εἰς οἰκοδομὴν αὐτοῦ, διεγέρθητι σὺ καὶ ἡ κιβωτός τῆς ἁγιωσύνης του δύναται γὰρ καὶ αὕτη· ἐπεὶ σὺ διὰ τοῦ νόμου σου ἐνοικεῖς ἐν αὐτῇ, καὶ ἁγιωσύνης πιμπλᾷς καὶ δυνάμεως. Επισπεύδουσι ταυτί τὰ ῥητὰ καὶ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν τοῦ Χριστοῦ καὶ πρὸς τὸν τῆς ἐν οὐρανῷ βασιλείας αὐτοῦ Ορόνον ἀποκατάστασιν. Κιβωτὸς δὲ τῆς ἁγιωσύνη: του Δεσπότου Χριστοῦ πρόσλημμα τὸ τῆς θεότητος σκήνωμα. • Οἱ Ιερεῖς σου ἐνδύσονται δικαιοσύνην, καὶ οἱ ὅσιοί σου ἀγαλλιάσονται.» Αντὶ τοῦ ἐνδυσά σθωσαν. Δικαιοσύνην δὲ λέγει τὴν ἁγίαν λα τρείαν, ἢ τὴν κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον πολιτείαν. Οσίους δέ φησι τὸν λαὸν ὡς ἀφωσιωμένους τῷ Θεῷ. · Ενεκεν Δαυΐδ τοῦ δούλου σου μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπον τοῦ Χριστοῦ σου.» – Περιφραστικ κῶς. Τὸν χρισθέντα ὑπὸ σοῦ εἰς τὸ ἄρχειν ἡμῶν μὴ ἀποστρέψῃς ἄπρακτον ὑπὲρ τοῦ ναοῦ καὶ τῆς πόλεως καὶ τῆς βασιλείας δεόμενον μεθ᾿ ἡμῶν, ἡ πρὸς τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα φησὶν ὁ Δαυΐδ. Εἰ καὶ μή δι' ἄλλο τι, ἀλλά γε δι' ἐμὲ τὸν δοῦλόν σου μὴ ἀποστρέψῃς τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ Χριστοῦ σου. • Εκ καρποῦ τῆς κοιλίας σου θήσομαι ἐπὶ τοῦ θρόνου σου.» -- Τὸν κυρίως βασιλέα χαρακτηρίζει τὸ νομοθετεῖν τοῖς ὑπηκόοις αὐτοῦ καὶ ῥυθμίζειν καὶ περιέπειν αὐτούς, καὶ ὑπεραποθνήσκειν αὐτῶν. Τοιοῦτος δὲ ὁ Χριστὸς, ὁ ἀληθὴς βασιλεὺς τοῦ Ἰσραὴλ, ἐκ σπέρματος Δαυΐδ κατὰ τὴν μητέρα καθώ εστηκώς. • Ἐὰν φυλάξωνται οἱ υἱο! σου την διαθήκην μου, καὶ τὰ μαρτύριά μου ταῦτα & διδάξω αὐτούς.» Σαφής μὲν ἡ κατὰ τὸ πρόχειρον ἔννοια έντα θοῖ, κατὰ δὲ ἀναγωγήν, ὡς ἀπὸ τοῦ Πατρὸς ὁ λόγος πρὸς τὸν Χριστόν· Ἐὰν τὰς διὰ σοῦ δεδιδαγμένας τηρήσωσιν οἱ διὰ πίστεως καὶ βαπτίσματος υἱοθε τηθέντες σοι, οὐκ αὐτοὶ μόνον, ἀλλὰ καὶ οἱ τούτων κατ' ἀλήθειαν μαθηταὶ τὴν ἀνάπαυσιν καὶ ἀπόλαυσιν τῆς αἰωνίου βασιλείας κληρονομήσουσιν. • Αὕτη ἡ κατάπαυσίς μου εἰς αἰῶνα αἰῶνος.» - Αὕτη ἡ κατάπαυσις τοῦ Θεοῦ αἰώνιος, ἡ τῶν πιστῶν ή Εκκλησία ἧς ᾅδου πύλαι οὐ κατισχύσουσι, ΘήΤὴν θήραν αὐτῆς εὐλογῶν εὐλογήσω.» ραν νοητέον τὸν πορισμὸν καὶ τὴν συγκομιδὴν τῆς τροφῆς, κυρίως δὲ τὴν θήρευσιν, δι' ἧς ἐζώγρουν τοὺς λαοὺς οἱ ἀπόστολοι. Τὸ δὲ εὐλογῶν εὐλογήσω ἐπίτασιν καὶ βεβαίωσιν ἐμφαίνει τῆς εὐλογίας καὶ χαριτώσεως. • Τοὺς πτωχούς αὐτῆς χορτάσω ἄρτων.» Χορτασμὸν μὲν ἄρτων λέγει τὸν ἁπλῶς πλουτισμόν· σωτηρίαν δὲ τὴν ὑγείαν τε καὶ ἀσφάλειαν. Πτωχοί δὲ τῆς Ἐκκλησίας οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, οὓς ὁ Θεὶς ἐμπλήσει τῆς ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν ἀκηράτου τροφῆς σωτηρία δὲ ἀληθῆς ἡ πρὸς Θεὸν διάβασις καὶ ἀποκατάντησις· ἀγαλλίασι; ἐὲ ἡ τοῖς ὅπως ὁσίοις διαδεχομένη χαρὰ ἀνεκλάλητος Ἐν τῇ • Ἐκεῖ ἐξανατελῶ κέρας τῷ Δαυΐδ. ο Σιὼν ἐκ τοῦ γένους Δαυΐδ ἀνατολῶ αὐτῷ κέρας, ύψος, τιμήν, βασιλεύοντος τοῦ γένους αὐτοῦ. Ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ δὲ ἐξανέτειλεν ὁ Θεὸς ὕψος και τι μήν τῷ Δαυτό τὴν βασιλείαν τοῦ ἐξ αὐτοῦ καταγομένου Χριστού. 'H- • Ητοίμασα λύχνον τῷ Χριστῷ μου.» - - δραίωσα ἐν τῷ βασιλεῖ μου Δαυΐδ λύχνον, εἴτουν εύκλειαν καὶ λαμπρότητα του γένους αὐτοῦ. Το σωτῆρι δὲ Χριστῷ καὶ Θεῷ λύχνος ἑτοιμασθεὶς ἡ κατασκευασθεῖσα αὐτῷ φαεινὴ τῇ λαμπρότητι τῆς ἀναμαρτησίας σάρξ, ἡ ἔχουσα ἐν ἑαυτῇ τὸ φῶς τῆς θεότητος. Λέγεται δὲ λύχνος καὶ τὸ Εὐαγγέλιον καὶ ὁ Πρόδρομος. • Τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ἐνδύσω αἰσχύνην. — *Exθροὶ τοῦ Δαυΐδ οἱ ἐχθροὶ τοῦ γένους αὐτοῦ· ἐχθροὶ θείᾳ ἐχθραίνοντες· οἱ σύμπαντες αἰσχυνθήσονται, δὲ τοῦ Χριστοῦ οἱ δαίμονες, καὶ πάντες οἱ τῇ ἀλη καὶ μάλιστα κατὰ τὴν παγκόσμιον ἀνάστασιν. • Ἐπὶ δὲ αὐτὸν ἐξανθήσει τὸ ἁγίασμά μου.» Επ' αὐτὸν ἀντὶ τοῦ κατ' αὐτὸν Δαυΐδ, ήτοι κατά τὴν γενεὰν αὐτοῦ φαιδρυνθήσεται θάλλων ὁ ναός μου. Τινὲς δὲ κέρας καὶ λύχνον τὸν Ζοροβάβελ φασί, καὶ τούτου λέγουσι τοὺς ἐχθροὺς αἰσχυνθῆναι, καὶ ἐπὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἐξανθῆσαι τὸν ἀπομαραν θέντα πάλαι ναόν· ἀναγωγικῶς δὲ, εἰς τὸν Χριστὸν ἐξανθήσει ἡ ἁγία Εκκλησία, ἡ ἁγιάζου σα τοὺς ἐςθῶς προσερχομένους, καὶ αὐτὸν ἐς ἄνθος καὶ εὐπρέπεια. ΨΑΛΜΟΣ ΡΑΒ. • Ἰδοὺ δὴ τί καλόν, ἢ τί τερπνόν, ἀλλ᾽ ἢ τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ἐπὶ τὸ αὐτό; ν - Ἐπὶ τοῦ βοάμ διηρέθησαν αι φυλαί, καὶ αἱ μὲν δέκα τῷ Ἰ ροβοάμ ηκολούθησαν, αἱ δὲ δύο τὴν Δαυϊτική ήσπάσαντο βασιλείαν. Μετὰ μέντοι τὴν ἐκ Βαβυλῶνος ἐπάνοδον συνῆλθον πάλιν εἰς ὁμόνοιαν, περὶ οὗ προφητεύει ὁ Δαυΐδ, καὶ ἐπαινῶν τὸ τῆς ὁμονοίας χρῆμά φησι, «Τί καλὸν ὄντως ἢ τί δυνάμενον τέρπειν, ὡς τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ὁμοῦ, τουτέστιν ἐν ὁμονοίᾳ; • Ως μύρον ἐπὶ κεφαλῆς τὸ καταβαῖνον ἐπὶ πώ γωνα, ο Οὕτω καλὸν ἡ ὁμόνοια καὶ τερπνόν, ὡς τὸ νομικὸν μύρον, τὸ καλὸν μὲν ὡς ἅγιον, τερπνόν δὲ ὡς εὐῶδες, ἐκεῖνο λέγει τὸ ἐπὶ κεφαλῆς χεόμενον τοῦ ἱερέως, καὶ ἀπὸ ταύτης ἐπὶ τὸν πώγωνα κατερχόμενον, καὶ ἐντεῦθεν ἐπὶ τὴν ὤαν ἤτοι τὸ στόμα τοῦ ἱματίου αὐτοῦ. • Τὸν πώγωνα τὸν 'Ααρών. Τὸν πώγωνα τὸν τοῦ ᾿Ααρών εἴρηκε· διότι πρῶτος αὐτὸς ἐχρίσθη. Δύναται δὲ πάντα ἱερέα καλεῖν Ααρών, ὡς ἐξ ᾿λαμὼν καταγόμενον. • Ως δρόσος Δερμὼν ἡ καταβαίνουσα ἐπὶ τα δρη Σιών. • Δερμὼν ὅρος ἐστὶ παρακείμενον τῷ Λιβάνῳ, χιόνα πολλὴν ἔχον ἀεί. Οθεν ἀτμοὶ δρά σου ἀναδιδόμενοι θέρμην ἀποτελοῦσι, καὶ τοῖς ὄρεσι τῆς Σιὼν ἐπιπέμπουσι, καλὴν μὲν οὖσαν, ὡς ἀναγ καίαν τῇ γῇ, τερπνὴν δὲ, ὡς ὁμαλῶς καὶ ἡδέως καταφερομένην. Ἐπεὶ οὖν ἐκ τοῦ ᾿Αερμών ἔχει τὴν

αἰτίαν τῆς γενέσεως ἡ δρόσος αὕτη, δρόσον Αερμών καὶ τὸν ἂν βασιλέα τῆς Βασὰν, καὶ πάσας τὰς βαἐκάλεσεν αὐτήν. σιλείας Χαναάν. ι - - Τοὺς ἡγεμόνας τῶν τοιούτων ἐθνῶν. «῞Οτι ἐκεῖ ἐνετείλατο Κύριος τὴν εὐλογίαν, ζωὴν ἕως τοῦ αἰῶνος. – Ἐκεῖ, τουτέστιν ἐν τῇ μεθ' ὁμονοίας οἰκήσει, καὶ τὴν αὐτοῦ χάριν ἐνετείλατο εἶναι ὁ Κύριος καὶ ζωὴν μακράν. ΨΑΛΜΟΣ ΡΑΓ'. • Ἰδοὺ δὴ εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πάντες οἱ δοῦλοι Κυρίου, οἱ ἑστῶτες ἐν οἴκῳ Κυρίου, ἐν αὐλαῖς οἱ κου Θεοῦ ἡμῶν.» - Ἐπεὶ ὁ πόλεμος πέπαυται καὶ ὁ ναὸς σὺν τῇ πόλει ἀνῳκοδόμητο, προτρέπεται ὁ ψαλμὸς εὐχαριστεῖν ἀεὶ τῷ Θεῷ τοὺς πληρωτὰς τῶν αὐτοῦ ἐντολῶν τῆς ἐν τῷ ναῷ στάσεως ἠξιω μένους ἀνατείνειν τὰς χεῖρας εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων, μὴ μόνον ἐν ἡμέραις, ἀλλὰ καὶ ἐν νυξὶ, καὶ ἀγρυπνοῦντας εὐφημεῖν τὸν Θεὸν, εἶτα ὑπερεύχεται τούτων. • Αἰνεῖτε τὸ ὄνομα Κυρίου, αἰνεῖτε δοῦλοι Κύριον οἱ ἑστῶτες ἐν οἴκῳ Κυρίου, ἐν αὐλαῖς οἴκου Θεοῦ ἡμῶν. Αἰνεῖτε τὸν Κύριον, ὅτι ἀγαθὸς Κύριος.» Τοῖς γὰρ μὴ ἑστῶσιν ἐν τῷ ναῷ οὐκ ἐξὴν ὑμνεῖν τὸν Θεόν. Και • Ψάλατε τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ὅτι καλόν. κα λὸν τὸ ψάλλειν Θεῷ· καθαίρει γὰρ τοῦ ψάλλοντος τὴν ψυχήν. «Οτι τὸν Ἰακὼς ἐξελέξατο ἑαυτῷ ὁ Κύριος. — Ἰακὼβ ὀνομάζει τὸν ἐξ Ἰακὼβ κατηγμένον λαόν, ἦν ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν ἐξελέξατο καὶ ἀνέθηκεν ἑαυτῷ ὁ Κύριος. • Ισραήλ εἰς περιουσιασμὸν ἑαυτῷ. - Περιου σιασμόν φησι την περιουσίαν, τὴν ὕπαρξιν, τὸν πλοῦτον. • Οτι ἐγὼ ἔγνωκα ότι μέγας ὁ Κύριος, καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν παρὰ πάντας τοὺς θεούς.» Εγώ, φησίν, ἔγνωκα ἀκριβέστερον τὴν μεγαλωσύνην τοῦ Θεοῦ· τῶν γὰρ ἀναβεβηκότων ἐστὶν ἡ τοιαύτη γνῶσις. • Πάντα ὅσα ἡ θέλησεν ὁ Κύριος, ἐποίησεν ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐν τῇ γῇ, ἐν ταῖς θαλάσσαις καὶ ἐν πάσαις ταῖς ἀβύσσοις.» Θαλάσσας μὲν λέγει τοὺς διαφόρους κόλπους ἀβύσσους δὲ τὰ κατώτατα, τὰ ἀνεξερεύνητα. • Ανάγων νεφέλας ἐξ ἐσχάτων τῆς γῆς.» - ῾Ο ἐξ αὐτοῦ τοῦ κατωτάτου βάθους τῆς γῆς βαρείας νεφέλας μετεωρίζων. • Αστραπὰς εἰς ὑετὸν ἐποίησεν.» — Εἰς τὸν ὑετὸν ἐποίησε καὶ ἀστραπάς, καὶ τὰ φθαρτικὰ ἀλλήλων, τὸ ὕδωρ καὶ τὸ πῦρ, ὁμοῦ συνετήρησεν. • Ο ἐξάγων ἀνέμους ἐκ θησαυρῶν αὐτοῦ.» Θησαυροὺς αὐτοῦ λέγει τοὺς ἀποκρύφους τόπους ὅθεν ἐξέρχονται οἱ ἄνεμοι, ἢ ὡς ἐκ θησαυρῶν αὐτοῦ διὰ τὸ εὔκολον τῆς ἐξαγωγῆς. • Καὶ ἐξαπέστειλε σημεῖα καὶ τέρατα ἐν μέσῳ σου, Αίγυπτε. ο — Τὸ ἐν μέσῳ τὸ πανταχοῦ δηλοῖ καὶ τὸ φανερῶς. • "Ος ἐπάταξεν ἔθνη πολλὰ καὶ ἀπέκτεινε βασιλεῖς κραταιούς, τὸν Σηών βασιλέα τὸν ᾿Αμοῤῥαίων, «Κύριε, τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα καὶ τὸ μνημόσυνόν σου εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.» Δια ταῦτα, φησί, τὸ ὄνομά σου καὶ ἡ μνήμη σου αδια ἔσονται παρὰ τοῖς εὐεργετηθεῖσιν. • Ότι κρινει Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ. 