« NICEPHORUS CP. PATRIARCHA. cavit unquam, quorum noverat improbitatem et apostasiam, neque cum Manichæis, neque cum aliis quibusvis hæreticis partium amore versabatur, nisi forte aliquando commonendi causa.» Et paulo infra ait biographus: «Cum suprema monita discipulis daret, mandabat ipsis ne cum Meletianis schismaticis versarentur: Nostis enim, inquit, illorum improbitatem profanamque hæresim. Item ne cum Arianis communicarent.» Rursumque paulo post: «Mementote, inquit, quas audistis a me, admonitionum: nullaque vobis cum Meletianis schismaticis communio sit, neque omnino cum Arianis hæreticis scitis enim quomodo et ego ejusmodi consortia vitaverim.» sancto ergo Antonio cognoscite extra Eecclesiam vos esse, ο schismatici; neque vos oportere a nobis recipi, nisi sincera pœnitentia tangamini, fiatisque Ecclesiæ filii per conversionem, velut sacri quoque decernunt canones. Illud etiam animadvertite, quod nempe Meletianos Antonius hæreticos appellavit dicens:»Nostis enim illorum improbam profanamque hæresim.»>Sic etiam Apostolus hæreseos nomine schismata indigitat in Epistola ad Corinthios, etc. πίστει δὲ θαυμαστὸς ἦν ὁ ᾿Αντώνιος καὶ εὐσεβής· nam neque cum Meletianis schismaticis communiοὔτε γὰρ τοῖς Μελετιανοῖς τοῖς σχισματικοίς ποτε ἐκοινώνησεν, εἰδὼς αὐτῶν τὴν πονηρίαν καὶ τὴν ἀποστασίαν, οὔτε Μανιχαίοίς, ἢ ἄλλοις τισὶν αἱρετικοῖς ὡμίλει φιλονείκως, ἡ μόνον ἄχρι νουθεσίας.» Καί μετά τινα νουθετῶς τοῖς μαθηταῖς τὰ τελευταία ήδη, ενετέλλετο αὐτοῖς μὴ ἐγγίζειν Μελετιανοῖς σχισματι κοῖς· «Οἴδατε γάρ,» φησίν, «αὐτῶν τὴν πονηρίαν καὶ βέβηλον αἵρεσιν μήτε κοινωνίαν ἔχειν προς τοὺς ᾿Αρειανούς·» καὶ μετά τινα, Μνημονεύετε, φησίν, «ὧν ἡκούσατε παρ' ἐμου παραινέσεων· καί μηδεμία κοινωνία ἔστω ὑμῖν πρὸς τοὺς σχισματικούς Μελετιανούς, μήθ' ὅλως πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς ᾿Αρεια νούς οἴδατε γάρ,» φησί, «πώς καγώ τούτους ἐξετρεπόμην.» Διδάχθητε καὶ παρὰ του αγίου Αν τωνίου ὅτι ἔξω τῆς Ἐκκλησίας ἐστὲ ὑμεῖς οἱ σχισματικοί· καὶ οὐκ ἔστι δικαιον δέχεσθαι παρ' ἡμῶν εἰς κοινωνίαν ὑμᾶς, ἂν μὴ γνησίως μετανοήσητε, καὶ τέκνα τῆς Εκκλησίας γένησθε διὰ μετανοίας, καθὼς καὶ τοῖς ἱεροῖς κανόσι δοκεῖ. Αμα δε σημειώσασθε καὶ ὅτι τοὺς Μελετιανούς, σχισματικούς όντας, αἱρετικούς εκάλεσεν· «Οἴδατε γάρ,» φησίν,» α. τῶν τὴν πονηρὰν καὶ βέβηλον αἵρεσιν.» Ούτω καὶ ὁ ᾿Απόστολος αἱρέσεις τὰ σχίσματα ἐν τῇ πρὸς Κοι ρινθίους καλεῖ, κ. τ. λ. Idcirco cum Arianis Meletiani conjunguntur, quia Meletius ab Arianis promotus fuerat, ut ait, præter Methodium, etiam Hieronymus in Chronico. Ceteroquin si magnus Athanasius (preter Basilium) cum Meletio communicare optabat,ut ex Basilii epistolis noscimus, id prorsus Meletium ab Arianismo liberare videtur. Et quidem delusos fuisse Arianos, qui Meletium consentire secum putabant, ait auctor Calalogi episcoporum retrocitatus. Hactenus Methodius visus mihi est utilis propter ea quæ ex ecclesiastica sedium orientalium Ilistoria defloravit. Reliqua erant in codice usque ad opusculi finem perpauca. ANNO DOMINI MCCLXII ΠΑΤΡΙΑΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΕΓΟΝΤΟΝ ΟΤΙ ΧΡΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ ΕΥΧΕΛΑΙΟΝ ΠΟΙΕΙΝ ΕΝ ΝΕΚΡΩ NICEPHORI II CP. PATRIARCH.E CONTRA EOS QUI DICUNT MORTUOS SACRO OLEO UNGENDOS ESSE. (Mai, Nova Bibl. PP. tom. IV, p. 61, in not.) Οὐκ οἶδα ποίαν αβελτηρίαν καὶ ἀτασθαλίαν με στην περιπίπτουσί τινες ἱερεῖς ἐν παλλοῖς τόποις, ὡς ἔμαθον παρὰ τῶν εἰδότων. Λάγουσι γάρ, ὅτι μετά τὸ θανεῖν πολλοὺς τούτοις ποιούτοις εὐχέλαιον, καὶ 'De eo Mich. Lequien, Orient. Christ. I, 284. Pravæ nescio cui consuetudini et stoliditate plenæ in multis locis adhærent sacerdotes quidam, ut ab oculatis testibus audivi. Aiunt enim eos defunctis oleum sanctum admovere et corpus mortuum