κειαν μηδὲ λογιζομένους, ὡς Θεός μακροθυμεί ὑπ' αὐτῶν βλασφημούμενος, ὅπως ἡ αἰδεσθέντες μετανοήσωσιν ἢ ἐπιμείναντες δικαίως κριθῶσι, βιασθείς πρόειμι δείξων αὐτῶν τὰ ἀπόρρητα μυστή ρια, ἃ τοῖς μυουμένοις μετά μεγάλης αξιοπιστίας παραδιδόασιν οὐ πρότερον ὁμολογήσαντες, εἰ μὴ τὸ τοιοῦτον δουλώσωνται χρόνῳ 1 ανακρεμάσαντες καὶ βλάσφημον πρὸς τὸν ὄντως Θεὸν κατασκευάσαντες καὶ περιεργία " γλιχόμενον τῆς ἐπαγγελίας ίδωσι. Καὶ τότε δοκιμάσαντες δέσμιον το εἶναι τῆς ἁμαρτίας μυοῦσι τὸ τέλειον τῶν κακῶν παραδιδόντες, ὅρκοις δήσαντες μήτε 1' ἐξειπεῖν μήτε τῷ τυχόντι μεταδού ναι, εἰ μὴ ὁμοίως δουλωθείη, οὗ μόνον 18 παραδο θέντος, οὐκ ἔτι ὅρκος ἀναγκαῖος ἦν. Ο γὰρ ὑπομείνας παθεῖν 18 καὶ παραλαβεῖν τὰ τέλεια αὐτῶν μυστήρια ἱκανῶς 10 αὐτῷ τῷ ἔργῳ πρός τε τὴν ἰδίαν συνείδη σιν καὶ πρὸς τὸ ἑτέροις μὴ ἐξειπεῖν ἔσται δεδεμένος. Εἰ γὰρ ἐξείποι τινὶ ἀνθρώπων τὸ τοιοῦτον ἀνόμημα, οὔτε ἐν ἀνθρώποις λογισθήσεται, οὔτε τὸ τῶς ὁρᾷν ἄξιος ἡγηθήσεται, εἰ ει καὶ ἄλογα ὄντα τοιοῦτον ἀνό μημα οὐκ ἐπιχειρεῖ, καθὼς ἐν τοῖς τόποις γενόμενοι ἐροῦμεν. Αλλ' ἐπεὶ ἀναγκάζει ἡμᾶς ὁ λόγος εἰς μέσ γαν βυθόν διηγήσεως ἐπιβῆναι ", οὐχ ἡγούμεθα στο γαν, ἀλλὰ τὰ πάντων δόγματα κατὰ λεπτὸν ἐκθέμε νοι οὐδὲν σιωπήσομεν. Δοκεί δε, εἰ καὶ μακρότερος ἔσται λόγος, μὴ καμεῖν. Οὐδὲ γὰρ μικράν τινα βοί θειαν τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ καταλείψομεν πρὸς τὸ μηκέτι πλανάσθαι, φανερῶς πάντων ὁρώντων τα κρύφια αὐτῶν καὶ ἄῤῥητα ἔργια, ἃ ταμιευόμενοι μό νοις τοῖς μύσταις παραδιδόασιν. Ταῦτα δὲ ἕτερος οὐκ ἐλέγξει, ἢτὸ ἐν Ἐκκλησίᾳ παραδοθέν ἅγιον Πνεῦμα, οὗ τυχόντες πρότεροι οἱ ἀπόστολοι μετέδοσαν τοῖς ὀρθῶς πεπιστευκόσιν· ὧν ἡμεῖς διάδοχοι τυγχάνοντες τῆς τε αὐτῆς χάριτος μετέχοντες ἀρχιερατείας το καὶ διδασκαλίας καὶ φρουροί τῆς Ἐκκλησίας λελο γισμένοι οὐκ ὀφθαλμῷ νυστάζομεν 14, οὐδὲ λόγον ὀρθὸν οι σιωπῶμεν, ἀλλ' οὐδὲ πάσῃ [ρ. 4, ] ψυχῇ καὶ σώματι εργαζόμενοι κάμνομεν ἄξια ἀξίως Θεῷ τῷ εὐ εργέτῃ ἀνταποδιδόναι πειρώμενοι, καὶ οὐδὲ οὕτως κατ' αξίαν ἀνταμειβόμενοι ", πλὴν ἐν οἷς πεπιστεύμεθα μὴ ἀτονοῦντες, ἀλλὰ τοῦ ἰδίου καιροῦ τὰ μέτρα επιτε λοῦντες, καὶ ὅσα παρέξει τὸ ἅγιον Πνεῦμα πᾶσιν ἀφθό νως κοινωνοῦντες· οὐ μόνον ἀλλότρια δι' ἐλέγχου εἰς φανερόν ἄγοντες, ἀλλὰ καὶ ὅσα ἡ ἀλήθεια ὑπὸ τῆς τοῦ Πατρὸς 10 χάριτος παραλαβοῦσα ἀνθρώποις διηκόνησε, ταῦτα καὶ διὰ λόγου σημειούμενος καὶ διὰ γραμμάτων εμμάρτυρα ποιούμενοι το ανεπαι σχύντως κηρύσσομεν. Ἵνα οὖν, καθώς φθάσαντες εἴπομεν, ἀθέους αὐτοὺς ἐπιδείξωμεν καὶ κατὰ γνώ μην καὶ κατὰ τρόπον καὶ κατὰ ἔργον, ὅθεν τε τὰ ἐπιχειρήματα αὐτοῖς γεγένηται, καὶ ὅτι μηθὲν ἐξ 10 μήτε " χρόνον 18 περιεργία Τ: περιεργεία Β, Ο: περιεργίαν το δεόμενον .. μήτε: τοίτε Β'. Ο. 18 μόνον: μόνου 10 παθεῖν. μαθεῖν 10 κανὸν Β. Τ: ἱκανὰ Ο. 3 εξ: &: ὅτι κι ἐμβῆναι νεὶ ἀναβήναι " νυστά ζομεν νυστάξομεν εἰ λόγον ὀρθὸν Β: λόγου όρους Ο', Τ: λόγου ὀργάνῳ * αντο αμειβόμενοι αναμειβόμενοι: αμειβόμενοι Β, Ο, Τ. * ἔλεγχον Ε. Οι φανερὸν φορὰν Τ. 1 τοῦ Πνεύματος Τ. " ἐμμάρτυρα ποιούμενοι: Αμμάρτυρα σημειούμενοι ἐμμαρτυρησάμενοι τ 10 καθάπερ φθάντες arcana modestiam, neque pensi habere Deum longanimem & 1 esse ab ipsis irrisum, ut aut præ pudore mutent mientem, aut si in errore perstabunt juste judi centur, coactus progredior, ostensurus eorum mysteria, quæ initiatis magna cum fiducia tradunt, non prius confessi, nisi talem, ubi per tem pus in suspenso tenuere contumeliosumque erga verum Deuin reddidere, in servitutem redegerint et cupiditate flagrantem promissorum viderint. Atque tum cum exploratum habent vinculis peccati illi gatum esse, initiant perfectum malorum tradentes, postquam juramentis vinxerunt, se neque evulga turos neque cum quolibet communicaturos, nisi pariter servitutem subeat, quo simpliciter tradito non jam juramentum necessarium erat. Nam qui sustinuit pati et accipere perfecta eoruin mysteria, satis ipsa re et ad conscientiam suam et ne aliis prodat erit vinctus. Nam si prodat alicui homini tale nefas, neque in hominibus censebitur neque qui lucem cernat dignus habebitur, si quidemn vel ratione carentia tale nefas non conantur, sicuti suis locis dicemus. Sed quoniam nos cogit ratio in magnum profundum narrationis descendere, non tacendum arbitramur, sed omnnium placitis singu latim enarratis nihil silebimus. Visum autem est, etiamsi longior erit sermo, now deficere. Non enim exiguum quoddam subsidium vitæ hominum relin quemus ad errores in posterum cavendos, cum ma nifesto omnes videbunt clandestina eorum et arcana orgia, quae tanquam proui condi solis mystis tra dunt. flæc autem alius non refutabit nisi qui in Ecclesia traditur Spiritus sanctus, quem priores nacti apostoli impertiverunt rectam fdem professis, quorum nos qui successores sumus et ejusdem gratiæ participes et summi sacerdotii et magisterii et custodes ecclesiæ æstimati non oculo connivemus neque reclam doctrinam silenus; 6-7 scd ne omni quidem animo atque corpore laborantes deficimus digna digne Deo benefico nostro reddere conati, et ne sic quidem pro merito remunerantes, nisi quod in eis quæ nobis concredita sunt non deficiamus, sed nostræ opportunitatis modum impleamus, et quidquid præbebit sanctus Spiritus cum omnibus citra invidiam communicemus; non solum aliena confutando in lucem proferentes, sed etiam quidquid veritas per Patris gratiam acceptum hominibus mi nistravit, hæc et per sermonem significantes et per litteras testifcantes sine rubore predicamus. Quo igitur, sicut supra diximus, atheos illos ostendamus et ad sententiam et ad mores et ad opera, el unde conatus eorum profecti sint, nec quidquam eos ex vulgo. L. Wolfius. L Roeperus vulgo. Boeperus. Roeperus vulgo Sancroflus. Roeperus. vel Richterus: vulgo. foeperus, Sancroftus: Gronovius Sancroftus vulgo Morus cf. Roeperuin p. 515 sq Sacrorus L.

κειαν μηδὲ λογιζομένους, ὡς Θεός μακροθυμεί ὑπ' αὐτῶν βλασφημούμενος, ὅπως ἡ αἰδεσθέντες μετανοήσωσιν ἢ ἐπιμείναντες δικαίως κριθῶσι, βιασθείς πρόειμι δείξων αὐτῶν τὰ ἀπόρρητα μυστή ρια, ἃ τοῖς μυουμένοις μετά μεγάλης αξιοπιστίας παραδιδόασιν οὐ πρότερον ὁμολογήσαντες, εἰ μὴ τὸ τοιοῦτον δουλώσωνται χρόνῳ 1 ανακρεμάσαντες καὶ βλάσφημον πρὸς τὸν ὄντως Θεὸν κατασκευάσαντες καὶ περιεργία " γλιχόμενον τῆς ἐπαγγελίας ίδωσι. Καὶ τότε δοκιμάσαντες δέσμιον το εἶναι τῆς ἁμαρτίας μυοῦσι τὸ τέλειον τῶν κακῶν παραδιδόντες, ὅρκοις δήσαντες μήτε 1' ἐξειπεῖν μήτε τῷ τυχόντι μεταδού ναι, εἰ μὴ ὁμοίως δουλωθείη, οὗ μόνον 18 παραδο θέντος, οὐκ ἔτι ὅρκος ἀναγκαῖος ἦν. Ο γὰρ ὑπομείνας παθεῖν 18 καὶ παραλαβεῖν τὰ τέλεια αὐτῶν μυστήρια ἱκανῶς 10 αὐτῷ τῷ ἔργῳ πρός τε τὴν ἰδίαν συνείδη σιν καὶ πρὸς τὸ ἑτέροις μὴ ἐξειπεῖν ἔσται δεδεμένος. Εἰ γὰρ ἐξείποι τινὶ ἀνθρώπων τὸ τοιοῦτον ἀνόμημα, οὔτε ἐν ἀνθρώποις λογισθήσεται, οὔτε τὸ τῶς ὁρᾷν ἄξιος ἡγηθήσεται, εἰ ει καὶ ἄλογα ὄντα τοιοῦτον ἀνό μημα οὐκ ἐπιχειρεῖ, καθὼς ἐν τοῖς τόποις γενόμενοι ἐροῦμεν. Αλλ' ἐπεὶ ἀναγκάζει ἡμᾶς ὁ λόγος εἰς μέσ γαν βυθόν διηγήσεως ἐπιβῆναι ", οὐχ ἡγούμεθα στο γαν, ἀλλὰ τὰ πάντων δόγματα κατὰ λεπτὸν ἐκθέμε νοι οὐδὲν σιωπήσομεν. Δοκεί δε, εἰ καὶ μακρότερος ἔσται λόγος, μὴ καμεῖν. Οὐδὲ γὰρ μικράν τινα βοί θειαν τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ καταλείψομεν πρὸς τὸ μηκέτι πλανάσθαι, φανερῶς πάντων ὁρώντων τα κρύφια αὐτῶν καὶ ἄῤῥητα ἔργια, ἃ ταμιευόμενοι μό νοις τοῖς μύσταις παραδιδόασιν. Ταῦτα δὲ ἕτερος οὐκ ἐλέγξει, ἢτὸ ἐν Ἐκκλησίᾳ παραδοθέν ἅγιον Πνεῦμα, οὗ τυχόντες πρότεροι οἱ ἀπόστολοι μετέδοσαν τοῖς ὀρθῶς πεπιστευκόσιν· ὧν ἡμεῖς διάδοχοι τυγχάνοντες τῆς τε αὐτῆς χάριτος μετέχοντες ἀρχιερατείας το καὶ διδασκαλίας καὶ φρουροί τῆς Ἐκκλησίας λελο γισμένοι οὐκ ὀφθαλμῷ νυστάζομεν 14, οὐδὲ λόγον ὀρθὸν οι σιωπῶμεν, ἀλλ' οὐδὲ πάσῃ [ρ. 4, ] ψυχῇ καὶ σώματι εργαζόμενοι κάμνομεν ἄξια ἀξίως Θεῷ τῷ εὐ εργέτῃ ἀνταποδιδόναι πειρώμενοι, καὶ οὐδὲ οὕτως κατ' αξίαν ἀνταμειβόμενοι ", πλὴν ἐν οἷς πεπιστεύμεθα μὴ ἀτονοῦντες, ἀλλὰ τοῦ ἰδίου καιροῦ τὰ μέτρα επιτε λοῦντες, καὶ ὅσα παρέξει τὸ ἅγιον Πνεῦμα πᾶσιν ἀφθό νως κοινωνοῦντες· οὐ μόνον ἀλλότρια δι' ἐλέγχου εἰς φανερόν ἄγοντες, ἀλλὰ καὶ ὅσα ἡ ἀλήθεια ὑπὸ τῆς τοῦ Πατρὸς 10 χάριτος παραλαβοῦσα ἀνθρώποις διηκόνησε, ταῦτα καὶ διὰ λόγου σημειούμενος καὶ διὰ γραμμάτων εμμάρτυρα ποιούμενοι το ανεπαι σχύντως κηρύσσομεν. Ἵνα οὖν, καθώς φθάσαντες εἴπομεν, ἀθέους αὐτοὺς ἐπιδείξωμεν καὶ κατὰ γνώ μην καὶ κατὰ τρόπον καὶ κατὰ ἔργον, ὅθεν τε τὰ ἐπιχειρήματα αὐτοῖς γεγένηται, καὶ ὅτι μηθὲν ἐξ 10 μήτε " χρόνον 18 περιεργία Τ: περιεργεία Β, Ο: περιεργίαν το δεόμενον .. μήτε: τοίτε Β'. Ο. 18 μόνον: μόνου 10 παθεῖν. μαθεῖν 10 κανὸν Β. Τ: ἱκανὰ Ο. 3 εξ: &: ὅτι κι ἐμβῆναι νεὶ ἀναβήναι " νυστά ζομεν νυστάξομεν εἰ λόγον ὀρθὸν Β: λόγου όρους Ο', Τ: λόγου ὀργάνῳ * αντο αμειβόμενοι αναμειβόμενοι: αμειβόμενοι Β, Ο, Τ. * ἔλεγχον Ε. Οι φανερὸν φορὰν Τ. 1 τοῦ Πνεύματος Τ. " ἐμμάρτυρα ποιούμενοι: Αμμάρτυρα σημειούμενοι ἐμμαρτυρησάμενοι τ 10 καθάπερ φθάντες arcana modestiam, neque pensi habere Deum longanimem & 1 esse ab ipsis irrisum, ut aut præ pudore mutent mientem, aut si in errore perstabunt juste judi centur, coactus progredior, ostensurus eorum mysteria, quæ initiatis magna cum fiducia tradunt, non prius confessi, nisi talem, ubi per tem pus in suspenso tenuere contumeliosumque erga verum Deuin reddidere, in servitutem redegerint et cupiditate flagrantem promissorum viderint. Atque tum cum exploratum habent vinculis peccati illi gatum esse, initiant perfectum malorum tradentes, postquam juramentis vinxerunt, se neque evulga turos neque cum quolibet communicaturos, nisi pariter servitutem subeat, quo simpliciter tradito non jam juramentum necessarium erat. Nam qui sustinuit pati et accipere perfecta eoruin mysteria, satis ipsa re et ad conscientiam suam et ne aliis prodat erit vinctus. Nam si prodat alicui homini tale nefas, neque in hominibus censebitur neque qui lucem cernat dignus habebitur, si quidemn vel ratione carentia tale nefas non conantur, sicuti suis locis dicemus. Sed quoniam nos cogit ratio in magnum profundum narrationis descendere, non tacendum arbitramur, sed omnnium placitis singu latim enarratis nihil silebimus. Visum autem est, etiamsi longior erit sermo, now deficere. Non enim exiguum quoddam subsidium vitæ hominum relin quemus ad errores in posterum cavendos, cum ma nifesto omnes videbunt clandestina eorum et arcana orgia, quae tanquam proui condi solis mystis tra dunt. flæc autem alius non refutabit nisi qui in Ecclesia traditur Spiritus sanctus, quem priores nacti apostoli impertiverunt rectam fdem professis, quorum nos qui successores sumus et ejusdem gratiæ participes et summi sacerdotii et magisterii et custodes ecclesiæ æstimati non oculo connivemus neque reclam doctrinam silenus; 6-7 scd ne omni quidem animo atque corpore laborantes deficimus digna digne Deo benefico nostro reddere conati, et ne sic quidem pro merito remunerantes, nisi quod in eis quæ nobis concredita sunt non deficiamus, sed nostræ opportunitatis modum impleamus, et quidquid præbebit sanctus Spiritus cum omnibus citra invidiam communicemus; non solum aliena confutando in lucem proferentes, sed etiam quidquid veritas per Patris gratiam acceptum hominibus mi nistravit, hæc et per sermonem significantes et per litteras testifcantes sine rubore predicamus. Quo igitur, sicut supra diximus, atheos illos ostendamus et ad sententiam et ad mores et ad opera, el unde conatus eorum profecti sint, nec quidquam eos ex vulgo. L. Wolfius. L Roeperus vulgo. Boeperus. Roeperus vulgo Sancroflus. Roeperus. vel Richterus: vulgo. foeperus, Sancroftus: Gronovius Sancroftus vulgo Morus cf. Roeperuin p. 515 sq Sacrorus L.

κειαν μηδὲ λογιζομένους, ὡς Θεός μακροθυμεί ὑπ' αὐτῶν βλασφημούμενος, ὅπως ἡ αἰδεσθέντες μετανοήσωσιν ἢ ἐπιμείναντες δικαίως κριθῶσι, βιασθείς πρόειμι δείξων αὐτῶν τὰ ἀπόρρητα μυστή ρια, ἃ τοῖς μυουμένοις μετά μεγάλης αξιοπιστίας παραδιδόασιν οὐ πρότερον ὁμολογήσαντες, εἰ μὴ τὸ τοιοῦτον δουλώσωνται χρόνῳ 1 ανακρεμάσαντες καὶ βλάσφημον πρὸς τὸν ὄντως Θεὸν κατασκευάσαντες καὶ περιεργία " γλιχόμενον τῆς ἐπαγγελίας ίδωσι. Καὶ τότε δοκιμάσαντες δέσμιον το εἶναι τῆς ἁμαρτίας μυοῦσι τὸ τέλειον τῶν κακῶν παραδιδόντες, ὅρκοις δήσαντες μήτε 1' ἐξειπεῖν μήτε τῷ τυχόντι μεταδού ναι, εἰ μὴ ὁμοίως δουλωθείη, οὗ μόνον 18 παραδο θέντος, οὐκ ἔτι ὅρκος ἀναγκαῖος ἦν. Ο γὰρ ὑπομείνας παθεῖν 18 καὶ παραλαβεῖν τὰ τέλεια αὐτῶν μυστήρια ἱκανῶς 10 αὐτῷ τῷ ἔργῳ πρός τε τὴν ἰδίαν συνείδη σιν καὶ πρὸς τὸ ἑτέροις μὴ ἐξειπεῖν ἔσται δεδεμένος. Εἰ γὰρ ἐξείποι τινὶ ἀνθρώπων τὸ τοιοῦτον ἀνόμημα, οὔτε ἐν ἀνθρώποις λογισθήσεται, οὔτε τὸ τῶς ὁρᾷν ἄξιος ἡγηθήσεται, εἰ ει καὶ ἄλογα ὄντα τοιοῦτον ἀνό μημα οὐκ ἐπιχειρεῖ, καθὼς ἐν τοῖς τόποις γενόμενοι ἐροῦμεν. Αλλ' ἐπεὶ ἀναγκάζει ἡμᾶς ὁ λόγος εἰς μέσ γαν βυθόν διηγήσεως ἐπιβῆναι ", οὐχ ἡγούμεθα στο γαν, ἀλλὰ τὰ πάντων δόγματα κατὰ λεπτὸν ἐκθέμε νοι οὐδὲν σιωπήσομεν. Δοκεί δε, εἰ καὶ μακρότερος ἔσται λόγος, μὴ καμεῖν. Οὐδὲ γὰρ μικράν τινα βοί θειαν τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ καταλείψομεν πρὸς τὸ μηκέτι πλανάσθαι, φανερῶς πάντων ὁρώντων τα κρύφια αὐτῶν καὶ ἄῤῥητα ἔργια, ἃ ταμιευόμενοι μό νοις τοῖς μύσταις παραδιδόασιν. Ταῦτα δὲ ἕτερος οὐκ ἐλέγξει, ἢτὸ ἐν Ἐκκλησίᾳ παραδοθέν ἅγιον Πνεῦμα, οὗ τυχόντες πρότεροι οἱ ἀπόστολοι μετέδοσαν τοῖς ὀρθῶς πεπιστευκόσιν· ὧν ἡμεῖς διάδοχοι τυγχάνοντες τῆς τε αὐτῆς χάριτος μετέχοντες ἀρχιερατείας το καὶ διδασκαλίας καὶ φρουροί τῆς Ἐκκλησίας λελο γισμένοι οὐκ ὀφθαλμῷ νυστάζομεν 14, οὐδὲ λόγον ὀρθὸν οι σιωπῶμεν, ἀλλ' οὐδὲ πάσῃ [ρ. 4, ] ψυχῇ καὶ σώματι εργαζόμενοι κάμνομεν ἄξια ἀξίως Θεῷ τῷ εὐ εργέτῃ ἀνταποδιδόναι πειρώμενοι, καὶ οὐδὲ οὕτως κατ' αξίαν ἀνταμειβόμενοι ", πλὴν ἐν οἷς πεπιστεύμεθα μὴ ἀτονοῦντες, ἀλλὰ τοῦ ἰδίου καιροῦ τὰ μέτρα επιτε λοῦντες, καὶ ὅσα παρέξει τὸ ἅγιον Πνεῦμα πᾶσιν ἀφθό νως κοινωνοῦντες· οὐ μόνον ἀλλότρια δι' ἐλέγχου εἰς φανερόν ἄγοντες, ἀλλὰ καὶ ὅσα ἡ ἀλήθεια ὑπὸ τῆς τοῦ Πατρὸς 10 χάριτος παραλαβοῦσα ἀνθρώποις διηκόνησε, ταῦτα καὶ διὰ λόγου σημειούμενος καὶ διὰ γραμμάτων εμμάρτυρα ποιούμενοι το ανεπαι σχύντως κηρύσσομεν. Ἵνα οὖν, καθώς φθάσαντες εἴπομεν, ἀθέους αὐτοὺς ἐπιδείξωμεν καὶ κατὰ γνώ μην καὶ κατὰ τρόπον καὶ κατὰ ἔργον, ὅθεν τε τὰ ἐπιχειρήματα αὐτοῖς γεγένηται, καὶ ὅτι μηθὲν ἐξ 10 μήτε " χρόνον 18 περιεργία Τ: περιεργεία Β, Ο: περιεργίαν το δεόμενον .. μήτε: τοίτε Β'. Ο. 18 μόνον: μόνου 10 παθεῖν. μαθεῖν 10 κανὸν Β. Τ: ἱκανὰ Ο. 3 εξ: &: ὅτι κι ἐμβῆναι νεὶ ἀναβήναι " νυστά ζομεν νυστάξομεν εἰ λόγον ὀρθὸν Β: λόγου όρους Ο', Τ: λόγου ὀργάνῳ * αντο αμειβόμενοι αναμειβόμενοι: αμειβόμενοι Β, Ο, Τ. * ἔλεγχον Ε. Οι φανερὸν φορὰν Τ. 1 τοῦ Πνεύματος Τ. " ἐμμάρτυρα ποιούμενοι: Αμμάρτυρα σημειούμενοι ἐμμαρτυρησάμενοι τ 10 καθάπερ φθάντες arcana modestiam, neque pensi habere Deum longanimem & 1 esse ab ipsis irrisum, ut aut præ pudore mutent mientem, aut si in errore perstabunt juste judi centur, coactus progredior, ostensurus eorum mysteria, quæ initiatis magna cum fiducia tradunt, non prius confessi, nisi talem, ubi per tem pus in suspenso tenuere contumeliosumque erga verum Deuin reddidere, in servitutem redegerint et cupiditate flagrantem promissorum viderint. Atque tum cum exploratum habent vinculis peccati illi gatum esse, initiant perfectum malorum tradentes, postquam juramentis vinxerunt, se neque evulga turos neque cum quolibet communicaturos, nisi pariter servitutem subeat, quo simpliciter tradito non jam juramentum necessarium erat. Nam qui sustinuit pati et accipere perfecta eoruin mysteria, satis ipsa re et ad conscientiam suam et ne aliis prodat erit vinctus. Nam si prodat alicui homini tale nefas, neque in hominibus censebitur neque qui lucem cernat dignus habebitur, si quidemn vel ratione carentia tale nefas non conantur, sicuti suis locis dicemus. Sed quoniam nos cogit ratio in magnum profundum narrationis descendere, non tacendum arbitramur, sed omnnium placitis singu latim enarratis nihil silebimus. Visum autem est, etiamsi longior erit sermo, now deficere. Non enim exiguum quoddam subsidium vitæ hominum relin quemus ad errores in posterum cavendos, cum ma nifesto omnes videbunt clandestina eorum et arcana orgia, quae tanquam proui condi solis mystis tra dunt. flæc autem alius non refutabit nisi qui in Ecclesia traditur Spiritus sanctus, quem priores nacti apostoli impertiverunt rectam fdem professis, quorum nos qui successores sumus et ejusdem gratiæ participes et summi sacerdotii et magisterii et custodes ecclesiæ æstimati non oculo connivemus neque reclam doctrinam silenus; 6-7 scd ne omni quidem animo atque corpore laborantes deficimus digna digne Deo benefico nostro reddere conati, et ne sic quidem pro merito remunerantes, nisi quod in eis quæ nobis concredita sunt non deficiamus, sed nostræ opportunitatis modum impleamus, et quidquid præbebit sanctus Spiritus cum omnibus citra invidiam communicemus; non solum aliena confutando in lucem proferentes, sed etiam quidquid veritas per Patris gratiam acceptum hominibus mi nistravit, hæc et per sermonem significantes et per litteras testifcantes sine rubore predicamus. Quo igitur, sicut supra diximus, atheos illos ostendamus et ad sententiam et ad mores et ad opera, el unde conatus eorum profecti sint, nec quidquam eos ex vulgo. L. Wolfius. L Roeperus vulgo. Boeperus. Roeperus vulgo Sancroflus. Roeperus. vel Richterus: vulgo. foeperus, Sancroftus: Gronovius Sancroftus vulgo Morus cf. Roeperuin p. 515 sq Sacrorus L.

κειαν μηδὲ λογιζομένους, ὡς Θεός μακροθυμεί ὑπ' αὐτῶν βλασφημούμενος, ὅπως ἡ αἰδεσθέντες μετανοήσωσιν ἢ ἐπιμείναντες δικαίως κριθῶσι, βιασθείς πρόειμι δείξων αὐτῶν τὰ ἀπόρρητα μυστή ρια, ἃ τοῖς μυουμένοις μετά μεγάλης αξιοπιστίας παραδιδόασιν οὐ πρότερον ὁμολογήσαντες, εἰ μὴ τὸ τοιοῦτον δουλώσωνται χρόνῳ 1 ανακρεμάσαντες καὶ βλάσφημον πρὸς τὸν ὄντως Θεὸν κατασκευάσαντες καὶ περιεργία " γλιχόμενον τῆς ἐπαγγελίας ίδωσι. Καὶ τότε δοκιμάσαντες δέσμιον το εἶναι τῆς ἁμαρτίας μυοῦσι τὸ τέλειον τῶν κακῶν παραδιδόντες, ὅρκοις δήσαντες μήτε 1' ἐξειπεῖν μήτε τῷ τυχόντι μεταδού ναι, εἰ μὴ ὁμοίως δουλωθείη, οὗ μόνον 18 παραδο θέντος, οὐκ ἔτι ὅρκος ἀναγκαῖος ἦν. Ο γὰρ ὑπομείνας παθεῖν 18 καὶ παραλαβεῖν τὰ τέλεια αὐτῶν μυστήρια ἱκανῶς 10 αὐτῷ τῷ ἔργῳ πρός τε τὴν ἰδίαν συνείδη σιν καὶ πρὸς τὸ ἑτέροις μὴ ἐξειπεῖν ἔσται δεδεμένος. Εἰ γὰρ ἐξείποι τινὶ ἀνθρώπων τὸ τοιοῦτον ἀνόμημα, οὔτε ἐν ἀνθρώποις λογισθήσεται, οὔτε τὸ τῶς ὁρᾷν ἄξιος ἡγηθήσεται, εἰ ει καὶ ἄλογα ὄντα τοιοῦτον ἀνό μημα οὐκ ἐπιχειρεῖ, καθὼς ἐν τοῖς τόποις γενόμενοι ἐροῦμεν. Αλλ' ἐπεὶ ἀναγκάζει ἡμᾶς ὁ λόγος εἰς μέσ γαν βυθόν διηγήσεως ἐπιβῆναι ", οὐχ ἡγούμεθα στο γαν, ἀλλὰ τὰ πάντων δόγματα κατὰ λεπτὸν ἐκθέμε νοι οὐδὲν σιωπήσομεν. Δοκεί δε, εἰ καὶ μακρότερος ἔσται λόγος, μὴ καμεῖν. Οὐδὲ γὰρ μικράν τινα βοί θειαν τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ καταλείψομεν πρὸς τὸ μηκέτι πλανάσθαι, φανερῶς πάντων ὁρώντων τα κρύφια αὐτῶν καὶ ἄῤῥητα ἔργια, ἃ ταμιευόμενοι μό νοις τοῖς μύσταις παραδιδόασιν. Ταῦτα δὲ ἕτερος οὐκ ἐλέγξει, ἢτὸ ἐν Ἐκκλησίᾳ παραδοθέν ἅγιον Πνεῦμα, οὗ τυχόντες πρότεροι οἱ ἀπόστολοι μετέδοσαν τοῖς ὀρθῶς πεπιστευκόσιν· ὧν ἡμεῖς διάδοχοι τυγχάνοντες τῆς τε αὐτῆς χάριτος μετέχοντες ἀρχιερατείας το καὶ διδασκαλίας καὶ φρουροί τῆς Ἐκκλησίας λελο γισμένοι οὐκ ὀφθαλμῷ νυστάζομεν 14, οὐδὲ λόγον ὀρθὸν οι σιωπῶμεν, ἀλλ' οὐδὲ πάσῃ [ρ. 4, ] ψυχῇ καὶ σώματι εργαζόμενοι κάμνομεν ἄξια ἀξίως Θεῷ τῷ εὐ εργέτῃ ἀνταποδιδόναι πειρώμενοι, καὶ οὐδὲ οὕτως κατ' αξίαν ἀνταμειβόμενοι ", πλὴν ἐν οἷς πεπιστεύμεθα μὴ ἀτονοῦντες, ἀλλὰ τοῦ ἰδίου καιροῦ τὰ μέτρα επιτε λοῦντες, καὶ ὅσα παρέξει τὸ ἅγιον Πνεῦμα πᾶσιν ἀφθό νως κοινωνοῦντες· οὐ μόνον ἀλλότρια δι' ἐλέγχου εἰς φανερόν ἄγοντες, ἀλλὰ καὶ ὅσα ἡ ἀλήθεια ὑπὸ τῆς τοῦ Πατρὸς 10 χάριτος παραλαβοῦσα ἀνθρώποις διηκόνησε, ταῦτα καὶ διὰ λόγου σημειούμενος καὶ διὰ γραμμάτων εμμάρτυρα ποιούμενοι το ανεπαι σχύντως κηρύσσομεν. Ἵνα οὖν, καθώς φθάσαντες εἴπομεν, ἀθέους αὐτοὺς ἐπιδείξωμεν καὶ κατὰ γνώ μην καὶ κατὰ τρόπον καὶ κατὰ ἔργον, ὅθεν τε τὰ ἐπιχειρήματα αὐτοῖς γεγένηται, καὶ ὅτι μηθὲν ἐξ 10 μήτε " χρόνον 18 περιεργία Τ: περιεργεία Β, Ο: περιεργίαν το δεόμενον .. μήτε: τοίτε Β'. Ο. 18 μόνον: μόνου 10 παθεῖν. μαθεῖν 10 κανὸν Β. Τ: ἱκανὰ Ο. 3 εξ: &: ὅτι κι ἐμβῆναι νεὶ ἀναβήναι " νυστά ζομεν νυστάξομεν εἰ λόγον ὀρθὸν Β: λόγου όρους Ο', Τ: λόγου ὀργάνῳ * αντο αμειβόμενοι αναμειβόμενοι: αμειβόμενοι Β, Ο, Τ. * ἔλεγχον Ε. Οι φανερὸν φορὰν Τ. 1 τοῦ Πνεύματος Τ. " ἐμμάρτυρα ποιούμενοι: Αμμάρτυρα σημειούμενοι ἐμμαρτυρησάμενοι τ 10 καθάπερ φθάντες arcana modestiam, neque pensi habere Deum longanimem & 1 esse ab ipsis irrisum, ut aut præ pudore mutent mientem, aut si in errore perstabunt juste judi centur, coactus progredior, ostensurus eorum mysteria, quæ initiatis magna cum fiducia tradunt, non prius confessi, nisi talem, ubi per tem pus in suspenso tenuere contumeliosumque erga verum Deuin reddidere, in servitutem redegerint et cupiditate flagrantem promissorum viderint. Atque tum cum exploratum habent vinculis peccati illi gatum esse, initiant perfectum malorum tradentes, postquam juramentis vinxerunt, se neque evulga turos neque cum quolibet communicaturos, nisi pariter servitutem subeat, quo simpliciter tradito non jam juramentum necessarium erat. Nam qui sustinuit pati et accipere perfecta eoruin mysteria, satis ipsa re et ad conscientiam suam et ne aliis prodat erit vinctus. Nam si prodat alicui homini tale nefas, neque in hominibus censebitur neque qui lucem cernat dignus habebitur, si quidemn vel ratione carentia tale nefas non conantur, sicuti suis locis dicemus. Sed quoniam nos cogit ratio in magnum profundum narrationis descendere, non tacendum arbitramur, sed omnnium placitis singu latim enarratis nihil silebimus. Visum autem est, etiamsi longior erit sermo, now deficere. Non enim exiguum quoddam subsidium vitæ hominum relin quemus ad errores in posterum cavendos, cum ma nifesto omnes videbunt clandestina eorum et arcana orgia, quae tanquam proui condi solis mystis tra dunt. flæc autem alius non refutabit nisi qui in Ecclesia traditur Spiritus sanctus, quem priores nacti apostoli impertiverunt rectam fdem professis, quorum nos qui successores sumus et ejusdem gratiæ participes et summi sacerdotii et magisterii et custodes ecclesiæ æstimati non oculo connivemus neque reclam doctrinam silenus; 6-7 scd ne omni quidem animo atque corpore laborantes deficimus digna digne Deo benefico nostro reddere conati, et ne sic quidem pro merito remunerantes, nisi quod in eis quæ nobis concredita sunt non deficiamus, sed nostræ opportunitatis modum impleamus, et quidquid præbebit sanctus Spiritus cum omnibus citra invidiam communicemus; non solum aliena confutando in lucem proferentes, sed etiam quidquid veritas per Patris gratiam acceptum hominibus mi nistravit, hæc et per sermonem significantes et per litteras testifcantes sine rubore predicamus. Quo igitur, sicut supra diximus, atheos illos ostendamus et ad sententiam et ad mores et ad opera, el unde conatus eorum profecti sint, nec quidquam eos ex vulgo. L. Wolfius. L Roeperus vulgo. Boeperus. Roeperus vulgo Sancroflus. Roeperus. vel Richterus: vulgo. foeperus, Sancroftus: Gronovius Sancroftus vulgo Morus cf. Roeperuin p. 515 sq Sacrorus L.

κειαν μηδὲ λογιζομένους, ὡς Θεός μακροθυμεί ὑπ' αὐτῶν βλασφημούμενος, ὅπως ἡ αἰδεσθέντες μετανοήσωσιν ἢ ἐπιμείναντες δικαίως κριθῶσι, βιασθείς πρόειμι δείξων αὐτῶν τὰ ἀπόρρητα μυστή ρια, ἃ τοῖς μυουμένοις μετά μεγάλης αξιοπιστίας παραδιδόασιν οὐ πρότερον ὁμολογήσαντες, εἰ μὴ τὸ τοιοῦτον δουλώσωνται χρόνῳ 1 ανακρεμάσαντες καὶ βλάσφημον πρὸς τὸν ὄντως Θεὸν κατασκευάσαντες καὶ περιεργία " γλιχόμενον τῆς ἐπαγγελίας ίδωσι. Καὶ τότε δοκιμάσαντες δέσμιον το εἶναι τῆς ἁμαρτίας μυοῦσι τὸ τέλειον τῶν κακῶν παραδιδόντες, ὅρκοις δήσαντες μήτε 1' ἐξειπεῖν μήτε τῷ τυχόντι μεταδού ναι, εἰ μὴ ὁμοίως δουλωθείη, οὗ μόνον 18 παραδο θέντος, οὐκ ἔτι ὅρκος ἀναγκαῖος ἦν. Ο γὰρ ὑπομείνας παθεῖν 18 καὶ παραλαβεῖν τὰ τέλεια αὐτῶν μυστήρια ἱκανῶς 10 αὐτῷ τῷ ἔργῳ πρός τε τὴν ἰδίαν συνείδη σιν καὶ πρὸς τὸ ἑτέροις μὴ ἐξειπεῖν ἔσται δεδεμένος. Εἰ γὰρ ἐξείποι τινὶ ἀνθρώπων τὸ τοιοῦτον ἀνόμημα, οὔτε ἐν ἀνθρώποις λογισθήσεται, οὔτε τὸ τῶς ὁρᾷν ἄξιος ἡγηθήσεται, εἰ ει καὶ ἄλογα ὄντα τοιοῦτον ἀνό μημα οὐκ ἐπιχειρεῖ, καθὼς ἐν τοῖς τόποις γενόμενοι ἐροῦμεν. Αλλ' ἐπεὶ ἀναγκάζει ἡμᾶς ὁ λόγος εἰς μέσ γαν βυθόν διηγήσεως ἐπιβῆναι ", οὐχ ἡγούμεθα στο γαν, ἀλλὰ τὰ πάντων δόγματα κατὰ λεπτὸν ἐκθέμε νοι οὐδὲν σιωπήσομεν. Δοκεί δε, εἰ καὶ μακρότερος ἔσται λόγος, μὴ καμεῖν. Οὐδὲ γὰρ μικράν τινα βοί θειαν τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ καταλείψομεν πρὸς τὸ μηκέτι πλανάσθαι, φανερῶς πάντων ὁρώντων τα κρύφια αὐτῶν καὶ ἄῤῥητα ἔργια, ἃ ταμιευόμενοι μό νοις τοῖς μύσταις παραδιδόασιν. Ταῦτα δὲ ἕτερος οὐκ ἐλέγξει, ἢτὸ ἐν Ἐκκλησίᾳ παραδοθέν ἅγιον Πνεῦμα, οὗ τυχόντες πρότεροι οἱ ἀπόστολοι μετέδοσαν τοῖς ὀρθῶς πεπιστευκόσιν· ὧν ἡμεῖς διάδοχοι τυγχάνοντες τῆς τε αὐτῆς χάριτος μετέχοντες ἀρχιερατείας το καὶ διδασκαλίας καὶ φρουροί τῆς Ἐκκλησίας λελο γισμένοι οὐκ ὀφθαλμῷ νυστάζομεν 14, οὐδὲ λόγον ὀρθὸν οι σιωπῶμεν, ἀλλ' οὐδὲ πάσῃ [ρ. 4, ] ψυχῇ καὶ σώματι εργαζόμενοι κάμνομεν ἄξια ἀξίως Θεῷ τῷ εὐ εργέτῃ ἀνταποδιδόναι πειρώμενοι, καὶ οὐδὲ οὕτως κατ' αξίαν ἀνταμειβόμενοι ", πλὴν ἐν οἷς πεπιστεύμεθα μὴ ἀτονοῦντες, ἀλλὰ τοῦ ἰδίου καιροῦ τὰ μέτρα επιτε λοῦντες, καὶ ὅσα παρέξει τὸ ἅγιον Πνεῦμα πᾶσιν ἀφθό νως κοινωνοῦντες· οὐ μόνον ἀλλότρια δι' ἐλέγχου εἰς φανερόν ἄγοντες, ἀλλὰ καὶ ὅσα ἡ ἀλήθεια ὑπὸ τῆς τοῦ Πατρὸς 10 χάριτος παραλαβοῦσα ἀνθρώποις διηκόνησε, ταῦτα καὶ διὰ λόγου σημειούμενος καὶ διὰ γραμμάτων εμμάρτυρα ποιούμενοι το ανεπαι σχύντως κηρύσσομεν. Ἵνα οὖν, καθώς φθάσαντες εἴπομεν, ἀθέους αὐτοὺς ἐπιδείξωμεν καὶ κατὰ γνώ μην καὶ κατὰ τρόπον καὶ κατὰ ἔργον, ὅθεν τε τὰ ἐπιχειρήματα αὐτοῖς γεγένηται, καὶ ὅτι μηθὲν ἐξ 10 μήτε " χρόνον 18 περιεργία Τ: περιεργεία Β, Ο: περιεργίαν το δεόμενον .. μήτε: τοίτε Β'. Ο. 18 μόνον: μόνου 10 παθεῖν. μαθεῖν 10 κανὸν Β. Τ: ἱκανὰ Ο. 3 εξ: &: ὅτι κι ἐμβῆναι νεὶ ἀναβήναι " νυστά ζομεν νυστάξομεν εἰ λόγον ὀρθὸν Β: λόγου όρους Ο', Τ: λόγου ὀργάνῳ * αντο αμειβόμενοι αναμειβόμενοι: αμειβόμενοι Β, Ο, Τ. * ἔλεγχον Ε. Οι φανερὸν φορὰν Τ. 1 τοῦ Πνεύματος Τ. " ἐμμάρτυρα ποιούμενοι: Αμμάρτυρα σημειούμενοι ἐμμαρτυρησάμενοι τ 10 καθάπερ φθάντες arcana modestiam, neque pensi habere Deum longanimem & 1 esse ab ipsis irrisum, ut aut præ pudore mutent mientem, aut si in errore perstabunt juste judi centur, coactus progredior, ostensurus eorum mysteria, quæ initiatis magna cum fiducia tradunt, non prius confessi, nisi talem, ubi per tem pus in suspenso tenuere contumeliosumque erga verum Deuin reddidere, in servitutem redegerint et cupiditate flagrantem promissorum viderint. Atque tum cum exploratum habent vinculis peccati illi gatum esse, initiant perfectum malorum tradentes, postquam juramentis vinxerunt, se neque evulga turos neque cum quolibet communicaturos, nisi pariter servitutem subeat, quo simpliciter tradito non jam juramentum necessarium erat. Nam qui sustinuit pati et accipere perfecta eoruin mysteria, satis ipsa re et ad conscientiam suam et ne aliis prodat erit vinctus. Nam si prodat alicui homini tale nefas, neque in hominibus censebitur neque qui lucem cernat dignus habebitur, si quidemn vel ratione carentia tale nefas non conantur, sicuti suis locis dicemus. Sed quoniam nos cogit ratio in magnum profundum narrationis descendere, non tacendum arbitramur, sed omnnium placitis singu latim enarratis nihil silebimus. Visum autem est, etiamsi longior erit sermo, now deficere. Non enim exiguum quoddam subsidium vitæ hominum relin quemus ad errores in posterum cavendos, cum ma nifesto omnes videbunt clandestina eorum et arcana orgia, quae tanquam proui condi solis mystis tra dunt. flæc autem alius non refutabit nisi qui in Ecclesia traditur Spiritus sanctus, quem priores nacti apostoli impertiverunt rectam fdem professis, quorum nos qui successores sumus et ejusdem gratiæ participes et summi sacerdotii et magisterii et custodes ecclesiæ æstimati non oculo connivemus neque reclam doctrinam silenus; 6-7 scd ne omni quidem animo atque corpore laborantes deficimus digna digne Deo benefico nostro reddere conati, et ne sic quidem pro merito remunerantes, nisi quod in eis quæ nobis concredita sunt non deficiamus, sed nostræ opportunitatis modum impleamus, et quidquid præbebit sanctus Spiritus cum omnibus citra invidiam communicemus; non solum aliena confutando in lucem proferentes, sed etiam quidquid veritas per Patris gratiam acceptum hominibus mi nistravit, hæc et per sermonem significantes et per litteras testifcantes sine rubore predicamus. Quo igitur, sicut supra diximus, atheos illos ostendamus et ad sententiam et ad mores et ad opera, el unde conatus eorum profecti sint, nec quidquam eos ex vulgo. L. Wolfius. L Roeperus vulgo. Boeperus. Roeperus vulgo Sancroflus. Roeperus. vel Richterus: vulgo. foeperus, Sancroftus: Gronovius Sancroftus vulgo Morus cf. Roeperuin p. 515 sq Sacrorus L.

κειαν μηδὲ λογιζομένους, ὡς Θεός μακροθυμεί ὑπ' αὐτῶν βλασφημούμενος, ὅπως ἡ αἰδεσθέντες μετανοήσωσιν ἢ ἐπιμείναντες δικαίως κριθῶσι, βιασθείς πρόειμι δείξων αὐτῶν τὰ ἀπόρρητα μυστή ρια, ἃ τοῖς μυουμένοις μετά μεγάλης αξιοπιστίας παραδιδόασιν οὐ πρότερον ὁμολογήσαντες, εἰ μὴ τὸ τοιοῦτον δουλώσωνται χρόνῳ 1 ανακρεμάσαντες καὶ βλάσφημον πρὸς τὸν ὄντως Θεὸν κατασκευάσαντες καὶ περιεργία " γλιχόμενον τῆς ἐπαγγελίας ίδωσι. Καὶ τότε δοκιμάσαντες δέσμιον το εἶναι τῆς ἁμαρτίας μυοῦσι τὸ τέλειον τῶν κακῶν παραδιδόντες, ὅρκοις δήσαντες μήτε 1' ἐξειπεῖν μήτε τῷ τυχόντι μεταδού ναι, εἰ μὴ ὁμοίως δουλωθείη, οὗ μόνον 18 παραδο θέντος, οὐκ ἔτι ὅρκος ἀναγκαῖος ἦν. Ο γὰρ ὑπομείνας παθεῖν 18 καὶ παραλαβεῖν τὰ τέλεια αὐτῶν μυστήρια ἱκανῶς 10 αὐτῷ τῷ ἔργῳ πρός τε τὴν ἰδίαν συνείδη σιν καὶ πρὸς τὸ ἑτέροις μὴ ἐξειπεῖν ἔσται δεδεμένος. Εἰ γὰρ ἐξείποι τινὶ ἀνθρώπων τὸ τοιοῦτον ἀνόμημα, οὔτε ἐν ἀνθρώποις λογισθήσεται, οὔτε τὸ τῶς ὁρᾷν ἄξιος ἡγηθήσεται, εἰ ει καὶ ἄλογα ὄντα τοιοῦτον ἀνό μημα οὐκ ἐπιχειρεῖ, καθὼς ἐν τοῖς τόποις γενόμενοι ἐροῦμεν. Αλλ' ἐπεὶ ἀναγκάζει ἡμᾶς ὁ λόγος εἰς μέσ γαν βυθόν διηγήσεως ἐπιβῆναι ", οὐχ ἡγούμεθα στο γαν, ἀλλὰ τὰ πάντων δόγματα κατὰ λεπτὸν ἐκθέμε νοι οὐδὲν σιωπήσομεν. Δοκεί δε, εἰ καὶ μακρότερος ἔσται λόγος, μὴ καμεῖν. Οὐδὲ γὰρ μικράν τινα βοί θειαν τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ καταλείψομεν πρὸς τὸ μηκέτι πλανάσθαι, φανερῶς πάντων ὁρώντων τα κρύφια αὐτῶν καὶ ἄῤῥητα ἔργια, ἃ ταμιευόμενοι μό νοις τοῖς μύσταις παραδιδόασιν. Ταῦτα δὲ ἕτερος οὐκ ἐλέγξει, ἢτὸ ἐν Ἐκκλησίᾳ παραδοθέν ἅγιον Πνεῦμα, οὗ τυχόντες πρότεροι οἱ ἀπόστολοι μετέδοσαν τοῖς ὀρθῶς πεπιστευκόσιν· ὧν ἡμεῖς διάδοχοι τυγχάνοντες τῆς τε αὐτῆς χάριτος μετέχοντες ἀρχιερατείας το καὶ διδασκαλίας καὶ φρουροί τῆς Ἐκκλησίας λελο γισμένοι οὐκ ὀφθαλμῷ νυστάζομεν 14, οὐδὲ λόγον ὀρθὸν οι σιωπῶμεν, ἀλλ' οὐδὲ πάσῃ [ρ. 4, ] ψυχῇ καὶ σώματι εργαζόμενοι κάμνομεν ἄξια ἀξίως Θεῷ τῷ εὐ εργέτῃ ἀνταποδιδόναι πειρώμενοι, καὶ οὐδὲ οὕτως κατ' αξίαν ἀνταμειβόμενοι ", πλὴν ἐν οἷς πεπιστεύμεθα μὴ ἀτονοῦντες, ἀλλὰ τοῦ ἰδίου καιροῦ τὰ μέτρα επιτε λοῦντες, καὶ ὅσα παρέξει τὸ ἅγιον Πνεῦμα πᾶσιν ἀφθό νως κοινωνοῦντες· οὐ μόνον ἀλλότρια δι' ἐλέγχου εἰς φανερόν ἄγοντες, ἀλλὰ καὶ ὅσα ἡ ἀλήθεια ὑπὸ τῆς τοῦ Πατρὸς 10 χάριτος παραλαβοῦσα ἀνθρώποις διηκόνησε, ταῦτα καὶ διὰ λόγου σημειούμενος καὶ διὰ γραμμάτων εμμάρτυρα ποιούμενοι το ανεπαι σχύντως κηρύσσομεν. Ἵνα οὖν, καθώς φθάσαντες εἴπομεν, ἀθέους αὐτοὺς ἐπιδείξωμεν καὶ κατὰ γνώ μην καὶ κατὰ τρόπον καὶ κατὰ ἔργον, ὅθεν τε τὰ ἐπιχειρήματα αὐτοῖς γεγένηται, καὶ ὅτι μηθὲν ἐξ 10 μήτε " χρόνον 18 περιεργία Τ: περιεργεία Β, Ο: περιεργίαν το δεόμενον .. μήτε: τοίτε Β'. Ο. 18 μόνον: μόνου 10 παθεῖν. μαθεῖν 10 κανὸν Β. Τ: ἱκανὰ Ο. 3 εξ: &: ὅτι κι ἐμβῆναι νεὶ ἀναβήναι " νυστά ζομεν νυστάξομεν εἰ λόγον ὀρθὸν Β: λόγου όρους Ο', Τ: λόγου ὀργάνῳ * αντο αμειβόμενοι αναμειβόμενοι: αμειβόμενοι Β, Ο, Τ. * ἔλεγχον Ε. Οι φανερὸν φορὰν Τ. 1 τοῦ Πνεύματος Τ. " ἐμμάρτυρα ποιούμενοι: Αμμάρτυρα σημειούμενοι ἐμμαρτυρησάμενοι τ 10 καθάπερ φθάντες arcana modestiam, neque pensi habere Deum longanimem & 1 esse ab ipsis irrisum, ut aut præ pudore mutent mientem, aut si in errore perstabunt juste judi centur, coactus progredior, ostensurus eorum mysteria, quæ initiatis magna cum fiducia tradunt, non prius confessi, nisi talem, ubi per tem pus in suspenso tenuere contumeliosumque erga verum Deuin reddidere, in servitutem redegerint et cupiditate flagrantem promissorum viderint. Atque tum cum exploratum habent vinculis peccati illi gatum esse, initiant perfectum malorum tradentes, postquam juramentis vinxerunt, se neque evulga turos neque cum quolibet communicaturos, nisi pariter servitutem subeat, quo simpliciter tradito non jam juramentum necessarium erat. Nam qui sustinuit pati et accipere perfecta eoruin mysteria, satis ipsa re et ad conscientiam suam et ne aliis prodat erit vinctus. Nam si prodat alicui homini tale nefas, neque in hominibus censebitur neque qui lucem cernat dignus habebitur, si quidemn vel ratione carentia tale nefas non conantur, sicuti suis locis dicemus. Sed quoniam nos cogit ratio in magnum profundum narrationis descendere, non tacendum arbitramur, sed omnnium placitis singu latim enarratis nihil silebimus. Visum autem est, etiamsi longior erit sermo, now deficere. Non enim exiguum quoddam subsidium vitæ hominum relin quemus ad errores in posterum cavendos, cum ma nifesto omnes videbunt clandestina eorum et arcana orgia, quae tanquam proui condi solis mystis tra dunt. flæc autem alius non refutabit nisi qui in Ecclesia traditur Spiritus sanctus, quem priores nacti apostoli impertiverunt rectam fdem professis, quorum nos qui successores sumus et ejusdem gratiæ participes et summi sacerdotii et magisterii et custodes ecclesiæ æstimati non oculo connivemus neque reclam doctrinam silenus; 6-7 scd ne omni quidem animo atque corpore laborantes deficimus digna digne Deo benefico nostro reddere conati, et ne sic quidem pro merito remunerantes, nisi quod in eis quæ nobis concredita sunt non deficiamus, sed nostræ opportunitatis modum impleamus, et quidquid præbebit sanctus Spiritus cum omnibus citra invidiam communicemus; non solum aliena confutando in lucem proferentes, sed etiam quidquid veritas per Patris gratiam acceptum hominibus mi nistravit, hæc et per sermonem significantes et per litteras testifcantes sine rubore predicamus. Quo igitur, sicut supra diximus, atheos illos ostendamus et ad sententiam et ad mores et ad opera, el unde conatus eorum profecti sint, nec quidquam eos ex vulgo. L. Wolfius. L Roeperus vulgo. Boeperus. Roeperus vulgo Sancroflus. Roeperus. vel Richterus: vulgo. foeperus, Sancroftus: Gronovius Sancroftus vulgo Morus cf. Roeperuin p. 515 sq Sacrorus L.

κειαν μηδὲ λογιζομένους, ὡς Θεός μακροθυμεί ὑπ' αὐτῶν βλασφημούμενος, ὅπως ἡ αἰδεσθέντες μετανοήσωσιν ἢ ἐπιμείναντες δικαίως κριθῶσι, βιασθείς πρόειμι δείξων αὐτῶν τὰ ἀπόρρητα μυστή ρια, ἃ τοῖς μυουμένοις μετά μεγάλης αξιοπιστίας παραδιδόασιν οὐ πρότερον ὁμολογήσαντες, εἰ μὴ τὸ τοιοῦτον δουλώσωνται χρόνῳ 1 ανακρεμάσαντες καὶ βλάσφημον πρὸς τὸν ὄντως Θεὸν κατασκευάσαντες καὶ περιεργία " γλιχόμενον τῆς ἐπαγγελίας ίδωσι. Καὶ τότε δοκιμάσαντες δέσμιον το εἶναι τῆς ἁμαρτίας μυοῦσι τὸ τέλειον τῶν κακῶν παραδιδόντες, ὅρκοις δήσαντες μήτε 1' ἐξειπεῖν μήτε τῷ τυχόντι μεταδού ναι, εἰ μὴ ὁμοίως δουλωθείη, οὗ μόνον 18 παραδο θέντος, οὐκ ἔτι ὅρκος ἀναγκαῖος ἦν. Ο γὰρ ὑπομείνας παθεῖν 18 καὶ παραλαβεῖν τὰ τέλεια αὐτῶν μυστήρια ἱκανῶς 10 αὐτῷ τῷ ἔργῳ πρός τε τὴν ἰδίαν συνείδη σιν καὶ πρὸς τὸ ἑτέροις μὴ ἐξειπεῖν ἔσται δεδεμένος. Εἰ γὰρ ἐξείποι τινὶ ἀνθρώπων τὸ τοιοῦτον ἀνόμημα, οὔτε ἐν ἀνθρώποις λογισθήσεται, οὔτε τὸ τῶς ὁρᾷν ἄξιος ἡγηθήσεται, εἰ ει καὶ ἄλογα ὄντα τοιοῦτον ἀνό μημα οὐκ ἐπιχειρεῖ, καθὼς ἐν τοῖς τόποις γενόμενοι ἐροῦμεν. Αλλ' ἐπεὶ ἀναγκάζει ἡμᾶς ὁ λόγος εἰς μέσ γαν βυθόν διηγήσεως ἐπιβῆναι ", οὐχ ἡγούμεθα στο γαν, ἀλλὰ τὰ πάντων δόγματα κατὰ λεπτὸν ἐκθέμε νοι οὐδὲν σιωπήσομεν. Δοκεί δε, εἰ καὶ μακρότερος ἔσται λόγος, μὴ καμεῖν. Οὐδὲ γὰρ μικράν τινα βοί θειαν τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ καταλείψομεν πρὸς τὸ μηκέτι πλανάσθαι, φανερῶς πάντων ὁρώντων τα κρύφια αὐτῶν καὶ ἄῤῥητα ἔργια, ἃ ταμιευόμενοι μό νοις τοῖς μύσταις παραδιδόασιν. Ταῦτα δὲ ἕτερος οὐκ ἐλέγξει, ἢτὸ ἐν Ἐκκλησίᾳ παραδοθέν ἅγιον Πνεῦμα, οὗ τυχόντες πρότεροι οἱ ἀπόστολοι μετέδοσαν τοῖς ὀρθῶς πεπιστευκόσιν· ὧν ἡμεῖς διάδοχοι τυγχάνοντες τῆς τε αὐτῆς χάριτος μετέχοντες ἀρχιερατείας το καὶ διδασκαλίας καὶ φρουροί τῆς Ἐκκλησίας λελο γισμένοι οὐκ ὀφθαλμῷ νυστάζομεν 14, οὐδὲ λόγον ὀρθὸν οι σιωπῶμεν, ἀλλ' οὐδὲ πάσῃ [ρ. 4, ] ψυχῇ καὶ σώματι εργαζόμενοι κάμνομεν ἄξια ἀξίως Θεῷ τῷ εὐ εργέτῃ ἀνταποδιδόναι πειρώμενοι, καὶ οὐδὲ οὕτως κατ' αξίαν ἀνταμειβόμενοι ", πλὴν ἐν οἷς πεπιστεύμεθα μὴ ἀτονοῦντες, ἀλλὰ τοῦ ἰδίου καιροῦ τὰ μέτρα επιτε λοῦντες, καὶ ὅσα παρέξει τὸ ἅγιον Πνεῦμα πᾶσιν ἀφθό νως κοινωνοῦντες· οὐ μόνον ἀλλότρια δι' ἐλέγχου εἰς φανερόν ἄγοντες, ἀλλὰ καὶ ὅσα ἡ ἀλήθεια ὑπὸ τῆς τοῦ Πατρὸς 10 χάριτος παραλαβοῦσα ἀνθρώποις διηκόνησε, ταῦτα καὶ διὰ λόγου σημειούμενος καὶ διὰ γραμμάτων εμμάρτυρα ποιούμενοι το ανεπαι σχύντως κηρύσσομεν. Ἵνα οὖν, καθώς φθάσαντες εἴπομεν, ἀθέους αὐτοὺς ἐπιδείξωμεν καὶ κατὰ γνώ μην καὶ κατὰ τρόπον καὶ κατὰ ἔργον, ὅθεν τε τὰ ἐπιχειρήματα αὐτοῖς γεγένηται, καὶ ὅτι μηθὲν ἐξ 10 μήτε " χρόνον 18 περιεργία Τ: περιεργεία Β, Ο: περιεργίαν το δεόμενον .. μήτε: τοίτε Β'. Ο. 18 μόνον: μόνου 10 παθεῖν. μαθεῖν 10 κανὸν Β. Τ: ἱκανὰ Ο. 3 εξ: &: ὅτι κι ἐμβῆναι νεὶ ἀναβήναι " νυστά ζομεν νυστάξομεν εἰ λόγον ὀρθὸν Β: λόγου όρους Ο', Τ: λόγου ὀργάνῳ * αντο αμειβόμενοι αναμειβόμενοι: αμειβόμενοι Β, Ο, Τ. * ἔλεγχον Ε. Οι φανερὸν φορὰν Τ. 1 τοῦ Πνεύματος Τ. " ἐμμάρτυρα ποιούμενοι: Αμμάρτυρα σημειούμενοι ἐμμαρτυρησάμενοι τ 10 καθάπερ φθάντες arcana modestiam, neque pensi habere Deum longanimem & 1 esse ab ipsis irrisum, ut aut præ pudore mutent mientem, aut si in errore perstabunt juste judi centur, coactus progredior, ostensurus eorum mysteria, quæ initiatis magna cum fiducia tradunt, non prius confessi, nisi talem, ubi per tem pus in suspenso tenuere contumeliosumque erga verum Deuin reddidere, in servitutem redegerint et cupiditate flagrantem promissorum viderint. Atque tum cum exploratum habent vinculis peccati illi gatum esse, initiant perfectum malorum tradentes, postquam juramentis vinxerunt, se neque evulga turos neque cum quolibet communicaturos, nisi pariter servitutem subeat, quo simpliciter tradito non jam juramentum necessarium erat. Nam qui sustinuit pati et accipere perfecta eoruin mysteria, satis ipsa re et ad conscientiam suam et ne aliis prodat erit vinctus. Nam si prodat alicui homini tale nefas, neque in hominibus censebitur neque qui lucem cernat dignus habebitur, si quidemn vel ratione carentia tale nefas non conantur, sicuti suis locis dicemus. Sed quoniam nos cogit ratio in magnum profundum narrationis descendere, non tacendum arbitramur, sed omnnium placitis singu latim enarratis nihil silebimus. Visum autem est, etiamsi longior erit sermo, now deficere. Non enim exiguum quoddam subsidium vitæ hominum relin quemus ad errores in posterum cavendos, cum ma nifesto omnes videbunt clandestina eorum et arcana orgia, quae tanquam proui condi solis mystis tra dunt. flæc autem alius non refutabit nisi qui in Ecclesia traditur Spiritus sanctus, quem priores nacti apostoli impertiverunt rectam fdem professis, quorum nos qui successores sumus et ejusdem gratiæ participes et summi sacerdotii et magisterii et custodes ecclesiæ æstimati non oculo connivemus neque reclam doctrinam silenus; 6-7 scd ne omni quidem animo atque corpore laborantes deficimus digna digne Deo benefico nostro reddere conati, et ne sic quidem pro merito remunerantes, nisi quod in eis quæ nobis concredita sunt non deficiamus, sed nostræ opportunitatis modum impleamus, et quidquid præbebit sanctus Spiritus cum omnibus citra invidiam communicemus; non solum aliena confutando in lucem proferentes, sed etiam quidquid veritas per Patris gratiam acceptum hominibus mi nistravit, hæc et per sermonem significantes et per litteras testifcantes sine rubore predicamus. Quo igitur, sicut supra diximus, atheos illos ostendamus et ad sententiam et ad mores et ad opera, el unde conatus eorum profecti sint, nec quidquam eos ex vulgo. L. Wolfius. L Roeperus vulgo. Boeperus. Roeperus vulgo Sancroflus. Roeperus. vel Richterus: vulgo. foeperus, Sancroftus: Gronovius Sancroftus vulgo Morus cf. Roeperuin p. 515 sq Sacrorus L.

κειαν μηδὲ λογιζομένους, ὡς Θεός μακροθυμεί ὑπ' αὐτῶν βλασφημούμενος, ὅπως ἡ αἰδεσθέντες μετανοήσωσιν ἢ ἐπιμείναντες δικαίως κριθῶσι, βιασθείς πρόειμι δείξων αὐτῶν τὰ ἀπόρρητα μυστή ρια, ἃ τοῖς μυουμένοις μετά μεγάλης αξιοπιστίας παραδιδόασιν οὐ πρότερον ὁμολογήσαντες, εἰ μὴ τὸ τοιοῦτον δουλώσωνται χρόνῳ 1 ανακρεμάσαντες καὶ βλάσφημον πρὸς τὸν ὄντως Θεὸν κατασκευάσαντες καὶ περιεργία " γλιχόμενον τῆς ἐπαγγελίας ίδωσι. Καὶ τότε δοκιμάσαντες δέσμιον το εἶναι τῆς ἁμαρτίας μυοῦσι τὸ τέλειον τῶν κακῶν παραδιδόντες, ὅρκοις δήσαντες μήτε 1' ἐξειπεῖν μήτε τῷ τυχόντι μεταδού ναι, εἰ μὴ ὁμοίως δουλωθείη, οὗ μόνον 18 παραδο θέντος, οὐκ ἔτι ὅρκος ἀναγκαῖος ἦν. Ο γὰρ ὑπομείνας παθεῖν 18 καὶ παραλαβεῖν τὰ τέλεια αὐτῶν μυστήρια ἱκανῶς 10 αὐτῷ τῷ ἔργῳ πρός τε τὴν ἰδίαν συνείδη σιν καὶ πρὸς τὸ ἑτέροις μὴ ἐξειπεῖν ἔσται δεδεμένος. Εἰ γὰρ ἐξείποι τινὶ ἀνθρώπων τὸ τοιοῦτον ἀνόμημα, οὔτε ἐν ἀνθρώποις λογισθήσεται, οὔτε τὸ τῶς ὁρᾷν ἄξιος ἡγηθήσεται, εἰ ει καὶ ἄλογα ὄντα τοιοῦτον ἀνό μημα οὐκ ἐπιχειρεῖ, καθὼς ἐν τοῖς τόποις γενόμενοι ἐροῦμεν. Αλλ' ἐπεὶ ἀναγκάζει ἡμᾶς ὁ λόγος εἰς μέσ γαν βυθόν διηγήσεως ἐπιβῆναι ", οὐχ ἡγούμεθα στο γαν, ἀλλὰ τὰ πάντων δόγματα κατὰ λεπτὸν ἐκθέμε νοι οὐδὲν σιωπήσομεν. Δοκεί δε, εἰ καὶ μακρότερος ἔσται λόγος, μὴ καμεῖν. Οὐδὲ γὰρ μικράν τινα βοί θειαν τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ καταλείψομεν πρὸς τὸ μηκέτι πλανάσθαι, φανερῶς πάντων ὁρώντων τα κρύφια αὐτῶν καὶ ἄῤῥητα ἔργια, ἃ ταμιευόμενοι μό νοις τοῖς μύσταις παραδιδόασιν. Ταῦτα δὲ ἕτερος οὐκ ἐλέγξει, ἢτὸ ἐν Ἐκκλησίᾳ παραδοθέν ἅγιον Πνεῦμα, οὗ τυχόντες πρότεροι οἱ ἀπόστολοι μετέδοσαν τοῖς ὀρθῶς πεπιστευκόσιν· ὧν ἡμεῖς διάδοχοι τυγχάνοντες τῆς τε αὐτῆς χάριτος μετέχοντες ἀρχιερατείας το καὶ διδασκαλίας καὶ φρουροί τῆς Ἐκκλησίας λελο γισμένοι οὐκ ὀφθαλμῷ νυστάζομεν 14, οὐδὲ λόγον ὀρθὸν οι σιωπῶμεν, ἀλλ' οὐδὲ πάσῃ [ρ. 4, ] ψυχῇ καὶ σώματι εργαζόμενοι κάμνομεν ἄξια ἀξίως Θεῷ τῷ εὐ εργέτῃ ἀνταποδιδόναι πειρώμενοι, καὶ οὐδὲ οὕτως κατ' αξίαν ἀνταμειβόμενοι ", πλὴν ἐν οἷς πεπιστεύμεθα μὴ ἀτονοῦντες, ἀλλὰ τοῦ ἰδίου καιροῦ τὰ μέτρα επιτε λοῦντες, καὶ ὅσα παρέξει τὸ ἅγιον Πνεῦμα πᾶσιν ἀφθό νως κοινωνοῦντες· οὐ μόνον ἀλλότρια δι' ἐλέγχου εἰς φανερόν ἄγοντες, ἀλλὰ καὶ ὅσα ἡ ἀλήθεια ὑπὸ τῆς τοῦ Πατρὸς 10 χάριτος παραλαβοῦσα ἀνθρώποις διηκόνησε, ταῦτα καὶ διὰ λόγου σημειούμενος καὶ διὰ γραμμάτων εμμάρτυρα ποιούμενοι το ανεπαι σχύντως κηρύσσομεν. Ἵνα οὖν, καθώς φθάσαντες εἴπομεν, ἀθέους αὐτοὺς ἐπιδείξωμεν καὶ κατὰ γνώ μην καὶ κατὰ τρόπον καὶ κατὰ ἔργον, ὅθεν τε τὰ ἐπιχειρήματα αὐτοῖς γεγένηται, καὶ ὅτι μηθὲν ἐξ 10 μήτε " χρόνον 18 περιεργία Τ: περιεργεία Β, Ο: περιεργίαν το δεόμενον .. μήτε: τοίτε Β'. Ο. 18 μόνον: μόνου 10 παθεῖν. μαθεῖν 10 κανὸν Β. Τ: ἱκανὰ Ο. 3 εξ: &: ὅτι κι ἐμβῆναι νεὶ ἀναβήναι " νυστά ζομεν νυστάξομεν εἰ λόγον ὀρθὸν Β: λόγου όρους Ο', Τ: λόγου ὀργάνῳ * αντο αμειβόμενοι αναμειβόμενοι: αμειβόμενοι Β, Ο, Τ. * ἔλεγχον Ε. Οι φανερὸν φορὰν Τ. 1 τοῦ Πνεύματος Τ. " ἐμμάρτυρα ποιούμενοι: Αμμάρτυρα σημειούμενοι ἐμμαρτυρησάμενοι τ 10 καθάπερ φθάντες arcana modestiam, neque pensi habere Deum longanimem & 1 esse ab ipsis irrisum, ut aut præ pudore mutent mientem, aut si in errore perstabunt juste judi centur, coactus progredior, ostensurus eorum mysteria, quæ initiatis magna cum fiducia tradunt, non prius confessi, nisi talem, ubi per tem pus in suspenso tenuere contumeliosumque erga verum Deuin reddidere, in servitutem redegerint et cupiditate flagrantem promissorum viderint. Atque tum cum exploratum habent vinculis peccati illi gatum esse, initiant perfectum malorum tradentes, postquam juramentis vinxerunt, se neque evulga turos neque cum quolibet communicaturos, nisi pariter servitutem subeat, quo simpliciter tradito non jam juramentum necessarium erat. Nam qui sustinuit pati et accipere perfecta eoruin mysteria, satis ipsa re et ad conscientiam suam et ne aliis prodat erit vinctus. Nam si prodat alicui homini tale nefas, neque in hominibus censebitur neque qui lucem cernat dignus habebitur, si quidemn vel ratione carentia tale nefas non conantur, sicuti suis locis dicemus. Sed quoniam nos cogit ratio in magnum profundum narrationis descendere, non tacendum arbitramur, sed omnnium placitis singu latim enarratis nihil silebimus. Visum autem est, etiamsi longior erit sermo, now deficere. Non enim exiguum quoddam subsidium vitæ hominum relin quemus ad errores in posterum cavendos, cum ma nifesto omnes videbunt clandestina eorum et arcana orgia, quae tanquam proui condi solis mystis tra dunt. flæc autem alius non refutabit nisi qui in Ecclesia traditur Spiritus sanctus, quem priores nacti apostoli impertiverunt rectam fdem professis, quorum nos qui successores sumus et ejusdem gratiæ participes et summi sacerdotii et magisterii et custodes ecclesiæ æstimati non oculo connivemus neque reclam doctrinam silenus; 6-7 scd ne omni quidem animo atque corpore laborantes deficimus digna digne Deo benefico nostro reddere conati, et ne sic quidem pro merito remunerantes, nisi quod in eis quæ nobis concredita sunt non deficiamus, sed nostræ opportunitatis modum impleamus, et quidquid præbebit sanctus Spiritus cum omnibus citra invidiam communicemus; non solum aliena confutando in lucem proferentes, sed etiam quidquid veritas per Patris gratiam acceptum hominibus mi nistravit, hæc et per sermonem significantes et per litteras testifcantes sine rubore predicamus. Quo igitur, sicut supra diximus, atheos illos ostendamus et ad sententiam et ad mores et ad opera, el unde conatus eorum profecti sint, nec quidquam eos ex vulgo. L. Wolfius. L Roeperus vulgo. Boeperus. Roeperus vulgo Sancroflus. Roeperus. vel Richterus: vulgo. foeperus, Sancroftus: Gronovius Sancroftus vulgo Morus cf. Roeperuin p. 515 sq Sacrorus L.

κειαν μηδὲ λογιζομένους, ὡς Θεός μακροθυμεί ὑπ' αὐτῶν βλασφημούμενος, ὅπως ἡ αἰδεσθέντες μετανοήσωσιν ἢ ἐπιμείναντες δικαίως κριθῶσι, βιασθείς πρόειμι δείξων αὐτῶν τὰ ἀπόρρητα μυστή ρια, ἃ τοῖς μυουμένοις μετά μεγάλης αξιοπιστίας παραδιδόασιν οὐ πρότερον ὁμολογήσαντες, εἰ μὴ τὸ τοιοῦτον δουλώσωνται χρόνῳ 1 ανακρεμάσαντες καὶ βλάσφημον πρὸς τὸν ὄντως Θεὸν κατασκευάσαντες καὶ περιεργία " γλιχόμενον τῆς ἐπαγγελίας ίδωσι. Καὶ τότε δοκιμάσαντες δέσμιον το εἶναι τῆς ἁμαρτίας μυοῦσι τὸ τέλειον τῶν κακῶν παραδιδόντες, ὅρκοις δήσαντες μήτε 1' ἐξειπεῖν μήτε τῷ τυχόντι μεταδού ναι, εἰ μὴ ὁμοίως δουλωθείη, οὗ μόνον 18 παραδο θέντος, οὐκ ἔτι ὅρκος ἀναγκαῖος ἦν. Ο γὰρ ὑπομείνας παθεῖν 18 καὶ παραλαβεῖν τὰ τέλεια αὐτῶν μυστήρια ἱκανῶς 10 αὐτῷ τῷ ἔργῳ πρός τε τὴν ἰδίαν συνείδη σιν καὶ πρὸς τὸ ἑτέροις μὴ ἐξειπεῖν ἔσται δεδεμένος. Εἰ γὰρ ἐξείποι τινὶ ἀνθρώπων τὸ τοιοῦτον ἀνόμημα, οὔτε ἐν ἀνθρώποις λογισθήσεται, οὔτε τὸ τῶς ὁρᾷν ἄξιος ἡγηθήσεται, εἰ ει καὶ ἄλογα ὄντα τοιοῦτον ἀνό μημα οὐκ ἐπιχειρεῖ, καθὼς ἐν τοῖς τόποις γενόμενοι ἐροῦμεν. Αλλ' ἐπεὶ ἀναγκάζει ἡμᾶς ὁ λόγος εἰς μέσ γαν βυθόν διηγήσεως ἐπιβῆναι ", οὐχ ἡγούμεθα στο γαν, ἀλλὰ τὰ πάντων δόγματα κατὰ λεπτὸν ἐκθέμε νοι οὐδὲν σιωπήσομεν. Δοκεί δε, εἰ καὶ μακρότερος ἔσται λόγος, μὴ καμεῖν. Οὐδὲ γὰρ μικράν τινα βοί θειαν τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ καταλείψομεν πρὸς τὸ μηκέτι πλανάσθαι, φανερῶς πάντων ὁρώντων τα κρύφια αὐτῶν καὶ ἄῤῥητα ἔργια, ἃ ταμιευόμενοι μό νοις τοῖς μύσταις παραδιδόασιν. Ταῦτα δὲ ἕτερος οὐκ ἐλέγξει, ἢτὸ ἐν Ἐκκλησίᾳ παραδοθέν ἅγιον Πνεῦμα, οὗ τυχόντες πρότεροι οἱ ἀπόστολοι μετέδοσαν τοῖς ὀρθῶς πεπιστευκόσιν· ὧν ἡμεῖς διάδοχοι τυγχάνοντες τῆς τε αὐτῆς χάριτος μετέχοντες ἀρχιερατείας το καὶ διδασκαλίας καὶ φρουροί τῆς Ἐκκλησίας λελο γισμένοι οὐκ ὀφθαλμῷ νυστάζομεν 14, οὐδὲ λόγον ὀρθὸν οι σιωπῶμεν, ἀλλ' οὐδὲ πάσῃ [ρ. 4, ] ψυχῇ καὶ σώματι εργαζόμενοι κάμνομεν ἄξια ἀξίως Θεῷ τῷ εὐ εργέτῃ ἀνταποδιδόναι πειρώμενοι, καὶ οὐδὲ οὕτως κατ' αξίαν ἀνταμειβόμενοι ", πλὴν ἐν οἷς πεπιστεύμεθα μὴ ἀτονοῦντες, ἀλλὰ τοῦ ἰδίου καιροῦ τὰ μέτρα επιτε λοῦντες, καὶ ὅσα παρέξει τὸ ἅγιον Πνεῦμα πᾶσιν ἀφθό νως κοινωνοῦντες· οὐ μόνον ἀλλότρια δι' ἐλέγχου εἰς φανερόν ἄγοντες, ἀλλὰ καὶ ὅσα ἡ ἀλήθεια ὑπὸ τῆς τοῦ Πατρὸς 10 χάριτος παραλαβοῦσα ἀνθρώποις διηκόνησε, ταῦτα καὶ διὰ λόγου σημειούμενος καὶ διὰ γραμμάτων εμμάρτυρα ποιούμενοι το ανεπαι σχύντως κηρύσσομεν. Ἵνα οὖν, καθώς φθάσαντες εἴπομεν, ἀθέους αὐτοὺς ἐπιδείξωμεν καὶ κατὰ γνώ μην καὶ κατὰ τρόπον καὶ κατὰ ἔργον, ὅθεν τε τὰ ἐπιχειρήματα αὐτοῖς γεγένηται, καὶ ὅτι μηθὲν ἐξ 10 μήτε " χρόνον 18 περιεργία Τ: περιεργεία Β, Ο: περιεργίαν το δεόμενον .. μήτε: τοίτε Β'. Ο. 18 μόνον: μόνου 10 παθεῖν. μαθεῖν 10 κανὸν Β. Τ: ἱκανὰ Ο. 3 εξ: &: ὅτι κι ἐμβῆναι νεὶ ἀναβήναι " νυστά ζομεν νυστάξομεν εἰ λόγον ὀρθὸν Β: λόγου όρους Ο', Τ: λόγου ὀργάνῳ * αντο αμειβόμενοι αναμειβόμενοι: αμειβόμενοι Β, Ο, Τ. * ἔλεγχον Ε. Οι φανερὸν φορὰν Τ. 1 τοῦ Πνεύματος Τ. " ἐμμάρτυρα ποιούμενοι: Αμμάρτυρα σημειούμενοι ἐμμαρτυρησάμενοι τ 10 καθάπερ φθάντες arcana modestiam, neque pensi habere Deum longanimem & 1 esse ab ipsis irrisum, ut aut præ pudore mutent mientem, aut si in errore perstabunt juste judi centur, coactus progredior, ostensurus eorum mysteria, quæ initiatis magna cum fiducia tradunt, non prius confessi, nisi talem, ubi per tem pus in suspenso tenuere contumeliosumque erga verum Deuin reddidere, in servitutem redegerint et cupiditate flagrantem promissorum viderint. Atque tum cum exploratum habent vinculis peccati illi gatum esse, initiant perfectum malorum tradentes, postquam juramentis vinxerunt, se neque evulga turos neque cum quolibet communicaturos, nisi pariter servitutem subeat, quo simpliciter tradito non jam juramentum necessarium erat. Nam qui sustinuit pati et accipere perfecta eoruin mysteria, satis ipsa re et ad conscientiam suam et ne aliis prodat erit vinctus. Nam si prodat alicui homini tale nefas, neque in hominibus censebitur neque qui lucem cernat dignus habebitur, si quidemn vel ratione carentia tale nefas non conantur, sicuti suis locis dicemus. Sed quoniam nos cogit ratio in magnum profundum narrationis descendere, non tacendum arbitramur, sed omnnium placitis singu latim enarratis nihil silebimus. Visum autem est, etiamsi longior erit sermo, now deficere. Non enim exiguum quoddam subsidium vitæ hominum relin quemus ad errores in posterum cavendos, cum ma nifesto omnes videbunt clandestina eorum et arcana orgia, quae tanquam proui condi solis mystis tra dunt. flæc autem alius non refutabit nisi qui in Ecclesia traditur Spiritus sanctus, quem priores nacti apostoli impertiverunt rectam fdem professis, quorum nos qui successores sumus et ejusdem gratiæ participes et summi sacerdotii et magisterii et custodes ecclesiæ æstimati non oculo connivemus neque reclam doctrinam silenus; 6-7 scd ne omni quidem animo atque corpore laborantes deficimus digna digne Deo benefico nostro reddere conati, et ne sic quidem pro merito remunerantes, nisi quod in eis quæ nobis concredita sunt non deficiamus, sed nostræ opportunitatis modum impleamus, et quidquid præbebit sanctus Spiritus cum omnibus citra invidiam communicemus; non solum aliena confutando in lucem proferentes, sed etiam quidquid veritas per Patris gratiam acceptum hominibus mi nistravit, hæc et per sermonem significantes et per litteras testifcantes sine rubore predicamus. Quo igitur, sicut supra diximus, atheos illos ostendamus et ad sententiam et ad mores et ad opera, el unde conatus eorum profecti sint, nec quidquam eos ex vulgo. L. Wolfius. L Roeperus vulgo. Boeperus. Roeperus vulgo Sancroflus. Roeperus. vel Richterus: vulgo. foeperus, Sancroftus: Gronovius Sancroftus vulgo Morus cf. Roeperuin p. 515 sq Sacrorus L.

κειαν μηδὲ λογιζομένους, ὡς Θεός μακροθυμεί ὑπ' αὐτῶν βλασφημούμενος, ὅπως ἡ αἰδεσθέντες μετανοήσωσιν ἢ ἐπιμείναντες δικαίως κριθῶσι, βιασθείς πρόειμι δείξων αὐτῶν τὰ ἀπόρρητα μυστή ρια, ἃ τοῖς μυουμένοις μετά μεγάλης αξιοπιστίας παραδιδόασιν οὐ πρότερον ὁμολογήσαντες, εἰ μὴ τὸ τοιοῦτον δουλώσωνται χρόνῳ 1 ανακρεμάσαντες καὶ βλάσφημον πρὸς τὸν ὄντως Θεὸν κατασκευάσαντες καὶ περιεργία " γλιχόμενον τῆς ἐπαγγελίας ίδωσι. Καὶ τότε δοκιμάσαντες δέσμιον το εἶναι τῆς ἁμαρτίας μυοῦσι τὸ τέλειον τῶν κακῶν παραδιδόντες, ὅρκοις δήσαντες μήτε 1' ἐξειπεῖν μήτε τῷ τυχόντι μεταδού ναι, εἰ μὴ ὁμοίως δουλωθείη, οὗ μόνον 18 παραδο θέντος, οὐκ ἔτι ὅρκος ἀναγκαῖος ἦν. Ο γὰρ ὑπομείνας παθεῖν 18 καὶ παραλαβεῖν τὰ τέλεια αὐτῶν μυστήρια ἱκανῶς 10 αὐτῷ τῷ ἔργῳ πρός τε τὴν ἰδίαν συνείδη σιν καὶ πρὸς τὸ ἑτέροις μὴ ἐξειπεῖν ἔσται δεδεμένος. Εἰ γὰρ ἐξείποι τινὶ ἀνθρώπων τὸ τοιοῦτον ἀνόμημα, οὔτε ἐν ἀνθρώποις λογισθήσεται, οὔτε τὸ τῶς ὁρᾷν ἄξιος ἡγηθήσεται, εἰ ει καὶ ἄλογα ὄντα τοιοῦτον ἀνό μημα οὐκ ἐπιχειρεῖ, καθὼς ἐν τοῖς τόποις γενόμενοι ἐροῦμεν. Αλλ' ἐπεὶ ἀναγκάζει ἡμᾶς ὁ λόγος εἰς μέσ γαν βυθόν διηγήσεως ἐπιβῆναι ", οὐχ ἡγούμεθα στο γαν, ἀλλὰ τὰ πάντων δόγματα κατὰ λεπτὸν ἐκθέμε νοι οὐδὲν σιωπήσομεν. Δοκεί δε, εἰ καὶ μακρότερος ἔσται λόγος, μὴ καμεῖν. Οὐδὲ γὰρ μικράν τινα βοί θειαν τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ καταλείψομεν πρὸς τὸ μηκέτι πλανάσθαι, φανερῶς πάντων ὁρώντων τα κρύφια αὐτῶν καὶ ἄῤῥητα ἔργια, ἃ ταμιευόμενοι μό νοις τοῖς μύσταις παραδιδόασιν. Ταῦτα δὲ ἕτερος οὐκ ἐλέγξει, ἢτὸ ἐν Ἐκκλησίᾳ παραδοθέν ἅγιον Πνεῦμα, οὗ τυχόντες πρότεροι οἱ ἀπόστολοι μετέδοσαν τοῖς ὀρθῶς πεπιστευκόσιν· ὧν ἡμεῖς διάδοχοι τυγχάνοντες τῆς τε αὐτῆς χάριτος μετέχοντες ἀρχιερατείας το καὶ διδασκαλίας καὶ φρουροί τῆς Ἐκκλησίας λελο γισμένοι οὐκ ὀφθαλμῷ νυστάζομεν 14, οὐδὲ λόγον ὀρθὸν οι σιωπῶμεν, ἀλλ' οὐδὲ πάσῃ [ρ. 4, ] ψυχῇ καὶ σώματι εργαζόμενοι κάμνομεν ἄξια ἀξίως Θεῷ τῷ εὐ εργέτῃ ἀνταποδιδόναι πειρώμενοι, καὶ οὐδὲ οὕτως κατ' αξίαν ἀνταμειβόμενοι ", πλὴν ἐν οἷς πεπιστεύμεθα μὴ ἀτονοῦντες, ἀλλὰ τοῦ ἰδίου καιροῦ τὰ μέτρα επιτε λοῦντες, καὶ ὅσα παρέξει τὸ ἅγιον Πνεῦμα πᾶσιν ἀφθό νως κοινωνοῦντες· οὐ μόνον ἀλλότρια δι' ἐλέγχου εἰς φανερόν ἄγοντες, ἀλλὰ καὶ ὅσα ἡ ἀλήθεια ὑπὸ τῆς τοῦ Πατρὸς 10 χάριτος παραλαβοῦσα ἀνθρώποις διηκόνησε, ταῦτα καὶ διὰ λόγου σημειούμενος καὶ διὰ γραμμάτων εμμάρτυρα ποιούμενοι το ανεπαι σχύντως κηρύσσομεν. Ἵνα οὖν, καθώς φθάσαντες εἴπομεν, ἀθέους αὐτοὺς ἐπιδείξωμεν καὶ κατὰ γνώ μην καὶ κατὰ τρόπον καὶ κατὰ ἔργον, ὅθεν τε τὰ ἐπιχειρήματα αὐτοῖς γεγένηται, καὶ ὅτι μηθὲν ἐξ 10 μήτε " χρόνον 18 περιεργία Τ: περιεργεία Β, Ο: περιεργίαν το δεόμενον .. μήτε: τοίτε Β'. Ο. 18 μόνον: μόνου 10 παθεῖν. μαθεῖν 10 κανὸν Β. Τ: ἱκανὰ Ο. 3 εξ: &: ὅτι κι ἐμβῆναι νεὶ ἀναβήναι " νυστά ζομεν νυστάξομεν εἰ λόγον ὀρθὸν Β: λόγου όρους Ο', Τ: λόγου ὀργάνῳ * αντο αμειβόμενοι αναμειβόμενοι: αμειβόμενοι Β, Ο, Τ. * ἔλεγχον Ε. Οι φανερὸν φορὰν Τ. 1 τοῦ Πνεύματος Τ. " ἐμμάρτυρα ποιούμενοι: Αμμάρτυρα σημειούμενοι ἐμμαρτυρησάμενοι τ 10 καθάπερ φθάντες arcana modestiam, neque pensi habere Deum longanimem & 1 esse ab ipsis irrisum, ut aut præ pudore mutent mientem, aut si in errore perstabunt juste judi centur, coactus progredior, ostensurus eorum mysteria, quæ initiatis magna cum fiducia tradunt, non prius confessi, nisi talem, ubi per tem pus in suspenso tenuere contumeliosumque erga verum Deuin reddidere, in servitutem redegerint et cupiditate flagrantem promissorum viderint. Atque tum cum exploratum habent vinculis peccati illi gatum esse, initiant perfectum malorum tradentes, postquam juramentis vinxerunt, se neque evulga turos neque cum quolibet communicaturos, nisi pariter servitutem subeat, quo simpliciter tradito non jam juramentum necessarium erat. Nam qui sustinuit pati et accipere perfecta eoruin mysteria, satis ipsa re et ad conscientiam suam et ne aliis prodat erit vinctus. Nam si prodat alicui homini tale nefas, neque in hominibus censebitur neque qui lucem cernat dignus habebitur, si quidemn vel ratione carentia tale nefas non conantur, sicuti suis locis dicemus. Sed quoniam nos cogit ratio in magnum profundum narrationis descendere, non tacendum arbitramur, sed omnnium placitis singu latim enarratis nihil silebimus. Visum autem est, etiamsi longior erit sermo, now deficere. Non enim exiguum quoddam subsidium vitæ hominum relin quemus ad errores in posterum cavendos, cum ma nifesto omnes videbunt clandestina eorum et arcana orgia, quae tanquam proui condi solis mystis tra dunt. flæc autem alius non refutabit nisi qui in Ecclesia traditur Spiritus sanctus, quem priores nacti apostoli impertiverunt rectam fdem professis, quorum nos qui successores sumus et ejusdem gratiæ participes et summi sacerdotii et magisterii et custodes ecclesiæ æstimati non oculo connivemus neque reclam doctrinam silenus; 6-7 scd ne omni quidem animo atque corpore laborantes deficimus digna digne Deo benefico nostro reddere conati, et ne sic quidem pro merito remunerantes, nisi quod in eis quæ nobis concredita sunt non deficiamus, sed nostræ opportunitatis modum impleamus, et quidquid præbebit sanctus Spiritus cum omnibus citra invidiam communicemus; non solum aliena confutando in lucem proferentes, sed etiam quidquid veritas per Patris gratiam acceptum hominibus mi nistravit, hæc et per sermonem significantes et per litteras testifcantes sine rubore predicamus. Quo igitur, sicut supra diximus, atheos illos ostendamus et ad sententiam et ad mores et ad opera, el unde conatus eorum profecti sint, nec quidquam eos ex vulgo. L. Wolfius. L Roeperus vulgo. Boeperus. Roeperus vulgo Sancroflus. Roeperus. vel Richterus: vulgo. foeperus, Sancroftus: Gronovius Sancroftus vulgo Morus cf. Roeperuin p. 515 sq Sacrorus L.

καὶ τότε δοκιμάσαντες δέσμιον εἶναι τῆς ἁμαρτίας μυοῦσι τὸ τέλειον τῶν κακῶν παραδιδόντες, ὅρκοις δήσαντες μήτε ἐξειπεῖν μήτε τῷ τυχόντι μεταδοῦναι, εἰ μὴ ὁμοίως δουλωθείη, οὗ μόνου παραδοθέντος οὐκέτι ὅρκος ἀναγκαῖος ἠν· ὁ γὰρ ὑπομείνας παθεῖν καὶ παραλαβεῖν τὰ τέλεια αὐτῶν μυστήρια ἱκανῶς αὐτῷ τῷ ἔργῳ πρός τε τὴν ἰδίαν συνείδησιν καὶ πρὸς τὸ ἑτέροις μὴ ἐξειπεῖν ἔσται δεδεμένος. εἰ γὰρ ἐξείποι τινὶ ἀνθρώπων τὸ τοιοῦτον ἀνόμημα, οὔτε ἐν ἀνθρώποις λογισθήσεται οὔτε τὸ φῶς ὁρᾶν ἄξιος ἡγηθήσεται, * * ἃ καὶ ὄλογα ὄντα ἀνόμημα οὐκ ἐπιχειρεῖ, καθὼς έν τοῖς τόποις γενόμενοι ἐροῦμεν. ἀλλ’ ἐπεὶ ἀναγκάζει ἡμᾶς ὁ λόγος εἰς μέγαν βυθὸν διηγήσεων ἐπιβῆναι, οὐχ ἡγούμεθα σιγᾶν, ἀλλὰ τὰ πάντων δόγματα κατὰ λεπτὸν ἐκθέμενοι οὐδὲν σιωπήσομεν. δοκεῖ δέ, εἰ καὶ μακρότερος ἔσται ὁ λόγος, μὴ καμεῖν. οὐδὲ γὰρ μικράν τινα βοήθειαν τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ καταλείψομεν πρὸς τὸ μηκέτι πλανᾶσθαι, φανερῶς πάντων ὁρώντων τὰ κρύφια αὐτῶν καὶ ἄρρητα ὄργια, ἃ ταμιευόμενοι μόνοις μύσταις παραδιδόασιν.

καὶ τότε δοκιμάσαντες δέσμιον εἶναι τῆς ἁμαρτίας μυοῦσι τὸ τέλειον τῶν κακῶν παραδιδόντες, ὅρκοις δήσαντες μήτε ἐξειπεῖν μήτε τῷ τυχόντι μεταδοῦναι, εἰ μὴ ὁμοίως δουλωθείη, οὗ μόνου παραδοθέντος οὐκέτι ὅρκος ἀναγκαῖος ἠν· ὁ γὰρ ὑπομείνας παθεῖν καὶ παραλαβεῖν τὰ τέλεια αὐτῶν μυστήρια ἱκανῶς αὐτῷ τῷ ἔργῳ πρός τε τὴν ἰδίαν συνείδησιν καὶ πρὸς τὸ ἑτέροις μὴ ἐξειπεῖν ἔσται δεδεμένος. εἰ γὰρ ἐξείποι τινὶ ἀνθρώπων τὸ τοιοῦτον ἀνόμημα, οὔτε ἐν ἀνθρώποις λογισθήσεται οὔτε τὸ φῶς ὁρᾶν ἄξιος ἡγηθήσεται, * * ἃ καὶ ὄλογα ὄντα ἀνόμημα οὐκ ἐπιχειρεῖ, καθὼς έν τοῖς τόποις γενόμενοι ἐροῦμεν. ἀλλ’ ἐπεὶ ἀναγκάζει ἡμᾶς ὁ λόγος εἰς μέγαν βυθὸν διηγήσεων ἐπιβῆναι, οὐχ ἡγούμεθα σιγᾶν, ἀλλὰ τὰ πάντων δόγματα κατὰ λεπτὸν ἐκθέμενοι οὐδὲν σιωπήσομεν. δοκεῖ δέ, εἰ καὶ μακρότερος ἔσται ὁ λόγος, μὴ καμεῖν. οὐδὲ γὰρ μικράν τινα βοήθειαν τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ καταλείψομεν πρὸς τὸ μηκέτι πλανᾶσθαι, φανερῶς πάντων ὁρώντων τὰ κρύφια αὐτῶν καὶ ἄρρητα ὄργια, ἃ ταμιευόμενοι μόνοις μύσταις παραδιδόασιν.

καὶ τότε δοκιμάσαντες δέσμιον εἶναι τῆς ἁμαρτίας μυοῦσι τὸ τέλειον τῶν κακῶν παραδιδόντες, ὅρκοις δήσαντες μήτε ἐξειπεῖν μήτε τῷ τυχόντι μεταδοῦναι, εἰ μὴ ὁμοίως δουλωθείη, οὗ μόνου παραδοθέντος οὐκέτι ὅρκος ἀναγκαῖος ἠν· ὁ γὰρ ὑπομείνας παθεῖν καὶ παραλαβεῖν τὰ τέλεια αὐτῶν μυστήρια ἱκανῶς αὐτῷ τῷ ἔργῳ πρός τε τὴν ἰδίαν συνείδησιν καὶ πρὸς τὸ ἑτέροις μὴ ἐξειπεῖν ἔσται δεδεμένος. εἰ γὰρ ἐξείποι τινὶ ἀνθρώπων τὸ τοιοῦτον ἀνόμημα, οὔτε ἐν ἀνθρώποις λογισθήσεται οὔτε τὸ φῶς ὁρᾶν ἄξιος ἡγηθήσεται, * * ἃ καὶ ὄλογα ὄντα ἀνόμημα οὐκ ἐπιχειρεῖ, καθὼς έν τοῖς τόποις γενόμενοι ἐροῦμεν. ἀλλ’ ἐπεὶ ἀναγκάζει ἡμᾶς ὁ λόγος εἰς μέγαν βυθὸν διηγήσεων ἐπιβῆναι, οὐχ ἡγούμεθα σιγᾶν, ἀλλὰ τὰ πάντων δόγματα κατὰ λεπτὸν ἐκθέμενοι οὐδὲν σιωπήσομεν. δοκεῖ δέ, εἰ καὶ μακρότερος ἔσται ὁ λόγος, μὴ καμεῖν. οὐδὲ γὰρ μικράν τινα βοήθειαν τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ καταλείψομεν πρὸς τὸ μηκέτι πλανᾶσθαι, φανερῶς πάντων ὁρώντων τὰ κρύφια αὐτῶν καὶ ἄρρητα ὄργια, ἃ ταμιευόμενοι μόνοις μύσταις παραδιδόασιν.

πῶς οὖν ἀσ<ύσ> τατος ἡ τῶν Χαλδαίων μέθοδος, νῦν λέγωμεν. τὴν γένεσιν τῶν ὑπὸ τὴν ἐπίσκεψιν πεσουμένων πρότερον ὁρίσαντες ἐπιζητεῖν ἤτοι ἀπὸ τῆς τοῦ σπέρματος καταβολῆς καὶ συλλήψεως λαμβάνουσιν ἢ ἀπὸ ἐκτέξεως. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῆς συλλήψεως λαμβάνειν ἐπιχειρήσει τις, ἄληπτός ἐστιν ὁ ἀκριβὴς περὶ τούτου λόγος, ταχὺς ὑπάρχων χρόνος· καὶ εἰκότως· οὐ γὰρ ἔχομεν λέγειν, εἴτε ἅμα τῇ μεταθέσει τοῦ σπέρματος γέγονεν ἡ σύλληψις εἴτε καὶ μή. δύναται μὲν γὰρ καὶ ἅμα νοήματι τοῦτο συμβαίνειν, ὥσπερ καὶ τὸ προσαχθὲν τοῖς διαπύροις τῶν κλιβάνων στέαρ εὐθὺς κολλᾶται. δύναται δὲ καὶ μετὰ χρόνον. διαστήματος γὰρ ὄντος ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς μήτρας μέχρι τοῦ πυθμένος, ἔνθα καὶ τὰς συλλήψεις λέγουσι γίνεσθαι ἰατροί, πάντως ἐν χρόνῳ τινὶ τὸ διάστημα τοῦτο ἀνύειν πέφυκε καταβαλλομένη τοῦ σπέρματος ἡ φύσις.

ἔστι μὲν οὖν πόνου μεστὸν τὸ ἐπιχειρούμενον καὶ πολλῆς δεόμενον ἱστορίας, ἀλλ' οὐκ ἐνδεήσομεν· ὕστερον γὰρ εὐφρανεῖ ὡς ἀθλητὴν μετὰ πολὺν πόνον στεφάνου τυχόντα ἢ ἔμπορον μετὰ μέγαν θαλάσσης σάλον λερδἀμαμτα ἢ γεωργὸν μετὰ ἱδρῶτα προσώπου καρπῶν ἀπολαύσαντα ἢ προφήτην μετὰ ὁνειδισμοὺς καὶ ὒβρεις ὁρῶντα τὰ λαληθέντα ἀποβαίνοντα. Ἀρξάμενοι τοίνυν ἐροῦμεν, τίνες οἱ παρ’ Ἒλλησι πρῶτοι φιλοσοφίαν φθσικὴν ἐπιδείξαντες. τούτων γὰρ μάλιστα γεγένηνται κλεψίλογοι οἱ τῶν αἱρέσεων πρωτοστατήσαντες, ὡς μετέπειτα έν τῇ πρὸς ἀλλήλους συμβολῇ ἐπιδείξομεν. ἑκάστῳ δὲ τῶν προαρξαμένων τὰ ἴδια ἀποδιδόντες γυμνοὺς καὶ ἀσχήμονας τοὺς αἱρεσιάρχας παραστησομεν. Λέγεται Θαλῆν τὸν Μιλήσιον ἴνα τῶν ἑπτὰ σοφῶν πρῶτον ἐπικεχειρηκέναι φιλοσοφίαν φυσικήν. οὖτος ἴφη ἀρχὴν τοῦ εἶναι καὶ τέλος τὸ ὕδωρ.

ἔστι μὲν οὖν πόνου μεστὸν τὸ ἐπιχειρούμενον καὶ πολλῆς δεόμενον ἱστορίας, ἀλλ' οὐκ ἐνδεήσομεν· ὕστερον γὰρ εὐφρανεῖ ὡς ἀθλητὴν μετὰ πολὺν πόνον στεφάνου τυχόντα ἢ ἔμπορον μετὰ μέγαν θαλάσσης σάλον λερδἀμαμτα ἢ γεωργὸν μετὰ ἱδρῶτα προσώπου καρπῶν ἀπολαύσαντα ἢ προφήτην μετὰ ὁνειδισμοὺς καὶ ὒβρεις ὁρῶντα τὰ λαληθέντα ἀποβαίνοντα. Ἀρξάμενοι τοίνυν ἐροῦμεν, τίνες οἱ παρ’ Ἒλλησι πρῶτοι φιλοσοφίαν φθσικὴν ἐπιδείξαντες. τούτων γὰρ μάλιστα γεγένηνται κλεψίλογοι οἱ τῶν αἱρέσεων πρωτοστατήσαντες, ὡς μετέπειτα έν τῇ πρὸς ἀλλήλους συμβολῇ ἐπιδείξομεν. ἑκάστῳ δὲ τῶν προαρξαμένων τὰ ἴδια ἀποδιδόντες γυμνοὺς καὶ ἀσχήμονας τοὺς αἱρεσιάρχας παραστησομεν. Λέγεται Θαλῆν τὸν Μιλήσιον ἴνα τῶν ἑπτὰ σοφῶν πρῶτον ἐπικεχειρηκέναι φιλοσοφίαν φυσικήν. οὖτος ἴφη ἀρχὴν τοῦ εἶναι καὶ τέλος τὸ ὕδωρ.

ἔστι μὲν οὖν πόνου μεστὸν τὸ ἐπιχειρούμενον καὶ πολλῆς δεόμενον ἱστορίας, ἀλλ' οὐκ ἐνδεήσομεν· ὕστερον γὰρ εὐφρανεῖ ὡς ἀθλητὴν μετὰ πολὺν πόνον στεφάνου τυχόντα ἢ ἔμπορον μετὰ μέγαν θαλάσσης σάλον λερδἀμαμτα ἢ γεωργὸν μετὰ ἱδρῶτα προσώπου καρπῶν ἀπολαύσαντα ἢ προφήτην μετὰ ὁνειδισμοὺς καὶ ὒβρεις ὁρῶντα τὰ λαληθέντα ἀποβαίνοντα. Ἀρξάμενοι τοίνυν ἐροῦμεν, τίνες οἱ παρ’ Ἒλλησι πρῶτοι φιλοσοφίαν φθσικὴν ἐπιδείξαντες. τούτων γὰρ μάλιστα γεγένηνται κλεψίλογοι οἱ τῶν αἱρέσεων πρωτοστατήσαντες, ὡς μετέπειτα έν τῇ πρὸς ἀλλήλους συμβολῇ ἐπιδείξομεν. ἑκάστῳ δὲ τῶν προαρξαμένων τὰ ἴδια ἀποδιδόντες γυμνοὺς καὶ ἀσχήμονας τοὺς αἱρεσιάρχας παραστησομεν. Λέγεται Θαλῆν τὸν Μιλήσιον ἴνα τῶν ἑπτὰ σοφῶν πρῶτον ἐπικεχειρηκέναι φιλοσοφίαν φυσικήν. οὖτος ἴφη ἀρχὴν τοῦ εἶναι καὶ τέλος τὸ ὕδωρ.

ἔστι μὲν οὖν πόνου μεστὸν τὸ ἐπιχειρούμενον καὶ πολλῆς δεόμενον ἱστορίας, ἀλλ' οὐκ ἐνδεήσομεν· ὕστερον γὰρ εὐφρανεῖ ὡς ἀθλητὴν μετὰ πολὺν πόνον στεφάνου τυχόντα ἢ ἔμπορον μετὰ μέγαν θαλάσσης σάλον λερδἀμαμτα ἢ γεωργὸν μετὰ ἱδρῶτα προσώπου καρπῶν ἀπολαύσαντα ἢ προφήτην μετὰ ὁνειδισμοὺς καὶ ὒβρεις ὁρῶντα τὰ λαληθέντα ἀποβαίνοντα. Ἀρξάμενοι τοίνυν ἐροῦμεν, τίνες οἱ παρ’ Ἒλλησι πρῶτοι φιλοσοφίαν φθσικὴν ἐπιδείξαντες. τούτων γὰρ μάλιστα γεγένηνται κλεψίλογοι οἱ τῶν αἱρέσεων πρωτοστατήσαντες, ὡς μετέπειτα έν τῇ πρὸς ἀλλήλους συμβολῇ ἐπιδείξομεν. ἑκάστῳ δὲ τῶν προαρξαμένων τὰ ἴδια ἀποδιδόντες γυμνοὺς καὶ ἀσχήμονας τοὺς αἱρεσιάρχας παραστησομεν. Λέγεται Θαλῆν τὸν Μιλήσιον ἴνα τῶν ἑπτὰ σοφῶν πρῶτον ἐπικεχειρηκέναι φιλοσοφίαν φυσικήν. οὖτος ἴφη ἀρχὴν τοῦ εἶναι καὶ τέλος τὸ ὕδωρ.

ἔστι μὲν οὖν πόνου μεστὸν τὸ ἐπιχειρούμενον καὶ πολλῆς δεόμενον ἱστορίας, ἀλλ' οὐκ ἐνδεήσομεν· ὕστερον γὰρ εὐφρανεῖ ὡς ἀθλητὴν μετὰ πολὺν πόνον στεφάνου τυχόντα ἢ ἔμπορον μετὰ μέγαν θαλάσσης σάλον λερδἀμαμτα ἢ γεωργὸν μετὰ ἱδρῶτα προσώπου καρπῶν ἀπολαύσαντα ἢ προφήτην μετὰ ὁνειδισμοὺς καὶ ὒβρεις ὁρῶντα τὰ λαληθέντα ἀποβαίνοντα. Ἀρξάμενοι τοίνυν ἐροῦμεν, τίνες οἱ παρ’ Ἒλλησι πρῶτοι φιλοσοφίαν φθσικὴν ἐπιδείξαντες. τούτων γὰρ μάλιστα γεγένηνται κλεψίλογοι οἱ τῶν αἱρέσεων πρωτοστατήσαντες, ὡς μετέπειτα έν τῇ πρὸς ἀλλήλους συμβολῇ ἐπιδείξομεν. ἑκάστῳ δὲ τῶν προαρξαμένων τὰ ἴδια ἀποδιδόντες γυμνοὺς καὶ ἀσχήμονας τοὺς αἱρεσιάρχας παραστησομεν. Λέγεται Θαλῆν τὸν Μιλήσιον ἴνα τῶν ἑπτὰ σοφῶν πρῶτον ἐπικεχειρηκέναι φιλοσοφίαν φυσικήν. οὖτος ἴφη ἀρχὴν τοῦ εἶναι καὶ τέλος τὸ ὕδωρ.

ἔστι μὲν οὖν πόνου μεστὸν τὸ ἐπιχειρούμενον καὶ πολλῆς δεόμενον ἱστορίας, ἀλλ' οὐκ ἐνδεήσομεν· ὕστερον γὰρ εὐφρανεῖ ὡς ἀθλητὴν μετὰ πολὺν πόνον στεφάνου τυχόντα ἢ ἔμπορον μετὰ μέγαν θαλάσσης σάλον λερδἀμαμτα ἢ γεωργὸν μετὰ ἱδρῶτα προσώπου καρπῶν ἀπολαύσαντα ἢ προφήτην μετὰ ὁνειδισμοὺς καὶ ὒβρεις ὁρῶντα τὰ λαληθέντα ἀποβαίνοντα. Ἀρξάμενοι τοίνυν ἐροῦμεν, τίνες οἱ παρ’ Ἒλλησι πρῶτοι φιλοσοφίαν φθσικὴν ἐπιδείξαντες. τούτων γὰρ μάλιστα γεγένηνται κλεψίλογοι οἱ τῶν αἱρέσεων πρωτοστατήσαντες, ὡς μετέπειτα έν τῇ πρὸς ἀλλήλους συμβολῇ ἐπιδείξομεν. ἑκάστῳ δὲ τῶν προαρξαμένων τὰ ἴδια ἀποδιδόντες γυμνοὺς καὶ ἀσχήμονας τοὺς αἱρεσιάρχας παραστησομεν. Λέγεται Θαλῆν τὸν Μιλήσιον ἴνα τῶν ἑπτὰ σοφῶν πρῶτον ἐπικεχειρηκέναι φιλοσοφίαν φυσικήν. οὖτος ἴφη ἀρχὴν τοῦ εἶναι καὶ τέλος τὸ ὕδωρ.

ἔστι μὲν οὖν πόνου μεστὸν τὸ ἐπιχειρούμενον καὶ πολλῆς δεόμενον ἱστορίας, ἀλλ' οὐκ ἐνδεήσομεν· ὕστερον γὰρ εὐφρανεῖ ὡς ἀθλητὴν μετὰ πολὺν πόνον στεφάνου τυχόντα ἢ ἔμπορον μετὰ μέγαν θαλάσσης σάλον λερδἀμαμτα ἢ γεωργὸν μετὰ ἱδρῶτα προσώπου καρπῶν ἀπολαύσαντα ἢ προφήτην μετὰ ὁνειδισμοὺς καὶ ὒβρεις ὁρῶντα τὰ λαληθέντα ἀποβαίνοντα. Ἀρξάμενοι τοίνυν ἐροῦμεν, τίνες οἱ παρ’ Ἒλλησι πρῶτοι φιλοσοφίαν φθσικὴν ἐπιδείξαντες. τούτων γὰρ μάλιστα γεγένηνται κλεψίλογοι οἱ τῶν αἱρέσεων πρωτοστατήσαντες, ὡς μετέπειτα έν τῇ πρὸς ἀλλήλους συμβολῇ ἐπιδείξομεν. ἑκάστῳ δὲ τῶν προαρξαμένων τὰ ἴδια ἀποδιδόντες γυμνοὺς καὶ ἀσχήμονας τοὺς αἱρεσιάρχας παραστησομεν. Λέγεται Θαλῆν τὸν Μιλήσιον ἴνα τῶν ἑπτὰ σοφῶν πρῶτον ἐπικεχειρηκέναι φιλοσοφίαν φυσικήν. οὖτος ἴφη ἀρχὴν τοῦ εἶναι καὶ τέλος τὸ ὕδωρ.

ἔστι μὲν οὖν πόνου μεστὸν τὸ ἐπιχειρούμενον καὶ πολλῆς δεόμενον ἱστορίας, ἀλλ' οὐκ ἐνδεήσομεν· ὕστερον γὰρ εὐφρανεῖ ὡς ἀθλητὴν μετὰ πολὺν πόνον στεφάνου τυχόντα ἢ ἔμπορον μετὰ μέγαν θαλάσσης σάλον λερδἀμαμτα ἢ γεωργὸν μετὰ ἱδρῶτα προσώπου καρπῶν ἀπολαύσαντα ἢ προφήτην μετὰ ὁνειδισμοὺς καὶ ὒβρεις ὁρῶντα τὰ λαληθέντα ἀποβαίνοντα. Ἀρξάμενοι τοίνυν ἐροῦμεν, τίνες οἱ παρ’ Ἒλλησι πρῶτοι φιλοσοφίαν φθσικὴν ἐπιδείξαντες. τούτων γὰρ μάλιστα γεγένηνται κλεψίλογοι οἱ τῶν αἱρέσεων πρωτοστατήσαντες, ὡς μετέπειτα έν τῇ πρὸς ἀλλήλους συμβολῇ ἐπιδείξομεν. ἑκάστῳ δὲ τῶν προαρξαμένων τὰ ἴδια ἀποδιδόντες γυμνοὺς καὶ ἀσχήμονας τοὺς αἱρεσιάρχας παραστησομεν. Λέγεται Θαλῆν τὸν Μιλήσιον ἴνα τῶν ἑπτὰ σοφῶν πρῶτον ἐπικεχειρηκέναι φιλοσοφίαν φυσικήν. οὖτος ἴφη ἀρχὴν τοῦ εἶναι καὶ τέλος τὸ ὕδωρ.

καὶ αὐτὸς δὲ περὶ φυσικῶν ζητήσας ἔμιξεν ἀστρονομίαν καὶ γεωμετρίαν καὶ μουσικὴν <καὶ ἀριθμητικήν>. καὶ οὔτως μονάδα μὲν εἶναι ἀπεφήνατο τὸν θεόν, ἀριθμοῦ δὲ φύσιν περιέργως καταμαθὼν μελῳδεῖν ἔφη τὸν κόσμον καὶ ἁρμονίᾳ συγκεῖθαι, καὶ τῶν ἑπτὰ ἄστρων πρῶτος τὴν κίνησιν εἰς ῥυθμὸν καὶ μέλος ἡγαγεν. θαυμάσας δὲ τὴν διοίκησιν τῶν ὄλων ἡξίωσε τὰ πρῶτα σιγᾶν τοὺς μαθητάς, οἱονεὶ μύστας τοῦ παντὸς εἰς τὸν κόσμον ἥκοντος· εἶτα ἐπειδὰν αὐτοῖς ἱκανῶς παιδείας τῆς τῶν λόγων δόξῃ μετεῖναι καὶ δυνατῶς περὶ ἄστρων καὶ φύσεως φιλοσοφήσωσι, καθαροὺς κρίνας τότε κελεύει φθέγγεσθαι. οὑτος τοὺς μαθητὰς διεῖλε καὶ τοὺς μὲν ἐσωτερικούς, τοὺς δὲ ἐξωτερικοὺς ἐκάλεσεν· τοῖς μὲν γὰρ τὰ τελεώτερα μαθήματα ἐπίστευε, τοῖς δὲ τὰ μετριώτερα.

καὶ αὐτὸς δὲ περὶ φυσικῶν ζητήσας ἔμιξεν ἀστρονομίαν καὶ γεωμετρίαν καὶ μουσικὴν <καὶ ἀριθμητικήν>. καὶ οὔτως μονάδα μὲν εἶναι ἀπεφήνατο τὸν θεόν, ἀριθμοῦ δὲ φύσιν περιέργως καταμαθὼν μελῳδεῖν ἔφη τὸν κόσμον καὶ ἁρμονίᾳ συγκεῖθαι, καὶ τῶν ἑπτὰ ἄστρων πρῶτος τὴν κίνησιν εἰς ῥυθμὸν καὶ μέλος ἡγαγεν. θαυμάσας δὲ τὴν διοίκησιν τῶν ὄλων ἡξίωσε τὰ πρῶτα σιγᾶν τοὺς μαθητάς, οἱονεὶ μύστας τοῦ παντὸς εἰς τὸν κόσμον ἥκοντος· εἶτα ἐπειδὰν αὐτοῖς ἱκανῶς παιδείας τῆς τῶν λόγων δόξῃ μετεῖναι καὶ δυνατῶς περὶ ἄστρων καὶ φύσεως φιλοσοφήσωσι, καθαροὺς κρίνας τότε κελεύει φθέγγεσθαι. οὑτος τοὺς μαθητὰς διεῖλε καὶ τοὺς μὲν ἐσωτερικούς, τοὺς δὲ ἐξωτερικοὺς ἐκάλεσεν· τοῖς μὲν γὰρ τὰ τελεώτερα μαθήματα ἐπίστευε, τοῖς δὲ τὰ μετριώτερα.

καὶ αὐτὸς δὲ περὶ φυσικῶν ζητήσας ἔμιξεν ἀστρονομίαν καὶ γεωμετρίαν καὶ μουσικὴν <καὶ ἀριθμητικήν>. καὶ οὔτως μονάδα μὲν εἶναι ἀπεφήνατο τὸν θεόν, ἀριθμοῦ δὲ φύσιν περιέργως καταμαθὼν μελῳδεῖν ἔφη τὸν κόσμον καὶ ἁρμονίᾳ συγκεῖθαι, καὶ τῶν ἑπτὰ ἄστρων πρῶτος τὴν κίνησιν εἰς ῥυθμὸν καὶ μέλος ἡγαγεν. θαυμάσας δὲ τὴν διοίκησιν τῶν ὄλων ἡξίωσε τὰ πρῶτα σιγᾶν τοὺς μαθητάς, οἱονεὶ μύστας τοῦ παντὸς εἰς τὸν κόσμον ἥκοντος· εἶτα ἐπειδὰν αὐτοῖς ἱκανῶς παιδείας τῆς τῶν λόγων δόξῃ μετεῖναι καὶ δυνατῶς περὶ ἄστρων καὶ φύσεως φιλοσοφήσωσι, καθαροὺς κρίνας τότε κελεύει φθέγγεσθαι. οὑτος τοὺς μαθητὰς διεῖλε καὶ τοὺς μὲν ἐσωτερικούς, τοὺς δὲ ἐξωτερικοὺς ἐκάλεσεν· τοῖς μὲν γὰρ τὰ τελεώτερα μαθήματα ἐπίστευε, τοῖς δὲ τὰ μετριώτερα.

καὶ αὐτὸς δὲ περὶ φυσικῶν ζητήσας ἔμιξεν ἀστρονομίαν καὶ γεωμετρίαν καὶ μουσικὴν <καὶ ἀριθμητικήν>. καὶ οὔτως μονάδα μὲν εἶναι ἀπεφήνατο τὸν θεόν, ἀριθμοῦ δὲ φύσιν περιέργως καταμαθὼν μελῳδεῖν ἔφη τὸν κόσμον καὶ ἁρμονίᾳ συγκεῖθαι, καὶ τῶν ἑπτὰ ἄστρων πρῶτος τὴν κίνησιν εἰς ῥυθμὸν καὶ μέλος ἡγαγεν. θαυμάσας δὲ τὴν διοίκησιν τῶν ὄλων ἡξίωσε τὰ πρῶτα σιγᾶν τοὺς μαθητάς, οἱονεὶ μύστας τοῦ παντὸς εἰς τὸν κόσμον ἥκοντος· εἶτα ἐπειδὰν αὐτοῖς ἱκανῶς παιδείας τῆς τῶν λόγων δόξῃ μετεῖναι καὶ δυνατῶς περὶ ἄστρων καὶ φύσεως φιλοσοφήσωσι, καθαροὺς κρίνας τότε κελεύει φθέγγεσθαι. οὑτος τοὺς μαθητὰς διεῖλε καὶ τοὺς μὲν ἐσωτερικούς, τοὺς δὲ ἐξωτερικοὺς ἐκάλεσεν· τοῖς μὲν γὰρ τὰ τελεώτερα μαθήματα ἐπίστευε, τοῖς δὲ τὰ μετριώτερα.

καὶ αὐτὸς δὲ περὶ φυσικῶν ζητήσας ἔμιξεν ἀστρονομίαν καὶ γεωμετρίαν καὶ μουσικὴν <καὶ ἀριθμητικήν>. καὶ οὔτως μονάδα μὲν εἶναι ἀπεφήνατο τὸν θεόν, ἀριθμοῦ δὲ φύσιν περιέργως καταμαθὼν μελῳδεῖν ἔφη τὸν κόσμον καὶ ἁρμονίᾳ συγκεῖθαι, καὶ τῶν ἑπτὰ ἄστρων πρῶτος τὴν κίνησιν εἰς ῥυθμὸν καὶ μέλος ἡγαγεν. θαυμάσας δὲ τὴν διοίκησιν τῶν ὄλων ἡξίωσε τὰ πρῶτα σιγᾶν τοὺς μαθητάς, οἱονεὶ μύστας τοῦ παντὸς εἰς τὸν κόσμον ἥκοντος· εἶτα ἐπειδὰν αὐτοῖς ἱκανῶς παιδείας τῆς τῶν λόγων δόξῃ μετεῖναι καὶ δυνατῶς περὶ ἄστρων καὶ φύσεως φιλοσοφήσωσι, καθαροὺς κρίνας τότε κελεύει φθέγγεσθαι. οὑτος τοὺς μαθητὰς διεῖλε καὶ τοὺς μὲν ἐσωτερικούς, τοὺς δὲ ἐξωτερικοὺς ἐκάλεσεν· τοῖς μὲν γὰρ τὰ τελεώτερα μαθήματα ἐπίστευε, τοῖς δὲ τὰ μετριώτερα.

καὶ αὐτὸς δὲ περὶ φυσικῶν ζητήσας ἔμιξεν ἀστρονομίαν καὶ γεωμετρίαν καὶ μουσικὴν <καὶ ἀριθμητικήν>. καὶ οὔτως μονάδα μὲν εἶναι ἀπεφήνατο τὸν θεόν, ἀριθμοῦ δὲ φύσιν περιέργως καταμαθὼν μελῳδεῖν ἔφη τὸν κόσμον καὶ ἁρμονίᾳ συγκεῖθαι, καὶ τῶν ἑπτὰ ἄστρων πρῶτος τὴν κίνησιν εἰς ῥυθμὸν καὶ μέλος ἡγαγεν. θαυμάσας δὲ τὴν διοίκησιν τῶν ὄλων ἡξίωσε τὰ πρῶτα σιγᾶν τοὺς μαθητάς, οἱονεὶ μύστας τοῦ παντὸς εἰς τὸν κόσμον ἥκοντος· εἶτα ἐπειδὰν αὐτοῖς ἱκανῶς παιδείας τῆς τῶν λόγων δόξῃ μετεῖναι καὶ δυνατῶς περὶ ἄστρων καὶ φύσεως φιλοσοφήσωσι, καθαροὺς κρίνας τότε κελεύει φθέγγεσθαι. οὑτος τοὺς μαθητὰς διεῖλε καὶ τοὺς μὲν ἐσωτερικούς, τοὺς δὲ ἐξωτερικοὺς ἐκάλεσεν· τοῖς μὲν γὰρ τὰ τελεώτερα μαθήματα ἐπίστευε, τοῖς δὲ τὰ μετριώτερα.

καὶ αὐτὸς δὲ περὶ φυσικῶν ζητήσας ἔμιξεν ἀστρονομίαν καὶ γεωμετρίαν καὶ μουσικὴν <καὶ ἀριθμητικήν>. καὶ οὔτως μονάδα μὲν εἶναι ἀπεφήνατο τὸν θεόν, ἀριθμοῦ δὲ φύσιν περιέργως καταμαθὼν μελῳδεῖν ἔφη τὸν κόσμον καὶ ἁρμονίᾳ συγκεῖθαι, καὶ τῶν ἑπτὰ ἄστρων πρῶτος τὴν κίνησιν εἰς ῥυθμὸν καὶ μέλος ἡγαγεν. θαυμάσας δὲ τὴν διοίκησιν τῶν ὄλων ἡξίωσε τὰ πρῶτα σιγᾶν τοὺς μαθητάς, οἱονεὶ μύστας τοῦ παντὸς εἰς τὸν κόσμον ἥκοντος· εἶτα ἐπειδὰν αὐτοῖς ἱκανῶς παιδείας τῆς τῶν λόγων δόξῃ μετεῖναι καὶ δυνατῶς περὶ ἄστρων καὶ φύσεως φιλοσοφήσωσι, καθαροὺς κρίνας τότε κελεύει φθέγγεσθαι. οὑτος τοὺς μαθητὰς διεῖλε καὶ τοὺς μὲν ἐσωτερικούς, τοὺς δὲ ἐξωτερικοὺς ἐκάλεσεν· τοῖς μὲν γὰρ τὰ τελεώτερα μαθήματα ἐπίστευε, τοῖς δὲ τὰ μετριώτερα.

καὶ αὐτὸς δὲ περὶ φυσικῶν ζητήσας ἔμιξεν ἀστρονομίαν καὶ γεωμετρίαν καὶ μουσικὴν <καὶ ἀριθμητικήν>. καὶ οὔτως μονάδα μὲν εἶναι ἀπεφήνατο τὸν θεόν, ἀριθμοῦ δὲ φύσιν περιέργως καταμαθὼν μελῳδεῖν ἔφη τὸν κόσμον καὶ ἁρμονίᾳ συγκεῖθαι, καὶ τῶν ἑπτὰ ἄστρων πρῶτος τὴν κίνησιν εἰς ῥυθμὸν καὶ μέλος ἡγαγεν. θαυμάσας δὲ τὴν διοίκησιν τῶν ὄλων ἡξίωσε τὰ πρῶτα σιγᾶν τοὺς μαθητάς, οἱονεὶ μύστας τοῦ παντὸς εἰς τὸν κόσμον ἥκοντος· εἶτα ἐπειδὰν αὐτοῖς ἱκανῶς παιδείας τῆς τῶν λόγων δόξῃ μετεῖναι καὶ δυνατῶς περὶ ἄστρων καὶ φύσεως φιλοσοφήσωσι, καθαροὺς κρίνας τότε κελεύει φθέγγεσθαι. οὑτος τοὺς μαθητὰς διεῖλε καὶ τοὺς μὲν ἐσωτερικούς, τοὺς δὲ ἐξωτερικοὺς ἐκάλεσεν· τοῖς μὲν γὰρ τὰ τελεώτερα μαθήματα ἐπίστευε, τοῖς δὲ τὰ μετριώτερα.

Γεγόνασιν οὖν οἱ πάντες ἀριθμοὶ ληφθέντες ἀπὸ γένους τέσσαρες (ἀριθμὸς δ' ἦν τὸ γένος ἀόριστος), ἀφ’ ὦν ὁ τέλειος αύτοῖς ἀριθμός, ἡ δεκάς· τὸ γὰρ ὲν δύο τρία τέσσαρα γίνεται δέκα, ἐὰν ἑκάστῳ τῶν ἀριθμῶν φυλάσσηται κατ’ οὐσίαν τὸ οἰκεῖον ὄνομα. ταύτην ὁ Πυθαγόρας ἴφη ἱερὰν τετρακτύν, πηγὴν ἀεννάου φύσεως [ὡς] ῥιζώματα ἔχουσαν« ἐν ἑαυτῇ, καὶ ἐκ τούτου τοῦ ἀριθμοῦ ἔχειν τοὺς ἀριθμοὺς τὴν ἀρχήν· ὁ γὰρ ἔνδεκα καὶ ὁ δώδεκα καὶ οἱ λοιποὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ εἶναι ἐκ τοῦ δέκα μετέχουσι. ταύτης τῆς δεκάδος, τοῦ τελείου ἀριθμοῦ, τὰ τέσσαρα καλεῖται μέρη· ἀριθμός, μονάς, δύναμις, κύβος. ὡς καὶ ἐπιπλοκαὶ καὶ μίξεις πρὸς γένεσιν αὐξήσεως γίνονται, κατὰ φύσιν τὸν γόνιμον ἁριθμοὸν ἀποτελοῦσαι· ὄταν γὰρ δύναμις αὐτὴ ἐφ' ἑαυτὴν κυβισθῇ, γέγονε δυναμοδύναμις· ὂταν δὲ δύναμις ἐπὶ κύβον, <γέγονε δυναμόκυβος· ὅταν δὲ κύβος ἐπὶ γέγονε κυβόκυβος· ὡς γίνεσθαι τοὺς πάντας ἀριθμούς, ἐξ ὦν ἡ τῶν γινομένων γένεσις γίνεται, ἑπτά· ἀριθμόν, μονάδα, δύναμιν, κύβον, δυναμοδύναμιν, δυναμόκυβον, κυβόκυβον. οὑτος καὶ ψυχὴν ἀθάνατον εἶπε καὶ μετενσωμάτωσιν· διὸ ἔλεγεν ἑυατὸν πρὸ μὲν τῶν Τρωϊκῶν Αἱθαλίδην γεγονέναι, ἐν δὲ τοῖς Τρωϊ-

Γεγόνασιν οὖν οἱ πάντες ἀριθμοὶ ληφθέντες ἀπὸ γένους τέσσαρες (ἀριθμὸς δ' ἦν τὸ γένος ἀόριστος), ἀφ’ ὦν ὁ τέλειος αύτοῖς ἀριθμός, ἡ δεκάς· τὸ γὰρ ὲν δύο τρία τέσσαρα γίνεται δέκα, ἐὰν ἑκάστῳ τῶν ἀριθμῶν φυλάσσηται κατ’ οὐσίαν τὸ οἰκεῖον ὄνομα. ταύτην ὁ Πυθαγόρας ἴφη ἱερὰν τετρακτύν, πηγὴν ἀεννάου φύσεως [ὡς] ῥιζώματα ἔχουσαν« ἐν ἑαυτῇ, καὶ ἐκ τούτου τοῦ ἀριθμοῦ ἔχειν τοὺς ἀριθμοὺς τὴν ἀρχήν· ὁ γὰρ ἔνδεκα καὶ ὁ δώδεκα καὶ οἱ λοιποὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ εἶναι ἐκ τοῦ δέκα μετέχουσι. ταύτης τῆς δεκάδος, τοῦ τελείου ἀριθμοῦ, τὰ τέσσαρα καλεῖται μέρη· ἀριθμός, μονάς, δύναμις, κύβος. ὡς καὶ ἐπιπλοκαὶ καὶ μίξεις πρὸς γένεσιν αὐξήσεως γίνονται, κατὰ φύσιν τὸν γόνιμον ἁριθμοὸν ἀποτελοῦσαι· ὄταν γὰρ δύναμις αὐτὴ ἐφ' ἑαυτὴν κυβισθῇ, γέγονε δυναμοδύναμις· ὂταν δὲ δύναμις ἐπὶ κύβον, <γέγονε δυναμόκυβος· ὅταν δὲ κύβος ἐπὶ γέγονε κυβόκυβος· ὡς γίνεσθαι τοὺς πάντας ἀριθμούς, ἐξ ὦν ἡ τῶν γινομένων γένεσις γίνεται, ἑπτά· ἀριθμόν, μονάδα, δύναμιν, κύβον, δυναμοδύναμιν, δυναμόκυβον, κυβόκυβον. οὑτος καὶ ψυχὴν ἀθάνατον εἶπε καὶ μετενσωμάτωσιν· διὸ ἔλεγεν ἑυατὸν πρὸ μὲν τῶν Τρωϊκῶν Αἱθαλίδην γεγονέναι, ἐν δὲ τοῖς Τρωϊ-

Γεγόνασιν οὖν οἱ πάντες ἀριθμοὶ ληφθέντες ἀπὸ γένους τέσσαρες (ἀριθμὸς δ' ἦν τὸ γένος ἀόριστος), ἀφ’ ὦν ὁ τέλειος αύτοῖς ἀριθμός, ἡ δεκάς· τὸ γὰρ ὲν δύο τρία τέσσαρα γίνεται δέκα, ἐὰν ἑκάστῳ τῶν ἀριθμῶν φυλάσσηται κατ’ οὐσίαν τὸ οἰκεῖον ὄνομα. ταύτην ὁ Πυθαγόρας ἴφη ἱερὰν τετρακτύν, πηγὴν ἀεννάου φύσεως [ὡς] ῥιζώματα ἔχουσαν« ἐν ἑαυτῇ, καὶ ἐκ τούτου τοῦ ἀριθμοῦ ἔχειν τοὺς ἀριθμοὺς τὴν ἀρχήν· ὁ γὰρ ἔνδεκα καὶ ὁ δώδεκα καὶ οἱ λοιποὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ εἶναι ἐκ τοῦ δέκα μετέχουσι. ταύτης τῆς δεκάδος, τοῦ τελείου ἀριθμοῦ, τὰ τέσσαρα καλεῖται μέρη· ἀριθμός, μονάς, δύναμις, κύβος. ὡς καὶ ἐπιπλοκαὶ καὶ μίξεις πρὸς γένεσιν αὐξήσεως γίνονται, κατὰ φύσιν τὸν γόνιμον ἁριθμοὸν ἀποτελοῦσαι· ὄταν γὰρ δύναμις αὐτὴ ἐφ' ἑαυτὴν κυβισθῇ, γέγονε δυναμοδύναμις· ὂταν δὲ δύναμις ἐπὶ κύβον, <γέγονε δυναμόκυβος· ὅταν δὲ κύβος ἐπὶ γέγονε κυβόκυβος· ὡς γίνεσθαι τοὺς πάντας ἀριθμούς, ἐξ ὦν ἡ τῶν γινομένων γένεσις γίνεται, ἑπτά· ἀριθμόν, μονάδα, δύναμιν, κύβον, δυναμοδύναμιν, δυναμόκυβον, κυβόκυβον. οὑτος καὶ ψυχὴν ἀθάνατον εἶπε καὶ μετενσωμάτωσιν· διὸ ἔλεγεν ἑυατὸν πρὸ μὲν τῶν Τρωϊκῶν Αἱθαλίδην γεγονέναι, ἐν δὲ τοῖς Τρωϊ-

Γεγόνασιν οὖν οἱ πάντες ἀριθμοὶ ληφθέντες ἀπὸ γένους τέσσαρες (ἀριθμὸς δ' ἦν τὸ γένος ἀόριστος), ἀφ’ ὦν ὁ τέλειος αύτοῖς ἀριθμός, ἡ δεκάς· τὸ γὰρ ὲν δύο τρία τέσσαρα γίνεται δέκα, ἐὰν ἑκάστῳ τῶν ἀριθμῶν φυλάσσηται κατ’ οὐσίαν τὸ οἰκεῖον ὄνομα. ταύτην ὁ Πυθαγόρας ἴφη ἱερὰν τετρακτύν, πηγὴν ἀεννάου φύσεως [ὡς] ῥιζώματα ἔχουσαν« ἐν ἑαυτῇ, καὶ ἐκ τούτου τοῦ ἀριθμοῦ ἔχειν τοὺς ἀριθμοὺς τὴν ἀρχήν· ὁ γὰρ ἔνδεκα καὶ ὁ δώδεκα καὶ οἱ λοιποὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ εἶναι ἐκ τοῦ δέκα μετέχουσι. ταύτης τῆς δεκάδος, τοῦ τελείου ἀριθμοῦ, τὰ τέσσαρα καλεῖται μέρη· ἀριθμός, μονάς, δύναμις, κύβος. ὡς καὶ ἐπιπλοκαὶ καὶ μίξεις πρὸς γένεσιν αὐξήσεως γίνονται, κατὰ φύσιν τὸν γόνιμον ἁριθμοὸν ἀποτελοῦσαι· ὄταν γὰρ δύναμις αὐτὴ ἐφ' ἑαυτὴν κυβισθῇ, γέγονε δυναμοδύναμις· ὂταν δὲ δύναμις ἐπὶ κύβον, <γέγονε δυναμόκυβος· ὅταν δὲ κύβος ἐπὶ γέγονε κυβόκυβος· ὡς γίνεσθαι τοὺς πάντας ἀριθμούς, ἐξ ὦν ἡ τῶν γινομένων γένεσις γίνεται, ἑπτά· ἀριθμόν, μονάδα, δύναμιν, κύβον, δυναμοδύναμιν, δυναμόκυβον, κυβόκυβον. οὑτος καὶ ψυχὴν ἀθάνατον εἶπε καὶ μετενσωμάτωσιν· διὸ ἔλεγεν ἑυατὸν πρὸ μὲν τῶν Τρωϊκῶν Αἱθαλίδην γεγονέναι, ἐν δὲ τοῖς Τρωϊ-

Γεγόνασιν οὖν οἱ πάντες ἀριθμοὶ ληφθέντες ἀπὸ γένους τέσσαρες (ἀριθμὸς δ' ἦν τὸ γένος ἀόριστος), ἀφ’ ὦν ὁ τέλειος αύτοῖς ἀριθμός, ἡ δεκάς· τὸ γὰρ ὲν δύο τρία τέσσαρα γίνεται δέκα, ἐὰν ἑκάστῳ τῶν ἀριθμῶν φυλάσσηται κατ’ οὐσίαν τὸ οἰκεῖον ὄνομα. ταύτην ὁ Πυθαγόρας ἴφη ἱερὰν τετρακτύν, πηγὴν ἀεννάου φύσεως [ὡς] ῥιζώματα ἔχουσαν« ἐν ἑαυτῇ, καὶ ἐκ τούτου τοῦ ἀριθμοῦ ἔχειν τοὺς ἀριθμοὺς τὴν ἀρχήν· ὁ γὰρ ἔνδεκα καὶ ὁ δώδεκα καὶ οἱ λοιποὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ εἶναι ἐκ τοῦ δέκα μετέχουσι. ταύτης τῆς δεκάδος, τοῦ τελείου ἀριθμοῦ, τὰ τέσσαρα καλεῖται μέρη· ἀριθμός, μονάς, δύναμις, κύβος. ὡς καὶ ἐπιπλοκαὶ καὶ μίξεις πρὸς γένεσιν αὐξήσεως γίνονται, κατὰ φύσιν τὸν γόνιμον ἁριθμοὸν ἀποτελοῦσαι· ὄταν γὰρ δύναμις αὐτὴ ἐφ' ἑαυτὴν κυβισθῇ, γέγονε δυναμοδύναμις· ὂταν δὲ δύναμις ἐπὶ κύβον, <γέγονε δυναμόκυβος· ὅταν δὲ κύβος ἐπὶ γέγονε κυβόκυβος· ὡς γίνεσθαι τοὺς πάντας ἀριθμούς, ἐξ ὦν ἡ τῶν γινομένων γένεσις γίνεται, ἑπτά· ἀριθμόν, μονάδα, δύναμιν, κύβον, δυναμοδύναμιν, δυναμόκυβον, κυβόκυβον. οὑτος καὶ ψυχὴν ἀθάνατον εἶπε καὶ μετενσωμάτωσιν· διὸ ἔλεγεν ἑυατὸν πρὸ μὲν τῶν Τρωϊκῶν Αἱθαλίδην γεγονέναι, ἐν δὲ τοῖς Τρωϊ-

Γεγόνασιν οὖν οἱ πάντες ἀριθμοὶ ληφθέντες ἀπὸ γένους τέσσαρες (ἀριθμὸς δ' ἦν τὸ γένος ἀόριστος), ἀφ’ ὦν ὁ τέλειος αύτοῖς ἀριθμός, ἡ δεκάς· τὸ γὰρ ὲν δύο τρία τέσσαρα γίνεται δέκα, ἐὰν ἑκάστῳ τῶν ἀριθμῶν φυλάσσηται κατ’ οὐσίαν τὸ οἰκεῖον ὄνομα. ταύτην ὁ Πυθαγόρας ἴφη ἱερὰν τετρακτύν, πηγὴν ἀεννάου φύσεως [ὡς] ῥιζώματα ἔχουσαν« ἐν ἑαυτῇ, καὶ ἐκ τούτου τοῦ ἀριθμοῦ ἔχειν τοὺς ἀριθμοὺς τὴν ἀρχήν· ὁ γὰρ ἔνδεκα καὶ ὁ δώδεκα καὶ οἱ λοιποὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ εἶναι ἐκ τοῦ δέκα μετέχουσι. ταύτης τῆς δεκάδος, τοῦ τελείου ἀριθμοῦ, τὰ τέσσαρα καλεῖται μέρη· ἀριθμός, μονάς, δύναμις, κύβος. ὡς καὶ ἐπιπλοκαὶ καὶ μίξεις πρὸς γένεσιν αὐξήσεως γίνονται, κατὰ φύσιν τὸν γόνιμον ἁριθμοὸν ἀποτελοῦσαι· ὄταν γὰρ δύναμις αὐτὴ ἐφ' ἑαυτὴν κυβισθῇ, γέγονε δυναμοδύναμις· ὂταν δὲ δύναμις ἐπὶ κύβον, <γέγονε δυναμόκυβος· ὅταν δὲ κύβος ἐπὶ γέγονε κυβόκυβος· ὡς γίνεσθαι τοὺς πάντας ἀριθμούς, ἐξ ὦν ἡ τῶν γινομένων γένεσις γίνεται, ἑπτά· ἀριθμόν, μονάδα, δύναμιν, κύβον, δυναμοδύναμιν, δυναμόκυβον, κυβόκυβον. οὑτος καὶ ψυχὴν ἀθάνατον εἶπε καὶ μετενσωμάτωσιν· διὸ ἔλεγεν ἑυατὸν πρὸ μὲν τῶν Τρωϊκῶν Αἱθαλίδην γεγονέναι, ἐν δὲ τοῖς Τρωϊ-

Γεγόνασιν οὖν οἱ πάντες ἀριθμοὶ ληφθέντες ἀπὸ γένους τέσσαρες (ἀριθμὸς δ' ἦν τὸ γένος ἀόριστος), ἀφ’ ὦν ὁ τέλειος αύτοῖς ἀριθμός, ἡ δεκάς· τὸ γὰρ ὲν δύο τρία τέσσαρα γίνεται δέκα, ἐὰν ἑκάστῳ τῶν ἀριθμῶν φυλάσσηται κατ’ οὐσίαν τὸ οἰκεῖον ὄνομα. ταύτην ὁ Πυθαγόρας ἴφη ἱερὰν τετρακτύν, πηγὴν ἀεννάου φύσεως [ὡς] ῥιζώματα ἔχουσαν« ἐν ἑαυτῇ, καὶ ἐκ τούτου τοῦ ἀριθμοῦ ἔχειν τοὺς ἀριθμοὺς τὴν ἀρχήν· ὁ γὰρ ἔνδεκα καὶ ὁ δώδεκα καὶ οἱ λοιποὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ εἶναι ἐκ τοῦ δέκα μετέχουσι. ταύτης τῆς δεκάδος, τοῦ τελείου ἀριθμοῦ, τὰ τέσσαρα καλεῖται μέρη· ἀριθμός, μονάς, δύναμις, κύβος. ὡς καὶ ἐπιπλοκαὶ καὶ μίξεις πρὸς γένεσιν αὐξήσεως γίνονται, κατὰ φύσιν τὸν γόνιμον ἁριθμοὸν ἀποτελοῦσαι· ὄταν γὰρ δύναμις αὐτὴ ἐφ' ἑαυτὴν κυβισθῇ, γέγονε δυναμοδύναμις· ὂταν δὲ δύναμις ἐπὶ κύβον, <γέγονε δυναμόκυβος· ὅταν δὲ κύβος ἐπὶ γέγονε κυβόκυβος· ὡς γίνεσθαι τοὺς πάντας ἀριθμούς, ἐξ ὦν ἡ τῶν γινομένων γένεσις γίνεται, ἑπτά· ἀριθμόν, μονάδα, δύναμιν, κύβον, δυναμοδύναμιν, δυναμόκυβον, κυβόκυβον. οὑτος καὶ ψυχὴν ἀθάνατον εἶπε καὶ μετενσωμάτωσιν· διὸ ἔλεγεν ἑυατὸν πρὸ μὲν τῶν Τρωϊκῶν Αἱθαλίδην γεγονέναι, ἐν δὲ τοῖς Τρωϊ-

των συνισταμένης τῆς γῆς ἔτι καὶ συνσεσημμένης γενέσθαι τὸν τούτου δὲ τεκμήριόν φησιν, εἴ τις καταμασησάμενος λεῖον τὸν κύαμον καταθείη πρὸς ἤλιον χρόνον τινά — τοῦτον γὰρ ἀντικλήψεσθαι — , προσφέρειν ἀνθρωπίνου γόνου ὀσμήν. σαφέστερον δὲ εἶναι καὶ ἔτερον παράδειγμα λέγει· εἰ ἀνθοῦντος τοῦ κυάμου λαβόντες τὸν κύαμον καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ καὶ καταθέντες εἰς χύτραν ταύτην τε καταχρίσαντες εἰς γῆν κατορύξαιμεν καὶ μετ’ ὀλιγας ἡμέρας ἀνακαλύψαιμεν, ἴδοιμνεν <ἂν> αὐτὸ εἶδος ἔχον τὸ μὲν πρῶτον αἰσχύνην γυναικός, μετὰ δὲ ταῦτα κατανοούμενον παιδίου κεφαλὴν συμπεφυκυῖαν. Οὖτος ἐν Κρότωνι τῆς Ἰταλίας ἄμα τοῖς μαθηταῖς έμπτρισθεὶς διεφθάρη. ἔθος δὲ τοῦτο ἦν παρ’ αὐτῷ, ἐπειδὰν προσίῃ τις μαθητευθησόμενος, πιπράσκειν τὰ ὑπάρχοντα καὶ τὸ ἀργύριον κατατιθέναι ἐσφραγισμένον Παρὰ τῷ Πυθαγόρᾳ, καὶ ὑπέμενε σιωπῶν ὁτὲ μὲν ἔτη τρία, ὁτὲ δὲ πέντε καὶ μανθάνων· αὖθις δὲ Μεὶς ἐμισγετο τοῖς ἑτέροις καὶ παρέμενε μαθητὴς καὶ συνειστιᾶτο ἄμα, εἰ δ' οὔ, ἀπελάμβανε τὸ ἴδοιον καὶ ἀπεβάλλετο. οἱ μὲν οὐν ἐσωτερικοὶ ἐκαλοῦντο Πυθαγόρειοι, οἱ δὲ ἒτεροι Πυθαγορισταί. τῶν δὲ μαθητῶν αὐτοῦ οἱ διαφυγόντες τὸν ἐμπρησμὸν Λῦσις ἦν καὶ Ἄρχιππος καὶ ὁ τοῦ Πυθαγόρου οἰκέτης οἰκέτης ὃς καὶ τοὺς παρὰ Κελτοῖς Δρυΐδας λέγεται διδάξαι φιλοσοφεῖν τὴν Πυθαγόρειον φιλοσοφίαν.

των συνισταμένης τῆς γῆς ἔτι καὶ συνσεσημμένης γενέσθαι τὸν τούτου δὲ τεκμήριόν φησιν, εἴ τις καταμασησάμενος λεῖον τὸν κύαμον καταθείη πρὸς ἤλιον χρόνον τινά — τοῦτον γὰρ ἀντικλήψεσθαι — , προσφέρειν ἀνθρωπίνου γόνου ὀσμήν. σαφέστερον δὲ εἶναι καὶ ἔτερον παράδειγμα λέγει· εἰ ἀνθοῦντος τοῦ κυάμου λαβόντες τὸν κύαμον καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ καὶ καταθέντες εἰς χύτραν ταύτην τε καταχρίσαντες εἰς γῆν κατορύξαιμεν καὶ μετ’ ὀλιγας ἡμέρας ἀνακαλύψαιμεν, ἴδοιμνεν <ἂν> αὐτὸ εἶδος ἔχον τὸ μὲν πρῶτον αἰσχύνην γυναικός, μετὰ δὲ ταῦτα κατανοούμενον παιδίου κεφαλὴν συμπεφυκυῖαν. Οὖτος ἐν Κρότωνι τῆς Ἰταλίας ἄμα τοῖς μαθηταῖς έμπτρισθεὶς διεφθάρη. ἔθος δὲ τοῦτο ἦν παρ’ αὐτῷ, ἐπειδὰν προσίῃ τις μαθητευθησόμενος, πιπράσκειν τὰ ὑπάρχοντα καὶ τὸ ἀργύριον κατατιθέναι ἐσφραγισμένον Παρὰ τῷ Πυθαγόρᾳ, καὶ ὑπέμενε σιωπῶν ὁτὲ μὲν ἔτη τρία, ὁτὲ δὲ πέντε καὶ μανθάνων· αὖθις δὲ Μεὶς ἐμισγετο τοῖς ἑτέροις καὶ παρέμενε μαθητὴς καὶ συνειστιᾶτο ἄμα, εἰ δ' οὔ, ἀπελάμβανε τὸ ἴδοιον καὶ ἀπεβάλλετο. οἱ μὲν οὐν ἐσωτερικοὶ ἐκαλοῦντο Πυθαγόρειοι, οἱ δὲ ἒτεροι Πυθαγορισταί. τῶν δὲ μαθητῶν αὐτοῦ οἱ διαφυγόντες τὸν ἐμπρησμὸν Λῦσις ἦν καὶ Ἄρχιππος καὶ ὁ τοῦ Πυθαγόρου οἰκέτης οἰκέτης ὃς καὶ τοὺς παρὰ Κελτοῖς Δρυΐδας λέγεται διδάξαι φιλοσοφεῖν τὴν Πυθαγόρειον φιλοσοφίαν.

των συνισταμένης τῆς γῆς ἔτι καὶ συνσεσημμένης γενέσθαι τὸν τούτου δὲ τεκμήριόν φησιν, εἴ τις καταμασησάμενος λεῖον τὸν κύαμον καταθείη πρὸς ἤλιον χρόνον τινά — τοῦτον γὰρ ἀντικλήψεσθαι — , προσφέρειν ἀνθρωπίνου γόνου ὀσμήν. σαφέστερον δὲ εἶναι καὶ ἔτερον παράδειγμα λέγει· εἰ ἀνθοῦντος τοῦ κυάμου λαβόντες τὸν κύαμον καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ καὶ καταθέντες εἰς χύτραν ταύτην τε καταχρίσαντες εἰς γῆν κατορύξαιμεν καὶ μετ’ ὀλιγας ἡμέρας ἀνακαλύψαιμεν, ἴδοιμνεν <ἂν> αὐτὸ εἶδος ἔχον τὸ μὲν πρῶτον αἰσχύνην γυναικός, μετὰ δὲ ταῦτα κατανοούμενον παιδίου κεφαλὴν συμπεφυκυῖαν. Οὖτος ἐν Κρότωνι τῆς Ἰταλίας ἄμα τοῖς μαθηταῖς έμπτρισθεὶς διεφθάρη. ἔθος δὲ τοῦτο ἦν παρ’ αὐτῷ, ἐπειδὰν προσίῃ τις μαθητευθησόμενος, πιπράσκειν τὰ ὑπάρχοντα καὶ τὸ ἀργύριον κατατιθέναι ἐσφραγισμένον Παρὰ τῷ Πυθαγόρᾳ, καὶ ὑπέμενε σιωπῶν ὁτὲ μὲν ἔτη τρία, ὁτὲ δὲ πέντε καὶ μανθάνων· αὖθις δὲ Μεὶς ἐμισγετο τοῖς ἑτέροις καὶ παρέμενε μαθητὴς καὶ συνειστιᾶτο ἄμα, εἰ δ' οὔ, ἀπελάμβανε τὸ ἴδοιον καὶ ἀπεβάλλετο. οἱ μὲν οὐν ἐσωτερικοὶ ἐκαλοῦντο Πυθαγόρειοι, οἱ δὲ ἒτεροι Πυθαγορισταί. τῶν δὲ μαθητῶν αὐτοῦ οἱ διαφυγόντες τὸν ἐμπρησμὸν Λῦσις ἦν καὶ Ἄρχιππος καὶ ὁ τοῦ Πυθαγόρου οἰκέτης οἰκέτης ὃς καὶ τοὺς παρὰ Κελτοῖς Δρυΐδας λέγεται διδάξαι φιλοσοφεῖν τὴν Πυθαγόρειον φιλοσοφίαν.

των συνισταμένης τῆς γῆς ἔτι καὶ συνσεσημμένης γενέσθαι τὸν τούτου δὲ τεκμήριόν φησιν, εἴ τις καταμασησάμενος λεῖον τὸν κύαμον καταθείη πρὸς ἤλιον χρόνον τινά — τοῦτον γὰρ ἀντικλήψεσθαι — , προσφέρειν ἀνθρωπίνου γόνου ὀσμήν. σαφέστερον δὲ εἶναι καὶ ἔτερον παράδειγμα λέγει· εἰ ἀνθοῦντος τοῦ κυάμου λαβόντες τὸν κύαμον καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ καὶ καταθέντες εἰς χύτραν ταύτην τε καταχρίσαντες εἰς γῆν κατορύξαιμεν καὶ μετ’ ὀλιγας ἡμέρας ἀνακαλύψαιμεν, ἴδοιμνεν <ἂν> αὐτὸ εἶδος ἔχον τὸ μὲν πρῶτον αἰσχύνην γυναικός, μετὰ δὲ ταῦτα κατανοούμενον παιδίου κεφαλὴν συμπεφυκυῖαν. Οὖτος ἐν Κρότωνι τῆς Ἰταλίας ἄμα τοῖς μαθηταῖς έμπτρισθεὶς διεφθάρη. ἔθος δὲ τοῦτο ἦν παρ’ αὐτῷ, ἐπειδὰν προσίῃ τις μαθητευθησόμενος, πιπράσκειν τὰ ὑπάρχοντα καὶ τὸ ἀργύριον κατατιθέναι ἐσφραγισμένον Παρὰ τῷ Πυθαγόρᾳ, καὶ ὑπέμενε σιωπῶν ὁτὲ μὲν ἔτη τρία, ὁτὲ δὲ πέντε καὶ μανθάνων· αὖθις δὲ Μεὶς ἐμισγετο τοῖς ἑτέροις καὶ παρέμενε μαθητὴς καὶ συνειστιᾶτο ἄμα, εἰ δ' οὔ, ἀπελάμβανε τὸ ἴδοιον καὶ ἀπεβάλλετο. οἱ μὲν οὐν ἐσωτερικοὶ ἐκαλοῦντο Πυθαγόρειοι, οἱ δὲ ἒτεροι Πυθαγορισταί. τῶν δὲ μαθητῶν αὐτοῦ οἱ διαφυγόντες τὸν ἐμπρησμὸν Λῦσις ἦν καὶ Ἄρχιππος καὶ ὁ τοῦ Πυθαγόρου οἰκέτης οἰκέτης ὃς καὶ τοὺς παρὰ Κελτοῖς Δρυΐδας λέγεται διδάξαι φιλοσοφεῖν τὴν Πυθαγόρειον φιλοσοφίαν.

των συνισταμένης τῆς γῆς ἔτι καὶ συνσεσημμένης γενέσθαι τὸν τούτου δὲ τεκμήριόν φησιν, εἴ τις καταμασησάμενος λεῖον τὸν κύαμον καταθείη πρὸς ἤλιον χρόνον τινά — τοῦτον γὰρ ἀντικλήψεσθαι — , προσφέρειν ἀνθρωπίνου γόνου ὀσμήν. σαφέστερον δὲ εἶναι καὶ ἔτερον παράδειγμα λέγει· εἰ ἀνθοῦντος τοῦ κυάμου λαβόντες τὸν κύαμον καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ καὶ καταθέντες εἰς χύτραν ταύτην τε καταχρίσαντες εἰς γῆν κατορύξαιμεν καὶ μετ’ ὀλιγας ἡμέρας ἀνακαλύψαιμεν, ἴδοιμνεν <ἂν> αὐτὸ εἶδος ἔχον τὸ μὲν πρῶτον αἰσχύνην γυναικός, μετὰ δὲ ταῦτα κατανοούμενον παιδίου κεφαλὴν συμπεφυκυῖαν. Οὖτος ἐν Κρότωνι τῆς Ἰταλίας ἄμα τοῖς μαθηταῖς έμπτρισθεὶς διεφθάρη. ἔθος δὲ τοῦτο ἦν παρ’ αὐτῷ, ἐπειδὰν προσίῃ τις μαθητευθησόμενος, πιπράσκειν τὰ ὑπάρχοντα καὶ τὸ ἀργύριον κατατιθέναι ἐσφραγισμένον Παρὰ τῷ Πυθαγόρᾳ, καὶ ὑπέμενε σιωπῶν ὁτὲ μὲν ἔτη τρία, ὁτὲ δὲ πέντε καὶ μανθάνων· αὖθις δὲ Μεὶς ἐμισγετο τοῖς ἑτέροις καὶ παρέμενε μαθητὴς καὶ συνειστιᾶτο ἄμα, εἰ δ' οὔ, ἀπελάμβανε τὸ ἴδοιον καὶ ἀπεβάλλετο. οἱ μὲν οὐν ἐσωτερικοὶ ἐκαλοῦντο Πυθαγόρειοι, οἱ δὲ ἒτεροι Πυθαγορισταί. τῶν δὲ μαθητῶν αὐτοῦ οἱ διαφυγόντες τὸν ἐμπρησμὸν Λῦσις ἦν καὶ Ἄρχιππος καὶ ὁ τοῦ Πυθαγόρου οἰκέτης οἰκέτης ὃς καὶ τοὺς παρὰ Κελτοῖς Δρυΐδας λέγεται διδάξαι φιλοσοφεῖν τὴν Πυθαγόρειον φιλοσοφίαν.

των συνισταμένης τῆς γῆς ἔτι καὶ συνσεσημμένης γενέσθαι τὸν τούτου δὲ τεκμήριόν φησιν, εἴ τις καταμασησάμενος λεῖον τὸν κύαμον καταθείη πρὸς ἤλιον χρόνον τινά — τοῦτον γὰρ ἀντικλήψεσθαι — , προσφέρειν ἀνθρωπίνου γόνου ὀσμήν. σαφέστερον δὲ εἶναι καὶ ἔτερον παράδειγμα λέγει· εἰ ἀνθοῦντος τοῦ κυάμου λαβόντες τὸν κύαμον καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ καὶ καταθέντες εἰς χύτραν ταύτην τε καταχρίσαντες εἰς γῆν κατορύξαιμεν καὶ μετ’ ὀλιγας ἡμέρας ἀνακαλύψαιμεν, ἴδοιμνεν <ἂν> αὐτὸ εἶδος ἔχον τὸ μὲν πρῶτον αἰσχύνην γυναικός, μετὰ δὲ ταῦτα κατανοούμενον παιδίου κεφαλὴν συμπεφυκυῖαν. Οὖτος ἐν Κρότωνι τῆς Ἰταλίας ἄμα τοῖς μαθηταῖς έμπτρισθεὶς διεφθάρη. ἔθος δὲ τοῦτο ἦν παρ’ αὐτῷ, ἐπειδὰν προσίῃ τις μαθητευθησόμενος, πιπράσκειν τὰ ὑπάρχοντα καὶ τὸ ἀργύριον κατατιθέναι ἐσφραγισμένον Παρὰ τῷ Πυθαγόρᾳ, καὶ ὑπέμενε σιωπῶν ὁτὲ μὲν ἔτη τρία, ὁτὲ δὲ πέντε καὶ μανθάνων· αὖθις δὲ Μεὶς ἐμισγετο τοῖς ἑτέροις καὶ παρέμενε μαθητὴς καὶ συνειστιᾶτο ἄμα, εἰ δ' οὔ, ἀπελάμβανε τὸ ἴδοιον καὶ ἀπεβάλλετο. οἱ μὲν οὐν ἐσωτερικοὶ ἐκαλοῦντο Πυθαγόρειοι, οἱ δὲ ἒτεροι Πυθαγορισταί. τῶν δὲ μαθητῶν αὐτοῦ οἱ διαφυγόντες τὸν ἐμπρησμὸν Λῦσις ἦν καὶ Ἄρχιππος καὶ ὁ τοῦ Πυθαγόρου οἰκέτης οἰκέτης ὃς καὶ τοὺς παρὰ Κελτοῖς Δρυΐδας λέγεται διδάξαι φιλοσοφεῖν τὴν Πυθαγόρειον φιλοσοφίαν.

των συνισταμένης τῆς γῆς ἔτι καὶ συνσεσημμένης γενέσθαι τὸν τούτου δὲ τεκμήριόν φησιν, εἴ τις καταμασησάμενος λεῖον τὸν κύαμον καταθείη πρὸς ἤλιον χρόνον τινά — τοῦτον γὰρ ἀντικλήψεσθαι — , προσφέρειν ἀνθρωπίνου γόνου ὀσμήν. σαφέστερον δὲ εἶναι καὶ ἔτερον παράδειγμα λέγει· εἰ ἀνθοῦντος τοῦ κυάμου λαβόντες τὸν κύαμον καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ καὶ καταθέντες εἰς χύτραν ταύτην τε καταχρίσαντες εἰς γῆν κατορύξαιμεν καὶ μετ’ ὀλιγας ἡμέρας ἀνακαλύψαιμεν, ἴδοιμνεν <ἂν> αὐτὸ εἶδος ἔχον τὸ μὲν πρῶτον αἰσχύνην γυναικός, μετὰ δὲ ταῦτα κατανοούμενον παιδίου κεφαλὴν συμπεφυκυῖαν. Οὖτος ἐν Κρότωνι τῆς Ἰταλίας ἄμα τοῖς μαθηταῖς έμπτρισθεὶς διεφθάρη. ἔθος δὲ τοῦτο ἦν παρ’ αὐτῷ, ἐπειδὰν προσίῃ τις μαθητευθησόμενος, πιπράσκειν τὰ ὑπάρχοντα καὶ τὸ ἀργύριον κατατιθέναι ἐσφραγισμένον Παρὰ τῷ Πυθαγόρᾳ, καὶ ὑπέμενε σιωπῶν ὁτὲ μὲν ἔτη τρία, ὁτὲ δὲ πέντε καὶ μανθάνων· αὖθις δὲ Μεὶς ἐμισγετο τοῖς ἑτέροις καὶ παρέμενε μαθητὴς καὶ συνειστιᾶτο ἄμα, εἰ δ' οὔ, ἀπελάμβανε τὸ ἴδοιον καὶ ἀπεβάλλετο. οἱ μὲν οὐν ἐσωτερικοὶ ἐκαλοῦντο Πυθαγόρειοι, οἱ δὲ ἒτεροι Πυθαγορισταί. τῶν δὲ μαθητῶν αὐτοῦ οἱ διαφυγόντες τὸν ἐμπρησμὸν Λῦσις ἦν καὶ Ἄρχιππος καὶ ὁ τοῦ Πυθαγόρου οἰκέτης οἰκέτης ὃς καὶ τοὺς παρὰ Κελτοῖς Δρυΐδας λέγεται διδάξαι φιλοσοφεῖν τὴν Πυθαγόρειον φιλοσοφίαν.