1- "Η το ἐκδικήσει βλαπτόμενον παρ' ἐχθρῶν. • Καὶ ἐπὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ παρακληθήσεται. Ιλεουμένοις αὐτῶν ἐπικαμφθήσεται καὶ ἀντιλήψεται τούτων. • Τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἔργα Εἴδωλόν ἐστιν, οὗ τὸ πρωχειρῶν ἀνθρώπων.» τότυπον, ἀνυπόστατον· εἰκὼν δέ ἐστιν, ἔχουσα πρω τότυπον ὑφεστώς. • Οίκος Ισραήλ, εὐλογήσατε τὸν Κύριον· οἶκος 'Ααρών, εὐλογήσατε τὸν Κύριον. Υμνήσατε πάντες διὰ τὰς δηλωθείσας εὐεργεσίας. • Εὐλογητός Κύριος ἐκ Σιὼν ὁ κατοικῶν Ἱερουσαλήμ.» — Αξιος ὑμνεῖσθαι ὁ Κύριος ἀπὸ τῆς Σιών, ὃς ἐν τῇ Ἱερουσαλὴμ ἔχει τὸ οἰκητήριον, ἤτοι τὸν ναόν. Νοεῖται δὲ ὁ οὐρανὸς Ἱερουσαλὴμ καὶ Σιών. ΨΑΛΜΟΣ ΡΑΕ. Εξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ ὅτι ἀγαθός· ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.» -- Εὐχαριστεῖτε τῷ Κυρίῳ ὑπὲρ τῶν μυρίων εὐεργεσιῶν αὐτοῦ, ὅτι τὸ ἔλεος αὐτοῦ αἰώνιον ἐστι μὴ διακοπτόμενον πώποτε. Πρὸς Ο ἐπίτασιν δὲ τοῦ τοιούτου ἐλέους ἀκροτελεύτιον ἐν πᾶσι τοῖς ἐφ' ἑξῆς τέθεικε στίχοις το, ο Ότι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.» • Εξομολογεῖσθε τῷ Θεῷ τῶν θεῶν· ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.» Καὶ τῶν δαιμόνων, θεῶν ἤτοι τῶν εἰδώλων, ἢ τῶν ἐν αὐτοῖς ἐνεργούντων δαιμόνων αὐτός ἐστι Θεός· αὐτὸς γὰρ ἐκ μὴ ὄντων τὰ πάντα παρήγαγεν. • Εξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ τῶν κυρίων· ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. Αὐτὸς γὰρ βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων, καὶ Κύριος τῶν κα ριευόντων. • Τῷ ποιήσαντι θαυμάσια μεγάλα μόνῳ· ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.» Τῷ μένῳ πρὸς ἀντιδιαστολὴν κεῖται τῶν εἰδώλων τε καὶ δαιμόνων· ἕνα γὰρ Θεὸν καὶ Κύριον λέγει τὸν παντουργήν καὶ παντοδύναμον. • Τῷ ποιήσαντι τοὺς οὐρανοὺς ἐν συνέσει· ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. ὁ Σύνεσιν τὴν σοφίαν φησί. • Τῷ στερεώσαντι τὴν γῆν ἐπὶ τῶν ὑδάτων· ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. ο - Εἴρηται ἐν τῷ κγ' ψαλμῷ περὶ τούτου. • Τὸν ἥλιον εἰς ἐξουσίαν τῆς ἡμέρας· ὅτι εἰς τὸ αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.» Εἰς τὸ ἐπικρατεῖν τῆς ἡμέρας· καὶ ὁ οὐρανὸς δὲ καὶ οἱ φωστῆρες καὶ ἡ ἡμέρα καὶ ἡ νὺξ καὶ τὰ καθόλου καὶ τὰ μέρος θαυμάσια πάντα δι' ἀγαθότητα καὶ ἔλεος γέγονε τοῦ Θεοῦ, καὶ αὐτῶν δοκούντων πάσχειν κακῶς

εὐεργετουμένων διὰ τοῦ τὴν κακίαν κολάζεσθαι καὶ ἐκτρίβεσθαι. - Του • Τῷ πατάξαντι Αἴγυπτον σὺν τοῖς πρωτοτόκοις αὐτῶν· ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. Ὁ τέστι τῷ ἐκπλήξαντι. • Καὶ ἐξαγαγόντι τὴν Ἰσραὴλ ἐκ μέσου αὐτῶν ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.» Εκ μέσου αὐτῶν τῶν Αἰγυπτίων. Χεῖρα δὲ καὶ βραχίονα την δύναμιν ὀνομάζει. • Τῷ καταδιελόντι τὴν Ἐρυθράν θάλασσαν εἰς διαιρέσεις· ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. – Διαιρέσεις λέγει τὰ κτήματα· εἰ; δύο γὰρ μέρη διεῖλον αὐτήν. • Καὶ ἐκτινάξαντι Φαραὼ καὶ τὴν δύναμιν αὐτοῦ εἰς θάλασσαν Ἐρυθράν· ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. ο - Εκτίναξιν φησι τὴν ῥῆξιν καὶ καταπόντισιν. • Τῷ διαγαγόντι τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ· ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.» - Καὶ τὸ διαβῆναι τὴν ἔρημον ἀβλαβῶς μέγιστον θαῦμα, μήτε λιμοῦ μήτε δίψης, μὴ καύσεως μὴ ψύχους, μή θηρίων, μή τινος ἄλλου δυνηθέντος αὐτοὺς λυμῇ νασθαι. - Taι "Οτι ἐν τῇ ταπεινώσει ἡμῶν ἐμνήσθη ἡμῶν ὁ Κύριος· ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. πεινουμένων ἡμῶν ἤτοι κακοπαθούντων· ἰδὼν γὰρ, φησὶν, εἶδον τὴν κάκωσιν τοῦ λαοῦ μου τοῦ ἐν Αἰγύπτῳ. Οἰκειοῦται δὲ τὰ τῶν προγόνων διδοὺς τροτὴν κατάλληλον εκάστη φύσει. • Ἐξομολογεῖσθε τῷ Θεῷ τοῦ εὐρανοῦ· ὅτι εἰς Γ. τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. Εἰ καὶ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῶν ἐν οὐρανῷ ποιητὴς καὶ δεσπότης δηλονότι καὶ τῶν ἐμπεριεχομένων τῷ οὐρανῷ, λέγεται δὲ ἰδίως τοῦ οὐρανοῦ, καὶ τῶν οὐρανίων Θεός, κατ' οἰκείωσιν, ὡς τῶν ἄνω δυνάμεων τῇ ἐκπληρώσει προκειμένων τοῦ θείου θελήματος. • Ἐπὶ ταῖς ἱτέαις ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν Βαβυτὰ ὄργανα ἡμῶν.» — Εν μέσῳ τῆς χώρας Ba λῶνος. Οργανον δὲ λέγει ψαλτήριον, κιθάραν καὶ τὰ λοιπά· καὶ γὰρ πρὸς ὕμνησιν θεοσεβείας ἐπεφ!- μοντο ταῦτα. 4 "Οτι ἐκεῖ ἐπηρώτησαν ἡμᾶς οἱ αἰχμαλωτεύσαν τες ἡμᾶς λόγους ᾠδῶν.» Εἶπον ἡμῖν οἱ αἰχμα λωτεύσαντες ἀπὸ Ἰσραὴλ καὶ ἀπαγαγόντες εἰς Βαβυλῶνα, λόγους ὁδῶν λαλῆσαι δηλονότι, καὶ μνη ὑμνήσαι δηλαδή. • Καὶ οἱ ἀπαγαγόντες ἡμᾶς, Ὕμνον ᾆσατε ἡμῖν ἐκ τῶν ᾠδῶν Σιών.» = Λείπε. τὸ λέγοντες. • Πῶς ᾄσωμεν τὴν ᾠδὴν Κυρίου ἐπὶ γῆς ἀλλοτρίας; ν -- Προσυπακουστέον τὸ εἶπομεν. • Ἐὰν ἐπιλάθωμαί σου, Ἱερουσαλήμ, ἐπιλησθείη ἡ δεξιά μου.» –– Επιλαθοίμην τοῦ ἔχειν δεξιά» χεῖρα γεγονυίας αὐτῆς ἀναισθήτου τε καὶ ἀνενεργήτου. • Κολληθείη ἡ γλῶσσά μου τῷ λάρυγγί μου, ἐὰν μή του μνησθώ, ν - Ηγουν ἄλαλος γενοίμην. Ταῦτα δὲ καὶ ἡμεῖς περὶ τῆς ἄνω Ἱερουσαλήμ νοεῖν ὀφείλομεν. «Ἐὰν μὴ προανατάξωμαι τὴν Ἱερουσαλήμ ὡς ἐν ἀρχῇ τῆς εὐφροσύνης μου. – Πάθοιμ: ἅπερ εἶπον ἐὰν μὴ πρὸ τῶν ἄλλων ἁπάντων ἀνατάξομαι ἐν τῇ μνήμῃ μου τὴν Ἱερουσαλήμ, ὡς ἐν ἀρχῇ τῆς εὐφροσύνης μου οὖσαν τῆς οἰασδήποτε, τουτέστι κεφάλαιον χαρᾶς μου καὶ πρώτην ἡδονήν. • Μνήσθητι, Κύριε, τῶν υἱῶν Ἐδῶ τὴν ἡμέραν Ἱερουσαλήμ.» — Μνήσθητι τῶν ἡμετέρων συγγε νῶν ᾿Αραβίων κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς συμφορά; Ἱερουσαλήμ, πῶς διέκειντι δηλονότι, καὶ ἀπόδο; αὐτοῖς. • Τῶν λεγόντων, Ἐκκενοῦτε, ἐκκενοῦτε ἕως τῶν θεμελίων αὐτῆς.» — Οἱ γὰρ Αράδιοι διὰ φθόνον συνεμάχησαν τοῖς Βαβυλωνίοις, καὶ κατασκαπτομέ νης τῆς Ἱερουσαλὴμ ήπειγον αὐτοὺς ἀναμοχλεύειν καὶ τὰ θεμέλια. • Θυγάτηρ Βαβυλῶνος ἡ ταλαίπωρος. ο - Προφητεῖαι ταῦτα περὶ τῶν συμβησομένων τῇ Ba.. λῶνι· ὅθεν καὶ ἀθλίαν ταύτην ὠνόμασεν. • Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ Ἱερεμίου.» Τουτέστι διὰ Ἱερεμίου. Ἀθετεῖται δὲ παρὰ τοῖς ἐξηγηταῖς ἡ ἐπιγραφὴ τοῦ παρόντος ψαλμου· ὥσπερ καὶ τῶν δύο τῶν μετ' αὐτὸν, ἐν οἷς τὸ τοῦ Ζαχαρίου ὄνομα ἐπιγέγραπται. ᾿Αθετοῦνται δὲ αἱ τοιαῦται ἐπιγρα φαί, ὡς μήτε τῷ Εβραϊκῷ, μήτε τοῖς ἄλλων ἐξηγητῶν βιβλίοις ἐγκείμεναι, καὶ ὡς ἐντεῦθεν ὑπο πτευόμεναι τοῦ μὴ εἶναι πάντας τους ψαλμούς μετὰ ἀγγέλων ὑμνήσω σε. Λέγεται δὲ καὶ ὁ ἱερεὺς ποιήματα τοῦ Δαυΐδ. Μήποτε οὖν ἐπεὶ μόνος δ Δαυὶὸ τὸ βασιλικόν κατέχων ψαλτήριον ἔψαλλεν, οἱ δὲ λοιποὶ ἀρχῳδοὶ ἑτέροις ὀργάνοις ἐχρῶντο πρὸς ψαλτώδησιν, ἤρξατο μὲν ὁ Δαυὶὸ τοὺς εἰρημένους ψάλλειν ψαλμούς, διά τινα δὲ περίστασιν ἐμποδι σθεὶς, Ἱερεμίᾳ τινὶ καὶ Ζαχαρία τὸ ψαλτήριον ενεχείρισε, καὶ διὰ τῶν τοιούτων ἀνδρῶν ὡς δι᾿ ἑαυτοῦ, τοὺς δηλωθέντας ψαλμοὺς ἐψαλτώ δησεν. • Ἐπὶ τῶν ποταμῶν βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών.» — Προσώπῳ τῶν αἰχμαλωτισθέντων ἐν Βαβυλῶνι ψαλτωδῶν ὁ παρών συνετέθη ψαλμός. Οἱ αἰχμάλω τοι ὄντες ἔξω τῶν πόλεων ηὐλίζοντο. ΨΑΛΜΟΣ ΡΑΖ'. • Ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε, ἐν ὅλῃ καρδία μου, καὶ ἐναντίον ἀγγέλων ψαλῶ σοι.» — Τουτέστι ἄγγελος Κυρίου καὶ Θεός. • Εξομολογήσομαι τῷ ὀνόματί σου ἐπὶ τῷ ἐλέει σου καὶ τῇ ἀληθείᾳ σου.» Οτι ἀληθῶς με ηλέησας, ἢ ὅτι ἀληθεύσεις ἐφ᾽ οἷς ἐπηγγείλω μοι. • "Οτι ἐμεγάλυνας ἐπὶ πᾶν τὸ ὄνομα τὸ ἁγιόν - "Οτι μέγα έδειξας ὄνομά σου εἰς πᾶν δ σου. εἰργάσω. • Πολυωρήσεις με ἐν ψυχῇ μου δυνάμει σου.» Πολλῆς κηδεμονίας ἀξιώσεις, φυλάξεις κατά ψυχὴν διὰ τῆς δυνάμεώς σου. • Εξομολογησάσθωσάν σοι, Κύριε, πάντες οι βασιλεῖς τῆς γῆς.» – Οἱ εὐσεβεῖς δηλαδή. • Ότι ήκουσαν πάντα τὰ βήματα του στόματός Τὰ διὰ τοῦ νόμου καὶ προφητῶν, τὰ διὰ σου. Σ

τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῶν ἀποστόλων· ἐντεῦθεν γὰρ ἡ εὐσέβεια ἡ ἀληθῆς εὐεργεσία τῆς ψυχῆς. • Καὶ ἀσάτωσαν ἐν ταῖς ὁδοῖς Κυρίου. 1 - Δια τῶν ᾠδῶν Κυρίου, ἤτοι τῶν εἰς Κύριον πεποιημέ νων ὑμνολογιών. • Ότι μεγάλη ἡ δόξα Κυρίου, ὅτι ὑψηλὸς Κύριος, καὶ τὰ ταπεινὰ ἐφορᾷ. - Υψηλὸς μὲν τὴν φύσιν, μέχρι δὲ τῶν εὐτελεστάτων καὶ φαυλοτάτων ἐκτείνει τὴν πρόνοιαν. • Καὶ τὰ ὑψηλὰ ἀπὸ μακρόθεν γινώσκει, ο — Καὶ τὰ μεγάλα τῶν πραγμάτων πόρρωθεν καὶ πρὸ τοῦ γενέσθαι ἐπίσταται. • Ἐὰν πορευθῶ ἐν μέσῳ θλίψεως, ζήσεις με.» Ἐὰν ἐμπεριληφθώ κινδύνοις ζώων, διασώ σεις με. • Επ' ὀργὴν ἐχθρῶν μου ἐξέτεινας χειράς σου.» — Ἐπὶ τὴν κατ' ἐμοῦ λύσσαν τῶν ἐχθρῶν μου ἐπήγαγες τὴν δύναμίν σου, καὶ κατέσβεσας αὐτήν· ἐμὲ δὲ ἔσωσας. • Κύριος ανταποδώσει ὑπὲρ ἐμοῦ.» - Τοῖς ἔχε θροῖς δηλαδή. · Κύριε, τὸ ἔλεός σου εἰς τὸν αἰῶνα.» - Επει διηνεκὴς καὶ ἐλεήμων εἶ καὶ δημιουργὸς ἡμῶν, μὴ παρίδῃς ἡμᾶς ἐπικαλουμένους σε • Εἰς τὸ τέλος τῷ Δαυΐδ ψαλμὸς Ζαχαρίου ἐν τῇ διασπορᾷ.» Προσώπῳ τοῦ βασιλέως Ιωσίου προσευχομένου καὶ τὴν περὶ αὐτοῦ πρόγνωσιν έχε πληττομένου καὶ θαυμάζοντος ὅπως ἐκ δυσσεβῶν βλαστήσας προγόνων όλως γέγονε τοῦ Θεοῦ. ' «Κύριε, ἐδοκίμασάς με, καὶ ἔγνως με. Τουτο ἐστι δοκίμως καὶ ἐπιστημόνως γινώσκεις με. • Σὺ ἔγνως τὴν καθέδραν μου καὶ τὴν ἔγερσίν μου.» Ητοι τὸν βίον μου· καὶ γὰρ ἐν ἀργίᾳ καὶ ἐνεργίᾳ σύμπας ὁ βίος. • Σὺ συνῆκας τοὺς διαλογισμούς μου ἀπὸ μακρόθεν.» Πρὸ τοῦ κινηθῆναι αὐτούς. • Την τρίβον μου καὶ τὴν σχοῖνόν μου σὺ ἐξιχνίαΤὴν ὁδὸν τοῦ βίου μου πᾶσαν καὶ τὸ μέσ σας. 1 - τρον αὐτῆς ὅσον μὲν προέβη, ὅσον δὲ λείπεται, σὺ ἀκριβῶς οἶδας. Καὶ • Καὶ πάσας τὰς ὁδούς μου προεῖδες.» τὰς πράξεις μου πρὸ τοῦ γενέσθαι ἑώρακας ὡς ἑστώσας ἐνώπιόν σου. Οίδας • ῞Οτι οὐκ ἔστιν δόλος ἐν γλώσσῃ μου.» μετὰ τῶν ἄλλων ὡς οὐκ ἔστι πανουργία ἐν τοῖς λόο γοις μου. • Ιδού, Κύριε, σὺ ἔγνω; πάντα τὰ ἔσχατα καὶ τὰ ἀρχαῖα.» — Σύ, Κύριε, συλλήβδην ἐπίστασαι σύμ παντα, τά τε γενησόμενα καὶ τὰ γεγονότα. • Σὺ ἔπλατάς με, καὶ ἔθηκας ἐπ' ἐμὲ τὴν χεῖρά σου.» — Οὐ μόνον δεδημιούργηκας, ἀλλὰ καὶ τῇ προνοίᾳ σου σκέπεις με. • Εθαυμαστώθη ἡ γνῶσίς σου ἐξ ἐμοῦ.» – Η γνῶσις τῆς σῆς οὐσίας ἐμεγαλύνθη ὑπὲρ ἐμὲ, ὑπὲρ τὴν ἐμὴν κατάληψιν γέγονεν. • Εκραταιώθη, καὶ οὐ μὴ δύναμαι πρὸς αὐτήν.» Ισχυροτέρα γέγονεν, ἢ ὥστε καταληφθῆναι ἐμοὶ λογισμοῖς· οὐ μὴ ἰσχύσω περιδράξασθαι αὐτῆς. ' - • Ποῦ πορευθῶ ἀπὸ τοῦ Πνεύματός σου, καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου τοῦ φύγω; Ἀπὸ τοῦ νῦν διδάσκει τὸ πανταχοῦ παρεἶναι τὸν Θεὸν τῇ δυνάμει καὶ τῇ προνοίᾳ καὶ πάντα πληροῦν. Πνεῦμα δὲ καὶ πρόσωπον Θεοῦ τὸν Λόγου κατά περίφρασιν. "Ανάβασιν δὲ, φησί, καταβαίνουσι νοεράν. • Ἐὰν ἀναλάβοιμι τας πτέρυγάς μου κατ' ὄρθρον καὶ κατασκηνώσω εἰς τὰ ἔσχατα τῆς θαλάσσης. Πτέρυγας ονομάζει τὴν ὀξυκινησίαν τοῦ νοός. Κατ' ἔρθρον δὲ εἴρηκε, διὰ τὸ νήφειν τότε πλέον τὸν νοῦν. Εσχατον δὲ τῆς θαλάσσης τὰς ἀβύσσους φησί. «Καὶ γὰρ ἐκεῖ ἡ χείρ σου ὁδηγήσει με, καὶ καθ. έξει με ἡ δεξιά σου. Ο γὰρ περιττές κἀκεῖ, φησὶν, εὑρήσει την δύναμίν σου ἔμπροσθέν μου καὶ κατάσχῃ με ἐν ἀρύκτῳ. • Καὶ εἶπον· "Αρα σκότος καταπατήσει με • kat νὺξ φωτισμὸς ἐν τῇ τρυφῇ μου.» — Ελογισάμην οὖν, "Αρα σκότος κατακαλύψαι δυνήσεται καὶ κρύψαι με ἀπὸ τοῦ· ἀλλὰ καὶ ἡ νὺξ φωτεινή ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ, ὅς ἐστιν ἡ ἐμὴ τρυφή. Διὰ τούτων δὲ διδάσκει τὸ ἀλάθητον τοῦ Θεοῦ. «Ότι σκότος οὐ σκοτισθήσεται ἀπὸ σοῦ, καὶ νύξ ὡς ἡμέρα φωτισθήσεται.» Οτι τὸ σκότος οὐχ ἕξει φύσιν σκότους ἐνώπιόν σου, ἀλλὰ καὶ ἡ νὺξ τὰ τῆς ἡμέρας ἐπιδείξεται ίδια. • Ὡς τὸ σκότος αὐτῆς, οὕτω καὶ τὸ φῶς αὐτῆς.» Ὡς τὸ σκότος αὐτῆς τῆς νυκτὸς φωτεινὸν παρὰ σοὶ, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὸ φῶς αὐτῆς τῆς ἡμέρας, μηδὲν πλέον ἔχον εἰς τὸ φαίνειν· ἴσα γάρ καὶ ἄμφω παρὰ σοί. • Ὅτι σὺ ἐκτήσω τους νεφρούς μου.» - Οὐ μό ναν τις πράξεις οὕτως οἶδας λίαν ἀλαθήτως, ἀλλὰ καὶ τὰ κατώτερα καὶ βαθύτερα τῶν διαλογισμῶν μέρη μετὰ σοῦ ἔχεις ἀεὶ καθάπερ ἴδιον κτῆμα. • Αντελάβου μου ἐκ γαστρὸς μητρός μου. Τί λέγω βάθη λογισμῶν; ὅλον ἐμὲ ἰδιοποιήσω ἐκ νηδύο; μητρικῆς, οὐδὲ μία τὸ λοιπὸν κίνησις ή σώματος ἢ ψυχῆς πόῤῥω που τῆς σῆς καθέστηκε γνώσεως. • Εξομολογήσομαί σοι ὅτι φοβερῶς ἐθαμαστώς θης.» — Εὐχαριστήσω σοι μόνον· μετά φόβου γέρ τεθαύμακα τὴν σὴν σοφίαν καὶ οἰκονομίαν καὶ δύο να μιν. • Θαυμάσια τὰ ἔργα σου, καὶ ἡ ψυχή μου γινώσκει σφόδρα, ο Καὶ ἐγὼ γινώσκω λίαν τοῦτο, ὅτι θαυμαστά σοι τὰ ἔργα· ἐγὼ γὰρ ἐξετάζω περὶ αὐτῶν. • Οὐκ ἐκρύβη τὸ ὀστοῦν μου ἀπὸ σοῦ, ὅ ἐποί ησας ἐν κρυφή. Οὐκ ἀφανής σοι καὶ ἄγνωστος τῶν ἐμῶν ὀστέων ή σύμπηξις, ἣν κατεσκεύασας ἀφανῶς ἐν τῇ νηδύϊ τῆς μητρός μου, οὐκ ἀφανής σοι πῶς ἔχει φύσεως. • Καὶ ἡ ὑπόστασίς μου ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς.» ᾿Απὸ κοινοῦ τὸ, οὐκ ἐκρύβη ἀπὸ σοῦ, ἤγουν ἐν τῷ βάθει τῆς γῆς κρυπτομένη μετά θάνατον ἡ τοῦ σώματός μου ὑπόστασις οὐκ ἀφανής σο:, δηλονότι πῶς ἔχει φύσεως, τουτέστιν οἶδας ἀκρι

Εῶς καὶ τοὺς τῆς συμπήξεώς μου λόγους, καὶ τοὺς ἡ ἔγνως με, πῶς πάλιν φησί, Δοκίμασόν με καὶ γνῶθι τῆς διαλύσεως. • Τὸ ἀκατέργαστόν μου εἶδον οἱ ὀφθαλμοί σου.» – Καὶ τί λέγω σύμπηξιν καὶ διάλυσιν; αὐτὸ τὸ τὴν πρώτην ἀφορμὴν τῆς ἐμῆς γενέσεως δεδωκώς σπέρμα μήπω τυχὸν ἐν τῇ μητρὶ μηδεμιᾶς έργασίας βρεφουργικῆς οὕτως οἶδας ὡς αὐτοτελή μου ὑπόστασιν. • Καὶ ἐπὶ τὸ βιβλίον σου πάντες γραφήσονται. Καὶ οὐ μόνον ἐμὲ γινώσκεις οὕτως, ὡς ἔφην, ἀλλὰ καὶ ἀπαξάπαντας βιβλίον μὲν γὰρ Θεοῦ ἡ ἀκριβὴς γνῶσις - γραφὴ δὲ αὐτοῦ ἡ διηνεκής μνής μη. Το γραφήσεται δὲ νῦν ἀντὶ τοῦ γεγραμμένοι εἰσί τα πάντα γὰρ οἷον ὁ Θεὸς πρὶν γενέσεως αὐτῶν· ἐν μὲν οὖν τῷ βιβλίῳ τῆς ἁπλῆς γνώσεως γεγραμμένοι τυγχάνουσι σύμπαντες· ἐν δὲ τῷ κατ' οἰκείωσιν γνώσεως μόνοι οἱ δίκαιοι. • Ημέρας πλασθήσονται, καὶ οὐδεὶς ἐν αὐτοῖ. Πάντες μέντοι γε οἱ ἐν τῇ βίβλω σου γεγρημο μένοι πλασθήσονται πλάσιν ἡμέρας, ἤτοι πλάσιν ἡμερινὴν, καὶ οὐδεὶς ἐν αὐτοῖς ἔσται, δηλονότι μὴ τοιαύτην πλάσιν πλασθείς. Τουτέστι, πᾶσα φύσις βροτῶν διὰ τῆς παλιγγενεσίας ἀναπλασθήσεται περὶ ταύτης γὰρ νῦν ὁ προφήτης φιλοσοφεί, πλάσιν ἡμερινὴν ὀνομάζων αὐτὴν ὡς τοῦ σκότους τῶν τα θῶν ἀπηλλαγμένην, ὡς μηδὲν ἔχουσαν κρυπτόν ἐνεργούμενον, ὡς διάδοχον. Τὴν ζωὴν τῇ τοῦ θανά του σκιᾷ κεκτημένην καὶ ἀκατάλυτον, ὡς πάντων ἁπλῶς καθαρεύουσαν διὰ τὴν πρώτην γένεσιν, πλά σιν νυκτερινὴν ὁ λόγος οἶδε καλεῖν. • Ἐμοὶ δὲ λίαν ἐτιμήθησαν οἱ φίλοι σου, ὁ Θεός. ο Φίλο: Θεοῦ ὅσοι δι' ἀρετῆς οἰκειοῦνται αὐτῷ. • Λίαν ἐκραταιώθησαν αἱ ἀρχαὶ αὐτῶν. ἐξουσίαι αὐτῶν κραταιαί· κατακυριεύσουσι γὰρ πάθους παντὸς καὶ κατὰ πάσης ἀεὶ κακίας ἐγείρουσι τρόπαια τῇ ἀμάχῳ ἰσχύϊ τῆς ἀρετῆς. • Εξαριθμήσομαι αὐτοὺς, καὶ ὑπὲρ ἅμμον πλή Ουνθήσονται, ν -- Καὶ ὀλίγοι τῷ ποσῷ τυγχάνοντες, ἀπειροπληθεῖς ἐμοὶ καθεστήκασι· πολλαὶ γὰρ μυα ριάδες οὐκ εἰσὶν ἑνὸς τούτων ἀντάξιαι. • Εξηγέρθην καὶ ἔτι εἰμὶ μετὰ σοῦ. Εξανέσ στην τῆς τῶν συμφορῶν καταπτώσεως, καὶ οὐκ ἀπέστην τῆς ἀρετῆς, ὅπερ πάσχουσιν ἐν εὐημερία πολλῇ. τὴν καρδίαν μου; ἢ δῆλον ὅτι κἂν ἀποτείνῃ τὰ μή ματα πρὸς Θεόν, ἀλλ' εἰς πληροφορίαν τῶν ἀκουόν των τοῦτο ποιεῖ καὶ ὠφέλειαν· ἐπεὶ καὶ ἡμεῖς πολλάκις ειώθαμεν, οπότε τι πληροφορητικῷ διηγούν μεθα πρὸς Θεὸν σχηματίζειν τὴν τοιαύτην διήγησιν· 8 γοῦν λέγει ταῦτό ἐστιν, ὅτι Δεδοκιμασμένως καὶ ἀκριβῶς ἐπίσταται ὁ Θεὸς, ὡς οὐκ ἔστιν ἐν ἐμοὶ πράξις ἄδικος· τὸ γὰρ εἰ δύναμιν ἔχει ἀρν, σεως. • Καὶ ἴδε, εἰ ὁδὸς ἀνομίας ἐν ἐμοὶ καὶ ὁδήγησόν με ἐν ὁδῷ αἰωνίᾳ. 1 – Επάγαγέ με πρὸς ζωὴν αἰώνιον. • Εἰς τὸ τέλος, ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. Ἐξελοῦ με, Κύριε, ἐξ ἀνθρώπου πονηροῦ· ἀπὸ ἀνδρὸς ἀδίκου ῥῦσαί με. 1 — Τὸ ἐλογίσαντο ἀντὶ τοῦ ἐμελέτη • Ἐὰν ἀποκτείνῃς αμαρτωλούς, ὁ Θεός. - Προσ- η υπακουστέον τὸ εὖ ἔχει. Αἰτεῖ δὲ οὐ τὴν τῶν ἀνθρώπων φθοράν, ἀλλὰ τὴν τῆς κακίας ἀναίρεσιν. • Ανδρες αἱμάτων, ἐκκλίνατε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι ἐρισταί ἐστε εἰς διαλογισμόν.» - Οτι ἔριδας καὶ μάχας ἀεὶ διαλογίζεσθε καὶ μελετάτε. • Λήψονται εἰς ματαιότητα τὰς πόλεις σου. Οἰκήσουσιν, ὦ Κύριε, μάτην τὰς πόλεις σου οἱ τοιοῦτοι, μένοντες εἰς ἀρετὴν ἄκαρποι. Πᾶσα δὲ πο λις τοῦ Κυρίου, ἐπεὶ καὶ πᾶσα ἡ γῆ. • Καὶ ἐπὶ τοῖς ἐχθροῖς σου ἐξετηκόμην.» 