. Eninvero cum præstississimis quibusque rebus spoliata esset,cum sua illa ditissima æraria hostium direptioni exposita vidisset, quantum,proh dolor, Christianæ reipub, vinculum dissectum est! ' Ezech. XXXVII, Alludit ad Lacedæmoniorum rempub. quæ viris, non mœnibus inniteretur. Verum posteaquam paucis interjectis diebus hoc quoque fratrem subsecuto nostra colonia orbata est, atquejusta funeri ejus persolvit, Nicetas frater meus supererat, quem illa prædicaret, tanquam eum, quo in uno omnes animi duorum præceden tium dotes elucescerent, cujus etiam causa non parvam animo exspectationem conceperat. Quem simul atque naufragio postremum amisit, immo dicis hodie doloribus fatiscens, tanquam fluctibus adobruta, ad imumque demersa est. Hujus audita morte, dici non potest quantos in luctus inciderit Asia, quamque querulis lamentis queritanti mœ stior Europa responderit, simul atque de commun omnium damno certior facta est. Quod si utrique continenti velut universale fatum tantam cladem intulit(sive probitatem utraque tuam ante experta fuerat, sive rerum a te præclare gestarum fama ad earumdem aures pervenerat), ut tam ægre mortem tuam, o charissima mihi sanctissimaque anima, tulerint, quem nos, quæso, gemitibus et querelis modum imponere debemus? qui si cujusmodicun que habitus, aut cognationis, ut jam dixi, ratio habeatur (generis enim origo eadem nobis est) innumeris afflictamur modis? nos, inquam, quibus a te officiorum infinitorum cumulus accessit, qui bus tuæ virtutis ergonulla non honorisspecies accre vit, qui non exiguam ex rebus a te præclare gestis laudem nostro quasi jure nobis vendicamus, cum nunc tandem sine ulla mora et confestim nos tui splendore nominis privatos videamus (gentem alias multiplicem et proletariam, quæque per omnes Asiæ atque Europæ regiones longe lateque diffun ditur, et tui nominis auspicio nobilitatur) quos ta men hoc tempore separari, aut domi quemque suæ seorsum lugere minime decebat, sed in unum po tius locum coeuntes, atque tumulum tuum cir cumstantes, me misero luctus coryphæo, lugubris que næniæ præcentore, tristissimis concentibus et lamentis dolorem testari conveniebat, illo non mi Constantinopolitanos intelligit. Nicetam et Belissariotas duos intelligit.

norum tantum bonum, quod de justo viro sapien- sine cædibus innumeris, totiusque civitatis excidio tes dictitant, sed nostrum quoque repositum erat. Ubi gentium nunc, quæso, degunt. et qui genuina sanguinis cognatione freti, et qui eamdem confin gentes ad illum accedebant, illoque auspice que ab imperatoribus petierant, ea celerius gratis con secuti, tandem hilares domum suam revertebantur, et gratias multo uberiores beneficiorum auspici quam collatoribus agebant? Illorum certe plures vel etiam nulli huc unquam in medium processerunt. Huc ehodum omnes concurrite, eodemque me cum luctu præditi nostræ gentis encomia plancti bus meis intermiscete, ut justi hujus viri memoriæ merita laudum præconia tribuamus, nec solis eam lacrymis decoremus. Neuter enim modus ab ho nesto seu decoro alienus est. Siquidem justi viri mors lacrymas provocat, efficitque ut illius desi derio laboremus: memoriam autem laudibus non excolere non possunt ii, qui ab illo quæ imiten⚫ tur, virtutis exempla petunt. Ubi vero nunc mihi virgo illa vultu tam liberali, cui barbarus hostis, cum primum nostra Megalo polis capta est, utraptæ jam stuprum illaturus erat, nisi acer hic honestatis et pudicitiæ amator ut vi dit, ut misertus ejus est! qui sine ulla mora in hostem irruens, tametsi Phineem in illa defendenda imitari non potuerit, quamlibet eodem quo illo olim, noster hic quoque zelo flagraret, puellam saltem sibi vindicavit, uxorem legitimam esse cla mitans, seque fida conjuge privari, atque ideo acer bissimis afflictari modis queritans. Ambarum itaque tenacitate manuum prehensam pancratice cum hoste colluctatus, cujus animum amore ebrium fu ror efferarat, ad se retraxit, nec prius conquievit, quam a violenti hostis manibus virginem ereptam, virginem patri restitueret. Præsto sit vero nunc et illa, ut lamentis, gemituque et femineo ululatu suæ libertatis vindicem conclamet, illum, inquam,a quo servata, nec secus a stupro liberata est, atque si pudicitiæ ejus conservandæ integritatique custo diendæ jam olim præfectus fuisset. O præclarum facinus! cuique ex priscis illis nul lum respondeat. Fertur Hercules Hesionem quon dam liberavisse, cum belluæ marinæ objecta fuis set: itidem et Perseus