ἤτοι μὲν γὰρ ἐγὼ ἐγενόμην κοῦρός τε κόρη τε θαμνός τε οἰωνός τε καὶ ἐξ ἁλὸς ἔμπορος ἰχθύς. οὖτος πάσας εἰς πάντα τὰ ζῷα μεταλλάττειν εἶπε τὰς ψυχάς. καὶ γὰρ ὁ τούτων διδάσκαλος Πυθαγόρας ἔφη ἑαυτὂν Εὔφορβον τὸν ἐπὶ Ἴλιον στρατεύσαντα, φάσκων ἐπιγινώσκειν τὴν ἀσπίδα. ταῦτα μὲν ὁ Ἐμπεδοκλῆς. Ἡράκλειτος δὲ φυσικὸς φιλόσοφος, ὁ Ἐφέσιος, τὰ πάντα ἔκλαιεν ἄγνοιαν τοῦ παντὸς βίου καταγινώσκων καὶ πάντων ἀνθρώπωνμ ἐλεῶν δὲ τὸν τῶν θνητῶν βίον. αὑτὸν μὲν γὰρ ἔφασκεν τὰ πάντα εἰδέναι, τοὺς δὲ ἄλλους ἀνθρώπους οὐδέν. καὶ αὐτὸς δὲ σχεδὸν σύμφωνα τῷ Ἐμπεδοκλεῖ ἐφθέγξατο, στάσιν καὶ φιλίαν φήσας τῶν ἁπάντων ἀρχὴν εἶναι καὶ πῦρ νοερὸν τὸν θεὸν συμφέρεσθαί τε τὰ πάντα ἀλλή- λοις καὶ οὐχ ἑστάναι, καὶ ὥσπερ ὁ Ἐμπεδοκλῆς πάντα τὸν καθ' ἡμᾶς τόπον ἔφη κακῶν μεστὸν εἶναι καὶ μέχρι μὲν σελήνης τὰ κακὰ

ἤτοι μὲν γὰρ ἐγὼ ἐγενόμην κοῦρός τε κόρη τε θαμνός τε οἰωνός τε καὶ ἐξ ἁλὸς ἔμπορος ἰχθύς. οὖτος πάσας εἰς πάντα τὰ ζῷα μεταλλάττειν εἶπε τὰς ψυχάς. καὶ γὰρ ὁ τούτων διδάσκαλος Πυθαγόρας ἔφη ἑαυτὂν Εὔφορβον τὸν ἐπὶ Ἴλιον στρατεύσαντα, φάσκων ἐπιγινώσκειν τὴν ἀσπίδα. ταῦτα μὲν ὁ Ἐμπεδοκλῆς. Ἡράκλειτος δὲ φυσικὸς φιλόσοφος, ὁ Ἐφέσιος, τὰ πάντα ἔκλαιεν ἄγνοιαν τοῦ παντὸς βίου καταγινώσκων καὶ πάντων ἀνθρώπωνμ ἐλεῶν δὲ τὸν τῶν θνητῶν βίον. αὑτὸν μὲν γὰρ ἔφασκεν τὰ πάντα εἰδέναι, τοὺς δὲ ἄλλους ἀνθρώπους οὐδέν. καὶ αὐτὸς δὲ σχεδὸν σύμφωνα τῷ Ἐμπεδοκλεῖ ἐφθέγξατο, στάσιν καὶ φιλίαν φήσας τῶν ἁπάντων ἀρχὴν εἶναι καὶ πῦρ νοερὸν τὸν θεὸν συμφέρεσθαί τε τὰ πάντα ἀλλή- λοις καὶ οὐχ ἑστάναι, καὶ ὥσπερ ὁ Ἐμπεδοκλῆς πάντα τὸν καθ' ἡμᾶς τόπον ἔφη κακῶν μεστὸν εἶναι καὶ μέχρι μὲν σελήνης τὰ κακὰ

ἤτοι μὲν γὰρ ἐγὼ ἐγενόμην κοῦρός τε κόρη τε θαμνός τε οἰωνός τε καὶ ἐξ ἁλὸς ἔμπορος ἰχθύς. οὖτος πάσας εἰς πάντα τὰ ζῷα μεταλλάττειν εἶπε τὰς ψυχάς. καὶ γὰρ ὁ τούτων διδάσκαλος Πυθαγόρας ἔφη ἑαυτὂν Εὔφορβον τὸν ἐπὶ Ἴλιον στρατεύσαντα, φάσκων ἐπιγινώσκειν τὴν ἀσπίδα. ταῦτα μὲν ὁ Ἐμπεδοκλῆς. Ἡράκλειτος δὲ φυσικὸς φιλόσοφος, ὁ Ἐφέσιος, τὰ πάντα ἔκλαιεν ἄγνοιαν τοῦ παντὸς βίου καταγινώσκων καὶ πάντων ἀνθρώπωνμ ἐλεῶν δὲ τὸν τῶν θνητῶν βίον. αὑτὸν μὲν γὰρ ἔφασκεν τὰ πάντα εἰδέναι, τοὺς δὲ ἄλλους ἀνθρώπους οὐδέν. καὶ αὐτὸς δὲ σχεδὸν σύμφωνα τῷ Ἐμπεδοκλεῖ ἐφθέγξατο, στάσιν καὶ φιλίαν φήσας τῶν ἁπάντων ἀρχὴν εἶναι καὶ πῦρ νοερὸν τὸν θεὸν συμφέρεσθαί τε τὰ πάντα ἀλλή- λοις καὶ οὐχ ἑστάναι, καὶ ὥσπερ ὁ Ἐμπεδοκλῆς πάντα τὸν καθ' ἡμᾶς τόπον ἔφη κακῶν μεστὸν εἶναι καὶ μέχρι μὲν σελήνης τὰ κακὰ

ἤτοι μὲν γὰρ ἐγὼ ἐγενόμην κοῦρός τε κόρη τε θαμνός τε οἰωνός τε καὶ ἐξ ἁλὸς ἔμπορος ἰχθύς. οὖτος πάσας εἰς πάντα τὰ ζῷα μεταλλάττειν εἶπε τὰς ψυχάς. καὶ γὰρ ὁ τούτων διδάσκαλος Πυθαγόρας ἔφη ἑαυτὂν Εὔφορβον τὸν ἐπὶ Ἴλιον στρατεύσαντα, φάσκων ἐπιγινώσκειν τὴν ἀσπίδα. ταῦτα μὲν ὁ Ἐμπεδοκλῆς. Ἡράκλειτος δὲ φυσικὸς φιλόσοφος, ὁ Ἐφέσιος, τὰ πάντα ἔκλαιεν ἄγνοιαν τοῦ παντὸς βίου καταγινώσκων καὶ πάντων ἀνθρώπωνμ ἐλεῶν δὲ τὸν τῶν θνητῶν βίον. αὑτὸν μὲν γὰρ ἔφασκεν τὰ πάντα εἰδέναι, τοὺς δὲ ἄλλους ἀνθρώπους οὐδέν. καὶ αὐτὸς δὲ σχεδὸν σύμφωνα τῷ Ἐμπεδοκλεῖ ἐφθέγξατο, στάσιν καὶ φιλίαν φήσας τῶν ἁπάντων ἀρχὴν εἶναι καὶ πῦρ νοερὸν τὸν θεὸν συμφέρεσθαί τε τὰ πάντα ἀλλή- λοις καὶ οὐχ ἑστάναι, καὶ ὥσπερ ὁ Ἐμπεδοκλῆς πάντα τὸν καθ' ἡμᾶς τόπον ἔφη κακῶν μεστὸν εἶναι καὶ μέχρι μὲν σελήνης τὰ κακὰ

ἤτοι μὲν γὰρ ἐγὼ ἐγενόμην κοῦρός τε κόρη τε θαμνός τε οἰωνός τε καὶ ἐξ ἁλὸς ἔμπορος ἰχθύς. οὖτος πάσας εἰς πάντα τὰ ζῷα μεταλλάττειν εἶπε τὰς ψυχάς. καὶ γὰρ ὁ τούτων διδάσκαλος Πυθαγόρας ἔφη ἑαυτὂν Εὔφορβον τὸν ἐπὶ Ἴλιον στρατεύσαντα, φάσκων ἐπιγινώσκειν τὴν ἀσπίδα. ταῦτα μὲν ὁ Ἐμπεδοκλῆς. Ἡράκλειτος δὲ φυσικὸς φιλόσοφος, ὁ Ἐφέσιος, τὰ πάντα ἔκλαιεν ἄγνοιαν τοῦ παντὸς βίου καταγινώσκων καὶ πάντων ἀνθρώπωνμ ἐλεῶν δὲ τὸν τῶν θνητῶν βίον. αὑτὸν μὲν γὰρ ἔφασκεν τὰ πάντα εἰδέναι, τοὺς δὲ ἄλλους ἀνθρώπους οὐδέν. καὶ αὐτὸς δὲ σχεδὸν σύμφωνα τῷ Ἐμπεδοκλεῖ ἐφθέγξατο, στάσιν καὶ φιλίαν φήσας τῶν ἁπάντων ἀρχὴν εἶναι καὶ πῦρ νοερὸν τὸν θεὸν συμφέρεσθαί τε τὰ πάντα ἀλλή- λοις καὶ οὐχ ἑστάναι, καὶ ὥσπερ ὁ Ἐμπεδοκλῆς πάντα τὸν καθ' ἡμᾶς τόπον ἔφη κακῶν μεστὸν εἶναι καὶ μέχρι μὲν σελήνης τὰ κακὰ

ἤτοι μὲν γὰρ ἐγὼ ἐγενόμην κοῦρός τε κόρη τε θαμνός τε οἰωνός τε καὶ ἐξ ἁλὸς ἔμπορος ἰχθύς. οὖτος πάσας εἰς πάντα τὰ ζῷα μεταλλάττειν εἶπε τὰς ψυχάς. καὶ γὰρ ὁ τούτων διδάσκαλος Πυθαγόρας ἔφη ἑαυτὂν Εὔφορβον τὸν ἐπὶ Ἴλιον στρατεύσαντα, φάσκων ἐπιγινώσκειν τὴν ἀσπίδα. ταῦτα μὲν ὁ Ἐμπεδοκλῆς. Ἡράκλειτος δὲ φυσικὸς φιλόσοφος, ὁ Ἐφέσιος, τὰ πάντα ἔκλαιεν ἄγνοιαν τοῦ παντὸς βίου καταγινώσκων καὶ πάντων ἀνθρώπωνμ ἐλεῶν δὲ τὸν τῶν θνητῶν βίον. αὑτὸν μὲν γὰρ ἔφασκεν τὰ πάντα εἰδέναι, τοὺς δὲ ἄλλους ἀνθρώπους οὐδέν. καὶ αὐτὸς δὲ σχεδὸν σύμφωνα τῷ Ἐμπεδοκλεῖ ἐφθέγξατο, στάσιν καὶ φιλίαν φήσας τῶν ἁπάντων ἀρχὴν εἶναι καὶ πῦρ νοερὸν τὸν θεὸν συμφέρεσθαί τε τὰ πάντα ἀλλή- λοις καὶ οὐχ ἑστάναι, καὶ ὥσπερ ὁ Ἐμπεδοκλῆς πάντα τὸν καθ' ἡμᾶς τόπον ἔφη κακῶν μεστὸν εἶναι καὶ μέχρι μὲν σελήνης τὰ κακὰ

ἤτοι μὲν γὰρ ἐγὼ ἐγενόμην κοῦρός τε κόρη τε θαμνός τε οἰωνός τε καὶ ἐξ ἁλὸς ἔμπορος ἰχθύς. οὖτος πάσας εἰς πάντα τὰ ζῷα μεταλλάττειν εἶπε τὰς ψυχάς. καὶ γὰρ ὁ τούτων διδάσκαλος Πυθαγόρας ἔφη ἑαυτὂν Εὔφορβον τὸν ἐπὶ Ἴλιον στρατεύσαντα, φάσκων ἐπιγινώσκειν τὴν ἀσπίδα. ταῦτα μὲν ὁ Ἐμπεδοκλῆς. Ἡράκλειτος δὲ φυσικὸς φιλόσοφος, ὁ Ἐφέσιος, τὰ πάντα ἔκλαιεν ἄγνοιαν τοῦ παντὸς βίου καταγινώσκων καὶ πάντων ἀνθρώπωνμ ἐλεῶν δὲ τὸν τῶν θνητῶν βίον. αὑτὸν μὲν γὰρ ἔφασκεν τὰ πάντα εἰδέναι, τοὺς δὲ ἄλλους ἀνθρώπους οὐδέν. καὶ αὐτὸς δὲ σχεδὸν σύμφωνα τῷ Ἐμπεδοκλεῖ ἐφθέγξατο, στάσιν καὶ φιλίαν φήσας τῶν ἁπάντων ἀρχὴν εἶναι καὶ πῦρ νοερὸν τὸν θεὸν συμφέρεσθαί τε τὰ πάντα ἀλλή- λοις καὶ οὐχ ἑστάναι, καὶ ὥσπερ ὁ Ἐμπεδοκλῆς πάντα τὸν καθ' ἡμᾶς τόπον ἔφη κακῶν μεστὸν εἶναι καὶ μέχρι μὲν σελήνης τὰ κακὰ

ἤτοι μὲν γὰρ ἐγὼ ἐγενόμην κοῦρός τε κόρη τε θαμνός τε οἰωνός τε καὶ ἐξ ἁλὸς ἔμπορος ἰχθύς. οὖτος πάσας εἰς πάντα τὰ ζῷα μεταλλάττειν εἶπε τὰς ψυχάς. καὶ γὰρ ὁ τούτων διδάσκαλος Πυθαγόρας ἔφη ἑαυτὂν Εὔφορβον τὸν ἐπὶ Ἴλιον στρατεύσαντα, φάσκων ἐπιγινώσκειν τὴν ἀσπίδα. ταῦτα μὲν ὁ Ἐμπεδοκλῆς. Ἡράκλειτος δὲ φυσικὸς φιλόσοφος, ὁ Ἐφέσιος, τὰ πάντα ἔκλαιεν ἄγνοιαν τοῦ παντὸς βίου καταγινώσκων καὶ πάντων ἀνθρώπωνμ ἐλεῶν δὲ τὸν τῶν θνητῶν βίον. αὑτὸν μὲν γὰρ ἔφασκεν τὰ πάντα εἰδέναι, τοὺς δὲ ἄλλους ἀνθρώπους οὐδέν. καὶ αὐτὸς δὲ σχεδὸν σύμφωνα τῷ Ἐμπεδοκλεῖ ἐφθέγξατο, στάσιν καὶ φιλίαν φήσας τῶν ἁπάντων ἀρχὴν εἶναι καὶ πῦρ νοερὸν τὸν θεὸν συμφέρεσθαί τε τὰ πάντα ἀλλή- λοις καὶ οὐχ ἑστάναι, καὶ ὥσπερ ὁ Ἐμπεδοκλῆς πάντα τὸν καθ' ἡμᾶς τόπον ἔφη κακῶν μεστὸν εἶναι καὶ μέχρι μὲν σελήνης τὰ κακὰ

οὑτος μὲν ἀρχὴν καὶ στοιχεῖον εἴρηκεν τῶν ὄντων τὸ ἄπειρον, πρῶτος τοὔνομα καλέσας τῆς ἀρχῆς. πρὸς δὲ τούτῳ κίνησιν εἶναι, ἐν ᾐ συμβαίνει γίνεσθαι γίνεσθαι τοὺς οὐρανούς. τὴν δὲ γῆν εἶναι μετέωρον ὑπὸ μηδενὸς κρατουμένην, μένουσαν δὲ διὰ τὴν ὁμοίαν πάντων ἀπόστασιν· τὸ δὲ σχῆμα αὐτῆς γυρόν, συρογγὐλον, κίονι λίθῳ παραπλήσιον. τῶν δὲ ἐπιπέδων ᾦ μὲν ἐπιβεβήκαμεν, ὄ δὲ ἀντίθετον ὑπάρχει. τὰ δὲ ἄστρα γίνεσθαι κύκλον πυρός, ἀποκριθέντα τοῦ κατὰ τὸν κόσμον πυρός, περιληφθἐντα δ' ὑπὸ ἀέρος. ἐκπνοὰς δ’ ὑπάρξαι πόρους τινὰς αὐλώδεις, καθ' οὔς φαίνεται τὰ ἄστρα· διὸ καὶ ἐπιφρασσομένων τῶν ἐκπνοῶν τὰς ἐκλείψεις γίνεσθαι.

οὑτος μὲν ἀρχὴν καὶ στοιχεῖον εἴρηκεν τῶν ὄντων τὸ ἄπειρον, πρῶτος τοὔνομα καλέσας τῆς ἀρχῆς. πρὸς δὲ τούτῳ κίνησιν εἶναι, ἐν ᾐ συμβαίνει γίνεσθαι γίνεσθαι τοὺς οὐρανούς. τὴν δὲ γῆν εἶναι μετέωρον ὑπὸ μηδενὸς κρατουμένην, μένουσαν δὲ διὰ τὴν ὁμοίαν πάντων ἀπόστασιν· τὸ δὲ σχῆμα αὐτῆς γυρόν, συρογγὐλον, κίονι λίθῳ παραπλήσιον. τῶν δὲ ἐπιπέδων ᾦ μὲν ἐπιβεβήκαμεν, ὄ δὲ ἀντίθετον ὑπάρχει. τὰ δὲ ἄστρα γίνεσθαι κύκλον πυρός, ἀποκριθέντα τοῦ κατὰ τὸν κόσμον πυρός, περιληφθἐντα δ' ὑπὸ ἀέρος. ἐκπνοὰς δ’ ὑπάρξαι πόρους τινὰς αὐλώδεις, καθ' οὔς φαίνεται τὰ ἄστρα· διὸ καὶ ἐπιφρασσομένων τῶν ἐκπνοῶν τὰς ἐκλείψεις γίνεσθαι.

οὑτος μὲν ἀρχὴν καὶ στοιχεῖον εἴρηκεν τῶν ὄντων τὸ ἄπειρον, πρῶτος τοὔνομα καλέσας τῆς ἀρχῆς. πρὸς δὲ τούτῳ κίνησιν εἶναι, ἐν ᾐ συμβαίνει γίνεσθαι γίνεσθαι τοὺς οὐρανούς. τὴν δὲ γῆν εἶναι μετέωρον ὑπὸ μηδενὸς κρατουμένην, μένουσαν δὲ διὰ τὴν ὁμοίαν πάντων ἀπόστασιν· τὸ δὲ σχῆμα αὐτῆς γυρόν, συρογγὐλον, κίονι λίθῳ παραπλήσιον. τῶν δὲ ἐπιπέδων ᾦ μὲν ἐπιβεβήκαμεν, ὄ δὲ ἀντίθετον ὑπάρχει. τὰ δὲ ἄστρα γίνεσθαι κύκλον πυρός, ἀποκριθέντα τοῦ κατὰ τὸν κόσμον πυρός, περιληφθἐντα δ' ὑπὸ ἀέρος. ἐκπνοὰς δ’ ὑπάρξαι πόρους τινὰς αὐλώδεις, καθ' οὔς φαίνεται τὰ ἄστρα· διὸ καὶ ἐπιφρασσομένων τῶν ἐκπνοῶν τὰς ἐκλείψεις γίνεσθαι.

οὑτος μὲν ἀρχὴν καὶ στοιχεῖον εἴρηκεν τῶν ὄντων τὸ ἄπειρον, πρῶτος τοὔνομα καλέσας τῆς ἀρχῆς. πρὸς δὲ τούτῳ κίνησιν εἶναι, ἐν ᾐ συμβαίνει γίνεσθαι γίνεσθαι τοὺς οὐρανούς. τὴν δὲ γῆν εἶναι μετέωρον ὑπὸ μηδενὸς κρατουμένην, μένουσαν δὲ διὰ τὴν ὁμοίαν πάντων ἀπόστασιν· τὸ δὲ σχῆμα αὐτῆς γυρόν, συρογγὐλον, κίονι λίθῳ παραπλήσιον. τῶν δὲ ἐπιπέδων ᾦ μὲν ἐπιβεβήκαμεν, ὄ δὲ ἀντίθετον ὑπάρχει. τὰ δὲ ἄστρα γίνεσθαι κύκλον πυρός, ἀποκριθέντα τοῦ κατὰ τὸν κόσμον πυρός, περιληφθἐντα δ' ὑπὸ ἀέρος. ἐκπνοὰς δ’ ὑπάρξαι πόρους τινὰς αὐλώδεις, καθ' οὔς φαίνεται τὰ ἄστρα· διὸ καὶ ἐπιφρασσομένων τῶν ἐκπνοῶν τὰς ἐκλείψεις γίνεσθαι.

οὑτος μὲν ἀρχὴν καὶ στοιχεῖον εἴρηκεν τῶν ὄντων τὸ ἄπειρον, πρῶτος τοὔνομα καλέσας τῆς ἀρχῆς. πρὸς δὲ τούτῳ κίνησιν εἶναι, ἐν ᾐ συμβαίνει γίνεσθαι γίνεσθαι τοὺς οὐρανούς. τὴν δὲ γῆν εἶναι μετέωρον ὑπὸ μηδενὸς κρατουμένην, μένουσαν δὲ διὰ τὴν ὁμοίαν πάντων ἀπόστασιν· τὸ δὲ σχῆμα αὐτῆς γυρόν, συρογγὐλον, κίονι λίθῳ παραπλήσιον. τῶν δὲ ἐπιπέδων ᾦ μὲν ἐπιβεβήκαμεν, ὄ δὲ ἀντίθετον ὑπάρχει. τὰ δὲ ἄστρα γίνεσθαι κύκλον πυρός, ἀποκριθέντα τοῦ κατὰ τὸν κόσμον πυρός, περιληφθἐντα δ' ὑπὸ ἀέρος. ἐκπνοὰς δ’ ὑπάρξαι πόρους τινὰς αὐλώδεις, καθ' οὔς φαίνεται τὰ ἄστρα· διὸ καὶ ἐπιφρασσομένων τῶν ἐκπνοῶν τὰς ἐκλείψεις γίνεσθαι.

οὑτος μὲν ἀρχὴν καὶ στοιχεῖον εἴρηκεν τῶν ὄντων τὸ ἄπειρον, πρῶτος τοὔνομα καλέσας τῆς ἀρχῆς. πρὸς δὲ τούτῳ κίνησιν εἶναι, ἐν ᾐ συμβαίνει γίνεσθαι γίνεσθαι τοὺς οὐρανούς. τὴν δὲ γῆν εἶναι μετέωρον ὑπὸ μηδενὸς κρατουμένην, μένουσαν δὲ διὰ τὴν ὁμοίαν πάντων ἀπόστασιν· τὸ δὲ σχῆμα αὐτῆς γυρόν, συρογγὐλον, κίονι λίθῳ παραπλήσιον. τῶν δὲ ἐπιπέδων ᾦ μὲν ἐπιβεβήκαμεν, ὄ δὲ ἀντίθετον ὑπάρχει. τὰ δὲ ἄστρα γίνεσθαι κύκλον πυρός, ἀποκριθέντα τοῦ κατὰ τὸν κόσμον πυρός, περιληφθἐντα δ' ὑπὸ ἀέρος. ἐκπνοὰς δ’ ὑπάρξαι πόρους τινὰς αὐλώδεις, καθ' οὔς φαίνεται τὰ ἄστρα· διὸ καὶ ἐπιφρασσομένων τῶν ἐκπνοῶν τὰς ἐκλείψεις γίνεσθαι.

οὑτος μὲν ἀρχὴν καὶ στοιχεῖον εἴρηκεν τῶν ὄντων τὸ ἄπειρον, πρῶτος τοὔνομα καλέσας τῆς ἀρχῆς. πρὸς δὲ τούτῳ κίνησιν εἶναι, ἐν ᾐ συμβαίνει γίνεσθαι γίνεσθαι τοὺς οὐρανούς. τὴν δὲ γῆν εἶναι μετέωρον ὑπὸ μηδενὸς κρατουμένην, μένουσαν δὲ διὰ τὴν ὁμοίαν πάντων ἀπόστασιν· τὸ δὲ σχῆμα αὐτῆς γυρόν, συρογγὐλον, κίονι λίθῳ παραπλήσιον. τῶν δὲ ἐπιπέδων ᾦ μὲν ἐπιβεβήκαμεν, ὄ δὲ ἀντίθετον ὑπάρχει. τὰ δὲ ἄστρα γίνεσθαι κύκλον πυρός, ἀποκριθέντα τοῦ κατὰ τὸν κόσμον πυρός, περιληφθἐντα δ' ὑπὸ ἀέρος. ἐκπνοὰς δ’ ὑπάρξαι πόρους τινὰς αὐλώδεις, καθ' οὔς φαίνεται τὰ ἄστρα· διὸ καὶ ἐπιφρασσομένων τῶν ἐκπνοῶν τὰς ἐκλείψεις γίνεσθαι.

οὑτος μὲν ἀρχὴν καὶ στοιχεῖον εἴρηκεν τῶν ὄντων τὸ ἄπειρον, πρῶτος τοὔνομα καλέσας τῆς ἀρχῆς. πρὸς δὲ τούτῳ κίνησιν εἶναι, ἐν ᾐ συμβαίνει γίνεσθαι γίνεσθαι τοὺς οὐρανούς. τὴν δὲ γῆν εἶναι μετέωρον ὑπὸ μηδενὸς κρατουμένην, μένουσαν δὲ διὰ τὴν ὁμοίαν πάντων ἀπόστασιν· τὸ δὲ σχῆμα αὐτῆς γυρόν, συρογγὐλον, κίονι λίθῳ παραπλήσιον. τῶν δὲ ἐπιπέδων ᾦ μὲν ἐπιβεβήκαμεν, ὄ δὲ ἀντίθετον ὑπάρχει. τὰ δὲ ἄστρα γίνεσθαι κύκλον πυρός, ἀποκριθέντα τοῦ κατὰ τὸν κόσμον πυρός, περιληφθἐντα δ' ὑπὸ ἀέρος. ἐκπνοὰς δ’ ὑπάρξαι πόρους τινὰς αὐλώδεις, καθ' οὔς φαίνεται τὰ ἄστρα· διὸ καὶ ἐπιφρασσομένων τῶν ἐκπνοῶν τὰς ἐκλείψεις γίνεσθαι.

τῶν τούτου ἀπεογόνων. τὸ δὲ εἶδος τοῦ ἀέρος τοιοῦτον· οταν μὲν ὁμαλώτατος ᾖ, ὄψει ἄδηλον, δηλοῦσθαι δὲ τῷ ψυχρῷ καὶ τῷ θερμῷ καὶ τῷ νοτερῷ καὶ τῷ κινουμένῳ. κινεῖσθαι δὲ ἀεί· οὐ γὰρ μεταβάλλειν ὄσα μεταβάλλει, εἰ μὴ κινοῖτο. πυκνούμενον γὰρ καὶ ἀραιούμενον διάφορον φαίνεσθαι· ὂταν γὰρ εἰς τὸ ἀραιότερον ἀραιότερον πῦρ γίνεσθαι, ἀνέμους δὲ πάλιν εἰς ἀέρα πυκνούμενον, ἐξ ἀέρος <δὲ> ἀποτελεῖσθαι κατὰ τὴν πίλησιν, ἔτι δὲ μᾶλλον μᾶλλον ἐπὶ πλεῖον πυκνωθέντα γῆν καὶ εἰς τὸ μάλιστα πυκνότατον λίοθους. ὢστε τὰ κυριώτατα τῆς γενέσεως ἐναντία εἶναι, θερμόν τε καὶ ψυχρόν. τὴν δὲ γῆν πλατεῖαν εἶναι ἐπ’ ἀέρος ὀχουμένην, ὁμοίως δὲ καὶ ἢλιον καὶ σελήνην καὶ τὰ ἄλλα ἄστρα πάντα πύρινα ὄντα ἐποχεῖσθαι τῷ ἀέρι διὰ πλάτος.

τῶν τούτου ἀπεογόνων. τὸ δὲ εἶδος τοῦ ἀέρος τοιοῦτον· οταν μὲν ὁμαλώτατος ᾖ, ὄψει ἄδηλον, δηλοῦσθαι δὲ τῷ ψυχρῷ καὶ τῷ θερμῷ καὶ τῷ νοτερῷ καὶ τῷ κινουμένῳ. κινεῖσθαι δὲ ἀεί· οὐ γὰρ μεταβάλλειν ὄσα μεταβάλλει, εἰ μὴ κινοῖτο. πυκνούμενον γὰρ καὶ ἀραιούμενον διάφορον φαίνεσθαι· ὂταν γὰρ εἰς τὸ ἀραιότερον ἀραιότερον πῦρ γίνεσθαι, ἀνέμους δὲ πάλιν εἰς ἀέρα πυκνούμενον, ἐξ ἀέρος <δὲ> ἀποτελεῖσθαι κατὰ τὴν πίλησιν, ἔτι δὲ μᾶλλον μᾶλλον ἐπὶ πλεῖον πυκνωθέντα γῆν καὶ εἰς τὸ μάλιστα πυκνότατον λίοθους. ὢστε τὰ κυριώτατα τῆς γενέσεως ἐναντία εἶναι, θερμόν τε καὶ ψυχρόν. τὴν δὲ γῆν πλατεῖαν εἶναι ἐπ’ ἀέρος ὀχουμένην, ὁμοίως δὲ καὶ ἢλιον καὶ σελήνην καὶ τὰ ἄλλα ἄστρα πάντα πύρινα ὄντα ἐποχεῖσθαι τῷ ἀέρι διὰ πλάτος.

τῶν τούτου ἀπεογόνων. τὸ δὲ εἶδος τοῦ ἀέρος τοιοῦτον· οταν μὲν ὁμαλώτατος ᾖ, ὄψει ἄδηλον, δηλοῦσθαι δὲ τῷ ψυχρῷ καὶ τῷ θερμῷ καὶ τῷ νοτερῷ καὶ τῷ κινουμένῳ. κινεῖσθαι δὲ ἀεί· οὐ γὰρ μεταβάλλειν ὄσα μεταβάλλει, εἰ μὴ κινοῖτο. πυκνούμενον γὰρ καὶ ἀραιούμενον διάφορον φαίνεσθαι· ὂταν γὰρ εἰς τὸ ἀραιότερον ἀραιότερον πῦρ γίνεσθαι, ἀνέμους δὲ πάλιν εἰς ἀέρα πυκνούμενον, ἐξ ἀέρος <δὲ> ἀποτελεῖσθαι κατὰ τὴν πίλησιν, ἔτι δὲ μᾶλλον μᾶλλον ἐπὶ πλεῖον πυκνωθέντα γῆν καὶ εἰς τὸ μάλιστα πυκνότατον λίοθους. ὢστε τὰ κυριώτατα τῆς γενέσεως ἐναντία εἶναι, θερμόν τε καὶ ψυχρόν. τὴν δὲ γῆν πλατεῖαν εἶναι ἐπ’ ἀέρος ὀχουμένην, ὁμοίως δὲ καὶ ἢλιον καὶ σελήνην καὶ τὰ ἄλλα ἄστρα πάντα πύρινα ὄντα ἐποχεῖσθαι τῷ ἀέρι διὰ πλάτος.

τῶν τούτου ἀπεογόνων. τὸ δὲ εἶδος τοῦ ἀέρος τοιοῦτον· οταν μὲν ὁμαλώτατος ᾖ, ὄψει ἄδηλον, δηλοῦσθαι δὲ τῷ ψυχρῷ καὶ τῷ θερμῷ καὶ τῷ νοτερῷ καὶ τῷ κινουμένῳ. κινεῖσθαι δὲ ἀεί· οὐ γὰρ μεταβάλλειν ὄσα μεταβάλλει, εἰ μὴ κινοῖτο. πυκνούμενον γὰρ καὶ ἀραιούμενον διάφορον φαίνεσθαι· ὂταν γὰρ εἰς τὸ ἀραιότερον ἀραιότερον πῦρ γίνεσθαι, ἀνέμους δὲ πάλιν εἰς ἀέρα πυκνούμενον, ἐξ ἀέρος <δὲ> ἀποτελεῖσθαι κατὰ τὴν πίλησιν, ἔτι δὲ μᾶλλον μᾶλλον ἐπὶ πλεῖον πυκνωθέντα γῆν καὶ εἰς τὸ μάλιστα πυκνότατον λίοθους. ὢστε τὰ κυριώτατα τῆς γενέσεως ἐναντία εἶναι, θερμόν τε καὶ ψυχρόν. τὴν δὲ γῆν πλατεῖαν εἶναι ἐπ’ ἀέρος ὀχουμένην, ὁμοίως δὲ καὶ ἢλιον καὶ σελήνην καὶ τὰ ἄλλα ἄστρα πάντα πύρινα ὄντα ἐποχεῖσθαι τῷ ἀέρι διὰ πλάτος.

3051 ORIGENIS 3032 ἁπλῶς ἐπιχειρήσαντας ἐᾷν· οἱ δὲ τὸ οὐ μᾶλλον προσέθεσαν, λέγοντες οὐ μᾶλλον τὸ πῦρ πυρ το εξ και ἢ ἄλλο τι. Οὐ μέντοι ἀπεφήναντο αὐτὸ τί να ἐστιν, ἀλλὰ τὸ τοιάνδε. alii ex Academicis dicunt non oportere omnino de Λ δεῖν τὴν ἀρχὴν περὶ μηδενὸς ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ' quoquam affirmare, sed tantum aggressos mittere. Alii autem illud non magis adjecerunt, his usi ver- bis; non magis ignis, 44-45 ignis quam quodvis aliud. Illud autem nou déclaraverunt, iguis ipse quid esset, sed in hunc modum. $1 μένων ἐν τοῖς Βραχμάναις, οἱ βίον μὲν αὐτάρκη προ- βάλλονται, ἐμψύχων δὲ καὶ τῶν διὰ πυρὸς βρωμάτων πάντων ἀπέχονται, ἀκροδρύοις ἀρκούμενοι, μηδὲ αὐτὰ ταῦτα τρυγῶντες, ἀλλὰ τὰ πίπτοντα εἰς τὴν γῆν σε βαστάζοντες ζῶσιν, ὕδωρ ποταμοῦ Ταγαδενα πίνοντες. Διαβιοῦσι δὲ γυμνοί, τὸ σῶμα ἔνδυμα τη ψυχῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγοντες. Οὗτος “ τὸν Θεὸν φῶς εἶναι λέγουσιν, οὐχ ὁποῖόν τις ὁρᾷ, οὐδ᾽ υἷον ἥλιος καὶ πῦρ, ἀλλὰ ἐστιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς λόγος, οὐχ ὁ ἔναρθρος, ἀλλὰ ὁ τῆς γνώσεως, δι᾿ οὗ τὰ κρυπτὰ τῆς φύσεως ο μυστήρια ὁρᾶται σοφοῖς. Τοῦτο δὲ τὸ φῶς, ὅ φασι λόγον τὸν Θεὸν, αὐτοὺς μένους εἰδέναι το Βραχμένας εν λέγουσι, διὰ τὸ ἀπολ ρίψαι μόνους τὴν κενοδοξίαν, ὅς σε ἐστι χιτῶν τῆς ψυχῆς ἔσχατος. Οὗτοι θανάτου καταφρονοῦσιν· ἀεὶ δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν το ὀνομάζουσι, καθώς προείπομεν, ὕμνους τε ἀναπέμπουσιν. Οὔτε δὲ γυναίκες παρ' αὐτοῖς οὔτε τεχνοῦσιν. Οἱ δὲ τοῦ ὁμοίου αὐτοῖς βίο ὁρεχθέντες ἐκ τῆς ἀντιπέραν χώρας τοῦ ποταμοῦ διαπερήσαντες ἐκεῖσε ἐναπομένουσιν, ἀναστρέφοντες μηκέτι· καὶ αὐτοὶ δὲ Βραχμάνες καλοῦνται. Βίον το δὲ οὐχ ὁμοίως διάγουσιν· εἰσὶ γὰρ καὶ γυναῖκες ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξ ὧνπερ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες γεννώνται C καὶ γεννῶσιν. Τοῦτον δὲ τὸν λόγον συ, ὃν Θεὸν ἀνα μάζουσι, σωματικὸν εἶναι, περικείμενόν τε σώμα ἔξωθεν ἑαυτοῦ, καθάπερ εἴ τις τὸ ἐκ τῶν προβάτων Ενδυμα φορεῖ, ἀπεκδυσάμενον δὲ τὸ σῶμα, δ περί κειται, ὀφθαλμοφανῶς φαίνεσθαι. Πόλεμον δὲ εἶναι ἐν τῷ περικειμένῳ αὐτῶν σώματι οἱ Βραχμάνες λέ γουσι [καὶ πλήρες σε είναι πολεμίων σ' αὐτοῖς τὸ σῶμα νενομίκασι ], πρὸς ὁ ὡς πρὸς πολεμίους παρα τεταγμένοι μάχονται, καθώς προδεδηλώκαμεν. Πάντ τὰς δὲ ἀνθρώπους λέγουσιν αἰχμαλώτους εἶναι τῶν ἰδίων συγγενῶν πολεμίων, γαστρὸς καὶ αἰδοίων, λαι μοῦ, ὀργῆς, χαρᾶς, λύπης, ἐπιθυμίας καὶ τῶν ὁμοίων. Μόνος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν χωρεῖ ὁ κατὰ τούτων ἐγείρας τρόπαιον. Διὸ Δάνδαμιν μὲν πρὸς ὅν 'Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν εἰσῆλθεν, [p. 30. 51] ὡς νενικηκότα τον πόλεμον τὸν ἐν τῷ σώματι, Βραχμάνες θεολογοῦσι· Καλάνου δὲ καταφέρονται ὡς ἀσεβῶς ἀποστατήσαν τος τῆς κατ' αὐτοὺς φιλοσοφίας. Αποθέμενοι δὲ Βραχμάνες τὸ σῶμα ὥσπερ ἐξ ὕδατος ἰχθύες άνα- κύψαντες εἰς αέρα καθαρὸν ὁρῶσι τὸν ἥλιον. Est autem etiam in Indis schola philosophantium in Brachmanis. Qui vitam cum abstinentem sectan- tur, animatis et igui coctis cibis omnibus abstinent sequiescuntque in frugibus arborum, et ne has qui- dein decerpentes, sed quæ ceciderunt in terram auferentes vivunt, aquam fluminis Tagabena biben- tes. Per olunem autem vitam agunt nudi, corpus vestimentum animæ a Deo tributum esse affirman- tes. Ili Deum lucem esse dictitant, non qualem quis cernit, nec qualis sol et ignis, sed est iis Deus Legus, Β non articulatus, sed cognitionis, per quem abscon- dita naturæ arcana cernuntur sapientibus. Hanc au- tem lucem, quam dicunt Logum Deum, semet solos novisse qui sint Brachmanes, quippe qui soli abje- cerint vanam opinationem, quod est velamen ani- niæ extremum. Hi mortem contemnunt, celebrant autem domestica lingua Deum, quem vocant eo no- mine, quo supra diximus, Lymnosque iu sublime mittunt. Neque autem mulieres inter illas, neque procreant liberos. Qui autem similem illis vitam alfectant, ex terra quæ traus lumen est transgressi illuc inter illos manent, nec unquam revertuntur, et ipsi autem Brachmanes vocantur. Vitam autem non eodem modo peragunt; sunt enim etiam mulieres in ea regione, ex quibus qui inbabitant ea loca et generantur et generant. Hunc autem Logum, quem Deum vocant, corporeum esse et vestitum corpore extra sese, tanquam cum quis pellem ovilem gestęt, exuto autem corpore, quo vestitus sit, clare oculis patere. Bellum autein inesse in corpore, quo vestian- Wr, docent Brachmanes [et plenum esse corpus hostium arbitrantur ], contra quod tanquam contra hostes justa acie depugnant, sicuti antea declara- vimus. Omnes autem homines ajunt captivos esse congenitorum suorum hostium, ventris et puden- dorum, gulæ, iræ, lætitiæ, luctus, cupiditatis et quæ sunt reliqua. Solus autem ad Deum graditur qui do his tropæum erexit. Quapropter Dandamin, ad quem Alexander Macedo accessit, 46-47 tanquam victorem belli, quod est in corpore, Brachmanes pro divino numine venerantur. Calanum autem in- sectantur, ul qui præter ſas desciverit a philosophia sua. Deposito autem corpore Brachimanes tanquam ex aqua exsilientes pisces in purum aerem conspi- cautur solem. - D $8 VARIÆ LECTIONES. . σὲ τὸ οὐ μᾶλλον — οὐ μᾶλλον Roeperus p. 628 Coll. Sext. Empir. Pyrrbon. hypotypos. I, 188 192; Diog. Laert. 13. 73; Gell. noctt. Αtt. xι, Β : τὸ μᾶλλον τὸ μᾶλλον vulgo. " πῦρ πυρ. πύρ vulgo. “ αὐτὸ τί. αὐτὸ τὸ τί Roeperus. ' ἐν τῇ γῇ Τ. • Οὗτοι Boeperus: Αὐτοὶ νυίγω. " φύσεως Roeperus p. 629 : γνώσεως νulgo. " εἰδέναι. ἰδεῖν Roeperus, οι Βραχμάνες Roeperus. οι Βραχμάνες Roeperus, & Roc - σε ως rus : 8 vulgo. 68 φωνῇ Θεόν. φῶς τὸν Θεὸν Rocperus. Από ᾅδους δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν, ἐν ὀνομάζουσι, κ. τ. λ. ? ο Βίῳ Κυλης. Immerito videtur de sinceritate horum verborum dubitare Roeper vs. of Verla καὶ νενομίκασι uncis inclusit Boeperus. οι πολεμίων Roeperus; πολέμων vulgo, σε απο - στήσαντος Β. Ο. 24. Εστι δὲ καὶ παρὰ Ἰνδοῖ; αἵρεσις φιλοσοφου

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

Καὶ γὰρ καὶ Παρμενίδης ἓν μὲν τὸ πᾶν ὑποτίθεται τε καὶ ἀγέννητον καὶ σφαιροειδές, οὐδ' αὐτὸς ἐκφεύγων τὴν τῶν πολλῶν δόξαν, πῦρ λέγων καὶ γῆν τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, τὴν μὲν γῆν ὡς ὕλην, τὸ δὲ πῦρ ὡς αἴτιον καὶ ποιοῦν. τὸν κόσμον ἔφη φθειρεσθαι, ᾦ δὲ τρόπῳ, οὐκ ἐἶπεν. ὁ αὐτὸς δὲ εἶπεν ἀΐδιον εἶναι τὸ πᾶν καὶ οὐ γενόμενον καὶ σφαιροειδὲς καὶ ὄμοιον, οὐκ ἔχον δὲ ἐν ἑαυτῷ, καὶ ἀκίνητον καὶ πεπερασμένον. Λεύκιππος δὲ Ζήνωνος ἑταῖρος οὐ τὴν αὐτὴν δ'πκξαν διετήρησεν, ἀλλά φησιν ἄπειρα εἶναι καὶ ἀεὶ κινούμενα καὶ κινοὐμενα καὶ μεταβολὴν συνεχῶς οὖσαν. στοιχεῖα δὲ λἐγει τὸ πλῆρες καὶ κενόν. κόσμους δὲ γίνεσθαι λέγει· λέγει· ὂταν μέγα κενὸν ἐκ τοῦ περιέχοντος ἀθροισθῇ πολλὰ σώματα καὶ συρρυῇ, προσκρούοντα ἀλλήλοις συμπλέκεσθαι τὰ ὁμοιοσχήμονα καὶ παραπλήσια τὰς μορφάς, καὶ περιπλεχθέντων ἄστρα γίνεσθαι, αὒξειν δὲ καὶ φιὀνειν διὰ τὴν ἀνάγκην. τίς δ’ ἂν εἴη ἡ ἀνάγκη, οὐ διώρισεν. Δημόκριτος δὲ Λευκίππου γίνεται γνὠροιμος. Δημόκριτος Δαμασίππου, Ἀβδηρίτης, πολλοῖς συμβαλὼν γυμνοσοφισταῖς ἐν Ἰνδοῖς καὶ ιερεῦσιν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἀστρολόγοις καὶ ἐν Βαβυλῶνι μάγοις. λέγει δὲ ὁμοίως Λευκίππῳ περὶ στοιχείων, πλήρους καὶ κενοῦ, τὸ μὲν πλῆρες λέγων ὄν, τὸ δὲ κενὸν οὐκ ὄν· ἔλεγε δὲ ὡς ἀεὶ κινουμένων τῶν ὄντων ἐν τῷ κενῷ· ἀπείρους δὲ εἶναι κόσμους καὶ μεγἐτί

Καὶ γὰρ καὶ Παρμενίδης ἓν μὲν τὸ πᾶν ὑποτίθεται τε καὶ ἀγέννητον καὶ σφαιροειδές, οὐδ' αὐτὸς ἐκφεύγων τὴν τῶν πολλῶν δόξαν, πῦρ λέγων καὶ γῆν τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, τὴν μὲν γῆν ὡς ὕλην, τὸ δὲ πῦρ ὡς αἴτιον καὶ ποιοῦν. τὸν κόσμον ἔφη φθειρεσθαι, ᾦ δὲ τρόπῳ, οὐκ ἐἶπεν. ὁ αὐτὸς δὲ εἶπεν ἀΐδιον εἶναι τὸ πᾶν καὶ οὐ γενόμενον καὶ σφαιροειδὲς καὶ ὄμοιον, οὐκ ἔχον δὲ ἐν ἑαυτῷ, καὶ ἀκίνητον καὶ πεπερασμένον. Λεύκιππος δὲ Ζήνωνος ἑταῖρος οὐ τὴν αὐτὴν δ'πκξαν διετήρησεν, ἀλλά φησιν ἄπειρα εἶναι καὶ ἀεὶ κινούμενα καὶ κινοὐμενα καὶ μεταβολὴν συνεχῶς οὖσαν. στοιχεῖα δὲ λἐγει τὸ πλῆρες καὶ κενόν. κόσμους δὲ γίνεσθαι λέγει· λέγει· ὂταν μέγα κενὸν ἐκ τοῦ περιέχοντος ἀθροισθῇ πολλὰ σώματα καὶ συρρυῇ, προσκρούοντα ἀλλήλοις συμπλέκεσθαι τὰ ὁμοιοσχήμονα καὶ παραπλήσια τὰς μορφάς, καὶ περιπλεχθέντων ἄστρα γίνεσθαι, αὒξειν δὲ καὶ φιὀνειν διὰ τὴν ἀνάγκην. τίς δ’ ἂν εἴη ἡ ἀνάγκη, οὐ διώρισεν. Δημόκριτος δὲ Λευκίππου γίνεται γνὠροιμος. Δημόκριτος Δαμασίππου, Ἀβδηρίτης, πολλοῖς συμβαλὼν γυμνοσοφισταῖς ἐν Ἰνδοῖς καὶ ιερεῦσιν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἀστρολόγοις καὶ ἐν Βαβυλῶνι μάγοις. λέγει δὲ ὁμοίως Λευκίππῳ περὶ στοιχείων, πλήρους καὶ κενοῦ, τὸ μὲν πλῆρες λέγων ὄν, τὸ δὲ κενὸν οὐκ ὄν· ἔλεγε δὲ ὡς ἀεὶ κινουμένων τῶν ὄντων ἐν τῷ κενῷ· ἀπείρους δὲ εἶναι κόσμους καὶ μεγἐτί

Καὶ γὰρ καὶ Παρμενίδης ἓν μὲν τὸ πᾶν ὑποτίθεται τε καὶ ἀγέννητον καὶ σφαιροειδές, οὐδ' αὐτὸς ἐκφεύγων τὴν τῶν πολλῶν δόξαν, πῦρ λέγων καὶ γῆν τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, τὴν μὲν γῆν ὡς ὕλην, τὸ δὲ πῦρ ὡς αἴτιον καὶ ποιοῦν. τὸν κόσμον ἔφη φθειρεσθαι, ᾦ δὲ τρόπῳ, οὐκ ἐἶπεν. ὁ αὐτὸς δὲ εἶπεν ἀΐδιον εἶναι τὸ πᾶν καὶ οὐ γενόμενον καὶ σφαιροειδὲς καὶ ὄμοιον, οὐκ ἔχον δὲ ἐν ἑαυτῷ, καὶ ἀκίνητον καὶ πεπερασμένον. Λεύκιππος δὲ Ζήνωνος ἑταῖρος οὐ τὴν αὐτὴν δ'πκξαν διετήρησεν, ἀλλά φησιν ἄπειρα εἶναι καὶ ἀεὶ κινούμενα καὶ κινοὐμενα καὶ μεταβολὴν συνεχῶς οὖσαν. στοιχεῖα δὲ λἐγει τὸ πλῆρες καὶ κενόν. κόσμους δὲ γίνεσθαι λέγει· λέγει· ὂταν μέγα κενὸν ἐκ τοῦ περιέχοντος ἀθροισθῇ πολλὰ σώματα καὶ συρρυῇ, προσκρούοντα ἀλλήλοις συμπλέκεσθαι τὰ ὁμοιοσχήμονα καὶ παραπλήσια τὰς μορφάς, καὶ περιπλεχθέντων ἄστρα γίνεσθαι, αὒξειν δὲ καὶ φιὀνειν διὰ τὴν ἀνάγκην. τίς δ’ ἂν εἴη ἡ ἀνάγκη, οὐ διώρισεν. Δημόκριτος δὲ Λευκίππου γίνεται γνὠροιμος. Δημόκριτος Δαμασίππου, Ἀβδηρίτης, πολλοῖς συμβαλὼν γυμνοσοφισταῖς ἐν Ἰνδοῖς καὶ ιερεῦσιν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἀστρολόγοις καὶ ἐν Βαβυλῶνι μάγοις. λέγει δὲ ὁμοίως Λευκίππῳ περὶ στοιχείων, πλήρους καὶ κενοῦ, τὸ μὲν πλῆρες λέγων ὄν, τὸ δὲ κενὸν οὐκ ὄν· ἔλεγε δὲ ὡς ἀεὶ κινουμένων τῶν ὄντων ἐν τῷ κενῷ· ἀπείρους δὲ εἶναι κόσμους καὶ μεγἐτί

Καὶ γὰρ καὶ Παρμενίδης ἓν μὲν τὸ πᾶν ὑποτίθεται τε καὶ ἀγέννητον καὶ σφαιροειδές, οὐδ' αὐτὸς ἐκφεύγων τὴν τῶν πολλῶν δόξαν, πῦρ λέγων καὶ γῆν τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, τὴν μὲν γῆν ὡς ὕλην, τὸ δὲ πῦρ ὡς αἴτιον καὶ ποιοῦν. τὸν κόσμον ἔφη φθειρεσθαι, ᾦ δὲ τρόπῳ, οὐκ ἐἶπεν. ὁ αὐτὸς δὲ εἶπεν ἀΐδιον εἶναι τὸ πᾶν καὶ οὐ γενόμενον καὶ σφαιροειδὲς καὶ ὄμοιον, οὐκ ἔχον δὲ ἐν ἑαυτῷ, καὶ ἀκίνητον καὶ πεπερασμένον. Λεύκιππος δὲ Ζήνωνος ἑταῖρος οὐ τὴν αὐτὴν δ'πκξαν διετήρησεν, ἀλλά φησιν ἄπειρα εἶναι καὶ ἀεὶ κινούμενα καὶ κινοὐμενα καὶ μεταβολὴν συνεχῶς οὖσαν. στοιχεῖα δὲ λἐγει τὸ πλῆρες καὶ κενόν. κόσμους δὲ γίνεσθαι λέγει· λέγει· ὂταν μέγα κενὸν ἐκ τοῦ περιέχοντος ἀθροισθῇ πολλὰ σώματα καὶ συρρυῇ, προσκρούοντα ἀλλήλοις συμπλέκεσθαι τὰ ὁμοιοσχήμονα καὶ παραπλήσια τὰς μορφάς, καὶ περιπλεχθέντων ἄστρα γίνεσθαι, αὒξειν δὲ καὶ φιὀνειν διὰ τὴν ἀνάγκην. τίς δ’ ἂν εἴη ἡ ἀνάγκη, οὐ διώρισεν. Δημόκριτος δὲ Λευκίππου γίνεται γνὠροιμος. Δημόκριτος Δαμασίππου, Ἀβδηρίτης, πολλοῖς συμβαλὼν γυμνοσοφισταῖς ἐν Ἰνδοῖς καὶ ιερεῦσιν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἀστρολόγοις καὶ ἐν Βαβυλῶνι μάγοις. λέγει δὲ ὁμοίως Λευκίππῳ περὶ στοιχείων, πλήρους καὶ κενοῦ, τὸ μὲν πλῆρες λέγων ὄν, τὸ δὲ κενὸν οὐκ ὄν· ἔλεγε δὲ ὡς ἀεὶ κινουμένων τῶν ὄντων ἐν τῷ κενῷ· ἀπείρους δὲ εἶναι κόσμους καὶ μεγἐτί

Καὶ γὰρ καὶ Παρμενίδης ἓν μὲν τὸ πᾶν ὑποτίθεται τε καὶ ἀγέννητον καὶ σφαιροειδές, οὐδ' αὐτὸς ἐκφεύγων τὴν τῶν πολλῶν δόξαν, πῦρ λέγων καὶ γῆν τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, τὴν μὲν γῆν ὡς ὕλην, τὸ δὲ πῦρ ὡς αἴτιον καὶ ποιοῦν. τὸν κόσμον ἔφη φθειρεσθαι, ᾦ δὲ τρόπῳ, οὐκ ἐἶπεν. ὁ αὐτὸς δὲ εἶπεν ἀΐδιον εἶναι τὸ πᾶν καὶ οὐ γενόμενον καὶ σφαιροειδὲς καὶ ὄμοιον, οὐκ ἔχον δὲ ἐν ἑαυτῷ, καὶ ἀκίνητον καὶ πεπερασμένον. Λεύκιππος δὲ Ζήνωνος ἑταῖρος οὐ τὴν αὐτὴν δ'πκξαν διετήρησεν, ἀλλά φησιν ἄπειρα εἶναι καὶ ἀεὶ κινούμενα καὶ κινοὐμενα καὶ μεταβολὴν συνεχῶς οὖσαν. στοιχεῖα δὲ λἐγει τὸ πλῆρες καὶ κενόν. κόσμους δὲ γίνεσθαι λέγει· λέγει· ὂταν μέγα κενὸν ἐκ τοῦ περιέχοντος ἀθροισθῇ πολλὰ σώματα καὶ συρρυῇ, προσκρούοντα ἀλλήλοις συμπλέκεσθαι τὰ ὁμοιοσχήμονα καὶ παραπλήσια τὰς μορφάς, καὶ περιπλεχθέντων ἄστρα γίνεσθαι, αὒξειν δὲ καὶ φιὀνειν διὰ τὴν ἀνάγκην. τίς δ’ ἂν εἴη ἡ ἀνάγκη, οὐ διώρισεν. Δημόκριτος δὲ Λευκίππου γίνεται γνὠροιμος. Δημόκριτος Δαμασίππου, Ἀβδηρίτης, πολλοῖς συμβαλὼν γυμνοσοφισταῖς ἐν Ἰνδοῖς καὶ ιερεῦσιν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἀστρολόγοις καὶ ἐν Βαβυλῶνι μάγοις. λέγει δὲ ὁμοίως Λευκίππῳ περὶ στοιχείων, πλήρους καὶ κενοῦ, τὸ μὲν πλῆρες λέγων ὄν, τὸ δὲ κενὸν οὐκ ὄν· ἔλεγε δὲ ὡς ἀεὶ κινουμένων τῶν ὄντων ἐν τῷ κενῷ· ἀπείρους δὲ εἶναι κόσμους καὶ μεγἐτί

Καὶ γὰρ καὶ Παρμενίδης ἓν μὲν τὸ πᾶν ὑποτίθεται τε καὶ ἀγέννητον καὶ σφαιροειδές, οὐδ' αὐτὸς ἐκφεύγων τὴν τῶν πολλῶν δόξαν, πῦρ λέγων καὶ γῆν τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, τὴν μὲν γῆν ὡς ὕλην, τὸ δὲ πῦρ ὡς αἴτιον καὶ ποιοῦν. τὸν κόσμον ἔφη φθειρεσθαι, ᾦ δὲ τρόπῳ, οὐκ ἐἶπεν. ὁ αὐτὸς δὲ εἶπεν ἀΐδιον εἶναι τὸ πᾶν καὶ οὐ γενόμενον καὶ σφαιροειδὲς καὶ ὄμοιον, οὐκ ἔχον δὲ ἐν ἑαυτῷ, καὶ ἀκίνητον καὶ πεπερασμένον. Λεύκιππος δὲ Ζήνωνος ἑταῖρος οὐ τὴν αὐτὴν δ'πκξαν διετήρησεν, ἀλλά φησιν ἄπειρα εἶναι καὶ ἀεὶ κινούμενα καὶ κινοὐμενα καὶ μεταβολὴν συνεχῶς οὖσαν. στοιχεῖα δὲ λἐγει τὸ πλῆρες καὶ κενόν. κόσμους δὲ γίνεσθαι λέγει· λέγει· ὂταν μέγα κενὸν ἐκ τοῦ περιέχοντος ἀθροισθῇ πολλὰ σώματα καὶ συρρυῇ, προσκρούοντα ἀλλήλοις συμπλέκεσθαι τὰ ὁμοιοσχήμονα καὶ παραπλήσια τὰς μορφάς, καὶ περιπλεχθέντων ἄστρα γίνεσθαι, αὒξειν δὲ καὶ φιὀνειν διὰ τὴν ἀνάγκην. τίς δ’ ἂν εἴη ἡ ἀνάγκη, οὐ διώρισεν. Δημόκριτος δὲ Λευκίππου γίνεται γνὠροιμος. Δημόκριτος Δαμασίππου, Ἀβδηρίτης, πολλοῖς συμβαλὼν γυμνοσοφισταῖς ἐν Ἰνδοῖς καὶ ιερεῦσιν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἀστρολόγοις καὶ ἐν Βαβυλῶνι μάγοις. λέγει δὲ ὁμοίως Λευκίππῳ περὶ στοιχείων, πλήρους καὶ κενοῦ, τὸ μὲν πλῆρες λέγων ὄν, τὸ δὲ κενὸν οὐκ ὄν· ἔλεγε δὲ ὡς ἀεὶ κινουμένων τῶν ὄντων ἐν τῷ κενῷ· ἀπείρους δὲ εἶναι κόσμους καὶ μεγἐτί

Καὶ γὰρ καὶ Παρμενίδης ἓν μὲν τὸ πᾶν ὑποτίθεται τε καὶ ἀγέννητον καὶ σφαιροειδές, οὐδ' αὐτὸς ἐκφεύγων τὴν τῶν πολλῶν δόξαν, πῦρ λέγων καὶ γῆν τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, τὴν μὲν γῆν ὡς ὕλην, τὸ δὲ πῦρ ὡς αἴτιον καὶ ποιοῦν. τὸν κόσμον ἔφη φθειρεσθαι, ᾦ δὲ τρόπῳ, οὐκ ἐἶπεν. ὁ αὐτὸς δὲ εἶπεν ἀΐδιον εἶναι τὸ πᾶν καὶ οὐ γενόμενον καὶ σφαιροειδὲς καὶ ὄμοιον, οὐκ ἔχον δὲ ἐν ἑαυτῷ, καὶ ἀκίνητον καὶ πεπερασμένον. Λεύκιππος δὲ Ζήνωνος ἑταῖρος οὐ τὴν αὐτὴν δ'πκξαν διετήρησεν, ἀλλά φησιν ἄπειρα εἶναι καὶ ἀεὶ κινούμενα καὶ κινοὐμενα καὶ μεταβολὴν συνεχῶς οὖσαν. στοιχεῖα δὲ λἐγει τὸ πλῆρες καὶ κενόν. κόσμους δὲ γίνεσθαι λέγει· λέγει· ὂταν μέγα κενὸν ἐκ τοῦ περιέχοντος ἀθροισθῇ πολλὰ σώματα καὶ συρρυῇ, προσκρούοντα ἀλλήλοις συμπλέκεσθαι τὰ ὁμοιοσχήμονα καὶ παραπλήσια τὰς μορφάς, καὶ περιπλεχθέντων ἄστρα γίνεσθαι, αὒξειν δὲ καὶ φιὀνειν διὰ τὴν ἀνάγκην. τίς δ’ ἂν εἴη ἡ ἀνάγκη, οὐ διώρισεν. Δημόκριτος δὲ Λευκίππου γίνεται γνὠροιμος. Δημόκριτος Δαμασίππου, Ἀβδηρίτης, πολλοῖς συμβαλὼν γυμνοσοφισταῖς ἐν Ἰνδοῖς καὶ ιερεῦσιν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἀστρολόγοις καὶ ἐν Βαβυλῶνι μάγοις. λέγει δὲ ὁμοίως Λευκίππῳ περὶ στοιχείων, πλήρους καὶ κενοῦ, τὸ μὲν πλῆρες λέγων ὄν, τὸ δὲ κενὸν οὐκ ὄν· ἔλεγε δὲ ὡς ἀεὶ κινουμένων τῶν ὄντων ἐν τῷ κενῷ· ἀπείρους δὲ εἶναι κόσμους καὶ μεγἐτί

Καὶ γὰρ καὶ Παρμενίδης ἓν μὲν τὸ πᾶν ὑποτίθεται τε καὶ ἀγέννητον καὶ σφαιροειδές, οὐδ' αὐτὸς ἐκφεύγων τὴν τῶν πολλῶν δόξαν, πῦρ λέγων καὶ γῆν τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, τὴν μὲν γῆν ὡς ὕλην, τὸ δὲ πῦρ ὡς αἴτιον καὶ ποιοῦν. τὸν κόσμον ἔφη φθειρεσθαι, ᾦ δὲ τρόπῳ, οὐκ ἐἶπεν. ὁ αὐτὸς δὲ εἶπεν ἀΐδιον εἶναι τὸ πᾶν καὶ οὐ γενόμενον καὶ σφαιροειδὲς καὶ ὄμοιον, οὐκ ἔχον δὲ ἐν ἑαυτῷ, καὶ ἀκίνητον καὶ πεπερασμένον. Λεύκιππος δὲ Ζήνωνος ἑταῖρος οὐ τὴν αὐτὴν δ'πκξαν διετήρησεν, ἀλλά φησιν ἄπειρα εἶναι καὶ ἀεὶ κινούμενα καὶ κινοὐμενα καὶ μεταβολὴν συνεχῶς οὖσαν. στοιχεῖα δὲ λἐγει τὸ πλῆρες καὶ κενόν. κόσμους δὲ γίνεσθαι λέγει· λέγει· ὂταν μέγα κενὸν ἐκ τοῦ περιέχοντος ἀθροισθῇ πολλὰ σώματα καὶ συρρυῇ, προσκρούοντα ἀλλήλοις συμπλέκεσθαι τὰ ὁμοιοσχήμονα καὶ παραπλήσια τὰς μορφάς, καὶ περιπλεχθέντων ἄστρα γίνεσθαι, αὒξειν δὲ καὶ φιὀνειν διὰ τὴν ἀνάγκην. τίς δ’ ἂν εἴη ἡ ἀνάγκη, οὐ διώρισεν. Δημόκριτος δὲ Λευκίππου γίνεται γνὠροιμος. Δημόκριτος Δαμασίππου, Ἀβδηρίτης, πολλοῖς συμβαλὼν γυμνοσοφισταῖς ἐν Ἰνδοῖς καὶ ιερεῦσιν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἀστρολόγοις καὶ ἐν Βαβυλῶνι μάγοις. λέγει δὲ ὁμοίως Λευκίππῳ περὶ στοιχείων, πλήρους καὶ κενοῦ, τὸ μὲν πλῆρες λέγων ὄν, τὸ δὲ κενὸν οὐκ ὄν· ἔλεγε δὲ ὡς ἀεὶ κινουμένων τῶν ὄντων ἐν τῷ κενῷ· ἀπείρους δὲ εἶναι κόσμους καὶ μεγἐτί

Καὶ γὰρ καὶ Παρμενίδης ἓν μὲν τὸ πᾶν ὑποτίθεται τε καὶ ἀγέννητον καὶ σφαιροειδές, οὐδ' αὐτὸς ἐκφεύγων τὴν τῶν πολλῶν δόξαν, πῦρ λέγων καὶ γῆν τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, τὴν μὲν γῆν ὡς ὕλην, τὸ δὲ πῦρ ὡς αἴτιον καὶ ποιοῦν. τὸν κόσμον ἔφη φθειρεσθαι, ᾦ δὲ τρόπῳ, οὐκ ἐἶπεν. ὁ αὐτὸς δὲ εἶπεν ἀΐδιον εἶναι τὸ πᾶν καὶ οὐ γενόμενον καὶ σφαιροειδὲς καὶ ὄμοιον, οὐκ ἔχον δὲ ἐν ἑαυτῷ, καὶ ἀκίνητον καὶ πεπερασμένον. Λεύκιππος δὲ Ζήνωνος ἑταῖρος οὐ τὴν αὐτὴν δ'πκξαν διετήρησεν, ἀλλά φησιν ἄπειρα εἶναι καὶ ἀεὶ κινούμενα καὶ κινοὐμενα καὶ μεταβολὴν συνεχῶς οὖσαν. στοιχεῖα δὲ λἐγει τὸ πλῆρες καὶ κενόν. κόσμους δὲ γίνεσθαι λέγει· λέγει· ὂταν μέγα κενὸν ἐκ τοῦ περιέχοντος ἀθροισθῇ πολλὰ σώματα καὶ συρρυῇ, προσκρούοντα ἀλλήλοις συμπλέκεσθαι τὰ ὁμοιοσχήμονα καὶ παραπλήσια τὰς μορφάς, καὶ περιπλεχθέντων ἄστρα γίνεσθαι, αὒξειν δὲ καὶ φιὀνειν διὰ τὴν ἀνάγκην. τίς δ’ ἂν εἴη ἡ ἀνάγκη, οὐ διώρισεν. Δημόκριτος δὲ Λευκίππου γίνεται γνὠροιμος. Δημόκριτος Δαμασίππου, Ἀβδηρίτης, πολλοῖς συμβαλὼν γυμνοσοφισταῖς ἐν Ἰνδοῖς καὶ ιερεῦσιν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἀστρολόγοις καὶ ἐν Βαβυλῶνι μάγοις. λέγει δὲ ὁμοίως Λευκίππῳ περὶ στοιχείων, πλήρους καὶ κενοῦ, τὸ μὲν πλῆρες λέγων ὄν, τὸ δὲ κενὸν οὐκ ὄν· ἔλεγε δὲ ὡς ἀεὶ κινουμένων τῶν ὄντων ἐν τῷ κενῷ· ἀπείρους δὲ εἶναι κόσμους καὶ μεγἐτί

Καὶ γὰρ καὶ Παρμενίδης ἓν μὲν τὸ πᾶν ὑποτίθεται τε καὶ ἀγέννητον καὶ σφαιροειδές, οὐδ' αὐτὸς ἐκφεύγων τὴν τῶν πολλῶν δόξαν, πῦρ λέγων καὶ γῆν τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, τὴν μὲν γῆν ὡς ὕλην, τὸ δὲ πῦρ ὡς αἴτιον καὶ ποιοῦν. τὸν κόσμον ἔφη φθειρεσθαι, ᾦ δὲ τρόπῳ, οὐκ ἐἶπεν. ὁ αὐτὸς δὲ εἶπεν ἀΐδιον εἶναι τὸ πᾶν καὶ οὐ γενόμενον καὶ σφαιροειδὲς καὶ ὄμοιον, οὐκ ἔχον δὲ ἐν ἑαυτῷ, καὶ ἀκίνητον καὶ πεπερασμένον. Λεύκιππος δὲ Ζήνωνος ἑταῖρος οὐ τὴν αὐτὴν δ'πκξαν διετήρησεν, ἀλλά φησιν ἄπειρα εἶναι καὶ ἀεὶ κινούμενα καὶ κινοὐμενα καὶ μεταβολὴν συνεχῶς οὖσαν. στοιχεῖα δὲ λἐγει τὸ πλῆρες καὶ κενόν. κόσμους δὲ γίνεσθαι λέγει· λέγει· ὂταν μέγα κενὸν ἐκ τοῦ περιέχοντος ἀθροισθῇ πολλὰ σώματα καὶ συρρυῇ, προσκρούοντα ἀλλήλοις συμπλέκεσθαι τὰ ὁμοιοσχήμονα καὶ παραπλήσια τὰς μορφάς, καὶ περιπλεχθέντων ἄστρα γίνεσθαι, αὒξειν δὲ καὶ φιὀνειν διὰ τὴν ἀνάγκην. τίς δ’ ἂν εἴη ἡ ἀνάγκη, οὐ διώρισεν. Δημόκριτος δὲ Λευκίππου γίνεται γνὠροιμος. Δημόκριτος Δαμασίππου, Ἀβδηρίτης, πολλοῖς συμβαλὼν γυμνοσοφισταῖς ἐν Ἰνδοῖς καὶ ιερεῦσιν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἀστρολόγοις καὶ ἐν Βαβυλῶνι μάγοις. λέγει δὲ ὁμοίως Λευκίππῳ περὶ στοιχείων, πλήρους καὶ κενοῦ, τὸ μὲν πλῆρες λέγων ὄν, τὸ δὲ κενὸν οὐκ ὄν· ἔλεγε δὲ ὡς ἀεὶ κινουμένων τῶν ὄντων ἐν τῷ κενῷ· ἀπείρους δὲ εἶναι κόσμους καὶ μεγἐτί

Καὶ γὰρ καὶ Παρμενίδης ἓν μὲν τὸ πᾶν ὑποτίθεται τε καὶ ἀγέννητον καὶ σφαιροειδές, οὐδ' αὐτὸς ἐκφεύγων τὴν τῶν πολλῶν δόξαν, πῦρ λέγων καὶ γῆν τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, τὴν μὲν γῆν ὡς ὕλην, τὸ δὲ πῦρ ὡς αἴτιον καὶ ποιοῦν. τὸν κόσμον ἔφη φθειρεσθαι, ᾦ δὲ τρόπῳ, οὐκ ἐἶπεν. ὁ αὐτὸς δὲ εἶπεν ἀΐδιον εἶναι τὸ πᾶν καὶ οὐ γενόμενον καὶ σφαιροειδὲς καὶ ὄμοιον, οὐκ ἔχον δὲ ἐν ἑαυτῷ, καὶ ἀκίνητον καὶ πεπερασμένον. Λεύκιππος δὲ Ζήνωνος ἑταῖρος οὐ τὴν αὐτὴν δ'πκξαν διετήρησεν, ἀλλά φησιν ἄπειρα εἶναι καὶ ἀεὶ κινούμενα καὶ κινοὐμενα καὶ μεταβολὴν συνεχῶς οὖσαν. στοιχεῖα δὲ λἐγει τὸ πλῆρες καὶ κενόν. κόσμους δὲ γίνεσθαι λέγει· λέγει· ὂταν μέγα κενὸν ἐκ τοῦ περιέχοντος ἀθροισθῇ πολλὰ σώματα καὶ συρρυῇ, προσκρούοντα ἀλλήλοις συμπλέκεσθαι τὰ ὁμοιοσχήμονα καὶ παραπλήσια τὰς μορφάς, καὶ περιπλεχθέντων ἄστρα γίνεσθαι, αὒξειν δὲ καὶ φιὀνειν διὰ τὴν ἀνάγκην. τίς δ’ ἂν εἴη ἡ ἀνάγκη, οὐ διώρισεν. Δημόκριτος δὲ Λευκίππου γίνεται γνὠροιμος. Δημόκριτος Δαμασίππου, Ἀβδηρίτης, πολλοῖς συμβαλὼν γυμνοσοφισταῖς ἐν Ἰνδοῖς καὶ ιερεῦσιν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἀστρολόγοις καὶ ἐν Βαβυλῶνι μάγοις. λέγει δὲ ὁμοίως Λευκίππῳ περὶ στοιχείων, πλήρους καὶ κενοῦ, τὸ μὲν πλῆρες λέγων ὄν, τὸ δὲ κενὸν οὐκ ὄν· ἔλεγε δὲ ὡς ἀεὶ κινουμένων τῶν ὄντων ἐν τῷ κενῷ· ἀπείρους δὲ εἶναι κόσμους καὶ μεγἐτί

Καὶ γὰρ καὶ Παρμενίδης ἓν μὲν τὸ πᾶν ὑποτίθεται τε καὶ ἀγέννητον καὶ σφαιροειδές, οὐδ' αὐτὸς ἐκφεύγων τὴν τῶν πολλῶν δόξαν, πῦρ λέγων καὶ γῆν τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, τὴν μὲν γῆν ὡς ὕλην, τὸ δὲ πῦρ ὡς αἴτιον καὶ ποιοῦν. τὸν κόσμον ἔφη φθειρεσθαι, ᾦ δὲ τρόπῳ, οὐκ ἐἶπεν. ὁ αὐτὸς δὲ εἶπεν ἀΐδιον εἶναι τὸ πᾶν καὶ οὐ γενόμενον καὶ σφαιροειδὲς καὶ ὄμοιον, οὐκ ἔχον δὲ ἐν ἑαυτῷ, καὶ ἀκίνητον καὶ πεπερασμένον. Λεύκιππος δὲ Ζήνωνος ἑταῖρος οὐ τὴν αὐτὴν δ'πκξαν διετήρησεν, ἀλλά φησιν ἄπειρα εἶναι καὶ ἀεὶ κινούμενα καὶ κινοὐμενα καὶ μεταβολὴν συνεχῶς οὖσαν. στοιχεῖα δὲ λἐγει τὸ πλῆρες καὶ κενόν. κόσμους δὲ γίνεσθαι λέγει· λέγει· ὂταν μέγα κενὸν ἐκ τοῦ περιέχοντος ἀθροισθῇ πολλὰ σώματα καὶ συρρυῇ, προσκρούοντα ἀλλήλοις συμπλέκεσθαι τὰ ὁμοιοσχήμονα καὶ παραπλήσια τὰς μορφάς, καὶ περιπλεχθέντων ἄστρα γίνεσθαι, αὒξειν δὲ καὶ φιὀνειν διὰ τὴν ἀνάγκην. τίς δ’ ἂν εἴη ἡ ἀνάγκη, οὐ διώρισεν. Δημόκριτος δὲ Λευκίππου γίνεται γνὠροιμος. Δημόκριτος Δαμασίππου, Ἀβδηρίτης, πολλοῖς συμβαλὼν γυμνοσοφισταῖς ἐν Ἰνδοῖς καὶ ιερεῦσιν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἀστρολόγοις καὶ ἐν Βαβυλῶνι μάγοις. λέγει δὲ ὁμοίως Λευκίππῳ περὶ στοιχείων, πλήρους καὶ κενοῦ, τὸ μὲν πλῆρες λέγων ὄν, τὸ δὲ κενὸν οὐκ ὄν· ἔλεγε δὲ ὡς ἀεὶ κινουμένων τῶν ὄντων ἐν τῷ κενῷ· ἀπείρους δὲ εἶναι κόσμους καὶ μεγἐτί

Καὶ γὰρ καὶ Παρμενίδης ἓν μὲν τὸ πᾶν ὑποτίθεται τε καὶ ἀγέννητον καὶ σφαιροειδές, οὐδ' αὐτὸς ἐκφεύγων τὴν τῶν πολλῶν δόξαν, πῦρ λέγων καὶ γῆν τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, τὴν μὲν γῆν ὡς ὕλην, τὸ δὲ πῦρ ὡς αἴτιον καὶ ποιοῦν. τὸν κόσμον ἔφη φθειρεσθαι, ᾦ δὲ τρόπῳ, οὐκ ἐἶπεν. ὁ αὐτὸς δὲ εἶπεν ἀΐδιον εἶναι τὸ πᾶν καὶ οὐ γενόμενον καὶ σφαιροειδὲς καὶ ὄμοιον, οὐκ ἔχον δὲ ἐν ἑαυτῷ, καὶ ἀκίνητον καὶ πεπερασμένον. Λεύκιππος δὲ Ζήνωνος ἑταῖρος οὐ τὴν αὐτὴν δ'πκξαν διετήρησεν, ἀλλά φησιν ἄπειρα εἶναι καὶ ἀεὶ κινούμενα καὶ κινοὐμενα καὶ μεταβολὴν συνεχῶς οὖσαν. στοιχεῖα δὲ λἐγει τὸ πλῆρες καὶ κενόν. κόσμους δὲ γίνεσθαι λέγει· λέγει· ὂταν μέγα κενὸν ἐκ τοῦ περιέχοντος ἀθροισθῇ πολλὰ σώματα καὶ συρρυῇ, προσκρούοντα ἀλλήλοις συμπλέκεσθαι τὰ ὁμοιοσχήμονα καὶ παραπλήσια τὰς μορφάς, καὶ περιπλεχθέντων ἄστρα γίνεσθαι, αὒξειν δὲ καὶ φιὀνειν διὰ τὴν ἀνάγκην. τίς δ’ ἂν εἴη ἡ ἀνάγκη, οὐ διώρισεν. Δημόκριτος δὲ Λευκίππου γίνεται γνὠροιμος. Δημόκριτος Δαμασίππου, Ἀβδηρίτης, πολλοῖς συμβαλὼν γυμνοσοφισταῖς ἐν Ἰνδοῖς καὶ ιερεῦσιν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἀστρολόγοις καὶ ἐν Βαβυλῶνι μάγοις. λέγει δὲ ὁμοίως Λευκίππῳ περὶ στοιχείων, πλήρους καὶ κενοῦ, τὸ μὲν πλῆρες λέγων ὄν, τὸ δὲ κενὸν οὐκ ὄν· ἔλεγε δὲ ὡς ἀεὶ κινουμένων τῶν ὄντων ἐν τῷ κενῷ· ἀπείρους δὲ εἶναι κόσμους καὶ μεγἐτί

Καὶ γὰρ καὶ Παρμενίδης ἓν μὲν τὸ πᾶν ὑποτίθεται τε καὶ ἀγέννητον καὶ σφαιροειδές, οὐδ' αὐτὸς ἐκφεύγων τὴν τῶν πολλῶν δόξαν, πῦρ λέγων καὶ γῆν τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, τὴν μὲν γῆν ὡς ὕλην, τὸ δὲ πῦρ ὡς αἴτιον καὶ ποιοῦν. τὸν κόσμον ἔφη φθειρεσθαι, ᾦ δὲ τρόπῳ, οὐκ ἐἶπεν. ὁ αὐτὸς δὲ εἶπεν ἀΐδιον εἶναι τὸ πᾶν καὶ οὐ γενόμενον καὶ σφαιροειδὲς καὶ ὄμοιον, οὐκ ἔχον δὲ ἐν ἑαυτῷ, καὶ ἀκίνητον καὶ πεπερασμένον. Λεύκιππος δὲ Ζήνωνος ἑταῖρος οὐ τὴν αὐτὴν δ'πκξαν διετήρησεν, ἀλλά φησιν ἄπειρα εἶναι καὶ ἀεὶ κινούμενα καὶ κινοὐμενα καὶ μεταβολὴν συνεχῶς οὖσαν. στοιχεῖα δὲ λἐγει τὸ πλῆρες καὶ κενόν. κόσμους δὲ γίνεσθαι λέγει· λέγει· ὂταν μέγα κενὸν ἐκ τοῦ περιέχοντος ἀθροισθῇ πολλὰ σώματα καὶ συρρυῇ, προσκρούοντα ἀλλήλοις συμπλέκεσθαι τὰ ὁμοιοσχήμονα καὶ παραπλήσια τὰς μορφάς, καὶ περιπλεχθέντων ἄστρα γίνεσθαι, αὒξειν δὲ καὶ φιὀνειν διὰ τὴν ἀνάγκην. τίς δ’ ἂν εἴη ἡ ἀνάγκη, οὐ διώρισεν. Δημόκριτος δὲ Λευκίππου γίνεται γνὠροιμος. Δημόκριτος Δαμασίππου, Ἀβδηρίτης, πολλοῖς συμβαλὼν γυμνοσοφισταῖς ἐν Ἰνδοῖς καὶ ιερεῦσιν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἀστρολόγοις καὶ ἐν Βαβυλῶνι μάγοις. λέγει δὲ ὁμοίως Λευκίππῳ περὶ στοιχείων, πλήρους καὶ κενοῦ, τὸ μὲν πλῆρες λέγων ὄν, τὸ δὲ κενὸν οὐκ ὄν· ἔλεγε δὲ ὡς ἀεὶ κινουμένων τῶν ὄντων ἐν τῷ κενῷ· ἀπείρους δὲ εἶναι κόσμους καὶ μεγἐτί

Καὶ γὰρ καὶ Παρμενίδης ἓν μὲν τὸ πᾶν ὑποτίθεται τε καὶ ἀγέννητον καὶ σφαιροειδές, οὐδ' αὐτὸς ἐκφεύγων τὴν τῶν πολλῶν δόξαν, πῦρ λέγων καὶ γῆν τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, τὴν μὲν γῆν ὡς ὕλην, τὸ δὲ πῦρ ὡς αἴτιον καὶ ποιοῦν. τὸν κόσμον ἔφη φθειρεσθαι, ᾦ δὲ τρόπῳ, οὐκ ἐἶπεν. ὁ αὐτὸς δὲ εἶπεν ἀΐδιον εἶναι τὸ πᾶν καὶ οὐ γενόμενον καὶ σφαιροειδὲς καὶ ὄμοιον, οὐκ ἔχον δὲ ἐν ἑαυτῷ, καὶ ἀκίνητον καὶ πεπερασμένον. Λεύκιππος δὲ Ζήνωνος ἑταῖρος οὐ τὴν αὐτὴν δ'πκξαν διετήρησεν, ἀλλά φησιν ἄπειρα εἶναι καὶ ἀεὶ κινούμενα καὶ κινοὐμενα καὶ μεταβολὴν συνεχῶς οὖσαν. στοιχεῖα δὲ λἐγει τὸ πλῆρες καὶ κενόν. κόσμους δὲ γίνεσθαι λέγει· λέγει· ὂταν μέγα κενὸν ἐκ τοῦ περιέχοντος ἀθροισθῇ πολλὰ σώματα καὶ συρρυῇ, προσκρούοντα ἀλλήλοις συμπλέκεσθαι τὰ ὁμοιοσχήμονα καὶ παραπλήσια τὰς μορφάς, καὶ περιπλεχθέντων ἄστρα γίνεσθαι, αὒξειν δὲ καὶ φιὀνειν διὰ τὴν ἀνάγκην. τίς δ’ ἂν εἴη ἡ ἀνάγκη, οὐ διώρισεν. Δημόκριτος δὲ Λευκίππου γίνεται γνὠροιμος. Δημόκριτος Δαμασίππου, Ἀβδηρίτης, πολλοῖς συμβαλὼν γυμνοσοφισταῖς ἐν Ἰνδοῖς καὶ ιερεῦσιν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἀστρολόγοις καὶ ἐν Βαβυλῶνι μάγοις. λέγει δὲ ὁμοίως Λευκίππῳ περὶ στοιχείων, πλήρους καὶ κενοῦ, τὸ μὲν πλῆρες λέγων ὄν, τὸ δὲ κενὸν οὐκ ὄν· ἔλεγε δὲ ὡς ἀεὶ κινουμένων τῶν ὄντων ἐν τῷ κενῷ· ἀπείρους δὲ εἶναι κόσμους καὶ μεγἐτί

3049 CONTRA HAERESES LIB. Ι. 3950 γενέσθαι ἐκ τῆς περιψύξεως τοῦ ἀέρος τοῦ περιέχον- A psycham. Consentiunt autem etiam migrationem τος, διὸ καὶ καλεῖσθαι ψυχήν. Ὁμολογοῦσι δὲ καὶ μετενσωμάτωσιν γίνεσθαι ὡρισμένων οὐσῶν τῶν ψυ χῶν. Προσδέχονται δὲ ἐκπύρωσιν οι ἔσεσθαι καὶ καθαρ- σιν τοῦ κόσμου τούτου, οἱ μὲν παντὸς, οἱ δὲ μέρους, καὶ κατὰ μέρος δὲ αὐτὸν καθαίρεσθαι λέγουσιν· καὶ σχεδόν τὴν φθορὰν καὶ τὴν ἑτέρου ἐξ αὐτῆς γένεσιν κάθαρσιν οι ονομάζουσιν. Σώματα δὲ πάντα ὑπέθεντο, καὶ σῶμα διὰ σώματος μὲν χωρείν, 88, ἀλλὰ ἀνάκλα σιν οι εἶναι καὶ πεπληρῶσθαι πάντα καὶ μηδὲν εἶναι κενόν. Ταῦτα καὶ οἱ Στωϊκοί. ἔθετο. Αρχὰς μὲν τῶν ὅλων ὑπέθετο ἀτόμους καὶ κενόν. Κενὸν μὲν οἷον τόπον τῶν ἐσομένων, ἀτόμους δὲ τὴν ὕλην, ἐξ ἧς τὰ πάντα. Ἐκ δὲ τῶν ἀτόμων συνελθόντων γενέσθαι καὶ τὸν Θεὸν, καὶ [p. 27. 28] τὰ στοιχεῖα 88 πάντα, καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς πάντα καὶ 30 ζῶα καὶ ἄλλα, ὡς μηδὲν γίνεσθαι μήτε συνεστάναι, εἰ μὴ ἐκ τῶν ἀτόμων εἴη. Τὰς δὲ ἀτόμους τὸ λεπτο μερέστατον καὶ ἐφ' " οὗ οὐκ ἂν γένοιτο κέντρον οὐδὲ σημεῖον οὐδὲν οὐδὲ διαίρεσις οὐδεμία, ἔφη είναι, διδ καὶ ἀτόμους αὐτὰς ὠνόμασε. Τὸν δὲ Θεὸν ὁμολογῶν εἶναι ἀΐδιον καὶ ἄφθαρτόν φησι μηδενὸς προνοεῖν, καὶ ὅλως πρόνοιαν μὴ εἶναι μηδὲ εἰμαρμένην, ἀλλὰ πάντα κατὰ αὐτοματισμὸν γίνεσθαι. Καθῆσθαι γὰρ τὸν Θεὸν ἐν τοῖς μετακοσμίοις, οὕτω καλουμένοις 10 ὑπ' αὐτοῦ· ἔξω γάρ τι τοῦ κόσμου οἰκητήριον τοῦ Θεοῦ ἔθετο εἶναι, λεγόμενον τὰ μετακόσμια, ήδεσθαί τε καὶ ἡσυχάζειν ἐν τῇ ἀκροτάτῃ εὐφροσύνῃ, καὶ μήτε αὐτὸν πράγματα 3 έχειν μήτε ἄλλοις παρέχειν. Οἷς ἀκόλουθον καὶ τὸν περὶ τῶν σοφῶν ἀνδρῶν πε- ποίηται λόγον, λέγων τὸ τέλος τῆς σοφίας εἶναι ἡδονήν. "Αλλοι δὲ ἄλλως τὸ ὄνομα τῆς ἡδονῆς ἐξέλα- δον· οἱ μὲν γὰρ κατενόησαν οι τὰς ἐπιθυμίας, οἱ δὲ τὴν ἐπὶ τῇ ἀρετῇ ἡδονήν. Τὰς δὲ ψυχὰς τῶν ἀν θρώπων λύεσθα: ἅμα τοῖς σώμασιν, ὥσπερ καὶ συγ γεννᾶσθαι αὐτοῖς τίθεται· αἷμα γὰρ αὐτὰς εἶναι, οὗ ἐξελθόντος ἢ τραπέντος ἀπόλλυσθαι ὅλον τὸν ἄνθρω- πον, ᾧ ἀκολουθεῖ μήτε κρίσεις εἶναι ἐν ᾅδου, μήτε δικαστήρια, ὡς ὅ τι ἂν δράσῃ τις ἐν τῷ βίῳ τούτῳ καὶ διαλάθῃ ἀνεύθυνον εἶναι παντελῶς. Οὕτως οὖν καὶ Ἐπίκουρος. 39 68 μαϊκή, διὰ τὸ ἐν τῇ Ακαδημίᾳ τὰς διατριβὰς αὐτοὺς ποιεῖσθαι, ὧν ἄρξας ὁ Πύρρων, ἀφ' οὗ Πυρρώνειοι 8 ἐκλήθησαν φιλόσοφοι, τὴν ἀκαταληψίαν ἁπάντων πρώ- τος εἰσήγαγεν, ὡς ἐπιχειρεῖν μὲν εἰς ἑκάτερα, μὴ μένα τοῦ ἀποφαίνεσθαι μηδέν. Οὐδὲν γὰρ εἶναι οὔτε τῶν νοη- τῶν οὔτε τῶν αἰσθητῶν ἀληθὲς, ἀλλὰ δοκεῖν τοῖς ἀνθρώ- ποις οὕτως ἔχειν. Ρευστήν τε εἶναι τὴν οὐσίαν πα σαν καὶ μεταβλητὴν, καὶ μηδέποτε ἐν τῷ αὐτῷ μέσ γειν. Οἱ μὲν οὖν τῶν ᾿Ακαδημαϊκῶν λέγουσι μὴ animarum exsistere, cum definitæ sint animæ. Su- munt autem conflagrationem fore et purgationem hujus mundi, alii universi, partis alii et per partem cum purgari aiunt, et pene interitum alinsque ex eo generationem purgationem appellant. Corpora autem universa ponunt et corpus penetrare quidem per corpus, sed refractionem esse, et impleta esse omnia nec quidquam: esse vacuum. Hæc quidem et Stoici. Epicurus autem pene contrariam universis doctri- nan professus est. Principia omnium statuit ato- mos et inane: inane quidem tanquam spatium rerum futurarum, atomos autem materiem, ex qua uni- Β versa. Ex congressis autem alonis exstitisse 42- 43 eliam Deuin et elementa et mundos ] et qu sunt în eis omnia, et animalia et reliqua, ut nihil neque fiat neque exstiterit, nisi quod ex atomis natum sit. Atomos autem tenuissimum et in quo esse nequeat neque centrum, neque signum, nec denique divisio ulla dixit esse, quapropter et atomos eas vocavit. Deum autem peremem et immortalem confessus esse dicit nullius rei providentiam ha- bere, ncque omnino esse providentiam nec fatum, sed omnia fortuito fieri. Considere enim Deum in locis, quæ intermundia appellat; extra enim mun- dum quoddam Dei habitaculum esse statuit eaque intermundia vocari, lætarique et rcquiescere in extre- ma hilaritate, neque ipsum vel habere negotia vel præbere aliis. Quibus consentaneam et de sapien- tibus hominibus instituit disputationem, dicens finem sapientiæ esse voluptatem. Alii autem aliter vocem voluptatis interpretati sunt; alii enim intel- lexerunt cupiditates, alii autem eam voluptatem, quam habet virtus. Animas autem hominum solvi simul cum corporibus, sicuti etiam una gigni statuit, sanguinen enim cas esse, quo egresso aut mulato interire totum hominem, cui consectarium est, quod nulla esse statuit judicia in Orco neque tribunalia, ut, quidquid commiserit quispiam in hac vita et la- tuerit, plane impune illi sit. lta igitur et Epicurus. C η Alia schola philosophorum vocata est Academi- corum, quia in Academia conversationes instituere solebant, quorum dux qui exstitit Pyrrho, a quo Pyrrhouei vocati sunt philosophi, incomprehensibi- litatem omnium primus introduxit, ut aggrediantur quidein in utramque partem, non vero definiant quidquam. Nihil enim esse neque comprehensibilium neque sensibilium verum, sed videri hominibus ita esse, fluidamque esse materiem omnera et mu'abi- lem nec unquam in codem loco permanere. Jain VARIE LECTIONES. Οι εμπύρωσιν Ο. Το κάθαρσιν Roeperus ; καθάρσιον vulgo. 38 μὲν χωρεῖν. μὴ χωρεῖν vulgo. "ανά κλασιν 11. Bitterus ; ἀνάστασιν vulgο; ἀντίστασιν Salvinius. 3 Roeperns p. 626 ad doctrinam Epicuri congruenter ila scriptum malit : καὶ τὰ στοιχεῖα, καὶ τοὺς κόσμους, καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς πάντα. Η πάντα καὶ Die ζώα om. Τ. " ἐφ' Roeperus; μεθ' νulgo. Η καλουμένοις Gronovius: καλουμένου libri. 8ο ούτε αὐτὸν πράγμα ἔχειν, οὔτε ἄλλῳ παρέχειν· ᾧ ἀκόλουθον Τ. τὸ τῆς σοφίας, αὐτοῖς Τ. " κατενόησαν — κατά ἔθνη τοίχο, κατ' αίσθησιν Roeperu-. ½³ó; Reperns; wy vulgo. " ο Πυλώνιοι vulgo. - 21. Επίκουρος δὲ σχεδὸν ἐναντίαν πᾶσι δόξαν 23. Αλλη δὲ αἵρεσις φιλοσόφων ἐκλήθη Ακαδη

3051 ORIGENIS 3032 ἁπλῶς ἐπιχειρήσαντας ἐᾷν· οἱ δὲ τὸ οὐ μᾶλλον προσέθεσαν, λέγοντες οὐ μᾶλλον τὸ πῦρ πυρ το εξ και ἢ ἄλλο τι. Οὐ μέντοι ἀπεφήναντο αὐτὸ τί να ἐστιν, ἀλλὰ τὸ τοιάνδε. alii ex Academicis dicunt non oportere omnino de Λ δεῖν τὴν ἀρχὴν περὶ μηδενὸς ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ' quoquam affirmare, sed tantum aggressos mittere. Alii autem illud non magis adjecerunt, his usi ver- bis; non magis ignis, 44-45 ignis quam quodvis aliud. Illud autem nou déclaraverunt, iguis ipse quid esset, sed in hunc modum. $1 μένων ἐν τοῖς Βραχμάναις, οἱ βίον μὲν αὐτάρκη προ- βάλλονται, ἐμψύχων δὲ καὶ τῶν διὰ πυρὸς βρωμάτων πάντων ἀπέχονται, ἀκροδρύοις ἀρκούμενοι, μηδὲ αὐτὰ ταῦτα τρυγῶντες, ἀλλὰ τὰ πίπτοντα εἰς τὴν γῆν σε βαστάζοντες ζῶσιν, ὕδωρ ποταμοῦ Ταγαδενα πίνοντες. Διαβιοῦσι δὲ γυμνοί, τὸ σῶμα ἔνδυμα τη ψυχῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγοντες. Οὗτος “ τὸν Θεὸν φῶς εἶναι λέγουσιν, οὐχ ὁποῖόν τις ὁρᾷ, οὐδ᾽ υἷον ἥλιος καὶ πῦρ, ἀλλὰ ἐστιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς λόγος, οὐχ ὁ ἔναρθρος, ἀλλὰ ὁ τῆς γνώσεως, δι᾿ οὗ τὰ κρυπτὰ τῆς φύσεως ο μυστήρια ὁρᾶται σοφοῖς. Τοῦτο δὲ τὸ φῶς, ὅ φασι λόγον τὸν Θεὸν, αὐτοὺς μένους εἰδέναι το Βραχμένας εν λέγουσι, διὰ τὸ ἀπολ ρίψαι μόνους τὴν κενοδοξίαν, ὅς σε ἐστι χιτῶν τῆς ψυχῆς ἔσχατος. Οὗτοι θανάτου καταφρονοῦσιν· ἀεὶ δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν το ὀνομάζουσι, καθώς προείπομεν, ὕμνους τε ἀναπέμπουσιν. Οὔτε δὲ γυναίκες παρ' αὐτοῖς οὔτε τεχνοῦσιν. Οἱ δὲ τοῦ ὁμοίου αὐτοῖς βίο ὁρεχθέντες ἐκ τῆς ἀντιπέραν χώρας τοῦ ποταμοῦ διαπερήσαντες ἐκεῖσε ἐναπομένουσιν, ἀναστρέφοντες μηκέτι· καὶ αὐτοὶ δὲ Βραχμάνες καλοῦνται. Βίον το δὲ οὐχ ὁμοίως διάγουσιν· εἰσὶ γὰρ καὶ γυναῖκες ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξ ὧνπερ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες γεννώνται C καὶ γεννῶσιν. Τοῦτον δὲ τὸν λόγον συ, ὃν Θεὸν ἀνα μάζουσι, σωματικὸν εἶναι, περικείμενόν τε σώμα ἔξωθεν ἑαυτοῦ, καθάπερ εἴ τις τὸ ἐκ τῶν προβάτων Ενδυμα φορεῖ, ἀπεκδυσάμενον δὲ τὸ σῶμα, δ περί κειται, ὀφθαλμοφανῶς φαίνεσθαι. Πόλεμον δὲ εἶναι ἐν τῷ περικειμένῳ αὐτῶν σώματι οἱ Βραχμάνες λέ γουσι [καὶ πλήρες σε είναι πολεμίων σ' αὐτοῖς τὸ σῶμα νενομίκασι ], πρὸς ὁ ὡς πρὸς πολεμίους παρα τεταγμένοι μάχονται, καθώς προδεδηλώκαμεν. Πάντ τὰς δὲ ἀνθρώπους λέγουσιν αἰχμαλώτους εἶναι τῶν ἰδίων συγγενῶν πολεμίων, γαστρὸς καὶ αἰδοίων, λαι μοῦ, ὀργῆς, χαρᾶς, λύπης, ἐπιθυμίας καὶ τῶν ὁμοίων. Μόνος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν χωρεῖ ὁ κατὰ τούτων ἐγείρας τρόπαιον. Διὸ Δάνδαμιν μὲν πρὸς ὅν 'Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν εἰσῆλθεν, [p. 30. 51] ὡς νενικηκότα τον πόλεμον τὸν ἐν τῷ σώματι, Βραχμάνες θεολογοῦσι· Καλάνου δὲ καταφέρονται ὡς ἀσεβῶς ἀποστατήσαν τος τῆς κατ' αὐτοὺς φιλοσοφίας. Αποθέμενοι δὲ Βραχμάνες τὸ σῶμα ὥσπερ ἐξ ὕδατος ἰχθύες άνα- κύψαντες εἰς αέρα καθαρὸν ὁρῶσι τὸν ἥλιον. Est autem etiam in Indis schola philosophantium in Brachmanis. Qui vitam cum abstinentem sectan- tur, animatis et igui coctis cibis omnibus abstinent sequiescuntque in frugibus arborum, et ne has qui- dein decerpentes, sed quæ ceciderunt in terram auferentes vivunt, aquam fluminis Tagabena biben- tes. Per olunem autem vitam agunt nudi, corpus vestimentum animæ a Deo tributum esse affirman- tes. Ili Deum lucem esse dictitant, non qualem quis cernit, nec qualis sol et ignis, sed est iis Deus Legus, Β non articulatus, sed cognitionis, per quem abscon- dita naturæ arcana cernuntur sapientibus. Hanc au- tem lucem, quam dicunt Logum Deum, semet solos novisse qui sint Brachmanes, quippe qui soli abje- cerint vanam opinationem, quod est velamen ani- niæ extremum. Hi mortem contemnunt, celebrant autem domestica lingua Deum, quem vocant eo no- mine, quo supra diximus, Lymnosque iu sublime mittunt. Neque autem mulieres inter illas, neque procreant liberos. Qui autem similem illis vitam alfectant, ex terra quæ traus lumen est transgressi illuc inter illos manent, nec unquam revertuntur, et ipsi autem Brachmanes vocantur. Vitam autem non eodem modo peragunt; sunt enim etiam mulieres in ea regione, ex quibus qui inbabitant ea loca et generantur et generant. Hunc autem Logum, quem Deum vocant, corporeum esse et vestitum corpore extra sese, tanquam cum quis pellem ovilem gestęt, exuto autem corpore, quo vestitus sit, clare oculis patere. Bellum autein inesse in corpore, quo vestian- Wr, docent Brachmanes [et plenum esse corpus hostium arbitrantur ], contra quod tanquam contra hostes justa acie depugnant, sicuti antea declara- vimus. Omnes autem homines ajunt captivos esse congenitorum suorum hostium, ventris et puden- dorum, gulæ, iræ, lætitiæ, luctus, cupiditatis et quæ sunt reliqua. Solus autem ad Deum graditur qui do his tropæum erexit. Quapropter Dandamin, ad quem Alexander Macedo accessit, 46-47 tanquam victorem belli, quod est in corpore, Brachmanes pro divino numine venerantur. Calanum autem in- sectantur, ul qui præter ſas desciverit a philosophia sua. Deposito autem corpore Brachimanes tanquam ex aqua exsilientes pisces in purum aerem conspi- cautur solem. - D $8 VARIÆ LECTIONES. . σὲ τὸ οὐ μᾶλλον — οὐ μᾶλλον Roeperus p. 628 Coll. Sext. Empir. Pyrrbon. hypotypos. I, 188 192; Diog. Laert. 13. 73; Gell. noctt. Αtt. xι, Β : τὸ μᾶλλον τὸ μᾶλλον vulgo. " πῦρ πυρ. πύρ vulgo. “ αὐτὸ τί. αὐτὸ τὸ τί Roeperus. ' ἐν τῇ γῇ Τ. • Οὗτοι Boeperus: Αὐτοὶ νυίγω. " φύσεως Roeperus p. 629 : γνώσεως νulgo. " εἰδέναι. ἰδεῖν Roeperus, οι Βραχμάνες Roeperus. οι Βραχμάνες Roeperus, & Roc - σε ως rus : 8 vulgo. 68 φωνῇ Θεόν. φῶς τὸν Θεὸν Rocperus. Από ᾅδους δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν, ἐν ὀνομάζουσι, κ. τ. λ. ? ο Βίῳ Κυλης. Immerito videtur de sinceritate horum verborum dubitare Roeper vs. of Verla καὶ νενομίκασι uncis inclusit Boeperus. οι πολεμίων Roeperus; πολέμων vulgo, σε απο - στήσαντος Β. Ο. 24. Εστι δὲ καὶ παρὰ Ἰνδοῖ; αἵρεσις φιλοσοφου

3051 ORIGENIS 3032 ἁπλῶς ἐπιχειρήσαντας ἐᾷν· οἱ δὲ τὸ οὐ μᾶλλον προσέθεσαν, λέγοντες οὐ μᾶλλον τὸ πῦρ πυρ το εξ και ἢ ἄλλο τι. Οὐ μέντοι ἀπεφήναντο αὐτὸ τί να ἐστιν, ἀλλὰ τὸ τοιάνδε. alii ex Academicis dicunt non oportere omnino de Λ δεῖν τὴν ἀρχὴν περὶ μηδενὸς ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ' quoquam affirmare, sed tantum aggressos mittere. Alii autem illud non magis adjecerunt, his usi ver- bis; non magis ignis, 44-45 ignis quam quodvis aliud. Illud autem nou déclaraverunt, iguis ipse quid esset, sed in hunc modum. $1 μένων ἐν τοῖς Βραχμάναις, οἱ βίον μὲν αὐτάρκη προ- βάλλονται, ἐμψύχων δὲ καὶ τῶν διὰ πυρὸς βρωμάτων πάντων ἀπέχονται, ἀκροδρύοις ἀρκούμενοι, μηδὲ αὐτὰ ταῦτα τρυγῶντες, ἀλλὰ τὰ πίπτοντα εἰς τὴν γῆν σε βαστάζοντες ζῶσιν, ὕδωρ ποταμοῦ Ταγαδενα πίνοντες. Διαβιοῦσι δὲ γυμνοί, τὸ σῶμα ἔνδυμα τη ψυχῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγοντες. Οὗτος “ τὸν Θεὸν φῶς εἶναι λέγουσιν, οὐχ ὁποῖόν τις ὁρᾷ, οὐδ᾽ υἷον ἥλιος καὶ πῦρ, ἀλλὰ ἐστιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς λόγος, οὐχ ὁ ἔναρθρος, ἀλλὰ ὁ τῆς γνώσεως, δι᾿ οὗ τὰ κρυπτὰ τῆς φύσεως ο μυστήρια ὁρᾶται σοφοῖς. Τοῦτο δὲ τὸ φῶς, ὅ φασι λόγον τὸν Θεὸν, αὐτοὺς μένους εἰδέναι το Βραχμένας εν λέγουσι, διὰ τὸ ἀπολ ρίψαι μόνους τὴν κενοδοξίαν, ὅς σε ἐστι χιτῶν τῆς ψυχῆς ἔσχατος. Οὗτοι θανάτου καταφρονοῦσιν· ἀεὶ δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν το ὀνομάζουσι, καθώς προείπομεν, ὕμνους τε ἀναπέμπουσιν. Οὔτε δὲ γυναίκες παρ' αὐτοῖς οὔτε τεχνοῦσιν. Οἱ δὲ τοῦ ὁμοίου αὐτοῖς βίο ὁρεχθέντες ἐκ τῆς ἀντιπέραν χώρας τοῦ ποταμοῦ διαπερήσαντες ἐκεῖσε ἐναπομένουσιν, ἀναστρέφοντες μηκέτι· καὶ αὐτοὶ δὲ Βραχμάνες καλοῦνται. Βίον το δὲ οὐχ ὁμοίως διάγουσιν· εἰσὶ γὰρ καὶ γυναῖκες ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξ ὧνπερ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες γεννώνται C καὶ γεννῶσιν. Τοῦτον δὲ τὸν λόγον συ, ὃν Θεὸν ἀνα μάζουσι, σωματικὸν εἶναι, περικείμενόν τε σώμα ἔξωθεν ἑαυτοῦ, καθάπερ εἴ τις τὸ ἐκ τῶν προβάτων Ενδυμα φορεῖ, ἀπεκδυσάμενον δὲ τὸ σῶμα, δ περί κειται, ὀφθαλμοφανῶς φαίνεσθαι. Πόλεμον δὲ εἶναι ἐν τῷ περικειμένῳ αὐτῶν σώματι οἱ Βραχμάνες λέ γουσι [καὶ πλήρες σε είναι πολεμίων σ' αὐτοῖς τὸ σῶμα νενομίκασι ], πρὸς ὁ ὡς πρὸς πολεμίους παρα τεταγμένοι μάχονται, καθώς προδεδηλώκαμεν. Πάντ τὰς δὲ ἀνθρώπους λέγουσιν αἰχμαλώτους εἶναι τῶν ἰδίων συγγενῶν πολεμίων, γαστρὸς καὶ αἰδοίων, λαι μοῦ, ὀργῆς, χαρᾶς, λύπης, ἐπιθυμίας καὶ τῶν ὁμοίων. Μόνος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν χωρεῖ ὁ κατὰ τούτων ἐγείρας τρόπαιον. Διὸ Δάνδαμιν μὲν πρὸς ὅν 'Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν εἰσῆλθεν, [p. 30. 51] ὡς νενικηκότα τον πόλεμον τὸν ἐν τῷ σώματι, Βραχμάνες θεολογοῦσι· Καλάνου δὲ καταφέρονται ὡς ἀσεβῶς ἀποστατήσαν τος τῆς κατ' αὐτοὺς φιλοσοφίας. Αποθέμενοι δὲ Βραχμάνες τὸ σῶμα ὥσπερ ἐξ ὕδατος ἰχθύες άνα- κύψαντες εἰς αέρα καθαρὸν ὁρῶσι τὸν ἥλιον. Est autem etiam in Indis schola philosophantium in Brachmanis. Qui vitam cum abstinentem sectan- tur, animatis et igui coctis cibis omnibus abstinent sequiescuntque in frugibus arborum, et ne has qui- dein decerpentes, sed quæ ceciderunt in terram auferentes vivunt, aquam fluminis Tagabena biben- tes. Per olunem autem vitam agunt nudi, corpus vestimentum animæ a Deo tributum esse affirman- tes. Ili Deum lucem esse dictitant, non qualem quis cernit, nec qualis sol et ignis, sed est iis Deus Legus, Β non articulatus, sed cognitionis, per quem abscon- dita naturæ arcana cernuntur sapientibus. Hanc au- tem lucem, quam dicunt Logum Deum, semet solos novisse qui sint Brachmanes, quippe qui soli abje- cerint vanam opinationem, quod est velamen ani- niæ extremum. Hi mortem contemnunt, celebrant autem domestica lingua Deum, quem vocant eo no- mine, quo supra diximus, Lymnosque iu sublime mittunt. Neque autem mulieres inter illas, neque procreant liberos. Qui autem similem illis vitam alfectant, ex terra quæ traus lumen est transgressi illuc inter illos manent, nec unquam revertuntur, et ipsi autem Brachmanes vocantur. Vitam autem non eodem modo peragunt; sunt enim etiam mulieres in ea regione, ex quibus qui inbabitant ea loca et generantur et generant. Hunc autem Logum, quem Deum vocant, corporeum esse et vestitum corpore extra sese, tanquam cum quis pellem ovilem gestęt, exuto autem corpore, quo vestitus sit, clare oculis patere. Bellum autein inesse in corpore, quo vestian- Wr, docent Brachmanes [et plenum esse corpus hostium arbitrantur ], contra quod tanquam contra hostes justa acie depugnant, sicuti antea declara- vimus. Omnes autem homines ajunt captivos esse congenitorum suorum hostium, ventris et puden- dorum, gulæ, iræ, lætitiæ, luctus, cupiditatis et quæ sunt reliqua. Solus autem ad Deum graditur qui do his tropæum erexit. Quapropter Dandamin, ad quem Alexander Macedo accessit, 46-47 tanquam victorem belli, quod est in corpore, Brachmanes pro divino numine venerantur. Calanum autem in- sectantur, ul qui præter ſas desciverit a philosophia sua. Deposito autem corpore Brachimanes tanquam ex aqua exsilientes pisces in purum aerem conspi- cautur solem. - D $8 VARIÆ LECTIONES. . σὲ τὸ οὐ μᾶλλον — οὐ μᾶλλον Roeperus p. 628 Coll. Sext. Empir. Pyrrbon. hypotypos. I, 188 192; Diog. Laert. 13. 73; Gell. noctt. Αtt. xι, Β : τὸ μᾶλλον τὸ μᾶλλον vulgo. " πῦρ πυρ. πύρ vulgo. “ αὐτὸ τί. αὐτὸ τὸ τί Roeperus. ' ἐν τῇ γῇ Τ. • Οὗτοι Boeperus: Αὐτοὶ νυίγω. " φύσεως Roeperus p. 629 : γνώσεως νulgo. " εἰδέναι. ἰδεῖν Roeperus, οι Βραχμάνες Roeperus. οι Βραχμάνες Roeperus, & Roc - σε ως rus : 8 vulgo. 68 φωνῇ Θεόν. φῶς τὸν Θεὸν Rocperus. Από ᾅδους δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν, ἐν ὀνομάζουσι, κ. τ. λ. ? ο Βίῳ Κυλης. Immerito videtur de sinceritate horum verborum dubitare Roeper vs. of Verla καὶ νενομίκασι uncis inclusit Boeperus. οι πολεμίων Roeperus; πολέμων vulgo, σε απο - στήσαντος Β. Ο. 24. Εστι δὲ καὶ παρὰ Ἰνδοῖ; αἵρεσις φιλοσοφου

3051 ORIGENIS 3032 ἁπλῶς ἐπιχειρήσαντας ἐᾷν· οἱ δὲ τὸ οὐ μᾶλλον προσέθεσαν, λέγοντες οὐ μᾶλλον τὸ πῦρ πυρ το εξ και ἢ ἄλλο τι. Οὐ μέντοι ἀπεφήναντο αὐτὸ τί να ἐστιν, ἀλλὰ τὸ τοιάνδε. alii ex Academicis dicunt non oportere omnino de Λ δεῖν τὴν ἀρχὴν περὶ μηδενὸς ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ' quoquam affirmare, sed tantum aggressos mittere. Alii autem illud non magis adjecerunt, his usi ver- bis; non magis ignis, 44-45 ignis quam quodvis aliud. Illud autem nou déclaraverunt, iguis ipse quid esset, sed in hunc modum. $1 μένων ἐν τοῖς Βραχμάναις, οἱ βίον μὲν αὐτάρκη προ- βάλλονται, ἐμψύχων δὲ καὶ τῶν διὰ πυρὸς βρωμάτων πάντων ἀπέχονται, ἀκροδρύοις ἀρκούμενοι, μηδὲ αὐτὰ ταῦτα τρυγῶντες, ἀλλὰ τὰ πίπτοντα εἰς τὴν γῆν σε βαστάζοντες ζῶσιν, ὕδωρ ποταμοῦ Ταγαδενα πίνοντες. Διαβιοῦσι δὲ γυμνοί, τὸ σῶμα ἔνδυμα τη ψυχῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγοντες. Οὗτος “ τὸν Θεὸν φῶς εἶναι λέγουσιν, οὐχ ὁποῖόν τις ὁρᾷ, οὐδ᾽ υἷον ἥλιος καὶ πῦρ, ἀλλὰ ἐστιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς λόγος, οὐχ ὁ ἔναρθρος, ἀλλὰ ὁ τῆς γνώσεως, δι᾿ οὗ τὰ κρυπτὰ τῆς φύσεως ο μυστήρια ὁρᾶται σοφοῖς. Τοῦτο δὲ τὸ φῶς, ὅ φασι λόγον τὸν Θεὸν, αὐτοὺς μένους εἰδέναι το Βραχμένας εν λέγουσι, διὰ τὸ ἀπολ ρίψαι μόνους τὴν κενοδοξίαν, ὅς σε ἐστι χιτῶν τῆς ψυχῆς ἔσχατος. Οὗτοι θανάτου καταφρονοῦσιν· ἀεὶ δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν το ὀνομάζουσι, καθώς προείπομεν, ὕμνους τε ἀναπέμπουσιν. Οὔτε δὲ γυναίκες παρ' αὐτοῖς οὔτε τεχνοῦσιν. Οἱ δὲ τοῦ ὁμοίου αὐτοῖς βίο ὁρεχθέντες ἐκ τῆς ἀντιπέραν χώρας τοῦ ποταμοῦ διαπερήσαντες ἐκεῖσε ἐναπομένουσιν, ἀναστρέφοντες μηκέτι· καὶ αὐτοὶ δὲ Βραχμάνες καλοῦνται. Βίον το δὲ οὐχ ὁμοίως διάγουσιν· εἰσὶ γὰρ καὶ γυναῖκες ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξ ὧνπερ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες γεννώνται C καὶ γεννῶσιν. Τοῦτον δὲ τὸν λόγον συ, ὃν Θεὸν ἀνα μάζουσι, σωματικὸν εἶναι, περικείμενόν τε σώμα ἔξωθεν ἑαυτοῦ, καθάπερ εἴ τις τὸ ἐκ τῶν προβάτων Ενδυμα φορεῖ, ἀπεκδυσάμενον δὲ τὸ σῶμα, δ περί κειται, ὀφθαλμοφανῶς φαίνεσθαι. Πόλεμον δὲ εἶναι ἐν τῷ περικειμένῳ αὐτῶν σώματι οἱ Βραχμάνες λέ γουσι [καὶ πλήρες σε είναι πολεμίων σ' αὐτοῖς τὸ σῶμα νενομίκασι ], πρὸς ὁ ὡς πρὸς πολεμίους παρα τεταγμένοι μάχονται, καθώς προδεδηλώκαμεν. Πάντ τὰς δὲ ἀνθρώπους λέγουσιν αἰχμαλώτους εἶναι τῶν ἰδίων συγγενῶν πολεμίων, γαστρὸς καὶ αἰδοίων, λαι μοῦ, ὀργῆς, χαρᾶς, λύπης, ἐπιθυμίας καὶ τῶν ὁμοίων. Μόνος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν χωρεῖ ὁ κατὰ τούτων ἐγείρας τρόπαιον. Διὸ Δάνδαμιν μὲν πρὸς ὅν 'Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν εἰσῆλθεν, [p. 30. 51] ὡς νενικηκότα τον πόλεμον τὸν ἐν τῷ σώματι, Βραχμάνες θεολογοῦσι· Καλάνου δὲ καταφέρονται ὡς ἀσεβῶς ἀποστατήσαν τος τῆς κατ' αὐτοὺς φιλοσοφίας. Αποθέμενοι δὲ Βραχμάνες τὸ σῶμα ὥσπερ ἐξ ὕδατος ἰχθύες άνα- κύψαντες εἰς αέρα καθαρὸν ὁρῶσι τὸν ἥλιον. Est autem etiam in Indis schola philosophantium in Brachmanis. Qui vitam cum abstinentem sectan- tur, animatis et igui coctis cibis omnibus abstinent sequiescuntque in frugibus arborum, et ne has qui- dein decerpentes, sed quæ ceciderunt in terram auferentes vivunt, aquam fluminis Tagabena biben- tes. Per olunem autem vitam agunt nudi, corpus vestimentum animæ a Deo tributum esse affirman- tes. Ili Deum lucem esse dictitant, non qualem quis cernit, nec qualis sol et ignis, sed est iis Deus Legus, Β non articulatus, sed cognitionis, per quem abscon- dita naturæ arcana cernuntur sapientibus. Hanc au- tem lucem, quam dicunt Logum Deum, semet solos novisse qui sint Brachmanes, quippe qui soli abje- cerint vanam opinationem, quod est velamen ani- niæ extremum. Hi mortem contemnunt, celebrant autem domestica lingua Deum, quem vocant eo no- mine, quo supra diximus, Lymnosque iu sublime mittunt. Neque autem mulieres inter illas, neque procreant liberos. Qui autem similem illis vitam alfectant, ex terra quæ traus lumen est transgressi illuc inter illos manent, nec unquam revertuntur, et ipsi autem Brachmanes vocantur. Vitam autem non eodem modo peragunt; sunt enim etiam mulieres in ea regione, ex quibus qui inbabitant ea loca et generantur et generant. Hunc autem Logum, quem Deum vocant, corporeum esse et vestitum corpore extra sese, tanquam cum quis pellem ovilem gestęt, exuto autem corpore, quo vestitus sit, clare oculis patere. Bellum autein inesse in corpore, quo vestian- Wr, docent Brachmanes [et plenum esse corpus hostium arbitrantur ], contra quod tanquam contra hostes justa acie depugnant, sicuti antea declara- vimus. Omnes autem homines ajunt captivos esse congenitorum suorum hostium, ventris et puden- dorum, gulæ, iræ, lætitiæ, luctus, cupiditatis et quæ sunt reliqua. Solus autem ad Deum graditur qui do his tropæum erexit. Quapropter Dandamin, ad quem Alexander Macedo accessit, 46-47 tanquam victorem belli, quod est in corpore, Brachmanes pro divino numine venerantur. Calanum autem in- sectantur, ul qui præter ſas desciverit a philosophia sua. Deposito autem corpore Brachimanes tanquam ex aqua exsilientes pisces in purum aerem conspi- cautur solem. - D $8 VARIÆ LECTIONES. . σὲ τὸ οὐ μᾶλλον — οὐ μᾶλλον Roeperus p. 628 Coll. Sext. Empir. Pyrrbon. hypotypos. I, 188 192; Diog. Laert. 13. 73; Gell. noctt. Αtt. xι, Β : τὸ μᾶλλον τὸ μᾶλλον vulgo. " πῦρ πυρ. πύρ vulgo. “ αὐτὸ τί. αὐτὸ τὸ τί Roeperus. ' ἐν τῇ γῇ Τ. • Οὗτοι Boeperus: Αὐτοὶ νυίγω. " φύσεως Roeperus p. 629 : γνώσεως νulgo. " εἰδέναι. ἰδεῖν Roeperus, οι Βραχμάνες Roeperus. οι Βραχμάνες Roeperus, & Roc - σε ως rus : 8 vulgo. 68 φωνῇ Θεόν. φῶς τὸν Θεὸν Rocperus. Από ᾅδους δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν, ἐν ὀνομάζουσι, κ. τ. λ. ? ο Βίῳ Κυλης. Immerito videtur de sinceritate horum verborum dubitare Roeper vs. of Verla καὶ νενομίκασι uncis inclusit Boeperus. οι πολεμίων Roeperus; πολέμων vulgo, σε απο - στήσαντος Β. Ο. 24. Εστι δὲ καὶ παρὰ Ἰνδοῖ; αἵρεσις φιλοσοφου

3051 ORIGENIS 3032 ἁπλῶς ἐπιχειρήσαντας ἐᾷν· οἱ δὲ τὸ οὐ μᾶλλον προσέθεσαν, λέγοντες οὐ μᾶλλον τὸ πῦρ πυρ το εξ και ἢ ἄλλο τι. Οὐ μέντοι ἀπεφήναντο αὐτὸ τί να ἐστιν, ἀλλὰ τὸ τοιάνδε. alii ex Academicis dicunt non oportere omnino de Λ δεῖν τὴν ἀρχὴν περὶ μηδενὸς ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ' quoquam affirmare, sed tantum aggressos mittere. Alii autem illud non magis adjecerunt, his usi ver- bis; non magis ignis, 44-45 ignis quam quodvis aliud. Illud autem nou déclaraverunt, iguis ipse quid esset, sed in hunc modum. $1 μένων ἐν τοῖς Βραχμάναις, οἱ βίον μὲν αὐτάρκη προ- βάλλονται, ἐμψύχων δὲ καὶ τῶν διὰ πυρὸς βρωμάτων πάντων ἀπέχονται, ἀκροδρύοις ἀρκούμενοι, μηδὲ αὐτὰ ταῦτα τρυγῶντες, ἀλλὰ τὰ πίπτοντα εἰς τὴν γῆν σε βαστάζοντες ζῶσιν, ὕδωρ ποταμοῦ Ταγαδενα πίνοντες. Διαβιοῦσι δὲ γυμνοί, τὸ σῶμα ἔνδυμα τη ψυχῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγοντες. Οὗτος “ τὸν Θεὸν φῶς εἶναι λέγουσιν, οὐχ ὁποῖόν τις ὁρᾷ, οὐδ᾽ υἷον ἥλιος καὶ πῦρ, ἀλλὰ ἐστιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς λόγος, οὐχ ὁ ἔναρθρος, ἀλλὰ ὁ τῆς γνώσεως, δι᾿ οὗ τὰ κρυπτὰ τῆς φύσεως ο μυστήρια ὁρᾶται σοφοῖς. Τοῦτο δὲ τὸ φῶς, ὅ φασι λόγον τὸν Θεὸν, αὐτοὺς μένους εἰδέναι το Βραχμένας εν λέγουσι, διὰ τὸ ἀπολ ρίψαι μόνους τὴν κενοδοξίαν, ὅς σε ἐστι χιτῶν τῆς ψυχῆς ἔσχατος. Οὗτοι θανάτου καταφρονοῦσιν· ἀεὶ δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν το ὀνομάζουσι, καθώς προείπομεν, ὕμνους τε ἀναπέμπουσιν. Οὔτε δὲ γυναίκες παρ' αὐτοῖς οὔτε τεχνοῦσιν. Οἱ δὲ τοῦ ὁμοίου αὐτοῖς βίο ὁρεχθέντες ἐκ τῆς ἀντιπέραν χώρας τοῦ ποταμοῦ διαπερήσαντες ἐκεῖσε ἐναπομένουσιν, ἀναστρέφοντες μηκέτι· καὶ αὐτοὶ δὲ Βραχμάνες καλοῦνται. Βίον το δὲ οὐχ ὁμοίως διάγουσιν· εἰσὶ γὰρ καὶ γυναῖκες ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξ ὧνπερ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες γεννώνται C καὶ γεννῶσιν. Τοῦτον δὲ τὸν λόγον συ, ὃν Θεὸν ἀνα μάζουσι, σωματικὸν εἶναι, περικείμενόν τε σώμα ἔξωθεν ἑαυτοῦ, καθάπερ εἴ τις τὸ ἐκ τῶν προβάτων Ενδυμα φορεῖ, ἀπεκδυσάμενον δὲ τὸ σῶμα, δ περί κειται, ὀφθαλμοφανῶς φαίνεσθαι. Πόλεμον δὲ εἶναι ἐν τῷ περικειμένῳ αὐτῶν σώματι οἱ Βραχμάνες λέ γουσι [καὶ πλήρες σε είναι πολεμίων σ' αὐτοῖς τὸ σῶμα νενομίκασι ], πρὸς ὁ ὡς πρὸς πολεμίους παρα τεταγμένοι μάχονται, καθώς προδεδηλώκαμεν. Πάντ τὰς δὲ ἀνθρώπους λέγουσιν αἰχμαλώτους εἶναι τῶν ἰδίων συγγενῶν πολεμίων, γαστρὸς καὶ αἰδοίων, λαι μοῦ, ὀργῆς, χαρᾶς, λύπης, ἐπιθυμίας καὶ τῶν ὁμοίων. Μόνος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν χωρεῖ ὁ κατὰ τούτων ἐγείρας τρόπαιον. Διὸ Δάνδαμιν μὲν πρὸς ὅν 'Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν εἰσῆλθεν, [p. 30. 51] ὡς νενικηκότα τον πόλεμον τὸν ἐν τῷ σώματι, Βραχμάνες θεολογοῦσι· Καλάνου δὲ καταφέρονται ὡς ἀσεβῶς ἀποστατήσαν τος τῆς κατ' αὐτοὺς φιλοσοφίας. Αποθέμενοι δὲ Βραχμάνες τὸ σῶμα ὥσπερ ἐξ ὕδατος ἰχθύες άνα- κύψαντες εἰς αέρα καθαρὸν ὁρῶσι τὸν ἥλιον. Est autem etiam in Indis schola philosophantium in Brachmanis. Qui vitam cum abstinentem sectan- tur, animatis et igui coctis cibis omnibus abstinent sequiescuntque in frugibus arborum, et ne has qui- dein decerpentes, sed quæ ceciderunt in terram auferentes vivunt, aquam fluminis Tagabena biben- tes. Per olunem autem vitam agunt nudi, corpus vestimentum animæ a Deo tributum esse affirman- tes. Ili Deum lucem esse dictitant, non qualem quis cernit, nec qualis sol et ignis, sed est iis Deus Legus, Β non articulatus, sed cognitionis, per quem abscon- dita naturæ arcana cernuntur sapientibus. Hanc au- tem lucem, quam dicunt Logum Deum, semet solos novisse qui sint Brachmanes, quippe qui soli abje- cerint vanam opinationem, quod est velamen ani- niæ extremum. Hi mortem contemnunt, celebrant autem domestica lingua Deum, quem vocant eo no- mine, quo supra diximus, Lymnosque iu sublime mittunt. Neque autem mulieres inter illas, neque procreant liberos. Qui autem similem illis vitam alfectant, ex terra quæ traus lumen est transgressi illuc inter illos manent, nec unquam revertuntur, et ipsi autem Brachmanes vocantur. Vitam autem non eodem modo peragunt; sunt enim etiam mulieres in ea regione, ex quibus qui inbabitant ea loca et generantur et generant. Hunc autem Logum, quem Deum vocant, corporeum esse et vestitum corpore extra sese, tanquam cum quis pellem ovilem gestęt, exuto autem corpore, quo vestitus sit, clare oculis patere. Bellum autein inesse in corpore, quo vestian- Wr, docent Brachmanes [et plenum esse corpus hostium arbitrantur ], contra quod tanquam contra hostes justa acie depugnant, sicuti antea declara- vimus. Omnes autem homines ajunt captivos esse congenitorum suorum hostium, ventris et puden- dorum, gulæ, iræ, lætitiæ, luctus, cupiditatis et quæ sunt reliqua. Solus autem ad Deum graditur qui do his tropæum erexit. Quapropter Dandamin, ad quem Alexander Macedo accessit, 46-47 tanquam victorem belli, quod est in corpore, Brachmanes pro divino numine venerantur. Calanum autem in- sectantur, ul qui præter ſas desciverit a philosophia sua. Deposito autem corpore Brachimanes tanquam ex aqua exsilientes pisces in purum aerem conspi- cautur solem. - D $8 VARIÆ LECTIONES. . σὲ τὸ οὐ μᾶλλον — οὐ μᾶλλον Roeperus p. 628 Coll. Sext. Empir. Pyrrbon. hypotypos. I, 188 192; Diog. Laert. 13. 73; Gell. noctt. Αtt. xι, Β : τὸ μᾶλλον τὸ μᾶλλον vulgo. " πῦρ πυρ. πύρ vulgo. “ αὐτὸ τί. αὐτὸ τὸ τί Roeperus. ' ἐν τῇ γῇ Τ. • Οὗτοι Boeperus: Αὐτοὶ νυίγω. " φύσεως Roeperus p. 629 : γνώσεως νulgo. " εἰδέναι. ἰδεῖν Roeperus, οι Βραχμάνες Roeperus. οι Βραχμάνες Roeperus, & Roc - σε ως rus : 8 vulgo. 68 φωνῇ Θεόν. φῶς τὸν Θεὸν Rocperus. Από ᾅδους δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν, ἐν ὀνομάζουσι, κ. τ. λ. ? ο Βίῳ Κυλης. Immerito videtur de sinceritate horum verborum dubitare Roeper vs. of Verla καὶ νενομίκασι uncis inclusit Boeperus. οι πολεμίων Roeperus; πολέμων vulgo, σε απο - στήσαντος Β. Ο. 24. Εστι δὲ καὶ παρὰ Ἰνδοῖ; αἵρεσις φιλοσοφου

3051 ORIGENIS 3032 ἁπλῶς ἐπιχειρήσαντας ἐᾷν· οἱ δὲ τὸ οὐ μᾶλλον προσέθεσαν, λέγοντες οὐ μᾶλλον τὸ πῦρ πυρ το εξ και ἢ ἄλλο τι. Οὐ μέντοι ἀπεφήναντο αὐτὸ τί να ἐστιν, ἀλλὰ τὸ τοιάνδε. alii ex Academicis dicunt non oportere omnino de Λ δεῖν τὴν ἀρχὴν περὶ μηδενὸς ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ' quoquam affirmare, sed tantum aggressos mittere. Alii autem illud non magis adjecerunt, his usi ver- bis; non magis ignis, 44-45 ignis quam quodvis aliud. Illud autem nou déclaraverunt, iguis ipse quid esset, sed in hunc modum. $1 μένων ἐν τοῖς Βραχμάναις, οἱ βίον μὲν αὐτάρκη προ- βάλλονται, ἐμψύχων δὲ καὶ τῶν διὰ πυρὸς βρωμάτων πάντων ἀπέχονται, ἀκροδρύοις ἀρκούμενοι, μηδὲ αὐτὰ ταῦτα τρυγῶντες, ἀλλὰ τὰ πίπτοντα εἰς τὴν γῆν σε βαστάζοντες ζῶσιν, ὕδωρ ποταμοῦ Ταγαδενα πίνοντες. Διαβιοῦσι δὲ γυμνοί, τὸ σῶμα ἔνδυμα τη ψυχῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγοντες. Οὗτος “ τὸν Θεὸν φῶς εἶναι λέγουσιν, οὐχ ὁποῖόν τις ὁρᾷ, οὐδ᾽ υἷον ἥλιος καὶ πῦρ, ἀλλὰ ἐστιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς λόγος, οὐχ ὁ ἔναρθρος, ἀλλὰ ὁ τῆς γνώσεως, δι᾿ οὗ τὰ κρυπτὰ τῆς φύσεως ο μυστήρια ὁρᾶται σοφοῖς. Τοῦτο δὲ τὸ φῶς, ὅ φασι λόγον τὸν Θεὸν, αὐτοὺς μένους εἰδέναι το Βραχμένας εν λέγουσι, διὰ τὸ ἀπολ ρίψαι μόνους τὴν κενοδοξίαν, ὅς σε ἐστι χιτῶν τῆς ψυχῆς ἔσχατος. Οὗτοι θανάτου καταφρονοῦσιν· ἀεὶ δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν το ὀνομάζουσι, καθώς προείπομεν, ὕμνους τε ἀναπέμπουσιν. Οὔτε δὲ γυναίκες παρ' αὐτοῖς οὔτε τεχνοῦσιν. Οἱ δὲ τοῦ ὁμοίου αὐτοῖς βίο ὁρεχθέντες ἐκ τῆς ἀντιπέραν χώρας τοῦ ποταμοῦ διαπερήσαντες ἐκεῖσε ἐναπομένουσιν, ἀναστρέφοντες μηκέτι· καὶ αὐτοὶ δὲ Βραχμάνες καλοῦνται. Βίον το δὲ οὐχ ὁμοίως διάγουσιν· εἰσὶ γὰρ καὶ γυναῖκες ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξ ὧνπερ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες γεννώνται C καὶ γεννῶσιν. Τοῦτον δὲ τὸν λόγον συ, ὃν Θεὸν ἀνα μάζουσι, σωματικὸν εἶναι, περικείμενόν τε σώμα ἔξωθεν ἑαυτοῦ, καθάπερ εἴ τις τὸ ἐκ τῶν προβάτων Ενδυμα φορεῖ, ἀπεκδυσάμενον δὲ τὸ σῶμα, δ περί κειται, ὀφθαλμοφανῶς φαίνεσθαι. Πόλεμον δὲ εἶναι ἐν τῷ περικειμένῳ αὐτῶν σώματι οἱ Βραχμάνες λέ γουσι [καὶ πλήρες σε είναι πολεμίων σ' αὐτοῖς τὸ σῶμα νενομίκασι ], πρὸς ὁ ὡς πρὸς πολεμίους παρα τεταγμένοι μάχονται, καθώς προδεδηλώκαμεν. Πάντ τὰς δὲ ἀνθρώπους λέγουσιν αἰχμαλώτους εἶναι τῶν ἰδίων συγγενῶν πολεμίων, γαστρὸς καὶ αἰδοίων, λαι μοῦ, ὀργῆς, χαρᾶς, λύπης, ἐπιθυμίας καὶ τῶν ὁμοίων. Μόνος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν χωρεῖ ὁ κατὰ τούτων ἐγείρας τρόπαιον. Διὸ Δάνδαμιν μὲν πρὸς ὅν 'Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν εἰσῆλθεν, [p. 30. 51] ὡς νενικηκότα τον πόλεμον τὸν ἐν τῷ σώματι, Βραχμάνες θεολογοῦσι· Καλάνου δὲ καταφέρονται ὡς ἀσεβῶς ἀποστατήσαν τος τῆς κατ' αὐτοὺς φιλοσοφίας. Αποθέμενοι δὲ Βραχμάνες τὸ σῶμα ὥσπερ ἐξ ὕδατος ἰχθύες άνα- κύψαντες εἰς αέρα καθαρὸν ὁρῶσι τὸν ἥλιον. Est autem etiam in Indis schola philosophantium in Brachmanis. Qui vitam cum abstinentem sectan- tur, animatis et igui coctis cibis omnibus abstinent sequiescuntque in frugibus arborum, et ne has qui- dein decerpentes, sed quæ ceciderunt in terram auferentes vivunt, aquam fluminis Tagabena biben- tes. Per olunem autem vitam agunt nudi, corpus vestimentum animæ a Deo tributum esse affirman- tes. Ili Deum lucem esse dictitant, non qualem quis cernit, nec qualis sol et ignis, sed est iis Deus Legus, Β non articulatus, sed cognitionis, per quem abscon- dita naturæ arcana cernuntur sapientibus. Hanc au- tem lucem, quam dicunt Logum Deum, semet solos novisse qui sint Brachmanes, quippe qui soli abje- cerint vanam opinationem, quod est velamen ani- niæ extremum. Hi mortem contemnunt, celebrant autem domestica lingua Deum, quem vocant eo no- mine, quo supra diximus, Lymnosque iu sublime mittunt. Neque autem mulieres inter illas, neque procreant liberos. Qui autem similem illis vitam alfectant, ex terra quæ traus lumen est transgressi illuc inter illos manent, nec unquam revertuntur, et ipsi autem Brachmanes vocantur. Vitam autem non eodem modo peragunt; sunt enim etiam mulieres in ea regione, ex quibus qui inbabitant ea loca et generantur et generant. Hunc autem Logum, quem Deum vocant, corporeum esse et vestitum corpore extra sese, tanquam cum quis pellem ovilem gestęt, exuto autem corpore, quo vestitus sit, clare oculis patere. Bellum autein inesse in corpore, quo vestian- Wr, docent Brachmanes [et plenum esse corpus hostium arbitrantur ], contra quod tanquam contra hostes justa acie depugnant, sicuti antea declara- vimus. Omnes autem homines ajunt captivos esse congenitorum suorum hostium, ventris et puden- dorum, gulæ, iræ, lætitiæ, luctus, cupiditatis et quæ sunt reliqua. Solus autem ad Deum graditur qui do his tropæum erexit. Quapropter Dandamin, ad quem Alexander Macedo accessit, 46-47 tanquam victorem belli, quod est in corpore, Brachmanes pro divino numine venerantur. Calanum autem in- sectantur, ul qui præter ſas desciverit a philosophia sua. Deposito autem corpore Brachimanes tanquam ex aqua exsilientes pisces in purum aerem conspi- cautur solem. - D $8 VARIÆ LECTIONES. . σὲ τὸ οὐ μᾶλλον — οὐ μᾶλλον Roeperus p. 628 Coll. Sext. Empir. Pyrrbon. hypotypos. I, 188 192; Diog. Laert. 13. 73; Gell. noctt. Αtt. xι, Β : τὸ μᾶλλον τὸ μᾶλλον vulgo. " πῦρ πυρ. πύρ vulgo. “ αὐτὸ τί. αὐτὸ τὸ τί Roeperus. ' ἐν τῇ γῇ Τ. • Οὗτοι Boeperus: Αὐτοὶ νυίγω. " φύσεως Roeperus p. 629 : γνώσεως νulgo. " εἰδέναι. ἰδεῖν Roeperus, οι Βραχμάνες Roeperus. οι Βραχμάνες Roeperus, & Roc - σε ως rus : 8 vulgo. 68 φωνῇ Θεόν. φῶς τὸν Θεὸν Rocperus. Από ᾅδους δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν, ἐν ὀνομάζουσι, κ. τ. λ. ? ο Βίῳ Κυλης. Immerito videtur de sinceritate horum verborum dubitare Roeper vs. of Verla καὶ νενομίκασι uncis inclusit Boeperus. οι πολεμίων Roeperus; πολέμων vulgo, σε απο - στήσαντος Β. Ο. 24. Εστι δὲ καὶ παρὰ Ἰνδοῖ; αἵρεσις φιλοσοφου

3051 ORIGENIS 3032 ἁπλῶς ἐπιχειρήσαντας ἐᾷν· οἱ δὲ τὸ οὐ μᾶλλον προσέθεσαν, λέγοντες οὐ μᾶλλον τὸ πῦρ πυρ το εξ και ἢ ἄλλο τι. Οὐ μέντοι ἀπεφήναντο αὐτὸ τί να ἐστιν, ἀλλὰ τὸ τοιάνδε. alii ex Academicis dicunt non oportere omnino de Λ δεῖν τὴν ἀρχὴν περὶ μηδενὸς ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ' quoquam affirmare, sed tantum aggressos mittere. Alii autem illud non magis adjecerunt, his usi ver- bis; non magis ignis, 44-45 ignis quam quodvis aliud. Illud autem nou déclaraverunt, iguis ipse quid esset, sed in hunc modum. $1 μένων ἐν τοῖς Βραχμάναις, οἱ βίον μὲν αὐτάρκη προ- βάλλονται, ἐμψύχων δὲ καὶ τῶν διὰ πυρὸς βρωμάτων πάντων ἀπέχονται, ἀκροδρύοις ἀρκούμενοι, μηδὲ αὐτὰ ταῦτα τρυγῶντες, ἀλλὰ τὰ πίπτοντα εἰς τὴν γῆν σε βαστάζοντες ζῶσιν, ὕδωρ ποταμοῦ Ταγαδενα πίνοντες. Διαβιοῦσι δὲ γυμνοί, τὸ σῶμα ἔνδυμα τη ψυχῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγοντες. Οὗτος “ τὸν Θεὸν φῶς εἶναι λέγουσιν, οὐχ ὁποῖόν τις ὁρᾷ, οὐδ᾽ υἷον ἥλιος καὶ πῦρ, ἀλλὰ ἐστιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς λόγος, οὐχ ὁ ἔναρθρος, ἀλλὰ ὁ τῆς γνώσεως, δι᾿ οὗ τὰ κρυπτὰ τῆς φύσεως ο μυστήρια ὁρᾶται σοφοῖς. Τοῦτο δὲ τὸ φῶς, ὅ φασι λόγον τὸν Θεὸν, αὐτοὺς μένους εἰδέναι το Βραχμένας εν λέγουσι, διὰ τὸ ἀπολ ρίψαι μόνους τὴν κενοδοξίαν, ὅς σε ἐστι χιτῶν τῆς ψυχῆς ἔσχατος. Οὗτοι θανάτου καταφρονοῦσιν· ἀεὶ δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν το ὀνομάζουσι, καθώς προείπομεν, ὕμνους τε ἀναπέμπουσιν. Οὔτε δὲ γυναίκες παρ' αὐτοῖς οὔτε τεχνοῦσιν. Οἱ δὲ τοῦ ὁμοίου αὐτοῖς βίο ὁρεχθέντες ἐκ τῆς ἀντιπέραν χώρας τοῦ ποταμοῦ διαπερήσαντες ἐκεῖσε ἐναπομένουσιν, ἀναστρέφοντες μηκέτι· καὶ αὐτοὶ δὲ Βραχμάνες καλοῦνται. Βίον το δὲ οὐχ ὁμοίως διάγουσιν· εἰσὶ γὰρ καὶ γυναῖκες ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξ ὧνπερ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες γεννώνται C καὶ γεννῶσιν. Τοῦτον δὲ τὸν λόγον συ, ὃν Θεὸν ἀνα μάζουσι, σωματικὸν εἶναι, περικείμενόν τε σώμα ἔξωθεν ἑαυτοῦ, καθάπερ εἴ τις τὸ ἐκ τῶν προβάτων Ενδυμα φορεῖ, ἀπεκδυσάμενον δὲ τὸ σῶμα, δ περί κειται, ὀφθαλμοφανῶς φαίνεσθαι. Πόλεμον δὲ εἶναι ἐν τῷ περικειμένῳ αὐτῶν σώματι οἱ Βραχμάνες λέ γουσι [καὶ πλήρες σε είναι πολεμίων σ' αὐτοῖς τὸ σῶμα νενομίκασι ], πρὸς ὁ ὡς πρὸς πολεμίους παρα τεταγμένοι μάχονται, καθώς προδεδηλώκαμεν. Πάντ τὰς δὲ ἀνθρώπους λέγουσιν αἰχμαλώτους εἶναι τῶν ἰδίων συγγενῶν πολεμίων, γαστρὸς καὶ αἰδοίων, λαι μοῦ, ὀργῆς, χαρᾶς, λύπης, ἐπιθυμίας καὶ τῶν ὁμοίων. Μόνος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν χωρεῖ ὁ κατὰ τούτων ἐγείρας τρόπαιον. Διὸ Δάνδαμιν μὲν πρὸς ὅν 'Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν εἰσῆλθεν, [p. 30. 51] ὡς νενικηκότα τον πόλεμον τὸν ἐν τῷ σώματι, Βραχμάνες θεολογοῦσι· Καλάνου δὲ καταφέρονται ὡς ἀσεβῶς ἀποστατήσαν τος τῆς κατ' αὐτοὺς φιλοσοφίας. Αποθέμενοι δὲ Βραχμάνες τὸ σῶμα ὥσπερ ἐξ ὕδατος ἰχθύες άνα- κύψαντες εἰς αέρα καθαρὸν ὁρῶσι τὸν ἥλιον. Est autem etiam in Indis schola philosophantium in Brachmanis. Qui vitam cum abstinentem sectan- tur, animatis et igui coctis cibis omnibus abstinent sequiescuntque in frugibus arborum, et ne has qui- dein decerpentes, sed quæ ceciderunt in terram auferentes vivunt, aquam fluminis Tagabena biben- tes. Per olunem autem vitam agunt nudi, corpus vestimentum animæ a Deo tributum esse affirman- tes. Ili Deum lucem esse dictitant, non qualem quis cernit, nec qualis sol et ignis, sed est iis Deus Legus, Β non articulatus, sed cognitionis, per quem abscon- dita naturæ arcana cernuntur sapientibus. Hanc au- tem lucem, quam dicunt Logum Deum, semet solos novisse qui sint Brachmanes, quippe qui soli abje- cerint vanam opinationem, quod est velamen ani- niæ extremum. Hi mortem contemnunt, celebrant autem domestica lingua Deum, quem vocant eo no- mine, quo supra diximus, Lymnosque iu sublime mittunt. Neque autem mulieres inter illas, neque procreant liberos. Qui autem similem illis vitam alfectant, ex terra quæ traus lumen est transgressi illuc inter illos manent, nec unquam revertuntur, et ipsi autem Brachmanes vocantur. Vitam autem non eodem modo peragunt; sunt enim etiam mulieres in ea regione, ex quibus qui inbabitant ea loca et generantur et generant. Hunc autem Logum, quem Deum vocant, corporeum esse et vestitum corpore extra sese, tanquam cum quis pellem ovilem gestęt, exuto autem corpore, quo vestitus sit, clare oculis patere. Bellum autein inesse in corpore, quo vestian- Wr, docent Brachmanes [et plenum esse corpus hostium arbitrantur ], contra quod tanquam contra hostes justa acie depugnant, sicuti antea declara- vimus. Omnes autem homines ajunt captivos esse congenitorum suorum hostium, ventris et puden- dorum, gulæ, iræ, lætitiæ, luctus, cupiditatis et quæ sunt reliqua. Solus autem ad Deum graditur qui do his tropæum erexit. Quapropter Dandamin, ad quem Alexander Macedo accessit, 46-47 tanquam victorem belli, quod est in corpore, Brachmanes pro divino numine venerantur. Calanum autem in- sectantur, ul qui præter ſas desciverit a philosophia sua. Deposito autem corpore Brachimanes tanquam ex aqua exsilientes pisces in purum aerem conspi- cautur solem. - D $8 VARIÆ LECTIONES. . σὲ τὸ οὐ μᾶλλον — οὐ μᾶλλον Roeperus p. 628 Coll. Sext. Empir. Pyrrbon. hypotypos. I, 188 192; Diog. Laert. 13. 73; Gell. noctt. Αtt. xι, Β : τὸ μᾶλλον τὸ μᾶλλον vulgo. " πῦρ πυρ. πύρ vulgo. “ αὐτὸ τί. αὐτὸ τὸ τί Roeperus. ' ἐν τῇ γῇ Τ. • Οὗτοι Boeperus: Αὐτοὶ νυίγω. " φύσεως Roeperus p. 629 : γνώσεως νulgo. " εἰδέναι. ἰδεῖν Roeperus, οι Βραχμάνες Roeperus. οι Βραχμάνες Roeperus, & Roc - σε ως rus : 8 vulgo. 68 φωνῇ Θεόν. φῶς τὸν Θεὸν Rocperus. Από ᾅδους δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν, ἐν ὀνομάζουσι, κ. τ. λ. ? ο Βίῳ Κυλης. Immerito videtur de sinceritate horum verborum dubitare Roeper vs. of Verla καὶ νενομίκασι uncis inclusit Boeperus. οι πολεμίων Roeperus; πολέμων vulgo, σε απο - στήσαντος Β. Ο. 24. Εστι δὲ καὶ παρὰ Ἰνδοῖ; αἵρεσις φιλοσοφου

3051 ORIGENIS 3032 ἁπλῶς ἐπιχειρήσαντας ἐᾷν· οἱ δὲ τὸ οὐ μᾶλλον προσέθεσαν, λέγοντες οὐ μᾶλλον τὸ πῦρ πυρ το εξ και ἢ ἄλλο τι. Οὐ μέντοι ἀπεφήναντο αὐτὸ τί να ἐστιν, ἀλλὰ τὸ τοιάνδε. alii ex Academicis dicunt non oportere omnino de Λ δεῖν τὴν ἀρχὴν περὶ μηδενὸς ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ' quoquam affirmare, sed tantum aggressos mittere. Alii autem illud non magis adjecerunt, his usi ver- bis; non magis ignis, 44-45 ignis quam quodvis aliud. Illud autem nou déclaraverunt, iguis ipse quid esset, sed in hunc modum. $1 μένων ἐν τοῖς Βραχμάναις, οἱ βίον μὲν αὐτάρκη προ- βάλλονται, ἐμψύχων δὲ καὶ τῶν διὰ πυρὸς βρωμάτων πάντων ἀπέχονται, ἀκροδρύοις ἀρκούμενοι, μηδὲ αὐτὰ ταῦτα τρυγῶντες, ἀλλὰ τὰ πίπτοντα εἰς τὴν γῆν σε βαστάζοντες ζῶσιν, ὕδωρ ποταμοῦ Ταγαδενα πίνοντες. Διαβιοῦσι δὲ γυμνοί, τὸ σῶμα ἔνδυμα τη ψυχῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγοντες. Οὗτος “ τὸν Θεὸν φῶς εἶναι λέγουσιν, οὐχ ὁποῖόν τις ὁρᾷ, οὐδ᾽ υἷον ἥλιος καὶ πῦρ, ἀλλὰ ἐστιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς λόγος, οὐχ ὁ ἔναρθρος, ἀλλὰ ὁ τῆς γνώσεως, δι᾿ οὗ τὰ κρυπτὰ τῆς φύσεως ο μυστήρια ὁρᾶται σοφοῖς. Τοῦτο δὲ τὸ φῶς, ὅ φασι λόγον τὸν Θεὸν, αὐτοὺς μένους εἰδέναι το Βραχμένας εν λέγουσι, διὰ τὸ ἀπολ ρίψαι μόνους τὴν κενοδοξίαν, ὅς σε ἐστι χιτῶν τῆς ψυχῆς ἔσχατος. Οὗτοι θανάτου καταφρονοῦσιν· ἀεὶ δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν το ὀνομάζουσι, καθώς προείπομεν, ὕμνους τε ἀναπέμπουσιν. Οὔτε δὲ γυναίκες παρ' αὐτοῖς οὔτε τεχνοῦσιν. Οἱ δὲ τοῦ ὁμοίου αὐτοῖς βίο ὁρεχθέντες ἐκ τῆς ἀντιπέραν χώρας τοῦ ποταμοῦ διαπερήσαντες ἐκεῖσε ἐναπομένουσιν, ἀναστρέφοντες μηκέτι· καὶ αὐτοὶ δὲ Βραχμάνες καλοῦνται. Βίον το δὲ οὐχ ὁμοίως διάγουσιν· εἰσὶ γὰρ καὶ γυναῖκες ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξ ὧνπερ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες γεννώνται C καὶ γεννῶσιν. Τοῦτον δὲ τὸν λόγον συ, ὃν Θεὸν ἀνα μάζουσι, σωματικὸν εἶναι, περικείμενόν τε σώμα ἔξωθεν ἑαυτοῦ, καθάπερ εἴ τις τὸ ἐκ τῶν προβάτων Ενδυμα φορεῖ, ἀπεκδυσάμενον δὲ τὸ σῶμα, δ περί κειται, ὀφθαλμοφανῶς φαίνεσθαι. Πόλεμον δὲ εἶναι ἐν τῷ περικειμένῳ αὐτῶν σώματι οἱ Βραχμάνες λέ γουσι [καὶ πλήρες σε είναι πολεμίων σ' αὐτοῖς τὸ σῶμα νενομίκασι ], πρὸς ὁ ὡς πρὸς πολεμίους παρα τεταγμένοι μάχονται, καθώς προδεδηλώκαμεν. Πάντ τὰς δὲ ἀνθρώπους λέγουσιν αἰχμαλώτους εἶναι τῶν ἰδίων συγγενῶν πολεμίων, γαστρὸς καὶ αἰδοίων, λαι μοῦ, ὀργῆς, χαρᾶς, λύπης, ἐπιθυμίας καὶ τῶν ὁμοίων. Μόνος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν χωρεῖ ὁ κατὰ τούτων ἐγείρας τρόπαιον. Διὸ Δάνδαμιν μὲν πρὸς ὅν 'Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν εἰσῆλθεν, [p. 30. 51] ὡς νενικηκότα τον πόλεμον τὸν ἐν τῷ σώματι, Βραχμάνες θεολογοῦσι· Καλάνου δὲ καταφέρονται ὡς ἀσεβῶς ἀποστατήσαν τος τῆς κατ' αὐτοὺς φιλοσοφίας. Αποθέμενοι δὲ Βραχμάνες τὸ σῶμα ὥσπερ ἐξ ὕδατος ἰχθύες άνα- κύψαντες εἰς αέρα καθαρὸν ὁρῶσι τὸν ἥλιον. Est autem etiam in Indis schola philosophantium in Brachmanis. Qui vitam cum abstinentem sectan- tur, animatis et igui coctis cibis omnibus abstinent sequiescuntque in frugibus arborum, et ne has qui- dein decerpentes, sed quæ ceciderunt in terram auferentes vivunt, aquam fluminis Tagabena biben- tes. Per olunem autem vitam agunt nudi, corpus vestimentum animæ a Deo tributum esse affirman- tes. Ili Deum lucem esse dictitant, non qualem quis cernit, nec qualis sol et ignis, sed est iis Deus Legus, Β non articulatus, sed cognitionis, per quem abscon- dita naturæ arcana cernuntur sapientibus. Hanc au- tem lucem, quam dicunt Logum Deum, semet solos novisse qui sint Brachmanes, quippe qui soli abje- cerint vanam opinationem, quod est velamen ani- niæ extremum. Hi mortem contemnunt, celebrant autem domestica lingua Deum, quem vocant eo no- mine, quo supra diximus, Lymnosque iu sublime mittunt. Neque autem mulieres inter illas, neque procreant liberos. Qui autem similem illis vitam alfectant, ex terra quæ traus lumen est transgressi illuc inter illos manent, nec unquam revertuntur, et ipsi autem Brachmanes vocantur. Vitam autem non eodem modo peragunt; sunt enim etiam mulieres in ea regione, ex quibus qui inbabitant ea loca et generantur et generant. Hunc autem Logum, quem Deum vocant, corporeum esse et vestitum corpore extra sese, tanquam cum quis pellem ovilem gestęt, exuto autem corpore, quo vestitus sit, clare oculis patere. Bellum autein inesse in corpore, quo vestian- Wr, docent Brachmanes [et plenum esse corpus hostium arbitrantur ], contra quod tanquam contra hostes justa acie depugnant, sicuti antea declara- vimus. Omnes autem homines ajunt captivos esse congenitorum suorum hostium, ventris et puden- dorum, gulæ, iræ, lætitiæ, luctus, cupiditatis et quæ sunt reliqua. Solus autem ad Deum graditur qui do his tropæum erexit. Quapropter Dandamin, ad quem Alexander Macedo accessit, 46-47 tanquam victorem belli, quod est in corpore, Brachmanes pro divino numine venerantur. Calanum autem in- sectantur, ul qui præter ſas desciverit a philosophia sua. Deposito autem corpore Brachimanes tanquam ex aqua exsilientes pisces in purum aerem conspi- cautur solem. - D $8 VARIÆ LECTIONES. . σὲ τὸ οὐ μᾶλλον — οὐ μᾶλλον Roeperus p. 628 Coll. Sext. Empir. Pyrrbon. hypotypos. I, 188 192; Diog. Laert. 13. 73; Gell. noctt. Αtt. xι, Β : τὸ μᾶλλον τὸ μᾶλλον vulgo. " πῦρ πυρ. πύρ vulgo. “ αὐτὸ τί. αὐτὸ τὸ τί Roeperus. ' ἐν τῇ γῇ Τ. • Οὗτοι Boeperus: Αὐτοὶ νυίγω. " φύσεως Roeperus p. 629 : γνώσεως νulgo. " εἰδέναι. ἰδεῖν Roeperus, οι Βραχμάνες Roeperus. οι Βραχμάνες Roeperus, & Roc - σε ως rus : 8 vulgo. 68 φωνῇ Θεόν. φῶς τὸν Θεὸν Rocperus. Από ᾅδους δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν, ἐν ὀνομάζουσι, κ. τ. λ. ? ο Βίῳ Κυλης. Immerito videtur de sinceritate horum verborum dubitare Roeper vs. of Verla καὶ νενομίκασι uncis inclusit Boeperus. οι πολεμίων Roeperus; πολέμων vulgo, σε απο - στήσαντος Β. Ο. 24. Εστι δὲ καὶ παρὰ Ἰνδοῖ; αἵρεσις φιλοσοφου

3051 ORIGENIS 3032 ἁπλῶς ἐπιχειρήσαντας ἐᾷν· οἱ δὲ τὸ οὐ μᾶλλον προσέθεσαν, λέγοντες οὐ μᾶλλον τὸ πῦρ πυρ το εξ και ἢ ἄλλο τι. Οὐ μέντοι ἀπεφήναντο αὐτὸ τί να ἐστιν, ἀλλὰ τὸ τοιάνδε. alii ex Academicis dicunt non oportere omnino de Λ δεῖν τὴν ἀρχὴν περὶ μηδενὸς ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ' quoquam affirmare, sed tantum aggressos mittere. Alii autem illud non magis adjecerunt, his usi ver- bis; non magis ignis, 44-45 ignis quam quodvis aliud. Illud autem nou déclaraverunt, iguis ipse quid esset, sed in hunc modum. $1 μένων ἐν τοῖς Βραχμάναις, οἱ βίον μὲν αὐτάρκη προ- βάλλονται, ἐμψύχων δὲ καὶ τῶν διὰ πυρὸς βρωμάτων πάντων ἀπέχονται, ἀκροδρύοις ἀρκούμενοι, μηδὲ αὐτὰ ταῦτα τρυγῶντες, ἀλλὰ τὰ πίπτοντα εἰς τὴν γῆν σε βαστάζοντες ζῶσιν, ὕδωρ ποταμοῦ Ταγαδενα πίνοντες. Διαβιοῦσι δὲ γυμνοί, τὸ σῶμα ἔνδυμα τη ψυχῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγοντες. Οὗτος “ τὸν Θεὸν φῶς εἶναι λέγουσιν, οὐχ ὁποῖόν τις ὁρᾷ, οὐδ᾽ υἷον ἥλιος καὶ πῦρ, ἀλλὰ ἐστιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς λόγος, οὐχ ὁ ἔναρθρος, ἀλλὰ ὁ τῆς γνώσεως, δι᾿ οὗ τὰ κρυπτὰ τῆς φύσεως ο μυστήρια ὁρᾶται σοφοῖς. Τοῦτο δὲ τὸ φῶς, ὅ φασι λόγον τὸν Θεὸν, αὐτοὺς μένους εἰδέναι το Βραχμένας εν λέγουσι, διὰ τὸ ἀπολ ρίψαι μόνους τὴν κενοδοξίαν, ὅς σε ἐστι χιτῶν τῆς ψυχῆς ἔσχατος. Οὗτοι θανάτου καταφρονοῦσιν· ἀεὶ δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν το ὀνομάζουσι, καθώς προείπομεν, ὕμνους τε ἀναπέμπουσιν. Οὔτε δὲ γυναίκες παρ' αὐτοῖς οὔτε τεχνοῦσιν. Οἱ δὲ τοῦ ὁμοίου αὐτοῖς βίο ὁρεχθέντες ἐκ τῆς ἀντιπέραν χώρας τοῦ ποταμοῦ διαπερήσαντες ἐκεῖσε ἐναπομένουσιν, ἀναστρέφοντες μηκέτι· καὶ αὐτοὶ δὲ Βραχμάνες καλοῦνται. Βίον το δὲ οὐχ ὁμοίως διάγουσιν· εἰσὶ γὰρ καὶ γυναῖκες ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξ ὧνπερ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες γεννώνται C καὶ γεννῶσιν. Τοῦτον δὲ τὸν λόγον συ, ὃν Θεὸν ἀνα μάζουσι, σωματικὸν εἶναι, περικείμενόν τε σώμα ἔξωθεν ἑαυτοῦ, καθάπερ εἴ τις τὸ ἐκ τῶν προβάτων Ενδυμα φορεῖ, ἀπεκδυσάμενον δὲ τὸ σῶμα, δ περί κειται, ὀφθαλμοφανῶς φαίνεσθαι. Πόλεμον δὲ εἶναι ἐν τῷ περικειμένῳ αὐτῶν σώματι οἱ Βραχμάνες λέ γουσι [καὶ πλήρες σε είναι πολεμίων σ' αὐτοῖς τὸ σῶμα νενομίκασι ], πρὸς ὁ ὡς πρὸς πολεμίους παρα τεταγμένοι μάχονται, καθώς προδεδηλώκαμεν. Πάντ τὰς δὲ ἀνθρώπους λέγουσιν αἰχμαλώτους εἶναι τῶν ἰδίων συγγενῶν πολεμίων, γαστρὸς καὶ αἰδοίων, λαι μοῦ, ὀργῆς, χαρᾶς, λύπης, ἐπιθυμίας καὶ τῶν ὁμοίων. Μόνος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν χωρεῖ ὁ κατὰ τούτων ἐγείρας τρόπαιον. Διὸ Δάνδαμιν μὲν πρὸς ὅν 'Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν εἰσῆλθεν, [p. 30. 51] ὡς νενικηκότα τον πόλεμον τὸν ἐν τῷ σώματι, Βραχμάνες θεολογοῦσι· Καλάνου δὲ καταφέρονται ὡς ἀσεβῶς ἀποστατήσαν τος τῆς κατ' αὐτοὺς φιλοσοφίας. Αποθέμενοι δὲ Βραχμάνες τὸ σῶμα ὥσπερ ἐξ ὕδατος ἰχθύες άνα- κύψαντες εἰς αέρα καθαρὸν ὁρῶσι τὸν ἥλιον. Est autem etiam in Indis schola philosophantium in Brachmanis. Qui vitam cum abstinentem sectan- tur, animatis et igui coctis cibis omnibus abstinent sequiescuntque in frugibus arborum, et ne has qui- dein decerpentes, sed quæ ceciderunt in terram auferentes vivunt, aquam fluminis Tagabena biben- tes. Per olunem autem vitam agunt nudi, corpus vestimentum animæ a Deo tributum esse affirman- tes. Ili Deum lucem esse dictitant, non qualem quis cernit, nec qualis sol et ignis, sed est iis Deus Legus, Β non articulatus, sed cognitionis, per quem abscon- dita naturæ arcana cernuntur sapientibus. Hanc au- tem lucem, quam dicunt Logum Deum, semet solos novisse qui sint Brachmanes, quippe qui soli abje- cerint vanam opinationem, quod est velamen ani- niæ extremum. Hi mortem contemnunt, celebrant autem domestica lingua Deum, quem vocant eo no- mine, quo supra diximus, Lymnosque iu sublime mittunt. Neque autem mulieres inter illas, neque procreant liberos. Qui autem similem illis vitam alfectant, ex terra quæ traus lumen est transgressi illuc inter illos manent, nec unquam revertuntur, et ipsi autem Brachmanes vocantur. Vitam autem non eodem modo peragunt; sunt enim etiam mulieres in ea regione, ex quibus qui inbabitant ea loca et generantur et generant. Hunc autem Logum, quem Deum vocant, corporeum esse et vestitum corpore extra sese, tanquam cum quis pellem ovilem gestęt, exuto autem corpore, quo vestitus sit, clare oculis patere. Bellum autein inesse in corpore, quo vestian- Wr, docent Brachmanes [et plenum esse corpus hostium arbitrantur ], contra quod tanquam contra hostes justa acie depugnant, sicuti antea declara- vimus. Omnes autem homines ajunt captivos esse congenitorum suorum hostium, ventris et puden- dorum, gulæ, iræ, lætitiæ, luctus, cupiditatis et quæ sunt reliqua. Solus autem ad Deum graditur qui do his tropæum erexit. Quapropter Dandamin, ad quem Alexander Macedo accessit, 46-47 tanquam victorem belli, quod est in corpore, Brachmanes pro divino numine venerantur. Calanum autem in- sectantur, ul qui præter ſas desciverit a philosophia sua. Deposito autem corpore Brachimanes tanquam ex aqua exsilientes pisces in purum aerem conspi- cautur solem. - D $8 VARIÆ LECTIONES. . σὲ τὸ οὐ μᾶλλον — οὐ μᾶλλον Roeperus p. 628 Coll. Sext. Empir. Pyrrbon. hypotypos. I, 188 192; Diog. Laert. 13. 73; Gell. noctt. Αtt. xι, Β : τὸ μᾶλλον τὸ μᾶλλον vulgo. " πῦρ πυρ. πύρ vulgo. “ αὐτὸ τί. αὐτὸ τὸ τί Roeperus. ' ἐν τῇ γῇ Τ. • Οὗτοι Boeperus: Αὐτοὶ νυίγω. " φύσεως Roeperus p. 629 : γνώσεως νulgo. " εἰδέναι. ἰδεῖν Roeperus, οι Βραχμάνες Roeperus. οι Βραχμάνες Roeperus, & Roc - σε ως rus : 8 vulgo. 68 φωνῇ Θεόν. φῶς τὸν Θεὸν Rocperus. Από ᾅδους δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν, ἐν ὀνομάζουσι, κ. τ. λ. ? ο Βίῳ Κυλης. Immerito videtur de sinceritate horum verborum dubitare Roeper vs. of Verla καὶ νενομίκασι uncis inclusit Boeperus. οι πολεμίων Roeperus; πολέμων vulgo, σε απο - στήσαντος Β. Ο. 24. Εστι δὲ καὶ παρὰ Ἰνδοῖ; αἵρεσις φιλοσοφου

3051 ORIGENIS 3032 ἁπλῶς ἐπιχειρήσαντας ἐᾷν· οἱ δὲ τὸ οὐ μᾶλλον προσέθεσαν, λέγοντες οὐ μᾶλλον τὸ πῦρ πυρ το εξ και ἢ ἄλλο τι. Οὐ μέντοι ἀπεφήναντο αὐτὸ τί να ἐστιν, ἀλλὰ τὸ τοιάνδε. alii ex Academicis dicunt non oportere omnino de Λ δεῖν τὴν ἀρχὴν περὶ μηδενὸς ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ' quoquam affirmare, sed tantum aggressos mittere. Alii autem illud non magis adjecerunt, his usi ver- bis; non magis ignis, 44-45 ignis quam quodvis aliud. Illud autem nou déclaraverunt, iguis ipse quid esset, sed in hunc modum. $1 μένων ἐν τοῖς Βραχμάναις, οἱ βίον μὲν αὐτάρκη προ- βάλλονται, ἐμψύχων δὲ καὶ τῶν διὰ πυρὸς βρωμάτων πάντων ἀπέχονται, ἀκροδρύοις ἀρκούμενοι, μηδὲ αὐτὰ ταῦτα τρυγῶντες, ἀλλὰ τὰ πίπτοντα εἰς τὴν γῆν σε βαστάζοντες ζῶσιν, ὕδωρ ποταμοῦ Ταγαδενα πίνοντες. Διαβιοῦσι δὲ γυμνοί, τὸ σῶμα ἔνδυμα τη ψυχῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγοντες. Οὗτος “ τὸν Θεὸν φῶς εἶναι λέγουσιν, οὐχ ὁποῖόν τις ὁρᾷ, οὐδ᾽ υἷον ἥλιος καὶ πῦρ, ἀλλὰ ἐστιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς λόγος, οὐχ ὁ ἔναρθρος, ἀλλὰ ὁ τῆς γνώσεως, δι᾿ οὗ τὰ κρυπτὰ τῆς φύσεως ο μυστήρια ὁρᾶται σοφοῖς. Τοῦτο δὲ τὸ φῶς, ὅ φασι λόγον τὸν Θεὸν, αὐτοὺς μένους εἰδέναι το Βραχμένας εν λέγουσι, διὰ τὸ ἀπολ ρίψαι μόνους τὴν κενοδοξίαν, ὅς σε ἐστι χιτῶν τῆς ψυχῆς ἔσχατος. Οὗτοι θανάτου καταφρονοῦσιν· ἀεὶ δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν το ὀνομάζουσι, καθώς προείπομεν, ὕμνους τε ἀναπέμπουσιν. Οὔτε δὲ γυναίκες παρ' αὐτοῖς οὔτε τεχνοῦσιν. Οἱ δὲ τοῦ ὁμοίου αὐτοῖς βίο ὁρεχθέντες ἐκ τῆς ἀντιπέραν χώρας τοῦ ποταμοῦ διαπερήσαντες ἐκεῖσε ἐναπομένουσιν, ἀναστρέφοντες μηκέτι· καὶ αὐτοὶ δὲ Βραχμάνες καλοῦνται. Βίον το δὲ οὐχ ὁμοίως διάγουσιν· εἰσὶ γὰρ καὶ γυναῖκες ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξ ὧνπερ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες γεννώνται C καὶ γεννῶσιν. Τοῦτον δὲ τὸν λόγον συ, ὃν Θεὸν ἀνα μάζουσι, σωματικὸν εἶναι, περικείμενόν τε σώμα ἔξωθεν ἑαυτοῦ, καθάπερ εἴ τις τὸ ἐκ τῶν προβάτων Ενδυμα φορεῖ, ἀπεκδυσάμενον δὲ τὸ σῶμα, δ περί κειται, ὀφθαλμοφανῶς φαίνεσθαι. Πόλεμον δὲ εἶναι ἐν τῷ περικειμένῳ αὐτῶν σώματι οἱ Βραχμάνες λέ γουσι [καὶ πλήρες σε είναι πολεμίων σ' αὐτοῖς τὸ σῶμα νενομίκασι ], πρὸς ὁ ὡς πρὸς πολεμίους παρα τεταγμένοι μάχονται, καθώς προδεδηλώκαμεν. Πάντ τὰς δὲ ἀνθρώπους λέγουσιν αἰχμαλώτους εἶναι τῶν ἰδίων συγγενῶν πολεμίων, γαστρὸς καὶ αἰδοίων, λαι μοῦ, ὀργῆς, χαρᾶς, λύπης, ἐπιθυμίας καὶ τῶν ὁμοίων. Μόνος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν χωρεῖ ὁ κατὰ τούτων ἐγείρας τρόπαιον. Διὸ Δάνδαμιν μὲν πρὸς ὅν 'Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν εἰσῆλθεν, [p. 30. 51] ὡς νενικηκότα τον πόλεμον τὸν ἐν τῷ σώματι, Βραχμάνες θεολογοῦσι· Καλάνου δὲ καταφέρονται ὡς ἀσεβῶς ἀποστατήσαν τος τῆς κατ' αὐτοὺς φιλοσοφίας. Αποθέμενοι δὲ Βραχμάνες τὸ σῶμα ὥσπερ ἐξ ὕδατος ἰχθύες άνα- κύψαντες εἰς αέρα καθαρὸν ὁρῶσι τὸν ἥλιον. Est autem etiam in Indis schola philosophantium in Brachmanis. Qui vitam cum abstinentem sectan- tur, animatis et igui coctis cibis omnibus abstinent sequiescuntque in frugibus arborum, et ne has qui- dein decerpentes, sed quæ ceciderunt in terram auferentes vivunt, aquam fluminis Tagabena biben- tes. Per olunem autem vitam agunt nudi, corpus vestimentum animæ a Deo tributum esse affirman- tes. Ili Deum lucem esse dictitant, non qualem quis cernit, nec qualis sol et ignis, sed est iis Deus Legus, Β non articulatus, sed cognitionis, per quem abscon- dita naturæ arcana cernuntur sapientibus. Hanc au- tem lucem, quam dicunt Logum Deum, semet solos novisse qui sint Brachmanes, quippe qui soli abje- cerint vanam opinationem, quod est velamen ani- niæ extremum. Hi mortem contemnunt, celebrant autem domestica lingua Deum, quem vocant eo no- mine, quo supra diximus, Lymnosque iu sublime mittunt. Neque autem mulieres inter illas, neque procreant liberos. Qui autem similem illis vitam alfectant, ex terra quæ traus lumen est transgressi illuc inter illos manent, nec unquam revertuntur, et ipsi autem Brachmanes vocantur. Vitam autem non eodem modo peragunt; sunt enim etiam mulieres in ea regione, ex quibus qui inbabitant ea loca et generantur et generant. Hunc autem Logum, quem Deum vocant, corporeum esse et vestitum corpore extra sese, tanquam cum quis pellem ovilem gestęt, exuto autem corpore, quo vestitus sit, clare oculis patere. Bellum autein inesse in corpore, quo vestian- Wr, docent Brachmanes [et plenum esse corpus hostium arbitrantur ], contra quod tanquam contra hostes justa acie depugnant, sicuti antea declara- vimus. Omnes autem homines ajunt captivos esse congenitorum suorum hostium, ventris et puden- dorum, gulæ, iræ, lætitiæ, luctus, cupiditatis et quæ sunt reliqua. Solus autem ad Deum graditur qui do his tropæum erexit. Quapropter Dandamin, ad quem Alexander Macedo accessit, 46-47 tanquam victorem belli, quod est in corpore, Brachmanes pro divino numine venerantur. Calanum autem in- sectantur, ul qui præter ſas desciverit a philosophia sua. Deposito autem corpore Brachimanes tanquam ex aqua exsilientes pisces in purum aerem conspi- cautur solem. - D $8 VARIÆ LECTIONES. . σὲ τὸ οὐ μᾶλλον — οὐ μᾶλλον Roeperus p. 628 Coll. Sext. Empir. Pyrrbon. hypotypos. I, 188 192; Diog. Laert. 13. 73; Gell. noctt. Αtt. xι, Β : τὸ μᾶλλον τὸ μᾶλλον vulgo. " πῦρ πυρ. πύρ vulgo. “ αὐτὸ τί. αὐτὸ τὸ τί Roeperus. ' ἐν τῇ γῇ Τ. • Οὗτοι Boeperus: Αὐτοὶ νυίγω. " φύσεως Roeperus p. 629 : γνώσεως νulgo. " εἰδέναι. ἰδεῖν Roeperus, οι Βραχμάνες Roeperus. οι Βραχμάνες Roeperus, & Roc - σε ως rus : 8 vulgo. 68 φωνῇ Θεόν. φῶς τὸν Θεὸν Rocperus. Από ᾅδους δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν, ἐν ὀνομάζουσι, κ. τ. λ. ? ο Βίῳ Κυλης. Immerito videtur de sinceritate horum verborum dubitare Roeper vs. of Verla καὶ νενομίκασι uncis inclusit Boeperus. οι πολεμίων Roeperus; πολέμων vulgo, σε απο - στήσαντος Β. Ο. 24. Εστι δὲ καὶ παρὰ Ἰνδοῖ; αἵρεσις φιλοσοφου

3051 ORIGENIS 3032 ἁπλῶς ἐπιχειρήσαντας ἐᾷν· οἱ δὲ τὸ οὐ μᾶλλον προσέθεσαν, λέγοντες οὐ μᾶλλον τὸ πῦρ πυρ το εξ και ἢ ἄλλο τι. Οὐ μέντοι ἀπεφήναντο αὐτὸ τί να ἐστιν, ἀλλὰ τὸ τοιάνδε. alii ex Academicis dicunt non oportere omnino de Λ δεῖν τὴν ἀρχὴν περὶ μηδενὸς ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ' quoquam affirmare, sed tantum aggressos mittere. Alii autem illud non magis adjecerunt, his usi ver- bis; non magis ignis, 44-45 ignis quam quodvis aliud. Illud autem nou déclaraverunt, iguis ipse quid esset, sed in hunc modum. $1 μένων ἐν τοῖς Βραχμάναις, οἱ βίον μὲν αὐτάρκη προ- βάλλονται, ἐμψύχων δὲ καὶ τῶν διὰ πυρὸς βρωμάτων πάντων ἀπέχονται, ἀκροδρύοις ἀρκούμενοι, μηδὲ αὐτὰ ταῦτα τρυγῶντες, ἀλλὰ τὰ πίπτοντα εἰς τὴν γῆν σε βαστάζοντες ζῶσιν, ὕδωρ ποταμοῦ Ταγαδενα πίνοντες. Διαβιοῦσι δὲ γυμνοί, τὸ σῶμα ἔνδυμα τη ψυχῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγοντες. Οὗτος “ τὸν Θεὸν φῶς εἶναι λέγουσιν, οὐχ ὁποῖόν τις ὁρᾷ, οὐδ᾽ υἷον ἥλιος καὶ πῦρ, ἀλλὰ ἐστιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς λόγος, οὐχ ὁ ἔναρθρος, ἀλλὰ ὁ τῆς γνώσεως, δι᾿ οὗ τὰ κρυπτὰ τῆς φύσεως ο μυστήρια ὁρᾶται σοφοῖς. Τοῦτο δὲ τὸ φῶς, ὅ φασι λόγον τὸν Θεὸν, αὐτοὺς μένους εἰδέναι το Βραχμένας εν λέγουσι, διὰ τὸ ἀπολ ρίψαι μόνους τὴν κενοδοξίαν, ὅς σε ἐστι χιτῶν τῆς ψυχῆς ἔσχατος. Οὗτοι θανάτου καταφρονοῦσιν· ἀεὶ δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν το ὀνομάζουσι, καθώς προείπομεν, ὕμνους τε ἀναπέμπουσιν. Οὔτε δὲ γυναίκες παρ' αὐτοῖς οὔτε τεχνοῦσιν. Οἱ δὲ τοῦ ὁμοίου αὐτοῖς βίο ὁρεχθέντες ἐκ τῆς ἀντιπέραν χώρας τοῦ ποταμοῦ διαπερήσαντες ἐκεῖσε ἐναπομένουσιν, ἀναστρέφοντες μηκέτι· καὶ αὐτοὶ δὲ Βραχμάνες καλοῦνται. Βίον το δὲ οὐχ ὁμοίως διάγουσιν· εἰσὶ γὰρ καὶ γυναῖκες ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξ ὧνπερ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες γεννώνται C καὶ γεννῶσιν. Τοῦτον δὲ τὸν λόγον συ, ὃν Θεὸν ἀνα μάζουσι, σωματικὸν εἶναι, περικείμενόν τε σώμα ἔξωθεν ἑαυτοῦ, καθάπερ εἴ τις τὸ ἐκ τῶν προβάτων Ενδυμα φορεῖ, ἀπεκδυσάμενον δὲ τὸ σῶμα, δ περί κειται, ὀφθαλμοφανῶς φαίνεσθαι. Πόλεμον δὲ εἶναι ἐν τῷ περικειμένῳ αὐτῶν σώματι οἱ Βραχμάνες λέ γουσι [καὶ πλήρες σε είναι πολεμίων σ' αὐτοῖς τὸ σῶμα νενομίκασι ], πρὸς ὁ ὡς πρὸς πολεμίους παρα τεταγμένοι μάχονται, καθώς προδεδηλώκαμεν. Πάντ τὰς δὲ ἀνθρώπους λέγουσιν αἰχμαλώτους εἶναι τῶν ἰδίων συγγενῶν πολεμίων, γαστρὸς καὶ αἰδοίων, λαι μοῦ, ὀργῆς, χαρᾶς, λύπης, ἐπιθυμίας καὶ τῶν ὁμοίων. Μόνος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν χωρεῖ ὁ κατὰ τούτων ἐγείρας τρόπαιον. Διὸ Δάνδαμιν μὲν πρὸς ὅν 'Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν εἰσῆλθεν, [p. 30. 51] ὡς νενικηκότα τον πόλεμον τὸν ἐν τῷ σώματι, Βραχμάνες θεολογοῦσι· Καλάνου δὲ καταφέρονται ὡς ἀσεβῶς ἀποστατήσαν τος τῆς κατ' αὐτοὺς φιλοσοφίας. Αποθέμενοι δὲ Βραχμάνες τὸ σῶμα ὥσπερ ἐξ ὕδατος ἰχθύες άνα- κύψαντες εἰς αέρα καθαρὸν ὁρῶσι τὸν ἥλιον. Est autem etiam in Indis schola philosophantium in Brachmanis. Qui vitam cum abstinentem sectan- tur, animatis et igui coctis cibis omnibus abstinent sequiescuntque in frugibus arborum, et ne has qui- dein decerpentes, sed quæ ceciderunt in terram auferentes vivunt, aquam fluminis Tagabena biben- tes. Per olunem autem vitam agunt nudi, corpus vestimentum animæ a Deo tributum esse affirman- tes. Ili Deum lucem esse dictitant, non qualem quis cernit, nec qualis sol et ignis, sed est iis Deus Legus, Β non articulatus, sed cognitionis, per quem abscon- dita naturæ arcana cernuntur sapientibus. Hanc au- tem lucem, quam dicunt Logum Deum, semet solos novisse qui sint Brachmanes, quippe qui soli abje- cerint vanam opinationem, quod est velamen ani- niæ extremum. Hi mortem contemnunt, celebrant autem domestica lingua Deum, quem vocant eo no- mine, quo supra diximus, Lymnosque iu sublime mittunt. Neque autem mulieres inter illas, neque procreant liberos. Qui autem similem illis vitam alfectant, ex terra quæ traus lumen est transgressi illuc inter illos manent, nec unquam revertuntur, et ipsi autem Brachmanes vocantur. Vitam autem non eodem modo peragunt; sunt enim etiam mulieres in ea regione, ex quibus qui inbabitant ea loca et generantur et generant. Hunc autem Logum, quem Deum vocant, corporeum esse et vestitum corpore extra sese, tanquam cum quis pellem ovilem gestęt, exuto autem corpore, quo vestitus sit, clare oculis patere. Bellum autein inesse in corpore, quo vestian- Wr, docent Brachmanes [et plenum esse corpus hostium arbitrantur ], contra quod tanquam contra hostes justa acie depugnant, sicuti antea declara- vimus. Omnes autem homines ajunt captivos esse congenitorum suorum hostium, ventris et puden- dorum, gulæ, iræ, lætitiæ, luctus, cupiditatis et quæ sunt reliqua. Solus autem ad Deum graditur qui do his tropæum erexit. Quapropter Dandamin, ad quem Alexander Macedo accessit, 46-47 tanquam victorem belli, quod est in corpore, Brachmanes pro divino numine venerantur. Calanum autem in- sectantur, ul qui præter ſas desciverit a philosophia sua. Deposito autem corpore Brachimanes tanquam ex aqua exsilientes pisces in purum aerem conspi- cautur solem. - D $8 VARIÆ LECTIONES. . σὲ τὸ οὐ μᾶλλον — οὐ μᾶλλον Roeperus p. 628 Coll. Sext. Empir. Pyrrbon. hypotypos. I, 188 192; Diog. Laert. 13. 73; Gell. noctt. Αtt. xι, Β : τὸ μᾶλλον τὸ μᾶλλον vulgo. " πῦρ πυρ. πύρ vulgo. “ αὐτὸ τί. αὐτὸ τὸ τί Roeperus. ' ἐν τῇ γῇ Τ. • Οὗτοι Boeperus: Αὐτοὶ νυίγω. " φύσεως Roeperus p. 629 : γνώσεως νulgo. " εἰδέναι. ἰδεῖν Roeperus, οι Βραχμάνες Roeperus. οι Βραχμάνες Roeperus, & Roc - σε ως rus : 8 vulgo. 68 φωνῇ Θεόν. φῶς τὸν Θεὸν Rocperus. Από ᾅδους δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν, ἐν ὀνομάζουσι, κ. τ. λ. ? ο Βίῳ Κυλης. Immerito videtur de sinceritate horum verborum dubitare Roeper vs. of Verla καὶ νενομίκασι uncis inclusit Boeperus. οι πολεμίων Roeperus; πολέμων vulgo, σε απο - στήσαντος Β. Ο. 24. Εστι δὲ καὶ παρὰ Ἰνδοῖ; αἵρεσις φιλοσοφου