'Edaπανῶμεν τῷ πυρὶ τοῦ κατ' αὐτῶν δικαιου θυμοῦ. • Δοκίμασόν με, ὁ Θεὸς, καὶ γνῶθι τὴν καρδίαν μου· ἔτασόν με, καὶ γνῶθι τὰς τρίβους μου. σαν. • Οίτινες ελογίσαντο ἀδικίας ἐν καρδίᾳ, ὅλην τὴν ἡμέραν παρετάσσοντο πολέμους.» — Εν ὅλῳ τῷ βίῳ αὐτῶν εὐτρεπίζοντο εἰς πολέμους. Πόλεμον δὲ ὀνομάζει πᾶσαν ἐπήρειαν, ἐν διανοίᾳ καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ θεωρουμένην. • Ἠκόνησαν γλῶσσαν αὐτῶν ὡσεὶ ὄφεως. — Ὤξυναν εἰς λόγους βλαπτικούς δίκην Ἰησοῦ. • Ἰς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν. 1 - - Λόγος ὀλέριος ἐν τῷ στόματι αὐτῶν. • Φύλαξόν με, Κύριε, ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ, ἀπὸ ἀνθρώπων ἀδίκων ἐξελοῦ με. ν - Χείρα καλεῖ τὴν ἐνέργειαν. 'Αμαρτίαν δὲ καὶ ἀδικίαν καὶ πονηρίαν τὴν καθόλου κακίαν φησίν. • Οίτινες διελογίσαντο τοῦ ὑποσκελίσαι τὰ διαβή ματά μου. Ο Τὸ τοῦ περιττόν· Οἵτινες ἐμελέτησαν ἐμποδίσαι τῇ κατὰ νόμον πορεία μου. Υπερ • Εκρυψαν ὑπερήφανοι παγίδα μο:. ν ήφανος πᾶς παράνομος ὡς ὑπερόπτης του νόμου. • Καὶ σχοινία διέτεινα, παγίδας τοῖς ποσί μου. - Καὶ πολυπλόκοις ἐπιβουλαῖς ἥπλωσάν μοι τῆς κατὰ Θεὸν πορείας ἐμπόδια· ταῦτα γὰρ ονομάζει καὶ παγίδα καὶ σκάνδαλα. • Εχόμενα τρίβου σκάνδαλα ἔθεντό μο:. ο - - "Eγιστα τῆς ὁδοῦ ἔθεντό μοι προσκόμματα ὥστε περιπεσεῖν με τούτοις ἀφυλάκτως βαδίζοντα. • Εἶπα τῷ Κυρίῳ· Θεός μου εί σύ. ν - Ἐν τοῖς τοιούτοις κινδύνοις μόνον ἐπεκαλεσάμην τὸν Κύριον, εἰπὼν αὐτῷ, Θεός μου εἶ σύ· μὴ παρίδῃς τὸ δημιούργημά σου. • Ενώτισαι, Κύριε, τὴν φωνὴν τῆς δεήσεώς μου.» Δεομένου ῥυσθῆναι. • Κύριε, Κύριε, δύναμις τῆς σωτηρίας μου.» · Δύναμις σώζουσά με. «Επεσκίασας ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου ἐν ἡμέρᾳ που λέμου.» - - Μὴ μόνον βελῶν καὶ ξιφῶν, ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς ἡλιακής προσβολῆς, ἀθιγῆ τετήρηκάς με τῇ σκέπῃ σου. Ομολογῶ δὲ τὰς προσλαβούσας εύ εργεσίας εἰς ἀντίληψιν καὶ ἔτι αὐτὸν ἐπισπώμενος. • Μὴ παραδῷ Κυρίε, ἀπὸ τῆς ἐπιθυμίας μου ἁμαρτωλῷ.» Απὸ τῆς ἐπιθυμίας ἦν ἔχει κατ' Κατ' ἀρχὰς εἰπὼν πρὸς Θεὸν, Ἐδικίματάς με, ἐμοῦ ὁ ἁμαρτωλός, μὴ παραβής με αὐτῷ, τουτέστι

μὴ παραχωρήσῃς δρᾶσαί τι αὐτὸν, ὧν ἐπιθυμεῖ εἰς & ραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη μου. 1 — Φυλακὴν καὶ ἐμέ. • Διελογίσαντο κατ' ἐμοῦ· μὴ ἐγκαταλίπῃς με, μήποτε ὑψωθῶσιν. Εμελέτησαν κατ᾿ ἐμοῦ οἱ ἁμαρτωλοί· μὴ ἐάσῃς με ἀβοήθητον, ἵνα μὴ ἐπὶ πλέον ἐκ τῆς κατ᾿ ἐμοῦ νίκης ἀλαζονεύσηται. Τὸ • '[] κεφαὶ ἡ τοῦ κυκλώματος αὐτῶν.» κεφάλαιον τῆς κυκλωσάσης με ταύτης ἐπιβουλῆς ἡ μοχθηρά κατ' ἐμοῦ συμβουλὴ αὐτῶν πεσεῖται ἐπ' αὐτοὺς, καὶ ἀφανίσει αὐτούς. • Πεσοῦνται ἐπ' αὐτοὺς ἄνθρακες. ) — "Ανθρακαὶ ἐμπυρίους την θεήλατον τιμωρίαν εἴρηκε νῦν. • Εν πυρὶ καταβαλεῖς αὐτούς.» — Εν ταλαι πωροποιοῖς κακώσεσι, καὶ οὐ μὴ ὑπενέγκωσι ταύ της διὰ σφοδρότητα. • ᾿Ανήρ γλωσσώδης οὐ κατευθυνθήσεται ἐπὶ τῆς γῆς.» — Τὸν ὑβριστήν, τὸν ἐριστήν, τὸν φλύαρον οὐ κατευοδωθῆναι γνωμολογεί. • "Ανδρα ἄδικον κακὰ θηρεύσει εἰς διαφθοράν. ο - Τὸν ἄδικον ἄνδρα τὰ κακὰ τούτου ἔργα ἀγρεύσου σιν εἰς ἀπώλειαν, οὐκ εἰς σωτηρίαν ὡς ἡ ἄγρα τῶν μαθητῶν τοῦ Κυρίου • Εγνων ὅτι ποιήσει Κύριος τὴν κρίσιν τοῦ πρω χοῦ καὶ τὴν δίκην τῶν πενήτων.» – Εἰ καὶ μὴ νῦν, ἀλλά γε κατὰ τὴν μέλλουσαν ζωὴν ποιήσει Κύριος τὴν τῶν καταδυναστευομένων ἐκδίκησιν Ούραν ἀσφαλείας, ἔχουν ἀσφαλίζουσαν, εἴρηκεν ἐκ παραλλήλου, τὴν ἐπιστασίαν τοῦ νούς· εἰδότο; τίνα μὲν ἐκφέρειν τοῦ στόματος. τίνα δὲ κατέχειν ἔνδον χρεών· τοῦτο δὲ θείας ἐπικουρίας ἔργον οἶδε· δυσ κάθεκτον γὰρ ἡ γλῶσσα καὶ ἡ ταύτης εὐκολία πολλῶν κακῶν αἰτία καθέστηκε. • Μὴ ἐκκλίνῃς τὴν καρδίαν μου εἰς λόγους πονη ρίας τοῦ προφασίζεσθαι προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις.» - Μη παραχωρήσῃς ἐκτραπῆναι τὴν καρδίαν μου εἰς πονηρούς λογισμούς, ὥστε καὶ προφασίζεσθαι προφάσεις ἐν τῷ ἁμαρτάνειν ὡς τῆς μὲν πορνείας αἰτίαν ἡγεῖσθαι τὴν βίαν τῆς ἐπιθυμίας, τῆς κλοπῆς δὲ τὴν τῆς ἐνδείας ἀνάγκην καὶ ἄλλων ἁμαρτιῶν, - ἄλλα τίνεσθαι αίτια, καὶ μὴ τὸ κυρίως αἴτιον ὁμολογεῖν, τὴν ῥᾳθυμίαν τῆς ψυχῆς καὶ τὴν αὐθαίρετον ἐπὶ τὰ φαῦλα ὁρμήν. • Πλὴν δίκαιοι ἐξομολογήσονται τῷ ὀνόματί σου.» - Πλὴν καὶ τῆς ἐκδικήσεως βραδυνούσης οἱ δίκαιοι οὐ σκανδαλισθήσονται, ἀλλ᾽ εὐχαριστήσουσι καὶ οὔτ τως, καὶ κατοικήσουσι σὺν σοι, τουτέστι, τῇ σῇ μνήμῃ συνέσονται. Τοὺς αὐτοὺς δὲ λέγει δικαίους καὶ εὐθεῖς. Γ. «Κύριε, ἐκέκραξα πρὸς σέ, εἰσάκυσόν μου πρίσσχες τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου ἐν τῷ κεκραγίνει με πρὸς σέ. ν Ο προφήτης τὸν παρόντα ψαλμὸν καὶ τὸν πρὸ αὐτοῦ καὶ τὸν μετ' αὐτὸν, διωκόμενος ὑπὸ τοῦ Σαούλ, συντέθεικε. Κραυγὴν δὲ ὀνο μάζει τὴν ἐπίτασιν τῆς πρὸς Θεὸν νοερᾶς ἐντεύξεως. • Κατευθυνθήτω η προσευχή μου ως θυμίαμα ἐνώπιόν σου· ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία έσπε ρινή, - Ευοδωθήτω, φησίν, ἡ προσευχή μου ἔμπροσθέν σου ὡς θυμίαμα καὶ ἡ τῶν χειρῶν μου ἀνάστασις ὡς θυσία ἑσπερινή. Τοῦ μὲν νομικοῦ θυ μιάματος ἡ προσαγωγή πολυτελῶς καὶ καθαρῶς κατεσκευασμένου καὶ εὐωδεστάτων τυγχάνοντος λίαν εὐπρόσδεκτος· ἐδόκει Θεῷ· δύο δὲ θυσιῶν καθ᾿ ἑκάστην τελουμένων, τῆς μὲν ἑωθινῆς, τῆς δὲ ἐσπε ρινῆς, ἡ ἑσπερινὴ τιμιωτέρα τῆς ἑωθινῆς ἐκρίνετο, ὡς ἐπισφράγισμα ταύτης καὶ τῆς ἡμερινῆς ἀπά στις ἱερουργίας απαρτισμός. Λέγοι δ' ἂν καὶ οὕτως ὁ Προφήτης· Ἐλθέτω κατ᾽ εὐθὺ καὶ ἀνεμποδίστως ἡ προσευχή μου εμπροσθέν σου, τουτεστιν, εἰς σέ, ὥσπερ θυμίαμα εὐωδιάζουσα καὶ ἀποδεκτές, καὶ ἡ τῶν χειρῶν μου έπαρσις θυσία ὄντως λογισθήτω σοι, καὶ γενέσθω εὐπρόσδεκτος. Τὸ δὲ ἑσπερινή προσκείμενον τὸν καιρὸν εἴη ἂν δηλοῦν καθ᾽ ἂν ἡ παροῦσα ψαλμική δέησις συνεκτάζει χειρῶν τῷ Θεῷ προσενήνεκται. • Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόματί μου, καὶ θύ PATROL. GA. CXLII. U • Σὺν ἀνθρώποις ἐργαζομένοις τὴν ἀνομίαν.» - Τοῦ προφασίζεσθαι μετὰ τῶν παρανόμων· τούτων γάρ ἐστι τὸ προφασίζεσθαι μετὰ τὴν ἁμαρτίαν. • Καὶ οὐ μὴ συνδυάσω μετὰ τῶν ἐκλεκτῶν αὐτ Καὶ εἰ βοηθήσεις με:, οὐ μὴ συναυλισθῶ οὐδὲ αὐτοῖς τοῖς ὑπερέχουσι τῶν παρανόμων. τῶν. ν • Παιδεύσει με δίκαιος ἐν ἐλέει καὶ ἐλέγξει με. Φιλανθρωπευόμενος γὰρ παιδεύσει ὁ δίκαις. τὴν σωτηρίαν τοῦ πλημμελήσαντος ἐκζητῶν. Κρείττων οὖν ἡ τοῦ δικαίου παιδεία καὶ ὁ ἔλεγμὸς ἢ τῶν ἁμαρτωλῶν, ἡ φιλοφροσύνη. • "Οτι ἔτι ἡ προσευχή μου ἐν ταῖς εὐδοκίαι; απο των, ο Οὐ μόνον φεύγω τους παρανόμους και ἀπωθοῦμαι τὴν θεραπείαν αὐτῶν, ἀλλ' ἔτι καὶ προσ. εύχομαι κατὰ τῶν εὐδοκιών, ἤτοι θελήσεων αὐτῶν ἵνα μὴ τελεσθώσιν αὗται. • Κατεπόθησαν ἐχόμενοι πέτρας οἱ κριταὶ αὐτ τῶν.» — Αντιχρονικῶς καταποθήσονται οἱ δυνάσται αὐτῶν, ἤγουν ἀφανισθήσονται οἱ δυνάσται ού τῶν. "Ηγουν ἀφανισθήσονται ἔγγιστα πέτρας, του τέστι παραπλησίως πέτρα καταποντιζομένη ἧς οὐδὲν ἔχνος ὑπολιμπάνεται. • Ωσεί πάχος γῆς ἐρράγη ἐπὶ τῆς γῆς.» Καθάπερ πάχος αρότρῳ διατεμνόμενον βήγνυται. καὶ σκορπίσονται ἐπάνω τῆς γῆς, οὕτω τὰ ὀστα αὐτῶν διασκορπισθήσονται ἐν τῷ τάφω. Τ. τον γέρ ὠνόμασεν ᾅδην. Εὐχῆς δὲ δύναμιν ἅμα καὶ προφη τείας ἔχουσι τὰ ῥητά. • Ἐπὶ σοὶ ἤλπισα, μὴ ἀντανέλῃς τὴν ψυχήν μου.» - Μὴ ἀνέλῃς τὴν ψυχήν μου, ήγουν ἐμὲ, τουτέστι μὴ παραχωρήσῃς ἀναιρεθῆναι με ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν. Η δὲ ἀντὶ πρόθεσις ὥσπερ πολλάκις κἀνταῦθα πα ρέλκει. Νοοῦνται δὲ καὶ τὴν ὑπὸ δαιμόνων ἀναίρεσ σιν ἀπευχόμενα τὰ ῥητά. • Πεσοῦνται ἐν ἀμφιβλήστρῳ αὐτῶν οἱ ἁμαρτω λοί. ι - Πετοῦνται τῷ δικτύῳ τῆς κατ' ἐμοῦ αὐτῶν συσκευής. • Κατὰ μόνας εἰμὶ ἐγὼ ἕως οὗ παρέλθω. Ο Μεμονωμένος εἰμὶ ἀπ' αὐτῶν καὶ ἀναστροφῇ καὶ προαιρέσει μέχρις ἂν ἀποθάνω. ΨΑΛΜΟΣ ΡΜΑ. • Συνέσεως τῷ Δαυὶς ἐν τῷ εἶναι αὐτὴν ἐν τῷ

