xal giis insisteme modis omnibus et dicta factaque sequi debet, solium promovetur. Deinceps quid ille molitus est? An quod in legibus divinis perdurare adhortabatur? Non a principibus desciscendum, quos veluti a Deo promotos exosculandum esse docebat? Et tamen in aliud incumbendum erat, cui mortalium animæ. per Deum erant concreditæ.. Nihilominus ille hoc modo dispositus fere singulis annis ab urbe recedere volebat et in patriam reverti, forte ut nos nostra accuraromus. Sed neque hac ratione passi estis. Ita mente sonnulli præditi sunt, quæ cum quolibet mutationem subiente sese immutat et varist. πραέος, καὶ εἰρήνην διδάξαντος, καὶ δεῖ τοῦτον ἐκ Domini, et qui pacem deprædicavit, cujus vestiπαντὸς τρόπου μιμεῖσθαι, καὶ λόγοις καὶ πράγμασιν. Έπειτα τί ἐστιν ὅπερ εἴργαστο; ὅτι τοῖς τοῦ Θεοῦ νόμοις ἐμμένειν παρήνει, καὶ τὴν εὐσέ βειαν συνεβούλευε μή προέσθαι; ὅτι μὴ κατεξανί στασθαι τῶν ἀρχόντων, ἀλλὰ τούτους, ὡς ἐκ Θεοῦ προβληθέντας, ἐδίδασκε στέργειν; Καὶ τί γε ἄλλο προσῆκεν ἐκείνῳ ψυχὰς ἀνθρώπων πρὸς Θεοῦ πιο στευθέντι; Ὅμως ἐκεῖνος καὶ οὕτως ἔχων ἐφ' ἑκά στον σχεδόν ἔτους ἠξίου τὴν πόλιν ἀπολιπεῖν καὶ πρὸς τὴν ἐνεγκαμένην γενέσθαι· ἴσως ἵν᾿ ἡμεῖς ὑπὲρ ἑαυτῶν φρονήσωμεν· ἀλλ' οὐδ' οὕτως ἠνέχεσθε. Οὕτω γνώμης τινὲς τετυχήκεσαν πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τὸ τρεπτὸν κεκτημένης, καὶ συμμεταβαλλομένης τοῖς καιροῖς καὶ τοῖς πράγμασιν. Ilis Symeonis certissima tempora teneo. Capta est Thessalonica anno Domini 1430, Martii die nona et vicesima, Symeon e vivis excesserat ante sex menses, ergo præterito Septembri, qui primus anni Græcorum supputatione numeratur. Ergo sub Joanne Manuelis filio Manuele ipso, necnon Joanne Cantacuzeno vitam egit. (Fabric. Biblioth. Gr. ed. Harles., tom. XI, p. 528.) Simeon, Thessalonicensis archiepiscopus (a), sexto mense ante captam a Murate a. C. 1430, 29 Martii, Thessalonicam (b) defunctus, varia scripsit, quibus et ritus et dogmata Ecclesiæ Græcæ illustravit Insigniter, et oppugnavit Latinos. Itaque Nic. Comnenus, Græcus licet, Latinorum propugnator acerrimus, p. 215 Prænot. mystag., Simeonem inter Photiunos non Photianæ plane ignorantiæ participem virum appellat, et ni desipuisset in dogmatibus, nemini recentiorum theologorum imparem. (Fabr.) Conf. Henr. Wharton et Rob. Gerius ad Cavei Hist. litter. S. S. Eccl. tom. II, p. 113 seq.; nterque citat quosdam codd.; prior autem scripsit, Sim. Tbessal. claruisse a. 1410 et obiisse a. 1429, mense Sept., sex mensibus ante Thessalonicam ab Amurate iterum expugnatam: posterior autem prodit, eum claruisse a. 1418, et vita decessisse paulo ante captam suam metropolin, a. 1430. — Oudin. Comment, de SS. Eccl. tom. III, p. 2242 seq. ad a. 1410, qui multus est de ætate, potissimum de scriptis horumque codd. et ex aliis præcipue Lambecio et Goaro-multa exscripsit. Hamberger Zuverlæss. Nachr. tom. IV, p. 682 seq., ad a. mortis 1429, et Saxius