3051 ORIGENIS 3032 ἁπλῶς ἐπιχειρήσαντας ἐᾷν· οἱ δὲ τὸ οὐ μᾶλλον προσέθεσαν, λέγοντες οὐ μᾶλλον τὸ πῦρ πυρ το εξ και ἢ ἄλλο τι. Οὐ μέντοι ἀπεφήναντο αὐτὸ τί να ἐστιν, ἀλλὰ τὸ τοιάνδε. alii ex Academicis dicunt non oportere omnino de Λ δεῖν τὴν ἀρχὴν περὶ μηδενὸς ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ' quoquam affirmare, sed tantum aggressos mittere. Alii autem illud non magis adjecerunt, his usi ver- bis; non magis ignis, 44-45 ignis quam quodvis aliud. Illud autem nou déclaraverunt, iguis ipse quid esset, sed in hunc modum. $1 μένων ἐν τοῖς Βραχμάναις, οἱ βίον μὲν αὐτάρκη προ- βάλλονται, ἐμψύχων δὲ καὶ τῶν διὰ πυρὸς βρωμάτων πάντων ἀπέχονται, ἀκροδρύοις ἀρκούμενοι, μηδὲ αὐτὰ ταῦτα τρυγῶντες, ἀλλὰ τὰ πίπτοντα εἰς τὴν γῆν σε βαστάζοντες ζῶσιν, ὕδωρ ποταμοῦ Ταγαδενα πίνοντες. Διαβιοῦσι δὲ γυμνοί, τὸ σῶμα ἔνδυμα τη ψυχῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγοντες. Οὗτος “ τὸν Θεὸν φῶς εἶναι λέγουσιν, οὐχ ὁποῖόν τις ὁρᾷ, οὐδ᾽ υἷον ἥλιος καὶ πῦρ, ἀλλὰ ἐστιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς λόγος, οὐχ ὁ ἔναρθρος, ἀλλὰ ὁ τῆς γνώσεως, δι᾿ οὗ τὰ κρυπτὰ τῆς φύσεως ο μυστήρια ὁρᾶται σοφοῖς. Τοῦτο δὲ τὸ φῶς, ὅ φασι λόγον τὸν Θεὸν, αὐτοὺς μένους εἰδέναι το Βραχμένας εν λέγουσι, διὰ τὸ ἀπολ ρίψαι μόνους τὴν κενοδοξίαν, ὅς σε ἐστι χιτῶν τῆς ψυχῆς ἔσχατος. Οὗτοι θανάτου καταφρονοῦσιν· ἀεὶ δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν το ὀνομάζουσι, καθώς προείπομεν, ὕμνους τε ἀναπέμπουσιν. Οὔτε δὲ γυναίκες παρ' αὐτοῖς οὔτε τεχνοῦσιν. Οἱ δὲ τοῦ ὁμοίου αὐτοῖς βίο ὁρεχθέντες ἐκ τῆς ἀντιπέραν χώρας τοῦ ποταμοῦ διαπερήσαντες ἐκεῖσε ἐναπομένουσιν, ἀναστρέφοντες μηκέτι· καὶ αὐτοὶ δὲ Βραχμάνες καλοῦνται. Βίον το δὲ οὐχ ὁμοίως διάγουσιν· εἰσὶ γὰρ καὶ γυναῖκες ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξ ὧνπερ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες γεννώνται C καὶ γεννῶσιν. Τοῦτον δὲ τὸν λόγον συ, ὃν Θεὸν ἀνα μάζουσι, σωματικὸν εἶναι, περικείμενόν τε σώμα ἔξωθεν ἑαυτοῦ, καθάπερ εἴ τις τὸ ἐκ τῶν προβάτων Ενδυμα φορεῖ, ἀπεκδυσάμενον δὲ τὸ σῶμα, δ περί κειται, ὀφθαλμοφανῶς φαίνεσθαι. Πόλεμον δὲ εἶναι ἐν τῷ περικειμένῳ αὐτῶν σώματι οἱ Βραχμάνες λέ γουσι [καὶ πλήρες σε είναι πολεμίων σ' αὐτοῖς τὸ σῶμα νενομίκασι ], πρὸς ὁ ὡς πρὸς πολεμίους παρα τεταγμένοι μάχονται, καθώς προδεδηλώκαμεν. Πάντ τὰς δὲ ἀνθρώπους λέγουσιν αἰχμαλώτους εἶναι τῶν ἰδίων συγγενῶν πολεμίων, γαστρὸς καὶ αἰδοίων, λαι μοῦ, ὀργῆς, χαρᾶς, λύπης, ἐπιθυμίας καὶ τῶν ὁμοίων. Μόνος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν χωρεῖ ὁ κατὰ τούτων ἐγείρας τρόπαιον. Διὸ Δάνδαμιν μὲν πρὸς ὅν 'Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν εἰσῆλθεν, [p. 30. 51] ὡς νενικηκότα τον πόλεμον τὸν ἐν τῷ σώματι, Βραχμάνες θεολογοῦσι· Καλάνου δὲ καταφέρονται ὡς ἀσεβῶς ἀποστατήσαν τος τῆς κατ' αὐτοὺς φιλοσοφίας. Αποθέμενοι δὲ Βραχμάνες τὸ σῶμα ὥσπερ ἐξ ὕδατος ἰχθύες άνα- κύψαντες εἰς αέρα καθαρὸν ὁρῶσι τὸν ἥλιον. Est autem etiam in Indis schola philosophantium in Brachmanis. Qui vitam cum abstinentem sectan- tur, animatis et igui coctis cibis omnibus abstinent sequiescuntque in frugibus arborum, et ne has qui- dein decerpentes, sed quæ ceciderunt in terram auferentes vivunt, aquam fluminis Tagabena biben- tes. Per olunem autem vitam agunt nudi, corpus vestimentum animæ a Deo tributum esse affirman- tes. Ili Deum lucem esse dictitant, non qualem quis cernit, nec qualis sol et ignis, sed est iis Deus Legus, Β non articulatus, sed cognitionis, per quem abscon- dita naturæ arcana cernuntur sapientibus. Hanc au- tem lucem, quam dicunt Logum Deum, semet solos novisse qui sint Brachmanes, quippe qui soli abje- cerint vanam opinationem, quod est velamen ani- niæ extremum. Hi mortem contemnunt, celebrant autem domestica lingua Deum, quem vocant eo no- mine, quo supra diximus, Lymnosque iu sublime mittunt. Neque autem mulieres inter illas, neque procreant liberos. Qui autem similem illis vitam alfectant, ex terra quæ traus lumen est transgressi illuc inter illos manent, nec unquam revertuntur, et ipsi autem Brachmanes vocantur. Vitam autem non eodem modo peragunt; sunt enim etiam mulieres in ea regione, ex quibus qui inbabitant ea loca et generantur et generant. Hunc autem Logum, quem Deum vocant, corporeum esse et vestitum corpore extra sese, tanquam cum quis pellem ovilem gestęt, exuto autem corpore, quo vestitus sit, clare oculis patere. Bellum autein inesse in corpore, quo vestian- Wr, docent Brachmanes [et plenum esse corpus hostium arbitrantur ], contra quod tanquam contra hostes justa acie depugnant, sicuti antea declara- vimus. Omnes autem homines ajunt captivos esse congenitorum suorum hostium, ventris et puden- dorum, gulæ, iræ, lætitiæ, luctus, cupiditatis et quæ sunt reliqua. Solus autem ad Deum graditur qui do his tropæum erexit. Quapropter Dandamin, ad quem Alexander Macedo accessit, 46-47 tanquam victorem belli, quod est in corpore, Brachmanes pro divino numine venerantur. Calanum autem in- sectantur, ul qui præter ſas desciverit a philosophia sua. Deposito autem corpore Brachimanes tanquam ex aqua exsilientes pisces in purum aerem conspi- cautur solem. - D $8 VARIÆ LECTIONES. . σὲ τὸ οὐ μᾶλλον — οὐ μᾶλλον Roeperus p. 628 Coll. Sext. Empir. Pyrrbon. hypotypos. I, 188 192; Diog. Laert. 13. 73; Gell. noctt. Αtt. xι, Β : τὸ μᾶλλον τὸ μᾶλλον vulgo. " πῦρ πυρ. πύρ vulgo. “ αὐτὸ τί. αὐτὸ τὸ τί Roeperus. ' ἐν τῇ γῇ Τ. • Οὗτοι Boeperus: Αὐτοὶ νυίγω. " φύσεως Roeperus p. 629 : γνώσεως νulgo. " εἰδέναι. ἰδεῖν Roeperus, οι Βραχμάνες Roeperus. οι Βραχμάνες Roeperus, & Roc - σε ως rus : 8 vulgo. 68 φωνῇ Θεόν. φῶς τὸν Θεὸν Rocperus. Από ᾅδους δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν, ἐν ὀνομάζουσι, κ. τ. λ. ? ο Βίῳ Κυλης. Immerito videtur de sinceritate horum verborum dubitare Roeper vs. of Verla καὶ νενομίκασι uncis inclusit Boeperus. οι πολεμίων Roeperus; πολέμων vulgo, σε απο - στήσαντος Β. Ο. 24. Εστι δὲ καὶ παρὰ Ἰνδοῖ; αἵρεσις φιλοσοφου

3051 ORIGENIS 3032 ἁπλῶς ἐπιχειρήσαντας ἐᾷν· οἱ δὲ τὸ οὐ μᾶλλον προσέθεσαν, λέγοντες οὐ μᾶλλον τὸ πῦρ πυρ το εξ και ἢ ἄλλο τι. Οὐ μέντοι ἀπεφήναντο αὐτὸ τί να ἐστιν, ἀλλὰ τὸ τοιάνδε. alii ex Academicis dicunt non oportere omnino de Λ δεῖν τὴν ἀρχὴν περὶ μηδενὸς ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ' quoquam affirmare, sed tantum aggressos mittere. Alii autem illud non magis adjecerunt, his usi ver- bis; non magis ignis, 44-45 ignis quam quodvis aliud. Illud autem nou déclaraverunt, iguis ipse quid esset, sed in hunc modum. $1 μένων ἐν τοῖς Βραχμάναις, οἱ βίον μὲν αὐτάρκη προ- βάλλονται, ἐμψύχων δὲ καὶ τῶν διὰ πυρὸς βρωμάτων πάντων ἀπέχονται, ἀκροδρύοις ἀρκούμενοι, μηδὲ αὐτὰ ταῦτα τρυγῶντες, ἀλλὰ τὰ πίπτοντα εἰς τὴν γῆν σε βαστάζοντες ζῶσιν, ὕδωρ ποταμοῦ Ταγαδενα πίνοντες. Διαβιοῦσι δὲ γυμνοί, τὸ σῶμα ἔνδυμα τη ψυχῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγοντες. Οὗτος “ τὸν Θεὸν φῶς εἶναι λέγουσιν, οὐχ ὁποῖόν τις ὁρᾷ, οὐδ᾽ υἷον ἥλιος καὶ πῦρ, ἀλλὰ ἐστιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς λόγος, οὐχ ὁ ἔναρθρος, ἀλλὰ ὁ τῆς γνώσεως, δι᾿ οὗ τὰ κρυπτὰ τῆς φύσεως ο μυστήρια ὁρᾶται σοφοῖς. Τοῦτο δὲ τὸ φῶς, ὅ φασι λόγον τὸν Θεὸν, αὐτοὺς μένους εἰδέναι το Βραχμένας εν λέγουσι, διὰ τὸ ἀπολ ρίψαι μόνους τὴν κενοδοξίαν, ὅς σε ἐστι χιτῶν τῆς ψυχῆς ἔσχατος. Οὗτοι θανάτου καταφρονοῦσιν· ἀεὶ δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν το ὀνομάζουσι, καθώς προείπομεν, ὕμνους τε ἀναπέμπουσιν. Οὔτε δὲ γυναίκες παρ' αὐτοῖς οὔτε τεχνοῦσιν. Οἱ δὲ τοῦ ὁμοίου αὐτοῖς βίο ὁρεχθέντες ἐκ τῆς ἀντιπέραν χώρας τοῦ ποταμοῦ διαπερήσαντες ἐκεῖσε ἐναπομένουσιν, ἀναστρέφοντες μηκέτι· καὶ αὐτοὶ δὲ Βραχμάνες καλοῦνται. Βίον το δὲ οὐχ ὁμοίως διάγουσιν· εἰσὶ γὰρ καὶ γυναῖκες ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξ ὧνπερ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες γεννώνται C καὶ γεννῶσιν. Τοῦτον δὲ τὸν λόγον συ, ὃν Θεὸν ἀνα μάζουσι, σωματικὸν εἶναι, περικείμενόν τε σώμα ἔξωθεν ἑαυτοῦ, καθάπερ εἴ τις τὸ ἐκ τῶν προβάτων Ενδυμα φορεῖ, ἀπεκδυσάμενον δὲ τὸ σῶμα, δ περί κειται, ὀφθαλμοφανῶς φαίνεσθαι. Πόλεμον δὲ εἶναι ἐν τῷ περικειμένῳ αὐτῶν σώματι οἱ Βραχμάνες λέ γουσι [καὶ πλήρες σε είναι πολεμίων σ' αὐτοῖς τὸ σῶμα νενομίκασι ], πρὸς ὁ ὡς πρὸς πολεμίους παρα τεταγμένοι μάχονται, καθώς προδεδηλώκαμεν. Πάντ τὰς δὲ ἀνθρώπους λέγουσιν αἰχμαλώτους εἶναι τῶν ἰδίων συγγενῶν πολεμίων, γαστρὸς καὶ αἰδοίων, λαι μοῦ, ὀργῆς, χαρᾶς, λύπης, ἐπιθυμίας καὶ τῶν ὁμοίων. Μόνος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν χωρεῖ ὁ κατὰ τούτων ἐγείρας τρόπαιον. Διὸ Δάνδαμιν μὲν πρὸς ὅν 'Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν εἰσῆλθεν, [p. 30. 51] ὡς νενικηκότα τον πόλεμον τὸν ἐν τῷ σώματι, Βραχμάνες θεολογοῦσι· Καλάνου δὲ καταφέρονται ὡς ἀσεβῶς ἀποστατήσαν τος τῆς κατ' αὐτοὺς φιλοσοφίας. Αποθέμενοι δὲ Βραχμάνες τὸ σῶμα ὥσπερ ἐξ ὕδατος ἰχθύες άνα- κύψαντες εἰς αέρα καθαρὸν ὁρῶσι τὸν ἥλιον. Est autem etiam in Indis schola philosophantium in Brachmanis. Qui vitam cum abstinentem sectan- tur, animatis et igui coctis cibis omnibus abstinent sequiescuntque in frugibus arborum, et ne has qui- dein decerpentes, sed quæ ceciderunt in terram auferentes vivunt, aquam fluminis Tagabena biben- tes. Per olunem autem vitam agunt nudi, corpus vestimentum animæ a Deo tributum esse affirman- tes. Ili Deum lucem esse dictitant, non qualem quis cernit, nec qualis sol et ignis, sed est iis Deus Legus, Β non articulatus, sed cognitionis, per quem abscon- dita naturæ arcana cernuntur sapientibus. Hanc au- tem lucem, quam dicunt Logum Deum, semet solos novisse qui sint Brachmanes, quippe qui soli abje- cerint vanam opinationem, quod est velamen ani- niæ extremum. Hi mortem contemnunt, celebrant autem domestica lingua Deum, quem vocant eo no- mine, quo supra diximus, Lymnosque iu sublime mittunt. Neque autem mulieres inter illas, neque procreant liberos. Qui autem similem illis vitam alfectant, ex terra quæ traus lumen est transgressi illuc inter illos manent, nec unquam revertuntur, et ipsi autem Brachmanes vocantur. Vitam autem non eodem modo peragunt; sunt enim etiam mulieres in ea regione, ex quibus qui inbabitant ea loca et generantur et generant. Hunc autem Logum, quem Deum vocant, corporeum esse et vestitum corpore extra sese, tanquam cum quis pellem ovilem gestęt, exuto autem corpore, quo vestitus sit, clare oculis patere. Bellum autein inesse in corpore, quo vestian- Wr, docent Brachmanes [et plenum esse corpus hostium arbitrantur ], contra quod tanquam contra hostes justa acie depugnant, sicuti antea declara- vimus. Omnes autem homines ajunt captivos esse congenitorum suorum hostium, ventris et puden- dorum, gulæ, iræ, lætitiæ, luctus, cupiditatis et quæ sunt reliqua. Solus autem ad Deum graditur qui do his tropæum erexit. Quapropter Dandamin, ad quem Alexander Macedo accessit, 46-47 tanquam victorem belli, quod est in corpore, Brachmanes pro divino numine venerantur. Calanum autem in- sectantur, ul qui præter ſas desciverit a philosophia sua. Deposito autem corpore Brachimanes tanquam ex aqua exsilientes pisces in purum aerem conspi- cautur solem. - D $8 VARIÆ LECTIONES. . σὲ τὸ οὐ μᾶλλον — οὐ μᾶλλον Roeperus p. 628 Coll. Sext. Empir. Pyrrbon. hypotypos. I, 188 192; Diog. Laert. 13. 73; Gell. noctt. Αtt. xι, Β : τὸ μᾶλλον τὸ μᾶλλον vulgo. " πῦρ πυρ. πύρ vulgo. “ αὐτὸ τί. αὐτὸ τὸ τί Roeperus. ' ἐν τῇ γῇ Τ. • Οὗτοι Boeperus: Αὐτοὶ νυίγω. " φύσεως Roeperus p. 629 : γνώσεως νulgo. " εἰδέναι. ἰδεῖν Roeperus, οι Βραχμάνες Roeperus. οι Βραχμάνες Roeperus, & Roc - σε ως rus : 8 vulgo. 68 φωνῇ Θεόν. φῶς τὸν Θεὸν Rocperus. Από ᾅδους δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν, ἐν ὀνομάζουσι, κ. τ. λ. ? ο Βίῳ Κυλης. Immerito videtur de sinceritate horum verborum dubitare Roeper vs. of Verla καὶ νενομίκασι uncis inclusit Boeperus. οι πολεμίων Roeperus; πολέμων vulgo, σε απο - στήσαντος Β. Ο. 24. Εστι δὲ καὶ παρὰ Ἰνδοῖ; αἵρεσις φιλοσοφου

3051 ORIGENIS 3032 ἁπλῶς ἐπιχειρήσαντας ἐᾷν· οἱ δὲ τὸ οὐ μᾶλλον προσέθεσαν, λέγοντες οὐ μᾶλλον τὸ πῦρ πυρ το εξ και ἢ ἄλλο τι. Οὐ μέντοι ἀπεφήναντο αὐτὸ τί να ἐστιν, ἀλλὰ τὸ τοιάνδε. alii ex Academicis dicunt non oportere omnino de Λ δεῖν τὴν ἀρχὴν περὶ μηδενὸς ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ' quoquam affirmare, sed tantum aggressos mittere. Alii autem illud non magis adjecerunt, his usi ver- bis; non magis ignis, 44-45 ignis quam quodvis aliud. Illud autem nou déclaraverunt, iguis ipse quid esset, sed in hunc modum. $1 μένων ἐν τοῖς Βραχμάναις, οἱ βίον μὲν αὐτάρκη προ- βάλλονται, ἐμψύχων δὲ καὶ τῶν διὰ πυρὸς βρωμάτων πάντων ἀπέχονται, ἀκροδρύοις ἀρκούμενοι, μηδὲ αὐτὰ ταῦτα τρυγῶντες, ἀλλὰ τὰ πίπτοντα εἰς τὴν γῆν σε βαστάζοντες ζῶσιν, ὕδωρ ποταμοῦ Ταγαδενα πίνοντες. Διαβιοῦσι δὲ γυμνοί, τὸ σῶμα ἔνδυμα τη ψυχῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγοντες. Οὗτος “ τὸν Θεὸν φῶς εἶναι λέγουσιν, οὐχ ὁποῖόν τις ὁρᾷ, οὐδ᾽ υἷον ἥλιος καὶ πῦρ, ἀλλὰ ἐστιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς λόγος, οὐχ ὁ ἔναρθρος, ἀλλὰ ὁ τῆς γνώσεως, δι᾿ οὗ τὰ κρυπτὰ τῆς φύσεως ο μυστήρια ὁρᾶται σοφοῖς. Τοῦτο δὲ τὸ φῶς, ὅ φασι λόγον τὸν Θεὸν, αὐτοὺς μένους εἰδέναι το Βραχμένας εν λέγουσι, διὰ τὸ ἀπολ ρίψαι μόνους τὴν κενοδοξίαν, ὅς σε ἐστι χιτῶν τῆς ψυχῆς ἔσχατος. Οὗτοι θανάτου καταφρονοῦσιν· ἀεὶ δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν το ὀνομάζουσι, καθώς προείπομεν, ὕμνους τε ἀναπέμπουσιν. Οὔτε δὲ γυναίκες παρ' αὐτοῖς οὔτε τεχνοῦσιν. Οἱ δὲ τοῦ ὁμοίου αὐτοῖς βίο ὁρεχθέντες ἐκ τῆς ἀντιπέραν χώρας τοῦ ποταμοῦ διαπερήσαντες ἐκεῖσε ἐναπομένουσιν, ἀναστρέφοντες μηκέτι· καὶ αὐτοὶ δὲ Βραχμάνες καλοῦνται. Βίον το δὲ οὐχ ὁμοίως διάγουσιν· εἰσὶ γὰρ καὶ γυναῖκες ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξ ὧνπερ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες γεννώνται C καὶ γεννῶσιν. Τοῦτον δὲ τὸν λόγον συ, ὃν Θεὸν ἀνα μάζουσι, σωματικὸν εἶναι, περικείμενόν τε σώμα ἔξωθεν ἑαυτοῦ, καθάπερ εἴ τις τὸ ἐκ τῶν προβάτων Ενδυμα φορεῖ, ἀπεκδυσάμενον δὲ τὸ σῶμα, δ περί κειται, ὀφθαλμοφανῶς φαίνεσθαι. Πόλεμον δὲ εἶναι ἐν τῷ περικειμένῳ αὐτῶν σώματι οἱ Βραχμάνες λέ γουσι [καὶ πλήρες σε είναι πολεμίων σ' αὐτοῖς τὸ σῶμα νενομίκασι ], πρὸς ὁ ὡς πρὸς πολεμίους παρα τεταγμένοι μάχονται, καθώς προδεδηλώκαμεν. Πάντ τὰς δὲ ἀνθρώπους λέγουσιν αἰχμαλώτους εἶναι τῶν ἰδίων συγγενῶν πολεμίων, γαστρὸς καὶ αἰδοίων, λαι μοῦ, ὀργῆς, χαρᾶς, λύπης, ἐπιθυμίας καὶ τῶν ὁμοίων. Μόνος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν χωρεῖ ὁ κατὰ τούτων ἐγείρας τρόπαιον. Διὸ Δάνδαμιν μὲν πρὸς ὅν 'Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν εἰσῆλθεν, [p. 30. 51] ὡς νενικηκότα τον πόλεμον τὸν ἐν τῷ σώματι, Βραχμάνες θεολογοῦσι· Καλάνου δὲ καταφέρονται ὡς ἀσεβῶς ἀποστατήσαν τος τῆς κατ' αὐτοὺς φιλοσοφίας. Αποθέμενοι δὲ Βραχμάνες τὸ σῶμα ὥσπερ ἐξ ὕδατος ἰχθύες άνα- κύψαντες εἰς αέρα καθαρὸν ὁρῶσι τὸν ἥλιον. Est autem etiam in Indis schola philosophantium in Brachmanis. Qui vitam cum abstinentem sectan- tur, animatis et igui coctis cibis omnibus abstinent sequiescuntque in frugibus arborum, et ne has qui- dein decerpentes, sed quæ ceciderunt in terram auferentes vivunt, aquam fluminis Tagabena biben- tes. Per olunem autem vitam agunt nudi, corpus vestimentum animæ a Deo tributum esse affirman- tes. Ili Deum lucem esse dictitant, non qualem quis cernit, nec qualis sol et ignis, sed est iis Deus Legus, Β non articulatus, sed cognitionis, per quem abscon- dita naturæ arcana cernuntur sapientibus. Hanc au- tem lucem, quam dicunt Logum Deum, semet solos novisse qui sint Brachmanes, quippe qui soli abje- cerint vanam opinationem, quod est velamen ani- niæ extremum. Hi mortem contemnunt, celebrant autem domestica lingua Deum, quem vocant eo no- mine, quo supra diximus, Lymnosque iu sublime mittunt. Neque autem mulieres inter illas, neque procreant liberos. Qui autem similem illis vitam alfectant, ex terra quæ traus lumen est transgressi illuc inter illos manent, nec unquam revertuntur, et ipsi autem Brachmanes vocantur. Vitam autem non eodem modo peragunt; sunt enim etiam mulieres in ea regione, ex quibus qui inbabitant ea loca et generantur et generant. Hunc autem Logum, quem Deum vocant, corporeum esse et vestitum corpore extra sese, tanquam cum quis pellem ovilem gestęt, exuto autem corpore, quo vestitus sit, clare oculis patere. Bellum autein inesse in corpore, quo vestian- Wr, docent Brachmanes [et plenum esse corpus hostium arbitrantur ], contra quod tanquam contra hostes justa acie depugnant, sicuti antea declara- vimus. Omnes autem homines ajunt captivos esse congenitorum suorum hostium, ventris et puden- dorum, gulæ, iræ, lætitiæ, luctus, cupiditatis et quæ sunt reliqua. Solus autem ad Deum graditur qui do his tropæum erexit. Quapropter Dandamin, ad quem Alexander Macedo accessit, 46-47 tanquam victorem belli, quod est in corpore, Brachmanes pro divino numine venerantur. Calanum autem in- sectantur, ul qui præter ſas desciverit a philosophia sua. Deposito autem corpore Brachimanes tanquam ex aqua exsilientes pisces in purum aerem conspi- cautur solem. - D $8 VARIÆ LECTIONES. . σὲ τὸ οὐ μᾶλλον — οὐ μᾶλλον Roeperus p. 628 Coll. Sext. Empir. Pyrrbon. hypotypos. I, 188 192; Diog. Laert. 13. 73; Gell. noctt. Αtt. xι, Β : τὸ μᾶλλον τὸ μᾶλλον vulgo. " πῦρ πυρ. πύρ vulgo. “ αὐτὸ τί. αὐτὸ τὸ τί Roeperus. ' ἐν τῇ γῇ Τ. • Οὗτοι Boeperus: Αὐτοὶ νυίγω. " φύσεως Roeperus p. 629 : γνώσεως νulgo. " εἰδέναι. ἰδεῖν Roeperus, οι Βραχμάνες Roeperus. οι Βραχμάνες Roeperus, & Roc - σε ως rus : 8 vulgo. 68 φωνῇ Θεόν. φῶς τὸν Θεὸν Rocperus. Από ᾅδους δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν, ἐν ὀνομάζουσι, κ. τ. λ. ? ο Βίῳ Κυλης. Immerito videtur de sinceritate horum verborum dubitare Roeper vs. of Verla καὶ νενομίκασι uncis inclusit Boeperus. οι πολεμίων Roeperus; πολέμων vulgo, σε απο - στήσαντος Β. Ο. 24. Εστι δὲ καὶ παρὰ Ἰνδοῖ; αἵρεσις φιλοσοφου

3051 ORIGENIS 3032 ἁπλῶς ἐπιχειρήσαντας ἐᾷν· οἱ δὲ τὸ οὐ μᾶλλον προσέθεσαν, λέγοντες οὐ μᾶλλον τὸ πῦρ πυρ το εξ και ἢ ἄλλο τι. Οὐ μέντοι ἀπεφήναντο αὐτὸ τί να ἐστιν, ἀλλὰ τὸ τοιάνδε. alii ex Academicis dicunt non oportere omnino de Λ δεῖν τὴν ἀρχὴν περὶ μηδενὸς ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ' quoquam affirmare, sed tantum aggressos mittere. Alii autem illud non magis adjecerunt, his usi ver- bis; non magis ignis, 44-45 ignis quam quodvis aliud. Illud autem nou déclaraverunt, iguis ipse quid esset, sed in hunc modum. $1 μένων ἐν τοῖς Βραχμάναις, οἱ βίον μὲν αὐτάρκη προ- βάλλονται, ἐμψύχων δὲ καὶ τῶν διὰ πυρὸς βρωμάτων πάντων ἀπέχονται, ἀκροδρύοις ἀρκούμενοι, μηδὲ αὐτὰ ταῦτα τρυγῶντες, ἀλλὰ τὰ πίπτοντα εἰς τὴν γῆν σε βαστάζοντες ζῶσιν, ὕδωρ ποταμοῦ Ταγαδενα πίνοντες. Διαβιοῦσι δὲ γυμνοί, τὸ σῶμα ἔνδυμα τη ψυχῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγοντες. Οὗτος “ τὸν Θεὸν φῶς εἶναι λέγουσιν, οὐχ ὁποῖόν τις ὁρᾷ, οὐδ᾽ υἷον ἥλιος καὶ πῦρ, ἀλλὰ ἐστιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς λόγος, οὐχ ὁ ἔναρθρος, ἀλλὰ ὁ τῆς γνώσεως, δι᾿ οὗ τὰ κρυπτὰ τῆς φύσεως ο μυστήρια ὁρᾶται σοφοῖς. Τοῦτο δὲ τὸ φῶς, ὅ φασι λόγον τὸν Θεὸν, αὐτοὺς μένους εἰδέναι το Βραχμένας εν λέγουσι, διὰ τὸ ἀπολ ρίψαι μόνους τὴν κενοδοξίαν, ὅς σε ἐστι χιτῶν τῆς ψυχῆς ἔσχατος. Οὗτοι θανάτου καταφρονοῦσιν· ἀεὶ δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν το ὀνομάζουσι, καθώς προείπομεν, ὕμνους τε ἀναπέμπουσιν. Οὔτε δὲ γυναίκες παρ' αὐτοῖς οὔτε τεχνοῦσιν. Οἱ δὲ τοῦ ὁμοίου αὐτοῖς βίο ὁρεχθέντες ἐκ τῆς ἀντιπέραν χώρας τοῦ ποταμοῦ διαπερήσαντες ἐκεῖσε ἐναπομένουσιν, ἀναστρέφοντες μηκέτι· καὶ αὐτοὶ δὲ Βραχμάνες καλοῦνται. Βίον το δὲ οὐχ ὁμοίως διάγουσιν· εἰσὶ γὰρ καὶ γυναῖκες ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξ ὧνπερ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες γεννώνται C καὶ γεννῶσιν. Τοῦτον δὲ τὸν λόγον συ, ὃν Θεὸν ἀνα μάζουσι, σωματικὸν εἶναι, περικείμενόν τε σώμα ἔξωθεν ἑαυτοῦ, καθάπερ εἴ τις τὸ ἐκ τῶν προβάτων Ενδυμα φορεῖ, ἀπεκδυσάμενον δὲ τὸ σῶμα, δ περί κειται, ὀφθαλμοφανῶς φαίνεσθαι. Πόλεμον δὲ εἶναι ἐν τῷ περικειμένῳ αὐτῶν σώματι οἱ Βραχμάνες λέ γουσι [καὶ πλήρες σε είναι πολεμίων σ' αὐτοῖς τὸ σῶμα νενομίκασι ], πρὸς ὁ ὡς πρὸς πολεμίους παρα τεταγμένοι μάχονται, καθώς προδεδηλώκαμεν. Πάντ τὰς δὲ ἀνθρώπους λέγουσιν αἰχμαλώτους εἶναι τῶν ἰδίων συγγενῶν πολεμίων, γαστρὸς καὶ αἰδοίων, λαι μοῦ, ὀργῆς, χαρᾶς, λύπης, ἐπιθυμίας καὶ τῶν ὁμοίων. Μόνος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν χωρεῖ ὁ κατὰ τούτων ἐγείρας τρόπαιον. Διὸ Δάνδαμιν μὲν πρὸς ὅν 'Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν εἰσῆλθεν, [p. 30. 51] ὡς νενικηκότα τον πόλεμον τὸν ἐν τῷ σώματι, Βραχμάνες θεολογοῦσι· Καλάνου δὲ καταφέρονται ὡς ἀσεβῶς ἀποστατήσαν τος τῆς κατ' αὐτοὺς φιλοσοφίας. Αποθέμενοι δὲ Βραχμάνες τὸ σῶμα ὥσπερ ἐξ ὕδατος ἰχθύες άνα- κύψαντες εἰς αέρα καθαρὸν ὁρῶσι τὸν ἥλιον. Est autem etiam in Indis schola philosophantium in Brachmanis. Qui vitam cum abstinentem sectan- tur, animatis et igui coctis cibis omnibus abstinent sequiescuntque in frugibus arborum, et ne has qui- dein decerpentes, sed quæ ceciderunt in terram auferentes vivunt, aquam fluminis Tagabena biben- tes. Per olunem autem vitam agunt nudi, corpus vestimentum animæ a Deo tributum esse affirman- tes. Ili Deum lucem esse dictitant, non qualem quis cernit, nec qualis sol et ignis, sed est iis Deus Legus, Β non articulatus, sed cognitionis, per quem abscon- dita naturæ arcana cernuntur sapientibus. Hanc au- tem lucem, quam dicunt Logum Deum, semet solos novisse qui sint Brachmanes, quippe qui soli abje- cerint vanam opinationem, quod est velamen ani- niæ extremum. Hi mortem contemnunt, celebrant autem domestica lingua Deum, quem vocant eo no- mine, quo supra diximus, Lymnosque iu sublime mittunt. Neque autem mulieres inter illas, neque procreant liberos. Qui autem similem illis vitam alfectant, ex terra quæ traus lumen est transgressi illuc inter illos manent, nec unquam revertuntur, et ipsi autem Brachmanes vocantur. Vitam autem non eodem modo peragunt; sunt enim etiam mulieres in ea regione, ex quibus qui inbabitant ea loca et generantur et generant. Hunc autem Logum, quem Deum vocant, corporeum esse et vestitum corpore extra sese, tanquam cum quis pellem ovilem gestęt, exuto autem corpore, quo vestitus sit, clare oculis patere. Bellum autein inesse in corpore, quo vestian- Wr, docent Brachmanes [et plenum esse corpus hostium arbitrantur ], contra quod tanquam contra hostes justa acie depugnant, sicuti antea declara- vimus. Omnes autem homines ajunt captivos esse congenitorum suorum hostium, ventris et puden- dorum, gulæ, iræ, lætitiæ, luctus, cupiditatis et quæ sunt reliqua. Solus autem ad Deum graditur qui do his tropæum erexit. Quapropter Dandamin, ad quem Alexander Macedo accessit, 46-47 tanquam victorem belli, quod est in corpore, Brachmanes pro divino numine venerantur. Calanum autem in- sectantur, ul qui præter ſas desciverit a philosophia sua. Deposito autem corpore Brachimanes tanquam ex aqua exsilientes pisces in purum aerem conspi- cautur solem. - D $8 VARIÆ LECTIONES. . σὲ τὸ οὐ μᾶλλον — οὐ μᾶλλον Roeperus p. 628 Coll. Sext. Empir. Pyrrbon. hypotypos. I, 188 192; Diog. Laert. 13. 73; Gell. noctt. Αtt. xι, Β : τὸ μᾶλλον τὸ μᾶλλον vulgo. " πῦρ πυρ. πύρ vulgo. “ αὐτὸ τί. αὐτὸ τὸ τί Roeperus. ' ἐν τῇ γῇ Τ. • Οὗτοι Boeperus: Αὐτοὶ νυίγω. " φύσεως Roeperus p. 629 : γνώσεως νulgo. " εἰδέναι. ἰδεῖν Roeperus, οι Βραχμάνες Roeperus. οι Βραχμάνες Roeperus, & Roc - σε ως rus : 8 vulgo. 68 φωνῇ Θεόν. φῶς τὸν Θεὸν Rocperus. Από ᾅδους δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν, ἐν ὀνομάζουσι, κ. τ. λ. ? ο Βίῳ Κυλης. Immerito videtur de sinceritate horum verborum dubitare Roeper vs. of Verla καὶ νενομίκασι uncis inclusit Boeperus. οι πολεμίων Roeperus; πολέμων vulgo, σε απο - στήσαντος Β. Ο. 24. Εστι δὲ καὶ παρὰ Ἰνδοῖ; αἵρεσις φιλοσοφου

3051 ORIGENIS 3032 ἁπλῶς ἐπιχειρήσαντας ἐᾷν· οἱ δὲ τὸ οὐ μᾶλλον προσέθεσαν, λέγοντες οὐ μᾶλλον τὸ πῦρ πυρ το εξ και ἢ ἄλλο τι. Οὐ μέντοι ἀπεφήναντο αὐτὸ τί να ἐστιν, ἀλλὰ τὸ τοιάνδε. alii ex Academicis dicunt non oportere omnino de Λ δεῖν τὴν ἀρχὴν περὶ μηδενὸς ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ' quoquam affirmare, sed tantum aggressos mittere. Alii autem illud non magis adjecerunt, his usi ver- bis; non magis ignis, 44-45 ignis quam quodvis aliud. Illud autem nou déclaraverunt, iguis ipse quid esset, sed in hunc modum. $1 μένων ἐν τοῖς Βραχμάναις, οἱ βίον μὲν αὐτάρκη προ- βάλλονται, ἐμψύχων δὲ καὶ τῶν διὰ πυρὸς βρωμάτων πάντων ἀπέχονται, ἀκροδρύοις ἀρκούμενοι, μηδὲ αὐτὰ ταῦτα τρυγῶντες, ἀλλὰ τὰ πίπτοντα εἰς τὴν γῆν σε βαστάζοντες ζῶσιν, ὕδωρ ποταμοῦ Ταγαδενα πίνοντες. Διαβιοῦσι δὲ γυμνοί, τὸ σῶμα ἔνδυμα τη ψυχῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγοντες. Οὗτος “ τὸν Θεὸν φῶς εἶναι λέγουσιν, οὐχ ὁποῖόν τις ὁρᾷ, οὐδ᾽ υἷον ἥλιος καὶ πῦρ, ἀλλὰ ἐστιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς λόγος, οὐχ ὁ ἔναρθρος, ἀλλὰ ὁ τῆς γνώσεως, δι᾿ οὗ τὰ κρυπτὰ τῆς φύσεως ο μυστήρια ὁρᾶται σοφοῖς. Τοῦτο δὲ τὸ φῶς, ὅ φασι λόγον τὸν Θεὸν, αὐτοὺς μένους εἰδέναι το Βραχμένας εν λέγουσι, διὰ τὸ ἀπολ ρίψαι μόνους τὴν κενοδοξίαν, ὅς σε ἐστι χιτῶν τῆς ψυχῆς ἔσχατος. Οὗτοι θανάτου καταφρονοῦσιν· ἀεὶ δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν το ὀνομάζουσι, καθώς προείπομεν, ὕμνους τε ἀναπέμπουσιν. Οὔτε δὲ γυναίκες παρ' αὐτοῖς οὔτε τεχνοῦσιν. Οἱ δὲ τοῦ ὁμοίου αὐτοῖς βίο ὁρεχθέντες ἐκ τῆς ἀντιπέραν χώρας τοῦ ποταμοῦ διαπερήσαντες ἐκεῖσε ἐναπομένουσιν, ἀναστρέφοντες μηκέτι· καὶ αὐτοὶ δὲ Βραχμάνες καλοῦνται. Βίον το δὲ οὐχ ὁμοίως διάγουσιν· εἰσὶ γὰρ καὶ γυναῖκες ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξ ὧνπερ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες γεννώνται C καὶ γεννῶσιν. Τοῦτον δὲ τὸν λόγον συ, ὃν Θεὸν ἀνα μάζουσι, σωματικὸν εἶναι, περικείμενόν τε σώμα ἔξωθεν ἑαυτοῦ, καθάπερ εἴ τις τὸ ἐκ τῶν προβάτων Ενδυμα φορεῖ, ἀπεκδυσάμενον δὲ τὸ σῶμα, δ περί κειται, ὀφθαλμοφανῶς φαίνεσθαι. Πόλεμον δὲ εἶναι ἐν τῷ περικειμένῳ αὐτῶν σώματι οἱ Βραχμάνες λέ γουσι [καὶ πλήρες σε είναι πολεμίων σ' αὐτοῖς τὸ σῶμα νενομίκασι ], πρὸς ὁ ὡς πρὸς πολεμίους παρα τεταγμένοι μάχονται, καθώς προδεδηλώκαμεν. Πάντ τὰς δὲ ἀνθρώπους λέγουσιν αἰχμαλώτους εἶναι τῶν ἰδίων συγγενῶν πολεμίων, γαστρὸς καὶ αἰδοίων, λαι μοῦ, ὀργῆς, χαρᾶς, λύπης, ἐπιθυμίας καὶ τῶν ὁμοίων. Μόνος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν χωρεῖ ὁ κατὰ τούτων ἐγείρας τρόπαιον. Διὸ Δάνδαμιν μὲν πρὸς ὅν 'Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν εἰσῆλθεν, [p. 30. 51] ὡς νενικηκότα τον πόλεμον τὸν ἐν τῷ σώματι, Βραχμάνες θεολογοῦσι· Καλάνου δὲ καταφέρονται ὡς ἀσεβῶς ἀποστατήσαν τος τῆς κατ' αὐτοὺς φιλοσοφίας. Αποθέμενοι δὲ Βραχμάνες τὸ σῶμα ὥσπερ ἐξ ὕδατος ἰχθύες άνα- κύψαντες εἰς αέρα καθαρὸν ὁρῶσι τὸν ἥλιον. Est autem etiam in Indis schola philosophantium in Brachmanis. Qui vitam cum abstinentem sectan- tur, animatis et igui coctis cibis omnibus abstinent sequiescuntque in frugibus arborum, et ne has qui- dein decerpentes, sed quæ ceciderunt in terram auferentes vivunt, aquam fluminis Tagabena biben- tes. Per olunem autem vitam agunt nudi, corpus vestimentum animæ a Deo tributum esse affirman- tes. Ili Deum lucem esse dictitant, non qualem quis cernit, nec qualis sol et ignis, sed est iis Deus Legus, Β non articulatus, sed cognitionis, per quem abscon- dita naturæ arcana cernuntur sapientibus. Hanc au- tem lucem, quam dicunt Logum Deum, semet solos novisse qui sint Brachmanes, quippe qui soli abje- cerint vanam opinationem, quod est velamen ani- niæ extremum. Hi mortem contemnunt, celebrant autem domestica lingua Deum, quem vocant eo no- mine, quo supra diximus, Lymnosque iu sublime mittunt. Neque autem mulieres inter illas, neque procreant liberos. Qui autem similem illis vitam alfectant, ex terra quæ traus lumen est transgressi illuc inter illos manent, nec unquam revertuntur, et ipsi autem Brachmanes vocantur. Vitam autem non eodem modo peragunt; sunt enim etiam mulieres in ea regione, ex quibus qui inbabitant ea loca et generantur et generant. Hunc autem Logum, quem Deum vocant, corporeum esse et vestitum corpore extra sese, tanquam cum quis pellem ovilem gestęt, exuto autem corpore, quo vestitus sit, clare oculis patere. Bellum autein inesse in corpore, quo vestian- Wr, docent Brachmanes [et plenum esse corpus hostium arbitrantur ], contra quod tanquam contra hostes justa acie depugnant, sicuti antea declara- vimus. Omnes autem homines ajunt captivos esse congenitorum suorum hostium, ventris et puden- dorum, gulæ, iræ, lætitiæ, luctus, cupiditatis et quæ sunt reliqua. Solus autem ad Deum graditur qui do his tropæum erexit. Quapropter Dandamin, ad quem Alexander Macedo accessit, 46-47 tanquam victorem belli, quod est in corpore, Brachmanes pro divino numine venerantur. Calanum autem in- sectantur, ul qui præter ſas desciverit a philosophia sua. Deposito autem corpore Brachimanes tanquam ex aqua exsilientes pisces in purum aerem conspi- cautur solem. - D $8 VARIÆ LECTIONES. . σὲ τὸ οὐ μᾶλλον — οὐ μᾶλλον Roeperus p. 628 Coll. Sext. Empir. Pyrrbon. hypotypos. I, 188 192; Diog. Laert. 13. 73; Gell. noctt. Αtt. xι, Β : τὸ μᾶλλον τὸ μᾶλλον vulgo. " πῦρ πυρ. πύρ vulgo. “ αὐτὸ τί. αὐτὸ τὸ τί Roeperus. ' ἐν τῇ γῇ Τ. • Οὗτοι Boeperus: Αὐτοὶ νυίγω. " φύσεως Roeperus p. 629 : γνώσεως νulgo. " εἰδέναι. ἰδεῖν Roeperus, οι Βραχμάνες Roeperus. οι Βραχμάνες Roeperus, & Roc - σε ως rus : 8 vulgo. 68 φωνῇ Θεόν. φῶς τὸν Θεὸν Rocperus. Από ᾅδους δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν, ἐν ὀνομάζουσι, κ. τ. λ. ? ο Βίῳ Κυλης. Immerito videtur de sinceritate horum verborum dubitare Roeper vs. of Verla καὶ νενομίκασι uncis inclusit Boeperus. οι πολεμίων Roeperus; πολέμων vulgo, σε απο - στήσαντος Β. Ο. 24. Εστι δὲ καὶ παρὰ Ἰνδοῖ; αἵρεσις φιλοσοφου

3051 ORIGENIS 3032 ἁπλῶς ἐπιχειρήσαντας ἐᾷν· οἱ δὲ τὸ οὐ μᾶλλον προσέθεσαν, λέγοντες οὐ μᾶλλον τὸ πῦρ πυρ το εξ και ἢ ἄλλο τι. Οὐ μέντοι ἀπεφήναντο αὐτὸ τί να ἐστιν, ἀλλὰ τὸ τοιάνδε. alii ex Academicis dicunt non oportere omnino de Λ δεῖν τὴν ἀρχὴν περὶ μηδενὸς ἀποφαίνεσθαι, ἀλλ' quoquam affirmare, sed tantum aggressos mittere. Alii autem illud non magis adjecerunt, his usi ver- bis; non magis ignis, 44-45 ignis quam quodvis aliud. Illud autem nou déclaraverunt, iguis ipse quid esset, sed in hunc modum. $1 μένων ἐν τοῖς Βραχμάναις, οἱ βίον μὲν αὐτάρκη προ- βάλλονται, ἐμψύχων δὲ καὶ τῶν διὰ πυρὸς βρωμάτων πάντων ἀπέχονται, ἀκροδρύοις ἀρκούμενοι, μηδὲ αὐτὰ ταῦτα τρυγῶντες, ἀλλὰ τὰ πίπτοντα εἰς τὴν γῆν σε βαστάζοντες ζῶσιν, ὕδωρ ποταμοῦ Ταγαδενα πίνοντες. Διαβιοῦσι δὲ γυμνοί, τὸ σῶμα ἔνδυμα τη ψυχῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγοντες. Οὗτος “ τὸν Θεὸν φῶς εἶναι λέγουσιν, οὐχ ὁποῖόν τις ὁρᾷ, οὐδ᾽ υἷον ἥλιος καὶ πῦρ, ἀλλὰ ἐστιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς λόγος, οὐχ ὁ ἔναρθρος, ἀλλὰ ὁ τῆς γνώσεως, δι᾿ οὗ τὰ κρυπτὰ τῆς φύσεως ο μυστήρια ὁρᾶται σοφοῖς. Τοῦτο δὲ τὸ φῶς, ὅ φασι λόγον τὸν Θεὸν, αὐτοὺς μένους εἰδέναι το Βραχμένας εν λέγουσι, διὰ τὸ ἀπολ ρίψαι μόνους τὴν κενοδοξίαν, ὅς σε ἐστι χιτῶν τῆς ψυχῆς ἔσχατος. Οὗτοι θανάτου καταφρονοῦσιν· ἀεὶ δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν το ὀνομάζουσι, καθώς προείπομεν, ὕμνους τε ἀναπέμπουσιν. Οὔτε δὲ γυναίκες παρ' αὐτοῖς οὔτε τεχνοῦσιν. Οἱ δὲ τοῦ ὁμοίου αὐτοῖς βίο ὁρεχθέντες ἐκ τῆς ἀντιπέραν χώρας τοῦ ποταμοῦ διαπερήσαντες ἐκεῖσε ἐναπομένουσιν, ἀναστρέφοντες μηκέτι· καὶ αὐτοὶ δὲ Βραχμάνες καλοῦνται. Βίον το δὲ οὐχ ὁμοίως διάγουσιν· εἰσὶ γὰρ καὶ γυναῖκες ἐν τῇ χώρᾳ, ἐξ ὧνπερ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες γεννώνται C καὶ γεννῶσιν. Τοῦτον δὲ τὸν λόγον συ, ὃν Θεὸν ἀνα μάζουσι, σωματικὸν εἶναι, περικείμενόν τε σώμα ἔξωθεν ἑαυτοῦ, καθάπερ εἴ τις τὸ ἐκ τῶν προβάτων Ενδυμα φορεῖ, ἀπεκδυσάμενον δὲ τὸ σῶμα, δ περί κειται, ὀφθαλμοφανῶς φαίνεσθαι. Πόλεμον δὲ εἶναι ἐν τῷ περικειμένῳ αὐτῶν σώματι οἱ Βραχμάνες λέ γουσι [καὶ πλήρες σε είναι πολεμίων σ' αὐτοῖς τὸ σῶμα νενομίκασι ], πρὸς ὁ ὡς πρὸς πολεμίους παρα τεταγμένοι μάχονται, καθώς προδεδηλώκαμεν. Πάντ τὰς δὲ ἀνθρώπους λέγουσιν αἰχμαλώτους εἶναι τῶν ἰδίων συγγενῶν πολεμίων, γαστρὸς καὶ αἰδοίων, λαι μοῦ, ὀργῆς, χαρᾶς, λύπης, ἐπιθυμίας καὶ τῶν ὁμοίων. Μόνος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν χωρεῖ ὁ κατὰ τούτων ἐγείρας τρόπαιον. Διὸ Δάνδαμιν μὲν πρὸς ὅν 'Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν εἰσῆλθεν, [p. 30. 51] ὡς νενικηκότα τον πόλεμον τὸν ἐν τῷ σώματι, Βραχμάνες θεολογοῦσι· Καλάνου δὲ καταφέρονται ὡς ἀσεβῶς ἀποστατήσαν τος τῆς κατ' αὐτοὺς φιλοσοφίας. Αποθέμενοι δὲ Βραχμάνες τὸ σῶμα ὥσπερ ἐξ ὕδατος ἰχθύες άνα- κύψαντες εἰς αέρα καθαρὸν ὁρῶσι τὸν ἥλιον. Est autem etiam in Indis schola philosophantium in Brachmanis. Qui vitam cum abstinentem sectan- tur, animatis et igui coctis cibis omnibus abstinent sequiescuntque in frugibus arborum, et ne has qui- dein decerpentes, sed quæ ceciderunt in terram auferentes vivunt, aquam fluminis Tagabena biben- tes. Per olunem autem vitam agunt nudi, corpus vestimentum animæ a Deo tributum esse affirman- tes. Ili Deum lucem esse dictitant, non qualem quis cernit, nec qualis sol et ignis, sed est iis Deus Legus, Β non articulatus, sed cognitionis, per quem abscon- dita naturæ arcana cernuntur sapientibus. Hanc au- tem lucem, quam dicunt Logum Deum, semet solos novisse qui sint Brachmanes, quippe qui soli abje- cerint vanam opinationem, quod est velamen ani- niæ extremum. Hi mortem contemnunt, celebrant autem domestica lingua Deum, quem vocant eo no- mine, quo supra diximus, Lymnosque iu sublime mittunt. Neque autem mulieres inter illas, neque procreant liberos. Qui autem similem illis vitam alfectant, ex terra quæ traus lumen est transgressi illuc inter illos manent, nec unquam revertuntur, et ipsi autem Brachmanes vocantur. Vitam autem non eodem modo peragunt; sunt enim etiam mulieres in ea regione, ex quibus qui inbabitant ea loca et generantur et generant. Hunc autem Logum, quem Deum vocant, corporeum esse et vestitum corpore extra sese, tanquam cum quis pellem ovilem gestęt, exuto autem corpore, quo vestitus sit, clare oculis patere. Bellum autein inesse in corpore, quo vestian- Wr, docent Brachmanes [et plenum esse corpus hostium arbitrantur ], contra quod tanquam contra hostes justa acie depugnant, sicuti antea declara- vimus. Omnes autem homines ajunt captivos esse congenitorum suorum hostium, ventris et puden- dorum, gulæ, iræ, lætitiæ, luctus, cupiditatis et quæ sunt reliqua. Solus autem ad Deum graditur qui do his tropæum erexit. Quapropter Dandamin, ad quem Alexander Macedo accessit, 46-47 tanquam victorem belli, quod est in corpore, Brachmanes pro divino numine venerantur. Calanum autem in- sectantur, ul qui præter ſas desciverit a philosophia sua. Deposito autem corpore Brachimanes tanquam ex aqua exsilientes pisces in purum aerem conspi- cautur solem. - D $8 VARIÆ LECTIONES. . σὲ τὸ οὐ μᾶλλον — οὐ μᾶλλον Roeperus p. 628 Coll. Sext. Empir. Pyrrbon. hypotypos. I, 188 192; Diog. Laert. 13. 73; Gell. noctt. Αtt. xι, Β : τὸ μᾶλλον τὸ μᾶλλον vulgo. " πῦρ πυρ. πύρ vulgo. “ αὐτὸ τί. αὐτὸ τὸ τί Roeperus. ' ἐν τῇ γῇ Τ. • Οὗτοι Boeperus: Αὐτοὶ νυίγω. " φύσεως Roeperus p. 629 : γνώσεως νulgo. " εἰδέναι. ἰδεῖν Roeperus, οι Βραχμάνες Roeperus. οι Βραχμάνες Roeperus, & Roc - σε ως rus : 8 vulgo. 68 φωνῇ Θεόν. φῶς τὸν Θεὸν Rocperus. Από ᾅδους δὲ ἰδίᾳ φωνῇ Θεόν, ἐν ὀνομάζουσι, κ. τ. λ. ? ο Βίῳ Κυλης. Immerito videtur de sinceritate horum verborum dubitare Roeper vs. of Verla καὶ νενομίκασι uncis inclusit Boeperus. οι πολεμίων Roeperus; πολέμων vulgo, σε απο - στήσαντος Β. Ο. 24. Εστι δὲ καὶ παρὰ Ἰνδοῖ; αἵρεσις φιλοσοφου

δ' ὄταν τὰ νέφη διϊτῆται βίᾳ πνευμάτων· τούτων γὰρ διϊσταμένων λαμπρὰν καὶ πυρώδη γίνεσθαι τὴν αὐγήν. ἶριν δὲ γεννᾶσθαι τῶν ἡλιακῶν αὐγῶν εἰς ἀέρα συνεστῶτα πιπτουσῶν· σεισμὸν δὲ τῆς γῆς ἐπὶ πλεῖον ἀλλοιουμένης ὑπὸ θερμασίας καὶ ταῦτα ταῦτα μὲν οὖν Ἀναξιμένης. οὗτος ἤκμασεν περὶ ἔτος πρῶτον τῆς πεντηκοστῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος. Μετὰ τοῦτον γίνεται Ἀναξαγόρας Ἡγησιβολύλου ὁ Κλαζομένιος. οὖτος ἔφη τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν νοῦν καὶ ὕλην, τὸν μὲν νοῦν ποιοῦντα, τὴν δὲ ὕλην γινομένην. ὄντων γὰρ πάντων ὁμοῦ, νοῦς ἐπελθὼν διεκόσμησεν. τὰς δὲ ὑλικὰς ἀρχὰς ἀπείρους ὑπάρχειν καὶ τὰς σμικροτέρας αὐτῶν ἄπειρα λέγει. κινήσεως δὲ μετέχειν τὰ πάντα ὑπὸ τοῦ νοῦ κινούμενα συνελθεῖν τε τὰ ὄμοια. καὶ τὰ μὲν τὸν οὐρανὸν κεκοσμῆσθαι ὑπὸ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως. τὸ μὲν οὖν πυκνὸν καὶ ὑγρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸν καὶ ψυχρὸν καὶ πάντα τὰ βαρέα συνελθεῖν ἐπὶ τὸ μέσον, ἐξ ὦν παγέντων τὴν γῆν ὑποστῆναι· τὰ ἀντικείμενα τούτοις, τὸ θερμὸν καὶ τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ ξηρὸν κοὶ τὸ κοῦφον, εἰς τὸ πρόσω τοῦ αἰθέρος ὁρμῆσαι. τὴν δὲ γῆς τῷ σχήματι πλατεῖαν εἶναι καὶ μένειν μετέωρον διὰ τὸ μέγεθος καὶ διὰ τὸ μὴ εἶναι κενόν· καὶ διὰ <τοῦ>το τὸν ἀέρα ἰσχυρότατον φέρειν ἐποχουμένην τὴν γῆν.

δαιμόνων δὲ φύσεις ἀποδέχεται, καὶ τοὺς μὲν ἀγαθοὺς εἶναί φησιν αὐτῶν, τοὺς δὲ φαύλους. Καὶ τὴν ψυχὴν οἱ μέν φασιν αὐτὸν ἀγένητον λέγειν καὶ ἄφθαρτον, ὂταν λέγῃ· ψυχὴ πᾶσα ἀθάνατος, τὸ γὰρ ἀεικίνητον ἀιθάντον·« καὶ ὂταν αὐτοκίνητον αὐτὴν ἀποδεικνύῃ καὶ ἀρχὴν κινήσεως· οἱ δὲ γενητὴν μέν, ἄφθαρτον δὲ διὰ τὴν τοῦ θεοῦ βούλησιν· οἱ δὲ σύνθετον καὶ γεγνητὴν καὶ φθαρτήν· καὶ γὰρ κρατῆρα αὐτῆς ὑποτίθεσθαι, καὶ σῶμα αὐτὴν ἔχειν αὐγοειδές, τὸ δὲ γενόμενον πᾶν ἀνάγκην ὲχειν φθαρῆναι. οἱ δὲ ἀθάνατον αὐτὴν εἶναι λέγοντες μάλιστα ἐκείνοις ἰσχυρίζονται, <ἐν> ὅσοις καὶ κρίσεις φησὶν εἶναι μετὰ τελευτὴν ἐν Ἂιδου δικαστήραι, καὶ τὰς μὲν ἀγαθὰς ἀγαθοῦ μισθοῦ τυγχάνειν, τὰς δὲ πονηρὰς ἀκολούθων δικῶν. τινὲς μὲν οὖν φασι καὶ μετενσωμάτωσιν αὐτὸν ὁμολογεῖν καὶ μεταβαίνειν τὰς ψυχὰς ὡρισμένας οὔσας ἄλλας εἰς ἄλλα σώματα κατ' ἀξίαν ἑκάστην καὶ κατά τινας περιόδους ὡρισμένας ἀναπέμπεσθαι εἰς τοῦτον τὸν κόσμον πάλιν πεῖραν παρεξομένας τῆς ἑαυτῶν προαιρέσεως.

δαιμόνων δὲ φύσεις ἀποδέχεται, καὶ τοὺς μὲν ἀγαθοὺς εἶναί φησιν αὐτῶν, τοὺς δὲ φαύλους. Καὶ τὴν ψυχὴν οἱ μέν φασιν αὐτὸν ἀγένητον λέγειν καὶ ἄφθαρτον, ὂταν λέγῃ· ψυχὴ πᾶσα ἀθάνατος, τὸ γὰρ ἀεικίνητον ἀιθάντον·« καὶ ὂταν αὐτοκίνητον αὐτὴν ἀποδεικνύῃ καὶ ἀρχὴν κινήσεως· οἱ δὲ γενητὴν μέν, ἄφθαρτον δὲ διὰ τὴν τοῦ θεοῦ βούλησιν· οἱ δὲ σύνθετον καὶ γεγνητὴν καὶ φθαρτήν· καὶ γὰρ κρατῆρα αὐτῆς ὑποτίθεσθαι, καὶ σῶμα αὐτὴν ἔχειν αὐγοειδές, τὸ δὲ γενόμενον πᾶν ἀνάγκην ὲχειν φθαρῆναι. οἱ δὲ ἀθάνατον αὐτὴν εἶναι λέγοντες μάλιστα ἐκείνοις ἰσχυρίζονται, <ἐν> ὅσοις καὶ κρίσεις φησὶν εἶναι μετὰ τελευτὴν ἐν Ἂιδου δικαστήραι, καὶ τὰς μὲν ἀγαθὰς ἀγαθοῦ μισθοῦ τυγχάνειν, τὰς δὲ πονηρὰς ἀκολούθων δικῶν. τινὲς μὲν οὖν φασι καὶ μετενσωμάτωσιν αὐτὸν ὁμολογεῖν καὶ μεταβαίνειν τὰς ψυχὰς ὡρισμένας οὔσας ἄλλας εἰς ἄλλα σώματα κατ' ἀξίαν ἑκάστην καὶ κατά τινας περιόδους ὡρισμένας ἀναπέμπεσθαι εἰς τοῦτον τὸν κόσμον πάλιν πεῖραν παρεξομένας τῆς ἑαυτῶν προαιρέσεως.

δαιμόνων δὲ φύσεις ἀποδέχεται, καὶ τοὺς μὲν ἀγαθοὺς εἶναί φησιν αὐτῶν, τοὺς δὲ φαύλους. Καὶ τὴν ψυχὴν οἱ μέν φασιν αὐτὸν ἀγένητον λέγειν καὶ ἄφθαρτον, ὂταν λέγῃ· ψυχὴ πᾶσα ἀθάνατος, τὸ γὰρ ἀεικίνητον ἀιθάντον·« καὶ ὂταν αὐτοκίνητον αὐτὴν ἀποδεικνύῃ καὶ ἀρχὴν κινήσεως· οἱ δὲ γενητὴν μέν, ἄφθαρτον δὲ διὰ τὴν τοῦ θεοῦ βούλησιν· οἱ δὲ σύνθετον καὶ γεγνητὴν καὶ φθαρτήν· καὶ γὰρ κρατῆρα αὐτῆς ὑποτίθεσθαι, καὶ σῶμα αὐτὴν ἔχειν αὐγοειδές, τὸ δὲ γενόμενον πᾶν ἀνάγκην ὲχειν φθαρῆναι. οἱ δὲ ἀθάνατον αὐτὴν εἶναι λέγοντες μάλιστα ἐκείνοις ἰσχυρίζονται, <ἐν> ὅσοις καὶ κρίσεις φησὶν εἶναι μετὰ τελευτὴν ἐν Ἂιδου δικαστήραι, καὶ τὰς μὲν ἀγαθὰς ἀγαθοῦ μισθοῦ τυγχάνειν, τὰς δὲ πονηρὰς ἀκολούθων δικῶν. τινὲς μὲν οὖν φασι καὶ μετενσωμάτωσιν αὐτὸν ὁμολογεῖν καὶ μεταβαίνειν τὰς ψυχὰς ὡρισμένας οὔσας ἄλλας εἰς ἄλλα σώματα κατ' ἀξίαν ἑκάστην καὶ κατά τινας περιόδους ὡρισμένας ἀναπέμπεσθαι εἰς τοῦτον τὸν κόσμον πάλιν πεῖραν παρεξομένας τῆς ἑαυτῶν προαιρέσεως.

δαιμόνων δὲ φύσεις ἀποδέχεται, καὶ τοὺς μὲν ἀγαθοὺς εἶναί φησιν αὐτῶν, τοὺς δὲ φαύλους. Καὶ τὴν ψυχὴν οἱ μέν φασιν αὐτὸν ἀγένητον λέγειν καὶ ἄφθαρτον, ὂταν λέγῃ· ψυχὴ πᾶσα ἀθάνατος, τὸ γὰρ ἀεικίνητον ἀιθάντον·« καὶ ὂταν αὐτοκίνητον αὐτὴν ἀποδεικνύῃ καὶ ἀρχὴν κινήσεως· οἱ δὲ γενητὴν μέν, ἄφθαρτον δὲ διὰ τὴν τοῦ θεοῦ βούλησιν· οἱ δὲ σύνθετον καὶ γεγνητὴν καὶ φθαρτήν· καὶ γὰρ κρατῆρα αὐτῆς ὑποτίθεσθαι, καὶ σῶμα αὐτὴν ἔχειν αὐγοειδές, τὸ δὲ γενόμενον πᾶν ἀνάγκην ὲχειν φθαρῆναι. οἱ δὲ ἀθάνατον αὐτὴν εἶναι λέγοντες μάλιστα ἐκείνοις ἰσχυρίζονται, <ἐν> ὅσοις καὶ κρίσεις φησὶν εἶναι μετὰ τελευτὴν ἐν Ἂιδου δικαστήραι, καὶ τὰς μὲν ἀγαθὰς ἀγαθοῦ μισθοῦ τυγχάνειν, τὰς δὲ πονηρὰς ἀκολούθων δικῶν. τινὲς μὲν οὖν φασι καὶ μετενσωμάτωσιν αὐτὸν ὁμολογεῖν καὶ μεταβαίνειν τὰς ψυχὰς ὡρισμένας οὔσας ἄλλας εἰς ἄλλα σώματα κατ' ἀξίαν ἑκάστην καὶ κατά τινας περιόδους ὡρισμένας ἀναπέμπεσθαι εἰς τοῦτον τὸν κόσμον πάλιν πεῖραν παρεξομένας τῆς ἑαυτῶν προαιρέσεως.

3055 Thiamque Rheamque Theminque Mnemosynamique Phoeamque aurea tænia Tethynque amabilem, Post hos autem supremus natus est Saturnus vafer, ORIGENIS 3056 Α Θείαν " τε Ρεϊάν τε, Θέμιν τε, Μνημοσύνην τον Φοίβην τε χρυσοστέφανον, Τηθύν τ' ερατεινήν, Τοὺς δὲ μετ' ἀκρότατος * γένετο Κρόνος άγκυ [ομήτης Δεινότατος παίδων, θαλερὸν δ' ἤχθήρε τοκήα. Γείνατο δ' αὖ Κύκλωπας, ὑπέρβων ἦτορ ἔχοντας. Ferocissimus filiorum, vegetum autem oderat pa- [ rentem. Peperit autem rursus Cyclopes trucem animum ge- [rentes. Et reliquos omnes a Saturno enumerat Gigantes. Post autem aliquando ex Rhea natum esse Jovem, Ili igitur omnes de universi et natura el genitura bvc, sicut exposuimus, ex doctrina sua statuerunt. Universi autem degressi intra id, quod divinum est, de creatarum rerum natura quæsiverunt, excellen- tias mundi admirați, quippe quas pro divino numine acciperent, cum alius aliam partem mundi antefer real, Deum autem horum omnium et opificem igno- Fareut. Igitur eorum, qui in Græcis philosophati sunt, decreta abundle exposita esse arbitror, a quibus profecti hæretici quæ paulo post dicentur aggressi sunt. Placet autem prius expositis mysticis etiam quaecumque operose de stellis quidam et spatiis commenti sunt dicere. Etenim ex ill s profecti le- retici 50-51 prodigi: loqui censentur a multitu- dine. Tum deinceps futilia illorum commenta illu- strabi:mus. Καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ἀπὸ τοῦ Κρόνου καταριθμεί Γίγαντας. Υστερον δέ που ἐκ τῆς Ῥέας γεγονέναι τὸν Δία. Οὗτοι μὲν οὖν πάντες περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεως τε καὶ γενέσεως ταῦτα καθὼς ἐξεθέμεθα τῇ αὐτῶν δόξη ἐξεῖπον. Οἱ δὲ πάντες κάτω τοῦ θείου χωρή- σαντες περὶ τὴν τῶν γενομένων οὐσίαν ἡσχολήθη σαν. τὰ μεγέθη τῆς κτίσεως καταπλαγέντες, καὶ Β αὐτὰ τὸ Θεῖον εἶναι νομίσαντες, ἕτερος ἕτερον μέρος τῆς κτίσεως προκρίναντες, τὸν δὲ Θεὸν τούτων καὶ δημιουργὸν μὴ ἐπιγνόντες. Τὰς μὲν οὖν τῶν καθ' Ελληνας φιλοσοφεῖν ἐπισ κεχειρηκότων δόξας ἱκανῶς ἐκτεθεῖσθαι νομίζω, παρ' ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες οἱ αἱρετικοὶ τὰ μετ' οὐ πολύ ῥηθησόμενα ἐπεχείρησαν. Δοκεῖ δὲ πρότερον ἐχθεμένους τὰ μυστικὰ καὶ ὅτα περιέργως περὶ ἄστρα τινὲς ἢ μεγέθη εφαντάσθησαν, εἰπεῖν· καὶ γὰρ ἐξ [ρ. 32 –34] αὐτῶν λαβόντες ἀφορμάς τερατολο γεῖν νομίζονται τοῖς πολλοῖς ο· ἔπειτα ἀκολούθως τὰ ὑπ' αὐτῶν ἀδρανή δόγματα φανερώσομεν. « Θίαν vulgo. • Ρείαν vulgo. Ως ακρότατος codd. ; ὁπλότατος Hesiodus. 8 ἀγκυλομήτις vulgo. ἐν τοῖς πολλοῖς, πολλοί Rueperus; πολλοῖ; vulgo. ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟΝ Δ'. - REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUARTUS. quoque signo, in quibus unaquæque stella a quota parte ad quotami usque partem potest plurimum. De quibus non exigua] est apud illos secundum [tabulas suas diversitas. Stipari autem tanquam a satellitibus] stellas aiunt [quando media sunt inter alias stellas in conduiis, signorum, veluti, quando | ejusdem sigui stella aliqua primas occupat paries), alia [extremus, alia denique quæ sunt in medio}, stipari a satellitibus dicitur ea quæ est 1. 88 [ μοίρας ἐπὶ ποστὴν μοίραν πλεί στον δύναται. Περὶ ὧν οὐχ ἡ τυχούσα] παρ' αὐτοῖς ἐστι κατὰ 89 [τοὺς πίνακας διαφωνία. Δορυφορεῖσθαι δὲ ] ἀστέρας λέγουσιν, δ[ταν μέσοι ὦσιν ἄλλων ἀστέ ρων ἐν συνεχείᾳ] ζωδίων, οἷον, ἐὰν νὰ τοῦ αὐτοῦ ζω- δίου ός μέν ει τις ἀστὴρ τὰς πρώτας ἐπέχῃ μοίρας, ὃς δὲ ν [τὰς τελευταίας, ὃς δὲ τὰς ἐν μέσῳ, δορυφο ρεῖσθαι λέγεται ὁ ἐν μέσῳ ὑπὸ τῶν τὰς ἐπ' ἄκροις επεχόντων μοίρας.[ Επιβλέπειν δὲ οι λέγονται ἀλλ' ο λους και συμφωνεῖν ἀλλήλοις] ὡς οἱ κατὰ τρίγωνον VARIE LECTIONES. SA Quisl exciderit, ex Sext. Einpir. adv. Marlen. V, § 37, p. 545, quem secutus est auctor noster cognoscitur, apud quem hæc præcedunt : "Ορια δὲ ἀστέρων προσαγορεύουσιν ἐν ἑκάστῳ ζωδίῳ ἐν οἷς Εκαστος τῶν ἀστέρων από ποστῆς Uncis inclusa in cod. prorsus euerum M. το και κατά Sextus. το ἐάν. ἀντὶ . μὲν Μ. δ' δὲ C, Μ. Eadem iterantur p. 127, 17 sqq. 1. [Stellarum autem appellant terminos in uno- C

3055 Thiamque Rheamque Theminque Mnemosynamique Phoeamque aurea tænia Tethynque amabilem, Post hos autem supremus natus est Saturnus vafer, ORIGENIS 3056 Α Θείαν " τε Ρεϊάν τε, Θέμιν τε, Μνημοσύνην τον Φοίβην τε χρυσοστέφανον, Τηθύν τ' ερατεινήν, Τοὺς δὲ μετ' ἀκρότατος * γένετο Κρόνος άγκυ [ομήτης Δεινότατος παίδων, θαλερὸν δ' ἤχθήρε τοκήα. Γείνατο δ' αὖ Κύκλωπας, ὑπέρβων ἦτορ ἔχοντας. Ferocissimus filiorum, vegetum autem oderat pa- [ rentem. Peperit autem rursus Cyclopes trucem animum ge- [rentes. Et reliquos omnes a Saturno enumerat Gigantes. Post autem aliquando ex Rhea natum esse Jovem, Ili igitur omnes de universi et natura el genitura bvc, sicut exposuimus, ex doctrina sua statuerunt. Universi autem degressi intra id, quod divinum est, de creatarum rerum natura quæsiverunt, excellen- tias mundi admirați, quippe quas pro divino numine acciperent, cum alius aliam partem mundi antefer real, Deum autem horum omnium et opificem igno- Fareut. Igitur eorum, qui in Græcis philosophati sunt, decreta abundle exposita esse arbitror, a quibus profecti hæretici quæ paulo post dicentur aggressi sunt. Placet autem prius expositis mysticis etiam quaecumque operose de stellis quidam et spatiis commenti sunt dicere. Etenim ex ill s profecti le- retici 50-51 prodigi: loqui censentur a multitu- dine. Tum deinceps futilia illorum commenta illu- strabi:mus. Καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ἀπὸ τοῦ Κρόνου καταριθμεί Γίγαντας. Υστερον δέ που ἐκ τῆς Ῥέας γεγονέναι τὸν Δία. Οὗτοι μὲν οὖν πάντες περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεως τε καὶ γενέσεως ταῦτα καθὼς ἐξεθέμεθα τῇ αὐτῶν δόξη ἐξεῖπον. Οἱ δὲ πάντες κάτω τοῦ θείου χωρή- σαντες περὶ τὴν τῶν γενομένων οὐσίαν ἡσχολήθη σαν. τὰ μεγέθη τῆς κτίσεως καταπλαγέντες, καὶ Β αὐτὰ τὸ Θεῖον εἶναι νομίσαντες, ἕτερος ἕτερον μέρος τῆς κτίσεως προκρίναντες, τὸν δὲ Θεὸν τούτων καὶ δημιουργὸν μὴ ἐπιγνόντες. Τὰς μὲν οὖν τῶν καθ' Ελληνας φιλοσοφεῖν ἐπισ κεχειρηκότων δόξας ἱκανῶς ἐκτεθεῖσθαι νομίζω, παρ' ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες οἱ αἱρετικοὶ τὰ μετ' οὐ πολύ ῥηθησόμενα ἐπεχείρησαν. Δοκεῖ δὲ πρότερον ἐχθεμένους τὰ μυστικὰ καὶ ὅτα περιέργως περὶ ἄστρα τινὲς ἢ μεγέθη εφαντάσθησαν, εἰπεῖν· καὶ γὰρ ἐξ [ρ. 32 –34] αὐτῶν λαβόντες ἀφορμάς τερατολο γεῖν νομίζονται τοῖς πολλοῖς ο· ἔπειτα ἀκολούθως τὰ ὑπ' αὐτῶν ἀδρανή δόγματα φανερώσομεν. « Θίαν vulgo. • Ρείαν vulgo. Ως ακρότατος codd. ; ὁπλότατος Hesiodus. 8 ἀγκυλομήτις vulgo. ἐν τοῖς πολλοῖς, πολλοί Rueperus; πολλοῖ; vulgo. ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟΝ Δ'. - REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUARTUS. quoque signo, in quibus unaquæque stella a quota parte ad quotami usque partem potest plurimum. De quibus non exigua] est apud illos secundum [tabulas suas diversitas. Stipari autem tanquam a satellitibus] stellas aiunt [quando media sunt inter alias stellas in conduiis, signorum, veluti, quando | ejusdem sigui stella aliqua primas occupat paries), alia [extremus, alia denique quæ sunt in medio}, stipari a satellitibus dicitur ea quæ est 1. 88 [ μοίρας ἐπὶ ποστὴν μοίραν πλεί στον δύναται. Περὶ ὧν οὐχ ἡ τυχούσα] παρ' αὐτοῖς ἐστι κατὰ 89 [τοὺς πίνακας διαφωνία. Δορυφορεῖσθαι δὲ ] ἀστέρας λέγουσιν, δ[ταν μέσοι ὦσιν ἄλλων ἀστέ ρων ἐν συνεχείᾳ] ζωδίων, οἷον, ἐὰν νὰ τοῦ αὐτοῦ ζω- δίου ός μέν ει τις ἀστὴρ τὰς πρώτας ἐπέχῃ μοίρας, ὃς δὲ ν [τὰς τελευταίας, ὃς δὲ τὰς ἐν μέσῳ, δορυφο ρεῖσθαι λέγεται ὁ ἐν μέσῳ ὑπὸ τῶν τὰς ἐπ' ἄκροις επεχόντων μοίρας.[ Επιβλέπειν δὲ οι λέγονται ἀλλ' ο λους και συμφωνεῖν ἀλλήλοις] ὡς οἱ κατὰ τρίγωνον VARIE LECTIONES. SA Quisl exciderit, ex Sext. Einpir. adv. Marlen. V, § 37, p. 545, quem secutus est auctor noster cognoscitur, apud quem hæc præcedunt : "Ορια δὲ ἀστέρων προσαγορεύουσιν ἐν ἑκάστῳ ζωδίῳ ἐν οἷς Εκαστος τῶν ἀστέρων από ποστῆς Uncis inclusa in cod. prorsus euerum M. το και κατά Sextus. το ἐάν. ἀντὶ . μὲν Μ. δ' δὲ C, Μ. Eadem iterantur p. 127, 17 sqq. 1. [Stellarum autem appellant terminos in uno- C

3055 Thiamque Rheamque Theminque Mnemosynamique Phoeamque aurea tænia Tethynque amabilem, Post hos autem supremus natus est Saturnus vafer, ORIGENIS 3056 Α Θείαν " τε Ρεϊάν τε, Θέμιν τε, Μνημοσύνην τον Φοίβην τε χρυσοστέφανον, Τηθύν τ' ερατεινήν, Τοὺς δὲ μετ' ἀκρότατος * γένετο Κρόνος άγκυ [ομήτης Δεινότατος παίδων, θαλερὸν δ' ἤχθήρε τοκήα. Γείνατο δ' αὖ Κύκλωπας, ὑπέρβων ἦτορ ἔχοντας. Ferocissimus filiorum, vegetum autem oderat pa- [ rentem. Peperit autem rursus Cyclopes trucem animum ge- [rentes. Et reliquos omnes a Saturno enumerat Gigantes. Post autem aliquando ex Rhea natum esse Jovem, Ili igitur omnes de universi et natura el genitura bvc, sicut exposuimus, ex doctrina sua statuerunt. Universi autem degressi intra id, quod divinum est, de creatarum rerum natura quæsiverunt, excellen- tias mundi admirați, quippe quas pro divino numine acciperent, cum alius aliam partem mundi antefer real, Deum autem horum omnium et opificem igno- Fareut. Igitur eorum, qui in Græcis philosophati sunt, decreta abundle exposita esse arbitror, a quibus profecti hæretici quæ paulo post dicentur aggressi sunt. Placet autem prius expositis mysticis etiam quaecumque operose de stellis quidam et spatiis commenti sunt dicere. Etenim ex ill s profecti le- retici 50-51 prodigi: loqui censentur a multitu- dine. Tum deinceps futilia illorum commenta illu- strabi:mus. Καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ἀπὸ τοῦ Κρόνου καταριθμεί Γίγαντας. Υστερον δέ που ἐκ τῆς Ῥέας γεγονέναι τὸν Δία. Οὗτοι μὲν οὖν πάντες περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεως τε καὶ γενέσεως ταῦτα καθὼς ἐξεθέμεθα τῇ αὐτῶν δόξη ἐξεῖπον. Οἱ δὲ πάντες κάτω τοῦ θείου χωρή- σαντες περὶ τὴν τῶν γενομένων οὐσίαν ἡσχολήθη σαν. τὰ μεγέθη τῆς κτίσεως καταπλαγέντες, καὶ Β αὐτὰ τὸ Θεῖον εἶναι νομίσαντες, ἕτερος ἕτερον μέρος τῆς κτίσεως προκρίναντες, τὸν δὲ Θεὸν τούτων καὶ δημιουργὸν μὴ ἐπιγνόντες. Τὰς μὲν οὖν τῶν καθ' Ελληνας φιλοσοφεῖν ἐπισ κεχειρηκότων δόξας ἱκανῶς ἐκτεθεῖσθαι νομίζω, παρ' ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες οἱ αἱρετικοὶ τὰ μετ' οὐ πολύ ῥηθησόμενα ἐπεχείρησαν. Δοκεῖ δὲ πρότερον ἐχθεμένους τὰ μυστικὰ καὶ ὅτα περιέργως περὶ ἄστρα τινὲς ἢ μεγέθη εφαντάσθησαν, εἰπεῖν· καὶ γὰρ ἐξ [ρ. 32 –34] αὐτῶν λαβόντες ἀφορμάς τερατολο γεῖν νομίζονται τοῖς πολλοῖς ο· ἔπειτα ἀκολούθως τὰ ὑπ' αὐτῶν ἀδρανή δόγματα φανερώσομεν. « Θίαν vulgo. • Ρείαν vulgo. Ως ακρότατος codd. ; ὁπλότατος Hesiodus. 8 ἀγκυλομήτις vulgo. ἐν τοῖς πολλοῖς, πολλοί Rueperus; πολλοῖ; vulgo. ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟΝ Δ'. - REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUARTUS. quoque signo, in quibus unaquæque stella a quota parte ad quotami usque partem potest plurimum. De quibus non exigua] est apud illos secundum [tabulas suas diversitas. Stipari autem tanquam a satellitibus] stellas aiunt [quando media sunt inter alias stellas in conduiis, signorum, veluti, quando | ejusdem sigui stella aliqua primas occupat paries), alia [extremus, alia denique quæ sunt in medio}, stipari a satellitibus dicitur ea quæ est 1. 88 [ μοίρας ἐπὶ ποστὴν μοίραν πλεί στον δύναται. Περὶ ὧν οὐχ ἡ τυχούσα] παρ' αὐτοῖς ἐστι κατὰ 89 [τοὺς πίνακας διαφωνία. Δορυφορεῖσθαι δὲ ] ἀστέρας λέγουσιν, δ[ταν μέσοι ὦσιν ἄλλων ἀστέ ρων ἐν συνεχείᾳ] ζωδίων, οἷον, ἐὰν νὰ τοῦ αὐτοῦ ζω- δίου ός μέν ει τις ἀστὴρ τὰς πρώτας ἐπέχῃ μοίρας, ὃς δὲ ν [τὰς τελευταίας, ὃς δὲ τὰς ἐν μέσῳ, δορυφο ρεῖσθαι λέγεται ὁ ἐν μέσῳ ὑπὸ τῶν τὰς ἐπ' ἄκροις επεχόντων μοίρας.[ Επιβλέπειν δὲ οι λέγονται ἀλλ' ο λους και συμφωνεῖν ἀλλήλοις] ὡς οἱ κατὰ τρίγωνον VARIE LECTIONES. SA Quisl exciderit, ex Sext. Einpir. adv. Marlen. V, § 37, p. 545, quem secutus est auctor noster cognoscitur, apud quem hæc præcedunt : "Ορια δὲ ἀστέρων προσαγορεύουσιν ἐν ἑκάστῳ ζωδίῳ ἐν οἷς Εκαστος τῶν ἀστέρων από ποστῆς Uncis inclusa in cod. prorsus euerum M. το και κατά Sextus. το ἐάν. ἀντὶ . μὲν Μ. δ' δὲ C, Μ. Eadem iterantur p. 127, 17 sqq. 1. [Stellarum autem appellant terminos in uno- C

3055 Thiamque Rheamque Theminque Mnemosynamique Phoeamque aurea tænia Tethynque amabilem, Post hos autem supremus natus est Saturnus vafer, ORIGENIS 3056 Α Θείαν " τε Ρεϊάν τε, Θέμιν τε, Μνημοσύνην τον Φοίβην τε χρυσοστέφανον, Τηθύν τ' ερατεινήν, Τοὺς δὲ μετ' ἀκρότατος * γένετο Κρόνος άγκυ [ομήτης Δεινότατος παίδων, θαλερὸν δ' ἤχθήρε τοκήα. Γείνατο δ' αὖ Κύκλωπας, ὑπέρβων ἦτορ ἔχοντας. Ferocissimus filiorum, vegetum autem oderat pa- [ rentem. Peperit autem rursus Cyclopes trucem animum ge- [rentes. Et reliquos omnes a Saturno enumerat Gigantes. Post autem aliquando ex Rhea natum esse Jovem, Ili igitur omnes de universi et natura el genitura bvc, sicut exposuimus, ex doctrina sua statuerunt. Universi autem degressi intra id, quod divinum est, de creatarum rerum natura quæsiverunt, excellen- tias mundi admirați, quippe quas pro divino numine acciperent, cum alius aliam partem mundi antefer real, Deum autem horum omnium et opificem igno- Fareut. Igitur eorum, qui in Græcis philosophati sunt, decreta abundle exposita esse arbitror, a quibus profecti hæretici quæ paulo post dicentur aggressi sunt. Placet autem prius expositis mysticis etiam quaecumque operose de stellis quidam et spatiis commenti sunt dicere. Etenim ex ill s profecti le- retici 50-51 prodigi: loqui censentur a multitu- dine. Tum deinceps futilia illorum commenta illu- strabi:mus. Καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ἀπὸ τοῦ Κρόνου καταριθμεί Γίγαντας. Υστερον δέ που ἐκ τῆς Ῥέας γεγονέναι τὸν Δία. Οὗτοι μὲν οὖν πάντες περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεως τε καὶ γενέσεως ταῦτα καθὼς ἐξεθέμεθα τῇ αὐτῶν δόξη ἐξεῖπον. Οἱ δὲ πάντες κάτω τοῦ θείου χωρή- σαντες περὶ τὴν τῶν γενομένων οὐσίαν ἡσχολήθη σαν. τὰ μεγέθη τῆς κτίσεως καταπλαγέντες, καὶ Β αὐτὰ τὸ Θεῖον εἶναι νομίσαντες, ἕτερος ἕτερον μέρος τῆς κτίσεως προκρίναντες, τὸν δὲ Θεὸν τούτων καὶ δημιουργὸν μὴ ἐπιγνόντες. Τὰς μὲν οὖν τῶν καθ' Ελληνας φιλοσοφεῖν ἐπισ κεχειρηκότων δόξας ἱκανῶς ἐκτεθεῖσθαι νομίζω, παρ' ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες οἱ αἱρετικοὶ τὰ μετ' οὐ πολύ ῥηθησόμενα ἐπεχείρησαν. Δοκεῖ δὲ πρότερον ἐχθεμένους τὰ μυστικὰ καὶ ὅτα περιέργως περὶ ἄστρα τινὲς ἢ μεγέθη εφαντάσθησαν, εἰπεῖν· καὶ γὰρ ἐξ [ρ. 32 –34] αὐτῶν λαβόντες ἀφορμάς τερατολο γεῖν νομίζονται τοῖς πολλοῖς ο· ἔπειτα ἀκολούθως τὰ ὑπ' αὐτῶν ἀδρανή δόγματα φανερώσομεν. « Θίαν vulgo. • Ρείαν vulgo. Ως ακρότατος codd. ; ὁπλότατος Hesiodus. 8 ἀγκυλομήτις vulgo. ἐν τοῖς πολλοῖς, πολλοί Rueperus; πολλοῖ; vulgo. ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟΝ Δ'. - REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUARTUS. quoque signo, in quibus unaquæque stella a quota parte ad quotami usque partem potest plurimum. De quibus non exigua] est apud illos secundum [tabulas suas diversitas. Stipari autem tanquam a satellitibus] stellas aiunt [quando media sunt inter alias stellas in conduiis, signorum, veluti, quando | ejusdem sigui stella aliqua primas occupat paries), alia [extremus, alia denique quæ sunt in medio}, stipari a satellitibus dicitur ea quæ est 1. 88 [ μοίρας ἐπὶ ποστὴν μοίραν πλεί στον δύναται. Περὶ ὧν οὐχ ἡ τυχούσα] παρ' αὐτοῖς ἐστι κατὰ 89 [τοὺς πίνακας διαφωνία. Δορυφορεῖσθαι δὲ ] ἀστέρας λέγουσιν, δ[ταν μέσοι ὦσιν ἄλλων ἀστέ ρων ἐν συνεχείᾳ] ζωδίων, οἷον, ἐὰν νὰ τοῦ αὐτοῦ ζω- δίου ός μέν ει τις ἀστὴρ τὰς πρώτας ἐπέχῃ μοίρας, ὃς δὲ ν [τὰς τελευταίας, ὃς δὲ τὰς ἐν μέσῳ, δορυφο ρεῖσθαι λέγεται ὁ ἐν μέσῳ ὑπὸ τῶν τὰς ἐπ' ἄκροις επεχόντων μοίρας.[ Επιβλέπειν δὲ οι λέγονται ἀλλ' ο λους και συμφωνεῖν ἀλλήλοις] ὡς οἱ κατὰ τρίγωνον VARIE LECTIONES. SA Quisl exciderit, ex Sext. Einpir. adv. Marlen. V, § 37, p. 545, quem secutus est auctor noster cognoscitur, apud quem hæc præcedunt : "Ορια δὲ ἀστέρων προσαγορεύουσιν ἐν ἑκάστῳ ζωδίῳ ἐν οἷς Εκαστος τῶν ἀστέρων από ποστῆς Uncis inclusa in cod. prorsus euerum M. το και κατά Sextus. το ἐάν. ἀντὶ . μὲν Μ. δ' δὲ C, Μ. Eadem iterantur p. 127, 17 sqq. 1. [Stellarum autem appellant terminos in uno- C

3055 Thiamque Rheamque Theminque Mnemosynamique Phoeamque aurea tænia Tethynque amabilem, Post hos autem supremus natus est Saturnus vafer, ORIGENIS 3056 Α Θείαν " τε Ρεϊάν τε, Θέμιν τε, Μνημοσύνην τον Φοίβην τε χρυσοστέφανον, Τηθύν τ' ερατεινήν, Τοὺς δὲ μετ' ἀκρότατος * γένετο Κρόνος άγκυ [ομήτης Δεινότατος παίδων, θαλερὸν δ' ἤχθήρε τοκήα. Γείνατο δ' αὖ Κύκλωπας, ὑπέρβων ἦτορ ἔχοντας. Ferocissimus filiorum, vegetum autem oderat pa- [ rentem. Peperit autem rursus Cyclopes trucem animum ge- [rentes. Et reliquos omnes a Saturno enumerat Gigantes. Post autem aliquando ex Rhea natum esse Jovem, Ili igitur omnes de universi et natura el genitura bvc, sicut exposuimus, ex doctrina sua statuerunt. Universi autem degressi intra id, quod divinum est, de creatarum rerum natura quæsiverunt, excellen- tias mundi admirați, quippe quas pro divino numine acciperent, cum alius aliam partem mundi antefer real, Deum autem horum omnium et opificem igno- Fareut. Igitur eorum, qui in Græcis philosophati sunt, decreta abundle exposita esse arbitror, a quibus profecti hæretici quæ paulo post dicentur aggressi sunt. Placet autem prius expositis mysticis etiam quaecumque operose de stellis quidam et spatiis commenti sunt dicere. Etenim ex ill s profecti le- retici 50-51 prodigi: loqui censentur a multitu- dine. Tum deinceps futilia illorum commenta illu- strabi:mus. Καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ἀπὸ τοῦ Κρόνου καταριθμεί Γίγαντας. Υστερον δέ που ἐκ τῆς Ῥέας γεγονέναι τὸν Δία. Οὗτοι μὲν οὖν πάντες περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεως τε καὶ γενέσεως ταῦτα καθὼς ἐξεθέμεθα τῇ αὐτῶν δόξη ἐξεῖπον. Οἱ δὲ πάντες κάτω τοῦ θείου χωρή- σαντες περὶ τὴν τῶν γενομένων οὐσίαν ἡσχολήθη σαν. τὰ μεγέθη τῆς κτίσεως καταπλαγέντες, καὶ Β αὐτὰ τὸ Θεῖον εἶναι νομίσαντες, ἕτερος ἕτερον μέρος τῆς κτίσεως προκρίναντες, τὸν δὲ Θεὸν τούτων καὶ δημιουργὸν μὴ ἐπιγνόντες. Τὰς μὲν οὖν τῶν καθ' Ελληνας φιλοσοφεῖν ἐπισ κεχειρηκότων δόξας ἱκανῶς ἐκτεθεῖσθαι νομίζω, παρ' ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες οἱ αἱρετικοὶ τὰ μετ' οὐ πολύ ῥηθησόμενα ἐπεχείρησαν. Δοκεῖ δὲ πρότερον ἐχθεμένους τὰ μυστικὰ καὶ ὅτα περιέργως περὶ ἄστρα τινὲς ἢ μεγέθη εφαντάσθησαν, εἰπεῖν· καὶ γὰρ ἐξ [ρ. 32 –34] αὐτῶν λαβόντες ἀφορμάς τερατολο γεῖν νομίζονται τοῖς πολλοῖς ο· ἔπειτα ἀκολούθως τὰ ὑπ' αὐτῶν ἀδρανή δόγματα φανερώσομεν. « Θίαν vulgo. • Ρείαν vulgo. Ως ακρότατος codd. ; ὁπλότατος Hesiodus. 8 ἀγκυλομήτις vulgo. ἐν τοῖς πολλοῖς, πολλοί Rueperus; πολλοῖ; vulgo. ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟΝ Δ'. - REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUARTUS. quoque signo, in quibus unaquæque stella a quota parte ad quotami usque partem potest plurimum. De quibus non exigua] est apud illos secundum [tabulas suas diversitas. Stipari autem tanquam a satellitibus] stellas aiunt [quando media sunt inter alias stellas in conduiis, signorum, veluti, quando | ejusdem sigui stella aliqua primas occupat paries), alia [extremus, alia denique quæ sunt in medio}, stipari a satellitibus dicitur ea quæ est 1. 88 [ μοίρας ἐπὶ ποστὴν μοίραν πλεί στον δύναται. Περὶ ὧν οὐχ ἡ τυχούσα] παρ' αὐτοῖς ἐστι κατὰ 89 [τοὺς πίνακας διαφωνία. Δορυφορεῖσθαι δὲ ] ἀστέρας λέγουσιν, δ[ταν μέσοι ὦσιν ἄλλων ἀστέ ρων ἐν συνεχείᾳ] ζωδίων, οἷον, ἐὰν νὰ τοῦ αὐτοῦ ζω- δίου ός μέν ει τις ἀστὴρ τὰς πρώτας ἐπέχῃ μοίρας, ὃς δὲ ν [τὰς τελευταίας, ὃς δὲ τὰς ἐν μέσῳ, δορυφο ρεῖσθαι λέγεται ὁ ἐν μέσῳ ὑπὸ τῶν τὰς ἐπ' ἄκροις επεχόντων μοίρας.[ Επιβλέπειν δὲ οι λέγονται ἀλλ' ο λους και συμφωνεῖν ἀλλήλοις] ὡς οἱ κατὰ τρίγωνον VARIE LECTIONES. SA Quisl exciderit, ex Sext. Einpir. adv. Marlen. V, § 37, p. 545, quem secutus est auctor noster cognoscitur, apud quem hæc præcedunt : "Ορια δὲ ἀστέρων προσαγορεύουσιν ἐν ἑκάστῳ ζωδίῳ ἐν οἷς Εκαστος τῶν ἀστέρων από ποστῆς Uncis inclusa in cod. prorsus euerum M. το και κατά Sextus. το ἐάν. ἀντὶ . μὲν Μ. δ' δὲ C, Μ. Eadem iterantur p. 127, 17 sqq. 1. [Stellarum autem appellant terminos in uno- C

3055 Thiamque Rheamque Theminque Mnemosynamique Phoeamque aurea tænia Tethynque amabilem, Post hos autem supremus natus est Saturnus vafer, ORIGENIS 3056 Α Θείαν " τε Ρεϊάν τε, Θέμιν τε, Μνημοσύνην τον Φοίβην τε χρυσοστέφανον, Τηθύν τ' ερατεινήν, Τοὺς δὲ μετ' ἀκρότατος * γένετο Κρόνος άγκυ [ομήτης Δεινότατος παίδων, θαλερὸν δ' ἤχθήρε τοκήα. Γείνατο δ' αὖ Κύκλωπας, ὑπέρβων ἦτορ ἔχοντας. Ferocissimus filiorum, vegetum autem oderat pa- [ rentem. Peperit autem rursus Cyclopes trucem animum ge- [rentes. Et reliquos omnes a Saturno enumerat Gigantes. Post autem aliquando ex Rhea natum esse Jovem, Ili igitur omnes de universi et natura el genitura bvc, sicut exposuimus, ex doctrina sua statuerunt. Universi autem degressi intra id, quod divinum est, de creatarum rerum natura quæsiverunt, excellen- tias mundi admirați, quippe quas pro divino numine acciperent, cum alius aliam partem mundi antefer real, Deum autem horum omnium et opificem igno- Fareut. Igitur eorum, qui in Græcis philosophati sunt, decreta abundle exposita esse arbitror, a quibus profecti hæretici quæ paulo post dicentur aggressi sunt. Placet autem prius expositis mysticis etiam quaecumque operose de stellis quidam et spatiis commenti sunt dicere. Etenim ex ill s profecti le- retici 50-51 prodigi: loqui censentur a multitu- dine. Tum deinceps futilia illorum commenta illu- strabi:mus. Καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ἀπὸ τοῦ Κρόνου καταριθμεί Γίγαντας. Υστερον δέ που ἐκ τῆς Ῥέας γεγονέναι τὸν Δία. Οὗτοι μὲν οὖν πάντες περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεως τε καὶ γενέσεως ταῦτα καθὼς ἐξεθέμεθα τῇ αὐτῶν δόξη ἐξεῖπον. Οἱ δὲ πάντες κάτω τοῦ θείου χωρή- σαντες περὶ τὴν τῶν γενομένων οὐσίαν ἡσχολήθη σαν. τὰ μεγέθη τῆς κτίσεως καταπλαγέντες, καὶ Β αὐτὰ τὸ Θεῖον εἶναι νομίσαντες, ἕτερος ἕτερον μέρος τῆς κτίσεως προκρίναντες, τὸν δὲ Θεὸν τούτων καὶ δημιουργὸν μὴ ἐπιγνόντες. Τὰς μὲν οὖν τῶν καθ' Ελληνας φιλοσοφεῖν ἐπισ κεχειρηκότων δόξας ἱκανῶς ἐκτεθεῖσθαι νομίζω, παρ' ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες οἱ αἱρετικοὶ τὰ μετ' οὐ πολύ ῥηθησόμενα ἐπεχείρησαν. Δοκεῖ δὲ πρότερον ἐχθεμένους τὰ μυστικὰ καὶ ὅτα περιέργως περὶ ἄστρα τινὲς ἢ μεγέθη εφαντάσθησαν, εἰπεῖν· καὶ γὰρ ἐξ [ρ. 32 –34] αὐτῶν λαβόντες ἀφορμάς τερατολο γεῖν νομίζονται τοῖς πολλοῖς ο· ἔπειτα ἀκολούθως τὰ ὑπ' αὐτῶν ἀδρανή δόγματα φανερώσομεν. « Θίαν vulgo. • Ρείαν vulgo. Ως ακρότατος codd. ; ὁπλότατος Hesiodus. 8 ἀγκυλομήτις vulgo. ἐν τοῖς πολλοῖς, πολλοί Rueperus; πολλοῖ; vulgo. ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟΝ Δ'. - REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUARTUS. quoque signo, in quibus unaquæque stella a quota parte ad quotami usque partem potest plurimum. De quibus non exigua] est apud illos secundum [tabulas suas diversitas. Stipari autem tanquam a satellitibus] stellas aiunt [quando media sunt inter alias stellas in conduiis, signorum, veluti, quando | ejusdem sigui stella aliqua primas occupat paries), alia [extremus, alia denique quæ sunt in medio}, stipari a satellitibus dicitur ea quæ est 1. 88 [ μοίρας ἐπὶ ποστὴν μοίραν πλεί στον δύναται. Περὶ ὧν οὐχ ἡ τυχούσα] παρ' αὐτοῖς ἐστι κατὰ 89 [τοὺς πίνακας διαφωνία. Δορυφορεῖσθαι δὲ ] ἀστέρας λέγουσιν, δ[ταν μέσοι ὦσιν ἄλλων ἀστέ ρων ἐν συνεχείᾳ] ζωδίων, οἷον, ἐὰν νὰ τοῦ αὐτοῦ ζω- δίου ός μέν ει τις ἀστὴρ τὰς πρώτας ἐπέχῃ μοίρας, ὃς δὲ ν [τὰς τελευταίας, ὃς δὲ τὰς ἐν μέσῳ, δορυφο ρεῖσθαι λέγεται ὁ ἐν μέσῳ ὑπὸ τῶν τὰς ἐπ' ἄκροις επεχόντων μοίρας.[ Επιβλέπειν δὲ οι λέγονται ἀλλ' ο λους και συμφωνεῖν ἀλλήλοις] ὡς οἱ κατὰ τρίγωνον VARIE LECTIONES. SA Quisl exciderit, ex Sext. Einpir. adv. Marlen. V, § 37, p. 545, quem secutus est auctor noster cognoscitur, apud quem hæc præcedunt : "Ορια δὲ ἀστέρων προσαγορεύουσιν ἐν ἑκάστῳ ζωδίῳ ἐν οἷς Εκαστος τῶν ἀστέρων από ποστῆς Uncis inclusa in cod. prorsus euerum M. το και κατά Sextus. το ἐάν. ἀντὶ . μὲν Μ. δ' δὲ C, Μ. Eadem iterantur p. 127, 17 sqq. 1. [Stellarum autem appellant terminos in uno- C

3055 Thiamque Rheamque Theminque Mnemosynamique Phoeamque aurea tænia Tethynque amabilem, Post hos autem supremus natus est Saturnus vafer, ORIGENIS 3056 Α Θείαν " τε Ρεϊάν τε, Θέμιν τε, Μνημοσύνην τον Φοίβην τε χρυσοστέφανον, Τηθύν τ' ερατεινήν, Τοὺς δὲ μετ' ἀκρότατος * γένετο Κρόνος άγκυ [ομήτης Δεινότατος παίδων, θαλερὸν δ' ἤχθήρε τοκήα. Γείνατο δ' αὖ Κύκλωπας, ὑπέρβων ἦτορ ἔχοντας. Ferocissimus filiorum, vegetum autem oderat pa- [ rentem. Peperit autem rursus Cyclopes trucem animum ge- [rentes. Et reliquos omnes a Saturno enumerat Gigantes. Post autem aliquando ex Rhea natum esse Jovem, Ili igitur omnes de universi et natura el genitura bvc, sicut exposuimus, ex doctrina sua statuerunt. Universi autem degressi intra id, quod divinum est, de creatarum rerum natura quæsiverunt, excellen- tias mundi admirați, quippe quas pro divino numine acciperent, cum alius aliam partem mundi antefer real, Deum autem horum omnium et opificem igno- Fareut. Igitur eorum, qui in Græcis philosophati sunt, decreta abundle exposita esse arbitror, a quibus profecti hæretici quæ paulo post dicentur aggressi sunt. Placet autem prius expositis mysticis etiam quaecumque operose de stellis quidam et spatiis commenti sunt dicere. Etenim ex ill s profecti le- retici 50-51 prodigi: loqui censentur a multitu- dine. Tum deinceps futilia illorum commenta illu- strabi:mus. Καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ἀπὸ τοῦ Κρόνου καταριθμεί Γίγαντας. Υστερον δέ που ἐκ τῆς Ῥέας γεγονέναι τὸν Δία. Οὗτοι μὲν οὖν πάντες περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεως τε καὶ γενέσεως ταῦτα καθὼς ἐξεθέμεθα τῇ αὐτῶν δόξη ἐξεῖπον. Οἱ δὲ πάντες κάτω τοῦ θείου χωρή- σαντες περὶ τὴν τῶν γενομένων οὐσίαν ἡσχολήθη σαν. τὰ μεγέθη τῆς κτίσεως καταπλαγέντες, καὶ Β αὐτὰ τὸ Θεῖον εἶναι νομίσαντες, ἕτερος ἕτερον μέρος τῆς κτίσεως προκρίναντες, τὸν δὲ Θεὸν τούτων καὶ δημιουργὸν μὴ ἐπιγνόντες. Τὰς μὲν οὖν τῶν καθ' Ελληνας φιλοσοφεῖν ἐπισ κεχειρηκότων δόξας ἱκανῶς ἐκτεθεῖσθαι νομίζω, παρ' ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες οἱ αἱρετικοὶ τὰ μετ' οὐ πολύ ῥηθησόμενα ἐπεχείρησαν. Δοκεῖ δὲ πρότερον ἐχθεμένους τὰ μυστικὰ καὶ ὅτα περιέργως περὶ ἄστρα τινὲς ἢ μεγέθη εφαντάσθησαν, εἰπεῖν· καὶ γὰρ ἐξ [ρ. 32 –34] αὐτῶν λαβόντες ἀφορμάς τερατολο γεῖν νομίζονται τοῖς πολλοῖς ο· ἔπειτα ἀκολούθως τὰ ὑπ' αὐτῶν ἀδρανή δόγματα φανερώσομεν. « Θίαν vulgo. • Ρείαν vulgo. Ως ακρότατος codd. ; ὁπλότατος Hesiodus. 8 ἀγκυλομήτις vulgo. ἐν τοῖς πολλοῖς, πολλοί Rueperus; πολλοῖ; vulgo. ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟΝ Δ'. - REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUARTUS. quoque signo, in quibus unaquæque stella a quota parte ad quotami usque partem potest plurimum. De quibus non exigua] est apud illos secundum [tabulas suas diversitas. Stipari autem tanquam a satellitibus] stellas aiunt [quando media sunt inter alias stellas in conduiis, signorum, veluti, quando | ejusdem sigui stella aliqua primas occupat paries), alia [extremus, alia denique quæ sunt in medio}, stipari a satellitibus dicitur ea quæ est 1. 88 [ μοίρας ἐπὶ ποστὴν μοίραν πλεί στον δύναται. Περὶ ὧν οὐχ ἡ τυχούσα] παρ' αὐτοῖς ἐστι κατὰ 89 [τοὺς πίνακας διαφωνία. Δορυφορεῖσθαι δὲ ] ἀστέρας λέγουσιν, δ[ταν μέσοι ὦσιν ἄλλων ἀστέ ρων ἐν συνεχείᾳ] ζωδίων, οἷον, ἐὰν νὰ τοῦ αὐτοῦ ζω- δίου ός μέν ει τις ἀστὴρ τὰς πρώτας ἐπέχῃ μοίρας, ὃς δὲ ν [τὰς τελευταίας, ὃς δὲ τὰς ἐν μέσῳ, δορυφο ρεῖσθαι λέγεται ὁ ἐν μέσῳ ὑπὸ τῶν τὰς ἐπ' ἄκροις επεχόντων μοίρας.[ Επιβλέπειν δὲ οι λέγονται ἀλλ' ο λους και συμφωνεῖν ἀλλήλοις] ὡς οἱ κατὰ τρίγωνον VARIE LECTIONES. SA Quisl exciderit, ex Sext. Einpir. adv. Marlen. V, § 37, p. 545, quem secutus est auctor noster cognoscitur, apud quem hæc præcedunt : "Ορια δὲ ἀστέρων προσαγορεύουσιν ἐν ἑκάστῳ ζωδίῳ ἐν οἷς Εκαστος τῶν ἀστέρων από ποστῆς Uncis inclusa in cod. prorsus euerum M. το και κατά Sextus. το ἐάν. ἀντὶ . μὲν Μ. δ' δὲ C, Μ. Eadem iterantur p. 127, 17 sqq. 1. [Stellarum autem appellant terminos in uno- C

Ἐπίκουρος δὲ σχεδὸν ἐναντίαν πᾶσι δόξαν ἔθετο. ἀρχὰς μὲν τῶν ὄλων ὐπέθετο ἀτόμους καὶ κενόν, κενὸν μὲν οἷον τόπον τῶν - ἐσομένων, ἀτόμους δὲ τὴν ὕλην, ἐξ ἧς τὰ πάντα. ἐκ δὲ τῶν ἀτόμων συνελθουσῶν γενέσθαι καὶ τὸν θεὸν καὶ τὰ στοιχεῖα καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς πάντα καὶ ζῷα καὶ ἄλλα, ὡς μηδὲν μήτε γίνεσθαι μήτε συνεστάναι, εἰ μὴ ἐκ τῶν ἀτόμων εἴη. τὰς δὲ ἀτόμους τὰ λεπτομερέστατα σώμαθ᾿, ὧν οὐκ ἂν γένοιτο κέντρον οὐδὲ σημεῖον οὐδὲν οὐδὲ διαίρεσις οὐδεμία, ἴφη εἶναι διὸ καὶ ἀτόμους αὐτὰς ὠνόμασεν. τὸν δὲ θεὸν ὁμολογῶν εἶναι ἀίδιον καὶ ἄφθαρτόν φησι μηδενὸς προνοεῖν, καὶ ὅλως πρόνοιαν μὴ εἶναι μηδὲ εἱμαρμένην, ἀλλὰ πάντα κατὰ αὐτοματισμὸν γίνεσθαι. καθῆσθαι γὰρ τὸν θεὸν ἐν τοῖς μετακοσμίοις οὕτω καλουμένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ — ἔξω γάρ τι τοῦ κόσμου οἰκητήριον τοῦ θεοῦ ἔθετο εἶναι, λεγόμενον τὰ μετακόσμια — ἥδεσθαί τε καὶ ἡσυχάζειν ἐν τῇ ἀκροτάτῃ εὐφροσύνῃ, καὶ οὔτε αὐτὸν πράγματα ἔχειν οὔτε ἄλλοις παρέχειν.

Ἐπίκουρος δὲ σχεδὸν ἐναντίαν πᾶσι δόξαν ἔθετο. ἀρχὰς μὲν τῶν ὄλων ὐπέθετο ἀτόμους καὶ κενόν, κενὸν μὲν οἷον τόπον τῶν - ἐσομένων, ἀτόμους δὲ τὴν ὕλην, ἐξ ἧς τὰ πάντα. ἐκ δὲ τῶν ἀτόμων συνελθουσῶν γενέσθαι καὶ τὸν θεὸν καὶ τὰ στοιχεῖα καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς πάντα καὶ ζῷα καὶ ἄλλα, ὡς μηδὲν μήτε γίνεσθαι μήτε συνεστάναι, εἰ μὴ ἐκ τῶν ἀτόμων εἴη. τὰς δὲ ἀτόμους τὰ λεπτομερέστατα σώμαθ᾿, ὧν οὐκ ἂν γένοιτο κέντρον οὐδὲ σημεῖον οὐδὲν οὐδὲ διαίρεσις οὐδεμία, ἴφη εἶναι διὸ καὶ ἀτόμους αὐτὰς ὠνόμασεν. τὸν δὲ θεὸν ὁμολογῶν εἶναι ἀίδιον καὶ ἄφθαρτόν φησι μηδενὸς προνοεῖν, καὶ ὅλως πρόνοιαν μὴ εἶναι μηδὲ εἱμαρμένην, ἀλλὰ πάντα κατὰ αὐτοματισμὸν γίνεσθαι. καθῆσθαι γὰρ τὸν θεὸν ἐν τοῖς μετακοσμίοις οὕτω καλουμένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ — ἔξω γάρ τι τοῦ κόσμου οἰκητήριον τοῦ θεοῦ ἔθετο εἶναι, λεγόμενον τὰ μετακόσμια — ἥδεσθαί τε καὶ ἡσυχάζειν ἐν τῇ ἀκροτάτῃ εὐφροσύνῃ, καὶ οὔτε αὐτὸν πράγματα ἔχειν οὔτε ἄλλοις παρέχειν.

Ἐπίκουρος δὲ σχεδὸν ἐναντίαν πᾶσι δόξαν ἔθετο. ἀρχὰς μὲν τῶν ὄλων ὐπέθετο ἀτόμους καὶ κενόν, κενὸν μὲν οἷον τόπον τῶν - ἐσομένων, ἀτόμους δὲ τὴν ὕλην, ἐξ ἧς τὰ πάντα. ἐκ δὲ τῶν ἀτόμων συνελθουσῶν γενέσθαι καὶ τὸν θεὸν καὶ τὰ στοιχεῖα καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς πάντα καὶ ζῷα καὶ ἄλλα, ὡς μηδὲν μήτε γίνεσθαι μήτε συνεστάναι, εἰ μὴ ἐκ τῶν ἀτόμων εἴη. τὰς δὲ ἀτόμους τὰ λεπτομερέστατα σώμαθ᾿, ὧν οὐκ ἂν γένοιτο κέντρον οὐδὲ σημεῖον οὐδὲν οὐδὲ διαίρεσις οὐδεμία, ἴφη εἶναι διὸ καὶ ἀτόμους αὐτὰς ὠνόμασεν. τὸν δὲ θεὸν ὁμολογῶν εἶναι ἀίδιον καὶ ἄφθαρτόν φησι μηδενὸς προνοεῖν, καὶ ὅλως πρόνοιαν μὴ εἶναι μηδὲ εἱμαρμένην, ἀλλὰ πάντα κατὰ αὐτοματισμὸν γίνεσθαι. καθῆσθαι γὰρ τὸν θεὸν ἐν τοῖς μετακοσμίοις οὕτω καλουμένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ — ἔξω γάρ τι τοῦ κόσμου οἰκητήριον τοῦ θεοῦ ἔθετο εἶναι, λεγόμενον τὰ μετακόσμια — ἥδεσθαί τε καὶ ἡσυχάζειν ἐν τῇ ἀκροτάτῃ εὐφροσύνῃ, καὶ οὔτε αὐτὸν πράγματα ἔχειν οὔτε ἄλλοις παρέχειν.

Ἐπίκουρος δὲ σχεδὸν ἐναντίαν πᾶσι δόξαν ἔθετο. ἀρχὰς μὲν τῶν ὄλων ὐπέθετο ἀτόμους καὶ κενόν, κενὸν μὲν οἷον τόπον τῶν - ἐσομένων, ἀτόμους δὲ τὴν ὕλην, ἐξ ἧς τὰ πάντα. ἐκ δὲ τῶν ἀτόμων συνελθουσῶν γενέσθαι καὶ τὸν θεὸν καὶ τὰ στοιχεῖα καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς πάντα καὶ ζῷα καὶ ἄλλα, ὡς μηδὲν μήτε γίνεσθαι μήτε συνεστάναι, εἰ μὴ ἐκ τῶν ἀτόμων εἴη. τὰς δὲ ἀτόμους τὰ λεπτομερέστατα σώμαθ᾿, ὧν οὐκ ἂν γένοιτο κέντρον οὐδὲ σημεῖον οὐδὲν οὐδὲ διαίρεσις οὐδεμία, ἴφη εἶναι διὸ καὶ ἀτόμους αὐτὰς ὠνόμασεν. τὸν δὲ θεὸν ὁμολογῶν εἶναι ἀίδιον καὶ ἄφθαρτόν φησι μηδενὸς προνοεῖν, καὶ ὅλως πρόνοιαν μὴ εἶναι μηδὲ εἱμαρμένην, ἀλλὰ πάντα κατὰ αὐτοματισμὸν γίνεσθαι. καθῆσθαι γὰρ τὸν θεὸν ἐν τοῖς μετακοσμίοις οὕτω καλουμένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ — ἔξω γάρ τι τοῦ κόσμου οἰκητήριον τοῦ θεοῦ ἔθετο εἶναι, λεγόμενον τὰ μετακόσμια — ἥδεσθαί τε καὶ ἡσυχάζειν ἐν τῇ ἀκροτάτῃ εὐφροσύνῃ, καὶ οὔτε αὐτὸν πράγματα ἔχειν οὔτε ἄλλοις παρέχειν.

Ἐπίκουρος δὲ σχεδὸν ἐναντίαν πᾶσι δόξαν ἔθετο. ἀρχὰς μὲν τῶν ὄλων ὐπέθετο ἀτόμους καὶ κενόν, κενὸν μὲν οἷον τόπον τῶν - ἐσομένων, ἀτόμους δὲ τὴν ὕλην, ἐξ ἧς τὰ πάντα. ἐκ δὲ τῶν ἀτόμων συνελθουσῶν γενέσθαι καὶ τὸν θεὸν καὶ τὰ στοιχεῖα καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς πάντα καὶ ζῷα καὶ ἄλλα, ὡς μηδὲν μήτε γίνεσθαι μήτε συνεστάναι, εἰ μὴ ἐκ τῶν ἀτόμων εἴη. τὰς δὲ ἀτόμους τὰ λεπτομερέστατα σώμαθ᾿, ὧν οὐκ ἂν γένοιτο κέντρον οὐδὲ σημεῖον οὐδὲν οὐδὲ διαίρεσις οὐδεμία, ἴφη εἶναι διὸ καὶ ἀτόμους αὐτὰς ὠνόμασεν. τὸν δὲ θεὸν ὁμολογῶν εἶναι ἀίδιον καὶ ἄφθαρτόν φησι μηδενὸς προνοεῖν, καὶ ὅλως πρόνοιαν μὴ εἶναι μηδὲ εἱμαρμένην, ἀλλὰ πάντα κατὰ αὐτοματισμὸν γίνεσθαι. καθῆσθαι γὰρ τὸν θεὸν ἐν τοῖς μετακοσμίοις οὕτω καλουμένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ — ἔξω γάρ τι τοῦ κόσμου οἰκητήριον τοῦ θεοῦ ἔθετο εἶναι, λεγόμενον τὰ μετακόσμια — ἥδεσθαί τε καὶ ἡσυχάζειν ἐν τῇ ἀκροτάτῃ εὐφροσύνῃ, καὶ οὔτε αὐτὸν πράγματα ἔχειν οὔτε ἄλλοις παρέχειν.

Ἐπίκουρος δὲ σχεδὸν ἐναντίαν πᾶσι δόξαν ἔθετο. ἀρχὰς μὲν τῶν ὄλων ὐπέθετο ἀτόμους καὶ κενόν, κενὸν μὲν οἷον τόπον τῶν - ἐσομένων, ἀτόμους δὲ τὴν ὕλην, ἐξ ἧς τὰ πάντα. ἐκ δὲ τῶν ἀτόμων συνελθουσῶν γενέσθαι καὶ τὸν θεὸν καὶ τὰ στοιχεῖα καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς πάντα καὶ ζῷα καὶ ἄλλα, ὡς μηδὲν μήτε γίνεσθαι μήτε συνεστάναι, εἰ μὴ ἐκ τῶν ἀτόμων εἴη. τὰς δὲ ἀτόμους τὰ λεπτομερέστατα σώμαθ᾿, ὧν οὐκ ἂν γένοιτο κέντρον οὐδὲ σημεῖον οὐδὲν οὐδὲ διαίρεσις οὐδεμία, ἴφη εἶναι διὸ καὶ ἀτόμους αὐτὰς ὠνόμασεν. τὸν δὲ θεὸν ὁμολογῶν εἶναι ἀίδιον καὶ ἄφθαρτόν φησι μηδενὸς προνοεῖν, καὶ ὅλως πρόνοιαν μὴ εἶναι μηδὲ εἱμαρμένην, ἀλλὰ πάντα κατὰ αὐτοματισμὸν γίνεσθαι. καθῆσθαι γὰρ τὸν θεὸν ἐν τοῖς μετακοσμίοις οὕτω καλουμένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ — ἔξω γάρ τι τοῦ κόσμου οἰκητήριον τοῦ θεοῦ ἔθετο εἶναι, λεγόμενον τὰ μετακόσμια — ἥδεσθαί τε καὶ ἡσυχάζειν ἐν τῇ ἀκροτάτῃ εὐφροσύνῃ, καὶ οὔτε αὐτὸν πράγματα ἔχειν οὔτε ἄλλοις παρέχειν.

Ἐπίκουρος δὲ σχεδὸν ἐναντίαν πᾶσι δόξαν ἔθετο. ἀρχὰς μὲν τῶν ὄλων ὐπέθετο ἀτόμους καὶ κενόν, κενὸν μὲν οἷον τόπον τῶν - ἐσομένων, ἀτόμους δὲ τὴν ὕλην, ἐξ ἧς τὰ πάντα. ἐκ δὲ τῶν ἀτόμων συνελθουσῶν γενέσθαι καὶ τὸν θεὸν καὶ τὰ στοιχεῖα καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς πάντα καὶ ζῷα καὶ ἄλλα, ὡς μηδὲν μήτε γίνεσθαι μήτε συνεστάναι, εἰ μὴ ἐκ τῶν ἀτόμων εἴη. τὰς δὲ ἀτόμους τὰ λεπτομερέστατα σώμαθ᾿, ὧν οὐκ ἂν γένοιτο κέντρον οὐδὲ σημεῖον οὐδὲν οὐδὲ διαίρεσις οὐδεμία, ἴφη εἶναι διὸ καὶ ἀτόμους αὐτὰς ὠνόμασεν. τὸν δὲ θεὸν ὁμολογῶν εἶναι ἀίδιον καὶ ἄφθαρτόν φησι μηδενὸς προνοεῖν, καὶ ὅλως πρόνοιαν μὴ εἶναι μηδὲ εἱμαρμένην, ἀλλὰ πάντα κατὰ αὐτοματισμὸν γίνεσθαι. καθῆσθαι γὰρ τὸν θεὸν ἐν τοῖς μετακοσμίοις οὕτω καλουμένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ — ἔξω γάρ τι τοῦ κόσμου οἰκητήριον τοῦ θεοῦ ἔθετο εἶναι, λεγόμενον τὰ μετακόσμια — ἥδεσθαί τε καὶ ἡσυχάζειν ἐν τῇ ἀκροτάτῃ εὐφροσύνῃ, καὶ οὔτε αὐτὸν πράγματα ἔχειν οὔτε ἄλλοις παρέχειν.

CONTRA HERESES LIB. IV.. 3061 τότε οι μή ει εἰδότες την ποσότητα τοῦ τῆς μεταβολής A mulieres et ad vigorem et reliqua, ita par est eas ዩ። μας. Γα: 2.2% 06 88 B etiam ad vigorem uteri differre, ita ut aliæ citius coucipiant, aliæ tardius. Nec absurdum, cum et ipsa secum ipsis comparatæ aliquando pronæ ad conci- piendum reperiantur, aliquando autem nequaquam. Quæ cum ita se habeant, accurate dici nequit, quando contineatur injecturn semen, ut ab hoc tem- pore horoscopum Chaldai constituant. ἀδυνάτως * ἔστι λέγειν πρὸς ἀκρίβειαν πότε συνέχεται στήσωσιν οι οἱ Χαλδαίοι τῆς γενέσεως τὸν ὡροσκόπον. 4, Propter hanc rationem fleri non potest, ut ex conceptione constituatur horoscopus. Sed ne ex enixione quidem. Primum enim arduum est affir- mare quando jure dicatur enixio adesse. Anne quando cœpit provolvi in frigidum aerem id quod paritur, an quando paululum emineat, an quando in terram delapsum sit? Neque in singulis his casibus potest fieri ut ipsum momentum enixionis compre- hendatur aut tempus definiatur. Etenim per præ- sentiam animi et opportunitatein corporis et ele- ctionem locorum et scientiam obstetricis aliasque causas innumerabiles non idem est tempus, quo provolvitur partus ruptis membranis, aut paululum prominet, aut in terram defertur, sed in aliis aliter. Quod rursus tempus cum non possint definite et accurate statuere Chaldæi, excident facultate enixionis tempus, ut oportebat, definiendi. Profiteri quidem igitur in ipsis enixionis momentis Chaldæos horoscopun sese cognoscere, non nosse aulem ex his apertum est, esse autem nec horoscopium qui- dem iis certunı, in promptu est rationem subdu- cere. Quando enim dicunt eum, qui assideat par- turienti, cum ipsa enixione disco significare Chal- dæo ex edito loco stellas contemplanti; huncque in caelum intuentem 58-59 notare oriens signum : primum demonstremus illis, cum enixio non definita sit, ut paulo superius exposuimus, hanc ne disco quidem significare facile esse. Porro vel esto com- prehendi posse enixionem, at certe fieri nequit, ut ad accuratum teinpus significetur; disci enim sonus longiore demum tempore ad sensum dividi cum possit, evenit ut ægre moveatur ad cacumen. Do- cumentum autem est id, quod in iis qui in longin- quo ligna cadunt observatur. Nam post satis diu- ψεως καιρόν. Ἔτι δὲ καὶ δ ὡς κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη τοῦ σώματος διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες κατά ενέργειάν τε καὶ τὰς λοιπὰς αἰτία;, οὕτως καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν τὰς μὲν θᾶττον συλλαμ βανούσας τὰς δὲ βράδιον. Καὶ οὐ παράδοξον, ὅπου σε καὶ αὐταὶ αὐταῖς συγκρινόμεναι νυνὶ μὲν εὐσύλληπτοι θεωροῦνται, νυνὶ δὲ οὐδαμῶς. Τούτου δ' οὕτως ἔχοντο; τὸ καταβληθὲν σπέρμα, ἵνα ἀπὸ τούτου τοῦ χρόνου ψεως στῆσαι τὸν ὡροσκόπον. Αλλ' οὐδὲ ὡς ἐξ ἀπο- τάξεως . Πρῶτον μὲν γὰρ ἀπορόν ἐστι τὸ πότε βηθήσεται ἀπόταξιν εἶναι· ἆρά γε ὅταν ἄρξηται προκύπτειν εἰς τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον 4, ο μας ἢ ὅταν ὀλίγον ἐξίσχῃ. ἢ ὅταν εἰς τὴν γῆν κατ ενεχθῇ ; οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ σ' τούτων δυνατόν ἐστι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀποτέξεων, σε καταλαβέσθαι ἢ χρόνον ὁρίζειν. Καὶ γὰρ διὰ παράστημα ψυχῆς καὶ δι' ἐπιο τηδειότητα σώματος καὶ διὰ προαίρεσιν * τῶν τόπων καὶ δι' ἐμπειρίαν μαίας το καὶ ἄλλας ἀπείρους προφάσεις οὐχ ὁ αὐτός ἐστι χρόνος καθ' όν προκύπτει τὸ τικτόμενον ραγέντων τῶν ὑμένων, ἢ ἐκτὸς ὀλί γον τι γίνεται, ἢ εἰς τὴν γῆν καταφέρεται, ἀλλ᾽ ἄλλος ἐπ' ἄλλων 19. Ὃν τ8 πάλιν μὴ δυνάμενοι ώρι- σμένως καὶ ἀκριβῶς σταθμήσασθαι 14-16 οἱ Χαλδαίοι ἐκπεσοῦνται τοῦ δεόντως 16 τὴν τῆς ἀποτέξεως ὥραν ὁρίζειν. Ὅτι μὲν οὖν ἐπαγγέλλονται ἐπὶ τοῖς τῆς ἀποτέξεως χρόνοις οἱ Χαλδαίοι τὸν ὡροσκόπον γινώσκειν, οὐκ ἴσασι το δὲ, ἐκ τούτων συμφανές· ὅτι δὲ οὐδὲ τὸ ὡροσκόπιον ἀπλανὲς αὐτοῖς ἐστι, πάρο εστιν ἐπιλογίζεσθαι. Οταν γὰρ λέγωτιν ὅτι ὁ προσ εδρεύων τῇ ὠδινούσῃ ἅμα τῇ ἀποτέξει 19 δίσκῳ ση μαίνει τῷ ἀπὸ οὐ τῆς ἀκρωρείας ἀστεροσκοποῦντι Χαλδαίω, κἀκεῖνος εἰς οὐρανὸν ἀποβλέπων παραση- μαίνεται εις τὸ ἀνίσχον [p. 39, 40] ζώδιον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπιδείξωμεν " αὐτοῖς ὅτι τῆς ἀποτέξεως αορίστου τυγχανούσης, καθώς μικροῦ πρότερον παρ εστήσαμεν, οὐδὲ τῷ δίσκῳ ταύτην διασημαίνειν εύ- χολον 40. Είτ' ἔστω καὶ καταληπτήν ὑπάρχειν την ἀπότεξιν, ἀλλ᾽ οὔτιγε 48 πρὸς ἀκριβῆ χρόνον σημειοῦ σθαι δε ταύτην δυνατόν ἐστι· τὸν γὰρ τοῦ δίσκου ψόφον ἐν πλείονι εν χρόνῳ καὶ ἐν συχνῷ οὐ πρὸς αἴσθησιν δυνάμενον μερίζεσθαι κινεῖσθαι δε συνέβη D *5: 88 C VARIÆ LECTIONES. " 66 σε οἱ μὴ οὐκ Sextus. * Rectiora hæc exstant apud Sextum sic : Καὶ μὴν ὥσπερ κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη του σώματος ἐν ταῖς τῶν μερῶν ἐνεργείαις διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες, ο τως εἰκὸς αὐτὰς καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν διαφέρειν, τὰς μὲν θάττον συλλαμβανού σας, τὰς δὲ βράδιον. σ' ὅπου ὅτε Sextus. εἰ αὗται αὐταῖς C; αὗται αὐταῖς Μ : ἑαυταίς Sesius. οι τῶν ἀδυνάτων Sextus; ἀδύνατόν Μ. «· τὸ πότε συνέσχηται Sextus. Οι συστήσωσιν Sextus ante Bekke- rom. σε ἀλλ᾽ οὐδὲ ἄλλοι δὲ C : καὶ μὴν οὐδὲ Sext. V $ 64 ρ. 348. οἱ ἐξ ἀποτάξεως ἀπὸ τέξεως Sextus. σε τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον Seslus; τὸν θυρεόν C, Μ. σε ὀλίγον Sextus; ὅλον G. σε κατενεχθῇ Sextus; ενεχθῇ C, M. σ' οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ οὐδὲν ἑκάστῳ C : εἶτα οὐδὲ ἐφ᾽ ἑκάστου Sextus. κι ἀποτέξεως Sextus : ἀποδείξεως G, Μ. " καὶ πρὸς διάθεσιν Sextus. το μαίας Sextus : ἅμα C. T1 ὀλίγον Sextus : ὅλον, ante quod vocabulum duæ litere evauerunt, C. τε ἐπ' ἄλλων. τ8 ἂν Sextus: ἐπ' ἄλλῳ ὢν C : ἐπ' ἄλλῳ, ἐν Μ. ο σταθμίσεσθαι C. το δέοντος C. * ἀποτέξεως Sextus: ἀποδείξεως C, M. ἴσασι Sextus : οὐχ ἱστᾶσι G. 0 ἅμα τῇ ἀποτέξει τὴν ἀπότεξ: Sextus. τι ἐπὶ τῆς Sextus. $1 παρασημαί νεται επισημειούται Sesius. ἐπιδείξωμεν (; : ἐπιδείξομεν Μ; υποδείξομεν Sextus. 83 εύκολον Sextus, εύλογον G. καὶ καταληπτήν Sexus, καταληπτήν C. Μ. & ου γε Sextus. 81 ἣν ἐν πλείονι Sestus, πλείον: C, M. &ς ἐν συχνῷ Sextus, εὐ συχνῷ C, συχνῷ Μ. παρεπισημειούσθαι Sex- δν καὶ κινεῖσθαι C. tus. 70 οὐκ 3. 2003 2. έξ [1'. 37-39] χρόνου οὐκ εἴσονται οὐδὲ τὸν τῆς συλλή 4. Τούτῳ τῷ λόγῳ ἀδύνατόν ἐστιν ἐκ τῆς συλλή

CONTRA HERESES LIB. IV.. 3061 τότε οι μή ει εἰδότες την ποσότητα τοῦ τῆς μεταβολής A mulieres et ad vigorem et reliqua, ita par est eas ዩ። μας. Γα: 2.2% 06 88 B etiam ad vigorem uteri differre, ita ut aliæ citius coucipiant, aliæ tardius. Nec absurdum, cum et ipsa secum ipsis comparatæ aliquando pronæ ad conci- piendum reperiantur, aliquando autem nequaquam. Quæ cum ita se habeant, accurate dici nequit, quando contineatur injecturn semen, ut ab hoc tem- pore horoscopum Chaldai constituant. ἀδυνάτως * ἔστι λέγειν πρὸς ἀκρίβειαν πότε συνέχεται στήσωσιν οι οἱ Χαλδαίοι τῆς γενέσεως τὸν ὡροσκόπον. 4, Propter hanc rationem fleri non potest, ut ex conceptione constituatur horoscopus. Sed ne ex enixione quidem. Primum enim arduum est affir- mare quando jure dicatur enixio adesse. Anne quando cœpit provolvi in frigidum aerem id quod paritur, an quando paululum emineat, an quando in terram delapsum sit? Neque in singulis his casibus potest fieri ut ipsum momentum enixionis compre- hendatur aut tempus definiatur. Etenim per præ- sentiam animi et opportunitatein corporis et ele- ctionem locorum et scientiam obstetricis aliasque causas innumerabiles non idem est tempus, quo provolvitur partus ruptis membranis, aut paululum prominet, aut in terram defertur, sed in aliis aliter. Quod rursus tempus cum non possint definite et accurate statuere Chaldæi, excident facultate enixionis tempus, ut oportebat, definiendi. Profiteri quidem igitur in ipsis enixionis momentis Chaldæos horoscopun sese cognoscere, non nosse aulem ex his apertum est, esse autem nec horoscopium qui- dem iis certunı, in promptu est rationem subdu- cere. Quando enim dicunt eum, qui assideat par- turienti, cum ipsa enixione disco significare Chal- dæo ex edito loco stellas contemplanti; huncque in caelum intuentem 58-59 notare oriens signum : primum demonstremus illis, cum enixio non definita sit, ut paulo superius exposuimus, hanc ne disco quidem significare facile esse. Porro vel esto com- prehendi posse enixionem, at certe fieri nequit, ut ad accuratum teinpus significetur; disci enim sonus longiore demum tempore ad sensum dividi cum possit, evenit ut ægre moveatur ad cacumen. Do- cumentum autem est id, quod in iis qui in longin- quo ligna cadunt observatur. Nam post satis diu- ψεως καιρόν. Ἔτι δὲ καὶ δ ὡς κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη τοῦ σώματος διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες κατά ενέργειάν τε καὶ τὰς λοιπὰς αἰτία;, οὕτως καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν τὰς μὲν θᾶττον συλλαμ βανούσας τὰς δὲ βράδιον. Καὶ οὐ παράδοξον, ὅπου σε καὶ αὐταὶ αὐταῖς συγκρινόμεναι νυνὶ μὲν εὐσύλληπτοι θεωροῦνται, νυνὶ δὲ οὐδαμῶς. Τούτου δ' οὕτως ἔχοντο; τὸ καταβληθὲν σπέρμα, ἵνα ἀπὸ τούτου τοῦ χρόνου ψεως στῆσαι τὸν ὡροσκόπον. Αλλ' οὐδὲ ὡς ἐξ ἀπο- τάξεως . Πρῶτον μὲν γὰρ ἀπορόν ἐστι τὸ πότε βηθήσεται ἀπόταξιν εἶναι· ἆρά γε ὅταν ἄρξηται προκύπτειν εἰς τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον 4, ο μας ἢ ὅταν ὀλίγον ἐξίσχῃ. ἢ ὅταν εἰς τὴν γῆν κατ ενεχθῇ ; οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ σ' τούτων δυνατόν ἐστι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀποτέξεων, σε καταλαβέσθαι ἢ χρόνον ὁρίζειν. Καὶ γὰρ διὰ παράστημα ψυχῆς καὶ δι' ἐπιο τηδειότητα σώματος καὶ διὰ προαίρεσιν * τῶν τόπων καὶ δι' ἐμπειρίαν μαίας το καὶ ἄλλας ἀπείρους προφάσεις οὐχ ὁ αὐτός ἐστι χρόνος καθ' όν προκύπτει τὸ τικτόμενον ραγέντων τῶν ὑμένων, ἢ ἐκτὸς ὀλί γον τι γίνεται, ἢ εἰς τὴν γῆν καταφέρεται, ἀλλ᾽ ἄλλος ἐπ' ἄλλων 19. Ὃν τ8 πάλιν μὴ δυνάμενοι ώρι- σμένως καὶ ἀκριβῶς σταθμήσασθαι 14-16 οἱ Χαλδαίοι ἐκπεσοῦνται τοῦ δεόντως 16 τὴν τῆς ἀποτέξεως ὥραν ὁρίζειν. Ὅτι μὲν οὖν ἐπαγγέλλονται ἐπὶ τοῖς τῆς ἀποτέξεως χρόνοις οἱ Χαλδαίοι τὸν ὡροσκόπον γινώσκειν, οὐκ ἴσασι το δὲ, ἐκ τούτων συμφανές· ὅτι δὲ οὐδὲ τὸ ὡροσκόπιον ἀπλανὲς αὐτοῖς ἐστι, πάρο εστιν ἐπιλογίζεσθαι. Οταν γὰρ λέγωτιν ὅτι ὁ προσ εδρεύων τῇ ὠδινούσῃ ἅμα τῇ ἀποτέξει 19 δίσκῳ ση μαίνει τῷ ἀπὸ οὐ τῆς ἀκρωρείας ἀστεροσκοποῦντι Χαλδαίω, κἀκεῖνος εἰς οὐρανὸν ἀποβλέπων παραση- μαίνεται εις τὸ ἀνίσχον [p. 39, 40] ζώδιον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπιδείξωμεν " αὐτοῖς ὅτι τῆς ἀποτέξεως αορίστου τυγχανούσης, καθώς μικροῦ πρότερον παρ εστήσαμεν, οὐδὲ τῷ δίσκῳ ταύτην διασημαίνειν εύ- χολον 40. Είτ' ἔστω καὶ καταληπτήν ὑπάρχειν την ἀπότεξιν, ἀλλ᾽ οὔτιγε 48 πρὸς ἀκριβῆ χρόνον σημειοῦ σθαι δε ταύτην δυνατόν ἐστι· τὸν γὰρ τοῦ δίσκου ψόφον ἐν πλείονι εν χρόνῳ καὶ ἐν συχνῷ οὐ πρὸς αἴσθησιν δυνάμενον μερίζεσθαι κινεῖσθαι δε συνέβη D *5: 88 C VARIÆ LECTIONES. " 66 σε οἱ μὴ οὐκ Sextus. * Rectiora hæc exstant apud Sextum sic : Καὶ μὴν ὥσπερ κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη του σώματος ἐν ταῖς τῶν μερῶν ἐνεργείαις διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες, ο τως εἰκὸς αὐτὰς καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν διαφέρειν, τὰς μὲν θάττον συλλαμβανού σας, τὰς δὲ βράδιον. σ' ὅπου ὅτε Sextus. εἰ αὗται αὐταῖς C; αὗται αὐταῖς Μ : ἑαυταίς Sesius. οι τῶν ἀδυνάτων Sextus; ἀδύνατόν Μ. «· τὸ πότε συνέσχηται Sextus. Οι συστήσωσιν Sextus ante Bekke- rom. σε ἀλλ᾽ οὐδὲ ἄλλοι δὲ C : καὶ μὴν οὐδὲ Sext. V $ 64 ρ. 348. οἱ ἐξ ἀποτάξεως ἀπὸ τέξεως Sextus. σε τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον Seslus; τὸν θυρεόν C, Μ. σε ὀλίγον Sextus; ὅλον G. σε κατενεχθῇ Sextus; ενεχθῇ C, M. σ' οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ οὐδὲν ἑκάστῳ C : εἶτα οὐδὲ ἐφ᾽ ἑκάστου Sextus. κι ἀποτέξεως Sextus : ἀποδείξεως G, Μ. " καὶ πρὸς διάθεσιν Sextus. το μαίας Sextus : ἅμα C. T1 ὀλίγον Sextus : ὅλον, ante quod vocabulum duæ litere evauerunt, C. τε ἐπ' ἄλλων. τ8 ἂν Sextus: ἐπ' ἄλλῳ ὢν C : ἐπ' ἄλλῳ, ἐν Μ. ο σταθμίσεσθαι C. το δέοντος C. * ἀποτέξεως Sextus: ἀποδείξεως C, M. ἴσασι Sextus : οὐχ ἱστᾶσι G. 0 ἅμα τῇ ἀποτέξει τὴν ἀπότεξ: Sextus. τι ἐπὶ τῆς Sextus. $1 παρασημαί νεται επισημειούται Sesius. ἐπιδείξωμεν (; : ἐπιδείξομεν Μ; υποδείξομεν Sextus. 83 εύκολον Sextus, εύλογον G. καὶ καταληπτήν Sexus, καταληπτήν C. Μ. & ου γε Sextus. 81 ἣν ἐν πλείονι Sestus, πλείον: C, M. &ς ἐν συχνῷ Sextus, εὐ συχνῷ C, συχνῷ Μ. παρεπισημειούσθαι Sex- δν καὶ κινεῖσθαι C. tus. 70 οὐκ 3. 2003 2. έξ [1'. 37-39] χρόνου οὐκ εἴσονται οὐδὲ τὸν τῆς συλλή 4. Τούτῳ τῷ λόγῳ ἀδύνατόν ἐστιν ἐκ τῆς συλλή

CONTRA HERESES LIB. IV.. 3061 τότε οι μή ει εἰδότες την ποσότητα τοῦ τῆς μεταβολής A mulieres et ad vigorem et reliqua, ita par est eas ዩ። μας. Γα: 2.2% 06 88 B etiam ad vigorem uteri differre, ita ut aliæ citius coucipiant, aliæ tardius. Nec absurdum, cum et ipsa secum ipsis comparatæ aliquando pronæ ad conci- piendum reperiantur, aliquando autem nequaquam. Quæ cum ita se habeant, accurate dici nequit, quando contineatur injecturn semen, ut ab hoc tem- pore horoscopum Chaldai constituant. ἀδυνάτως * ἔστι λέγειν πρὸς ἀκρίβειαν πότε συνέχεται στήσωσιν οι οἱ Χαλδαίοι τῆς γενέσεως τὸν ὡροσκόπον. 4, Propter hanc rationem fleri non potest, ut ex conceptione constituatur horoscopus. Sed ne ex enixione quidem. Primum enim arduum est affir- mare quando jure dicatur enixio adesse. Anne quando cœpit provolvi in frigidum aerem id quod paritur, an quando paululum emineat, an quando in terram delapsum sit? Neque in singulis his casibus potest fieri ut ipsum momentum enixionis compre- hendatur aut tempus definiatur. Etenim per præ- sentiam animi et opportunitatein corporis et ele- ctionem locorum et scientiam obstetricis aliasque causas innumerabiles non idem est tempus, quo provolvitur partus ruptis membranis, aut paululum prominet, aut in terram defertur, sed in aliis aliter. Quod rursus tempus cum non possint definite et accurate statuere Chaldæi, excident facultate enixionis tempus, ut oportebat, definiendi. Profiteri quidem igitur in ipsis enixionis momentis Chaldæos horoscopun sese cognoscere, non nosse aulem ex his apertum est, esse autem nec horoscopium qui- dem iis certunı, in promptu est rationem subdu- cere. Quando enim dicunt eum, qui assideat par- turienti, cum ipsa enixione disco significare Chal- dæo ex edito loco stellas contemplanti; huncque in caelum intuentem 58-59 notare oriens signum : primum demonstremus illis, cum enixio non definita sit, ut paulo superius exposuimus, hanc ne disco quidem significare facile esse. Porro vel esto com- prehendi posse enixionem, at certe fieri nequit, ut ad accuratum teinpus significetur; disci enim sonus longiore demum tempore ad sensum dividi cum possit, evenit ut ægre moveatur ad cacumen. Do- cumentum autem est id, quod in iis qui in longin- quo ligna cadunt observatur. Nam post satis diu- ψεως καιρόν. Ἔτι δὲ καὶ δ ὡς κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη τοῦ σώματος διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες κατά ενέργειάν τε καὶ τὰς λοιπὰς αἰτία;, οὕτως καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν τὰς μὲν θᾶττον συλλαμ βανούσας τὰς δὲ βράδιον. Καὶ οὐ παράδοξον, ὅπου σε καὶ αὐταὶ αὐταῖς συγκρινόμεναι νυνὶ μὲν εὐσύλληπτοι θεωροῦνται, νυνὶ δὲ οὐδαμῶς. Τούτου δ' οὕτως ἔχοντο; τὸ καταβληθὲν σπέρμα, ἵνα ἀπὸ τούτου τοῦ χρόνου ψεως στῆσαι τὸν ὡροσκόπον. Αλλ' οὐδὲ ὡς ἐξ ἀπο- τάξεως . Πρῶτον μὲν γὰρ ἀπορόν ἐστι τὸ πότε βηθήσεται ἀπόταξιν εἶναι· ἆρά γε ὅταν ἄρξηται προκύπτειν εἰς τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον 4, ο μας ἢ ὅταν ὀλίγον ἐξίσχῃ. ἢ ὅταν εἰς τὴν γῆν κατ ενεχθῇ ; οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ σ' τούτων δυνατόν ἐστι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀποτέξεων, σε καταλαβέσθαι ἢ χρόνον ὁρίζειν. Καὶ γὰρ διὰ παράστημα ψυχῆς καὶ δι' ἐπιο τηδειότητα σώματος καὶ διὰ προαίρεσιν * τῶν τόπων καὶ δι' ἐμπειρίαν μαίας το καὶ ἄλλας ἀπείρους προφάσεις οὐχ ὁ αὐτός ἐστι χρόνος καθ' όν προκύπτει τὸ τικτόμενον ραγέντων τῶν ὑμένων, ἢ ἐκτὸς ὀλί γον τι γίνεται, ἢ εἰς τὴν γῆν καταφέρεται, ἀλλ᾽ ἄλλος ἐπ' ἄλλων 19. Ὃν τ8 πάλιν μὴ δυνάμενοι ώρι- σμένως καὶ ἀκριβῶς σταθμήσασθαι 14-16 οἱ Χαλδαίοι ἐκπεσοῦνται τοῦ δεόντως 16 τὴν τῆς ἀποτέξεως ὥραν ὁρίζειν. Ὅτι μὲν οὖν ἐπαγγέλλονται ἐπὶ τοῖς τῆς ἀποτέξεως χρόνοις οἱ Χαλδαίοι τὸν ὡροσκόπον γινώσκειν, οὐκ ἴσασι το δὲ, ἐκ τούτων συμφανές· ὅτι δὲ οὐδὲ τὸ ὡροσκόπιον ἀπλανὲς αὐτοῖς ἐστι, πάρο εστιν ἐπιλογίζεσθαι. Οταν γὰρ λέγωτιν ὅτι ὁ προσ εδρεύων τῇ ὠδινούσῃ ἅμα τῇ ἀποτέξει 19 δίσκῳ ση μαίνει τῷ ἀπὸ οὐ τῆς ἀκρωρείας ἀστεροσκοποῦντι Χαλδαίω, κἀκεῖνος εἰς οὐρανὸν ἀποβλέπων παραση- μαίνεται εις τὸ ἀνίσχον [p. 39, 40] ζώδιον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπιδείξωμεν " αὐτοῖς ὅτι τῆς ἀποτέξεως αορίστου τυγχανούσης, καθώς μικροῦ πρότερον παρ εστήσαμεν, οὐδὲ τῷ δίσκῳ ταύτην διασημαίνειν εύ- χολον 40. Είτ' ἔστω καὶ καταληπτήν ὑπάρχειν την ἀπότεξιν, ἀλλ᾽ οὔτιγε 48 πρὸς ἀκριβῆ χρόνον σημειοῦ σθαι δε ταύτην δυνατόν ἐστι· τὸν γὰρ τοῦ δίσκου ψόφον ἐν πλείονι εν χρόνῳ καὶ ἐν συχνῷ οὐ πρὸς αἴσθησιν δυνάμενον μερίζεσθαι κινεῖσθαι δε συνέβη D *5: 88 C VARIÆ LECTIONES. " 66 σε οἱ μὴ οὐκ Sextus. * Rectiora hæc exstant apud Sextum sic : Καὶ μὴν ὥσπερ κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη του σώματος ἐν ταῖς τῶν μερῶν ἐνεργείαις διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες, ο τως εἰκὸς αὐτὰς καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν διαφέρειν, τὰς μὲν θάττον συλλαμβανού σας, τὰς δὲ βράδιον. σ' ὅπου ὅτε Sextus. εἰ αὗται αὐταῖς C; αὗται αὐταῖς Μ : ἑαυταίς Sesius. οι τῶν ἀδυνάτων Sextus; ἀδύνατόν Μ. «· τὸ πότε συνέσχηται Sextus. Οι συστήσωσιν Sextus ante Bekke- rom. σε ἀλλ᾽ οὐδὲ ἄλλοι δὲ C : καὶ μὴν οὐδὲ Sext. V $ 64 ρ. 348. οἱ ἐξ ἀποτάξεως ἀπὸ τέξεως Sextus. σε τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον Seslus; τὸν θυρεόν C, Μ. σε ὀλίγον Sextus; ὅλον G. σε κατενεχθῇ Sextus; ενεχθῇ C, M. σ' οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ οὐδὲν ἑκάστῳ C : εἶτα οὐδὲ ἐφ᾽ ἑκάστου Sextus. κι ἀποτέξεως Sextus : ἀποδείξεως G, Μ. " καὶ πρὸς διάθεσιν Sextus. το μαίας Sextus : ἅμα C. T1 ὀλίγον Sextus : ὅλον, ante quod vocabulum duæ litere evauerunt, C. τε ἐπ' ἄλλων. τ8 ἂν Sextus: ἐπ' ἄλλῳ ὢν C : ἐπ' ἄλλῳ, ἐν Μ. ο σταθμίσεσθαι C. το δέοντος C. * ἀποτέξεως Sextus: ἀποδείξεως C, M. ἴσασι Sextus : οὐχ ἱστᾶσι G. 0 ἅμα τῇ ἀποτέξει τὴν ἀπότεξ: Sextus. τι ἐπὶ τῆς Sextus. $1 παρασημαί νεται επισημειούται Sesius. ἐπιδείξωμεν (; : ἐπιδείξομεν Μ; υποδείξομεν Sextus. 83 εύκολον Sextus, εύλογον G. καὶ καταληπτήν Sexus, καταληπτήν C. Μ. & ου γε Sextus. 81 ἣν ἐν πλείονι Sestus, πλείον: C, M. &ς ἐν συχνῷ Sextus, εὐ συχνῷ C, συχνῷ Μ. παρεπισημειούσθαι Sex- δν καὶ κινεῖσθαι C. tus. 70 οὐκ 3. 2003 2. έξ [1'. 37-39] χρόνου οὐκ εἴσονται οὐδὲ τὸν τῆς συλλή 4. Τούτῳ τῷ λόγῳ ἀδύνατόν ἐστιν ἐκ τῆς συλλή

CONTRA HERESES LIB. IV.. 3061 τότε οι μή ει εἰδότες την ποσότητα τοῦ τῆς μεταβολής A mulieres et ad vigorem et reliqua, ita par est eas ዩ። μας. Γα: 2.2% 06 88 B etiam ad vigorem uteri differre, ita ut aliæ citius coucipiant, aliæ tardius. Nec absurdum, cum et ipsa secum ipsis comparatæ aliquando pronæ ad conci- piendum reperiantur, aliquando autem nequaquam. Quæ cum ita se habeant, accurate dici nequit, quando contineatur injecturn semen, ut ab hoc tem- pore horoscopum Chaldai constituant. ἀδυνάτως * ἔστι λέγειν πρὸς ἀκρίβειαν πότε συνέχεται στήσωσιν οι οἱ Χαλδαίοι τῆς γενέσεως τὸν ὡροσκόπον. 4, Propter hanc rationem fleri non potest, ut ex conceptione constituatur horoscopus. Sed ne ex enixione quidem. Primum enim arduum est affir- mare quando jure dicatur enixio adesse. Anne quando cœpit provolvi in frigidum aerem id quod paritur, an quando paululum emineat, an quando in terram delapsum sit? Neque in singulis his casibus potest fieri ut ipsum momentum enixionis compre- hendatur aut tempus definiatur. Etenim per præ- sentiam animi et opportunitatein corporis et ele- ctionem locorum et scientiam obstetricis aliasque causas innumerabiles non idem est tempus, quo provolvitur partus ruptis membranis, aut paululum prominet, aut in terram defertur, sed in aliis aliter. Quod rursus tempus cum non possint definite et accurate statuere Chaldæi, excident facultate enixionis tempus, ut oportebat, definiendi. Profiteri quidem igitur in ipsis enixionis momentis Chaldæos horoscopun sese cognoscere, non nosse aulem ex his apertum est, esse autem nec horoscopium qui- dem iis certunı, in promptu est rationem subdu- cere. Quando enim dicunt eum, qui assideat par- turienti, cum ipsa enixione disco significare Chal- dæo ex edito loco stellas contemplanti; huncque in caelum intuentem 58-59 notare oriens signum : primum demonstremus illis, cum enixio non definita sit, ut paulo superius exposuimus, hanc ne disco quidem significare facile esse. Porro vel esto com- prehendi posse enixionem, at certe fieri nequit, ut ad accuratum teinpus significetur; disci enim sonus longiore demum tempore ad sensum dividi cum possit, evenit ut ægre moveatur ad cacumen. Do- cumentum autem est id, quod in iis qui in longin- quo ligna cadunt observatur. Nam post satis diu- ψεως καιρόν. Ἔτι δὲ καὶ δ ὡς κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη τοῦ σώματος διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες κατά ενέργειάν τε καὶ τὰς λοιπὰς αἰτία;, οὕτως καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν τὰς μὲν θᾶττον συλλαμ βανούσας τὰς δὲ βράδιον. Καὶ οὐ παράδοξον, ὅπου σε καὶ αὐταὶ αὐταῖς συγκρινόμεναι νυνὶ μὲν εὐσύλληπτοι θεωροῦνται, νυνὶ δὲ οὐδαμῶς. Τούτου δ' οὕτως ἔχοντο; τὸ καταβληθὲν σπέρμα, ἵνα ἀπὸ τούτου τοῦ χρόνου ψεως στῆσαι τὸν ὡροσκόπον. Αλλ' οὐδὲ ὡς ἐξ ἀπο- τάξεως . Πρῶτον μὲν γὰρ ἀπορόν ἐστι τὸ πότε βηθήσεται ἀπόταξιν εἶναι· ἆρά γε ὅταν ἄρξηται προκύπτειν εἰς τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον 4, ο μας ἢ ὅταν ὀλίγον ἐξίσχῃ. ἢ ὅταν εἰς τὴν γῆν κατ ενεχθῇ ; οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ σ' τούτων δυνατόν ἐστι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀποτέξεων, σε καταλαβέσθαι ἢ χρόνον ὁρίζειν. Καὶ γὰρ διὰ παράστημα ψυχῆς καὶ δι' ἐπιο τηδειότητα σώματος καὶ διὰ προαίρεσιν * τῶν τόπων καὶ δι' ἐμπειρίαν μαίας το καὶ ἄλλας ἀπείρους προφάσεις οὐχ ὁ αὐτός ἐστι χρόνος καθ' όν προκύπτει τὸ τικτόμενον ραγέντων τῶν ὑμένων, ἢ ἐκτὸς ὀλί γον τι γίνεται, ἢ εἰς τὴν γῆν καταφέρεται, ἀλλ᾽ ἄλλος ἐπ' ἄλλων 19. Ὃν τ8 πάλιν μὴ δυνάμενοι ώρι- σμένως καὶ ἀκριβῶς σταθμήσασθαι 14-16 οἱ Χαλδαίοι ἐκπεσοῦνται τοῦ δεόντως 16 τὴν τῆς ἀποτέξεως ὥραν ὁρίζειν. Ὅτι μὲν οὖν ἐπαγγέλλονται ἐπὶ τοῖς τῆς ἀποτέξεως χρόνοις οἱ Χαλδαίοι τὸν ὡροσκόπον γινώσκειν, οὐκ ἴσασι το δὲ, ἐκ τούτων συμφανές· ὅτι δὲ οὐδὲ τὸ ὡροσκόπιον ἀπλανὲς αὐτοῖς ἐστι, πάρο εστιν ἐπιλογίζεσθαι. Οταν γὰρ λέγωτιν ὅτι ὁ προσ εδρεύων τῇ ὠδινούσῃ ἅμα τῇ ἀποτέξει 19 δίσκῳ ση μαίνει τῷ ἀπὸ οὐ τῆς ἀκρωρείας ἀστεροσκοποῦντι Χαλδαίω, κἀκεῖνος εἰς οὐρανὸν ἀποβλέπων παραση- μαίνεται εις τὸ ἀνίσχον [p. 39, 40] ζώδιον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπιδείξωμεν " αὐτοῖς ὅτι τῆς ἀποτέξεως αορίστου τυγχανούσης, καθώς μικροῦ πρότερον παρ εστήσαμεν, οὐδὲ τῷ δίσκῳ ταύτην διασημαίνειν εύ- χολον 40. Είτ' ἔστω καὶ καταληπτήν ὑπάρχειν την ἀπότεξιν, ἀλλ᾽ οὔτιγε 48 πρὸς ἀκριβῆ χρόνον σημειοῦ σθαι δε ταύτην δυνατόν ἐστι· τὸν γὰρ τοῦ δίσκου ψόφον ἐν πλείονι εν χρόνῳ καὶ ἐν συχνῷ οὐ πρὸς αἴσθησιν δυνάμενον μερίζεσθαι κινεῖσθαι δε συνέβη D *5: 88 C VARIÆ LECTIONES. " 66 σε οἱ μὴ οὐκ Sextus. * Rectiora hæc exstant apud Sextum sic : Καὶ μὴν ὥσπερ κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη του σώματος ἐν ταῖς τῶν μερῶν ἐνεργείαις διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες, ο τως εἰκὸς αὐτὰς καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν διαφέρειν, τὰς μὲν θάττον συλλαμβανού σας, τὰς δὲ βράδιον. σ' ὅπου ὅτε Sextus. εἰ αὗται αὐταῖς C; αὗται αὐταῖς Μ : ἑαυταίς Sesius. οι τῶν ἀδυνάτων Sextus; ἀδύνατόν Μ. «· τὸ πότε συνέσχηται Sextus. Οι συστήσωσιν Sextus ante Bekke- rom. σε ἀλλ᾽ οὐδὲ ἄλλοι δὲ C : καὶ μὴν οὐδὲ Sext. V $ 64 ρ. 348. οἱ ἐξ ἀποτάξεως ἀπὸ τέξεως Sextus. σε τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον Seslus; τὸν θυρεόν C, Μ. σε ὀλίγον Sextus; ὅλον G. σε κατενεχθῇ Sextus; ενεχθῇ C, M. σ' οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ οὐδὲν ἑκάστῳ C : εἶτα οὐδὲ ἐφ᾽ ἑκάστου Sextus. κι ἀποτέξεως Sextus : ἀποδείξεως G, Μ. " καὶ πρὸς διάθεσιν Sextus. το μαίας Sextus : ἅμα C. T1 ὀλίγον Sextus : ὅλον, ante quod vocabulum duæ litere evauerunt, C. τε ἐπ' ἄλλων. τ8 ἂν Sextus: ἐπ' ἄλλῳ ὢν C : ἐπ' ἄλλῳ, ἐν Μ. ο σταθμίσεσθαι C. το δέοντος C. * ἀποτέξεως Sextus: ἀποδείξεως C, M. ἴσασι Sextus : οὐχ ἱστᾶσι G. 0 ἅμα τῇ ἀποτέξει τὴν ἀπότεξ: Sextus. τι ἐπὶ τῆς Sextus. $1 παρασημαί νεται επισημειούται Sesius. ἐπιδείξωμεν (; : ἐπιδείξομεν Μ; υποδείξομεν Sextus. 83 εύκολον Sextus, εύλογον G. καὶ καταληπτήν Sexus, καταληπτήν C. Μ. & ου γε Sextus. 81 ἣν ἐν πλείονι Sestus, πλείον: C, M. &ς ἐν συχνῷ Sextus, εὐ συχνῷ C, συχνῷ Μ. παρεπισημειούσθαι Sex- δν καὶ κινεῖσθαι C. tus. 70 οὐκ 3. 2003 2. έξ [1'. 37-39] χρόνου οὐκ εἴσονται οὐδὲ τὸν τῆς συλλή 4. Τούτῳ τῷ λόγῳ ἀδύνατόν ἐστιν ἐκ τῆς συλλή

CONTRA HERESES LIB. IV.. 3061 τότε οι μή ει εἰδότες την ποσότητα τοῦ τῆς μεταβολής A mulieres et ad vigorem et reliqua, ita par est eas ዩ። μας. Γα: 2.2% 06 88 B etiam ad vigorem uteri differre, ita ut aliæ citius coucipiant, aliæ tardius. Nec absurdum, cum et ipsa secum ipsis comparatæ aliquando pronæ ad conci- piendum reperiantur, aliquando autem nequaquam. Quæ cum ita se habeant, accurate dici nequit, quando contineatur injecturn semen, ut ab hoc tem- pore horoscopum Chaldai constituant. ἀδυνάτως * ἔστι λέγειν πρὸς ἀκρίβειαν πότε συνέχεται στήσωσιν οι οἱ Χαλδαίοι τῆς γενέσεως τὸν ὡροσκόπον. 4, Propter hanc rationem fleri non potest, ut ex conceptione constituatur horoscopus. Sed ne ex enixione quidem. Primum enim arduum est affir- mare quando jure dicatur enixio adesse. Anne quando cœpit provolvi in frigidum aerem id quod paritur, an quando paululum emineat, an quando in terram delapsum sit? Neque in singulis his casibus potest fieri ut ipsum momentum enixionis compre- hendatur aut tempus definiatur. Etenim per præ- sentiam animi et opportunitatein corporis et ele- ctionem locorum et scientiam obstetricis aliasque causas innumerabiles non idem est tempus, quo provolvitur partus ruptis membranis, aut paululum prominet, aut in terram defertur, sed in aliis aliter. Quod rursus tempus cum non possint definite et accurate statuere Chaldæi, excident facultate enixionis tempus, ut oportebat, definiendi. Profiteri quidem igitur in ipsis enixionis momentis Chaldæos horoscopun sese cognoscere, non nosse aulem ex his apertum est, esse autem nec horoscopium qui- dem iis certunı, in promptu est rationem subdu- cere. Quando enim dicunt eum, qui assideat par- turienti, cum ipsa enixione disco significare Chal- dæo ex edito loco stellas contemplanti; huncque in caelum intuentem 58-59 notare oriens signum : primum demonstremus illis, cum enixio non definita sit, ut paulo superius exposuimus, hanc ne disco quidem significare facile esse. Porro vel esto com- prehendi posse enixionem, at certe fieri nequit, ut ad accuratum teinpus significetur; disci enim sonus longiore demum tempore ad sensum dividi cum possit, evenit ut ægre moveatur ad cacumen. Do- cumentum autem est id, quod in iis qui in longin- quo ligna cadunt observatur. Nam post satis diu- ψεως καιρόν. Ἔτι δὲ καὶ δ ὡς κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη τοῦ σώματος διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες κατά ενέργειάν τε καὶ τὰς λοιπὰς αἰτία;, οὕτως καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν τὰς μὲν θᾶττον συλλαμ βανούσας τὰς δὲ βράδιον. Καὶ οὐ παράδοξον, ὅπου σε καὶ αὐταὶ αὐταῖς συγκρινόμεναι νυνὶ μὲν εὐσύλληπτοι θεωροῦνται, νυνὶ δὲ οὐδαμῶς. Τούτου δ' οὕτως ἔχοντο; τὸ καταβληθὲν σπέρμα, ἵνα ἀπὸ τούτου τοῦ χρόνου ψεως στῆσαι τὸν ὡροσκόπον. Αλλ' οὐδὲ ὡς ἐξ ἀπο- τάξεως . Πρῶτον μὲν γὰρ ἀπορόν ἐστι τὸ πότε βηθήσεται ἀπόταξιν εἶναι· ἆρά γε ὅταν ἄρξηται προκύπτειν εἰς τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον 4, ο μας ἢ ὅταν ὀλίγον ἐξίσχῃ. ἢ ὅταν εἰς τὴν γῆν κατ ενεχθῇ ; οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ σ' τούτων δυνατόν ἐστι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀποτέξεων, σε καταλαβέσθαι ἢ χρόνον ὁρίζειν. Καὶ γὰρ διὰ παράστημα ψυχῆς καὶ δι' ἐπιο τηδειότητα σώματος καὶ διὰ προαίρεσιν * τῶν τόπων καὶ δι' ἐμπειρίαν μαίας το καὶ ἄλλας ἀπείρους προφάσεις οὐχ ὁ αὐτός ἐστι χρόνος καθ' όν προκύπτει τὸ τικτόμενον ραγέντων τῶν ὑμένων, ἢ ἐκτὸς ὀλί γον τι γίνεται, ἢ εἰς τὴν γῆν καταφέρεται, ἀλλ᾽ ἄλλος ἐπ' ἄλλων 19. Ὃν τ8 πάλιν μὴ δυνάμενοι ώρι- σμένως καὶ ἀκριβῶς σταθμήσασθαι 14-16 οἱ Χαλδαίοι ἐκπεσοῦνται τοῦ δεόντως 16 τὴν τῆς ἀποτέξεως ὥραν ὁρίζειν. Ὅτι μὲν οὖν ἐπαγγέλλονται ἐπὶ τοῖς τῆς ἀποτέξεως χρόνοις οἱ Χαλδαίοι τὸν ὡροσκόπον γινώσκειν, οὐκ ἴσασι το δὲ, ἐκ τούτων συμφανές· ὅτι δὲ οὐδὲ τὸ ὡροσκόπιον ἀπλανὲς αὐτοῖς ἐστι, πάρο εστιν ἐπιλογίζεσθαι. Οταν γὰρ λέγωτιν ὅτι ὁ προσ εδρεύων τῇ ὠδινούσῃ ἅμα τῇ ἀποτέξει 19 δίσκῳ ση μαίνει τῷ ἀπὸ οὐ τῆς ἀκρωρείας ἀστεροσκοποῦντι Χαλδαίω, κἀκεῖνος εἰς οὐρανὸν ἀποβλέπων παραση- μαίνεται εις τὸ ἀνίσχον [p. 39, 40] ζώδιον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπιδείξωμεν " αὐτοῖς ὅτι τῆς ἀποτέξεως αορίστου τυγχανούσης, καθώς μικροῦ πρότερον παρ εστήσαμεν, οὐδὲ τῷ δίσκῳ ταύτην διασημαίνειν εύ- χολον 40. Είτ' ἔστω καὶ καταληπτήν ὑπάρχειν την ἀπότεξιν, ἀλλ᾽ οὔτιγε 48 πρὸς ἀκριβῆ χρόνον σημειοῦ σθαι δε ταύτην δυνατόν ἐστι· τὸν γὰρ τοῦ δίσκου ψόφον ἐν πλείονι εν χρόνῳ καὶ ἐν συχνῷ οὐ πρὸς αἴσθησιν δυνάμενον μερίζεσθαι κινεῖσθαι δε συνέβη D *5: 88 C VARIÆ LECTIONES. " 66 σε οἱ μὴ οὐκ Sextus. * Rectiora hæc exstant apud Sextum sic : Καὶ μὴν ὥσπερ κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη του σώματος ἐν ταῖς τῶν μερῶν ἐνεργείαις διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες, ο τως εἰκὸς αὐτὰς καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν διαφέρειν, τὰς μὲν θάττον συλλαμβανού σας, τὰς δὲ βράδιον. σ' ὅπου ὅτε Sextus. εἰ αὗται αὐταῖς C; αὗται αὐταῖς Μ : ἑαυταίς Sesius. οι τῶν ἀδυνάτων Sextus; ἀδύνατόν Μ. «· τὸ πότε συνέσχηται Sextus. Οι συστήσωσιν Sextus ante Bekke- rom. σε ἀλλ᾽ οὐδὲ ἄλλοι δὲ C : καὶ μὴν οὐδὲ Sext. V $ 64 ρ. 348. οἱ ἐξ ἀποτάξεως ἀπὸ τέξεως Sextus. σε τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον Seslus; τὸν θυρεόν C, Μ. σε ὀλίγον Sextus; ὅλον G. σε κατενεχθῇ Sextus; ενεχθῇ C, M. σ' οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ οὐδὲν ἑκάστῳ C : εἶτα οὐδὲ ἐφ᾽ ἑκάστου Sextus. κι ἀποτέξεως Sextus : ἀποδείξεως G, Μ. " καὶ πρὸς διάθεσιν Sextus. το μαίας Sextus : ἅμα C. T1 ὀλίγον Sextus : ὅλον, ante quod vocabulum duæ litere evauerunt, C. τε ἐπ' ἄλλων. τ8 ἂν Sextus: ἐπ' ἄλλῳ ὢν C : ἐπ' ἄλλῳ, ἐν Μ. ο σταθμίσεσθαι C. το δέοντος C. * ἀποτέξεως Sextus: ἀποδείξεως C, M. ἴσασι Sextus : οὐχ ἱστᾶσι G. 0 ἅμα τῇ ἀποτέξει τὴν ἀπότεξ: Sextus. τι ἐπὶ τῆς Sextus. $1 παρασημαί νεται επισημειούται Sesius. ἐπιδείξωμεν (; : ἐπιδείξομεν Μ; υποδείξομεν Sextus. 83 εύκολον Sextus, εύλογον G. καὶ καταληπτήν Sexus, καταληπτήν C. Μ. & ου γε Sextus. 81 ἣν ἐν πλείονι Sestus, πλείον: C, M. &ς ἐν συχνῷ Sextus, εὐ συχνῷ C, συχνῷ Μ. παρεπισημειούσθαι Sex- δν καὶ κινεῖσθαι C. tus. 70 οὐκ 3. 2003 2. έξ [1'. 37-39] χρόνου οὐκ εἴσονται οὐδὲ τὸν τῆς συλλή 4. Τούτῳ τῷ λόγῳ ἀδύνατόν ἐστιν ἐκ τῆς συλλή