σπηλαίων προσευχή.» - Σπήλαιον λέγει τὸ διπλοῦν • Οτι οὐ δικαιωθήσεται ενώπιόν σου πᾶς ζῶν. ὅπου φεύγων τὴν Σαούλ ὁ Δαυΐδ ηυλίσατο κατὰ τὸ ἐνδότερον· εἶτα παρερχόμενος ὁ Σαούλ, κατεσκή ωσεν ἐν τῷ ἐξωτέρῳ ἀγνοῶν. Γνοὺς δὲ ὁ Δαυτὸ ὅτι συγκέκλεισται τοιαῦτα προσηύξατο. • Φωνῇ μου πρὸς Κύριον ἐκέκραξα, φωνῇ μου πρὸς Κύριον ἐδεήθην. ο - Φωνήν κράζουσαν φησι κάνε ταῦθα τὴν τοῦ νοὸς σύντονον ἔντασιν πρός Θεόν. • Εκχεῷ ἐνώπιον αὐτοῦ τὴν δέησίν μου. Εκκενώσω, προσθήσω. • Ἐν τῷ ἐκλείπειν ἐξ ἐμοῦ τὸ πνεῦμά μου, καὶ σὺ ἔγνως τὰς τρίβους μου.» - Ταῦτα ποιήσω ἐν τῷ κινδυνεύειν ἤτοι ἀποθνήσκειν. Σὺ δὲ, Κύριε, ἔγνως τὰς ὁδοὺς τῆς πολιτείας μου· μηδὲν γὰρ ἡδικηκώς τοὺς ἐπιβουλεύοντας μάτην κινδυνεύω διὰ φθόνον. • Ἐν ὁδῷ ταύτῃ ᾗ ἐπορευόμην ἔκρυψαν παγίδα μοι. ο Ἐν τῇ ὁδῷ ταύτῃ τῆς φυγῆς κρυφίως ἐπελθόντες ἀπέκλεισαν μοι τὴν ἔξοδον. • Κατενόουν εἰς τὰ δεξιὰ καὶ ἐπέβλεπον, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐπιγινώσκων με.» - Ἐκ τοῦ δεξιοῦ γὰρ μέσ ρους ειώθασιν οἱ φίλοι παρίστασθαι καὶ συμμαχεῖν. Απεσκόπουν οὖν, φησίν, εἰς τὰ δεξιὰ, καὶ οὐδεὶς γνωστὸς ἦν βοηθῶν. ο • Απώλετο φυγὴ ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐκζητῶν τὴν ψυχήν μου.» — Εξέλιπεν ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ τὴ δύνασθαί με φυγεῖν, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἀναζητών με ὥστε ῥύσασθαι τῆς καθείρξεως τῶν ἐθνῶν. Εκέκραξα πρὸς σὲ, Κύριε· εἶπα· Σὺ εἶ ἡ ἐλπίς μου. Πανταχόθεν ἀπελπίσας εἶπα, Σὺ μόνος ἐλω πίς μου, σὺ μόνος κλῆρός μου καὶ μετοχή μου, ἐν τῷ προσώπῳ τῆς γῆς, ἔνθα οἱ ζῶντες. • Ῥῦσαί με ἐκ τῶν διωκόντων με· ὅτι ἐκραταιώθησαν ὑπὲρ ἐμέ. ν Ἐν ἀφύκτῳ μου συγ κλεισθέντος. • Εξάγαγε ἐκ φυλακῆς τὴν ψυχήν μου του έξομολογήσασθαι τῷ ὀνόματί σου.» — Εξάγαγέ με, φησὶν, ἐκ τοῦ ἐν τῷ σπηλαίῳ συγκλεισμού, ὥστε εύχαριστῆσαί σου. • Πρόσεχες τὴν δέησίν μου· ὅτι ἐταπεινώθην σφόδρα. ο Τὴν πολλὴν κακουχίαν καὶ ταλαιπω ρίαν εἰς ἱκεσίαν προβάλλεται. — Ὅτι οὐκ ἀθωωθήσεται πᾶν ἄνθρωπος ἔμπροσθέν σου ζωῆς μετασχών· οὐδεὶς γὰρ ἀξίως, ἂν εὐηργέ τηται παρὰ σοῦ, τὰς σὰς ἐφύλαξεν ἐντολάς. • "Οτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου.» - Τὸ μὲν προηγησάμενον ὅτι αἰτιολογικὸν, τοῦτο δὲ διηγηματικόν· ἐχθρὸς δὲ καὶ ὁ ᾿Αβεσσαλώμ καὶ ὁ διάβολος. «Εταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου.» - έκαμψε σφόδρα. Κατο • ᾿Εκάθισέ με ἐν σκοτειγοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος. ο Ως νεκροὺς αἰωνίους, ἤτοι παλαιούς, ἐνέβαλέ μοι σκότει, τουτέστι λίαν ἐζόφωσε τὸν νοῦν μου ταῖς θλίψεσι. • Καὶ ἠκηδίασεν ἐπ᾿ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου.. Ηθύμησεν ἐν ἐμοὶ ἡ ψυχή μου, καὶ ἡμηχάνησε καὶ ἀπενάρκησε τῇ τῆς λύπης ὑπερβολῇ. • Εν ἐμοὶ ἐταράχθη ή καρδία μου, ο – Βορνο βηθεῖσα καὶ στροβηθείσα. • Εμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων.» — Εν αἷς εύα» ρεστῶν τῷ Θεῷ καλῶς ἐφερόμην. • Εμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου. ο --- 'Aveλίττων παρ' ἐμαυτῷ τὰ θαυμάσια καὶ λογιζόμενος τοὺς παραδόξους ἀπαλλαγέντας τῶν συμφορῶν. • Ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων.» Ἐν τοῖς δημιουργήματί σου διέτριβον τῇ μνήμη. Καὶ εὑρίσκων αὐτὰ προνοίας τῆς καὶ παρὰ σοῦ τυ χάνοντα, εὐελπὶς ἦν· οὐ περιόψει με. • Η ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Η ψυχή G μου πρὸς σὲ διψῶσα βοηθείας ὡς γῆ ἄνυδρος πρὸς ὑετὸν διψῶσα ὕδατος. • Ἐμὲ ὑπομενοῦσιν οἱ δίκαιοι ἕως οὗ ἀνταποδῷς μοι. 1 — Ακύλας· Εμὲ περιμενοῦσι δίκαιοι έως οὗ ἀμείψῃ με, τουτέστιν ἐκκρεμεῖς ἔσονται οἱ δίκαιοι ἐπ' ἐμοὶ, προσδοκῶντες ἀεὶ τὴν εἰς ἐμέ σου εὐερ- 1 γεσίαν, τὴν τῆς τοιαύτης μου ταλαιπωρίας καὶ ὑπομονῆς ἀντίδοσιν· ἔργα γὰρ ἀρετῆς τὸ τοῖς ἀδίχως πάσχουσι συναλγεῖν καὶ τὴν σωτηρίαν ἐκείνων λογίζεσθαι ἑαυτῶν. ΨΑΛΜΟΣ ΡΜΒ'. • Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ, ὅτε καταδιώκει αὐτὸν Ἀβεσσαλὴμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ. Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου· ἐνώτισα: τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ Ως ἀληθής· ἐπηγγείλω γὰρ εἰσακούειν σου. ) — τῶν ὀρθῶς ἐπικαλουμένων σε. • Εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου, ο Ως τὸν ἀδικούμενον δικαιῶν. • Καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου,» - Μὴ δικαιολογηθῇς μετ᾿ ἐμοῦ. • Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε· ἐξέλιπε τὸ πνεῦ μά μου.» — Εξέλιπεν, ὅσον οὔπω ἀφῆκεν, εἰ μὴ ταχέως ἀκούσεις μου. • Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου, ἀπ' ἐμοῦ· καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. ο Καὶ γενήσομαι ὡσεὶ νεκρός. • Ακουστόν ποίησόν μοι τὸ πρωΐ τὸ ἔλεός σου - ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα.» — Επάγγειλαί μοι ταχέως τὸ Ελεός σου. • Γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδὸν ἐν ᾗ πορεύσομαι. Οτι πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου. - - Ποίησον εγνωσμένην μοι τὴν πολιτείαν ἢν δεῖ πολιτεύεσθαί με. Γνῶσιν δὲ λέγει τὴν ἔμπρακτον, καθὼς καὶ παρακατιών φησι, ο Δίδαξόν με τὸ θέλημά σου, ούχ ὥστε εἰδέναι ἀλλ᾿ ὥστε ποιεῖν. ο . Τὸ πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθε!ᾳ.» — Εν ὁδῷ ὀρθῇ. Τοιαύτη δὲ ἡ τῆς ἀρετῆς. «Ενεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με. ο Οὐ διὰ τὴν ἐμὴν ἀρετὴν, ἀλλὰ διὰ τὸ ὄνομά σου ζωοποίησόν με, νενεκρωμένον ἤδη ταῖς ἁμαρτίαις ὁμοῦ καὶ ταῖς συμφοραΐς. • Ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου.» τὸν ἀδικούμενον. - Ἐν τῷ δικαιοῦν με Πρὸς σὲ ἀεὶ • Οτι· ἐγὼ δοῦλός σου εἰμι. } – κεχηνώς. ΨΑΛΜΟΣ ΡΜΓ. · Ηγουν • Ψαλμὸς τῷ Δαυίδ πρὸς τὸν Γολιάθ. διὰ τὴν Γολιάθ. Εὐχαριστήριος ὁ ψαλμὸς πρὸς Θεὸν

μετὰ τὸ κατὰ τὸν Γολιάθ τρόπαιον, ἄλλας τε νίκας Οὐχ ὅπλα γὰρ οὐδὲ στρατόπεδα πλὴν τῆς θείας ῥοπῆς πολλάς. δύναται σῶσαι αὐτούς. • Εὐλογητός Κύριος ὁ Θεός μου. • Ο ρυθμίζων καὶ εὐοδῶν τὰς χεῖράς μου ἐν παρατάξει, ἕως ἐν καιρῷ παρατάξεως. • Ο διδάσκων τὰς χεῖρας μου εἰς παράταξιν, τοὺς δακτύλους μου εἰς πόλεμον.» - Ο διδάσκων τοὺς δακτύλους μου ἐν καιρῷ πολέμου. • Ελεός μου καὶ καταφυγή μου. ἐστί μοι καὶ τὰ λοιπά. Ελεήμων • Ο ὑποτάσσων τὸν λαόν μου ἐπ' ἐμέ. ν Εν • Τῷ λυτρουμένῳ Δαυΐδ τὸν δοῦλον αὐτοῦ ἐκ ῥομφαίας πονηράς.» – Εκ πολέμου δεινοῦ, ἐκ θανάτου πικροῦ. εαν οἱ υἱοὶ ὡς νεόφυτα ίδρυμένα ἐν τῇ νεότητι αὐτ τῶν.» Τὴν εὐημερίαν αὐτῶν ὑπογράφει καὶ τὸν πλοῦτον, ὧν, φησίν, οἱ υἱοὶ εὐθανεῖς ἀκμάζοντες ὡς νεόφυτα ηύξημένα ἐν τῇ νεότητι αὐτῶν. • Αἱ θυγατέρες αὐτῶν κεκαλλωπισμέναι· περι κεκοσμημέναι ὡς ὁμοίωμα ναοῦ.» – Ομοίως ναῷ τῇ τῶν οἰκείων γὰρ ὑποταγῇ πολλῆς ἡμῖν δεῖ τῆς ἢ ὡς δοκεῖν ὁμοίωμα ναοῦ κατὰ τὸν κόσμον καὶ τὸν ἄνωθεν ῥοπῆς. καλλωπισμόν. «Κύριε, τί ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, ὅτι ἐγνώσθης αὐτῷ; ν — Ὅτι ἐχαρίσω αὐτῷ τὸ γινώσκειν σε Θεόν. • Η υἱὸς ἀνθρώπου, ὅτι λογίζῃ αὐτῷ;» — Ότι γνωρίζῃ αὐτῷ Θεός. Εκ παραλλήλου δέ φησι τὰ αὐτά, μέγεθος τῷ λόγῳ περιτιθείς. • Ανθρωπος ματαιότητι ώμοιώθη. ν - Διὰ τὸ σῶμα λέγει ταῦτα, καὶ τὸ μηδὲν τῶν ἀνθρωπίνων εἶναι βέβαιον. • Αἱ ἡμέραι αὐτοῦ ὡσεὶ σκιὰ παράγουσιν.» – Ταχέως παρέρχονται. Καὶ ὅταν δὲ πάρεισιν, οὐδὲ μίαν ἰσχὺν ἔχουσιν, ὥσπερ οὐδ' ή σκιά. • Κύρις, κλίνον οὐρανοὺς καὶ κατάβηθι· ἄψαι τῶν ὀρέων, καὶ καπνισθήσονται. ο -- Ανθρωποπρεπῶς ταῦτά φησιν, ἵνα διὰ τῶν φοβερών τούτων ῥη μάτων καταπλήξῃ τοὺς καταφρονητὰς τοῦ Θεοῦ. • Αστραψον ἀστραπὴν, καὶ σκορπιεῖς αὐτούς.» — Αστραψον ἀστραπὴν καὶ βέλη τὰς θεηλάτους τιμωρίας καλεῖ. Νοοῦνται δὲ τὰ ῥητὰ καὶ περὶ τῆς πρώτης τοῦ Κυρίου ἐπιδημίας, καθὼς ἐν τῷ ιζ ψαλμῷ περιείληπται· κἀκεῖ γὰρ κλίσεως οὐρανοῦ καὶ ὀρέων καὶ καπνοῦ καὶ βελῶν καὶ ἀστραπῶν μνεία γέγονε. Νοηθεῖεν δ' ἂν ταῦτα καὶ περὶ τῆς δευτέρας τοῦ Χριστοῦ παρουσίας. • Εξαπόστειλον τὰ βέλη σου, καὶ συνταράξεις αύτ τούς.» — Τὴν ἀντιληπτικήν σου δύναμιν. • Ῥῦσαί με ἐξ ὑδάτων πολλῶν.» -Ύδατα τρο πικῶς τὴν σύῤῥοιαν τῶν πολεμίων φησίν. • Εκ χειρὸς υἱῶν ἀλλοτρίων.» — Ωσπερ υἱοὺς ἀνθρώπων τοὺς ἀνθρώπους φησίν, οὕτω καὶ υἱοὺς ἀλλοτρίων τοὺς ἀλλοτρίους λέγοι ἂν τοὺς ἀπεξενωμένους αὐτοῦ δι' ἔχθραν, ἢ καὶ τοῦ Θεοῦ διὰ τὰς παΓανομίας αὐτῶν. εἂν τὸ στόμα ἐλάλησε ματαιότητα.» - Ψεύδος καὶ διαβολήν. «Καὶ ἡ δεξιὰ αὐτῶν δεξιὰ ἀδικίας. ἀδικίας ἡ ἐργαζομένη τὴν ἀδικίαν. Χείρ Επι «Τὰ ταμιεία αὐτῶν πλήρη ἐξερευγόμενα ἐκ τού του εἰς τοῦτο. Εκβάλλοντα καὶ ἀποκενοῦντα εἰς ἕτερον, διὰ τὸ στενοχωρεῖσθαι τῷ πλήθει των ἀποτεθησαυρισμένων. • Τὰ πρόβατα αὐτῶν πολύτοκα πληθύνοντα εν ταῖς ἐξόδοι; αὐτῶν.» — - Εξοδον υποληπτέον τὴν ἐκ τῆς μήτρας ἐξέλευσιν, ήγουν γέννησιν. Τὸ πλη θύνοντα δὲ ἀντὶ τοῦ πληθυνόμενα, τουτέστι κατὰ τὴν μίαν ἑκάστην γέννησιν πολλὰ τικτόμενα καὶ οὐχ ἕνα· τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ πολύτοκα παροξυτόνως εἰρημένον. * Οὐκ ἔστι κατάπτωμα φραγμού. Η πα Φραγμός λέγεται καὶ τὸ τεῖχος τῆς πόλεως καὶ ὁ τῆς οἰκίας τοίχος. • Οὐδὲ διέξοδος, οὐδὲ κραυγὴ ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῶν.»