în Onom. litt. part. 11, p. 390 seq. qui, eum mortuum esse a. 1430, adjecit. (Harl.) 1. Præcipuum ejus opus est De fide, ritibus et mysteriis ecclesiasticis, quod integrum Græce luceni vidit Jassii in Moldavia a. 1683 fol., curante Dositheo, patriarcha Hierosolymitano, et merito, laudatur ab H. Whartono in Auctario historiæ dogmaticæ Usserii de Scripturis et sacris vernaculis p. 440; et Rich. Simone in Bibl. Selecta, tom. 1; cap. 29, pag. 237 seq. (Fabr.) Fabricius noster infra in vol. XIV, p. 49 seq. vet. ed. Simeonis Thessalonic. Opus ecclesiasticum, quod beneficio Maurocordati, Hungaro Walachiæ principis, acceperat, curatius et uberias descripsit, et capitum ejus elenchum et quædam specimina dedit. Auspiciis, ait, et sumptu Joannis ducis, labore Joannis Molibdi, Heracleensis, excusum, Græce lucem vidit Jassii in Moldavia a. 1683 fol. opus Simeonis hoc titulo: Eupeùy to paxaplov ápxieπισκόπου Θεσσαλονίκης κατὰ αἱρέσεων, et catera quæ in fronte operis infra leguntur. (a) Eugenius Nomophylax in Synodico, Dominica orthodoxiæ in ecclesia Thessalonicensi recitari solito, apud Allatium, De Simeonibus (supra), ubi celebrantur Thessalonicæ archiepiscopi Isidorus, Gabriel, Simeon, Gregorius et Niphon. Etiam senforis Simconis Thessalonicensis meminit Allatius, De consensu utriusque Ecclesiæ, p. 863. 1s est, qui Isidorum in archiepiscopatu Thessalonicensi antecessit. Joannes Anagnosta, in Narratione de capta Thessalonica, in Allatii Symmictis, p. 546 et 354.

SYMEON THESSALONICENSIS ARCHIEP. Præmittitur volumini præfatio duplex Dosithei, patriarchæ Hierosol., in quarum posteriore Simeon Thessalonicensis celebratur. In prima præfatione, data Adrianopoli et directa ad Joannem Ducam, Dositheus laudat hujusce curam ac benignitatem in promovenda Simeonis editione, publico bono demonstratam Hujus operis partes sunt: Ερμηνεία περί τε τοῦ θείου ναοῦ καὶ τῶν ἐν αὐτῷ ἱερῶν τε πέρι καὶ διακόνων καὶ ἀρχιερέων τε καὶ ὧν ἕκαστος τούτων στολῶν ἱερῶν περιβάλλεται. Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ περὶ τῆς θείας μυσταγωγίας λόγον ἑκάστῳ διδοῦσα τῶν ἐν αὐτῷ τελουμένων θείως καὶ τοῖς ἐν Κρήτῃ ζητήσασι ἀποσταλείσα, de templo et missa, quod Grace et Latine edidit Jacobus Gonr, in Euchologio, pag. 212, 252 Latine et minus sincerum Jacobus Pontanus, S. J. Ingolstad. 1603, 4, pag. 425 seq., in Append. Opp. Sym. Junioris theol. recusum in Supplemento Bibliotheca Patrum, Morelliano Paris. 1039. fol. tom. 1, pag. 865; et in Lugdunensi Bibl. Patrum, tom. XXII, pag. 767. (Fabr.) Item in Colon. Bibl. Patr. 4618, fol. vol. XII, part. 1, p. 741. -· MS. Vindob. in cod. Cæs. CLXVI, n. ii, et in cod. 272, V. Lambec. IV, p. 390 seq. et V, p, 457 seq. Koll. - Ibid. in cod. 270, plura sunt Simeonis Thessal. scripta; n. 1: Dialogus ecclesiasticus et de sola vera fide, simul etiam de septem Ecclesiæ sacramentis, et de templo, rebusque et hominibus ad illud pertinentibus: tum secundum Fabricii ordinem n. 2, 3-6: Precationes sacræ sex(a), n. 7 codicis, et n. 8 cod. Accurata dijudicatio legitimarum et illegitimarum nuptiarum, excerpta ex libro juridico Theodori Balsamonis; de quibus copiose agit Lambec. V. pag. 451 seq. Køllar. — Ibid. p. 470, in codl. 289, Excerpta ex Simeonis Thessal. monilis de vita ascetica, s. monastica. Monac. in codd. Bavar. 