CONTRA HERESES LIB. IV.. 3061 τότε οι μή ει εἰδότες την ποσότητα τοῦ τῆς μεταβολής A mulieres et ad vigorem et reliqua, ita par est eas ዩ። μας. Γα: 2.2% 06 88 B etiam ad vigorem uteri differre, ita ut aliæ citius coucipiant, aliæ tardius. Nec absurdum, cum et ipsa secum ipsis comparatæ aliquando pronæ ad conci- piendum reperiantur, aliquando autem nequaquam. Quæ cum ita se habeant, accurate dici nequit, quando contineatur injecturn semen, ut ab hoc tem- pore horoscopum Chaldai constituant. ἀδυνάτως * ἔστι λέγειν πρὸς ἀκρίβειαν πότε συνέχεται στήσωσιν οι οἱ Χαλδαίοι τῆς γενέσεως τὸν ὡροσκόπον. 4, Propter hanc rationem fleri non potest, ut ex conceptione constituatur horoscopus. Sed ne ex enixione quidem. Primum enim arduum est affir- mare quando jure dicatur enixio adesse. Anne quando cœpit provolvi in frigidum aerem id quod paritur, an quando paululum emineat, an quando in terram delapsum sit? Neque in singulis his casibus potest fieri ut ipsum momentum enixionis compre- hendatur aut tempus definiatur. Etenim per præ- sentiam animi et opportunitatein corporis et ele- ctionem locorum et scientiam obstetricis aliasque causas innumerabiles non idem est tempus, quo provolvitur partus ruptis membranis, aut paululum prominet, aut in terram defertur, sed in aliis aliter. Quod rursus tempus cum non possint definite et accurate statuere Chaldæi, excident facultate enixionis tempus, ut oportebat, definiendi. Profiteri quidem igitur in ipsis enixionis momentis Chaldæos horoscopun sese cognoscere, non nosse aulem ex his apertum est, esse autem nec horoscopium qui- dem iis certunı, in promptu est rationem subdu- cere. Quando enim dicunt eum, qui assideat par- turienti, cum ipsa enixione disco significare Chal- dæo ex edito loco stellas contemplanti; huncque in caelum intuentem 58-59 notare oriens signum : primum demonstremus illis, cum enixio non definita sit, ut paulo superius exposuimus, hanc ne disco quidem significare facile esse. Porro vel esto com- prehendi posse enixionem, at certe fieri nequit, ut ad accuratum teinpus significetur; disci enim sonus longiore demum tempore ad sensum dividi cum possit, evenit ut ægre moveatur ad cacumen. Do- cumentum autem est id, quod in iis qui in longin- quo ligna cadunt observatur. Nam post satis diu- ψεως καιρόν. Ἔτι δὲ καὶ δ ὡς κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη τοῦ σώματος διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες κατά ενέργειάν τε καὶ τὰς λοιπὰς αἰτία;, οὕτως καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν τὰς μὲν θᾶττον συλλαμ βανούσας τὰς δὲ βράδιον. Καὶ οὐ παράδοξον, ὅπου σε καὶ αὐταὶ αὐταῖς συγκρινόμεναι νυνὶ μὲν εὐσύλληπτοι θεωροῦνται, νυνὶ δὲ οὐδαμῶς. Τούτου δ' οὕτως ἔχοντο; τὸ καταβληθὲν σπέρμα, ἵνα ἀπὸ τούτου τοῦ χρόνου ψεως στῆσαι τὸν ὡροσκόπον. Αλλ' οὐδὲ ὡς ἐξ ἀπο- τάξεως . Πρῶτον μὲν γὰρ ἀπορόν ἐστι τὸ πότε βηθήσεται ἀπόταξιν εἶναι· ἆρά γε ὅταν ἄρξηται προκύπτειν εἰς τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον 4, ο μας ἢ ὅταν ὀλίγον ἐξίσχῃ. ἢ ὅταν εἰς τὴν γῆν κατ ενεχθῇ ; οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ σ' τούτων δυνατόν ἐστι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀποτέξεων, σε καταλαβέσθαι ἢ χρόνον ὁρίζειν. Καὶ γὰρ διὰ παράστημα ψυχῆς καὶ δι' ἐπιο τηδειότητα σώματος καὶ διὰ προαίρεσιν * τῶν τόπων καὶ δι' ἐμπειρίαν μαίας το καὶ ἄλλας ἀπείρους προφάσεις οὐχ ὁ αὐτός ἐστι χρόνος καθ' όν προκύπτει τὸ τικτόμενον ραγέντων τῶν ὑμένων, ἢ ἐκτὸς ὀλί γον τι γίνεται, ἢ εἰς τὴν γῆν καταφέρεται, ἀλλ᾽ ἄλλος ἐπ' ἄλλων 19. Ὃν τ8 πάλιν μὴ δυνάμενοι ώρι- σμένως καὶ ἀκριβῶς σταθμήσασθαι 14-16 οἱ Χαλδαίοι ἐκπεσοῦνται τοῦ δεόντως 16 τὴν τῆς ἀποτέξεως ὥραν ὁρίζειν. Ὅτι μὲν οὖν ἐπαγγέλλονται ἐπὶ τοῖς τῆς ἀποτέξεως χρόνοις οἱ Χαλδαίοι τὸν ὡροσκόπον γινώσκειν, οὐκ ἴσασι το δὲ, ἐκ τούτων συμφανές· ὅτι δὲ οὐδὲ τὸ ὡροσκόπιον ἀπλανὲς αὐτοῖς ἐστι, πάρο εστιν ἐπιλογίζεσθαι. Οταν γὰρ λέγωτιν ὅτι ὁ προσ εδρεύων τῇ ὠδινούσῃ ἅμα τῇ ἀποτέξει 19 δίσκῳ ση μαίνει τῷ ἀπὸ οὐ τῆς ἀκρωρείας ἀστεροσκοποῦντι Χαλδαίω, κἀκεῖνος εἰς οὐρανὸν ἀποβλέπων παραση- μαίνεται εις τὸ ἀνίσχον [p. 39, 40] ζώδιον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπιδείξωμεν " αὐτοῖς ὅτι τῆς ἀποτέξεως αορίστου τυγχανούσης, καθώς μικροῦ πρότερον παρ εστήσαμεν, οὐδὲ τῷ δίσκῳ ταύτην διασημαίνειν εύ- χολον 40. Είτ' ἔστω καὶ καταληπτήν ὑπάρχειν την ἀπότεξιν, ἀλλ᾽ οὔτιγε 48 πρὸς ἀκριβῆ χρόνον σημειοῦ σθαι δε ταύτην δυνατόν ἐστι· τὸν γὰρ τοῦ δίσκου ψόφον ἐν πλείονι εν χρόνῳ καὶ ἐν συχνῷ οὐ πρὸς αἴσθησιν δυνάμενον μερίζεσθαι κινεῖσθαι δε συνέβη D *5: 88 C VARIÆ LECTIONES. " 66 σε οἱ μὴ οὐκ Sextus. * Rectiora hæc exstant apud Sextum sic : Καὶ μὴν ὥσπερ κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη του σώματος ἐν ταῖς τῶν μερῶν ἐνεργείαις διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες, ο τως εἰκὸς αὐτὰς καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν διαφέρειν, τὰς μὲν θάττον συλλαμβανού σας, τὰς δὲ βράδιον. σ' ὅπου ὅτε Sextus. εἰ αὗται αὐταῖς C; αὗται αὐταῖς Μ : ἑαυταίς Sesius. οι τῶν ἀδυνάτων Sextus; ἀδύνατόν Μ. «· τὸ πότε συνέσχηται Sextus. Οι συστήσωσιν Sextus ante Bekke- rom. σε ἀλλ᾽ οὐδὲ ἄλλοι δὲ C : καὶ μὴν οὐδὲ Sext. V $ 64 ρ. 348. οἱ ἐξ ἀποτάξεως ἀπὸ τέξεως Sextus. σε τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον Seslus; τὸν θυρεόν C, Μ. σε ὀλίγον Sextus; ὅλον G. σε κατενεχθῇ Sextus; ενεχθῇ C, M. σ' οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ οὐδὲν ἑκάστῳ C : εἶτα οὐδὲ ἐφ᾽ ἑκάστου Sextus. κι ἀποτέξεως Sextus : ἀποδείξεως G, Μ. " καὶ πρὸς διάθεσιν Sextus. το μαίας Sextus : ἅμα C. T1 ὀλίγον Sextus : ὅλον, ante quod vocabulum duæ litere evauerunt, C. τε ἐπ' ἄλλων. τ8 ἂν Sextus: ἐπ' ἄλλῳ ὢν C : ἐπ' ἄλλῳ, ἐν Μ. ο σταθμίσεσθαι C. το δέοντος C. * ἀποτέξεως Sextus: ἀποδείξεως C, M. ἴσασι Sextus : οὐχ ἱστᾶσι G. 0 ἅμα τῇ ἀποτέξει τὴν ἀπότεξ: Sextus. τι ἐπὶ τῆς Sextus. $1 παρασημαί νεται επισημειούται Sesius. ἐπιδείξωμεν (; : ἐπιδείξομεν Μ; υποδείξομεν Sextus. 83 εύκολον Sextus, εύλογον G. καὶ καταληπτήν Sexus, καταληπτήν C. Μ. & ου γε Sextus. 81 ἣν ἐν πλείονι Sestus, πλείον: C, M. &ς ἐν συχνῷ Sextus, εὐ συχνῷ C, συχνῷ Μ. παρεπισημειούσθαι Sex- δν καὶ κινεῖσθαι C. tus. 70 οὐκ 3. 2003 2. έξ [1'. 37-39] χρόνου οὐκ εἴσονται οὐδὲ τὸν τῆς συλλή 4. Τούτῳ τῷ λόγῳ ἀδύνατόν ἐστιν ἐκ τῆς συλλή

CONTRA HERESES LIB. IV.. 3061 τότε οι μή ει εἰδότες την ποσότητα τοῦ τῆς μεταβολής A mulieres et ad vigorem et reliqua, ita par est eas ዩ። μας. Γα: 2.2% 06 88 B etiam ad vigorem uteri differre, ita ut aliæ citius coucipiant, aliæ tardius. Nec absurdum, cum et ipsa secum ipsis comparatæ aliquando pronæ ad conci- piendum reperiantur, aliquando autem nequaquam. Quæ cum ita se habeant, accurate dici nequit, quando contineatur injecturn semen, ut ab hoc tem- pore horoscopum Chaldai constituant. ἀδυνάτως * ἔστι λέγειν πρὸς ἀκρίβειαν πότε συνέχεται στήσωσιν οι οἱ Χαλδαίοι τῆς γενέσεως τὸν ὡροσκόπον. 4, Propter hanc rationem fleri non potest, ut ex conceptione constituatur horoscopus. Sed ne ex enixione quidem. Primum enim arduum est affir- mare quando jure dicatur enixio adesse. Anne quando cœpit provolvi in frigidum aerem id quod paritur, an quando paululum emineat, an quando in terram delapsum sit? Neque in singulis his casibus potest fieri ut ipsum momentum enixionis compre- hendatur aut tempus definiatur. Etenim per præ- sentiam animi et opportunitatein corporis et ele- ctionem locorum et scientiam obstetricis aliasque causas innumerabiles non idem est tempus, quo provolvitur partus ruptis membranis, aut paululum prominet, aut in terram defertur, sed in aliis aliter. Quod rursus tempus cum non possint definite et accurate statuere Chaldæi, excident facultate enixionis tempus, ut oportebat, definiendi. Profiteri quidem igitur in ipsis enixionis momentis Chaldæos horoscopun sese cognoscere, non nosse aulem ex his apertum est, esse autem nec horoscopium qui- dem iis certunı, in promptu est rationem subdu- cere. Quando enim dicunt eum, qui assideat par- turienti, cum ipsa enixione disco significare Chal- dæo ex edito loco stellas contemplanti; huncque in caelum intuentem 58-59 notare oriens signum : primum demonstremus illis, cum enixio non definita sit, ut paulo superius exposuimus, hanc ne disco quidem significare facile esse. Porro vel esto com- prehendi posse enixionem, at certe fieri nequit, ut ad accuratum teinpus significetur; disci enim sonus longiore demum tempore ad sensum dividi cum possit, evenit ut ægre moveatur ad cacumen. Do- cumentum autem est id, quod in iis qui in longin- quo ligna cadunt observatur. Nam post satis diu- ψεως καιρόν. Ἔτι δὲ καὶ δ ὡς κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη τοῦ σώματος διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες κατά ενέργειάν τε καὶ τὰς λοιπὰς αἰτία;, οὕτως καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν τὰς μὲν θᾶττον συλλαμ βανούσας τὰς δὲ βράδιον. Καὶ οὐ παράδοξον, ὅπου σε καὶ αὐταὶ αὐταῖς συγκρινόμεναι νυνὶ μὲν εὐσύλληπτοι θεωροῦνται, νυνὶ δὲ οὐδαμῶς. Τούτου δ' οὕτως ἔχοντο; τὸ καταβληθὲν σπέρμα, ἵνα ἀπὸ τούτου τοῦ χρόνου ψεως στῆσαι τὸν ὡροσκόπον. Αλλ' οὐδὲ ὡς ἐξ ἀπο- τάξεως . Πρῶτον μὲν γὰρ ἀπορόν ἐστι τὸ πότε βηθήσεται ἀπόταξιν εἶναι· ἆρά γε ὅταν ἄρξηται προκύπτειν εἰς τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον 4, ο μας ἢ ὅταν ὀλίγον ἐξίσχῃ. ἢ ὅταν εἰς τὴν γῆν κατ ενεχθῇ ; οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ σ' τούτων δυνατόν ἐστι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀποτέξεων, σε καταλαβέσθαι ἢ χρόνον ὁρίζειν. Καὶ γὰρ διὰ παράστημα ψυχῆς καὶ δι' ἐπιο τηδειότητα σώματος καὶ διὰ προαίρεσιν * τῶν τόπων καὶ δι' ἐμπειρίαν μαίας το καὶ ἄλλας ἀπείρους προφάσεις οὐχ ὁ αὐτός ἐστι χρόνος καθ' όν προκύπτει τὸ τικτόμενον ραγέντων τῶν ὑμένων, ἢ ἐκτὸς ὀλί γον τι γίνεται, ἢ εἰς τὴν γῆν καταφέρεται, ἀλλ᾽ ἄλλος ἐπ' ἄλλων 19. Ὃν τ8 πάλιν μὴ δυνάμενοι ώρι- σμένως καὶ ἀκριβῶς σταθμήσασθαι 14-16 οἱ Χαλδαίοι ἐκπεσοῦνται τοῦ δεόντως 16 τὴν τῆς ἀποτέξεως ὥραν ὁρίζειν. Ὅτι μὲν οὖν ἐπαγγέλλονται ἐπὶ τοῖς τῆς ἀποτέξεως χρόνοις οἱ Χαλδαίοι τὸν ὡροσκόπον γινώσκειν, οὐκ ἴσασι το δὲ, ἐκ τούτων συμφανές· ὅτι δὲ οὐδὲ τὸ ὡροσκόπιον ἀπλανὲς αὐτοῖς ἐστι, πάρο εστιν ἐπιλογίζεσθαι. Οταν γὰρ λέγωτιν ὅτι ὁ προσ εδρεύων τῇ ὠδινούσῃ ἅμα τῇ ἀποτέξει 19 δίσκῳ ση μαίνει τῷ ἀπὸ οὐ τῆς ἀκρωρείας ἀστεροσκοποῦντι Χαλδαίω, κἀκεῖνος εἰς οὐρανὸν ἀποβλέπων παραση- μαίνεται εις τὸ ἀνίσχον [p. 39, 40] ζώδιον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπιδείξωμεν " αὐτοῖς ὅτι τῆς ἀποτέξεως αορίστου τυγχανούσης, καθώς μικροῦ πρότερον παρ εστήσαμεν, οὐδὲ τῷ δίσκῳ ταύτην διασημαίνειν εύ- χολον 40. Είτ' ἔστω καὶ καταληπτήν ὑπάρχειν την ἀπότεξιν, ἀλλ᾽ οὔτιγε 48 πρὸς ἀκριβῆ χρόνον σημειοῦ σθαι δε ταύτην δυνατόν ἐστι· τὸν γὰρ τοῦ δίσκου ψόφον ἐν πλείονι εν χρόνῳ καὶ ἐν συχνῷ οὐ πρὸς αἴσθησιν δυνάμενον μερίζεσθαι κινεῖσθαι δε συνέβη D *5: 88 C VARIÆ LECTIONES. " 66 σε οἱ μὴ οὐκ Sextus. * Rectiora hæc exstant apud Sextum sic : Καὶ μὴν ὥσπερ κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη του σώματος ἐν ταῖς τῶν μερῶν ἐνεργείαις διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες, ο τως εἰκὸς αὐτὰς καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν διαφέρειν, τὰς μὲν θάττον συλλαμβανού σας, τὰς δὲ βράδιον. σ' ὅπου ὅτε Sextus. εἰ αὗται αὐταῖς C; αὗται αὐταῖς Μ : ἑαυταίς Sesius. οι τῶν ἀδυνάτων Sextus; ἀδύνατόν Μ. «· τὸ πότε συνέσχηται Sextus. Οι συστήσωσιν Sextus ante Bekke- rom. σε ἀλλ᾽ οὐδὲ ἄλλοι δὲ C : καὶ μὴν οὐδὲ Sext. V $ 64 ρ. 348. οἱ ἐξ ἀποτάξεως ἀπὸ τέξεως Sextus. σε τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον Seslus; τὸν θυρεόν C, Μ. σε ὀλίγον Sextus; ὅλον G. σε κατενεχθῇ Sextus; ενεχθῇ C, M. σ' οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ οὐδὲν ἑκάστῳ C : εἶτα οὐδὲ ἐφ᾽ ἑκάστου Sextus. κι ἀποτέξεως Sextus : ἀποδείξεως G, Μ. " καὶ πρὸς διάθεσιν Sextus. το μαίας Sextus : ἅμα C. T1 ὀλίγον Sextus : ὅλον, ante quod vocabulum duæ litere evauerunt, C. τε ἐπ' ἄλλων. τ8 ἂν Sextus: ἐπ' ἄλλῳ ὢν C : ἐπ' ἄλλῳ, ἐν Μ. ο σταθμίσεσθαι C. το δέοντος C. * ἀποτέξεως Sextus: ἀποδείξεως C, M. ἴσασι Sextus : οὐχ ἱστᾶσι G. 0 ἅμα τῇ ἀποτέξει τὴν ἀπότεξ: Sextus. τι ἐπὶ τῆς Sextus. $1 παρασημαί νεται επισημειούται Sesius. ἐπιδείξωμεν (; : ἐπιδείξομεν Μ; υποδείξομεν Sextus. 83 εύκολον Sextus, εύλογον G. καὶ καταληπτήν Sexus, καταληπτήν C. Μ. & ου γε Sextus. 81 ἣν ἐν πλείονι Sestus, πλείον: C, M. &ς ἐν συχνῷ Sextus, εὐ συχνῷ C, συχνῷ Μ. παρεπισημειούσθαι Sex- δν καὶ κινεῖσθαι C. tus. 70 οὐκ 3. 2003 2. έξ [1'. 37-39] χρόνου οὐκ εἴσονται οὐδὲ τὸν τῆς συλλή 4. Τούτῳ τῷ λόγῳ ἀδύνατόν ἐστιν ἐκ τῆς συλλή

CONTRA HERESES LIB. IV.. 3061 τότε οι μή ει εἰδότες την ποσότητα τοῦ τῆς μεταβολής A mulieres et ad vigorem et reliqua, ita par est eas ዩ። μας. Γα: 2.2% 06 88 B etiam ad vigorem uteri differre, ita ut aliæ citius coucipiant, aliæ tardius. Nec absurdum, cum et ipsa secum ipsis comparatæ aliquando pronæ ad conci- piendum reperiantur, aliquando autem nequaquam. Quæ cum ita se habeant, accurate dici nequit, quando contineatur injecturn semen, ut ab hoc tem- pore horoscopum Chaldai constituant. ἀδυνάτως * ἔστι λέγειν πρὸς ἀκρίβειαν πότε συνέχεται στήσωσιν οι οἱ Χαλδαίοι τῆς γενέσεως τὸν ὡροσκόπον. 4, Propter hanc rationem fleri non potest, ut ex conceptione constituatur horoscopus. Sed ne ex enixione quidem. Primum enim arduum est affir- mare quando jure dicatur enixio adesse. Anne quando cœpit provolvi in frigidum aerem id quod paritur, an quando paululum emineat, an quando in terram delapsum sit? Neque in singulis his casibus potest fieri ut ipsum momentum enixionis compre- hendatur aut tempus definiatur. Etenim per præ- sentiam animi et opportunitatein corporis et ele- ctionem locorum et scientiam obstetricis aliasque causas innumerabiles non idem est tempus, quo provolvitur partus ruptis membranis, aut paululum prominet, aut in terram defertur, sed in aliis aliter. Quod rursus tempus cum non possint definite et accurate statuere Chaldæi, excident facultate enixionis tempus, ut oportebat, definiendi. Profiteri quidem igitur in ipsis enixionis momentis Chaldæos horoscopun sese cognoscere, non nosse aulem ex his apertum est, esse autem nec horoscopium qui- dem iis certunı, in promptu est rationem subdu- cere. Quando enim dicunt eum, qui assideat par- turienti, cum ipsa enixione disco significare Chal- dæo ex edito loco stellas contemplanti; huncque in caelum intuentem 58-59 notare oriens signum : primum demonstremus illis, cum enixio non definita sit, ut paulo superius exposuimus, hanc ne disco quidem significare facile esse. Porro vel esto com- prehendi posse enixionem, at certe fieri nequit, ut ad accuratum teinpus significetur; disci enim sonus longiore demum tempore ad sensum dividi cum possit, evenit ut ægre moveatur ad cacumen. Do- cumentum autem est id, quod in iis qui in longin- quo ligna cadunt observatur. Nam post satis diu- ψεως καιρόν. Ἔτι δὲ καὶ δ ὡς κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη τοῦ σώματος διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες κατά ενέργειάν τε καὶ τὰς λοιπὰς αἰτία;, οὕτως καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν τὰς μὲν θᾶττον συλλαμ βανούσας τὰς δὲ βράδιον. Καὶ οὐ παράδοξον, ὅπου σε καὶ αὐταὶ αὐταῖς συγκρινόμεναι νυνὶ μὲν εὐσύλληπτοι θεωροῦνται, νυνὶ δὲ οὐδαμῶς. Τούτου δ' οὕτως ἔχοντο; τὸ καταβληθὲν σπέρμα, ἵνα ἀπὸ τούτου τοῦ χρόνου ψεως στῆσαι τὸν ὡροσκόπον. Αλλ' οὐδὲ ὡς ἐξ ἀπο- τάξεως . Πρῶτον μὲν γὰρ ἀπορόν ἐστι τὸ πότε βηθήσεται ἀπόταξιν εἶναι· ἆρά γε ὅταν ἄρξηται προκύπτειν εἰς τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον 4, ο μας ἢ ὅταν ὀλίγον ἐξίσχῃ. ἢ ὅταν εἰς τὴν γῆν κατ ενεχθῇ ; οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ σ' τούτων δυνατόν ἐστι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀποτέξεων, σε καταλαβέσθαι ἢ χρόνον ὁρίζειν. Καὶ γὰρ διὰ παράστημα ψυχῆς καὶ δι' ἐπιο τηδειότητα σώματος καὶ διὰ προαίρεσιν * τῶν τόπων καὶ δι' ἐμπειρίαν μαίας το καὶ ἄλλας ἀπείρους προφάσεις οὐχ ὁ αὐτός ἐστι χρόνος καθ' όν προκύπτει τὸ τικτόμενον ραγέντων τῶν ὑμένων, ἢ ἐκτὸς ὀλί γον τι γίνεται, ἢ εἰς τὴν γῆν καταφέρεται, ἀλλ᾽ ἄλλος ἐπ' ἄλλων 19. Ὃν τ8 πάλιν μὴ δυνάμενοι ώρι- σμένως καὶ ἀκριβῶς σταθμήσασθαι 14-16 οἱ Χαλδαίοι ἐκπεσοῦνται τοῦ δεόντως 16 τὴν τῆς ἀποτέξεως ὥραν ὁρίζειν. Ὅτι μὲν οὖν ἐπαγγέλλονται ἐπὶ τοῖς τῆς ἀποτέξεως χρόνοις οἱ Χαλδαίοι τὸν ὡροσκόπον γινώσκειν, οὐκ ἴσασι το δὲ, ἐκ τούτων συμφανές· ὅτι δὲ οὐδὲ τὸ ὡροσκόπιον ἀπλανὲς αὐτοῖς ἐστι, πάρο εστιν ἐπιλογίζεσθαι. Οταν γὰρ λέγωτιν ὅτι ὁ προσ εδρεύων τῇ ὠδινούσῃ ἅμα τῇ ἀποτέξει 19 δίσκῳ ση μαίνει τῷ ἀπὸ οὐ τῆς ἀκρωρείας ἀστεροσκοποῦντι Χαλδαίω, κἀκεῖνος εἰς οὐρανὸν ἀποβλέπων παραση- μαίνεται εις τὸ ἀνίσχον [p. 39, 40] ζώδιον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπιδείξωμεν " αὐτοῖς ὅτι τῆς ἀποτέξεως αορίστου τυγχανούσης, καθώς μικροῦ πρότερον παρ εστήσαμεν, οὐδὲ τῷ δίσκῳ ταύτην διασημαίνειν εύ- χολον 40. Είτ' ἔστω καὶ καταληπτήν ὑπάρχειν την ἀπότεξιν, ἀλλ᾽ οὔτιγε 48 πρὸς ἀκριβῆ χρόνον σημειοῦ σθαι δε ταύτην δυνατόν ἐστι· τὸν γὰρ τοῦ δίσκου ψόφον ἐν πλείονι εν χρόνῳ καὶ ἐν συχνῷ οὐ πρὸς αἴσθησιν δυνάμενον μερίζεσθαι κινεῖσθαι δε συνέβη D *5: 88 C VARIÆ LECTIONES. " 66 σε οἱ μὴ οὐκ Sextus. * Rectiora hæc exstant apud Sextum sic : Καὶ μὴν ὥσπερ κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη του σώματος ἐν ταῖς τῶν μερῶν ἐνεργείαις διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες, ο τως εἰκὸς αὐτὰς καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν διαφέρειν, τὰς μὲν θάττον συλλαμβανού σας, τὰς δὲ βράδιον. σ' ὅπου ὅτε Sextus. εἰ αὗται αὐταῖς C; αὗται αὐταῖς Μ : ἑαυταίς Sesius. οι τῶν ἀδυνάτων Sextus; ἀδύνατόν Μ. «· τὸ πότε συνέσχηται Sextus. Οι συστήσωσιν Sextus ante Bekke- rom. σε ἀλλ᾽ οὐδὲ ἄλλοι δὲ C : καὶ μὴν οὐδὲ Sext. V $ 64 ρ. 348. οἱ ἐξ ἀποτάξεως ἀπὸ τέξεως Sextus. σε τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον Seslus; τὸν θυρεόν C, Μ. σε ὀλίγον Sextus; ὅλον G. σε κατενεχθῇ Sextus; ενεχθῇ C, M. σ' οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ οὐδὲν ἑκάστῳ C : εἶτα οὐδὲ ἐφ᾽ ἑκάστου Sextus. κι ἀποτέξεως Sextus : ἀποδείξεως G, Μ. " καὶ πρὸς διάθεσιν Sextus. το μαίας Sextus : ἅμα C. T1 ὀλίγον Sextus : ὅλον, ante quod vocabulum duæ litere evauerunt, C. τε ἐπ' ἄλλων. τ8 ἂν Sextus: ἐπ' ἄλλῳ ὢν C : ἐπ' ἄλλῳ, ἐν Μ. ο σταθμίσεσθαι C. το δέοντος C. * ἀποτέξεως Sextus: ἀποδείξεως C, M. ἴσασι Sextus : οὐχ ἱστᾶσι G. 0 ἅμα τῇ ἀποτέξει τὴν ἀπότεξ: Sextus. τι ἐπὶ τῆς Sextus. $1 παρασημαί νεται επισημειούται Sesius. ἐπιδείξωμεν (; : ἐπιδείξομεν Μ; υποδείξομεν Sextus. 83 εύκολον Sextus, εύλογον G. καὶ καταληπτήν Sexus, καταληπτήν C. Μ. & ου γε Sextus. 81 ἣν ἐν πλείονι Sestus, πλείον: C, M. &ς ἐν συχνῷ Sextus, εὐ συχνῷ C, συχνῷ Μ. παρεπισημειούσθαι Sex- δν καὶ κινεῖσθαι C. tus. 70 οὐκ 3. 2003 2. έξ [1'. 37-39] χρόνου οὐκ εἴσονται οὐδὲ τὸν τῆς συλλή 4. Τούτῳ τῷ λόγῳ ἀδύνατόν ἐστιν ἐκ τῆς συλλή

δαιμόνων δὲ φύσεις ἀποδέχεται, καὶ τοὺς μὲν ἀγαθοὺς εἶναί φησιν αὐτῶν, τοὺς δὲ φαύλους. Καὶ τὴν ψυχὴν οἱ μέν φασιν αὐτὸν ἀγένητον λέγειν καὶ ἄφθαρτον, ὂταν λέγῃ· ψυχὴ πᾶσα ἀθάνατος, τὸ γὰρ ἀεικίνητον ἀιθάντον·« καὶ ὂταν αὐτοκίνητον αὐτὴν ἀποδεικνύῃ καὶ ἀρχὴν κινήσεως· οἱ δὲ γενητὴν μέν, ἄφθαρτον δὲ διὰ τὴν τοῦ θεοῦ βούλησιν· οἱ δὲ σύνθετον καὶ γεγνητὴν καὶ φθαρτήν· καὶ γὰρ κρατῆρα αὐτῆς ὑποτίθεσθαι, καὶ σῶμα αὐτὴν ἔχειν αὐγοειδές, τὸ δὲ γενόμενον πᾶν ἀνάγκην ὲχειν φθαρῆναι. οἱ δὲ ἀθάνατον αὐτὴν εἶναι λέγοντες μάλιστα ἐκείνοις ἰσχυρίζονται, <ἐν> ὅσοις καὶ κρίσεις φησὶν εἶναι μετὰ τελευτὴν ἐν Ἂιδου δικαστήραι, καὶ τὰς μὲν ἀγαθὰς ἀγαθοῦ μισθοῦ τυγχάνειν, τὰς δὲ πονηρὰς ἀκολούθων δικῶν. τινὲς μὲν οὖν φασι καὶ μετενσωμάτωσιν αὐτὸν ὁμολογεῖν καὶ μεταβαίνειν τὰς ψυχὰς ὡρισμένας οὔσας ἄλλας εἰς ἄλλα σώματα κατ' ἀξίαν ἑκάστην καὶ κατά τινας περιόδους ὡρισμένας ἀναπέμπεσθαι εἰς τοῦτον τὸν κόσμον πάλιν πεῖραν παρεξομένας τῆς ἑαυτῶν προαιρέσεως.

δαιμόνων δὲ φύσεις ἀποδέχεται, καὶ τοὺς μὲν ἀγαθοὺς εἶναί φησιν αὐτῶν, τοὺς δὲ φαύλους. Καὶ τὴν ψυχὴν οἱ μέν φασιν αὐτὸν ἀγένητον λέγειν καὶ ἄφθαρτον, ὂταν λέγῃ· ψυχὴ πᾶσα ἀθάνατος, τὸ γὰρ ἀεικίνητον ἀιθάντον·« καὶ ὂταν αὐτοκίνητον αὐτὴν ἀποδεικνύῃ καὶ ἀρχὴν κινήσεως· οἱ δὲ γενητὴν μέν, ἄφθαρτον δὲ διὰ τὴν τοῦ θεοῦ βούλησιν· οἱ δὲ σύνθετον καὶ γεγνητὴν καὶ φθαρτήν· καὶ γὰρ κρατῆρα αὐτῆς ὑποτίθεσθαι, καὶ σῶμα αὐτὴν ἔχειν αὐγοειδές, τὸ δὲ γενόμενον πᾶν ἀνάγκην ὲχειν φθαρῆναι. οἱ δὲ ἀθάνατον αὐτὴν εἶναι λέγοντες μάλιστα ἐκείνοις ἰσχυρίζονται, <ἐν> ὅσοις καὶ κρίσεις φησὶν εἶναι μετὰ τελευτὴν ἐν Ἂιδου δικαστήραι, καὶ τὰς μὲν ἀγαθὰς ἀγαθοῦ μισθοῦ τυγχάνειν, τὰς δὲ πονηρὰς ἀκολούθων δικῶν. τινὲς μὲν οὖν φασι καὶ μετενσωμάτωσιν αὐτὸν ὁμολογεῖν καὶ μεταβαίνειν τὰς ψυχὰς ὡρισμένας οὔσας ἄλλας εἰς ἄλλα σώματα κατ' ἀξίαν ἑκάστην καὶ κατά τινας περιόδους ὡρισμένας ἀναπέμπεσθαι εἰς τοῦτον τὸν κόσμον πάλιν πεῖραν παρεξομένας τῆς ἑαυτῶν προαιρέσεως.

δαιμόνων δὲ φύσεις ἀποδέχεται, καὶ τοὺς μὲν ἀγαθοὺς εἶναί φησιν αὐτῶν, τοὺς δὲ φαύλους. Καὶ τὴν ψυχὴν οἱ μέν φασιν αὐτὸν ἀγένητον λέγειν καὶ ἄφθαρτον, ὂταν λέγῃ· ψυχὴ πᾶσα ἀθάνατος, τὸ γὰρ ἀεικίνητον ἀιθάντον·« καὶ ὂταν αὐτοκίνητον αὐτὴν ἀποδεικνύῃ καὶ ἀρχὴν κινήσεως· οἱ δὲ γενητὴν μέν, ἄφθαρτον δὲ διὰ τὴν τοῦ θεοῦ βούλησιν· οἱ δὲ σύνθετον καὶ γεγνητὴν καὶ φθαρτήν· καὶ γὰρ κρατῆρα αὐτῆς ὑποτίθεσθαι, καὶ σῶμα αὐτὴν ἔχειν αὐγοειδές, τὸ δὲ γενόμενον πᾶν ἀνάγκην ὲχειν φθαρῆναι. οἱ δὲ ἀθάνατον αὐτὴν εἶναι λέγοντες μάλιστα ἐκείνοις ἰσχυρίζονται, <ἐν> ὅσοις καὶ κρίσεις φησὶν εἶναι μετὰ τελευτὴν ἐν Ἂιδου δικαστήραι, καὶ τὰς μὲν ἀγαθὰς ἀγαθοῦ μισθοῦ τυγχάνειν, τὰς δὲ πονηρὰς ἀκολούθων δικῶν. τινὲς μὲν οὖν φασι καὶ μετενσωμάτωσιν αὐτὸν ὁμολογεῖν καὶ μεταβαίνειν τὰς ψυχὰς ὡρισμένας οὔσας ἄλλας εἰς ἄλλα σώματα κατ' ἀξίαν ἑκάστην καὶ κατά τινας περιόδους ὡρισμένας ἀναπέμπεσθαι εἰς τοῦτον τὸν κόσμον πάλιν πεῖραν παρεξομένας τῆς ἑαυτῶν προαιρέσεως.

CONTRA HERESES LIB. IV.. 3061 τότε οι μή ει εἰδότες την ποσότητα τοῦ τῆς μεταβολής A mulieres et ad vigorem et reliqua, ita par est eas ዩ። μας. Γα: 2.2% 06 88 B etiam ad vigorem uteri differre, ita ut aliæ citius coucipiant, aliæ tardius. Nec absurdum, cum et ipsa secum ipsis comparatæ aliquando pronæ ad conci- piendum reperiantur, aliquando autem nequaquam. Quæ cum ita se habeant, accurate dici nequit, quando contineatur injecturn semen, ut ab hoc tem- pore horoscopum Chaldai constituant. ἀδυνάτως * ἔστι λέγειν πρὸς ἀκρίβειαν πότε συνέχεται στήσωσιν οι οἱ Χαλδαίοι τῆς γενέσεως τὸν ὡροσκόπον. 4, Propter hanc rationem fleri non potest, ut ex conceptione constituatur horoscopus. Sed ne ex enixione quidem. Primum enim arduum est affir- mare quando jure dicatur enixio adesse. Anne quando cœpit provolvi in frigidum aerem id quod paritur, an quando paululum emineat, an quando in terram delapsum sit? Neque in singulis his casibus potest fieri ut ipsum momentum enixionis compre- hendatur aut tempus definiatur. Etenim per præ- sentiam animi et opportunitatein corporis et ele- ctionem locorum et scientiam obstetricis aliasque causas innumerabiles non idem est tempus, quo provolvitur partus ruptis membranis, aut paululum prominet, aut in terram defertur, sed in aliis aliter. Quod rursus tempus cum non possint definite et accurate statuere Chaldæi, excident facultate enixionis tempus, ut oportebat, definiendi. Profiteri quidem igitur in ipsis enixionis momentis Chaldæos horoscopun sese cognoscere, non nosse aulem ex his apertum est, esse autem nec horoscopium qui- dem iis certunı, in promptu est rationem subdu- cere. Quando enim dicunt eum, qui assideat par- turienti, cum ipsa enixione disco significare Chal- dæo ex edito loco stellas contemplanti; huncque in caelum intuentem 58-59 notare oriens signum : primum demonstremus illis, cum enixio non definita sit, ut paulo superius exposuimus, hanc ne disco quidem significare facile esse. Porro vel esto com- prehendi posse enixionem, at certe fieri nequit, ut ad accuratum teinpus significetur; disci enim sonus longiore demum tempore ad sensum dividi cum possit, evenit ut ægre moveatur ad cacumen. Do- cumentum autem est id, quod in iis qui in longin- quo ligna cadunt observatur. Nam post satis diu- ψεως καιρόν. Ἔτι δὲ καὶ δ ὡς κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη τοῦ σώματος διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες κατά ενέργειάν τε καὶ τὰς λοιπὰς αἰτία;, οὕτως καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν τὰς μὲν θᾶττον συλλαμ βανούσας τὰς δὲ βράδιον. Καὶ οὐ παράδοξον, ὅπου σε καὶ αὐταὶ αὐταῖς συγκρινόμεναι νυνὶ μὲν εὐσύλληπτοι θεωροῦνται, νυνὶ δὲ οὐδαμῶς. Τούτου δ' οὕτως ἔχοντο; τὸ καταβληθὲν σπέρμα, ἵνα ἀπὸ τούτου τοῦ χρόνου ψεως στῆσαι τὸν ὡροσκόπον. Αλλ' οὐδὲ ὡς ἐξ ἀπο- τάξεως . Πρῶτον μὲν γὰρ ἀπορόν ἐστι τὸ πότε βηθήσεται ἀπόταξιν εἶναι· ἆρά γε ὅταν ἄρξηται προκύπτειν εἰς τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον 4, ο μας ἢ ὅταν ὀλίγον ἐξίσχῃ. ἢ ὅταν εἰς τὴν γῆν κατ ενεχθῇ ; οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ σ' τούτων δυνατόν ἐστι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀποτέξεων, σε καταλαβέσθαι ἢ χρόνον ὁρίζειν. Καὶ γὰρ διὰ παράστημα ψυχῆς καὶ δι' ἐπιο τηδειότητα σώματος καὶ διὰ προαίρεσιν * τῶν τόπων καὶ δι' ἐμπειρίαν μαίας το καὶ ἄλλας ἀπείρους προφάσεις οὐχ ὁ αὐτός ἐστι χρόνος καθ' όν προκύπτει τὸ τικτόμενον ραγέντων τῶν ὑμένων, ἢ ἐκτὸς ὀλί γον τι γίνεται, ἢ εἰς τὴν γῆν καταφέρεται, ἀλλ᾽ ἄλλος ἐπ' ἄλλων 19. Ὃν τ8 πάλιν μὴ δυνάμενοι ώρι- σμένως καὶ ἀκριβῶς σταθμήσασθαι 14-16 οἱ Χαλδαίοι ἐκπεσοῦνται τοῦ δεόντως 16 τὴν τῆς ἀποτέξεως ὥραν ὁρίζειν. Ὅτι μὲν οὖν ἐπαγγέλλονται ἐπὶ τοῖς τῆς ἀποτέξεως χρόνοις οἱ Χαλδαίοι τὸν ὡροσκόπον γινώσκειν, οὐκ ἴσασι το δὲ, ἐκ τούτων συμφανές· ὅτι δὲ οὐδὲ τὸ ὡροσκόπιον ἀπλανὲς αὐτοῖς ἐστι, πάρο εστιν ἐπιλογίζεσθαι. Οταν γὰρ λέγωτιν ὅτι ὁ προσ εδρεύων τῇ ὠδινούσῃ ἅμα τῇ ἀποτέξει 19 δίσκῳ ση μαίνει τῷ ἀπὸ οὐ τῆς ἀκρωρείας ἀστεροσκοποῦντι Χαλδαίω, κἀκεῖνος εἰς οὐρανὸν ἀποβλέπων παραση- μαίνεται εις τὸ ἀνίσχον [p. 39, 40] ζώδιον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπιδείξωμεν " αὐτοῖς ὅτι τῆς ἀποτέξεως αορίστου τυγχανούσης, καθώς μικροῦ πρότερον παρ εστήσαμεν, οὐδὲ τῷ δίσκῳ ταύτην διασημαίνειν εύ- χολον 40. Είτ' ἔστω καὶ καταληπτήν ὑπάρχειν την ἀπότεξιν, ἀλλ᾽ οὔτιγε 48 πρὸς ἀκριβῆ χρόνον σημειοῦ σθαι δε ταύτην δυνατόν ἐστι· τὸν γὰρ τοῦ δίσκου ψόφον ἐν πλείονι εν χρόνῳ καὶ ἐν συχνῷ οὐ πρὸς αἴσθησιν δυνάμενον μερίζεσθαι κινεῖσθαι δε συνέβη D *5: 88 C VARIÆ LECTIONES. " 66 σε οἱ μὴ οὐκ Sextus. * Rectiora hæc exstant apud Sextum sic : Καὶ μὴν ὥσπερ κατὰ τὰ λοιπὰ μέρη του σώματος ἐν ταῖς τῶν μερῶν ἐνεργείαις διαφέρουσιν ἀλλήλων αἱ γυναῖκες, ο τως εἰκὸς αὐτὰς καὶ κατὰ τὴν τῆς μήτρας ενέργειαν διαφέρειν, τὰς μὲν θάττον συλλαμβανού σας, τὰς δὲ βράδιον. σ' ὅπου ὅτε Sextus. εἰ αὗται αὐταῖς C; αὗται αὐταῖς Μ : ἑαυταίς Sesius. οι τῶν ἀδυνάτων Sextus; ἀδύνατόν Μ. «· τὸ πότε συνέσχηται Sextus. Οι συστήσωσιν Sextus ante Bekke- rom. σε ἀλλ᾽ οὐδὲ ἄλλοι δὲ C : καὶ μὴν οὐδὲ Sext. V $ 64 ρ. 348. οἱ ἐξ ἀποτάξεως ἀπὸ τέξεως Sextus. σε τὸν ψυχρὸν ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον Seslus; τὸν θυρεόν C, Μ. σε ὀλίγον Sextus; ὅλον G. σε κατενεχθῇ Sextus; ενεχθῇ C, M. σ' οὐδ᾽ ἐν ἑκάστῳ οὐδὲν ἑκάστῳ C : εἶτα οὐδὲ ἐφ᾽ ἑκάστου Sextus. κι ἀποτέξεως Sextus : ἀποδείξεως G, Μ. " καὶ πρὸς διάθεσιν Sextus. το μαίας Sextus : ἅμα C. T1 ὀλίγον Sextus : ὅλον, ante quod vocabulum duæ litere evauerunt, C. τε ἐπ' ἄλλων. τ8 ἂν Sextus: ἐπ' ἄλλῳ ὢν C : ἐπ' ἄλλῳ, ἐν Μ. ο σταθμίσεσθαι C. το δέοντος C. * ἀποτέξεως Sextus: ἀποδείξεως C, M. ἴσασι Sextus : οὐχ ἱστᾶσι G. 0 ἅμα τῇ ἀποτέξει τὴν ἀπότεξ: Sextus. τι ἐπὶ τῆς Sextus. $1 παρασημαί νεται επισημειούται Sesius. ἐπιδείξωμεν (; : ἐπιδείξομεν Μ; υποδείξομεν Sextus. 83 εύκολον Sextus, εύλογον G. καὶ καταληπτήν Sexus, καταληπτήν C. Μ. & ου γε Sextus. 81 ἣν ἐν πλείονι Sestus, πλείον: C, M. &ς ἐν συχνῷ Sextus, εὐ συχνῷ C, συχνῷ Μ. παρεπισημειούσθαι Sex- δν καὶ κινεῖσθαι C. tus. 70 οὐκ 3. 2003 2. έξ [1'. 37-39] χρόνου οὐκ εἴσονται οὐδὲ τὸν τῆς συλλή 4. Τούτῳ τῷ λόγῳ ἀδύνατόν ἐστιν ἐκ τῆς συλλή

ὄφρα ἔῃ μακάρεσσι θεοῖς ἕδος ἀσφαλὲς αἰεί. γείνατο δ᾿ οὔρεα μακρὰ θεὰ χαρίεντας ἐναύλους 130 Νυμφέων, αἳ ναίουσι κατ᾿ οὔρεα βησσήεντα. ἡ δὲ καὶ ἀτρύγετον πέλαγος τέκεν οἴδματι θῦον, Πόντον ἄτερ φιλότητος ἐφιμέρου, αὐτὰρ ἔπειτα Οὐρανῶ εὐνηθεῖσα τέκ’ Ὠκεανὸν βαθυδίνην Κοῖόν τε Κρεῖόν θ’ Ὑπερίονά τ᾿ Ἰάπετόν τε 135 Θείαν τε Ῥεῖάν τε Θέμιν τε Μνημοσύνην τε, Φοίβην τε) χρυσοστέφανον Τηθύν τ’ ἐρατεινήν· τοὺς δὲ μεθ’ ὁπλότατος γένετο Κρόνος ἀγκυλομήτης, δεινότατος παίδων, θαλερὸν δ᾿ ἤχθηρε τοκῆα. 139 γείνατο δ᾿ αὖ Κύκλωπας, ὑπέρβιον ἠτορ ἔχοντας. καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ἀπὸ τοῦ Κρόνου καταριθμεῖ Γίγαντας. ὕστερον δέ που ἐκ τῆς Ῥέας γεγονέναι τὸν Δία. Οὗτοι μὲν οὖν πάντες περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεώς τε καὶ γενέσεως ταῦτα, καθὼς ἐξεθέμεθα, τῇ αὐτῶν δόξῃ ἐξεῖπον. οἱ δὲ πάντες κάτω τοῦ θείου χωρήσαντες περὶ τὴν τῶν γενομένων οὐσίαν ἠσχολήθησαν, τὰ μεγέθη τῆς κτίσεως καταπλαγέντες καὶ αὐτὰ τὸ θεῖον εἶναι νομίσαντες, ἕτερος ἕτερον μέρος τῆς κτίσεως προδρίναντες, τὸν δὲ θεὸν τούτων καὶ δημιουργὸν μὴ ἐπιγνόντες. Τὰς μὲν οὖν τῶν καθ’ Ἕλληνας φιλοσοφεῖν ἐπικεχειρηκότων δόξας ἱκανῶς ἐκτεθεῖσθαι νομίζω, παρ’ ὦν τάς ἀφορμὰς λαβόντες οἱ αἱρετικοὶ τὰ μετ’ οὐ πολὺ ῥηθησόμενα ἐπεχείρησαν. δοκεῖ δὲ πρότερον ἐκθεμένους τὰ μυστικὰ καὶ ὅσα περιέργως περὶ ἄστρα τινὲς ἢ μεγέθη ἐφαντάσθησαν, εἰπεῖν· καὶ γὰρ ἐξ αὐτῶν λαβόντες ἀφορμὰς τερατολογεῖν νομίζονται πολλοῖς· ἔπειτα ἀκολούθως τά ὑπ᾿ αὐτῶν ἀδρανῆ δόγματα φανερώσομεν. ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΟΣ Δ>

ὄφρα ἔῃ μακάρεσσι θεοῖς ἕδος ἀσφαλὲς αἰεί. γείνατο δ᾿ οὔρεα μακρὰ θεὰ χαρίεντας ἐναύλους 130 Νυμφέων, αἳ ναίουσι κατ᾿ οὔρεα βησσήεντα. ἡ δὲ καὶ ἀτρύγετον πέλαγος τέκεν οἴδματι θῦον, Πόντον ἄτερ φιλότητος ἐφιμέρου, αὐτὰρ ἔπειτα Οὐρανῶ εὐνηθεῖσα τέκ’ Ὠκεανὸν βαθυδίνην Κοῖόν τε Κρεῖόν θ’ Ὑπερίονά τ᾿ Ἰάπετόν τε 135 Θείαν τε Ῥεῖάν τε Θέμιν τε Μνημοσύνην τε, Φοίβην τε) χρυσοστέφανον Τηθύν τ’ ἐρατεινήν· τοὺς δὲ μεθ’ ὁπλότατος γένετο Κρόνος ἀγκυλομήτης, δεινότατος παίδων, θαλερὸν δ᾿ ἤχθηρε τοκῆα. 139 γείνατο δ᾿ αὖ Κύκλωπας, ὑπέρβιον ἠτορ ἔχοντας. καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ἀπὸ τοῦ Κρόνου καταριθμεῖ Γίγαντας. ὕστερον δέ που ἐκ τῆς Ῥέας γεγονέναι τὸν Δία. Οὗτοι μὲν οὖν πάντες περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεώς τε καὶ γενέσεως ταῦτα, καθὼς ἐξεθέμεθα, τῇ αὐτῶν δόξῃ ἐξεῖπον. οἱ δὲ πάντες κάτω τοῦ θείου χωρήσαντες περὶ τὴν τῶν γενομένων οὐσίαν ἠσχολήθησαν, τὰ μεγέθη τῆς κτίσεως καταπλαγέντες καὶ αὐτὰ τὸ θεῖον εἶναι νομίσαντες, ἕτερος ἕτερον μέρος τῆς κτίσεως προδρίναντες, τὸν δὲ θεὸν τούτων καὶ δημιουργὸν μὴ ἐπιγνόντες. Τὰς μὲν οὖν τῶν καθ’ Ἕλληνας φιλοσοφεῖν ἐπικεχειρηκότων δόξας ἱκανῶς ἐκτεθεῖσθαι νομίζω, παρ’ ὦν τάς ἀφορμὰς λαβόντες οἱ αἱρετικοὶ τὰ μετ’ οὐ πολὺ ῥηθησόμενα ἐπεχείρησαν. δοκεῖ δὲ πρότερον ἐκθεμένους τὰ μυστικὰ καὶ ὅσα περιέργως περὶ ἄστρα τινὲς ἢ μεγέθη ἐφαντάσθησαν, εἰπεῖν· καὶ γὰρ ἐξ αὐτῶν λαβόντες ἀφορμὰς τερατολογεῖν νομίζονται πολλοῖς· ἔπειτα ἀκολούθως τά ὑπ᾿ αὐτῶν ἀδρανῆ δόγματα φανερώσομεν. ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΟΣ Δ>

ὄφρα ἔῃ μακάρεσσι θεοῖς ἕδος ἀσφαλὲς αἰεί. γείνατο δ᾿ οὔρεα μακρὰ θεὰ χαρίεντας ἐναύλους 130 Νυμφέων, αἳ ναίουσι κατ᾿ οὔρεα βησσήεντα. ἡ δὲ καὶ ἀτρύγετον πέλαγος τέκεν οἴδματι θῦον, Πόντον ἄτερ φιλότητος ἐφιμέρου, αὐτὰρ ἔπειτα Οὐρανῶ εὐνηθεῖσα τέκ’ Ὠκεανὸν βαθυδίνην Κοῖόν τε Κρεῖόν θ’ Ὑπερίονά τ᾿ Ἰάπετόν τε 135 Θείαν τε Ῥεῖάν τε Θέμιν τε Μνημοσύνην τε, Φοίβην τε) χρυσοστέφανον Τηθύν τ’ ἐρατεινήν· τοὺς δὲ μεθ’ ὁπλότατος γένετο Κρόνος ἀγκυλομήτης, δεινότατος παίδων, θαλερὸν δ᾿ ἤχθηρε τοκῆα. 139 γείνατο δ᾿ αὖ Κύκλωπας, ὑπέρβιον ἠτορ ἔχοντας. καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ἀπὸ τοῦ Κρόνου καταριθμεῖ Γίγαντας. ὕστερον δέ που ἐκ τῆς Ῥέας γεγονέναι τὸν Δία. Οὗτοι μὲν οὖν πάντες περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεώς τε καὶ γενέσεως ταῦτα, καθὼς ἐξεθέμεθα, τῇ αὐτῶν δόξῃ ἐξεῖπον. οἱ δὲ πάντες κάτω τοῦ θείου χωρήσαντες περὶ τὴν τῶν γενομένων οὐσίαν ἠσχολήθησαν, τὰ μεγέθη τῆς κτίσεως καταπλαγέντες καὶ αὐτὰ τὸ θεῖον εἶναι νομίσαντες, ἕτερος ἕτερον μέρος τῆς κτίσεως προδρίναντες, τὸν δὲ θεὸν τούτων καὶ δημιουργὸν μὴ ἐπιγνόντες. Τὰς μὲν οὖν τῶν καθ’ Ἕλληνας φιλοσοφεῖν ἐπικεχειρηκότων δόξας ἱκανῶς ἐκτεθεῖσθαι νομίζω, παρ’ ὦν τάς ἀφορμὰς λαβόντες οἱ αἱρετικοὶ τὰ μετ’ οὐ πολὺ ῥηθησόμενα ἐπεχείρησαν. δοκεῖ δὲ πρότερον ἐκθεμένους τὰ μυστικὰ καὶ ὅσα περιέργως περὶ ἄστρα τινὲς ἢ μεγέθη ἐφαντάσθησαν, εἰπεῖν· καὶ γὰρ ἐξ αὐτῶν λαβόντες ἀφορμὰς τερατολογεῖν νομίζονται πολλοῖς· ἔπειτα ἀκολούθως τά ὑπ᾿ αὐτῶν ἀδρανῆ δόγματα φανερώσομεν. ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΟΣ Δ>

ὄφρα ἔῃ μακάρεσσι θεοῖς ἕδος ἀσφαλὲς αἰεί. γείνατο δ᾿ οὔρεα μακρὰ θεὰ χαρίεντας ἐναύλους 130 Νυμφέων, αἳ ναίουσι κατ᾿ οὔρεα βησσήεντα. ἡ δὲ καὶ ἀτρύγετον πέλαγος τέκεν οἴδματι θῦον, Πόντον ἄτερ φιλότητος ἐφιμέρου, αὐτὰρ ἔπειτα Οὐρανῶ εὐνηθεῖσα τέκ’ Ὠκεανὸν βαθυδίνην Κοῖόν τε Κρεῖόν θ’ Ὑπερίονά τ᾿ Ἰάπετόν τε 135 Θείαν τε Ῥεῖάν τε Θέμιν τε Μνημοσύνην τε, Φοίβην τε) χρυσοστέφανον Τηθύν τ’ ἐρατεινήν· τοὺς δὲ μεθ’ ὁπλότατος γένετο Κρόνος ἀγκυλομήτης, δεινότατος παίδων, θαλερὸν δ᾿ ἤχθηρε τοκῆα. 139 γείνατο δ᾿ αὖ Κύκλωπας, ὑπέρβιον ἠτορ ἔχοντας. καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ἀπὸ τοῦ Κρόνου καταριθμεῖ Γίγαντας. ὕστερον δέ που ἐκ τῆς Ῥέας γεγονέναι τὸν Δία. Οὗτοι μὲν οὖν πάντες περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεώς τε καὶ γενέσεως ταῦτα, καθὼς ἐξεθέμεθα, τῇ αὐτῶν δόξῃ ἐξεῖπον. οἱ δὲ πάντες κάτω τοῦ θείου χωρήσαντες περὶ τὴν τῶν γενομένων οὐσίαν ἠσχολήθησαν, τὰ μεγέθη τῆς κτίσεως καταπλαγέντες καὶ αὐτὰ τὸ θεῖον εἶναι νομίσαντες, ἕτερος ἕτερον μέρος τῆς κτίσεως προδρίναντες, τὸν δὲ θεὸν τούτων καὶ δημιουργὸν μὴ ἐπιγνόντες. Τὰς μὲν οὖν τῶν καθ’ Ἕλληνας φιλοσοφεῖν ἐπικεχειρηκότων δόξας ἱκανῶς ἐκτεθεῖσθαι νομίζω, παρ’ ὦν τάς ἀφορμὰς λαβόντες οἱ αἱρετικοὶ τὰ μετ’ οὐ πολὺ ῥηθησόμενα ἐπεχείρησαν. δοκεῖ δὲ πρότερον ἐκθεμένους τὰ μυστικὰ καὶ ὅσα περιέργως περὶ ἄστρα τινὲς ἢ μεγέθη ἐφαντάσθησαν, εἰπεῖν· καὶ γὰρ ἐξ αὐτῶν λαβόντες ἀφορμὰς τερατολογεῖν νομίζονται πολλοῖς· ἔπειτα ἀκολούθως τά ὑπ᾿ αὐτῶν ἀδρανῆ δόγματα φανερώσομεν. ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΟΣ Δ>

ὄφρα ἔῃ μακάρεσσι θεοῖς ἕδος ἀσφαλὲς αἰεί. γείνατο δ᾿ οὔρεα μακρὰ θεὰ χαρίεντας ἐναύλους 130 Νυμφέων, αἳ ναίουσι κατ᾿ οὔρεα βησσήεντα. ἡ δὲ καὶ ἀτρύγετον πέλαγος τέκεν οἴδματι θῦον, Πόντον ἄτερ φιλότητος ἐφιμέρου, αὐτὰρ ἔπειτα Οὐρανῶ εὐνηθεῖσα τέκ’ Ὠκεανὸν βαθυδίνην Κοῖόν τε Κρεῖόν θ’ Ὑπερίονά τ᾿ Ἰάπετόν τε 135 Θείαν τε Ῥεῖάν τε Θέμιν τε Μνημοσύνην τε, Φοίβην τε) χρυσοστέφανον Τηθύν τ’ ἐρατεινήν· τοὺς δὲ μεθ’ ὁπλότατος γένετο Κρόνος ἀγκυλομήτης, δεινότατος παίδων, θαλερὸν δ᾿ ἤχθηρε τοκῆα. 139 γείνατο δ᾿ αὖ Κύκλωπας, ὑπέρβιον ἠτορ ἔχοντας. καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ἀπὸ τοῦ Κρόνου καταριθμεῖ Γίγαντας. ὕστερον δέ που ἐκ τῆς Ῥέας γεγονέναι τὸν Δία. Οὗτοι μὲν οὖν πάντες περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεώς τε καὶ γενέσεως ταῦτα, καθὼς ἐξεθέμεθα, τῇ αὐτῶν δόξῃ ἐξεῖπον. οἱ δὲ πάντες κάτω τοῦ θείου χωρήσαντες περὶ τὴν τῶν γενομένων οὐσίαν ἠσχολήθησαν, τὰ μεγέθη τῆς κτίσεως καταπλαγέντες καὶ αὐτὰ τὸ θεῖον εἶναι νομίσαντες, ἕτερος ἕτερον μέρος τῆς κτίσεως προδρίναντες, τὸν δὲ θεὸν τούτων καὶ δημιουργὸν μὴ ἐπιγνόντες. Τὰς μὲν οὖν τῶν καθ’ Ἕλληνας φιλοσοφεῖν ἐπικεχειρηκότων δόξας ἱκανῶς ἐκτεθεῖσθαι νομίζω, παρ’ ὦν τάς ἀφορμὰς λαβόντες οἱ αἱρετικοὶ τὰ μετ’ οὐ πολὺ ῥηθησόμενα ἐπεχείρησαν. δοκεῖ δὲ πρότερον ἐκθεμένους τὰ μυστικὰ καὶ ὅσα περιέργως περὶ ἄστρα τινὲς ἢ μεγέθη ἐφαντάσθησαν, εἰπεῖν· καὶ γὰρ ἐξ αὐτῶν λαβόντες ἀφορμὰς τερατολογεῖν νομίζονται πολλοῖς· ἔπειτα ἀκολούθως τά ὑπ᾿ αὐτῶν ἀδρανῆ δόγματα φανερώσομεν. ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΟΣ Δ>

ὄφρα ἔῃ μακάρεσσι θεοῖς ἕδος ἀσφαλὲς αἰεί. γείνατο δ᾿ οὔρεα μακρὰ θεὰ χαρίεντας ἐναύλους 130 Νυμφέων, αἳ ναίουσι κατ᾿ οὔρεα βησσήεντα. ἡ δὲ καὶ ἀτρύγετον πέλαγος τέκεν οἴδματι θῦον, Πόντον ἄτερ φιλότητος ἐφιμέρου, αὐτὰρ ἔπειτα Οὐρανῶ εὐνηθεῖσα τέκ’ Ὠκεανὸν βαθυδίνην Κοῖόν τε Κρεῖόν θ’ Ὑπερίονά τ᾿ Ἰάπετόν τε 135 Θείαν τε Ῥεῖάν τε Θέμιν τε Μνημοσύνην τε, Φοίβην τε) χρυσοστέφανον Τηθύν τ’ ἐρατεινήν· τοὺς δὲ μεθ’ ὁπλότατος γένετο Κρόνος ἀγκυλομήτης, δεινότατος παίδων, θαλερὸν δ᾿ ἤχθηρε τοκῆα. 139 γείνατο δ᾿ αὖ Κύκλωπας, ὑπέρβιον ἠτορ ἔχοντας. καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ἀπὸ τοῦ Κρόνου καταριθμεῖ Γίγαντας. ὕστερον δέ που ἐκ τῆς Ῥέας γεγονέναι τὸν Δία. Οὗτοι μὲν οὖν πάντες περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεώς τε καὶ γενέσεως ταῦτα, καθὼς ἐξεθέμεθα, τῇ αὐτῶν δόξῃ ἐξεῖπον. οἱ δὲ πάντες κάτω τοῦ θείου χωρήσαντες περὶ τὴν τῶν γενομένων οὐσίαν ἠσχολήθησαν, τὰ μεγέθη τῆς κτίσεως καταπλαγέντες καὶ αὐτὰ τὸ θεῖον εἶναι νομίσαντες, ἕτερος ἕτερον μέρος τῆς κτίσεως προδρίναντες, τὸν δὲ θεὸν τούτων καὶ δημιουργὸν μὴ ἐπιγνόντες. Τὰς μὲν οὖν τῶν καθ’ Ἕλληνας φιλοσοφεῖν ἐπικεχειρηκότων δόξας ἱκανῶς ἐκτεθεῖσθαι νομίζω, παρ’ ὦν τάς ἀφορμὰς λαβόντες οἱ αἱρετικοὶ τὰ μετ’ οὐ πολὺ ῥηθησόμενα ἐπεχείρησαν. δοκεῖ δὲ πρότερον ἐκθεμένους τὰ μυστικὰ καὶ ὅσα περιέργως περὶ ἄστρα τινὲς ἢ μεγέθη ἐφαντάσθησαν, εἰπεῖν· καὶ γὰρ ἐξ αὐτῶν λαβόντες ἀφορμὰς τερατολογεῖν νομίζονται πολλοῖς· ἔπειτα ἀκολούθως τά ὑπ᾿ αὐτῶν ἀδρανῆ δόγματα φανερώσομεν. ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΟΣ Δ>

ὄφρα ἔῃ μακάρεσσι θεοῖς ἕδος ἀσφαλὲς αἰεί. γείνατο δ᾿ οὔρεα μακρὰ θεὰ χαρίεντας ἐναύλους 130 Νυμφέων, αἳ ναίουσι κατ᾿ οὔρεα βησσήεντα. ἡ δὲ καὶ ἀτρύγετον πέλαγος τέκεν οἴδματι θῦον, Πόντον ἄτερ φιλότητος ἐφιμέρου, αὐτὰρ ἔπειτα Οὐρανῶ εὐνηθεῖσα τέκ’ Ὠκεανὸν βαθυδίνην Κοῖόν τε Κρεῖόν θ’ Ὑπερίονά τ᾿ Ἰάπετόν τε 135 Θείαν τε Ῥεῖάν τε Θέμιν τε Μνημοσύνην τε, Φοίβην τε) χρυσοστέφανον Τηθύν τ’ ἐρατεινήν· τοὺς δὲ μεθ’ ὁπλότατος γένετο Κρόνος ἀγκυλομήτης, δεινότατος παίδων, θαλερὸν δ᾿ ἤχθηρε τοκῆα. 139 γείνατο δ᾿ αὖ Κύκλωπας, ὑπέρβιον ἠτορ ἔχοντας. καὶ τοὺς ἄλλους πάντας ἀπὸ τοῦ Κρόνου καταριθμεῖ Γίγαντας. ὕστερον δέ που ἐκ τῆς Ῥέας γεγονέναι τὸν Δία. Οὗτοι μὲν οὖν πάντες περὶ τῆς τοῦ παντὸς φύσεώς τε καὶ γενέσεως ταῦτα, καθὼς ἐξεθέμεθα, τῇ αὐτῶν δόξῃ ἐξεῖπον. οἱ δὲ πάντες κάτω τοῦ θείου χωρήσαντες περὶ τὴν τῶν γενομένων οὐσίαν ἠσχολήθησαν, τὰ μεγέθη τῆς κτίσεως καταπλαγέντες καὶ αὐτὰ τὸ θεῖον εἶναι νομίσαντες, ἕτερος ἕτερον μέρος τῆς κτίσεως προδρίναντες, τὸν δὲ θεὸν τούτων καὶ δημιουργὸν μὴ ἐπιγνόντες. Τὰς μὲν οὖν τῶν καθ’ Ἕλληνας φιλοσοφεῖν ἐπικεχειρηκότων δόξας ἱκανῶς ἐκτεθεῖσθαι νομίζω, παρ’ ὦν τάς ἀφορμὰς λαβόντες οἱ αἱρετικοὶ τὰ μετ’ οὐ πολὺ ῥηθησόμενα ἐπεχείρησαν. δοκεῖ δὲ πρότερον ἐκθεμένους τὰ μυστικὰ καὶ ὅσα περιέργως περὶ ἄστρα τινὲς ἢ μεγέθη ἐφαντάσθησαν, εἰπεῖν· καὶ γὰρ ἐξ αὐτῶν λαβόντες ἀφορμὰς τερατολογεῖν νομίζονται πολλοῖς· ἔπειτα ἀκολούθως τά ὑπ᾿ αὐτῶν ἀδρανῆ δόγματα φανερώσομεν. ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΟΣ Δ>

νυνὶ δέ, μή ποτέ τις νομίσῃ πιστὰ εἶναι καὶ ἀσφαλῆ τὰ τοῖς Χαλδαίοις νενομισμένα περὶ τὴν ἀστρολογικὴν μάθησιν, οὐκ ὀκνήσομεν τὸν πρὸς τούτους ἔλεγχον δι᾿ ὀλίγων παραθεῖναι, ἐπιδεικνύντες ματαίαν τὴν τέχνην καὶ πλανᾶν μᾶλλον καὶ ἐξαφανίζειν ψυχὴν δυναμένην ἐλπίζουσαν μάταια ἢ ὠφελεῖν. οἷς οὐ κατὰ τέχνης ἐμπειρίαν ἐ(π)έχομεν, ἀλλ᾿ ἐκ τῆς τῶν πρακτικῶν λόγων (γνώ)σεως. οἱ ταύτην τὴν μάθησιν ἠσκηκότες Χαλδαίων γενόμενοι ὁμιληταὶ ὡς ξένα τοῖς όνθρώποις καὶ θαυμάσια μεταδιδόντες μυστήρια τοῖς ὀνόμασιν ἐναλλάζαντες αἵρεσιν ἔνθεν συνεστήσαντο· ἀλλ ἐπεὶ τὴν τῶν ἀστρολόγων τέχνην ὡς δυνατὴν νομίσαντες ταῖς τε πὰρ᾿ οὐτων μαρτυρίαις χρώμενοι τὰ ἐπιχειρούμενα δι᾿ αὐτῶν πιστεύεσθαι θέλουσι, τὰ νῦν κοθὼς ἔδοξε τὴν ἀστρολογικὴν ἐπιδείξομεν ἀσύστατον, αὖθις μέλλοντες καὶ τὴν Περατικὴν ἀκυροῦν ὡς κλάδον ἐκ ῥίςης ἀσυστάτου πεφυκὶῖαν. Ἀρχὴ μὲν οὖν καὶ ὥσπερ θεμέλιός ἐστι στήσαι τὸν ὡροσκόπον. ἀπὸ τούτου γὰρ τὰ λοιπὰ τῶν κέντρων λαμβάνεται, τά τε ἀποκλίματα καὶ αἱ ἐπαναφοραὶ τὰ τε τρίγωνα καὶ <τὰ> τετράγωνα καὶ οἱ καὶ αὐτὰ σχηματισμοὶ τῶν ἀστέρων, ἀπὸ δὲ πάντων τούτων αἱ προαγορείσείς. ὅθεν ἀναιρεθέντος τοῦ ὡροσκόπου κατὰ ἀνάγκην οὐδὲ τὸ μεσουρανοῦν <ἢ δῦνον ἢ ἀντιμεσουρανοῦν> ἐστι γνώριμον ἀκαταληπτουμένων δὲ τούτων συναφανίζεται πᾶσα <ἡ> Χαλδαϊκὴ

νυνὶ δέ, μή ποτέ τις νομίσῃ πιστὰ εἶναι καὶ ἀσφαλῆ τὰ τοῖς Χαλδαίοις νενομισμένα περὶ τὴν ἀστρολογικὴν μάθησιν, οὐκ ὀκνήσομεν τὸν πρὸς τούτους ἔλεγχον δι᾿ ὀλίγων παραθεῖναι, ἐπιδεικνύντες ματαίαν τὴν τέχνην καὶ πλανᾶν μᾶλλον καὶ ἐξαφανίζειν ψυχὴν δυναμένην ἐλπίζουσαν μάταια ἢ ὠφελεῖν. οἷς οὐ κατὰ τέχνης ἐμπειρίαν ἐ(π)έχομεν, ἀλλ᾿ ἐκ τῆς τῶν πρακτικῶν λόγων (γνώ)σεως. οἱ ταύτην τὴν μάθησιν ἠσκηκότες Χαλδαίων γενόμενοι ὁμιληταὶ ὡς ξένα τοῖς όνθρώποις καὶ θαυμάσια μεταδιδόντες μυστήρια τοῖς ὀνόμασιν ἐναλλάζαντες αἵρεσιν ἔνθεν συνεστήσαντο· ἀλλ ἐπεὶ τὴν τῶν ἀστρολόγων τέχνην ὡς δυνατὴν νομίσαντες ταῖς τε πὰρ᾿ οὐτων μαρτυρίαις χρώμενοι τὰ ἐπιχειρούμενα δι᾿ αὐτῶν πιστεύεσθαι θέλουσι, τὰ νῦν κοθὼς ἔδοξε τὴν ἀστρολογικὴν ἐπιδείξομεν ἀσύστατον, αὖθις μέλλοντες καὶ τὴν Περατικὴν ἀκυροῦν ὡς κλάδον ἐκ ῥίςης ἀσυστάτου πεφυκὶῖαν. Ἀρχὴ μὲν οὖν καὶ ὥσπερ θεμέλιός ἐστι στήσαι τὸν ὡροσκόπον. ἀπὸ τούτου γὰρ τὰ λοιπὰ τῶν κέντρων λαμβάνεται, τά τε ἀποκλίματα καὶ αἱ ἐπαναφοραὶ τὰ τε τρίγωνα καὶ <τὰ> τετράγωνα καὶ οἱ καὶ αὐτὰ σχηματισμοὶ τῶν ἀστέρων, ἀπὸ δὲ πάντων τούτων αἱ προαγορείσείς. ὅθεν ἀναιρεθέντος τοῦ ὡροσκόπου κατὰ ἀνάγκην οὐδὲ τὸ μεσουρανοῦν <ἢ δῦνον ἢ ἀντιμεσουρανοῦν> ἐστι γνώριμον ἀκαταληπτουμένων δὲ τούτων συναφανίζεται πᾶσα <ἡ> Χαλδαϊκὴ

νυνὶ δέ, μή ποτέ τις νομίσῃ πιστὰ εἶναι καὶ ἀσφαλῆ τὰ τοῖς Χαλδαίοις νενομισμένα περὶ τὴν ἀστρολογικὴν μάθησιν, οὐκ ὀκνήσομεν τὸν πρὸς τούτους ἔλεγχον δι᾿ ὀλίγων παραθεῖναι, ἐπιδεικνύντες ματαίαν τὴν τέχνην καὶ πλανᾶν μᾶλλον καὶ ἐξαφανίζειν ψυχὴν δυναμένην ἐλπίζουσαν μάταια ἢ ὠφελεῖν. οἷς οὐ κατὰ τέχνης ἐμπειρίαν ἐ(π)έχομεν, ἀλλ᾿ ἐκ τῆς τῶν πρακτικῶν λόγων (γνώ)σεως. οἱ ταύτην τὴν μάθησιν ἠσκηκότες Χαλδαίων γενόμενοι ὁμιληταὶ ὡς ξένα τοῖς όνθρώποις καὶ θαυμάσια μεταδιδόντες μυστήρια τοῖς ὀνόμασιν ἐναλλάζαντες αἵρεσιν ἔνθεν συνεστήσαντο· ἀλλ ἐπεὶ τὴν τῶν ἀστρολόγων τέχνην ὡς δυνατὴν νομίσαντες ταῖς τε πὰρ᾿ οὐτων μαρτυρίαις χρώμενοι τὰ ἐπιχειρούμενα δι᾿ αὐτῶν πιστεύεσθαι θέλουσι, τὰ νῦν κοθὼς ἔδοξε τὴν ἀστρολογικὴν ἐπιδείξομεν ἀσύστατον, αὖθις μέλλοντες καὶ τὴν Περατικὴν ἀκυροῦν ὡς κλάδον ἐκ ῥίςης ἀσυστάτου πεφυκὶῖαν. Ἀρχὴ μὲν οὖν καὶ ὥσπερ θεμέλιός ἐστι στήσαι τὸν ὡροσκόπον. ἀπὸ τούτου γὰρ τὰ λοιπὰ τῶν κέντρων λαμβάνεται, τά τε ἀποκλίματα καὶ αἱ ἐπαναφοραὶ τὰ τε τρίγωνα καὶ <τὰ> τετράγωνα καὶ οἱ καὶ αὐτὰ σχηματισμοὶ τῶν ἀστέρων, ἀπὸ δὲ πάντων τούτων αἱ προαγορείσείς. ὅθεν ἀναιρεθέντος τοῦ ὡροσκόπου κατὰ ἀνάγκην οὐδὲ τὸ μεσουρανοῦν <ἢ δῦνον ἢ ἀντιμεσουρανοῦν> ἐστι γνώριμον ἀκαταληπτουμένων δὲ τούτων συναφανίζεται πᾶσα <ἡ> Χαλδαϊκὴ

νυνὶ δέ, μή ποτέ τις νομίσῃ πιστὰ εἶναι καὶ ἀσφαλῆ τὰ τοῖς Χαλδαίοις νενομισμένα περὶ τὴν ἀστρολογικὴν μάθησιν, οὐκ ὀκνήσομεν τὸν πρὸς τούτους ἔλεγχον δι᾿ ὀλίγων παραθεῖναι, ἐπιδεικνύντες ματαίαν τὴν τέχνην καὶ πλανᾶν μᾶλλον καὶ ἐξαφανίζειν ψυχὴν δυναμένην ἐλπίζουσαν μάταια ἢ ὠφελεῖν. οἷς οὐ κατὰ τέχνης ἐμπειρίαν ἐ(π)έχομεν, ἀλλ᾿ ἐκ τῆς τῶν πρακτικῶν λόγων (γνώ)σεως. οἱ ταύτην τὴν μάθησιν ἠσκηκότες Χαλδαίων γενόμενοι ὁμιληταὶ ὡς ξένα τοῖς όνθρώποις καὶ θαυμάσια μεταδιδόντες μυστήρια τοῖς ὀνόμασιν ἐναλλάζαντες αἵρεσιν ἔνθεν συνεστήσαντο· ἀλλ ἐπεὶ τὴν τῶν ἀστρολόγων τέχνην ὡς δυνατὴν νομίσαντες ταῖς τε πὰρ᾿ οὐτων μαρτυρίαις χρώμενοι τὰ ἐπιχειρούμενα δι᾿ αὐτῶν πιστεύεσθαι θέλουσι, τὰ νῦν κοθὼς ἔδοξε τὴν ἀστρολογικὴν ἐπιδείξομεν ἀσύστατον, αὖθις μέλλοντες καὶ τὴν Περατικὴν ἀκυροῦν ὡς κλάδον ἐκ ῥίςης ἀσυστάτου πεφυκὶῖαν. Ἀρχὴ μὲν οὖν καὶ ὥσπερ θεμέλιός ἐστι στήσαι τὸν ὡροσκόπον. ἀπὸ τούτου γὰρ τὰ λοιπὰ τῶν κέντρων λαμβάνεται, τά τε ἀποκλίματα καὶ αἱ ἐπαναφοραὶ τὰ τε τρίγωνα καὶ <τὰ> τετράγωνα καὶ οἱ καὶ αὐτὰ σχηματισμοὶ τῶν ἀστέρων, ἀπὸ δὲ πάντων τούτων αἱ προαγορείσείς. ὅθεν ἀναιρεθέντος τοῦ ὡροσκόπου κατὰ ἀνάγκην οὐδὲ τὸ μεσουρανοῦν <ἢ δῦνον ἢ ἀντιμεσουρανοῦν> ἐστι γνώριμον ἀκαταληπτουμένων δὲ τούτων συναφανίζεται πᾶσα <ἡ> Χαλδαϊκὴ

πῶς οὖν ἀσ<ύσ> τατος ἡ τῶν Χαλδαίων μέθοδος, νῦν λέγωμεν. τὴν γένεσιν τῶν ὑπὸ τὴν ἐπίσκεψιν πεσουμένων πρότερον ὁρίσαντες ἐπιζητεῖν ἤτοι ἀπὸ τῆς τοῦ σπέρματος καταβολῆς καὶ συλλήψεως λαμβάνουσιν ἢ ἀπὸ ἐκτέξεως. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῆς συλλήψεως λαμβάνειν ἐπιχειρήσει τις, ἄληπτός ἐστιν ὁ ἀκριβὴς περὶ τούτου λόγος, ταχὺς ὑπάρχων χρόνος· καὶ εἰκότως· οὐ γὰρ ἔχομεν λέγειν, εἴτε ἅμα τῇ μεταθέσει τοῦ σπέρματος γέγονεν ἡ σύλληψις εἴτε καὶ μή. δύναται μὲν γὰρ καὶ ἅμα νοήματι τοῦτο συμβαίνειν, ὥσπερ καὶ τὸ προσαχθὲν τοῖς διαπύροις τῶν κλιβάνων στέαρ εὐθὺς κολλᾶται. δύναται δὲ καὶ μετὰ χρόνον. διαστήματος γὰρ ὄντος ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς μήτρας μέχρι τοῦ πυθμένος, ἔνθα καὶ τὰς συλλήψεις λέγουσι γίνεσθαι ἰατροί, πάντως ἐν χρόνῳ τινὶ τὸ διάστημα τοῦτο ἀνύειν πέφυκε καταβαλλομένη τοῦ σπέρματος ἡ φύσις.

πῶς οὖν ἀσ<ύσ> τατος ἡ τῶν Χαλδαίων μέθοδος, νῦν λέγωμεν. τὴν γένεσιν τῶν ὑπὸ τὴν ἐπίσκεψιν πεσουμένων πρότερον ὁρίσαντες ἐπιζητεῖν ἤτοι ἀπὸ τῆς τοῦ σπέρματος καταβολῆς καὶ συλλήψεως λαμβάνουσιν ἢ ἀπὸ ἐκτέξεως. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῆς συλλήψεως λαμβάνειν ἐπιχειρήσει τις, ἄληπτός ἐστιν ὁ ἀκριβὴς περὶ τούτου λόγος, ταχὺς ὑπάρχων χρόνος· καὶ εἰκότως· οὐ γὰρ ἔχομεν λέγειν, εἴτε ἅμα τῇ μεταθέσει τοῦ σπέρματος γέγονεν ἡ σύλληψις εἴτε καὶ μή. δύναται μὲν γὰρ καὶ ἅμα νοήματι τοῦτο συμβαίνειν, ὥσπερ καὶ τὸ προσαχθὲν τοῖς διαπύροις τῶν κλιβάνων στέαρ εὐθὺς κολλᾶται. δύναται δὲ καὶ μετὰ χρόνον. διαστήματος γὰρ ὄντος ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς μήτρας μέχρι τοῦ πυθμένος, ἔνθα καὶ τὰς συλλήψεις λέγουσι γίνεσθαι ἰατροί, πάντως ἐν χρόνῳ τινὶ τὸ διάστημα τοῦτο ἀνύειν πέφυκε καταβαλλομένη τοῦ σπέρματος ἡ φύσις.

πῶς οὖν ἀσ<ύσ> τατος ἡ τῶν Χαλδαίων μέθοδος, νῦν λέγωμεν. τὴν γένεσιν τῶν ὑπὸ τὴν ἐπίσκεψιν πεσουμένων πρότερον ὁρίσαντες ἐπιζητεῖν ἤτοι ἀπὸ τῆς τοῦ σπέρματος καταβολῆς καὶ συλλήψεως λαμβάνουσιν ἢ ἀπὸ ἐκτέξεως. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῆς συλλήψεως λαμβάνειν ἐπιχειρήσει τις, ἄληπτός ἐστιν ὁ ἀκριβὴς περὶ τούτου λόγος, ταχὺς ὑπάρχων χρόνος· καὶ εἰκότως· οὐ γὰρ ἔχομεν λέγειν, εἴτε ἅμα τῇ μεταθέσει τοῦ σπέρματος γέγονεν ἡ σύλληψις εἴτε καὶ μή. δύναται μὲν γὰρ καὶ ἅμα νοήματι τοῦτο συμβαίνειν, ὥσπερ καὶ τὸ προσαχθὲν τοῖς διαπύροις τῶν κλιβάνων στέαρ εὐθὺς κολλᾶται. δύναται δὲ καὶ μετὰ χρόνον. διαστήματος γὰρ ὄντος ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς μήτρας μέχρι τοῦ πυθμένος, ἔνθα καὶ τὰς συλλήψεις λέγουσι γίνεσθαι ἰατροί, πάντως ἐν χρόνῳ τινὶ τὸ διάστημα τοῦτο ἀνύειν πέφυκε καταβαλλομένη τοῦ σπέρματος ἡ φύσις.

πῶς οὖν ἀσ<ύσ> τατος ἡ τῶν Χαλδαίων μέθοδος, νῦν λέγωμεν. τὴν γένεσιν τῶν ὑπὸ τὴν ἐπίσκεψιν πεσουμένων πρότερον ὁρίσαντες ἐπιζητεῖν ἤτοι ἀπὸ τῆς τοῦ σπέρματος καταβολῆς καὶ συλλήψεως λαμβάνουσιν ἢ ἀπὸ ἐκτέξεως. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῆς συλλήψεως λαμβάνειν ἐπιχειρήσει τις, ἄληπτός ἐστιν ὁ ἀκριβὴς περὶ τούτου λόγος, ταχὺς ὑπάρχων χρόνος· καὶ εἰκότως· οὐ γὰρ ἔχομεν λέγειν, εἴτε ἅμα τῇ μεταθέσει τοῦ σπέρματος γέγονεν ἡ σύλληψις εἴτε καὶ μή. δύναται μὲν γὰρ καὶ ἅμα νοήματι τοῦτο συμβαίνειν, ὥσπερ καὶ τὸ προσαχθὲν τοῖς διαπύροις τῶν κλιβάνων στέαρ εὐθὺς κολλᾶται. δύναται δὲ καὶ μετὰ χρόνον. διαστήματος γὰρ ὄντος ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς μήτρας μέχρι τοῦ πυθμένος, ἔνθα καὶ τὰς συλλήψεις λέγουσι γίνεσθαι ἰατροί, πάντως ἐν χρόνῳ τινὶ τὸ διάστημα τοῦτο ἀνύειν πέφυκε καταβαλλομένη τοῦ σπέρματος ἡ φύσις.

πῶς οὖν ἀσ<ύσ> τατος ἡ τῶν Χαλδαίων μέθοδος, νῦν λέγωμεν. τὴν γένεσιν τῶν ὑπὸ τὴν ἐπίσκεψιν πεσουμένων πρότερον ὁρίσαντες ἐπιζητεῖν ἤτοι ἀπὸ τῆς τοῦ σπέρματος καταβολῆς καὶ συλλήψεως λαμβάνουσιν ἢ ἀπὸ ἐκτέξεως. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῆς συλλήψεως λαμβάνειν ἐπιχειρήσει τις, ἄληπτός ἐστιν ὁ ἀκριβὴς περὶ τούτου λόγος, ταχὺς ὑπάρχων χρόνος· καὶ εἰκότως· οὐ γὰρ ἔχομεν λέγειν, εἴτε ἅμα τῇ μεταθέσει τοῦ σπέρματος γέγονεν ἡ σύλληψις εἴτε καὶ μή. δύναται μὲν γὰρ καὶ ἅμα νοήματι τοῦτο συμβαίνειν, ὥσπερ καὶ τὸ προσαχθὲν τοῖς διαπύροις τῶν κλιβάνων στέαρ εὐθὺς κολλᾶται. δύναται δὲ καὶ μετὰ χρόνον. διαστήματος γὰρ ὄντος ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς μήτρας μέχρι τοῦ πυθμένος, ἔνθα καὶ τὰς συλλήψεις λέγουσι γίνεσθαι ἰατροί, πάντως ἐν χρόνῳ τινὶ τὸ διάστημα τοῦτο ἀνύειν πέφυκε καταβαλλομένη τοῦ σπέρματος ἡ φύσις.

πῶς οὖν ἀσ<ύσ> τατος ἡ τῶν Χαλδαίων μέθοδος, νῦν λέγωμεν. τὴν γένεσιν τῶν ὑπὸ τὴν ἐπίσκεψιν πεσουμένων πρότερον ὁρίσαντες ἐπιζητεῖν ἤτοι ἀπὸ τῆς τοῦ σπέρματος καταβολῆς καὶ συλλήψεως λαμβάνουσιν ἢ ἀπὸ ἐκτέξεως. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῆς συλλήψεως λαμβάνειν ἐπιχειρήσει τις, ἄληπτός ἐστιν ὁ ἀκριβὴς περὶ τούτου λόγος, ταχὺς ὑπάρχων χρόνος· καὶ εἰκότως· οὐ γὰρ ἔχομεν λέγειν, εἴτε ἅμα τῇ μεταθέσει τοῦ σπέρματος γέγονεν ἡ σύλληψις εἴτε καὶ μή. δύναται μὲν γὰρ καὶ ἅμα νοήματι τοῦτο συμβαίνειν, ὥσπερ καὶ τὸ προσαχθὲν τοῖς διαπύροις τῶν κλιβάνων στέαρ εὐθὺς κολλᾶται. δύναται δὲ καὶ μετὰ χρόνον. διαστήματος γὰρ ὄντος ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς μήτρας μέχρι τοῦ πυθμένος, ἔνθα καὶ τὰς συλλήψεις λέγουσι γίνεσθαι ἰατροί, πάντως ἐν χρόνῳ τινὶ τὸ διάστημα τοῦτο ἀνύειν πέφυκε καταβαλλομένη τοῦ σπέρματος ἡ φύσις.

πῶς οὖν ἀσ<ύσ> τατος ἡ τῶν Χαλδαίων μέθοδος, νῦν λέγωμεν. τὴν γένεσιν τῶν ὑπὸ τὴν ἐπίσκεψιν πεσουμένων πρότερον ὁρίσαντες ἐπιζητεῖν ἤτοι ἀπὸ τῆς τοῦ σπέρματος καταβολῆς καὶ συλλήψεως λαμβάνουσιν ἢ ἀπὸ ἐκτέξεως. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῆς συλλήψεως λαμβάνειν ἐπιχειρήσει τις, ἄληπτός ἐστιν ὁ ἀκριβὴς περὶ τούτου λόγος, ταχὺς ὑπάρχων χρόνος· καὶ εἰκότως· οὐ γὰρ ἔχομεν λέγειν, εἴτε ἅμα τῇ μεταθέσει τοῦ σπέρματος γέγονεν ἡ σύλληψις εἴτε καὶ μή. δύναται μὲν γὰρ καὶ ἅμα νοήματι τοῦτο συμβαίνειν, ὥσπερ καὶ τὸ προσαχθὲν τοῖς διαπύροις τῶν κλιβάνων στέαρ εὐθὺς κολλᾶται. δύναται δὲ καὶ μετὰ χρόνον. διαστήματος γὰρ ὄντος ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς μήτρας μέχρι τοῦ πυθμένος, ἔνθα καὶ τὰς συλλήψεις λέγουσι γίνεσθαι ἰατροί, πάντως ἐν χρόνῳ τινὶ τὸ διάστημα τοῦτο ἀνύειν πέφυκε καταβαλλομένη τοῦ σπέρματος ἡ φύσις.

πῶς οὖν ἀσ<ύσ> τατος ἡ τῶν Χαλδαίων μέθοδος, νῦν λέγωμεν. τὴν γένεσιν τῶν ὑπὸ τὴν ἐπίσκεψιν πεσουμένων πρότερον ὁρίσαντες ἐπιζητεῖν ἤτοι ἀπὸ τῆς τοῦ σπέρματος καταβολῆς καὶ συλλήψεως λαμβάνουσιν ἢ ἀπὸ ἐκτέξεως. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῆς συλλήψεως λαμβάνειν ἐπιχειρήσει τις, ἄληπτός ἐστιν ὁ ἀκριβὴς περὶ τούτου λόγος, ταχὺς ὑπάρχων χρόνος· καὶ εἰκότως· οὐ γὰρ ἔχομεν λέγειν, εἴτε ἅμα τῇ μεταθέσει τοῦ σπέρματος γέγονεν ἡ σύλληψις εἴτε καὶ μή. δύναται μὲν γὰρ καὶ ἅμα νοήματι τοῦτο συμβαίνειν, ὥσπερ καὶ τὸ προσαχθὲν τοῖς διαπύροις τῶν κλιβάνων στέαρ εὐθὺς κολλᾶται. δύναται δὲ καὶ μετὰ χρόνον. διαστήματος γὰρ ὄντος ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς μήτρας μέχρι τοῦ πυθμένος, ἔνθα καὶ τὰς συλλήψεις λέγουσι γίνεσθαι ἰατροί, πάντως ἐν χρόνῳ τινὶ τὸ διάστημα τοῦτο ἀνύειν πέφυκε καταβαλλομένη τοῦ σπέρματος ἡ φύσις.

πῶς οὖν ἀσ<ύσ> τατος ἡ τῶν Χαλδαίων μέθοδος, νῦν λέγωμεν. τὴν γένεσιν τῶν ὑπὸ τὴν ἐπίσκεψιν πεσουμένων πρότερον ὁρίσαντες ἐπιζητεῖν ἤτοι ἀπὸ τῆς τοῦ σπέρματος καταβολῆς καὶ συλλήψεως λαμβάνουσιν ἢ ἀπὸ ἐκτέξεως. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῆς συλλήψεως λαμβάνειν ἐπιχειρήσει τις, ἄληπτός ἐστιν ὁ ἀκριβὴς περὶ τούτου λόγος, ταχὺς ὑπάρχων χρόνος· καὶ εἰκότως· οὐ γὰρ ἔχομεν λέγειν, εἴτε ἅμα τῇ μεταθέσει τοῦ σπέρματος γέγονεν ἡ σύλληψις εἴτε καὶ μή. δύναται μὲν γὰρ καὶ ἅμα νοήματι τοῦτο συμβαίνειν, ὥσπερ καὶ τὸ προσαχθὲν τοῖς διαπύροις τῶν κλιβάνων στέαρ εὐθὺς κολλᾶται. δύναται δὲ καὶ μετὰ χρόνον. διαστήματος γὰρ ὄντος ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς μήτρας μέχρι τοῦ πυθμένος, ἔνθα καὶ τὰς συλλήψεις λέγουσι γίνεσθαι ἰατροί, πάντως ἐν χρόνῳ τινὶ τὸ διάστημα τοῦτο ἀνύειν πέφυκε καταβαλλομένη τοῦ σπέρματος ἡ φύσις.

πῶς οὖν ἀσ<ύσ> τατος ἡ τῶν Χαλδαίων μέθοδος, νῦν λέγωμεν. τὴν γένεσιν τῶν ὑπὸ τὴν ἐπίσκεψιν πεσουμένων πρότερον ὁρίσαντες ἐπιζητεῖν ἤτοι ἀπὸ τῆς τοῦ σπέρματος καταβολῆς καὶ συλλήψεως λαμβάνουσιν ἢ ἀπὸ ἐκτέξεως. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῆς συλλήψεως λαμβάνειν ἐπιχειρήσει τις, ἄληπτός ἐστιν ὁ ἀκριβὴς περὶ τούτου λόγος, ταχὺς ὑπάρχων χρόνος· καὶ εἰκότως· οὐ γὰρ ἔχομεν λέγειν, εἴτε ἅμα τῇ μεταθέσει τοῦ σπέρματος γέγονεν ἡ σύλληψις εἴτε καὶ μή. δύναται μὲν γὰρ καὶ ἅμα νοήματι τοῦτο συμβαίνειν, ὥσπερ καὶ τὸ προσαχθὲν τοῖς διαπύροις τῶν κλιβάνων στέαρ εὐθὺς κολλᾶται. δύναται δὲ καὶ μετὰ χρόνον. διαστήματος γὰρ ὄντος ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς μήτρας μέχρι τοῦ πυθμένος, ἔνθα καὶ τὰς συλλήψεις λέγουσι γίνεσθαι ἰατροί, πάντως ἐν χρόνῳ τινὶ τὸ διάστημα τοῦτο ἀνύειν πέφυκε καταβαλλομένη τοῦ σπέρματος ἡ φύσις.

πῶς οὖν ἀσ<ύσ> τατος ἡ τῶν Χαλδαίων μέθοδος, νῦν λέγωμεν. τὴν γένεσιν τῶν ὑπὸ τὴν ἐπίσκεψιν πεσουμένων πρότερον ὁρίσαντες ἐπιζητεῖν ἤτοι ἀπὸ τῆς τοῦ σπέρματος καταβολῆς καὶ συλλήψεως λαμβάνουσιν ἢ ἀπὸ ἐκτέξεως. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῆς συλλήψεως λαμβάνειν ἐπιχειρήσει τις, ἄληπτός ἐστιν ὁ ἀκριβὴς περὶ τούτου λόγος, ταχὺς ὑπάρχων χρόνος· καὶ εἰκότως· οὐ γὰρ ἔχομεν λέγειν, εἴτε ἅμα τῇ μεταθέσει τοῦ σπέρματος γέγονεν ἡ σύλληψις εἴτε καὶ μή. δύναται μὲν γὰρ καὶ ἅμα νοήματι τοῦτο συμβαίνειν, ὥσπερ καὶ τὸ προσαχθὲν τοῖς διαπύροις τῶν κλιβάνων στέαρ εὐθὺς κολλᾶται. δύναται δὲ καὶ μετὰ χρόνον. διαστήματος γὰρ ὄντος ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς μήτρας μέχρι τοῦ πυθμένος, ἔνθα καὶ τὰς συλλήψεις λέγουσι γίνεσθαι ἰατροί, πάντως ἐν χρόνῳ τινὶ τὸ διάστημα τοῦτο ἀνύειν πέφυκε καταβαλλομένη τοῦ σπέρματος ἡ φύσις.

πῶς οὖν ἀσ<ύσ> τατος ἡ τῶν Χαλδαίων μέθοδος, νῦν λέγωμεν. τὴν γένεσιν τῶν ὑπὸ τὴν ἐπίσκεψιν πεσουμένων πρότερον ὁρίσαντες ἐπιζητεῖν ἤτοι ἀπὸ τῆς τοῦ σπέρματος καταβολῆς καὶ συλλήψεως λαμβάνουσιν ἢ ἀπὸ ἐκτέξεως. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῆς συλλήψεως λαμβάνειν ἐπιχειρήσει τις, ἄληπτός ἐστιν ὁ ἀκριβὴς περὶ τούτου λόγος, ταχὺς ὑπάρχων χρόνος· καὶ εἰκότως· οὐ γὰρ ἔχομεν λέγειν, εἴτε ἅμα τῇ μεταθέσει τοῦ σπέρματος γέγονεν ἡ σύλληψις εἴτε καὶ μή. δύναται μὲν γὰρ καὶ ἅμα νοήματι τοῦτο συμβαίνειν, ὥσπερ καὶ τὸ προσαχθὲν τοῖς διαπύροις τῶν κλιβάνων στέαρ εὐθὺς κολλᾶται. δύναται δὲ καὶ μετὰ χρόνον. διαστήματος γὰρ ὄντος ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς μήτρας μέχρι τοῦ πυθμένος, ἔνθα καὶ τὰς συλλήψεις λέγουσι γίνεσθαι ἰατροί, πάντως ἐν χρόνῳ τινὶ τὸ διάστημα τοῦτο ἀνύειν πέφυκε καταβαλλομένη τοῦ σπέρματος ἡ φύσις.

ἐστι τὸ πότε Μήσεται ἀπότεξιν εἶναι· ἆρά γε ὅταν ἄρξηται προκύπτειν εἰς τὸν θυραῖον <ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον> ἢ ὅλον ἐξίσχῃ ἢ ὅταν εἰς τὴν γῆν ἐνεχθῇ; οὐδ᾿ ἐν ἑκάστῳ τούτων δυνατόν ἐστι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀποτέξεως καταλαβέσθαι ἢ χρόνον ὁρίζειν. καὶ γὰρ διὰ πάραστημα ψυχῆς καὶ δι᾿ ἐπιτηδειότητα σώματος καὶ διὰ προαίρεσιν. τῶν τόπων κοὶ διὰ ἐμπειρίαν μαίας καὶ ἄλλας ἀπείρους προφάσεις οὐχ ὁ αὐτός ἐστι χρόνος καθ᾿ ὃν προκύπτει τὸ τικτόμενον ῥαγέντων τῶν ὑμένων ἢ ἐκτὸς ὅλον γίνεται ἢ εἰς τὴν γῆς καταφέρεται, ἀλλ’ ἄλλος ἐπ᾿ ἄλλῳ. ὃ πάλιν μὴ δυνάμενοι ὡρισμένως καὶ ἀκριβῶς σταθμήσασθαι οἱ Χαλδαῖοι ἐκπεσοῦνται τοῦ δεόντωςξ τὴν τῆς ἀποτέξεως ὥραν ὁρίζειν. μὲν οὖν ἐπαγγέλλονται ἐπὶ τοῖς τῆς ἀποτέξεως χρόνοις οἱ Χαλδαῖοι τὸν ὠροσκόπον γίνώσκειν, οὐκ ισασι δέ, ἐκ τούτων συμφανές· ὅτι δὲ οὐδὲ τὸ ὡροσκόπιον ἀπλανὲς αὐτοῖς ἐστι, πάρεστιν ἐπιλογίζεσθαι. ὅταν γὰρ λέγωσιν ὅτι ὁ προσεδρεύων τῇ ὠδινούσῃ ἅμα τῇ ἀποτέξει δίσκῳ σημαίνει τῷ ἀπὸ τῆς ἀκρωρείας ἀστεροσκοποῦντι Χαλδαίῳ κἀκεῖνος εἰς οὐρανὸν ἀποβλέπων παρασημαίνεται τὸ ἀνίσχον ζῴδιον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπιδείξωμεν αὐτοῖς ὅτι τῆς ἀποτέξεως ἀορίστου τυΓχανούσης, καθὼς μικρῷ πρότερον παρεστήσαμεν, στήσαμεν., οὐδὲ τῷ δίσκῳ ταύτην διασημαίνειν εὔκολον.

ἐστι τὸ πότε Μήσεται ἀπότεξιν εἶναι· ἆρά γε ὅταν ἄρξηται προκύπτειν εἰς τὸν θυραῖον <ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον> ἢ ὅλον ἐξίσχῃ ἢ ὅταν εἰς τὴν γῆν ἐνεχθῇ; οὐδ᾿ ἐν ἑκάστῳ τούτων δυνατόν ἐστι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀποτέξεως καταλαβέσθαι ἢ χρόνον ὁρίζειν. καὶ γὰρ διὰ πάραστημα ψυχῆς καὶ δι᾿ ἐπιτηδειότητα σώματος καὶ διὰ προαίρεσιν. τῶν τόπων κοὶ διὰ ἐμπειρίαν μαίας καὶ ἄλλας ἀπείρους προφάσεις οὐχ ὁ αὐτός ἐστι χρόνος καθ᾿ ὃν προκύπτει τὸ τικτόμενον ῥαγέντων τῶν ὑμένων ἢ ἐκτὸς ὅλον γίνεται ἢ εἰς τὴν γῆς καταφέρεται, ἀλλ’ ἄλλος ἐπ᾿ ἄλλῳ. ὃ πάλιν μὴ δυνάμενοι ὡρισμένως καὶ ἀκριβῶς σταθμήσασθαι οἱ Χαλδαῖοι ἐκπεσοῦνται τοῦ δεόντωςξ τὴν τῆς ἀποτέξεως ὥραν ὁρίζειν. μὲν οὖν ἐπαγγέλλονται ἐπὶ τοῖς τῆς ἀποτέξεως χρόνοις οἱ Χαλδαῖοι τὸν ὠροσκόπον γίνώσκειν, οὐκ ισασι δέ, ἐκ τούτων συμφανές· ὅτι δὲ οὐδὲ τὸ ὡροσκόπιον ἀπλανὲς αὐτοῖς ἐστι, πάρεστιν ἐπιλογίζεσθαι. ὅταν γὰρ λέγωσιν ὅτι ὁ προσεδρεύων τῇ ὠδινούσῃ ἅμα τῇ ἀποτέξει δίσκῳ σημαίνει τῷ ἀπὸ τῆς ἀκρωρείας ἀστεροσκοποῦντι Χαλδαίῳ κἀκεῖνος εἰς οὐρανὸν ἀποβλέπων παρασημαίνεται τὸ ἀνίσχον ζῴδιον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπιδείξωμεν αὐτοῖς ὅτι τῆς ἀποτέξεως ἀορίστου τυΓχανούσης, καθὼς μικρῷ πρότερον παρεστήσαμεν, στήσαμεν., οὐδὲ τῷ δίσκῳ ταύτην διασημαίνειν εὔκολον.

ἐστι τὸ πότε Μήσεται ἀπότεξιν εἶναι· ἆρά γε ὅταν ἄρξηται προκύπτειν εἰς τὸν θυραῖον <ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον> ἢ ὅλον ἐξίσχῃ ἢ ὅταν εἰς τὴν γῆν ἐνεχθῇ; οὐδ᾿ ἐν ἑκάστῳ τούτων δυνατόν ἐστι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀποτέξεως καταλαβέσθαι ἢ χρόνον ὁρίζειν. καὶ γὰρ διὰ πάραστημα ψυχῆς καὶ δι᾿ ἐπιτηδειότητα σώματος καὶ διὰ προαίρεσιν. τῶν τόπων κοὶ διὰ ἐμπειρίαν μαίας καὶ ἄλλας ἀπείρους προφάσεις οὐχ ὁ αὐτός ἐστι χρόνος καθ᾿ ὃν προκύπτει τὸ τικτόμενον ῥαγέντων τῶν ὑμένων ἢ ἐκτὸς ὅλον γίνεται ἢ εἰς τὴν γῆς καταφέρεται, ἀλλ’ ἄλλος ἐπ᾿ ἄλλῳ. ὃ πάλιν μὴ δυνάμενοι ὡρισμένως καὶ ἀκριβῶς σταθμήσασθαι οἱ Χαλδαῖοι ἐκπεσοῦνται τοῦ δεόντωςξ τὴν τῆς ἀποτέξεως ὥραν ὁρίζειν. μὲν οὖν ἐπαγγέλλονται ἐπὶ τοῖς τῆς ἀποτέξεως χρόνοις οἱ Χαλδαῖοι τὸν ὠροσκόπον γίνώσκειν, οὐκ ισασι δέ, ἐκ τούτων συμφανές· ὅτι δὲ οὐδὲ τὸ ὡροσκόπιον ἀπλανὲς αὐτοῖς ἐστι, πάρεστιν ἐπιλογίζεσθαι. ὅταν γὰρ λέγωσιν ὅτι ὁ προσεδρεύων τῇ ὠδινούσῃ ἅμα τῇ ἀποτέξει δίσκῳ σημαίνει τῷ ἀπὸ τῆς ἀκρωρείας ἀστεροσκοποῦντι Χαλδαίῳ κἀκεῖνος εἰς οὐρανὸν ἀποβλέπων παρασημαίνεται τὸ ἀνίσχον ζῴδιον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπιδείξωμεν αὐτοῖς ὅτι τῆς ἀποτέξεως ἀορίστου τυΓχανούσης, καθὼς μικρῷ πρότερον παρεστήσαμεν, στήσαμεν., οὐδὲ τῷ δίσκῳ ταύτην διασημαίνειν εὔκολον.

ἐστι τὸ πότε Μήσεται ἀπότεξιν εἶναι· ἆρά γε ὅταν ἄρξηται προκύπτειν εἰς τὸν θυραῖον <ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον> ἢ ὅλον ἐξίσχῃ ἢ ὅταν εἰς τὴν γῆν ἐνεχθῇ; οὐδ᾿ ἐν ἑκάστῳ τούτων δυνατόν ἐστι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀποτέξεως καταλαβέσθαι ἢ χρόνον ὁρίζειν. καὶ γὰρ διὰ πάραστημα ψυχῆς καὶ δι᾿ ἐπιτηδειότητα σώματος καὶ διὰ προαίρεσιν. τῶν τόπων κοὶ διὰ ἐμπειρίαν μαίας καὶ ἄλλας ἀπείρους προφάσεις οὐχ ὁ αὐτός ἐστι χρόνος καθ᾿ ὃν προκύπτει τὸ τικτόμενον ῥαγέντων τῶν ὑμένων ἢ ἐκτὸς ὅλον γίνεται ἢ εἰς τὴν γῆς καταφέρεται, ἀλλ’ ἄλλος ἐπ᾿ ἄλλῳ. ὃ πάλιν μὴ δυνάμενοι ὡρισμένως καὶ ἀκριβῶς σταθμήσασθαι οἱ Χαλδαῖοι ἐκπεσοῦνται τοῦ δεόντωςξ τὴν τῆς ἀποτέξεως ὥραν ὁρίζειν. μὲν οὖν ἐπαγγέλλονται ἐπὶ τοῖς τῆς ἀποτέξεως χρόνοις οἱ Χαλδαῖοι τὸν ὠροσκόπον γίνώσκειν, οὐκ ισασι δέ, ἐκ τούτων συμφανές· ὅτι δὲ οὐδὲ τὸ ὡροσκόπιον ἀπλανὲς αὐτοῖς ἐστι, πάρεστιν ἐπιλογίζεσθαι. ὅταν γὰρ λέγωσιν ὅτι ὁ προσεδρεύων τῇ ὠδινούσῃ ἅμα τῇ ἀποτέξει δίσκῳ σημαίνει τῷ ἀπὸ τῆς ἀκρωρείας ἀστεροσκοποῦντι Χαλδαίῳ κἀκεῖνος εἰς οὐρανὸν ἀποβλέπων παρασημαίνεται τὸ ἀνίσχον ζῴδιον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπιδείξωμεν αὐτοῖς ὅτι τῆς ἀποτέξεως ἀορίστου τυΓχανούσης, καθὼς μικρῷ πρότερον παρεστήσαμεν, στήσαμεν., οὐδὲ τῷ δίσκῳ ταύτην διασημαίνειν εὔκολον.

ἐστι τὸ πότε Μήσεται ἀπότεξιν εἶναι· ἆρά γε ὅταν ἄρξηται προκύπτειν εἰς τὸν θυραῖον <ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον> ἢ ὅλον ἐξίσχῃ ἢ ὅταν εἰς τὴν γῆν ἐνεχθῇ; οὐδ᾿ ἐν ἑκάστῳ τούτων δυνατόν ἐστι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀποτέξεως καταλαβέσθαι ἢ χρόνον ὁρίζειν. καὶ γὰρ διὰ πάραστημα ψυχῆς καὶ δι᾿ ἐπιτηδειότητα σώματος καὶ διὰ προαίρεσιν. τῶν τόπων κοὶ διὰ ἐμπειρίαν μαίας καὶ ἄλλας ἀπείρους προφάσεις οὐχ ὁ αὐτός ἐστι χρόνος καθ᾿ ὃν προκύπτει τὸ τικτόμενον ῥαγέντων τῶν ὑμένων ἢ ἐκτὸς ὅλον γίνεται ἢ εἰς τὴν γῆς καταφέρεται, ἀλλ’ ἄλλος ἐπ᾿ ἄλλῳ. ὃ πάλιν μὴ δυνάμενοι ὡρισμένως καὶ ἀκριβῶς σταθμήσασθαι οἱ Χαλδαῖοι ἐκπεσοῦνται τοῦ δεόντωςξ τὴν τῆς ἀποτέξεως ὥραν ὁρίζειν. μὲν οὖν ἐπαγγέλλονται ἐπὶ τοῖς τῆς ἀποτέξεως χρόνοις οἱ Χαλδαῖοι τὸν ὠροσκόπον γίνώσκειν, οὐκ ισασι δέ, ἐκ τούτων συμφανές· ὅτι δὲ οὐδὲ τὸ ὡροσκόπιον ἀπλανὲς αὐτοῖς ἐστι, πάρεστιν ἐπιλογίζεσθαι. ὅταν γὰρ λέγωσιν ὅτι ὁ προσεδρεύων τῇ ὠδινούσῃ ἅμα τῇ ἀποτέξει δίσκῳ σημαίνει τῷ ἀπὸ τῆς ἀκρωρείας ἀστεροσκοποῦντι Χαλδαίῳ κἀκεῖνος εἰς οὐρανὸν ἀποβλέπων παρασημαίνεται τὸ ἀνίσχον ζῴδιον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπιδείξωμεν αὐτοῖς ὅτι τῆς ἀποτέξεως ἀορίστου τυΓχανούσης, καθὼς μικρῷ πρότερον παρεστήσαμεν, στήσαμεν., οὐδὲ τῷ δίσκῳ ταύτην διασημαίνειν εὔκολον.

ἐστι τὸ πότε Μήσεται ἀπότεξιν εἶναι· ἆρά γε ὅταν ἄρξηται προκύπτειν εἰς τὸν θυραῖον <ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον> ἢ ὅλον ἐξίσχῃ ἢ ὅταν εἰς τὴν γῆν ἐνεχθῇ; οὐδ᾿ ἐν ἑκάστῳ τούτων δυνατόν ἐστι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀποτέξεως καταλαβέσθαι ἢ χρόνον ὁρίζειν. καὶ γὰρ διὰ πάραστημα ψυχῆς καὶ δι᾿ ἐπιτηδειότητα σώματος καὶ διὰ προαίρεσιν. τῶν τόπων κοὶ διὰ ἐμπειρίαν μαίας καὶ ἄλλας ἀπείρους προφάσεις οὐχ ὁ αὐτός ἐστι χρόνος καθ᾿ ὃν προκύπτει τὸ τικτόμενον ῥαγέντων τῶν ὑμένων ἢ ἐκτὸς ὅλον γίνεται ἢ εἰς τὴν γῆς καταφέρεται, ἀλλ’ ἄλλος ἐπ᾿ ἄλλῳ. ὃ πάλιν μὴ δυνάμενοι ὡρισμένως καὶ ἀκριβῶς σταθμήσασθαι οἱ Χαλδαῖοι ἐκπεσοῦνται τοῦ δεόντωςξ τὴν τῆς ἀποτέξεως ὥραν ὁρίζειν. μὲν οὖν ἐπαγγέλλονται ἐπὶ τοῖς τῆς ἀποτέξεως χρόνοις οἱ Χαλδαῖοι τὸν ὠροσκόπον γίνώσκειν, οὐκ ισασι δέ, ἐκ τούτων συμφανές· ὅτι δὲ οὐδὲ τὸ ὡροσκόπιον ἀπλανὲς αὐτοῖς ἐστι, πάρεστιν ἐπιλογίζεσθαι. ὅταν γὰρ λέγωσιν ὅτι ὁ προσεδρεύων τῇ ὠδινούσῃ ἅμα τῇ ἀποτέξει δίσκῳ σημαίνει τῷ ἀπὸ τῆς ἀκρωρείας ἀστεροσκοποῦντι Χαλδαίῳ κἀκεῖνος εἰς οὐρανὸν ἀποβλέπων παρασημαίνεται τὸ ἀνίσχον ζῴδιον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπιδείξωμεν αὐτοῖς ὅτι τῆς ἀποτέξεως ἀορίστου τυΓχανούσης, καθὼς μικρῷ πρότερον παρεστήσαμεν, στήσαμεν., οὐδὲ τῷ δίσκῳ ταύτην διασημαίνειν εὔκολον.

ἐστι τὸ πότε Μήσεται ἀπότεξιν εἶναι· ἆρά γε ὅταν ἄρξηται προκύπτειν εἰς τὸν θυραῖον <ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον> ἢ ὅλον ἐξίσχῃ ἢ ὅταν εἰς τὴν γῆν ἐνεχθῇ; οὐδ᾿ ἐν ἑκάστῳ τούτων δυνατόν ἐστι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀποτέξεως καταλαβέσθαι ἢ χρόνον ὁρίζειν. καὶ γὰρ διὰ πάραστημα ψυχῆς καὶ δι᾿ ἐπιτηδειότητα σώματος καὶ διὰ προαίρεσιν. τῶν τόπων κοὶ διὰ ἐμπειρίαν μαίας καὶ ἄλλας ἀπείρους προφάσεις οὐχ ὁ αὐτός ἐστι χρόνος καθ᾿ ὃν προκύπτει τὸ τικτόμενον ῥαγέντων τῶν ὑμένων ἢ ἐκτὸς ὅλον γίνεται ἢ εἰς τὴν γῆς καταφέρεται, ἀλλ’ ἄλλος ἐπ᾿ ἄλλῳ. ὃ πάλιν μὴ δυνάμενοι ὡρισμένως καὶ ἀκριβῶς σταθμήσασθαι οἱ Χαλδαῖοι ἐκπεσοῦνται τοῦ δεόντωςξ τὴν τῆς ἀποτέξεως ὥραν ὁρίζειν. μὲν οὖν ἐπαγγέλλονται ἐπὶ τοῖς τῆς ἀποτέξεως χρόνοις οἱ Χαλδαῖοι τὸν ὠροσκόπον γίνώσκειν, οὐκ ισασι δέ, ἐκ τούτων συμφανές· ὅτι δὲ οὐδὲ τὸ ὡροσκόπιον ἀπλανὲς αὐτοῖς ἐστι, πάρεστιν ἐπιλογίζεσθαι. ὅταν γὰρ λέγωσιν ὅτι ὁ προσεδρεύων τῇ ὠδινούσῃ ἅμα τῇ ἀποτέξει δίσκῳ σημαίνει τῷ ἀπὸ τῆς ἀκρωρείας ἀστεροσκοποῦντι Χαλδαίῳ κἀκεῖνος εἰς οὐρανὸν ἀποβλέπων παρασημαίνεται τὸ ἀνίσχον ζῴδιον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπιδείξωμεν αὐτοῖς ὅτι τῆς ἀποτέξεως ἀορίστου τυΓχανούσης, καθὼς μικρῷ πρότερον παρεστήσαμεν, στήσαμεν., οὐδὲ τῷ δίσκῳ ταύτην διασημαίνειν εὔκολον.

ἐστι τὸ πότε Μήσεται ἀπότεξιν εἶναι· ἆρά γε ὅταν ἄρξηται προκύπτειν εἰς τὸν θυραῖον <ἀέρα τὸ ἀποτικτόμενον> ἢ ὅλον ἐξίσχῃ ἢ ὅταν εἰς τὴν γῆν ἐνεχθῇ; οὐδ᾿ ἐν ἑκάστῳ τούτων δυνατόν ἐστι τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀποτέξεως καταλαβέσθαι ἢ χρόνον ὁρίζειν. καὶ γὰρ διὰ πάραστημα ψυχῆς καὶ δι᾿ ἐπιτηδειότητα σώματος καὶ διὰ προαίρεσιν. τῶν τόπων κοὶ διὰ ἐμπειρίαν μαίας καὶ ἄλλας ἀπείρους προφάσεις οὐχ ὁ αὐτός ἐστι χρόνος καθ᾿ ὃν προκύπτει τὸ τικτόμενον ῥαγέντων τῶν ὑμένων ἢ ἐκτὸς ὅλον γίνεται ἢ εἰς τὴν γῆς καταφέρεται, ἀλλ’ ἄλλος ἐπ᾿ ἄλλῳ. ὃ πάλιν μὴ δυνάμενοι ὡρισμένως καὶ ἀκριβῶς σταθμήσασθαι οἱ Χαλδαῖοι ἐκπεσοῦνται τοῦ δεόντωςξ τὴν τῆς ἀποτέξεως ὥραν ὁρίζειν. μὲν οὖν ἐπαγγέλλονται ἐπὶ τοῖς τῆς ἀποτέξεως χρόνοις οἱ Χαλδαῖοι τὸν ὠροσκόπον γίνώσκειν, οὐκ ισασι δέ, ἐκ τούτων συμφανές· ὅτι δὲ οὐδὲ τὸ ὡροσκόπιον ἀπλανὲς αὐτοῖς ἐστι, πάρεστιν ἐπιλογίζεσθαι. ὅταν γὰρ λέγωσιν ὅτι ὁ προσεδρεύων τῇ ὠδινούσῃ ἅμα τῇ ἀποτέξει δίσκῳ σημαίνει τῷ ἀπὸ τῆς ἀκρωρείας ἀστεροσκοποῦντι Χαλδαίῳ κἀκεῖνος εἰς οὐρανὸν ἀποβλέπων παρασημαίνεται τὸ ἀνίσχον ζῴδιον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπιδείξωμεν αὐτοῖς ὅτι τῆς ἀποτέξεως ἀορίστου τυΓχανούσης, καθὼς μικρῷ πρότερον παρεστήσαμεν, στήσαμεν., οὐδὲ τῷ δίσκῳ ταύτην διασημαίνειν εὔκολον.

175 CONTRA HERESES LIB. IV. 3076 ῶν, ἐξ ὧν οὐκ εναρμόνιον τι καὶ σύμφωνο A non congruens quoddam et concinens exsistal system ἱστημ᾽ ἂν γένοιτο'. Ο δ᾽ ἅπας κόσμος καὶ τὰ ma. Universus autem mundus ejusque partes per ούτου μέρη κατά πάντα ὁμοίως εναρμονίως καὶ omnia pariter congruenter et concinenter conditus υμφώνως σύγκειται. Οἱ δὲ ἐναρμόνιοι καὶ σύμφω est. Congruentes autem et concinentes rationes con- οι λόγοι σώζονται, καθάπερ προειρήκαμεν, τοῖς servantur, sicuti praediximus, duplis et triplis di- επλασίοις καὶ τριπλασίοις διαστήμασιν. Εἰ δὴ πι stantiis. Ergo si tidem adjunximus Archimedi in στὸν τὸν ᾿Αρχιμήδην ἡγησάμεθα ἐν μόνῳ τῷ πρώτῳ sola prima distantia, que est a luna ad terram, fa- ἀποστήματι τῷ ἀπὸ σελήνης μέχρι γῆς, ῥᾴδιον καὶ cile est et reliquas secundum duplum et triplum τὰ λοιπὰ κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον αὔξοντα augentem reperire. Esto igitur secundum Archi- εὑρεῖν. Εστω δὴ κατὰ τὸν ᾿Αρχιμήδην τὸ ἀπὸ γῆς melem distantia a terra ad lunam stadiorum 5544130, μέχρι σελήνης ἀπόστημα σταδίων μυριάδ. φνδ erit igitur hujus duplus numerus stadiorum, quæ μονάδων δρλ', ἔσται μὲν δὴ τούτου διπλάσιος ἁμι distat sol a luna, 11088260, a terra autem distat Ο μός σταδίων ὧν ἀφέστηκεν ὁ ἥλιος τῆς σελήνης sol stadiorum 16652390; ct Venus vero distat a μυριάδαρη καὶ ης;'. ἀπὸ δὲ τῆς γῆς ἀφέστηκεν sole quidem stadiorum 16632390, a terra autem ο ήλιος σταδίων [μυριάδ.] αχ γ' καὶ βτη. καὶ Αφρο- 53264780 stalia, Mercurius autem a Venere quidem δίτη δὲ ἀφέστηκεν ἀπὸ μὲν ἡλίου σταδίων μυριάδ. Β distat stadiorum 22176520, a terra autem 55443300 αχές καὶ σταδίους βοη', ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδων γτας stadia ; Mars autem a Mercurio distat stadiorum σταδίους δαπ', Ἑρμῆς δὲ Αφροδίτη; μὲν ἀφέστηκε 49897170, a terra autem 105338470 stadia ; Jupiter σταδίων μυριάδων βτιο σταδίων σφκ', ἀπὸ δὲ γῆς autem a Marte quidem distat 44353040 72 - 73 μυριάδων ε πεντακόσια με σταδίους απ'. "Αρης δὲ stadia, a terra autem 449691510 stadia ; Saturnus Ἑρμοῦ μὲν ἀφέστηκε σταδ. μυριάδ. δεπθ', στα- a Jove quidem distat stadiorum 149691510, a terra δίους δρό, ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδε μυριάδα καὶ φλγ', autem 299383020 stadia. σταδίους πνο. Ζεὺς δὲ Αρεως μὲν ἀφέστηκε μυριάδ. δυλες, σταδίους γμ'', ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδ. [μυριάδα] καὶ διέθ' [p. 49-51.] σταδίους αφί. Κρόνος ἀπὸ μὲν Διὸς ἀφέστηκε σταδίων μυριάδε μυριάδα και 850 *, σταδίους αφι', ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδ. μυριάδας β' και το θήλης, σταδίους γκ τοσούτου πόνου γεγενημένην; οὐκ ἀχρεῖος δέ μοι οὑτοσὶ ὁ Πτολεμαῖος ὁ τούτων μεριμνητής δοκεῖ· τοῦτο δὲ μόνον λυπεί, ὡς πρόσφατος γεννηθεὶς οὐκ εύχρηστος γεγένηται γιγάντων παισὶν ", οἳ τὰ μέτρα ταῦτα ηγνοηκότες ἐγγὺς νομίζοντες εἶναι ύψη ούρα τοῦ πύργου μάτην ἐπεχείρησαν ποιεῖν, οἷς εἰ 18 κατ' ἐκεῖνο παρὼν τὰ μέτρα διηγήσατο, οὐκ ἂν μάτην τετολμήκεισαν. Εἰ δέ τις τούτῳ φάσκει ἀπιστεῖν, μετρήσας πειθέσθω· ταύτης γὰρ φανερωτέραν ἀπό- δειξιν οὐκ ἔχει πρὸς τοὺς ἀπίστους. Ο ματαιοπονου 18 ψυχῆς φυτιώσεως καὶ πίστεως ἀπίστου, ἵνα πάν τως Πτολεμαῖος σοφός νομίζηται παρὰ τοῖς τὴν ὁμοίαν σοφίαν ήσκηκόσι. 11 C κρίναντες καὶ λόγου άξια νομίσαντες αἱρέσεις ἀμέ- τρους καὶ ἀπείρους συνεστήσαντο. αν εἷς μὲν Κοι λάρβασης, ὃς διὰ μέτρων καὶ ἀριθμῶν ἐκτίθεσθαι D θεοσέβειαν ἐπιχειρεῖ · καὶ ἕτεροι δὲ ὁμοίως οὓς ἐπιδείξομεν, ἐπὰν τὰ περὶ αὐτῶν ἀρξώμεθα λέγειν, οι Πυθαγορείῳ ψήφῳ ὡς δυνατῇ προσέχουσι καὶ τὴν ἀσφαλῆ φιλοσοφίαν δι' ἀριθμῶν καὶ στοιχείων σχε διάζουσι μαντευόμενοι μάταια· ὧν ὁμοίως 10 λόγους ερανισάμενοι " τινες ἀποπλανῶσιν ιδιώτας, προγνω στικούς 18 ἑαυτοὺς φάσκοντες ἔσθ' ὅτε διὰ τοῦ πολλά μαντεύεσθαι ἐν ἐπιτυγχάνοντες καὶ ἐπὶ μὲν τοῖς πολλοῖς ἀποτεύγμασι μὴ αἰδούμενοι, ἐπὶ δὲ τῷ ἑνὶ . cum labore peractam ? Non inutilis autem mihi bicce Ptolemæus videtur harum verum scrutator, nisi quod hoc tamen dolet, quod nuper admodum natus usni esse non potuit gigantum filiis, qui harum mensurarum ignari, prope abesse rati altitudinem cœli, turrem incassum periclitati sunt struere, quibus si illo tempore praesens mensuras exposuis set, non illi incassum periclitati forent. Sin vero quispiam se huic fidem non habere profitebitur, ipse mensus fidem habere discat; hae quidem aper- tiorem demonstrationem non habet incredulis. 0 frustra laborantem animi sulfationem et infidum fidem, ut quovis pacto Ptolemaeus sapiens existime- tur apud eos, qui parem sapientiam professi sunt. gia arbitrati et studio digna lereses iuuensas et infinitas condiderunt. Ex quibus unus Colarbasus, qui per mensuras et numeros explicare religionem deorum conatur, et alii similiter, quos ostendens, quando commenta corum recensere ordiemur, qui Pyllagoreum computum tanquam efficacem sequun- tur et stabilem philosophiam per numeros et ele- menta comminiscuntur hariolati vana. Quorum tamen rationes sulfurati quidam in errores agunt inperi- tos, cum se prognosticos appellant, qui quidem, cam multa vaticinans ; unum quoddam assequuntur, et in multis quæ „on contigerunt haud Crubescunt, in VARIE LECTIONES. 16 . - 1 σύστημα γένοιτο G, Μ. πάντας G, Μ. · ἀπόστεμα corr. C. αριη' C. Εβερ C. * διπλ βρο C. C. 350. Αρξο C, δε Μ. " μυριάδας β' καὶ θηλής, μυριάδα και θέλης (, • Apò' M. το ο πάσιν C. 11 οἷς ὡς εἰ G. 18 ματαιοπόνου και C. " πάντων (. 10 ἐκιορεῖ Go γνωστικούς C. " ' γμ. ημ' Γ., Μ. • Στην μυριάδα καὶ βέλη Μ. νομοίους C, 38, : ὅμως? " έρανίσαμεν· οἵτι 12. Τίς οὐ θαυμάσει τὴν τοσαύτην φροντίδα μετά 13. Τούτοις ἐν μέρει επισχόντες τινὲς ὡς μεγάλα 12. Quis non admirabitur tantam solertiam tanto 13. Ilec sua quisque ratione secuti tanquam ma-

175 CONTRA HERESES LIB. IV. 3076 ῶν, ἐξ ὧν οὐκ εναρμόνιον τι καὶ σύμφωνο A non congruens quoddam et concinens exsistal system ἱστημ᾽ ἂν γένοιτο'. Ο δ᾽ ἅπας κόσμος καὶ τὰ ma. Universus autem mundus ejusque partes per ούτου μέρη κατά πάντα ὁμοίως εναρμονίως καὶ omnia pariter congruenter et concinenter conditus υμφώνως σύγκειται. Οἱ δὲ ἐναρμόνιοι καὶ σύμφω est. Congruentes autem et concinentes rationes con- οι λόγοι σώζονται, καθάπερ προειρήκαμεν, τοῖς servantur, sicuti praediximus, duplis et triplis di- επλασίοις καὶ τριπλασίοις διαστήμασιν. Εἰ δὴ πι stantiis. Ergo si tidem adjunximus Archimedi in στὸν τὸν ᾿Αρχιμήδην ἡγησάμεθα ἐν μόνῳ τῷ πρώτῳ sola prima distantia, que est a luna ad terram, fa- ἀποστήματι τῷ ἀπὸ σελήνης μέχρι γῆς, ῥᾴδιον καὶ cile est et reliquas secundum duplum et triplum τὰ λοιπὰ κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον αὔξοντα augentem reperire. Esto igitur secundum Archi- εὑρεῖν. Εστω δὴ κατὰ τὸν ᾿Αρχιμήδην τὸ ἀπὸ γῆς melem distantia a terra ad lunam stadiorum 5544130, μέχρι σελήνης ἀπόστημα σταδίων μυριάδ. φνδ erit igitur hujus duplus numerus stadiorum, quæ μονάδων δρλ', ἔσται μὲν δὴ τούτου διπλάσιος ἁμι distat sol a luna, 11088260, a terra autem distat Ο μός σταδίων ὧν ἀφέστηκεν ὁ ἥλιος τῆς σελήνης sol stadiorum 16652390; ct Venus vero distat a μυριάδαρη καὶ ης;'. ἀπὸ δὲ τῆς γῆς ἀφέστηκεν sole quidem stadiorum 16632390, a terra autem ο ήλιος σταδίων [μυριάδ.] αχ γ' καὶ βτη. καὶ Αφρο- 53264780 stalia, Mercurius autem a Venere quidem δίτη δὲ ἀφέστηκεν ἀπὸ μὲν ἡλίου σταδίων μυριάδ. Β distat stadiorum 22176520, a terra autem 55443300 αχές καὶ σταδίους βοη', ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδων γτας stadia ; Mars autem a Mercurio distat stadiorum σταδίους δαπ', Ἑρμῆς δὲ Αφροδίτη; μὲν ἀφέστηκε 49897170, a terra autem 105338470 stadia ; Jupiter σταδίων μυριάδων βτιο σταδίων σφκ', ἀπὸ δὲ γῆς autem a Marte quidem distat 44353040 72 - 73 μυριάδων ε πεντακόσια με σταδίους απ'. "Αρης δὲ stadia, a terra autem 449691510 stadia ; Saturnus Ἑρμοῦ μὲν ἀφέστηκε σταδ. μυριάδ. δεπθ', στα- a Jove quidem distat stadiorum 149691510, a terra δίους δρό, ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδε μυριάδα καὶ φλγ', autem 299383020 stadia. σταδίους πνο. Ζεὺς δὲ Αρεως μὲν ἀφέστηκε μυριάδ. δυλες, σταδίους γμ'', ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδ. [μυριάδα] καὶ διέθ' [p. 49-51.] σταδίους αφί. Κρόνος ἀπὸ μὲν Διὸς ἀφέστηκε σταδίων μυριάδε μυριάδα και 850 *, σταδίους αφι', ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδ. μυριάδας β' και το θήλης, σταδίους γκ τοσούτου πόνου γεγενημένην; οὐκ ἀχρεῖος δέ μοι οὑτοσὶ ὁ Πτολεμαῖος ὁ τούτων μεριμνητής δοκεῖ· τοῦτο δὲ μόνον λυπεί, ὡς πρόσφατος γεννηθεὶς οὐκ εύχρηστος γεγένηται γιγάντων παισὶν ", οἳ τὰ μέτρα ταῦτα ηγνοηκότες ἐγγὺς νομίζοντες εἶναι ύψη ούρα τοῦ πύργου μάτην ἐπεχείρησαν ποιεῖν, οἷς εἰ 18 κατ' ἐκεῖνο παρὼν τὰ μέτρα διηγήσατο, οὐκ ἂν μάτην τετολμήκεισαν. Εἰ δέ τις τούτῳ φάσκει ἀπιστεῖν, μετρήσας πειθέσθω· ταύτης γὰρ φανερωτέραν ἀπό- δειξιν οὐκ ἔχει πρὸς τοὺς ἀπίστους. Ο ματαιοπονου 18 ψυχῆς φυτιώσεως καὶ πίστεως ἀπίστου, ἵνα πάν τως Πτολεμαῖος σοφός νομίζηται παρὰ τοῖς τὴν ὁμοίαν σοφίαν ήσκηκόσι. 11 C κρίναντες καὶ λόγου άξια νομίσαντες αἱρέσεις ἀμέ- τρους καὶ ἀπείρους συνεστήσαντο. αν εἷς μὲν Κοι λάρβασης, ὃς διὰ μέτρων καὶ ἀριθμῶν ἐκτίθεσθαι D θεοσέβειαν ἐπιχειρεῖ · καὶ ἕτεροι δὲ ὁμοίως οὓς ἐπιδείξομεν, ἐπὰν τὰ περὶ αὐτῶν ἀρξώμεθα λέγειν, οι Πυθαγορείῳ ψήφῳ ὡς δυνατῇ προσέχουσι καὶ τὴν ἀσφαλῆ φιλοσοφίαν δι' ἀριθμῶν καὶ στοιχείων σχε διάζουσι μαντευόμενοι μάταια· ὧν ὁμοίως 10 λόγους ερανισάμενοι " τινες ἀποπλανῶσιν ιδιώτας, προγνω στικούς 18 ἑαυτοὺς φάσκοντες ἔσθ' ὅτε διὰ τοῦ πολλά μαντεύεσθαι ἐν ἐπιτυγχάνοντες καὶ ἐπὶ μὲν τοῖς πολλοῖς ἀποτεύγμασι μὴ αἰδούμενοι, ἐπὶ δὲ τῷ ἑνὶ . cum labore peractam ? Non inutilis autem mihi bicce Ptolemæus videtur harum verum scrutator, nisi quod hoc tamen dolet, quod nuper admodum natus usni esse non potuit gigantum filiis, qui harum mensurarum ignari, prope abesse rati altitudinem cœli, turrem incassum periclitati sunt struere, quibus si illo tempore praesens mensuras exposuis set, non illi incassum periclitati forent. Sin vero quispiam se huic fidem non habere profitebitur, ipse mensus fidem habere discat; hae quidem aper- tiorem demonstrationem non habet incredulis. 0 frustra laborantem animi sulfationem et infidum fidem, ut quovis pacto Ptolemaeus sapiens existime- tur apud eos, qui parem sapientiam professi sunt. gia arbitrati et studio digna lereses iuuensas et infinitas condiderunt. Ex quibus unus Colarbasus, qui per mensuras et numeros explicare religionem deorum conatur, et alii similiter, quos ostendens, quando commenta corum recensere ordiemur, qui Pyllagoreum computum tanquam efficacem sequun- tur et stabilem philosophiam per numeros et ele- menta comminiscuntur hariolati vana. Quorum tamen rationes sulfurati quidam in errores agunt inperi- tos, cum se prognosticos appellant, qui quidem, cam multa vaticinans ; unum quoddam assequuntur, et in multis quæ „on contigerunt haud Crubescunt, in VARIE LECTIONES. 16 . - 1 σύστημα γένοιτο G, Μ. πάντας G, Μ. · ἀπόστεμα corr. C. αριη' C. Εβερ C. * διπλ βρο C. C. 350. Αρξο C, δε Μ. " μυριάδας β' καὶ θηλής, μυριάδα και θέλης (, • Apò' M. το ο πάσιν C. 11 οἷς ὡς εἰ G. 18 ματαιοπόνου και C. " πάντων (. 10 ἐκιορεῖ Go γνωστικούς C. " ' γμ. ημ' Γ., Μ. • Στην μυριάδα καὶ βέλη Μ. νομοίους C, 38, : ὅμως? " έρανίσαμεν· οἵτι 12. Τίς οὐ θαυμάσει τὴν τοσαύτην φροντίδα μετά 13. Τούτοις ἐν μέρει επισχόντες τινὲς ὡς μεγάλα 12. Quis non admirabitur tantam solertiam tanto 13. Ilec sua quisque ratione secuti tanquam ma-

175 CONTRA HERESES LIB. IV. 3076 ῶν, ἐξ ὧν οὐκ εναρμόνιον τι καὶ σύμφωνο A non congruens quoddam et concinens exsistal system ἱστημ᾽ ἂν γένοιτο'. Ο δ᾽ ἅπας κόσμος καὶ τὰ ma. Universus autem mundus ejusque partes per ούτου μέρη κατά πάντα ὁμοίως εναρμονίως καὶ omnia pariter congruenter et concinenter conditus υμφώνως σύγκειται. Οἱ δὲ ἐναρμόνιοι καὶ σύμφω est. Congruentes autem et concinentes rationes con- οι λόγοι σώζονται, καθάπερ προειρήκαμεν, τοῖς servantur, sicuti praediximus, duplis et triplis di- επλασίοις καὶ τριπλασίοις διαστήμασιν. Εἰ δὴ πι stantiis. Ergo si tidem adjunximus Archimedi in στὸν τὸν ᾿Αρχιμήδην ἡγησάμεθα ἐν μόνῳ τῷ πρώτῳ sola prima distantia, que est a luna ad terram, fa- ἀποστήματι τῷ ἀπὸ σελήνης μέχρι γῆς, ῥᾴδιον καὶ cile est et reliquas secundum duplum et triplum τὰ λοιπὰ κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον αὔξοντα augentem reperire. Esto igitur secundum Archi- εὑρεῖν. Εστω δὴ κατὰ τὸν ᾿Αρχιμήδην τὸ ἀπὸ γῆς melem distantia a terra ad lunam stadiorum 5544130, μέχρι σελήνης ἀπόστημα σταδίων μυριάδ. φνδ erit igitur hujus duplus numerus stadiorum, quæ μονάδων δρλ', ἔσται μὲν δὴ τούτου διπλάσιος ἁμι distat sol a luna, 11088260, a terra autem distat Ο μός σταδίων ὧν ἀφέστηκεν ὁ ἥλιος τῆς σελήνης sol stadiorum 16652390; ct Venus vero distat a μυριάδαρη καὶ ης;'. ἀπὸ δὲ τῆς γῆς ἀφέστηκεν sole quidem stadiorum 16632390, a terra autem ο ήλιος σταδίων [μυριάδ.] αχ γ' καὶ βτη. καὶ Αφρο- 53264780 stalia, Mercurius autem a Venere quidem δίτη δὲ ἀφέστηκεν ἀπὸ μὲν ἡλίου σταδίων μυριάδ. Β distat stadiorum 22176520, a terra autem 55443300 αχές καὶ σταδίους βοη', ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδων γτας stadia ; Mars autem a Mercurio distat stadiorum σταδίους δαπ', Ἑρμῆς δὲ Αφροδίτη; μὲν ἀφέστηκε 49897170, a terra autem 105338470 stadia ; Jupiter σταδίων μυριάδων βτιο σταδίων σφκ', ἀπὸ δὲ γῆς autem a Marte quidem distat 44353040 72 - 73 μυριάδων ε πεντακόσια με σταδίους απ'. "Αρης δὲ stadia, a terra autem 449691510 stadia ; Saturnus Ἑρμοῦ μὲν ἀφέστηκε σταδ. μυριάδ. δεπθ', στα- a Jove quidem distat stadiorum 149691510, a terra δίους δρό, ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδε μυριάδα καὶ φλγ', autem 299383020 stadia. σταδίους πνο. Ζεὺς δὲ Αρεως μὲν ἀφέστηκε μυριάδ. δυλες, σταδίους γμ'', ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδ. [μυριάδα] καὶ διέθ' [p. 49-51.] σταδίους αφί. Κρόνος ἀπὸ μὲν Διὸς ἀφέστηκε σταδίων μυριάδε μυριάδα και 850 *, σταδίους αφι', ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδ. μυριάδας β' και το θήλης, σταδίους γκ τοσούτου πόνου γεγενημένην; οὐκ ἀχρεῖος δέ μοι οὑτοσὶ ὁ Πτολεμαῖος ὁ τούτων μεριμνητής δοκεῖ· τοῦτο δὲ μόνον λυπεί, ὡς πρόσφατος γεννηθεὶς οὐκ εύχρηστος γεγένηται γιγάντων παισὶν ", οἳ τὰ μέτρα ταῦτα ηγνοηκότες ἐγγὺς νομίζοντες εἶναι ύψη ούρα τοῦ πύργου μάτην ἐπεχείρησαν ποιεῖν, οἷς εἰ 18 κατ' ἐκεῖνο παρὼν τὰ μέτρα διηγήσατο, οὐκ ἂν μάτην τετολμήκεισαν. Εἰ δέ τις τούτῳ φάσκει ἀπιστεῖν, μετρήσας πειθέσθω· ταύτης γὰρ φανερωτέραν ἀπό- δειξιν οὐκ ἔχει πρὸς τοὺς ἀπίστους. Ο ματαιοπονου 18 ψυχῆς φυτιώσεως καὶ πίστεως ἀπίστου, ἵνα πάν τως Πτολεμαῖος σοφός νομίζηται παρὰ τοῖς τὴν ὁμοίαν σοφίαν ήσκηκόσι. 11 C κρίναντες καὶ λόγου άξια νομίσαντες αἱρέσεις ἀμέ- τρους καὶ ἀπείρους συνεστήσαντο. αν εἷς μὲν Κοι λάρβασης, ὃς διὰ μέτρων καὶ ἀριθμῶν ἐκτίθεσθαι D θεοσέβειαν ἐπιχειρεῖ · καὶ ἕτεροι δὲ ὁμοίως οὓς ἐπιδείξομεν, ἐπὰν τὰ περὶ αὐτῶν ἀρξώμεθα λέγειν, οι Πυθαγορείῳ ψήφῳ ὡς δυνατῇ προσέχουσι καὶ τὴν ἀσφαλῆ φιλοσοφίαν δι' ἀριθμῶν καὶ στοιχείων σχε διάζουσι μαντευόμενοι μάταια· ὧν ὁμοίως 10 λόγους ερανισάμενοι " τινες ἀποπλανῶσιν ιδιώτας, προγνω στικούς 18 ἑαυτοὺς φάσκοντες ἔσθ' ὅτε διὰ τοῦ πολλά μαντεύεσθαι ἐν ἐπιτυγχάνοντες καὶ ἐπὶ μὲν τοῖς πολλοῖς ἀποτεύγμασι μὴ αἰδούμενοι, ἐπὶ δὲ τῷ ἑνὶ . cum labore peractam ? Non inutilis autem mihi bicce Ptolemæus videtur harum verum scrutator, nisi quod hoc tamen dolet, quod nuper admodum natus usni esse non potuit gigantum filiis, qui harum mensurarum ignari, prope abesse rati altitudinem cœli, turrem incassum periclitati sunt struere, quibus si illo tempore praesens mensuras exposuis set, non illi incassum periclitati forent. Sin vero quispiam se huic fidem non habere profitebitur, ipse mensus fidem habere discat; hae quidem aper- tiorem demonstrationem non habet incredulis. 0 frustra laborantem animi sulfationem et infidum fidem, ut quovis pacto Ptolemaeus sapiens existime- tur apud eos, qui parem sapientiam professi sunt. gia arbitrati et studio digna lereses iuuensas et infinitas condiderunt. Ex quibus unus Colarbasus, qui per mensuras et numeros explicare religionem deorum conatur, et alii similiter, quos ostendens, quando commenta corum recensere ordiemur, qui Pyllagoreum computum tanquam efficacem sequun- tur et stabilem philosophiam per numeros et ele- menta comminiscuntur hariolati vana. Quorum tamen rationes sulfurati quidam in errores agunt inperi- tos, cum se prognosticos appellant, qui quidem, cam multa vaticinans ; unum quoddam assequuntur, et in multis quæ „on contigerunt haud Crubescunt, in VARIE LECTIONES. 16 . - 1 σύστημα γένοιτο G, Μ. πάντας G, Μ. · ἀπόστεμα corr. C. αριη' C. Εβερ C. * διπλ βρο C. C. 350. Αρξο C, δε Μ. " μυριάδας β' καὶ θηλής, μυριάδα και θέλης (, • Apò' M. το ο πάσιν C. 11 οἷς ὡς εἰ G. 18 ματαιοπόνου και C. " πάντων (. 10 ἐκιορεῖ Go γνωστικούς C. " ' γμ. ημ' Γ., Μ. • Στην μυριάδα καὶ βέλη Μ. νομοίους C, 38, : ὅμως? " έρανίσαμεν· οἵτι 12. Τίς οὐ θαυμάσει τὴν τοσαύτην φροντίδα μετά 13. Τούτοις ἐν μέρει επισχόντες τινὲς ὡς μεγάλα 12. Quis non admirabitur tantam solertiam tanto 13. Ilec sua quisque ratione secuti tanquam ma-

πῶς οὖν ἀσ<ύσ> τατος ἡ τῶν Χαλδαίων μέθοδος, νῦν λέγωμεν. τὴν γένεσιν τῶν ὑπὸ τὴν ἐπίσκεψιν πεσουμένων πρότερον ὁρίσαντες ἐπιζητεῖν ἤτοι ἀπὸ τῆς τοῦ σπέρματος καταβολῆς καὶ συλλήψεως λαμβάνουσιν ἢ ἀπὸ ἐκτέξεως. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῆς συλλήψεως λαμβάνειν ἐπιχειρήσει τις, ἄληπτός ἐστιν ὁ ἀκριβὴς περὶ τούτου λόγος, ταχὺς ὑπάρχων χρόνος· καὶ εἰκότως· οὐ γὰρ ἔχομεν λέγειν, εἴτε ἅμα τῇ μεταθέσει τοῦ σπέρματος γέγονεν ἡ σύλληψις εἴτε καὶ μή. δύναται μὲν γὰρ καὶ ἅμα νοήματι τοῦτο συμβαίνειν, ὥσπερ καὶ τὸ προσαχθὲν τοῖς διαπύροις τῶν κλιβάνων στέαρ εὐθὺς κολλᾶται. δύναται δὲ καὶ μετὰ χρόνον. διαστήματος γὰρ ὄντος ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς μήτρας μέχρι τοῦ πυθμένος, ἔνθα καὶ τὰς συλλήψεις λέγουσι γίνεσθαι ἰατροί, πάντως ἐν χρόνῳ τινὶ τὸ διάστημα τοῦτο ἀνύειν πέφυκε καταβαλλομένη τοῦ σπέρματος ἡ φύσις.

καὶ πάλιν <εἰ> τὸν ἐν τῇ κάλπῃ τοῦ ῾Υδροχόου γεννηθέντα ναυαγήσειν, πῶς οἱ ἀπὸ Τροίας ἀναγόμενοι τῶν Ἑλλήνων περὶ τὰ κοῖλα τῆς Εὐβοίας συγκατεποντίσθησαν; ἀπίθανον γὰρ πάντας μακρῷ χρόνω διαφέροντας ἀλλήλων έπὶ τῇ κάλπῃ τοῦ ῾Υδροχόου γεγεννῆσθαι. οὐ γὰρ ἔστι λέγειν ὅτι δι᾿ ἕνα πολλάκις, ᾧ εἵμαρται κατὰ πέλαγος φθαρῆνοι, πάντες οἱ ἐν τῇ νηΐ συναπολοῦνται. διὰ τί γὰρ ἡ τούτου εἰμαρμένη τὰς πάντων νικᾷ, ἀλλ᾿ οὐχὶ διὰ τὸν ἕνα, ᾧ εἵμαρται ἐπὶ γῆς τελευτᾶν, πάντες περισῴζονται; Ἀλλ᾿ ἐπεὶ καὶ περὶ τῆς τῶν ζῳδίων ἐνεργείας λόγον ποιοῦνται, οἷς φασι προσομοιοῦσθαι τὰ ἀποτικτόμενα, οὐδὲ τοῦτον παραλείψομεν, οἷον τὸν ἐν Λέοντι γεννηθέντα ἀνδρεῖον ἔσεσθαι· ὁ δὲ έν Παρθένῳ τετανόθριξ, λευκόχρως. ἄπαις, αἰδήμων.

Οὕτως καὶ ταῦτα οὐκ ἄξια τοσούτου πόνου δείκνυται τοῖς εὖ φρονεῖν προῃρημένοις καὶ μὴ προσέχουσι τῇ τῶν Χαλδαίων ἐμφυσιώσει, οἳ καὶ βασιλεῖς ἐξαφανίζουσι δειλίαν καταρτίζοντες καὶ ἰδιώτας παραθαρρύνουσι μεγάλα τολμᾶν. εἰ δὲ ἀποτύχοι αὐτὸς κακῷ περιπαρείς, οὐ πᾶσι γίνεται διδάσκαλος ὁ βλαβείς· οὓς φρεναπατᾶν βουλόμενοι ἐν τοῖς ἀποτεύγμασιν εἰς ἄπειρον τὸν νοῦν αὐτῶν συνωθοῦντες λέγουσιν οὐκ ἄλλως ἐπὶ τὸ αὐτὸ δύνασθαι τὸν <συ>σχηματισμὸν τῶν αὐτῶν ἀστέρων γίνεσθαι ἢ διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ μεγάλου ἐνιαυτοῦ, δι᾿ ἑπτακισχιλίων ἐτῶν καὶ ἑπτακοσίων ἑβδομήκοντα καὶ ἑπτά. πῶς οὖν φθάσει ἀνθρωπίνη παρατήρησις τοῖς τοσούτοις αἰῶσι συνδρα- μεῖν ἐπὶ μιᾶς γενέσεως; καὶ ταῦτα οὐχ ἅπαξ ἀλλὰ πολλάκις * * οίμαι παρέλιπε] πλειόνων ἐληλέγχθαι τὴν Χαλδαϊκὴν τέχνην ἔδει, καίτοι δι’ ἕτερα αὐτῆς ἡμῶν μνησθέντων, οὐχὶ ἰδίως δι᾿ αὐτήν.

Οὕτως καὶ ταῦτα οὐκ ἄξια τοσούτου πόνου δείκνυται τοῖς εὖ φρονεῖν προῃρημένοις καὶ μὴ προσέχουσι τῇ τῶν Χαλδαίων ἐμφυσιώσει, οἳ καὶ βασιλεῖς ἐξαφανίζουσι δειλίαν καταρτίζοντες καὶ ἰδιώτας παραθαρρύνουσι μεγάλα τολμᾶν. εἰ δὲ ἀποτύχοι αὐτὸς κακῷ περιπαρείς, οὐ πᾶσι γίνεται διδάσκαλος ὁ βλαβείς· οὓς φρεναπατᾶν βουλόμενοι ἐν τοῖς ἀποτεύγμασιν εἰς ἄπειρον τὸν νοῦν αὐτῶν συνωθοῦντες λέγουσιν οὐκ ἄλλως ἐπὶ τὸ αὐτὸ δύνασθαι τὸν <συ>σχηματισμὸν τῶν αὐτῶν ἀστέρων γίνεσθαι ἢ διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ μεγάλου ἐνιαυτοῦ, δι᾿ ἑπτακισχιλίων ἐτῶν καὶ ἑπτακοσίων ἑβδομήκοντα καὶ ἑπτά. πῶς οὖν φθάσει ἀνθρωπίνη παρατήρησις τοῖς τοσούτοις αἰῶσι συνδρα- μεῖν ἐπὶ μιᾶς γενέσεως; καὶ ταῦτα οὐχ ἅπαξ ἀλλὰ πολλάκις * * οίμαι παρέλιπε] πλειόνων ἐληλέγχθαι τὴν Χαλδαϊκὴν τέχνην ἔδει, καίτοι δι’ ἕτερα αὐτῆς ἡμῶν μνησθέντων, οὐχὶ ἰδίως δι᾿ αὐτήν.

Οὕτως καὶ ταῦτα οὐκ ἄξια τοσούτου πόνου δείκνυται τοῖς εὖ φρονεῖν προῃρημένοις καὶ μὴ προσέχουσι τῇ τῶν Χαλδαίων ἐμφυσιώσει, οἳ καὶ βασιλεῖς ἐξαφανίζουσι δειλίαν καταρτίζοντες καὶ ἰδιώτας παραθαρρύνουσι μεγάλα τολμᾶν. εἰ δὲ ἀποτύχοι αὐτὸς κακῷ περιπαρείς, οὐ πᾶσι γίνεται διδάσκαλος ὁ βλαβείς· οὓς φρεναπατᾶν βουλόμενοι ἐν τοῖς ἀποτεύγμασιν εἰς ἄπειρον τὸν νοῦν αὐτῶν συνωθοῦντες λέγουσιν οὐκ ἄλλως ἐπὶ τὸ αὐτὸ δύνασθαι τὸν <συ>σχηματισμὸν τῶν αὐτῶν ἀστέρων γίνεσθαι ἢ διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ μεγάλου ἐνιαυτοῦ, δι᾿ ἑπτακισχιλίων ἐτῶν καὶ ἑπτακοσίων ἑβδομήκοντα καὶ ἑπτά. πῶς οὖν φθάσει ἀνθρωπίνη παρατήρησις τοῖς τοσούτοις αἰῶσι συνδρα- μεῖν ἐπὶ μιᾶς γενέσεως; καὶ ταῦτα οὐχ ἅπαξ ἀλλὰ πολλάκις * * οίμαι παρέλιπε] πλειόνων ἐληλέγχθαι τὴν Χαλδαϊκὴν τέχνην ἔδει, καίτοι δι’ ἕτερα αὐτῆς ἡμῶν μνησθέντων, οὐχὶ ἰδίως δι᾿ αὐτήν.

Οὕτως καὶ ταῦτα οὐκ ἄξια τοσούτου πόνου δείκνυται τοῖς εὖ φρονεῖν προῃρημένοις καὶ μὴ προσέχουσι τῇ τῶν Χαλδαίων ἐμφυσιώσει, οἳ καὶ βασιλεῖς ἐξαφανίζουσι δειλίαν καταρτίζοντες καὶ ἰδιώτας παραθαρρύνουσι μεγάλα τολμᾶν. εἰ δὲ ἀποτύχοι αὐτὸς κακῷ περιπαρείς, οὐ πᾶσι γίνεται διδάσκαλος ὁ βλαβείς· οὓς φρεναπατᾶν βουλόμενοι ἐν τοῖς ἀποτεύγμασιν εἰς ἄπειρον τὸν νοῦν αὐτῶν συνωθοῦντες λέγουσιν οὐκ ἄλλως ἐπὶ τὸ αὐτὸ δύνασθαι τὸν <συ>σχηματισμὸν τῶν αὐτῶν ἀστέρων γίνεσθαι ἢ διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ μεγάλου ἐνιαυτοῦ, δι᾿ ἑπτακισχιλίων ἐτῶν καὶ ἑπτακοσίων ἑβδομήκοντα καὶ ἑπτά. πῶς οὖν φθάσει ἀνθρωπίνη παρατήρησις τοῖς τοσούτοις αἰῶσι συνδρα- μεῖν ἐπὶ μιᾶς γενέσεως; καὶ ταῦτα οὐχ ἅπαξ ἀλλὰ πολλάκις * * οίμαι παρέλιπε] πλειόνων ἐληλέγχθαι τὴν Χαλδαϊκὴν τέχνην ἔδει, καίτοι δι’ ἕτερα αὐτῆς ἡμῶν μνησθέντων, οὐχὶ ἰδίως δι᾿ αὐτήν.

Οὕτως καὶ ταῦτα οὐκ ἄξια τοσούτου πόνου δείκνυται τοῖς εὖ φρονεῖν προῃρημένοις καὶ μὴ προσέχουσι τῇ τῶν Χαλδαίων ἐμφυσιώσει, οἳ καὶ βασιλεῖς ἐξαφανίζουσι δειλίαν καταρτίζοντες καὶ ἰδιώτας παραθαρρύνουσι μεγάλα τολμᾶν. εἰ δὲ ἀποτύχοι αὐτὸς κακῷ περιπαρείς, οὐ πᾶσι γίνεται διδάσκαλος ὁ βλαβείς· οὓς φρεναπατᾶν βουλόμενοι ἐν τοῖς ἀποτεύγμασιν εἰς ἄπειρον τὸν νοῦν αὐτῶν συνωθοῦντες λέγουσιν οὐκ ἄλλως ἐπὶ τὸ αὐτὸ δύνασθαι τὸν <συ>σχηματισμὸν τῶν αὐτῶν ἀστέρων γίνεσθαι ἢ διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ μεγάλου ἐνιαυτοῦ, δι᾿ ἑπτακισχιλίων ἐτῶν καὶ ἑπτακοσίων ἑβδομήκοντα καὶ ἑπτά. πῶς οὖν φθάσει ἀνθρωπίνη παρατήρησις τοῖς τοσούτοις αἰῶσι συνδρα- μεῖν ἐπὶ μιᾶς γενέσεως; καὶ ταῦτα οὐχ ἅπαξ ἀλλὰ πολλάκις * * οίμαι παρέλιπε] πλειόνων ἐληλέγχθαι τὴν Χαλδαϊκὴν τέχνην ἔδει, καίτοι δι’ ἕτερα αὐτῆς ἡμῶν μνησθέντων, οὐχὶ ἰδίως δι᾿ αὐτήν.

Οὕτως καὶ ταῦτα οὐκ ἄξια τοσούτου πόνου δείκνυται τοῖς εὖ φρονεῖν προῃρημένοις καὶ μὴ προσέχουσι τῇ τῶν Χαλδαίων ἐμφυσιώσει, οἳ καὶ βασιλεῖς ἐξαφανίζουσι δειλίαν καταρτίζοντες καὶ ἰδιώτας παραθαρρύνουσι μεγάλα τολμᾶν. εἰ δὲ ἀποτύχοι αὐτὸς κακῷ περιπαρείς, οὐ πᾶσι γίνεται διδάσκαλος ὁ βλαβείς· οὓς φρεναπατᾶν βουλόμενοι ἐν τοῖς ἀποτεύγμασιν εἰς ἄπειρον τὸν νοῦν αὐτῶν συνωθοῦντες λέγουσιν οὐκ ἄλλως ἐπὶ τὸ αὐτὸ δύνασθαι τὸν <συ>σχηματισμὸν τῶν αὐτῶν ἀστέρων γίνεσθαι ἢ διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ μεγάλου ἐνιαυτοῦ, δι᾿ ἑπτακισχιλίων ἐτῶν καὶ ἑπτακοσίων ἑβδομήκοντα καὶ ἑπτά. πῶς οὖν φθάσει ἀνθρωπίνη παρατήρησις τοῖς τοσούτοις αἰῶσι συνδρα- μεῖν ἐπὶ μιᾶς γενέσεως; καὶ ταῦτα οὐχ ἅπαξ ἀλλὰ πολλάκις * * οίμαι παρέλιπε] πλειόνων ἐληλέγχθαι τὴν Χαλδαϊκὴν τέχνην ἔδει, καίτοι δι’ ἕτερα αὐτῆς ἡμῶν μνησθέντων, οὐχὶ ἰδίως δι᾿ αὐτήν.

Οὕτως καὶ ταῦτα οὐκ ἄξια τοσούτου πόνου δείκνυται τοῖς εὖ φρονεῖν προῃρημένοις καὶ μὴ προσέχουσι τῇ τῶν Χαλδαίων ἐμφυσιώσει, οἳ καὶ βασιλεῖς ἐξαφανίζουσι δειλίαν καταρτίζοντες καὶ ἰδιώτας παραθαρρύνουσι μεγάλα τολμᾶν. εἰ δὲ ἀποτύχοι αὐτὸς κακῷ περιπαρείς, οὐ πᾶσι γίνεται διδάσκαλος ὁ βλαβείς· οὓς φρεναπατᾶν βουλόμενοι ἐν τοῖς ἀποτεύγμασιν εἰς ἄπειρον τὸν νοῦν αὐτῶν συνωθοῦντες λέγουσιν οὐκ ἄλλως ἐπὶ τὸ αὐτὸ δύνασθαι τὸν <συ>σχηματισμὸν τῶν αὐτῶν ἀστέρων γίνεσθαι ἢ διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ μεγάλου ἐνιαυτοῦ, δι᾿ ἑπτακισχιλίων ἐτῶν καὶ ἑπτακοσίων ἑβδομήκοντα καὶ ἑπτά. πῶς οὖν φθάσει ἀνθρωπίνη παρατήρησις τοῖς τοσούτοις αἰῶσι συνδρα- μεῖν ἐπὶ μιᾶς γενέσεως; καὶ ταῦτα οὐχ ἅπαξ ἀλλὰ πολλάκις * * οίμαι παρέλιπε] πλειόνων ἐληλέγχθαι τὴν Χαλδαϊκὴν τέχνην ἔδει, καίτοι δι’ ἕτερα αὐτῆς ἡμῶν μνησθέντων, οὐχὶ ἰδίως δι᾿ αὐτήν.

Οὕτως καὶ ταῦτα οὐκ ἄξια τοσούτου πόνου δείκνυται τοῖς εὖ φρονεῖν προῃρημένοις καὶ μὴ προσέχουσι τῇ τῶν Χαλδαίων ἐμφυσιώσει, οἳ καὶ βασιλεῖς ἐξαφανίζουσι δειλίαν καταρτίζοντες καὶ ἰδιώτας παραθαρρύνουσι μεγάλα τολμᾶν. εἰ δὲ ἀποτύχοι αὐτὸς κακῷ περιπαρείς, οὐ πᾶσι γίνεται διδάσκαλος ὁ βλαβείς· οὓς φρεναπατᾶν βουλόμενοι ἐν τοῖς ἀποτεύγμασιν εἰς ἄπειρον τὸν νοῦν αὐτῶν συνωθοῦντες λέγουσιν οὐκ ἄλλως ἐπὶ τὸ αὐτὸ δύνασθαι τὸν <συ>σχηματισμὸν τῶν αὐτῶν ἀστέρων γίνεσθαι ἢ διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ μεγάλου ἐνιαυτοῦ, δι᾿ ἑπτακισχιλίων ἐτῶν καὶ ἑπτακοσίων ἑβδομήκοντα καὶ ἑπτά. πῶς οὖν φθάσει ἀνθρωπίνη παρατήρησις τοῖς τοσούτοις αἰῶσι συνδρα- μεῖν ἐπὶ μιᾶς γενέσεως; καὶ ταῦτα οὐχ ἅπαξ ἀλλὰ πολλάκις * * οίμαι παρέλιπε] πλειόνων ἐληλέγχθαι τὴν Χαλδαϊκὴν τέχνην ἔδει, καίτοι δι’ ἕτερα αὐτῆς ἡμῶν μνησθέντων, οὐχὶ ἰδίως δι᾿ αὐτήν.

Οὕτως καὶ ταῦτα οὐκ ἄξια τοσούτου πόνου δείκνυται τοῖς εὖ φρονεῖν προῃρημένοις καὶ μὴ προσέχουσι τῇ τῶν Χαλδαίων ἐμφυσιώσει, οἳ καὶ βασιλεῖς ἐξαφανίζουσι δειλίαν καταρτίζοντες καὶ ἰδιώτας παραθαρρύνουσι μεγάλα τολμᾶν. εἰ δὲ ἀποτύχοι αὐτὸς κακῷ περιπαρείς, οὐ πᾶσι γίνεται διδάσκαλος ὁ βλαβείς· οὓς φρεναπατᾶν βουλόμενοι ἐν τοῖς ἀποτεύγμασιν εἰς ἄπειρον τὸν νοῦν αὐτῶν συνωθοῦντες λέγουσιν οὐκ ἄλλως ἐπὶ τὸ αὐτὸ δύνασθαι τὸν <συ>σχηματισμὸν τῶν αὐτῶν ἀστέρων γίνεσθαι ἢ διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ μεγάλου ἐνιαυτοῦ, δι᾿ ἑπτακισχιλίων ἐτῶν καὶ ἑπτακοσίων ἑβδομήκοντα καὶ ἑπτά. πῶς οὖν φθάσει ἀνθρωπίνη παρατήρησις τοῖς τοσούτοις αἰῶσι συνδρα- μεῖν ἐπὶ μιᾶς γενέσεως; καὶ ταῦτα οὐχ ἅπαξ ἀλλὰ πολλάκις * * οίμαι παρέλιπε] πλειόνων ἐληλέγχθαι τὴν Χαλδαϊκὴν τέχνην ἔδει, καίτοι δι’ ἕτερα αὐτῆς ἡμῶν μνησθέντων, οὐχὶ ἰδίως δι᾿ αὐτήν.

Οὕτως καὶ ταῦτα οὐκ ἄξια τοσούτου πόνου δείκνυται τοῖς εὖ φρονεῖν προῃρημένοις καὶ μὴ προσέχουσι τῇ τῶν Χαλδαίων ἐμφυσιώσει, οἳ καὶ βασιλεῖς ἐξαφανίζουσι δειλίαν καταρτίζοντες καὶ ἰδιώτας παραθαρρύνουσι μεγάλα τολμᾶν. εἰ δὲ ἀποτύχοι αὐτὸς κακῷ περιπαρείς, οὐ πᾶσι γίνεται διδάσκαλος ὁ βλαβείς· οὓς φρεναπατᾶν βουλόμενοι ἐν τοῖς ἀποτεύγμασιν εἰς ἄπειρον τὸν νοῦν αὐτῶν συνωθοῦντες λέγουσιν οὐκ ἄλλως ἐπὶ τὸ αὐτὸ δύνασθαι τὸν <συ>σχηματισμὸν τῶν αὐτῶν ἀστέρων γίνεσθαι ἢ διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ μεγάλου ἐνιαυτοῦ, δι᾿ ἑπτακισχιλίων ἐτῶν καὶ ἑπτακοσίων ἑβδομήκοντα καὶ ἑπτά. πῶς οὖν φθάσει ἀνθρωπίνη παρατήρησις τοῖς τοσούτοις αἰῶσι συνδρα- μεῖν ἐπὶ μιᾶς γενέσεως; καὶ ταῦτα οὐχ ἅπαξ ἀλλὰ πολλάκις * * οίμαι παρέλιπε] πλειόνων ἐληλέγχθαι τὴν Χαλδαϊκὴν τέχνην ἔδει, καίτοι δι’ ἕτερα αὐτῆς ἡμῶν μνησθέντων, οὐχὶ ἰδίως δι᾿ αὐτήν.

Οὕτως καὶ ταῦτα οὐκ ἄξια τοσούτου πόνου δείκνυται τοῖς εὖ φρονεῖν προῃρημένοις καὶ μὴ προσέχουσι τῇ τῶν Χαλδαίων ἐμφυσιώσει, οἳ καὶ βασιλεῖς ἐξαφανίζουσι δειλίαν καταρτίζοντες καὶ ἰδιώτας παραθαρρύνουσι μεγάλα τολμᾶν. εἰ δὲ ἀποτύχοι αὐτὸς κακῷ περιπαρείς, οὐ πᾶσι γίνεται διδάσκαλος ὁ βλαβείς· οὓς φρεναπατᾶν βουλόμενοι ἐν τοῖς ἀποτεύγμασιν εἰς ἄπειρον τὸν νοῦν αὐτῶν συνωθοῦντες λέγουσιν οὐκ ἄλλως ἐπὶ τὸ αὐτὸ δύνασθαι τὸν <συ>σχηματισμὸν τῶν αὐτῶν ἀστέρων γίνεσθαι ἢ διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ μεγάλου ἐνιαυτοῦ, δι᾿ ἑπτακισχιλίων ἐτῶν καὶ ἑπτακοσίων ἑβδομήκοντα καὶ ἑπτά. πῶς οὖν φθάσει ἀνθρωπίνη παρατήρησις τοῖς τοσούτοις αἰῶσι συνδρα- μεῖν ἐπὶ μιᾶς γενέσεως; καὶ ταῦτα οὐχ ἅπαξ ἀλλὰ πολλάκις * * οίμαι παρέλιπε] πλειόνων ἐληλέγχθαι τὴν Χαλδαϊκὴν τέχνην ἔδει, καίτοι δι’ ἕτερα αὐτῆς ἡμῶν μνησθέντων, οὐχὶ ἰδίως δι᾿ αὐτήν.