· Οὐδὲ ἐκδρομὴ οὐδὲ θόρυβος ἐν ταῖς δὲ δοῖς τῆς πόλεως αὐτῶν. Διά τούτων δὲ ὑπογράφει Ο τὴν εἰρήνην τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ τὸ ἀπολέμητον. • Εμακάρισαν τὸν λαὸν ᾧ ταῦτά ἐστιν. ο - Έμα χάρισαν οι πολλοί. • Μακάριος ὁ λαὸς οὗ Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ. ο - Οὗ κυριεύει ὁ Θεὸς, οὐχ ἁπλῶς, ἀλλὰ πειθομένου ταῖς ἐντολαῖς αὐτοῦ. Αἴνεσις τῷ Δαυΐδ.» καὶ πᾶσιν ἀρμόζουσα. Αἴνεσις εἰς Θεὸν κοινή • Υψώσω σε, ὁ Θεός μου, ὁ βασιλεύς μου· καὶ εὐλογήσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.» Ὕψωσιν καὶ εὐλογίαν οὐ μόνον τὴν διὰ θεολογίας καὶ ὑμνολογίας φησὶν, ἀλλὰ πλέον τὴν δι' ἀγαθοεργίας, δι' ἧς μᾶλλον μεγαλύνε ται καὶ δοξάζεται ὁ Θεός. • Μέγας Κύριος καὶ αἰνετός σφόδρα, καὶ τῆς μεγαλοσύνης αὐτοῦ οὐκ ἔστι πέρας, ο - Μέγας ὡς μεγαλουργός τε καὶ μεγαλοδραστήριος καὶ διὰ ταῦτα λίαν αἰνετός. • Γενεὰ καὶ γενεὰ ἐπαινέσει τὰ ἔργα σου.» Τοὺς ἐν τῇ παρούσῃ καὶ τῇ ἐπιούσῃ γενεᾷ φησι συνετούς. Ἔργα δὲ λέγει τά γε δημιουργήματα «Ο Θεός, ᾠδὴν καινὴν ᾆσομαί σοι. νέα ευεργεσίᾳ νέαν καὶ τὴν εὐχαριστήριον ᾠδὴν καὶ τὰ θαυματουργήματα. ᾄσω σοι. • Εν ψαλτηρίῳ δεκαχόρδῳ ψαλῶ σοι.» — Ὅταν ἡ πᾶσαν αἴσθησιν καὶ πᾶσαν ψυχῆς δύναμιν ἔχῃ τις τοῦ Θεοῦ, τότε δι᾿ ἑαυτοῦ καὶ οὗτος ὡς διὰ ψαλτη· ρίου ψάλλει Θεῷ. «Τῷ διδόντι τὴν σωτηρίαν τοῖς βασιλεῦσιν.» • Καὶ τὴν δύναμίν σου ἀπαγγελοῦσιν.» - Πρῶτα μὲν παρ' αὐτοῖς μεγαλυνοῦσιν, εἶτα καὶ ἄλλοις διηγήσονται τὴν ἐν τοῖς ἔργοις σου καὶ ἐν τῷ εὐερ γετεῖν, ἢ κολάζειν δύναμίν σου. • Τὴν μεγαλοπρέπειαν τῆς δόξης τῆς ἁγιωσύνης σου λαλοῦσι· καὶ τὰ θαυμάσιά σου διηγήσονται.

Μεγαλοπρέπεια και μεγαλωσύνη τὸ ὑπερέχον τῆς φύσεως καὶ σοφίας καὶ δυνάμεως τοῦ Θεοῦ. Θαυμάσια δὲ ὅσα λαμπρά τε καὶ ἀξιοθαύμαστα. Φοβερὰ δὲ ὅσα φρικώδη καὶ ἀπειλητικά. -MO • Μνήμην τοῦ πλήθους τῆς χρηστότητός σου ἐξε ερεύξονται. ο Πεπεισμένοι μήτε τὴν ἀρετὴν ἀγέραστον φθῆναι, μήτε τὴν κακίαν ἀτιμώρητον. • Καὶ τῇ δικαιοσύνῃ σου ἀγαλλιάσονται. ο Απαγγελοῦσι διήγησιν ἔχουσαν μνήμην τῆς πολλῆς ἀγαθότητος καὶ φιλανθρωπίας. • Χρηστος Κύριος τοῖς σύμπασιν· ἐξομολογη σάσθωσάν σοι, Κύριε, πάντα τὰ ἔργα σου. ο Ευχαριστήτωσαν τὰ μὲν λογικὰ δι᾿ ἑαυτῶν, τὰ δὲ ἄλογα καὶ τὰ ἄψυχα διὰ τῶν ὁρώντων αὐτὰ καὶ και τανοούντων. ΨΑΛΜΟΣ ΡΜΕ. • Αλληλούϊα, Αγγαίου καὶ Ζαχαρίου. ο - Αθε τεῖται καὶ ἡ τοιαύτη προσθήκη. Εἴη δ' ἂν ἁρμόζον κανταῦθα τὸ εἰρημένον ἐν τῇ ἐπιγραφῇ τοῦ ρλς ψαλμοῦ. • Αίνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον· αἰνέσω Κύριον ἐν ζωή μου· ψαλῶ τῷ Θεῷ μου ἕως ὑπάρχω. 8 – Εν πάσῃ μου τῇ ζωῇ. • Οι οὐκ ἔστι σωτηρία.» – Οἷς οὐκ ἔστι τὸ σῶσαι ἑαυτοὺς ἐκ θανάτου. Εἰ δὲ ἑαυτοὺς οὐ σώς ζουσι, πῶς ἑτέρους δυνήσονται σῶσαι; • Εξελεύσεται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ. 1 - Δεικνύουσι πῶς οὐκ ἔστιν αὐτοῖς σωτηρία· ἐξελεύσεται γάρ, φησίν, ἡ ψυχή τοῦ ἄρχοντος καὶ ἐπιστρέψει, αὐτὸς δηλαδή, τους • Καὶ οἱ ὅσιοί σου εὐλογησάτωσάν σε. ο - Λόγῳ ἐστι τὸ σῶμα αὐτοῦ, εἰς τὴν γῆν ἀφ᾽ ἧς ἐλήφθη. τε καὶ βίῳ δοξαζέτωσάν σε οἱ ἀφωσιωμένοι. • Δόξαν τῆς βασιλείας σου ἐροῦσι, καὶ τὴν δυνα στείαν σου λαλήσουσι. ο - Διδάξουσι περὶ τούτων τοὺς ἀγνοοῦντας ὥστε γνώριμα ταῦτα τούτοις κατα στῆναι. • 11 βασιλεία σου βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων, καὶ ἡ δεσποτεία σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ.» — Διαιωνίζουσα καὶ πανταχοῦ τῶν γενεῶν ἐκτεινο μένη. • Πιστός Κύριος ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ, καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ.» Βέβαιος καὶ ἀληθὴς ἐφ᾽ οἷς λέγει, καὶ ἐφ᾽ οἷς ποιεῖ ἄμεμπτος, μηδεμίαν μηδενὶ παρέχων βλάβην. • Υποστηρίζει Κύριος πάντας του; καταπίπτον· τας καὶ ἀνορθοῖ πάντας τοὺς κατεῤῥαγμένους. ο - Τοὺς μὲν καταπεσεῖν μέλλοντας ἑδραιοί, ὥστε μὴ καταπεσεῖν, τοὺς δὲ καταπεπτωκότας ἀνιστᾷ, βου λομένους δηλαδὴ καὶ μὴ ἀντιτείνοντας. • Οἱ ὀφθαλμοὶ πάντων εἰς σὲ ἐλπίζουσι, Κύριε. και Ὅμοια ταῦτα τοῖς ἐν τῷ ργ' ψαλμῷ εἰρημένοις, τῷ πάντα προσδοκῶσι καὶ τοῖς ἑξῆς. • Δίκαιος Κύριος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ· καὶ ἔσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ.» Δίκαιον ἐνταῦθα τὸν ἅπταιστον λέγει καὶ ἀνεπισφαλῆ ὁδοὺς δὲ τὰς οἰκονομίας καὶ πράξεις ὡς εἶναι καὶ τὸν ἑξῆς στίχον τοῦ παρόντος ἐφερμηνευτικόν. • Εγγύς Κύριος πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν, πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτὸν ἐν ἀληθείᾳ.» • Μακάριος οὗ ὁ Θεός Ιακωβ βοηθὸς αὐτοῦ, ἡ ἐλπὶς αὐτοῦ ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτοῦ.» Mzκάριος οὗ βοηθὸς ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακώβ, ἐφ᾽ ἂν ὁ Ἰακὼν πεποιθὼς ὅσης καὶ οἷας βοηθείας απήλαυ σεν. • Τον ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς, ο — Του βοηθού λέγει τὴν δύναμιν. • Τον φυλάσσοντα ἀλήθειαν εἰς τὸν αἰῶνα.» Τὸν ἀεὶ ἀληθῆ καὶ ἐν ταῖς ἐπαγγελίαι; τῶν εὐεργε σιῶν καὶ ἐν ταῖς ἀπειλαῖς τῶν τιμωριών. Εμε! • Ποιοῦντα κρίμα τοῖς ἀδικουμένοις.» γάρ, φησὶν, ἐκδίκησις· ἐγὼ ἀνταποδώσω καὶ κατα τὴν μέλλουσαν δηλαδὴ κρίσιν, ἀλλὰ δὴ καὶ ἐνταῦθα. • Διδόντα τροφὴν τοῖς πεινῶσιν. ο - Τὴν σωματικήν τε καὶ τὴν πνευματικήν. • Κύριος λύει πεπεδημένους.» - Πεπεδημένους οὐ μόνον ἐν συμφοραῖς βιωτικαῖς, ἀλλὰ καὶ ἐν σειραῖς ἁμαρτιῶν, καὶ τυφλοὺς οὐ μόνον τοὺς σωματικοὺς ὀφθαλμούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς ψυχικούς καὶ κατεββαγμένους οὐ μόνον ἐξ ὑγείας εἰς νόσον, καὶ εὐπραγίας εἰς δυσπραγίαν, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἀρετῆς εἰς κακίαν. Πάντας τούτους εὐποιεί Κύριος, εἰ οὐκ ἀνθίστανται. • Κύριος ἀγαπᾷ δικαίους. Δικαίους μὲν ὑποληπτέον ἄρτι τοὺς εἰς ἕξιν ἤδη πεφθακότας τῆς ἀρετῆς, προσηλύτους δὲ τοὺς ἀρτιπαγεῖς πρὸς αὐτόν. • Ορφανὸν καὶ χήραν ἀναλήψεται.» -- Ορφανόν Εγγὺ; ὥστε σκέπειν καὶ ἀντιλαμβάνεσθαι· τὸ δὲ ῃ καὶ χήραν φησὶ τοὺς καταλιπόντας τὰ οἰκεῖς διὰ ἐν ἀληθείᾳ τὸ ὀρθῶ; δηλοῖ καὶ ὡς χρή. • Θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν ποιήσει. ο - Το θέλημα γὰρ τοῦ φοβουμένου τὸν Κύριον οὐκ ἀπᾴδει τοῦ θείου θελήματος. • Φυλάσσει Κύριος πάντας τοὺς ἀγαπῶντας αὐτόν. ο — Φυλάσσει Κύριος τοὺς ἀληθῶς ἀγαπῶντας αὐτὸν ἀφ᾽ ὧν προσήκει φυλάττειν αὐτούς. • Καὶ πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἐξολοθρεύσει. ο – Τοὺς δὲ ἀνεπιστρόφως ἁμαρτάνοντας ἐξολο θρεύσει Κύριος ἐκ τοῦ κλήρου τῶν ἀγαπώντων αὐτόν. • Καὶ εὐλογείτω πᾶσα σὰρξ τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ. ο - Συνεκδοχικῶς τὸν ἄνθρωπον ὅλον λέγει, τὸν πιστὸν δηλαδή. τὸν Κύριον· ἀνάληψιν δὲ τὴν ἰδιοποίησίν τε καὶ οἰκείωσιν • Καὶ ὁδὸν ἁμαρτωλῶν ἀφανιεῖ. ο - Τὴν πρᾶξιν τῶν ἁμαρτωλῶν ἤτοι τὴν ἁμαρτίαν, τὴν κακίαν, τὴν πονηρίαν. • Βασιλεύσει Κύριος εἰς τὸν αἰῶνα.» λεύσει καὶ ὡς ἄνθρωπος. Βασι- • Ο Θεός σου, Σιών, εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.» ᾿Απὸ κοινοῦ τὸ βασιλεύσει. Σιὼν δὲ νοητέον τὴν Ἐκκλησίαν τῶν πιστῶν. • Αλληλούϊα, Αγγαίου και Ζαχαρίου.» — Περι τῆς ἐκ Βαβυλῶνος ἐπανόδου ὁ παρὼν ἔοικεν εἶναι ψαλμός.