58 et 286 Expositio de divino templo, etc. V. Hardt. in Aretini Beytrægen, etc. a. 1804; part. 1, p. 34, etc. s. Cat. mss. Gr. Bavar. pag. 43 et 44. in cod. Harlei. 5630, opera quædam, quorum lamen tituli non indicantur in catal. unas. bibl. Harlei. Oxon, in codd. Barocc. 75, De templo, etc.; 107. Espositio liturgia; inc. Ἐξ ἀγάπης θείας. Εt plura sim. scripta in cod. 294, nempe scc. ordinem Fabricii n. 1, 4, 5 ac 6, et Epistola adhortatoria ad viam salutis, etc. Explanatio liturgie s. misse est quoque Vindobon. in cod. Cæs. XIII, n. 6, et incipit: Iposhyeto &wpa ti Bew. V. Kollar. Supp'em. ad Lambec. 1, p. 129 seq., qui observat opus in hoc cod. esse multo copiosius, quam illud quod vulgavit Goar in Euchologio suo, pag. 212, et luce publica dignum. Taurin. in cod. 65, in quo cliam est Simi. Thessal. Dialogus contra hæreses, etc. V. Cat. codd. Gr. Taurin. pag. 161 sey. Paris. in Bibl. publ. codd. 1267 et 1281, Expositio liturgiæ, et in duobus posterioribus sunt quoque Responsiones ad interrogata Gabrielis, etc. Ibid. in cod. 1282, exstant varia Sým. Thessal. opera, quæ omnia lucem vilisse Iassii a. 1683, dicuntur, in Cat. mss. bibl. Reg. II, p. 274. - Sec. Montfauc. in Bibl. biblioth. miss. p. 478, bill. Venet. in bibl. Griman: et pag. 623 Β. in cod. Scorial. De mysteriis Ecclesia. pag. 504 4. in bibl. Amnbros. Mediol. de sacramentis Ecclesia; de templo Dei, etc., De oratione; Responsiones ad interrogata sacerdotis cujusdam de rebus theologicis. (Harl.) Εκκλησιαστικός διάλογος κατὰ πασῶν τῶν αἱρέσεων καὶ περὶ τῆς μόνης πίστεως τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῶν ἱερῶν τελετῶν τε καὶ μυστηρίων πάντων τῆς Ἐκκλησίας, οὐδὲν αὐτοῦ ἴδιον κεκτημένος, ἀλλ' ἐκ τῶν ἁγίων Γραφῶν καὶ τῶν Πατέρων ερανισθεὶς αὐτῷ καὶ συντεθεὶς κατὰ δύναμιν, ἀπολογίαν διδοὺς ἑκάστῳ τῶν κατὰ καιροὺς ήρωτηκότων. Dialogus adversus omnes haereses, in quo inter alia laudat clarum sua ætate Callistumi Xanthopulum, qui a. 4395 fuit patriarcha GPolitanus, et Latinos hæreticis ascribit. Varia ex illo dialogo producit passim Allatius in suis scriptis, ut libro De Simeonibus, p, 485; De ætate ordinum, pag. 42¸seq.; De libris ecclesiasticis, p、7; De purgatorio, p. 100, (α) Desunt in editione lassensi. Earum titulos el initia Lamberius ita exscribit: • Septimo, et quidem a fol. 466, pag. 2, usque ad fol. 477 pag. 2: Ejusdem Symeonis archiepiscopi Thessalonicensis Precationes sacræ sex, quarum prima contra hostium Gentilium incursionem inscribitur atque