Οὕτως καὶ ταῦτα οὐκ ἄξια τοσούτου πόνου δείκνυται τοῖς εὖ φρονεῖν προῃρημένοις καὶ μὴ προσέχουσι τῇ τῶν Χαλδαίων ἐμφυσιώσει, οἳ καὶ βασιλεῖς ἐξαφανίζουσι δειλίαν καταρτίζοντες καὶ ἰδιώτας παραθαρρύνουσι μεγάλα τολμᾶν. εἰ δὲ ἀποτύχοι αὐτὸς κακῷ περιπαρείς, οὐ πᾶσι γίνεται διδάσκαλος ὁ βλαβείς· οὓς φρεναπατᾶν βουλόμενοι ἐν τοῖς ἀποτεύγμασιν εἰς ἄπειρον τὸν νοῦν αὐτῶν συνωθοῦντες λέγουσιν οὐκ ἄλλως ἐπὶ τὸ αὐτὸ δύνασθαι τὸν <συ>σχηματισμὸν τῶν αὐτῶν ἀστέρων γίνεσθαι ἢ διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ μεγάλου ἐνιαυτοῦ, δι᾿ ἑπτακισχιλίων ἐτῶν καὶ ἑπτακοσίων ἑβδομήκοντα καὶ ἑπτά. πῶς οὖν φθάσει ἀνθρωπίνη παρατήρησις τοῖς τοσούτοις αἰῶσι συνδρα- μεῖν ἐπὶ μιᾶς γενέσεως; καὶ ταῦτα οὐχ ἅπαξ ἀλλὰ πολλάκις * * οίμαι παρέλιπε] πλειόνων ἐληλέγχθαι τὴν Χαλδαϊκὴν τέχνην ἔδει, καίτοι δι’ ἕτερα αὐτῆς ἡμῶν μνησθέντων, οὐχὶ ἰδίως δι᾿ αὐτήν.

Α γίνονται. Οἱ αὐτοὶ φύσεως· ψυχῇ μεγάλη, ἁπλοῖ ὀργίλοι, φειδωλοί, λάλοι, πρώτη ηλικία ἔποντας ὑπνωτικοί, δι' ἑαυτῶν πραγματείαν πράξαι θέλουσιν, ἔνδοξοι, τολμηροί, ζηλωτικοί, κατήγοροι, τόπον άλο λάσσοντες, φιληται, ὀρχησταί, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι. κι'. Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξε θέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι' ἐπινείας κα μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν ". "Αστρων γὰρ ονόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες κ πῶς ἠσθένησαν ! Τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀπ' ἀρχῆς ὀνομάσαντας “ ἰδίαν κατ' ἔννοιαν * ὀνόμασι κεκλη- κέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. Τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζωδίων εἰκόνα, ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεργείας, ένα τίς τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρ θένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν.... κγ'. ..... λαβὼν καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενο ἀξιοῖ τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ [ὕδατι] μόνον. Εἶτα συμπτύξας εν τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον, ἵν᾿ οἰχ[ηται φέρων δ καπνός τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα· τοῦ δὲ τὸ κε- λευσθέν πράξον | τος πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας· πλείονας δέ τινα σκέπτεται ἐγγράφειν ἑβραϊκοῖς γράμμασι δαίμονας, εἶτα μάγων Αἰγυπτίων ο Ούσας τὸ καλούμενον κατι θυ μίαμα ταῦτα μὲν ἐπαιωρήσας κατὰ τοῦ θυμιάματος φέρει· δ δ' ἔτυχε γράψας ὁ πυνθανόμενος θεὶς κατά τῶν ἀνθράκων ἔκαυ[σεν], εἶτα θεοφορεῖσθα: δοκῶν, εἰσπεσὼν τῷ μυχῷ μέγα καὶ ἀπηγές κέκραγε καὶ πᾶσιν ἀσύνετον· ... [π]ολὺ δὲ πάντας τοὺς παρόν- τας ..... καὶ τὸν φρῦν * [χάρτη έγγρα [φέντα] ἐπικαλοῦντες δαίμονα ἐπειδὰν εἰσελθόντες παραστῶσιν οἱ παρόντες ἐπὶ . βαλὼν δὲ τὸν παῖδα πολλὰ ἐπιλέγει αὐτῷ, τοῦτο μὲν ἑλλάδι φωνῇ τοῦτο δὲ ὡς ἑβραΐδι, τὰς συνήθεις τοῖς μάγοις ἐπαοιδάς· ὁ δὲ ἐνάρχεται σε προσπευσόμενος. Καὶ ἔνδον φιάλη ὕδατος πλήρης, ᾗ ἐμβαλών σε χάλκανθον καὶ τήξας τὸ φάρμακον τὸ δῆθεν ἐξαλειφθὲν χαρτίον δι' αὐτοῦ καταρβάνας τὰ φωλεύοντα καὶ κεκρυμμένα γράμ- ματα πάλιν εἰς φῶς ἐλθεῖν ἀναγκάζει, δι' ὧν μαν θάνει ἅπερ ὁ πυθόμενος σε ἔγραψε. Καὶ διὰ τοῦ χαλ κάνθου δέ τις εἰ γράψεις καὶ τῆς κηκίδας ὑπ θυμιάσεις λελειωμένης, φανερά γένοιτ' ἂν τὰ κεκρυμμένα γράμματα. Καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην “ καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάτα, κ τρίψειεν ἐπὶ τοῖς τῷ οι γάλακτι γεγραμμένοις γράμ- μασιν, ἔσται πρόδηλα. Καὶ οὗρον σε δὲ εἰ καὶ γάρον τῇ πρώτη! ἐπιπνοίας Η σιωπήσομαι Μ. * παραβαλόντες Μ. νομίσαντας Ε.Μ. ἰδίαν κατ' ἔννοιαν. ἰδεῖν κατανοεῖν ἰδέαν κατανοείν ύδατι αὐτὸν πτύξας, συμψήσας Ε. Μ. 8: οίχηται φέρων σχ ων όχι ἀναβαίνων. Η πράξοντος πράξαντος (. ΔΙ. το εἶται εἰς τα οι Αἰγυπτίων ή σε έκαυσεν Μ, ὁ παῖς κελεύει μια πολύ το καὶ τὸν φρῶν φρήν ἢ ὄντιν' ἔγραψεν], φρον ή τιν' ἕτερον ἀποκαλοῦντες οἱ ἐπὶ κλίνην βαλών ἐνάρχεται ύ, ἀνέρχεται Μ, απέρχεται ᾗ ἐμβαλών, ἐμβα- λών Μ. Η ἅπερ ὑποθέμενος ἐκ δὲ τισι ( οι δὲ χάρτιν οἱ τρίψει τῷ, τῶν . ουρός ORIGENIS " celeriter. lidem natura : animo magno, simplices, iracundi, parci, garruli, prima aetate erunt somno- lenti, per sese res gerere volunt, gloriæ avidi, aut dlaces, aemulatures, accusatores, loci mulantes, amatores, saltatores, ad amicitiam utiles. exposuimus curiosamque per mirificam solertiam vaticinandi artem latere non sivimus, ne ea quidem, in quibus lapsi nugantur, silebimus. Siderum enim nominibus figuras et naturas hominum comparantes quam nihil valent! Sidera enim novimus cos, qui a principio nominaverunt, ex sua mente nominibus appellavisse, ut facilia significatu et cognitu essent, Quæ enim horum similitudo ad imaginem anima- Jium, aut quæ similis natura agendi atque operandi, ut quis eum, qui est sub Leone, dicat iracundum, qui autem sub Virgine, modicum, aut sub Cancro malum, eos autem, qui sub... 28. scribere jubet sciscitantem quid ex damonibus sciscitari velit aqua solum. Deinde complicatam chartam puero tradens mittit igni cre- nandam, ut auferat fumus ad dæmones litteras. Is autem dum imperatum exsequitur, magus pri- mum decerpit chartæ pares partes, plures autem quosdam simulat se inscribere Hebraicis litteris dæmones, deinde sulimento magorum Ægyptio- rum, quod vocatur cyphi, sacrificato, bæc sublata sufimento admovet. Quod autem scripsit qui scisci tatur positum in carbonibus cremavit. Deinde Spiritu concitari divino visus, irruens in angulum domus, magnum et dissonum vociferatur et onınibus in- cognitum... 90-91 puerum, multa ei incantant, partim Græ- canico sermone, partim tanquam Hebraico, quæe sunt consueta magorum incantamenta. Ille autem abit sciscitaturus. Et intus phiala aqua repleta, in quam injiciens chalcanthum et liquefaciens medi- camentum, chartulam scilicet evanidam factam illo illineus latentes et absconditas litteras rursus in lucem redire cogit, quarum ope cognoscit, quæ is qui sciscitatus est scripsit. Et si quis chalcantho scribet et comminuta galla suffumigabit, clare ap- parebunt absconditæ litteræ. Et lacte vero si quis conscribet, deinde chartam crematam et comminu- tam inspergens teret in litteris lacte scriptis, erunt manifeste. Et urina vero et garum et tithymalli liquamen et ficus eflicit idem. Postquam autem comperit quæstionem in hunc modum, in quem modum oporteat respondere providet. Et deinde & C [p. 65. 64] VARIÆ LECTIONES · D " " • * Roeperus. C. C, M. qui uncinis inclusil; Roeperus coll. Sext. Fu. adv. math. 5, 97. ss flec in marg. fol. r. M. Roeperus, M: C: h. l. evanidus. Roeperus et Scullus, oχ (i, M, qui susp. Roeperus; C. C Uncis inclusa supplevit et deinde l. Roeperus. (vel cf. 1. 65) aut susp. M. Lacunam expler ex hun €5 Roeperus. Roeperus. Roeperus, “ C, C. m. C, 31. "1 C. Go C. 27. Postquam et horum admirabilem sapientiam

Α γίνονται. Οἱ αὐτοὶ φύσεως· ψυχῇ μεγάλη, ἁπλοῖ ὀργίλοι, φειδωλοί, λάλοι, πρώτη ηλικία ἔποντας ὑπνωτικοί, δι' ἑαυτῶν πραγματείαν πράξαι θέλουσιν, ἔνδοξοι, τολμηροί, ζηλωτικοί, κατήγοροι, τόπον άλο λάσσοντες, φιληται, ὀρχησταί, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι. κι'. Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξε θέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι' ἐπινείας κα μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν ". "Αστρων γὰρ ονόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες κ πῶς ἠσθένησαν ! Τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀπ' ἀρχῆς ὀνομάσαντας “ ἰδίαν κατ' ἔννοιαν * ὀνόμασι κεκλη- κέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. Τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζωδίων εἰκόνα, ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεργείας, ένα τίς τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρ θένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν.... κγ'. ..... λαβὼν καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενο ἀξιοῖ τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ [ὕδατι] μόνον. Εἶτα συμπτύξας εν τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον, ἵν᾿ οἰχ[ηται φέρων δ καπνός τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα· τοῦ δὲ τὸ κε- λευσθέν πράξον | τος πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας· πλείονας δέ τινα σκέπτεται ἐγγράφειν ἑβραϊκοῖς γράμμασι δαίμονας, εἶτα μάγων Αἰγυπτίων ο Ούσας τὸ καλούμενον κατι θυ μίαμα ταῦτα μὲν ἐπαιωρήσας κατὰ τοῦ θυμιάματος φέρει· δ δ' ἔτυχε γράψας ὁ πυνθανόμενος θεὶς κατά τῶν ἀνθράκων ἔκαυ[σεν], εἶτα θεοφορεῖσθα: δοκῶν, εἰσπεσὼν τῷ μυχῷ μέγα καὶ ἀπηγές κέκραγε καὶ πᾶσιν ἀσύνετον· ... [π]ολὺ δὲ πάντας τοὺς παρόν- τας ..... καὶ τὸν φρῦν * [χάρτη έγγρα [φέντα] ἐπικαλοῦντες δαίμονα ἐπειδὰν εἰσελθόντες παραστῶσιν οἱ παρόντες ἐπὶ . βαλὼν δὲ τὸν παῖδα πολλὰ ἐπιλέγει αὐτῷ, τοῦτο μὲν ἑλλάδι φωνῇ τοῦτο δὲ ὡς ἑβραΐδι, τὰς συνήθεις τοῖς μάγοις ἐπαοιδάς· ὁ δὲ ἐνάρχεται σε προσπευσόμενος. Καὶ ἔνδον φιάλη ὕδατος πλήρης, ᾗ ἐμβαλών σε χάλκανθον καὶ τήξας τὸ φάρμακον τὸ δῆθεν ἐξαλειφθὲν χαρτίον δι' αὐτοῦ καταρβάνας τὰ φωλεύοντα καὶ κεκρυμμένα γράμ- ματα πάλιν εἰς φῶς ἐλθεῖν ἀναγκάζει, δι' ὧν μαν θάνει ἅπερ ὁ πυθόμενος σε ἔγραψε. Καὶ διὰ τοῦ χαλ κάνθου δέ τις εἰ γράψεις καὶ τῆς κηκίδας ὑπ θυμιάσεις λελειωμένης, φανερά γένοιτ' ἂν τὰ κεκρυμμένα γράμματα. Καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην “ καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάτα, κ τρίψειεν ἐπὶ τοῖς τῷ οι γάλακτι γεγραμμένοις γράμ- μασιν, ἔσται πρόδηλα. Καὶ οὗρον σε δὲ εἰ καὶ γάρον τῇ πρώτη! ἐπιπνοίας Η σιωπήσομαι Μ. * παραβαλόντες Μ. νομίσαντας Ε.Μ. ἰδίαν κατ' ἔννοιαν. ἰδεῖν κατανοεῖν ἰδέαν κατανοείν ύδατι αὐτὸν πτύξας, συμψήσας Ε. Μ. 8: οίχηται φέρων σχ ων όχι ἀναβαίνων. Η πράξοντος πράξαντος (. ΔΙ. το εἶται εἰς τα οι Αἰγυπτίων ή σε έκαυσεν Μ, ὁ παῖς κελεύει μια πολύ το καὶ τὸν φρῶν φρήν ἢ ὄντιν' ἔγραψεν], φρον ή τιν' ἕτερον ἀποκαλοῦντες οἱ ἐπὶ κλίνην βαλών ἐνάρχεται ύ, ἀνέρχεται Μ, απέρχεται ᾗ ἐμβαλών, ἐμβα- λών Μ. Η ἅπερ ὑποθέμενος ἐκ δὲ τισι ( οι δὲ χάρτιν οἱ τρίψει τῷ, τῶν . ουρός ORIGENIS " celeriter. lidem natura : animo magno, simplices, iracundi, parci, garruli, prima aetate erunt somno- lenti, per sese res gerere volunt, gloriæ avidi, aut dlaces, aemulatures, accusatores, loci mulantes, amatores, saltatores, ad amicitiam utiles. exposuimus curiosamque per mirificam solertiam vaticinandi artem latere non sivimus, ne ea quidem, in quibus lapsi nugantur, silebimus. Siderum enim nominibus figuras et naturas hominum comparantes quam nihil valent! Sidera enim novimus cos, qui a principio nominaverunt, ex sua mente nominibus appellavisse, ut facilia significatu et cognitu essent, Quæ enim horum similitudo ad imaginem anima- Jium, aut quæ similis natura agendi atque operandi, ut quis eum, qui est sub Leone, dicat iracundum, qui autem sub Virgine, modicum, aut sub Cancro malum, eos autem, qui sub... 28. scribere jubet sciscitantem quid ex damonibus sciscitari velit aqua solum. Deinde complicatam chartam puero tradens mittit igni cre- nandam, ut auferat fumus ad dæmones litteras. Is autem dum imperatum exsequitur, magus pri- mum decerpit chartæ pares partes, plures autem quosdam simulat se inscribere Hebraicis litteris dæmones, deinde sulimento magorum Ægyptio- rum, quod vocatur cyphi, sacrificato, bæc sublata sufimento admovet. Quod autem scripsit qui scisci tatur positum in carbonibus cremavit. Deinde Spiritu concitari divino visus, irruens in angulum domus, magnum et dissonum vociferatur et onınibus in- cognitum... 90-91 puerum, multa ei incantant, partim Græ- canico sermone, partim tanquam Hebraico, quæe sunt consueta magorum incantamenta. Ille autem abit sciscitaturus. Et intus phiala aqua repleta, in quam injiciens chalcanthum et liquefaciens medi- camentum, chartulam scilicet evanidam factam illo illineus latentes et absconditas litteras rursus in lucem redire cogit, quarum ope cognoscit, quæ is qui sciscitatus est scripsit. Et si quis chalcantho scribet et comminuta galla suffumigabit, clare ap- parebunt absconditæ litteræ. Et lacte vero si quis conscribet, deinde chartam crematam et comminu- tam inspergens teret in litteris lacte scriptis, erunt manifeste. Et urina vero et garum et tithymalli liquamen et ficus eflicit idem. Postquam autem comperit quæstionem in hunc modum, in quem modum oporteat respondere providet. Et deinde & C [p. 65. 64] VARIÆ LECTIONES · D " " • * Roeperus. C. C, M. qui uncinis inclusil; Roeperus coll. Sext. Fu. adv. math. 5, 97. ss flec in marg. fol. r. M. Roeperus, M: C: h. l. evanidus. Roeperus et Scullus, oχ (i, M, qui susp. Roeperus; C. C Uncis inclusa supplevit et deinde l. Roeperus. (vel cf. 1. 65) aut susp. M. Lacunam expler ex hun €5 Roeperus. Roeperus. Roeperus, “ C, C. m. C, 31. "1 C. Go C. 27. Postquam et horum admirabilem sapientiam

Α γίνονται. Οἱ αὐτοὶ φύσεως· ψυχῇ μεγάλη, ἁπλοῖ ὀργίλοι, φειδωλοί, λάλοι, πρώτη ηλικία ἔποντας ὑπνωτικοί, δι' ἑαυτῶν πραγματείαν πράξαι θέλουσιν, ἔνδοξοι, τολμηροί, ζηλωτικοί, κατήγοροι, τόπον άλο λάσσοντες, φιληται, ὀρχησταί, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι. κι'. Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξε θέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι' ἐπινείας κα μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν ". "Αστρων γὰρ ονόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες κ πῶς ἠσθένησαν ! Τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀπ' ἀρχῆς ὀνομάσαντας “ ἰδίαν κατ' ἔννοιαν * ὀνόμασι κεκλη- κέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. Τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζωδίων εἰκόνα, ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεργείας, ένα τίς τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρ θένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν.... κγ'. ..... λαβὼν καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενο ἀξιοῖ τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ [ὕδατι] μόνον. Εἶτα συμπτύξας εν τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον, ἵν᾿ οἰχ[ηται φέρων δ καπνός τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα· τοῦ δὲ τὸ κε- λευσθέν πράξον | τος πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας· πλείονας δέ τινα σκέπτεται ἐγγράφειν ἑβραϊκοῖς γράμμασι δαίμονας, εἶτα μάγων Αἰγυπτίων ο Ούσας τὸ καλούμενον κατι θυ μίαμα ταῦτα μὲν ἐπαιωρήσας κατὰ τοῦ θυμιάματος φέρει· δ δ' ἔτυχε γράψας ὁ πυνθανόμενος θεὶς κατά τῶν ἀνθράκων ἔκαυ[σεν], εἶτα θεοφορεῖσθα: δοκῶν, εἰσπεσὼν τῷ μυχῷ μέγα καὶ ἀπηγές κέκραγε καὶ πᾶσιν ἀσύνετον· ... [π]ολὺ δὲ πάντας τοὺς παρόν- τας ..... καὶ τὸν φρῦν * [χάρτη έγγρα [φέντα] ἐπικαλοῦντες δαίμονα ἐπειδὰν εἰσελθόντες παραστῶσιν οἱ παρόντες ἐπὶ . βαλὼν δὲ τὸν παῖδα πολλὰ ἐπιλέγει αὐτῷ, τοῦτο μὲν ἑλλάδι φωνῇ τοῦτο δὲ ὡς ἑβραΐδι, τὰς συνήθεις τοῖς μάγοις ἐπαοιδάς· ὁ δὲ ἐνάρχεται σε προσπευσόμενος. Καὶ ἔνδον φιάλη ὕδατος πλήρης, ᾗ ἐμβαλών σε χάλκανθον καὶ τήξας τὸ φάρμακον τὸ δῆθεν ἐξαλειφθὲν χαρτίον δι' αὐτοῦ καταρβάνας τὰ φωλεύοντα καὶ κεκρυμμένα γράμ- ματα πάλιν εἰς φῶς ἐλθεῖν ἀναγκάζει, δι' ὧν μαν θάνει ἅπερ ὁ πυθόμενος σε ἔγραψε. Καὶ διὰ τοῦ χαλ κάνθου δέ τις εἰ γράψεις καὶ τῆς κηκίδας ὑπ θυμιάσεις λελειωμένης, φανερά γένοιτ' ἂν τὰ κεκρυμμένα γράμματα. Καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην “ καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάτα, κ τρίψειεν ἐπὶ τοῖς τῷ οι γάλακτι γεγραμμένοις γράμ- μασιν, ἔσται πρόδηλα. Καὶ οὗρον σε δὲ εἰ καὶ γάρον τῇ πρώτη! ἐπιπνοίας Η σιωπήσομαι Μ. * παραβαλόντες Μ. νομίσαντας Ε.Μ. ἰδίαν κατ' ἔννοιαν. ἰδεῖν κατανοεῖν ἰδέαν κατανοείν ύδατι αὐτὸν πτύξας, συμψήσας Ε. Μ. 8: οίχηται φέρων σχ ων όχι ἀναβαίνων. Η πράξοντος πράξαντος (. ΔΙ. το εἶται εἰς τα οι Αἰγυπτίων ή σε έκαυσεν Μ, ὁ παῖς κελεύει μια πολύ το καὶ τὸν φρῶν φρήν ἢ ὄντιν' ἔγραψεν], φρον ή τιν' ἕτερον ἀποκαλοῦντες οἱ ἐπὶ κλίνην βαλών ἐνάρχεται ύ, ἀνέρχεται Μ, απέρχεται ᾗ ἐμβαλών, ἐμβα- λών Μ. Η ἅπερ ὑποθέμενος ἐκ δὲ τισι ( οι δὲ χάρτιν οἱ τρίψει τῷ, τῶν . ουρός ORIGENIS " celeriter. lidem natura : animo magno, simplices, iracundi, parci, garruli, prima aetate erunt somno- lenti, per sese res gerere volunt, gloriæ avidi, aut dlaces, aemulatures, accusatores, loci mulantes, amatores, saltatores, ad amicitiam utiles. exposuimus curiosamque per mirificam solertiam vaticinandi artem latere non sivimus, ne ea quidem, in quibus lapsi nugantur, silebimus. Siderum enim nominibus figuras et naturas hominum comparantes quam nihil valent! Sidera enim novimus cos, qui a principio nominaverunt, ex sua mente nominibus appellavisse, ut facilia significatu et cognitu essent, Quæ enim horum similitudo ad imaginem anima- Jium, aut quæ similis natura agendi atque operandi, ut quis eum, qui est sub Leone, dicat iracundum, qui autem sub Virgine, modicum, aut sub Cancro malum, eos autem, qui sub... 28. scribere jubet sciscitantem quid ex damonibus sciscitari velit aqua solum. Deinde complicatam chartam puero tradens mittit igni cre- nandam, ut auferat fumus ad dæmones litteras. Is autem dum imperatum exsequitur, magus pri- mum decerpit chartæ pares partes, plures autem quosdam simulat se inscribere Hebraicis litteris dæmones, deinde sulimento magorum Ægyptio- rum, quod vocatur cyphi, sacrificato, bæc sublata sufimento admovet. Quod autem scripsit qui scisci tatur positum in carbonibus cremavit. Deinde Spiritu concitari divino visus, irruens in angulum domus, magnum et dissonum vociferatur et onınibus in- cognitum... 90-91 puerum, multa ei incantant, partim Græ- canico sermone, partim tanquam Hebraico, quæe sunt consueta magorum incantamenta. Ille autem abit sciscitaturus. Et intus phiala aqua repleta, in quam injiciens chalcanthum et liquefaciens medi- camentum, chartulam scilicet evanidam factam illo illineus latentes et absconditas litteras rursus in lucem redire cogit, quarum ope cognoscit, quæ is qui sciscitatus est scripsit. Et si quis chalcantho scribet et comminuta galla suffumigabit, clare ap- parebunt absconditæ litteræ. Et lacte vero si quis conscribet, deinde chartam crematam et comminu- tam inspergens teret in litteris lacte scriptis, erunt manifeste. Et urina vero et garum et tithymalli liquamen et ficus eflicit idem. Postquam autem comperit quæstionem in hunc modum, in quem modum oporteat respondere providet. Et deinde & C [p. 65. 64] VARIÆ LECTIONES · D " " • * Roeperus. C. C, M. qui uncinis inclusil; Roeperus coll. Sext. Fu. adv. math. 5, 97. ss flec in marg. fol. r. M. Roeperus, M: C: h. l. evanidus. Roeperus et Scullus, oχ (i, M, qui susp. Roeperus; C. C Uncis inclusa supplevit et deinde l. Roeperus. (vel cf. 1. 65) aut susp. M. Lacunam expler ex hun €5 Roeperus. Roeperus. Roeperus, “ C, C. m. C, 31. "1 C. Go C. 27. Postquam et horum admirabilem sapientiam

Α γίνονται. Οἱ αὐτοὶ φύσεως· ψυχῇ μεγάλη, ἁπλοῖ ὀργίλοι, φειδωλοί, λάλοι, πρώτη ηλικία ἔποντας ὑπνωτικοί, δι' ἑαυτῶν πραγματείαν πράξαι θέλουσιν, ἔνδοξοι, τολμηροί, ζηλωτικοί, κατήγοροι, τόπον άλο λάσσοντες, φιληται, ὀρχησταί, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι. κι'. Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξε θέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι' ἐπινείας κα μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν ". "Αστρων γὰρ ονόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες κ πῶς ἠσθένησαν ! Τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀπ' ἀρχῆς ὀνομάσαντας “ ἰδίαν κατ' ἔννοιαν * ὀνόμασι κεκλη- κέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. Τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζωδίων εἰκόνα, ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεργείας, ένα τίς τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρ θένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν.... κγ'. ..... λαβὼν καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενο ἀξιοῖ τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ [ὕδατι] μόνον. Εἶτα συμπτύξας εν τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον, ἵν᾿ οἰχ[ηται φέρων δ καπνός τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα· τοῦ δὲ τὸ κε- λευσθέν πράξον | τος πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας· πλείονας δέ τινα σκέπτεται ἐγγράφειν ἑβραϊκοῖς γράμμασι δαίμονας, εἶτα μάγων Αἰγυπτίων ο Ούσας τὸ καλούμενον κατι θυ μίαμα ταῦτα μὲν ἐπαιωρήσας κατὰ τοῦ θυμιάματος φέρει· δ δ' ἔτυχε γράψας ὁ πυνθανόμενος θεὶς κατά τῶν ἀνθράκων ἔκαυ[σεν], εἶτα θεοφορεῖσθα: δοκῶν, εἰσπεσὼν τῷ μυχῷ μέγα καὶ ἀπηγές κέκραγε καὶ πᾶσιν ἀσύνετον· ... [π]ολὺ δὲ πάντας τοὺς παρόν- τας ..... καὶ τὸν φρῦν * [χάρτη έγγρα [φέντα] ἐπικαλοῦντες δαίμονα ἐπειδὰν εἰσελθόντες παραστῶσιν οἱ παρόντες ἐπὶ . βαλὼν δὲ τὸν παῖδα πολλὰ ἐπιλέγει αὐτῷ, τοῦτο μὲν ἑλλάδι φωνῇ τοῦτο δὲ ὡς ἑβραΐδι, τὰς συνήθεις τοῖς μάγοις ἐπαοιδάς· ὁ δὲ ἐνάρχεται σε προσπευσόμενος. Καὶ ἔνδον φιάλη ὕδατος πλήρης, ᾗ ἐμβαλών σε χάλκανθον καὶ τήξας τὸ φάρμακον τὸ δῆθεν ἐξαλειφθὲν χαρτίον δι' αὐτοῦ καταρβάνας τὰ φωλεύοντα καὶ κεκρυμμένα γράμ- ματα πάλιν εἰς φῶς ἐλθεῖν ἀναγκάζει, δι' ὧν μαν θάνει ἅπερ ὁ πυθόμενος σε ἔγραψε. Καὶ διὰ τοῦ χαλ κάνθου δέ τις εἰ γράψεις καὶ τῆς κηκίδας ὑπ θυμιάσεις λελειωμένης, φανερά γένοιτ' ἂν τὰ κεκρυμμένα γράμματα. Καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην “ καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάτα, κ τρίψειεν ἐπὶ τοῖς τῷ οι γάλακτι γεγραμμένοις γράμ- μασιν, ἔσται πρόδηλα. Καὶ οὗρον σε δὲ εἰ καὶ γάρον τῇ πρώτη! ἐπιπνοίας Η σιωπήσομαι Μ. * παραβαλόντες Μ. νομίσαντας Ε.Μ. ἰδίαν κατ' ἔννοιαν. ἰδεῖν κατανοεῖν ἰδέαν κατανοείν ύδατι αὐτὸν πτύξας, συμψήσας Ε. Μ. 8: οίχηται φέρων σχ ων όχι ἀναβαίνων. Η πράξοντος πράξαντος (. ΔΙ. το εἶται εἰς τα οι Αἰγυπτίων ή σε έκαυσεν Μ, ὁ παῖς κελεύει μια πολύ το καὶ τὸν φρῶν φρήν ἢ ὄντιν' ἔγραψεν], φρον ή τιν' ἕτερον ἀποκαλοῦντες οἱ ἐπὶ κλίνην βαλών ἐνάρχεται ύ, ἀνέρχεται Μ, απέρχεται ᾗ ἐμβαλών, ἐμβα- λών Μ. Η ἅπερ ὑποθέμενος ἐκ δὲ τισι ( οι δὲ χάρτιν οἱ τρίψει τῷ, τῶν . ουρός ORIGENIS " celeriter. lidem natura : animo magno, simplices, iracundi, parci, garruli, prima aetate erunt somno- lenti, per sese res gerere volunt, gloriæ avidi, aut dlaces, aemulatures, accusatores, loci mulantes, amatores, saltatores, ad amicitiam utiles. exposuimus curiosamque per mirificam solertiam vaticinandi artem latere non sivimus, ne ea quidem, in quibus lapsi nugantur, silebimus. Siderum enim nominibus figuras et naturas hominum comparantes quam nihil valent! Sidera enim novimus cos, qui a principio nominaverunt, ex sua mente nominibus appellavisse, ut facilia significatu et cognitu essent, Quæ enim horum similitudo ad imaginem anima- Jium, aut quæ similis natura agendi atque operandi, ut quis eum, qui est sub Leone, dicat iracundum, qui autem sub Virgine, modicum, aut sub Cancro malum, eos autem, qui sub... 28. scribere jubet sciscitantem quid ex damonibus sciscitari velit aqua solum. Deinde complicatam chartam puero tradens mittit igni cre- nandam, ut auferat fumus ad dæmones litteras. Is autem dum imperatum exsequitur, magus pri- mum decerpit chartæ pares partes, plures autem quosdam simulat se inscribere Hebraicis litteris dæmones, deinde sulimento magorum Ægyptio- rum, quod vocatur cyphi, sacrificato, bæc sublata sufimento admovet. Quod autem scripsit qui scisci tatur positum in carbonibus cremavit. Deinde Spiritu concitari divino visus, irruens in angulum domus, magnum et dissonum vociferatur et onınibus in- cognitum... 90-91 puerum, multa ei incantant, partim Græ- canico sermone, partim tanquam Hebraico, quæe sunt consueta magorum incantamenta. Ille autem abit sciscitaturus. Et intus phiala aqua repleta, in quam injiciens chalcanthum et liquefaciens medi- camentum, chartulam scilicet evanidam factam illo illineus latentes et absconditas litteras rursus in lucem redire cogit, quarum ope cognoscit, quæ is qui sciscitatus est scripsit. Et si quis chalcantho scribet et comminuta galla suffumigabit, clare ap- parebunt absconditæ litteræ. Et lacte vero si quis conscribet, deinde chartam crematam et comminu- tam inspergens teret in litteris lacte scriptis, erunt manifeste. Et urina vero et garum et tithymalli liquamen et ficus eflicit idem. Postquam autem comperit quæstionem in hunc modum, in quem modum oporteat respondere providet. Et deinde & C [p. 65. 64] VARIÆ LECTIONES · D " " • * Roeperus. C. C, M. qui uncinis inclusil; Roeperus coll. Sext. Fu. adv. math. 5, 97. ss flec in marg. fol. r. M. Roeperus, M: C: h. l. evanidus. Roeperus et Scullus, oχ (i, M, qui susp. Roeperus; C. C Uncis inclusa supplevit et deinde l. Roeperus. (vel cf. 1. 65) aut susp. M. Lacunam expler ex hun €5 Roeperus. Roeperus. Roeperus, “ C, C. m. C, 31. "1 C. Go C. 27. Postquam et horum admirabilem sapientiam

Α γίνονται. Οἱ αὐτοὶ φύσεως· ψυχῇ μεγάλη, ἁπλοῖ ὀργίλοι, φειδωλοί, λάλοι, πρώτη ηλικία ἔποντας ὑπνωτικοί, δι' ἑαυτῶν πραγματείαν πράξαι θέλουσιν, ἔνδοξοι, τολμηροί, ζηλωτικοί, κατήγοροι, τόπον άλο λάσσοντες, φιληται, ὀρχησταί, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι. κι'. Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξε θέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι' ἐπινείας κα μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν ". "Αστρων γὰρ ονόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες κ πῶς ἠσθένησαν ! Τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀπ' ἀρχῆς ὀνομάσαντας “ ἰδίαν κατ' ἔννοιαν * ὀνόμασι κεκλη- κέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. Τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζωδίων εἰκόνα, ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεργείας, ένα τίς τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρ θένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν.... κγ'. ..... λαβὼν καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενο ἀξιοῖ τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ [ὕδατι] μόνον. Εἶτα συμπτύξας εν τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον, ἵν᾿ οἰχ[ηται φέρων δ καπνός τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα· τοῦ δὲ τὸ κε- λευσθέν πράξον | τος πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας· πλείονας δέ τινα σκέπτεται ἐγγράφειν ἑβραϊκοῖς γράμμασι δαίμονας, εἶτα μάγων Αἰγυπτίων ο Ούσας τὸ καλούμενον κατι θυ μίαμα ταῦτα μὲν ἐπαιωρήσας κατὰ τοῦ θυμιάματος φέρει· δ δ' ἔτυχε γράψας ὁ πυνθανόμενος θεὶς κατά τῶν ἀνθράκων ἔκαυ[σεν], εἶτα θεοφορεῖσθα: δοκῶν, εἰσπεσὼν τῷ μυχῷ μέγα καὶ ἀπηγές κέκραγε καὶ πᾶσιν ἀσύνετον· ... [π]ολὺ δὲ πάντας τοὺς παρόν- τας ..... καὶ τὸν φρῦν * [χάρτη έγγρα [φέντα] ἐπικαλοῦντες δαίμονα ἐπειδὰν εἰσελθόντες παραστῶσιν οἱ παρόντες ἐπὶ . βαλὼν δὲ τὸν παῖδα πολλὰ ἐπιλέγει αὐτῷ, τοῦτο μὲν ἑλλάδι φωνῇ τοῦτο δὲ ὡς ἑβραΐδι, τὰς συνήθεις τοῖς μάγοις ἐπαοιδάς· ὁ δὲ ἐνάρχεται σε προσπευσόμενος. Καὶ ἔνδον φιάλη ὕδατος πλήρης, ᾗ ἐμβαλών σε χάλκανθον καὶ τήξας τὸ φάρμακον τὸ δῆθεν ἐξαλειφθὲν χαρτίον δι' αὐτοῦ καταρβάνας τὰ φωλεύοντα καὶ κεκρυμμένα γράμ- ματα πάλιν εἰς φῶς ἐλθεῖν ἀναγκάζει, δι' ὧν μαν θάνει ἅπερ ὁ πυθόμενος σε ἔγραψε. Καὶ διὰ τοῦ χαλ κάνθου δέ τις εἰ γράψεις καὶ τῆς κηκίδας ὑπ θυμιάσεις λελειωμένης, φανερά γένοιτ' ἂν τὰ κεκρυμμένα γράμματα. Καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην “ καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάτα, κ τρίψειεν ἐπὶ τοῖς τῷ οι γάλακτι γεγραμμένοις γράμ- μασιν, ἔσται πρόδηλα. Καὶ οὗρον σε δὲ εἰ καὶ γάρον τῇ πρώτη! ἐπιπνοίας Η σιωπήσομαι Μ. * παραβαλόντες Μ. νομίσαντας Ε.Μ. ἰδίαν κατ' ἔννοιαν. ἰδεῖν κατανοεῖν ἰδέαν κατανοείν ύδατι αὐτὸν πτύξας, συμψήσας Ε. Μ. 8: οίχηται φέρων σχ ων όχι ἀναβαίνων. Η πράξοντος πράξαντος (. ΔΙ. το εἶται εἰς τα οι Αἰγυπτίων ή σε έκαυσεν Μ, ὁ παῖς κελεύει μια πολύ το καὶ τὸν φρῶν φρήν ἢ ὄντιν' ἔγραψεν], φρον ή τιν' ἕτερον ἀποκαλοῦντες οἱ ἐπὶ κλίνην βαλών ἐνάρχεται ύ, ἀνέρχεται Μ, απέρχεται ᾗ ἐμβαλών, ἐμβα- λών Μ. Η ἅπερ ὑποθέμενος ἐκ δὲ τισι ( οι δὲ χάρτιν οἱ τρίψει τῷ, τῶν . ουρός ORIGENIS " celeriter. lidem natura : animo magno, simplices, iracundi, parci, garruli, prima aetate erunt somno- lenti, per sese res gerere volunt, gloriæ avidi, aut dlaces, aemulatures, accusatores, loci mulantes, amatores, saltatores, ad amicitiam utiles. exposuimus curiosamque per mirificam solertiam vaticinandi artem latere non sivimus, ne ea quidem, in quibus lapsi nugantur, silebimus. Siderum enim nominibus figuras et naturas hominum comparantes quam nihil valent! Sidera enim novimus cos, qui a principio nominaverunt, ex sua mente nominibus appellavisse, ut facilia significatu et cognitu essent, Quæ enim horum similitudo ad imaginem anima- Jium, aut quæ similis natura agendi atque operandi, ut quis eum, qui est sub Leone, dicat iracundum, qui autem sub Virgine, modicum, aut sub Cancro malum, eos autem, qui sub... 28. scribere jubet sciscitantem quid ex damonibus sciscitari velit aqua solum. Deinde complicatam chartam puero tradens mittit igni cre- nandam, ut auferat fumus ad dæmones litteras. Is autem dum imperatum exsequitur, magus pri- mum decerpit chartæ pares partes, plures autem quosdam simulat se inscribere Hebraicis litteris dæmones, deinde sulimento magorum Ægyptio- rum, quod vocatur cyphi, sacrificato, bæc sublata sufimento admovet. Quod autem scripsit qui scisci tatur positum in carbonibus cremavit. Deinde Spiritu concitari divino visus, irruens in angulum domus, magnum et dissonum vociferatur et onınibus in- cognitum... 90-91 puerum, multa ei incantant, partim Græ- canico sermone, partim tanquam Hebraico, quæe sunt consueta magorum incantamenta. Ille autem abit sciscitaturus. Et intus phiala aqua repleta, in quam injiciens chalcanthum et liquefaciens medi- camentum, chartulam scilicet evanidam factam illo illineus latentes et absconditas litteras rursus in lucem redire cogit, quarum ope cognoscit, quæ is qui sciscitatus est scripsit. Et si quis chalcantho scribet et comminuta galla suffumigabit, clare ap- parebunt absconditæ litteræ. Et lacte vero si quis conscribet, deinde chartam crematam et comminu- tam inspergens teret in litteris lacte scriptis, erunt manifeste. Et urina vero et garum et tithymalli liquamen et ficus eflicit idem. Postquam autem comperit quæstionem in hunc modum, in quem modum oporteat respondere providet. Et deinde & C [p. 65. 64] VARIÆ LECTIONES · D " " • * Roeperus. C. C, M. qui uncinis inclusil; Roeperus coll. Sext. Fu. adv. math. 5, 97. ss flec in marg. fol. r. M. Roeperus, M: C: h. l. evanidus. Roeperus et Scullus, oχ (i, M, qui susp. Roeperus; C. C Uncis inclusa supplevit et deinde l. Roeperus. (vel cf. 1. 65) aut susp. M. Lacunam expler ex hun €5 Roeperus. Roeperus. Roeperus, “ C, C. m. C, 31. "1 C. Go C. 27. Postquam et horum admirabilem sapientiam

Α γίνονται. Οἱ αὐτοὶ φύσεως· ψυχῇ μεγάλη, ἁπλοῖ ὀργίλοι, φειδωλοί, λάλοι, πρώτη ηλικία ἔποντας ὑπνωτικοί, δι' ἑαυτῶν πραγματείαν πράξαι θέλουσιν, ἔνδοξοι, τολμηροί, ζηλωτικοί, κατήγοροι, τόπον άλο λάσσοντες, φιληται, ὀρχησταί, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι. κι'. Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξε θέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι' ἐπινείας κα μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν ". "Αστρων γὰρ ονόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες κ πῶς ἠσθένησαν ! Τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀπ' ἀρχῆς ὀνομάσαντας “ ἰδίαν κατ' ἔννοιαν * ὀνόμασι κεκλη- κέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. Τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζωδίων εἰκόνα, ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεργείας, ένα τίς τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρ θένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν.... κγ'. ..... λαβὼν καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενο ἀξιοῖ τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ [ὕδατι] μόνον. Εἶτα συμπτύξας εν τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον, ἵν᾿ οἰχ[ηται φέρων δ καπνός τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα· τοῦ δὲ τὸ κε- λευσθέν πράξον | τος πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας· πλείονας δέ τινα σκέπτεται ἐγγράφειν ἑβραϊκοῖς γράμμασι δαίμονας, εἶτα μάγων Αἰγυπτίων ο Ούσας τὸ καλούμενον κατι θυ μίαμα ταῦτα μὲν ἐπαιωρήσας κατὰ τοῦ θυμιάματος φέρει· δ δ' ἔτυχε γράψας ὁ πυνθανόμενος θεὶς κατά τῶν ἀνθράκων ἔκαυ[σεν], εἶτα θεοφορεῖσθα: δοκῶν, εἰσπεσὼν τῷ μυχῷ μέγα καὶ ἀπηγές κέκραγε καὶ πᾶσιν ἀσύνετον· ... [π]ολὺ δὲ πάντας τοὺς παρόν- τας ..... καὶ τὸν φρῦν * [χάρτη έγγρα [φέντα] ἐπικαλοῦντες δαίμονα ἐπειδὰν εἰσελθόντες παραστῶσιν οἱ παρόντες ἐπὶ . βαλὼν δὲ τὸν παῖδα πολλὰ ἐπιλέγει αὐτῷ, τοῦτο μὲν ἑλλάδι φωνῇ τοῦτο δὲ ὡς ἑβραΐδι, τὰς συνήθεις τοῖς μάγοις ἐπαοιδάς· ὁ δὲ ἐνάρχεται σε προσπευσόμενος. Καὶ ἔνδον φιάλη ὕδατος πλήρης, ᾗ ἐμβαλών σε χάλκανθον καὶ τήξας τὸ φάρμακον τὸ δῆθεν ἐξαλειφθὲν χαρτίον δι' αὐτοῦ καταρβάνας τὰ φωλεύοντα καὶ κεκρυμμένα γράμ- ματα πάλιν εἰς φῶς ἐλθεῖν ἀναγκάζει, δι' ὧν μαν θάνει ἅπερ ὁ πυθόμενος σε ἔγραψε. Καὶ διὰ τοῦ χαλ κάνθου δέ τις εἰ γράψεις καὶ τῆς κηκίδας ὑπ θυμιάσεις λελειωμένης, φανερά γένοιτ' ἂν τὰ κεκρυμμένα γράμματα. Καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην “ καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάτα, κ τρίψειεν ἐπὶ τοῖς τῷ οι γάλακτι γεγραμμένοις γράμ- μασιν, ἔσται πρόδηλα. Καὶ οὗρον σε δὲ εἰ καὶ γάρον τῇ πρώτη! ἐπιπνοίας Η σιωπήσομαι Μ. * παραβαλόντες Μ. νομίσαντας Ε.Μ. ἰδίαν κατ' ἔννοιαν. ἰδεῖν κατανοεῖν ἰδέαν κατανοείν ύδατι αὐτὸν πτύξας, συμψήσας Ε. Μ. 8: οίχηται φέρων σχ ων όχι ἀναβαίνων. Η πράξοντος πράξαντος (. ΔΙ. το εἶται εἰς τα οι Αἰγυπτίων ή σε έκαυσεν Μ, ὁ παῖς κελεύει μια πολύ το καὶ τὸν φρῶν φρήν ἢ ὄντιν' ἔγραψεν], φρον ή τιν' ἕτερον ἀποκαλοῦντες οἱ ἐπὶ κλίνην βαλών ἐνάρχεται ύ, ἀνέρχεται Μ, απέρχεται ᾗ ἐμβαλών, ἐμβα- λών Μ. Η ἅπερ ὑποθέμενος ἐκ δὲ τισι ( οι δὲ χάρτιν οἱ τρίψει τῷ, τῶν . ουρός ORIGENIS " celeriter. lidem natura : animo magno, simplices, iracundi, parci, garruli, prima aetate erunt somno- lenti, per sese res gerere volunt, gloriæ avidi, aut dlaces, aemulatures, accusatores, loci mulantes, amatores, saltatores, ad amicitiam utiles. exposuimus curiosamque per mirificam solertiam vaticinandi artem latere non sivimus, ne ea quidem, in quibus lapsi nugantur, silebimus. Siderum enim nominibus figuras et naturas hominum comparantes quam nihil valent! Sidera enim novimus cos, qui a principio nominaverunt, ex sua mente nominibus appellavisse, ut facilia significatu et cognitu essent, Quæ enim horum similitudo ad imaginem anima- Jium, aut quæ similis natura agendi atque operandi, ut quis eum, qui est sub Leone, dicat iracundum, qui autem sub Virgine, modicum, aut sub Cancro malum, eos autem, qui sub... 28. scribere jubet sciscitantem quid ex damonibus sciscitari velit aqua solum. Deinde complicatam chartam puero tradens mittit igni cre- nandam, ut auferat fumus ad dæmones litteras. Is autem dum imperatum exsequitur, magus pri- mum decerpit chartæ pares partes, plures autem quosdam simulat se inscribere Hebraicis litteris dæmones, deinde sulimento magorum Ægyptio- rum, quod vocatur cyphi, sacrificato, bæc sublata sufimento admovet. Quod autem scripsit qui scisci tatur positum in carbonibus cremavit. Deinde Spiritu concitari divino visus, irruens in angulum domus, magnum et dissonum vociferatur et onınibus in- cognitum... 90-91 puerum, multa ei incantant, partim Græ- canico sermone, partim tanquam Hebraico, quæe sunt consueta magorum incantamenta. Ille autem abit sciscitaturus. Et intus phiala aqua repleta, in quam injiciens chalcanthum et liquefaciens medi- camentum, chartulam scilicet evanidam factam illo illineus latentes et absconditas litteras rursus in lucem redire cogit, quarum ope cognoscit, quæ is qui sciscitatus est scripsit. Et si quis chalcantho scribet et comminuta galla suffumigabit, clare ap- parebunt absconditæ litteræ. Et lacte vero si quis conscribet, deinde chartam crematam et comminu- tam inspergens teret in litteris lacte scriptis, erunt manifeste. Et urina vero et garum et tithymalli liquamen et ficus eflicit idem. Postquam autem comperit quæstionem in hunc modum, in quem modum oporteat respondere providet. Et deinde & C [p. 65. 64] VARIÆ LECTIONES · D " " • * Roeperus. C. C, M. qui uncinis inclusil; Roeperus coll. Sext. Fu. adv. math. 5, 97. ss flec in marg. fol. r. M. Roeperus, M: C: h. l. evanidus. Roeperus et Scullus, oχ (i, M, qui susp. Roeperus; C. C Uncis inclusa supplevit et deinde l. Roeperus. (vel cf. 1. 65) aut susp. M. Lacunam expler ex hun €5 Roeperus. Roeperus. Roeperus, “ C, C. m. C, 31. "1 C. Go C. 27. Postquam et horum admirabilem sapientiam

Α γίνονται. Οἱ αὐτοὶ φύσεως· ψυχῇ μεγάλη, ἁπλοῖ ὀργίλοι, φειδωλοί, λάλοι, πρώτη ηλικία ἔποντας ὑπνωτικοί, δι' ἑαυτῶν πραγματείαν πράξαι θέλουσιν, ἔνδοξοι, τολμηροί, ζηλωτικοί, κατήγοροι, τόπον άλο λάσσοντες, φιληται, ὀρχησταί, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι. κι'. Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξε θέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι' ἐπινείας κα μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν ". "Αστρων γὰρ ονόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες κ πῶς ἠσθένησαν ! Τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀπ' ἀρχῆς ὀνομάσαντας “ ἰδίαν κατ' ἔννοιαν * ὀνόμασι κεκλη- κέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. Τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζωδίων εἰκόνα, ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεργείας, ένα τίς τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρ θένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν.... κγ'. ..... λαβὼν καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενο ἀξιοῖ τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ [ὕδατι] μόνον. Εἶτα συμπτύξας εν τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον, ἵν᾿ οἰχ[ηται φέρων δ καπνός τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα· τοῦ δὲ τὸ κε- λευσθέν πράξον | τος πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας· πλείονας δέ τινα σκέπτεται ἐγγράφειν ἑβραϊκοῖς γράμμασι δαίμονας, εἶτα μάγων Αἰγυπτίων ο Ούσας τὸ καλούμενον κατι θυ μίαμα ταῦτα μὲν ἐπαιωρήσας κατὰ τοῦ θυμιάματος φέρει· δ δ' ἔτυχε γράψας ὁ πυνθανόμενος θεὶς κατά τῶν ἀνθράκων ἔκαυ[σεν], εἶτα θεοφορεῖσθα: δοκῶν, εἰσπεσὼν τῷ μυχῷ μέγα καὶ ἀπηγές κέκραγε καὶ πᾶσιν ἀσύνετον· ... [π]ολὺ δὲ πάντας τοὺς παρόν- τας ..... καὶ τὸν φρῦν * [χάρτη έγγρα [φέντα] ἐπικαλοῦντες δαίμονα ἐπειδὰν εἰσελθόντες παραστῶσιν οἱ παρόντες ἐπὶ . βαλὼν δὲ τὸν παῖδα πολλὰ ἐπιλέγει αὐτῷ, τοῦτο μὲν ἑλλάδι φωνῇ τοῦτο δὲ ὡς ἑβραΐδι, τὰς συνήθεις τοῖς μάγοις ἐπαοιδάς· ὁ δὲ ἐνάρχεται σε προσπευσόμενος. Καὶ ἔνδον φιάλη ὕδατος πλήρης, ᾗ ἐμβαλών σε χάλκανθον καὶ τήξας τὸ φάρμακον τὸ δῆθεν ἐξαλειφθὲν χαρτίον δι' αὐτοῦ καταρβάνας τὰ φωλεύοντα καὶ κεκρυμμένα γράμ- ματα πάλιν εἰς φῶς ἐλθεῖν ἀναγκάζει, δι' ὧν μαν θάνει ἅπερ ὁ πυθόμενος σε ἔγραψε. Καὶ διὰ τοῦ χαλ κάνθου δέ τις εἰ γράψεις καὶ τῆς κηκίδας ὑπ θυμιάσεις λελειωμένης, φανερά γένοιτ' ἂν τὰ κεκρυμμένα γράμματα. Καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην “ καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάτα, κ τρίψειεν ἐπὶ τοῖς τῷ οι γάλακτι γεγραμμένοις γράμ- μασιν, ἔσται πρόδηλα. Καὶ οὗρον σε δὲ εἰ καὶ γάρον τῇ πρώτη! ἐπιπνοίας Η σιωπήσομαι Μ. * παραβαλόντες Μ. νομίσαντας Ε.Μ. ἰδίαν κατ' ἔννοιαν. ἰδεῖν κατανοεῖν ἰδέαν κατανοείν ύδατι αὐτὸν πτύξας, συμψήσας Ε. Μ. 8: οίχηται φέρων σχ ων όχι ἀναβαίνων. Η πράξοντος πράξαντος (. ΔΙ. το εἶται εἰς τα οι Αἰγυπτίων ή σε έκαυσεν Μ, ὁ παῖς κελεύει μια πολύ το καὶ τὸν φρῶν φρήν ἢ ὄντιν' ἔγραψεν], φρον ή τιν' ἕτερον ἀποκαλοῦντες οἱ ἐπὶ κλίνην βαλών ἐνάρχεται ύ, ἀνέρχεται Μ, απέρχεται ᾗ ἐμβαλών, ἐμβα- λών Μ. Η ἅπερ ὑποθέμενος ἐκ δὲ τισι ( οι δὲ χάρτιν οἱ τρίψει τῷ, τῶν . ουρός ORIGENIS " celeriter. lidem natura : animo magno, simplices, iracundi, parci, garruli, prima aetate erunt somno- lenti, per sese res gerere volunt, gloriæ avidi, aut dlaces, aemulatures, accusatores, loci mulantes, amatores, saltatores, ad amicitiam utiles. exposuimus curiosamque per mirificam solertiam vaticinandi artem latere non sivimus, ne ea quidem, in quibus lapsi nugantur, silebimus. Siderum enim nominibus figuras et naturas hominum comparantes quam nihil valent! Sidera enim novimus cos, qui a principio nominaverunt, ex sua mente nominibus appellavisse, ut facilia significatu et cognitu essent, Quæ enim horum similitudo ad imaginem anima- Jium, aut quæ similis natura agendi atque operandi, ut quis eum, qui est sub Leone, dicat iracundum, qui autem sub Virgine, modicum, aut sub Cancro malum, eos autem, qui sub... 28. scribere jubet sciscitantem quid ex damonibus sciscitari velit aqua solum. Deinde complicatam chartam puero tradens mittit igni cre- nandam, ut auferat fumus ad dæmones litteras. Is autem dum imperatum exsequitur, magus pri- mum decerpit chartæ pares partes, plures autem quosdam simulat se inscribere Hebraicis litteris dæmones, deinde sulimento magorum Ægyptio- rum, quod vocatur cyphi, sacrificato, bæc sublata sufimento admovet. Quod autem scripsit qui scisci tatur positum in carbonibus cremavit. Deinde Spiritu concitari divino visus, irruens in angulum domus, magnum et dissonum vociferatur et onınibus in- cognitum... 90-91 puerum, multa ei incantant, partim Græ- canico sermone, partim tanquam Hebraico, quæe sunt consueta magorum incantamenta. Ille autem abit sciscitaturus. Et intus phiala aqua repleta, in quam injiciens chalcanthum et liquefaciens medi- camentum, chartulam scilicet evanidam factam illo illineus latentes et absconditas litteras rursus in lucem redire cogit, quarum ope cognoscit, quæ is qui sciscitatus est scripsit. Et si quis chalcantho scribet et comminuta galla suffumigabit, clare ap- parebunt absconditæ litteræ. Et lacte vero si quis conscribet, deinde chartam crematam et comminu- tam inspergens teret in litteris lacte scriptis, erunt manifeste. Et urina vero et garum et tithymalli liquamen et ficus eflicit idem. Postquam autem comperit quæstionem in hunc modum, in quem modum oporteat respondere providet. Et deinde & C [p. 65. 64] VARIÆ LECTIONES · D " " • * Roeperus. C. C, M. qui uncinis inclusil; Roeperus coll. Sext. Fu. adv. math. 5, 97. ss flec in marg. fol. r. M. Roeperus, M: C: h. l. evanidus. Roeperus et Scullus, oχ (i, M, qui susp. Roeperus; C. C Uncis inclusa supplevit et deinde l. Roeperus. (vel cf. 1. 65) aut susp. M. Lacunam expler ex hun €5 Roeperus. Roeperus. Roeperus, “ C, C. m. C, 31. "1 C. Go C. 27. Postquam et horum admirabilem sapientiam

οἱ δ᾿ ἐκτεθέντες ὑπὸ Ἀρχιμήδους ἀριθμοὶ καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων περὶ τῶν ἀποστημάτων λεγόμενοι λόγοι εἰ μὴ ἐν συμφώνοις εἶεν λόγοις, τουτέστι τοῖς ὑπὸ Πλάτωνος εἰρημένοις διπλασίοις καὶ τριπλασίοις, ἔξω δὲ συμφωνιῶν εὑρισκόμενοι, οὐκ ἂν σῴζοιεν τὸ καθ’ ἁρμονίαν κατεσκευδευτέρων ἀσθαι τὸ πᾶν· οὐ γὰρ πιθανὸν οὐδὲ δυνατὸν ἄλογά τε καὶ ἔξω συμφωνιῶν καὶ ἐναρμονίων λόγων εἶναι αὐτῶν τὰ ἀποστήματα, πλὴν ἴσως σελήνης μόνης ἐκ τῶν λείψεων καὶ τῆς σκιᾶς τῆς γῆς περὶ ἧς μόνης καὶ πιστεύσαι τις ἂν Ἀρχιμήδῃ ἀποστάσεως, τουτέστι τῆς σεληνιακῆς ἀπὸ γῆς· ταύτην δὲ λαβοῦσι ῥᾴδιον ἔσται κατὰ τὸ Πλατωνικὸν αὔξοντα κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον, ὡς ἀξιοῖ Πλάτων, καὶ τὰ λοιπὰ ἀποστήματα ἀριθμῷ περιλαβεῖν. εἰ δὴ κατὰ τὸν Ἀρχιμήδην ἀπὸ τῆς ἐπιφανείας τῆς γῆς ἡ σελήνη ἀφέστηκε σταδίων μυρι φνδ σταδίους δρλ, ῥᾴδιον τούτους τοὺς ἀριθμοὺς αὔξοντας κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον καὶ τὰ τῶν λοιπῶν εὑρεῖν διαστήματα, ὡς μιᾶς μοίρας λαμβανομένης τοῦ τῶν σταδίων ἀριθμοῦ οὓς ἡ σελήνη τῆς γῆς ἀφέστηκεν. ὅτι δὲ οἱ λοιποὶ ἀριθμοὶ οἱ ὑπ’ Ἀρχιμήδους περὶ τῆς ἀποστάσεως τῶν πλανωμένων λεγόμενοι οὐκ ἐν συμφώνοις λόγοις, ῥᾴδιον γνῶναι, πῶς ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους καὶ ἐν τίσι λόγοις εἰσὶ κατανοήσαντας· μὴ εἶναι δὲ ἐν ἁρμονίᾳ ταῦτα τοῦ καθ’ ἁρμονίαν συνεστῶτος κόσμου ὄντα μέρη ἀδύνατον. τοῦ μὲν δὴ πρώτου ἀριθμοῦ ὃν ἀφέστηκεν ἡ σελήνη τῆς γῆς ὄντος μυρι μονάδων ὁ δεύτερος ἀριθμὸς ὃν ἀφέστηκεν ἥλιος τῆς σελήνης ὢν μυρι μονα βξε ἐν λόγῳ ἐστὶ πλείονι ἢ ἐννεαπλασίῳ. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονα , ἐν λόγῳ ἐστὶ <ἐλάττονι ἡμίσει. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυριάδων μονάδων, ζρξε ἐν λόγῳ ἐστὶ> πλείονι ἢ διπλασίῳ. πρὸς δὲ τοῦτον ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι δνδ, μονάδων ἐν λόγῳ ἔσται ἐλάττονι ἢ ἐπιτετάρτῳ, πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονάδων ἐν λόγῳ ἐστὶ πλείονι ἢ ἡμίσει. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτάτω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονα Με ἐν λόγῳ ἐστὶ ἐλάττονι ἢ διπλασίω.

οἱ δ᾿ ἐκτεθέντες ὑπὸ Ἀρχιμήδους ἀριθμοὶ καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων περὶ τῶν ἀποστημάτων λεγόμενοι λόγοι εἰ μὴ ἐν συμφώνοις εἶεν λόγοις, τουτέστι τοῖς ὑπὸ Πλάτωνος εἰρημένοις διπλασίοις καὶ τριπλασίοις, ἔξω δὲ συμφωνιῶν εὑρισκόμενοι, οὐκ ἂν σῴζοιεν τὸ καθ’ ἁρμονίαν κατεσκευδευτέρων ἀσθαι τὸ πᾶν· οὐ γὰρ πιθανὸν οὐδὲ δυνατὸν ἄλογά τε καὶ ἔξω συμφωνιῶν καὶ ἐναρμονίων λόγων εἶναι αὐτῶν τὰ ἀποστήματα, πλὴν ἴσως σελήνης μόνης ἐκ τῶν λείψεων καὶ τῆς σκιᾶς τῆς γῆς περὶ ἧς μόνης καὶ πιστεύσαι τις ἂν Ἀρχιμήδῃ ἀποστάσεως, τουτέστι τῆς σεληνιακῆς ἀπὸ γῆς· ταύτην δὲ λαβοῦσι ῥᾴδιον ἔσται κατὰ τὸ Πλατωνικὸν αὔξοντα κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον, ὡς ἀξιοῖ Πλάτων, καὶ τὰ λοιπὰ ἀποστήματα ἀριθμῷ περιλαβεῖν. εἰ δὴ κατὰ τὸν Ἀρχιμήδην ἀπὸ τῆς ἐπιφανείας τῆς γῆς ἡ σελήνη ἀφέστηκε σταδίων μυρι φνδ σταδίους δρλ, ῥᾴδιον τούτους τοὺς ἀριθμοὺς αὔξοντας κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον καὶ τὰ τῶν λοιπῶν εὑρεῖν διαστήματα, ὡς μιᾶς μοίρας λαμβανομένης τοῦ τῶν σταδίων ἀριθμοῦ οὓς ἡ σελήνη τῆς γῆς ἀφέστηκεν. ὅτι δὲ οἱ λοιποὶ ἀριθμοὶ οἱ ὑπ’ Ἀρχιμήδους περὶ τῆς ἀποστάσεως τῶν πλανωμένων λεγόμενοι οὐκ ἐν συμφώνοις λόγοις, ῥᾴδιον γνῶναι, πῶς ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους καὶ ἐν τίσι λόγοις εἰσὶ κατανοήσαντας· μὴ εἶναι δὲ ἐν ἁρμονίᾳ ταῦτα τοῦ καθ’ ἁρμονίαν συνεστῶτος κόσμου ὄντα μέρη ἀδύνατον. τοῦ μὲν δὴ πρώτου ἀριθμοῦ ὃν ἀφέστηκεν ἡ σελήνη τῆς γῆς ὄντος μυρι μονάδων ὁ δεύτερος ἀριθμὸς ὃν ἀφέστηκεν ἥλιος τῆς σελήνης ὢν μυρι μονα βξε ἐν λόγῳ ἐστὶ πλείονι ἢ ἐννεαπλασίῳ. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονα , ἐν λόγῳ ἐστὶ <ἐλάττονι ἡμίσει. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυριάδων μονάδων, ζρξε ἐν λόγῳ ἐστὶ> πλείονι ἢ διπλασίῳ. πρὸς δὲ τοῦτον ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι δνδ, μονάδων ἐν λόγῳ ἔσται ἐλάττονι ἢ ἐπιτετάρτῳ, πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονάδων ἐν λόγῳ ἐστὶ πλείονι ἢ ἡμίσει. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτάτω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονα Με ἐν λόγῳ ἐστὶ ἐλάττονι ἢ διπλασίω.

οἱ δ᾿ ἐκτεθέντες ὑπὸ Ἀρχιμήδους ἀριθμοὶ καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων περὶ τῶν ἀποστημάτων λεγόμενοι λόγοι εἰ μὴ ἐν συμφώνοις εἶεν λόγοις, τουτέστι τοῖς ὑπὸ Πλάτωνος εἰρημένοις διπλασίοις καὶ τριπλασίοις, ἔξω δὲ συμφωνιῶν εὑρισκόμενοι, οὐκ ἂν σῴζοιεν τὸ καθ’ ἁρμονίαν κατεσκευδευτέρων ἀσθαι τὸ πᾶν· οὐ γὰρ πιθανὸν οὐδὲ δυνατὸν ἄλογά τε καὶ ἔξω συμφωνιῶν καὶ ἐναρμονίων λόγων εἶναι αὐτῶν τὰ ἀποστήματα, πλὴν ἴσως σελήνης μόνης ἐκ τῶν λείψεων καὶ τῆς σκιᾶς τῆς γῆς περὶ ἧς μόνης καὶ πιστεύσαι τις ἂν Ἀρχιμήδῃ ἀποστάσεως, τουτέστι τῆς σεληνιακῆς ἀπὸ γῆς· ταύτην δὲ λαβοῦσι ῥᾴδιον ἔσται κατὰ τὸ Πλατωνικὸν αὔξοντα κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον, ὡς ἀξιοῖ Πλάτων, καὶ τὰ λοιπὰ ἀποστήματα ἀριθμῷ περιλαβεῖν. εἰ δὴ κατὰ τὸν Ἀρχιμήδην ἀπὸ τῆς ἐπιφανείας τῆς γῆς ἡ σελήνη ἀφέστηκε σταδίων μυρι φνδ σταδίους δρλ, ῥᾴδιον τούτους τοὺς ἀριθμοὺς αὔξοντας κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον καὶ τὰ τῶν λοιπῶν εὑρεῖν διαστήματα, ὡς μιᾶς μοίρας λαμβανομένης τοῦ τῶν σταδίων ἀριθμοῦ οὓς ἡ σελήνη τῆς γῆς ἀφέστηκεν. ὅτι δὲ οἱ λοιποὶ ἀριθμοὶ οἱ ὑπ’ Ἀρχιμήδους περὶ τῆς ἀποστάσεως τῶν πλανωμένων λεγόμενοι οὐκ ἐν συμφώνοις λόγοις, ῥᾴδιον γνῶναι, πῶς ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους καὶ ἐν τίσι λόγοις εἰσὶ κατανοήσαντας· μὴ εἶναι δὲ ἐν ἁρμονίᾳ ταῦτα τοῦ καθ’ ἁρμονίαν συνεστῶτος κόσμου ὄντα μέρη ἀδύνατον. τοῦ μὲν δὴ πρώτου ἀριθμοῦ ὃν ἀφέστηκεν ἡ σελήνη τῆς γῆς ὄντος μυρι μονάδων ὁ δεύτερος ἀριθμὸς ὃν ἀφέστηκεν ἥλιος τῆς σελήνης ὢν μυρι μονα βξε ἐν λόγῳ ἐστὶ πλείονι ἢ ἐννεαπλασίῳ. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονα , ἐν λόγῳ ἐστὶ <ἐλάττονι ἡμίσει. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυριάδων μονάδων, ζρξε ἐν λόγῳ ἐστὶ> πλείονι ἢ διπλασίῳ. πρὸς δὲ τοῦτον ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι δνδ, μονάδων ἐν λόγῳ ἔσται ἐλάττονι ἢ ἐπιτετάρτῳ, πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονάδων ἐν λόγῳ ἐστὶ πλείονι ἢ ἡμίσει. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτάτω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονα Με ἐν λόγῳ ἐστὶ ἐλάττονι ἢ διπλασίω.

οἱ δ᾿ ἐκτεθέντες ὑπὸ Ἀρχιμήδους ἀριθμοὶ καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων περὶ τῶν ἀποστημάτων λεγόμενοι λόγοι εἰ μὴ ἐν συμφώνοις εἶεν λόγοις, τουτέστι τοῖς ὑπὸ Πλάτωνος εἰρημένοις διπλασίοις καὶ τριπλασίοις, ἔξω δὲ συμφωνιῶν εὑρισκόμενοι, οὐκ ἂν σῴζοιεν τὸ καθ’ ἁρμονίαν κατεσκευδευτέρων ἀσθαι τὸ πᾶν· οὐ γὰρ πιθανὸν οὐδὲ δυνατὸν ἄλογά τε καὶ ἔξω συμφωνιῶν καὶ ἐναρμονίων λόγων εἶναι αὐτῶν τὰ ἀποστήματα, πλὴν ἴσως σελήνης μόνης ἐκ τῶν λείψεων καὶ τῆς σκιᾶς τῆς γῆς περὶ ἧς μόνης καὶ πιστεύσαι τις ἂν Ἀρχιμήδῃ ἀποστάσεως, τουτέστι τῆς σεληνιακῆς ἀπὸ γῆς· ταύτην δὲ λαβοῦσι ῥᾴδιον ἔσται κατὰ τὸ Πλατωνικὸν αὔξοντα κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον, ὡς ἀξιοῖ Πλάτων, καὶ τὰ λοιπὰ ἀποστήματα ἀριθμῷ περιλαβεῖν. εἰ δὴ κατὰ τὸν Ἀρχιμήδην ἀπὸ τῆς ἐπιφανείας τῆς γῆς ἡ σελήνη ἀφέστηκε σταδίων μυρι φνδ σταδίους δρλ, ῥᾴδιον τούτους τοὺς ἀριθμοὺς αὔξοντας κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον καὶ τὰ τῶν λοιπῶν εὑρεῖν διαστήματα, ὡς μιᾶς μοίρας λαμβανομένης τοῦ τῶν σταδίων ἀριθμοῦ οὓς ἡ σελήνη τῆς γῆς ἀφέστηκεν. ὅτι δὲ οἱ λοιποὶ ἀριθμοὶ οἱ ὑπ’ Ἀρχιμήδους περὶ τῆς ἀποστάσεως τῶν πλανωμένων λεγόμενοι οὐκ ἐν συμφώνοις λόγοις, ῥᾴδιον γνῶναι, πῶς ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους καὶ ἐν τίσι λόγοις εἰσὶ κατανοήσαντας· μὴ εἶναι δὲ ἐν ἁρμονίᾳ ταῦτα τοῦ καθ’ ἁρμονίαν συνεστῶτος κόσμου ὄντα μέρη ἀδύνατον. τοῦ μὲν δὴ πρώτου ἀριθμοῦ ὃν ἀφέστηκεν ἡ σελήνη τῆς γῆς ὄντος μυρι μονάδων ὁ δεύτερος ἀριθμὸς ὃν ἀφέστηκεν ἥλιος τῆς σελήνης ὢν μυρι μονα βξε ἐν λόγῳ ἐστὶ πλείονι ἢ ἐννεαπλασίῳ. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονα , ἐν λόγῳ ἐστὶ <ἐλάττονι ἡμίσει. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυριάδων μονάδων, ζρξε ἐν λόγῳ ἐστὶ> πλείονι ἢ διπλασίῳ. πρὸς δὲ τοῦτον ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι δνδ, μονάδων ἐν λόγῳ ἔσται ἐλάττονι ἢ ἐπιτετάρτῳ, πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονάδων ἐν λόγῳ ἐστὶ πλείονι ἢ ἡμίσει. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτάτω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονα Με ἐν λόγῳ ἐστὶ ἐλάττονι ἢ διπλασίω.

οἱ δ᾿ ἐκτεθέντες ὑπὸ Ἀρχιμήδους ἀριθμοὶ καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων περὶ τῶν ἀποστημάτων λεγόμενοι λόγοι εἰ μὴ ἐν συμφώνοις εἶεν λόγοις, τουτέστι τοῖς ὑπὸ Πλάτωνος εἰρημένοις διπλασίοις καὶ τριπλασίοις, ἔξω δὲ συμφωνιῶν εὑρισκόμενοι, οὐκ ἂν σῴζοιεν τὸ καθ’ ἁρμονίαν κατεσκευδευτέρων ἀσθαι τὸ πᾶν· οὐ γὰρ πιθανὸν οὐδὲ δυνατὸν ἄλογά τε καὶ ἔξω συμφωνιῶν καὶ ἐναρμονίων λόγων εἶναι αὐτῶν τὰ ἀποστήματα, πλὴν ἴσως σελήνης μόνης ἐκ τῶν λείψεων καὶ τῆς σκιᾶς τῆς γῆς περὶ ἧς μόνης καὶ πιστεύσαι τις ἂν Ἀρχιμήδῃ ἀποστάσεως, τουτέστι τῆς σεληνιακῆς ἀπὸ γῆς· ταύτην δὲ λαβοῦσι ῥᾴδιον ἔσται κατὰ τὸ Πλατωνικὸν αὔξοντα κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον, ὡς ἀξιοῖ Πλάτων, καὶ τὰ λοιπὰ ἀποστήματα ἀριθμῷ περιλαβεῖν. εἰ δὴ κατὰ τὸν Ἀρχιμήδην ἀπὸ τῆς ἐπιφανείας τῆς γῆς ἡ σελήνη ἀφέστηκε σταδίων μυρι φνδ σταδίους δρλ, ῥᾴδιον τούτους τοὺς ἀριθμοὺς αὔξοντας κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον καὶ τὰ τῶν λοιπῶν εὑρεῖν διαστήματα, ὡς μιᾶς μοίρας λαμβανομένης τοῦ τῶν σταδίων ἀριθμοῦ οὓς ἡ σελήνη τῆς γῆς ἀφέστηκεν. ὅτι δὲ οἱ λοιποὶ ἀριθμοὶ οἱ ὑπ’ Ἀρχιμήδους περὶ τῆς ἀποστάσεως τῶν πλανωμένων λεγόμενοι οὐκ ἐν συμφώνοις λόγοις, ῥᾴδιον γνῶναι, πῶς ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους καὶ ἐν τίσι λόγοις εἰσὶ κατανοήσαντας· μὴ εἶναι δὲ ἐν ἁρμονίᾳ ταῦτα τοῦ καθ’ ἁρμονίαν συνεστῶτος κόσμου ὄντα μέρη ἀδύνατον. τοῦ μὲν δὴ πρώτου ἀριθμοῦ ὃν ἀφέστηκεν ἡ σελήνη τῆς γῆς ὄντος μυρι μονάδων ὁ δεύτερος ἀριθμὸς ὃν ἀφέστηκεν ἥλιος τῆς σελήνης ὢν μυρι μονα βξε ἐν λόγῳ ἐστὶ πλείονι ἢ ἐννεαπλασίῳ. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονα , ἐν λόγῳ ἐστὶ <ἐλάττονι ἡμίσει. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυριάδων μονάδων, ζρξε ἐν λόγῳ ἐστὶ> πλείονι ἢ διπλασίῳ. πρὸς δὲ τοῦτον ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι δνδ, μονάδων ἐν λόγῳ ἔσται ἐλάττονι ἢ ἐπιτετάρτῳ, πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονάδων ἐν λόγῳ ἐστὶ πλείονι ἢ ἡμίσει. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτάτω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονα Με ἐν λόγῳ ἐστὶ ἐλάττονι ἢ διπλασίω.

οἱ δ᾿ ἐκτεθέντες ὑπὸ Ἀρχιμήδους ἀριθμοὶ καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων περὶ τῶν ἀποστημάτων λεγόμενοι λόγοι εἰ μὴ ἐν συμφώνοις εἶεν λόγοις, τουτέστι τοῖς ὑπὸ Πλάτωνος εἰρημένοις διπλασίοις καὶ τριπλασίοις, ἔξω δὲ συμφωνιῶν εὑρισκόμενοι, οὐκ ἂν σῴζοιεν τὸ καθ’ ἁρμονίαν κατεσκευδευτέρων ἀσθαι τὸ πᾶν· οὐ γὰρ πιθανὸν οὐδὲ δυνατὸν ἄλογά τε καὶ ἔξω συμφωνιῶν καὶ ἐναρμονίων λόγων εἶναι αὐτῶν τὰ ἀποστήματα, πλὴν ἴσως σελήνης μόνης ἐκ τῶν λείψεων καὶ τῆς σκιᾶς τῆς γῆς περὶ ἧς μόνης καὶ πιστεύσαι τις ἂν Ἀρχιμήδῃ ἀποστάσεως, τουτέστι τῆς σεληνιακῆς ἀπὸ γῆς· ταύτην δὲ λαβοῦσι ῥᾴδιον ἔσται κατὰ τὸ Πλατωνικὸν αὔξοντα κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον, ὡς ἀξιοῖ Πλάτων, καὶ τὰ λοιπὰ ἀποστήματα ἀριθμῷ περιλαβεῖν. εἰ δὴ κατὰ τὸν Ἀρχιμήδην ἀπὸ τῆς ἐπιφανείας τῆς γῆς ἡ σελήνη ἀφέστηκε σταδίων μυρι φνδ σταδίους δρλ, ῥᾴδιον τούτους τοὺς ἀριθμοὺς αὔξοντας κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον καὶ τὰ τῶν λοιπῶν εὑρεῖν διαστήματα, ὡς μιᾶς μοίρας λαμβανομένης τοῦ τῶν σταδίων ἀριθμοῦ οὓς ἡ σελήνη τῆς γῆς ἀφέστηκεν. ὅτι δὲ οἱ λοιποὶ ἀριθμοὶ οἱ ὑπ’ Ἀρχιμήδους περὶ τῆς ἀποστάσεως τῶν πλανωμένων λεγόμενοι οὐκ ἐν συμφώνοις λόγοις, ῥᾴδιον γνῶναι, πῶς ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους καὶ ἐν τίσι λόγοις εἰσὶ κατανοήσαντας· μὴ εἶναι δὲ ἐν ἁρμονίᾳ ταῦτα τοῦ καθ’ ἁρμονίαν συνεστῶτος κόσμου ὄντα μέρη ἀδύνατον. τοῦ μὲν δὴ πρώτου ἀριθμοῦ ὃν ἀφέστηκεν ἡ σελήνη τῆς γῆς ὄντος μυρι μονάδων ὁ δεύτερος ἀριθμὸς ὃν ἀφέστηκεν ἥλιος τῆς σελήνης ὢν μυρι μονα βξε ἐν λόγῳ ἐστὶ πλείονι ἢ ἐννεαπλασίῳ. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονα , ἐν λόγῳ ἐστὶ <ἐλάττονι ἡμίσει. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυριάδων μονάδων, ζρξε ἐν λόγῳ ἐστὶ> πλείονι ἢ διπλασίῳ. πρὸς δὲ τοῦτον ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι δνδ, μονάδων ἐν λόγῳ ἔσται ἐλάττονι ἢ ἐπιτετάρτῳ, πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονάδων ἐν λόγῳ ἐστὶ πλείονι ἢ ἡμίσει. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτάτω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονα Με ἐν λόγῳ ἐστὶ ἐλάττονι ἢ διπλασίω.

οἱ δ᾿ ἐκτεθέντες ὑπὸ Ἀρχιμήδους ἀριθμοὶ καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων περὶ τῶν ἀποστημάτων λεγόμενοι λόγοι εἰ μὴ ἐν συμφώνοις εἶεν λόγοις, τουτέστι τοῖς ὑπὸ Πλάτωνος εἰρημένοις διπλασίοις καὶ τριπλασίοις, ἔξω δὲ συμφωνιῶν εὑρισκόμενοι, οὐκ ἂν σῴζοιεν τὸ καθ’ ἁρμονίαν κατεσκευδευτέρων ἀσθαι τὸ πᾶν· οὐ γὰρ πιθανὸν οὐδὲ δυνατὸν ἄλογά τε καὶ ἔξω συμφωνιῶν καὶ ἐναρμονίων λόγων εἶναι αὐτῶν τὰ ἀποστήματα, πλὴν ἴσως σελήνης μόνης ἐκ τῶν λείψεων καὶ τῆς σκιᾶς τῆς γῆς περὶ ἧς μόνης καὶ πιστεύσαι τις ἂν Ἀρχιμήδῃ ἀποστάσεως, τουτέστι τῆς σεληνιακῆς ἀπὸ γῆς· ταύτην δὲ λαβοῦσι ῥᾴδιον ἔσται κατὰ τὸ Πλατωνικὸν αὔξοντα κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον, ὡς ἀξιοῖ Πλάτων, καὶ τὰ λοιπὰ ἀποστήματα ἀριθμῷ περιλαβεῖν. εἰ δὴ κατὰ τὸν Ἀρχιμήδην ἀπὸ τῆς ἐπιφανείας τῆς γῆς ἡ σελήνη ἀφέστηκε σταδίων μυρι φνδ σταδίους δρλ, ῥᾴδιον τούτους τοὺς ἀριθμοὺς αὔξοντας κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον καὶ τὰ τῶν λοιπῶν εὑρεῖν διαστήματα, ὡς μιᾶς μοίρας λαμβανομένης τοῦ τῶν σταδίων ἀριθμοῦ οὓς ἡ σελήνη τῆς γῆς ἀφέστηκεν. ὅτι δὲ οἱ λοιποὶ ἀριθμοὶ οἱ ὑπ’ Ἀρχιμήδους περὶ τῆς ἀποστάσεως τῶν πλανωμένων λεγόμενοι οὐκ ἐν συμφώνοις λόγοις, ῥᾴδιον γνῶναι, πῶς ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους καὶ ἐν τίσι λόγοις εἰσὶ κατανοήσαντας· μὴ εἶναι δὲ ἐν ἁρμονίᾳ ταῦτα τοῦ καθ’ ἁρμονίαν συνεστῶτος κόσμου ὄντα μέρη ἀδύνατον. τοῦ μὲν δὴ πρώτου ἀριθμοῦ ὃν ἀφέστηκεν ἡ σελήνη τῆς γῆς ὄντος μυρι μονάδων ὁ δεύτερος ἀριθμὸς ὃν ἀφέστηκεν ἥλιος τῆς σελήνης ὢν μυρι μονα βξε ἐν λόγῳ ἐστὶ πλείονι ἢ ἐννεαπλασίῳ. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονα , ἐν λόγῳ ἐστὶ <ἐλάττονι ἡμίσει. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυριάδων μονάδων, ζρξε ἐν λόγῳ ἐστὶ> πλείονι ἢ διπλασίῳ. πρὸς δὲ τοῦτον ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι δνδ, μονάδων ἐν λόγῳ ἔσται ἐλάττονι ἢ ἐπιτετάρτῳ, πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονάδων ἐν λόγῳ ἐστὶ πλείονι ἢ ἡμίσει. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτάτω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονα Με ἐν λόγῳ ἐστὶ ἐλάττονι ἢ διπλασίω.

οἱ δ᾿ ἐκτεθέντες ὑπὸ Ἀρχιμήδους ἀριθμοὶ καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων περὶ τῶν ἀποστημάτων λεγόμενοι λόγοι εἰ μὴ ἐν συμφώνοις εἶεν λόγοις, τουτέστι τοῖς ὑπὸ Πλάτωνος εἰρημένοις διπλασίοις καὶ τριπλασίοις, ἔξω δὲ συμφωνιῶν εὑρισκόμενοι, οὐκ ἂν σῴζοιεν τὸ καθ’ ἁρμονίαν κατεσκευδευτέρων ἀσθαι τὸ πᾶν· οὐ γὰρ πιθανὸν οὐδὲ δυνατὸν ἄλογά τε καὶ ἔξω συμφωνιῶν καὶ ἐναρμονίων λόγων εἶναι αὐτῶν τὰ ἀποστήματα, πλὴν ἴσως σελήνης μόνης ἐκ τῶν λείψεων καὶ τῆς σκιᾶς τῆς γῆς περὶ ἧς μόνης καὶ πιστεύσαι τις ἂν Ἀρχιμήδῃ ἀποστάσεως, τουτέστι τῆς σεληνιακῆς ἀπὸ γῆς· ταύτην δὲ λαβοῦσι ῥᾴδιον ἔσται κατὰ τὸ Πλατωνικὸν αὔξοντα κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον, ὡς ἀξιοῖ Πλάτων, καὶ τὰ λοιπὰ ἀποστήματα ἀριθμῷ περιλαβεῖν. εἰ δὴ κατὰ τὸν Ἀρχιμήδην ἀπὸ τῆς ἐπιφανείας τῆς γῆς ἡ σελήνη ἀφέστηκε σταδίων μυρι φνδ σταδίους δρλ, ῥᾴδιον τούτους τοὺς ἀριθμοὺς αὔξοντας κατὰ τὸ διπλάσιον καὶ τριπλάσιον καὶ τὰ τῶν λοιπῶν εὑρεῖν διαστήματα, ὡς μιᾶς μοίρας λαμβανομένης τοῦ τῶν σταδίων ἀριθμοῦ οὓς ἡ σελήνη τῆς γῆς ἀφέστηκεν. ὅτι δὲ οἱ λοιποὶ ἀριθμοὶ οἱ ὑπ’ Ἀρχιμήδους περὶ τῆς ἀποστάσεως τῶν πλανωμένων λεγόμενοι οὐκ ἐν συμφώνοις λόγοις, ῥᾴδιον γνῶναι, πῶς ἔχουσι πρὸς ἀλλήλους καὶ ἐν τίσι λόγοις εἰσὶ κατανοήσαντας· μὴ εἶναι δὲ ἐν ἁρμονίᾳ ταῦτα τοῦ καθ’ ἁρμονίαν συνεστῶτος κόσμου ὄντα μέρη ἀδύνατον. τοῦ μὲν δὴ πρώτου ἀριθμοῦ ὃν ἀφέστηκεν ἡ σελήνη τῆς γῆς ὄντος μυρι μονάδων ὁ δεύτερος ἀριθμὸς ὃν ἀφέστηκεν ἥλιος τῆς σελήνης ὢν μυρι μονα βξε ἐν λόγῳ ἐστὶ πλείονι ἢ ἐννεαπλασίῳ. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονα , ἐν λόγῳ ἐστὶ <ἐλάττονι ἡμίσει. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυριάδων μονάδων, ζρξε ἐν λόγῳ ἐστὶ> πλείονι ἢ διπλασίῳ. πρὸς δὲ τοῦτον ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι δνδ, μονάδων ἐν λόγῳ ἔσται ἐλάττονι ἢ ἐπιτετάρτῳ, πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονάδων ἐν λόγῳ ἐστὶ πλείονι ἢ ἡμίσει. πρὸς δὲ τοῦτον ὁ ἀνωτάτω ἀριθμὸς ὢν μυρι μονα Με ἐν λόγῳ ἐστὶ ἐλάττονι ἢ διπλασίω.

ἀπὸ δὲ γῆς μυρι σταδίους Ἑρμῆς δὲ Ἀφροδίτης μὲν ἀφέστηκε σταδίων μυριάδων βσιζ σταδίων ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδων πεντακόσια μδ σταδίους . Ἄρης δὲ Ἑρμοῦ μὲν ἀφέστηκε σταδίων μυρι δπθ σταδίους ζρο ἀπὸ δὲ γῆς μυρίας μυριάδας καὶ φλγ, σταδίους Ζεὺς δὲ Ἄρεως μὲν ἀφέστηκε μυριάδας δυλε σταδίους ἀπὸ δὲ γῆς <μυρίας> μυρι καὶ σταδίους Κρόνος ἀπὸ μὲν Διὸς ἀφέστηκε σταδίων μυρίας μυριάδας καὶ σταδίους ἀπὸ δὲ γῆς μυρίας μυριάδας καὶ θλη, σταδίους Τίς οὐ θαυμάσει τὴν τοσαύτην φροντίδα μετὰ τοσούτου πόνου γεγενῃμένην; οὐκ ἀχρεῖος δέ μοι οὑτοσὶ ὁ Πτολεμαῖος ὁ τούτων μεριμνητὴς δοκεῖ· τοῦτο δὲ μόνον λυπεῖ, ὡς πρόσφατος γενηθεὶς θεὶς οὐκ εὔχρηστος γεγένηται γιγάντων παισίν, οἳ τὰ μέτρα ταῦτα

ἀπὸ δὲ γῆς μυρι σταδίους Ἑρμῆς δὲ Ἀφροδίτης μὲν ἀφέστηκε σταδίων μυριάδων βσιζ σταδίων ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδων πεντακόσια μδ σταδίους . Ἄρης δὲ Ἑρμοῦ μὲν ἀφέστηκε σταδίων μυρι δπθ σταδίους ζρο ἀπὸ δὲ γῆς μυρίας μυριάδας καὶ φλγ, σταδίους Ζεὺς δὲ Ἄρεως μὲν ἀφέστηκε μυριάδας δυλε σταδίους ἀπὸ δὲ γῆς <μυρίας> μυρι καὶ σταδίους Κρόνος ἀπὸ μὲν Διὸς ἀφέστηκε σταδίων μυρίας μυριάδας καὶ σταδίους ἀπὸ δὲ γῆς μυρίας μυριάδας καὶ θλη, σταδίους Τίς οὐ θαυμάσει τὴν τοσαύτην φροντίδα μετὰ τοσούτου πόνου γεγενῃμένην; οὐκ ἀχρεῖος δέ μοι οὑτοσὶ ὁ Πτολεμαῖος ὁ τούτων μεριμνητὴς δοκεῖ· τοῦτο δὲ μόνον λυπεῖ, ὡς πρόσφατος γενηθεὶς θεὶς οὐκ εὔχρηστος γεγένηται γιγάντων παισίν, οἳ τὰ μέτρα ταῦτα

ἀπὸ δὲ γῆς μυρι σταδίους Ἑρμῆς δὲ Ἀφροδίτης μὲν ἀφέστηκε σταδίων μυριάδων βσιζ σταδίων ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδων πεντακόσια μδ σταδίους . Ἄρης δὲ Ἑρμοῦ μὲν ἀφέστηκε σταδίων μυρι δπθ σταδίους ζρο ἀπὸ δὲ γῆς μυρίας μυριάδας καὶ φλγ, σταδίους Ζεὺς δὲ Ἄρεως μὲν ἀφέστηκε μυριάδας δυλε σταδίους ἀπὸ δὲ γῆς <μυρίας> μυρι καὶ σταδίους Κρόνος ἀπὸ μὲν Διὸς ἀφέστηκε σταδίων μυρίας μυριάδας καὶ σταδίους ἀπὸ δὲ γῆς μυρίας μυριάδας καὶ θλη, σταδίους Τίς οὐ θαυμάσει τὴν τοσαύτην φροντίδα μετὰ τοσούτου πόνου γεγενῃμένην; οὐκ ἀχρεῖος δέ μοι οὑτοσὶ ὁ Πτολεμαῖος ὁ τούτων μεριμνητὴς δοκεῖ· τοῦτο δὲ μόνον λυπεῖ, ὡς πρόσφατος γενηθεὶς θεὶς οὐκ εὔχρηστος γεγένηται γιγάντων παισίν, οἳ τὰ μέτρα ταῦτα

ἀπὸ δὲ γῆς μυρι σταδίους Ἑρμῆς δὲ Ἀφροδίτης μὲν ἀφέστηκε σταδίων μυριάδων βσιζ σταδίων ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδων πεντακόσια μδ σταδίους . Ἄρης δὲ Ἑρμοῦ μὲν ἀφέστηκε σταδίων μυρι δπθ σταδίους ζρο ἀπὸ δὲ γῆς μυρίας μυριάδας καὶ φλγ, σταδίους Ζεὺς δὲ Ἄρεως μὲν ἀφέστηκε μυριάδας δυλε σταδίους ἀπὸ δὲ γῆς <μυρίας> μυρι καὶ σταδίους Κρόνος ἀπὸ μὲν Διὸς ἀφέστηκε σταδίων μυρίας μυριάδας καὶ σταδίους ἀπὸ δὲ γῆς μυρίας μυριάδας καὶ θλη, σταδίους Τίς οὐ θαυμάσει τὴν τοσαύτην φροντίδα μετὰ τοσούτου πόνου γεγενῃμένην; οὐκ ἀχρεῖος δέ μοι οὑτοσὶ ὁ Πτολεμαῖος ὁ τούτων μεριμνητὴς δοκεῖ· τοῦτο δὲ μόνον λυπεῖ, ὡς πρόσφατος γενηθεὶς θεὶς οὐκ εὔχρηστος γεγένηται γιγάντων παισίν, οἳ τὰ μέτρα ταῦτα

ἀπὸ δὲ γῆς μυρι σταδίους Ἑρμῆς δὲ Ἀφροδίτης μὲν ἀφέστηκε σταδίων μυριάδων βσιζ σταδίων ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδων πεντακόσια μδ σταδίους . Ἄρης δὲ Ἑρμοῦ μὲν ἀφέστηκε σταδίων μυρι δπθ σταδίους ζρο ἀπὸ δὲ γῆς μυρίας μυριάδας καὶ φλγ, σταδίους Ζεὺς δὲ Ἄρεως μὲν ἀφέστηκε μυριάδας δυλε σταδίους ἀπὸ δὲ γῆς <μυρίας> μυρι καὶ σταδίους Κρόνος ἀπὸ μὲν Διὸς ἀφέστηκε σταδίων μυρίας μυριάδας καὶ σταδίους ἀπὸ δὲ γῆς μυρίας μυριάδας καὶ θλη, σταδίους Τίς οὐ θαυμάσει τὴν τοσαύτην φροντίδα μετὰ τοσούτου πόνου γεγενῃμένην; οὐκ ἀχρεῖος δέ μοι οὑτοσὶ ὁ Πτολεμαῖος ὁ τούτων μεριμνητὴς δοκεῖ· τοῦτο δὲ μόνον λυπεῖ, ὡς πρόσφατος γενηθεὶς θεὶς οὐκ εὔχρηστος γεγένηται γιγάντων παισίν, οἳ τὰ μέτρα ταῦτα

ἀπὸ δὲ γῆς μυρι σταδίους Ἑρμῆς δὲ Ἀφροδίτης μὲν ἀφέστηκε σταδίων μυριάδων βσιζ σταδίων ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδων πεντακόσια μδ σταδίους . Ἄρης δὲ Ἑρμοῦ μὲν ἀφέστηκε σταδίων μυρι δπθ σταδίους ζρο ἀπὸ δὲ γῆς μυρίας μυριάδας καὶ φλγ, σταδίους Ζεὺς δὲ Ἄρεως μὲν ἀφέστηκε μυριάδας δυλε σταδίους ἀπὸ δὲ γῆς <μυρίας> μυρι καὶ σταδίους Κρόνος ἀπὸ μὲν Διὸς ἀφέστηκε σταδίων μυρίας μυριάδας καὶ σταδίους ἀπὸ δὲ γῆς μυρίας μυριάδας καὶ θλη, σταδίους Τίς οὐ θαυμάσει τὴν τοσαύτην φροντίδα μετὰ τοσούτου πόνου γεγενῃμένην; οὐκ ἀχρεῖος δέ μοι οὑτοσὶ ὁ Πτολεμαῖος ὁ τούτων μεριμνητὴς δοκεῖ· τοῦτο δὲ μόνον λυπεῖ, ὡς πρόσφατος γενηθεὶς θεὶς οὐκ εὔχρηστος γεγένηται γιγάντων παισίν, οἳ τὰ μέτρα ταῦτα

ἀπὸ δὲ γῆς μυρι σταδίους Ἑρμῆς δὲ Ἀφροδίτης μὲν ἀφέστηκε σταδίων μυριάδων βσιζ σταδίων ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδων πεντακόσια μδ σταδίους . Ἄρης δὲ Ἑρμοῦ μὲν ἀφέστηκε σταδίων μυρι δπθ σταδίους ζρο ἀπὸ δὲ γῆς μυρίας μυριάδας καὶ φλγ, σταδίους Ζεὺς δὲ Ἄρεως μὲν ἀφέστηκε μυριάδας δυλε σταδίους ἀπὸ δὲ γῆς <μυρίας> μυρι καὶ σταδίους Κρόνος ἀπὸ μὲν Διὸς ἀφέστηκε σταδίων μυρίας μυριάδας καὶ σταδίους ἀπὸ δὲ γῆς μυρίας μυριάδας καὶ θλη, σταδίους Τίς οὐ θαυμάσει τὴν τοσαύτην φροντίδα μετὰ τοσούτου πόνου γεγενῃμένην; οὐκ ἀχρεῖος δέ μοι οὑτοσὶ ὁ Πτολεμαῖος ὁ τούτων μεριμνητὴς δοκεῖ· τοῦτο δὲ μόνον λυπεῖ, ὡς πρόσφατος γενηθεὶς θεὶς οὐκ εὔχρηστος γεγένηται γιγάντων παισίν, οἳ τὰ μέτρα ταῦτα

ἀπὸ δὲ γῆς μυρι σταδίους Ἑρμῆς δὲ Ἀφροδίτης μὲν ἀφέστηκε σταδίων μυριάδων βσιζ σταδίων ἀπὸ δὲ γῆς μυριάδων πεντακόσια μδ σταδίους . Ἄρης δὲ Ἑρμοῦ μὲν ἀφέστηκε σταδίων μυρι δπθ σταδίους ζρο ἀπὸ δὲ γῆς μυρίας μυριάδας καὶ φλγ, σταδίους Ζεὺς δὲ Ἄρεως μὲν ἀφέστηκε μυριάδας δυλε σταδίους ἀπὸ δὲ γῆς <μυρίας> μυρι καὶ σταδίους Κρόνος ἀπὸ μὲν Διὸς ἀφέστηκε σταδίων μυρίας μυριάδας καὶ σταδίους ἀπὸ δὲ γῆς μυρίας μυριάδας καὶ θλη, σταδίους Τίς οὐ θαυμάσει τὴν τοσαύτην φροντίδα μετὰ τοσούτου πόνου γεγενῃμένην; οὐκ ἀχρεῖος δέ μοι οὑτοσὶ ὁ Πτολεμαῖος ὁ τούτων μεριμνητὴς δοκεῖ· τοῦτο δὲ μόνον λυπεῖ, ὡς πρόσφατος γενηθεὶς θεὶς οὐκ εὔχρηστος γεγένηται γιγάντων παισίν, οἳ τὰ μέτρα ταῦτα

Οἱ μὲν οὐν διὰ ψήφων τε καὶ ἀριθμῶν στοιχείων τε καὶ ὀνομάτων μαντεύεσθαι νομίζοντες ταύτην ἀρχὴν ἐπιχειρήσεως τοῦ κατ’ αὐτοὺς λόγου ποιοῦνται, φάσκοντες πυθμένα εἶναι ἑκάστου τῶν ἀριθμῶν, ἐπὶ μὲν τῶν χιλιάδων τοσαύτας μονάδας, ὅσαι ἂν ὦσι χιλιάδες, οἷον τῶν ἑξακισχιλίων ὁ πυθμὴν μονάδες ἕξ, τῶν ἑπτακισχιλίων μονάδες ἐπτά, τῶν ὀκτακισχιλίων μονάδες ὀκτώ, καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὁμοίως κατὰ τὰ αὐτά· καὶ ἐπὶ τῶν ἑκατοντάδων ὅσαι ἂν ὠσιν αἱ ἑκατοντάδες, τοσαῦται μονάδες ὁ πυθμήν ἐστιν αὐτῶν, οἷον τῶν ἑπτακοσίων | ἑπτά εἰσιν ἑκατοντάδες, ὁ πυθμὴν αὐτῶν f. 8v ἑπτά μονάδες τῶν ἑξακοσίων ἓξ ἑκατοντάδες, ὁ πυθμὴν αὐτῶν † τρεῖς μονάδες. τὸ ὅμοιον καὶ ἐπὶ τῶν δεκάδων· τῶν μὲν ὀγδοήκοντα μονάδες ὀκτώ, τῶν δὲ ἐξήκοντα μονάδες ἴξ, τῶν τεσσαράκοντα μονάδες τέσσαρες, τῶν δέκα μονὰς μία. ἐπὶ δὲ τῶν μονάδων πυθμὴν αὐταί εἰσιν αἱ μονάδες. οἷον τοῦ ἐννέα ὁ ἐννέα, τοῦ ὀκτὼ ὁ ὀκτώ, τοῦ ἑπτά ὁ ἑτπά. οὕτως οὖν καὶ ἐπὶ τῶν στοιχείων ποιεῖν δεῖ· ἕκαστον γὰρ στοιχεῖον κατὰ τινα τέτακται ἀριθμόν, οἷον τὸ ἐστὶ μονάδων τῶν πεντήκοντα μονάδων πυθμήν ἐστιν ὁ πέντε, καὶ τοῦ στοιχείου πυθμήν ἐστιν ὁ πέντε.

Οἱ μὲν οὐν διὰ ψήφων τε καὶ ἀριθμῶν στοιχείων τε καὶ ὀνομάτων μαντεύεσθαι νομίζοντες ταύτην ἀρχὴν ἐπιχειρήσεως τοῦ κατ’ αὐτοὺς λόγου ποιοῦνται, φάσκοντες πυθμένα εἶναι ἑκάστου τῶν ἀριθμῶν, ἐπὶ μὲν τῶν χιλιάδων τοσαύτας μονάδας, ὅσαι ἂν ὦσι χιλιάδες, οἷον τῶν ἑξακισχιλίων ὁ πυθμὴν μονάδες ἕξ, τῶν ἑπτακισχιλίων μονάδες ἐπτά, τῶν ὀκτακισχιλίων μονάδες ὀκτώ, καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὁμοίως κατὰ τὰ αὐτά· καὶ ἐπὶ τῶν ἑκατοντάδων ὅσαι ἂν ὠσιν αἱ ἑκατοντάδες, τοσαῦται μονάδες ὁ πυθμήν ἐστιν αὐτῶν, οἷον τῶν ἑπτακοσίων | ἑπτά εἰσιν ἑκατοντάδες, ὁ πυθμὴν αὐτῶν f. 8v ἑπτά μονάδες τῶν ἑξακοσίων ἓξ ἑκατοντάδες, ὁ πυθμὴν αὐτῶν † τρεῖς μονάδες. τὸ ὅμοιον καὶ ἐπὶ τῶν δεκάδων· τῶν μὲν ὀγδοήκοντα μονάδες ὀκτώ, τῶν δὲ ἐξήκοντα μονάδες ἴξ, τῶν τεσσαράκοντα μονάδες τέσσαρες, τῶν δέκα μονὰς μία. ἐπὶ δὲ τῶν μονάδων πυθμὴν αὐταί εἰσιν αἱ μονάδες. οἷον τοῦ ἐννέα ὁ ἐννέα, τοῦ ὀκτὼ ὁ ὀκτώ, τοῦ ἑπτά ὁ ἑτπά. οὕτως οὖν καὶ ἐπὶ τῶν στοιχείων ποιεῖν δεῖ· ἕκαστον γὰρ στοιχεῖον κατὰ τινα τέτακται ἀριθμόν, οἷον τὸ ἐστὶ μονάδων τῶν πεντήκοντα μονάδων πυθμήν ἐστιν ὁ πέντε, καὶ τοῦ στοιχείου πυθμήν ἐστιν ὁ πέντε.

Οἱ μὲν οὐν διὰ ψήφων τε καὶ ἀριθμῶν στοιχείων τε καὶ ὀνομάτων μαντεύεσθαι νομίζοντες ταύτην ἀρχὴν ἐπιχειρήσεως τοῦ κατ’ αὐτοὺς λόγου ποιοῦνται, φάσκοντες πυθμένα εἶναι ἑκάστου τῶν ἀριθμῶν, ἐπὶ μὲν τῶν χιλιάδων τοσαύτας μονάδας, ὅσαι ἂν ὦσι χιλιάδες, οἷον τῶν ἑξακισχιλίων ὁ πυθμὴν μονάδες ἕξ, τῶν ἑπτακισχιλίων μονάδες ἐπτά, τῶν ὀκτακισχιλίων μονάδες ὀκτώ, καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὁμοίως κατὰ τὰ αὐτά· καὶ ἐπὶ τῶν ἑκατοντάδων ὅσαι ἂν ὠσιν αἱ ἑκατοντάδες, τοσαῦται μονάδες ὁ πυθμήν ἐστιν αὐτῶν, οἷον τῶν ἑπτακοσίων | ἑπτά εἰσιν ἑκατοντάδες, ὁ πυθμὴν αὐτῶν f. 8v ἑπτά μονάδες τῶν ἑξακοσίων ἓξ ἑκατοντάδες, ὁ πυθμὴν αὐτῶν † τρεῖς μονάδες. τὸ ὅμοιον καὶ ἐπὶ τῶν δεκάδων· τῶν μὲν ὀγδοήκοντα μονάδες ὀκτώ, τῶν δὲ ἐξήκοντα μονάδες ἴξ, τῶν τεσσαράκοντα μονάδες τέσσαρες, τῶν δέκα μονὰς μία. ἐπὶ δὲ τῶν μονάδων πυθμὴν αὐταί εἰσιν αἱ μονάδες. οἷον τοῦ ἐννέα ὁ ἐννέα, τοῦ ὀκτὼ ὁ ὀκτώ, τοῦ ἑπτά ὁ ἑτπά. οὕτως οὖν καὶ ἐπὶ τῶν στοιχείων ποιεῖν δεῖ· ἕκαστον γὰρ στοιχεῖον κατὰ τινα τέτακται ἀριθμόν, οἷον τὸ ἐστὶ μονάδων τῶν πεντήκοντα μονάδων πυθμήν ἐστιν ὁ πέντε, καὶ τοῦ στοιχείου πυθμήν ἐστιν ὁ πέντε.

Οἱ μὲν οὐν διὰ ψήφων τε καὶ ἀριθμῶν στοιχείων τε καὶ ὀνομάτων μαντεύεσθαι νομίζοντες ταύτην ἀρχὴν ἐπιχειρήσεως τοῦ κατ’ αὐτοὺς λόγου ποιοῦνται, φάσκοντες πυθμένα εἶναι ἑκάστου τῶν ἀριθμῶν, ἐπὶ μὲν τῶν χιλιάδων τοσαύτας μονάδας, ὅσαι ἂν ὦσι χιλιάδες, οἷον τῶν ἑξακισχιλίων ὁ πυθμὴν μονάδες ἕξ, τῶν ἑπτακισχιλίων μονάδες ἐπτά, τῶν ὀκτακισχιλίων μονάδες ὀκτώ, καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὁμοίως κατὰ τὰ αὐτά· καὶ ἐπὶ τῶν ἑκατοντάδων ὅσαι ἂν ὠσιν αἱ ἑκατοντάδες, τοσαῦται μονάδες ὁ πυθμήν ἐστιν αὐτῶν, οἷον τῶν ἑπτακοσίων | ἑπτά εἰσιν ἑκατοντάδες, ὁ πυθμὴν αὐτῶν f. 8v ἑπτά μονάδες τῶν ἑξακοσίων ἓξ ἑκατοντάδες, ὁ πυθμὴν αὐτῶν † τρεῖς μονάδες. τὸ ὅμοιον καὶ ἐπὶ τῶν δεκάδων· τῶν μὲν ὀγδοήκοντα μονάδες ὀκτώ, τῶν δὲ ἐξήκοντα μονάδες ἴξ, τῶν τεσσαράκοντα μονάδες τέσσαρες, τῶν δέκα μονὰς μία. ἐπὶ δὲ τῶν μονάδων πυθμὴν αὐταί εἰσιν αἱ μονάδες. οἷον τοῦ ἐννέα ὁ ἐννέα, τοῦ ὀκτὼ ὁ ὀκτώ, τοῦ ἑπτά ὁ ἑτπά. οὕτως οὖν καὶ ἐπὶ τῶν στοιχείων ποιεῖν δεῖ· ἕκαστον γὰρ στοιχεῖον κατὰ τινα τέτακται ἀριθμόν, οἷον τὸ ἐστὶ μονάδων τῶν πεντήκοντα μονάδων πυθμήν ἐστιν ὁ πέντε, καὶ τοῦ στοιχείου πυθμήν ἐστιν ὁ πέντε.

Οἱ μὲν οὐν διὰ ψήφων τε καὶ ἀριθμῶν στοιχείων τε καὶ ὀνομάτων μαντεύεσθαι νομίζοντες ταύτην ἀρχὴν ἐπιχειρήσεως τοῦ κατ’ αὐτοὺς λόγου ποιοῦνται, φάσκοντες πυθμένα εἶναι ἑκάστου τῶν ἀριθμῶν, ἐπὶ μὲν τῶν χιλιάδων τοσαύτας μονάδας, ὅσαι ἂν ὦσι χιλιάδες, οἷον τῶν ἑξακισχιλίων ὁ πυθμὴν μονάδες ἕξ, τῶν ἑπτακισχιλίων μονάδες ἐπτά, τῶν ὀκτακισχιλίων μονάδες ὀκτώ, καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὁμοίως κατὰ τὰ αὐτά· καὶ ἐπὶ τῶν ἑκατοντάδων ὅσαι ἂν ὠσιν αἱ ἑκατοντάδες, τοσαῦται μονάδες ὁ πυθμήν ἐστιν αὐτῶν, οἷον τῶν ἑπτακοσίων | ἑπτά εἰσιν ἑκατοντάδες, ὁ πυθμὴν αὐτῶν f. 8v ἑπτά μονάδες τῶν ἑξακοσίων ἓξ ἑκατοντάδες, ὁ πυθμὴν αὐτῶν † τρεῖς μονάδες. τὸ ὅμοιον καὶ ἐπὶ τῶν δεκάδων· τῶν μὲν ὀγδοήκοντα μονάδες ὀκτώ, τῶν δὲ ἐξήκοντα μονάδες ἴξ, τῶν τεσσαράκοντα μονάδες τέσσαρες, τῶν δέκα μονὰς μία. ἐπὶ δὲ τῶν μονάδων πυθμὴν αὐταί εἰσιν αἱ μονάδες. οἷον τοῦ ἐννέα ὁ ἐννέα, τοῦ ὀκτὼ ὁ ὀκτώ, τοῦ ἑπτά ὁ ἑτπά. οὕτως οὖν καὶ ἐπὶ τῶν στοιχείων ποιεῖν δεῖ· ἕκαστον γὰρ στοιχεῖον κατὰ τινα τέτακται ἀριθμόν, οἷον τὸ ἐστὶ μονάδων τῶν πεντήκοντα μονάδων πυθμήν ἐστιν ὁ πέντε, καὶ τοῦ στοιχείου πυθμήν ἐστιν ὁ πέντε.

Οἱ μὲν οὐν διὰ ψήφων τε καὶ ἀριθμῶν στοιχείων τε καὶ ὀνομάτων μαντεύεσθαι νομίζοντες ταύτην ἀρχὴν ἐπιχειρήσεως τοῦ κατ’ αὐτοὺς λόγου ποιοῦνται, φάσκοντες πυθμένα εἶναι ἑκάστου τῶν ἀριθμῶν, ἐπὶ μὲν τῶν χιλιάδων τοσαύτας μονάδας, ὅσαι ἂν ὦσι χιλιάδες, οἷον τῶν ἑξακισχιλίων ὁ πυθμὴν μονάδες ἕξ, τῶν ἑπτακισχιλίων μονάδες ἐπτά, τῶν ὀκτακισχιλίων μονάδες ὀκτώ, καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὁμοίως κατὰ τὰ αὐτά· καὶ ἐπὶ τῶν ἑκατοντάδων ὅσαι ἂν ὠσιν αἱ ἑκατοντάδες, τοσαῦται μονάδες ὁ πυθμήν ἐστιν αὐτῶν, οἷον τῶν ἑπτακοσίων | ἑπτά εἰσιν ἑκατοντάδες, ὁ πυθμὴν αὐτῶν f. 8v ἑπτά μονάδες τῶν ἑξακοσίων ἓξ ἑκατοντάδες, ὁ πυθμὴν αὐτῶν † τρεῖς μονάδες. τὸ ὅμοιον καὶ ἐπὶ τῶν δεκάδων· τῶν μὲν ὀγδοήκοντα μονάδες ὀκτώ, τῶν δὲ ἐξήκοντα μονάδες ἴξ, τῶν τεσσαράκοντα μονάδες τέσσαρες, τῶν δέκα μονὰς μία. ἐπὶ δὲ τῶν μονάδων πυθμὴν αὐταί εἰσιν αἱ μονάδες. οἷον τοῦ ἐννέα ὁ ἐννέα, τοῦ ὀκτὼ ὁ ὀκτώ, τοῦ ἑπτά ὁ ἑτπά. οὕτως οὖν καὶ ἐπὶ τῶν στοιχείων ποιεῖν δεῖ· ἕκαστον γὰρ στοιχεῖον κατὰ τινα τέτακται ἀριθμόν, οἷον τὸ ἐστὶ μονάδων τῶν πεντήκοντα μονάδων πυθμήν ἐστιν ὁ πέντε, καὶ τοῦ στοιχείου πυθμήν ἐστιν ὁ πέντε.

Οἱ μὲν οὐν διὰ ψήφων τε καὶ ἀριθμῶν στοιχείων τε καὶ ὀνομάτων μαντεύεσθαι νομίζοντες ταύτην ἀρχὴν ἐπιχειρήσεως τοῦ κατ’ αὐτοὺς λόγου ποιοῦνται, φάσκοντες πυθμένα εἶναι ἑκάστου τῶν ἀριθμῶν, ἐπὶ μὲν τῶν χιλιάδων τοσαύτας μονάδας, ὅσαι ἂν ὦσι χιλιάδες, οἷον τῶν ἑξακισχιλίων ὁ πυθμὴν μονάδες ἕξ, τῶν ἑπτακισχιλίων μονάδες ἐπτά, τῶν ὀκτακισχιλίων μονάδες ὀκτώ, καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὁμοίως κατὰ τὰ αὐτά· καὶ ἐπὶ τῶν ἑκατοντάδων ὅσαι ἂν ὠσιν αἱ ἑκατοντάδες, τοσαῦται μονάδες ὁ πυθμήν ἐστιν αὐτῶν, οἷον τῶν ἑπτακοσίων | ἑπτά εἰσιν ἑκατοντάδες, ὁ πυθμὴν αὐτῶν f. 8v ἑπτά μονάδες τῶν ἑξακοσίων ἓξ ἑκατοντάδες, ὁ πυθμὴν αὐτῶν † τρεῖς μονάδες. τὸ ὅμοιον καὶ ἐπὶ τῶν δεκάδων· τῶν μὲν ὀγδοήκοντα μονάδες ὀκτώ, τῶν δὲ ἐξήκοντα μονάδες ἴξ, τῶν τεσσαράκοντα μονάδες τέσσαρες, τῶν δέκα μονὰς μία. ἐπὶ δὲ τῶν μονάδων πυθμὴν αὐταί εἰσιν αἱ μονάδες. οἷον τοῦ ἐννέα ὁ ἐννέα, τοῦ ὀκτὼ ὁ ὀκτώ, τοῦ ἑπτά ὁ ἑτπά. οὕτως οὖν καὶ ἐπὶ τῶν στοιχείων ποιεῖν δεῖ· ἕκαστον γὰρ στοιχεῖον κατὰ τινα τέτακται ἀριθμόν, οἷον τὸ ἐστὶ μονάδων τῶν πεντήκοντα μονάδων πυθμήν ἐστιν ὁ πέντε, καὶ τοῦ στοιχείου πυθμήν ἐστιν ὁ πέντε.

Οἱ μὲν οὐν διὰ ψήφων τε καὶ ἀριθμῶν στοιχείων τε καὶ ὀνομάτων μαντεύεσθαι νομίζοντες ταύτην ἀρχὴν ἐπιχειρήσεως τοῦ κατ’ αὐτοὺς λόγου ποιοῦνται, φάσκοντες πυθμένα εἶναι ἑκάστου τῶν ἀριθμῶν, ἐπὶ μὲν τῶν χιλιάδων τοσαύτας μονάδας, ὅσαι ἂν ὦσι χιλιάδες, οἷον τῶν ἑξακισχιλίων ὁ πυθμὴν μονάδες ἕξ, τῶν ἑπτακισχιλίων μονάδες ἐπτά, τῶν ὀκτακισχιλίων μονάδες ὀκτώ, καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ὁμοίως κατὰ τὰ αὐτά· καὶ ἐπὶ τῶν ἑκατοντάδων ὅσαι ἂν ὠσιν αἱ ἑκατοντάδες, τοσαῦται μονάδες ὁ πυθμήν ἐστιν αὐτῶν, οἷον τῶν ἑπτακοσίων | ἑπτά εἰσιν ἑκατοντάδες, ὁ πυθμὴν αὐτῶν f. 8v ἑπτά μονάδες τῶν ἑξακοσίων ἓξ ἑκατοντάδες, ὁ πυθμὴν αὐτῶν † τρεῖς μονάδες. τὸ ὅμοιον καὶ ἐπὶ τῶν δεκάδων· τῶν μὲν ὀγδοήκοντα μονάδες ὀκτώ, τῶν δὲ ἐξήκοντα μονάδες ἴξ, τῶν τεσσαράκοντα μονάδες τέσσαρες, τῶν δέκα μονὰς μία. ἐπὶ δὲ τῶν μονάδων πυθμὴν αὐταί εἰσιν αἱ μονάδες. οἷον τοῦ ἐννέα ὁ ἐννέα, τοῦ ὀκτὼ ὁ ὀκτώ, τοῦ ἑπτά ὁ ἑτπά. οὕτως οὖν καὶ ἐπὶ τῶν στοιχείων ποιεῖν δεῖ· ἕκαστον γὰρ στοιχεῖον κατὰ τινα τέτακται ἀριθμόν, οἷον τὸ ἐστὶ μονάδων τῶν πεντήκοντα μονάδων πυθμήν ἐστιν ὁ πέντε, καὶ τοῦ στοιχείου πυθμήν ἐστιν ὁ πέντε.

3089 ORIGENIS " 3090 celeriter. lidem natura : animo magno, simplices, Α γίνονται. Οἱ αὐτοὶ φύσεως· ψυχῇ μεγάλη, ἁπλοῖ iracundi, parci, garruli, prima aetate erunt somno- lenti, per sese res gerere volunt, gloriæ avidi, aut dlaces, aemulatures, accusatores, loci mulantes, amatores, saltatores, ad amicitiam utiles. exposuimus curiosamque per mirificam solertiam vaticinandi artem latere non sivimus, ne ea quidem, in quibus lapsi nugantur, silebimus. Siderum enim nominibus figuras et naturas hominum comparantes quam nihil valent! Sidera enim novimus cos, qui a principio nominaverunt, ex sua mente nominibus appellavisse, ut facilia significatu et cognitu essent, Quæ enim horum similitudo ad imaginem anima- Jium, aut quæ similis natura agendi atque operandi, ut quis eum, qui est sub Leone, dicat iracundum, qui autem sub Virgine, modicum, aut sub Cancro malum, eos autem, qui sub... 28. scribere jubet sciscitantem quid ex damonibus sciscitari velit aqua solum. Deinde complicatam chartam puero tradens mittit igni cre- nandam, ut auferat fumus ad dæmones litteras. Is autem dum imperatum exsequitur, magus pri- mum decerpit chartæ pares partes, plures autem quosdam simulat se inscribere Hebraicis litteris dæmones, deinde sulimento magorum Ægyptio- rum, quod vocatur cyphi, sacrificato, bæc sublata sufimento admovet. Quod autem scripsit qui scisci tatur positum in carbonibus cremavit. Deinde Spiritu concitari divino visus, irruens in angulum domus, magnum et dissonum vociferatur et onınibus in- cognitum... 90-91 puerum, multa ei incantant, partim Græ- canico sermone, partim tanquam Hebraico, quæe sunt consueta magorum incantamenta. Ille autem abit sciscitaturus. Et intus phiala aqua repleta, in quam injiciens chalcanthum et liquefaciens medi- camentum, chartulam scilicet evanidam factam illo illineus latentes et absconditas litteras rursus in lucem redire cogit, quarum ope cognoscit, quæ is qui sciscitatus est scripsit. Et si quis chalcantho scribet et comminuta galla suffumigabit, clare ap- parebunt absconditæ litteræ. Et lacte vero si quis conscribet, deinde chartam crematam et comminu- tam inspergens teret in litteris lacte scriptis, erunt manifeste. Et urina vero et garum et tithymalli liquamen et ficus eflicit idem. Postquam autem comperit quæstionem in hunc modum, in quem modum oporteat respondere providet. Et deinde 30 & ὀργίλοι, φειδωλοί, λάλοι, πρώτη ηλικία ἔποντας ὑπνωτικοί, δι' ἑαυτῶν πραγματείαν πράξαι θέλουσιν, ἔνδοξοι, τολμηροί, ζηλωτικοί, κατήγοροι, τόπον άλο λάσσοντες, φιληται, ὀρχησταί, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι. κι'. Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξε θέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι' ἐπινείας κα μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν ". "Αστρων γὰρ ονόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες κ πῶς ἠσθένησαν ! Τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀπ' ἀρχῆς ὀνομάσαντας “ ἰδίαν κατ' ἔννοιαν * ὀνόμασι κεκλη- κέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. Τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζωδίων εἰκόνα, ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεργείας, ένα τίς τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρ θένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν.... κγ'. ..... λαβὼν 10 καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενο ἀξιοῖ τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ [ὕδατι] μόνον. Εἶτα συμπτύξας εν τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον, ἵν᾿ οἰχ[ηται 10 φέρων δ καπνός τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα· τοῦ δὲ τὸ κε- λευσθέν πράξον | τος 30 πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας· πλείονας δέ τινα σκέπτεται ἐγγράφειν ἑβραϊκοῖς γράμμασι δαίμονας, εἶτα 1 μάγων Αἰγυπτίων ο Ούσας τὸ καλούμενον κατι θυ μίαμα ταῦτα μὲν ἐπαιωρήσας κατὰ τοῦ θυμιάματος φέρει· δ δ' ἔτυχε γράψας ὁ πυνθανόμενος θεὶς κατά τῶν ἀνθράκων ἔκαυ[σεν], εἶτα θεοφορεῖσθα: δοκῶν, C εἰσπεσὼν τῷ μυχῷ μέγα καὶ ἀπηγές κέκραγε καὶ πᾶσιν ἀσύνετον· ... [π]ολὺ δὲ πάντας τοὺς παρόν- τας ..... καὶ τὸν φρῦν * [p. 65. 64] [χάρτη έγγρα [φέντα] ἐπικαλοῦντες δαίμονα ἐπειδὰν εἰσελθόντες παραστῶσιν οἱ παρόντες ἐπὶ . βαλὼν δὲ τὸν παῖδα 6 40 πολλὰ ἐπιλέγει αὐτῷ, τοῦτο μὲν ἑλλάδι φωνῇ τοῦτο δὲ ὡς ἑβραΐδι, τὰς συνήθεις τοῖς μάγοις ἐπαοιδάς· ὁ δὲ ἐνάρχεται σε προσπευσόμενος. Καὶ ἔνδον φιάλη ὕδατος πλήρης, ᾗ ἐμβαλών σε χάλκανθον καὶ τήξας τὸ φάρμακον τὸ δῆθεν ἐξαλειφθὲν χαρτίον δι' αὐτοῦ καταρβάνας τὰ φωλεύοντα καὶ κεκρυμμένα γράμ- ματα πάλιν εἰς φῶς ἐλθεῖν ἀναγκάζει, δι' ὧν μαν θάνει ἅπερ ὁ πυθόμενος σε ἔγραψε. Καὶ διὰ τοῦ χαλ κάνθου δέ τις 48 εἰ γράψεις καὶ τῆς κηκίδας ὑπ θυμιάσεις λελειωμένης, φανερά γένοιτ' ἂν τὰ κεκρυμμένα γράμματα. Καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην “ καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάτα, κ τρίψειεν ἐπὶ τοῖς τῷ οι γάλακτι γεγραμμένοις γράμ- μασιν, ἔσται πρόδηλα. Καὶ οὗρον σε δὲ εἰ καὶ γάρον VARIÆ LECTIONES · D " 60 31 " • 40 * τῇ πρώτη! 10 ἐπιπνοίας Roeperus. Η σιωπήσομαι C. Μ. * παραβαλόντες Μ. 23 νομίσαντας Ε.Μ. 8 ἰδίαν κατ' ἔννοιαν. ἰδεῖν κατανοεῖν C, M. qui uncinis inclusil; ἰδέαν κατανοείν Roeperus coll. Sext. Fu. adv. math. 5, 97. ss flec in marg. fol. 13 r. M. 3 ύδατι Roeperus, αὐτὸν M: C: h. l. evanidus. 31 πτύξας, συμψήσας Ε. Μ. 8: οίχηται φέρων Roeperus et Scullus, oχ σχ ων (i, M, qui susp. όχι ἀναβαίνων. Η πράξοντος Roeperus; πράξαντος (. ΔΙ. το εἶται εἰς τα C. οι Αἰγυπτίων ή C 60 σε έκαυσεν Uncis inclusa supplevit Μ, ὁ παῖς et deinde l. 48 κελεύει μια πολύ Roeperus. το καὶ τὸν φρῶν (vel φρήν cf. 1. 65) ἢ ὄντιν' ἔγραψεν], aut φρον ή τιν' ἕτερον ἀποκαλοῦντες susp. M. Lacunam expler ex hun €5 Roeperus. οἱ ἐπὶ κλίνην βαλών Roeperus. ἐνάρχεται ύ, ἀνέρχεται Μ, απέρχεται Roeperus, “ ᾗ ἐμβαλών, ἐμβα- λών C, Μ. Η ἅπερ ὑποθέμενος C. ἐκ δὲ τισι ( οι δὲ m. C, 31. "1 χάρτιν C. οἱ τρίψει Go τῷ, τῶν . 58 ουρός C. 27. Postquam et horum admirabilem sapientiam

3089 ORIGENIS " 3090 celeriter. lidem natura : animo magno, simplices, Α γίνονται. Οἱ αὐτοὶ φύσεως· ψυχῇ μεγάλη, ἁπλοῖ iracundi, parci, garruli, prima aetate erunt somno- lenti, per sese res gerere volunt, gloriæ avidi, aut dlaces, aemulatures, accusatores, loci mulantes, amatores, saltatores, ad amicitiam utiles. exposuimus curiosamque per mirificam solertiam vaticinandi artem latere non sivimus, ne ea quidem, in quibus lapsi nugantur, silebimus. Siderum enim nominibus figuras et naturas hominum comparantes quam nihil valent! Sidera enim novimus cos, qui a principio nominaverunt, ex sua mente nominibus appellavisse, ut facilia significatu et cognitu essent, Quæ enim horum similitudo ad imaginem anima- Jium, aut quæ similis natura agendi atque operandi, ut quis eum, qui est sub Leone, dicat iracundum, qui autem sub Virgine, modicum, aut sub Cancro malum, eos autem, qui sub... 28. scribere jubet sciscitantem quid ex damonibus sciscitari velit aqua solum. Deinde complicatam chartam puero tradens mittit igni cre- nandam, ut auferat fumus ad dæmones litteras. Is autem dum imperatum exsequitur, magus pri- mum decerpit chartæ pares partes, plures autem quosdam simulat se inscribere Hebraicis litteris dæmones, deinde sulimento magorum Ægyptio- rum, quod vocatur cyphi, sacrificato, bæc sublata sufimento admovet. Quod autem scripsit qui scisci tatur positum in carbonibus cremavit. Deinde Spiritu concitari divino visus, irruens in angulum domus, magnum et dissonum vociferatur et onınibus in- cognitum... 90-91 puerum, multa ei incantant, partim Græ- canico sermone, partim tanquam Hebraico, quæe sunt consueta magorum incantamenta. Ille autem abit sciscitaturus. Et intus phiala aqua repleta, in quam injiciens chalcanthum et liquefaciens medi- camentum, chartulam scilicet evanidam factam illo illineus latentes et absconditas litteras rursus in lucem redire cogit, quarum ope cognoscit, quæ is qui sciscitatus est scripsit. Et si quis chalcantho scribet et comminuta galla suffumigabit, clare ap- parebunt absconditæ litteræ. Et lacte vero si quis conscribet, deinde chartam crematam et comminu- tam inspergens teret in litteris lacte scriptis, erunt manifeste. Et urina vero et garum et tithymalli liquamen et ficus eflicit idem. Postquam autem comperit quæstionem in hunc modum, in quem modum oporteat respondere providet. Et deinde 30 & ὀργίλοι, φειδωλοί, λάλοι, πρώτη ηλικία ἔποντας ὑπνωτικοί, δι' ἑαυτῶν πραγματείαν πράξαι θέλουσιν, ἔνδοξοι, τολμηροί, ζηλωτικοί, κατήγοροι, τόπον άλο λάσσοντες, φιληται, ὀρχησταί, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι. κι'. Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξε θέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι' ἐπινείας κα μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν ". "Αστρων γὰρ ονόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες κ πῶς ἠσθένησαν ! Τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀπ' ἀρχῆς ὀνομάσαντας “ ἰδίαν κατ' ἔννοιαν * ὀνόμασι κεκλη- κέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. Τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζωδίων εἰκόνα, ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεργείας, ένα τίς τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρ θένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν.... κγ'. ..... λαβὼν 10 καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενο ἀξιοῖ τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ [ὕδατι] μόνον. Εἶτα συμπτύξας εν τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον, ἵν᾿ οἰχ[ηται 10 φέρων δ καπνός τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα· τοῦ δὲ τὸ κε- λευσθέν πράξον | τος 30 πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας· πλείονας δέ τινα σκέπτεται ἐγγράφειν ἑβραϊκοῖς γράμμασι δαίμονας, εἶτα 1 μάγων Αἰγυπτίων ο Ούσας τὸ καλούμενον κατι θυ μίαμα ταῦτα μὲν ἐπαιωρήσας κατὰ τοῦ θυμιάματος φέρει· δ δ' ἔτυχε γράψας ὁ πυνθανόμενος θεὶς κατά τῶν ἀνθράκων ἔκαυ[σεν], εἶτα θεοφορεῖσθα: δοκῶν, C εἰσπεσὼν τῷ μυχῷ μέγα καὶ ἀπηγές κέκραγε καὶ πᾶσιν ἀσύνετον· ... [π]ολὺ δὲ πάντας τοὺς παρόν- τας ..... καὶ τὸν φρῦν * [p. 65. 64] [χάρτη έγγρα [φέντα] ἐπικαλοῦντες δαίμονα ἐπειδὰν εἰσελθόντες παραστῶσιν οἱ παρόντες ἐπὶ . βαλὼν δὲ τὸν παῖδα 6 40 πολλὰ ἐπιλέγει αὐτῷ, τοῦτο μὲν ἑλλάδι φωνῇ τοῦτο δὲ ὡς ἑβραΐδι, τὰς συνήθεις τοῖς μάγοις ἐπαοιδάς· ὁ δὲ ἐνάρχεται σε προσπευσόμενος. Καὶ ἔνδον φιάλη ὕδατος πλήρης, ᾗ ἐμβαλών σε χάλκανθον καὶ τήξας τὸ φάρμακον τὸ δῆθεν ἐξαλειφθὲν χαρτίον δι' αὐτοῦ καταρβάνας τὰ φωλεύοντα καὶ κεκρυμμένα γράμ- ματα πάλιν εἰς φῶς ἐλθεῖν ἀναγκάζει, δι' ὧν μαν θάνει ἅπερ ὁ πυθόμενος σε ἔγραψε. Καὶ διὰ τοῦ χαλ κάνθου δέ τις 48 εἰ γράψεις καὶ τῆς κηκίδας ὑπ θυμιάσεις λελειωμένης, φανερά γένοιτ' ἂν τὰ κεκρυμμένα γράμματα. Καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην “ καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάτα, κ τρίψειεν ἐπὶ τοῖς τῷ οι γάλακτι γεγραμμένοις γράμ- μασιν, ἔσται πρόδηλα. Καὶ οὗρον σε δὲ εἰ καὶ γάρον VARIÆ LECTIONES · D " 60 31 " • 40 * τῇ πρώτη! 10 ἐπιπνοίας Roeperus. Η σιωπήσομαι C. Μ. * παραβαλόντες Μ. 23 νομίσαντας Ε.Μ. 8 ἰδίαν κατ' ἔννοιαν. ἰδεῖν κατανοεῖν C, M. qui uncinis inclusil; ἰδέαν κατανοείν Roeperus coll. Sext. Fu. adv. math. 5, 97. ss flec in marg. fol. 13 r. M. 3 ύδατι Roeperus, αὐτὸν M: C: h. l. evanidus. 31 πτύξας, συμψήσας Ε. Μ. 8: οίχηται φέρων Roeperus et Scullus, oχ σχ ων (i, M, qui susp. όχι ἀναβαίνων. Η πράξοντος Roeperus; πράξαντος (. ΔΙ. το εἶται εἰς τα C. οι Αἰγυπτίων ή C 60 σε έκαυσεν Uncis inclusa supplevit Μ, ὁ παῖς et deinde l. 48 κελεύει μια πολύ Roeperus. το καὶ τὸν φρῶν (vel φρήν cf. 1. 65) ἢ ὄντιν' ἔγραψεν], aut φρον ή τιν' ἕτερον ἀποκαλοῦντες susp. M. Lacunam expler ex hun €5 Roeperus. οἱ ἐπὶ κλίνην βαλών Roeperus. ἐνάρχεται ύ, ἀνέρχεται Μ, απέρχεται Roeperus, “ ᾗ ἐμβαλών, ἐμβα- λών C, Μ. Η ἅπερ ὑποθέμενος C. ἐκ δὲ τισι ( οι δὲ m. C, 31. "1 χάρτιν C. οἱ τρίψει Go τῷ, τῶν . 58 ουρός C. 27. Postquam et horum admirabilem sapientiam

3089 ORIGENIS " 3090 celeriter. lidem natura : animo magno, simplices, Α γίνονται. Οἱ αὐτοὶ φύσεως· ψυχῇ μεγάλη, ἁπλοῖ iracundi, parci, garruli, prima aetate erunt somno- lenti, per sese res gerere volunt, gloriæ avidi, aut dlaces, aemulatures, accusatores, loci mulantes, amatores, saltatores, ad amicitiam utiles. exposuimus curiosamque per mirificam solertiam vaticinandi artem latere non sivimus, ne ea quidem, in quibus lapsi nugantur, silebimus. Siderum enim nominibus figuras et naturas hominum comparantes quam nihil valent! Sidera enim novimus cos, qui a principio nominaverunt, ex sua mente nominibus appellavisse, ut facilia significatu et cognitu essent, Quæ enim horum similitudo ad imaginem anima- Jium, aut quæ similis natura agendi atque operandi, ut quis eum, qui est sub Leone, dicat iracundum, qui autem sub Virgine, modicum, aut sub Cancro malum, eos autem, qui sub... 28. scribere jubet sciscitantem quid ex damonibus sciscitari velit aqua solum. Deinde complicatam chartam puero tradens mittit igni cre- nandam, ut auferat fumus ad dæmones litteras. Is autem dum imperatum exsequitur, magus pri- mum decerpit chartæ pares partes, plures autem quosdam simulat se inscribere Hebraicis litteris dæmones, deinde sulimento magorum Ægyptio- rum, quod vocatur cyphi, sacrificato, bæc sublata sufimento admovet. Quod autem scripsit qui scisci tatur positum in carbonibus cremavit. Deinde Spiritu concitari divino visus, irruens in angulum domus, magnum et dissonum vociferatur et onınibus in- cognitum... 90-91 puerum, multa ei incantant, partim Græ- canico sermone, partim tanquam Hebraico, quæe sunt consueta magorum incantamenta. Ille autem abit sciscitaturus. Et intus phiala aqua repleta, in quam injiciens chalcanthum et liquefaciens medi- camentum, chartulam scilicet evanidam factam illo illineus latentes et absconditas litteras rursus in lucem redire cogit, quarum ope cognoscit, quæ is qui sciscitatus est scripsit. Et si quis chalcantho scribet et comminuta galla suffumigabit, clare ap- parebunt absconditæ litteræ. Et lacte vero si quis conscribet, deinde chartam crematam et comminu- tam inspergens teret in litteris lacte scriptis, erunt manifeste. Et urina vero et garum et tithymalli liquamen et ficus eflicit idem. Postquam autem comperit quæstionem in hunc modum, in quem modum oporteat respondere providet. Et deinde 30 & ὀργίλοι, φειδωλοί, λάλοι, πρώτη ηλικία ἔποντας ὑπνωτικοί, δι' ἑαυτῶν πραγματείαν πράξαι θέλουσιν, ἔνδοξοι, τολμηροί, ζηλωτικοί, κατήγοροι, τόπον άλο λάσσοντες, φιληται, ὀρχησταί, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι. κι'. Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξε θέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι' ἐπινείας κα μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν ". "Αστρων γὰρ ονόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες κ πῶς ἠσθένησαν ! Τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀπ' ἀρχῆς ὀνομάσαντας “ ἰδίαν κατ' ἔννοιαν * ὀνόμασι κεκλη- κέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. Τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζωδίων εἰκόνα, ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεργείας, ένα τίς τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρ θένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν.... κγ'. ..... λαβὼν 10 καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενο ἀξιοῖ τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ [ὕδατι] μόνον. Εἶτα συμπτύξας εν τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον, ἵν᾿ οἰχ[ηται 10 φέρων δ καπνός τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα· τοῦ δὲ τὸ κε- λευσθέν πράξον | τος 30 πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας· πλείονας δέ τινα σκέπτεται ἐγγράφειν ἑβραϊκοῖς γράμμασι δαίμονας, εἶτα 1 μάγων Αἰγυπτίων ο Ούσας τὸ καλούμενον κατι θυ μίαμα ταῦτα μὲν ἐπαιωρήσας κατὰ τοῦ θυμιάματος φέρει· δ δ' ἔτυχε γράψας ὁ πυνθανόμενος θεὶς κατά τῶν ἀνθράκων ἔκαυ[σεν], εἶτα θεοφορεῖσθα: δοκῶν, C εἰσπεσὼν τῷ μυχῷ μέγα καὶ ἀπηγές κέκραγε καὶ πᾶσιν ἀσύνετον· ... [π]ολὺ δὲ πάντας τοὺς παρόν- τας ..... καὶ τὸν φρῦν * [p. 65. 64] [χάρτη έγγρα [φέντα] ἐπικαλοῦντες δαίμονα ἐπειδὰν εἰσελθόντες παραστῶσιν οἱ παρόντες ἐπὶ . βαλὼν δὲ τὸν παῖδα 6 40 πολλὰ ἐπιλέγει αὐτῷ, τοῦτο μὲν ἑλλάδι φωνῇ τοῦτο δὲ ὡς ἑβραΐδι, τὰς συνήθεις τοῖς μάγοις ἐπαοιδάς· ὁ δὲ ἐνάρχεται σε προσπευσόμενος. Καὶ ἔνδον φιάλη ὕδατος πλήρης, ᾗ ἐμβαλών σε χάλκανθον καὶ τήξας τὸ φάρμακον τὸ δῆθεν ἐξαλειφθὲν χαρτίον δι' αὐτοῦ καταρβάνας τὰ φωλεύοντα καὶ κεκρυμμένα γράμ- ματα πάλιν εἰς φῶς ἐλθεῖν ἀναγκάζει, δι' ὧν μαν θάνει ἅπερ ὁ πυθόμενος σε ἔγραψε. Καὶ διὰ τοῦ χαλ κάνθου δέ τις 48 εἰ γράψεις καὶ τῆς κηκίδας ὑπ θυμιάσεις λελειωμένης, φανερά γένοιτ' ἂν τὰ κεκρυμμένα γράμματα. Καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην “ καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάτα, κ τρίψειεν ἐπὶ τοῖς τῷ οι γάλακτι γεγραμμένοις γράμ- μασιν, ἔσται πρόδηλα. Καὶ οὗρον σε δὲ εἰ καὶ γάρον VARIÆ LECTIONES · D " 60 31 " • 40 * τῇ πρώτη! 10 ἐπιπνοίας Roeperus. Η σιωπήσομαι C. Μ. * παραβαλόντες Μ. 23 νομίσαντας Ε.Μ. 8 ἰδίαν κατ' ἔννοιαν. ἰδεῖν κατανοεῖν C, M. qui uncinis inclusil; ἰδέαν κατανοείν Roeperus coll. Sext. Fu. adv. math. 5, 97. ss flec in marg. fol. 13 r. M. 3 ύδατι Roeperus, αὐτὸν M: C: h. l. evanidus. 31 πτύξας, συμψήσας Ε. Μ. 8: οίχηται φέρων Roeperus et Scullus, oχ σχ ων (i, M, qui susp. όχι ἀναβαίνων. Η πράξοντος Roeperus; πράξαντος (. ΔΙ. το εἶται εἰς τα C. οι Αἰγυπτίων ή C 60 σε έκαυσεν Uncis inclusa supplevit Μ, ὁ παῖς et deinde l. 48 κελεύει μια πολύ Roeperus. το καὶ τὸν φρῶν (vel φρήν cf. 1. 65) ἢ ὄντιν' ἔγραψεν], aut φρον ή τιν' ἕτερον ἀποκαλοῦντες susp. M. Lacunam expler ex hun €5 Roeperus. οἱ ἐπὶ κλίνην βαλών Roeperus. ἐνάρχεται ύ, ἀνέρχεται Μ, απέρχεται Roeperus, “ ᾗ ἐμβαλών, ἐμβα- λών C, Μ. Η ἅπερ ὑποθέμενος C. ἐκ δὲ τισι ( οι δὲ m. C, 31. "1 χάρτιν C. οἱ τρίψει Go τῷ, τῶν . 58 ουρός C. 27. Postquam et horum admirabilem sapientiam

3089 ORIGENIS " 3090 celeriter. lidem natura : animo magno, simplices, Α γίνονται. Οἱ αὐτοὶ φύσεως· ψυχῇ μεγάλη, ἁπλοῖ iracundi, parci, garruli, prima aetate erunt somno- lenti, per sese res gerere volunt, gloriæ avidi, aut dlaces, aemulatures, accusatores, loci mulantes, amatores, saltatores, ad amicitiam utiles. exposuimus curiosamque per mirificam solertiam vaticinandi artem latere non sivimus, ne ea quidem, in quibus lapsi nugantur, silebimus. Siderum enim nominibus figuras et naturas hominum comparantes quam nihil valent! Sidera enim novimus cos, qui a principio nominaverunt, ex sua mente nominibus appellavisse, ut facilia significatu et cognitu essent, Quæ enim horum similitudo ad imaginem anima- Jium, aut quæ similis natura agendi atque operandi, ut quis eum, qui est sub Leone, dicat iracundum, qui autem sub Virgine, modicum, aut sub Cancro malum, eos autem, qui sub... 28. scribere jubet sciscitantem quid ex damonibus sciscitari velit aqua solum. Deinde complicatam chartam puero tradens mittit igni cre- nandam, ut auferat fumus ad dæmones litteras. Is autem dum imperatum exsequitur, magus pri- mum decerpit chartæ pares partes, plures autem quosdam simulat se inscribere Hebraicis litteris dæmones, deinde sulimento magorum Ægyptio- rum, quod vocatur cyphi, sacrificato, bæc sublata sufimento admovet. Quod autem scripsit qui scisci tatur positum in carbonibus cremavit. Deinde Spiritu concitari divino visus, irruens in angulum domus, magnum et dissonum vociferatur et onınibus in- cognitum... 90-91 puerum, multa ei incantant, partim Græ- canico sermone, partim tanquam Hebraico, quæe sunt consueta magorum incantamenta. Ille autem abit sciscitaturus. Et intus phiala aqua repleta, in quam injiciens chalcanthum et liquefaciens medi- camentum, chartulam scilicet evanidam factam illo illineus latentes et absconditas litteras rursus in lucem redire cogit, quarum ope cognoscit, quæ is qui sciscitatus est scripsit. Et si quis chalcantho scribet et comminuta galla suffumigabit, clare ap- parebunt absconditæ litteræ. Et lacte vero si quis conscribet, deinde chartam crematam et comminu- tam inspergens teret in litteris lacte scriptis, erunt manifeste. Et urina vero et garum et tithymalli liquamen et ficus eflicit idem. Postquam autem comperit quæstionem in hunc modum, in quem modum oporteat respondere providet. Et deinde 30 & ὀργίλοι, φειδωλοί, λάλοι, πρώτη ηλικία ἔποντας ὑπνωτικοί, δι' ἑαυτῶν πραγματείαν πράξαι θέλουσιν, ἔνδοξοι, τολμηροί, ζηλωτικοί, κατήγοροι, τόπον άλο λάσσοντες, φιληται, ὀρχησταί, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι. κι'. Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξε θέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι' ἐπινείας κα μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν ". "Αστρων γὰρ ονόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες κ πῶς ἠσθένησαν ! Τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀπ' ἀρχῆς ὀνομάσαντας “ ἰδίαν κατ' ἔννοιαν * ὀνόμασι κεκλη- κέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. Τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζωδίων εἰκόνα, ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεργείας, ένα τίς τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρ θένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν.... κγ'. ..... λαβὼν 10 καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενο ἀξιοῖ τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ [ὕδατι] μόνον. Εἶτα συμπτύξας εν τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον, ἵν᾿ οἰχ[ηται 10 φέρων δ καπνός τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα· τοῦ δὲ τὸ κε- λευσθέν πράξον | τος 30 πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας· πλείονας δέ τινα σκέπτεται ἐγγράφειν ἑβραϊκοῖς γράμμασι δαίμονας, εἶτα 1 μάγων Αἰγυπτίων ο Ούσας τὸ καλούμενον κατι θυ μίαμα ταῦτα μὲν ἐπαιωρήσας κατὰ τοῦ θυμιάματος φέρει· δ δ' ἔτυχε γράψας ὁ πυνθανόμενος θεὶς κατά τῶν ἀνθράκων ἔκαυ[σεν], εἶτα θεοφορεῖσθα: δοκῶν, C εἰσπεσὼν τῷ μυχῷ μέγα καὶ ἀπηγές κέκραγε καὶ πᾶσιν ἀσύνετον· ... [π]ολὺ δὲ πάντας τοὺς παρόν- τας ..... καὶ τὸν φρῦν * [p. 65. 64] [χάρτη έγγρα [φέντα] ἐπικαλοῦντες δαίμονα ἐπειδὰν εἰσελθόντες παραστῶσιν οἱ παρόντες ἐπὶ . βαλὼν δὲ τὸν παῖδα 6 40 πολλὰ ἐπιλέγει αὐτῷ, τοῦτο μὲν ἑλλάδι φωνῇ τοῦτο δὲ ὡς ἑβραΐδι, τὰς συνήθεις τοῖς μάγοις ἐπαοιδάς· ὁ δὲ ἐνάρχεται σε προσπευσόμενος. Καὶ ἔνδον φιάλη ὕδατος πλήρης, ᾗ ἐμβαλών σε χάλκανθον καὶ τήξας τὸ φάρμακον τὸ δῆθεν ἐξαλειφθὲν χαρτίον δι' αὐτοῦ καταρβάνας τὰ φωλεύοντα καὶ κεκρυμμένα γράμ- ματα πάλιν εἰς φῶς ἐλθεῖν ἀναγκάζει, δι' ὧν μαν θάνει ἅπερ ὁ πυθόμενος σε ἔγραψε. Καὶ διὰ τοῦ χαλ κάνθου δέ τις 48 εἰ γράψεις καὶ τῆς κηκίδας ὑπ θυμιάσεις λελειωμένης, φανερά γένοιτ' ἂν τὰ κεκρυμμένα γράμματα. Καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην “ καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάτα, κ τρίψειεν ἐπὶ τοῖς τῷ οι γάλακτι γεγραμμένοις γράμ- μασιν, ἔσται πρόδηλα. Καὶ οὗρον σε δὲ εἰ καὶ γάρον VARIÆ LECTIONES · D " 60 31 " • 40 * τῇ πρώτη! 10 ἐπιπνοίας Roeperus. Η σιωπήσομαι C. Μ. * παραβαλόντες Μ. 23 νομίσαντας Ε.Μ. 8 ἰδίαν κατ' ἔννοιαν. ἰδεῖν κατανοεῖν C, M. qui uncinis inclusil; ἰδέαν κατανοείν Roeperus coll. Sext. Fu. adv. math. 5, 97. ss flec in marg. fol. 13 r. M. 3 ύδατι Roeperus, αὐτὸν M: C: h. l. evanidus. 31 πτύξας, συμψήσας Ε. Μ. 8: οίχηται φέρων Roeperus et Scullus, oχ σχ ων (i, M, qui susp. όχι ἀναβαίνων. Η πράξοντος Roeperus; πράξαντος (. ΔΙ. το εἶται εἰς τα C. οι Αἰγυπτίων ή C 60 σε έκαυσεν Uncis inclusa supplevit Μ, ὁ παῖς et deinde l. 48 κελεύει μια πολύ Roeperus. το καὶ τὸν φρῶν (vel φρήν cf. 1. 65) ἢ ὄντιν' ἔγραψεν], aut φρον ή τιν' ἕτερον ἀποκαλοῦντες susp. M. Lacunam expler ex hun €5 Roeperus. οἱ ἐπὶ κλίνην βαλών Roeperus. ἐνάρχεται ύ, ἀνέρχεται Μ, απέρχεται Roeperus, “ ᾗ ἐμβαλών, ἐμβα- λών C, Μ. Η ἅπερ ὑποθέμενος C. ἐκ δὲ τισι ( οι δὲ m. C, 31. "1 χάρτιν C. οἱ τρίψει Go τῷ, τῶν . 58 ουρός C. 27. Postquam et horum admirabilem sapientiam

3089 ORIGENIS " 3090 celeriter. lidem natura : animo magno, simplices, Α γίνονται. Οἱ αὐτοὶ φύσεως· ψυχῇ μεγάλη, ἁπλοῖ iracundi, parci, garruli, prima aetate erunt somno- lenti, per sese res gerere volunt, gloriæ avidi, aut dlaces, aemulatures, accusatores, loci mulantes, amatores, saltatores, ad amicitiam utiles. exposuimus curiosamque per mirificam solertiam vaticinandi artem latere non sivimus, ne ea quidem, in quibus lapsi nugantur, silebimus. Siderum enim nominibus figuras et naturas hominum comparantes quam nihil valent! Sidera enim novimus cos, qui a principio nominaverunt, ex sua mente nominibus appellavisse, ut facilia significatu et cognitu essent, Quæ enim horum similitudo ad imaginem anima- Jium, aut quæ similis natura agendi atque operandi, ut quis eum, qui est sub Leone, dicat iracundum, qui autem sub Virgine, modicum, aut sub Cancro malum, eos autem, qui sub... 28. scribere jubet sciscitantem quid ex damonibus sciscitari velit aqua solum. Deinde complicatam chartam puero tradens mittit igni cre- nandam, ut auferat fumus ad dæmones litteras. Is autem dum imperatum exsequitur, magus pri- mum decerpit chartæ pares partes, plures autem quosdam simulat se inscribere Hebraicis litteris dæmones, deinde sulimento magorum Ægyptio- rum, quod vocatur cyphi, sacrificato, bæc sublata sufimento admovet. Quod autem scripsit qui scisci tatur positum in carbonibus cremavit. Deinde Spiritu concitari divino visus, irruens in angulum domus, magnum et dissonum vociferatur et onınibus in- cognitum... 90-91 puerum, multa ei incantant, partim Græ- canico sermone, partim tanquam Hebraico, quæe sunt consueta magorum incantamenta. Ille autem abit sciscitaturus. Et intus phiala aqua repleta, in quam injiciens chalcanthum et liquefaciens medi- camentum, chartulam scilicet evanidam factam illo illineus latentes et absconditas litteras rursus in lucem redire cogit, quarum ope cognoscit, quæ is qui sciscitatus est scripsit. Et si quis chalcantho scribet et comminuta galla suffumigabit, clare ap- parebunt absconditæ litteræ. Et lacte vero si quis conscribet, deinde chartam crematam et comminu- tam inspergens teret in litteris lacte scriptis, erunt manifeste. Et urina vero et garum et tithymalli liquamen et ficus eflicit idem. Postquam autem comperit quæstionem in hunc modum, in quem modum oporteat respondere providet. Et deinde 30 & ὀργίλοι, φειδωλοί, λάλοι, πρώτη ηλικία ἔποντας ὑπνωτικοί, δι' ἑαυτῶν πραγματείαν πράξαι θέλουσιν, ἔνδοξοι, τολμηροί, ζηλωτικοί, κατήγοροι, τόπον άλο λάσσοντες, φιληται, ὀρχησταί, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι. κι'. Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξε θέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι' ἐπινείας κα μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν ". "Αστρων γὰρ ονόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες κ πῶς ἠσθένησαν ! Τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀπ' ἀρχῆς ὀνομάσαντας “ ἰδίαν κατ' ἔννοιαν * ὀνόμασι κεκλη- κέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. Τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζωδίων εἰκόνα, ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεργείας, ένα τίς τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρ θένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν.... κγ'. ..... λαβὼν 10 καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενο ἀξιοῖ τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ [ὕδατι] μόνον. Εἶτα συμπτύξας εν τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον, ἵν᾿ οἰχ[ηται 10 φέρων δ καπνός τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα· τοῦ δὲ τὸ κε- λευσθέν πράξον | τος 30 πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας· πλείονας δέ τινα σκέπτεται ἐγγράφειν ἑβραϊκοῖς γράμμασι δαίμονας, εἶτα 1 μάγων Αἰγυπτίων ο Ούσας τὸ καλούμενον κατι θυ μίαμα ταῦτα μὲν ἐπαιωρήσας κατὰ τοῦ θυμιάματος φέρει· δ δ' ἔτυχε γράψας ὁ πυνθανόμενος θεὶς κατά τῶν ἀνθράκων ἔκαυ[σεν], εἶτα θεοφορεῖσθα: δοκῶν, C εἰσπεσὼν τῷ μυχῷ μέγα καὶ ἀπηγές κέκραγε καὶ πᾶσιν ἀσύνετον· ... [π]ολὺ δὲ πάντας τοὺς παρόν- τας ..... καὶ τὸν φρῦν * [p. 65. 64] [χάρτη έγγρα [φέντα] ἐπικαλοῦντες δαίμονα ἐπειδὰν εἰσελθόντες παραστῶσιν οἱ παρόντες ἐπὶ . βαλὼν δὲ τὸν παῖδα 6 40 πολλὰ ἐπιλέγει αὐτῷ, τοῦτο μὲν ἑλλάδι φωνῇ τοῦτο δὲ ὡς ἑβραΐδι, τὰς συνήθεις τοῖς μάγοις ἐπαοιδάς· ὁ δὲ ἐνάρχεται σε προσπευσόμενος. Καὶ ἔνδον φιάλη ὕδατος πλήρης, ᾗ ἐμβαλών σε χάλκανθον καὶ τήξας τὸ φάρμακον τὸ δῆθεν ἐξαλειφθὲν χαρτίον δι' αὐτοῦ καταρβάνας τὰ φωλεύοντα καὶ κεκρυμμένα γράμ- ματα πάλιν εἰς φῶς ἐλθεῖν ἀναγκάζει, δι' ὧν μαν θάνει ἅπερ ὁ πυθόμενος σε ἔγραψε. Καὶ διὰ τοῦ χαλ κάνθου δέ τις 48 εἰ γράψεις καὶ τῆς κηκίδας ὑπ θυμιάσεις λελειωμένης, φανερά γένοιτ' ἂν τὰ κεκρυμμένα γράμματα. Καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην “ καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάτα, κ τρίψειεν ἐπὶ τοῖς τῷ οι γάλακτι γεγραμμένοις γράμ- μασιν, ἔσται πρόδηλα. Καὶ οὗρον σε δὲ εἰ καὶ γάρον VARIÆ LECTIONES · D " 60 31 " • 40 * τῇ πρώτη! 10 ἐπιπνοίας Roeperus. Η σιωπήσομαι C. Μ. * παραβαλόντες Μ. 23 νομίσαντας Ε.Μ. 8 ἰδίαν κατ' ἔννοιαν. ἰδεῖν κατανοεῖν C, M. qui uncinis inclusil; ἰδέαν κατανοείν Roeperus coll. Sext. Fu. adv. math. 5, 97. ss flec in marg. fol. 13 r. M. 3 ύδατι Roeperus, αὐτὸν M: C: h. l. evanidus. 31 πτύξας, συμψήσας Ε. Μ. 8: οίχηται φέρων Roeperus et Scullus, oχ σχ ων (i, M, qui susp. όχι ἀναβαίνων. Η πράξοντος Roeperus; πράξαντος (. ΔΙ. το εἶται εἰς τα C. οι Αἰγυπτίων ή C 60 σε έκαυσεν Uncis inclusa supplevit Μ, ὁ παῖς et deinde l. 48 κελεύει μια πολύ Roeperus. το καὶ τὸν φρῶν (vel φρήν cf. 1. 65) ἢ ὄντιν' ἔγραψεν], aut φρον ή τιν' ἕτερον ἀποκαλοῦντες susp. M. Lacunam expler ex hun €5 Roeperus. οἱ ἐπὶ κλίνην βαλών Roeperus. ἐνάρχεται ύ, ἀνέρχεται Μ, απέρχεται Roeperus, “ ᾗ ἐμβαλών, ἐμβα- λών C, Μ. Η ἅπερ ὑποθέμενος C. ἐκ δὲ τισι ( οι δὲ m. C, 31. "1 χάρτιν C. οἱ τρίψει Go τῷ, τῶν . 58 ουρός C. 27. Postquam et horum admirabilem sapientiam

3089 ORIGENIS " 3090 celeriter. lidem natura : animo magno, simplices, Α γίνονται. Οἱ αὐτοὶ φύσεως· ψυχῇ μεγάλη, ἁπλοῖ iracundi, parci, garruli, prima aetate erunt somno- lenti, per sese res gerere volunt, gloriæ avidi, aut dlaces, aemulatures, accusatores, loci mulantes, amatores, saltatores, ad amicitiam utiles. exposuimus curiosamque per mirificam solertiam vaticinandi artem latere non sivimus, ne ea quidem, in quibus lapsi nugantur, silebimus. Siderum enim nominibus figuras et naturas hominum comparantes quam nihil valent! Sidera enim novimus cos, qui a principio nominaverunt, ex sua mente nominibus appellavisse, ut facilia significatu et cognitu essent, Quæ enim horum similitudo ad imaginem anima- Jium, aut quæ similis natura agendi atque operandi, ut quis eum, qui est sub Leone, dicat iracundum, qui autem sub Virgine, modicum, aut sub Cancro malum, eos autem, qui sub... 28. scribere jubet sciscitantem quid ex damonibus sciscitari velit aqua solum. Deinde complicatam chartam puero tradens mittit igni cre- nandam, ut auferat fumus ad dæmones litteras. Is autem dum imperatum exsequitur, magus pri- mum decerpit chartæ pares partes, plures autem quosdam simulat se inscribere Hebraicis litteris dæmones, deinde sulimento magorum Ægyptio- rum, quod vocatur cyphi, sacrificato, bæc sublata sufimento admovet. Quod autem scripsit qui scisci tatur positum in carbonibus cremavit. Deinde Spiritu concitari divino visus, irruens in angulum domus, magnum et dissonum vociferatur et onınibus in- cognitum... 90-91 puerum, multa ei incantant, partim Græ- canico sermone, partim tanquam Hebraico, quæe sunt consueta magorum incantamenta. Ille autem abit sciscitaturus. Et intus phiala aqua repleta, in quam injiciens chalcanthum et liquefaciens medi- camentum, chartulam scilicet evanidam factam illo illineus latentes et absconditas litteras rursus in lucem redire cogit, quarum ope cognoscit, quæ is qui sciscitatus est scripsit. Et si quis chalcantho scribet et comminuta galla suffumigabit, clare ap- parebunt absconditæ litteræ. Et lacte vero si quis conscribet, deinde chartam crematam et comminu- tam inspergens teret in litteris lacte scriptis, erunt manifeste. Et urina vero et garum et tithymalli liquamen et ficus eflicit idem. Postquam autem comperit quæstionem in hunc modum, in quem modum oporteat respondere providet. Et deinde 30 & ὀργίλοι, φειδωλοί, λάλοι, πρώτη ηλικία ἔποντας ὑπνωτικοί, δι' ἑαυτῶν πραγματείαν πράξαι θέλουσιν, ἔνδοξοι, τολμηροί, ζηλωτικοί, κατήγοροι, τόπον άλο λάσσοντες, φιληται, ὀρχησταί, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι. κι'. Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξε θέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι' ἐπινείας κα μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν ". "Αστρων γὰρ ονόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες κ πῶς ἠσθένησαν ! Τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀπ' ἀρχῆς ὀνομάσαντας “ ἰδίαν κατ' ἔννοιαν * ὀνόμασι κεκλη- κέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. Τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζωδίων εἰκόνα, ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεργείας, ένα τίς τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρ θένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν.... κγ'. ..... λαβὼν 10 καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενο ἀξιοῖ τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ [ὕδατι] μόνον. Εἶτα συμπτύξας εν τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον, ἵν᾿ οἰχ[ηται 10 φέρων δ καπνός τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα· τοῦ δὲ τὸ κε- λευσθέν πράξον | τος 30 πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας· πλείονας δέ τινα σκέπτεται ἐγγράφειν ἑβραϊκοῖς γράμμασι δαίμονας, εἶτα 1 μάγων Αἰγυπτίων ο Ούσας τὸ καλούμενον κατι θυ μίαμα ταῦτα μὲν ἐπαιωρήσας κατὰ τοῦ θυμιάματος φέρει· δ δ' ἔτυχε γράψας ὁ πυνθανόμενος θεὶς κατά τῶν ἀνθράκων ἔκαυ[σεν], εἶτα θεοφορεῖσθα: δοκῶν, C εἰσπεσὼν τῷ μυχῷ μέγα καὶ ἀπηγές κέκραγε καὶ πᾶσιν ἀσύνετον· ... [π]ολὺ δὲ πάντας τοὺς παρόν- τας ..... καὶ τὸν φρῦν * [p. 65. 64] [χάρτη έγγρα [φέντα] ἐπικαλοῦντες δαίμονα ἐπειδὰν εἰσελθόντες παραστῶσιν οἱ παρόντες ἐπὶ . βαλὼν δὲ τὸν παῖδα 6 40 πολλὰ ἐπιλέγει αὐτῷ, τοῦτο μὲν ἑλλάδι φωνῇ τοῦτο δὲ ὡς ἑβραΐδι, τὰς συνήθεις τοῖς μάγοις ἐπαοιδάς· ὁ δὲ ἐνάρχεται σε προσπευσόμενος. Καὶ ἔνδον φιάλη ὕδατος πλήρης, ᾗ ἐμβαλών σε χάλκανθον καὶ τήξας τὸ φάρμακον τὸ δῆθεν ἐξαλειφθὲν χαρτίον δι' αὐτοῦ καταρβάνας τὰ φωλεύοντα καὶ κεκρυμμένα γράμ- ματα πάλιν εἰς φῶς ἐλθεῖν ἀναγκάζει, δι' ὧν μαν θάνει ἅπερ ὁ πυθόμενος σε ἔγραψε. Καὶ διὰ τοῦ χαλ κάνθου δέ τις 48 εἰ γράψεις καὶ τῆς κηκίδας ὑπ θυμιάσεις λελειωμένης, φανερά γένοιτ' ἂν τὰ κεκρυμμένα γράμματα. Καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην “ καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάτα, κ τρίψειεν ἐπὶ τοῖς τῷ οι γάλακτι γεγραμμένοις γράμ- μασιν, ἔσται πρόδηλα. Καὶ οὗρον σε δὲ εἰ καὶ γάρον VARIÆ LECTIONES · D " 60 31 " • 40 * τῇ πρώτη! 10 ἐπιπνοίας Roeperus. Η σιωπήσομαι C. Μ. * παραβαλόντες Μ. 23 νομίσαντας Ε.Μ. 8 ἰδίαν κατ' ἔννοιαν. ἰδεῖν κατανοεῖν C, M. qui uncinis inclusil; ἰδέαν κατανοείν Roeperus coll. Sext. Fu. adv. math. 5, 97. ss flec in marg. fol. 13 r. M. 3 ύδατι Roeperus, αὐτὸν M: C: h. l. evanidus. 31 πτύξας, συμψήσας Ε. Μ. 8: οίχηται φέρων Roeperus et Scullus, oχ σχ ων (i, M, qui susp. όχι ἀναβαίνων. Η πράξοντος Roeperus; πράξαντος (. ΔΙ. το εἶται εἰς τα C. οι Αἰγυπτίων ή C 60 σε έκαυσεν Uncis inclusa supplevit Μ, ὁ παῖς et deinde l. 48 κελεύει μια πολύ Roeperus. το καὶ τὸν φρῶν (vel φρήν cf. 1. 65) ἢ ὄντιν' ἔγραψεν], aut φρον ή τιν' ἕτερον ἀποκαλοῦντες susp. M. Lacunam expler ex hun €5 Roeperus. οἱ ἐπὶ κλίνην βαλών Roeperus. ἐνάρχεται ύ, ἀνέρχεται Μ, απέρχεται Roeperus, “ ᾗ ἐμβαλών, ἐμβα- λών C, Μ. Η ἅπερ ὑποθέμενος C. ἐκ δὲ τισι ( οι δὲ m. C, 31. "1 χάρτιν C. οἱ τρίψει Go τῷ, τῶν . 58 ουρός C. 27. Postquam et horum admirabilem sapientiam

3089 ORIGENIS " 3090 celeriter. lidem natura : animo magno, simplices, Α γίνονται. Οἱ αὐτοὶ φύσεως· ψυχῇ μεγάλη, ἁπλοῖ iracundi, parci, garruli, prima aetate erunt somno- lenti, per sese res gerere volunt, gloriæ avidi, aut dlaces, aemulatures, accusatores, loci mulantes, amatores, saltatores, ad amicitiam utiles. exposuimus curiosamque per mirificam solertiam vaticinandi artem latere non sivimus, ne ea quidem, in quibus lapsi nugantur, silebimus. Siderum enim nominibus figuras et naturas hominum comparantes quam nihil valent! Sidera enim novimus cos, qui a principio nominaverunt, ex sua mente nominibus appellavisse, ut facilia significatu et cognitu essent, Quæ enim horum similitudo ad imaginem anima- Jium, aut quæ similis natura agendi atque operandi, ut quis eum, qui est sub Leone, dicat iracundum, qui autem sub Virgine, modicum, aut sub Cancro malum, eos autem, qui sub... 28. scribere jubet sciscitantem quid ex damonibus sciscitari velit aqua solum. Deinde complicatam chartam puero tradens mittit igni cre- nandam, ut auferat fumus ad dæmones litteras. Is autem dum imperatum exsequitur, magus pri- mum decerpit chartæ pares partes, plures autem quosdam simulat se inscribere Hebraicis litteris dæmones, deinde sulimento magorum Ægyptio- rum, quod vocatur cyphi, sacrificato, bæc sublata sufimento admovet. Quod autem scripsit qui scisci tatur positum in carbonibus cremavit. Deinde Spiritu concitari divino visus, irruens in angulum domus, magnum et dissonum vociferatur et onınibus in- cognitum... 90-91 puerum, multa ei incantant, partim Græ- canico sermone, partim tanquam Hebraico, quæe sunt consueta magorum incantamenta. Ille autem abit sciscitaturus. Et intus phiala aqua repleta, in quam injiciens chalcanthum et liquefaciens medi- camentum, chartulam scilicet evanidam factam illo illineus latentes et absconditas litteras rursus in lucem redire cogit, quarum ope cognoscit, quæ is qui sciscitatus est scripsit. Et si quis chalcantho scribet et comminuta galla suffumigabit, clare ap- parebunt absconditæ litteræ. Et lacte vero si quis conscribet, deinde chartam crematam et comminu- tam inspergens teret in litteris lacte scriptis, erunt manifeste. Et urina vero et garum et tithymalli liquamen et ficus eflicit idem. Postquam autem comperit quæstionem in hunc modum, in quem modum oporteat respondere providet. Et deinde 30 & ὀργίλοι, φειδωλοί, λάλοι, πρώτη ηλικία ἔποντας ὑπνωτικοί, δι' ἑαυτῶν πραγματείαν πράξαι θέλουσιν, ἔνδοξοι, τολμηροί, ζηλωτικοί, κατήγοροι, τόπον άλο λάσσοντες, φιληται, ὀρχησταί, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι. κι'. Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξε θέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι' ἐπινείας κα μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν ". "Αστρων γὰρ ονόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες κ πῶς ἠσθένησαν ! Τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀπ' ἀρχῆς ὀνομάσαντας “ ἰδίαν κατ' ἔννοιαν * ὀνόμασι κεκλη- κέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. Τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζωδίων εἰκόνα, ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεργείας, ένα τίς τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρ θένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν.... κγ'. ..... λαβὼν 10 καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενο ἀξιοῖ τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ [ὕδατι] μόνον. Εἶτα συμπτύξας εν τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον, ἵν᾿ οἰχ[ηται 10 φέρων δ καπνός τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα· τοῦ δὲ τὸ κε- λευσθέν πράξον | τος 30 πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας· πλείονας δέ τινα σκέπτεται ἐγγράφειν ἑβραϊκοῖς γράμμασι δαίμονας, εἶτα 1 μάγων Αἰγυπτίων ο Ούσας τὸ καλούμενον κατι θυ μίαμα ταῦτα μὲν ἐπαιωρήσας κατὰ τοῦ θυμιάματος φέρει· δ δ' ἔτυχε γράψας ὁ πυνθανόμενος θεὶς κατά τῶν ἀνθράκων ἔκαυ[σεν], εἶτα θεοφορεῖσθα: δοκῶν, C εἰσπεσὼν τῷ μυχῷ μέγα καὶ ἀπηγές κέκραγε καὶ πᾶσιν ἀσύνετον· ... [π]ολὺ δὲ πάντας τοὺς παρόν- τας ..... καὶ τὸν φρῦν * [p. 65. 64] [χάρτη έγγρα [φέντα] ἐπικαλοῦντες δαίμονα ἐπειδὰν εἰσελθόντες παραστῶσιν οἱ παρόντες ἐπὶ . βαλὼν δὲ τὸν παῖδα 6 40 πολλὰ ἐπιλέγει αὐτῷ, τοῦτο μὲν ἑλλάδι φωνῇ τοῦτο δὲ ὡς ἑβραΐδι, τὰς συνήθεις τοῖς μάγοις ἐπαοιδάς· ὁ δὲ ἐνάρχεται σε προσπευσόμενος. Καὶ ἔνδον φιάλη ὕδατος πλήρης, ᾗ ἐμβαλών σε χάλκανθον καὶ τήξας τὸ φάρμακον τὸ δῆθεν ἐξαλειφθὲν χαρτίον δι' αὐτοῦ καταρβάνας τὰ φωλεύοντα καὶ κεκρυμμένα γράμ- ματα πάλιν εἰς φῶς ἐλθεῖν ἀναγκάζει, δι' ὧν μαν θάνει ἅπερ ὁ πυθόμενος σε ἔγραψε. Καὶ διὰ τοῦ χαλ κάνθου δέ τις 48 εἰ γράψεις καὶ τῆς κηκίδας ὑπ θυμιάσεις λελειωμένης, φανερά γένοιτ' ἂν τὰ κεκρυμμένα γράμματα. Καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην “ καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάτα, κ τρίψειεν ἐπὶ τοῖς τῷ οι γάλακτι γεγραμμένοις γράμ- μασιν, ἔσται πρόδηλα. Καὶ οὗρον σε δὲ εἰ καὶ γάρον VARIÆ LECTIONES · D " 60 31 " • 40 * τῇ πρώτη! 10 ἐπιπνοίας Roeperus. Η σιωπήσομαι C. Μ. * παραβαλόντες Μ. 23 νομίσαντας Ε.Μ. 8 ἰδίαν κατ' ἔννοιαν. ἰδεῖν κατανοεῖν C, M. qui uncinis inclusil; ἰδέαν κατανοείν Roeperus coll. Sext. Fu. adv. math. 5, 97. ss flec in marg. fol. 13 r. M. 3 ύδατι Roeperus, αὐτὸν M: C: h. l. evanidus. 31 πτύξας, συμψήσας Ε. Μ. 8: οίχηται φέρων Roeperus et Scullus, oχ σχ ων (i, M, qui susp. όχι ἀναβαίνων. Η πράξοντος Roeperus; πράξαντος (. ΔΙ. το εἶται εἰς τα C. οι Αἰγυπτίων ή C 60 σε έκαυσεν Uncis inclusa supplevit Μ, ὁ παῖς et deinde l. 48 κελεύει μια πολύ Roeperus. το καὶ τὸν φρῶν (vel φρήν cf. 1. 65) ἢ ὄντιν' ἔγραψεν], aut φρον ή τιν' ἕτερον ἀποκαλοῦντες susp. M. Lacunam expler ex hun €5 Roeperus. οἱ ἐπὶ κλίνην βαλών Roeperus. ἐνάρχεται ύ, ἀνέρχεται Μ, απέρχεται Roeperus, “ ᾗ ἐμβαλών, ἐμβα- λών C, Μ. Η ἅπερ ὑποθέμενος C. ἐκ δὲ τισι ( οι δὲ m. C, 31. "1 χάρτιν C. οἱ τρίψει Go τῷ, τῶν . 58 ουρός C. 27. Postquam et horum admirabilem sapientiam

Α γίνονται. Οἱ αὐτοὶ φύσεως· ψυχῇ μεγάλη, ἁπλοῖ ὀργίλοι, φειδωλοί, λάλοι, πρώτη ηλικία ἔποντας ὑπνωτικοί, δι' ἑαυτῶν πραγματείαν πράξαι θέλουσιν, ἔνδοξοι, τολμηροί, ζηλωτικοί, κατήγοροι, τόπον άλο λάσσοντες, φιληται, ὀρχησταί, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι. κι'. Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξε θέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι' ἐπινείας κα μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν ". "Αστρων γὰρ ονόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες κ πῶς ἠσθένησαν ! Τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀπ' ἀρχῆς ὀνομάσαντας “ ἰδίαν κατ' ἔννοιαν * ὀνόμασι κεκλη- κέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. Τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζωδίων εἰκόνα, ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεργείας, ένα τίς τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρ θένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν.... κγ'. ..... λαβὼν καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενο ἀξιοῖ τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ [ὕδατι] μόνον. Εἶτα συμπτύξας εν τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον, ἵν᾿ οἰχ[ηται φέρων δ καπνός τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα· τοῦ δὲ τὸ κε- λευσθέν πράξον | τος πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας· πλείονας δέ τινα σκέπτεται ἐγγράφειν ἑβραϊκοῖς γράμμασι δαίμονας, εἶτα μάγων Αἰγυπτίων ο Ούσας τὸ καλούμενον κατι θυ μίαμα ταῦτα μὲν ἐπαιωρήσας κατὰ τοῦ θυμιάματος φέρει· δ δ' ἔτυχε γράψας ὁ πυνθανόμενος θεὶς κατά τῶν ἀνθράκων ἔκαυ[σεν], εἶτα θεοφορεῖσθα: δοκῶν, εἰσπεσὼν τῷ μυχῷ μέγα καὶ ἀπηγές κέκραγε καὶ πᾶσιν ἀσύνετον· ... [π]ολὺ δὲ πάντας τοὺς παρόν- τας ..... καὶ τὸν φρῦν * [χάρτη έγγρα [φέντα] ἐπικαλοῦντες δαίμονα ἐπειδὰν εἰσελθόντες παραστῶσιν οἱ παρόντες ἐπὶ . βαλὼν δὲ τὸν παῖδα πολλὰ ἐπιλέγει αὐτῷ, τοῦτο μὲν ἑλλάδι φωνῇ τοῦτο δὲ ὡς ἑβραΐδι, τὰς συνήθεις τοῖς μάγοις ἐπαοιδάς· ὁ δὲ ἐνάρχεται σε προσπευσόμενος. Καὶ ἔνδον φιάλη ὕδατος πλήρης, ᾗ ἐμβαλών σε χάλκανθον καὶ τήξας τὸ φάρμακον τὸ δῆθεν ἐξαλειφθὲν χαρτίον δι' αὐτοῦ καταρβάνας τὰ φωλεύοντα καὶ κεκρυμμένα γράμ- ματα πάλιν εἰς φῶς ἐλθεῖν ἀναγκάζει, δι' ὧν μαν θάνει ἅπερ ὁ πυθόμενος σε ἔγραψε. Καὶ διὰ τοῦ χαλ κάνθου δέ τις εἰ γράψεις καὶ τῆς κηκίδας ὑπ θυμιάσεις λελειωμένης, φανερά γένοιτ' ἂν τὰ κεκρυμμένα γράμματα. Καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην “ καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάτα, κ τρίψειεν ἐπὶ τοῖς τῷ οι γάλακτι γεγραμμένοις γράμ- μασιν, ἔσται πρόδηλα. Καὶ οὗρον σε δὲ εἰ καὶ γάρον τῇ πρώτη! ἐπιπνοίας Η σιωπήσομαι Μ. * παραβαλόντες Μ. νομίσαντας Ε.Μ. ἰδίαν κατ' ἔννοιαν. ἰδεῖν κατανοεῖν ἰδέαν κατανοείν ύδατι αὐτὸν πτύξας, συμψήσας Ε. Μ. 8: οίχηται φέρων σχ ων όχι ἀναβαίνων. Η πράξοντος πράξαντος (. ΔΙ. το εἶται εἰς τα οι Αἰγυπτίων ή σε έκαυσεν Μ, ὁ παῖς κελεύει μια πολύ το καὶ τὸν φρῶν φρήν ἢ ὄντιν' ἔγραψεν], φρον ή τιν' ἕτερον ἀποκαλοῦντες οἱ ἐπὶ κλίνην βαλών ἐνάρχεται ύ, ἀνέρχεται Μ, απέρχεται ᾗ ἐμβαλών, ἐμβα- λών Μ. Η ἅπερ ὑποθέμενος ἐκ δὲ τισι ( οι δὲ χάρτιν οἱ τρίψει τῷ, τῶν . ουρός ORIGENIS " celeriter. lidem natura : animo magno, simplices, iracundi, parci, garruli, prima aetate erunt somno- lenti, per sese res gerere volunt, gloriæ avidi, aut dlaces, aemulatures, accusatores, loci mulantes, amatores, saltatores, ad amicitiam utiles. exposuimus curiosamque per mirificam solertiam vaticinandi artem latere non sivimus, ne ea quidem, in quibus lapsi nugantur, silebimus. Siderum enim nominibus figuras et naturas hominum comparantes quam nihil valent! Sidera enim novimus cos, qui a principio nominaverunt, ex sua mente nominibus appellavisse, ut facilia significatu et cognitu essent, Quæ enim horum similitudo ad imaginem anima- Jium, aut quæ similis natura agendi atque operandi, ut quis eum, qui est sub Leone, dicat iracundum, qui autem sub Virgine, modicum, aut sub Cancro malum, eos autem, qui sub... 28. scribere jubet sciscitantem quid ex damonibus sciscitari velit aqua solum. Deinde complicatam chartam puero tradens mittit igni cre- nandam, ut auferat fumus ad dæmones litteras. Is autem dum imperatum exsequitur, magus pri- mum decerpit chartæ pares partes, plures autem quosdam simulat se inscribere Hebraicis litteris dæmones, deinde sulimento magorum Ægyptio- rum, quod vocatur cyphi, sacrificato, bæc sublata sufimento admovet. Quod autem scripsit qui scisci tatur positum in carbonibus cremavit. Deinde Spiritu concitari divino visus, irruens in angulum domus, magnum et dissonum vociferatur et onınibus in- cognitum... 90-91 puerum, multa ei incantant, partim Græ- canico sermone, partim tanquam Hebraico, quæe sunt consueta magorum incantamenta. Ille autem abit sciscitaturus. Et intus phiala aqua repleta, in quam injiciens chalcanthum et liquefaciens medi- camentum, chartulam scilicet evanidam factam illo illineus latentes et absconditas litteras rursus in lucem redire cogit, quarum ope cognoscit, quæ is qui sciscitatus est scripsit. Et si quis chalcantho scribet et comminuta galla suffumigabit, clare ap- parebunt absconditæ litteræ. Et lacte vero si quis conscribet, deinde chartam crematam et comminu- tam inspergens teret in litteris lacte scriptis, erunt manifeste. Et urina vero et garum et tithymalli liquamen et ficus eflicit idem. Postquam autem comperit quæstionem in hunc modum, in quem modum oporteat respondere providet. Et deinde & C [p. 65. 64] VARIÆ LECTIONES · D " " • * Roeperus. C. C, M. qui uncinis inclusil; Roeperus coll. Sext. Fu. adv. math. 5, 97. ss flec in marg. fol. r. M. Roeperus, M: C: h. l. evanidus. Roeperus et Scullus, oχ (i, M, qui susp. Roeperus; C. C Uncis inclusa supplevit et deinde l. Roeperus. (vel cf. 1. 65) aut susp. M. Lacunam expler ex hun €5 Roeperus. Roeperus. Roeperus, “ C, C. m. C, 31. "1 C. Go C. 27. Postquam et horum admirabilem sapientiam

πῶς οὖν ἀσ<ύσ> τατος ἡ τῶν Χαλδαίων μέθοδος, νῦν λέγωμεν. τὴν γένεσιν τῶν ὑπὸ τὴν ἐπίσκεψιν πεσουμένων πρότερον ὁρίσαντες ἐπιζητεῖν ἤτοι ἀπὸ τῆς τοῦ σπέρματος καταβολῆς καὶ συλλήψεως λαμβάνουσιν ἢ ἀπὸ ἐκτέξεως. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῆς συλλήψεως λαμβάνειν ἐπιχειρήσει τις, ἄληπτός ἐστιν ὁ ἀκριβὴς περὶ τούτου λόγος, ταχὺς ὑπάρχων χρόνος· καὶ εἰκότως· οὐ γὰρ ἔχομεν λέγειν, εἴτε ἅμα τῇ μεταθέσει τοῦ σπέρματος γέγονεν ἡ σύλληψις εἴτε καὶ μή. δύναται μὲν γὰρ καὶ ἅμα νοήματι τοῦτο συμβαίνειν, ὥσπερ καὶ τὸ προσαχθὲν τοῖς διαπύροις τῶν κλιβάνων στέαρ εὐθὺς κολλᾶται. δύναται δὲ καὶ μετὰ χρόνον. διαστήματος γὰρ ὄντος ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς μήτρας μέχρι τοῦ πυθμένος, ἔνθα καὶ τὰς συλλήψεις λέγουσι γίνεσθαι ἰατροί, πάντως ἐν χρόνῳ τινὶ τὸ διάστημα τοῦτο ἀνύειν πέφυκε καταβαλλομένη τοῦ σπέρματος ἡ φύσις.