Andromedam. At illi ar mati, ferroque accincti belluas aggressi sunt, et virgines tandem matrimonii sibi nexu conjunxerunt Hic autem inermis armatam belluam invasit, samque tot mendaciunculis aspersit, tot astutiis circumvenit, viralioqui verax, minimeque mendax. ut intactam puellam patri tandem ejus restituerit. Cæterum Simeon et Levi sororem raptoribus extorserunt, et jam violatam et constupratam, idque certaminis vix, ac ne vix quidem sine cre bra in ancipitem gyrum circumcursatione, nec * Ephes. v. 25; II Cor. v, 15, ³ Cant. 1, 4, peregerunt. Quare non sunt illi cum hoc nostro conferendi, qui puellam integram et illæsam sola certans oratione sine cæde receptam reduxit. Equi dem præclarum illum fratrem meum in Abrahami filium propter fidem adoptatum fuisse certo scio quin et hoc audacter ac libere dicere non vere bor, patribus illis Abrahamicis nostrum hunc multo præstantiorem fuisse: Abrahamus enim primum apud Pharaonem, deinde apud Abimele chum Saram suam esse sororem, non conjugem professus est, ut et Rebeccam Isaacus. Illi nimi rum terrefacti conjuges suas dicere verebantur, ne propter illas interirent: hic vero virginem necdum sibi in matrimonium collocatam, suam ta men uxorem nominabat, ad se retrahebat, sibi vindicabat: vitæ pro illa discrimen subire, si res itaferat, haudquaquam detrectans. Quod si Susannam Daniel a violentorum ama torum et iniquorum judicum furore asseruit, at pro tribunali prius sederat, libidine excæcatos judices seorsum abduxerat, utrumque interroga verat sigillatim, suo ipsorumque judicio convictos, et capitis, damnatos, lapidibus cooperiri jusserat atque hoc pacto pudicam ab iniqua sententia libe raverat. Deliciæ vero meæ, vir hic nimirum, qui natura sic comparatus erat, ut nemo nostrum votis omnibus similis illi evadere non expetat, non ju dicans, ut Daniel, sed hostem adulterii crimine accersens non constupratæ fratrem fingens, ut Abrahamus; non id mentitus, quod in reprehen sionem incurrere merito posset, ut Isaac sed virginis etiamnum viro crudæ virum (quod sapientius juxta ac virilius fuit) se dictitans, violen tum illum raptorem fefellit et repulit. Hinc perspicuum est ea quæ nunc recenseo priscis illis longe præstantiora esse; quippe quæ Christum redoleant, atque ita legali illa justitia longe ex cellentiora sint. Quemadmodum enim seipsum Christus Ecclesiæ nomine tradidit, cum tamen adhuc Ecclesia nusquam esset, nedum Christo desponsata (adhuc enim peccatores eramus, cum pro nobis mortuus est Christus, ut Apo stolus ait 2); ipsa quoque ignominiæ sibi conscia, quam impietate pristina sibi contraxerat: Nigra sum, inquit alicubi, filiæ Jerusalem; ita etiam frater meus pro illa, quam nondum in uxorem duxerat, nec adhuc omnino ducturus erat, parum abfuit quin vitam profunderet, dum certis se pe riculis objicit, et qui virum simulaverat, patris revera munere perfunctus est, atque patris in quo naturalis erga liberos amor, eorumdemque salu tis propugnatio, multo magis quam in eo qui puellam genuerat, elucesceret. Ille siquidem vi ctoribus cessit, fugaque salutem quæsivit: hic vero In codice Græco dad. pro 'aaax male suppositum videtur.

puelle, oam ad stupra davumqno sevvitium abdu- A ceretur, vindex adfuit, eiurique tandem, extrema pericula prius expertus, liberavit. Q sapientissimo lraler, tu proeul dubio in eodo- rum regia iustitulns es, ideireo elimm lingua fua subitam virginis quie abduccbalur libertateui, veluli eatem scribu velociter * conscripsit. Quin etiain labia tuatanquam funiculus eoecineus eon- lorto brevique scerumone, et, qui taus crat zelus, exardesconle barbari manus. constriuxerant, im- petiunque violentum ropresserunt : nec non oratio illa tua tempestiva, quie non. intempeslive virum 1nentifa, sed in toinpore commenta injusto raplori justum dicam impegit. O qui lieri potuit, ut. (u meudaeium eui nunquam assueveras antea, pro- r tuleris? Mendacium enim non seeus alque mor- imm semper es detestalus. Perspieuum est hand dubie, quod quemadmodum vitam, si ves itu for- ret,pro salute periclitantis puelle profundere pa- ratus eras, ita cliam mentiri uon detroelasli, inen- daxque (ieri, vir alioqui veri amantissimus et qui niendaeto labia nunquam eonspurcasti. Enim vero: idquoque Christi imilatione perfecisli qui pro no bis peccatum et mialediclio. factus est usque adeo, omnibus omnia lieri studebal: Latore carentibus tutor, viduis proenrator et maritus, orphanis pa- ter, pauperibus frater, amicis