incipit his verbis: Τοῦ αὐτοῦ εὐχὴ κατ' ἐθνικῶν πολεμίων ἐν παντὶ καιρῷ ἀναγκαία τῆς αὐτῶν ἐπιθέσεως. Πάτερ, Υιέ, καὶ Πνεῦμα ἅγιον, ὁ μόνος ἐν Τριάδι Θεὸς, ὁ ἀγαθὸς, ὁ ἐλεήμων, etc. Secunda in Encenis tenpli beatissime Virginis Deipara της Αχειροποιήτου sive non manufactæ: Εὐχὴ ἐπὶ τοῖς ἐγκαινίοις τοῦ θείου ναοῦ τῆς παναγίας Θεοτόκου, τῆς ἀχειροποιή του. Λέγεται δὲ καὶ πρὸ τῶν πυλῶν τοῦ ναοῦ τῆς Θεοτόκου, ἡνίκα μετὰ λιτανείας εἰσέρχεται ὁ ἀρχιε μεὺ;, ὑπαλλάσσων μικρὸν τὰ περὶ τῶν ἐγκαινίων ῥή ματα. Χαῖρε, κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετὰ σοῦ, εις. priore Pabric., male. Eor. Tertia ad beatissimam Virginem Deiparam in solemni supplicatione. Εὐχὴ εἰς τὴν ὑπεραγίαν Θεο τόχον ἐν λιτῇ γενομένη, Αγιωτέρα τῶν ἀγγέλων, ἐνα δοξοτέρα τῶν ἀρχαγγέλων, etc. Quarta ad beatissimam Virginem Deiparam cujuslibet necessitatis causa: Εὐχὴ εἰς τὴν ὑπεραγίαν Θεοτόκον ἐπὶ πάσῃ αἰτήσει. Κεχαριτωμένη, εὐλογημένη, ὑπὲρ πᾶσαν τετιμημένη κτίσιν, etc. Quinta tempore terra mo tus, siccitatis et famis et quarumcunque aliarum calauritatum: Τοῦ αὐτοῦ ἑτέρα εὐχὴ ἐπὶ σεισμών καὶ αὐχμῷ, καὶ λοιμῷ, καὶ πάσῃ ἄλλῃ κακώσει. Κύ ριε Ἰησοῦ Χριστέ, παντοκράτορ ὁ Θεὸς τῶν ἀγγέ λων, ὁ βασιλεὺς τῶν ἁγίων, ὁ κτίστης του σύμπαντος, etc. Sexta ad Spiritum sanctum in festo Pentecostes: Εὐχὴ εἰς τὴν Πεντηκοστήν, εἰς τὸ ἅγιον Πνεῦ μα, Αγαθὲ καὶ ἀγαθότητος πηγή, ἅγιε καὶ ἁγιασμοῦ χορηγέ. Duplicem Prafationem vide infra in fronte Operum Simeonis. ID. At bujus aperis textus tertia parte auctior est in editione Lassensi, (d.

110, etc. Exstat mss. in Bibl. Cæsarea, Vaticana aliisque. (Fabr.) Add. modo memoratis codd. inter mss. codd. Paris. bibl. publ. a Sevino ex Oriente allatos, cod. 17, teste Montfauc. in Bibl. biblioth. mss. p. 1031 C. et Mart. Crusiam in Turco-Græcia, supra, in vol. VIII, pag. 96, sub fin. (Harl.) De septem Ecclesiæ Sacramentis, quem librum Fridericus Metius Latinitate donavit, teste Possevino, sed non edita est ejus interpretatio: dialogum De poenitentia Græce et Latine vulgavit Joannes Morinus in opere De sacramento pœnitentiæ, Paris. 1651 fol. et recuso Bruxell. 1685 et Venet. 1702 fol. p. 471-476, nec non rɛpł tŵy Xespotoviwy libellum De ordinatione in opere de sacris ordinationis ritibus Paris. 1655 fol. Bruxell. 1686 fol. Utraque ex Morini versione leguntur etiam in Bibliotheca Patrum edit. Lugd. tom. XXII, pag. 792 et 793. [Quosdam codd. jam paulo ante laudavi. Add. in cod. bibl. Escorial. De Ecclesiæ sacramentis capita 14 teste Pluero in Itinerar. per Hispan. pag. 190. Vindobon. in cod.. Cresar. 13, n. 4, sunt quoque capita 14 Conf. Kollar. in Supplem. ad Lambec. qui pluribus, vel ex disertis nostri cod. verbis in fine contra Fabric. nostrum docet, illud syntagmıa nihil aliud esse, nisi partem magnam operis Sim. Thessal. ante memorati, s. Dialogi eccles. contra hæreses: quod etiam colligi potest ex ordine capitum in ed. Dosithei. Ex eo etiam cognoscimus, quæ, ab Allatio memorata, et a Fabricio pro ineditis habita, in illa editione Incem viderint. (Barl.)