πῶς οὖν ἀσ<ύσ> τατος ἡ τῶν Χαλδαίων μέθοδος, νῦν λέγωμεν. τὴν γένεσιν τῶν ὑπὸ τὴν ἐπίσκεψιν πεσουμένων πρότερον ὁρίσαντες ἐπιζητεῖν ἤτοι ἀπὸ τῆς τοῦ σπέρματος καταβολῆς καὶ συλλήψεως λαμβάνουσιν ἢ ἀπὸ ἐκτέξεως. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῆς συλλήψεως λαμβάνειν ἐπιχειρήσει τις, ἄληπτός ἐστιν ὁ ἀκριβὴς περὶ τούτου λόγος, ταχὺς ὑπάρχων χρόνος· καὶ εἰκότως· οὐ γὰρ ἔχομεν λέγειν, εἴτε ἅμα τῇ μεταθέσει τοῦ σπέρματος γέγονεν ἡ σύλληψις εἴτε καὶ μή. δύναται μὲν γὰρ καὶ ἅμα νοήματι τοῦτο συμβαίνειν, ὥσπερ καὶ τὸ προσαχθὲν τοῖς διαπύροις τῶν κλιβάνων στέαρ εὐθὺς κολλᾶται. δύναται δὲ καὶ μετὰ χρόνον. διαστήματος γὰρ ὄντος ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς μήτρας μέχρι τοῦ πυθμένος, ἔνθα καὶ τὰς συλλήψεις λέγουσι γίνεσθαι ἰατροί, πάντως ἐν χρόνῳ τινὶ τὸ διάστημα τοῦτο ἀνύειν πέφυκε καταβαλλομένη τοῦ σπέρματος ἡ φύσις.

Οἶμαι δὲ ἐκδήλως ἐκτεθεῖσθαι καὶ τὴν τῶν ἀριθμητικῶν ἐπίνοιαν δι’ ἀριθμῶν καὶ ὀνομάτων τὸ ζῆν διακρίνειν νομιζόντων. τούτους δὲ κατανοῶ σχολὴν ἄγοντας καὶ ψήφῳ γεγυμνασμένους τεθεληκέναι διὰ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἐκ παίδων τέχνης θέλειν) εὐδοκιμοῦντας μάντεις προσαγορεύεσθαι. οἳ ἄνω κάτω τὰ στοιχεῖα καταμετροῦντες εἰς λῆρον ἐχώρησαν· ἐπὰν γὰρ ἀποτύχωσι, τὸ ἄπορον προβάλλοντες λέγουσι, μήτι τοῦτο ὄνομα γενικὸν οὐκ οὐκ ἐγένετο ἀλλὰ ἐπίθετον· ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ Ὀδυσσέως κοὶ Αἴαντος ἐκπεσόντες κέν ἐλάλουν. τίς ἐκ ταύτης τῆς θαυμαστῆς φιλοσοφίας ἀφορμὰς λαβὼν καὶ θελήσας αἱρεσιάρχης καλεῖσθαι οὐ δοξασθήσεται; ἀλλ᾿ ἐπεὶ καὶ ἑτέρα τις τέχνη βαθυτέρα ἐστὶ παρὰ τοῖς πανσόφοις Ἑλλήνων μεριμνηταῖς, οἷς εὔχονται μαθητεύειν οἱ αἱρετικοὶ διὰ τὸ ταῖς αὐτῶν δόξαις χρῆσθαι πρὸς τὰ ὑπ’ αὐτῶν ἐπιχειρούμενα, καθὼς ὑποδειχθήσεται μετ᾿ οὐ πολύ — αὕτη δέ ἐστι μετωποσκοπικὴ μαντεία, μᾶλλον δὲ μανία —, οὐδὲ ταύτην σιωπήσομεν·

Οἶμαι δὲ ἐκδήλως ἐκτεθεῖσθαι καὶ τὴν τῶν ἀριθμητικῶν ἐπίνοιαν δι’ ἀριθμῶν καὶ ὀνομάτων τὸ ζῆν διακρίνειν νομιζόντων. τούτους δὲ κατανοῶ σχολὴν ἄγοντας καὶ ψήφῳ γεγυμνασμένους τεθεληκέναι διὰ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἐκ παίδων τέχνης θέλειν) εὐδοκιμοῦντας μάντεις προσαγορεύεσθαι. οἳ ἄνω κάτω τὰ στοιχεῖα καταμετροῦντες εἰς λῆρον ἐχώρησαν· ἐπὰν γὰρ ἀποτύχωσι, τὸ ἄπορον προβάλλοντες λέγουσι, μήτι τοῦτο ὄνομα γενικὸν οὐκ οὐκ ἐγένετο ἀλλὰ ἐπίθετον· ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ Ὀδυσσέως κοὶ Αἴαντος ἐκπεσόντες κέν ἐλάλουν. τίς ἐκ ταύτης τῆς θαυμαστῆς φιλοσοφίας ἀφορμὰς λαβὼν καὶ θελήσας αἱρεσιάρχης καλεῖσθαι οὐ δοξασθήσεται; ἀλλ᾿ ἐπεὶ καὶ ἑτέρα τις τέχνη βαθυτέρα ἐστὶ παρὰ τοῖς πανσόφοις Ἑλλήνων μεριμνηταῖς, οἷς εὔχονται μαθητεύειν οἱ αἱρετικοὶ διὰ τὸ ταῖς αὐτῶν δόξαις χρῆσθαι πρὸς τὰ ὑπ’ αὐτῶν ἐπιχειρούμενα, καθὼς ὑποδειχθήσεται μετ᾿ οὐ πολύ — αὕτη δέ ἐστι μετωποσκοπικὴ μαντεία, μᾶλλον δὲ μανία —, οὐδὲ ταύτην σιωπήσομεν·

Οἶμαι δὲ ἐκδήλως ἐκτεθεῖσθαι καὶ τὴν τῶν ἀριθμητικῶν ἐπίνοιαν δι’ ἀριθμῶν καὶ ὀνομάτων τὸ ζῆν διακρίνειν νομιζόντων. τούτους δὲ κατανοῶ σχολὴν ἄγοντας καὶ ψήφῳ γεγυμνασμένους τεθεληκέναι διὰ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἐκ παίδων τέχνης θέλειν) εὐδοκιμοῦντας μάντεις προσαγορεύεσθαι. οἳ ἄνω κάτω τὰ στοιχεῖα καταμετροῦντες εἰς λῆρον ἐχώρησαν· ἐπὰν γὰρ ἀποτύχωσι, τὸ ἄπορον προβάλλοντες λέγουσι, μήτι τοῦτο ὄνομα γενικὸν οὐκ οὐκ ἐγένετο ἀλλὰ ἐπίθετον· ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ Ὀδυσσέως κοὶ Αἴαντος ἐκπεσόντες κέν ἐλάλουν. τίς ἐκ ταύτης τῆς θαυμαστῆς φιλοσοφίας ἀφορμὰς λαβὼν καὶ θελήσας αἱρεσιάρχης καλεῖσθαι οὐ δοξασθήσεται; ἀλλ᾿ ἐπεὶ καὶ ἑτέρα τις τέχνη βαθυτέρα ἐστὶ παρὰ τοῖς πανσόφοις Ἑλλήνων μεριμνηταῖς, οἷς εὔχονται μαθητεύειν οἱ αἱρετικοὶ διὰ τὸ ταῖς αὐτῶν δόξαις χρῆσθαι πρὸς τὰ ὑπ’ αὐτῶν ἐπιχειρούμενα, καθὼς ὑποδειχθήσεται μετ᾿ οὐ πολύ — αὕτη δέ ἐστι μετωποσκοπικὴ μαντεία, μᾶλλον δὲ μανία —, οὐδὲ ταύτην σιωπήσομεν·

Οἶμαι δὲ ἐκδήλως ἐκτεθεῖσθαι καὶ τὴν τῶν ἀριθμητικῶν ἐπίνοιαν δι’ ἀριθμῶν καὶ ὀνομάτων τὸ ζῆν διακρίνειν νομιζόντων. τούτους δὲ κατανοῶ σχολὴν ἄγοντας καὶ ψήφῳ γεγυμνασμένους τεθεληκέναι διὰ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἐκ παίδων τέχνης θέλειν) εὐδοκιμοῦντας μάντεις προσαγορεύεσθαι. οἳ ἄνω κάτω τὰ στοιχεῖα καταμετροῦντες εἰς λῆρον ἐχώρησαν· ἐπὰν γὰρ ἀποτύχωσι, τὸ ἄπορον προβάλλοντες λέγουσι, μήτι τοῦτο ὄνομα γενικὸν οὐκ οὐκ ἐγένετο ἀλλὰ ἐπίθετον· ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ Ὀδυσσέως κοὶ Αἴαντος ἐκπεσόντες κέν ἐλάλουν. τίς ἐκ ταύτης τῆς θαυμαστῆς φιλοσοφίας ἀφορμὰς λαβὼν καὶ θελήσας αἱρεσιάρχης καλεῖσθαι οὐ δοξασθήσεται; ἀλλ᾿ ἐπεὶ καὶ ἑτέρα τις τέχνη βαθυτέρα ἐστὶ παρὰ τοῖς πανσόφοις Ἑλλήνων μεριμνηταῖς, οἷς εὔχονται μαθητεύειν οἱ αἱρετικοὶ διὰ τὸ ταῖς αὐτῶν δόξαις χρῆσθαι πρὸς τὰ ὑπ’ αὐτῶν ἐπιχειρούμενα, καθὼς ὑποδειχθήσεται μετ᾿ οὐ πολύ — αὕτη δέ ἐστι μετωποσκοπικὴ μαντεία, μᾶλλον δὲ μανία —, οὐδὲ ταύτην σιωπήσομεν·

Οἶμαι δὲ ἐκδήλως ἐκτεθεῖσθαι καὶ τὴν τῶν ἀριθμητικῶν ἐπίνοιαν δι’ ἀριθμῶν καὶ ὀνομάτων τὸ ζῆν διακρίνειν νομιζόντων. τούτους δὲ κατανοῶ σχολὴν ἄγοντας καὶ ψήφῳ γεγυμνασμένους τεθεληκέναι διὰ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἐκ παίδων τέχνης θέλειν) εὐδοκιμοῦντας μάντεις προσαγορεύεσθαι. οἳ ἄνω κάτω τὰ στοιχεῖα καταμετροῦντες εἰς λῆρον ἐχώρησαν· ἐπὰν γὰρ ἀποτύχωσι, τὸ ἄπορον προβάλλοντες λέγουσι, μήτι τοῦτο ὄνομα γενικὸν οὐκ οὐκ ἐγένετο ἀλλὰ ἐπίθετον· ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ Ὀδυσσέως κοὶ Αἴαντος ἐκπεσόντες κέν ἐλάλουν. τίς ἐκ ταύτης τῆς θαυμαστῆς φιλοσοφίας ἀφορμὰς λαβὼν καὶ θελήσας αἱρεσιάρχης καλεῖσθαι οὐ δοξασθήσεται; ἀλλ᾿ ἐπεὶ καὶ ἑτέρα τις τέχνη βαθυτέρα ἐστὶ παρὰ τοῖς πανσόφοις Ἑλλήνων μεριμνηταῖς, οἷς εὔχονται μαθητεύειν οἱ αἱρετικοὶ διὰ τὸ ταῖς αὐτῶν δόξαις χρῆσθαι πρὸς τὰ ὑπ’ αὐτῶν ἐπιχειρούμενα, καθὼς ὑποδειχθήσεται μετ᾿ οὐ πολύ — αὕτη δέ ἐστι μετωποσκοπικὴ μαντεία, μᾶλλον δὲ μανία —, οὐδὲ ταύτην σιωπήσομεν·

Οἶμαι δὲ ἐκδήλως ἐκτεθεῖσθαι καὶ τὴν τῶν ἀριθμητικῶν ἐπίνοιαν δι’ ἀριθμῶν καὶ ὀνομάτων τὸ ζῆν διακρίνειν νομιζόντων. τούτους δὲ κατανοῶ σχολὴν ἄγοντας καὶ ψήφῳ γεγυμνασμένους τεθεληκέναι διὰ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἐκ παίδων τέχνης θέλειν) εὐδοκιμοῦντας μάντεις προσαγορεύεσθαι. οἳ ἄνω κάτω τὰ στοιχεῖα καταμετροῦντες εἰς λῆρον ἐχώρησαν· ἐπὰν γὰρ ἀποτύχωσι, τὸ ἄπορον προβάλλοντες λέγουσι, μήτι τοῦτο ὄνομα γενικὸν οὐκ οὐκ ἐγένετο ἀλλὰ ἐπίθετον· ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ Ὀδυσσέως κοὶ Αἴαντος ἐκπεσόντες κέν ἐλάλουν. τίς ἐκ ταύτης τῆς θαυμαστῆς φιλοσοφίας ἀφορμὰς λαβὼν καὶ θελήσας αἱρεσιάρχης καλεῖσθαι οὐ δοξασθήσεται; ἀλλ᾿ ἐπεὶ καὶ ἑτέρα τις τέχνη βαθυτέρα ἐστὶ παρὰ τοῖς πανσόφοις Ἑλλήνων μεριμνηταῖς, οἷς εὔχονται μαθητεύειν οἱ αἱρετικοὶ διὰ τὸ ταῖς αὐτῶν δόξαις χρῆσθαι πρὸς τὰ ὑπ’ αὐτῶν ἐπιχειρούμενα, καθὼς ὑποδειχθήσεται μετ᾿ οὐ πολύ — αὕτη δέ ἐστι μετωποσκοπικὴ μαντεία, μᾶλλον δὲ μανία —, οὐδὲ ταύτην σιωπήσομεν·

Οἶμαι δὲ ἐκδήλως ἐκτεθεῖσθαι καὶ τὴν τῶν ἀριθμητικῶν ἐπίνοιαν δι’ ἀριθμῶν καὶ ὀνομάτων τὸ ζῆν διακρίνειν νομιζόντων. τούτους δὲ κατανοῶ σχολὴν ἄγοντας καὶ ψήφῳ γεγυμνασμένους τεθεληκέναι διὰ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἐκ παίδων τέχνης θέλειν) εὐδοκιμοῦντας μάντεις προσαγορεύεσθαι. οἳ ἄνω κάτω τὰ στοιχεῖα καταμετροῦντες εἰς λῆρον ἐχώρησαν· ἐπὰν γὰρ ἀποτύχωσι, τὸ ἄπορον προβάλλοντες λέγουσι, μήτι τοῦτο ὄνομα γενικὸν οὐκ οὐκ ἐγένετο ἀλλὰ ἐπίθετον· ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ Ὀδυσσέως κοὶ Αἴαντος ἐκπεσόντες κέν ἐλάλουν. τίς ἐκ ταύτης τῆς θαυμαστῆς φιλοσοφίας ἀφορμὰς λαβὼν καὶ θελήσας αἱρεσιάρχης καλεῖσθαι οὐ δοξασθήσεται; ἀλλ᾿ ἐπεὶ καὶ ἑτέρα τις τέχνη βαθυτέρα ἐστὶ παρὰ τοῖς πανσόφοις Ἑλλήνων μεριμνηταῖς, οἷς εὔχονται μαθητεύειν οἱ αἱρετικοὶ διὰ τὸ ταῖς αὐτῶν δόξαις χρῆσθαι πρὸς τὰ ὑπ’ αὐτῶν ἐπιχειρούμενα, καθὼς ὑποδειχθήσεται μετ᾿ οὐ πολύ — αὕτη δέ ἐστι μετωποσκοπικὴ μαντεία, μᾶλλον δὲ μανία —, οὐδὲ ταύτην σιωπήσομεν·

Οἶμαι δὲ ἐκδήλως ἐκτεθεῖσθαι καὶ τὴν τῶν ἀριθμητικῶν ἐπίνοιαν δι’ ἀριθμῶν καὶ ὀνομάτων τὸ ζῆν διακρίνειν νομιζόντων. τούτους δὲ κατανοῶ σχολὴν ἄγοντας καὶ ψήφῳ γεγυμνασμένους τεθεληκέναι διὰ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἐκ παίδων τέχνης θέλειν) εὐδοκιμοῦντας μάντεις προσαγορεύεσθαι. οἳ ἄνω κάτω τὰ στοιχεῖα καταμετροῦντες εἰς λῆρον ἐχώρησαν· ἐπὰν γὰρ ἀποτύχωσι, τὸ ἄπορον προβάλλοντες λέγουσι, μήτι τοῦτο ὄνομα γενικὸν οὐκ οὐκ ἐγένετο ἀλλὰ ἐπίθετον· ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ Ὀδυσσέως κοὶ Αἴαντος ἐκπεσόντες κέν ἐλάλουν. τίς ἐκ ταύτης τῆς θαυμαστῆς φιλοσοφίας ἀφορμὰς λαβὼν καὶ θελήσας αἱρεσιάρχης καλεῖσθαι οὐ δοξασθήσεται; ἀλλ᾿ ἐπεὶ καὶ ἑτέρα τις τέχνη βαθυτέρα ἐστὶ παρὰ τοῖς πανσόφοις Ἑλλήνων μεριμνηταῖς, οἷς εὔχονται μαθητεύειν οἱ αἱρετικοὶ διὰ τὸ ταῖς αὐτῶν δόξαις χρῆσθαι πρὸς τὰ ὑπ’ αὐτῶν ἐπιχειρούμενα, καθὼς ὑποδειχθήσεται μετ᾿ οὐ πολύ — αὕτη δέ ἐστι μετωποσκοπικὴ μαντεία, μᾶλλον δὲ μανία —, οὐδὲ ταύτην σιωπήσομεν·

Οἶμαι δὲ ἐκδήλως ἐκτεθεῖσθαι καὶ τὴν τῶν ἀριθμητικῶν ἐπίνοιαν δι’ ἀριθμῶν καὶ ὀνομάτων τὸ ζῆν διακρίνειν νομιζόντων. τούτους δὲ κατανοῶ σχολὴν ἄγοντας καὶ ψήφῳ γεγυμνασμένους τεθεληκέναι διὰ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἐκ παίδων τέχνης θέλειν) εὐδοκιμοῦντας μάντεις προσαγορεύεσθαι. οἳ ἄνω κάτω τὰ στοιχεῖα καταμετροῦντες εἰς λῆρον ἐχώρησαν· ἐπὰν γὰρ ἀποτύχωσι, τὸ ἄπορον προβάλλοντες λέγουσι, μήτι τοῦτο ὄνομα γενικὸν οὐκ οὐκ ἐγένετο ἀλλὰ ἐπίθετον· ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ Ὀδυσσέως κοὶ Αἴαντος ἐκπεσόντες κέν ἐλάλουν. τίς ἐκ ταύτης τῆς θαυμαστῆς φιλοσοφίας ἀφορμὰς λαβὼν καὶ θελήσας αἱρεσιάρχης καλεῖσθαι οὐ δοξασθήσεται; ἀλλ᾿ ἐπεὶ καὶ ἑτέρα τις τέχνη βαθυτέρα ἐστὶ παρὰ τοῖς πανσόφοις Ἑλλήνων μεριμνηταῖς, οἷς εὔχονται μαθητεύειν οἱ αἱρετικοὶ διὰ τὸ ταῖς αὐτῶν δόξαις χρῆσθαι πρὸς τὰ ὑπ’ αὐτῶν ἐπιχειρούμενα, καθὼς ὑποδειχθήσεται μετ᾿ οὐ πολύ — αὕτη δέ ἐστι μετωποσκοπικὴ μαντεία, μᾶλλον δὲ μανία —, οὐδὲ ταύτην σιωπήσομεν·

Οἶμαι δὲ ἐκδήλως ἐκτεθεῖσθαι καὶ τὴν τῶν ἀριθμητικῶν ἐπίνοιαν δι’ ἀριθμῶν καὶ ὀνομάτων τὸ ζῆν διακρίνειν νομιζόντων. τούτους δὲ κατανοῶ σχολὴν ἄγοντας καὶ ψήφῳ γεγυμνασμένους τεθεληκέναι διὰ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἐκ παίδων τέχνης θέλειν) εὐδοκιμοῦντας μάντεις προσαγορεύεσθαι. οἳ ἄνω κάτω τὰ στοιχεῖα καταμετροῦντες εἰς λῆρον ἐχώρησαν· ἐπὰν γὰρ ἀποτύχωσι, τὸ ἄπορον προβάλλοντες λέγουσι, μήτι τοῦτο ὄνομα γενικὸν οὐκ οὐκ ἐγένετο ἀλλὰ ἐπίθετον· ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ Ὀδυσσέως κοὶ Αἴαντος ἐκπεσόντες κέν ἐλάλουν. τίς ἐκ ταύτης τῆς θαυμαστῆς φιλοσοφίας ἀφορμὰς λαβὼν καὶ θελήσας αἱρεσιάρχης καλεῖσθαι οὐ δοξασθήσεται; ἀλλ᾿ ἐπεὶ καὶ ἑτέρα τις τέχνη βαθυτέρα ἐστὶ παρὰ τοῖς πανσόφοις Ἑλλήνων μεριμνηταῖς, οἷς εὔχονται μαθητεύειν οἱ αἱρετικοὶ διὰ τὸ ταῖς αὐτῶν δόξαις χρῆσθαι πρὸς τὰ ὑπ’ αὐτῶν ἐπιχειρούμενα, καθὼς ὑποδειχθήσεται μετ᾿ οὐ πολύ — αὕτη δέ ἐστι μετωποσκοπικὴ μαντεία, μᾶλλον δὲ μανία —, οὐδὲ ταύτην σιωπήσομεν·

Οἶμαι δὲ ἐκδήλως ἐκτεθεῖσθαι καὶ τὴν τῶν ἀριθμητικῶν ἐπίνοιαν δι’ ἀριθμῶν καὶ ὀνομάτων τὸ ζῆν διακρίνειν νομιζόντων. τούτους δὲ κατανοῶ σχολὴν ἄγοντας καὶ ψήφῳ γεγυμνασμένους τεθεληκέναι διὰ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἐκ παίδων τέχνης θέλειν) εὐδοκιμοῦντας μάντεις προσαγορεύεσθαι. οἳ ἄνω κάτω τὰ στοιχεῖα καταμετροῦντες εἰς λῆρον ἐχώρησαν· ἐπὰν γὰρ ἀποτύχωσι, τὸ ἄπορον προβάλλοντες λέγουσι, μήτι τοῦτο ὄνομα γενικὸν οὐκ οὐκ ἐγένετο ἀλλὰ ἐπίθετον· ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ Ὀδυσσέως κοὶ Αἴαντος ἐκπεσόντες κέν ἐλάλουν. τίς ἐκ ταύτης τῆς θαυμαστῆς φιλοσοφίας ἀφορμὰς λαβὼν καὶ θελήσας αἱρεσιάρχης καλεῖσθαι οὐ δοξασθήσεται; ἀλλ᾿ ἐπεὶ καὶ ἑτέρα τις τέχνη βαθυτέρα ἐστὶ παρὰ τοῖς πανσόφοις Ἑλλήνων μεριμνηταῖς, οἷς εὔχονται μαθητεύειν οἱ αἱρετικοὶ διὰ τὸ ταῖς αὐτῶν δόξαις χρῆσθαι πρὸς τὰ ὑπ’ αὐτῶν ἐπιχειρούμενα, καθὼς ὑποδειχθήσεται μετ᾿ οὐ πολύ — αὕτη δέ ἐστι μετωποσκοπικὴ μαντεία, μᾶλλον δὲ μανία —, οὐδὲ ταύτην σιωπήσομεν·

Οἶμαι δὲ ἐκδήλως ἐκτεθεῖσθαι καὶ τὴν τῶν ἀριθμητικῶν ἐπίνοιαν δι’ ἀριθμῶν καὶ ὀνομάτων τὸ ζῆν διακρίνειν νομιζόντων. τούτους δὲ κατανοῶ σχολὴν ἄγοντας καὶ ψήφῳ γεγυμνασμένους τεθεληκέναι διὰ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἐκ παίδων τέχνης θέλειν) εὐδοκιμοῦντας μάντεις προσαγορεύεσθαι. οἳ ἄνω κάτω τὰ στοιχεῖα καταμετροῦντες εἰς λῆρον ἐχώρησαν· ἐπὰν γὰρ ἀποτύχωσι, τὸ ἄπορον προβάλλοντες λέγουσι, μήτι τοῦτο ὄνομα γενικὸν οὐκ οὐκ ἐγένετο ἀλλὰ ἐπίθετον· ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ Ὀδυσσέως κοὶ Αἴαντος ἐκπεσόντες κέν ἐλάλουν. τίς ἐκ ταύτης τῆς θαυμαστῆς φιλοσοφίας ἀφορμὰς λαβὼν καὶ θελήσας αἱρεσιάρχης καλεῖσθαι οὐ δοξασθήσεται; ἀλλ᾿ ἐπεὶ καὶ ἑτέρα τις τέχνη βαθυτέρα ἐστὶ παρὰ τοῖς πανσόφοις Ἑλλήνων μεριμνηταῖς, οἷς εὔχονται μαθητεύειν οἱ αἱρετικοὶ διὰ τὸ ταῖς αὐτῶν δόξαις χρῆσθαι πρὸς τὰ ὑπ’ αὐτῶν ἐπιχειρούμενα, καθὼς ὑποδειχθήσεται μετ᾿ οὐ πολύ — αὕτη δέ ἐστι μετωποσκοπικὴ μαντεία, μᾶλλον δὲ μανία —, οὐδὲ ταύτην σιωπήσομεν·

οἱ αὐτοὶ δὲ φύσεως· ἀρέσκοντες, νοοῦντες, εὐφυεῖς, εὐσεβεῖς, δίκαιοι, ἄγροικοι, προσχαρεῖς, κοπιαταὶ ἀπὸ ἐτῶν ἐρεθισταί, νωθροί· τούτων ὁ στόμαχος μικρός ἐστι, πληροῦνται τάχα, πολλὰ βουλευόμενοι, φρόνιμοι, φειδωλοὶ εἰς ἐαυτούς, εἰς ἄλλους δαψιλεῖς, ἀγαθοποιοί, σώματι βραδεῖ· ἐν μέρει εἰσὶ λυπηροί, ἀμελεῖς, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι διὰ τὸν νοῦν, κακοπαθεῖς. Ἐν Διδύμοις τύπος· προσώπῳ κοκκίνῳ, μεγέθει οὐ λίαν μεγάλῳ, μέρεσιν ἴσοις. ὀφθαλμοῖς μέλασιν ὡς ἠλειμμένοις, μήλοις κάτω τεταμένοις, στόματι παχεῖ, ὀφρύσι συντεθειμέναις· συγκρατοῦσι, πάντα ἔχουσιν, ἔσχατα πλούσιοι, σκνιφοί, φειδωλοὶ ἐκ τοῦ ἰδίου, δαψιλεῖς πρὸς τὰ ἀφροδισιακά, ἐπιεικεῖς, μουσικοί πρὸς τὰ ἀφροδισιακά], ψεῦσται· οἱ αὐτοὶ δὲ φύσεως· δεδιδαγμένοι, νοοῦντες, περίεργοι, ἰδίᾳ ἀποφάσει, ἐπιθυμητικοί, φειδωλοὶ ἐκ τοῦ ἰδίου. δαψιλεῖς] ἥσυχοι, φρόνιμοι, δόλιοι, πολλὰ βουλεύονται, ψηφισταί, κατήγοροι, <ἀ> οὐκ εὐτυχεῖς, ἀπὸ γυναικῶν φιλοῦνται, ἔμποροι, εἰς φιλίαν οὐκ ἐπὶ πολὺ ὠφέλιμοι.

οἱ αὐτοὶ δὲ φύσεως· ἀρέσκοντες, νοοῦντες, εὐφυεῖς, εὐσεβεῖς, δίκαιοι, ἄγροικοι, προσχαρεῖς, κοπιαταὶ ἀπὸ ἐτῶν ἐρεθισταί, νωθροί· τούτων ὁ στόμαχος μικρός ἐστι, πληροῦνται τάχα, πολλὰ βουλευόμενοι, φρόνιμοι, φειδωλοὶ εἰς ἐαυτούς, εἰς ἄλλους δαψιλεῖς, ἀγαθοποιοί, σώματι βραδεῖ· ἐν μέρει εἰσὶ λυπηροί, ἀμελεῖς, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι διὰ τὸν νοῦν, κακοπαθεῖς. Ἐν Διδύμοις τύπος· προσώπῳ κοκκίνῳ, μεγέθει οὐ λίαν μεγάλῳ, μέρεσιν ἴσοις. ὀφθαλμοῖς μέλασιν ὡς ἠλειμμένοις, μήλοις κάτω τεταμένοις, στόματι παχεῖ, ὀφρύσι συντεθειμέναις· συγκρατοῦσι, πάντα ἔχουσιν, ἔσχατα πλούσιοι, σκνιφοί, φειδωλοὶ ἐκ τοῦ ἰδίου, δαψιλεῖς πρὸς τὰ ἀφροδισιακά, ἐπιεικεῖς, μουσικοί πρὸς τὰ ἀφροδισιακά], ψεῦσται· οἱ αὐτοὶ δὲ φύσεως· δεδιδαγμένοι, νοοῦντες, περίεργοι, ἰδίᾳ ἀποφάσει, ἐπιθυμητικοί, φειδωλοὶ ἐκ τοῦ ἰδίου. δαψιλεῖς] ἥσυχοι, φρόνιμοι, δόλιοι, πολλὰ βουλεύονται, ψηφισταί, κατήγοροι, <ἀ> οὐκ εὐτυχεῖς, ἀπὸ γυναικῶν φιλοῦνται, ἔμποροι, εἰς φιλίαν οὐκ ἐπὶ πολὺ ὠφέλιμοι.

οἱ αὐτοὶ δὲ φύσεως· ἀρέσκοντες, νοοῦντες, εὐφυεῖς, εὐσεβεῖς, δίκαιοι, ἄγροικοι, προσχαρεῖς, κοπιαταὶ ἀπὸ ἐτῶν ἐρεθισταί, νωθροί· τούτων ὁ στόμαχος μικρός ἐστι, πληροῦνται τάχα, πολλὰ βουλευόμενοι, φρόνιμοι, φειδωλοὶ εἰς ἐαυτούς, εἰς ἄλλους δαψιλεῖς, ἀγαθοποιοί, σώματι βραδεῖ· ἐν μέρει εἰσὶ λυπηροί, ἀμελεῖς, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι διὰ τὸν νοῦν, κακοπαθεῖς. Ἐν Διδύμοις τύπος· προσώπῳ κοκκίνῳ, μεγέθει οὐ λίαν μεγάλῳ, μέρεσιν ἴσοις. ὀφθαλμοῖς μέλασιν ὡς ἠλειμμένοις, μήλοις κάτω τεταμένοις, στόματι παχεῖ, ὀφρύσι συντεθειμέναις· συγκρατοῦσι, πάντα ἔχουσιν, ἔσχατα πλούσιοι, σκνιφοί, φειδωλοὶ ἐκ τοῦ ἰδίου, δαψιλεῖς πρὸς τὰ ἀφροδισιακά, ἐπιεικεῖς, μουσικοί πρὸς τὰ ἀφροδισιακά], ψεῦσται· οἱ αὐτοὶ δὲ φύσεως· δεδιδαγμένοι, νοοῦντες, περίεργοι, ἰδίᾳ ἀποφάσει, ἐπιθυμητικοί, φειδωλοὶ ἐκ τοῦ ἰδίου. δαψιλεῖς] ἥσυχοι, φρόνιμοι, δόλιοι, πολλὰ βουλεύονται, ψηφισταί, κατήγοροι, <ἀ> οὐκ εὐτυχεῖς, ἀπὸ γυναικῶν φιλοῦνται, ἔμποροι, εἰς φιλίαν οὐκ ἐπὶ πολὺ ὠφέλιμοι.

οἱ αὐτοὶ δὲ φύσεως· ἀρέσκοντες, νοοῦντες, εὐφυεῖς, εὐσεβεῖς, δίκαιοι, ἄγροικοι, προσχαρεῖς, κοπιαταὶ ἀπὸ ἐτῶν ἐρεθισταί, νωθροί· τούτων ὁ στόμαχος μικρός ἐστι, πληροῦνται τάχα, πολλὰ βουλευόμενοι, φρόνιμοι, φειδωλοὶ εἰς ἐαυτούς, εἰς ἄλλους δαψιλεῖς, ἀγαθοποιοί, σώματι βραδεῖ· ἐν μέρει εἰσὶ λυπηροί, ἀμελεῖς, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι διὰ τὸν νοῦν, κακοπαθεῖς. Ἐν Διδύμοις τύπος· προσώπῳ κοκκίνῳ, μεγέθει οὐ λίαν μεγάλῳ, μέρεσιν ἴσοις. ὀφθαλμοῖς μέλασιν ὡς ἠλειμμένοις, μήλοις κάτω τεταμένοις, στόματι παχεῖ, ὀφρύσι συντεθειμέναις· συγκρατοῦσι, πάντα ἔχουσιν, ἔσχατα πλούσιοι, σκνιφοί, φειδωλοὶ ἐκ τοῦ ἰδίου, δαψιλεῖς πρὸς τὰ ἀφροδισιακά, ἐπιεικεῖς, μουσικοί πρὸς τὰ ἀφροδισιακά], ψεῦσται· οἱ αὐτοὶ δὲ φύσεως· δεδιδαγμένοι, νοοῦντες, περίεργοι, ἰδίᾳ ἀποφάσει, ἐπιθυμητικοί, φειδωλοὶ ἐκ τοῦ ἰδίου. δαψιλεῖς] ἥσυχοι, φρόνιμοι, δόλιοι, πολλὰ βουλεύονται, ψηφισταί, κατήγοροι, <ἀ> οὐκ εὐτυχεῖς, ἀπὸ γυναικῶν φιλοῦνται, ἔμποροι, εἰς φιλίαν οὐκ ἐπὶ πολὺ ὠφέλιμοι.

οἱ αὐτοὶ δὲ φύσεως· ἀρέσκοντες, νοοῦντες, εὐφυεῖς, εὐσεβεῖς, δίκαιοι, ἄγροικοι, προσχαρεῖς, κοπιαταὶ ἀπὸ ἐτῶν ἐρεθισταί, νωθροί· τούτων ὁ στόμαχος μικρός ἐστι, πληροῦνται τάχα, πολλὰ βουλευόμενοι, φρόνιμοι, φειδωλοὶ εἰς ἐαυτούς, εἰς ἄλλους δαψιλεῖς, ἀγαθοποιοί, σώματι βραδεῖ· ἐν μέρει εἰσὶ λυπηροί, ἀμελεῖς, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι διὰ τὸν νοῦν, κακοπαθεῖς. Ἐν Διδύμοις τύπος· προσώπῳ κοκκίνῳ, μεγέθει οὐ λίαν μεγάλῳ, μέρεσιν ἴσοις. ὀφθαλμοῖς μέλασιν ὡς ἠλειμμένοις, μήλοις κάτω τεταμένοις, στόματι παχεῖ, ὀφρύσι συντεθειμέναις· συγκρατοῦσι, πάντα ἔχουσιν, ἔσχατα πλούσιοι, σκνιφοί, φειδωλοὶ ἐκ τοῦ ἰδίου, δαψιλεῖς πρὸς τὰ ἀφροδισιακά, ἐπιεικεῖς, μουσικοί πρὸς τὰ ἀφροδισιακά], ψεῦσται· οἱ αὐτοὶ δὲ φύσεως· δεδιδαγμένοι, νοοῦντες, περίεργοι, ἰδίᾳ ἀποφάσει, ἐπιθυμητικοί, φειδωλοὶ ἐκ τοῦ ἰδίου. δαψιλεῖς] ἥσυχοι, φρόνιμοι, δόλιοι, πολλὰ βουλεύονται, ψηφισταί, κατήγοροι, <ἀ> οὐκ εὐτυχεῖς, ἀπὸ γυναικῶν φιλοῦνται, ἔμποροι, εἰς φιλίαν οὐκ ἐπὶ πολὺ ὠφέλιμοι.

οἱ αὐτοὶ δὲ φύσεως· ἀρέσκοντες, νοοῦντες, εὐφυεῖς, εὐσεβεῖς, δίκαιοι, ἄγροικοι, προσχαρεῖς, κοπιαταὶ ἀπὸ ἐτῶν ἐρεθισταί, νωθροί· τούτων ὁ στόμαχος μικρός ἐστι, πληροῦνται τάχα, πολλὰ βουλευόμενοι, φρόνιμοι, φειδωλοὶ εἰς ἐαυτούς, εἰς ἄλλους δαψιλεῖς, ἀγαθοποιοί, σώματι βραδεῖ· ἐν μέρει εἰσὶ λυπηροί, ἀμελεῖς, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι διὰ τὸν νοῦν, κακοπαθεῖς. Ἐν Διδύμοις τύπος· προσώπῳ κοκκίνῳ, μεγέθει οὐ λίαν μεγάλῳ, μέρεσιν ἴσοις. ὀφθαλμοῖς μέλασιν ὡς ἠλειμμένοις, μήλοις κάτω τεταμένοις, στόματι παχεῖ, ὀφρύσι συντεθειμέναις· συγκρατοῦσι, πάντα ἔχουσιν, ἔσχατα πλούσιοι, σκνιφοί, φειδωλοὶ ἐκ τοῦ ἰδίου, δαψιλεῖς πρὸς τὰ ἀφροδισιακά, ἐπιεικεῖς, μουσικοί πρὸς τὰ ἀφροδισιακά], ψεῦσται· οἱ αὐτοὶ δὲ φύσεως· δεδιδαγμένοι, νοοῦντες, περίεργοι, ἰδίᾳ ἀποφάσει, ἐπιθυμητικοί, φειδωλοὶ ἐκ τοῦ ἰδίου. δαψιλεῖς] ἥσυχοι, φρόνιμοι, δόλιοι, πολλὰ βουλεύονται, ψηφισταί, κατήγοροι, <ἀ> οὐκ εὐτυχεῖς, ἀπὸ γυναικῶν φιλοῦνται, ἔμποροι, εἰς φιλίαν οὐκ ἐπὶ πολὺ ὠφέλιμοι.

οἱ αὐτοὶ δὲ φύσεως· ἀρέσκοντες, νοοῦντες, εὐφυεῖς, εὐσεβεῖς, δίκαιοι, ἄγροικοι, προσχαρεῖς, κοπιαταὶ ἀπὸ ἐτῶν ἐρεθισταί, νωθροί· τούτων ὁ στόμαχος μικρός ἐστι, πληροῦνται τάχα, πολλὰ βουλευόμενοι, φρόνιμοι, φειδωλοὶ εἰς ἐαυτούς, εἰς ἄλλους δαψιλεῖς, ἀγαθοποιοί, σώματι βραδεῖ· ἐν μέρει εἰσὶ λυπηροί, ἀμελεῖς, εἰς φιλίαν ὠφέλιμοι διὰ τὸν νοῦν, κακοπαθεῖς. Ἐν Διδύμοις τύπος· προσώπῳ κοκκίνῳ, μεγέθει οὐ λίαν μεγάλῳ, μέρεσιν ἴσοις. ὀφθαλμοῖς μέλασιν ὡς ἠλειμμένοις, μήλοις κάτω τεταμένοις, στόματι παχεῖ, ὀφρύσι συντεθειμέναις· συγκρατοῦσι, πάντα ἔχουσιν, ἔσχατα πλούσιοι, σκνιφοί, φειδωλοὶ ἐκ τοῦ ἰδίου, δαψιλεῖς πρὸς τὰ ἀφροδισιακά, ἐπιεικεῖς, μουσικοί πρὸς τὰ ἀφροδισιακά], ψεῦσται· οἱ αὐτοὶ δὲ φύσεως· δεδιδαγμένοι, νοοῦντες, περίεργοι, ἰδίᾳ ἀποφάσει, ἐπιθυμητικοί, φειδωλοὶ ἐκ τοῦ ἰδίου. δαψιλεῖς] ἥσυχοι, φρόνιμοι, δόλιοι, πολλὰ βουλεύονται, ψηφισταί, κατήγοροι, <ἀ> οὐκ εὐτυχεῖς, ἀπὸ γυναικῶν φιλοῦνται, ἔμποροι, εἰς φιλίαν οὐκ ἐπὶ πολὺ ὠφέλιμοι.

Ἐν Παρθένῳ τύπος· ὁράσει καλῇ, ὀφθαλμοῖς οὐ μεγάλοις, ἐπαφροδίτοις, μέλασιν, ὀρθοῖς συντεθειμένοις, ἱλαροῖς, κολυμβῶσιν. εἰσὶ δὲ λεπτοὶ σώματι, † ὑπὸ δὲ τοῦ ὄψει καλοῦ, τριχὶ καλῶς συντεθειμένῃ, μετώπῳ μεγάλῳ, ῥώθωνι προαλεῖ. οἱ αὐτοὶ φύσεως· εὐμαθεῖς, μέτριοι, ἐννοηταί, παιγνιώδεις, λόγιοι, βραδὺ λαλοῦντες, πολλὰ βουλευόμενοι, πρὸς χάριν εὐπαραίτητοι, ἡδέως πάντα παρατηροῦντες καὶ μαθηταὶ εὐφυεῖς, ἃ ἔμαθον κρατοῦσι, μέτριοι, ἐξουθενηταί, παιδ- ερασταί, συνήθεις, ψυχῇ μεγάλῃ, καταφρονηταί, πραγμάτων ἀμελεῖς, διδαχῇ προσέχοντες, καλλίονες ἐν ἄλλοις ἢ τοῖς ἰδίοις, πρὸς φιλίαν ὠφέλιμοι. Ἐν Ζυγῷ τύπος· τριχὶ λεπτῇ προαλεῖ, ὑποπύρρῳ, ὑπομήκει μετώπῳ ὀξεῖ, ῥυσῷ, ὀφρύσι καλαῖς συντεθειμέναις, ὀφθαλμοῖς καλοῖςκόραις μέλασιν, ὠτίοις μακροῖς, λεπτοῖς, κεφαλῇ ἐπικεκλιμένῃ, στόματι μακρῷ. οἱ αὐτοὶ φύσεως· νοοῦντες, Μὺς τιμῶντες, ἀλλήλοις καταλαλοῦντες, ἔμποροι, καπιαταί, πορισμὸν μὴ κατέχοντες, ψεῦσται, μὴ φιλοῦντες ἐν πράγμασι, νοήσει ἀληθεῖς, ἐλευθερόλγωσσοι, ἀγαθοποιοί, ἀμαθεῖς, ψεῦσται, συνήθεις, ἀμελεῖς· τούτοις οὐκ ἐμοποιεῖ ἀδίκως ποιῆσαι μέρος. εἰσὶ καταφρονηταί, καταγελασταί, ὀξεῖς, ἔνδοξοι, ἀκουσταί, καὶ τούτοις οὐδὲν προχωρεῖ, πρὸς φιλίαν ὠφέλιμοι.

Ἐν Παρθένῳ τύπος· ὁράσει καλῇ, ὀφθαλμοῖς οὐ μεγάλοις, ἐπαφροδίτοις, μέλασιν, ὀρθοῖς συντεθειμένοις, ἱλαροῖς, κολυμβῶσιν. εἰσὶ δὲ λεπτοὶ σώματι, † ὑπὸ δὲ τοῦ ὄψει καλοῦ, τριχὶ καλῶς συντεθειμένῃ, μετώπῳ μεγάλῳ, ῥώθωνι προαλεῖ. οἱ αὐτοὶ φύσεως· εὐμαθεῖς, μέτριοι, ἐννοηταί, παιγνιώδεις, λόγιοι, βραδὺ λαλοῦντες, πολλὰ βουλευόμενοι, πρὸς χάριν εὐπαραίτητοι, ἡδέως πάντα παρατηροῦντες καὶ μαθηταὶ εὐφυεῖς, ἃ ἔμαθον κρατοῦσι, μέτριοι, ἐξουθενηταί, παιδ- ερασταί, συνήθεις, ψυχῇ μεγάλῃ, καταφρονηταί, πραγμάτων ἀμελεῖς, διδαχῇ προσέχοντες, καλλίονες ἐν ἄλλοις ἢ τοῖς ἰδίοις, πρὸς φιλίαν ὠφέλιμοι. Ἐν Ζυγῷ τύπος· τριχὶ λεπτῇ προαλεῖ, ὑποπύρρῳ, ὑπομήκει μετώπῳ ὀξεῖ, ῥυσῷ, ὀφρύσι καλαῖς συντεθειμέναις, ὀφθαλμοῖς καλοῖςκόραις μέλασιν, ὠτίοις μακροῖς, λεπτοῖς, κεφαλῇ ἐπικεκλιμένῃ, στόματι μακρῷ. οἱ αὐτοὶ φύσεως· νοοῦντες, Μὺς τιμῶντες, ἀλλήλοις καταλαλοῦντες, ἔμποροι, καπιαταί, πορισμὸν μὴ κατέχοντες, ψεῦσται, μὴ φιλοῦντες ἐν πράγμασι, νοήσει ἀληθεῖς, ἐλευθερόλγωσσοι, ἀγαθοποιοί, ἀμαθεῖς, ψεῦσται, συνήθεις, ἀμελεῖς· τούτοις οὐκ ἐμοποιεῖ ἀδίκως ποιῆσαι μέρος. εἰσὶ καταφρονηταί, καταγελασταί, ὀξεῖς, ἔνδοξοι, ἀκουσταί, καὶ τούτοις οὐδὲν προχωρεῖ, πρὸς φιλίαν ὠφέλιμοι.

Ἐν Παρθένῳ τύπος· ὁράσει καλῇ, ὀφθαλμοῖς οὐ μεγάλοις, ἐπαφροδίτοις, μέλασιν, ὀρθοῖς συντεθειμένοις, ἱλαροῖς, κολυμβῶσιν. εἰσὶ δὲ λεπτοὶ σώματι, † ὑπὸ δὲ τοῦ ὄψει καλοῦ, τριχὶ καλῶς συντεθειμένῃ, μετώπῳ μεγάλῳ, ῥώθωνι προαλεῖ. οἱ αὐτοὶ φύσεως· εὐμαθεῖς, μέτριοι, ἐννοηταί, παιγνιώδεις, λόγιοι, βραδὺ λαλοῦντες, πολλὰ βουλευόμενοι, πρὸς χάριν εὐπαραίτητοι, ἡδέως πάντα παρατηροῦντες καὶ μαθηταὶ εὐφυεῖς, ἃ ἔμαθον κρατοῦσι, μέτριοι, ἐξουθενηταί, παιδ- ερασταί, συνήθεις, ψυχῇ μεγάλῃ, καταφρονηταί, πραγμάτων ἀμελεῖς, διδαχῇ προσέχοντες, καλλίονες ἐν ἄλλοις ἢ τοῖς ἰδίοις, πρὸς φιλίαν ὠφέλιμοι. Ἐν Ζυγῷ τύπος· τριχὶ λεπτῇ προαλεῖ, ὑποπύρρῳ, ὑπομήκει μετώπῳ ὀξεῖ, ῥυσῷ, ὀφρύσι καλαῖς συντεθειμέναις, ὀφθαλμοῖς καλοῖςκόραις μέλασιν, ὠτίοις μακροῖς, λεπτοῖς, κεφαλῇ ἐπικεκλιμένῃ, στόματι μακρῷ. οἱ αὐτοὶ φύσεως· νοοῦντες, Μὺς τιμῶντες, ἀλλήλοις καταλαλοῦντες, ἔμποροι, καπιαταί, πορισμὸν μὴ κατέχοντες, ψεῦσται, μὴ φιλοῦντες ἐν πράγμασι, νοήσει ἀληθεῖς, ἐλευθερόλγωσσοι, ἀγαθοποιοί, ἀμαθεῖς, ψεῦσται, συνήθεις, ἀμελεῖς· τούτοις οὐκ ἐμοποιεῖ ἀδίκως ποιῆσαι μέρος. εἰσὶ καταφρονηταί, καταγελασταί, ὀξεῖς, ἔνδοξοι, ἀκουσταί, καὶ τούτοις οὐδὲν προχωρεῖ, πρὸς φιλίαν ὠφέλιμοι.

Ἐν Παρθένῳ τύπος· ὁράσει καλῇ, ὀφθαλμοῖς οὐ μεγάλοις, ἐπαφροδίτοις, μέλασιν, ὀρθοῖς συντεθειμένοις, ἱλαροῖς, κολυμβῶσιν. εἰσὶ δὲ λεπτοὶ σώματι, † ὑπὸ δὲ τοῦ ὄψει καλοῦ, τριχὶ καλῶς συντεθειμένῃ, μετώπῳ μεγάλῳ, ῥώθωνι προαλεῖ. οἱ αὐτοὶ φύσεως· εὐμαθεῖς, μέτριοι, ἐννοηταί, παιγνιώδεις, λόγιοι, βραδὺ λαλοῦντες, πολλὰ βουλευόμενοι, πρὸς χάριν εὐπαραίτητοι, ἡδέως πάντα παρατηροῦντες καὶ μαθηταὶ εὐφυεῖς, ἃ ἔμαθον κρατοῦσι, μέτριοι, ἐξουθενηταί, παιδ- ερασταί, συνήθεις, ψυχῇ μεγάλῃ, καταφρονηταί, πραγμάτων ἀμελεῖς, διδαχῇ προσέχοντες, καλλίονες ἐν ἄλλοις ἢ τοῖς ἰδίοις, πρὸς φιλίαν ὠφέλιμοι. Ἐν Ζυγῷ τύπος· τριχὶ λεπτῇ προαλεῖ, ὑποπύρρῳ, ὑπομήκει μετώπῳ ὀξεῖ, ῥυσῷ, ὀφρύσι καλαῖς συντεθειμέναις, ὀφθαλμοῖς καλοῖςκόραις μέλασιν, ὠτίοις μακροῖς, λεπτοῖς, κεφαλῇ ἐπικεκλιμένῃ, στόματι μακρῷ. οἱ αὐτοὶ φύσεως· νοοῦντες, Μὺς τιμῶντες, ἀλλήλοις καταλαλοῦντες, ἔμποροι, καπιαταί, πορισμὸν μὴ κατέχοντες, ψεῦσται, μὴ φιλοῦντες ἐν πράγμασι, νοήσει ἀληθεῖς, ἐλευθερόλγωσσοι, ἀγαθοποιοί, ἀμαθεῖς, ψεῦσται, συνήθεις, ἀμελεῖς· τούτοις οὐκ ἐμοποιεῖ ἀδίκως ποιῆσαι μέρος. εἰσὶ καταφρονηταί, καταγελασταί, ὀξεῖς, ἔνδοξοι, ἀκουσταί, καὶ τούτοις οὐδὲν προχωρεῖ, πρὸς φιλίαν ὠφέλιμοι.

Ἐν Παρθένῳ τύπος· ὁράσει καλῇ, ὀφθαλμοῖς οὐ μεγάλοις, ἐπαφροδίτοις, μέλασιν, ὀρθοῖς συντεθειμένοις, ἱλαροῖς, κολυμβῶσιν. εἰσὶ δὲ λεπτοὶ σώματι, † ὑπὸ δὲ τοῦ ὄψει καλοῦ, τριχὶ καλῶς συντεθειμένῃ, μετώπῳ μεγάλῳ, ῥώθωνι προαλεῖ. οἱ αὐτοὶ φύσεως· εὐμαθεῖς, μέτριοι, ἐννοηταί, παιγνιώδεις, λόγιοι, βραδὺ λαλοῦντες, πολλὰ βουλευόμενοι, πρὸς χάριν εὐπαραίτητοι, ἡδέως πάντα παρατηροῦντες καὶ μαθηταὶ εὐφυεῖς, ἃ ἔμαθον κρατοῦσι, μέτριοι, ἐξουθενηταί, παιδ- ερασταί, συνήθεις, ψυχῇ μεγάλῃ, καταφρονηταί, πραγμάτων ἀμελεῖς, διδαχῇ προσέχοντες, καλλίονες ἐν ἄλλοις ἢ τοῖς ἰδίοις, πρὸς φιλίαν ὠφέλιμοι. Ἐν Ζυγῷ τύπος· τριχὶ λεπτῇ προαλεῖ, ὑποπύρρῳ, ὑπομήκει μετώπῳ ὀξεῖ, ῥυσῷ, ὀφρύσι καλαῖς συντεθειμέναις, ὀφθαλμοῖς καλοῖςκόραις μέλασιν, ὠτίοις μακροῖς, λεπτοῖς, κεφαλῇ ἐπικεκλιμένῃ, στόματι μακρῷ. οἱ αὐτοὶ φύσεως· νοοῦντες, Μὺς τιμῶντες, ἀλλήλοις καταλαλοῦντες, ἔμποροι, καπιαταί, πορισμὸν μὴ κατέχοντες, ψεῦσται, μὴ φιλοῦντες ἐν πράγμασι, νοήσει ἀληθεῖς, ἐλευθερόλγωσσοι, ἀγαθοποιοί, ἀμαθεῖς, ψεῦσται, συνήθεις, ἀμελεῖς· τούτοις οὐκ ἐμοποιεῖ ἀδίκως ποιῆσαι μέρος. εἰσὶ καταφρονηταί, καταγελασταί, ὀξεῖς, ἔνδοξοι, ἀκουσταί, καὶ τούτοις οὐδὲν προχωρεῖ, πρὸς φιλίαν ὠφέλιμοι.

Ἐν Παρθένῳ τύπος· ὁράσει καλῇ, ὀφθαλμοῖς οὐ μεγάλοις, ἐπαφροδίτοις, μέλασιν, ὀρθοῖς συντεθειμένοις, ἱλαροῖς, κολυμβῶσιν. εἰσὶ δὲ λεπτοὶ σώματι, † ὑπὸ δὲ τοῦ ὄψει καλοῦ, τριχὶ καλῶς συντεθειμένῃ, μετώπῳ μεγάλῳ, ῥώθωνι προαλεῖ. οἱ αὐτοὶ φύσεως· εὐμαθεῖς, μέτριοι, ἐννοηταί, παιγνιώδεις, λόγιοι, βραδὺ λαλοῦντες, πολλὰ βουλευόμενοι, πρὸς χάριν εὐπαραίτητοι, ἡδέως πάντα παρατηροῦντες καὶ μαθηταὶ εὐφυεῖς, ἃ ἔμαθον κρατοῦσι, μέτριοι, ἐξουθενηταί, παιδ- ερασταί, συνήθεις, ψυχῇ μεγάλῃ, καταφρονηταί, πραγμάτων ἀμελεῖς, διδαχῇ προσέχοντες, καλλίονες ἐν ἄλλοις ἢ τοῖς ἰδίοις, πρὸς φιλίαν ὠφέλιμοι. Ἐν Ζυγῷ τύπος· τριχὶ λεπτῇ προαλεῖ, ὑποπύρρῳ, ὑπομήκει μετώπῳ ὀξεῖ, ῥυσῷ, ὀφρύσι καλαῖς συντεθειμέναις, ὀφθαλμοῖς καλοῖςκόραις μέλασιν, ὠτίοις μακροῖς, λεπτοῖς, κεφαλῇ ἐπικεκλιμένῃ, στόματι μακρῷ. οἱ αὐτοὶ φύσεως· νοοῦντες, Μὺς τιμῶντες, ἀλλήλοις καταλαλοῦντες, ἔμποροι, καπιαταί, πορισμὸν μὴ κατέχοντες, ψεῦσται, μὴ φιλοῦντες ἐν πράγμασι, νοήσει ἀληθεῖς, ἐλευθερόλγωσσοι, ἀγαθοποιοί, ἀμαθεῖς, ψεῦσται, συνήθεις, ἀμελεῖς· τούτοις οὐκ ἐμοποιεῖ ἀδίκως ποιῆσαι μέρος. εἰσὶ καταφρονηταί, καταγελασταί, ὀξεῖς, ἔνδοξοι, ἀκουσταί, καὶ τούτοις οὐδὲν προχωρεῖ, πρὸς φιλίαν ὠφέλιμοι.

Ἐν Παρθένῳ τύπος· ὁράσει καλῇ, ὀφθαλμοῖς οὐ μεγάλοις, ἐπαφροδίτοις, μέλασιν, ὀρθοῖς συντεθειμένοις, ἱλαροῖς, κολυμβῶσιν. εἰσὶ δὲ λεπτοὶ σώματι, † ὑπὸ δὲ τοῦ ὄψει καλοῦ, τριχὶ καλῶς συντεθειμένῃ, μετώπῳ μεγάλῳ, ῥώθωνι προαλεῖ. οἱ αὐτοὶ φύσεως· εὐμαθεῖς, μέτριοι, ἐννοηταί, παιγνιώδεις, λόγιοι, βραδὺ λαλοῦντες, πολλὰ βουλευόμενοι, πρὸς χάριν εὐπαραίτητοι, ἡδέως πάντα παρατηροῦντες καὶ μαθηταὶ εὐφυεῖς, ἃ ἔμαθον κρατοῦσι, μέτριοι, ἐξουθενηταί, παιδ- ερασταί, συνήθεις, ψυχῇ μεγάλῃ, καταφρονηταί, πραγμάτων ἀμελεῖς, διδαχῇ προσέχοντες, καλλίονες ἐν ἄλλοις ἢ τοῖς ἰδίοις, πρὸς φιλίαν ὠφέλιμοι. Ἐν Ζυγῷ τύπος· τριχὶ λεπτῇ προαλεῖ, ὑποπύρρῳ, ὑπομήκει μετώπῳ ὀξεῖ, ῥυσῷ, ὀφρύσι καλαῖς συντεθειμέναις, ὀφθαλμοῖς καλοῖςκόραις μέλασιν, ὠτίοις μακροῖς, λεπτοῖς, κεφαλῇ ἐπικεκλιμένῃ, στόματι μακρῷ. οἱ αὐτοὶ φύσεως· νοοῦντες, Μὺς τιμῶντες, ἀλλήλοις καταλαλοῦντες, ἔμποροι, καπιαταί, πορισμὸν μὴ κατέχοντες, ψεῦσται, μὴ φιλοῦντες ἐν πράγμασι, νοήσει ἀληθεῖς, ἐλευθερόλγωσσοι, ἀγαθοποιοί, ἀμαθεῖς, ψεῦσται, συνήθεις, ἀμελεῖς· τούτοις οὐκ ἐμοποιεῖ ἀδίκως ποιῆσαι μέρος. εἰσὶ καταφρονηταί, καταγελασταί, ὀξεῖς, ἔνδοξοι, ἀκουσταί, καὶ τούτοις οὐδὲν προχωρεῖ, πρὸς φιλίαν ὠφέλιμοι.

Ἐν Παρθένῳ τύπος· ὁράσει καλῇ, ὀφθαλμοῖς οὐ μεγάλοις, ἐπαφροδίτοις, μέλασιν, ὀρθοῖς συντεθειμένοις, ἱλαροῖς, κολυμβῶσιν. εἰσὶ δὲ λεπτοὶ σώματι, † ὑπὸ δὲ τοῦ ὄψει καλοῦ, τριχὶ καλῶς συντεθειμένῃ, μετώπῳ μεγάλῳ, ῥώθωνι προαλεῖ. οἱ αὐτοὶ φύσεως· εὐμαθεῖς, μέτριοι, ἐννοηταί, παιγνιώδεις, λόγιοι, βραδὺ λαλοῦντες, πολλὰ βουλευόμενοι, πρὸς χάριν εὐπαραίτητοι, ἡδέως πάντα παρατηροῦντες καὶ μαθηταὶ εὐφυεῖς, ἃ ἔμαθον κρατοῦσι, μέτριοι, ἐξουθενηταί, παιδ- ερασταί, συνήθεις, ψυχῇ μεγάλῃ, καταφρονηταί, πραγμάτων ἀμελεῖς, διδαχῇ προσέχοντες, καλλίονες ἐν ἄλλοις ἢ τοῖς ἰδίοις, πρὸς φιλίαν ὠφέλιμοι. Ἐν Ζυγῷ τύπος· τριχὶ λεπτῇ προαλεῖ, ὑποπύρρῳ, ὑπομήκει μετώπῳ ὀξεῖ, ῥυσῷ, ὀφρύσι καλαῖς συντεθειμέναις, ὀφθαλμοῖς καλοῖςκόραις μέλασιν, ὠτίοις μακροῖς, λεπτοῖς, κεφαλῇ ἐπικεκλιμένῃ, στόματι μακρῷ. οἱ αὐτοὶ φύσεως· νοοῦντες, Μὺς τιμῶντες, ἀλλήλοις καταλαλοῦντες, ἔμποροι, καπιαταί, πορισμὸν μὴ κατέχοντες, ψεῦσται, μὴ φιλοῦντες ἐν πράγμασι, νοήσει ἀληθεῖς, ἐλευθερόλγωσσοι, ἀγαθοποιοί, ἀμαθεῖς, ψεῦσται, συνήθεις, ἀμελεῖς· τούτοις οὐκ ἐμοποιεῖ ἀδίκως ποιῆσαι μέρος. εἰσὶ καταφρονηταί, καταγελασταί, ὀξεῖς, ἔνδοξοι, ἀκουσταί, καὶ τούτοις οὐδὲν προχωρεῖ, πρὸς φιλίαν ὠφέλιμοι.

Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξεθέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι΄ ἀπονοίας μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν. ἄστρων γὰρ ὀνόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες πῶς ἠσθένησαν. τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀέ ἀρχῆς νομίσαντας † ἰδεῖν κατανοεῖν ὀνόμασι κακληκέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζῳδίων εἰκόνα ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεγρείας, ἴνα τις τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρθένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν * * * . . . . . . . . . . . λαβὼν καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενον ἀξιοῖ <ὅ> τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ . . . . . . . . . . . μόνον. εἶτα συμψήσας τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον ἴν’ οἴχ(ηται φέρ)ων ὁ καπνὸς τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα. τοῦ δὲ τὸ κελευσθὲν πράξαντος πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας·

Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξεθέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι΄ ἀπονοίας μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν. ἄστρων γὰρ ὀνόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες πῶς ἠσθένησαν. τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀέ ἀρχῆς νομίσαντας † ἰδεῖν κατανοεῖν ὀνόμασι κακληκέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζῳδίων εἰκόνα ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεγρείας, ἴνα τις τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρθένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν * * * . . . . . . . . . . . λαβὼν καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενον ἀξιοῖ <ὅ> τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ . . . . . . . . . . . μόνον. εἶτα συμψήσας τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον ἴν’ οἴχ(ηται φέρ)ων ὁ καπνὸς τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα. τοῦ δὲ τὸ κελευσθὲν πράξαντος πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας·

Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξεθέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι΄ ἀπονοίας μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν. ἄστρων γὰρ ὀνόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες πῶς ἠσθένησαν. τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀέ ἀρχῆς νομίσαντας † ἰδεῖν κατανοεῖν ὀνόμασι κακληκέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζῳδίων εἰκόνα ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεγρείας, ἴνα τις τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρθένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν * * * . . . . . . . . . . . λαβὼν καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενον ἀξιοῖ <ὅ> τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ . . . . . . . . . . . μόνον. εἶτα συμψήσας τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον ἴν’ οἴχ(ηται φέρ)ων ὁ καπνὸς τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα. τοῦ δὲ τὸ κελευσθὲν πράξαντος πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας·

Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξεθέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι΄ ἀπονοίας μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν. ἄστρων γὰρ ὀνόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες πῶς ἠσθένησαν. τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀέ ἀρχῆς νομίσαντας † ἰδεῖν κατανοεῖν ὀνόμασι κακληκέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζῳδίων εἰκόνα ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεγρείας, ἴνα τις τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρθένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν * * * . . . . . . . . . . . λαβὼν καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενον ἀξιοῖ <ὅ> τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ . . . . . . . . . . . μόνον. εἶτα συμψήσας τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον ἴν’ οἴχ(ηται φέρ)ων ὁ καπνὸς τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα. τοῦ δὲ τὸ κελευσθὲν πράξαντος πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας·

Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξεθέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι΄ ἀπονοίας μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν. ἄστρων γὰρ ὀνόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες πῶς ἠσθένησαν. τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀέ ἀρχῆς νομίσαντας † ἰδεῖν κατανοεῖν ὀνόμασι κακληκέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζῳδίων εἰκόνα ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεγρείας, ἴνα τις τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρθένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν * * * . . . . . . . . . . . λαβὼν καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενον ἀξιοῖ <ὅ> τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ . . . . . . . . . . . μόνον. εἶτα συμψήσας τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον ἴν’ οἴχ(ηται φέρ)ων ὁ καπνὸς τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα. τοῦ δὲ τὸ κελευσθὲν πράξαντος πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας·

Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξεθέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι΄ ἀπονοίας μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν. ἄστρων γὰρ ὀνόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες πῶς ἠσθένησαν. τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀέ ἀρχῆς νομίσαντας † ἰδεῖν κατανοεῖν ὀνόμασι κακληκέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζῳδίων εἰκόνα ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεγρείας, ἴνα τις τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρθένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν * * * . . . . . . . . . . . λαβὼν καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενον ἀξιοῖ <ὅ> τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ . . . . . . . . . . . μόνον. εἶτα συμψήσας τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον ἴν’ οἴχ(ηται φέρ)ων ὁ καπνὸς τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα. τοῦ δὲ τὸ κελευσθὲν πράξαντος πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας·

Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξεθέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι΄ ἀπονοίας μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν. ἄστρων γὰρ ὀνόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες πῶς ἠσθένησαν. τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀέ ἀρχῆς νομίσαντας † ἰδεῖν κατανοεῖν ὀνόμασι κακληκέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζῳδίων εἰκόνα ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεγρείας, ἴνα τις τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρθένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν * * * . . . . . . . . . . . λαβὼν καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενον ἀξιοῖ <ὅ> τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ . . . . . . . . . . . μόνον. εἶτα συμψήσας τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον ἴν’ οἴχ(ηται φέρ)ων ὁ καπνὸς τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα. τοῦ δὲ τὸ κελευσθὲν πράξαντος πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας·

Ἐπεὶ καὶ τούτων τὴν θαυμαστὴν σοφίαν ἐξεθέμεθα τήν τε πολυμέριμνον αὐτῶν δι΄ ἀπονοίας μαντικὴν οὐκ ἀπεκρύψαμεν, οὐδὲ ἐν οἷς σφαλλόμενοι ματαιάζουσι σιωπήσομεν. ἄστρων γὰρ ὀνόμασιν εἴδη καὶ φύσεις ἀνθρώπων παραβάλλοντες πῶς ἠσθένησαν. τὰ μὲν γὰρ ἄστρα ἴσμεν τοὺς ἀέ ἀρχῆς νομίσαντας † ἰδεῖν κατανοεῖν ὀνόμασι κακληκέναι πρὸς τὸ εὔσημα καὶ εὐεπίγνωστα τυγχάνειν. τίς γὰρ τούτων ὁμοιότης πρὸς τὴν τῶν ζῳδίων εἰκόνα ἢ τίς ὁμοία φύσις πράξεώς τε καὶ ἐνεγρείας, ἴνα τις τὸν ἐν Λέοντι φάσκῃ θυμικόν, τὸν δὲ ἐν Παρθένῳ μέτριον ἢ ἐν Καρκίνῳ κακόν, τοὺς δὲ ἐν * * * . . . . . . . . . . . λαβὼν καὶ γράψαι τὸν πυνθανόμενον ἀξιοῖ <ὅ> τι ἂν πυθέσθαι τῶν δαιμόνων θέλῃ . . . . . . . . . . . μόνον. εἶτα συμψήσας τὸν χάρτην τῷ παιδὶ δοὺς ἀποπέμπει καυθησόμενον ἴν’ οἴχ(ηται φέρ)ων ὁ καπνὸς τοῖς δαίμοσι τὰ γράμματα. τοῦ δὲ τὸ κελευσθὲν πράξαντος πρῶτα μὲν ἀφαιρεῖ τοῦ χάρτου μοίρας ἴσας·

καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάσας τρίψει<εν> ἐπὶ τοῖς τῷ γάλακτι γεγραμμένοις γράμμασιν, ἔσται π·ρόδηλα. καὶ οὖρος δὲ καὶ γάρον καὶ τιθυμάλου ὀπὸς καὶ συκῆς ποιεῖ τὸ ὅμοιον. ἐπειδὴ <δὲ> ἔμαθε τὴν ἐρώτησιν οὕτως, τίνα χρὴ τρόπον ἀποκρίνεσθαι προὐνόησε. καὶ λοιπὸν εἴσω παρελθεῖν Μιν κελεύει τοὺς παρόντας δάφνας ἔχοντας καὶ σείοντας καὶ κεκραγότας γότας καὶ τὸν Φρῆν ἐπικαλοῦντας δαίμονα· καὶ γὰρ ἐπιγελᾶν τούτοις πρέπει καὶ τοῦτο αἰτεῖν παρὰ δαιμόνων ἀξιοῦσιν, ὃ δι’ αὑτῶν παρέ- χειν οὐ θέλουσιν ἀπολέσαντες τὰς φρένας. τὸ δὲ ἄκοσμον τῆς βοῆς καὶ ὁ ψόφος οἷς ἐν ἀπορρήτῳ πεποιηκέναι ἐνόμιζε παρακολουθεῖν ἐκώλυε. τίνα δὲ ταῦτά ἐστι, καιρὸς λοιπὸν λέγειν. πολὺ μὲν οὖν τυγχάνει τὸ σκότος· λέγει γὰρ ἀδύνατον τὰ θεῖα ὁρᾶν θνητὴν φύσιν, ἱκανὸν γὰρ τὸ ὁμιλεῖν. κατακλίνας δὲ τὸν παῖδα πρηνῆ καὶ δύο τῶν γραμματιδίων ἐκείνων, ἅπερ ἦν ἐγγεγραμμένα Ἑβραϊκοῖς δῆθεν γράμμασιν ὡς δαιμόνων ὀνόματα, πλευρᾷ παραθεὶς ἑκατέρα τὰ λοιπὰ τοῖς ὠσὶν ἐνθήσειν λέγει. ἔστι δὲ τοῦτο αὐτὸ ἀναγκαῖον, ἵνα τι παραθῇ τοῖς ὠσὶ τοῦ παιδὸς ὄργανον, δι᾿ οὗ πάν ἔστι σημᾶναι θέλοντα· ἠχεῖ οὖν τὸ πρῶτον ἴνα φοβηθῇ ὁ παῖς, καὶ δεύτερόν τι βομβεῖ, ἔπειτα τὸ τρίτον λαλεῖ διὰ τοῦ ὀργάνου, ἃ λέγειν τὸν παῖδα βούλεται, καὶ τὴν

καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάσας τρίψει<εν> ἐπὶ τοῖς τῷ γάλακτι γεγραμμένοις γράμμασιν, ἔσται π·ρόδηλα. καὶ οὖρος δὲ καὶ γάρον καὶ τιθυμάλου ὀπὸς καὶ συκῆς ποιεῖ τὸ ὅμοιον. ἐπειδὴ <δὲ> ἔμαθε τὴν ἐρώτησιν οὕτως, τίνα χρὴ τρόπον ἀποκρίνεσθαι προὐνόησε. καὶ λοιπὸν εἴσω παρελθεῖν Μιν κελεύει τοὺς παρόντας δάφνας ἔχοντας καὶ σείοντας καὶ κεκραγότας γότας καὶ τὸν Φρῆν ἐπικαλοῦντας δαίμονα· καὶ γὰρ ἐπιγελᾶν τούτοις πρέπει καὶ τοῦτο αἰτεῖν παρὰ δαιμόνων ἀξιοῦσιν, ὃ δι’ αὑτῶν παρέ- χειν οὐ θέλουσιν ἀπολέσαντες τὰς φρένας. τὸ δὲ ἄκοσμον τῆς βοῆς καὶ ὁ ψόφος οἷς ἐν ἀπορρήτῳ πεποιηκέναι ἐνόμιζε παρακολουθεῖν ἐκώλυε. τίνα δὲ ταῦτά ἐστι, καιρὸς λοιπὸν λέγειν. πολὺ μὲν οὖν τυγχάνει τὸ σκότος· λέγει γὰρ ἀδύνατον τὰ θεῖα ὁρᾶν θνητὴν φύσιν, ἱκανὸν γὰρ τὸ ὁμιλεῖν. κατακλίνας δὲ τὸν παῖδα πρηνῆ καὶ δύο τῶν γραμματιδίων ἐκείνων, ἅπερ ἦν ἐγγεγραμμένα Ἑβραϊκοῖς δῆθεν γράμμασιν ὡς δαιμόνων ὀνόματα, πλευρᾷ παραθεὶς ἑκατέρα τὰ λοιπὰ τοῖς ὠσὶν ἐνθήσειν λέγει. ἔστι δὲ τοῦτο αὐτὸ ἀναγκαῖον, ἵνα τι παραθῇ τοῖς ὠσὶ τοῦ παιδὸς ὄργανον, δι᾿ οὗ πάν ἔστι σημᾶναι θέλοντα· ἠχεῖ οὖν τὸ πρῶτον ἴνα φοβηθῇ ὁ παῖς, καὶ δεύτερόν τι βομβεῖ, ἔπειτα τὸ τρίτον λαλεῖ διὰ τοῦ ὀργάνου, ἃ λέγειν τὸν παῖδα βούλεται, καὶ τὴν

καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάσας τρίψει<εν> ἐπὶ τοῖς τῷ γάλακτι γεγραμμένοις γράμμασιν, ἔσται π·ρόδηλα. καὶ οὖρος δὲ καὶ γάρον καὶ τιθυμάλου ὀπὸς καὶ συκῆς ποιεῖ τὸ ὅμοιον. ἐπειδὴ <δὲ> ἔμαθε τὴν ἐρώτησιν οὕτως, τίνα χρὴ τρόπον ἀποκρίνεσθαι προὐνόησε. καὶ λοιπὸν εἴσω παρελθεῖν Μιν κελεύει τοὺς παρόντας δάφνας ἔχοντας καὶ σείοντας καὶ κεκραγότας γότας καὶ τὸν Φρῆν ἐπικαλοῦντας δαίμονα· καὶ γὰρ ἐπιγελᾶν τούτοις πρέπει καὶ τοῦτο αἰτεῖν παρὰ δαιμόνων ἀξιοῦσιν, ὃ δι’ αὑτῶν παρέ- χειν οὐ θέλουσιν ἀπολέσαντες τὰς φρένας. τὸ δὲ ἄκοσμον τῆς βοῆς καὶ ὁ ψόφος οἷς ἐν ἀπορρήτῳ πεποιηκέναι ἐνόμιζε παρακολουθεῖν ἐκώλυε. τίνα δὲ ταῦτά ἐστι, καιρὸς λοιπὸν λέγειν. πολὺ μὲν οὖν τυγχάνει τὸ σκότος· λέγει γὰρ ἀδύνατον τὰ θεῖα ὁρᾶν θνητὴν φύσιν, ἱκανὸν γὰρ τὸ ὁμιλεῖν. κατακλίνας δὲ τὸν παῖδα πρηνῆ καὶ δύο τῶν γραμματιδίων ἐκείνων, ἅπερ ἦν ἐγγεγραμμένα Ἑβραϊκοῖς δῆθεν γράμμασιν ὡς δαιμόνων ὀνόματα, πλευρᾷ παραθεὶς ἑκατέρα τὰ λοιπὰ τοῖς ὠσὶν ἐνθήσειν λέγει. ἔστι δὲ τοῦτο αὐτὸ ἀναγκαῖον, ἵνα τι παραθῇ τοῖς ὠσὶ τοῦ παιδὸς ὄργανον, δι᾿ οὗ πάν ἔστι σημᾶναι θέλοντα· ἠχεῖ οὖν τὸ πρῶτον ἴνα φοβηθῇ ὁ παῖς, καὶ δεύτερόν τι βομβεῖ, ἔπειτα τὸ τρίτον λαλεῖ διὰ τοῦ ὀργάνου, ἃ λέγειν τὸν παῖδα βούλεται, καὶ τὴν

καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάσας τρίψει<εν> ἐπὶ τοῖς τῷ γάλακτι γεγραμμένοις γράμμασιν, ἔσται π·ρόδηλα. καὶ οὖρος δὲ καὶ γάρον καὶ τιθυμάλου ὀπὸς καὶ συκῆς ποιεῖ τὸ ὅμοιον. ἐπειδὴ <δὲ> ἔμαθε τὴν ἐρώτησιν οὕτως, τίνα χρὴ τρόπον ἀποκρίνεσθαι προὐνόησε. καὶ λοιπὸν εἴσω παρελθεῖν Μιν κελεύει τοὺς παρόντας δάφνας ἔχοντας καὶ σείοντας καὶ κεκραγότας γότας καὶ τὸν Φρῆν ἐπικαλοῦντας δαίμονα· καὶ γὰρ ἐπιγελᾶν τούτοις πρέπει καὶ τοῦτο αἰτεῖν παρὰ δαιμόνων ἀξιοῦσιν, ὃ δι’ αὑτῶν παρέ- χειν οὐ θέλουσιν ἀπολέσαντες τὰς φρένας. τὸ δὲ ἄκοσμον τῆς βοῆς καὶ ὁ ψόφος οἷς ἐν ἀπορρήτῳ πεποιηκέναι ἐνόμιζε παρακολουθεῖν ἐκώλυε. τίνα δὲ ταῦτά ἐστι, καιρὸς λοιπὸν λέγειν. πολὺ μὲν οὖν τυγχάνει τὸ σκότος· λέγει γὰρ ἀδύνατον τὰ θεῖα ὁρᾶν θνητὴν φύσιν, ἱκανὸν γὰρ τὸ ὁμιλεῖν. κατακλίνας δὲ τὸν παῖδα πρηνῆ καὶ δύο τῶν γραμματιδίων ἐκείνων, ἅπερ ἦν ἐγγεγραμμένα Ἑβραϊκοῖς δῆθεν γράμμασιν ὡς δαιμόνων ὀνόματα, πλευρᾷ παραθεὶς ἑκατέρα τὰ λοιπὰ τοῖς ὠσὶν ἐνθήσειν λέγει. ἔστι δὲ τοῦτο αὐτὸ ἀναγκαῖον, ἵνα τι παραθῇ τοῖς ὠσὶ τοῦ παιδὸς ὄργανον, δι᾿ οὗ πάν ἔστι σημᾶναι θέλοντα· ἠχεῖ οὖν τὸ πρῶτον ἴνα φοβηθῇ ὁ παῖς, καὶ δεύτερόν τι βομβεῖ, ἔπειτα τὸ τρίτον λαλεῖ διὰ τοῦ ὀργάνου, ἃ λέγειν τὸν παῖδα βούλεται, καὶ τὴν

καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάσας τρίψει<εν> ἐπὶ τοῖς τῷ γάλακτι γεγραμμένοις γράμμασιν, ἔσται π·ρόδηλα. καὶ οὖρος δὲ καὶ γάρον καὶ τιθυμάλου ὀπὸς καὶ συκῆς ποιεῖ τὸ ὅμοιον. ἐπειδὴ <δὲ> ἔμαθε τὴν ἐρώτησιν οὕτως, τίνα χρὴ τρόπον ἀποκρίνεσθαι προὐνόησε. καὶ λοιπὸν εἴσω παρελθεῖν Μιν κελεύει τοὺς παρόντας δάφνας ἔχοντας καὶ σείοντας καὶ κεκραγότας γότας καὶ τὸν Φρῆν ἐπικαλοῦντας δαίμονα· καὶ γὰρ ἐπιγελᾶν τούτοις πρέπει καὶ τοῦτο αἰτεῖν παρὰ δαιμόνων ἀξιοῦσιν, ὃ δι’ αὑτῶν παρέ- χειν οὐ θέλουσιν ἀπολέσαντες τὰς φρένας. τὸ δὲ ἄκοσμον τῆς βοῆς καὶ ὁ ψόφος οἷς ἐν ἀπορρήτῳ πεποιηκέναι ἐνόμιζε παρακολουθεῖν ἐκώλυε. τίνα δὲ ταῦτά ἐστι, καιρὸς λοιπὸν λέγειν. πολὺ μὲν οὖν τυγχάνει τὸ σκότος· λέγει γὰρ ἀδύνατον τὰ θεῖα ὁρᾶν θνητὴν φύσιν, ἱκανὸν γὰρ τὸ ὁμιλεῖν. κατακλίνας δὲ τὸν παῖδα πρηνῆ καὶ δύο τῶν γραμματιδίων ἐκείνων, ἅπερ ἦν ἐγγεγραμμένα Ἑβραϊκοῖς δῆθεν γράμμασιν ὡς δαιμόνων ὀνόματα, πλευρᾷ παραθεὶς ἑκατέρα τὰ λοιπὰ τοῖς ὠσὶν ἐνθήσειν λέγει. ἔστι δὲ τοῦτο αὐτὸ ἀναγκαῖον, ἵνα τι παραθῇ τοῖς ὠσὶ τοῦ παιδὸς ὄργανον, δι᾿ οὗ πάν ἔστι σημᾶναι θέλοντα· ἠχεῖ οὖν τὸ πρῶτον ἴνα φοβηθῇ ὁ παῖς, καὶ δεύτερόν τι βομβεῖ, ἔπειτα τὸ τρίτον λαλεῖ διὰ τοῦ ὀργάνου, ἃ λέγειν τὸν παῖδα βούλεται, καὶ τὴν

καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάσας τρίψει<εν> ἐπὶ τοῖς τῷ γάλακτι γεγραμμένοις γράμμασιν, ἔσται π·ρόδηλα. καὶ οὖρος δὲ καὶ γάρον καὶ τιθυμάλου ὀπὸς καὶ συκῆς ποιεῖ τὸ ὅμοιον. ἐπειδὴ <δὲ> ἔμαθε τὴν ἐρώτησιν οὕτως, τίνα χρὴ τρόπον ἀποκρίνεσθαι προὐνόησε. καὶ λοιπὸν εἴσω παρελθεῖν Μιν κελεύει τοὺς παρόντας δάφνας ἔχοντας καὶ σείοντας καὶ κεκραγότας γότας καὶ τὸν Φρῆν ἐπικαλοῦντας δαίμονα· καὶ γὰρ ἐπιγελᾶν τούτοις πρέπει καὶ τοῦτο αἰτεῖν παρὰ δαιμόνων ἀξιοῦσιν, ὃ δι’ αὑτῶν παρέ- χειν οὐ θέλουσιν ἀπολέσαντες τὰς φρένας. τὸ δὲ ἄκοσμον τῆς βοῆς καὶ ὁ ψόφος οἷς ἐν ἀπορρήτῳ πεποιηκέναι ἐνόμιζε παρακολουθεῖν ἐκώλυε. τίνα δὲ ταῦτά ἐστι, καιρὸς λοιπὸν λέγειν. πολὺ μὲν οὖν τυγχάνει τὸ σκότος· λέγει γὰρ ἀδύνατον τὰ θεῖα ὁρᾶν θνητὴν φύσιν, ἱκανὸν γὰρ τὸ ὁμιλεῖν. κατακλίνας δὲ τὸν παῖδα πρηνῆ καὶ δύο τῶν γραμματιδίων ἐκείνων, ἅπερ ἦν ἐγγεγραμμένα Ἑβραϊκοῖς δῆθεν γράμμασιν ὡς δαιμόνων ὀνόματα, πλευρᾷ παραθεὶς ἑκατέρα τὰ λοιπὰ τοῖς ὠσὶν ἐνθήσειν λέγει. ἔστι δὲ τοῦτο αὐτὸ ἀναγκαῖον, ἵνα τι παραθῇ τοῖς ὠσὶ τοῦ παιδὸς ὄργανον, δι᾿ οὗ πάν ἔστι σημᾶναι θέλοντα· ἠχεῖ οὖν τὸ πρῶτον ἴνα φοβηθῇ ὁ παῖς, καὶ δεύτερόν τι βομβεῖ, ἔπειτα τὸ τρίτον λαλεῖ διὰ τοῦ ὀργάνου, ἃ λέγειν τὸν παῖδα βούλεται, καὶ τὴν

καὶ γάλακτι δὲ εἰ γράψειέ τις, εἶτα χάρτην καύσας καὶ λειώσας ἐπιπάσας τρίψει<εν> ἐπὶ τοῖς τῷ γάλακτι γεγραμμένοις γράμμασιν, ἔσται π·ρόδηλα. καὶ οὖρος δὲ καὶ γάρον καὶ τιθυμάλου ὀπὸς καὶ συκῆς ποιεῖ τὸ ὅμοιον. ἐπειδὴ <δὲ> ἔμαθε τὴν ἐρώτησιν οὕτως, τίνα χρὴ τρόπον ἀποκρίνεσθαι προὐνόησε. καὶ λοιπὸν εἴσω παρελθεῖν Μιν κελεύει τοὺς παρόντας δάφνας ἔχοντας καὶ σείοντας καὶ κεκραγότας γότας καὶ τὸν Φρῆν ἐπικαλοῦντας δαίμονα· καὶ γὰρ ἐπιγελᾶν τούτοις πρέπει καὶ τοῦτο αἰτεῖν παρὰ δαιμόνων ἀξιοῦσιν, ὃ δι’ αὑτῶν παρέ- χειν οὐ θέλουσιν ἀπολέσαντες τὰς φρένας. τὸ δὲ ἄκοσμον τῆς βοῆς καὶ ὁ ψόφος οἷς ἐν ἀπορρήτῳ πεποιηκέναι ἐνόμιζε παρακολουθεῖν ἐκώλυε. τίνα δὲ ταῦτά ἐστι, καιρὸς λοιπὸν λέγειν. πολὺ μὲν οὖν τυγχάνει τὸ σκότος· λέγει γὰρ ἀδύνατον τὰ θεῖα ὁρᾶν θνητὴν φύσιν, ἱκανὸν γὰρ τὸ ὁμιλεῖν. κατακλίνας δὲ τὸν παῖδα πρηνῆ καὶ δύο τῶν γραμματιδίων ἐκείνων, ἅπερ ἦν ἐγγεγραμμένα Ἑβραϊκοῖς δῆθεν γράμμασιν ὡς δαιμόνων ὀνόματα, πλευρᾷ παραθεὶς ἑκατέρα τὰ λοιπὰ τοῖς ὠσὶν ἐνθήσειν λέγει. ἔστι δὲ τοῦτο αὐτὸ ἀναγκαῖον, ἵνα τι παραθῇ τοῖς ὠσὶ τοῦ παιδὸς ὄργανον, δι᾿ οὗ πάν ἔστι σημᾶναι θέλοντα· ἠχεῖ οὖν τὸ πρῶτον ἴνα φοβηθῇ ὁ παῖς, καὶ δεύτερόν τι βομβεῖ, ἔπειτα τὸ τρίτον λαλεῖ διὰ τοῦ ὀργάνου, ἃ λέγειν τὸν παῖδα βούλεται, καὶ τὴν

turnum tempus quam securis demissa est exauditur. Α ἐπὶ τὴν ἄχρώρειν. Τεχνήριον δὲ [τοῦ 90] ἐπὶ τῶν sonus ietus, quippe qui longiore intervallo penetret ad cum qui audit. Hanc ob rem igitur non licet ac- cume Chaldeais tempus exorientis signi et quod revera pro horoscopo habeatur assequi. Tametsi non solum majus temporis intervallum intercedit post partum, 'dum is, qui assidet parturienti, ferit disco, deinde, postquam feriit, audit qui sedet in cacumine: sed etiam dum circumspectat et cernit in quo signorum sit luna et reliquarum stellarum in quonam signo sit quæque, necessario consequit ut diversa existat stellarum dispositio, cum poli motus ineffabili celeritate feratur antequam eu- tiose observando accommodaverit ejus qui nascitur momento ea quæ in cœlo spectantur. 91 ἐπὶ τὴν ἄχρώρειν. Τεχνήριον δὲ [τοῦ 90] ἐπὶ τῶν πόρων δενδροτομούντων θεωρούμενον· μετὰ γὰρ 91 ἰκανὴ ὥραν τοῦ κατεσνεχθῆναι τὸν πλέκευν ἐξ ἄχούεται ἡ ὄψη τῆς πληγῆς, ὥσ ἀν ἐν 92 χρόνῳ πλείσιν ὁφάντοτα ἐπὶ τὴν ἄχονότα. Καὶ δὲ τοῦτον τοίνυν οὐκ ἐστὶν ἄχριθῶς τοῦς Χαλδαίοις τὸν χρόνον τοῦ ἀνίσχνοτος ζωδίου καὶ κατ' ἀλλ' θεσιν 93 ὡροσκοποῦντος λαμβάνειν. Καὶ μὴν οὐ μίνον ὁφάνει 94 πλείσιν διελθὼν 95 χρόνος μετὰ τὴν ἀπότεξην τοῦ παρεδρεύοντος τῇ ὥδιννήσῃ χρονούστον τῷ δισταω, εἶτα μετὰ τὸ χρούσαν τοῦτο ἐπὶ τὴν ἄχρωρειν, [ἀλλ' 96] καὶ περισκοποῦντος καὶ βιβέποντος ἐνίτι τῶν ὤζωδίων ἐστὶν ἡ σελήνη 97 καὶ τῶν λοιπῶν ἀστέρων ἐν τίνι ἔκαστος, ὁφάνει 98 ἀναγκαῖον 99 ἀλλοιότερον γενέσθαι: τὸ περὶ τοῦς ἀστέρας διάθεμα, τῆς τοῦ πόλου κτνήσεως ἀλέκτω 1 τάχει φερομένης 2, πρὶν τηρητικῶς 3 παραφυλάξασθαι: τὴν τοῦ γεννηθέντον ὥραν κατ' οὐρανὸν βλεπομένην. rum ars. Sin vero dixerit quispiam ex interroga- tionibus ejus qui sciseletur ex Chaldeo posse perspici genituram, manifestum est ne hac quidem ratione assequi illum posse accuratum tempus. Et- nem si celebrata est tanta illum dexteritas in arte sua, et ne ipsi quidem assequuntur accuratum tempus, sicuti demonstravimus, qui tandem qui ru- dis est illius artis comprehendit enixionis tempus accurate, unde edoctus Chaldeus horoscopum recte constitutat? Unde ne ex contemplatione quidem horizontis ubique apparebit exoriens eadem stella, sed est ubi 60-61 pro horoscopo habebitur decli- natio, ab altera parte erit ubi successio, prouti loca in conspectum cadunt vel editoria, vel depressiora: quapropter etiam ab hac parte non accuratam esse apparebit prædictionem, cum multi per universum orbem terrarum eadem hora nascantur, alius autem aliter stellas observet. Yana autem etiam est quæ per clepsydras habetur comprehensio. Non enim pariter amphora fluet, cum erit plena quam cum erit seminantis, dum ipse polus ex illum doctrina uno impetu pari celeritate fertur. Sin tergiversati dicent non se accuratum tempus sumere, sed prouti accidit in aliqua latitudine, ferme ab ipsis coar- guentur apotelesmatis. Nam codem tempore qui editi sunt non eandem degerunt vitam, sed alii exempli gratia reges facti sunt, alii in vinculis con- sennerunt. Nemo certe Alexandro Macedoni exstitut compar, quanquam multi per orbem terrarum una eim illo erant nati, nemo Platoni philosopho; ut τέχνην. Εἰ δὲ ἐξ ἐπερωτήσεων φάσκον τις σποκεισθαι τοῦ πυνθανομένου τὴν γένεσιν ἦ περι 4 ὁ ἐπερωτάτω, μιχὴδε κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον δύνασθαι ἐφ' κινεῖσθαι ἐπὶ τὸ ἄχριθές. Εἰ γὰρ τοσάτη τις ἐπιμέλεια ἀπό- ρηται κατ' αὐτοῦς περὶ τὴν τέχνην καὶ μηδ' αὐτοὶ ἐκινοῦνται: ἐπὶ τὸ ἄχριθες, καθώς ἐπεδείξχεν, πῶς ὁ ἰδιώτης κατελήχθε τῆς ἀπότεξεως τὸν χρόνον ἀχριθῶς, ἵνα παρὰ τοῦτον μαθὼν ὁ Χαλδαῖος στασί τὸν ὡρασκόπον ἀληθῶς; Ἀλλ' ὑσδὲ κατὰ τὴν τοῦ 8 όριζοντος ὄψν ἀπάντη ὁ αὐτὸς φανήσεται [p. 40-42] ἀνίσχων ἀστὴρ, ἀλλ' ὅπου μὲν ὡροσκόπος νομισθή- σεται τὸ ἀπόκλιμα, ὅπου δὲ ὡροσκόπος ἡ ἐπαναφορὰ παρὰ τὴν τῶν τόπων ἐπιφάνειαν ὄντων ἤ ταπεινοστέ- ρων ὁ ἡψηλότερων, ὥστε καὶ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος οὐκ ἀχριθῆς φανήσεται ἡ πραγόρευσις, πολλῶν κατὰ πάντα τὸν κόσμον τῇ αὐτῇ ὥρᾳ γεννωμέναιν 9 ἀλλ' ὁλλως τὰ ἀστρὰ θεωροῦντος. Ματαια δὲ καὶ διὰ τῶν ὑ [βρ] ὥν νομιζομένη κατάληψις. Οὐ γὰρ μοῖς [δ] ἀμφορεύς 6 το...... θεὶς ῥύσει πληρώσων ἐς ἀπόκενος, αὐτοῦ τοῦ πόλου 7 κατὰ τὸν ἐκαίνων λόγον ἐνὶ ὀρμήματι ἰσοταχῶς φερομένου. Εἰ δὲ ἀναστρέ- ψαντες 8 λέγοιες μὴ τὸν ἄχριθη χρόνον λαμβάνειν 9, ἀλλ' ὡς ἐτυχεν ἐν πλάτει, σχεδὸν ὑπ' αὐτῶν ἐλεγχθῆ- σονται τῶν ἀποτελεσμάτων. Οἱ γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ γεννηθέντες οὐ τὸν αὐτὴν ἔζησαν βίον, ἀλλ' οἱ μὲν, λόγου χάριν, ἐδασίλευσαν, οἱ δὲ ἐν πέδαις κατ- εγήρασαν. Οὐδεὶς γοῦν Ἀλεξάνδρῳ τῷ Μεκεδώνι ποτεχθέντων αὐτῷ, σύθεις 10 Πλάτων τῷ φιλοσόφῳ. "Οστε τὸν ἐν πλάτει 11 τῆς γενέσεως χρόνον ὁ Χαλδαῖος VARIÆ LECTIONES. 90 τὸ add. M. ex Sexto. 91 γὰρ Sextus, δὲ C. 92 ἐν Sextus, ἀνευ C. 93 κατ' ἄχριστειν. Sextus, ἐπὶ δεῖν Sextus, ἀνευ C. 94 διελθεὶν Sextus. 95 ἀλλ' Sextus, οἱ C. 96 ἐστὶν ἡ σληνὴν Sextus, ἐπὶ σελήνη C. M. 97 φάναιν Sextus, σαίνεται C. M. 98 ἀναγκαῖον ο. Sextus. 99 ἀλλ' ἐν C. 100 φερομένης Sextus, φερόμενα C. 101 Sextus apertius: Πρὶν τηρητικῶς παραπλάσσομαι τῇ τοῦ γεννηθέντος ὥρᾳ τὰ κατ' οὐρανὸν βλεπόμενα § 70 p. 549. 102 ἤ περι C. flave gravius corrupta cum fere sententiam viilentur habuisse, quam in versione expressimus. Cf. Sext. § 87. 103 τοῦ ο. pr. C. 104 Rectius Sextus § 77, p. 350: Ὁ ἀμφορεύς οὐχ ὡσαύτως ρύφσεται πλήρης καθεστῶς, ὥσαυτως δὲ ἐμίκενος. 105 πόλων πολλὰ C. 106 ἀναστρέψαντες Sextus § 88, p. 352, διαστρέψαντες C. 107 λαμβάνεσθαι Sextus. 108 οὐδ' εἰς C. ὁδε ἐν Sextus. 109 Apertius Sextus § 89: Ἡστε ἐν τὸν ἐν πλάτει τῇ γενέσει, χρόνον ὁ Χαλδαῖος ἐπισκέπτεται, ὁ δυνηθήσεται παγιών λέγειν ἀτί ὁ κ. τ. λ. 110 5. In hunc modum absurda ostendetur Chaldeo- 4. ἕτως ἀσύστατος δευτέχνησται ἡ κατὰ Χαλδαίους

turnum tempus quam securis demissa est exauditur. Α ἐπὶ τὴν ἄχρώρειν. Τεχνήριον δὲ [τοῦ 90] ἐπὶ τῶν sonus ietus, quippe qui longiore intervallo penetret ad cum qui audit. Hanc ob rem igitur non licet ac- cume Chaldeais tempus exorientis signi et quod revera pro horoscopo habeatur assequi. Tametsi non solum majus temporis intervallum intercedit post partum, 'dum is, qui assidet parturienti, ferit disco, deinde, postquam feriit, audit qui sedet in cacumine: sed etiam dum circumspectat et cernit in quo signorum sit luna et reliquarum stellarum in quonam signo sit quæque, necessario consequit ut diversa existat stellarum dispositio, cum poli motus ineffabili celeritate feratur antequam eu- tiose observando accommodaverit ejus qui nascitur momento ea quæ in cœlo spectantur. 91 ἐπὶ τὴν ἄχρώρειν. Τεχνήριον δὲ [τοῦ 90] ἐπὶ τῶν πόρων δενδροτομούντων θεωρούμενον· μετὰ γὰρ 91 ἰκανὴ ὥραν τοῦ κατεσνεχθῆναι τὸν πλέκευν ἐξ ἄχούεται ἡ ὄψη τῆς πληγῆς, ὥσ ἀν ἐν 92 χρόνῳ πλείσιν ὁφάντοτα ἐπὶ τὴν ἄχονότα. Καὶ δὲ τοῦτον τοίνυν οὐκ ἐστὶν ἄχριθῶς τοῦς Χαλδαίοις τὸν χρόνον τοῦ ἀνίσχνοτος ζωδίου καὶ κατ' ἀλλ' θεσιν 93 ὡροσκοποῦντος λαμβάνειν. Καὶ μὴν οὐ μίνον ὁφάνει 94 πλείσιν διελθὼν 95 χρόνος μετὰ τὴν ἀπότεξην τοῦ παρεδρεύοντος τῇ ὥδιννήσῃ χρονούστον τῷ δισταω, εἶτα μετὰ τὸ χρούσαν τοῦτο ἐπὶ τὴν ἄχρωρειν, [ἀλλ' 96] καὶ περισκοποῦντος καὶ βιβέποντος ἐνίτι τῶν ὤζωδίων ἐστὶν ἡ σελήνη 97 καὶ τῶν λοιπῶν ἀστέρων ἐν τίνι ἔκαστος, ὁφάνει 98 ἀναγκαῖον 99 ἀλλοιότερον γενέσθαι: τὸ περὶ τοῦς ἀστέρας διάθεμα, τῆς τοῦ πόλου κτνήσεως ἀλέκτω 1 τάχει φερομένης 2, πρὶν τηρητικῶς 3 παραφυλάξασθαι: τὴν τοῦ γεννηθέντον ὥραν κατ' οὐρανὸν βλεπομένην. rum ars. Sin vero dixerit quispiam ex interroga- tionibus ejus qui sciseletur ex Chaldeo posse perspici genituram, manifestum est ne hac quidem ratione assequi illum posse accuratum tempus. Et- nem si celebrata est tanta illum dexteritas in arte sua, et ne ipsi quidem assequuntur accuratum tempus, sicuti demonstravimus, qui tandem qui ru- dis est illius artis comprehendit enixionis tempus accurate, unde edoctus Chaldeus horoscopum recte constitutat? Unde ne ex contemplatione quidem horizontis ubique apparebit exoriens eadem stella, sed est ubi 60-61 pro horoscopo habebitur decli- natio, ab altera parte erit ubi successio, prouti loca in conspectum cadunt vel editoria, vel depressiora: quapropter etiam ab hac parte non accuratam esse apparebit prædictionem, cum multi per universum orbem terrarum eadem hora nascantur, alius autem aliter stellas observet. Yana autem etiam est quæ per clepsydras habetur comprehensio. Non enim pariter amphora fluet, cum erit plena quam cum erit seminantis, dum ipse polus ex illum doctrina uno impetu pari celeritate fertur. Sin tergiversati dicent non se accuratum tempus sumere, sed prouti accidit in aliqua latitudine, ferme ab ipsis coar- guentur apotelesmatis. Nam codem tempore qui editi sunt non eandem degerunt vitam, sed alii exempli gratia reges facti sunt, alii in vinculis con- sennerunt. Nemo certe Alexandro Macedoni exstitut compar, quanquam multi per orbem terrarum una eim illo erant nati, nemo Platoni philosopho; ut τέχνην. Εἰ δὲ ἐξ ἐπερωτήσεων φάσκον τις σποκεισθαι τοῦ πυνθανομένου τὴν γένεσιν ἦ περι 4 ὁ ἐπερωτάτω, μιχὴδε κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον δύνασθαι ἐφ' κινεῖσθαι ἐπὶ τὸ ἄχριθές. Εἰ γὰρ τοσάτη τις ἐπιμέλεια ἀπό- ρηται κατ' αὐτοῦς περὶ τὴν τέχνην καὶ μηδ' αὐτοὶ ἐκινοῦνται: ἐπὶ τὸ ἄχριθες, καθώς ἐπεδείξχεν, πῶς ὁ ἰδιώτης κατελήχθε τῆς ἀπότεξεως τὸν χρόνον ἀχριθῶς, ἵνα παρὰ τοῦτον μαθὼν ὁ Χαλδαῖος στασί τὸν ὡρασκόπον ἀληθῶς; Ἀλλ' ὑσδὲ κατὰ τὴν τοῦ 8 όριζοντος ὄψν ἀπάντη ὁ αὐτὸς φανήσεται [p. 40-42] ἀνίσχων ἀστὴρ, ἀλλ' ὅπου μὲν ὡροσκόπος νομισθή- σεται τὸ ἀπόκλιμα, ὅπου δὲ ὡροσκόπος ἡ ἐπαναφορὰ παρὰ τὴν τῶν τόπων ἐπιφάνειαν ὄντων ἤ ταπεινοστέ- ρων ὁ ἡψηλότερων, ὥστε καὶ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος οὐκ ἀχριθῆς φανήσεται ἡ πραγόρευσις, πολλῶν κατὰ πάντα τὸν κόσμον τῇ αὐτῇ ὥρᾳ γεννωμέναιν 9 ἀλλ' ὁλλως τὰ ἀστρὰ θεωροῦντος. Ματαια δὲ καὶ διὰ τῶν ὑ [βρ] ὥν νομιζομένη κατάληψις. Οὐ γὰρ μοῖς [δ] ἀμφορεύς 6 το...... θεὶς ῥύσει πληρώσων ἐς ἀπόκενος, αὐτοῦ τοῦ πόλου 7 κατὰ τὸν ἐκαίνων λόγον ἐνὶ ὀρμήματι ἰσοταχῶς φερομένου. Εἰ δὲ ἀναστρέ- ψαντες 8 λέγοιες μὴ τὸν ἄχριθη χρόνον λαμβάνειν 9, ἀλλ' ὡς ἐτυχεν ἐν πλάτει, σχεδὸν ὑπ' αὐτῶν ἐλεγχθῆ- σονται τῶν ἀποτελεσμάτων. Οἱ γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ γεννηθέντες οὐ τὸν αὐτὴν ἔζησαν βίον, ἀλλ' οἱ μὲν, λόγου χάριν, ἐδασίλευσαν, οἱ δὲ ἐν πέδαις κατ- εγήρασαν. Οὐδεὶς γοῦν Ἀλεξάνδρῳ τῷ Μεκεδώνι ποτεχθέντων αὐτῷ, σύθεις 10 Πλάτων τῷ φιλοσόφῳ. "Οστε τὸν ἐν πλάτει 11 τῆς γενέσεως χρόνον ὁ Χαλδαῖος VARIÆ LECTIONES. 90 τὸ add. M. ex Sexto. 91 γὰρ Sextus, δὲ C. 92 ἐν Sextus, ἀνευ C. 93 κατ' ἄχριστειν. Sextus, ἐπὶ δεῖν Sextus, ἀνευ C. 94 διελθεὶν Sextus. 95 ἀλλ' Sextus, οἱ C. 96 ἐστὶν ἡ σληνὴν Sextus, ἐπὶ σελήνη C. M. 97 φάναιν Sextus, σαίνεται C. M. 98 ἀναγκαῖον ο. Sextus. 99 ἀλλ' ἐν C. 100 φερομένης Sextus, φερόμενα C. 101 Sextus apertius: Πρὶν τηρητικῶς παραπλάσσομαι τῇ τοῦ γεννηθέντος ὥρᾳ τὰ κατ' οὐρανὸν βλεπόμενα § 70 p. 549. 102 ἤ περι C. flave gravius corrupta cum fere sententiam viilentur habuisse, quam in versione expressimus. Cf. Sext. § 87. 103 τοῦ ο. pr. C. 104 Rectius Sextus § 77, p. 350: Ὁ ἀμφορεύς οὐχ ὡσαύτως ρύφσεται πλήρης καθεστῶς, ὥσαυτως δὲ ἐμίκενος. 105 πόλων πολλὰ C. 106 ἀναστρέψαντες Sextus § 88, p. 352, διαστρέψαντες C. 107 λαμβάνεσθαι Sextus. 108 οὐδ' εἰς C. ὁδε ἐν Sextus. 109 Apertius Sextus § 89: Ἡστε ἐν τὸν ἐν πλάτει τῇ γενέσει, χρόνον ὁ Χαλδαῖος ἐπισκέπτεται, ὁ δυνηθήσεται παγιών λέγειν ἀτί ὁ κ. τ. λ. 110 5. In hunc modum absurda ostendetur Chaldeo- 4. ἕτως ἀσύστατος δευτέχνησται ἡ κατὰ Χαλδαίους

turnum tempus quam securis demissa est exauditur. Α ἐπὶ τὴν ἄχρώρειν. Τεχνήριον δὲ [τοῦ 90] ἐπὶ τῶν sonus ietus, quippe qui longiore intervallo penetret ad cum qui audit. Hanc ob rem igitur non licet ac- cume Chaldeais tempus exorientis signi et quod revera pro horoscopo habeatur assequi. Tametsi non solum majus temporis intervallum intercedit post partum, 'dum is, qui assidet parturienti, ferit disco, deinde, postquam feriit, audit qui sedet in cacumine: sed etiam dum circumspectat et cernit in quo signorum sit luna et reliquarum stellarum in quonam signo sit quæque, necessario consequit ut diversa existat stellarum dispositio, cum poli motus ineffabili celeritate feratur antequam eu- tiose observando accommodaverit ejus qui nascitur momento ea quæ in cœlo spectantur. 91 ἐπὶ τὴν ἄχρώρειν. Τεχνήριον δὲ [τοῦ 90] ἐπὶ τῶν πόρων δενδροτομούντων θεωρούμενον· μετὰ γὰρ 91 ἰκανὴ ὥραν τοῦ κατεσνεχθῆναι τὸν πλέκευν ἐξ ἄχούεται ἡ ὄψη τῆς πληγῆς, ὥσ ἀν ἐν 92 χρόνῳ πλείσιν ὁφάντοτα ἐπὶ τὴν ἄχονότα. Καὶ δὲ τοῦτον τοίνυν οὐκ ἐστὶν ἄχριθῶς τοῦς Χαλδαίοις τὸν χρόνον τοῦ ἀνίσχνοτος ζωδίου καὶ κατ' ἀλλ' θεσιν 93 ὡροσκοποῦντος λαμβάνειν. Καὶ μὴν οὐ μίνον ὁφάνει 94 πλείσιν διελθὼν 95 χρόνος μετὰ τὴν ἀπότεξην τοῦ παρεδρεύοντος τῇ ὥδιννήσῃ χρονούστον τῷ δισταω, εἶτα μετὰ τὸ χρούσαν τοῦτο ἐπὶ τὴν ἄχρωρειν, [ἀλλ' 96] καὶ περισκοποῦντος καὶ βιβέποντος ἐνίτι τῶν ὤζωδίων ἐστὶν ἡ σελήνη 97 καὶ τῶν λοιπῶν ἀστέρων ἐν τίνι ἔκαστος, ὁφάνει 98 ἀναγκαῖον 99 ἀλλοιότερον γενέσθαι: τὸ περὶ τοῦς ἀστέρας διάθεμα, τῆς τοῦ πόλου κτνήσεως ἀλέκτω 1 τάχει φερομένης 2, πρὶν τηρητικῶς 3 παραφυλάξασθαι: τὴν τοῦ γεννηθέντον ὥραν κατ' οὐρανὸν βλεπομένην. rum ars. Sin vero dixerit quispiam ex interroga- tionibus ejus qui sciseletur ex Chaldeo posse perspici genituram, manifestum est ne hac quidem ratione assequi illum posse accuratum tempus. Et- nem si celebrata est tanta illum dexteritas in arte sua, et ne ipsi quidem assequuntur accuratum tempus, sicuti demonstravimus, qui tandem qui ru- dis est illius artis comprehendit enixionis tempus accurate, unde edoctus Chaldeus horoscopum recte constitutat? Unde ne ex contemplatione quidem horizontis ubique apparebit exoriens eadem stella, sed est ubi 60-61 pro horoscopo habebitur decli- natio, ab altera parte erit ubi successio, prouti loca in conspectum cadunt vel editoria, vel depressiora: quapropter etiam ab hac parte non accuratam esse apparebit prædictionem, cum multi per universum orbem terrarum eadem hora nascantur, alius autem aliter stellas observet. Yana autem etiam est quæ per clepsydras habetur comprehensio. Non enim pariter amphora fluet, cum erit plena quam cum erit seminantis, dum ipse polus ex illum doctrina uno impetu pari celeritate fertur. Sin tergiversati dicent non se accuratum tempus sumere, sed prouti accidit in aliqua latitudine, ferme ab ipsis coar- guentur apotelesmatis. Nam codem tempore qui editi sunt non eandem degerunt vitam, sed alii exempli gratia reges facti sunt, alii in vinculis con- sennerunt. Nemo certe Alexandro Macedoni exstitut compar, quanquam multi per orbem terrarum una eim illo erant nati, nemo Platoni philosopho; ut τέχνην. Εἰ δὲ ἐξ ἐπερωτήσεων φάσκον τις σποκεισθαι τοῦ πυνθανομένου τὴν γένεσιν ἦ περι 4 ὁ ἐπερωτάτω, μιχὴδε κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον δύνασθαι ἐφ' κινεῖσθαι ἐπὶ τὸ ἄχριθές. Εἰ γὰρ τοσάτη τις ἐπιμέλεια ἀπό- ρηται κατ' αὐτοῦς περὶ τὴν τέχνην καὶ μηδ' αὐτοὶ ἐκινοῦνται: ἐπὶ τὸ ἄχριθες, καθώς ἐπεδείξχεν, πῶς ὁ ἰδιώτης κατελήχθε τῆς ἀπότεξεως τὸν χρόνον ἀχριθῶς, ἵνα παρὰ τοῦτον μαθὼν ὁ Χαλδαῖος στασί τὸν ὡρασκόπον ἀληθῶς; Ἀλλ' ὑσδὲ κατὰ τὴν τοῦ 8 όριζοντος ὄψν ἀπάντη ὁ αὐτὸς φανήσεται [p. 40-42] ἀνίσχων ἀστὴρ, ἀλλ' ὅπου μὲν ὡροσκόπος νομισθή- σεται τὸ ἀπόκλιμα, ὅπου δὲ ὡροσκόπος ἡ ἐπαναφορὰ παρὰ τὴν τῶν τόπων ἐπιφάνειαν ὄντων ἤ ταπεινοστέ- ρων ὁ ἡψηλότερων, ὥστε καὶ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος οὐκ ἀχριθῆς φανήσεται ἡ πραγόρευσις, πολλῶν κατὰ πάντα τὸν κόσμον τῇ αὐτῇ ὥρᾳ γεννωμέναιν 9 ἀλλ' ὁλλως τὰ ἀστρὰ θεωροῦντος. Ματαια δὲ καὶ διὰ τῶν ὑ [βρ] ὥν νομιζομένη κατάληψις. Οὐ γὰρ μοῖς [δ] ἀμφορεύς 6 το...... θεὶς ῥύσει πληρώσων ἐς ἀπόκενος, αὐτοῦ τοῦ πόλου 7 κατὰ τὸν ἐκαίνων λόγον ἐνὶ ὀρμήματι ἰσοταχῶς φερομένου. Εἰ δὲ ἀναστρέ- ψαντες 8 λέγοιες μὴ τὸν ἄχριθη χρόνον λαμβάνειν 9, ἀλλ' ὡς ἐτυχεν ἐν πλάτει, σχεδὸν ὑπ' αὐτῶν ἐλεγχθῆ- σονται τῶν ἀποτελεσμάτων. Οἱ γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ γεννηθέντες οὐ τὸν αὐτὴν ἔζησαν βίον, ἀλλ' οἱ μὲν, λόγου χάριν, ἐδασίλευσαν, οἱ δὲ ἐν πέδαις κατ- εγήρασαν. Οὐδεὶς γοῦν Ἀλεξάνδρῳ τῷ Μεκεδώνι ποτεχθέντων αὐτῷ, σύθεις 10 Πλάτων τῷ φιλοσόφῳ. "Οστε τὸν ἐν πλάτει 11 τῆς γενέσεως χρόνον ὁ Χαλδαῖος VARIÆ LECTIONES. 90 τὸ add. M. ex Sexto. 91 γὰρ Sextus, δὲ C. 92 ἐν Sextus, ἀνευ C. 93 κατ' ἄχριστειν. Sextus, ἐπὶ δεῖν Sextus, ἀνευ C. 94 διελθεὶν Sextus. 95 ἀλλ' Sextus, οἱ C. 96 ἐστὶν ἡ σληνὴν Sextus, ἐπὶ σελήνη C. M. 97 φάναιν Sextus, σαίνεται C. M. 98 ἀναγκαῖον ο. Sextus. 99 ἀλλ' ἐν C. 100 φερομένης Sextus, φερόμενα C. 101 Sextus apertius: Πρὶν τηρητικῶς παραπλάσσομαι τῇ τοῦ γεννηθέντος ὥρᾳ τὰ κατ' οὐρανὸν βλεπόμενα § 70 p. 549. 102 ἤ περι C. flave gravius corrupta cum fere sententiam viilentur habuisse, quam in versione expressimus. Cf. Sext. § 87. 103 τοῦ ο. pr. C. 104 Rectius Sextus § 77, p. 350: Ὁ ἀμφορεύς οὐχ ὡσαύτως ρύφσεται πλήρης καθεστῶς, ὥσαυτως δὲ ἐμίκενος. 105 πόλων πολλὰ C. 106 ἀναστρέψαντες Sextus § 88, p. 352, διαστρέψαντες C. 107 λαμβάνεσθαι Sextus. 108 οὐδ' εἰς C. ὁδε ἐν Sextus. 109 Apertius Sextus § 89: Ἡστε ἐν τὸν ἐν πλάτει τῇ γενέσει, χρόνον ὁ Χαλδαῖος ἐπισκέπτεται, ὁ δυνηθήσεται παγιών λέγειν ἀτί ὁ κ. τ. λ. 110 5. In hunc modum absurda ostendetur Chaldeo- 4. ἕτως ἀσύστατος δευτέχνησται ἡ κατὰ Χαλδαίους

turnum tempus quam securis demissa est exauditur. Α ἐπὶ τὴν ἄχρώρειν. Τεχνήριον δὲ [τοῦ 90] ἐπὶ τῶν sonus ietus, quippe qui longiore intervallo penetret ad cum qui audit. Hanc ob rem igitur non licet ac- cume Chaldeais tempus exorientis signi et quod revera pro horoscopo habeatur assequi. Tametsi non solum majus temporis intervallum intercedit post partum, 'dum is, qui assidet parturienti, ferit disco, deinde, postquam feriit, audit qui sedet in cacumine: sed etiam dum circumspectat et cernit in quo signorum sit luna et reliquarum stellarum in quonam signo sit quæque, necessario consequit ut diversa existat stellarum dispositio, cum poli motus ineffabili celeritate feratur antequam eu- tiose observando accommodaverit ejus qui nascitur momento ea quæ in cœlo spectantur. 91 ἐπὶ τὴν ἄχρώρειν. Τεχνήριον δὲ [τοῦ 90] ἐπὶ τῶν πόρων δενδροτομούντων θεωρούμενον· μετὰ γὰρ 91 ἰκανὴ ὥραν τοῦ κατεσνεχθῆναι τὸν πλέκευν ἐξ ἄχούεται ἡ ὄψη τῆς πληγῆς, ὥσ ἀν ἐν 92 χρόνῳ πλείσιν ὁφάντοτα ἐπὶ τὴν ἄχονότα. Καὶ δὲ τοῦτον τοίνυν οὐκ ἐστὶν ἄχριθῶς τοῦς Χαλδαίοις τὸν χρόνον τοῦ ἀνίσχνοτος ζωδίου καὶ κατ' ἀλλ' θεσιν 93 ὡροσκοποῦντος λαμβάνειν. Καὶ μὴν οὐ μίνον ὁφάνει 94 πλείσιν διελθὼν 95 χρόνος μετὰ τὴν ἀπότεξην τοῦ παρεδρεύοντος τῇ ὥδιννήσῃ χρονούστον τῷ δισταω, εἶτα μετὰ τὸ χρούσαν τοῦτο ἐπὶ τὴν ἄχρωρειν, [ἀλλ' 96] καὶ περισκοποῦντος καὶ βιβέποντος ἐνίτι τῶν ὤζωδίων ἐστὶν ἡ σελήνη 97 καὶ τῶν λοιπῶν ἀστέρων ἐν τίνι ἔκαστος, ὁφάνει 98 ἀναγκαῖον 99 ἀλλοιότερον γενέσθαι: τὸ περὶ τοῦς ἀστέρας διάθεμα, τῆς τοῦ πόλου κτνήσεως ἀλέκτω 1 τάχει φερομένης 2, πρὶν τηρητικῶς 3 παραφυλάξασθαι: τὴν τοῦ γεννηθέντον ὥραν κατ' οὐρανὸν βλεπομένην. rum ars. Sin vero dixerit quispiam ex interroga- tionibus ejus qui sciseletur ex Chaldeo posse perspici genituram, manifestum est ne hac quidem ratione assequi illum posse accuratum tempus. Et- nem si celebrata est tanta illum dexteritas in arte sua, et ne ipsi quidem assequuntur accuratum tempus, sicuti demonstravimus, qui tandem qui ru- dis est illius artis comprehendit enixionis tempus accurate, unde edoctus Chaldeus horoscopum recte constitutat? Unde ne ex contemplatione quidem horizontis ubique apparebit exoriens eadem stella, sed est ubi 60-61 pro horoscopo habebitur decli- natio, ab altera parte erit ubi successio, prouti loca in conspectum cadunt vel editoria, vel depressiora: quapropter etiam ab hac parte non accuratam esse apparebit prædictionem, cum multi per universum orbem terrarum eadem hora nascantur, alius autem aliter stellas observet. Yana autem etiam est quæ per clepsydras habetur comprehensio. Non enim pariter amphora fluet, cum erit plena quam cum erit seminantis, dum ipse polus ex illum doctrina uno impetu pari celeritate fertur. Sin tergiversati dicent non se accuratum tempus sumere, sed prouti accidit in aliqua latitudine, ferme ab ipsis coar- guentur apotelesmatis. Nam codem tempore qui editi sunt non eandem degerunt vitam, sed alii exempli gratia reges facti sunt, alii in vinculis con- sennerunt. Nemo certe Alexandro Macedoni exstitut compar, quanquam multi per orbem terrarum una eim illo erant nati, nemo Platoni philosopho; ut τέχνην. Εἰ δὲ ἐξ ἐπερωτήσεων φάσκον τις σποκεισθαι τοῦ πυνθανομένου τὴν γένεσιν ἦ περι 4 ὁ ἐπερωτάτω, μιχὴδε κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον δύνασθαι ἐφ' κινεῖσθαι ἐπὶ τὸ ἄχριθές. Εἰ γὰρ τοσάτη τις ἐπιμέλεια ἀπό- ρηται κατ' αὐτοῦς περὶ τὴν τέχνην καὶ μηδ' αὐτοὶ ἐκινοῦνται: ἐπὶ τὸ ἄχριθες, καθώς ἐπεδείξχεν, πῶς ὁ ἰδιώτης κατελήχθε τῆς ἀπότεξεως τὸν χρόνον ἀχριθῶς, ἵνα παρὰ τοῦτον μαθὼν ὁ Χαλδαῖος στασί τὸν ὡρασκόπον ἀληθῶς; Ἀλλ' ὑσδὲ κατὰ τὴν τοῦ 8 όριζοντος ὄψν ἀπάντη ὁ αὐτὸς φανήσεται [p. 40-42] ἀνίσχων ἀστὴρ, ἀλλ' ὅπου μὲν ὡροσκόπος νομισθή- σεται τὸ ἀπόκλιμα, ὅπου δὲ ὡροσκόπος ἡ ἐπαναφορὰ παρὰ τὴν τῶν τόπων ἐπιφάνειαν ὄντων ἤ ταπεινοστέ- ρων ὁ ἡψηλότερων, ὥστε καὶ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος οὐκ ἀχριθῆς φανήσεται ἡ πραγόρευσις, πολλῶν κατὰ πάντα τὸν κόσμον τῇ αὐτῇ ὥρᾳ γεννωμέναιν 9 ἀλλ' ὁλλως τὰ ἀστρὰ θεωροῦντος. Ματαια δὲ καὶ διὰ τῶν ὑ [βρ] ὥν νομιζομένη κατάληψις. Οὐ γὰρ μοῖς [δ] ἀμφορεύς 6 το...... θεὶς ῥύσει πληρώσων ἐς ἀπόκενος, αὐτοῦ τοῦ πόλου 7 κατὰ τὸν ἐκαίνων λόγον ἐνὶ ὀρμήματι ἰσοταχῶς φερομένου. Εἰ δὲ ἀναστρέ- ψαντες 8 λέγοιες μὴ τὸν ἄχριθη χρόνον λαμβάνειν 9, ἀλλ' ὡς ἐτυχεν ἐν πλάτει, σχεδὸν ὑπ' αὐτῶν ἐλεγχθῆ- σονται τῶν ἀποτελεσμάτων. Οἱ γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ γεννηθέντες οὐ τὸν αὐτὴν ἔζησαν βίον, ἀλλ' οἱ μὲν, λόγου χάριν, ἐδασίλευσαν, οἱ δὲ ἐν πέδαις κατ- εγήρασαν. Οὐδεὶς γοῦν Ἀλεξάνδρῳ τῷ Μεκεδώνι ποτεχθέντων αὐτῷ, σύθεις 10 Πλάτων τῷ φιλοσόφῳ. "Οστε τὸν ἐν πλάτει 11 τῆς γενέσεως χρόνον ὁ Χαλδαῖος VARIÆ LECTIONES. 90 τὸ add. M. ex Sexto. 91 γὰρ Sextus, δὲ C. 92 ἐν Sextus, ἀνευ C. 93 κατ' ἄχριστειν. Sextus, ἐπὶ δεῖν Sextus, ἀνευ C. 94 διελθεὶν Sextus. 95 ἀλλ' Sextus, οἱ C. 96 ἐστὶν ἡ σληνὴν Sextus, ἐπὶ σελήνη C. M. 97 φάναιν Sextus, σαίνεται C. M. 98 ἀναγκαῖον ο. Sextus. 99 ἀλλ' ἐν C. 100 φερομένης Sextus, φερόμενα C. 101 Sextus apertius: Πρὶν τηρητικῶς παραπλάσσομαι τῇ τοῦ γεννηθέντος ὥρᾳ τὰ κατ' οὐρανὸν βλεπόμενα § 70 p. 549. 102 ἤ περι C. flave gravius corrupta cum fere sententiam viilentur habuisse, quam in versione expressimus. Cf. Sext. § 87. 103 τοῦ ο. pr. C. 104 Rectius Sextus § 77, p. 350: Ὁ ἀμφορεύς οὐχ ὡσαύτως ρύφσεται πλήρης καθεστῶς, ὥσαυτως δὲ ἐμίκενος. 105 πόλων πολλὰ C. 106 ἀναστρέψαντες Sextus § 88, p. 352, διαστρέψαντες C. 107 λαμβάνεσθαι Sextus. 108 οὐδ' εἰς C. ὁδε ἐν Sextus. 109 Apertius Sextus § 89: Ἡστε ἐν τὸν ἐν πλάτει τῇ γενέσει, χρόνον ὁ Χαλδαῖος ἐπισκέπτεται, ὁ δυνηθήσεται παγιών λέγειν ἀτί ὁ κ. τ. λ. 110 5. In hunc modum absurda ostendetur Chaldeo- 4. ἕτως ἀσύστατος δευτέχνησται ἡ κατὰ Χαλδαίους

turnum tempus quam securis demissa est exauditur. Α ἐπὶ τὴν ἄχρώρειν. Τεχνήριον δὲ [τοῦ 90] ἐπὶ τῶν sonus ietus, quippe qui longiore intervallo penetret ad cum qui audit. Hanc ob rem igitur non licet ac- cume Chaldeais tempus exorientis signi et quod revera pro horoscopo habeatur assequi. Tametsi non solum majus temporis intervallum intercedit post partum, 'dum is, qui assidet parturienti, ferit disco, deinde, postquam feriit, audit qui sedet in cacumine: sed etiam dum circumspectat et cernit in quo signorum sit luna et reliquarum stellarum in quonam signo sit quæque, necessario consequit ut diversa existat stellarum dispositio, cum poli motus ineffabili celeritate feratur antequam eu- tiose observando accommodaverit ejus qui nascitur momento ea quæ in cœlo spectantur. 91 ἐπὶ τὴν ἄχρώρειν. Τεχνήριον δὲ [τοῦ 90] ἐπὶ τῶν πόρων δενδροτομούντων θεωρούμενον· μετὰ γὰρ 91 ἰκανὴ ὥραν τοῦ κατεσνεχθῆναι τὸν πλέκευν ἐξ ἄχούεται ἡ ὄψη τῆς πληγῆς, ὥσ ἀν ἐν 92 χρόνῳ πλείσιν ὁφάντοτα ἐπὶ τὴν ἄχονότα. Καὶ δὲ τοῦτον τοίνυν οὐκ ἐστὶν ἄχριθῶς τοῦς Χαλδαίοις τὸν χρόνον τοῦ ἀνίσχνοτος ζωδίου καὶ κατ' ἀλλ' θεσιν 93 ὡροσκοποῦντος λαμβάνειν. Καὶ μὴν οὐ μίνον ὁφάνει 94 πλείσιν διελθὼν 95 χρόνος μετὰ τὴν ἀπότεξην τοῦ παρεδρεύοντος τῇ ὥδιννήσῃ χρονούστον τῷ δισταω, εἶτα μετὰ τὸ χρούσαν τοῦτο ἐπὶ τὴν ἄχρωρειν, [ἀλλ' 96] καὶ περισκοποῦντος καὶ βιβέποντος ἐνίτι τῶν ὤζωδίων ἐστὶν ἡ σελήνη 97 καὶ τῶν λοιπῶν ἀστέρων ἐν τίνι ἔκαστος, ὁφάνει 98 ἀναγκαῖον 99 ἀλλοιότερον γενέσθαι: τὸ περὶ τοῦς ἀστέρας διάθεμα, τῆς τοῦ πόλου κτνήσεως ἀλέκτω 1 τάχει φερομένης 2, πρὶν τηρητικῶς 3 παραφυλάξασθαι: τὴν τοῦ γεννηθέντον ὥραν κατ' οὐρανὸν βλεπομένην. rum ars. Sin vero dixerit quispiam ex interroga- tionibus ejus qui sciseletur ex Chaldeo posse perspici genituram, manifestum est ne hac quidem ratione assequi illum posse accuratum tempus. Et- nem si celebrata est tanta illum dexteritas in arte sua, et ne ipsi quidem assequuntur accuratum tempus, sicuti demonstravimus, qui tandem qui ru- dis est illius artis comprehendit enixionis tempus accurate, unde edoctus Chaldeus horoscopum recte constitutat? Unde ne ex contemplatione quidem horizontis ubique apparebit exoriens eadem stella, sed est ubi 60-61 pro horoscopo habebitur decli- natio, ab altera parte erit ubi successio, prouti loca in conspectum cadunt vel editoria, vel depressiora: quapropter etiam ab hac parte non accuratam esse apparebit prædictionem, cum multi per universum orbem terrarum eadem hora nascantur, alius autem aliter stellas observet. Yana autem etiam est quæ per clepsydras habetur comprehensio. Non enim pariter amphora fluet, cum erit plena quam cum erit seminantis, dum ipse polus ex illum doctrina uno impetu pari celeritate fertur. Sin tergiversati dicent non se accuratum tempus sumere, sed prouti accidit in aliqua latitudine, ferme ab ipsis coar- guentur apotelesmatis. Nam codem tempore qui editi sunt non eandem degerunt vitam, sed alii exempli gratia reges facti sunt, alii in vinculis con- sennerunt. Nemo certe Alexandro Macedoni exstitut compar, quanquam multi per orbem terrarum una eim illo erant nati, nemo Platoni philosopho; ut τέχνην. Εἰ δὲ ἐξ ἐπερωτήσεων φάσκον τις σποκεισθαι τοῦ πυνθανομένου τὴν γένεσιν ἦ περι 4 ὁ ἐπερωτάτω, μιχὴδε κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον δύνασθαι ἐφ' κινεῖσθαι ἐπὶ τὸ ἄχριθές. Εἰ γὰρ τοσάτη τις ἐπιμέλεια ἀπό- ρηται κατ' αὐτοῦς περὶ τὴν τέχνην καὶ μηδ' αὐτοὶ ἐκινοῦνται: ἐπὶ τὸ ἄχριθες, καθώς ἐπεδείξχεν, πῶς ὁ ἰδιώτης κατελήχθε τῆς ἀπότεξεως τὸν χρόνον ἀχριθῶς, ἵνα παρὰ τοῦτον μαθὼν ὁ Χαλδαῖος στασί τὸν ὡρασκόπον ἀληθῶς; Ἀλλ' ὑσδὲ κατὰ τὴν τοῦ 8 όριζοντος ὄψν ἀπάντη ὁ αὐτὸς φανήσεται [p. 40-42] ἀνίσχων ἀστὴρ, ἀλλ' ὅπου μὲν ὡροσκόπος νομισθή- σεται τὸ ἀπόκλιμα, ὅπου δὲ ὡροσκόπος ἡ ἐπαναφορὰ παρὰ τὴν τῶν τόπων ἐπιφάνειαν ὄντων ἤ ταπεινοστέ- ρων ὁ ἡψηλότερων, ὥστε καὶ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος οὐκ ἀχριθῆς φανήσεται ἡ πραγόρευσις, πολλῶν κατὰ πάντα τὸν κόσμον τῇ αὐτῇ ὥρᾳ γεννωμέναιν 9 ἀλλ' ὁλλως τὰ ἀστρὰ θεωροῦντος. Ματαια δὲ καὶ διὰ τῶν ὑ [βρ] ὥν νομιζομένη κατάληψις. Οὐ γὰρ μοῖς [δ] ἀμφορεύς 6 το...... θεὶς ῥύσει πληρώσων ἐς ἀπόκενος, αὐτοῦ τοῦ πόλου 7 κατὰ τὸν ἐκαίνων λόγον ἐνὶ ὀρμήματι ἰσοταχῶς φερομένου. Εἰ δὲ ἀναστρέ- ψαντες 8 λέγοιες μὴ τὸν ἄχριθη χρόνον λαμβάνειν 9, ἀλλ' ὡς ἐτυχεν ἐν πλάτει, σχεδὸν ὑπ' αὐτῶν ἐλεγχθῆ- σονται τῶν ἀποτελεσμάτων. Οἱ γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ γεννηθέντες οὐ τὸν αὐτὴν ἔζησαν βίον, ἀλλ' οἱ μὲν, λόγου χάριν, ἐδασίλευσαν, οἱ δὲ ἐν πέδαις κατ- εγήρασαν. Οὐδεὶς γοῦν Ἀλεξάνδρῳ τῷ Μεκεδώνι ποτεχθέντων αὐτῷ, σύθεις 10 Πλάτων τῷ φιλοσόφῳ. "Οστε τὸν ἐν πλάτει 11 τῆς γενέσεως χρόνον ὁ Χαλδαῖος VARIÆ LECTIONES. 90 τὸ add. M. ex Sexto. 91 γὰρ Sextus, δὲ C. 92 ἐν Sextus, ἀνευ C. 93 κατ' ἄχριστειν. Sextus, ἐπὶ δεῖν Sextus, ἀνευ C. 94 διελθεὶν Sextus. 95 ἀλλ' Sextus, οἱ C. 96 ἐστὶν ἡ σληνὴν Sextus, ἐπὶ σελήνη C. M. 97 φάναιν Sextus, σαίνεται C. M. 98 ἀναγκαῖον ο. Sextus. 99 ἀλλ' ἐν C. 100 φερομένης Sextus, φερόμενα C. 101 Sextus apertius: Πρὶν τηρητικῶς παραπλάσσομαι τῇ τοῦ γεννηθέντος ὥρᾳ τὰ κατ' οὐρανὸν βλεπόμενα § 70 p. 549. 102 ἤ περι C. flave gravius corrupta cum fere sententiam viilentur habuisse, quam in versione expressimus. Cf. Sext. § 87. 103 τοῦ ο. pr. C. 104 Rectius Sextus § 77, p. 350: Ὁ ἀμφορεύς οὐχ ὡσαύτως ρύφσεται πλήρης καθεστῶς, ὥσαυτως δὲ ἐμίκενος. 105 πόλων πολλὰ C. 106 ἀναστρέψαντες Sextus § 88, p. 352, διαστρέψαντες C. 107 λαμβάνεσθαι Sextus. 108 οὐδ' εἰς C. ὁδε ἐν Sextus. 109 Apertius Sextus § 89: Ἡστε ἐν τὸν ἐν πλάτει τῇ γενέσει, χρόνον ὁ Χαλδαῖος ἐπισκέπτεται, ὁ δυνηθήσεται παγιών λέγειν ἀτί ὁ κ. τ. λ. 110 5. In hunc modum absurda ostendetur Chaldeo- 4. ἕτως ἀσύστατος δευτέχνησται ἡ κατὰ Χαλδαίους

turnum tempus quam securis demissa est exauditur. Α ἐπὶ τὴν ἄχρώρειν. Τεχνήριον δὲ [τοῦ 90] ἐπὶ τῶν sonus ietus, quippe qui longiore intervallo penetret ad cum qui audit. Hanc ob rem igitur non licet ac- cume Chaldeais tempus exorientis signi et quod revera pro horoscopo habeatur assequi. Tametsi non solum majus temporis intervallum intercedit post partum, 'dum is, qui assidet parturienti, ferit disco, deinde, postquam feriit, audit qui sedet in cacumine: sed etiam dum circumspectat et cernit in quo signorum sit luna et reliquarum stellarum in quonam signo sit quæque, necessario consequit ut diversa existat stellarum dispositio, cum poli motus ineffabili celeritate feratur antequam eu- tiose observando accommodaverit ejus qui nascitur momento ea quæ in cœlo spectantur. 91 ἐπὶ τὴν ἄχρώρειν. Τεχνήριον δὲ [τοῦ 90] ἐπὶ τῶν πόρων δενδροτομούντων θεωρούμενον· μετὰ γὰρ 91 ἰκανὴ ὥραν τοῦ κατεσνεχθῆναι τὸν πλέκευν ἐξ ἄχούεται ἡ ὄψη τῆς πληγῆς, ὥσ ἀν ἐν 92 χρόνῳ πλείσιν ὁφάντοτα ἐπὶ τὴν ἄχονότα. Καὶ δὲ τοῦτον τοίνυν οὐκ ἐστὶν ἄχριθῶς τοῦς Χαλδαίοις τὸν χρόνον τοῦ ἀνίσχνοτος ζωδίου καὶ κατ' ἀλλ' θεσιν 93 ὡροσκοποῦντος λαμβάνειν. Καὶ μὴν οὐ μίνον ὁφάνει 94 πλείσιν διελθὼν 95 χρόνος μετὰ τὴν ἀπότεξην τοῦ παρεδρεύοντος τῇ ὥδιννήσῃ χρονούστον τῷ δισταω, εἶτα μετὰ τὸ χρούσαν τοῦτο ἐπὶ τὴν ἄχρωρειν, [ἀλλ' 96] καὶ περισκοποῦντος καὶ βιβέποντος ἐνίτι τῶν ὤζωδίων ἐστὶν ἡ σελήνη 97 καὶ τῶν λοιπῶν ἀστέρων ἐν τίνι ἔκαστος, ὁφάνει 98 ἀναγκαῖον 99 ἀλλοιότερον γενέσθαι: τὸ περὶ τοῦς ἀστέρας διάθεμα, τῆς τοῦ πόλου κτνήσεως ἀλέκτω 1 τάχει φερομένης 2, πρὶν τηρητικῶς 3 παραφυλάξασθαι: τὴν τοῦ γεννηθέντον ὥραν κατ' οὐρανὸν βλεπομένην. rum ars. Sin vero dixerit quispiam ex interroga- tionibus ejus qui sciseletur ex Chaldeo posse perspici genituram, manifestum est ne hac quidem ratione assequi illum posse accuratum tempus. Et- nem si celebrata est tanta illum dexteritas in arte sua, et ne ipsi quidem assequuntur accuratum tempus, sicuti demonstravimus, qui tandem qui ru- dis est illius artis comprehendit enixionis tempus accurate, unde edoctus Chaldeus horoscopum recte constitutat? Unde ne ex contemplatione quidem horizontis ubique apparebit exoriens eadem stella, sed est ubi 60-61 pro horoscopo habebitur decli- natio, ab altera parte erit ubi successio, prouti loca in conspectum cadunt vel editoria, vel depressiora: quapropter etiam ab hac parte non accuratam esse apparebit prædictionem, cum multi per universum orbem terrarum eadem hora nascantur, alius autem aliter stellas observet. Yana autem etiam est quæ per clepsydras habetur comprehensio. Non enim pariter amphora fluet, cum erit plena quam cum erit seminantis, dum ipse polus ex illum doctrina uno impetu pari celeritate fertur. Sin tergiversati dicent non se accuratum tempus sumere, sed prouti accidit in aliqua latitudine, ferme ab ipsis coar- guentur apotelesmatis. Nam codem tempore qui editi sunt non eandem degerunt vitam, sed alii exempli gratia reges facti sunt, alii in vinculis con- sennerunt. Nemo certe Alexandro Macedoni exstitut compar, quanquam multi per orbem terrarum una eim illo erant nati, nemo Platoni philosopho; ut τέχνην. Εἰ δὲ ἐξ ἐπερωτήσεων φάσκον τις σποκεισθαι τοῦ πυνθανομένου τὴν γένεσιν ἦ περι 4 ὁ ἐπερωτάτω, μιχὴδε κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον δύνασθαι ἐφ' κινεῖσθαι ἐπὶ τὸ ἄχριθές. Εἰ γὰρ τοσάτη τις ἐπιμέλεια ἀπό- ρηται κατ' αὐτοῦς περὶ τὴν τέχνην καὶ μηδ' αὐτοὶ ἐκινοῦνται: ἐπὶ τὸ ἄχριθες, καθώς ἐπεδείξχεν, πῶς ὁ ἰδιώτης κατελήχθε τῆς ἀπότεξεως τὸν χρόνον ἀχριθῶς, ἵνα παρὰ τοῦτον μαθὼν ὁ Χαλδαῖος στασί τὸν ὡρασκόπον ἀληθῶς; Ἀλλ' ὑσδὲ κατὰ τὴν τοῦ 8 όριζοντος ὄψν ἀπάντη ὁ αὐτὸς φανήσεται [p. 40-42] ἀνίσχων ἀστὴρ, ἀλλ' ὅπου μὲν ὡροσκόπος νομισθή- σεται τὸ ἀπόκλιμα, ὅπου δὲ ὡροσκόπος ἡ ἐπαναφορὰ παρὰ τὴν τῶν τόπων ἐπιφάνειαν ὄντων ἤ ταπεινοστέ- ρων ὁ ἡψηλότερων, ὥστε καὶ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος οὐκ ἀχριθῆς φανήσεται ἡ πραγόρευσις, πολλῶν κατὰ πάντα τὸν κόσμον τῇ αὐτῇ ὥρᾳ γεννωμέναιν 9 ἀλλ' ὁλλως τὰ ἀστρὰ θεωροῦντος. Ματαια δὲ καὶ διὰ τῶν ὑ [βρ] ὥν νομιζομένη κατάληψις. Οὐ γὰρ μοῖς [δ] ἀμφορεύς 6 το...... θεὶς ῥύσει πληρώσων ἐς ἀπόκενος, αὐτοῦ τοῦ πόλου 7 κατὰ τὸν ἐκαίνων λόγον ἐνὶ ὀρμήματι ἰσοταχῶς φερομένου. Εἰ δὲ ἀναστρέ- ψαντες 8 λέγοιες μὴ τὸν ἄχριθη χρόνον λαμβάνειν 9, ἀλλ' ὡς ἐτυχεν ἐν πλάτει, σχεδὸν ὑπ' αὐτῶν ἐλεγχθῆ- σονται τῶν ἀποτελεσμάτων. Οἱ γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ γεννηθέντες οὐ τὸν αὐτὴν ἔζησαν βίον, ἀλλ' οἱ μὲν, λόγου χάριν, ἐδασίλευσαν, οἱ δὲ ἐν πέδαις κατ- εγήρασαν. Οὐδεὶς γοῦν Ἀλεξάνδρῳ τῷ Μεκεδώνι ποτεχθέντων αὐτῷ, σύθεις 10 Πλάτων τῷ φιλοσόφῳ. "Οστε τὸν ἐν πλάτει 11 τῆς γενέσεως χρόνον ὁ Χαλδαῖος VARIÆ LECTIONES. 90 τὸ add. M. ex Sexto. 91 γὰρ Sextus, δὲ C. 92 ἐν Sextus, ἀνευ C. 93 κατ' ἄχριστειν. Sextus, ἐπὶ δεῖν Sextus, ἀνευ C. 94 διελθεὶν Sextus. 95 ἀλλ' Sextus, οἱ C. 96 ἐστὶν ἡ σληνὴν Sextus, ἐπὶ σελήνη C. M. 97 φάναιν Sextus, σαίνεται C. M. 98 ἀναγκαῖον ο. Sextus. 99 ἀλλ' ἐν C. 100 φερομένης Sextus, φερόμενα C. 101 Sextus apertius: Πρὶν τηρητικῶς παραπλάσσομαι τῇ τοῦ γεννηθέντος ὥρᾳ τὰ κατ' οὐρανὸν βλεπόμενα § 70 p. 549. 102 ἤ περι C. flave gravius corrupta cum fere sententiam viilentur habuisse, quam in versione expressimus. Cf. Sext. § 87. 103 τοῦ ο. pr. C. 104 Rectius Sextus § 77, p. 350: Ὁ ἀμφορεύς οὐχ ὡσαύτως ρύφσεται πλήρης καθεστῶς, ὥσαυτως δὲ ἐμίκενος. 105 πόλων πολλὰ C. 106 ἀναστρέψαντες Sextus § 88, p. 352, διαστρέψαντες C. 107 λαμβάνεσθαι Sextus. 108 οὐδ' εἰς C. ὁδε ἐν Sextus. 109 Apertius Sextus § 89: Ἡστε ἐν τὸν ἐν πλάτει τῇ γενέσει, χρόνον ὁ Χαλδαῖος ἐπισκέπτεται, ὁ δυνηθήσεται παγιών λέγειν ἀτί ὁ κ. τ. λ. 110 5. In hunc modum absurda ostendetur Chaldeo- 4. ἕτως ἀσύστατος δευτέχνησται ἡ κατὰ Χαλδαίους

turnum tempus quam securis demissa est exauditur. Α ἐπὶ τὴν ἄχρώρειν. Τεχνήριον δὲ [τοῦ 90] ἐπὶ τῶν sonus ietus, quippe qui longiore intervallo penetret ad cum qui audit. Hanc ob rem igitur non licet ac- cume Chaldeais tempus exorientis signi et quod revera pro horoscopo habeatur assequi. Tametsi non solum majus temporis intervallum intercedit post partum, 'dum is, qui assidet parturienti, ferit disco, deinde, postquam feriit, audit qui sedet in cacumine: sed etiam dum circumspectat et cernit in quo signorum sit luna et reliquarum stellarum in quonam signo sit quæque, necessario consequit ut diversa existat stellarum dispositio, cum poli motus ineffabili celeritate feratur antequam eu- tiose observando accommodaverit ejus qui nascitur momento ea quæ in cœlo spectantur. 91 ἐπὶ τὴν ἄχρώρειν. Τεχνήριον δὲ [τοῦ 90] ἐπὶ τῶν πόρων δενδροτομούντων θεωρούμενον· μετὰ γὰρ 91 ἰκανὴ ὥραν τοῦ κατεσνεχθῆναι τὸν πλέκευν ἐξ ἄχούεται ἡ ὄψη τῆς πληγῆς, ὥσ ἀν ἐν 92 χρόνῳ πλείσιν ὁφάντοτα ἐπὶ τὴν ἄχονότα. Καὶ δὲ τοῦτον τοίνυν οὐκ ἐστὶν ἄχριθῶς τοῦς Χαλδαίοις τὸν χρόνον τοῦ ἀνίσχνοτος ζωδίου καὶ κατ' ἀλλ' θεσιν 93 ὡροσκοποῦντος λαμβάνειν. Καὶ μὴν οὐ μίνον ὁφάνει 94 πλείσιν διελθὼν 95 χρόνος μετὰ τὴν ἀπότεξην τοῦ παρεδρεύοντος τῇ ὥδιννήσῃ χρονούστον τῷ δισταω, εἶτα μετὰ τὸ χρούσαν τοῦτο ἐπὶ τὴν ἄχρωρειν, [ἀλλ' 96] καὶ περισκοποῦντος καὶ βιβέποντος ἐνίτι τῶν ὤζωδίων ἐστὶν ἡ σελήνη 97 καὶ τῶν λοιπῶν ἀστέρων ἐν τίνι ἔκαστος, ὁφάνει 98 ἀναγκαῖον 99 ἀλλοιότερον γενέσθαι: τὸ περὶ τοῦς ἀστέρας διάθεμα, τῆς τοῦ πόλου κτνήσεως ἀλέκτω 1 τάχει φερομένης 2, πρὶν τηρητικῶς 3 παραφυλάξασθαι: τὴν τοῦ γεννηθέντον ὥραν κατ' οὐρανὸν βλεπομένην. rum ars. Sin vero dixerit quispiam ex interroga- tionibus ejus qui sciseletur ex Chaldeo posse perspici genituram, manifestum est ne hac quidem ratione assequi illum posse accuratum tempus. Et- nem si celebrata est tanta illum dexteritas in arte sua, et ne ipsi quidem assequuntur accuratum tempus, sicuti demonstravimus, qui tandem qui ru- dis est illius artis comprehendit enixionis tempus accurate, unde edoctus Chaldeus horoscopum recte constitutat? Unde ne ex contemplatione quidem horizontis ubique apparebit exoriens eadem stella, sed est ubi 60-61 pro horoscopo habebitur decli- natio, ab altera parte erit ubi successio, prouti loca in conspectum cadunt vel editoria, vel depressiora: quapropter etiam ab hac parte non accuratam esse apparebit prædictionem, cum multi per universum orbem terrarum eadem hora nascantur, alius autem aliter stellas observet. Yana autem etiam est quæ per clepsydras habetur comprehensio. Non enim pariter amphora fluet, cum erit plena quam cum erit seminantis, dum ipse polus ex illum doctrina uno impetu pari celeritate fertur. Sin tergiversati dicent non se accuratum tempus sumere, sed prouti accidit in aliqua latitudine, ferme ab ipsis coar- guentur apotelesmatis. Nam codem tempore qui editi sunt non eandem degerunt vitam, sed alii exempli gratia reges facti sunt, alii in vinculis con- sennerunt. Nemo certe Alexandro Macedoni exstitut compar, quanquam multi per orbem terrarum una eim illo erant nati, nemo Platoni philosopho; ut τέχνην. Εἰ δὲ ἐξ ἐπερωτήσεων φάσκον τις σποκεισθαι τοῦ πυνθανομένου τὴν γένεσιν ἦ περι 4 ὁ ἐπερωτάτω, μιχὴδε κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον δύνασθαι ἐφ' κινεῖσθαι ἐπὶ τὸ ἄχριθές. Εἰ γὰρ τοσάτη τις ἐπιμέλεια ἀπό- ρηται κατ' αὐτοῦς περὶ τὴν τέχνην καὶ μηδ' αὐτοὶ ἐκινοῦνται: ἐπὶ τὸ ἄχριθες, καθώς ἐπεδείξχεν, πῶς ὁ ἰδιώτης κατελήχθε τῆς ἀπότεξεως τὸν χρόνον ἀχριθῶς, ἵνα παρὰ τοῦτον μαθὼν ὁ Χαλδαῖος στασί τὸν ὡρασκόπον ἀληθῶς; Ἀλλ' ὑσδὲ κατὰ τὴν τοῦ 8 όριζοντος ὄψν ἀπάντη ὁ αὐτὸς φανήσεται [p. 40-42] ἀνίσχων ἀστὴρ, ἀλλ' ὅπου μὲν ὡροσκόπος νομισθή- σεται τὸ ἀπόκλιμα, ὅπου δὲ ὡροσκόπος ἡ ἐπαναφορὰ παρὰ τὴν τῶν τόπων ἐπιφάνειαν ὄντων ἤ ταπεινοστέ- ρων ὁ ἡψηλότερων, ὥστε καὶ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος οὐκ ἀχριθῆς φανήσεται ἡ πραγόρευσις, πολλῶν κατὰ πάντα τὸν κόσμον τῇ αὐτῇ ὥρᾳ γεννωμέναιν 9 ἀλλ' ὁλλως τὰ ἀστρὰ θεωροῦντος. Ματαια δὲ καὶ διὰ τῶν ὑ [βρ] ὥν νομιζομένη κατάληψις. Οὐ γὰρ μοῖς [δ] ἀμφορεύς 6 το...... θεὶς ῥύσει πληρώσων ἐς ἀπόκενος, αὐτοῦ τοῦ πόλου 7 κατὰ τὸν ἐκαίνων λόγον ἐνὶ ὀρμήματι ἰσοταχῶς φερομένου. Εἰ δὲ ἀναστρέ- ψαντες 8 λέγοιες μὴ τὸν ἄχριθη χρόνον λαμβάνειν 9, ἀλλ' ὡς ἐτυχεν ἐν πλάτει, σχεδὸν ὑπ' αὐτῶν ἐλεγχθῆ- σονται τῶν ἀποτελεσμάτων. Οἱ γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ γεννηθέντες οὐ τὸν αὐτὴν ἔζησαν βίον, ἀλλ' οἱ μὲν, λόγου χάριν, ἐδασίλευσαν, οἱ δὲ ἐν πέδαις κατ- εγήρασαν. Οὐδεὶς γοῦν Ἀλεξάνδρῳ τῷ Μεκεδώνι ποτεχθέντων αὐτῷ, σύθεις 10 Πλάτων τῷ φιλοσόφῳ. "Οστε τὸν ἐν πλάτει 11 τῆς γενέσεως χρόνον ὁ Χαλδαῖος VARIÆ LECTIONES. 90 τὸ add. M. ex Sexto. 91 γὰρ Sextus, δὲ C. 92 ἐν Sextus, ἀνευ C. 93 κατ' ἄχριστειν. Sextus, ἐπὶ δεῖν Sextus, ἀνευ C. 94 διελθεὶν Sextus. 95 ἀλλ' Sextus, οἱ C. 96 ἐστὶν ἡ σληνὴν Sextus, ἐπὶ σελήνη C. M. 97 φάναιν Sextus, σαίνεται C. M. 98 ἀναγκαῖον ο. Sextus. 99 ἀλλ' ἐν C. 100 φερομένης Sextus, φερόμενα C. 101 Sextus apertius: Πρὶν τηρητικῶς παραπλάσσομαι τῇ τοῦ γεννηθέντος ὥρᾳ τὰ κατ' οὐρανὸν βλεπόμενα § 70 p. 549. 102 ἤ περι C. flave gravius corrupta cum fere sententiam viilentur habuisse, quam in versione expressimus. Cf. Sext. § 87. 103 τοῦ ο. pr. C. 104 Rectius Sextus § 77, p. 350: Ὁ ἀμφορεύς οὐχ ὡσαύτως ρύφσεται πλήρης καθεστῶς, ὥσαυτως δὲ ἐμίκενος. 105 πόλων πολλὰ C. 106 ἀναστρέψαντες Sextus § 88, p. 352, διαστρέψαντες C. 107 λαμβάνεσθαι Sextus. 108 οὐδ' εἰς C. ὁδε ἐν Sextus. 109 Apertius Sextus § 89: Ἡστε ἐν τὸν ἐν πλάτει τῇ γενέσει, χρόνον ὁ Χαλδαῖος ἐπισκέπτεται, ὁ δυνηθήσεται παγιών λέγειν ἀτί ὁ κ. τ. λ. 110 5. In hunc modum absurda ostendetur Chaldeo- 4. ἕτως ἀσύστατος δευτέχνησται ἡ κατὰ Χαλδαίους

turnum tempus quam securis demissa est exauditur. Α ἐπὶ τὴν ἄχρώρειν. Τεχνήριον δὲ [τοῦ 90] ἐπὶ τῶν sonus ietus, quippe qui longiore intervallo penetret ad cum qui audit. Hanc ob rem igitur non licet ac- cume Chaldeais tempus exorientis signi et quod revera pro horoscopo habeatur assequi. Tametsi non solum majus temporis intervallum intercedit post partum, 'dum is, qui assidet parturienti, ferit disco, deinde, postquam feriit, audit qui sedet in cacumine: sed etiam dum circumspectat et cernit in quo signorum sit luna et reliquarum stellarum in quonam signo sit quæque, necessario consequit ut diversa existat stellarum dispositio, cum poli motus ineffabili celeritate feratur antequam eu- tiose observando accommodaverit ejus qui nascitur momento ea quæ in cœlo spectantur. 91 ἐπὶ τὴν ἄχρώρειν. Τεχνήριον δὲ [τοῦ 90] ἐπὶ τῶν πόρων δενδροτομούντων θεωρούμενον· μετὰ γὰρ 91 ἰκανὴ ὥραν τοῦ κατεσνεχθῆναι τὸν πλέκευν ἐξ ἄχούεται ἡ ὄψη τῆς πληγῆς, ὥσ ἀν ἐν 92 χρόνῳ πλείσιν ὁφάντοτα ἐπὶ τὴν ἄχονότα. Καὶ δὲ τοῦτον τοίνυν οὐκ ἐστὶν ἄχριθῶς τοῦς Χαλδαίοις τὸν χρόνον τοῦ ἀνίσχνοτος ζωδίου καὶ κατ' ἀλλ' θεσιν 93 ὡροσκοποῦντος λαμβάνειν. Καὶ μὴν οὐ μίνον ὁφάνει 94 πλείσιν διελθὼν 95 χρόνος μετὰ τὴν ἀπότεξην τοῦ παρεδρεύοντος τῇ ὥδιννήσῃ χρονούστον τῷ δισταω, εἶτα μετὰ τὸ χρούσαν τοῦτο ἐπὶ τὴν ἄχρωρειν, [ἀλλ' 96] καὶ περισκοποῦντος καὶ βιβέποντος ἐνίτι τῶν ὤζωδίων ἐστὶν ἡ σελήνη 97 καὶ τῶν λοιπῶν ἀστέρων ἐν τίνι ἔκαστος, ὁφάνει 98 ἀναγκαῖον 99 ἀλλοιότερον γενέσθαι: τὸ περὶ τοῦς ἀστέρας διάθεμα, τῆς τοῦ πόλου κτνήσεως ἀλέκτω 1 τάχει φερομένης 2, πρὶν τηρητικῶς 3 παραφυλάξασθαι: τὴν τοῦ γεννηθέντον ὥραν κατ' οὐρανὸν βλεπομένην. rum ars. Sin vero dixerit quispiam ex interroga- tionibus ejus qui sciseletur ex Chaldeo posse perspici genituram, manifestum est ne hac quidem ratione assequi illum posse accuratum tempus. Et- nem si celebrata est tanta illum dexteritas in arte sua, et ne ipsi quidem assequuntur accuratum tempus, sicuti demonstravimus, qui tandem qui ru- dis est illius artis comprehendit enixionis tempus accurate, unde edoctus Chaldeus horoscopum recte constitutat? Unde ne ex contemplatione quidem horizontis ubique apparebit exoriens eadem stella, sed est ubi 60-61 pro horoscopo habebitur decli- natio, ab altera parte erit ubi successio, prouti loca in conspectum cadunt vel editoria, vel depressiora: quapropter etiam ab hac parte non accuratam esse apparebit prædictionem, cum multi per universum orbem terrarum eadem hora nascantur, alius autem aliter stellas observet. Yana autem etiam est quæ per clepsydras habetur comprehensio. Non enim pariter amphora fluet, cum erit plena quam cum erit seminantis, dum ipse polus ex illum doctrina uno impetu pari celeritate fertur. Sin tergiversati dicent non se accuratum tempus sumere, sed prouti accidit in aliqua latitudine, ferme ab ipsis coar- guentur apotelesmatis. Nam codem tempore qui editi sunt non eandem degerunt vitam, sed alii exempli gratia reges facti sunt, alii in vinculis con- sennerunt. Nemo certe Alexandro Macedoni exstitut compar, quanquam multi per orbem terrarum una eim illo erant nati, nemo Platoni philosopho; ut τέχνην. Εἰ δὲ ἐξ ἐπερωτήσεων φάσκον τις σποκεισθαι τοῦ πυνθανομένου τὴν γένεσιν ἦ περι 4 ὁ ἐπερωτάτω, μιχὴδε κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον δύνασθαι ἐφ' κινεῖσθαι ἐπὶ τὸ ἄχριθές. Εἰ γὰρ τοσάτη τις ἐπιμέλεια ἀπό- ρηται κατ' αὐτοῦς περὶ τὴν τέχνην καὶ μηδ' αὐτοὶ ἐκινοῦνται: ἐπὶ τὸ ἄχριθες, καθώς ἐπεδείξχεν, πῶς ὁ ἰδιώτης κατελήχθε τῆς ἀπότεξεως τὸν χρόνον ἀχριθῶς, ἵνα παρὰ τοῦτον μαθὼν ὁ Χαλδαῖος στασί τὸν ὡρασκόπον ἀληθῶς; Ἀλλ' ὑσδὲ κατὰ τὴν τοῦ 8 όριζοντος ὄψν ἀπάντη ὁ αὐτὸς φανήσεται [p. 40-42] ἀνίσχων ἀστὴρ, ἀλλ' ὅπου μὲν ὡροσκόπος νομισθή- σεται τὸ ἀπόκλιμα, ὅπου δὲ ὡροσκόπος ἡ ἐπαναφορὰ παρὰ τὴν τῶν τόπων ἐπιφάνειαν ὄντων ἤ ταπεινοστέ- ρων ὁ ἡψηλότερων, ὥστε καὶ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος οὐκ ἀχριθῆς φανήσεται ἡ πραγόρευσις, πολλῶν κατὰ πάντα τὸν κόσμον τῇ αὐτῇ ὥρᾳ γεννωμέναιν 9 ἀλλ' ὁλλως τὰ ἀστρὰ θεωροῦντος. Ματαια δὲ καὶ διὰ τῶν ὑ [βρ] ὥν νομιζομένη κατάληψις. Οὐ γὰρ μοῖς [δ] ἀμφορεύς 6 το...... θεὶς ῥύσει πληρώσων ἐς ἀπόκενος, αὐτοῦ τοῦ πόλου 7 κατὰ τὸν ἐκαίνων λόγον ἐνὶ ὀρμήματι ἰσοταχῶς φερομένου. Εἰ δὲ ἀναστρέ- ψαντες 8 λέγοιες μὴ τὸν ἄχριθη χρόνον λαμβάνειν 9, ἀλλ' ὡς ἐτυχεν ἐν πλάτει, σχεδὸν ὑπ' αὐτῶν ἐλεγχθῆ- σονται τῶν ἀποτελεσμάτων. Οἱ γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ γεννηθέντες οὐ τὸν αὐτὴν ἔζησαν βίον, ἀλλ' οἱ μὲν, λόγου χάριν, ἐδασίλευσαν, οἱ δὲ ἐν πέδαις κατ- εγήρασαν. Οὐδεὶς γοῦν Ἀλεξάνδρῳ τῷ Μεκεδώνι ποτεχθέντων αὐτῷ, σύθεις 10 Πλάτων τῷ φιλοσόφῳ. "Οστε τὸν ἐν πλάτει 11 τῆς γενέσεως χρόνον ὁ Χαλδαῖος VARIÆ LECTIONES. 90 τὸ add. M. ex Sexto. 91 γὰρ Sextus, δὲ C. 92 ἐν Sextus, ἀνευ C. 93 κατ' ἄχριστειν. Sextus, ἐπὶ δεῖν Sextus, ἀνευ C. 94 διελθεὶν Sextus. 95 ἀλλ' Sextus, οἱ C. 96 ἐστὶν ἡ σληνὴν Sextus, ἐπὶ σελήνη C. M. 97 φάναιν Sextus, σαίνεται C. M. 98 ἀναγκαῖον ο. Sextus. 99 ἀλλ' ἐν C. 100 φερομένης Sextus, φερόμενα C. 101 Sextus apertius: Πρὶν τηρητικῶς παραπλάσσομαι τῇ τοῦ γεννηθέντος ὥρᾳ τὰ κατ' οὐρανὸν βλεπόμενα § 70 p. 549. 102 ἤ περι C. flave gravius corrupta cum fere sententiam viilentur habuisse, quam in versione expressimus. Cf. Sext. § 87. 103 τοῦ ο. pr. C. 104 Rectius Sextus § 77, p. 350: Ὁ ἀμφορεύς οὐχ ὡσαύτως ρύφσεται πλήρης καθεστῶς, ὥσαυτως δὲ ἐμίκενος. 105 πόλων πολλὰ C. 106 ἀναστρέψαντες Sextus § 88, p. 352, διαστρέψαντες C. 107 λαμβάνεσθαι Sextus. 108 οὐδ' εἰς C. ὁδε ἐν Sextus. 109 Apertius Sextus § 89: Ἡστε ἐν τὸν ἐν πλάτει τῇ γενέσει, χρόνον ὁ Χαλδαῖος ἐπισκέπτεται, ὁ δυνηθήσεται παγιών λέγειν ἀτί ὁ κ. τ. λ. 110 5. In hunc modum absurda ostendetur Chaldeo- 4. ἕτως ἀσύστατος δευτέχνησται ἡ κατὰ Χαλδαίους

θαλάσσης ἐν ὀστρακίνῳ στάμνῳ μετὰ γλυκέος ἡψημένος, ᾧ ζέσαντι λύχνον ἐὰν προσάγῃς καιόμενον, ἁρπάσαν τὸ πῦρ ἐξάπτεται, καὶ καταχυθὲν τῆς κεφαλῆς οὐ καίει τὸ σύνολον. εἰ δὲ καὶ μάννην ἐπιπάσσεις ζέοντι, πολλῷ μᾶλλον ἐξάπτεται. βέλτιον δὲ δρᾷ, εἰ καὶ Μου τι προσλάβοι. Βροντὴ γίνεται τρόποις πλείοσι· λίθοι τε γὰρ πλείονες καὶ μείζονες κατὰ κρημνῶν φερόμενοι διὰ σανίδων ἐπικαταπίπτυσι χαλκοῖς ἐλάσμασι καὶ βροντῇ παραπλήσιον τελοῦσι ψόφον. καὶ σανίδα δὲ λεπτήν, ᾗπερ οἱ γναφεῖς τὴν ἐσθῆτα πιέζουσι, σχοινίῳ λεπτῷ περιειλήσαντες, εἶτα ῥοίζῳ τὴν σχοῖνον ἐπισπώμενοι ῥομβοῦσι τὴν σανίδα, ἡ δὲ δονουμένη ἦχον βροντῆς ἀπεργάζεται. ταῦτα μὲν οὕτως παίζεται. ἕτερα δὲ ἃ καὶ [οἱ] αὐτὰ οἱ παιζόμενοι ὡς μεγάλα Μήσομαι. πίσσης λέβητα μεστὸν ἐπ’ ἀνθράκων καιομένων τιθέντες, ἐπὰν βράσῃ, καθιέντες τὰς χεῖρας οὐ καίονται· ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἀνθράκων πυρὸς περιπατοῦντες γυμνοῖς ποσὶν οὐ καίονται· ἀλλὰ καὶ πυραμίδα λιθίνην θεὶς ἐπὶ πυρὰν καίεσθαι ποιεῖ· ἔκ τε τοῦ στόματος πολὺν καπνὸν προφέρει καὶ πυρώδη· εἶτα καὶ σινδόνα ἐπιθεὶς ἐπὶ λεκάνῃ ὕδατος, πολλοὺς ἐπιμβαλὼν ἄνθρακας καιομένους ἄκαυστον φυλάττει τὴν σινδόνα.

