ORATIO AD SUBDITOS. αὐτοῖς τοῖς πράγμασιν ὡς τάχιστα ἐπιγνῶναι, τί te bouisque moribus præliti sunt. Sed enim sat ποτε πατήρ έστι πρὸς τοὺς παῖδας· δ καὶ ἐλπίζω, καὶ scio, bene tibi notam esse rationem hujus eminenεύχομαι, καὶ ταῖς ἐλπίσιν εὐφραίνομαι, καὶ σοῦ γε tiæ atque throni. Quippe vir prudens es, deque μᾶλλον, ὡς εἶμαι. Δὸς δὲ πάντας, ὦ φίλτατε, εὐδα pietate ac amore tuo erga nos, qui te genuimus, μονά με νομίζειν, ὥσπερ τῷ καλόν φῦσαι καὶ ἀγαθὸν, facile te quod æquum est, æstimare arbitrðr. Fieri οὕτω δὲ καὶ τῷ παιδεῦσαι, καὶ τοιοῦτον ἀποφήναι tamen nequit, uti quanta res sit paternitas erga βασιλέα τὸν υἱὸν, οἷον ἂν οἱ νουνεχεῖς τῶν ὑπ' αὐτὶν liberos, accurate norit, qui necdum factus est pater. εύξαιντο. Nam de rerum gustu rectius eas cognoscimus, quani indagatione cogitationum. Tribuat autem tibi Deus ut ipsa re quamprimum intelligas, quid sit erg: liberos esse patrem: quod et futurum spero, et opto, et ipsa de spe voluptateun, majorem (ut opinor) quam tu, percipio. Fac, charissime fili, ut omnes me beatum existiment, cum quod egregiumn te procreaverim, tum etiam, quod educaverim, filiumque talem imperatorem fecerim, qualem core dati subditi optaverint. ΩΣ ΕΞ ΕΥΜΕΝΟΥΣ ΑΡΧΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣ ΕΥΝΟΥΣ ΥΠΗΚΟΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΝ ΑΚΜΗ. ORATIO PROPITII PRINCIPIS AD BENEVOLOS SUBDITOS QUI ETATIS IN FLORE SUNT. Τὸ ὑμῖν συνοῖσον εὐχόμενός τε διατελών, καὶ ζητῶν ἅπασι τρόποις, δεῖν ᾠήθην διά βραχέων ὥσπερ τι δῶρον ταυτασὶ τὰς παραινέσεις εἰπεῖν. Ἐπειδὴ τοίνυν ὥσπερ ἐμπέφυκε τοῖς ἀνθρώποις τὸ καὶ τοῖς θύραθεν ἐπιδιδόναι ζητεῖν· τὰς ἔνδον ἐπι· δόσεις προύργου τίθεσθαι χρή. Ταύταις γὰρ ἐκεῖναι παρέπονται. Εἰ γοῦν ἀγαθός τις εἶ, καὶ παρελθεῖν ἐθέλεις τοὺς ἤλικα; ἔν τε δημοσίαις τιμαῖς, ἔν τε πᾶσιν, οἷς ζηλωτὸς ἂν γένοιο· θήρευε ταῦτα σπου δαίοις ἔργοις, ἐν ἅπασι παρέχων σαυτὸν οὐχ ἧττον πρόθυμον ἢ πιστόν. Φεύγε μὲν νωθείαν, καὶ βχουμίαν, καὶ τὸ καθεύδειν ὕπτιος ἐπὶ μαλακῶν στρω μάτων, θέλων εὐδαιμονεῖν. Οὐ γὰρ ἔστιν, οὐκ ἔστιν εὖ πράττειν ἄνθρωπον ῥᾳθυμοῦντα, καὶ ἀναπε πτωκότα, καὶ θρυπτόμενον. Δίωκε δὲ ἐκεῖνα, ἃ πολλοὺς ἐκ φαύλης τύχης οἶδεν ἀνάγειν ἐπὶ λαμπράν. " Μίσει καὶ τὸ θέλειν ἐσθίειν ἀργός γε ῶν, εἰδὼς ὡς ἔργον τοῦτο κηφήνων, οὓς οὐχ ὅπως εὖ ποιεῖν, ἀλλὰ καὶ κτείνειν φύσεως νόμος τοῖς τῶν μελισσῶν σμή νεσιν. Ούκουν γε λαμβάνειν ἀρμόττει τοῖς παρὰ σφίσιν αὐτοῖς αἰεὶ τὰς χεῖρας· κατέχουσι. Τοῦτο γὰρ λελωβημένοις ἀνθρώποις καὶ παρειμένοις προσήκειν ἔοικεν· οἷς δὲ καὶ ῥώμη σώματος, καὶ νεότης, καὶ ὑγίεια, καὶ τὸ ἀξιοῦν κτάσθαι μεγάλα, καὶ σεβεῖν παραπεμπομένους ὑπὸ πολλῶν, τούτους δὲ γενναίους ἄνδρας αὐτοὺς δεικνύναι ὑπὲρ γένους, ὑπὲρ πατρίδος, ὑπὲρ τοῦ κρατοῦντος αὐτοῦ. Οὕτω γε δρῶντες, ὦ φίλτατον ἐμοὶ χρῆμα, τοῦ ζητουμένου ῥᾳδίως ἐπιτυχεῖς ἔσεσθε, Θεοῦ συλλήπτορος γεγονότος. Κἂν μὴ λάβῃς εὐθὺς, αἰτήσας, μήτ' ἀγανακτεῖν (μικρόψυχον γάρ), μήτε καθυφεῖναι τοῦ ' Qui semper e vestro quo: commodo sit, optare non desimo, et omnibus idem modis querere, proferendas paucis admonitiones hasce, cujusdam instar muneris, putavi. Cum ergo quasi mortalibus innatum sit, ut etiam bonorum externorum incrementa desiderent; quo augeantur interna, præcipua danda est opera; nam hæc illa comitantur. Itaque si bonus es, et æquales superare cupis, cum publicis in honoribus, tum in omnibus, quibus emi poterit, ut aliquo sis in pretio: studiosis hæc fatis enitere, teque non minus alacrem, quam fidu in omnibus gerito. Fac segnitiem desidiamque fugias, et mollibus in stragulis supinam cubationein, si beatitatem adipisci cogitas. Nequit enim certe, nequit fieri, secundis ut rebus utatur homo desidis ingenii, supinus, delicate vivens. Illa vero pres - quere, quæ de fortuna tenui` multos ad splendidamı perducere solent. Sit etiam odio tibi, manducare otiosum; quod ipsum sane fucorum esse noris, quos non affcere beneficiis, sed occidere, ducit naturæ quodam, apum examina consueverunt. Accipere quidem certe non est par illus, qui manus in sinu semper retinent. Hoc enim mutilatis ho. minibus et effeminatis convenire videtur. At quibus et corporis robur aðest, et juvenilís ætas et valetudo, et magnorum acquirendorum, cumque plurium comitatu incedendi cupiditas: eos par est probare se viros strenuos atque fortes, pro natione sua, pro patria, pro ipso imperatore. Si hoc facietis, charissimi subditi, facile Deo juvante voti come potes eritis. Quod si non statim acceperis id, quod