}· Laudant Simeonis de sacramentis Jeremias patriarcha CPol. in Responsionibus ad theologos Wirtenbergenses, Franciscus Turrianus ad Constitutt. apostol. Petrus Arcudius in Concordia, pag. 6, 7, 19, et passim; Gabrielem quoque Severum Philadelphiensem plura ab eo mutuatum notans, pag. 10. Similiter Allatius in pluribus scriptorum suorum locis, ut De consensu, pag. 1139 seq., 1256, 1259, 1276, etc., de ætate ordinum, . pag. 42 seq., 136 seq. Cætera hujus Simeonis adhuc quod sciam inedita ab eodem Allatio memorantur n. 193 sea. libro De Simeonibus. 2. Απόκρισις πρὸς τὰς ἐρωτήσεις τοῦ ἱερωτάτου μητροπολίτου Πενταπόλεως κῦρ Γαβριήλ. Responsiones ad interrogala sanctissimi metropolita Pentapolitani Gabrielis. P. Έδει μὲν τὰς τοιαύτας τῶν ἐρωτήσεων ůyŋlotépac, xal Sælp hµð;. Responsiones sunt numero 85 (a). Legebantur in Palatina, et nunc in Vaticana, [et Mosquensi, cod. 389. V. Matthæi notit. etc., p. 248. (Harl.) Continent multa theologica, moralia et ecclesiastica, et essent maxime utiles, si ederentur. 3. Εjusdem: Περὶ ἱερωσύνης πρός τινα τῶν εὐλαβῶν μοναχῶν ἱερᾶς διακονίας ἠξιωμένων, ἔτι καὶ τοῦ· ἀρχιερέως εἰς τὸν τοῦ πρεσβυτέρου τελοῦντο; τότε βαθμόν. De sacerdotio ad quemdam pium monachum sacro ministerio insignitum, adhuc præsule in presbyteri ordine exsistente. P. 'Ev Xpiorip poi ȧyanniš xał yvŋoiwtate &8shot thy dyeidhy tñs ȧyánŋ:. (Fabr.) ms. in cod. Baroc. 294, n. 13. In bibl. Bodlei. inter adversaria Ger. Langbaeni, ex Sym. Thessal. responsis de fine sæculi, et ex ejusd. quæstionibus de typicis Sabe et Damasceni. V. Cat. mss. Angl. etc. I, p. 268. (Harl.) 4. Τοῦ αὐτοῦ Ἑρμηνεία συνοπτική κατὰ δύναμιν εἰς τὸ τῆς ὀρθοδόξου καὶ ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως Twv Xpiotiaviv Balov xal lepov Σúp6ndov. Expositio compendiosa, uti potuit, in orthodoxe et inculpatæ nostre fdei Christianorum sacrosanctum Symbolum. P. Περὶ τοῦ ἱερωτάτου Συμβόλου τῆς ἀληθοῦς καὶ pon; twy Xpistavy hpv nistεws. Mosquæ in cod, synod. 81, 8. V. Matthæi Notit. codd. Gr. Mosq. p. 61, et p. 321, in cod. 39, in quo etiam sunt sequens opus, et De articulis fidei. (Harl.)] 5. Τοῦ αὐτοῦ Ἔκθεσις ἀναγκαιοτάτη περὶ τῶν τοῦ ἱεροῦ Συμβόλου ρήσεων, ὅθεν συνελέγησαν, καὶ κατά tivwv aútal ouɣxelµeva! eloi. Expositio perquam necessaria sententiarum sacri Symboli, unde collectr sunt, et adversus quos dictata. P. Καλὸν ἐκθέσθαι, καὶ ὅθεν τὸ ἱερώτατον παρὰ τῶν θείων Πατέρων συνετέ On Zúµbodov. (Fabr.) Mosquæ in cod. synod. 279, 8. V. Matthæi 1. c. p. 180. (Harl.) 6. Περιεκτικά, ὡς δυνατόν, τῆς μόνης τῶν Χριστιανῶν ἡμῶν πίστεως κεφάλαια δώδεκα, ἅπερ τινὲς ἄρθρα καλοῦσι τῆς πίστεως, σαφέστερον συντεθέντα παρὰ τοῦ ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης Συμεών, καὶ ὅτι ταῦτα περιέχει τὸ θεῖον Σύμβολον, καὶ περὶ τῶν περιεκτικῶν ἀρετῶν. Continentia, ut feri potuit, solam Christianorum fidem capila duodecim, quæ nonnulli articulos fidei nuncupant, clarius elucidata ab archiepiscopo. Thessalonicensi Symeone; eaque comprehendere sacrum Symbolum, et de comprehensivis virtutibus. P. 