• Αἰνεῖτε τον Κύριον, ὅτι ἀγαθός ψαλμός.» Οτι ἀγαθὸν ὁ αἶνο;, ἡ ὑμνολογία τοῦ Θεοῦ. Ηδεία • Τῷ Θεῷ ἡμῶν ἡδυνθείη αἴνεσις.» λογισθείη, προσδεχθείη. Τοῦτο δὲ γίνεται, ὅταν ὁ αἰνῶν βίον ἔχῃ θεάρεστον. Οικοδομῶν Ἱερουσαλήμ ὁ Κύριος. δηλονότι καὶ οὐκ ἄλλος οὐδείς. Εστι • Τις διασποράς Ἰσραὴλ ἐπισυνάξει, ο - Περὶ Περὶ τῶν ὑποληφθέντων ἡ προφητεία· οὐ γὰρ ἀθρόοι ή πάντες συνήχθησαν. Ο ἰώμενος τοὺς συντετριμμένους την καρδίαν.» — Από συμφορῶν δηλονότι καὶ πειρασμῶν. • Καὶ δεσμεύων τα συντρίμματα αὐτῶν.» – Δεσμοί συντριμμάτων αἱ δι' ἔργων καὶ λόγων θεραπείαι, παρηγορίας. • Ὁ ἀριθμῶν πλήθη άστρων καὶ πᾶσιν αὐτοῖς ὀνόματα καλῶν.» — Περὶ τῆς τοῦ Κυρίου χρηστός τητος εἰπὼν, νῦν καὶ περὶ τῆς γνώσεως αὐτοῦ φησι καὶ δυνάμεως, ὁ τὸν ἀριθμὸν γινώσκων τοῦ πλήθους τῶν (?) καὶ ὀνόματα κατάλληλα τούτοις ἐπιτιθεὶς, δ τῆς ἀκριβοῦς καὶ οὐσιώδους γνώσεώς ἐστιν ἐμφαντικόν. • Μέγας ὁ Κύριος ἡμῶν, καὶ μεγάλη ἡ ἰσχὺς αὐτ τοῦ· καὶ τῆς συνέσεως αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἀριθμός.» - Μὴ ζήτει, φησὶ, πῶς ἐπισυνάξει τὸν ἐν τοσαύτη γῇ διεσπαρμένον, εἴτουν ἐσκορπισμένων λαὸν αὐτοῦ· μεγάλη γὰρ ἡ τοῦ Κυρίου δύναμις, καὶ ἡ σοφία αὐτοῦ ἄμετρος. ᾿Ανακτώ- • Αναλαμβάνων πραεῖς ὁ Κύριος. μενος, φέρων, διαβαστάζων πατρικῶς τε καὶ κηδε μονικώς. • Ταπεινῶν δὲ ἁμαρτωλοὺς ἕως γῆς.· Καθαι ρῶν σφόδρα τοὺς ὑπερηφάνους· τούτους γὰρ εἶπεν ἁμαρτωλοὺς, ὥσπερ πραείς τους ταπεινούς τῇ καρδίᾳ. • Εξάρξατε τῷ Κυρίῳ ἐν ἐξομολογήσει. ο - Εξάρξατε αὐτῷ ᾠδῆς δηλονότι ἐν εὐχαριστία. ο • Τῷ ἑτοιμάζοντι τῇ γῇ ὑετόν. κ – Συνῳδίᾳ τοῖς ἐν τῷ ργ' ψαλμῷ· οἷον τὸ ποτίζων ὄρη ἐκ τῶν ὑπερ των αὐτοῦ, καὶ ἑξῆς. • Ότι ἐνίσχυσε τους μοχλούς τῶν πυλῶν σου.» - Θεὶς αὐτοὺς ἀδιαῤῥήκτους τοῖς πολεμίοις. Εχαρίτες • Εὐλόγησε τοὺς υἱούς σου ἐν σοί. ν' σεν αὐτοὺς εἰς πλῆθος, εἰς ἰσχύν, εἰς σύνεσιν, εἰς πλοῦτον, καὶ τὸ δὴ μέγιστον ἐν σοὶ συνηγμένους; μή διεσπαρμένους. . Ὁ τιθεὶς τὰ ὅριά σου εἰρήνην. 1 — Τὰ ὁροθέσια τιθεὶς οὐ βουνούς, οὐ στήλας, ἀλλ᾽ εἰρήνην ἐκ τοῦ ἀπελαύνειν σου πάντοθεν τὸν πόλεμον. • Καὶ στέαρ πυροῦ ἐμπιμπλῶν σε.» — Καὶ εἰς πλησμονην διδούς σο: μὴ σῖτον ἁπλῶς, ἀλλὰ πιμε λὴν σίτου· λέγει δὲ τὴν σεμίδαλιν. † Ὁ ἐπιστέλλων τὰ λόγια αὐτοῦ τῇ γῇ· ἕως τάχους δραμεῖται ὁ λόγος αὐτοῦ. 3 - Λόγιον καὶ λόγον φησὶν ἐνταῦθα τὸ συνεκτικὸν τῆς εγκοσμίου ζωῆς πρόσταγμα θεῖον, οὗ τὸ δραστήριον διὰ τοῦ ἕως τάχους δραμεῖται δεδήλωνε. Οὕτω πολλὴν • Διδόντος χιόνα ὡσεὶ ἔριον. ) — καὶ οὕτως ἀθρόαν, ὡς ἐν βραχεῖ πᾶσαν καλύπτεσθαι τὴν γῆν, καθάπερ ὑπό τινος ἐρίου λευκοῦ. • Ομίχλην ὡσεὶ σποδὴν πάσσοντος.» - Πολλὴν καὶ ἀθρόαν καὶ ταύτην. • Βάλλοντος κρύσταλλον αὐτοῦ ὡσεὶ ψωμούς. κα Περὶ τῆς χαλάζης ὁ λόγος ἥτις ψωμοῦ κέρμασιν ἔοιχε. • Κατά πρόσωπου ψύχους αὐτοῦ τίς ὑποστήσε ται; ) Καὶ τοῦτο θαυμαστὴν πῶς τοιοῦτον καὶ τοσοῦτον ψύχος αἰφνίδιον «Αποστεῖ τὸν λόγον αὐτοῦ, καὶ τήξει αὐτά.» Τὸ θεῖον νεῦμα καὶ πρόσταγμα. • Πνεύσει τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ ῥυήσεται ὕδατα. Πνεύσει ὁ ἄνεμος· τοῦτο γὰρ, φησί, πνεῦμα αὑτοῦ ὡς κτίσμα αὐτῆς, καὶ ἔλθῃ ὑετός. • ῾Ο ἀπαγγέλλων τὸ λόγιον αὐτοῦ τῷ Ἰακώβ.» Νῦν φησὶ τὸ λόγιον αὐτοῦ καὶ δικαιώματα καὶ κρίματα· Ἰακὼς δὲ καὶ Ἰσραὴλ τὸν ἐκεῖθεν κατηγο μένον λαόν. • Οὐκ ἐποίησεν οὕτως παντὶ ἔθνει.» Τὸ οὐκ ἐποίησε παντὶ ἀντὶ τοῦ οὐδενὶ ἐποίησε. • Καὶ τὰ κρίματα αὐτοῦ οὐκ ἐδήλωσεν αὐτοῖς. Οὐκ ἔδωκεν αὐτοῖς τὴν γραπτὸν νόμον εἰ μὴ μόσ νον τὸν φυσικόν. ΨΑΛΜΟΣ ΓΑΙΗ • Αἰνεῖτε τὸν Κύριον ἐκ τῶν οὐρανῶν· αἰνεῖτε • Διδόντι τοῖς κτήνεσι τὴν τροφὴν αὐτῶν καὶ τοῖς νεοσσοῖς τῶν κοράκων τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν. ο - Τῶν γὰρ κοράκων τοὺς οἰκείους εγκαταλιπόντων νεοσσούς δι᾽ ὠμότητα καὶ μισοτεκνίαν, ὁ Θεὸς τῷ τῆς προνοίας ὑπερβάλλοντι τρέφεσθαι τούτους οίκο- ῃ αὐτὸν ἐν τοῖς ὑψίστοις· αἰνεῖτε αὐτὸν, πάντες οι ομεῖ κεχηνότας ἄνω καὶ κράζοντας, καὶ διὰ τοῦ ἄγγελοι αὐτοῦ· αἰνεῖτε αὐτὴν, πᾶσαι αἱ δυνάμεις άρος συνεφέλκοντας τοῖς στόμασιν αὐτῶν ζωύφιά αὐτοῦ.» - Παγκόσμιον ὁ προφήτης τὸν θεῖον ὕμνων ::να πρὸς τροφήν. διὰ τῶν τελευταίων τριῶν τούτων ὑφαίνει ψαλμῶν, ἅμα μὲν οὐκ ὄντα δεικνὺς ἑαυτὸν μόνον ἱκανὸν πρὸς τὴν τοῦ Θεοῦ εὐφημίαν, ἅμα δὲ καὶ πάσης κτίσεως ὁρατῆς καὶ ἀοράτου ποιητὴν ἀνακηρύττων τὸν εὐφημούμενον. Ἐκ τῶν οὐρανῶν δὲ τοῦ πρώτου μὲν καλεῖ πρὸς αἴνεσιν τοῦ Κυρίου τὰ λειτουργικά πνεύματα ἀγγέλους καὶ δυνάμεις ὀνομάζων αὐτό, τὸ μὲν ὅτι τὰ θεῖα διαγγέλλουσι βήματα, τὸ δὲ ὅτι δύνανται πληροῦν τὰ ἐπιταττόμενα· ἐκ τοῦ δευτέρου δὲ οὐρανοῦ καλεῖ τοὺς ἀστέρας, καὶ ἥλιον καὶ σε λήνην καὶ φῶς· ἐκ τῆς γῆς δὲ προϊών καλεῖ πάλιν τα κατὰ τὴν γῆν καὶ καταλύε: τὸν λόγον εἰς • Οὐκ ἐν δυναστείᾳ τοῦ ἵππου θελήσει· οὐδὲ ἐν ταῖς κνήμαις τοῦ ἀνδρὸς εὐδοκεί. ο - Επείπερ οἱ ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας ἀσθενεῖς ἦσαν καὶ ἄοπλοι, θεραπεύει διὰ τούτων αὐτούς. Θέλησιν δὲ καὶ εὐδοκίαν τὴν θείαν λέγει ῥοπήν· δυναστείαν δὲ καὶ κνήμας τὴν δύναμιν. ΨΑΛΜΟΣ ΡΜΖ. • Επαίνει, Ἱερουσαλήμ, τὸν Κύριον· αἴνει τὴν Θεόν σου, Σιών. Ἱερουσαλὴμ μὲν ἡ οἰκοδομη θεῖσα πόλις· Σιὼν δὲ τὸ ὄρος, ἐφ' οὗ αὕτη ᾠκοδό. μητο· τῆς αὐτῆς δὲ ὀνόματα καὶ ἀμφότερα.

