PRECES MATUTINÆ. σει· δεόμενος, φιλεύσπλαγχνε Κύριε, ἐλέους τυ- crpus, benignissime Domine, misericordiam ut apud χεῖν παρὰ σοί, τινι μεταμελεία σοι προσερχό te impetrem, qui cum pœnitentia quadam ad te acμενος. cerlo. Και σύ γε, βασιλεῦ ὑπεράγαθε, ἄσμενος τὴν οποιανοῦν ἐπιστροφὴν δέξαιο τῆς ἐμῆς ἐλεεινότη τος, καὶ χορηγήσεις τὴν ἀπὸ τῶν ἔργων μετάνοιαν, τὴν σοὶ καὶ φίλην, καὶ ζητουμένην· καὶ κατευθύναις τὰ διαβήματα τῆς ταλαιπώρου ψυχῆς μου ἐπὶ τὰς τρίβους τῶν ἐντολῶν σου, καὶ ἀξιώσαις τὸν σὸν οἰκέτὴν κατὰ τὸ σοὶ εὐάρεστον πολιτεύσασθαι, μηκάτι ἐμαυτῷ, ἀλλὰ σοὶ μόνῳ ζῶντα· καλλίστοις τε ἐφοδίοις τῶν ἐνθένδε συναπελθεῖν τοῖς ζωοποιοῖς καὶ ἀχράντοις σου μυστηρίοις· καὶ τῆς τότε ἐπηρείας τῶν χαιρεκάκων δαιμόνων ἀπαλλαγῆναι, καὶ ἀκα τακρίτως παραστήναι το φοβερῷ βήματί σου. Ναι, Χριστὲ Ἰησοῦ μου, ἐπάκουσόν μου, τὸ τί σε δέον ἐργάσασθαι, οὐχὶ τὸ τί παθεῖν ἐμὲ, λογισάμενος, χρησάμενός μοι δὴ θεϊκῶς, ὁ μόνος ἀγαθός τε καὶ ἀναμάρτητος. Ὡς αὐτὸς ἐπίστασαι σῶσον με, μηδὲν παρεὶς τῶν εἰς τοῦτο φερόντων, δ δὴ βεβαίως ἐλπίζων, οὐ δι' ἐμὲ τὸν τοσούτοις καὶ τηλε κούτοις βεβυθισμένων κακοῖς, ἀλλὰ διὰ τὴν ἄφατόν σου χρηστότητα, τὴν τοῦ παντὸς ἐλπίδα, ἀνυμνώ, δοξολογώ, μεγαλύνω σε, καὶ τὸν Πατέρα τὸν σὸν, σὺν τῷ παναγίῳ σου Πνεύματι εἰς τοὺς αἰῶνας. Αμήν. Tu quidem, Rex optime, propitius miserabilis personæ meæ qualem qualém conversionem admittito, et ut factis ipsis resipiscam, concedito, qualem tn penitentiam et amas et requiris. Simut ærumnosi animi mei gressus ad semitas mandatorum tuorum dirigas, præstareque digneris, ut servus ego tuus, promt tibi placuerit, me geram, non amplius mibi, sed tibi soli vivens: utque pulcherrimo viatico, vivificis et puris sacramentis tuis instructus hinc migrem, et ab incidente tunc damomum, malis gaudentium, tentatione liberatus, absque damnatione tremendo tribunali tuo sistar. Etiam, mi Christe Jesu, exaudi me, quid te facere, non quid me perpeti par sit, reputans; meque divino more tractans, qui solus et bonus es, et omnis labis expers. Serva me, prout ipse servandum nosti', nihil eorum quæ meam ad salutein pertinent, omittens. Quod sane futurum firmiter sperans, non propter me, talibus ac tantis malis obrutum, sed propter ineffabilem bonitatem tuam, quæ: totins universitatis spes est, lymnis celebro, collaudo, extollo te, Patremque tuum, cum santissimo Spiritu, seculis infinitis. Amen. ΑΛΛΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΕΥΧΗ ΕΩΘΙΝΗ. EJUSDEM ALLE PRECES MATUTINÆ. Εὐχαριστῶ σοι τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ, σὺν τῷ μονογενεῖ σου Υἱῷ, καὶ τῷ παναγίῳ σου Πνεύματι, ὅτι μακροθυμήσας καὶ παριδὼν τὸ πλῆθος τῶν παντοδα πῶν μου κακῶν, ἡξίωσάς με τὸ φῶς ἰδεῖν τὸ ἡλια κλν, καὶ ἐκ τούτου μου τὸν νοῦν ἀναχθῆναι τὸν ἐσκοτισμένον τοῖς πάθεσι, πρὸς ἔννοιάν σου τοῦ ἀλη θινοῦ καὶ ἀνεσπέρου φωτός· καὶ δέδωκας τὴν δέησιν ἐκχέαι με πρὸς σέ, καί σοι τὰς θλίψεις ἀπαγγεῖλα:, καὶ τὰς ἐφέσεις, τῷ ἔτι λαλοῦσιν ἡμῖν παρεῖναι, καὶ θυροκοποῦσιν ἀνοίγειν ἐπαγγειλαμένω. Δὲς οὖν, πανάγαθε Δέσποτα, ἄφροντιν εἶναι τοῦ λοιπού, σοὶ τῷ καλῷ κυβερνήτῃ τοὺς τῆς ζωῆς μου οίακας ἐγχειρίσαντα· καὶ ἡ ψυχή μου κολλη θήτω ὀπίσω σου, όπως ἀντιλάβοιτό μου ἡ δεξιά του. Οδήγησόν με ἐν τῇ ὁδῷ σου, καὶ πορεύσομαι ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου. Δίδαξόν με, πῶς ἂν διεξ άγοιμι καὶ ἐμαυτὸν, καὶ τοὺς ὑπ' ἐμέ. Στήριξον εἰς τὴν καρδίαν τοῦ δούλου σου τὸν εὐφρόσυνον φίλο 6ον σου· ᾧ με καὶ πρὸς τὴν ἀγάπην τὴν σὴν, σὲ δὲ ་ Tibi Deo ac Patri gratias ago, cum 'unigenito Filio tuo, et sancto tuo Spiritu, quod usus tolerantia tua diuturna, et connivens ad omnis generis malorum meorum multitudinem, aspiciendæ lucis solaris facultatem mihi concesseris; per quam mens mea, vitiorum obducta caligine, subveheretur ad intelligentiam tui, qui vera et inoccidua luxes; quodque copiam fereris has ad te preces fundendi, et ærumnas ac desideria mea tibi exponendi; qui te nobis adhuc loquentibus affuturum foresque pulsantibus aperturum promisisti. Da igiuir, benignissime, Domine, curis ut in posterum solutus agam, tibi, gubernatori bono, vitæ meæ clavo permisso. Tibi meus animus adhærescat, ut tua mihi opituletur dextera. Dux esto meus iu vita tua, et ambulabo in veritate tua. Instrue me, quonam modo tam meipsum, quam subditos meos gubernare debeam. Hilarem illum metum tui constabilito in corde servi tui, eodemique ne instruas, ut dilectioni tuæ, vel tibi potius, qui re-