'H å).ŋθῆς καὶ μόνη τῶν Χριστιανῶν ἡμῶν πίστις ὑπὲρ νοῦν οὖσα καὶ λόγον. (Fabr.) Mosque in cod. Synod. 279 8: V. Matthæi 1. c. p. 180. (Harl.) (a) Nonnulla ex his profert Allatius, lib. De purgatorio, pag. 31, 140, 214, et Contra Hottinger. pag. 8. Exstant etiam mss. in bibl. Bodleiana, codice Barocc. 91, e quibus loens adducitur ab Humfredo Hody in libro anglice edito: The case of sees vacant, pag. 86. (Fabr.) Item in cod. Barocc. 85. Vindobon. in cod. 13, n. 5, sunt fantuin responsa decem. v. Kollar. Supplein. pag. 128 seq. Integra sunt in cod. 170, n. 2. V. Lambec. 5, supra, ubi jam aliorum codd. mentio facta est, memoratum. (Ħarl.) Sequentia opuscula, sub num. 2, 3, 4, 5, 6, 7 memorata, jam ab annis plus centum edita prostabant cum Hərlesius Fabricit Bibliothecam retractabat, de quo monere debuisset. Edit.

SYMEON THESSALONICENSIS ARCHIEP. - NOTITIA. 7. Τοῦ αὐτοῦ περὶ ὧν καινοτομούσι Λατίνοι De iis, circa qua Latini innotant. Ρ. Πρῶτον μὲν τὸ περὶ τὴν πίστιν ἀποσφαλῆναι, καὶ προσθήκην θεἶναι τῷ ἱερωτάτῳ Συμβόλῳ. 8. Ejusdem plura referuntur ad leges et canones pertinentia a Manuele Malaxa in Nomocanone. 9. Canones etiam et hymnos in sanctos composuisse, ex Eugenio colligo: Kal datę ispałę tobę tŵv ἁγίων χορούς, καὶ οίκοθεν καταστέψαντος, ὧν τὸν βίον ἐζήλωσε, καὶ διήνυσε. Εt sacris cantibus sanctorum choros, el ex propriis exornavit, quorum vitam æmulatus confecit. Horum tamen ipse nibil vidi. Hactenus Allatius. (Fabr.) V. cod. Vindob. citat. n. 7 et 8. (Harl.) [ In cat. codd. Gr. Nanian. p. 151, n. 7. cod, 74, citantur Simeonis Thessalon. Oratio, quæ tamen auctorem habet Simeonem Mamant. et supra numeratur n. 25; et p. 152. Opus ejusd. Sim. Mam. Sim. Thessal. Oratio in Assumptionem Maria, Paris. in bibl. publ. Cod. 987, n. 7. (Harl.)] 10. Simeonis Thessalonicensis Chronicon ms. in Philippico imp. laudat Cangius in Glossario Græco, p. 1606, nisi calami errore Thessalonicensem posuit, atque intellexit Chronicon Simeonis Logothetæ quod frequentissime citat alibi, ut in diss. De hebdomo, pag. 128, 129, 153, 154; et notis ad Zonaram p. 28, 55, 70, et 79; et in Appendice ad Glossar. p. 4, 5, 6, 7, 22, 23, 36, 45, 56, 57, 58, 59, 72, 74, 75, 83, 84, 86, 90, 92, 100, 101, 103, 106, 110, 113, 114, 115, etc. De hoc dixi vol. VI, p. 352 et 158. [8. vol. VII, p. 471 sq. et p. 683 sq. ed. nov.], ubi etiam de Historia chronica adhuc itidem inedita Simeonis Sethi lingua Græcorum vulgari, ab origine mundi ad imperium usque Constantini Ducæ, de qua paulo ante de Simeone Setho, n. 7. Est caput vicesimum libri Contra hæreses. Edit. Seu Juniorem, jam a nobis recusum tom. CXX. EDIT