θαλάσσης ἐν ὀστρακίνῳ στάμνῳ μετὰ γλυκέος ἡψημένος, ᾧ ζέσαντι λύχνον ἐὰν προσάγῃς καιόμενον, ἁρπάσαν τὸ πῦρ ἐξάπτεται, καὶ καταχυθὲν τῆς κεφαλῆς οὐ καίει τὸ σύνολον. εἰ δὲ καὶ μάννην ἐπιπάσσεις ζέοντι, πολλῷ μᾶλλον ἐξάπτεται. βέλτιον δὲ δρᾷ, εἰ καὶ Μου τι προσλάβοι. Βροντὴ γίνεται τρόποις πλείοσι· λίθοι τε γὰρ πλείονες καὶ μείζονες κατὰ κρημνῶν φερόμενοι διὰ σανίδων ἐπικαταπίπτυσι χαλκοῖς ἐλάσμασι καὶ βροντῇ παραπλήσιον τελοῦσι ψόφον. καὶ σανίδα δὲ λεπτήν, ᾗπερ οἱ γναφεῖς τὴν ἐσθῆτα πιέζουσι, σχοινίῳ λεπτῷ περιειλήσαντες, εἶτα ῥοίζῳ τὴν σχοῖνον ἐπισπώμενοι ῥομβοῦσι τὴν σανίδα, ἡ δὲ δονουμένη ἦχον βροντῆς ἀπεργάζεται. ταῦτα μὲν οὕτως παίζεται. ἕτερα δὲ ἃ καὶ [οἱ] αὐτὰ οἱ παιζόμενοι ὡς μεγάλα Μήσομαι. πίσσης λέβητα μεστὸν ἐπ’ ἀνθράκων καιομένων τιθέντες, ἐπὰν βράσῃ, καθιέντες τὰς χεῖρας οὐ καίονται· ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἀνθράκων πυρὸς περιπατοῦντες γυμνοῖς ποσὶν οὐ καίονται· ἀλλὰ καὶ πυραμίδα λιθίνην θεὶς ἐπὶ πυρὰν καίεσθαι ποιεῖ· ἔκ τε τοῦ στόματος πολὺν καπνὸν προφέρει καὶ πυρώδη· εἶτα καὶ σινδόνα ἐπιθεὶς ἐπὶ λεκάνῃ ὕδατος, πολλοὺς ἐπιμβαλὼν ἄνθρακας καιομένους ἄκαυστον φυλάττει τὴν σινδόνα.

θαλάσσης ἐν ὀστρακίνῳ στάμνῳ μετὰ γλυκέος ἡψημένος, ᾧ ζέσαντι λύχνον ἐὰν προσάγῃς καιόμενον, ἁρπάσαν τὸ πῦρ ἐξάπτεται, καὶ καταχυθὲν τῆς κεφαλῆς οὐ καίει τὸ σύνολον. εἰ δὲ καὶ μάννην ἐπιπάσσεις ζέοντι, πολλῷ μᾶλλον ἐξάπτεται. βέλτιον δὲ δρᾷ, εἰ καὶ Μου τι προσλάβοι. Βροντὴ γίνεται τρόποις πλείοσι· λίθοι τε γὰρ πλείονες καὶ μείζονες κατὰ κρημνῶν φερόμενοι διὰ σανίδων ἐπικαταπίπτυσι χαλκοῖς ἐλάσμασι καὶ βροντῇ παραπλήσιον τελοῦσι ψόφον. καὶ σανίδα δὲ λεπτήν, ᾗπερ οἱ γναφεῖς τὴν ἐσθῆτα πιέζουσι, σχοινίῳ λεπτῷ περιειλήσαντες, εἶτα ῥοίζῳ τὴν σχοῖνον ἐπισπώμενοι ῥομβοῦσι τὴν σανίδα, ἡ δὲ δονουμένη ἦχον βροντῆς ἀπεργάζεται. ταῦτα μὲν οὕτως παίζεται. ἕτερα δὲ ἃ καὶ [οἱ] αὐτὰ οἱ παιζόμενοι ὡς μεγάλα Μήσομαι. πίσσης λέβητα μεστὸν ἐπ’ ἀνθράκων καιομένων τιθέντες, ἐπὰν βράσῃ, καθιέντες τὰς χεῖρας οὐ καίονται· ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἀνθράκων πυρὸς περιπατοῦντες γυμνοῖς ποσὶν οὐ καίονται· ἀλλὰ καὶ πυραμίδα λιθίνην θεὶς ἐπὶ πυρὰν καίεσθαι ποιεῖ· ἔκ τε τοῦ στόματος πολὺν καπνὸν προφέρει καὶ πυρώδη· εἶτα καὶ σινδόνα ἐπιθεὶς ἐπὶ λεκάνῃ ὕδατος, πολλοὺς ἐπιμβαλὼν ἄνθρακας καιομένους ἄκαυστον φυλάττει τὴν σινδόνα.

θαλάσσης ἐν ὀστρακίνῳ στάμνῳ μετὰ γλυκέος ἡψημένος, ᾧ ζέσαντι λύχνον ἐὰν προσάγῃς καιόμενον, ἁρπάσαν τὸ πῦρ ἐξάπτεται, καὶ καταχυθὲν τῆς κεφαλῆς οὐ καίει τὸ σύνολον. εἰ δὲ καὶ μάννην ἐπιπάσσεις ζέοντι, πολλῷ μᾶλλον ἐξάπτεται. βέλτιον δὲ δρᾷ, εἰ καὶ Μου τι προσλάβοι. Βροντὴ γίνεται τρόποις πλείοσι· λίθοι τε γὰρ πλείονες καὶ μείζονες κατὰ κρημνῶν φερόμενοι διὰ σανίδων ἐπικαταπίπτυσι χαλκοῖς ἐλάσμασι καὶ βροντῇ παραπλήσιον τελοῦσι ψόφον. καὶ σανίδα δὲ λεπτήν, ᾗπερ οἱ γναφεῖς τὴν ἐσθῆτα πιέζουσι, σχοινίῳ λεπτῷ περιειλήσαντες, εἶτα ῥοίζῳ τὴν σχοῖνον ἐπισπώμενοι ῥομβοῦσι τὴν σανίδα, ἡ δὲ δονουμένη ἦχον βροντῆς ἀπεργάζεται. ταῦτα μὲν οὕτως παίζεται. ἕτερα δὲ ἃ καὶ [οἱ] αὐτὰ οἱ παιζόμενοι ὡς μεγάλα Μήσομαι. πίσσης λέβητα μεστὸν ἐπ’ ἀνθράκων καιομένων τιθέντες, ἐπὰν βράσῃ, καθιέντες τὰς χεῖρας οὐ καίονται· ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἀνθράκων πυρὸς περιπατοῦντες γυμνοῖς ποσὶν οὐ καίονται· ἀλλὰ καὶ πυραμίδα λιθίνην θεὶς ἐπὶ πυρὰν καίεσθαι ποιεῖ· ἔκ τε τοῦ στόματος πολὺν καπνὸν προφέρει καὶ πυρώδη· εἶτα καὶ σινδόνα ἐπιθεὶς ἐπὶ λεκάνῃ ὕδατος, πολλοὺς ἐπιμβαλὼν ἄνθρακας καιομένους ἄκαυστον φυλάττει τὴν σινδόνα.

θαλάσσης ἐν ὀστρακίνῳ στάμνῳ μετὰ γλυκέος ἡψημένος, ᾧ ζέσαντι λύχνον ἐὰν προσάγῃς καιόμενον, ἁρπάσαν τὸ πῦρ ἐξάπτεται, καὶ καταχυθὲν τῆς κεφαλῆς οὐ καίει τὸ σύνολον. εἰ δὲ καὶ μάννην ἐπιπάσσεις ζέοντι, πολλῷ μᾶλλον ἐξάπτεται. βέλτιον δὲ δρᾷ, εἰ καὶ Μου τι προσλάβοι. Βροντὴ γίνεται τρόποις πλείοσι· λίθοι τε γὰρ πλείονες καὶ μείζονες κατὰ κρημνῶν φερόμενοι διὰ σανίδων ἐπικαταπίπτυσι χαλκοῖς ἐλάσμασι καὶ βροντῇ παραπλήσιον τελοῦσι ψόφον. καὶ σανίδα δὲ λεπτήν, ᾗπερ οἱ γναφεῖς τὴν ἐσθῆτα πιέζουσι, σχοινίῳ λεπτῷ περιειλήσαντες, εἶτα ῥοίζῳ τὴν σχοῖνον ἐπισπώμενοι ῥομβοῦσι τὴν σανίδα, ἡ δὲ δονουμένη ἦχον βροντῆς ἀπεργάζεται. ταῦτα μὲν οὕτως παίζεται. ἕτερα δὲ ἃ καὶ [οἱ] αὐτὰ οἱ παιζόμενοι ὡς μεγάλα Μήσομαι. πίσσης λέβητα μεστὸν ἐπ’ ἀνθράκων καιομένων τιθέντες, ἐπὰν βράσῃ, καθιέντες τὰς χεῖρας οὐ καίονται· ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἀνθράκων πυρὸς περιπατοῦντες γυμνοῖς ποσὶν οὐ καίονται· ἀλλὰ καὶ πυραμίδα λιθίνην θεὶς ἐπὶ πυρὰν καίεσθαι ποιεῖ· ἔκ τε τοῦ στόματος πολὺν καπνὸν προφέρει καὶ πυρώδη· εἶτα καὶ σινδόνα ἐπιθεὶς ἐπὶ λεκάνῃ ὕδατος, πολλοὺς ἐπιμβαλὼν ἄνθρακας καιομένους ἄκαυστον φυλάττει τὴν σινδόνα.

θαλάσσης ἐν ὀστρακίνῳ στάμνῳ μετὰ γλυκέος ἡψημένος, ᾧ ζέσαντι λύχνον ἐὰν προσάγῃς καιόμενον, ἁρπάσαν τὸ πῦρ ἐξάπτεται, καὶ καταχυθὲν τῆς κεφαλῆς οὐ καίει τὸ σύνολον. εἰ δὲ καὶ μάννην ἐπιπάσσεις ζέοντι, πολλῷ μᾶλλον ἐξάπτεται. βέλτιον δὲ δρᾷ, εἰ καὶ Μου τι προσλάβοι. Βροντὴ γίνεται τρόποις πλείοσι· λίθοι τε γὰρ πλείονες καὶ μείζονες κατὰ κρημνῶν φερόμενοι διὰ σανίδων ἐπικαταπίπτυσι χαλκοῖς ἐλάσμασι καὶ βροντῇ παραπλήσιον τελοῦσι ψόφον. καὶ σανίδα δὲ λεπτήν, ᾗπερ οἱ γναφεῖς τὴν ἐσθῆτα πιέζουσι, σχοινίῳ λεπτῷ περιειλήσαντες, εἶτα ῥοίζῳ τὴν σχοῖνον ἐπισπώμενοι ῥομβοῦσι τὴν σανίδα, ἡ δὲ δονουμένη ἦχον βροντῆς ἀπεργάζεται. ταῦτα μὲν οὕτως παίζεται. ἕτερα δὲ ἃ καὶ [οἱ] αὐτὰ οἱ παιζόμενοι ὡς μεγάλα Μήσομαι. πίσσης λέβητα μεστὸν ἐπ’ ἀνθράκων καιομένων τιθέντες, ἐπὰν βράσῃ, καθιέντες τὰς χεῖρας οὐ καίονται· ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἀνθράκων πυρὸς περιπατοῦντες γυμνοῖς ποσὶν οὐ καίονται· ἀλλὰ καὶ πυραμίδα λιθίνην θεὶς ἐπὶ πυρὰν καίεσθαι ποιεῖ· ἔκ τε τοῦ στόματος πολὺν καπνὸν προφέρει καὶ πυρώδη· εἶτα καὶ σινδόνα ἐπιθεὶς ἐπὶ λεκάνῃ ὕδατος, πολλοὺς ἐπιμβαλὼν ἄνθρακας καιομένους ἄκαυστον φυλάττει τὴν σινδόνα.

θαλάσσης ἐν ὀστρακίνῳ στάμνῳ μετὰ γλυκέος ἡψημένος, ᾧ ζέσαντι λύχνον ἐὰν προσάγῃς καιόμενον, ἁρπάσαν τὸ πῦρ ἐξάπτεται, καὶ καταχυθὲν τῆς κεφαλῆς οὐ καίει τὸ σύνολον. εἰ δὲ καὶ μάννην ἐπιπάσσεις ζέοντι, πολλῷ μᾶλλον ἐξάπτεται. βέλτιον δὲ δρᾷ, εἰ καὶ Μου τι προσλάβοι. Βροντὴ γίνεται τρόποις πλείοσι· λίθοι τε γὰρ πλείονες καὶ μείζονες κατὰ κρημνῶν φερόμενοι διὰ σανίδων ἐπικαταπίπτυσι χαλκοῖς ἐλάσμασι καὶ βροντῇ παραπλήσιον τελοῦσι ψόφον. καὶ σανίδα δὲ λεπτήν, ᾗπερ οἱ γναφεῖς τὴν ἐσθῆτα πιέζουσι, σχοινίῳ λεπτῷ περιειλήσαντες, εἶτα ῥοίζῳ τὴν σχοῖνον ἐπισπώμενοι ῥομβοῦσι τὴν σανίδα, ἡ δὲ δονουμένη ἦχον βροντῆς ἀπεργάζεται. ταῦτα μὲν οὕτως παίζεται. ἕτερα δὲ ἃ καὶ [οἱ] αὐτὰ οἱ παιζόμενοι ὡς μεγάλα Μήσομαι. πίσσης λέβητα μεστὸν ἐπ’ ἀνθράκων καιομένων τιθέντες, ἐπὰν βράσῃ, καθιέντες τὰς χεῖρας οὐ καίονται· ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἀνθράκων πυρὸς περιπατοῦντες γυμνοῖς ποσὶν οὐ καίονται· ἀλλὰ καὶ πυραμίδα λιθίνην θεὶς ἐπὶ πυρὰν καίεσθαι ποιεῖ· ἔκ τε τοῦ στόματος πολὺν καπνὸν προφέρει καὶ πυρώδη· εἶτα καὶ σινδόνα ἐπιθεὶς ἐπὶ λεκάνῃ ὕδατος, πολλοὺς ἐπιμβαλὼν ἄνθρακας καιομένους ἄκαυστον φυλάττει τὴν σινδόνα.

θαλάσσης ἐν ὀστρακίνῳ στάμνῳ μετὰ γλυκέος ἡψημένος, ᾧ ζέσαντι λύχνον ἐὰν προσάγῃς καιόμενον, ἁρπάσαν τὸ πῦρ ἐξάπτεται, καὶ καταχυθὲν τῆς κεφαλῆς οὐ καίει τὸ σύνολον. εἰ δὲ καὶ μάννην ἐπιπάσσεις ζέοντι, πολλῷ μᾶλλον ἐξάπτεται. βέλτιον δὲ δρᾷ, εἰ καὶ Μου τι προσλάβοι. Βροντὴ γίνεται τρόποις πλείοσι· λίθοι τε γὰρ πλείονες καὶ μείζονες κατὰ κρημνῶν φερόμενοι διὰ σανίδων ἐπικαταπίπτυσι χαλκοῖς ἐλάσμασι καὶ βροντῇ παραπλήσιον τελοῦσι ψόφον. καὶ σανίδα δὲ λεπτήν, ᾗπερ οἱ γναφεῖς τὴν ἐσθῆτα πιέζουσι, σχοινίῳ λεπτῷ περιειλήσαντες, εἶτα ῥοίζῳ τὴν σχοῖνον ἐπισπώμενοι ῥομβοῦσι τὴν σανίδα, ἡ δὲ δονουμένη ἦχον βροντῆς ἀπεργάζεται. ταῦτα μὲν οὕτως παίζεται. ἕτερα δὲ ἃ καὶ [οἱ] αὐτὰ οἱ παιζόμενοι ὡς μεγάλα Μήσομαι. πίσσης λέβητα μεστὸν ἐπ’ ἀνθράκων καιομένων τιθέντες, ἐπὰν βράσῃ, καθιέντες τὰς χεῖρας οὐ καίονται· ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἀνθράκων πυρὸς περιπατοῦντες γυμνοῖς ποσὶν οὐ καίονται· ἀλλὰ καὶ πυραμίδα λιθίνην θεὶς ἐπὶ πυρὰν καίεσθαι ποιεῖ· ἔκ τε τοῦ στόματος πολὺν καπνὸν προφέρει καὶ πυρώδη· εἶτα καὶ σινδόνα ἐπιθεὶς ἐπὶ λεκάνῃ ὕδατος, πολλοὺς ἐπιμβαλὼν ἄνθρακας καιομένους ἄκαυστον φυλάττει τὴν σινδόνα.

τῷ γὰρ λέβητι τῆς πίσσης ὡς ἐμβράσσοντι καθίησι τὰς χεῖρας· ὄζος <δὲ> καὶ νίτρον ἐμβαλὼν καὶ πίσσαν ὑγρὰν ὑποκαίει τὸν τὸ δὲ ὄζος ἅμα τῷ νίτρῳ μιγὲν ἀντιλαμβανόμενον θέρμης μικρᾶς κινεῖ τὴν πίσσαν ὡς μέχρι τῆς ἐπιφανείας κινεῖν πομφόλυγας καὶ φαντασίαν μόνην παρέχειν ζέοντος· φθάνει δὲ καὶ τὰς χεῖρας πολλάκις ἅλμῃ νιψάμενος, δι᾿ ὃ οὐ πάνυ τι καίει, κἂν ἀληθῶς ζέῃ· εἰ δὲ μυρσίνῃ καὶ νίτρῳ καὶ σμύρνῃ μετ’ ὄξους μίξας ἐπιχρίσας ἀπονίψει τὰς χεῖρας ἅλμῃ πλειστάκις, οὐ καίεται· τοὺς δὲ πόδας οὐ καίεται ἰχθυοκόλλᾳ καὶ σαλαμάνδρᾳ χρισάμενος. τοῦ δὲ τὴν πυραμίδα καίεσθαι δᾳδίου δίκην, οὖσαν λίθον, αὕτη αἰτία· γῆ μέν ἐστι Κρητικὴ τὸ μὲν σχῆμα πεπλασμένη πυραμίς, τὸ δὲ χρῶμα ὡς λίθος γαλακτικός, κατασκευάζεται δὲ τοῦτον τὸν τρόπον· βρέξας ἐλαίῳ πλείονι τὴν βῶλον, θεὶς ἐπ’ ἀνθράκων, ὀπτήσας καὶ πάλιν βρέξας καὶ καύσας δεύτερον καὶ τρίτον καὶ πολλάκις καίεσθαι δύνασθαι παρασκευάζει, κἂν ὕδατι βραχῇ· ἔχει γὰρ ἐν ἑαυτῷ πολὺ τὸ ἔλαιον· ἀνάπτεται δὲ δι᾿ αὐτοῦ τοῦ μάγου σπένδοντος ἡ πυρὰ τίτανον ὑποκαιομένην ἔχουσα ἀντὶ σποδιᾶς καὶ λιβανωτὸν λεπτὸν καὶ πολύν. καὶ δᾳδίων κεχρισμένων αὐτορρύτων κηκίδων τε κενῶν ἔνδον πῦρ ἐχουσῶν καπνὸν [δὲ] ἐκ τοῦ στόματος ἀνίει ἐγχρονίσας καὶ πῦρ κηκῖδι ἐμβαλὼν καὶ τῷ στυπείῳ συμπεριβαλὼν καὶ φυσῶν ἐν τῷ στόματι. τό γε μὴν περικείμενον τῇ λεκάνῃ σινδόνιον, ἐφ’ ὃ τίθησι τοὺς ἄνθρακας, διὰ τὴν ὑποκειμένην ἅλμην οὐκ ἐκαίετο. καὶ αὐτὸ δὲ ἦν ἅλμῃ προβεβρεγμένον, εἶτα κεχρισμένον ᾠοῦ τὸ λευκὸν μεθ’ ὑγρᾶς στυπτηρίας. εἰ δὲ καὶ χυλὸν ἀειζώου τις τούτοις μετ᾿ ὄζους ἐπιμίξειεν καὶ πρὸ πολλοῦ σφόδρα καταχρίσαι χρόνου, βαφὲν τῷ φαρμάκῳ μένει παντελῶς ἄκαυστον.

τῷ γὰρ λέβητι τῆς πίσσης ὡς ἐμβράσσοντι καθίησι τὰς χεῖρας· ὄζος <δὲ> καὶ νίτρον ἐμβαλὼν καὶ πίσσαν ὑγρὰν ὑποκαίει τὸν τὸ δὲ ὄζος ἅμα τῷ νίτρῳ μιγὲν ἀντιλαμβανόμενον θέρμης μικρᾶς κινεῖ τὴν πίσσαν ὡς μέχρι τῆς ἐπιφανείας κινεῖν πομφόλυγας καὶ φαντασίαν μόνην παρέχειν ζέοντος· φθάνει δὲ καὶ τὰς χεῖρας πολλάκις ἅλμῃ νιψάμενος, δι᾿ ὃ οὐ πάνυ τι καίει, κἂν ἀληθῶς ζέῃ· εἰ δὲ μυρσίνῃ καὶ νίτρῳ καὶ σμύρνῃ μετ’ ὄξους μίξας ἐπιχρίσας ἀπονίψει τὰς χεῖρας ἅλμῃ πλειστάκις, οὐ καίεται· τοὺς δὲ πόδας οὐ καίεται ἰχθυοκόλλᾳ καὶ σαλαμάνδρᾳ χρισάμενος. τοῦ δὲ τὴν πυραμίδα καίεσθαι δᾳδίου δίκην, οὖσαν λίθον, αὕτη αἰτία· γῆ μέν ἐστι Κρητικὴ τὸ μὲν σχῆμα πεπλασμένη πυραμίς, τὸ δὲ χρῶμα ὡς λίθος γαλακτικός, κατασκευάζεται δὲ τοῦτον τὸν τρόπον· βρέξας ἐλαίῳ πλείονι τὴν βῶλον, θεὶς ἐπ’ ἀνθράκων, ὀπτήσας καὶ πάλιν βρέξας καὶ καύσας δεύτερον καὶ τρίτον καὶ πολλάκις καίεσθαι δύνασθαι παρασκευάζει, κἂν ὕδατι βραχῇ· ἔχει γὰρ ἐν ἑαυτῷ πολὺ τὸ ἔλαιον· ἀνάπτεται δὲ δι᾿ αὐτοῦ τοῦ μάγου σπένδοντος ἡ πυρὰ τίτανον ὑποκαιομένην ἔχουσα ἀντὶ σποδιᾶς καὶ λιβανωτὸν λεπτὸν καὶ πολύν. καὶ δᾳδίων κεχρισμένων αὐτορρύτων κηκίδων τε κενῶν ἔνδον πῦρ ἐχουσῶν καπνὸν [δὲ] ἐκ τοῦ στόματος ἀνίει ἐγχρονίσας καὶ πῦρ κηκῖδι ἐμβαλὼν καὶ τῷ στυπείῳ συμπεριβαλὼν καὶ φυσῶν ἐν τῷ στόματι. τό γε μὴν περικείμενον τῇ λεκάνῃ σινδόνιον, ἐφ’ ὃ τίθησι τοὺς ἄνθρακας, διὰ τὴν ὑποκειμένην ἅλμην οὐκ ἐκαίετο. καὶ αὐτὸ δὲ ἦν ἅλμῃ προβεβρεγμένον, εἶτα κεχρισμένον ᾠοῦ τὸ λευκὸν μεθ’ ὑγρᾶς στυπτηρίας. εἰ δὲ καὶ χυλὸν ἀειζώου τις τούτοις μετ᾿ ὄζους ἐπιμίξειεν καὶ πρὸ πολλοῦ σφόδρα καταχρίσαι χρόνου, βαφὲν τῷ φαρμάκῳ μένει παντελῶς ἄκαυστον.

τῷ γὰρ λέβητι τῆς πίσσης ὡς ἐμβράσσοντι καθίησι τὰς χεῖρας· ὄζος <δὲ> καὶ νίτρον ἐμβαλὼν καὶ πίσσαν ὑγρὰν ὑποκαίει τὸν τὸ δὲ ὄζος ἅμα τῷ νίτρῳ μιγὲν ἀντιλαμβανόμενον θέρμης μικρᾶς κινεῖ τὴν πίσσαν ὡς μέχρι τῆς ἐπιφανείας κινεῖν πομφόλυγας καὶ φαντασίαν μόνην παρέχειν ζέοντος· φθάνει δὲ καὶ τὰς χεῖρας πολλάκις ἅλμῃ νιψάμενος, δι᾿ ὃ οὐ πάνυ τι καίει, κἂν ἀληθῶς ζέῃ· εἰ δὲ μυρσίνῃ καὶ νίτρῳ καὶ σμύρνῃ μετ’ ὄξους μίξας ἐπιχρίσας ἀπονίψει τὰς χεῖρας ἅλμῃ πλειστάκις, οὐ καίεται· τοὺς δὲ πόδας οὐ καίεται ἰχθυοκόλλᾳ καὶ σαλαμάνδρᾳ χρισάμενος. τοῦ δὲ τὴν πυραμίδα καίεσθαι δᾳδίου δίκην, οὖσαν λίθον, αὕτη αἰτία· γῆ μέν ἐστι Κρητικὴ τὸ μὲν σχῆμα πεπλασμένη πυραμίς, τὸ δὲ χρῶμα ὡς λίθος γαλακτικός, κατασκευάζεται δὲ τοῦτον τὸν τρόπον· βρέξας ἐλαίῳ πλείονι τὴν βῶλον, θεὶς ἐπ’ ἀνθράκων, ὀπτήσας καὶ πάλιν βρέξας καὶ καύσας δεύτερον καὶ τρίτον καὶ πολλάκις καίεσθαι δύνασθαι παρασκευάζει, κἂν ὕδατι βραχῇ· ἔχει γὰρ ἐν ἑαυτῷ πολὺ τὸ ἔλαιον· ἀνάπτεται δὲ δι᾿ αὐτοῦ τοῦ μάγου σπένδοντος ἡ πυρὰ τίτανον ὑποκαιομένην ἔχουσα ἀντὶ σποδιᾶς καὶ λιβανωτὸν λεπτὸν καὶ πολύν. καὶ δᾳδίων κεχρισμένων αὐτορρύτων κηκίδων τε κενῶν ἔνδον πῦρ ἐχουσῶν καπνὸν [δὲ] ἐκ τοῦ στόματος ἀνίει ἐγχρονίσας καὶ πῦρ κηκῖδι ἐμβαλὼν καὶ τῷ στυπείῳ συμπεριβαλὼν καὶ φυσῶν ἐν τῷ στόματι. τό γε μὴν περικείμενον τῇ λεκάνῃ σινδόνιον, ἐφ’ ὃ τίθησι τοὺς ἄνθρακας, διὰ τὴν ὑποκειμένην ἅλμην οὐκ ἐκαίετο. καὶ αὐτὸ δὲ ἦν ἅλμῃ προβεβρεγμένον, εἶτα κεχρισμένον ᾠοῦ τὸ λευκὸν μεθ’ ὑγρᾶς στυπτηρίας. εἰ δὲ καὶ χυλὸν ἀειζώου τις τούτοις μετ᾿ ὄζους ἐπιμίξειεν καὶ πρὸ πολλοῦ σφόδρα καταχρίσαι χρόνου, βαφὲν τῷ φαρμάκῳ μένει παντελῶς ἄκαυστον.

τῷ γὰρ λέβητι τῆς πίσσης ὡς ἐμβράσσοντι καθίησι τὰς χεῖρας· ὄζος <δὲ> καὶ νίτρον ἐμβαλὼν καὶ πίσσαν ὑγρὰν ὑποκαίει τὸν τὸ δὲ ὄζος ἅμα τῷ νίτρῳ μιγὲν ἀντιλαμβανόμενον θέρμης μικρᾶς κινεῖ τὴν πίσσαν ὡς μέχρι τῆς ἐπιφανείας κινεῖν πομφόλυγας καὶ φαντασίαν μόνην παρέχειν ζέοντος· φθάνει δὲ καὶ τὰς χεῖρας πολλάκις ἅλμῃ νιψάμενος, δι᾿ ὃ οὐ πάνυ τι καίει, κἂν ἀληθῶς ζέῃ· εἰ δὲ μυρσίνῃ καὶ νίτρῳ καὶ σμύρνῃ μετ’ ὄξους μίξας ἐπιχρίσας ἀπονίψει τὰς χεῖρας ἅλμῃ πλειστάκις, οὐ καίεται· τοὺς δὲ πόδας οὐ καίεται ἰχθυοκόλλᾳ καὶ σαλαμάνδρᾳ χρισάμενος. τοῦ δὲ τὴν πυραμίδα καίεσθαι δᾳδίου δίκην, οὖσαν λίθον, αὕτη αἰτία· γῆ μέν ἐστι Κρητικὴ τὸ μὲν σχῆμα πεπλασμένη πυραμίς, τὸ δὲ χρῶμα ὡς λίθος γαλακτικός, κατασκευάζεται δὲ τοῦτον τὸν τρόπον· βρέξας ἐλαίῳ πλείονι τὴν βῶλον, θεὶς ἐπ’ ἀνθράκων, ὀπτήσας καὶ πάλιν βρέξας καὶ καύσας δεύτερον καὶ τρίτον καὶ πολλάκις καίεσθαι δύνασθαι παρασκευάζει, κἂν ὕδατι βραχῇ· ἔχει γὰρ ἐν ἑαυτῷ πολὺ τὸ ἔλαιον· ἀνάπτεται δὲ δι᾿ αὐτοῦ τοῦ μάγου σπένδοντος ἡ πυρὰ τίτανον ὑποκαιομένην ἔχουσα ἀντὶ σποδιᾶς καὶ λιβανωτὸν λεπτὸν καὶ πολύν. καὶ δᾳδίων κεχρισμένων αὐτορρύτων κηκίδων τε κενῶν ἔνδον πῦρ ἐχουσῶν καπνὸν [δὲ] ἐκ τοῦ στόματος ἀνίει ἐγχρονίσας καὶ πῦρ κηκῖδι ἐμβαλὼν καὶ τῷ στυπείῳ συμπεριβαλὼν καὶ φυσῶν ἐν τῷ στόματι. τό γε μὴν περικείμενον τῇ λεκάνῃ σινδόνιον, ἐφ’ ὃ τίθησι τοὺς ἄνθρακας, διὰ τὴν ὑποκειμένην ἅλμην οὐκ ἐκαίετο. καὶ αὐτὸ δὲ ἦν ἅλμῃ προβεβρεγμένον, εἶτα κεχρισμένον ᾠοῦ τὸ λευκὸν μεθ’ ὑγρᾶς στυπτηρίας. εἰ δὲ καὶ χυλὸν ἀειζώου τις τούτοις μετ᾿ ὄζους ἐπιμίξειεν καὶ πρὸ πολλοῦ σφόδρα καταχρίσαι χρόνου, βαφὲν τῷ φαρμάκῳ μένει παντελῶς ἄκαυστον.

τῷ γὰρ λέβητι τῆς πίσσης ὡς ἐμβράσσοντι καθίησι τὰς χεῖρας· ὄζος <δὲ> καὶ νίτρον ἐμβαλὼν καὶ πίσσαν ὑγρὰν ὑποκαίει τὸν τὸ δὲ ὄζος ἅμα τῷ νίτρῳ μιγὲν ἀντιλαμβανόμενον θέρμης μικρᾶς κινεῖ τὴν πίσσαν ὡς μέχρι τῆς ἐπιφανείας κινεῖν πομφόλυγας καὶ φαντασίαν μόνην παρέχειν ζέοντος· φθάνει δὲ καὶ τὰς χεῖρας πολλάκις ἅλμῃ νιψάμενος, δι᾿ ὃ οὐ πάνυ τι καίει, κἂν ἀληθῶς ζέῃ· εἰ δὲ μυρσίνῃ καὶ νίτρῳ καὶ σμύρνῃ μετ’ ὄξους μίξας ἐπιχρίσας ἀπονίψει τὰς χεῖρας ἅλμῃ πλειστάκις, οὐ καίεται· τοὺς δὲ πόδας οὐ καίεται ἰχθυοκόλλᾳ καὶ σαλαμάνδρᾳ χρισάμενος. τοῦ δὲ τὴν πυραμίδα καίεσθαι δᾳδίου δίκην, οὖσαν λίθον, αὕτη αἰτία· γῆ μέν ἐστι Κρητικὴ τὸ μὲν σχῆμα πεπλασμένη πυραμίς, τὸ δὲ χρῶμα ὡς λίθος γαλακτικός, κατασκευάζεται δὲ τοῦτον τὸν τρόπον· βρέξας ἐλαίῳ πλείονι τὴν βῶλον, θεὶς ἐπ’ ἀνθράκων, ὀπτήσας καὶ πάλιν βρέξας καὶ καύσας δεύτερον καὶ τρίτον καὶ πολλάκις καίεσθαι δύνασθαι παρασκευάζει, κἂν ὕδατι βραχῇ· ἔχει γὰρ ἐν ἑαυτῷ πολὺ τὸ ἔλαιον· ἀνάπτεται δὲ δι᾿ αὐτοῦ τοῦ μάγου σπένδοντος ἡ πυρὰ τίτανον ὑποκαιομένην ἔχουσα ἀντὶ σποδιᾶς καὶ λιβανωτὸν λεπτὸν καὶ πολύν. καὶ δᾳδίων κεχρισμένων αὐτορρύτων κηκίδων τε κενῶν ἔνδον πῦρ ἐχουσῶν καπνὸν [δὲ] ἐκ τοῦ στόματος ἀνίει ἐγχρονίσας καὶ πῦρ κηκῖδι ἐμβαλὼν καὶ τῷ στυπείῳ συμπεριβαλὼν καὶ φυσῶν ἐν τῷ στόματι. τό γε μὴν περικείμενον τῇ λεκάνῃ σινδόνιον, ἐφ’ ὃ τίθησι τοὺς ἄνθρακας, διὰ τὴν ὑποκειμένην ἅλμην οὐκ ἐκαίετο. καὶ αὐτὸ δὲ ἦν ἅλμῃ προβεβρεγμένον, εἶτα κεχρισμένον ᾠοῦ τὸ λευκὸν μεθ’ ὑγρᾶς στυπτηρίας. εἰ δὲ καὶ χυλὸν ἀειζώου τις τούτοις μετ᾿ ὄζους ἐπιμίξειεν καὶ πρὸ πολλοῦ σφόδρα καταχρίσαι χρόνου, βαφὲν τῷ φαρμάκῳ μένει παντελῶς ἄκαυστον.

τῷ γὰρ λέβητι τῆς πίσσης ὡς ἐμβράσσοντι καθίησι τὰς χεῖρας· ὄζος <δὲ> καὶ νίτρον ἐμβαλὼν καὶ πίσσαν ὑγρὰν ὑποκαίει τὸν τὸ δὲ ὄζος ἅμα τῷ νίτρῳ μιγὲν ἀντιλαμβανόμενον θέρμης μικρᾶς κινεῖ τὴν πίσσαν ὡς μέχρι τῆς ἐπιφανείας κινεῖν πομφόλυγας καὶ φαντασίαν μόνην παρέχειν ζέοντος· φθάνει δὲ καὶ τὰς χεῖρας πολλάκις ἅλμῃ νιψάμενος, δι᾿ ὃ οὐ πάνυ τι καίει, κἂν ἀληθῶς ζέῃ· εἰ δὲ μυρσίνῃ καὶ νίτρῳ καὶ σμύρνῃ μετ’ ὄξους μίξας ἐπιχρίσας ἀπονίψει τὰς χεῖρας ἅλμῃ πλειστάκις, οὐ καίεται· τοὺς δὲ πόδας οὐ καίεται ἰχθυοκόλλᾳ καὶ σαλαμάνδρᾳ χρισάμενος. τοῦ δὲ τὴν πυραμίδα καίεσθαι δᾳδίου δίκην, οὖσαν λίθον, αὕτη αἰτία· γῆ μέν ἐστι Κρητικὴ τὸ μὲν σχῆμα πεπλασμένη πυραμίς, τὸ δὲ χρῶμα ὡς λίθος γαλακτικός, κατασκευάζεται δὲ τοῦτον τὸν τρόπον· βρέξας ἐλαίῳ πλείονι τὴν βῶλον, θεὶς ἐπ’ ἀνθράκων, ὀπτήσας καὶ πάλιν βρέξας καὶ καύσας δεύτερον καὶ τρίτον καὶ πολλάκις καίεσθαι δύνασθαι παρασκευάζει, κἂν ὕδατι βραχῇ· ἔχει γὰρ ἐν ἑαυτῷ πολὺ τὸ ἔλαιον· ἀνάπτεται δὲ δι᾿ αὐτοῦ τοῦ μάγου σπένδοντος ἡ πυρὰ τίτανον ὑποκαιομένην ἔχουσα ἀντὶ σποδιᾶς καὶ λιβανωτὸν λεπτὸν καὶ πολύν. καὶ δᾳδίων κεχρισμένων αὐτορρύτων κηκίδων τε κενῶν ἔνδον πῦρ ἐχουσῶν καπνὸν [δὲ] ἐκ τοῦ στόματος ἀνίει ἐγχρονίσας καὶ πῦρ κηκῖδι ἐμβαλὼν καὶ τῷ στυπείῳ συμπεριβαλὼν καὶ φυσῶν ἐν τῷ στόματι. τό γε μὴν περικείμενον τῇ λεκάνῃ σινδόνιον, ἐφ’ ὃ τίθησι τοὺς ἄνθρακας, διὰ τὴν ὑποκειμένην ἅλμην οὐκ ἐκαίετο. καὶ αὐτὸ δὲ ἦν ἅλμῃ προβεβρεγμένον, εἶτα κεχρισμένον ᾠοῦ τὸ λευκὸν μεθ’ ὑγρᾶς στυπτηρίας. εἰ δὲ καὶ χυλὸν ἀειζώου τις τούτοις μετ᾿ ὄζους ἐπιμίξειεν καὶ πρὸ πολλοῦ σφόδρα καταχρίσαι χρόνου, βαφὲν τῷ φαρμάκῳ μένει παντελῶς ἄκαυστον.

τῷ γὰρ λέβητι τῆς πίσσης ὡς ἐμβράσσοντι καθίησι τὰς χεῖρας· ὄζος <δὲ> καὶ νίτρον ἐμβαλὼν καὶ πίσσαν ὑγρὰν ὑποκαίει τὸν τὸ δὲ ὄζος ἅμα τῷ νίτρῳ μιγὲν ἀντιλαμβανόμενον θέρμης μικρᾶς κινεῖ τὴν πίσσαν ὡς μέχρι τῆς ἐπιφανείας κινεῖν πομφόλυγας καὶ φαντασίαν μόνην παρέχειν ζέοντος· φθάνει δὲ καὶ τὰς χεῖρας πολλάκις ἅλμῃ νιψάμενος, δι᾿ ὃ οὐ πάνυ τι καίει, κἂν ἀληθῶς ζέῃ· εἰ δὲ μυρσίνῃ καὶ νίτρῳ καὶ σμύρνῃ μετ’ ὄξους μίξας ἐπιχρίσας ἀπονίψει τὰς χεῖρας ἅλμῃ πλειστάκις, οὐ καίεται· τοὺς δὲ πόδας οὐ καίεται ἰχθυοκόλλᾳ καὶ σαλαμάνδρᾳ χρισάμενος. τοῦ δὲ τὴν πυραμίδα καίεσθαι δᾳδίου δίκην, οὖσαν λίθον, αὕτη αἰτία· γῆ μέν ἐστι Κρητικὴ τὸ μὲν σχῆμα πεπλασμένη πυραμίς, τὸ δὲ χρῶμα ὡς λίθος γαλακτικός, κατασκευάζεται δὲ τοῦτον τὸν τρόπον· βρέξας ἐλαίῳ πλείονι τὴν βῶλον, θεὶς ἐπ’ ἀνθράκων, ὀπτήσας καὶ πάλιν βρέξας καὶ καύσας δεύτερον καὶ τρίτον καὶ πολλάκις καίεσθαι δύνασθαι παρασκευάζει, κἂν ὕδατι βραχῇ· ἔχει γὰρ ἐν ἑαυτῷ πολὺ τὸ ἔλαιον· ἀνάπτεται δὲ δι᾿ αὐτοῦ τοῦ μάγου σπένδοντος ἡ πυρὰ τίτανον ὑποκαιομένην ἔχουσα ἀντὶ σποδιᾶς καὶ λιβανωτὸν λεπτὸν καὶ πολύν. καὶ δᾳδίων κεχρισμένων αὐτορρύτων κηκίδων τε κενῶν ἔνδον πῦρ ἐχουσῶν καπνὸν [δὲ] ἐκ τοῦ στόματος ἀνίει ἐγχρονίσας καὶ πῦρ κηκῖδι ἐμβαλὼν καὶ τῷ στυπείῳ συμπεριβαλὼν καὶ φυσῶν ἐν τῷ στόματι. τό γε μὴν περικείμενον τῇ λεκάνῃ σινδόνιον, ἐφ’ ὃ τίθησι τοὺς ἄνθρακας, διὰ τὴν ὑποκειμένην ἅλμην οὐκ ἐκαίετο. καὶ αὐτὸ δὲ ἦν ἅλμῃ προβεβρεγμένον, εἶτα κεχρισμένον ᾠοῦ τὸ λευκὸν μεθ’ ὑγρᾶς στυπτηρίας. εἰ δὲ καὶ χυλὸν ἀειζώου τις τούτοις μετ᾿ ὄζους ἐπιμίξειεν καὶ πρὸ πολλοῦ σφόδρα καταχρίσαι χρόνου, βαφὲν τῷ φαρμάκῳ μένει παντελῶς ἄκαυστον.

τῷ γὰρ λέβητι τῆς πίσσης ὡς ἐμβράσσοντι καθίησι τὰς χεῖρας· ὄζος <δὲ> καὶ νίτρον ἐμβαλὼν καὶ πίσσαν ὑγρὰν ὑποκαίει τὸν τὸ δὲ ὄζος ἅμα τῷ νίτρῳ μιγὲν ἀντιλαμβανόμενον θέρμης μικρᾶς κινεῖ τὴν πίσσαν ὡς μέχρι τῆς ἐπιφανείας κινεῖν πομφόλυγας καὶ φαντασίαν μόνην παρέχειν ζέοντος· φθάνει δὲ καὶ τὰς χεῖρας πολλάκις ἅλμῃ νιψάμενος, δι᾿ ὃ οὐ πάνυ τι καίει, κἂν ἀληθῶς ζέῃ· εἰ δὲ μυρσίνῃ καὶ νίτρῳ καὶ σμύρνῃ μετ’ ὄξους μίξας ἐπιχρίσας ἀπονίψει τὰς χεῖρας ἅλμῃ πλειστάκις, οὐ καίεται· τοὺς δὲ πόδας οὐ καίεται ἰχθυοκόλλᾳ καὶ σαλαμάνδρᾳ χρισάμενος. τοῦ δὲ τὴν πυραμίδα καίεσθαι δᾳδίου δίκην, οὖσαν λίθον, αὕτη αἰτία· γῆ μέν ἐστι Κρητικὴ τὸ μὲν σχῆμα πεπλασμένη πυραμίς, τὸ δὲ χρῶμα ὡς λίθος γαλακτικός, κατασκευάζεται δὲ τοῦτον τὸν τρόπον· βρέξας ἐλαίῳ πλείονι τὴν βῶλον, θεὶς ἐπ’ ἀνθράκων, ὀπτήσας καὶ πάλιν βρέξας καὶ καύσας δεύτερον καὶ τρίτον καὶ πολλάκις καίεσθαι δύνασθαι παρασκευάζει, κἂν ὕδατι βραχῇ· ἔχει γὰρ ἐν ἑαυτῷ πολὺ τὸ ἔλαιον· ἀνάπτεται δὲ δι᾿ αὐτοῦ τοῦ μάγου σπένδοντος ἡ πυρὰ τίτανον ὑποκαιομένην ἔχουσα ἀντὶ σποδιᾶς καὶ λιβανωτὸν λεπτὸν καὶ πολύν. καὶ δᾳδίων κεχρισμένων αὐτορρύτων κηκίδων τε κενῶν ἔνδον πῦρ ἐχουσῶν καπνὸν [δὲ] ἐκ τοῦ στόματος ἀνίει ἐγχρονίσας καὶ πῦρ κηκῖδι ἐμβαλὼν καὶ τῷ στυπείῳ συμπεριβαλὼν καὶ φυσῶν ἐν τῷ στόματι. τό γε μὴν περικείμενον τῇ λεκάνῃ σινδόνιον, ἐφ’ ὃ τίθησι τοὺς ἄνθρακας, διὰ τὴν ὑποκειμένην ἅλμην οὐκ ἐκαίετο. καὶ αὐτὸ δὲ ἦν ἅλμῃ προβεβρεγμένον, εἶτα κεχρισμένον ᾠοῦ τὸ λευκὸν μεθ’ ὑγρᾶς στυπτηρίας. εἰ δὲ καὶ χυλὸν ἀειζώου τις τούτοις μετ᾿ ὄζους ἐπιμίξειεν καὶ πρὸ πολλοῦ σφόδρα καταχρίσαι χρόνου, βαφὲν τῷ φαρμάκῳ μένει παντελῶς ἄκαυστον.

3169 ORIGENIS 3130 B ὑμνουμένου 'Αδάμαντος ἀνθρώπου, γενόμενον ὑπὸ δυνάμεων τῶν πολλῶν, περὶ ὧν ὁ κατὰ μέρος λόγος ἐστὶ πολύς. Ἵν᾿ οὖν τελέως ᾗ κεκρατημενος ὁ μέγας ἄνθρωπος ἄνωθεν, ἀφ᾽ οὖ, καθὼς λέγουσι, πᾶσα πατριὰ ὀνομαζομένη ἐπὶ γῆς καὶ ἐν τοῖς οὐρα τοῖς συνέστηκεν, ἐδόθη αὐτῷ καὶ ψυχή, ἵνα διὰ τῆς ψυχῆς πάσχῃ καὶ κολάζηται καταδουλούμενον τὸ πλάσμα τοῦ μεγάλου καὶ καλλίστου καὶ τελείου ἀγ θρώπου· καὶ γὰρ οὕτως αὐτὸν καλοῦσι. Ζητοῦσιν οὖν αὖ • πάλιν τίς ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ πόθεν καὶ που ταπὴ τὴν φύσιν, ἵν᾽ ἐλθοῦσα εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ κινήσασα * καταδουλώσῃ καὶ κολάσῃ τὸ πλάσμα τοῦ τελείου ἀνθρώπου· ζητοῦσι δὲ οὐκ ἀπὸ τῶν multis, de quibus singulis longa exstat fabula. Ut Α κεῖσθαι δὲ αὐτὸν ἄπνουν, ἀκίνητον, ἀσάλευτον, ὡς ¡gitur penitus in potestatem redigatur magnus homo ἀνδριάντα ", εἰκόνα ὑπάρχοντα ἐκείνου τοῦ ἄνω, τοῦ qui supra est, a quo, sicuti dicunt, omnis palernilas nominata in terra et in cœlis constituta est, data est ei etiam anima, ut per animam patiatur et puniatur in servitutem redactum plasma magni et pulcher- rini et perfecti hominis; etenim ita eum appellant. Quærunt igitur rursus quæ sit anima et unde et cujas origine, ut, ubi venerit in hominem et mo- verit, in servitutem redigat et puniat plasma per- fecti hominis. Quærunt autem non a Scripturis, sed etiam hoc a mysticis. Esse autem dicunt animam difficilem inventu admodum et comprehensu ar- duam. Non enim manet in eodem habitu cademque figura usque neque affectione una, ut quis eam aut signo monstret aut re et facto assequatur. Mutatio- " Γραφῶν, ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἀπὸ τῶν μυστικῶν. Εἶναι δέ φασι τὴν ψυχὴν δυσεύρετον πάνυ καὶ δυσκατα nes autem has varias in Evangelio secundum Ægyptios scripto comprehensas habent. Ambigunt νόητον· οὐ γὰρ μένει ἐπὶ σχήματος οὐδὲ μορφῆς τῆς igitur sicuti reliqui omnes homines ethnicorun, αὐτῆς πάντοτε οὐδὲ πάθους ἑνὸς, ἵνα τις αὐτὴν utrum tandem ex Proonte sit, an ex Autogene, aut τύπῳ εἴπῃ ἢ οὐσίᾳ καταλήψεται. Τὰς δὲ ἐξαλλαγές ex 138-139 cluso Chao. Et primum ad Assy- ταύτας τὰς ποικίλας ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ κατ' Αί- riorum confugiunt mysteria, tripartitam divisioncm γυπτίους Εὐαγγελίῳ κειμένας έχουσιν. Απορούσιν οὖν, καθάπερ οἱ ἄλλοι πάντες τῶν ἐθνῶν ἄνθρωπο.. hominis considerantes. Primi enim Assyrii animam πότερόν ποτε ἐκ τοῦ προόντος ἐστὶν, [4] ἐκ τοῦ tripartitam censent et unam. Animæ enim omnis αὐτογενοῦς, ἢ ἐκ τοῦ ἐκκεχυμένου χάους. Καὶ natura, alia autem aliter cupiens est. Est enim anima omnium quæ fiunt causa ; omnia quæcunque πρῶτον ἐπὶ τὰς Ασσυρίων καταφεύγουσι τελετές nutriuntur, inquit, atque augescunt, anima opus τὴν τριχῆ διαίρεσιν τοῦ [p. 98. 99] ἀνθρώπου κατα- νοοῦντες· πρῶτοι γὰρ Ασσύριοι τὴν ψυχὴν τριμερή habent. Nihil enim neque nutrimentum, inquit, ne- νομίζουσιν εἶναι καὶ μίαν. Ψυχής το γάρ, φαί. çaal. que augmentum accipere potest, si absit anima. πᾶσα 11 φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται· ἔστι γὰρ Etenim et lapides, inquit, sunt auimati, habent C enim vim augescendi, auctus autem non unquam ψυχὴ πάντων τῶν γινομένων αἰτία· πάντα ὅσα τρέ evenerit sine uutrimento. Per accessionem enim φεται, φησί, καὶ αὔξει, ψυχῆς δεῖται. Οὐδὲν γὰρ οὔτε τροφῆς, φησίν, οὔτε αὐξήσεως οἷόν τ' ἐστὶν 18 augescunt quæ augescunt, accessio autem nutri- mentum est eorum quæ nutriuntur. Omnis igitur ἐπιτυχεῖν ψυχῆς μὴ παρούσης. Καὶ γὰρ οἱ λίθοι. φησὶν, εἰσὶν ἔμψυχοι· ἔχουσι γὰρ τὸ αυξητικόν natura coelestium, inquit, et terrenoruin et infero- rum cupiens est animæ. Vocant autem Assyrii tale αὔξησις δὲ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο χωρὶς τροφῆς· κατά Adonin aut Endymionem aut Attin, et sicubi Adonis προσθήκην γὰρ αὔξει τὰ αὐξανόμενα· ἡ δὲ προσθήκη τροφὴ τοῦ τρεφομένου. Πᾶσα οὖν φύσις ἐπουρανίων, vocatur, Venus, inquit, amat et concupiscit animami φησὶ, καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων ψυχῆς ὀρέγεται. talis nominis. Venus autem generatio est secundum Καλοῦσι δὲ Ασσύριοι τὸ τοιοῦτον Αδωνιν ἢ Ἐνδυ- cos. Sicubi autem Proserpina sive Cora amat Ado- min, moritura quædam, inquit, a Venere sejuncta μίωνα 13· καὶ ὅταν μὲν Αδωνις καλῆται, Αφρο δίτη ", φησίν, ἐρᾷ καὶ ἐπιθυμεῖ τῆς ψυχῆς τοῦ (i. e. a generatione) est anima. Sin vero Luna in τοιούτου ὀνόματος. 'Αφροδίτη δὲ ἡ γένεσίς ἐστι κατ' Endymionis cupidinem incidit et amorem formæ, sublimiorum, inquit, natura et ipsa concupiscit αὐτούς. Οταν δὲ ἡ Περσεφόνη καὶ “ ἡ Κόρη | ἐμι τοῦ ᾿Αδώνιδος, θνητή, φησί, τὶς τῆς ᾿Αφροδίτης κε animam. Sin vero, inquit, mater deorum exsecal Autin, et ipsa hunc habens amasium, supermuda- χωρισμένη [τῶν γενέσεώς] 1 ἐστιν ἡ ψυχή. Ἐὰν ἐξ ἡ Σελήνη Ενδυμίωνος εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθῃ καὶ ἔρωτα norum et æternorum supra beata natura masculam μορφῆς, ἡ τῶν ὑψηλοτέρων, φησί, φύσις 11 προσ potestatem animæ revocat ad se. Est enim, inquit, δεῖται καὶ ψυχῆς 18. Ἐὰν δὲ, φησὶν, ἡ μήτηρ τῶν mas-femina homio. Ex hac igitur illis ratione valde θεῶν ἀποκόψῃ τὸν Αττιν 18 καὶ αὐτὴ τοῦτον ἔχουσα turpe et prohibitum ex doctrina mulieris cum viro VARIÆ LECTIONES. . D 10 10 · ἀνδριάντος C. • ὁ ἄνωθεν ? * Cf. Ephes. 111, 45 : Ἐξ οὗ. πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆ · αὖ. αὐτὸν C, Μ, qui susp. αυτοί. νικήσασα Roeperus ; sed cf. supra l. 11 ἀκίνητον. ὀνομάζεται. om. C. αὐτογενούς Bunsenius, Hippolytus and his age 1854 1. 1, p. 546 : αὐτοῦ γένους C. Με 10 Ψυχή C, Μ. Τu cf. 1. 42-44 et p. 117, 54-56 ed. Οχοη. : Οὗτος, φησίν, ἐστὶν ὁ πολυώνυμος μυα " φασί. πᾶσι C. 18 οἷόν ἐστιν C. ριόμματος ἀκατάληπτος, οὗ πᾶσα φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται. - 114900- • Ενδημίωνα G. Post Ενδυμίωνα excidisse videtur ή "Αττιν, cf. iufra lin. 50 sqq. καλείται C. δίτης Ε. 18 10 καί. * ? 1 Fort. leg. κεχωρισμένη (ήγουν γενέσεως] ἐστὶν — Vocabula duo de glossa margi nali videntur illata, ad vocem Αφροδίτης pertinentia M. 17 φύσις. κτίσις C. M. 10 καὶ αὐτὴ ψυχής susp. Μ. ν "Απιν C.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

νῦν δὲ ἡ πολλῶν δυναμένων σωθῆναι νέων φροντὶς ἔπεισε διδάξαι καὶ προειπεῖν φυλακῆς ἕνεκεν ὡς γὰρ χρήσεταί τις αὐταῖς πρὸς κακοῦ μάθησιν, οὕτω τις ἕτερος μαθὼν φυλάξεται. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ βίου λυμεῶνες μάγοι αἰσχ·υνθήσονται τῇ τέχνῃ χρώμενοι. μαθόντες δὲ ἀφ᾿ ἡμῶν ταῦτα προ(μηνυθέντα) ἐμποδισθήσονται τυχὸν τῆς ἀπονοίας. ἵνα δὲ μὴ λύηται ταύτῃ ἡ σφραγίς, στέαρ ὕειον καὶ τρίχας τῷ κηρῷ τις μίξας σφραγιζέτω. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν λεκανομαντείαν αὐτῶν οὖσαν πανούργημα σιωπήσομαι. οἴκημα γάρ τι κεκλεισμένον σκευάσαντες καὶ κυάνῳ τὸν ὄροφον χρίσαντες εἰς δὴ τὸ † παρὸν ἐπάγονται σκεύη τινὰ κυάνεα καὶ ἀνατείνουσι, μέση δὲ λεκάνη κατὰ τῆς γῆς ὕδατος μεστὴ τίθεται, ἣ τὴν ἀντανάκλασιν τῆς κυάνου προσπεσοῦσαν δίκην οὐρανοῦ ἐνδείκνυσιν. ἔχει δὲ καὶ στόμιόν τι τὸ ἔδαφος λεληθός, ᾧ ἐπικειμένη ἡ λεκάνη τὸν μὲν πυθμένα ἔχει ὑαλοῦν, αὐτὴ δέ ἐστι πετρίνη· ὕπεστι δὲ οἶκος λεληθώς, εἰς ὂν συμπορευόμενοι οἱ συμπαικται σχήματα ὧν ἂν βούληται δεινύναι ὁ μάγος θεῶν καὶ δαιμόνων ἐνδυσάμενοι ἐμφαίνουσιν, οὓς Μορῶν ὁ πλανώμενος τὸ πανούργημα καταπέπληγε τῶν μάγων καὶ λοιπὸν πάντα πιστεύει τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ ῥηθησόμενα. Δαίμονα δὲ ποιεῖ καίεσθαι, ἐν τοίχῳ διατυπώσας σχῆμα ὃ βούλεται, εἶτα λαθραίως ἐπιχρίει φαρμάκῳ μεμιγένῳ τῷδε τῷ τρόπῳ, λακωνικῷ καὶ ἀσφάλτῳ ζακυνθίᾳ· εἶτα ὡς ἀποφοιβάζων βάζων τὴν λαμπάδα προσφέρει τῷ τοίχῳ, τὸ δὲ φάρμακον ἐκλάμψαν καίεται.

Ἱκανῶς οὐν δοκεῖ ἡμᾶς καὶ ταῦτα ἐκτεθεῖσθαι. ἀμέλει νομίζω μηδεμίαν δόξαν τῆς ἐπιγείου καὶ χαμαιπετοῦς σοφίας παράλελοοπέναι, οὐκ ἄχρηστον δὲ τὴν εἰς αὐτὰ φροντίδα ὁρῶ ἡμῖν δοξάζοντας, οἳ ἐντυχόντες τῇ γενενημένῃ ἡμῶν πολυμεριμνίᾳ καὶ τὸ σπουδαῖον θαυμάσουσι καὶ τὸ φιλόπονον οὐκ ἐξουθενήσουσι καὶ μωροὺς οὐκ ἀποφανοῦνται Χριστιανοὺς ἐνιδόντες οἷς αὐτοὶ μωρῶς πιστεύουσιν. ἔτι δὲ καὶ τοὺς τῇ ἀληθείᾳ προσέχοντας φιλομαθεῖς προβιβάσει ὁ λόγος φρονιμωτέρους πρὸς τὸ μὴ μόνον τὰς τῶν αἱρέσεων μαθόντας ἀρχὰς εὐκόλως ἀνατρέπειν τοὺς πλανᾶν τετολμηκότας, ἀλλὰ καὶ τὰς τῶν σοφῶν λεγομένας δόξας, ὧν οὐκ ἄπειροι γενόμενοι οὔθ᾿ ὑπ’ αὐτῶν ταραχθήσονται ὡς ἀμαθεῖς οὔθ᾿ ὑπό τινων πλανηθήσονται ὡς δυνάμει τινὶ δρώντων, ἀλλ’ ἔτι καὶ τοὺς πλανωμένους ἐπιτηρήσουσιν.

Ἱκανῶς οὐν δοκεῖ ἡμᾶς καὶ ταῦτα ἐκτεθεῖσθαι. ἀμέλει νομίζω μηδεμίαν δόξαν τῆς ἐπιγείου καὶ χαμαιπετοῦς σοφίας παράλελοοπέναι, οὐκ ἄχρηστον δὲ τὴν εἰς αὐτὰ φροντίδα ὁρῶ ἡμῖν δοξάζοντας, οἳ ἐντυχόντες τῇ γενενημένῃ ἡμῶν πολυμεριμνίᾳ καὶ τὸ σπουδαῖον θαυμάσουσι καὶ τὸ φιλόπονον οὐκ ἐξουθενήσουσι καὶ μωροὺς οὐκ ἀποφανοῦνται Χριστιανοὺς ἐνιδόντες οἷς αὐτοὶ μωρῶς πιστεύουσιν. ἔτι δὲ καὶ τοὺς τῇ ἀληθείᾳ προσέχοντας φιλομαθεῖς προβιβάσει ὁ λόγος φρονιμωτέρους πρὸς τὸ μὴ μόνον τὰς τῶν αἱρέσεων μαθόντας ἀρχὰς εὐκόλως ἀνατρέπειν τοὺς πλανᾶν τετολμηκότας, ἀλλὰ καὶ τὰς τῶν σοφῶν λεγομένας δόξας, ὧν οὐκ ἄπειροι γενόμενοι οὔθ᾿ ὑπ’ αὐτῶν ταραχθήσονται ὡς ἀμαθεῖς οὔθ᾿ ὑπό τινων πλανηθήσονται ὡς δυνάμει τινὶ δρώντων, ἀλλ’ ἔτι καὶ τοὺς πλανωμένους ἐπιτηρήσουσιν.

Ἱκανῶς οὐν δοκεῖ ἡμᾶς καὶ ταῦτα ἐκτεθεῖσθαι. ἀμέλει νομίζω μηδεμίαν δόξαν τῆς ἐπιγείου καὶ χαμαιπετοῦς σοφίας παράλελοοπέναι, οὐκ ἄχρηστον δὲ τὴν εἰς αὐτὰ φροντίδα ὁρῶ ἡμῖν δοξάζοντας, οἳ ἐντυχόντες τῇ γενενημένῃ ἡμῶν πολυμεριμνίᾳ καὶ τὸ σπουδαῖον θαυμάσουσι καὶ τὸ φιλόπονον οὐκ ἐξουθενήσουσι καὶ μωροὺς οὐκ ἀποφανοῦνται Χριστιανοὺς ἐνιδόντες οἷς αὐτοὶ μωρῶς πιστεύουσιν. ἔτι δὲ καὶ τοὺς τῇ ἀληθείᾳ προσέχοντας φιλομαθεῖς προβιβάσει ὁ λόγος φρονιμωτέρους πρὸς τὸ μὴ μόνον τὰς τῶν αἱρέσεων μαθόντας ἀρχὰς εὐκόλως ἀνατρέπειν τοὺς πλανᾶν τετολμηκότας, ἀλλὰ καὶ τὰς τῶν σοφῶν λεγομένας δόξας, ὧν οὐκ ἄπειροι γενόμενοι οὔθ᾿ ὑπ’ αὐτῶν ταραχθήσονται ὡς ἀμαθεῖς οὔθ᾿ ὑπό τινων πλανηθήσονται ὡς δυνάμει τινὶ δρώντων, ἀλλ’ ἔτι καὶ τοὺς πλανωμένους ἐπιτηρήσουσιν.

Ἱκανῶς οὐν δοκεῖ ἡμᾶς καὶ ταῦτα ἐκτεθεῖσθαι. ἀμέλει νομίζω μηδεμίαν δόξαν τῆς ἐπιγείου καὶ χαμαιπετοῦς σοφίας παράλελοοπέναι, οὐκ ἄχρηστον δὲ τὴν εἰς αὐτὰ φροντίδα ὁρῶ ἡμῖν δοξάζοντας, οἳ ἐντυχόντες τῇ γενενημένῃ ἡμῶν πολυμεριμνίᾳ καὶ τὸ σπουδαῖον θαυμάσουσι καὶ τὸ φιλόπονον οὐκ ἐξουθενήσουσι καὶ μωροὺς οὐκ ἀποφανοῦνται Χριστιανοὺς ἐνιδόντες οἷς αὐτοὶ μωρῶς πιστεύουσιν. ἔτι δὲ καὶ τοὺς τῇ ἀληθείᾳ προσέχοντας φιλομαθεῖς προβιβάσει ὁ λόγος φρονιμωτέρους πρὸς τὸ μὴ μόνον τὰς τῶν αἱρέσεων μαθόντας ἀρχὰς εὐκόλως ἀνατρέπειν τοὺς πλανᾶν τετολμηκότας, ἀλλὰ καὶ τὰς τῶν σοφῶν λεγομένας δόξας, ὧν οὐκ ἄπειροι γενόμενοι οὔθ᾿ ὑπ’ αὐτῶν ταραχθήσονται ὡς ἀμαθεῖς οὔθ᾿ ὑπό τινων πλανηθήσονται ὡς δυνάμει τινὶ δρώντων, ἀλλ’ ἔτι καὶ τοὺς πλανωμένους ἐπιτηρήσουσιν.

Ἱκανῶς οὐν δοκεῖ ἡμᾶς καὶ ταῦτα ἐκτεθεῖσθαι. ἀμέλει νομίζω μηδεμίαν δόξαν τῆς ἐπιγείου καὶ χαμαιπετοῦς σοφίας παράλελοοπέναι, οὐκ ἄχρηστον δὲ τὴν εἰς αὐτὰ φροντίδα ὁρῶ ἡμῖν δοξάζοντας, οἳ ἐντυχόντες τῇ γενενημένῃ ἡμῶν πολυμεριμνίᾳ καὶ τὸ σπουδαῖον θαυμάσουσι καὶ τὸ φιλόπονον οὐκ ἐξουθενήσουσι καὶ μωροὺς οὐκ ἀποφανοῦνται Χριστιανοὺς ἐνιδόντες οἷς αὐτοὶ μωρῶς πιστεύουσιν. ἔτι δὲ καὶ τοὺς τῇ ἀληθείᾳ προσέχοντας φιλομαθεῖς προβιβάσει ὁ λόγος φρονιμωτέρους πρὸς τὸ μὴ μόνον τὰς τῶν αἱρέσεων μαθόντας ἀρχὰς εὐκόλως ἀνατρέπειν τοὺς πλανᾶν τετολμηκότας, ἀλλὰ καὶ τὰς τῶν σοφῶν λεγομένας δόξας, ὧν οὐκ ἄπειροι γενόμενοι οὔθ᾿ ὑπ’ αὐτῶν ταραχθήσονται ὡς ἀμαθεῖς οὔθ᾿ ὑπό τινων πλανηθήσονται ὡς δυνάμει τινὶ δρώντων, ἀλλ’ ἔτι καὶ τοὺς πλανωμένους ἐπιτηρήσουσιν.

Ἱκανῶς οὐν δοκεῖ ἡμᾶς καὶ ταῦτα ἐκτεθεῖσθαι. ἀμέλει νομίζω μηδεμίαν δόξαν τῆς ἐπιγείου καὶ χαμαιπετοῦς σοφίας παράλελοοπέναι, οὐκ ἄχρηστον δὲ τὴν εἰς αὐτὰ φροντίδα ὁρῶ ἡμῖν δοξάζοντας, οἳ ἐντυχόντες τῇ γενενημένῃ ἡμῶν πολυμεριμνίᾳ καὶ τὸ σπουδαῖον θαυμάσουσι καὶ τὸ φιλόπονον οὐκ ἐξουθενήσουσι καὶ μωροὺς οὐκ ἀποφανοῦνται Χριστιανοὺς ἐνιδόντες οἷς αὐτοὶ μωρῶς πιστεύουσιν. ἔτι δὲ καὶ τοὺς τῇ ἀληθείᾳ προσέχοντας φιλομαθεῖς προβιβάσει ὁ λόγος φρονιμωτέρους πρὸς τὸ μὴ μόνον τὰς τῶν αἱρέσεων μαθόντας ἀρχὰς εὐκόλως ἀνατρέπειν τοὺς πλανᾶν τετολμηκότας, ἀλλὰ καὶ τὰς τῶν σοφῶν λεγομένας δόξας, ὧν οὐκ ἄπειροι γενόμενοι οὔθ᾿ ὑπ’ αὐτῶν ταραχθήσονται ὡς ἀμαθεῖς οὔθ᾿ ὑπό τινων πλανηθήσονται ὡς δυνάμει τινὶ δρώντων, ἀλλ’ ἔτι καὶ τοὺς πλανωμένους ἐπιτηρήσουσιν.

Ἱκανῶς οὐν δοκεῖ ἡμᾶς καὶ ταῦτα ἐκτεθεῖσθαι. ἀμέλει νομίζω μηδεμίαν δόξαν τῆς ἐπιγείου καὶ χαμαιπετοῦς σοφίας παράλελοοπέναι, οὐκ ἄχρηστον δὲ τὴν εἰς αὐτὰ φροντίδα ὁρῶ ἡμῖν δοξάζοντας, οἳ ἐντυχόντες τῇ γενενημένῃ ἡμῶν πολυμεριμνίᾳ καὶ τὸ σπουδαῖον θαυμάσουσι καὶ τὸ φιλόπονον οὐκ ἐξουθενήσουσι καὶ μωροὺς οὐκ ἀποφανοῦνται Χριστιανοὺς ἐνιδόντες οἷς αὐτοὶ μωρῶς πιστεύουσιν. ἔτι δὲ καὶ τοὺς τῇ ἀληθείᾳ προσέχοντας φιλομαθεῖς προβιβάσει ὁ λόγος φρονιμωτέρους πρὸς τὸ μὴ μόνον τὰς τῶν αἱρέσεων μαθόντας ἀρχὰς εὐκόλως ἀνατρέπειν τοὺς πλανᾶν τετολμηκότας, ἀλλὰ καὶ τὰς τῶν σοφῶν λεγομένας δόξας, ὧν οὐκ ἄπειροι γενόμενοι οὔθ᾿ ὑπ’ αὐτῶν ταραχθήσονται ὡς ἀμαθεῖς οὔθ᾿ ὑπό τινων πλανηθήσονται ὡς δυνάμει τινὶ δρώντων, ἀλλ’ ἔτι καὶ τοὺς πλανωμένους ἐπιτηρήσουσιν.

Ἱκανῶς οὐν δοκεῖ ἡμᾶς καὶ ταῦτα ἐκτεθεῖσθαι. ἀμέλει νομίζω μηδεμίαν δόξαν τῆς ἐπιγείου καὶ χαμαιπετοῦς σοφίας παράλελοοπέναι, οὐκ ἄχρηστον δὲ τὴν εἰς αὐτὰ φροντίδα ὁρῶ ἡμῖν δοξάζοντας, οἳ ἐντυχόντες τῇ γενενημένῃ ἡμῶν πολυμεριμνίᾳ καὶ τὸ σπουδαῖον θαυμάσουσι καὶ τὸ φιλόπονον οὐκ ἐξουθενήσουσι καὶ μωροὺς οὐκ ἀποφανοῦνται Χριστιανοὺς ἐνιδόντες οἷς αὐτοὶ μωρῶς πιστεύουσιν. ἔτι δὲ καὶ τοὺς τῇ ἀληθείᾳ προσέχοντας φιλομαθεῖς προβιβάσει ὁ λόγος φρονιμωτέρους πρὸς τὸ μὴ μόνον τὰς τῶν αἱρέσεων μαθόντας ἀρχὰς εὐκόλως ἀνατρέπειν τοὺς πλανᾶν τετολμηκότας, ἀλλὰ καὶ τὰς τῶν σοφῶν λεγομένας δόξας, ὧν οὐκ ἄπειροι γενόμενοι οὔθ᾿ ὑπ’ αὐτῶν ταραχθήσονται ὡς ἀμαθεῖς οὔθ᾿ ὑπό τινων πλανηθήσονται ὡς δυνάμει τινὶ δρώντων, ἀλλ’ ἔτι καὶ τοὺς πλανωμένους ἐπιτηρήσουσιν.

Ἱκανῶς οὐν δοκεῖ ἡμᾶς καὶ ταῦτα ἐκτεθεῖσθαι. ἀμέλει νομίζω μηδεμίαν δόξαν τῆς ἐπιγείου καὶ χαμαιπετοῦς σοφίας παράλελοοπέναι, οὐκ ἄχρηστον δὲ τὴν εἰς αὐτὰ φροντίδα ὁρῶ ἡμῖν δοξάζοντας, οἳ ἐντυχόντες τῇ γενενημένῃ ἡμῶν πολυμεριμνίᾳ καὶ τὸ σπουδαῖον θαυμάσουσι καὶ τὸ φιλόπονον οὐκ ἐξουθενήσουσι καὶ μωροὺς οὐκ ἀποφανοῦνται Χριστιανοὺς ἐνιδόντες οἷς αὐτοὶ μωρῶς πιστεύουσιν. ἔτι δὲ καὶ τοὺς τῇ ἀληθείᾳ προσέχοντας φιλομαθεῖς προβιβάσει ὁ λόγος φρονιμωτέρους πρὸς τὸ μὴ μόνον τὰς τῶν αἱρέσεων μαθόντας ἀρχὰς εὐκόλως ἀνατρέπειν τοὺς πλανᾶν τετολμηκότας, ἀλλὰ καὶ τὰς τῶν σοφῶν λεγομένας δόξας, ὧν οὐκ ἄπειροι γενόμενοι οὔθ᾿ ὑπ’ αὐτῶν ταραχθήσονται ὡς ἀμαθεῖς οὔθ᾿ ὑπό τινων πλανηθήσονται ὡς δυνάμει τινὶ δρώντων, ἀλλ’ ἔτι καὶ τοὺς πλανωμένους ἐπιτηρήσουσιν.

Ἱκανῶς οὐν δοκεῖ ἡμᾶς καὶ ταῦτα ἐκτεθεῖσθαι. ἀμέλει νομίζω μηδεμίαν δόξαν τῆς ἐπιγείου καὶ χαμαιπετοῦς σοφίας παράλελοοπέναι, οὐκ ἄχρηστον δὲ τὴν εἰς αὐτὰ φροντίδα ὁρῶ ἡμῖν δοξάζοντας, οἳ ἐντυχόντες τῇ γενενημένῃ ἡμῶν πολυμεριμνίᾳ καὶ τὸ σπουδαῖον θαυμάσουσι καὶ τὸ φιλόπονον οὐκ ἐξουθενήσουσι καὶ μωροὺς οὐκ ἀποφανοῦνται Χριστιανοὺς ἐνιδόντες οἷς αὐτοὶ μωρῶς πιστεύουσιν. ἔτι δὲ καὶ τοὺς τῇ ἀληθείᾳ προσέχοντας φιλομαθεῖς προβιβάσει ὁ λόγος φρονιμωτέρους πρὸς τὸ μὴ μόνον τὰς τῶν αἱρέσεων μαθόντας ἀρχὰς εὐκόλως ἀνατρέπειν τοὺς πλανᾶν τετολμηκότας, ἀλλὰ καὶ τὰς τῶν σοφῶν λεγομένας δόξας, ὧν οὐκ ἄπειροι γενόμενοι οὔθ᾿ ὑπ’ αὐτῶν ταραχθήσονται ὡς ἀμαθεῖς οὔθ᾿ ὑπό τινων πλανηθήσονται ὡς δυνάμει τινὶ δρώντων, ἀλλ’ ἔτι καὶ τοὺς πλανωμένους ἐπιτηρήσουσιν.

Ἱκανῶς οὐν δοκεῖ ἡμᾶς καὶ ταῦτα ἐκτεθεῖσθαι. ἀμέλει νομίζω μηδεμίαν δόξαν τῆς ἐπιγείου καὶ χαμαιπετοῦς σοφίας παράλελοοπέναι, οὐκ ἄχρηστον δὲ τὴν εἰς αὐτὰ φροντίδα ὁρῶ ἡμῖν δοξάζοντας, οἳ ἐντυχόντες τῇ γενενημένῃ ἡμῶν πολυμεριμνίᾳ καὶ τὸ σπουδαῖον θαυμάσουσι καὶ τὸ φιλόπονον οὐκ ἐξουθενήσουσι καὶ μωροὺς οὐκ ἀποφανοῦνται Χριστιανοὺς ἐνιδόντες οἷς αὐτοὶ μωρῶς πιστεύουσιν. ἔτι δὲ καὶ τοὺς τῇ ἀληθείᾳ προσέχοντας φιλομαθεῖς προβιβάσει ὁ λόγος φρονιμωτέρους πρὸς τὸ μὴ μόνον τὰς τῶν αἱρέσεων μαθόντας ἀρχὰς εὐκόλως ἀνατρέπειν τοὺς πλανᾶν τετολμηκότας, ἀλλὰ καὶ τὰς τῶν σοφῶν λεγομένας δόξας, ὧν οὐκ ἄπειροι γενόμενοι οὔθ᾿ ὑπ’ αὐτῶν ταραχθήσονται ὡς ἀμαθεῖς οὔθ᾿ ὑπό τινων πλανηθήσονται ὡς δυνάμει τινὶ δρώντων, ἀλλ’ ἔτι καὶ τοὺς πλανωμένους ἐπιτηρήσουσιν.

1123 CONTRA HERESES LIB. V. 3124 .. Σ 1#! 7X ΒΡΕ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟΝ Ε. REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUINTUS. α'. [p. 93. 94] Τάδε ἔνεστιν ἐν τῇ πέμπτῃ τοῦ Δ 1. 130-131 Hæc insunt in quinto libro refuta- κατὰ πασῶν αἱρέσεων ἐλέγχου· * 50 β'. Τίνα οἱ Ναασσηνοί τε λέγουσιν οἱ ἑαυτοὺς γνω στικοὺς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐκεῖνα δογματίζουσιν Η πρότερον οἱ Ἑλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ οι τὰ μυστικά παραδόντες, ἀφ᾽ ὧν τὰς ἀφορμάς λαβόντες αἱρέσεις συνεστήσαντο. γ΄. Καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλὰ ἀπὸ ἀστρολογικῆς. 53 50 δ. Τίς ὁ κατὰ τοὺς Σηθιανούς σε λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ' σε Έλληνας σοφῶν κλεψιλογήσαντες Μουσαίου σε καὶ Λίνου καὶ Ορφέω; τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττυσαν. ε'. Τίνα τὰ Ἰουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ το συνίσταται, Β ἀλλ᾽ ἐκ τῶν Ηροδότου σ' τοῦ ἱστοριογράφου τερα- τολογιῶν. Γ΄. Πάνυ νομίζω πεπονημένως τα δόξαντα πᾶσι τοῖς καθ' οι Ελληνάς τε καὶ βαρβάρους [φιλοσό φοις] τε περί τε τοῦ θείου καὶ τῆς τοῦ κόσμου δη- μιουργίας ἐκτεθεῖσθαι ἐν ταῖς εὐ πρὸ ταύτης τέσ- σαρτι βίβλοις, ὧν οὐδὲ τὰ περίεργα παραλείψας οι οὐ τὸν τυχόντα πόνον ἀναδέδεγμαι δ' τοῖς ἐντυγχάνουσι, προτρεπόμενος πολλοὺς πρὸς φιλομάθειαν καὶ ἀσφά- λειαν τῆς περὶ τὴν ἀλήθειαν γνώσεως. Περιλείπεται τοίνυν ἐπὶ τὸν τῶν αἱρέσεων ἔλεγχον ὁρμᾶν, οὗ χά- ριν 4 καὶ τὰ προειρημένα ἡμῖν ἐκτεθείμεθα, ἀφ᾽ ὧν τὰς ἀφορμὰς μετασχόντες " οἱ αἱρεσιάρχαι δίκην παλαιοῤῥάφων [συγκ]αττύσαντες οι πρὸς τὸν ἴδιον νοῦν τὰ τῶν παλαιῶν σφάλματα ὡς καινά το παρ έθεσαν τοῖς πλανάσθαι δυναμένοις, ὡς ἐν τοῖς ἀκο λούθοις δείξομεν. Τὸ λοιπὸν προκαλεῖται ἡμᾶς ὁ χρό- νος ἐπὶ τὴν τῶν προκειμένων πραγματείαν χωρείν, ἄρξασθαι δὲ ἀπὸ τῶν τετολμηκότων τὸν αἴτιον τῆς πλά νης [ρ. 94. 95] γενόμενον ὄφιν ὑμνεῖν διά τινων tionis omnium hæresium : lant : quos illa profiteri, quæ prius Græcorum phi- losophi et ii qui mystica tradiderunt professi sint, a quibus profecti hæreses condiderint. dogma non manaverit a sacris Scripturis, sed ab astrologica. Graecorum sapientum doctrina, Mussi, Lini, Orplei, suum dogma consarcinaverint. fectum sit a sacris Scripturis, sed ex Herodoti mi- raculosis narrationibus. a et inter Græcos et inter barbaros philosophis et de divino numine et de fabrica mundi exposita esse in quatuor libris proximis superioribus, quorum ne præstigiis quidem prætermissis non inanem laborem suscepi lecturis, incitans multos ad discendi cupidi- tatem et ad certam cognitionem veritatis. Relinqui- tur ergo refutationem hæresium aggredi, propter quam etiam supra a nobis dicta exposuimus, & qui- bus profecti hærcsiarchæ instar veteramentariorum consarcinata ad ipsorum opinionem veterum errala tanquam nova proposuerunt iis qui in errorein in- duci possunt, ut in iis quæ sequuntur demonstrabi- mus. Jam provocat nos tempus ad corum, quæ sunt nostri operis, tractationem accedere, initio ab eis ducto, qui ausi sunt erroris 132-133 auctore serpentem celebrare per quasdam ipsius instinctu inventas dictiones. Igitur sacerdotes et antistites VARIÆ LECTIONES. C 1ο Νασσηνοί Γι, Μ. 81 καὶ οἱ καὶ ὅτι C, M. σε Σηθειανούς Γ, Μ, quod ubique correximus. 81 88 60 σε κατ' C. κλεψολογήσαντες C,. supra p. 128, 20 dixit auctor κλεψιλόγους. Idem in libro primno p. 6, 86 τούτων γὰρ μάλιστα γεγένηνται κλεψίλογοι οἱ τῶν αἱρέσεων πρωτοστατήσαντες; quæ voces addenda lexicis, M. οι Μουσέου (. ἐκ αὐτῶν C. Ηρωδότου G. κατ' . ο φιλοσόφοις om. C, M. ταῖς τοῖς C, Μ. Οι παραλείψας. ἀποκαλύψας C, M. σε αναδέδειγμαι pr. C. σε οὗ χάριν. τούτου χάριν M, qui in add. v. τούτου litters in C prorsus ablatas dicit. " 63 μετασχόντες. μεταλαβόντες susp. Μ. σε συγκρατούσαντες στατεύσαντες (. οι κενά L. Η in Add. : .... PATROL. GR. XVI. 99 2. Quæ Naasseni dicant, qui se gnosticos appel- 5. Et quænam placita sint Peratarum, quorumi 4. Quæ doctrina sit Sethianorum, qui, surrepla 5. Quae sint placita Justini, cujus dogma non pro 6. Satis opinor accurate quæ placuerint omnibus

1123 CONTRA HERESES LIB. V. 3124 .. Σ 1#! 7X ΒΡΕ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟΝ Ε. REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUINTUS. α'. [p. 93. 94] Τάδε ἔνεστιν ἐν τῇ πέμπτῃ τοῦ Δ 1. 130-131 Hæc insunt in quinto libro refuta- κατὰ πασῶν αἱρέσεων ἐλέγχου· * 50 β'. Τίνα οἱ Ναασσηνοί τε λέγουσιν οἱ ἑαυτοὺς γνω στικοὺς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐκεῖνα δογματίζουσιν Η πρότερον οἱ Ἑλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ οι τὰ μυστικά παραδόντες, ἀφ᾽ ὧν τὰς ἀφορμάς λαβόντες αἱρέσεις συνεστήσαντο. γ΄. Καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλὰ ἀπὸ ἀστρολογικῆς. 53 50 δ. Τίς ὁ κατὰ τοὺς Σηθιανούς σε λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ' σε Έλληνας σοφῶν κλεψιλογήσαντες Μουσαίου σε καὶ Λίνου καὶ Ορφέω; τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττυσαν. ε'. Τίνα τὰ Ἰουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ το συνίσταται, Β ἀλλ᾽ ἐκ τῶν Ηροδότου σ' τοῦ ἱστοριογράφου τερα- τολογιῶν. Γ΄. Πάνυ νομίζω πεπονημένως τα δόξαντα πᾶσι τοῖς καθ' οι Ελληνάς τε καὶ βαρβάρους [φιλοσό φοις] τε περί τε τοῦ θείου καὶ τῆς τοῦ κόσμου δη- μιουργίας ἐκτεθεῖσθαι ἐν ταῖς εὐ πρὸ ταύτης τέσ- σαρτι βίβλοις, ὧν οὐδὲ τὰ περίεργα παραλείψας οι οὐ τὸν τυχόντα πόνον ἀναδέδεγμαι δ' τοῖς ἐντυγχάνουσι, προτρεπόμενος πολλοὺς πρὸς φιλομάθειαν καὶ ἀσφά- λειαν τῆς περὶ τὴν ἀλήθειαν γνώσεως. Περιλείπεται τοίνυν ἐπὶ τὸν τῶν αἱρέσεων ἔλεγχον ὁρμᾶν, οὗ χά- ριν 4 καὶ τὰ προειρημένα ἡμῖν ἐκτεθείμεθα, ἀφ᾽ ὧν τὰς ἀφορμὰς μετασχόντες " οἱ αἱρεσιάρχαι δίκην παλαιοῤῥάφων [συγκ]αττύσαντες οι πρὸς τὸν ἴδιον νοῦν τὰ τῶν παλαιῶν σφάλματα ὡς καινά το παρ έθεσαν τοῖς πλανάσθαι δυναμένοις, ὡς ἐν τοῖς ἀκο λούθοις δείξομεν. Τὸ λοιπὸν προκαλεῖται ἡμᾶς ὁ χρό- νος ἐπὶ τὴν τῶν προκειμένων πραγματείαν χωρείν, ἄρξασθαι δὲ ἀπὸ τῶν τετολμηκότων τὸν αἴτιον τῆς πλά νης [ρ. 94. 95] γενόμενον ὄφιν ὑμνεῖν διά τινων tionis omnium hæresium : lant : quos illa profiteri, quæ prius Græcorum phi- losophi et ii qui mystica tradiderunt professi sint, a quibus profecti hæreses condiderint. dogma non manaverit a sacris Scripturis, sed ab astrologica. Graecorum sapientum doctrina, Mussi, Lini, Orplei, suum dogma consarcinaverint. fectum sit a sacris Scripturis, sed ex Herodoti mi- raculosis narrationibus. a et inter Græcos et inter barbaros philosophis et de divino numine et de fabrica mundi exposita esse in quatuor libris proximis superioribus, quorum ne præstigiis quidem prætermissis non inanem laborem suscepi lecturis, incitans multos ad discendi cupidi- tatem et ad certam cognitionem veritatis. Relinqui- tur ergo refutationem hæresium aggredi, propter quam etiam supra a nobis dicta exposuimus, & qui- bus profecti hærcsiarchæ instar veteramentariorum consarcinata ad ipsorum opinionem veterum errala tanquam nova proposuerunt iis qui in errorein in- duci possunt, ut in iis quæ sequuntur demonstrabi- mus. Jam provocat nos tempus ad corum, quæ sunt nostri operis, tractationem accedere, initio ab eis ducto, qui ausi sunt erroris 132-133 auctore serpentem celebrare per quasdam ipsius instinctu inventas dictiones. Igitur sacerdotes et antistites VARIÆ LECTIONES. C 1ο Νασσηνοί Γι, Μ. 81 καὶ οἱ καὶ ὅτι C, M. σε Σηθειανούς Γ, Μ, quod ubique correximus. 81 88 60 σε κατ' C. κλεψολογήσαντες C,. supra p. 128, 20 dixit auctor κλεψιλόγους. Idem in libro primno p. 6, 86 τούτων γὰρ μάλιστα γεγένηνται κλεψίλογοι οἱ τῶν αἱρέσεων πρωτοστατήσαντες; quæ voces addenda lexicis, M. οι Μουσέου (. ἐκ αὐτῶν C. Ηρωδότου G. κατ' . ο φιλοσόφοις om. C, M. ταῖς τοῖς C, Μ. Οι παραλείψας. ἀποκαλύψας C, M. σε αναδέδειγμαι pr. C. σε οὗ χάριν. τούτου χάριν M, qui in add. v. τούτου litters in C prorsus ablatas dicit. " 63 μετασχόντες. μεταλαβόντες susp. Μ. σε συγκρατούσαντες στατεύσαντες (. οι κενά L. Η in Add. : .... PATROL. GR. XVI. 99 2. Quæ Naasseni dicant, qui se gnosticos appel- 5. Et quænam placita sint Peratarum, quorumi 4. Quæ doctrina sit Sethianorum, qui, surrepla 5. Quae sint placita Justini, cujus dogma non pro 6. Satis opinor accurate quæ placuerint omnibus

1123 CONTRA HERESES LIB. V. 3124 .. Σ 1#! 7X ΒΡΕ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟΝ Ε. REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUINTUS. α'. [p. 93. 94] Τάδε ἔνεστιν ἐν τῇ πέμπτῃ τοῦ Δ 1. 130-131 Hæc insunt in quinto libro refuta- κατὰ πασῶν αἱρέσεων ἐλέγχου· * 50 β'. Τίνα οἱ Ναασσηνοί τε λέγουσιν οἱ ἑαυτοὺς γνω στικοὺς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐκεῖνα δογματίζουσιν Η πρότερον οἱ Ἑλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ οι τὰ μυστικά παραδόντες, ἀφ᾽ ὧν τὰς ἀφορμάς λαβόντες αἱρέσεις συνεστήσαντο. γ΄. Καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλὰ ἀπὸ ἀστρολογικῆς. 53 50 δ. Τίς ὁ κατὰ τοὺς Σηθιανούς σε λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ' σε Έλληνας σοφῶν κλεψιλογήσαντες Μουσαίου σε καὶ Λίνου καὶ Ορφέω; τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττυσαν. ε'. Τίνα τὰ Ἰουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ το συνίσταται, Β ἀλλ᾽ ἐκ τῶν Ηροδότου σ' τοῦ ἱστοριογράφου τερα- τολογιῶν. Γ΄. Πάνυ νομίζω πεπονημένως τα δόξαντα πᾶσι τοῖς καθ' οι Ελληνάς τε καὶ βαρβάρους [φιλοσό φοις] τε περί τε τοῦ θείου καὶ τῆς τοῦ κόσμου δη- μιουργίας ἐκτεθεῖσθαι ἐν ταῖς εὐ πρὸ ταύτης τέσ- σαρτι βίβλοις, ὧν οὐδὲ τὰ περίεργα παραλείψας οι οὐ τὸν τυχόντα πόνον ἀναδέδεγμαι δ' τοῖς ἐντυγχάνουσι, προτρεπόμενος πολλοὺς πρὸς φιλομάθειαν καὶ ἀσφά- λειαν τῆς περὶ τὴν ἀλήθειαν γνώσεως. Περιλείπεται τοίνυν ἐπὶ τὸν τῶν αἱρέσεων ἔλεγχον ὁρμᾶν, οὗ χά- ριν 4 καὶ τὰ προειρημένα ἡμῖν ἐκτεθείμεθα, ἀφ᾽ ὧν τὰς ἀφορμὰς μετασχόντες " οἱ αἱρεσιάρχαι δίκην παλαιοῤῥάφων [συγκ]αττύσαντες οι πρὸς τὸν ἴδιον νοῦν τὰ τῶν παλαιῶν σφάλματα ὡς καινά το παρ έθεσαν τοῖς πλανάσθαι δυναμένοις, ὡς ἐν τοῖς ἀκο λούθοις δείξομεν. Τὸ λοιπὸν προκαλεῖται ἡμᾶς ὁ χρό- νος ἐπὶ τὴν τῶν προκειμένων πραγματείαν χωρείν, ἄρξασθαι δὲ ἀπὸ τῶν τετολμηκότων τὸν αἴτιον τῆς πλά νης [ρ. 94. 95] γενόμενον ὄφιν ὑμνεῖν διά τινων tionis omnium hæresium : lant : quos illa profiteri, quæ prius Græcorum phi- losophi et ii qui mystica tradiderunt professi sint, a quibus profecti hæreses condiderint. dogma non manaverit a sacris Scripturis, sed ab astrologica. Graecorum sapientum doctrina, Mussi, Lini, Orplei, suum dogma consarcinaverint. fectum sit a sacris Scripturis, sed ex Herodoti mi- raculosis narrationibus. a et inter Græcos et inter barbaros philosophis et de divino numine et de fabrica mundi exposita esse in quatuor libris proximis superioribus, quorum ne præstigiis quidem prætermissis non inanem laborem suscepi lecturis, incitans multos ad discendi cupidi- tatem et ad certam cognitionem veritatis. Relinqui- tur ergo refutationem hæresium aggredi, propter quam etiam supra a nobis dicta exposuimus, & qui- bus profecti hærcsiarchæ instar veteramentariorum consarcinata ad ipsorum opinionem veterum errala tanquam nova proposuerunt iis qui in errorein in- duci possunt, ut in iis quæ sequuntur demonstrabi- mus. Jam provocat nos tempus ad corum, quæ sunt nostri operis, tractationem accedere, initio ab eis ducto, qui ausi sunt erroris 132-133 auctore serpentem celebrare per quasdam ipsius instinctu inventas dictiones. Igitur sacerdotes et antistites VARIÆ LECTIONES. C 1ο Νασσηνοί Γι, Μ. 81 καὶ οἱ καὶ ὅτι C, M. σε Σηθειανούς Γ, Μ, quod ubique correximus. 81 88 60 σε κατ' C. κλεψολογήσαντες C,. supra p. 128, 20 dixit auctor κλεψιλόγους. Idem in libro primno p. 6, 86 τούτων γὰρ μάλιστα γεγένηνται κλεψίλογοι οἱ τῶν αἱρέσεων πρωτοστατήσαντες; quæ voces addenda lexicis, M. οι Μουσέου (. ἐκ αὐτῶν C. Ηρωδότου G. κατ' . ο φιλοσόφοις om. C, M. ταῖς τοῖς C, Μ. Οι παραλείψας. ἀποκαλύψας C, M. σε αναδέδειγμαι pr. C. σε οὗ χάριν. τούτου χάριν M, qui in add. v. τούτου litters in C prorsus ablatas dicit. " 63 μετασχόντες. μεταλαβόντες susp. Μ. σε συγκρατούσαντες στατεύσαντες (. οι κενά L. Η in Add. : .... PATROL. GR. XVI. 99 2. Quæ Naasseni dicant, qui se gnosticos appel- 5. Et quænam placita sint Peratarum, quorumi 4. Quæ doctrina sit Sethianorum, qui, surrepla 5. Quae sint placita Justini, cujus dogma non pro 6. Satis opinor accurate quæ placuerint omnibus

1123 CONTRA HERESES LIB. V. 3124 .. Σ 1#! 7X ΒΡΕ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟΝ Ε. REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUINTUS. α'. [p. 93. 94] Τάδε ἔνεστιν ἐν τῇ πέμπτῃ τοῦ Δ 1. 130-131 Hæc insunt in quinto libro refuta- κατὰ πασῶν αἱρέσεων ἐλέγχου· * 50 β'. Τίνα οἱ Ναασσηνοί τε λέγουσιν οἱ ἑαυτοὺς γνω στικοὺς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐκεῖνα δογματίζουσιν Η πρότερον οἱ Ἑλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ οι τὰ μυστικά παραδόντες, ἀφ᾽ ὧν τὰς ἀφορμάς λαβόντες αἱρέσεις συνεστήσαντο. γ΄. Καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλὰ ἀπὸ ἀστρολογικῆς. 53 50 δ. Τίς ὁ κατὰ τοὺς Σηθιανούς σε λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ' σε Έλληνας σοφῶν κλεψιλογήσαντες Μουσαίου σε καὶ Λίνου καὶ Ορφέω; τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττυσαν. ε'. Τίνα τὰ Ἰουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ το συνίσταται, Β ἀλλ᾽ ἐκ τῶν Ηροδότου σ' τοῦ ἱστοριογράφου τερα- τολογιῶν. Γ΄. Πάνυ νομίζω πεπονημένως τα δόξαντα πᾶσι τοῖς καθ' οι Ελληνάς τε καὶ βαρβάρους [φιλοσό φοις] τε περί τε τοῦ θείου καὶ τῆς τοῦ κόσμου δη- μιουργίας ἐκτεθεῖσθαι ἐν ταῖς εὐ πρὸ ταύτης τέσ- σαρτι βίβλοις, ὧν οὐδὲ τὰ περίεργα παραλείψας οι οὐ τὸν τυχόντα πόνον ἀναδέδεγμαι δ' τοῖς ἐντυγχάνουσι, προτρεπόμενος πολλοὺς πρὸς φιλομάθειαν καὶ ἀσφά- λειαν τῆς περὶ τὴν ἀλήθειαν γνώσεως. Περιλείπεται τοίνυν ἐπὶ τὸν τῶν αἱρέσεων ἔλεγχον ὁρμᾶν, οὗ χά- ριν 4 καὶ τὰ προειρημένα ἡμῖν ἐκτεθείμεθα, ἀφ᾽ ὧν τὰς ἀφορμὰς μετασχόντες " οἱ αἱρεσιάρχαι δίκην παλαιοῤῥάφων [συγκ]αττύσαντες οι πρὸς τὸν ἴδιον νοῦν τὰ τῶν παλαιῶν σφάλματα ὡς καινά το παρ έθεσαν τοῖς πλανάσθαι δυναμένοις, ὡς ἐν τοῖς ἀκο λούθοις δείξομεν. Τὸ λοιπὸν προκαλεῖται ἡμᾶς ὁ χρό- νος ἐπὶ τὴν τῶν προκειμένων πραγματείαν χωρείν, ἄρξασθαι δὲ ἀπὸ τῶν τετολμηκότων τὸν αἴτιον τῆς πλά νης [ρ. 94. 95] γενόμενον ὄφιν ὑμνεῖν διά τινων tionis omnium hæresium : lant : quos illa profiteri, quæ prius Græcorum phi- losophi et ii qui mystica tradiderunt professi sint, a quibus profecti hæreses condiderint. dogma non manaverit a sacris Scripturis, sed ab astrologica. Graecorum sapientum doctrina, Mussi, Lini, Orplei, suum dogma consarcinaverint. fectum sit a sacris Scripturis, sed ex Herodoti mi- raculosis narrationibus. a et inter Græcos et inter barbaros philosophis et de divino numine et de fabrica mundi exposita esse in quatuor libris proximis superioribus, quorum ne præstigiis quidem prætermissis non inanem laborem suscepi lecturis, incitans multos ad discendi cupidi- tatem et ad certam cognitionem veritatis. Relinqui- tur ergo refutationem hæresium aggredi, propter quam etiam supra a nobis dicta exposuimus, & qui- bus profecti hærcsiarchæ instar veteramentariorum consarcinata ad ipsorum opinionem veterum errala tanquam nova proposuerunt iis qui in errorein in- duci possunt, ut in iis quæ sequuntur demonstrabi- mus. Jam provocat nos tempus ad corum, quæ sunt nostri operis, tractationem accedere, initio ab eis ducto, qui ausi sunt erroris 132-133 auctore serpentem celebrare per quasdam ipsius instinctu inventas dictiones. Igitur sacerdotes et antistites VARIÆ LECTIONES. C 1ο Νασσηνοί Γι, Μ. 81 καὶ οἱ καὶ ὅτι C, M. σε Σηθειανούς Γ, Μ, quod ubique correximus. 81 88 60 σε κατ' C. κλεψολογήσαντες C,. supra p. 128, 20 dixit auctor κλεψιλόγους. Idem in libro primno p. 6, 86 τούτων γὰρ μάλιστα γεγένηνται κλεψίλογοι οἱ τῶν αἱρέσεων πρωτοστατήσαντες; quæ voces addenda lexicis, M. οι Μουσέου (. ἐκ αὐτῶν C. Ηρωδότου G. κατ' . ο φιλοσόφοις om. C, M. ταῖς τοῖς C, Μ. Οι παραλείψας. ἀποκαλύψας C, M. σε αναδέδειγμαι pr. C. σε οὗ χάριν. τούτου χάριν M, qui in add. v. τούτου litters in C prorsus ablatas dicit. " 63 μετασχόντες. μεταλαβόντες susp. Μ. σε συγκρατούσαντες στατεύσαντες (. οι κενά L. Η in Add. : .... PATROL. GR. XVI. 99 2. Quæ Naasseni dicant, qui se gnosticos appel- 5. Et quænam placita sint Peratarum, quorumi 4. Quæ doctrina sit Sethianorum, qui, surrepla 5. Quae sint placita Justini, cujus dogma non pro 6. Satis opinor accurate quæ placuerint omnibus

3125 - ORIGENIS - ΤΟ 93 3126 dogmatis exstiterunt primi qui Naassen vocantur, Α εφηυρημένων κατ' αὐτοῦ ἐνέργειαν λόγων, Οἱ ὧν lingua Hebraica ita appellati naas autem serpens vocatur -; posthac autem cognominaverunt sese gnosticos, dicentes se solos profunda cognita babere. A quibus digressi multi multifariam fecerunt hæ- resin, qua est una, diversis dogmatis eadem tra- dentes, ut arguet progrediens sermo. Hi universa rum rerum principium celebrant hominem et eum- den filium hominis. Est autem hic homo mas idem et femina, vocatur autem Adamas apud eos; hymni autem facti sunt in eum multi et varii. Hymni autem, ut paucis defungamur, dicuntur apud eos in hunc ferme modum : A le pater et per le mater, duo im- mortalia nomina, ævorum sutor, civis cœli, inclyte homo. Dividunt autem eum ut Geryonem trifariam. Est enim hujus, ut aiunt, partim rationale, parim β animale, partim choicum, et censent cognitionem ejus esse initium cognitionis Dei, cum dicunt sic : Initium perfectionis est cognitio hominis, Dei autem cognitio est absoluta perfectio. Hæc aulem omnia, inquit, rationalia et animalia et choica cesserunt et devenerunt in unum hominem simul, 134-135 Jesum ex Maria natum. Et loquebantur, inquit, si- mul una hi tres homines ex sua quisque specie ad suos. Sunt enim secundum eos tria genera univer- sorum, angelicum, animale, choicum, et tres Eccle- sim, augelica, animalis, choica, nomina autem caruin: electa, vocala, captiva. . ἱερεῖς καὶ προστάται τοῦ δόγματος γεγένηνται πρώτ τοι οἱ σ' ἐπικληθέντες Ναασσηνοί, τῇ Ἑβραίοι φωνῇ κα οὕτως ὠνομασμένοι· — ναὰς δὲ σε ό ὄρος καλεί ται. Μετὰ δὲ ταῦτα ἐπεκάλεσαν ἑαυτοὺς Γνωστι κούς το, φάσκοντες μόνοι τὰ βάθη γινώσκειν. Εξ ὧν ἀπομερισθέντες πολλοὶ πολυσχιδῆ τὴν αἵρεσιν ἐποίη σαν οὖσαν τι μίαν, διαφέροις δόγμασι τὰ αὐτὰ δι ηγούμενοι, ὡς διελέγξει προβαίνων ο λόγος. Οὗτοι τῶν ἄλλων ἁπάντων " παρὰ τὸν αὐτῶν λόγον τιμῶσιν ἄνθρωπον καὶ υἱὸν ἀνθρώπου. Εστι δὲ ἄνθρωπος οὗτος ἀρσενόθηλυς, καλεῖται δὲ ᾿Αδάμας το παρ' αυ τοῖς· ὕμνοι δὲ εἰς αὐτὸν γεγόνασι πολλοὶ καὶ ποικί λοι· οἱ δὲ ὕμνοι, ὡς δι' ὀλίγων 76 εἰπεῖν, λέγοντας παρ' αὐτοῖς τοιοῦτόν τινα τρόπον τ8. Ἀπὸ σοῦ πα- τὴρ καὶ διὰ σὲ μήτηρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα, αἰώνων γονεῖς ", πολῖτα οὐρανοῦ, μεγαλώνυμε άνθρωπε. Διαιροῦσι δὲ αὐτὸν, ὡς Γηρυόνην τε, τριχή Έστι γάρ τούτου, φασί, τὸ μὲν νοερόν, τὸ δὲ ψυχι κὸν, τὸ δὲ χοϊκόν· καὶ νομίζουσιν εἶναι τὴν γνῶσιν αὐτοῦ ἀρχὴν τοῦ δύνασθαι γνῶναι τὸν Θεὸν, λέγοντες οὕτως· Ἀρχὴ " τελειώσεως γνῶσις [ἀνθρώπου, Θεοῦ δὲ] γνῶσις απηρτισμένη τελείωσις. Ταύτα δὲ πάντα, φησί, τὰ νοερὰ καὶ ψυχικὰ καὶ χοϊκά και χώρηκε 40 καὶ κατ[ελήλυθεν εἰς] ει ἕνα ἄνθρωπον όμοῦ, Ἰησοῦν τὸν ἐκ [p. 95-97] τῆς Μαρίας γεγε- νημένον· καὶ ἐλάλουν, φησίν, ὁμοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ ε! τρεῖς οὗτοι ἄνθρωποι ἀπὸ τῶν ἰδίων οὐσιῶν τοῖς ΤΟ ἰδίοις ἕκαστος. Ἔστι γὰρ τῶν ὅλων τρία γένη κατ' αὐτοὺς, ἀγγελικόν, ψυχικόν, χοϊκόν· καὶ τρεῖς ἐκ· κλησίαι, ἀγγελική, ψυχική, χοϊκή· ὀνόματα δὲ αὐταῖς capita, quæ dicit tradidisse Mariamnæ Jacobum Domini fratrem. Ne igitur diffament neque Mariam- nam posthac inpii illi, neque Jacobum, neque Sal- vatorem ipsum, veniamus ad mysteria (unde illis ἐκλεκτή, κλητή 69, αἰχμάλωτος. 83 ζ. Ταῦτά ἐστιν ἀπὸ πολλῶν πάνυ λόγων τὰ κεφά λαια, ἅ φησι παραδεδωκέναι Μαριάμνῃ δὲ τὸν Ἰάκω 6ον τοῦ Κυρίου τὸν ἀδελφόν. Ιν' οὖν μήτε Μα ριάμνης οι ἔτι καταψεύδονται οἱ ἀσεβεῖς, μήτε τα κώβου, μήτε τοῦ | Σωτῆρος αὐτοῦ, ἔλθωμεν ἐπὶ τὰς VARIE LECTIONES. • • ' 67 πρῶτο: οι. πρῶτοι C. 68 Cf. Theodoret. Quæst 49 in ll, IV Regg. οἱ δὲ λοιποί (sc. interpre- lantur) τὸν Νεεσθὰν νάας. Εντεῦθεν οἶμαι καὶ τοὺς Ὀφίτας, αἵρεσις δὲ αὕτη δυσσεβεστάτη, Ναασσηνούς ὀνομάζεσθαι. Εjusd. Har. fab. 1. 15 : Ἐκ τῶν Βαλεντίνου σπερμάτων τὸ τῶν Βαρβηλιωνῶν ἔχουν Βορβοριανῶν ἢ Ναασσινών (Ι. Ναασσηνῶν) ἢ Στρατιωτικών ἢ Φημιονικών (Φιβιωνιτών) καλουμένη ν ἐβλάστησε μύσος. το δέ. γὰρ Roeperus. το Γνωστικούς. Cf. Iren. Cont. har. 1, 2, 1, p. 107, el. Mass. Super hos autem ex his, qui prædicti sunt Simoniuni, multitudo gnosticorum Burbelo exsurrexi et velut a ierra fungi manifestati sunt . . . Epiphan. bar. 25, 2 : Καὶ ἐντεῦθεν ἄρχονται οἱ τῆς ψεύτι νύμου γνώσεως κακῶς τῷ κόσμῳ ἐπιφύεσθαι φημὶ δὲ Γνωστικοὶ καὶ Φιβιωνῖται καὶ οἱ τοῦ Ἐπιφανούς καλούμενοι Στρατιωτικοί τε καὶ Λευϊτικοὶ καὶ ἄλλοι πλείους · ἕκαστος γὰρ τούτων τὴν ἑαυτοῦ αἵρεσιν τοῖς πάθεσιν αὐτοῦ ἐπισπώμενος μυρίας ὁδοὺς ἐπενόησε κακίας. Εjusd. har. 27, 1 : Οἱ Ὀφῖται μὲν γάρ. ὡς προείπον, τὰς προφάσεις εἰλήφασιν ἀπὸ τῆς τοῦ Νικολάου καὶ γνωστικῶν καὶ τῶν πρὸ τούτων αἱρέσεων. τι οὖσαν add. Μ. * Infra l. x, c. 9, p. 514, 99-2 ed. Oxon. sententia verbis : Ναασσινοί άνθρωπον καλοῦσι τὴν πρώτην τῶν ὅλων ἀρχὴν, τὸν αὐτὸν καὶ υἱὸν ἀνθρώπου aperte perscripta est, hunc autem locum manus male sedula glossematis iuquinavit, veluti τῶν ἄλλων ἁπάντων videtur ortum esse postquam τῶν ὅλων in τῶν ἄλλων abiit. Aberravit Bernaysius (ep. crit. ad Bunsenium), cum conjicit : Οὗτοι τῶν ἄλλων ἁπάντων Πατέρα τῷ αὐτῷ λόγῳ τιμῶσι, κ. τ. λ. Αδάμας. Cf. ren. Cont. her. 1, 29, 3, p. 108. Confrmatis igitur sic omnibus, super hac emittit Autogenes hominem perfectum el verum, quem et Adamantem vocant, quoniam neque ipse domatus est, neque ii ex quibus erat.... Theodoret. Mar. fab. 1, 13. Pistis Sophia, Latine ed. Berol. 1851, p. 27: Magnus Adamus (l. Adamas), τύραν νος μ. 88, 89 et passim. * ὀλίγον Γ. το Cfr Iren. Cont. har. 1.1.. et refrigerant in hoc omnia hymn sure magnum Eona. Hinc autcm dicunt manifestatam Malrem, Patrem, Filium... πατήρ. πάτερ C: cf. infra lo vit, c. 12, p. 269, 40, ed. Οxon. Αύτη μήτηρ, αὕτη πατὴρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα. νεῦ 7 * Γηρυόνην. Cl. infra c. 8, p. 107, 63, 64. ed. Oxon. * Lacunamn explevit Mes c. 8, p. 115, 85 -85. ed. Οχοι. Αρχὴ γὰρ, φησίν, τελειώσεως γνῶσις ἀνθρώπου· Θεοῦ δὲ γνώσις ἀπηρτισμένη τελείωσις. κεχώρηκε Beruaysius e l. x, c. 9, p. 314, 7 ed. Oxon. : καὶ ἐχώρησε C, κατεχώρησε Μ. κατελήλυθεν εἰς. κατ. C, κατῆλθεν εἰς Μ. κλητή Bernaysius e l. s, c. 5. i. 1. : κλητική C, Ν. Μαριάμμη C, Μαριάμμῃ Μ; cf. infra l. x, c. 9, ubi τῇ Μαριάμνῃ legiwr, et Orig. c. Cels. 5, 62, με cu. Delarue. • Μαριάμμης C, H. 89 78 16 at YO- 7. llæc sunt multorum admodum commentorum C

3125 - ORIGENIS - ΤΟ 93 3126 dogmatis exstiterunt primi qui Naassen vocantur, Α εφηυρημένων κατ' αὐτοῦ ἐνέργειαν λόγων, Οἱ ὧν lingua Hebraica ita appellati naas autem serpens vocatur -; posthac autem cognominaverunt sese gnosticos, dicentes se solos profunda cognita babere. A quibus digressi multi multifariam fecerunt hæ- resin, qua est una, diversis dogmatis eadem tra- dentes, ut arguet progrediens sermo. Hi universa rum rerum principium celebrant hominem et eum- den filium hominis. Est autem hic homo mas idem et femina, vocatur autem Adamas apud eos; hymni autem facti sunt in eum multi et varii. Hymni autem, ut paucis defungamur, dicuntur apud eos in hunc ferme modum : A le pater et per le mater, duo im- mortalia nomina, ævorum sutor, civis cœli, inclyte homo. Dividunt autem eum ut Geryonem trifariam. Est enim hujus, ut aiunt, partim rationale, parim β animale, partim choicum, et censent cognitionem ejus esse initium cognitionis Dei, cum dicunt sic : Initium perfectionis est cognitio hominis, Dei autem cognitio est absoluta perfectio. Hæc aulem omnia, inquit, rationalia et animalia et choica cesserunt et devenerunt in unum hominem simul, 134-135 Jesum ex Maria natum. Et loquebantur, inquit, si- mul una hi tres homines ex sua quisque specie ad suos. Sunt enim secundum eos tria genera univer- sorum, angelicum, animale, choicum, et tres Eccle- sim, augelica, animalis, choica, nomina autem caruin: electa, vocala, captiva. . ἱερεῖς καὶ προστάται τοῦ δόγματος γεγένηνται πρώτ τοι οἱ σ' ἐπικληθέντες Ναασσηνοί, τῇ Ἑβραίοι φωνῇ κα οὕτως ὠνομασμένοι· — ναὰς δὲ σε ό ὄρος καλεί ται. Μετὰ δὲ ταῦτα ἐπεκάλεσαν ἑαυτοὺς Γνωστι κούς το, φάσκοντες μόνοι τὰ βάθη γινώσκειν. Εξ ὧν ἀπομερισθέντες πολλοὶ πολυσχιδῆ τὴν αἵρεσιν ἐποίη σαν οὖσαν τι μίαν, διαφέροις δόγμασι τὰ αὐτὰ δι ηγούμενοι, ὡς διελέγξει προβαίνων ο λόγος. Οὗτοι τῶν ἄλλων ἁπάντων " παρὰ τὸν αὐτῶν λόγον τιμῶσιν ἄνθρωπον καὶ υἱὸν ἀνθρώπου. Εστι δὲ ἄνθρωπος οὗτος ἀρσενόθηλυς, καλεῖται δὲ ᾿Αδάμας το παρ' αυ τοῖς· ὕμνοι δὲ εἰς αὐτὸν γεγόνασι πολλοὶ καὶ ποικί λοι· οἱ δὲ ὕμνοι, ὡς δι' ὀλίγων 76 εἰπεῖν, λέγοντας παρ' αὐτοῖς τοιοῦτόν τινα τρόπον τ8. Ἀπὸ σοῦ πα- τὴρ καὶ διὰ σὲ μήτηρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα, αἰώνων γονεῖς ", πολῖτα οὐρανοῦ, μεγαλώνυμε άνθρωπε. Διαιροῦσι δὲ αὐτὸν, ὡς Γηρυόνην τε, τριχή Έστι γάρ τούτου, φασί, τὸ μὲν νοερόν, τὸ δὲ ψυχι κὸν, τὸ δὲ χοϊκόν· καὶ νομίζουσιν εἶναι τὴν γνῶσιν αὐτοῦ ἀρχὴν τοῦ δύνασθαι γνῶναι τὸν Θεὸν, λέγοντες οὕτως· Ἀρχὴ " τελειώσεως γνῶσις [ἀνθρώπου, Θεοῦ δὲ] γνῶσις απηρτισμένη τελείωσις. Ταύτα δὲ πάντα, φησί, τὰ νοερὰ καὶ ψυχικὰ καὶ χοϊκά και χώρηκε 40 καὶ κατ[ελήλυθεν εἰς] ει ἕνα ἄνθρωπον όμοῦ, Ἰησοῦν τὸν ἐκ [p. 95-97] τῆς Μαρίας γεγε- νημένον· καὶ ἐλάλουν, φησίν, ὁμοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ ε! τρεῖς οὗτοι ἄνθρωποι ἀπὸ τῶν ἰδίων οὐσιῶν τοῖς ΤΟ ἰδίοις ἕκαστος. Ἔστι γὰρ τῶν ὅλων τρία γένη κατ' αὐτοὺς, ἀγγελικόν, ψυχικόν, χοϊκόν· καὶ τρεῖς ἐκ· κλησίαι, ἀγγελική, ψυχική, χοϊκή· ὀνόματα δὲ αὐταῖς capita, quæ dicit tradidisse Mariamnæ Jacobum Domini fratrem. Ne igitur diffament neque Mariam- nam posthac inpii illi, neque Jacobum, neque Sal- vatorem ipsum, veniamus ad mysteria (unde illis ἐκλεκτή, κλητή 69, αἰχμάλωτος. 83 ζ. Ταῦτά ἐστιν ἀπὸ πολλῶν πάνυ λόγων τὰ κεφά λαια, ἅ φησι παραδεδωκέναι Μαριάμνῃ δὲ τὸν Ἰάκω 6ον τοῦ Κυρίου τὸν ἀδελφόν. Ιν' οὖν μήτε Μα ριάμνης οι ἔτι καταψεύδονται οἱ ἀσεβεῖς, μήτε τα κώβου, μήτε τοῦ | Σωτῆρος αὐτοῦ, ἔλθωμεν ἐπὶ τὰς VARIE LECTIONES. • • ' 67 πρῶτο: οι. πρῶτοι C. 68 Cf. Theodoret. Quæst 49 in ll, IV Regg. οἱ δὲ λοιποί (sc. interpre- lantur) τὸν Νεεσθὰν νάας. Εντεῦθεν οἶμαι καὶ τοὺς Ὀφίτας, αἵρεσις δὲ αὕτη δυσσεβεστάτη, Ναασσηνούς ὀνομάζεσθαι. Εjusd. Har. fab. 1. 15 : Ἐκ τῶν Βαλεντίνου σπερμάτων τὸ τῶν Βαρβηλιωνῶν ἔχουν Βορβοριανῶν ἢ Ναασσινών (Ι. Ναασσηνῶν) ἢ Στρατιωτικών ἢ Φημιονικών (Φιβιωνιτών) καλουμένη ν ἐβλάστησε μύσος. το δέ. γὰρ Roeperus. το Γνωστικούς. Cf. Iren. Cont. har. 1, 2, 1, p. 107, el. Mass. Super hos autem ex his, qui prædicti sunt Simoniuni, multitudo gnosticorum Burbelo exsurrexi et velut a ierra fungi manifestati sunt . . . Epiphan. bar. 25, 2 : Καὶ ἐντεῦθεν ἄρχονται οἱ τῆς ψεύτι νύμου γνώσεως κακῶς τῷ κόσμῳ ἐπιφύεσθαι φημὶ δὲ Γνωστικοὶ καὶ Φιβιωνῖται καὶ οἱ τοῦ Ἐπιφανούς καλούμενοι Στρατιωτικοί τε καὶ Λευϊτικοὶ καὶ ἄλλοι πλείους · ἕκαστος γὰρ τούτων τὴν ἑαυτοῦ αἵρεσιν τοῖς πάθεσιν αὐτοῦ ἐπισπώμενος μυρίας ὁδοὺς ἐπενόησε κακίας. Εjusd. har. 27, 1 : Οἱ Ὀφῖται μὲν γάρ. ὡς προείπον, τὰς προφάσεις εἰλήφασιν ἀπὸ τῆς τοῦ Νικολάου καὶ γνωστικῶν καὶ τῶν πρὸ τούτων αἱρέσεων. τι οὖσαν add. Μ. * Infra l. x, c. 9, p. 514, 99-2 ed. Oxon. sententia verbis : Ναασσινοί άνθρωπον καλοῦσι τὴν πρώτην τῶν ὅλων ἀρχὴν, τὸν αὐτὸν καὶ υἱὸν ἀνθρώπου aperte perscripta est, hunc autem locum manus male sedula glossematis iuquinavit, veluti τῶν ἄλλων ἁπάντων videtur ortum esse postquam τῶν ὅλων in τῶν ἄλλων abiit. Aberravit Bernaysius (ep. crit. ad Bunsenium), cum conjicit : Οὗτοι τῶν ἄλλων ἁπάντων Πατέρα τῷ αὐτῷ λόγῳ τιμῶσι, κ. τ. λ. Αδάμας. Cf. ren. Cont. her. 1, 29, 3, p. 108. Confrmatis igitur sic omnibus, super hac emittit Autogenes hominem perfectum el verum, quem et Adamantem vocant, quoniam neque ipse domatus est, neque ii ex quibus erat.... Theodoret. Mar. fab. 1, 13. Pistis Sophia, Latine ed. Berol. 1851, p. 27: Magnus Adamus (l. Adamas), τύραν νος μ. 88, 89 et passim. * ὀλίγον Γ. το Cfr Iren. Cont. har. 1.1.. et refrigerant in hoc omnia hymn sure magnum Eona. Hinc autcm dicunt manifestatam Malrem, Patrem, Filium... πατήρ. πάτερ C: cf. infra lo vit, c. 12, p. 269, 40, ed. Οxon. Αύτη μήτηρ, αὕτη πατὴρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα. νεῦ 7 * Γηρυόνην. Cl. infra c. 8, p. 107, 63, 64. ed. Oxon. * Lacunamn explevit Mes c. 8, p. 115, 85 -85. ed. Οχοι. Αρχὴ γὰρ, φησίν, τελειώσεως γνῶσις ἀνθρώπου· Θεοῦ δὲ γνώσις ἀπηρτισμένη τελείωσις. κεχώρηκε Beruaysius e l. x, c. 9, p. 314, 7 ed. Oxon. : καὶ ἐχώρησε C, κατεχώρησε Μ. κατελήλυθεν εἰς. κατ. C, κατῆλθεν εἰς Μ. κλητή Bernaysius e l. s, c. 5. i. 1. : κλητική C, Ν. Μαριάμμη C, Μαριάμμῃ Μ; cf. infra l. x, c. 9, ubi τῇ Μαριάμνῃ legiwr, et Orig. c. Cels. 5, 62, με cu. Delarue. • Μαριάμμης C, H. 89 78 16 at YO- 7. llæc sunt multorum admodum commentorum C

3125 - ORIGENIS - ΤΟ 93 3126 dogmatis exstiterunt primi qui Naassen vocantur, Α εφηυρημένων κατ' αὐτοῦ ἐνέργειαν λόγων, Οἱ ὧν lingua Hebraica ita appellati naas autem serpens vocatur -; posthac autem cognominaverunt sese gnosticos, dicentes se solos profunda cognita babere. A quibus digressi multi multifariam fecerunt hæ- resin, qua est una, diversis dogmatis eadem tra- dentes, ut arguet progrediens sermo. Hi universa rum rerum principium celebrant hominem et eum- den filium hominis. Est autem hic homo mas idem et femina, vocatur autem Adamas apud eos; hymni autem facti sunt in eum multi et varii. Hymni autem, ut paucis defungamur, dicuntur apud eos in hunc ferme modum : A le pater et per le mater, duo im- mortalia nomina, ævorum sutor, civis cœli, inclyte homo. Dividunt autem eum ut Geryonem trifariam. Est enim hujus, ut aiunt, partim rationale, parim β animale, partim choicum, et censent cognitionem ejus esse initium cognitionis Dei, cum dicunt sic : Initium perfectionis est cognitio hominis, Dei autem cognitio est absoluta perfectio. Hæc aulem omnia, inquit, rationalia et animalia et choica cesserunt et devenerunt in unum hominem simul, 134-135 Jesum ex Maria natum. Et loquebantur, inquit, si- mul una hi tres homines ex sua quisque specie ad suos. Sunt enim secundum eos tria genera univer- sorum, angelicum, animale, choicum, et tres Eccle- sim, augelica, animalis, choica, nomina autem caruin: electa, vocala, captiva. . ἱερεῖς καὶ προστάται τοῦ δόγματος γεγένηνται πρώτ τοι οἱ σ' ἐπικληθέντες Ναασσηνοί, τῇ Ἑβραίοι φωνῇ κα οὕτως ὠνομασμένοι· — ναὰς δὲ σε ό ὄρος καλεί ται. Μετὰ δὲ ταῦτα ἐπεκάλεσαν ἑαυτοὺς Γνωστι κούς το, φάσκοντες μόνοι τὰ βάθη γινώσκειν. Εξ ὧν ἀπομερισθέντες πολλοὶ πολυσχιδῆ τὴν αἵρεσιν ἐποίη σαν οὖσαν τι μίαν, διαφέροις δόγμασι τὰ αὐτὰ δι ηγούμενοι, ὡς διελέγξει προβαίνων ο λόγος. Οὗτοι τῶν ἄλλων ἁπάντων " παρὰ τὸν αὐτῶν λόγον τιμῶσιν ἄνθρωπον καὶ υἱὸν ἀνθρώπου. Εστι δὲ ἄνθρωπος οὗτος ἀρσενόθηλυς, καλεῖται δὲ ᾿Αδάμας το παρ' αυ τοῖς· ὕμνοι δὲ εἰς αὐτὸν γεγόνασι πολλοὶ καὶ ποικί λοι· οἱ δὲ ὕμνοι, ὡς δι' ὀλίγων 76 εἰπεῖν, λέγοντας παρ' αὐτοῖς τοιοῦτόν τινα τρόπον τ8. Ἀπὸ σοῦ πα- τὴρ καὶ διὰ σὲ μήτηρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα, αἰώνων γονεῖς ", πολῖτα οὐρανοῦ, μεγαλώνυμε άνθρωπε. Διαιροῦσι δὲ αὐτὸν, ὡς Γηρυόνην τε, τριχή Έστι γάρ τούτου, φασί, τὸ μὲν νοερόν, τὸ δὲ ψυχι κὸν, τὸ δὲ χοϊκόν· καὶ νομίζουσιν εἶναι τὴν γνῶσιν αὐτοῦ ἀρχὴν τοῦ δύνασθαι γνῶναι τὸν Θεὸν, λέγοντες οὕτως· Ἀρχὴ " τελειώσεως γνῶσις [ἀνθρώπου, Θεοῦ δὲ] γνῶσις απηρτισμένη τελείωσις. Ταύτα δὲ πάντα, φησί, τὰ νοερὰ καὶ ψυχικὰ καὶ χοϊκά και χώρηκε 40 καὶ κατ[ελήλυθεν εἰς] ει ἕνα ἄνθρωπον όμοῦ, Ἰησοῦν τὸν ἐκ [p. 95-97] τῆς Μαρίας γεγε- νημένον· καὶ ἐλάλουν, φησίν, ὁμοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ ε! τρεῖς οὗτοι ἄνθρωποι ἀπὸ τῶν ἰδίων οὐσιῶν τοῖς ΤΟ ἰδίοις ἕκαστος. Ἔστι γὰρ τῶν ὅλων τρία γένη κατ' αὐτοὺς, ἀγγελικόν, ψυχικόν, χοϊκόν· καὶ τρεῖς ἐκ· κλησίαι, ἀγγελική, ψυχική, χοϊκή· ὀνόματα δὲ αὐταῖς capita, quæ dicit tradidisse Mariamnæ Jacobum Domini fratrem. Ne igitur diffament neque Mariam- nam posthac inpii illi, neque Jacobum, neque Sal- vatorem ipsum, veniamus ad mysteria (unde illis ἐκλεκτή, κλητή 69, αἰχμάλωτος. 83 ζ. Ταῦτά ἐστιν ἀπὸ πολλῶν πάνυ λόγων τὰ κεφά λαια, ἅ φησι παραδεδωκέναι Μαριάμνῃ δὲ τὸν Ἰάκω 6ον τοῦ Κυρίου τὸν ἀδελφόν. Ιν' οὖν μήτε Μα ριάμνης οι ἔτι καταψεύδονται οἱ ἀσεβεῖς, μήτε τα κώβου, μήτε τοῦ | Σωτῆρος αὐτοῦ, ἔλθωμεν ἐπὶ τὰς VARIE LECTIONES. • • ' 67 πρῶτο: οι. πρῶτοι C. 68 Cf. Theodoret. Quæst 49 in ll, IV Regg. οἱ δὲ λοιποί (sc. interpre- lantur) τὸν Νεεσθὰν νάας. Εντεῦθεν οἶμαι καὶ τοὺς Ὀφίτας, αἵρεσις δὲ αὕτη δυσσεβεστάτη, Ναασσηνούς ὀνομάζεσθαι. Εjusd. Har. fab. 1. 15 : Ἐκ τῶν Βαλεντίνου σπερμάτων τὸ τῶν Βαρβηλιωνῶν ἔχουν Βορβοριανῶν ἢ Ναασσινών (Ι. Ναασσηνῶν) ἢ Στρατιωτικών ἢ Φημιονικών (Φιβιωνιτών) καλουμένη ν ἐβλάστησε μύσος. το δέ. γὰρ Roeperus. το Γνωστικούς. Cf. Iren. Cont. har. 1, 2, 1, p. 107, el. Mass. Super hos autem ex his, qui prædicti sunt Simoniuni, multitudo gnosticorum Burbelo exsurrexi et velut a ierra fungi manifestati sunt . . . Epiphan. bar. 25, 2 : Καὶ ἐντεῦθεν ἄρχονται οἱ τῆς ψεύτι νύμου γνώσεως κακῶς τῷ κόσμῳ ἐπιφύεσθαι φημὶ δὲ Γνωστικοὶ καὶ Φιβιωνῖται καὶ οἱ τοῦ Ἐπιφανούς καλούμενοι Στρατιωτικοί τε καὶ Λευϊτικοὶ καὶ ἄλλοι πλείους · ἕκαστος γὰρ τούτων τὴν ἑαυτοῦ αἵρεσιν τοῖς πάθεσιν αὐτοῦ ἐπισπώμενος μυρίας ὁδοὺς ἐπενόησε κακίας. Εjusd. har. 27, 1 : Οἱ Ὀφῖται μὲν γάρ. ὡς προείπον, τὰς προφάσεις εἰλήφασιν ἀπὸ τῆς τοῦ Νικολάου καὶ γνωστικῶν καὶ τῶν πρὸ τούτων αἱρέσεων. τι οὖσαν add. Μ. * Infra l. x, c. 9, p. 514, 99-2 ed. Oxon. sententia verbis : Ναασσινοί άνθρωπον καλοῦσι τὴν πρώτην τῶν ὅλων ἀρχὴν, τὸν αὐτὸν καὶ υἱὸν ἀνθρώπου aperte perscripta est, hunc autem locum manus male sedula glossematis iuquinavit, veluti τῶν ἄλλων ἁπάντων videtur ortum esse postquam τῶν ὅλων in τῶν ἄλλων abiit. Aberravit Bernaysius (ep. crit. ad Bunsenium), cum conjicit : Οὗτοι τῶν ἄλλων ἁπάντων Πατέρα τῷ αὐτῷ λόγῳ τιμῶσι, κ. τ. λ. Αδάμας. Cf. ren. Cont. her. 1, 29, 3, p. 108. Confrmatis igitur sic omnibus, super hac emittit Autogenes hominem perfectum el verum, quem et Adamantem vocant, quoniam neque ipse domatus est, neque ii ex quibus erat.... Theodoret. Mar. fab. 1, 13. Pistis Sophia, Latine ed. Berol. 1851, p. 27: Magnus Adamus (l. Adamas), τύραν νος μ. 88, 89 et passim. * ὀλίγον Γ. το Cfr Iren. Cont. har. 1.1.. et refrigerant in hoc omnia hymn sure magnum Eona. Hinc autcm dicunt manifestatam Malrem, Patrem, Filium... πατήρ. πάτερ C: cf. infra lo vit, c. 12, p. 269, 40, ed. Οxon. Αύτη μήτηρ, αὕτη πατὴρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα. νεῦ 7 * Γηρυόνην. Cl. infra c. 8, p. 107, 63, 64. ed. Oxon. * Lacunamn explevit Mes c. 8, p. 115, 85 -85. ed. Οχοι. Αρχὴ γὰρ, φησίν, τελειώσεως γνῶσις ἀνθρώπου· Θεοῦ δὲ γνώσις ἀπηρτισμένη τελείωσις. κεχώρηκε Beruaysius e l. x, c. 9, p. 314, 7 ed. Oxon. : καὶ ἐχώρησε C, κατεχώρησε Μ. κατελήλυθεν εἰς. κατ. C, κατῆλθεν εἰς Μ. κλητή Bernaysius e l. s, c. 5. i. 1. : κλητική C, Ν. Μαριάμμη C, Μαριάμμῃ Μ; cf. infra l. x, c. 9, ubi τῇ Μαριάμνῃ legiwr, et Orig. c. Cels. 5, 62, με cu. Delarue. • Μαριάμμης C, H. 89 78 16 at YO- 7. llæc sunt multorum admodum commentorum C

3125 - ORIGENIS - ΤΟ 93 3126 dogmatis exstiterunt primi qui Naassen vocantur, Α εφηυρημένων κατ' αὐτοῦ ἐνέργειαν λόγων, Οἱ ὧν lingua Hebraica ita appellati naas autem serpens vocatur -; posthac autem cognominaverunt sese gnosticos, dicentes se solos profunda cognita babere. A quibus digressi multi multifariam fecerunt hæ- resin, qua est una, diversis dogmatis eadem tra- dentes, ut arguet progrediens sermo. Hi universa rum rerum principium celebrant hominem et eum- den filium hominis. Est autem hic homo mas idem et femina, vocatur autem Adamas apud eos; hymni autem facti sunt in eum multi et varii. Hymni autem, ut paucis defungamur, dicuntur apud eos in hunc ferme modum : A le pater et per le mater, duo im- mortalia nomina, ævorum sutor, civis cœli, inclyte homo. Dividunt autem eum ut Geryonem trifariam. Est enim hujus, ut aiunt, partim rationale, parim β animale, partim choicum, et censent cognitionem ejus esse initium cognitionis Dei, cum dicunt sic : Initium perfectionis est cognitio hominis, Dei autem cognitio est absoluta perfectio. Hæc aulem omnia, inquit, rationalia et animalia et choica cesserunt et devenerunt in unum hominem simul, 134-135 Jesum ex Maria natum. Et loquebantur, inquit, si- mul una hi tres homines ex sua quisque specie ad suos. Sunt enim secundum eos tria genera univer- sorum, angelicum, animale, choicum, et tres Eccle- sim, augelica, animalis, choica, nomina autem caruin: electa, vocala, captiva. . ἱερεῖς καὶ προστάται τοῦ δόγματος γεγένηνται πρώτ τοι οἱ σ' ἐπικληθέντες Ναασσηνοί, τῇ Ἑβραίοι φωνῇ κα οὕτως ὠνομασμένοι· — ναὰς δὲ σε ό ὄρος καλεί ται. Μετὰ δὲ ταῦτα ἐπεκάλεσαν ἑαυτοὺς Γνωστι κούς το, φάσκοντες μόνοι τὰ βάθη γινώσκειν. Εξ ὧν ἀπομερισθέντες πολλοὶ πολυσχιδῆ τὴν αἵρεσιν ἐποίη σαν οὖσαν τι μίαν, διαφέροις δόγμασι τὰ αὐτὰ δι ηγούμενοι, ὡς διελέγξει προβαίνων ο λόγος. Οὗτοι τῶν ἄλλων ἁπάντων " παρὰ τὸν αὐτῶν λόγον τιμῶσιν ἄνθρωπον καὶ υἱὸν ἀνθρώπου. Εστι δὲ ἄνθρωπος οὗτος ἀρσενόθηλυς, καλεῖται δὲ ᾿Αδάμας το παρ' αυ τοῖς· ὕμνοι δὲ εἰς αὐτὸν γεγόνασι πολλοὶ καὶ ποικί λοι· οἱ δὲ ὕμνοι, ὡς δι' ὀλίγων 76 εἰπεῖν, λέγοντας παρ' αὐτοῖς τοιοῦτόν τινα τρόπον τ8. Ἀπὸ σοῦ πα- τὴρ καὶ διὰ σὲ μήτηρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα, αἰώνων γονεῖς ", πολῖτα οὐρανοῦ, μεγαλώνυμε άνθρωπε. Διαιροῦσι δὲ αὐτὸν, ὡς Γηρυόνην τε, τριχή Έστι γάρ τούτου, φασί, τὸ μὲν νοερόν, τὸ δὲ ψυχι κὸν, τὸ δὲ χοϊκόν· καὶ νομίζουσιν εἶναι τὴν γνῶσιν αὐτοῦ ἀρχὴν τοῦ δύνασθαι γνῶναι τὸν Θεὸν, λέγοντες οὕτως· Ἀρχὴ " τελειώσεως γνῶσις [ἀνθρώπου, Θεοῦ δὲ] γνῶσις απηρτισμένη τελείωσις. Ταύτα δὲ πάντα, φησί, τὰ νοερὰ καὶ ψυχικὰ καὶ χοϊκά και χώρηκε 40 καὶ κατ[ελήλυθεν εἰς] ει ἕνα ἄνθρωπον όμοῦ, Ἰησοῦν τὸν ἐκ [p. 95-97] τῆς Μαρίας γεγε- νημένον· καὶ ἐλάλουν, φησίν, ὁμοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ ε! τρεῖς οὗτοι ἄνθρωποι ἀπὸ τῶν ἰδίων οὐσιῶν τοῖς ΤΟ ἰδίοις ἕκαστος. Ἔστι γὰρ τῶν ὅλων τρία γένη κατ' αὐτοὺς, ἀγγελικόν, ψυχικόν, χοϊκόν· καὶ τρεῖς ἐκ· κλησίαι, ἀγγελική, ψυχική, χοϊκή· ὀνόματα δὲ αὐταῖς capita, quæ dicit tradidisse Mariamnæ Jacobum Domini fratrem. Ne igitur diffament neque Mariam- nam posthac inpii illi, neque Jacobum, neque Sal- vatorem ipsum, veniamus ad mysteria (unde illis ἐκλεκτή, κλητή 69, αἰχμάλωτος. 83 ζ. Ταῦτά ἐστιν ἀπὸ πολλῶν πάνυ λόγων τὰ κεφά λαια, ἅ φησι παραδεδωκέναι Μαριάμνῃ δὲ τὸν Ἰάκω 6ον τοῦ Κυρίου τὸν ἀδελφόν. Ιν' οὖν μήτε Μα ριάμνης οι ἔτι καταψεύδονται οἱ ἀσεβεῖς, μήτε τα κώβου, μήτε τοῦ | Σωτῆρος αὐτοῦ, ἔλθωμεν ἐπὶ τὰς VARIE LECTIONES. • • ' 67 πρῶτο: οι. πρῶτοι C. 68 Cf. Theodoret. Quæst 49 in ll, IV Regg. οἱ δὲ λοιποί (sc. interpre- lantur) τὸν Νεεσθὰν νάας. Εντεῦθεν οἶμαι καὶ τοὺς Ὀφίτας, αἵρεσις δὲ αὕτη δυσσεβεστάτη, Ναασσηνούς ὀνομάζεσθαι. Εjusd. Har. fab. 1. 15 : Ἐκ τῶν Βαλεντίνου σπερμάτων τὸ τῶν Βαρβηλιωνῶν ἔχουν Βορβοριανῶν ἢ Ναασσινών (Ι. Ναασσηνῶν) ἢ Στρατιωτικών ἢ Φημιονικών (Φιβιωνιτών) καλουμένη ν ἐβλάστησε μύσος. το δέ. γὰρ Roeperus. το Γνωστικούς. Cf. Iren. Cont. har. 1, 2, 1, p. 107, el. Mass. Super hos autem ex his, qui prædicti sunt Simoniuni, multitudo gnosticorum Burbelo exsurrexi et velut a ierra fungi manifestati sunt . . . Epiphan. bar. 25, 2 : Καὶ ἐντεῦθεν ἄρχονται οἱ τῆς ψεύτι νύμου γνώσεως κακῶς τῷ κόσμῳ ἐπιφύεσθαι φημὶ δὲ Γνωστικοὶ καὶ Φιβιωνῖται καὶ οἱ τοῦ Ἐπιφανούς καλούμενοι Στρατιωτικοί τε καὶ Λευϊτικοὶ καὶ ἄλλοι πλείους · ἕκαστος γὰρ τούτων τὴν ἑαυτοῦ αἵρεσιν τοῖς πάθεσιν αὐτοῦ ἐπισπώμενος μυρίας ὁδοὺς ἐπενόησε κακίας. Εjusd. har. 27, 1 : Οἱ Ὀφῖται μὲν γάρ. ὡς προείπον, τὰς προφάσεις εἰλήφασιν ἀπὸ τῆς τοῦ Νικολάου καὶ γνωστικῶν καὶ τῶν πρὸ τούτων αἱρέσεων. τι οὖσαν add. Μ. * Infra l. x, c. 9, p. 514, 99-2 ed. Oxon. sententia verbis : Ναασσινοί άνθρωπον καλοῦσι τὴν πρώτην τῶν ὅλων ἀρχὴν, τὸν αὐτὸν καὶ υἱὸν ἀνθρώπου aperte perscripta est, hunc autem locum manus male sedula glossematis iuquinavit, veluti τῶν ἄλλων ἁπάντων videtur ortum esse postquam τῶν ὅλων in τῶν ἄλλων abiit. Aberravit Bernaysius (ep. crit. ad Bunsenium), cum conjicit : Οὗτοι τῶν ἄλλων ἁπάντων Πατέρα τῷ αὐτῷ λόγῳ τιμῶσι, κ. τ. λ. Αδάμας. Cf. ren. Cont. her. 1, 29, 3, p. 108. Confrmatis igitur sic omnibus, super hac emittit Autogenes hominem perfectum el verum, quem et Adamantem vocant, quoniam neque ipse domatus est, neque ii ex quibus erat.... Theodoret. Mar. fab. 1, 13. Pistis Sophia, Latine ed. Berol. 1851, p. 27: Magnus Adamus (l. Adamas), τύραν νος μ. 88, 89 et passim. * ὀλίγον Γ. το Cfr Iren. Cont. har. 1.1.. et refrigerant in hoc omnia hymn sure magnum Eona. Hinc autcm dicunt manifestatam Malrem, Patrem, Filium... πατήρ. πάτερ C: cf. infra lo vit, c. 12, p. 269, 40, ed. Οxon. Αύτη μήτηρ, αὕτη πατὴρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα. νεῦ 7 * Γηρυόνην. Cl. infra c. 8, p. 107, 63, 64. ed. Oxon. * Lacunamn explevit Mes c. 8, p. 115, 85 -85. ed. Οχοι. Αρχὴ γὰρ, φησίν, τελειώσεως γνῶσις ἀνθρώπου· Θεοῦ δὲ γνώσις ἀπηρτισμένη τελείωσις. κεχώρηκε Beruaysius e l. x, c. 9, p. 314, 7 ed. Oxon. : καὶ ἐχώρησε C, κατεχώρησε Μ. κατελήλυθεν εἰς. κατ. C, κατῆλθεν εἰς Μ. κλητή Bernaysius e l. s, c. 5. i. 1. : κλητική C, Ν. Μαριάμμη C, Μαριάμμῃ Μ; cf. infra l. x, c. 9, ubi τῇ Μαριάμνῃ legiwr, et Orig. c. Cels. 5, 62, με cu. Delarue. • Μαριάμμης C, H. 89 78 16 at YO- 7. llæc sunt multorum admodum commentorum C

3125 - ORIGENIS - ΤΟ 93 3126 dogmatis exstiterunt primi qui Naassen vocantur, Α εφηυρημένων κατ' αὐτοῦ ἐνέργειαν λόγων, Οἱ ὧν lingua Hebraica ita appellati naas autem serpens vocatur -; posthac autem cognominaverunt sese gnosticos, dicentes se solos profunda cognita babere. A quibus digressi multi multifariam fecerunt hæ- resin, qua est una, diversis dogmatis eadem tra- dentes, ut arguet progrediens sermo. Hi universa rum rerum principium celebrant hominem et eum- den filium hominis. Est autem hic homo mas idem et femina, vocatur autem Adamas apud eos; hymni autem facti sunt in eum multi et varii. Hymni autem, ut paucis defungamur, dicuntur apud eos in hunc ferme modum : A le pater et per le mater, duo im- mortalia nomina, ævorum sutor, civis cœli, inclyte homo. Dividunt autem eum ut Geryonem trifariam. Est enim hujus, ut aiunt, partim rationale, parim β animale, partim choicum, et censent cognitionem ejus esse initium cognitionis Dei, cum dicunt sic : Initium perfectionis est cognitio hominis, Dei autem cognitio est absoluta perfectio. Hæc aulem omnia, inquit, rationalia et animalia et choica cesserunt et devenerunt in unum hominem simul, 134-135 Jesum ex Maria natum. Et loquebantur, inquit, si- mul una hi tres homines ex sua quisque specie ad suos. Sunt enim secundum eos tria genera univer- sorum, angelicum, animale, choicum, et tres Eccle- sim, augelica, animalis, choica, nomina autem caruin: electa, vocala, captiva. . ἱερεῖς καὶ προστάται τοῦ δόγματος γεγένηνται πρώτ τοι οἱ σ' ἐπικληθέντες Ναασσηνοί, τῇ Ἑβραίοι φωνῇ κα οὕτως ὠνομασμένοι· — ναὰς δὲ σε ό ὄρος καλεί ται. Μετὰ δὲ ταῦτα ἐπεκάλεσαν ἑαυτοὺς Γνωστι κούς το, φάσκοντες μόνοι τὰ βάθη γινώσκειν. Εξ ὧν ἀπομερισθέντες πολλοὶ πολυσχιδῆ τὴν αἵρεσιν ἐποίη σαν οὖσαν τι μίαν, διαφέροις δόγμασι τὰ αὐτὰ δι ηγούμενοι, ὡς διελέγξει προβαίνων ο λόγος. Οὗτοι τῶν ἄλλων ἁπάντων " παρὰ τὸν αὐτῶν λόγον τιμῶσιν ἄνθρωπον καὶ υἱὸν ἀνθρώπου. Εστι δὲ ἄνθρωπος οὗτος ἀρσενόθηλυς, καλεῖται δὲ ᾿Αδάμας το παρ' αυ τοῖς· ὕμνοι δὲ εἰς αὐτὸν γεγόνασι πολλοὶ καὶ ποικί λοι· οἱ δὲ ὕμνοι, ὡς δι' ὀλίγων 76 εἰπεῖν, λέγοντας παρ' αὐτοῖς τοιοῦτόν τινα τρόπον τ8. Ἀπὸ σοῦ πα- τὴρ καὶ διὰ σὲ μήτηρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα, αἰώνων γονεῖς ", πολῖτα οὐρανοῦ, μεγαλώνυμε άνθρωπε. Διαιροῦσι δὲ αὐτὸν, ὡς Γηρυόνην τε, τριχή Έστι γάρ τούτου, φασί, τὸ μὲν νοερόν, τὸ δὲ ψυχι κὸν, τὸ δὲ χοϊκόν· καὶ νομίζουσιν εἶναι τὴν γνῶσιν αὐτοῦ ἀρχὴν τοῦ δύνασθαι γνῶναι τὸν Θεὸν, λέγοντες οὕτως· Ἀρχὴ " τελειώσεως γνῶσις [ἀνθρώπου, Θεοῦ δὲ] γνῶσις απηρτισμένη τελείωσις. Ταύτα δὲ πάντα, φησί, τὰ νοερὰ καὶ ψυχικὰ καὶ χοϊκά και χώρηκε 40 καὶ κατ[ελήλυθεν εἰς] ει ἕνα ἄνθρωπον όμοῦ, Ἰησοῦν τὸν ἐκ [p. 95-97] τῆς Μαρίας γεγε- νημένον· καὶ ἐλάλουν, φησίν, ὁμοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ ε! τρεῖς οὗτοι ἄνθρωποι ἀπὸ τῶν ἰδίων οὐσιῶν τοῖς ΤΟ ἰδίοις ἕκαστος. Ἔστι γὰρ τῶν ὅλων τρία γένη κατ' αὐτοὺς, ἀγγελικόν, ψυχικόν, χοϊκόν· καὶ τρεῖς ἐκ· κλησίαι, ἀγγελική, ψυχική, χοϊκή· ὀνόματα δὲ αὐταῖς capita, quæ dicit tradidisse Mariamnæ Jacobum Domini fratrem. Ne igitur diffament neque Mariam- nam posthac inpii illi, neque Jacobum, neque Sal- vatorem ipsum, veniamus ad mysteria (unde illis ἐκλεκτή, κλητή 69, αἰχμάλωτος. 83 ζ. Ταῦτά ἐστιν ἀπὸ πολλῶν πάνυ λόγων τὰ κεφά λαια, ἅ φησι παραδεδωκέναι Μαριάμνῃ δὲ τὸν Ἰάκω 6ον τοῦ Κυρίου τὸν ἀδελφόν. Ιν' οὖν μήτε Μα ριάμνης οι ἔτι καταψεύδονται οἱ ἀσεβεῖς, μήτε τα κώβου, μήτε τοῦ | Σωτῆρος αὐτοῦ, ἔλθωμεν ἐπὶ τὰς VARIE LECTIONES. • • ' 67 πρῶτο: οι. πρῶτοι C. 68 Cf. Theodoret. Quæst 49 in ll, IV Regg. οἱ δὲ λοιποί (sc. interpre- lantur) τὸν Νεεσθὰν νάας. Εντεῦθεν οἶμαι καὶ τοὺς Ὀφίτας, αἵρεσις δὲ αὕτη δυσσεβεστάτη, Ναασσηνούς ὀνομάζεσθαι. Εjusd. Har. fab. 1. 15 : Ἐκ τῶν Βαλεντίνου σπερμάτων τὸ τῶν Βαρβηλιωνῶν ἔχουν Βορβοριανῶν ἢ Ναασσινών (Ι. Ναασσηνῶν) ἢ Στρατιωτικών ἢ Φημιονικών (Φιβιωνιτών) καλουμένη ν ἐβλάστησε μύσος. το δέ. γὰρ Roeperus. το Γνωστικούς. Cf. Iren. Cont. har. 1, 2, 1, p. 107, el. Mass. Super hos autem ex his, qui prædicti sunt Simoniuni, multitudo gnosticorum Burbelo exsurrexi et velut a ierra fungi manifestati sunt . . . Epiphan. bar. 25, 2 : Καὶ ἐντεῦθεν ἄρχονται οἱ τῆς ψεύτι νύμου γνώσεως κακῶς τῷ κόσμῳ ἐπιφύεσθαι φημὶ δὲ Γνωστικοὶ καὶ Φιβιωνῖται καὶ οἱ τοῦ Ἐπιφανούς καλούμενοι Στρατιωτικοί τε καὶ Λευϊτικοὶ καὶ ἄλλοι πλείους · ἕκαστος γὰρ τούτων τὴν ἑαυτοῦ αἵρεσιν τοῖς πάθεσιν αὐτοῦ ἐπισπώμενος μυρίας ὁδοὺς ἐπενόησε κακίας. Εjusd. har. 27, 1 : Οἱ Ὀφῖται μὲν γάρ. ὡς προείπον, τὰς προφάσεις εἰλήφασιν ἀπὸ τῆς τοῦ Νικολάου καὶ γνωστικῶν καὶ τῶν πρὸ τούτων αἱρέσεων. τι οὖσαν add. Μ. * Infra l. x, c. 9, p. 514, 99-2 ed. Oxon. sententia verbis : Ναασσινοί άνθρωπον καλοῦσι τὴν πρώτην τῶν ὅλων ἀρχὴν, τὸν αὐτὸν καὶ υἱὸν ἀνθρώπου aperte perscripta est, hunc autem locum manus male sedula glossematis iuquinavit, veluti τῶν ἄλλων ἁπάντων videtur ortum esse postquam τῶν ὅλων in τῶν ἄλλων abiit. Aberravit Bernaysius (ep. crit. ad Bunsenium), cum conjicit : Οὗτοι τῶν ἄλλων ἁπάντων Πατέρα τῷ αὐτῷ λόγῳ τιμῶσι, κ. τ. λ. Αδάμας. Cf. ren. Cont. her. 1, 29, 3, p. 108. Confrmatis igitur sic omnibus, super hac emittit Autogenes hominem perfectum el verum, quem et Adamantem vocant, quoniam neque ipse domatus est, neque ii ex quibus erat.... Theodoret. Mar. fab. 1, 13. Pistis Sophia, Latine ed. Berol. 1851, p. 27: Magnus Adamus (l. Adamas), τύραν νος μ. 88, 89 et passim. * ὀλίγον Γ. το Cfr Iren. Cont. har. 1.1.. et refrigerant in hoc omnia hymn sure magnum Eona. Hinc autcm dicunt manifestatam Malrem, Patrem, Filium... πατήρ. πάτερ C: cf. infra lo vit, c. 12, p. 269, 40, ed. Οxon. Αύτη μήτηρ, αὕτη πατὴρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα. νεῦ 7 * Γηρυόνην. Cl. infra c. 8, p. 107, 63, 64. ed. Oxon. * Lacunamn explevit Mes c. 8, p. 115, 85 -85. ed. Οχοι. Αρχὴ γὰρ, φησίν, τελειώσεως γνῶσις ἀνθρώπου· Θεοῦ δὲ γνώσις ἀπηρτισμένη τελείωσις. κεχώρηκε Beruaysius e l. x, c. 9, p. 314, 7 ed. Oxon. : καὶ ἐχώρησε C, κατεχώρησε Μ. κατελήλυθεν εἰς. κατ. C, κατῆλθεν εἰς Μ. κλητή Bernaysius e l. s, c. 5. i. 1. : κλητική C, Ν. Μαριάμμη C, Μαριάμμῃ Μ; cf. infra l. x, c. 9, ubi τῇ Μαριάμνῃ legiwr, et Orig. c. Cels. 5, 62, με cu. Delarue. • Μαριάμμης C, H. 89 78 16 at YO- 7. llæc sunt multorum admodum commentorum C

3169 ORIGENIS 3130 B ὑμνουμένου 'Αδάμαντος ἀνθρώπου, γενόμενον ὑπὸ δυνάμεων τῶν πολλῶν, περὶ ὧν ὁ κατὰ μέρος λόγος ἐστὶ πολύς. Ἵν᾿ οὖν τελέως ᾗ κεκρατημενος ὁ μέγας ἄνθρωπος ἄνωθεν, ἀφ᾽ οὖ, καθὼς λέγουσι, πᾶσα πατριὰ ὀνομαζομένη ἐπὶ γῆς καὶ ἐν τοῖς οὐρα τοῖς συνέστηκεν, ἐδόθη αὐτῷ καὶ ψυχή, ἵνα διὰ τῆς ψυχῆς πάσχῃ καὶ κολάζηται καταδουλούμενον τὸ πλάσμα τοῦ μεγάλου καὶ καλλίστου καὶ τελείου ἀγ θρώπου· καὶ γὰρ οὕτως αὐτὸν καλοῦσι. Ζητοῦσιν οὖν αὖ • πάλιν τίς ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ πόθεν καὶ που ταπὴ τὴν φύσιν, ἵν᾽ ἐλθοῦσα εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ κινήσασα * καταδουλώσῃ καὶ κολάσῃ τὸ πλάσμα τοῦ τελείου ἀνθρώπου· ζητοῦσι δὲ οὐκ ἀπὸ τῶν multis, de quibus singulis longa exstat fabula. Ut Α κεῖσθαι δὲ αὐτὸν ἄπνουν, ἀκίνητον, ἀσάλευτον, ὡς ¡gitur penitus in potestatem redigatur magnus homo ἀνδριάντα ", εἰκόνα ὑπάρχοντα ἐκείνου τοῦ ἄνω, τοῦ qui supra est, a quo, sicuti dicunt, omnis palernilas nominata in terra et in cœlis constituta est, data est ei etiam anima, ut per animam patiatur et puniatur in servitutem redactum plasma magni et pulcher- rini et perfecti hominis; etenim ita eum appellant. Quærunt igitur rursus quæ sit anima et unde et cujas origine, ut, ubi venerit in hominem et mo- verit, in servitutem redigat et puniat plasma per- fecti hominis. Quærunt autem non a Scripturis, sed etiam hoc a mysticis. Esse autem dicunt animam difficilem inventu admodum et comprehensu ar- duam. Non enim manet in eodem habitu cademque figura usque neque affectione una, ut quis eam aut signo monstret aut re et facto assequatur. Mutatio- " Γραφῶν, ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἀπὸ τῶν μυστικῶν. Εἶναι δέ φασι τὴν ψυχὴν δυσεύρετον πάνυ καὶ δυσκατα nes autem has varias in Evangelio secundum Ægyptios scripto comprehensas habent. Ambigunt νόητον· οὐ γὰρ μένει ἐπὶ σχήματος οὐδὲ μορφῆς τῆς igitur sicuti reliqui omnes homines ethnicorun, αὐτῆς πάντοτε οὐδὲ πάθους ἑνὸς, ἵνα τις αὐτὴν utrum tandem ex Proonte sit, an ex Autogene, aut τύπῳ εἴπῃ ἢ οὐσίᾳ καταλήψεται. Τὰς δὲ ἐξαλλαγές ex 138-139 cluso Chao. Et primum ad Assy- ταύτας τὰς ποικίλας ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ κατ' Αί- riorum confugiunt mysteria, tripartitam divisioncm γυπτίους Εὐαγγελίῳ κειμένας έχουσιν. Απορούσιν οὖν, καθάπερ οἱ ἄλλοι πάντες τῶν ἐθνῶν ἄνθρωπο.. hominis considerantes. Primi enim Assyrii animam πότερόν ποτε ἐκ τοῦ προόντος ἐστὶν, [4] ἐκ τοῦ tripartitam censent et unam. Animæ enim omnis αὐτογενοῦς, ἢ ἐκ τοῦ ἐκκεχυμένου χάους. Καὶ natura, alia autem aliter cupiens est. Est enim anima omnium quæ fiunt causa ; omnia quæcunque πρῶτον ἐπὶ τὰς Ασσυρίων καταφεύγουσι τελετές nutriuntur, inquit, atque augescunt, anima opus τὴν τριχῆ διαίρεσιν τοῦ [p. 98. 99] ἀνθρώπου κατα- νοοῦντες· πρῶτοι γὰρ Ασσύριοι τὴν ψυχὴν τριμερή habent. Nihil enim neque nutrimentum, inquit, ne- νομίζουσιν εἶναι καὶ μίαν. Ψυχής το γάρ, φαί. çaal. que augmentum accipere potest, si absit anima. πᾶσα 11 φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται· ἔστι γὰρ Etenim et lapides, inquit, sunt auimati, habent C enim vim augescendi, auctus autem non unquam ψυχὴ πάντων τῶν γινομένων αἰτία· πάντα ὅσα τρέ evenerit sine uutrimento. Per accessionem enim φεται, φησί, καὶ αὔξει, ψυχῆς δεῖται. Οὐδὲν γὰρ οὔτε τροφῆς, φησίν, οὔτε αὐξήσεως οἷόν τ' ἐστὶν 18 augescunt quæ augescunt, accessio autem nutri- mentum est eorum quæ nutriuntur. Omnis igitur ἐπιτυχεῖν ψυχῆς μὴ παρούσης. Καὶ γὰρ οἱ λίθοι. φησὶν, εἰσὶν ἔμψυχοι· ἔχουσι γὰρ τὸ αυξητικόν natura coelestium, inquit, et terrenoruin et infero- rum cupiens est animæ. Vocant autem Assyrii tale αὔξησις δὲ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο χωρὶς τροφῆς· κατά Adonin aut Endymionem aut Attin, et sicubi Adonis προσθήκην γὰρ αὔξει τὰ αὐξανόμενα· ἡ δὲ προσθήκη τροφὴ τοῦ τρεφομένου. Πᾶσα οὖν φύσις ἐπουρανίων, vocatur, Venus, inquit, amat et concupiscit animami φησὶ, καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων ψυχῆς ὀρέγεται. talis nominis. Venus autem generatio est secundum Καλοῦσι δὲ Ασσύριοι τὸ τοιοῦτον Αδωνιν ἢ Ἐνδυ- cos. Sicubi autem Proserpina sive Cora amat Ado- min, moritura quædam, inquit, a Venere sejuncta μίωνα 13· καὶ ὅταν μὲν Αδωνις καλῆται, Αφρο δίτη ", φησίν, ἐρᾷ καὶ ἐπιθυμεῖ τῆς ψυχῆς τοῦ (i. e. a generatione) est anima. Sin vero Luna in τοιούτου ὀνόματος. 'Αφροδίτη δὲ ἡ γένεσίς ἐστι κατ' Endymionis cupidinem incidit et amorem formæ, sublimiorum, inquit, natura et ipsa concupiscit αὐτούς. Οταν δὲ ἡ Περσεφόνη καὶ “ ἡ Κόρη | ἐμι τοῦ ᾿Αδώνιδος, θνητή, φησί, τὶς τῆς ᾿Αφροδίτης κε animam. Sin vero, inquit, mater deorum exsecal Autin, et ipsa hunc habens amasium, supermuda- χωρισμένη [τῶν γενέσεώς] 1 ἐστιν ἡ ψυχή. Ἐὰν ἐξ ἡ Σελήνη Ενδυμίωνος εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθῃ καὶ ἔρωτα norum et æternorum supra beata natura masculam μορφῆς, ἡ τῶν ὑψηλοτέρων, φησί, φύσις 11 προσ potestatem animæ revocat ad se. Est enim, inquit, δεῖται καὶ ψυχῆς 18. Ἐὰν δὲ, φησὶν, ἡ μήτηρ τῶν mas-femina homio. Ex hac igitur illis ratione valde θεῶν ἀποκόψῃ τὸν Αττιν 18 καὶ αὐτὴ τοῦτον ἔχουσα turpe et prohibitum ex doctrina mulieris cum viro VARIÆ LECTIONES. . D 10 10 · ἀνδριάντος C. • ὁ ἄνωθεν ? * Cf. Ephes. 111, 45 : Ἐξ οὗ. πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆ · αὖ. αὐτὸν C, Μ, qui susp. αυτοί. νικήσασα Roeperus ; sed cf. supra l. 11 ἀκίνητον. ὀνομάζεται. om. C. αὐτογενούς Bunsenius, Hippolytus and his age 1854 1. 1, p. 546 : αὐτοῦ γένους C. Με 10 Ψυχή C, Μ. Τu cf. 1. 42-44 et p. 117, 54-56 ed. Οχοη. : Οὗτος, φησίν, ἐστὶν ὁ πολυώνυμος μυα " φασί. πᾶσι C. 18 οἷόν ἐστιν C. ριόμματος ἀκατάληπτος, οὗ πᾶσα φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται. - 114900- • Ενδημίωνα G. Post Ενδυμίωνα excidisse videtur ή "Αττιν, cf. iufra lin. 50 sqq. καλείται C. δίτης Ε. 18 10 καί. * ? 1 Fort. leg. κεχωρισμένη (ήγουν γενέσεως] ἐστὶν — Vocabula duo de glossa margi nali videntur illata, ad vocem Αφροδίτης pertinentia M. 17 φύσις. κτίσις C. M. 10 καὶ αὐτὴ ψυχής susp. Μ. ν "Απιν C.