δίᾳ. • Εν τυμπάνῳ καὶ ψαλτηρίῳ ψαλάτωσαν αὐτῷ.» - Ε, πράξει καὶ θεωρίᾳ· τύμπανον μὲν γὰρ ἡ νέκρωσις τῶν σωματικῶν ἡδονῶν· ψαλτήριον δὲ ἡ ἄνω τάσις τοῦ νοὸς, κἀκεῖθεν ἔλλαμψις καὶ ἐνήχησ σις· τὸ γὰρ ψαλτήριον ὄργανον ἄνωθεν ἔχει τῶν φθόγγων τὰς ἀφορμάς. τοὺς ἀνθρώπους τοὺς οὐρανίου τε και γεηρᾶς οὐ· Αἰνεσάτωσαν αὐτὸν ἐν εὐφωνίᾳ καὶ κοινῇ ὑμνῳσίας μετέχοντας. Τέσσαρας δὲ τρόπους οἶδε δοξολογίας, ἕνα μὲν τὸν νοερόν, οἷος ὁ τῶν ἀγγέλων, καὶ ὅταν ἡμεῖς κατὰ νοῦν θαυμάζωμεν καὶ μεγαλύνω μεν τὸν Θεόν· δεύτερον τὸν διὰ ῥημάτων· τρίτον τὸν διὰ τῆς ὄψεως καὶ κατανοήσεως τῶν ἔργων τοῦ Θεοῦ· ὅταν γὰρ αἰνοῦντα παρεισάγῃ τὰ κτίσματα, τότε δείκνυσιν ὡς ἕκαστον τῶν ὄντων καὶ γινομέ νων ἄξιον τῆς τοῦ Δημιουργοῦ σοφίας ἐστί· τέταρ τον τὸν διὰ βίου καὶ ἔργων καθ᾽ ἂν οἱ κατὰ Θεὸν ζῶντες ὑμνοῦσι τὸν Θεὸν, καὶ ἀπὸ μόνης τῆς αὐτῶν θεαρέστου διαγωγῆς. Τὸ δὲ ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ τὸ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εἴτουν ἐν τοῖς ὑψηλοτάτοις μέρεσι δηλαδή, ταυτόν ἐστιν. «Αἰνεῖτε αὐτὸν, ἥλιος καὶ σελήνη· αἰνεῖτε αὐτὸν, πάντα τὰ ἄστρα καὶ τὸ φῶ;.» Ηλιον καὶ σελ 4 νην καὶ ἄστρα φωτοδόχα νοητέον οὐράνια σώματα φῶς δὲ τὸ γεγονὸς ἐν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ, καὶ κατα με ρισθέν εἰς αὐτὰ ἐν τῇ τετάρτῃ ἡμέρᾳ καθ' ην γεγενα σιν • Αἰνεῖτε αὐτὸν, οἱ οὐρανοὶ τῶν οὐρανῶν, καὶ τὸ ὕδωρ τὸ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν. - Καὶ τοῖς πλη θυντικοῖς ὀνόμασιν ἀντὶ ἐνικῶν ἡ Ἑβραῖ; οἶδε χρή σθαι διάλεκτος. Τὸ ὑπεράνω δὲ τοῦ στερεώματος κτίσμα, καὶ τὸν πρῶτον οὐρανὸν, κἂν μὴ βλέπω - μεν, ἀλλὰ παρὰ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς διδασκόμε θα, καὶ οὕτω καὶ παρ' αὐτῶν ὑμνεῖται Θεὸς δι' ἡμῶν. • Εστησεν αὐτὰ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὴν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. - Αμετακίνητον δια παντὸς ἔχειν τὴν τάξιν καὶ τὴν ἐνέργειαν αὐτὰ παρεσκεύασεν. • Πρόσταγμα έθετο, καὶ οὐ παρελεύσεται. Ο Εθετο αὐτοῖς πρόσταγμα τῶν ὅρων, καὶ οὐ τολμή σουσι τοῦτο παρεξελθεῖν. • Αἰνεῖτε τὸν Κύριον ἐκ τῆς γῆς δράκοντες και πᾶσαι άλυσσοι. Δράκοντας ὀνομάζει τὰ μεγάλα κήτη· ἀβύσσους δὲ τὰ πολυβενθῆ πελάγη. • Πῦρ, χάλαζα, χιών, κρύσταλλος, πνεῦμα καταιγίδος τὰ ποιοῦντα τὸν λόγον αὐτοῦ.» Τὰ διακονοῦντα ἐν τῷ προστάγματι αὐτοῦ καὶ μὴ ὡς ἔτυχε γινόμενα. Πῦρ δὲ νῦν λέγει τὴν ἀστραπήν. • Οτι ὑψώθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ μόνου. ὑπερέχων ἐστὶ μόνος καὶ οὐκ ἄλλος Θεός. · Ότι • Εξομολόγησις αὐτοῦ ἐπὶ γῆς καὶ οὐρανοῦ. - Η εὐχαριστία καὶ ἡ δοξολογία αὐτοῦ ἐπὶ γῆς ἐν ἀνθρώποις καὶ ἐπ᾽ οὐρανοῦ ἐν ἀγγέλοις. • Καὶ ὑψώσει κέρας λαοῦ αὐτοῦ.» – λυνεῖ τὴν δόξαν τοῦ οἰκείου λαοῦ. • Οτι εὐδοκεῖ Κύριος ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ. πει καὶ ἀγαθὸν θέλημα ἔχει. *PE- • Καὶ ὑψώσει πραεῖς ἐν σωτηρίᾳ. 1 – Δοξάσει αὐτοὺς μετὰ καὶ τοῦ σῶσαι. • Καυχήσονται ὅσιοι ἐν δόξῃ. ᾿Αγαλλιάσονται ἐπὶ τῶν κοιτῶν αὐτῶν.» - Εκαυχήσαντο μὲν οἱ ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας ἐν τῇ δόξῃ τῆς ἀπὸ τῆς θείας συμμαχίας ᾗ τὰ πέριξ αὐτῶν νενικήκασιν ἔθνη, τά κωλύοντα τὴν ἀνοικοδομὴν τοῦ ναοῦ καὶ τῆς πόλεως. Καὶ ἠγαλλιάσαντο κοιμηθέντες ἀφόβως τε καὶ ἡδέως τῇ τῶν πολεμίων ἀπαλλαγῇ. Καυχήσονται δὲ μᾶλλον οἱ ἀπόστολοι ἐν τῇ μελλούσῃ δόξῃ, καὶ ἀγαλλιάσονται ἐπὶ τῶν ηὐτρεπισμένων αὐτοῖς αἰωνίων μονῶν τε καὶ ἀναπαύσεων. • Αἱ ὑψώσεις τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ λάρυγγι αὐτῶν. · Οἱ μὲν Ἰουδαῖοι ὑμνολογίας τοῦ Θεοῦ ᾄδοντες καὶ σπάθας συνέχοντες κατέκοπτον τοὺς ἐχθρούς· οἱ δὲ ἀπόστολοι ταῖς δι' ὕμνων καὶ θεολογίας θεοπρε πέτι φωναῖς καὶ ταῖς πραγματικαῖς ἀρεταῖς ἐτροποῦντο τοὺς δαίμονας. • Τοῦ ποιῆσαι ἐκδίκησιν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ἐλεγμούς ἐν τοῖς λαοῖς. - - Ὑπὲρ τοῦ ποιῆσαι τὸν Θεὸν ἐκδίκησιν εἰς τὰ ἔθνη, ἀνθ' ὧν ἡδίκουν τοὺς Ἰουδαίους. Ἐλεγμοὺς δὲ πάλιν εἰς τοὺς Ἰουδαϊκούς λαούς ήτοι τὰς φυλάς, ἐλεγχομένας ὅτι διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν ἄχρι τότε κατεπονοῦντο. Τοὺς ἀποστόλους δὲ ποιήσαι ἐκδίκησιν ἐν τοῖς ἐξ ἐθνῶν ἐν τῷ ῥύσασθαι αὐτ τοὺς τῆς τυραννίδος τοῦ διαβόλου. Ελεγμοὺς δὲ ἐν τοῖς λαοῖς τῶν Ἰουδαίων ἐν τῷ ἐλέγχειν αὐτοὺς παρανόμους καὶ θεομάχους καὶ πρὸς τὸ φῶς τῆς ἀλη θείας τυφλώττοντας. • Τοῦ δῆσαι βασιλεῖς αὐτῶν ἐν πέδαις καὶ τοὺς ἐνδόξους αὐτῶν ἐν χειροπέδαις σιδηραῖς.» — Υπέρ τοῦ τὸν Θεὸν μὴ μόνον ἀπώσασθαι τοὺς πολεμίους. ἀλλὰ καὶ τοὺς βασιλεῖς καὶ ἄρχοντας αὐτῶν δεσμώ τας δοῦναι τοῖς Ἰουδαίοις· τοὺς ἀποστόλους δὲ, τους Ο ἰσχυροῖς δεσμοῖς τῆς πίστεως δῆσαι καὶ αὐτοὺ; Καὶ μεγα. τοὺς βασιλεῖς καὶ ἄρχοντας τῶν ἐθνῶν, ἢ τοὺς πρό τερον ἐξουσιάζοντας τῶν ἐθνῶν δαίμονας καὶ ἐντίμους ὄντας αὐτοῖς ἀνενεργήτους ποιήσαι τὸ λοιπὸν ἐν τοῖς ἔθνεσι. • Υμνος πᾶσι τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ, λαῷ ἐγγίζοντι αὐτῷ.» — Τὸ ὑμνεῖν αὐτῷ πρέπει τοῖς ἀφωσιωμένοις αὐτοῦ τοῖς ἀληθῶς Ἰσραηλίταις λαῷ ἐγγίζοντι, τουτέστιν ᾠκευομένῳ αὐτῷ διὰ τῆς ὀρθῆς πίστεως καὶ τῆς ἄλλης θεαρέστου διαγωγής. • Ασατε Κυρίῳ ᾆσμα καινόν· ἡ αἴνεσις αὐτοῦ ἐν ἐκκλησίᾳ ὁσίων. ο - Οι κυρίως Ἰσραηλῖται τῆς ἄνω Σιὼν τὰ τέκνα χαρήτωσαν, ὅτι τοιοῦτον ἔχουσι ποιητὴν καὶ βασιλέα, ὑπὲρ αὐτῶν θέντα καὶ αὐτὴν την ψυχήν. • Λίνεσάτωσαν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐν χορῷ.» – • Τοῦ ποιῆσαι ἐν αὐτοῖς κρίμα ἔγγραπτον.» – Ὑπὲρ τοῦ ποιῆσαι τὸν Θεὸν ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἐν τῷ λαῷ κρίσιν ἀνάγραπτον βιβλίοις. Αὕτη δέ ἐστιν ἡ ἔνδικος ἀπώλεια τῶν ἐθνῶν. Τοὺς ἀποστόλους δὲ ποιῆσαι ἐν τοῖς ἐξ ἐθνῶν νόμους ἐγγράφους πολιτείας θεοφιλούς. • Δόξα αὕτη ἐστὶ πᾶσι τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ. ν - Ἰουδαίοις μὲν δόξα τὸ οὕτως νικήσαι παραδόξως διὰ τῆς συμμαχίας τοῦ Θεοῦ, τοῖς ἀποστόλοις δὲ

INDEX IN LOGICAM BLEMMIDÆ. καὶ πᾶσι τοῖς αὐτῶν μιμηταῖς τὸ τοιαῦτα κατορθώσαι. ΨΑΛΜΟΣ ΡΝ'. A:2 • Αἰνεῖτε τὸν Θεὸν ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ. ὁ τοὺς ἁγίους αὐτοῦ ὅτι τοιαύτην ἀγγελικὴν πολιτείαν εἰς τὸν βίον εἰσῆγον. «Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν στερεώματι δυνάμεως αὐτοῦ. - Διὰ τὸ στερέωμα τὸ παρὰ τῆς δυνάμεω; αὐτοῦ · γεγονός. • Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐπὶ ταῖς δυναστείαις αὐτοῦ. — Διὰ τὰς δυνάμεις ἂς ἐργάζεται. 16_2 Τοῖς μὲν • Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν ἤχῳ σάλπιγγος, - Ἰουδαίοις χρεών ἦν ἐν πᾶσι μουσικοῖς ὀργάνοις ὑμνεῖν τὸν Θεόν· ἡμῖν δὲ τοῖς Χριστιανοῖς ἐν πᾶσι μέλεσι σώματος. Τοῦτο δὲ πῶς; εἰ καὶ χεῖρες καὶ πόδες καὶ ὀφθαλμοὶ καὶ πάνθ᾽ ἁπλῶς τὰ μέλη τοῦ σώματος τὴν οἰκείαν ἐνέργειαν ἐκτελεῖ πρὸς δοξολογία, καὶ τιμὴν τοῦ πεποιηκότος. ‹ Aivelte aútòv tv xopdai; xal ópɣávy. › —· Xopδάς, οἶμαι, λέγει τὰς τῆς μουσικῆς· αὕτη γὰρ που λύχορδος μᾶλλον. Οργανον δὲ ἰδίως τὸ παρ' ἡμῖν. οὕτω καλούμενον. • Πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν Κύριον.» Πᾶσα • Αἰνεῖτε αὐτὸν κατὰ τὸ πλῆθος τῆς μεγαλωσύνης αὐτοῦ. ο - Διὰ τὸ ἄπειρον τῆς αὐτοῦ μεγαλειότης ψυχή, τουτέστι πᾶς ἄνθρωπος, συνεκδοχικώς πᾶσα. νος. AD NICEPHORI BLEMMIDE EPITOMEN LOGICAM (Hujus voluminis col. 685-1105.) Revocatur Lector ad numeros grandiores textui Latino insertos. Abductio ad in possibile, quid, 246. Ab uno (ap' Evoc) vocabula quæ dicantur, 21. Accidentis definitiones, 112, 136. Accidens interdum elian essentiæ proprium declarat, 114. Accidens et accidentale differunt, 146. Accidentis non est syllogismas, Active philosophiæ partes, 3, 60, 61 finis 62. Active (impaxtixai), artes quæ, 229. Activa verba unde et quomodo judicanda, 227. Ad unum (pòs Ev), quæ dicantur, 29. Ad aliquid (póc tɩ), definiuntur, 214, 239 Eorum relatio multiplex, 215. Propria, primum et secundum, 216. Tertiuni, 218. Quartum, 220. Omnia ad convertenlia dicuntur, 218. Quomodo in illis redditio sit facienda, 2.9. Eorumdem conversio, 220. Simul sunt natura, ibid. Coexsistuut el se mutuo tollunt, 230. Dividuntur ploribus modis, 231, 222. Equale non recipit magis et minus, 217. Afirmatio quid. 300. Affirmatio ex transpositione, quæ, 302. Cur ita dicatur, 302, 394. Agere quid, 229. Agere et pati non sunt contraria, Albi proprium, 205. Alteratio, motus species, 193. Animal quid, 107, 163. Animæ potentiæ vegetantis quæ et quot, 33, 34. Vitales et appetentes, ibid. Cognoscentes, ibid. Animæ divisio et subdivisio, 61. Anima partim separatur, partim inseparabilis est a materia, 63. Anypostaton duo significat, 154. Apprædicatum quid, 271. Ars proprium finem ut plurimum assequitur, 290. Ex opinione cum ratione et dianca, consistit, 39. Artis triplex definitio, 31, 32. Arithmetica quid, 60. Asperum quid, 208. Astronomia quid, 60. Αὐτοψία quid et uude, 38. Caro Domini non est hypostasis, sed enhypostates, Casus (autóµatov) quid, 291. Casus nominis, 278. Casus verbi, ibid. Categoria cur sic dicta, 130, 135, Vide Prædicamentum. Commune quatuor modis dicitur, 119. Conceptus mentis duplex, 49. Conceptus descriptio, 260. Cur passio animæ dicatur, 36. Conceptus qui veri, qui falsi, 260. Connexum (µµévov) quid, 361, 362. Contemplative philosophiæ partes, 56. Objectum, 57. Fiuis, 62. Contemplari quid et quotuplex, 28. Contingens triplex, 290. Ut plurimum, ex æquo, ut minimum, ibid. Contingens utrumvis acciderit, (ónótev štvỵe), cur sic dictum, ibid. Contradictio (avtípacic), unde dicta, 269. Quid, 247, 269. Dividit verum et falsum, 218. Contraria quid, 210. Contraria vel utraque sunt spe cies vel alterum ab altero est extrema prolapsio, 239. Contraria immediata quæ et quotuplicia, 210. Contrariorum tria consectaria, 242. Contrariorum continentia sunt ad aliquid, 241. Contrariorum supremum genus qualitas, 243. Conversio (pop) unde dicta, 32. Conversio in terminus quæ, ibid. In syllogismis quæ, ibid. In propositionibus que, 322. Contingens, ibid. Cum contrapositione, 523. Simplex, ibid. Propositionis universalis aflirmantis, 324. Universalis negantis, ibid. ParticuJaris affirmantis, particularis negantis, universalis negantis in materia contingenti, 325. Corpus et substantia et quantitas, diverso respectu, Cynici unde dicti, $3. Cyrenaici unde dieli, ibid. D' Définitionis definitio, 8. Definitionis virtus, 9. Vitium 10. Proprie dicta definitio a descriptoria definitione differt, 12. Definitionis descriptoriæ utilitas, ibid. Delinitiones sumuntur aut ex genere et differentiis coustituentibus, ibid. Aut ex materia et forma, 13. Aut ex subjecto el fine simul, 14. Aut ex subjecto solo et fine solo, ibid. Definitionum (ópropwv xal opwv), appellatio translatitia, 15. Definitiones definitis primo et essentialiter insust, 114.