fidissimus amious, cognatis jus cognationis observans, ut qui ma- xime, fratri denique supra modum omnem et quai fieri poterat, fratris amantissimus. , Quare minime profecto conveniebat, ut illius inorte vel conjmx vidua, vel orphaui liberi tanta. iutempeslivilule. lierent. (insanire mihi quonia ursus libel), vel ctiam frater ego illius, qum mihi iu posterum solu supoveral, eonsolalione privaror, vilamque neorbiorem experirer, eoque nunc gra- viorem, quo leviorem ille. autea vegelioremque reddebat. Qnamvis enim una meonni non esset, quoties lunen ille valere atque vivere nunliaba- tnr, me non aliter. recreabal, atque. si mihi vila- lem quampiun auran afllavissot. EL quemadino- dum divinus ille Davides suum ipsius animam acerbitate [aula lanloque eruciatu cireumval- lalam: esse aiebat ul eonsolaionem) respueret, quie eum primuni in Dei mentionem inoidisset, eonfestinr exlilararelur : ita et ipse ego, quolics preesentiuju malorum gravilate preniebar, sieunde ad me nuntiunr aliquod. advolarot, quo [fratris memoria releicaretur, illuut nimirum adliuevivere, beneqne rem gerere signilieaus, mox tuirabilem quamdam aniwo consolatiouem | eonoipielaum. Quodsi quando mihi litteras charissimo eharissimi fratris autographo subsignatas recipere oontinge- rei, tune. tune ef. jucuudissimum illum. conspo- elum,etàuleecolloquiumin memoriam revoeabam lolumque adeo feaiternmm eaput aenipere, el deos culari mibi videbar, tune ctia alllietionum nubes Wla,quieanimocireumdnndebaturquasiserena qua- dam tempestate subito exorta, disentiebalur eLeva- neseehal: grabunquemox lietitiie lumen affnlgebat. Nune vero morte illius andita. dolores inferni me cireumballaut*.opacut anxieludinisealigo eooperit, umbra mortis adoritur : quandoquidem 1ueus ille clavus undis absorptus est. O. qualis eyo sucre jacturam anchore Ieci ! eujus quidein adininieulo anlea Atleniensium Keoclesi: gubernator, luctus omnes superabam : nune autem eum muilipliei reciproeantini fluctuum enrsu naufragio proxitnus jaeter, illam. mihi abstulit et. vitam. contraxit. Totus enim ah illa dependens vitai qua vel proverbio fertur Zfwzoz, ad. hoc usque. lemporis | ei mortique me jamprideyo voeanti parere eunelu- iussum,Jam vero enm anchora illa mea essa sit, quid mihi cum hae vila? quive ditius descen sum ud iuferos omni dolorum emere redundan- les comnperendinure potero? siquidem miserrima luec vita ideireo mihi prorogata videtur, ut diu- Larniores Iuntu poinas, omniaque eruciamentorum. genera perleram : atqueex illo calice siepe bibam, quem Dominus mero vino plenum in manibns habet, ex quo etiam poecalores omnes bibore solent; eun vero ad liecem usque. ebiberim, jam commodum liue abeundi tempus adesse videtur, omm prasertiur ponas omnes porlulerim, quie à mortali corpore expendi possunt. Nee lainen hiuc libenti l;ctoque aniuio discedo, ; quasi vilam eun bono aliquo commutalurus. 'Ter- ret enim mue (nor aliunde prorepens, nesimul atquo hine abivero, gravioribus tormentis obji- eiar, qui vitam variis criminibus obtrivorim. Grave quidem hoe ost, illud vero gravius, si pro- eul a fratre sejungar, maximo alio nuolestissimo- que chasmate, quo. intermedio cormur qui apud inferos lorquenlur, locus a feliei beatorum vi rorum quiele longissime disjangitur; ad quam profecto transduetum hino fuisse lralrem. meum facile credo, lllum enim. plane mihi eonstal omni ope àlque opera eniti solitum, ut ad illorum archetypa exempla vitas sure. regnlam efformiaret et excolerel, eumdemque dum in vivis adhuc p essel, quoad ejus fieri poterat, omnibus votis exoptare, ut una euni illis conversaretur et exsul- taret, cum presertim sanclorum corporum reli- quias el imagines undique conquirerel el compa ruret, exlruelisqne templis imposilas el eonseera- tas, summis honoribus proseqnerelur. Elenim suueloruum omninm, qui cirenlasi dierutu lotius anni albo iuscripti sunt, nullus esl. quern ille pri valim die commemorationi ejus dicata, festivo solemnique ritu, el. spiritualibus hostiis faciens, cthymnis omniumque feueluum primitiis cohone- stans, non veneraretur. Noe. enim eultu. illo cori- lentus, quem eum emteris civibus in publieo conventu tribuebat, Eeclesià quoque privalis in ad MEN e NR Ie EET. TO WIRT TUER — BEPUEESCUNMC NEIN. T S RT » Qui uxorem post susceptos orlines duxérit, aut dignitatem suam relinendi aut $acra ministeria . oheundi facullas erit, . m » Ask —de a MENU "TVI"LII""dTI "D" * Psal, xiv, 2, ὁ Psal; ext. i