3169 ORIGENIS 3130 B ὑμνουμένου 'Αδάμαντος ἀνθρώπου, γενόμενον ὑπὸ δυνάμεων τῶν πολλῶν, περὶ ὧν ὁ κατὰ μέρος λόγος ἐστὶ πολύς. Ἵν᾿ οὖν τελέως ᾗ κεκρατημενος ὁ μέγας ἄνθρωπος ἄνωθεν, ἀφ᾽ οὖ, καθὼς λέγουσι, πᾶσα πατριὰ ὀνομαζομένη ἐπὶ γῆς καὶ ἐν τοῖς οὐρα τοῖς συνέστηκεν, ἐδόθη αὐτῷ καὶ ψυχή, ἵνα διὰ τῆς ψυχῆς πάσχῃ καὶ κολάζηται καταδουλούμενον τὸ πλάσμα τοῦ μεγάλου καὶ καλλίστου καὶ τελείου ἀγ θρώπου· καὶ γὰρ οὕτως αὐτὸν καλοῦσι. Ζητοῦσιν οὖν αὖ • πάλιν τίς ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ πόθεν καὶ που ταπὴ τὴν φύσιν, ἵν᾽ ἐλθοῦσα εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ κινήσασα * καταδουλώσῃ καὶ κολάσῃ τὸ πλάσμα τοῦ τελείου ἀνθρώπου· ζητοῦσι δὲ οὐκ ἀπὸ τῶν multis, de quibus singulis longa exstat fabula. Ut Α κεῖσθαι δὲ αὐτὸν ἄπνουν, ἀκίνητον, ἀσάλευτον, ὡς ¡gitur penitus in potestatem redigatur magnus homo ἀνδριάντα ", εἰκόνα ὑπάρχοντα ἐκείνου τοῦ ἄνω, τοῦ qui supra est, a quo, sicuti dicunt, omnis palernilas nominata in terra et in cœlis constituta est, data est ei etiam anima, ut per animam patiatur et puniatur in servitutem redactum plasma magni et pulcher- rini et perfecti hominis; etenim ita eum appellant. Quærunt igitur rursus quæ sit anima et unde et cujas origine, ut, ubi venerit in hominem et mo- verit, in servitutem redigat et puniat plasma per- fecti hominis. Quærunt autem non a Scripturis, sed etiam hoc a mysticis. Esse autem dicunt animam difficilem inventu admodum et comprehensu ar- duam. Non enim manet in eodem habitu cademque figura usque neque affectione una, ut quis eam aut signo monstret aut re et facto assequatur. Mutatio- " Γραφῶν, ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἀπὸ τῶν μυστικῶν. Εἶναι δέ φασι τὴν ψυχὴν δυσεύρετον πάνυ καὶ δυσκατα nes autem has varias in Evangelio secundum Ægyptios scripto comprehensas habent. Ambigunt νόητον· οὐ γὰρ μένει ἐπὶ σχήματος οὐδὲ μορφῆς τῆς igitur sicuti reliqui omnes homines ethnicorun, αὐτῆς πάντοτε οὐδὲ πάθους ἑνὸς, ἵνα τις αὐτὴν utrum tandem ex Proonte sit, an ex Autogene, aut τύπῳ εἴπῃ ἢ οὐσίᾳ καταλήψεται. Τὰς δὲ ἐξαλλαγές ex 138-139 cluso Chao. Et primum ad Assy- ταύτας τὰς ποικίλας ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ κατ' Αί- riorum confugiunt mysteria, tripartitam divisioncm γυπτίους Εὐαγγελίῳ κειμένας έχουσιν. Απορούσιν οὖν, καθάπερ οἱ ἄλλοι πάντες τῶν ἐθνῶν ἄνθρωπο.. hominis considerantes. Primi enim Assyrii animam πότερόν ποτε ἐκ τοῦ προόντος ἐστὶν, [4] ἐκ τοῦ tripartitam censent et unam. Animæ enim omnis αὐτογενοῦς, ἢ ἐκ τοῦ ἐκκεχυμένου χάους. Καὶ natura, alia autem aliter cupiens est. Est enim anima omnium quæ fiunt causa ; omnia quæcunque πρῶτον ἐπὶ τὰς Ασσυρίων καταφεύγουσι τελετές nutriuntur, inquit, atque augescunt, anima opus τὴν τριχῆ διαίρεσιν τοῦ [p. 98. 99] ἀνθρώπου κατα- νοοῦντες· πρῶτοι γὰρ Ασσύριοι τὴν ψυχὴν τριμερή habent. Nihil enim neque nutrimentum, inquit, ne- νομίζουσιν εἶναι καὶ μίαν. Ψυχής το γάρ, φαί. çaal. que augmentum accipere potest, si absit anima. πᾶσα 11 φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται· ἔστι γὰρ Etenim et lapides, inquit, sunt auimati, habent C enim vim augescendi, auctus autem non unquam ψυχὴ πάντων τῶν γινομένων αἰτία· πάντα ὅσα τρέ evenerit sine uutrimento. Per accessionem enim φεται, φησί, καὶ αὔξει, ψυχῆς δεῖται. Οὐδὲν γὰρ οὔτε τροφῆς, φησίν, οὔτε αὐξήσεως οἷόν τ' ἐστὶν 18 augescunt quæ augescunt, accessio autem nutri- mentum est eorum quæ nutriuntur. Omnis igitur ἐπιτυχεῖν ψυχῆς μὴ παρούσης. Καὶ γὰρ οἱ λίθοι. φησὶν, εἰσὶν ἔμψυχοι· ἔχουσι γὰρ τὸ αυξητικόν natura coelestium, inquit, et terrenoruin et infero- rum cupiens est animæ. Vocant autem Assyrii tale αὔξησις δὲ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο χωρὶς τροφῆς· κατά Adonin aut Endymionem aut Attin, et sicubi Adonis προσθήκην γὰρ αὔξει τὰ αὐξανόμενα· ἡ δὲ προσθήκη τροφὴ τοῦ τρεφομένου. Πᾶσα οὖν φύσις ἐπουρανίων, vocatur, Venus, inquit, amat et concupiscit animami φησὶ, καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων ψυχῆς ὀρέγεται. talis nominis. Venus autem generatio est secundum Καλοῦσι δὲ Ασσύριοι τὸ τοιοῦτον Αδωνιν ἢ Ἐνδυ- cos. Sicubi autem Proserpina sive Cora amat Ado- min, moritura quædam, inquit, a Venere sejuncta μίωνα 13· καὶ ὅταν μὲν Αδωνις καλῆται, Αφρο δίτη ", φησίν, ἐρᾷ καὶ ἐπιθυμεῖ τῆς ψυχῆς τοῦ (i. e. a generatione) est anima. Sin vero Luna in τοιούτου ὀνόματος. 'Αφροδίτη δὲ ἡ γένεσίς ἐστι κατ' Endymionis cupidinem incidit et amorem formæ, sublimiorum, inquit, natura et ipsa concupiscit αὐτούς. Οταν δὲ ἡ Περσεφόνη καὶ “ ἡ Κόρη | ἐμι τοῦ ᾿Αδώνιδος, θνητή, φησί, τὶς τῆς ᾿Αφροδίτης κε animam. Sin vero, inquit, mater deorum exsecal Autin, et ipsa hunc habens amasium, supermuda- χωρισμένη [τῶν γενέσεώς] 1 ἐστιν ἡ ψυχή. Ἐὰν ἐξ ἡ Σελήνη Ενδυμίωνος εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθῃ καὶ ἔρωτα norum et æternorum supra beata natura masculam μορφῆς, ἡ τῶν ὑψηλοτέρων, φησί, φύσις 11 προσ potestatem animæ revocat ad se. Est enim, inquit, δεῖται καὶ ψυχῆς 18. Ἐὰν δὲ, φησὶν, ἡ μήτηρ τῶν mas-femina homio. Ex hac igitur illis ratione valde θεῶν ἀποκόψῃ τὸν Αττιν 18 καὶ αὐτὴ τοῦτον ἔχουσα turpe et prohibitum ex doctrina mulieris cum viro VARIÆ LECTIONES. . D 10 10 · ἀνδριάντος C. • ὁ ἄνωθεν ? * Cf. Ephes. 111, 45 : Ἐξ οὗ. πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆ · αὖ. αὐτὸν C, Μ, qui susp. αυτοί. νικήσασα Roeperus ; sed cf. supra l. 11 ἀκίνητον. ὀνομάζεται. om. C. αὐτογενούς Bunsenius, Hippolytus and his age 1854 1. 1, p. 546 : αὐτοῦ γένους C. Με 10 Ψυχή C, Μ. Τu cf. 1. 42-44 et p. 117, 54-56 ed. Οχοη. : Οὗτος, φησίν, ἐστὶν ὁ πολυώνυμος μυα " φασί. πᾶσι C. 18 οἷόν ἐστιν C. ριόμματος ἀκατάληπτος, οὗ πᾶσα φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται. - 114900- • Ενδημίωνα G. Post Ενδυμίωνα excidisse videtur ή "Αττιν, cf. iufra lin. 50 sqq. καλείται C. δίτης Ε. 18 10 καί. * ? 1 Fort. leg. κεχωρισμένη (ήγουν γενέσεως] ἐστὶν — Vocabula duo de glossa margi nali videntur illata, ad vocem Αφροδίτης pertinentia M. 17 φύσις. κτίσις C. M. 10 καὶ αὐτὴ ψυχής susp. Μ. ν "Απιν C.

3169 ORIGENIS 3130 B ὑμνουμένου 'Αδάμαντος ἀνθρώπου, γενόμενον ὑπὸ δυνάμεων τῶν πολλῶν, περὶ ὧν ὁ κατὰ μέρος λόγος ἐστὶ πολύς. Ἵν᾿ οὖν τελέως ᾗ κεκρατημενος ὁ μέγας ἄνθρωπος ἄνωθεν, ἀφ᾽ οὖ, καθὼς λέγουσι, πᾶσα πατριὰ ὀνομαζομένη ἐπὶ γῆς καὶ ἐν τοῖς οὐρα τοῖς συνέστηκεν, ἐδόθη αὐτῷ καὶ ψυχή, ἵνα διὰ τῆς ψυχῆς πάσχῃ καὶ κολάζηται καταδουλούμενον τὸ πλάσμα τοῦ μεγάλου καὶ καλλίστου καὶ τελείου ἀγ θρώπου· καὶ γὰρ οὕτως αὐτὸν καλοῦσι. Ζητοῦσιν οὖν αὖ • πάλιν τίς ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ πόθεν καὶ που ταπὴ τὴν φύσιν, ἵν᾽ ἐλθοῦσα εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ κινήσασα * καταδουλώσῃ καὶ κολάσῃ τὸ πλάσμα τοῦ τελείου ἀνθρώπου· ζητοῦσι δὲ οὐκ ἀπὸ τῶν multis, de quibus singulis longa exstat fabula. Ut Α κεῖσθαι δὲ αὐτὸν ἄπνουν, ἀκίνητον, ἀσάλευτον, ὡς ¡gitur penitus in potestatem redigatur magnus homo ἀνδριάντα ", εἰκόνα ὑπάρχοντα ἐκείνου τοῦ ἄνω, τοῦ qui supra est, a quo, sicuti dicunt, omnis palernilas nominata in terra et in cœlis constituta est, data est ei etiam anima, ut per animam patiatur et puniatur in servitutem redactum plasma magni et pulcher- rini et perfecti hominis; etenim ita eum appellant. Quærunt igitur rursus quæ sit anima et unde et cujas origine, ut, ubi venerit in hominem et mo- verit, in servitutem redigat et puniat plasma per- fecti hominis. Quærunt autem non a Scripturis, sed etiam hoc a mysticis. Esse autem dicunt animam difficilem inventu admodum et comprehensu ar- duam. Non enim manet in eodem habitu cademque figura usque neque affectione una, ut quis eam aut signo monstret aut re et facto assequatur. Mutatio- " Γραφῶν, ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἀπὸ τῶν μυστικῶν. Εἶναι δέ φασι τὴν ψυχὴν δυσεύρετον πάνυ καὶ δυσκατα nes autem has varias in Evangelio secundum Ægyptios scripto comprehensas habent. Ambigunt νόητον· οὐ γὰρ μένει ἐπὶ σχήματος οὐδὲ μορφῆς τῆς igitur sicuti reliqui omnes homines ethnicorun, αὐτῆς πάντοτε οὐδὲ πάθους ἑνὸς, ἵνα τις αὐτὴν utrum tandem ex Proonte sit, an ex Autogene, aut τύπῳ εἴπῃ ἢ οὐσίᾳ καταλήψεται. Τὰς δὲ ἐξαλλαγές ex 138-139 cluso Chao. Et primum ad Assy- ταύτας τὰς ποικίλας ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ κατ' Αί- riorum confugiunt mysteria, tripartitam divisioncm γυπτίους Εὐαγγελίῳ κειμένας έχουσιν. Απορούσιν οὖν, καθάπερ οἱ ἄλλοι πάντες τῶν ἐθνῶν ἄνθρωπο.. hominis considerantes. Primi enim Assyrii animam πότερόν ποτε ἐκ τοῦ προόντος ἐστὶν, [4] ἐκ τοῦ tripartitam censent et unam. Animæ enim omnis αὐτογενοῦς, ἢ ἐκ τοῦ ἐκκεχυμένου χάους. Καὶ natura, alia autem aliter cupiens est. Est enim anima omnium quæ fiunt causa ; omnia quæcunque πρῶτον ἐπὶ τὰς Ασσυρίων καταφεύγουσι τελετές nutriuntur, inquit, atque augescunt, anima opus τὴν τριχῆ διαίρεσιν τοῦ [p. 98. 99] ἀνθρώπου κατα- νοοῦντες· πρῶτοι γὰρ Ασσύριοι τὴν ψυχὴν τριμερή habent. Nihil enim neque nutrimentum, inquit, ne- νομίζουσιν εἶναι καὶ μίαν. Ψυχής το γάρ, φαί. çaal. que augmentum accipere potest, si absit anima. πᾶσα 11 φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται· ἔστι γὰρ Etenim et lapides, inquit, sunt auimati, habent C enim vim augescendi, auctus autem non unquam ψυχὴ πάντων τῶν γινομένων αἰτία· πάντα ὅσα τρέ evenerit sine uutrimento. Per accessionem enim φεται, φησί, καὶ αὔξει, ψυχῆς δεῖται. Οὐδὲν γὰρ οὔτε τροφῆς, φησίν, οὔτε αὐξήσεως οἷόν τ' ἐστὶν 18 augescunt quæ augescunt, accessio autem nutri- mentum est eorum quæ nutriuntur. Omnis igitur ἐπιτυχεῖν ψυχῆς μὴ παρούσης. Καὶ γὰρ οἱ λίθοι. φησὶν, εἰσὶν ἔμψυχοι· ἔχουσι γὰρ τὸ αυξητικόν natura coelestium, inquit, et terrenoruin et infero- rum cupiens est animæ. Vocant autem Assyrii tale αὔξησις δὲ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο χωρὶς τροφῆς· κατά Adonin aut Endymionem aut Attin, et sicubi Adonis προσθήκην γὰρ αὔξει τὰ αὐξανόμενα· ἡ δὲ προσθήκη τροφὴ τοῦ τρεφομένου. Πᾶσα οὖν φύσις ἐπουρανίων, vocatur, Venus, inquit, amat et concupiscit animami φησὶ, καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων ψυχῆς ὀρέγεται. talis nominis. Venus autem generatio est secundum Καλοῦσι δὲ Ασσύριοι τὸ τοιοῦτον Αδωνιν ἢ Ἐνδυ- cos. Sicubi autem Proserpina sive Cora amat Ado- min, moritura quædam, inquit, a Venere sejuncta μίωνα 13· καὶ ὅταν μὲν Αδωνις καλῆται, Αφρο δίτη ", φησίν, ἐρᾷ καὶ ἐπιθυμεῖ τῆς ψυχῆς τοῦ (i. e. a generatione) est anima. Sin vero Luna in τοιούτου ὀνόματος. 'Αφροδίτη δὲ ἡ γένεσίς ἐστι κατ' Endymionis cupidinem incidit et amorem formæ, sublimiorum, inquit, natura et ipsa concupiscit αὐτούς. Οταν δὲ ἡ Περσεφόνη καὶ “ ἡ Κόρη | ἐμι τοῦ ᾿Αδώνιδος, θνητή, φησί, τὶς τῆς ᾿Αφροδίτης κε animam. Sin vero, inquit, mater deorum exsecal Autin, et ipsa hunc habens amasium, supermuda- χωρισμένη [τῶν γενέσεώς] 1 ἐστιν ἡ ψυχή. Ἐὰν ἐξ ἡ Σελήνη Ενδυμίωνος εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθῃ καὶ ἔρωτα norum et æternorum supra beata natura masculam μορφῆς, ἡ τῶν ὑψηλοτέρων, φησί, φύσις 11 προσ potestatem animæ revocat ad se. Est enim, inquit, δεῖται καὶ ψυχῆς 18. Ἐὰν δὲ, φησὶν, ἡ μήτηρ τῶν mas-femina homio. Ex hac igitur illis ratione valde θεῶν ἀποκόψῃ τὸν Αττιν 18 καὶ αὐτὴ τοῦτον ἔχουσα turpe et prohibitum ex doctrina mulieris cum viro VARIÆ LECTIONES. . D 10 10 · ἀνδριάντος C. • ὁ ἄνωθεν ? * Cf. Ephes. 111, 45 : Ἐξ οὗ. πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆ · αὖ. αὐτὸν C, Μ, qui susp. αυτοί. νικήσασα Roeperus ; sed cf. supra l. 11 ἀκίνητον. ὀνομάζεται. om. C. αὐτογενούς Bunsenius, Hippolytus and his age 1854 1. 1, p. 546 : αὐτοῦ γένους C. Με 10 Ψυχή C, Μ. Τu cf. 1. 42-44 et p. 117, 54-56 ed. Οχοη. : Οὗτος, φησίν, ἐστὶν ὁ πολυώνυμος μυα " φασί. πᾶσι C. 18 οἷόν ἐστιν C. ριόμματος ἀκατάληπτος, οὗ πᾶσα φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται. - 114900- • Ενδημίωνα G. Post Ενδυμίωνα excidisse videtur ή "Αττιν, cf. iufra lin. 50 sqq. καλείται C. δίτης Ε. 18 10 καί. * ? 1 Fort. leg. κεχωρισμένη (ήγουν γενέσεως] ἐστὶν — Vocabula duo de glossa margi nali videntur illata, ad vocem Αφροδίτης pertinentia M. 17 φύσις. κτίσις C. M. 10 καὶ αὐτὴ ψυχής susp. Μ. ν "Απιν C.

3169 ORIGENIS 3130 B ὑμνουμένου 'Αδάμαντος ἀνθρώπου, γενόμενον ὑπὸ δυνάμεων τῶν πολλῶν, περὶ ὧν ὁ κατὰ μέρος λόγος ἐστὶ πολύς. Ἵν᾿ οὖν τελέως ᾗ κεκρατημενος ὁ μέγας ἄνθρωπος ἄνωθεν, ἀφ᾽ οὖ, καθὼς λέγουσι, πᾶσα πατριὰ ὀνομαζομένη ἐπὶ γῆς καὶ ἐν τοῖς οὐρα τοῖς συνέστηκεν, ἐδόθη αὐτῷ καὶ ψυχή, ἵνα διὰ τῆς ψυχῆς πάσχῃ καὶ κολάζηται καταδουλούμενον τὸ πλάσμα τοῦ μεγάλου καὶ καλλίστου καὶ τελείου ἀγ θρώπου· καὶ γὰρ οὕτως αὐτὸν καλοῦσι. Ζητοῦσιν οὖν αὖ • πάλιν τίς ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ πόθεν καὶ που ταπὴ τὴν φύσιν, ἵν᾽ ἐλθοῦσα εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ κινήσασα * καταδουλώσῃ καὶ κολάσῃ τὸ πλάσμα τοῦ τελείου ἀνθρώπου· ζητοῦσι δὲ οὐκ ἀπὸ τῶν multis, de quibus singulis longa exstat fabula. Ut Α κεῖσθαι δὲ αὐτὸν ἄπνουν, ἀκίνητον, ἀσάλευτον, ὡς ¡gitur penitus in potestatem redigatur magnus homo ἀνδριάντα ", εἰκόνα ὑπάρχοντα ἐκείνου τοῦ ἄνω, τοῦ qui supra est, a quo, sicuti dicunt, omnis palernilas nominata in terra et in cœlis constituta est, data est ei etiam anima, ut per animam patiatur et puniatur in servitutem redactum plasma magni et pulcher- rini et perfecti hominis; etenim ita eum appellant. Quærunt igitur rursus quæ sit anima et unde et cujas origine, ut, ubi venerit in hominem et mo- verit, in servitutem redigat et puniat plasma per- fecti hominis. Quærunt autem non a Scripturis, sed etiam hoc a mysticis. Esse autem dicunt animam difficilem inventu admodum et comprehensu ar- duam. Non enim manet in eodem habitu cademque figura usque neque affectione una, ut quis eam aut signo monstret aut re et facto assequatur. Mutatio- " Γραφῶν, ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἀπὸ τῶν μυστικῶν. Εἶναι δέ φασι τὴν ψυχὴν δυσεύρετον πάνυ καὶ δυσκατα nes autem has varias in Evangelio secundum Ægyptios scripto comprehensas habent. Ambigunt νόητον· οὐ γὰρ μένει ἐπὶ σχήματος οὐδὲ μορφῆς τῆς igitur sicuti reliqui omnes homines ethnicorun, αὐτῆς πάντοτε οὐδὲ πάθους ἑνὸς, ἵνα τις αὐτὴν utrum tandem ex Proonte sit, an ex Autogene, aut τύπῳ εἴπῃ ἢ οὐσίᾳ καταλήψεται. Τὰς δὲ ἐξαλλαγές ex 138-139 cluso Chao. Et primum ad Assy- ταύτας τὰς ποικίλας ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ κατ' Αί- riorum confugiunt mysteria, tripartitam divisioncm γυπτίους Εὐαγγελίῳ κειμένας έχουσιν. Απορούσιν οὖν, καθάπερ οἱ ἄλλοι πάντες τῶν ἐθνῶν ἄνθρωπο.. hominis considerantes. Primi enim Assyrii animam πότερόν ποτε ἐκ τοῦ προόντος ἐστὶν, [4] ἐκ τοῦ tripartitam censent et unam. Animæ enim omnis αὐτογενοῦς, ἢ ἐκ τοῦ ἐκκεχυμένου χάους. Καὶ natura, alia autem aliter cupiens est. Est enim anima omnium quæ fiunt causa ; omnia quæcunque πρῶτον ἐπὶ τὰς Ασσυρίων καταφεύγουσι τελετές nutriuntur, inquit, atque augescunt, anima opus τὴν τριχῆ διαίρεσιν τοῦ [p. 98. 99] ἀνθρώπου κατα- νοοῦντες· πρῶτοι γὰρ Ασσύριοι τὴν ψυχὴν τριμερή habent. Nihil enim neque nutrimentum, inquit, ne- νομίζουσιν εἶναι καὶ μίαν. Ψυχής το γάρ, φαί. çaal. que augmentum accipere potest, si absit anima. πᾶσα 11 φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται· ἔστι γὰρ Etenim et lapides, inquit, sunt auimati, habent C enim vim augescendi, auctus autem non unquam ψυχὴ πάντων τῶν γινομένων αἰτία· πάντα ὅσα τρέ evenerit sine uutrimento. Per accessionem enim φεται, φησί, καὶ αὔξει, ψυχῆς δεῖται. Οὐδὲν γὰρ οὔτε τροφῆς, φησίν, οὔτε αὐξήσεως οἷόν τ' ἐστὶν 18 augescunt quæ augescunt, accessio autem nutri- mentum est eorum quæ nutriuntur. Omnis igitur ἐπιτυχεῖν ψυχῆς μὴ παρούσης. Καὶ γὰρ οἱ λίθοι. φησὶν, εἰσὶν ἔμψυχοι· ἔχουσι γὰρ τὸ αυξητικόν natura coelestium, inquit, et terrenoruin et infero- rum cupiens est animæ. Vocant autem Assyrii tale αὔξησις δὲ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο χωρὶς τροφῆς· κατά Adonin aut Endymionem aut Attin, et sicubi Adonis προσθήκην γὰρ αὔξει τὰ αὐξανόμενα· ἡ δὲ προσθήκη τροφὴ τοῦ τρεφομένου. Πᾶσα οὖν φύσις ἐπουρανίων, vocatur, Venus, inquit, amat et concupiscit animami φησὶ, καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων ψυχῆς ὀρέγεται. talis nominis. Venus autem generatio est secundum Καλοῦσι δὲ Ασσύριοι τὸ τοιοῦτον Αδωνιν ἢ Ἐνδυ- cos. Sicubi autem Proserpina sive Cora amat Ado- min, moritura quædam, inquit, a Venere sejuncta μίωνα 13· καὶ ὅταν μὲν Αδωνις καλῆται, Αφρο δίτη ", φησίν, ἐρᾷ καὶ ἐπιθυμεῖ τῆς ψυχῆς τοῦ (i. e. a generatione) est anima. Sin vero Luna in τοιούτου ὀνόματος. 'Αφροδίτη δὲ ἡ γένεσίς ἐστι κατ' Endymionis cupidinem incidit et amorem formæ, sublimiorum, inquit, natura et ipsa concupiscit αὐτούς. Οταν δὲ ἡ Περσεφόνη καὶ “ ἡ Κόρη | ἐμι τοῦ ᾿Αδώνιδος, θνητή, φησί, τὶς τῆς ᾿Αφροδίτης κε animam. Sin vero, inquit, mater deorum exsecal Autin, et ipsa hunc habens amasium, supermuda- χωρισμένη [τῶν γενέσεώς] 1 ἐστιν ἡ ψυχή. Ἐὰν ἐξ ἡ Σελήνη Ενδυμίωνος εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθῃ καὶ ἔρωτα norum et æternorum supra beata natura masculam μορφῆς, ἡ τῶν ὑψηλοτέρων, φησί, φύσις 11 προσ potestatem animæ revocat ad se. Est enim, inquit, δεῖται καὶ ψυχῆς 18. Ἐὰν δὲ, φησὶν, ἡ μήτηρ τῶν mas-femina homio. Ex hac igitur illis ratione valde θεῶν ἀποκόψῃ τὸν Αττιν 18 καὶ αὐτὴ τοῦτον ἔχουσα turpe et prohibitum ex doctrina mulieris cum viro VARIÆ LECTIONES. . D 10 10 · ἀνδριάντος C. • ὁ ἄνωθεν ? * Cf. Ephes. 111, 45 : Ἐξ οὗ. πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆ · αὖ. αὐτὸν C, Μ, qui susp. αυτοί. νικήσασα Roeperus ; sed cf. supra l. 11 ἀκίνητον. ὀνομάζεται. om. C. αὐτογενούς Bunsenius, Hippolytus and his age 1854 1. 1, p. 546 : αὐτοῦ γένους C. Με 10 Ψυχή C, Μ. Τu cf. 1. 42-44 et p. 117, 54-56 ed. Οχοη. : Οὗτος, φησίν, ἐστὶν ὁ πολυώνυμος μυα " φασί. πᾶσι C. 18 οἷόν ἐστιν C. ριόμματος ἀκατάληπτος, οὗ πᾶσα φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται. - 114900- • Ενδημίωνα G. Post Ενδυμίωνα excidisse videtur ή "Αττιν, cf. iufra lin. 50 sqq. καλείται C. δίτης Ε. 18 10 καί. * ? 1 Fort. leg. κεχωρισμένη (ήγουν γενέσεως] ἐστὶν — Vocabula duo de glossa margi nali videntur illata, ad vocem Αφροδίτης pertinentia M. 17 φύσις. κτίσις C. M. 10 καὶ αὐτὴ ψυχής susp. Μ. ν "Απιν C.

3169 ORIGENIS 3130 B ὑμνουμένου 'Αδάμαντος ἀνθρώπου, γενόμενον ὑπὸ δυνάμεων τῶν πολλῶν, περὶ ὧν ὁ κατὰ μέρος λόγος ἐστὶ πολύς. Ἵν᾿ οὖν τελέως ᾗ κεκρατημενος ὁ μέγας ἄνθρωπος ἄνωθεν, ἀφ᾽ οὖ, καθὼς λέγουσι, πᾶσα πατριὰ ὀνομαζομένη ἐπὶ γῆς καὶ ἐν τοῖς οὐρα τοῖς συνέστηκεν, ἐδόθη αὐτῷ καὶ ψυχή, ἵνα διὰ τῆς ψυχῆς πάσχῃ καὶ κολάζηται καταδουλούμενον τὸ πλάσμα τοῦ μεγάλου καὶ καλλίστου καὶ τελείου ἀγ θρώπου· καὶ γὰρ οὕτως αὐτὸν καλοῦσι. Ζητοῦσιν οὖν αὖ • πάλιν τίς ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ πόθεν καὶ που ταπὴ τὴν φύσιν, ἵν᾽ ἐλθοῦσα εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ κινήσασα * καταδουλώσῃ καὶ κολάσῃ τὸ πλάσμα τοῦ τελείου ἀνθρώπου· ζητοῦσι δὲ οὐκ ἀπὸ τῶν multis, de quibus singulis longa exstat fabula. Ut Α κεῖσθαι δὲ αὐτὸν ἄπνουν, ἀκίνητον, ἀσάλευτον, ὡς ¡gitur penitus in potestatem redigatur magnus homo ἀνδριάντα ", εἰκόνα ὑπάρχοντα ἐκείνου τοῦ ἄνω, τοῦ qui supra est, a quo, sicuti dicunt, omnis palernilas nominata in terra et in cœlis constituta est, data est ei etiam anima, ut per animam patiatur et puniatur in servitutem redactum plasma magni et pulcher- rini et perfecti hominis; etenim ita eum appellant. Quærunt igitur rursus quæ sit anima et unde et cujas origine, ut, ubi venerit in hominem et mo- verit, in servitutem redigat et puniat plasma per- fecti hominis. Quærunt autem non a Scripturis, sed etiam hoc a mysticis. Esse autem dicunt animam difficilem inventu admodum et comprehensu ar- duam. Non enim manet in eodem habitu cademque figura usque neque affectione una, ut quis eam aut signo monstret aut re et facto assequatur. Mutatio- " Γραφῶν, ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἀπὸ τῶν μυστικῶν. Εἶναι δέ φασι τὴν ψυχὴν δυσεύρετον πάνυ καὶ δυσκατα nes autem has varias in Evangelio secundum Ægyptios scripto comprehensas habent. Ambigunt νόητον· οὐ γὰρ μένει ἐπὶ σχήματος οὐδὲ μορφῆς τῆς igitur sicuti reliqui omnes homines ethnicorun, αὐτῆς πάντοτε οὐδὲ πάθους ἑνὸς, ἵνα τις αὐτὴν utrum tandem ex Proonte sit, an ex Autogene, aut τύπῳ εἴπῃ ἢ οὐσίᾳ καταλήψεται. Τὰς δὲ ἐξαλλαγές ex 138-139 cluso Chao. Et primum ad Assy- ταύτας τὰς ποικίλας ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ κατ' Αί- riorum confugiunt mysteria, tripartitam divisioncm γυπτίους Εὐαγγελίῳ κειμένας έχουσιν. Απορούσιν οὖν, καθάπερ οἱ ἄλλοι πάντες τῶν ἐθνῶν ἄνθρωπο.. hominis considerantes. Primi enim Assyrii animam πότερόν ποτε ἐκ τοῦ προόντος ἐστὶν, [4] ἐκ τοῦ tripartitam censent et unam. Animæ enim omnis αὐτογενοῦς, ἢ ἐκ τοῦ ἐκκεχυμένου χάους. Καὶ natura, alia autem aliter cupiens est. Est enim anima omnium quæ fiunt causa ; omnia quæcunque πρῶτον ἐπὶ τὰς Ασσυρίων καταφεύγουσι τελετές nutriuntur, inquit, atque augescunt, anima opus τὴν τριχῆ διαίρεσιν τοῦ [p. 98. 99] ἀνθρώπου κατα- νοοῦντες· πρῶτοι γὰρ Ασσύριοι τὴν ψυχὴν τριμερή habent. Nihil enim neque nutrimentum, inquit, ne- νομίζουσιν εἶναι καὶ μίαν. Ψυχής το γάρ, φαί. çaal. que augmentum accipere potest, si absit anima. πᾶσα 11 φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται· ἔστι γὰρ Etenim et lapides, inquit, sunt auimati, habent C enim vim augescendi, auctus autem non unquam ψυχὴ πάντων τῶν γινομένων αἰτία· πάντα ὅσα τρέ evenerit sine uutrimento. Per accessionem enim φεται, φησί, καὶ αὔξει, ψυχῆς δεῖται. Οὐδὲν γὰρ οὔτε τροφῆς, φησίν, οὔτε αὐξήσεως οἷόν τ' ἐστὶν 18 augescunt quæ augescunt, accessio autem nutri- mentum est eorum quæ nutriuntur. Omnis igitur ἐπιτυχεῖν ψυχῆς μὴ παρούσης. Καὶ γὰρ οἱ λίθοι. φησὶν, εἰσὶν ἔμψυχοι· ἔχουσι γὰρ τὸ αυξητικόν natura coelestium, inquit, et terrenoruin et infero- rum cupiens est animæ. Vocant autem Assyrii tale αὔξησις δὲ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο χωρὶς τροφῆς· κατά Adonin aut Endymionem aut Attin, et sicubi Adonis προσθήκην γὰρ αὔξει τὰ αὐξανόμενα· ἡ δὲ προσθήκη τροφὴ τοῦ τρεφομένου. Πᾶσα οὖν φύσις ἐπουρανίων, vocatur, Venus, inquit, amat et concupiscit animami φησὶ, καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων ψυχῆς ὀρέγεται. talis nominis. Venus autem generatio est secundum Καλοῦσι δὲ Ασσύριοι τὸ τοιοῦτον Αδωνιν ἢ Ἐνδυ- cos. Sicubi autem Proserpina sive Cora amat Ado- min, moritura quædam, inquit, a Venere sejuncta μίωνα 13· καὶ ὅταν μὲν Αδωνις καλῆται, Αφρο δίτη ", φησίν, ἐρᾷ καὶ ἐπιθυμεῖ τῆς ψυχῆς τοῦ (i. e. a generatione) est anima. Sin vero Luna in τοιούτου ὀνόματος. 'Αφροδίτη δὲ ἡ γένεσίς ἐστι κατ' Endymionis cupidinem incidit et amorem formæ, sublimiorum, inquit, natura et ipsa concupiscit αὐτούς. Οταν δὲ ἡ Περσεφόνη καὶ “ ἡ Κόρη | ἐμι τοῦ ᾿Αδώνιδος, θνητή, φησί, τὶς τῆς ᾿Αφροδίτης κε animam. Sin vero, inquit, mater deorum exsecal Autin, et ipsa hunc habens amasium, supermuda- χωρισμένη [τῶν γενέσεώς] 1 ἐστιν ἡ ψυχή. Ἐὰν ἐξ ἡ Σελήνη Ενδυμίωνος εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθῃ καὶ ἔρωτα norum et æternorum supra beata natura masculam μορφῆς, ἡ τῶν ὑψηλοτέρων, φησί, φύσις 11 προσ potestatem animæ revocat ad se. Est enim, inquit, δεῖται καὶ ψυχῆς 18. Ἐὰν δὲ, φησὶν, ἡ μήτηρ τῶν mas-femina homio. Ex hac igitur illis ratione valde θεῶν ἀποκόψῃ τὸν Αττιν 18 καὶ αὐτὴ τοῦτον ἔχουσα turpe et prohibitum ex doctrina mulieris cum viro VARIÆ LECTIONES. . D 10 10 · ἀνδριάντος C. • ὁ ἄνωθεν ? * Cf. Ephes. 111, 45 : Ἐξ οὗ. πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆ · αὖ. αὐτὸν C, Μ, qui susp. αυτοί. νικήσασα Roeperus ; sed cf. supra l. 11 ἀκίνητον. ὀνομάζεται. om. C. αὐτογενούς Bunsenius, Hippolytus and his age 1854 1. 1, p. 546 : αὐτοῦ γένους C. Με 10 Ψυχή C, Μ. Τu cf. 1. 42-44 et p. 117, 54-56 ed. Οχοη. : Οὗτος, φησίν, ἐστὶν ὁ πολυώνυμος μυα " φασί. πᾶσι C. 18 οἷόν ἐστιν C. ριόμματος ἀκατάληπτος, οὗ πᾶσα φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται. - 114900- • Ενδημίωνα G. Post Ενδυμίωνα excidisse videtur ή "Αττιν, cf. iufra lin. 50 sqq. καλείται C. δίτης Ε. 18 10 καί. * ? 1 Fort. leg. κεχωρισμένη (ήγουν γενέσεως] ἐστὶν — Vocabula duo de glossa margi nali videntur illata, ad vocem Αφροδίτης pertinentia M. 17 φύσις. κτίσις C. M. 10 καὶ αὐτὴ ψυχής susp. Μ. ν "Απιν C.

3169 ORIGENIS 3130 B ὑμνουμένου 'Αδάμαντος ἀνθρώπου, γενόμενον ὑπὸ δυνάμεων τῶν πολλῶν, περὶ ὧν ὁ κατὰ μέρος λόγος ἐστὶ πολύς. Ἵν᾿ οὖν τελέως ᾗ κεκρατημενος ὁ μέγας ἄνθρωπος ἄνωθεν, ἀφ᾽ οὖ, καθὼς λέγουσι, πᾶσα πατριὰ ὀνομαζομένη ἐπὶ γῆς καὶ ἐν τοῖς οὐρα τοῖς συνέστηκεν, ἐδόθη αὐτῷ καὶ ψυχή, ἵνα διὰ τῆς ψυχῆς πάσχῃ καὶ κολάζηται καταδουλούμενον τὸ πλάσμα τοῦ μεγάλου καὶ καλλίστου καὶ τελείου ἀγ θρώπου· καὶ γὰρ οὕτως αὐτὸν καλοῦσι. Ζητοῦσιν οὖν αὖ • πάλιν τίς ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ πόθεν καὶ που ταπὴ τὴν φύσιν, ἵν᾽ ἐλθοῦσα εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ κινήσασα * καταδουλώσῃ καὶ κολάσῃ τὸ πλάσμα τοῦ τελείου ἀνθρώπου· ζητοῦσι δὲ οὐκ ἀπὸ τῶν multis, de quibus singulis longa exstat fabula. Ut Α κεῖσθαι δὲ αὐτὸν ἄπνουν, ἀκίνητον, ἀσάλευτον, ὡς ¡gitur penitus in potestatem redigatur magnus homo ἀνδριάντα ", εἰκόνα ὑπάρχοντα ἐκείνου τοῦ ἄνω, τοῦ qui supra est, a quo, sicuti dicunt, omnis palernilas nominata in terra et in cœlis constituta est, data est ei etiam anima, ut per animam patiatur et puniatur in servitutem redactum plasma magni et pulcher- rini et perfecti hominis; etenim ita eum appellant. Quærunt igitur rursus quæ sit anima et unde et cujas origine, ut, ubi venerit in hominem et mo- verit, in servitutem redigat et puniat plasma per- fecti hominis. Quærunt autem non a Scripturis, sed etiam hoc a mysticis. Esse autem dicunt animam difficilem inventu admodum et comprehensu ar- duam. Non enim manet in eodem habitu cademque figura usque neque affectione una, ut quis eam aut signo monstret aut re et facto assequatur. Mutatio- " Γραφῶν, ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἀπὸ τῶν μυστικῶν. Εἶναι δέ φασι τὴν ψυχὴν δυσεύρετον πάνυ καὶ δυσκατα nes autem has varias in Evangelio secundum Ægyptios scripto comprehensas habent. Ambigunt νόητον· οὐ γὰρ μένει ἐπὶ σχήματος οὐδὲ μορφῆς τῆς igitur sicuti reliqui omnes homines ethnicorun, αὐτῆς πάντοτε οὐδὲ πάθους ἑνὸς, ἵνα τις αὐτὴν utrum tandem ex Proonte sit, an ex Autogene, aut τύπῳ εἴπῃ ἢ οὐσίᾳ καταλήψεται. Τὰς δὲ ἐξαλλαγές ex 138-139 cluso Chao. Et primum ad Assy- ταύτας τὰς ποικίλας ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ κατ' Αί- riorum confugiunt mysteria, tripartitam divisioncm γυπτίους Εὐαγγελίῳ κειμένας έχουσιν. Απορούσιν οὖν, καθάπερ οἱ ἄλλοι πάντες τῶν ἐθνῶν ἄνθρωπο.. hominis considerantes. Primi enim Assyrii animam πότερόν ποτε ἐκ τοῦ προόντος ἐστὶν, [4] ἐκ τοῦ tripartitam censent et unam. Animæ enim omnis αὐτογενοῦς, ἢ ἐκ τοῦ ἐκκεχυμένου χάους. Καὶ natura, alia autem aliter cupiens est. Est enim anima omnium quæ fiunt causa ; omnia quæcunque πρῶτον ἐπὶ τὰς Ασσυρίων καταφεύγουσι τελετές nutriuntur, inquit, atque augescunt, anima opus τὴν τριχῆ διαίρεσιν τοῦ [p. 98. 99] ἀνθρώπου κατα- νοοῦντες· πρῶτοι γὰρ Ασσύριοι τὴν ψυχὴν τριμερή habent. Nihil enim neque nutrimentum, inquit, ne- νομίζουσιν εἶναι καὶ μίαν. Ψυχής το γάρ, φαί. çaal. que augmentum accipere potest, si absit anima. πᾶσα 11 φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται· ἔστι γὰρ Etenim et lapides, inquit, sunt auimati, habent C enim vim augescendi, auctus autem non unquam ψυχὴ πάντων τῶν γινομένων αἰτία· πάντα ὅσα τρέ evenerit sine uutrimento. Per accessionem enim φεται, φησί, καὶ αὔξει, ψυχῆς δεῖται. Οὐδὲν γὰρ οὔτε τροφῆς, φησίν, οὔτε αὐξήσεως οἷόν τ' ἐστὶν 18 augescunt quæ augescunt, accessio autem nutri- mentum est eorum quæ nutriuntur. Omnis igitur ἐπιτυχεῖν ψυχῆς μὴ παρούσης. Καὶ γὰρ οἱ λίθοι. φησὶν, εἰσὶν ἔμψυχοι· ἔχουσι γὰρ τὸ αυξητικόν natura coelestium, inquit, et terrenoruin et infero- rum cupiens est animæ. Vocant autem Assyrii tale αὔξησις δὲ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο χωρὶς τροφῆς· κατά Adonin aut Endymionem aut Attin, et sicubi Adonis προσθήκην γὰρ αὔξει τὰ αὐξανόμενα· ἡ δὲ προσθήκη τροφὴ τοῦ τρεφομένου. Πᾶσα οὖν φύσις ἐπουρανίων, vocatur, Venus, inquit, amat et concupiscit animami φησὶ, καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων ψυχῆς ὀρέγεται. talis nominis. Venus autem generatio est secundum Καλοῦσι δὲ Ασσύριοι τὸ τοιοῦτον Αδωνιν ἢ Ἐνδυ- cos. Sicubi autem Proserpina sive Cora amat Ado- min, moritura quædam, inquit, a Venere sejuncta μίωνα 13· καὶ ὅταν μὲν Αδωνις καλῆται, Αφρο δίτη ", φησίν, ἐρᾷ καὶ ἐπιθυμεῖ τῆς ψυχῆς τοῦ (i. e. a generatione) est anima. Sin vero Luna in τοιούτου ὀνόματος. 'Αφροδίτη δὲ ἡ γένεσίς ἐστι κατ' Endymionis cupidinem incidit et amorem formæ, sublimiorum, inquit, natura et ipsa concupiscit αὐτούς. Οταν δὲ ἡ Περσεφόνη καὶ “ ἡ Κόρη | ἐμι τοῦ ᾿Αδώνιδος, θνητή, φησί, τὶς τῆς ᾿Αφροδίτης κε animam. Sin vero, inquit, mater deorum exsecal Autin, et ipsa hunc habens amasium, supermuda- χωρισμένη [τῶν γενέσεώς] 1 ἐστιν ἡ ψυχή. Ἐὰν ἐξ ἡ Σελήνη Ενδυμίωνος εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθῃ καὶ ἔρωτα norum et æternorum supra beata natura masculam μορφῆς, ἡ τῶν ὑψηλοτέρων, φησί, φύσις 11 προσ potestatem animæ revocat ad se. Est enim, inquit, δεῖται καὶ ψυχῆς 18. Ἐὰν δὲ, φησὶν, ἡ μήτηρ τῶν mas-femina homio. Ex hac igitur illis ratione valde θεῶν ἀποκόψῃ τὸν Αττιν 18 καὶ αὐτὴ τοῦτον ἔχουσα turpe et prohibitum ex doctrina mulieris cum viro VARIÆ LECTIONES. . D 10 10 · ἀνδριάντος C. • ὁ ἄνωθεν ? * Cf. Ephes. 111, 45 : Ἐξ οὗ. πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆ · αὖ. αὐτὸν C, Μ, qui susp. αυτοί. νικήσασα Roeperus ; sed cf. supra l. 11 ἀκίνητον. ὀνομάζεται. om. C. αὐτογενούς Bunsenius, Hippolytus and his age 1854 1. 1, p. 546 : αὐτοῦ γένους C. Με 10 Ψυχή C, Μ. Τu cf. 1. 42-44 et p. 117, 54-56 ed. Οχοη. : Οὗτος, φησίν, ἐστὶν ὁ πολυώνυμος μυα " φασί. πᾶσι C. 18 οἷόν ἐστιν C. ριόμματος ἀκατάληπτος, οὗ πᾶσα φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται. - 114900- • Ενδημίωνα G. Post Ενδυμίωνα excidisse videtur ή "Αττιν, cf. iufra lin. 50 sqq. καλείται C. δίτης Ε. 18 10 καί. * ? 1 Fort. leg. κεχωρισμένη (ήγουν γενέσεως] ἐστὶν — Vocabula duo de glossa margi nali videntur illata, ad vocem Αφροδίτης pertinentia M. 17 φύσις. κτίσις C. M. 10 καὶ αὐτὴ ψυχής susp. Μ. ν "Απιν C.

3169 ORIGENIS 3130 B ὑμνουμένου 'Αδάμαντος ἀνθρώπου, γενόμενον ὑπὸ δυνάμεων τῶν πολλῶν, περὶ ὧν ὁ κατὰ μέρος λόγος ἐστὶ πολύς. Ἵν᾿ οὖν τελέως ᾗ κεκρατημενος ὁ μέγας ἄνθρωπος ἄνωθεν, ἀφ᾽ οὖ, καθὼς λέγουσι, πᾶσα πατριὰ ὀνομαζομένη ἐπὶ γῆς καὶ ἐν τοῖς οὐρα τοῖς συνέστηκεν, ἐδόθη αὐτῷ καὶ ψυχή, ἵνα διὰ τῆς ψυχῆς πάσχῃ καὶ κολάζηται καταδουλούμενον τὸ πλάσμα τοῦ μεγάλου καὶ καλλίστου καὶ τελείου ἀγ θρώπου· καὶ γὰρ οὕτως αὐτὸν καλοῦσι. Ζητοῦσιν οὖν αὖ • πάλιν τίς ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ πόθεν καὶ που ταπὴ τὴν φύσιν, ἵν᾽ ἐλθοῦσα εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ κινήσασα * καταδουλώσῃ καὶ κολάσῃ τὸ πλάσμα τοῦ τελείου ἀνθρώπου· ζητοῦσι δὲ οὐκ ἀπὸ τῶν multis, de quibus singulis longa exstat fabula. Ut Α κεῖσθαι δὲ αὐτὸν ἄπνουν, ἀκίνητον, ἀσάλευτον, ὡς ¡gitur penitus in potestatem redigatur magnus homo ἀνδριάντα ", εἰκόνα ὑπάρχοντα ἐκείνου τοῦ ἄνω, τοῦ qui supra est, a quo, sicuti dicunt, omnis palernilas nominata in terra et in cœlis constituta est, data est ei etiam anima, ut per animam patiatur et puniatur in servitutem redactum plasma magni et pulcher- rini et perfecti hominis; etenim ita eum appellant. Quærunt igitur rursus quæ sit anima et unde et cujas origine, ut, ubi venerit in hominem et mo- verit, in servitutem redigat et puniat plasma per- fecti hominis. Quærunt autem non a Scripturis, sed etiam hoc a mysticis. Esse autem dicunt animam difficilem inventu admodum et comprehensu ar- duam. Non enim manet in eodem habitu cademque figura usque neque affectione una, ut quis eam aut signo monstret aut re et facto assequatur. Mutatio- " Γραφῶν, ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἀπὸ τῶν μυστικῶν. Εἶναι δέ φασι τὴν ψυχὴν δυσεύρετον πάνυ καὶ δυσκατα nes autem has varias in Evangelio secundum Ægyptios scripto comprehensas habent. Ambigunt νόητον· οὐ γὰρ μένει ἐπὶ σχήματος οὐδὲ μορφῆς τῆς igitur sicuti reliqui omnes homines ethnicorun, αὐτῆς πάντοτε οὐδὲ πάθους ἑνὸς, ἵνα τις αὐτὴν utrum tandem ex Proonte sit, an ex Autogene, aut τύπῳ εἴπῃ ἢ οὐσίᾳ καταλήψεται. Τὰς δὲ ἐξαλλαγές ex 138-139 cluso Chao. Et primum ad Assy- ταύτας τὰς ποικίλας ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ κατ' Αί- riorum confugiunt mysteria, tripartitam divisioncm γυπτίους Εὐαγγελίῳ κειμένας έχουσιν. Απορούσιν οὖν, καθάπερ οἱ ἄλλοι πάντες τῶν ἐθνῶν ἄνθρωπο.. hominis considerantes. Primi enim Assyrii animam πότερόν ποτε ἐκ τοῦ προόντος ἐστὶν, [4] ἐκ τοῦ tripartitam censent et unam. Animæ enim omnis αὐτογενοῦς, ἢ ἐκ τοῦ ἐκκεχυμένου χάους. Καὶ natura, alia autem aliter cupiens est. Est enim anima omnium quæ fiunt causa ; omnia quæcunque πρῶτον ἐπὶ τὰς Ασσυρίων καταφεύγουσι τελετές nutriuntur, inquit, atque augescunt, anima opus τὴν τριχῆ διαίρεσιν τοῦ [p. 98. 99] ἀνθρώπου κατα- νοοῦντες· πρῶτοι γὰρ Ασσύριοι τὴν ψυχὴν τριμερή habent. Nihil enim neque nutrimentum, inquit, ne- νομίζουσιν εἶναι καὶ μίαν. Ψυχής το γάρ, φαί. çaal. que augmentum accipere potest, si absit anima. πᾶσα 11 φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται· ἔστι γὰρ Etenim et lapides, inquit, sunt auimati, habent C enim vim augescendi, auctus autem non unquam ψυχὴ πάντων τῶν γινομένων αἰτία· πάντα ὅσα τρέ evenerit sine uutrimento. Per accessionem enim φεται, φησί, καὶ αὔξει, ψυχῆς δεῖται. Οὐδὲν γὰρ οὔτε τροφῆς, φησίν, οὔτε αὐξήσεως οἷόν τ' ἐστὶν 18 augescunt quæ augescunt, accessio autem nutri- mentum est eorum quæ nutriuntur. Omnis igitur ἐπιτυχεῖν ψυχῆς μὴ παρούσης. Καὶ γὰρ οἱ λίθοι. φησὶν, εἰσὶν ἔμψυχοι· ἔχουσι γὰρ τὸ αυξητικόν natura coelestium, inquit, et terrenoruin et infero- rum cupiens est animæ. Vocant autem Assyrii tale αὔξησις δὲ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο χωρὶς τροφῆς· κατά Adonin aut Endymionem aut Attin, et sicubi Adonis προσθήκην γὰρ αὔξει τὰ αὐξανόμενα· ἡ δὲ προσθήκη τροφὴ τοῦ τρεφομένου. Πᾶσα οὖν φύσις ἐπουρανίων, vocatur, Venus, inquit, amat et concupiscit animami φησὶ, καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων ψυχῆς ὀρέγεται. talis nominis. Venus autem generatio est secundum Καλοῦσι δὲ Ασσύριοι τὸ τοιοῦτον Αδωνιν ἢ Ἐνδυ- cos. Sicubi autem Proserpina sive Cora amat Ado- min, moritura quædam, inquit, a Venere sejuncta μίωνα 13· καὶ ὅταν μὲν Αδωνις καλῆται, Αφρο δίτη ", φησίν, ἐρᾷ καὶ ἐπιθυμεῖ τῆς ψυχῆς τοῦ (i. e. a generatione) est anima. Sin vero Luna in τοιούτου ὀνόματος. 'Αφροδίτη δὲ ἡ γένεσίς ἐστι κατ' Endymionis cupidinem incidit et amorem formæ, sublimiorum, inquit, natura et ipsa concupiscit αὐτούς. Οταν δὲ ἡ Περσεφόνη καὶ “ ἡ Κόρη | ἐμι τοῦ ᾿Αδώνιδος, θνητή, φησί, τὶς τῆς ᾿Αφροδίτης κε animam. Sin vero, inquit, mater deorum exsecal Autin, et ipsa hunc habens amasium, supermuda- χωρισμένη [τῶν γενέσεώς] 1 ἐστιν ἡ ψυχή. Ἐὰν ἐξ ἡ Σελήνη Ενδυμίωνος εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθῃ καὶ ἔρωτα norum et æternorum supra beata natura masculam μορφῆς, ἡ τῶν ὑψηλοτέρων, φησί, φύσις 11 προσ potestatem animæ revocat ad se. Est enim, inquit, δεῖται καὶ ψυχῆς 18. Ἐὰν δὲ, φησὶν, ἡ μήτηρ τῶν mas-femina homio. Ex hac igitur illis ratione valde θεῶν ἀποκόψῃ τὸν Αττιν 18 καὶ αὐτὴ τοῦτον ἔχουσα turpe et prohibitum ex doctrina mulieris cum viro VARIÆ LECTIONES. . D 10 10 · ἀνδριάντος C. • ὁ ἄνωθεν ? * Cf. Ephes. 111, 45 : Ἐξ οὗ. πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆ · αὖ. αὐτὸν C, Μ, qui susp. αυτοί. νικήσασα Roeperus ; sed cf. supra l. 11 ἀκίνητον. ὀνομάζεται. om. C. αὐτογενούς Bunsenius, Hippolytus and his age 1854 1. 1, p. 546 : αὐτοῦ γένους C. Με 10 Ψυχή C, Μ. Τu cf. 1. 42-44 et p. 117, 54-56 ed. Οχοη. : Οὗτος, φησίν, ἐστὶν ὁ πολυώνυμος μυα " φασί. πᾶσι C. 18 οἷόν ἐστιν C. ριόμματος ἀκατάληπτος, οὗ πᾶσα φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται. - 114900- • Ενδημίωνα G. Post Ενδυμίωνα excidisse videtur ή "Αττιν, cf. iufra lin. 50 sqq. καλείται C. δίτης Ε. 18 10 καί. * ? 1 Fort. leg. κεχωρισμένη (ήγουν γενέσεως] ἐστὶν — Vocabula duo de glossa margi nali videntur illata, ad vocem Αφροδίτης pertinentia M. 17 φύσις. κτίσις C. M. 10 καὶ αὐτὴ ψυχής susp. Μ. ν "Απιν C.

3169 ORIGENIS 3130 B ὑμνουμένου 'Αδάμαντος ἀνθρώπου, γενόμενον ὑπὸ δυνάμεων τῶν πολλῶν, περὶ ὧν ὁ κατὰ μέρος λόγος ἐστὶ πολύς. Ἵν᾿ οὖν τελέως ᾗ κεκρατημενος ὁ μέγας ἄνθρωπος ἄνωθεν, ἀφ᾽ οὖ, καθὼς λέγουσι, πᾶσα πατριὰ ὀνομαζομένη ἐπὶ γῆς καὶ ἐν τοῖς οὐρα τοῖς συνέστηκεν, ἐδόθη αὐτῷ καὶ ψυχή, ἵνα διὰ τῆς ψυχῆς πάσχῃ καὶ κολάζηται καταδουλούμενον τὸ πλάσμα τοῦ μεγάλου καὶ καλλίστου καὶ τελείου ἀγ θρώπου· καὶ γὰρ οὕτως αὐτὸν καλοῦσι. Ζητοῦσιν οὖν αὖ • πάλιν τίς ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ πόθεν καὶ που ταπὴ τὴν φύσιν, ἵν᾽ ἐλθοῦσα εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ κινήσασα * καταδουλώσῃ καὶ κολάσῃ τὸ πλάσμα τοῦ τελείου ἀνθρώπου· ζητοῦσι δὲ οὐκ ἀπὸ τῶν multis, de quibus singulis longa exstat fabula. Ut Α κεῖσθαι δὲ αὐτὸν ἄπνουν, ἀκίνητον, ἀσάλευτον, ὡς ¡gitur penitus in potestatem redigatur magnus homo ἀνδριάντα ", εἰκόνα ὑπάρχοντα ἐκείνου τοῦ ἄνω, τοῦ qui supra est, a quo, sicuti dicunt, omnis palernilas nominata in terra et in cœlis constituta est, data est ei etiam anima, ut per animam patiatur et puniatur in servitutem redactum plasma magni et pulcher- rini et perfecti hominis; etenim ita eum appellant. Quærunt igitur rursus quæ sit anima et unde et cujas origine, ut, ubi venerit in hominem et mo- verit, in servitutem redigat et puniat plasma per- fecti hominis. Quærunt autem non a Scripturis, sed etiam hoc a mysticis. Esse autem dicunt animam difficilem inventu admodum et comprehensu ar- duam. Non enim manet in eodem habitu cademque figura usque neque affectione una, ut quis eam aut signo monstret aut re et facto assequatur. Mutatio- " Γραφῶν, ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἀπὸ τῶν μυστικῶν. Εἶναι δέ φασι τὴν ψυχὴν δυσεύρετον πάνυ καὶ δυσκατα nes autem has varias in Evangelio secundum Ægyptios scripto comprehensas habent. Ambigunt νόητον· οὐ γὰρ μένει ἐπὶ σχήματος οὐδὲ μορφῆς τῆς igitur sicuti reliqui omnes homines ethnicorun, αὐτῆς πάντοτε οὐδὲ πάθους ἑνὸς, ἵνα τις αὐτὴν utrum tandem ex Proonte sit, an ex Autogene, aut τύπῳ εἴπῃ ἢ οὐσίᾳ καταλήψεται. Τὰς δὲ ἐξαλλαγές ex 138-139 cluso Chao. Et primum ad Assy- ταύτας τὰς ποικίλας ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ κατ' Αί- riorum confugiunt mysteria, tripartitam divisioncm γυπτίους Εὐαγγελίῳ κειμένας έχουσιν. Απορούσιν οὖν, καθάπερ οἱ ἄλλοι πάντες τῶν ἐθνῶν ἄνθρωπο.. hominis considerantes. Primi enim Assyrii animam πότερόν ποτε ἐκ τοῦ προόντος ἐστὶν, [4] ἐκ τοῦ tripartitam censent et unam. Animæ enim omnis αὐτογενοῦς, ἢ ἐκ τοῦ ἐκκεχυμένου χάους. Καὶ natura, alia autem aliter cupiens est. Est enim anima omnium quæ fiunt causa ; omnia quæcunque πρῶτον ἐπὶ τὰς Ασσυρίων καταφεύγουσι τελετές nutriuntur, inquit, atque augescunt, anima opus τὴν τριχῆ διαίρεσιν τοῦ [p. 98. 99] ἀνθρώπου κατα- νοοῦντες· πρῶτοι γὰρ Ασσύριοι τὴν ψυχὴν τριμερή habent. Nihil enim neque nutrimentum, inquit, ne- νομίζουσιν εἶναι καὶ μίαν. Ψυχής το γάρ, φαί. çaal. que augmentum accipere potest, si absit anima. πᾶσα 11 φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται· ἔστι γὰρ Etenim et lapides, inquit, sunt auimati, habent C enim vim augescendi, auctus autem non unquam ψυχὴ πάντων τῶν γινομένων αἰτία· πάντα ὅσα τρέ evenerit sine uutrimento. Per accessionem enim φεται, φησί, καὶ αὔξει, ψυχῆς δεῖται. Οὐδὲν γὰρ οὔτε τροφῆς, φησίν, οὔτε αὐξήσεως οἷόν τ' ἐστὶν 18 augescunt quæ augescunt, accessio autem nutri- mentum est eorum quæ nutriuntur. Omnis igitur ἐπιτυχεῖν ψυχῆς μὴ παρούσης. Καὶ γὰρ οἱ λίθοι. φησὶν, εἰσὶν ἔμψυχοι· ἔχουσι γὰρ τὸ αυξητικόν natura coelestium, inquit, et terrenoruin et infero- rum cupiens est animæ. Vocant autem Assyrii tale αὔξησις δὲ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο χωρὶς τροφῆς· κατά Adonin aut Endymionem aut Attin, et sicubi Adonis προσθήκην γὰρ αὔξει τὰ αὐξανόμενα· ἡ δὲ προσθήκη τροφὴ τοῦ τρεφομένου. Πᾶσα οὖν φύσις ἐπουρανίων, vocatur, Venus, inquit, amat et concupiscit animami φησὶ, καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων ψυχῆς ὀρέγεται. talis nominis. Venus autem generatio est secundum Καλοῦσι δὲ Ασσύριοι τὸ τοιοῦτον Αδωνιν ἢ Ἐνδυ- cos. Sicubi autem Proserpina sive Cora amat Ado- min, moritura quædam, inquit, a Venere sejuncta μίωνα 13· καὶ ὅταν μὲν Αδωνις καλῆται, Αφρο δίτη ", φησίν, ἐρᾷ καὶ ἐπιθυμεῖ τῆς ψυχῆς τοῦ (i. e. a generatione) est anima. Sin vero Luna in τοιούτου ὀνόματος. 'Αφροδίτη δὲ ἡ γένεσίς ἐστι κατ' Endymionis cupidinem incidit et amorem formæ, sublimiorum, inquit, natura et ipsa concupiscit αὐτούς. Οταν δὲ ἡ Περσεφόνη καὶ “ ἡ Κόρη | ἐμι τοῦ ᾿Αδώνιδος, θνητή, φησί, τὶς τῆς ᾿Αφροδίτης κε animam. Sin vero, inquit, mater deorum exsecal Autin, et ipsa hunc habens amasium, supermuda- χωρισμένη [τῶν γενέσεώς] 1 ἐστιν ἡ ψυχή. Ἐὰν ἐξ ἡ Σελήνη Ενδυμίωνος εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθῃ καὶ ἔρωτα norum et æternorum supra beata natura masculam μορφῆς, ἡ τῶν ὑψηλοτέρων, φησί, φύσις 11 προσ potestatem animæ revocat ad se. Est enim, inquit, δεῖται καὶ ψυχῆς 18. Ἐὰν δὲ, φησὶν, ἡ μήτηρ τῶν mas-femina homio. Ex hac igitur illis ratione valde θεῶν ἀποκόψῃ τὸν Αττιν 18 καὶ αὐτὴ τοῦτον ἔχουσα turpe et prohibitum ex doctrina mulieris cum viro VARIÆ LECTIONES. . D 10 10 · ἀνδριάντος C. • ὁ ἄνωθεν ? * Cf. Ephes. 111, 45 : Ἐξ οὗ. πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆ · αὖ. αὐτὸν C, Μ, qui susp. αυτοί. νικήσασα Roeperus ; sed cf. supra l. 11 ἀκίνητον. ὀνομάζεται. om. C. αὐτογενούς Bunsenius, Hippolytus and his age 1854 1. 1, p. 546 : αὐτοῦ γένους C. Με 10 Ψυχή C, Μ. Τu cf. 1. 42-44 et p. 117, 54-56 ed. Οχοη. : Οὗτος, φησίν, ἐστὶν ὁ πολυώνυμος μυα " φασί. πᾶσι C. 18 οἷόν ἐστιν C. ριόμματος ἀκατάληπτος, οὗ πᾶσα φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως ὀρέγεται. - 114900- • Ενδημίωνα G. Post Ενδυμίωνα excidisse videtur ή "Αττιν, cf. iufra lin. 50 sqq. καλείται C. δίτης Ε. 18 10 καί. * ? 1 Fort. leg. κεχωρισμένη (ήγουν γενέσεως] ἐστὶν — Vocabula duo de glossa margi nali videntur illata, ad vocem Αφροδίτης pertinentia M. 17 φύσις. κτίσις C. M. 10 καὶ αὐτὴ ψυχής susp. Μ. ν "Απιν C.

I ACP it 3151 CONTRA HERESES LIB. V 3132 quit, Autis, hoc est a choicis mundi infra partibus et ad æternam supra pervenit naturam, ubi, inquit, neque muliebre exstat, neque virile, sed nova crea · lura, novus homo, qui est mas-femina. Ubi autem supra dicant, suo loco ostendamn. Attestari auteu aiunt ipsorum narrationem non unam modo Rheam, sed pene universam creaturan:, et hoc esse quod dicatur a Logo declarant: Invisibilia enim ipsius 140-141 a creatura mundi ipsius factis intel- lecta conspiciuntur, sempiterna quoque ejus virtus et divinitas, ut sint inexcusabiles, quia cum cognovis- sent Deum, non sicut Deum glorificaverunt aut gra- tias egerunt, sed evanuit insipiens cor eorum. Dicen. les enim se esse sapientes, stulti facti sunt et mula- B verunt gloriam incorruptibilis Dei in similitudines imaginis corruptibilis hominis et volucrum et qua- drupedum et serpentium. Propter quod etiam tradidit illos Deus in passiones ignominiæ. Nam feminæ eorum immutaverunt naturalem usum in eum usum ἐρώμενον, ἡ τῶν ὑπερκοσμίων, φησί, καὶ αἰωνίων A demonstrata est consuetudo. Exsectus est enim, in- ἄνω μαχαρία φύσις τὴν ἀῤῥενικὴν δύναμιν τῆς ψυ- χῆς ἀνακαλεῖται πρὸς αὐτήν. Εστι γάρ, φησίν, ἀρ- σενόθηλυς 30 ὁ ἄνθρωπος. Κατὰ τοῦτον οὖν εἰ αὐτοῖς τὸν λόγον πάνυ πονηρὸν καὶ κεκωλυμένον 18 κατὰ τὴν διδασκαλίαν ἡ γυναικὸς πρὸς ἄνδρα δεδειγμένη καθέστηκεν όμιλία. Απεκόπη γάρ, φησίν, ὁ ῞Αττις, τουτέστιν ἀπὸ τῶν χοἰκῶν τῆς κτίσεως κάτωθεν μερῶν, καὶ ἐπὶ τὴν αἰωνίαν ἄνω μετελήλυθεν ού- σίαν, ὅπου, φησίν, οὐκ ἔστιν οὔτε τὰ θῆλυ οὔτε ἄρσεν, ἀλλὰ καινή κτίσις, καινὸς ἄνθρωπος, δς τι ἐστιν ἀρσενόθηλυς 10. Ποῦ δὲ ἄνω λέγουσι, κατὰ τὸν οι χεῖον ἐλθὼν δείξω τόπον. Μαρτυρεῖν δέ φασιν αὐτῶν τῷ λόγῳ οὐχ ἁπλῶς μόνην τὴν Ῥέαν, ἀλλὰ γὰρ, ὡς υπος εἰπεῖν, ὅλην τὴν κτίσιν· καὶ τοῦτο εἶναι τὸ λε- γόμενον ὑπὸ τοῦ λόγου διασαφοῦσι. Τὰ [p. 99-101] γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ τῆς κτίσεως | τοῦ κόσμου τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ νοούμενα καθορᾶται, ἢ τε ἀίδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης, πρὸς τὸ εἶναι αὐτοὺς ἀναπολογήτους. Διότι γνόντες τὸν Θεόν οὐχ ὡς Θεὸν ἐδόξασαν ἢ ηὐχαρίστησαν, ἀλλ' ἐματαιώθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία· φάσκοντες γὰρ εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν καὶ ἄλλαξαν την δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν ομοιώμασιν εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν, καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν· διὸ καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς πάθη ατιμίας· αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετα ήλλαξαν την φυσικήν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσ σιν. Τί δέ ἐστιν ἡ φυσικὴ κατ' αὐτοὺς χρῆσις, ὕστερον ἐροῦμεν. Ομοίως δὲ ε· καὶ οἱ ἄῤῥενες ἀφέντες τὴν φυσικήν χρήσιν τῆς θηλείας ἐξ- εκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, άρ- μενες ἐν ἄῤῥεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζό μενοι (ἀσχημοσύνη δέ ἐστιν ἡ πρώτη καὶ μακαρία κατ' αὐτοὺς ἀσχημάτιστος οὐσία, ἡ πάντων σχημά- των τοῖς σχηματιζομένοις αἰτία) καὶ τὴν εἰ ἀντιμι σθίαν ἦν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπο- λαμβάνοντες. Ἐν γὰρ τούτοις τοῖς λόγοις, οἷς εἴ- ρηκεν ὁ Παῦλος, ὅλον φασὶ συνέχεσθαι 38 τὸ κρύφιον αὐτῶν καὶ ἄῤῥητον τῆς μακαρίας μυστήριον ἡδονῆς. Η γὰρ ἐπαγγελία τοῦ λουτροῦ οὐκ ἄλλη τίς ἐστι κατ' αὐτοὺς, ἢ τὸ εἰσαγαγεῖν εἰς τὴν ἀμάραντον ἡδονὴν τὸν λουόμενον κατ᾿ αὐτοὺς ζῶντι ὕδατι καὶ χριόμενον ἀλάλῳ το χρίσματι. Οὐ μόνον δ' * αὐτῶν ἐπιμαρτυρεῖν οι φασι τῷ λόγῳ τὰ 'Ασσυρίων μυστή : ; E C qui est contra naturam. Quid autem sit naturalis secundum eos usus, postea dicemus. Similiter autem et masculi relicto naturali usu feminæ exarserunt in desideriis suis in vicem, masculi in masculos ασχημοσύνην operantes (ἀσχημοσύνη autem est prima et beata secundum eos ἀσχημάτιστος natura, que est omnium schematum schematizatis causa), et mercedem quam oportuit erroris sui in semetipsis recipientes. In his enim verbis, quæ fecit Paulus, universum dicunt inesse secretem suum et arcanumu beatæ mysterium voluptatis. Promissio enim lava- cri non alia quædam est secundum illos, quam in- troducere in perennem voluptatem eum, qui lava- tur secundum eos viva aqua et ungitur ineffabili unguento. Non solum autem fidem facere dicunt suæ narrationi Assyriorum mysteria, sed etiam Phrygum circa eorum, quæ fuerunt, quæque fiunt, quæque futura sunt posthac, beatam opertam simul et apertam naturam, quam quidem ait intus in ho - mine quæsitum regnum cœlorum, de quo perspicue in Evangelio, quod secundum Thomam inscriplum est, tradunt, dicentes ita: Me qui quærit inveniet in infantibus a septem annis, ibi enim in 142-143 quartodecimo ævo occultus in lucem edar. Hoc au- tem non est Christi, sed flippocratis dicentis : VARIE LECTIONES. at Cf. 10 ἀρενόθηλυς pr. C, ρενόθηλυς corr. C, M. 8 οὖν add corr. C. 88 μεμολυσμένον C. F. Hermannus. 18 οὐδὲ οὐδὲ C, Μ. 1 8 C, M. 38 Cf. Galat. str, 28 ; vi, 15 M et Clemn. Rom. ep. ι, 12 Ὅταν ἔσται τὰ δύο ἐν καὶ τὸ ἔξω ὡς τὸ ἔσω καὶ τὸ ἄρσεν μετὰ τῆς θηλείας, οὔτε ἄρσεν οὔτε θῆλυ Bunsenius 1. 1. Rom. 1, 20-26 : τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασιν νοούμενα καθορᾶται, ή τε ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης εἰς τὸ εἶναι αὐτοὺς ἀναπολογήτους, διότι γνόντες τὸν Θεὸν οὐχ ὡς Θεὸν ἐδόξασαν ἢ εὐχαρίστησαν, ἀλλ' ἐματαιώθησαν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν καὶ ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία · φάσκοντες εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν· διὸ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐν ταῖς ἐπι θυμίαις τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς ἀκαθαρσίαν τοῦ ἀτιμάζεσθαι τὰ σώματα αὐτῶν ἐν αὐτοῖς, οἵτινες μετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα, ὅς ἐστιν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας. Αμήν. Διὰ τοῦτο παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς πάθη ἀτιμίας· αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν. 17 Cf. Rom. 1, 27. 38 συνέχεσθε corr. Ο αλάλω Μ coll. p. 122, 69 cul. Οχου, και χριόμενοι ἐκεῖ ἀλάλῳ χρίσματι, ἄλλῳ C. 86 8' add M, St ἐπιμαρτύρει pr. C.

I ACP it 3151 CONTRA HERESES LIB. V 3132 quit, Autis, hoc est a choicis mundi infra partibus et ad æternam supra pervenit naturam, ubi, inquit, neque muliebre exstat, neque virile, sed nova crea · lura, novus homo, qui est mas-femina. Ubi autem supra dicant, suo loco ostendamn. Attestari auteu aiunt ipsorum narrationem non unam modo Rheam, sed pene universam creaturan:, et hoc esse quod dicatur a Logo declarant: Invisibilia enim ipsius 140-141 a creatura mundi ipsius factis intel- lecta conspiciuntur, sempiterna quoque ejus virtus et divinitas, ut sint inexcusabiles, quia cum cognovis- sent Deum, non sicut Deum glorificaverunt aut gra- tias egerunt, sed evanuit insipiens cor eorum. Dicen. les enim se esse sapientes, stulti facti sunt et mula- B verunt gloriam incorruptibilis Dei in similitudines imaginis corruptibilis hominis et volucrum et qua- drupedum et serpentium. Propter quod etiam tradidit illos Deus in passiones ignominiæ. Nam feminæ eorum immutaverunt naturalem usum in eum usum ἐρώμενον, ἡ τῶν ὑπερκοσμίων, φησί, καὶ αἰωνίων A demonstrata est consuetudo. Exsectus est enim, in- ἄνω μαχαρία φύσις τὴν ἀῤῥενικὴν δύναμιν τῆς ψυ- χῆς ἀνακαλεῖται πρὸς αὐτήν. Εστι γάρ, φησίν, ἀρ- σενόθηλυς 30 ὁ ἄνθρωπος. Κατὰ τοῦτον οὖν εἰ αὐτοῖς τὸν λόγον πάνυ πονηρὸν καὶ κεκωλυμένον 18 κατὰ τὴν διδασκαλίαν ἡ γυναικὸς πρὸς ἄνδρα δεδειγμένη καθέστηκεν όμιλία. Απεκόπη γάρ, φησίν, ὁ ῞Αττις, τουτέστιν ἀπὸ τῶν χοἰκῶν τῆς κτίσεως κάτωθεν μερῶν, καὶ ἐπὶ τὴν αἰωνίαν ἄνω μετελήλυθεν ού- σίαν, ὅπου, φησίν, οὐκ ἔστιν οὔτε τὰ θῆλυ οὔτε ἄρσεν, ἀλλὰ καινή κτίσις, καινὸς ἄνθρωπος, δς τι ἐστιν ἀρσενόθηλυς 10. Ποῦ δὲ ἄνω λέγουσι, κατὰ τὸν οι χεῖον ἐλθὼν δείξω τόπον. Μαρτυρεῖν δέ φασιν αὐτῶν τῷ λόγῳ οὐχ ἁπλῶς μόνην τὴν Ῥέαν, ἀλλὰ γὰρ, ὡς υπος εἰπεῖν, ὅλην τὴν κτίσιν· καὶ τοῦτο εἶναι τὸ λε- γόμενον ὑπὸ τοῦ λόγου διασαφοῦσι. Τὰ [p. 99-101] γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ τῆς κτίσεως | τοῦ κόσμου τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ νοούμενα καθορᾶται, ἢ τε ἀίδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης, πρὸς τὸ εἶναι αὐτοὺς ἀναπολογήτους. Διότι γνόντες τὸν Θεόν οὐχ ὡς Θεὸν ἐδόξασαν ἢ ηὐχαρίστησαν, ἀλλ' ἐματαιώθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία· φάσκοντες γὰρ εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν καὶ ἄλλαξαν την δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν ομοιώμασιν εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν, καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν· διὸ καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς πάθη ατιμίας· αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετα ήλλαξαν την φυσικήν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσ σιν. Τί δέ ἐστιν ἡ φυσικὴ κατ' αὐτοὺς χρῆσις, ὕστερον ἐροῦμεν. Ομοίως δὲ ε· καὶ οἱ ἄῤῥενες ἀφέντες τὴν φυσικήν χρήσιν τῆς θηλείας ἐξ- εκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, άρ- μενες ἐν ἄῤῥεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζό μενοι (ἀσχημοσύνη δέ ἐστιν ἡ πρώτη καὶ μακαρία κατ' αὐτοὺς ἀσχημάτιστος οὐσία, ἡ πάντων σχημά- των τοῖς σχηματιζομένοις αἰτία) καὶ τὴν εἰ ἀντιμι σθίαν ἦν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπο- λαμβάνοντες. Ἐν γὰρ τούτοις τοῖς λόγοις, οἷς εἴ- ρηκεν ὁ Παῦλος, ὅλον φασὶ συνέχεσθαι 38 τὸ κρύφιον αὐτῶν καὶ ἄῤῥητον τῆς μακαρίας μυστήριον ἡδονῆς. Η γὰρ ἐπαγγελία τοῦ λουτροῦ οὐκ ἄλλη τίς ἐστι κατ' αὐτοὺς, ἢ τὸ εἰσαγαγεῖν εἰς τὴν ἀμάραντον ἡδονὴν τὸν λουόμενον κατ᾿ αὐτοὺς ζῶντι ὕδατι καὶ χριόμενον ἀλάλῳ το χρίσματι. Οὐ μόνον δ' * αὐτῶν ἐπιμαρτυρεῖν οι φασι τῷ λόγῳ τὰ 'Ασσυρίων μυστή : ; E C qui est contra naturam. Quid autem sit naturalis secundum eos usus, postea dicemus. Similiter autem et masculi relicto naturali usu feminæ exarserunt in desideriis suis in vicem, masculi in masculos ασχημοσύνην operantes (ἀσχημοσύνη autem est prima et beata secundum eos ἀσχημάτιστος natura, que est omnium schematum schematizatis causa), et mercedem quam oportuit erroris sui in semetipsis recipientes. In his enim verbis, quæ fecit Paulus, universum dicunt inesse secretem suum et arcanumu beatæ mysterium voluptatis. Promissio enim lava- cri non alia quædam est secundum illos, quam in- troducere in perennem voluptatem eum, qui lava- tur secundum eos viva aqua et ungitur ineffabili unguento. Non solum autem fidem facere dicunt suæ narrationi Assyriorum mysteria, sed etiam Phrygum circa eorum, quæ fuerunt, quæque fiunt, quæque futura sunt posthac, beatam opertam simul et apertam naturam, quam quidem ait intus in ho - mine quæsitum regnum cœlorum, de quo perspicue in Evangelio, quod secundum Thomam inscriplum est, tradunt, dicentes ita: Me qui quærit inveniet in infantibus a septem annis, ibi enim in 142-143 quartodecimo ævo occultus in lucem edar. Hoc au- tem non est Christi, sed flippocratis dicentis : VARIE LECTIONES. at Cf. 10 ἀρενόθηλυς pr. C, ρενόθηλυς corr. C, M. 8 οὖν add corr. C. 88 μεμολυσμένον C. F. Hermannus. 18 οὐδὲ οὐδὲ C, Μ. 1 8 C, M. 38 Cf. Galat. str, 28 ; vi, 15 M et Clemn. Rom. ep. ι, 12 Ὅταν ἔσται τὰ δύο ἐν καὶ τὸ ἔξω ὡς τὸ ἔσω καὶ τὸ ἄρσεν μετὰ τῆς θηλείας, οὔτε ἄρσεν οὔτε θῆλυ Bunsenius 1. 1. Rom. 1, 20-26 : τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασιν νοούμενα καθορᾶται, ή τε ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης εἰς τὸ εἶναι αὐτοὺς ἀναπολογήτους, διότι γνόντες τὸν Θεὸν οὐχ ὡς Θεὸν ἐδόξασαν ἢ εὐχαρίστησαν, ἀλλ' ἐματαιώθησαν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν καὶ ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία · φάσκοντες εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν· διὸ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐν ταῖς ἐπι θυμίαις τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς ἀκαθαρσίαν τοῦ ἀτιμάζεσθαι τὰ σώματα αὐτῶν ἐν αὐτοῖς, οἵτινες μετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα, ὅς ἐστιν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας. Αμήν. Διὰ τοῦτο παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς πάθη ἀτιμίας· αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν. 17 Cf. Rom. 1, 27. 38 συνέχεσθε corr. Ο αλάλω Μ coll. p. 122, 69 cul. Οχου, και χριόμενοι ἐκεῖ ἀλάλῳ χρίσματι, ἄλλῳ C. 86 8' add M, St ἐπιμαρτύρει pr. C.

πεδον δὲ ῥυὲν εἰς βάθος γίνεται σῶμα· στερεοῦ δὲ ὑπάρξαντος, οὕτως ἐξ ἐλαχίστου σημείου παντελῶς ἡ τοῦ μεγάλου σώματος ὑπέστη φύσις, καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ λέγει Σίμων οὕτως· τὸ μικρὸν μέγα ἔσται, οἱονεὶ σημεῖον μεῖον ὄν, τὸ δὲ μέγα ἀπέραντον, κατακολουθῶν τῷ γεωμετρουμένῳ σημείῳ. τῆς δὲ ἀριθμητικῆς κατὰ σύνθεσιν ἐχούσης τὴν φιλοσοφίαν σοφίαν ἀριθμὸς γέγονεν ἀρχή, ὅπερ ἐστὶν ἀόριστον, ἀκατάληπτον, ἔχων ἐν ἐαυτῷ πάντας τοὺς ἐπ᾿ ἄπειρον ἐλθεῖν δυναμένους ἀριθμοὺς κατὰ τὸ πλῆθος. τῶν δὲ ἀριθμῶν ἀρχὴ γέγονε καθ’ ὑπόστασιν ἡ πρώτη μονάς, ἥτις ἐστὶ μονὰς ἄρσην, γεννῶσα πατρικῶς τοὺς ἄλλους πάντας ἀριθμούς. δεύτερον ἡ δυάς, θῆλυς ἀριθμός, ὁ δὲ αὐτὸς καὶ ἄρτιος ὑπὸ τῶν ἀριθμητικῶν καλεῖται. τρίτον ἡ τριάς, ἀριθμὸς ἄρσην· οὗτος καὶ περισσὸς ὑπὸ τῶν ἀριθμητικῶν νενομοθέτηται καλεῖσθαι. ἐφ’ ἄπασι δὲ τούτοις ἡ τετράς, θῆλυς ἀριθμός, ὁ δὲ αὐτὸς οὐτος καὶ ἄρτιος καλεῖται, ὅτι θῆλύς ἐστι. γεγόνασιν οὖν οἱ πάντες ἀριθμοὶ ληφθέντες ἀπὸ του] γένους τέσσαρες ἀριθμὸς δὲ ἦν τὸ γένος ἀόριστος), ἀφ᾿ ὧν ὁ τέλειος αὐτοῖς ἀριθμὸς συνέστηκεν, ἡ δεκάς· τὸ γὰρ ἕν, δύο, τρία, τέσσαρα γίνεται δέκα, ὡς προαποδέδεικται, ἐὰν ἐκάστῳ τῶν ἀριθμῶν φυλάττηται κατ’ οὐσίαν ὄνομα τὸ οἰκεῖον.

πεδον δὲ ῥυὲν εἰς βάθος γίνεται σῶμα· στερεοῦ δὲ ὑπάρξαντος, οὕτως ἐξ ἐλαχίστου σημείου παντελῶς ἡ τοῦ μεγάλου σώματος ὑπέστη φύσις, καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ λέγει Σίμων οὕτως· τὸ μικρὸν μέγα ἔσται, οἱονεὶ σημεῖον μεῖον ὄν, τὸ δὲ μέγα ἀπέραντον, κατακολουθῶν τῷ γεωμετρουμένῳ σημείῳ. τῆς δὲ ἀριθμητικῆς κατὰ σύνθεσιν ἐχούσης τὴν φιλοσοφίαν σοφίαν ἀριθμὸς γέγονεν ἀρχή, ὅπερ ἐστὶν ἀόριστον, ἀκατάληπτον, ἔχων ἐν ἐαυτῷ πάντας τοὺς ἐπ᾿ ἄπειρον ἐλθεῖν δυναμένους ἀριθμοὺς κατὰ τὸ πλῆθος. τῶν δὲ ἀριθμῶν ἀρχὴ γέγονε καθ’ ὑπόστασιν ἡ πρώτη μονάς, ἥτις ἐστὶ μονὰς ἄρσην, γεννῶσα πατρικῶς τοὺς ἄλλους πάντας ἀριθμούς. δεύτερον ἡ δυάς, θῆλυς ἀριθμός, ὁ δὲ αὐτὸς καὶ ἄρτιος ὑπὸ τῶν ἀριθμητικῶν καλεῖται. τρίτον ἡ τριάς, ἀριθμὸς ἄρσην· οὗτος καὶ περισσὸς ὑπὸ τῶν ἀριθμητικῶν νενομοθέτηται καλεῖσθαι. ἐφ’ ἄπασι δὲ τούτοις ἡ τετράς, θῆλυς ἀριθμός, ὁ δὲ αὐτὸς οὐτος καὶ ἄρτιος καλεῖται, ὅτι θῆλύς ἐστι. γεγόνασιν οὖν οἱ πάντες ἀριθμοὶ ληφθέντες ἀπὸ του] γένους τέσσαρες ἀριθμὸς δὲ ἦν τὸ γένος ἀόριστος), ἀφ᾿ ὧν ὁ τέλειος αὐτοῖς ἀριθμὸς συνέστηκεν, ἡ δεκάς· τὸ γὰρ ἕν, δύο, τρία, τέσσαρα γίνεται δέκα, ὡς προαποδέδεικται, ἐὰν ἐκάστῳ τῶν ἀριθμῶν φυλάττηται κατ’ οὐσίαν ὄνομα τὸ οἰκεῖον.

πεδον δὲ ῥυὲν εἰς βάθος γίνεται σῶμα· στερεοῦ δὲ ὑπάρξαντος, οὕτως ἐξ ἐλαχίστου σημείου παντελῶς ἡ τοῦ μεγάλου σώματος ὑπέστη φύσις, καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ λέγει Σίμων οὕτως· τὸ μικρὸν μέγα ἔσται, οἱονεὶ σημεῖον μεῖον ὄν, τὸ δὲ μέγα ἀπέραντον, κατακολουθῶν τῷ γεωμετρουμένῳ σημείῳ. τῆς δὲ ἀριθμητικῆς κατὰ σύνθεσιν ἐχούσης τὴν φιλοσοφίαν σοφίαν ἀριθμὸς γέγονεν ἀρχή, ὅπερ ἐστὶν ἀόριστον, ἀκατάληπτον, ἔχων ἐν ἐαυτῷ πάντας τοὺς ἐπ᾿ ἄπειρον ἐλθεῖν δυναμένους ἀριθμοὺς κατὰ τὸ πλῆθος. τῶν δὲ ἀριθμῶν ἀρχὴ γέγονε καθ’ ὑπόστασιν ἡ πρώτη μονάς, ἥτις ἐστὶ μονὰς ἄρσην, γεννῶσα πατρικῶς τοὺς ἄλλους πάντας ἀριθμούς. δεύτερον ἡ δυάς, θῆλυς ἀριθμός, ὁ δὲ αὐτὸς καὶ ἄρτιος ὑπὸ τῶν ἀριθμητικῶν καλεῖται. τρίτον ἡ τριάς, ἀριθμὸς ἄρσην· οὗτος καὶ περισσὸς ὑπὸ τῶν ἀριθμητικῶν νενομοθέτηται καλεῖσθαι. ἐφ’ ἄπασι δὲ τούτοις ἡ τετράς, θῆλυς ἀριθμός, ὁ δὲ αὐτὸς οὐτος καὶ ἄρτιος καλεῖται, ὅτι θῆλύς ἐστι. γεγόνασιν οὖν οἱ πάντες ἀριθμοὶ ληφθέντες ἀπὸ του] γένους τέσσαρες ἀριθμὸς δὲ ἦν τὸ γένος ἀόριστος), ἀφ᾿ ὧν ὁ τέλειος αὐτοῖς ἀριθμὸς συνέστηκεν, ἡ δεκάς· τὸ γὰρ ἕν, δύο, τρία, τέσσαρα γίνεται δέκα, ὡς προαποδέδεικται, ἐὰν ἐκάστῳ τῶν ἀριθμῶν φυλάττηται κατ’ οὐσίαν ὄνομα τὸ οἰκεῖον.

πεδον δὲ ῥυὲν εἰς βάθος γίνεται σῶμα· στερεοῦ δὲ ὑπάρξαντος, οὕτως ἐξ ἐλαχίστου σημείου παντελῶς ἡ τοῦ μεγάλου σώματος ὑπέστη φύσις, καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ λέγει Σίμων οὕτως· τὸ μικρὸν μέγα ἔσται, οἱονεὶ σημεῖον μεῖον ὄν, τὸ δὲ μέγα ἀπέραντον, κατακολουθῶν τῷ γεωμετρουμένῳ σημείῳ. τῆς δὲ ἀριθμητικῆς κατὰ σύνθεσιν ἐχούσης τὴν φιλοσοφίαν σοφίαν ἀριθμὸς γέγονεν ἀρχή, ὅπερ ἐστὶν ἀόριστον, ἀκατάληπτον, ἔχων ἐν ἐαυτῷ πάντας τοὺς ἐπ᾿ ἄπειρον ἐλθεῖν δυναμένους ἀριθμοὺς κατὰ τὸ πλῆθος. τῶν δὲ ἀριθμῶν ἀρχὴ γέγονε καθ’ ὑπόστασιν ἡ πρώτη μονάς, ἥτις ἐστὶ μονὰς ἄρσην, γεννῶσα πατρικῶς τοὺς ἄλλους πάντας ἀριθμούς. δεύτερον ἡ δυάς, θῆλυς ἀριθμός, ὁ δὲ αὐτὸς καὶ ἄρτιος ὑπὸ τῶν ἀριθμητικῶν καλεῖται. τρίτον ἡ τριάς, ἀριθμὸς ἄρσην· οὗτος καὶ περισσὸς ὑπὸ τῶν ἀριθμητικῶν νενομοθέτηται καλεῖσθαι. ἐφ’ ἄπασι δὲ τούτοις ἡ τετράς, θῆλυς ἀριθμός, ὁ δὲ αὐτὸς οὐτος καὶ ἄρτιος καλεῖται, ὅτι θῆλύς ἐστι. γεγόνασιν οὖν οἱ πάντες ἀριθμοὶ ληφθέντες ἀπὸ του] γένους τέσσαρες ἀριθμὸς δὲ ἦν τὸ γένος ἀόριστος), ἀφ᾿ ὧν ὁ τέλειος αὐτοῖς ἀριθμὸς συνέστηκεν, ἡ δεκάς· τὸ γὰρ ἕν, δύο, τρία, τέσσαρα γίνεται δέκα, ὡς προαποδέδεικται, ἐὰν ἐκάστῳ τῶν ἀριθμῶν φυλάττηται κατ’ οὐσίαν ὄνομα τὸ οἰκεῖον.

πεδον δὲ ῥυὲν εἰς βάθος γίνεται σῶμα· στερεοῦ δὲ ὑπάρξαντος, οὕτως ἐξ ἐλαχίστου σημείου παντελῶς ἡ τοῦ μεγάλου σώματος ὑπέστη φύσις, καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ λέγει Σίμων οὕτως· τὸ μικρὸν μέγα ἔσται, οἱονεὶ σημεῖον μεῖον ὄν, τὸ δὲ μέγα ἀπέραντον, κατακολουθῶν τῷ γεωμετρουμένῳ σημείῳ. τῆς δὲ ἀριθμητικῆς κατὰ σύνθεσιν ἐχούσης τὴν φιλοσοφίαν σοφίαν ἀριθμὸς γέγονεν ἀρχή, ὅπερ ἐστὶν ἀόριστον, ἀκατάληπτον, ἔχων ἐν ἐαυτῷ πάντας τοὺς ἐπ᾿ ἄπειρον ἐλθεῖν δυναμένους ἀριθμοὺς κατὰ τὸ πλῆθος. τῶν δὲ ἀριθμῶν ἀρχὴ γέγονε καθ’ ὑπόστασιν ἡ πρώτη μονάς, ἥτις ἐστὶ μονὰς ἄρσην, γεννῶσα πατρικῶς τοὺς ἄλλους πάντας ἀριθμούς. δεύτερον ἡ δυάς, θῆλυς ἀριθμός, ὁ δὲ αὐτὸς καὶ ἄρτιος ὑπὸ τῶν ἀριθμητικῶν καλεῖται. τρίτον ἡ τριάς, ἀριθμὸς ἄρσην· οὗτος καὶ περισσὸς ὑπὸ τῶν ἀριθμητικῶν νενομοθέτηται καλεῖσθαι. ἐφ’ ἄπασι δὲ τούτοις ἡ τετράς, θῆλυς ἀριθμός, ὁ δὲ αὐτὸς οὐτος καὶ ἄρτιος καλεῖται, ὅτι θῆλύς ἐστι. γεγόνασιν οὖν οἱ πάντες ἀριθμοὶ ληφθέντες ἀπὸ του] γένους τέσσαρες ἀριθμὸς δὲ ἦν τὸ γένος ἀόριστος), ἀφ᾿ ὧν ὁ τέλειος αὐτοῖς ἀριθμὸς συνέστηκεν, ἡ δεκάς· τὸ γὰρ ἕν, δύο, τρία, τέσσαρα γίνεται δέκα, ὡς προαποδέδεικται, ἐὰν ἐκάστῳ τῶν ἀριθμῶν φυλάττηται κατ’ οὐσίαν ὄνομα τὸ οἰκεῖον.

πεδον δὲ ῥυὲν εἰς βάθος γίνεται σῶμα· στερεοῦ δὲ ὑπάρξαντος, οὕτως ἐξ ἐλαχίστου σημείου παντελῶς ἡ τοῦ μεγάλου σώματος ὑπέστη φύσις, καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ λέγει Σίμων οὕτως· τὸ μικρὸν μέγα ἔσται, οἱονεὶ σημεῖον μεῖον ὄν, τὸ δὲ μέγα ἀπέραντον, κατακολουθῶν τῷ γεωμετρουμένῳ σημείῳ. τῆς δὲ ἀριθμητικῆς κατὰ σύνθεσιν ἐχούσης τὴν φιλοσοφίαν σοφίαν ἀριθμὸς γέγονεν ἀρχή, ὅπερ ἐστὶν ἀόριστον, ἀκατάληπτον, ἔχων ἐν ἐαυτῷ πάντας τοὺς ἐπ᾿ ἄπειρον ἐλθεῖν δυναμένους ἀριθμοὺς κατὰ τὸ πλῆθος. τῶν δὲ ἀριθμῶν ἀρχὴ γέγονε καθ’ ὑπόστασιν ἡ πρώτη μονάς, ἥτις ἐστὶ μονὰς ἄρσην, γεννῶσα πατρικῶς τοὺς ἄλλους πάντας ἀριθμούς. δεύτερον ἡ δυάς, θῆλυς ἀριθμός, ὁ δὲ αὐτὸς καὶ ἄρτιος ὑπὸ τῶν ἀριθμητικῶν καλεῖται. τρίτον ἡ τριάς, ἀριθμὸς ἄρσην· οὗτος καὶ περισσὸς ὑπὸ τῶν ἀριθμητικῶν νενομοθέτηται καλεῖσθαι. ἐφ’ ἄπασι δὲ τούτοις ἡ τετράς, θῆλυς ἀριθμός, ὁ δὲ αὐτὸς οὐτος καὶ ἄρτιος καλεῖται, ὅτι θῆλύς ἐστι. γεγόνασιν οὖν οἱ πάντες ἀριθμοὶ ληφθέντες ἀπὸ του] γένους τέσσαρες ἀριθμὸς δὲ ἦν τὸ γένος ἀόριστος), ἀφ᾿ ὧν ὁ τέλειος αὐτοῖς ἀριθμὸς συνέστηκεν, ἡ δεκάς· τὸ γὰρ ἕν, δύο, τρία, τέσσαρα γίνεται δέκα, ὡς προαποδέδεικται, ἐὰν ἐκάστῳ τῶν ἀριθμῶν φυλάττηται κατ’ οὐσίαν ὄνομα τὸ οἰκεῖον.

πεδον δὲ ῥυὲν εἰς βάθος γίνεται σῶμα· στερεοῦ δὲ ὑπάρξαντος, οὕτως ἐξ ἐλαχίστου σημείου παντελῶς ἡ τοῦ μεγάλου σώματος ὑπέστη φύσις, καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ λέγει Σίμων οὕτως· τὸ μικρὸν μέγα ἔσται, οἱονεὶ σημεῖον μεῖον ὄν, τὸ δὲ μέγα ἀπέραντον, κατακολουθῶν τῷ γεωμετρουμένῳ σημείῳ. τῆς δὲ ἀριθμητικῆς κατὰ σύνθεσιν ἐχούσης τὴν φιλοσοφίαν σοφίαν ἀριθμὸς γέγονεν ἀρχή, ὅπερ ἐστὶν ἀόριστον, ἀκατάληπτον, ἔχων ἐν ἐαυτῷ πάντας τοὺς ἐπ᾿ ἄπειρον ἐλθεῖν δυναμένους ἀριθμοὺς κατὰ τὸ πλῆθος. τῶν δὲ ἀριθμῶν ἀρχὴ γέγονε καθ’ ὑπόστασιν ἡ πρώτη μονάς, ἥτις ἐστὶ μονὰς ἄρσην, γεννῶσα πατρικῶς τοὺς ἄλλους πάντας ἀριθμούς. δεύτερον ἡ δυάς, θῆλυς ἀριθμός, ὁ δὲ αὐτὸς καὶ ἄρτιος ὑπὸ τῶν ἀριθμητικῶν καλεῖται. τρίτον ἡ τριάς, ἀριθμὸς ἄρσην· οὗτος καὶ περισσὸς ὑπὸ τῶν ἀριθμητικῶν νενομοθέτηται καλεῖσθαι. ἐφ’ ἄπασι δὲ τούτοις ἡ τετράς, θῆλυς ἀριθμός, ὁ δὲ αὐτὸς οὐτος καὶ ἄρτιος καλεῖται, ὅτι θῆλύς ἐστι. γεγόνασιν οὖν οἱ πάντες ἀριθμοὶ ληφθέντες ἀπὸ του] γένους τέσσαρες ἀριθμὸς δὲ ἦν τὸ γένος ἀόριστος), ἀφ᾿ ὧν ὁ τέλειος αὐτοῖς ἀριθμὸς συνέστηκεν, ἡ δεκάς· τὸ γὰρ ἕν, δύο, τρία, τέσσαρα γίνεται δέκα, ὡς προαποδέδεικται, ἐὰν ἐκάστῳ τῶν ἀριθμῶν φυλάττηται κατ’ οὐσίαν ὄνομα τὸ οἰκεῖον.

πεδον δὲ ῥυὲν εἰς βάθος γίνεται σῶμα· στερεοῦ δὲ ὑπάρξαντος, οὕτως ἐξ ἐλαχίστου σημείου παντελῶς ἡ τοῦ μεγάλου σώματος ὑπέστη φύσις, καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ λέγει Σίμων οὕτως· τὸ μικρὸν μέγα ἔσται, οἱονεὶ σημεῖον μεῖον ὄν, τὸ δὲ μέγα ἀπέραντον, κατακολουθῶν τῷ γεωμετρουμένῳ σημείῳ. τῆς δὲ ἀριθμητικῆς κατὰ σύνθεσιν ἐχούσης τὴν φιλοσοφίαν σοφίαν ἀριθμὸς γέγονεν ἀρχή, ὅπερ ἐστὶν ἀόριστον, ἀκατάληπτον, ἔχων ἐν ἐαυτῷ πάντας τοὺς ἐπ᾿ ἄπειρον ἐλθεῖν δυναμένους ἀριθμοὺς κατὰ τὸ πλῆθος. τῶν δὲ ἀριθμῶν ἀρχὴ γέγονε καθ’ ὑπόστασιν ἡ πρώτη μονάς, ἥτις ἐστὶ μονὰς ἄρσην, γεννῶσα πατρικῶς τοὺς ἄλλους πάντας ἀριθμούς. δεύτερον ἡ δυάς, θῆλυς ἀριθμός, ὁ δὲ αὐτὸς καὶ ἄρτιος ὑπὸ τῶν ἀριθμητικῶν καλεῖται. τρίτον ἡ τριάς, ἀριθμὸς ἄρσην· οὗτος καὶ περισσὸς ὑπὸ τῶν ἀριθμητικῶν νενομοθέτηται καλεῖσθαι. ἐφ’ ἄπασι δὲ τούτοις ἡ τετράς, θῆλυς ἀριθμός, ὁ δὲ αὐτὸς οὐτος καὶ ἄρτιος καλεῖται, ὅτι θῆλύς ἐστι. γεγόνασιν οὖν οἱ πάντες ἀριθμοὶ ληφθέντες ἀπὸ του] γένους τέσσαρες ἀριθμὸς δὲ ἦν τὸ γένος ἀόριστος), ἀφ᾿ ὧν ὁ τέλειος αὐτοῖς ἀριθμὸς συνέστηκεν, ἡ δεκάς· τὸ γὰρ ἕν, δύο, τρία, τέσσαρα γίνεται δέκα, ὡς προαποδέδεικται, ἐὰν ἐκάστῳ τῶν ἀριθμῶν φυλάττηται κατ’ οὐσίαν ὄνομα τὸ οἰκεῖον.

Τίνα οἱ Ναασσηνοὶ λέγουσιν οἱ ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐκεῖνα δογματίζουσιν ἃ πρότερον οἱ Ἑλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ τὰ μυστικὰ παραδόντες· ἀφ᾿ ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες αἱρέσεις συνεστήσαντο. καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλὰ ἀπὸ ἀστρολογικῆς. τίς ὁ κατὰ τοὺς Σηθιανοὺς λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ’ Ἐλληνας σοφῶν κλεψιλογήσαντες Μουσαίου καὶ Λίνου καὶ Ὀρφέως τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττυσαν. τίνα τὰ Ἰουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ συνίσταται, ἀλλ᾿ ἐκ τῶν Ἡροδότου τοῦ ἱστοριογράφου τερατολογιῶν. ναασσηνοὶ έ].

Τίνα οἱ Ναασσηνοὶ λέγουσιν οἱ ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐκεῖνα δογματίζουσιν ἃ πρότερον οἱ Ἑλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ τὰ μυστικὰ παραδόντες· ἀφ᾿ ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες αἱρέσεις συνεστήσαντο. καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλὰ ἀπὸ ἀστρολογικῆς. τίς ὁ κατὰ τοὺς Σηθιανοὺς λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ’ Ἐλληνας σοφῶν κλεψιλογήσαντες Μουσαίου καὶ Λίνου καὶ Ὀρφέως τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττυσαν. τίνα τὰ Ἰουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ συνίσταται, ἀλλ᾿ ἐκ τῶν Ἡροδότου τοῦ ἱστοριογράφου τερατολογιῶν. ναασσηνοὶ έ].

Τίνα οἱ Ναασσηνοὶ λέγουσιν οἱ ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐκεῖνα δογματίζουσιν ἃ πρότερον οἱ Ἑλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ τὰ μυστικὰ παραδόντες· ἀφ᾿ ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες αἱρέσεις συνεστήσαντο. καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλὰ ἀπὸ ἀστρολογικῆς. τίς ὁ κατὰ τοὺς Σηθιανοὺς λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ’ Ἐλληνας σοφῶν κλεψιλογήσαντες Μουσαίου καὶ Λίνου καὶ Ὀρφέως τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττυσαν. τίνα τὰ Ἰουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ συνίσταται, ἀλλ᾿ ἐκ τῶν Ἡροδότου τοῦ ἱστοριογράφου τερατολογιῶν. ναασσηνοὶ έ].

Τίνα οἱ Ναασσηνοὶ λέγουσιν οἱ ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐκεῖνα δογματίζουσιν ἃ πρότερον οἱ Ἑλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ τὰ μυστικὰ παραδόντες· ἀφ᾿ ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες αἱρέσεις συνεστήσαντο. καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλὰ ἀπὸ ἀστρολογικῆς. τίς ὁ κατὰ τοὺς Σηθιανοὺς λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ’ Ἐλληνας σοφῶν κλεψιλογήσαντες Μουσαίου καὶ Λίνου καὶ Ὀρφέως τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττυσαν. τίνα τὰ Ἰουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ συνίσταται, ἀλλ᾿ ἐκ τῶν Ἡροδότου τοῦ ἱστοριογράφου τερατολογιῶν. ναασσηνοὶ έ].

Τίνα οἱ Ναασσηνοὶ λέγουσιν οἱ ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐκεῖνα δογματίζουσιν ἃ πρότερον οἱ Ἑλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ τὰ μυστικὰ παραδόντες· ἀφ᾿ ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες αἱρέσεις συνεστήσαντο. καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλὰ ἀπὸ ἀστρολογικῆς. τίς ὁ κατὰ τοὺς Σηθιανοὺς λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ’ Ἐλληνας σοφῶν κλεψιλογήσαντες Μουσαίου καὶ Λίνου καὶ Ὀρφέως τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττυσαν. τίνα τὰ Ἰουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ συνίσταται, ἀλλ᾿ ἐκ τῶν Ἡροδότου τοῦ ἱστοριογράφου τερατολογιῶν. ναασσηνοὶ έ].

Τίνα οἱ Ναασσηνοὶ λέγουσιν οἱ ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐκεῖνα δογματίζουσιν ἃ πρότερον οἱ Ἑλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ τὰ μυστικὰ παραδόντες· ἀφ᾿ ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες αἱρέσεις συνεστήσαντο. καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλὰ ἀπὸ ἀστρολογικῆς. τίς ὁ κατὰ τοὺς Σηθιανοὺς λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ’ Ἐλληνας σοφῶν κλεψιλογήσαντες Μουσαίου καὶ Λίνου καὶ Ὀρφέως τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττυσαν. τίνα τὰ Ἰουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ συνίσταται, ἀλλ᾿ ἐκ τῶν Ἡροδότου τοῦ ἱστοριογράφου τερατολογιῶν. ναασσηνοὶ έ].

Τίνα οἱ Ναασσηνοὶ λέγουσιν οἱ ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐκεῖνα δογματίζουσιν ἃ πρότερον οἱ Ἑλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ τὰ μυστικὰ παραδόντες· ἀφ᾿ ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες αἱρέσεις συνεστήσαντο. καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλὰ ἀπὸ ἀστρολογικῆς. τίς ὁ κατὰ τοὺς Σηθιανοὺς λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ’ Ἐλληνας σοφῶν κλεψιλογήσαντες Μουσαίου καὶ Λίνου καὶ Ὀρφέως τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττυσαν. τίνα τὰ Ἰουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἁγίων γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ συνίσταται, ἀλλ᾿ ἐκ τῶν Ἡροδότου τοῦ ἱστοριογράφου τερατολογιῶν. ναασσηνοὶ έ].

μετὰ δὲ ταῦτα ἐπεκάλεσαν ἐαυτοὺς γνωστικούς, φάσκοντες μόνοι τὰ βάθη γινώσκειν· ἐξ ὡν ἀπομερισθέντες πολλοὶ πολυσχιδῆ τὴν αἵρεσιν ἐποίησαν <οὖσαν> μίαν, διαφόροις ὀνόμασι τὰ αὐτὰ ὡς διελέγξει προβαίνων ὁ λόγος. οὗτοι τῶν ἄλλων ἄλλων ἀπάντων † παρὰ τὸν αὐτῶν λόγον τιμῶσιν ἄνθρωπον καὶ υἱὸν ἀνθρώπου. ἔστι δὲ ἄνθρωπος οὑτος ἀρσενόθηλυς, καλεῖται δὲ Ἀδάμας παρ’ αὐτοῖς. ὕμνοι δὲ εἰς αὐτὸν γεγόνασι πολλοὶ καὶ ποικίλοι· οἱ δὲ ὕμνοι, ὡς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν, λέγονται παρ᾿ αὐτοῖς τοιοῦτόν τινα τρόπον· ἀπὸ σοῦ πατὴρ καὶ διὰ σὲ μήτηρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα, αἰώνων γονεῖς, πολῖτα οὐρανοῦ, μεγαλώνυμε ἄνθρωπε«. διαιροῦσι δὲ αὐτὸν ὡς Γηρυόνην τριχῇ· ἔστι γὰρ τούτου, φασί, τὸ μὲν νοερόν, τὸ δὲ ψυχικόν, τὸ δὲ χοϊκόν, καὶ νομίζουσιν εἶναι τὴν γνῶσιν αὐτοῦ ἀρχὴν τοῦ δύνασθαι γνῶναι τὸν θεόν, λέγοντες οὕτως· »ἀρχὴ τελειώσεως γνῶσις ἀ(νθρώπου, θεοῦ δὲ) γνῶσις ἀπηρτισμένη τελείωσις‘. ταῦτα δὲ πάντα, φησί, τὰ νοερὰ καὶ ψυχικὰ καὶ χοϊκὰ κεχώρηκε καὶ κατῆλθ(εν εἰ)ς ἴνα ἄνθρωπον ὁμοῦ, Ἰησοῦν τὸν ἐκ τῆς Μαρίας γεγενημένον· καὶ ἐλάλουν, φησίν, ὁμοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ οἱ τρεῖς οὑτοι ἄνθρωποι ἀπὸ τῶν ἰδίων οὐσιῶν τοῖς ἰδίοις ἕκαστος. ἔστι γὰρ τῶν ὅλων τρία γένη κατ’ αὐτούς, ἀγγελικόν, ψυχικόν, χοϊκόν· καὶ τρεῖς ἐκκλησίαι. ἀγγελική, ψυχική, χοϊκή ὀνόματα δὲ αὐταῖς ἐκλεκτή, κλητή, αἰχμάλωτος.

μετὰ δὲ ταῦτα ἐπεκάλεσαν ἐαυτοὺς γνωστικούς, φάσκοντες μόνοι τὰ βάθη γινώσκειν· ἐξ ὡν ἀπομερισθέντες πολλοὶ πολυσχιδῆ τὴν αἵρεσιν ἐποίησαν <οὖσαν> μίαν, διαφόροις ὀνόμασι τὰ αὐτὰ ὡς διελέγξει προβαίνων ὁ λόγος. οὗτοι τῶν ἄλλων ἄλλων ἀπάντων † παρὰ τὸν αὐτῶν λόγον τιμῶσιν ἄνθρωπον καὶ υἱὸν ἀνθρώπου. ἔστι δὲ ἄνθρωπος οὑτος ἀρσενόθηλυς, καλεῖται δὲ Ἀδάμας παρ’ αὐτοῖς. ὕμνοι δὲ εἰς αὐτὸν γεγόνασι πολλοὶ καὶ ποικίλοι· οἱ δὲ ὕμνοι, ὡς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν, λέγονται παρ᾿ αὐτοῖς τοιοῦτόν τινα τρόπον· ἀπὸ σοῦ πατὴρ καὶ διὰ σὲ μήτηρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα, αἰώνων γονεῖς, πολῖτα οὐρανοῦ, μεγαλώνυμε ἄνθρωπε«. διαιροῦσι δὲ αὐτὸν ὡς Γηρυόνην τριχῇ· ἔστι γὰρ τούτου, φασί, τὸ μὲν νοερόν, τὸ δὲ ψυχικόν, τὸ δὲ χοϊκόν, καὶ νομίζουσιν εἶναι τὴν γνῶσιν αὐτοῦ ἀρχὴν τοῦ δύνασθαι γνῶναι τὸν θεόν, λέγοντες οὕτως· »ἀρχὴ τελειώσεως γνῶσις ἀ(νθρώπου, θεοῦ δὲ) γνῶσις ἀπηρτισμένη τελείωσις‘. ταῦτα δὲ πάντα, φησί, τὰ νοερὰ καὶ ψυχικὰ καὶ χοϊκὰ κεχώρηκε καὶ κατῆλθ(εν εἰ)ς ἴνα ἄνθρωπον ὁμοῦ, Ἰησοῦν τὸν ἐκ τῆς Μαρίας γεγενημένον· καὶ ἐλάλουν, φησίν, ὁμοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ οἱ τρεῖς οὑτοι ἄνθρωποι ἀπὸ τῶν ἰδίων οὐσιῶν τοῖς ἰδίοις ἕκαστος. ἔστι γὰρ τῶν ὅλων τρία γένη κατ’ αὐτούς, ἀγγελικόν, ψυχικόν, χοϊκόν· καὶ τρεῖς ἐκκλησίαι. ἀγγελική, ψυχική, χοϊκή ὀνόματα δὲ αὐταῖς ἐκλεκτή, κλητή, αἰχμάλωτος.

μετὰ δὲ ταῦτα ἐπεκάλεσαν ἐαυτοὺς γνωστικούς, φάσκοντες μόνοι τὰ βάθη γινώσκειν· ἐξ ὡν ἀπομερισθέντες πολλοὶ πολυσχιδῆ τὴν αἵρεσιν ἐποίησαν <οὖσαν> μίαν, διαφόροις ὀνόμασι τὰ αὐτὰ ὡς διελέγξει προβαίνων ὁ λόγος. οὗτοι τῶν ἄλλων ἄλλων ἀπάντων † παρὰ τὸν αὐτῶν λόγον τιμῶσιν ἄνθρωπον καὶ υἱὸν ἀνθρώπου. ἔστι δὲ ἄνθρωπος οὑτος ἀρσενόθηλυς, καλεῖται δὲ Ἀδάμας παρ’ αὐτοῖς. ὕμνοι δὲ εἰς αὐτὸν γεγόνασι πολλοὶ καὶ ποικίλοι· οἱ δὲ ὕμνοι, ὡς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν, λέγονται παρ᾿ αὐτοῖς τοιοῦτόν τινα τρόπον· ἀπὸ σοῦ πατὴρ καὶ διὰ σὲ μήτηρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα, αἰώνων γονεῖς, πολῖτα οὐρανοῦ, μεγαλώνυμε ἄνθρωπε«. διαιροῦσι δὲ αὐτὸν ὡς Γηρυόνην τριχῇ· ἔστι γὰρ τούτου, φασί, τὸ μὲν νοερόν, τὸ δὲ ψυχικόν, τὸ δὲ χοϊκόν, καὶ νομίζουσιν εἶναι τὴν γνῶσιν αὐτοῦ ἀρχὴν τοῦ δύνασθαι γνῶναι τὸν θεόν, λέγοντες οὕτως· »ἀρχὴ τελειώσεως γνῶσις ἀ(νθρώπου, θεοῦ δὲ) γνῶσις ἀπηρτισμένη τελείωσις‘. ταῦτα δὲ πάντα, φησί, τὰ νοερὰ καὶ ψυχικὰ καὶ χοϊκὰ κεχώρηκε καὶ κατῆλθ(εν εἰ)ς ἴνα ἄνθρωπον ὁμοῦ, Ἰησοῦν τὸν ἐκ τῆς Μαρίας γεγενημένον· καὶ ἐλάλουν, φησίν, ὁμοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ οἱ τρεῖς οὑτοι ἄνθρωποι ἀπὸ τῶν ἰδίων οὐσιῶν τοῖς ἰδίοις ἕκαστος. ἔστι γὰρ τῶν ὅλων τρία γένη κατ’ αὐτούς, ἀγγελικόν, ψυχικόν, χοϊκόν· καὶ τρεῖς ἐκκλησίαι. ἀγγελική, ψυχική, χοϊκή ὀνόματα δὲ αὐταῖς ἐκλεκτή, κλητή, αἰχμάλωτος.

μετὰ δὲ ταῦτα ἐπεκάλεσαν ἐαυτοὺς γνωστικούς, φάσκοντες μόνοι τὰ βάθη γινώσκειν· ἐξ ὡν ἀπομερισθέντες πολλοὶ πολυσχιδῆ τὴν αἵρεσιν ἐποίησαν <οὖσαν> μίαν, διαφόροις ὀνόμασι τὰ αὐτὰ ὡς διελέγξει προβαίνων ὁ λόγος. οὗτοι τῶν ἄλλων ἄλλων ἀπάντων † παρὰ τὸν αὐτῶν λόγον τιμῶσιν ἄνθρωπον καὶ υἱὸν ἀνθρώπου. ἔστι δὲ ἄνθρωπος οὑτος ἀρσενόθηλυς, καλεῖται δὲ Ἀδάμας παρ’ αὐτοῖς. ὕμνοι δὲ εἰς αὐτὸν γεγόνασι πολλοὶ καὶ ποικίλοι· οἱ δὲ ὕμνοι, ὡς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν, λέγονται παρ᾿ αὐτοῖς τοιοῦτόν τινα τρόπον· ἀπὸ σοῦ πατὴρ καὶ διὰ σὲ μήτηρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα, αἰώνων γονεῖς, πολῖτα οὐρανοῦ, μεγαλώνυμε ἄνθρωπε«. διαιροῦσι δὲ αὐτὸν ὡς Γηρυόνην τριχῇ· ἔστι γὰρ τούτου, φασί, τὸ μὲν νοερόν, τὸ δὲ ψυχικόν, τὸ δὲ χοϊκόν, καὶ νομίζουσιν εἶναι τὴν γνῶσιν αὐτοῦ ἀρχὴν τοῦ δύνασθαι γνῶναι τὸν θεόν, λέγοντες οὕτως· »ἀρχὴ τελειώσεως γνῶσις ἀ(νθρώπου, θεοῦ δὲ) γνῶσις ἀπηρτισμένη τελείωσις‘. ταῦτα δὲ πάντα, φησί, τὰ νοερὰ καὶ ψυχικὰ καὶ χοϊκὰ κεχώρηκε καὶ κατῆλθ(εν εἰ)ς ἴνα ἄνθρωπον ὁμοῦ, Ἰησοῦν τὸν ἐκ τῆς Μαρίας γεγενημένον· καὶ ἐλάλουν, φησίν, ὁμοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ οἱ τρεῖς οὑτοι ἄνθρωποι ἀπὸ τῶν ἰδίων οὐσιῶν τοῖς ἰδίοις ἕκαστος. ἔστι γὰρ τῶν ὅλων τρία γένη κατ’ αὐτούς, ἀγγελικόν, ψυχικόν, χοϊκόν· καὶ τρεῖς ἐκκλησίαι. ἀγγελική, ψυχική, χοϊκή ὀνόματα δὲ αὐταῖς ἐκλεκτή, κλητή, αἰχμάλωτος.

μετὰ δὲ ταῦτα ἐπεκάλεσαν ἐαυτοὺς γνωστικούς, φάσκοντες μόνοι τὰ βάθη γινώσκειν· ἐξ ὡν ἀπομερισθέντες πολλοὶ πολυσχιδῆ τὴν αἵρεσιν ἐποίησαν <οὖσαν> μίαν, διαφόροις ὀνόμασι τὰ αὐτὰ ὡς διελέγξει προβαίνων ὁ λόγος. οὗτοι τῶν ἄλλων ἄλλων ἀπάντων † παρὰ τὸν αὐτῶν λόγον τιμῶσιν ἄνθρωπον καὶ υἱὸν ἀνθρώπου. ἔστι δὲ ἄνθρωπος οὑτος ἀρσενόθηλυς, καλεῖται δὲ Ἀδάμας παρ’ αὐτοῖς. ὕμνοι δὲ εἰς αὐτὸν γεγόνασι πολλοὶ καὶ ποικίλοι· οἱ δὲ ὕμνοι, ὡς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν, λέγονται παρ᾿ αὐτοῖς τοιοῦτόν τινα τρόπον· ἀπὸ σοῦ πατὴρ καὶ διὰ σὲ μήτηρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα, αἰώνων γονεῖς, πολῖτα οὐρανοῦ, μεγαλώνυμε ἄνθρωπε«. διαιροῦσι δὲ αὐτὸν ὡς Γηρυόνην τριχῇ· ἔστι γὰρ τούτου, φασί, τὸ μὲν νοερόν, τὸ δὲ ψυχικόν, τὸ δὲ χοϊκόν, καὶ νομίζουσιν εἶναι τὴν γνῶσιν αὐτοῦ ἀρχὴν τοῦ δύνασθαι γνῶναι τὸν θεόν, λέγοντες οὕτως· »ἀρχὴ τελειώσεως γνῶσις ἀ(νθρώπου, θεοῦ δὲ) γνῶσις ἀπηρτισμένη τελείωσις‘. ταῦτα δὲ πάντα, φησί, τὰ νοερὰ καὶ ψυχικὰ καὶ χοϊκὰ κεχώρηκε καὶ κατῆλθ(εν εἰ)ς ἴνα ἄνθρωπον ὁμοῦ, Ἰησοῦν τὸν ἐκ τῆς Μαρίας γεγενημένον· καὶ ἐλάλουν, φησίν, ὁμοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ οἱ τρεῖς οὑτοι ἄνθρωποι ἀπὸ τῶν ἰδίων οὐσιῶν τοῖς ἰδίοις ἕκαστος. ἔστι γὰρ τῶν ὅλων τρία γένη κατ’ αὐτούς, ἀγγελικόν, ψυχικόν, χοϊκόν· καὶ τρεῖς ἐκκλησίαι. ἀγγελική, ψυχική, χοϊκή ὀνόματα δὲ αὐταῖς ἐκλεκτή, κλητή, αἰχμάλωτος.

μετὰ δὲ ταῦτα ἐπεκάλεσαν ἐαυτοὺς γνωστικούς, φάσκοντες μόνοι τὰ βάθη γινώσκειν· ἐξ ὡν ἀπομερισθέντες πολλοὶ πολυσχιδῆ τὴν αἵρεσιν ἐποίησαν <οὖσαν> μίαν, διαφόροις ὀνόμασι τὰ αὐτὰ ὡς διελέγξει προβαίνων ὁ λόγος. οὗτοι τῶν ἄλλων ἄλλων ἀπάντων † παρὰ τὸν αὐτῶν λόγον τιμῶσιν ἄνθρωπον καὶ υἱὸν ἀνθρώπου. ἔστι δὲ ἄνθρωπος οὑτος ἀρσενόθηλυς, καλεῖται δὲ Ἀδάμας παρ’ αὐτοῖς. ὕμνοι δὲ εἰς αὐτὸν γεγόνασι πολλοὶ καὶ ποικίλοι· οἱ δὲ ὕμνοι, ὡς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν, λέγονται παρ᾿ αὐτοῖς τοιοῦτόν τινα τρόπον· ἀπὸ σοῦ πατὴρ καὶ διὰ σὲ μήτηρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα, αἰώνων γονεῖς, πολῖτα οὐρανοῦ, μεγαλώνυμε ἄνθρωπε«. διαιροῦσι δὲ αὐτὸν ὡς Γηρυόνην τριχῇ· ἔστι γὰρ τούτου, φασί, τὸ μὲν νοερόν, τὸ δὲ ψυχικόν, τὸ δὲ χοϊκόν, καὶ νομίζουσιν εἶναι τὴν γνῶσιν αὐτοῦ ἀρχὴν τοῦ δύνασθαι γνῶναι τὸν θεόν, λέγοντες οὕτως· »ἀρχὴ τελειώσεως γνῶσις ἀ(νθρώπου, θεοῦ δὲ) γνῶσις ἀπηρτισμένη τελείωσις‘. ταῦτα δὲ πάντα, φησί, τὰ νοερὰ καὶ ψυχικὰ καὶ χοϊκὰ κεχώρηκε καὶ κατῆλθ(εν εἰ)ς ἴνα ἄνθρωπον ὁμοῦ, Ἰησοῦν τὸν ἐκ τῆς Μαρίας γεγενημένον· καὶ ἐλάλουν, φησίν, ὁμοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ οἱ τρεῖς οὑτοι ἄνθρωποι ἀπὸ τῶν ἰδίων οὐσιῶν τοῖς ἰδίοις ἕκαστος. ἔστι γὰρ τῶν ὅλων τρία γένη κατ’ αὐτούς, ἀγγελικόν, ψυχικόν, χοϊκόν· καὶ τρεῖς ἐκκλησίαι. ἀγγελική, ψυχική, χοϊκή ὀνόματα δὲ αὐταῖς ἐκλεκτή, κλητή, αἰχμάλωτος.

μετὰ δὲ ταῦτα ἐπεκάλεσαν ἐαυτοὺς γνωστικούς, φάσκοντες μόνοι τὰ βάθη γινώσκειν· ἐξ ὡν ἀπομερισθέντες πολλοὶ πολυσχιδῆ τὴν αἵρεσιν ἐποίησαν <οὖσαν> μίαν, διαφόροις ὀνόμασι τὰ αὐτὰ ὡς διελέγξει προβαίνων ὁ λόγος. οὗτοι τῶν ἄλλων ἄλλων ἀπάντων † παρὰ τὸν αὐτῶν λόγον τιμῶσιν ἄνθρωπον καὶ υἱὸν ἀνθρώπου. ἔστι δὲ ἄνθρωπος οὑτος ἀρσενόθηλυς, καλεῖται δὲ Ἀδάμας παρ’ αὐτοῖς. ὕμνοι δὲ εἰς αὐτὸν γεγόνασι πολλοὶ καὶ ποικίλοι· οἱ δὲ ὕμνοι, ὡς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν, λέγονται παρ᾿ αὐτοῖς τοιοῦτόν τινα τρόπον· ἀπὸ σοῦ πατὴρ καὶ διὰ σὲ μήτηρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα, αἰώνων γονεῖς, πολῖτα οὐρανοῦ, μεγαλώνυμε ἄνθρωπε«. διαιροῦσι δὲ αὐτὸν ὡς Γηρυόνην τριχῇ· ἔστι γὰρ τούτου, φασί, τὸ μὲν νοερόν, τὸ δὲ ψυχικόν, τὸ δὲ χοϊκόν, καὶ νομίζουσιν εἶναι τὴν γνῶσιν αὐτοῦ ἀρχὴν τοῦ δύνασθαι γνῶναι τὸν θεόν, λέγοντες οὕτως· »ἀρχὴ τελειώσεως γνῶσις ἀ(νθρώπου, θεοῦ δὲ) γνῶσις ἀπηρτισμένη τελείωσις‘. ταῦτα δὲ πάντα, φησί, τὰ νοερὰ καὶ ψυχικὰ καὶ χοϊκὰ κεχώρηκε καὶ κατῆλθ(εν εἰ)ς ἴνα ἄνθρωπον ὁμοῦ, Ἰησοῦν τὸν ἐκ τῆς Μαρίας γεγενημένον· καὶ ἐλάλουν, φησίν, ὁμοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ οἱ τρεῖς οὑτοι ἄνθρωποι ἀπὸ τῶν ἰδίων οὐσιῶν τοῖς ἰδίοις ἕκαστος. ἔστι γὰρ τῶν ὅλων τρία γένη κατ’ αὐτούς, ἀγγελικόν, ψυχικόν, χοϊκόν· καὶ τρεῖς ἐκκλησίαι. ἀγγελική, ψυχική, χοϊκή ὀνόματα δὲ αὐταῖς ἐκλεκτή, κλητή, αἰχμάλωτος.

μετὰ δὲ ταῦτα ἐπεκάλεσαν ἐαυτοὺς γνωστικούς, φάσκοντες μόνοι τὰ βάθη γινώσκειν· ἐξ ὡν ἀπομερισθέντες πολλοὶ πολυσχιδῆ τὴν αἵρεσιν ἐποίησαν <οὖσαν> μίαν, διαφόροις ὀνόμασι τὰ αὐτὰ ὡς διελέγξει προβαίνων ὁ λόγος. οὗτοι τῶν ἄλλων ἄλλων ἀπάντων † παρὰ τὸν αὐτῶν λόγον τιμῶσιν ἄνθρωπον καὶ υἱὸν ἀνθρώπου. ἔστι δὲ ἄνθρωπος οὑτος ἀρσενόθηλυς, καλεῖται δὲ Ἀδάμας παρ’ αὐτοῖς. ὕμνοι δὲ εἰς αὐτὸν γεγόνασι πολλοὶ καὶ ποικίλοι· οἱ δὲ ὕμνοι, ὡς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν, λέγονται παρ᾿ αὐτοῖς τοιοῦτόν τινα τρόπον· ἀπὸ σοῦ πατὴρ καὶ διὰ σὲ μήτηρ, τὰ δύο ἀθάνατα ὀνόματα, αἰώνων γονεῖς, πολῖτα οὐρανοῦ, μεγαλώνυμε ἄνθρωπε«. διαιροῦσι δὲ αὐτὸν ὡς Γηρυόνην τριχῇ· ἔστι γὰρ τούτου, φασί, τὸ μὲν νοερόν, τὸ δὲ ψυχικόν, τὸ δὲ χοϊκόν, καὶ νομίζουσιν εἶναι τὴν γνῶσιν αὐτοῦ ἀρχὴν τοῦ δύνασθαι γνῶναι τὸν θεόν, λέγοντες οὕτως· »ἀρχὴ τελειώσεως γνῶσις ἀ(νθρώπου, θεοῦ δὲ) γνῶσις ἀπηρτισμένη τελείωσις‘. ταῦτα δὲ πάντα, φησί, τὰ νοερὰ καὶ ψυχικὰ καὶ χοϊκὰ κεχώρηκε καὶ κατῆλθ(εν εἰ)ς ἴνα ἄνθρωπον ὁμοῦ, Ἰησοῦν τὸν ἐκ τῆς Μαρίας γεγενημένον· καὶ ἐλάλουν, φησίν, ὁμοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ οἱ τρεῖς οὑτοι ἄνθρωποι ἀπὸ τῶν ἰδίων οὐσιῶν τοῖς ἰδίοις ἕκαστος. ἔστι γὰρ τῶν ὅλων τρία γένη κατ’ αὐτούς, ἀγγελικόν, ψυχικόν, χοϊκόν· καὶ τρεῖς ἐκκλησίαι. ἀγγελική, ψυχική, χοϊκή ὀνόματα δὲ αὐταῖς ἐκλεκτή, κλητή, αἰχμάλωτος.

ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟ Ε'. REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUINTUS. α'. [p. 93. 94] Τάδε ἔνεστιν ἐν τῇ πέμπτῃ τοῦ Α κατὰ πασῶν αἰρέσεων ἐλέγχου. β'. Τίνα οἱ Ναξσσηνοὶ 50 λέγουσιν οἱ ἑαυτοῦς γνω- στικούς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐχεῖνα δογματίζουσιν ἐν πρότερον οἱ Ἐλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ 51 τὰ μυστικὰ παραδόντες, ἀφ' ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες αἰρέσεις συνεστήσαντο. γ'. Καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλ' ἀπὸ ἀστρολογικῆς. δ'. Τίς ὁ κατὰ τοῦς Σηθιανοῦς 53 λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ' 53 Ἕλληνας σφαῖν κλεισιλογήσαντες 54 Μουσαίου 55 καὶ Λίνου καὶ Ὠρφέως τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττεσαν. ε'. Τίνα τὰ Ἱουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ 56 συνίσταται, ἀλλ' ἐν τῶν Ἠρωδότου 57 τοῦ ἰστροιγράφου τερα- τολογῶν. ζ'. Πάνυ νομίζω πεπονημένως τὰ δόξαντα πᾶσι τοῖς καθ' 58 Ἐλληνάς τε καὶ βαρδάρους [φιλοσό- φοις] 59 περὶ τε τοῦ Θείου καὶ τῆς τοῦ κόσμου δη- μιουργίας ἐκτεθεῖσθαι ἐν ταῖς 60 πρὸ ταύτης τέσ- σαρι βιβλίδοις, ὥν οὐδὲ τὰ περιέργα παραλείφας 61 οὐ τὸν τυχόντα πόνον ἀναδέδεγμα 62 τοῖς ἐντυγχάνουσι, προστερεῖμενος πολλούς πρὸς φιλομάθειαν καὶ ἀσφά- λειαν τῆς περὶ τὴν ἀλήθειαν γνώσεως. Περιλείπεται τοῖνυν ἐπὶ τὸν τῶν αἰρέσεων Ἐλληχον ὁρμᾶν, οἱ χά- ριν 63 καὶ τὰ προσιρμένα ἡμᾶν ἐκτεθεῖμεθα, ἀφ' ὧν τὰς ἀφορμὰς μετασχόντες 64 οἱ αἰρεσιάρ/αι δίκην παλαιορφάφων [συγκ]αττύσαντες 65 πρὸς τὰς ἰδίου νοῦν τὰ τῶν παλαιῶν σφάλματα ὡς καὶνά 66 παρ- έθεσαν τοῖς πλανᾶσθαι δυναμένοις, ὡς ἐν τοῖς ἀκο- λούθοις δεῖξομεν. Τὸ λοιπὸν προκαλεῖται ἡμᾶς ὁ γρό- νος ἐπὶ τὴν τῶν προκειμένων πραγματεῖαν χωρεῖν, ἀρξασθαίδε ἀπὸ τῶν τετολμχότων τὸν αἴτιον τῆς πλά- νης [p. 94. 95] γενόμενον ὄφιν ὑμνεῖν διὰ τινων lant: quos illa profiteri, quæ prius Græcorum phil- losophi et ii qui mystica tradiderunt professi sint, a quibus profecti hæreses condiderint. dogma non manaverit a sacris Scripturis, sed ab astrologica. Græcorum sapientum doctrina, Musæi, Lini, Orphei, suum dogma consarcinaverint. fectum sit a sacris Scripturis, sed ex Herodoti mi- ræaculosis narrationibus. et inter Græcos et inter barbaros philosophis et de divino numine et de fabrica mundi exposita esse in quatuor libris proximis superioribus, quorum ne præstigiis quidem prætermissis non inanem laborem suscipi lecturis, incitans multos ad discendi cupidí- tatem et ad certam cognitionem veritatis. Relinqui- tur ergo refutationem hæresium aggredi, propter quam etiam supra a nobis dicta exposuimus, a qui- bus profecti hæresiarchæ instar veteramentariorum consarcinata ad ipsorum opinionem veterum errata tanquam nova proposuerunt iis qui in errorem in- duci possunt, ut in iis quæ sequuntur demonstrabi- mus. Jam provocat nos tempus ad eorum, quæ sunt nostri operis, tractationem accedere, initio ab eis ducto, qui ausi sunt erroris **132-133** auctorem serpentem celebrare per quasdam ipsius instinctu inventas dictiones. Igitur sacerdotes et antistites VARIÆ LECTIONES. 50 Ναξσσηνοὶ G, M. 51 καὶ οἱ καὶ ὅτι C, M. 52 Σηθιανοῦς C, M, quod ubique correximus. 53 κατ' C. 54 κλεισιλογήσαντες C, supra p. 128, 20 dixit anetor κλεισιλόγους. Idem in libro primo p. 6, 86 τοῦτον γάρ μάλιστα γεγνήται κλεισιλογοι οἱ τῶν αἰρέσεων πρωτοστατήσαντες; quæ voces addenda lexicis, M. 55 Μουσάου C. 56 αὐτῶν C. 57 Ἠρωδότου C. 58 κατ' C. 59 φιλοσόφοις οἱ C, M. 60 ταῖς τοῖς C, M. 61 παραλείφας. ἀποκαλύψας C, M. 62 ἀναδέδεγμαι pr. C. 63 οἱ χάριν. τούτου χάριν M, qui in Add. voc. τούτου Isteris in C proiusns alidatans dixit. 64 μετασχόντες. μεταλαβόντες susp. M. 65 [συγκ]αττύσαντες M in Add. : ... ακαττύσαντες C. 65 κανὰ L. PATROL. GR. XVI. 1. **130-131** Hæc insunt in quinto libro refutationis omnium hæresium: 2. Quæ Naasseni dicant, qui se gnosticos appel- 5. Et quænam placita sint Peratarum, quorum 4. Quæ doctrina sit Sethianorum, qui, surrepta 5. Quæ sint placita Justini, ejus dogma non pro- 6. Satis opinor accurate quæ placuerint omnibus

ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟ Ε'. REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUINTUS. α'. [p. 93. 94] Τάδε ἔνεστιν ἐν τῇ πέμπτῃ τοῦ Α κατὰ πασῶν αἰρέσεων ἐλέγχου. β'. Τίνα οἱ Ναξσσηνοὶ 50 λέγουσιν οἱ ἑαυτοῦς γνω- στικούς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐχεῖνα δογματίζουσιν ἐν πρότερον οἱ Ἐλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ 51 τὰ μυστικὰ παραδόντες, ἀφ' ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες αἰρέσεις συνεστήσαντο. γ'. Καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλ' ἀπὸ ἀστρολογικῆς. δ'. Τίς ὁ κατὰ τοῦς Σηθιανοῦς 53 λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ' 53 Ἕλληνας σφαῖν κλεισιλογήσαντες 54 Μουσαίου 55 καὶ Λίνου καὶ Ὠρφέως τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττεσαν. ε'. Τίνα τὰ Ἱουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ 56 συνίσταται, ἀλλ' ἐν τῶν Ἠρωδότου 57 τοῦ ἰστροιγράφου τερα- τολογῶν. ζ'. Πάνυ νομίζω πεπονημένως τὰ δόξαντα πᾶσι τοῖς καθ' 58 Ἐλληνάς τε καὶ βαρδάρους [φιλοσό- φοις] 59 περὶ τε τοῦ Θείου καὶ τῆς τοῦ κόσμου δη- μιουργίας ἐκτεθεῖσθαι ἐν ταῖς 60 πρὸ ταύτης τέσ- σαρι βιβλίδοις, ὥν οὐδὲ τὰ περιέργα παραλείφας 61 οὐ τὸν τυχόντα πόνον ἀναδέδεγμα 62 τοῖς ἐντυγχάνουσι, προστερεῖμενος πολλούς πρὸς φιλομάθειαν καὶ ἀσφά- λειαν τῆς περὶ τὴν ἀλήθειαν γνώσεως. Περιλείπεται τοῖνυν ἐπὶ τὸν τῶν αἰρέσεων Ἐλληχον ὁρμᾶν, οἱ χά- ριν 63 καὶ τὰ προσιρμένα ἡμᾶν ἐκτεθεῖμεθα, ἀφ' ὧν τὰς ἀφορμὰς μετασχόντες 64 οἱ αἰρεσιάρ/αι δίκην παλαιορφάφων [συγκ]αττύσαντες 65 πρὸς τὰς ἰδίου νοῦν τὰ τῶν παλαιῶν σφάλματα ὡς καὶνά 66 παρ- έθεσαν τοῖς πλανᾶσθαι δυναμένοις, ὡς ἐν τοῖς ἀκο- λούθοις δεῖξομεν. Τὸ λοιπὸν προκαλεῖται ἡμᾶς ὁ γρό- νος ἐπὶ τὴν τῶν προκειμένων πραγματεῖαν χωρεῖν, ἀρξασθαίδε ἀπὸ τῶν τετολμχότων τὸν αἴτιον τῆς πλά- νης [p. 94. 95] γενόμενον ὄφιν ὑμνεῖν διὰ τινων lant: quos illa profiteri, quæ prius Græcorum phil- losophi et ii qui mystica tradiderunt professi sint, a quibus profecti hæreses condiderint. dogma non manaverit a sacris Scripturis, sed ab astrologica. Græcorum sapientum doctrina, Musæi, Lini, Orphei, suum dogma consarcinaverint. fectum sit a sacris Scripturis, sed ex Herodoti mi- ræaculosis narrationibus. et inter Græcos et inter barbaros philosophis et de divino numine et de fabrica mundi exposita esse in quatuor libris proximis superioribus, quorum ne præstigiis quidem prætermissis non inanem laborem suscipi lecturis, incitans multos ad discendi cupidí- tatem et ad certam cognitionem veritatis. Relinqui- tur ergo refutationem hæresium aggredi, propter quam etiam supra a nobis dicta exposuimus, a qui- bus profecti hæresiarchæ instar veteramentariorum consarcinata ad ipsorum opinionem veterum errata tanquam nova proposuerunt iis qui in errorem in- duci possunt, ut in iis quæ sequuntur demonstrabi- mus. Jam provocat nos tempus ad eorum, quæ sunt nostri operis, tractationem accedere, initio ab eis ducto, qui ausi sunt erroris **132-133** auctorem serpentem celebrare per quasdam ipsius instinctu inventas dictiones. Igitur sacerdotes et antistites VARIÆ LECTIONES. 50 Ναξσσηνοὶ G, M. 51 καὶ οἱ καὶ ὅτι C, M. 52 Σηθιανοῦς C, M, quod ubique correximus. 53 κατ' C. 54 κλεισιλογήσαντες C, supra p. 128, 20 dixit anetor κλεισιλόγους. Idem in libro primo p. 6, 86 τοῦτον γάρ μάλιστα γεγνήται κλεισιλογοι οἱ τῶν αἰρέσεων πρωτοστατήσαντες; quæ voces addenda lexicis, M. 55 Μουσάου C. 56 αὐτῶν C. 57 Ἠρωδότου C. 58 κατ' C. 59 φιλοσόφοις οἱ C, M. 60 ταῖς τοῖς C, M. 61 παραλείφας. ἀποκαλύψας C, M. 62 ἀναδέδεγμαι pr. C. 63 οἱ χάριν. τούτου χάριν M, qui in Add. voc. τούτου Isteris in C proiusns alidatans dixit. 64 μετασχόντες. μεταλαβόντες susp. M. 65 [συγκ]αττύσαντες M in Add. : ... ακαττύσαντες C. 65 κανὰ L. PATROL. GR. XVI. 1. **130-131** Hæc insunt in quinto libro refutationis omnium hæresium: 2. Quæ Naasseni dicant, qui se gnosticos appel- 5. Et quænam placita sint Peratarum, quorum 4. Quæ doctrina sit Sethianorum, qui, surrepta 5. Quæ sint placita Justini, ejus dogma non pro- 6. Satis opinor accurate quæ placuerint omnibus

ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟ Ε'. REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUINTUS. α'. [p. 93. 94] Τάδε ἔνεστιν ἐν τῇ πέμπτῃ τοῦ Α κατὰ πασῶν αἰρέσεων ἐλέγχου. β'. Τίνα οἱ Ναξσσηνοὶ 50 λέγουσιν οἱ ἑαυτοῦς γνω- στικούς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐχεῖνα δογματίζουσιν ἐν πρότερον οἱ Ἐλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ 51 τὰ μυστικὰ παραδόντες, ἀφ' ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες αἰρέσεις συνεστήσαντο. γ'. Καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλ' ἀπὸ ἀστρολογικῆς. δ'. Τίς ὁ κατὰ τοῦς Σηθιανοῦς 53 λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ' 53 Ἕλληνας σφαῖν κλεισιλογήσαντες 54 Μουσαίου 55 καὶ Λίνου καὶ Ὠρφέως τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττεσαν. ε'. Τίνα τὰ Ἱουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ 56 συνίσταται, ἀλλ' ἐν τῶν Ἠρωδότου 57 τοῦ ἰστροιγράφου τερα- τολογῶν. ζ'. Πάνυ νομίζω πεπονημένως τὰ δόξαντα πᾶσι τοῖς καθ' 58 Ἐλληνάς τε καὶ βαρδάρους [φιλοσό- φοις] 59 περὶ τε τοῦ Θείου καὶ τῆς τοῦ κόσμου δη- μιουργίας ἐκτεθεῖσθαι ἐν ταῖς 60 πρὸ ταύτης τέσ- σαρι βιβλίδοις, ὥν οὐδὲ τὰ περιέργα παραλείφας 61 οὐ τὸν τυχόντα πόνον ἀναδέδεγμα 62 τοῖς ἐντυγχάνουσι, προστερεῖμενος πολλούς πρὸς φιλομάθειαν καὶ ἀσφά- λειαν τῆς περὶ τὴν ἀλήθειαν γνώσεως. Περιλείπεται τοῖνυν ἐπὶ τὸν τῶν αἰρέσεων Ἐλληχον ὁρμᾶν, οἱ χά- ριν 63 καὶ τὰ προσιρμένα ἡμᾶν ἐκτεθεῖμεθα, ἀφ' ὧν τὰς ἀφορμὰς μετασχόντες 64 οἱ αἰρεσιάρ/αι δίκην παλαιορφάφων [συγκ]αττύσαντες 65 πρὸς τὰς ἰδίου νοῦν τὰ τῶν παλαιῶν σφάλματα ὡς καὶνά 66 παρ- έθεσαν τοῖς πλανᾶσθαι δυναμένοις, ὡς ἐν τοῖς ἀκο- λούθοις δεῖξομεν. Τὸ λοιπὸν προκαλεῖται ἡμᾶς ὁ γρό- νος ἐπὶ τὴν τῶν προκειμένων πραγματεῖαν χωρεῖν, ἀρξασθαίδε ἀπὸ τῶν τετολμχότων τὸν αἴτιον τῆς πλά- νης [p. 94. 95] γενόμενον ὄφιν ὑμνεῖν διὰ τινων lant: quos illa profiteri, quæ prius Græcorum phil- losophi et ii qui mystica tradiderunt professi sint, a quibus profecti hæreses condiderint. dogma non manaverit a sacris Scripturis, sed ab astrologica. Græcorum sapientum doctrina, Musæi, Lini, Orphei, suum dogma consarcinaverint. fectum sit a sacris Scripturis, sed ex Herodoti mi- ræaculosis narrationibus. et inter Græcos et inter barbaros philosophis et de divino numine et de fabrica mundi exposita esse in quatuor libris proximis superioribus, quorum ne præstigiis quidem prætermissis non inanem laborem suscipi lecturis, incitans multos ad discendi cupidí- tatem et ad certam cognitionem veritatis. Relinqui- tur ergo refutationem hæresium aggredi, propter quam etiam supra a nobis dicta exposuimus, a qui- bus profecti hæresiarchæ instar veteramentariorum consarcinata ad ipsorum opinionem veterum errata tanquam nova proposuerunt iis qui in errorem in- duci possunt, ut in iis quæ sequuntur demonstrabi- mus. Jam provocat nos tempus ad eorum, quæ sunt nostri operis, tractationem accedere, initio ab eis ducto, qui ausi sunt erroris **132-133** auctorem serpentem celebrare per quasdam ipsius instinctu inventas dictiones. Igitur sacerdotes et antistites VARIÆ LECTIONES. 50 Ναξσσηνοὶ G, M. 51 καὶ οἱ καὶ ὅτι C, M. 52 Σηθιανοῦς C, M, quod ubique correximus. 53 κατ' C. 54 κλεισιλογήσαντες C, supra p. 128, 20 dixit anetor κλεισιλόγους. Idem in libro primo p. 6, 86 τοῦτον γάρ μάλιστα γεγνήται κλεισιλογοι οἱ τῶν αἰρέσεων πρωτοστατήσαντες; quæ voces addenda lexicis, M. 55 Μουσάου C. 56 αὐτῶν C. 57 Ἠρωδότου C. 58 κατ' C. 59 φιλοσόφοις οἱ C, M. 60 ταῖς τοῖς C, M. 61 παραλείφας. ἀποκαλύψας C, M. 62 ἀναδέδεγμαι pr. C. 63 οἱ χάριν. τούτου χάριν M, qui in Add. voc. τούτου Isteris in C proiusns alidatans dixit. 64 μετασχόντες. μεταλαβόντες susp. M. 65 [συγκ]αττύσαντες M in Add. : ... ακαττύσαντες C. 65 κανὰ L. PATROL. GR. XVI. 1. **130-131** Hæc insunt in quinto libro refutationis omnium hæresium: 2. Quæ Naasseni dicant, qui se gnosticos appel- 5. Et quænam placita sint Peratarum, quorum 4. Quæ doctrina sit Sethianorum, qui, surrepta 5. Quæ sint placita Justini, ejus dogma non pro- 6. Satis opinor accurate quæ placuerint omnibus

ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟ Ε'. REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUINTUS. α'. [p. 93. 94] Τάδε ἔνεστιν ἐν τῇ πέμπτῃ τοῦ Α κατὰ πασῶν αἰρέσεων ἐλέγχου. β'. Τίνα οἱ Ναξσσηνοὶ 50 λέγουσιν οἱ ἑαυτοῦς γνω- στικούς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐχεῖνα δογματίζουσιν ἐν πρότερον οἱ Ἐλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ 51 τὰ μυστικὰ παραδόντες, ἀφ' ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες αἰρέσεις συνεστήσαντο. γ'. Καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλ' ἀπὸ ἀστρολογικῆς. δ'. Τίς ὁ κατὰ τοῦς Σηθιανοῦς 53 λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ' 53 Ἕλληνας σφαῖν κλεισιλογήσαντες 54 Μουσαίου 55 καὶ Λίνου καὶ Ὠρφέως τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττεσαν. ε'. Τίνα τὰ Ἱουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ 56 συνίσταται, ἀλλ' ἐν τῶν Ἠρωδότου 57 τοῦ ἰστροιγράφου τερα- τολογῶν. ζ'. Πάνυ νομίζω πεπονημένως τὰ δόξαντα πᾶσι τοῖς καθ' 58 Ἐλληνάς τε καὶ βαρδάρους [φιλοσό- φοις] 59 περὶ τε τοῦ Θείου καὶ τῆς τοῦ κόσμου δη- μιουργίας ἐκτεθεῖσθαι ἐν ταῖς 60 πρὸ ταύτης τέσ- σαρι βιβλίδοις, ὥν οὐδὲ τὰ περιέργα παραλείφας 61 οὐ τὸν τυχόντα πόνον ἀναδέδεγμα 62 τοῖς ἐντυγχάνουσι, προστερεῖμενος πολλούς πρὸς φιλομάθειαν καὶ ἀσφά- λειαν τῆς περὶ τὴν ἀλήθειαν γνώσεως. Περιλείπεται τοῖνυν ἐπὶ τὸν τῶν αἰρέσεων Ἐλληχον ὁρμᾶν, οἱ χά- ριν 63 καὶ τὰ προσιρμένα ἡμᾶν ἐκτεθεῖμεθα, ἀφ' ὧν τὰς ἀφορμὰς μετασχόντες 64 οἱ αἰρεσιάρ/αι δίκην παλαιορφάφων [συγκ]αττύσαντες 65 πρὸς τὰς ἰδίου νοῦν τὰ τῶν παλαιῶν σφάλματα ὡς καὶνά 66 παρ- έθεσαν τοῖς πλανᾶσθαι δυναμένοις, ὡς ἐν τοῖς ἀκο- λούθοις δεῖξομεν. Τὸ λοιπὸν προκαλεῖται ἡμᾶς ὁ γρό- νος ἐπὶ τὴν τῶν προκειμένων πραγματεῖαν χωρεῖν, ἀρξασθαίδε ἀπὸ τῶν τετολμχότων τὸν αἴτιον τῆς πλά- νης [p. 94. 95] γενόμενον ὄφιν ὑμνεῖν διὰ τινων lant: quos illa profiteri, quæ prius Græcorum phil- losophi et ii qui mystica tradiderunt professi sint, a quibus profecti hæreses condiderint. dogma non manaverit a sacris Scripturis, sed ab astrologica. Græcorum sapientum doctrina, Musæi, Lini, Orphei, suum dogma consarcinaverint. fectum sit a sacris Scripturis, sed ex Herodoti mi- ræaculosis narrationibus. et inter Græcos et inter barbaros philosophis et de divino numine et de fabrica mundi exposita esse in quatuor libris proximis superioribus, quorum ne præstigiis quidem prætermissis non inanem laborem suscipi lecturis, incitans multos ad discendi cupidí- tatem et ad certam cognitionem veritatis. Relinqui- tur ergo refutationem hæresium aggredi, propter quam etiam supra a nobis dicta exposuimus, a qui- bus profecti hæresiarchæ instar veteramentariorum consarcinata ad ipsorum opinionem veterum errata tanquam nova proposuerunt iis qui in errorem in- duci possunt, ut in iis quæ sequuntur demonstrabi- mus. Jam provocat nos tempus ad eorum, quæ sunt nostri operis, tractationem accedere, initio ab eis ducto, qui ausi sunt erroris **132-133** auctorem serpentem celebrare per quasdam ipsius instinctu inventas dictiones. Igitur sacerdotes et antistites VARIÆ LECTIONES. 50 Ναξσσηνοὶ G, M. 51 καὶ οἱ καὶ ὅτι C, M. 52 Σηθιανοῦς C, M, quod ubique correximus. 53 κατ' C. 54 κλεισιλογήσαντες C, supra p. 128, 20 dixit anetor κλεισιλόγους. Idem in libro primo p. 6, 86 τοῦτον γάρ μάλιστα γεγνήται κλεισιλογοι οἱ τῶν αἰρέσεων πρωτοστατήσαντες; quæ voces addenda lexicis, M. 55 Μουσάου C. 56 αὐτῶν C. 57 Ἠρωδότου C. 58 κατ' C. 59 φιλοσόφοις οἱ C, M. 60 ταῖς τοῖς C, M. 61 παραλείφας. ἀποκαλύψας C, M. 62 ἀναδέδεγμαι pr. C. 63 οἱ χάριν. τούτου χάριν M, qui in Add. voc. τούτου Isteris in C proiusns alidatans dixit. 64 μετασχόντες. μεταλαβόντες susp. M. 65 [συγκ]αττύσαντες M in Add. : ... ακαττύσαντες C. 65 κανὰ L. PATROL. GR. XVI. 1. **130-131** Hæc insunt in quinto libro refutationis omnium hæresium: 2. Quæ Naasseni dicant, qui se gnosticos appel- 5. Et quænam placita sint Peratarum, quorum 4. Quæ doctrina sit Sethianorum, qui, surrepta 5. Quæ sint placita Justini, ejus dogma non pro- 6. Satis opinor accurate quæ placuerint omnibus

ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟ Ε'. REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUINTUS. α'. [p. 93. 94] Τάδε ἔνεστιν ἐν τῇ πέμπτῃ τοῦ Α κατὰ πασῶν αἰρέσεων ἐλέγχου. β'. Τίνα οἱ Ναξσσηνοὶ 50 λέγουσιν οἱ ἑαυτοῦς γνω- στικούς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐχεῖνα δογματίζουσιν ἐν πρότερον οἱ Ἐλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ 51 τὰ μυστικὰ παραδόντες, ἀφ' ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες αἰρέσεις συνεστήσαντο. γ'. Καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλ' ἀπὸ ἀστρολογικῆς. δ'. Τίς ὁ κατὰ τοῦς Σηθιανοῦς 53 λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ' 53 Ἕλληνας σφαῖν κλεισιλογήσαντες 54 Μουσαίου 55 καὶ Λίνου καὶ Ὠρφέως τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττεσαν. ε'. Τίνα τὰ Ἱουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ 56 συνίσταται, ἀλλ' ἐν τῶν Ἠρωδότου 57 τοῦ ἰστροιγράφου τερα- τολογῶν. ζ'. Πάνυ νομίζω πεπονημένως τὰ δόξαντα πᾶσι τοῖς καθ' 58 Ἐλληνάς τε καὶ βαρδάρους [φιλοσό- φοις] 59 περὶ τε τοῦ Θείου καὶ τῆς τοῦ κόσμου δη- μιουργίας ἐκτεθεῖσθαι ἐν ταῖς 60 πρὸ ταύτης τέσ- σαρι βιβλίδοις, ὥν οὐδὲ τὰ περιέργα παραλείφας 61 οὐ τὸν τυχόντα πόνον ἀναδέδεγμα 62 τοῖς ἐντυγχάνουσι, προστερεῖμενος πολλούς πρὸς φιλομάθειαν καὶ ἀσφά- λειαν τῆς περὶ τὴν ἀλήθειαν γνώσεως. Περιλείπεται τοῖνυν ἐπὶ τὸν τῶν αἰρέσεων Ἐλληχον ὁρμᾶν, οἱ χά- ριν 63 καὶ τὰ προσιρμένα ἡμᾶν ἐκτεθεῖμεθα, ἀφ' ὧν τὰς ἀφορμὰς μετασχόντες 64 οἱ αἰρεσιάρ/αι δίκην παλαιορφάφων [συγκ]αττύσαντες 65 πρὸς τὰς ἰδίου νοῦν τὰ τῶν παλαιῶν σφάλματα ὡς καὶνά 66 παρ- έθεσαν τοῖς πλανᾶσθαι δυναμένοις, ὡς ἐν τοῖς ἀκο- λούθοις δεῖξομεν. Τὸ λοιπὸν προκαλεῖται ἡμᾶς ὁ γρό- νος ἐπὶ τὴν τῶν προκειμένων πραγματεῖαν χωρεῖν, ἀρξασθαίδε ἀπὸ τῶν τετολμχότων τὸν αἴτιον τῆς πλά- νης [p. 94. 95] γενόμενον ὄφιν ὑμνεῖν διὰ τινων lant: quos illa profiteri, quæ prius Græcorum phil- losophi et ii qui mystica tradiderunt professi sint, a quibus profecti hæreses condiderint. dogma non manaverit a sacris Scripturis, sed ab astrologica. Græcorum sapientum doctrina, Musæi, Lini, Orphei, suum dogma consarcinaverint. fectum sit a sacris Scripturis, sed ex Herodoti mi- ræaculosis narrationibus. et inter Græcos et inter barbaros philosophis et de divino numine et de fabrica mundi exposita esse in quatuor libris proximis superioribus, quorum ne præstigiis quidem prætermissis non inanem laborem suscipi lecturis, incitans multos ad discendi cupidí- tatem et ad certam cognitionem veritatis. Relinqui- tur ergo refutationem hæresium aggredi, propter quam etiam supra a nobis dicta exposuimus, a qui- bus profecti hæresiarchæ instar veteramentariorum consarcinata ad ipsorum opinionem veterum errata tanquam nova proposuerunt iis qui in errorem in- duci possunt, ut in iis quæ sequuntur demonstrabi- mus. Jam provocat nos tempus ad eorum, quæ sunt nostri operis, tractationem accedere, initio ab eis ducto, qui ausi sunt erroris **132-133** auctorem serpentem celebrare per quasdam ipsius instinctu inventas dictiones. Igitur sacerdotes et antistites VARIÆ LECTIONES. 50 Ναξσσηνοὶ G, M. 51 καὶ οἱ καὶ ὅτι C, M. 52 Σηθιανοῦς C, M, quod ubique correximus. 53 κατ' C. 54 κλεισιλογήσαντες C, supra p. 128, 20 dixit anetor κλεισιλόγους. Idem in libro primo p. 6, 86 τοῦτον γάρ μάλιστα γεγνήται κλεισιλογοι οἱ τῶν αἰρέσεων πρωτοστατήσαντες; quæ voces addenda lexicis, M. 55 Μουσάου C. 56 αὐτῶν C. 57 Ἠρωδότου C. 58 κατ' C. 59 φιλοσόφοις οἱ C, M. 60 ταῖς τοῖς C, M. 61 παραλείφας. ἀποκαλύψας C, M. 62 ἀναδέδεγμαι pr. C. 63 οἱ χάριν. τούτου χάριν M, qui in Add. voc. τούτου Isteris in C proiusns alidatans dixit. 64 μετασχόντες. μεταλαβόντες susp. M. 65 [συγκ]αττύσαντες M in Add. : ... ακαττύσαντες C. 65 κανὰ L. PATROL. GR. XVI. 1. **130-131** Hæc insunt in quinto libro refutationis omnium hæresium: 2. Quæ Naasseni dicant, qui se gnosticos appel- 5. Et quænam placita sint Peratarum, quorum 4. Quæ doctrina sit Sethianorum, qui, surrepta 5. Quæ sint placita Justini, ejus dogma non pro- 6. Satis opinor accurate quæ placuerint omnibus

ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟ Ε'. REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUINTUS. α'. [p. 93. 94] Τάδε ἔνεστιν ἐν τῇ πέμπτῃ τοῦ Α κατὰ πασῶν αἰρέσεων ἐλέγχου. β'. Τίνα οἱ Ναξσσηνοὶ 50 λέγουσιν οἱ ἑαυτοῦς γνω- στικούς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐχεῖνα δογματίζουσιν ἐν πρότερον οἱ Ἐλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ 51 τὰ μυστικὰ παραδόντες, ἀφ' ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες αἰρέσεις συνεστήσαντο. γ'. Καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλ' ἀπὸ ἀστρολογικῆς. δ'. Τίς ὁ κατὰ τοῦς Σηθιανοῦς 53 λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ' 53 Ἕλληνας σφαῖν κλεισιλογήσαντες 54 Μουσαίου 55 καὶ Λίνου καὶ Ὠρφέως τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττεσαν. ε'. Τίνα τὰ Ἱουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ 56 συνίσταται, ἀλλ' ἐν τῶν Ἠρωδότου 57 τοῦ ἰστροιγράφου τερα- τολογῶν. ζ'. Πάνυ νομίζω πεπονημένως τὰ δόξαντα πᾶσι τοῖς καθ' 58 Ἐλληνάς τε καὶ βαρδάρους [φιλοσό- φοις] 59 περὶ τε τοῦ Θείου καὶ τῆς τοῦ κόσμου δη- μιουργίας ἐκτεθεῖσθαι ἐν ταῖς 60 πρὸ ταύτης τέσ- σαρι βιβλίδοις, ὥν οὐδὲ τὰ περιέργα παραλείφας 61 οὐ τὸν τυχόντα πόνον ἀναδέδεγμα 62 τοῖς ἐντυγχάνουσι, προστερεῖμενος πολλούς πρὸς φιλομάθειαν καὶ ἀσφά- λειαν τῆς περὶ τὴν ἀλήθειαν γνώσεως. Περιλείπεται τοῖνυν ἐπὶ τὸν τῶν αἰρέσεων Ἐλληχον ὁρμᾶν, οἱ χά- ριν 63 καὶ τὰ προσιρμένα ἡμᾶν ἐκτεθεῖμεθα, ἀφ' ὧν τὰς ἀφορμὰς μετασχόντες 64 οἱ αἰρεσιάρ/αι δίκην παλαιορφάφων [συγκ]αττύσαντες 65 πρὸς τὰς ἰδίου νοῦν τὰ τῶν παλαιῶν σφάλματα ὡς καὶνά 66 παρ- έθεσαν τοῖς πλανᾶσθαι δυναμένοις, ὡς ἐν τοῖς ἀκο- λούθοις δεῖξομεν. Τὸ λοιπὸν προκαλεῖται ἡμᾶς ὁ γρό- νος ἐπὶ τὴν τῶν προκειμένων πραγματεῖαν χωρεῖν, ἀρξασθαίδε ἀπὸ τῶν τετολμχότων τὸν αἴτιον τῆς πλά- νης [p. 94. 95] γενόμενον ὄφιν ὑμνεῖν διὰ τινων lant: quos illa profiteri, quæ prius Græcorum phil- losophi et ii qui mystica tradiderunt professi sint, a quibus profecti hæreses condiderint. dogma non manaverit a sacris Scripturis, sed ab astrologica. Græcorum sapientum doctrina, Musæi, Lini, Orphei, suum dogma consarcinaverint. fectum sit a sacris Scripturis, sed ex Herodoti mi- ræaculosis narrationibus. et inter Græcos et inter barbaros philosophis et de divino numine et de fabrica mundi exposita esse in quatuor libris proximis superioribus, quorum ne præstigiis quidem prætermissis non inanem laborem suscipi lecturis, incitans multos ad discendi cupidí- tatem et ad certam cognitionem veritatis. Relinqui- tur ergo refutationem hæresium aggredi, propter quam etiam supra a nobis dicta exposuimus, a qui- bus profecti hæresiarchæ instar veteramentariorum consarcinata ad ipsorum opinionem veterum errata tanquam nova proposuerunt iis qui in errorem in- duci possunt, ut in iis quæ sequuntur demonstrabi- mus. Jam provocat nos tempus ad eorum, quæ sunt nostri operis, tractationem accedere, initio ab eis ducto, qui ausi sunt erroris **132-133** auctorem serpentem celebrare per quasdam ipsius instinctu inventas dictiones. Igitur sacerdotes et antistites VARIÆ LECTIONES. 50 Ναξσσηνοὶ G, M. 51 καὶ οἱ καὶ ὅτι C, M. 52 Σηθιανοῦς C, M, quod ubique correximus. 53 κατ' C. 54 κλεισιλογήσαντες C, supra p. 128, 20 dixit anetor κλεισιλόγους. Idem in libro primo p. 6, 86 τοῦτον γάρ μάλιστα γεγνήται κλεισιλογοι οἱ τῶν αἰρέσεων πρωτοστατήσαντες; quæ voces addenda lexicis, M. 55 Μουσάου C. 56 αὐτῶν C. 57 Ἠρωδότου C. 58 κατ' C. 59 φιλοσόφοις οἱ C, M. 60 ταῖς τοῖς C, M. 61 παραλείφας. ἀποκαλύψας C, M. 62 ἀναδέδεγμαι pr. C. 63 οἱ χάριν. τούτου χάριν M, qui in Add. voc. τούτου Isteris in C proiusns alidatans dixit. 64 μετασχόντες. μεταλαβόντες susp. M. 65 [συγκ]αττύσαντες M in Add. : ... ακαττύσαντες C. 65 κανὰ L. PATROL. GR. XVI. 1. **130-131** Hæc insunt in quinto libro refutationis omnium hæresium: 2. Quæ Naasseni dicant, qui se gnosticos appel- 5. Et quænam placita sint Peratarum, quorum 4. Quæ doctrina sit Sethianorum, qui, surrepta 5. Quæ sint placita Justini, ejus dogma non pro- 6. Satis opinor accurate quæ placuerint omnibus

ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟ Ε'. REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUINTUS. α'. [p. 93. 94] Τάδε ἔνεστιν ἐν τῇ πέμπτῃ τοῦ Α κατὰ πασῶν αἰρέσεων ἐλέγχου. β'. Τίνα οἱ Ναξσσηνοὶ 50 λέγουσιν οἱ ἑαυτοῦς γνω- στικούς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐχεῖνα δογματίζουσιν ἐν πρότερον οἱ Ἐλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ 51 τὰ μυστικὰ παραδόντες, ἀφ' ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες αἰρέσεις συνεστήσαντο. γ'. Καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλ' ἀπὸ ἀστρολογικῆς. δ'. Τίς ὁ κατὰ τοῦς Σηθιανοῦς 53 λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ' 53 Ἕλληνας σφαῖν κλεισιλογήσαντες 54 Μουσαίου 55 καὶ Λίνου καὶ Ὠρφέως τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττεσαν. ε'. Τίνα τὰ Ἱουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ 56 συνίσταται, ἀλλ' ἐν τῶν Ἠρωδότου 57 τοῦ ἰστροιγράφου τερα- τολογῶν. ζ'. Πάνυ νομίζω πεπονημένως τὰ δόξαντα πᾶσι τοῖς καθ' 58 Ἐλληνάς τε καὶ βαρδάρους [φιλοσό- φοις] 59 περὶ τε τοῦ Θείου καὶ τῆς τοῦ κόσμου δη- μιουργίας ἐκτεθεῖσθαι ἐν ταῖς 60 πρὸ ταύτης τέσ- σαρι βιβλίδοις, ὥν οὐδὲ τὰ περιέργα παραλείφας 61 οὐ τὸν τυχόντα πόνον ἀναδέδεγμα 62 τοῖς ἐντυγχάνουσι, προστερεῖμενος πολλούς πρὸς φιλομάθειαν καὶ ἀσφά- λειαν τῆς περὶ τὴν ἀλήθειαν γνώσεως. Περιλείπεται τοῖνυν ἐπὶ τὸν τῶν αἰρέσεων Ἐλληχον ὁρμᾶν, οἱ χά- ριν 63 καὶ τὰ προσιρμένα ἡμᾶν ἐκτεθεῖμεθα, ἀφ' ὧν τὰς ἀφορμὰς μετασχόντες 64 οἱ αἰρεσιάρ/αι δίκην παλαιορφάφων [συγκ]αττύσαντες 65 πρὸς τὰς ἰδίου νοῦν τὰ τῶν παλαιῶν σφάλματα ὡς καὶνά 66 παρ- έθεσαν τοῖς πλανᾶσθαι δυναμένοις, ὡς ἐν τοῖς ἀκο- λούθοις δεῖξομεν. Τὸ λοιπὸν προκαλεῖται ἡμᾶς ὁ γρό- νος ἐπὶ τὴν τῶν προκειμένων πραγματεῖαν χωρεῖν, ἀρξασθαίδε ἀπὸ τῶν τετολμχότων τὸν αἴτιον τῆς πλά- νης [p. 94. 95] γενόμενον ὄφιν ὑμνεῖν διὰ τινων lant: quos illa profiteri, quæ prius Græcorum phil- losophi et ii qui mystica tradiderunt professi sint, a quibus profecti hæreses condiderint. dogma non manaverit a sacris Scripturis, sed ab astrologica. Græcorum sapientum doctrina, Musæi, Lini, Orphei, suum dogma consarcinaverint. fectum sit a sacris Scripturis, sed ex Herodoti mi- ræaculosis narrationibus. et inter Græcos et inter barbaros philosophis et de divino numine et de fabrica mundi exposita esse in quatuor libris proximis superioribus, quorum ne præstigiis quidem prætermissis non inanem laborem suscipi lecturis, incitans multos ad discendi cupidí- tatem et ad certam cognitionem veritatis. Relinqui- tur ergo refutationem hæresium aggredi, propter quam etiam supra a nobis dicta exposuimus, a qui- bus profecti hæresiarchæ instar veteramentariorum consarcinata ad ipsorum opinionem veterum errata tanquam nova proposuerunt iis qui in errorem in- duci possunt, ut in iis quæ sequuntur demonstrabi- mus. Jam provocat nos tempus ad eorum, quæ sunt nostri operis, tractationem accedere, initio ab eis ducto, qui ausi sunt erroris **132-133** auctorem serpentem celebrare per quasdam ipsius instinctu inventas dictiones. Igitur sacerdotes et antistites VARIÆ LECTIONES. 50 Ναξσσηνοὶ G, M. 51 καὶ οἱ καὶ ὅτι C, M. 52 Σηθιανοῦς C, M, quod ubique correximus. 53 κατ' C. 54 κλεισιλογήσαντες C, supra p. 128, 20 dixit anetor κλεισιλόγους. Idem in libro primo p. 6, 86 τοῦτον γάρ μάλιστα γεγνήται κλεισιλογοι οἱ τῶν αἰρέσεων πρωτοστατήσαντες; quæ voces addenda lexicis, M. 55 Μουσάου C. 56 αὐτῶν C. 57 Ἠρωδότου C. 58 κατ' C. 59 φιλοσόφοις οἱ C, M. 60 ταῖς τοῖς C, M. 61 παραλείφας. ἀποκαλύψας C, M. 62 ἀναδέδεγμαι pr. C. 63 οἱ χάριν. τούτου χάριν M, qui in Add. voc. τούτου Isteris in C proiusns alidatans dixit. 64 μετασχόντες. μεταλαβόντες susp. M. 65 [συγκ]αττύσαντες M in Add. : ... ακαττύσαντες C. 65 κανὰ L. PATROL. GR. XVI. 1. **130-131** Hæc insunt in quinto libro refutationis omnium hæresium: 2. Quæ Naasseni dicant, qui se gnosticos appel- 5. Et quænam placita sint Peratarum, quorum 4. Quæ doctrina sit Sethianorum, qui, surrepta 5. Quæ sint placita Justini, ejus dogma non pro- 6. Satis opinor accurate quæ placuerint omnibus

ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΒΙΒΛΙΟ Ε'. REFUTATIONIS OMNIUM HÆRESIUM LIBER QUINTUS. α'. [p. 93. 94] Τάδε ἔνεστιν ἐν τῇ πέμπτῃ τοῦ Α κατὰ πασῶν αἰρέσεων ἐλέγχου. β'. Τίνα οἱ Ναξσσηνοὶ 50 λέγουσιν οἱ ἑαυτοῦς γνω- στικούς ἀποκαλοῦντες, καὶ ὅτι ἐχεῖνα δογματίζουσιν ἐν πρότερον οἱ Ἐλλήνων φιλόσοφοι ἐδογμάτισαν καὶ οἱ 51 τὰ μυστικὰ παραδόντες, ἀφ' ὧν τὰς ἀφορμὰς λαβόντες αἰρέσεις συνεστήσαντο. γ'. Καὶ τίνα τὰ τοῖς Περάταις δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτοῖς συνίσταται, ἀλλ' ἀπὸ ἀστρολογικῆς. δ'. Τίς ὁ κατὰ τοῦς Σηθιανοῦς 53 λόγος, καὶ ὅτι ἀπὸ τῶν καθ' 53 Ἕλληνας σφαῖν κλεισιλογήσαντες 54 Μουσαίου 55 καὶ Λίνου καὶ Ὠρφέως τὸ δόγμα ἑαυτῶν συνεκάττεσαν. ε'. Τίνα τὰ Ἱουστίνῳ δοκοῦντα, καὶ ὅτι μὴ ἀπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν τὸ δόγμα αὐτῷ 56 συνίσταται, ἀλλ' ἐν τῶν Ἠρωδότου 57 τοῦ ἰστροιγράφου τερα- τολογῶν. ζ'. Πάνυ νομίζω πεπονημένως τὰ δόξαντα πᾶσι τοῖς καθ' 58 Ἐλληνάς τε καὶ βαρδάρους [φιλοσό- φοις] 59 περὶ τε τοῦ Θείου καὶ τῆς τοῦ κόσμου δη- μιουργίας ἐκτεθεῖσθαι ἐν ταῖς 60 πρὸ ταύτης τέσ- σαρι βιβλίδοις, ὥν οὐδὲ τὰ περιέργα παραλείφας 61 οὐ τὸν τυχόντα πόνον ἀναδέδεγμα 62 τοῖς ἐντυγχάνουσι, προστερεῖμενος πολλούς πρὸς φιλομάθειαν καὶ ἀσφά- λειαν τῆς περὶ τὴν ἀλήθειαν γνώσεως. Περιλείπεται τοῖνυν ἐπὶ τὸν τῶν αἰρέσεων Ἐλληχον ὁρμᾶν, οἱ χά- ριν 63 καὶ τὰ προσιρμένα ἡμᾶν ἐκτεθεῖμεθα, ἀφ' ὧν τὰς ἀφορμὰς μετασχόντες 64 οἱ αἰρεσιάρ/αι δίκην παλαιορφάφων [συγκ]αττύσαντες 65 πρὸς τὰς ἰδίου νοῦν τὰ τῶν παλαιῶν σφάλματα ὡς καὶνά 66 παρ- έθεσαν τοῖς πλανᾶσθαι δυναμένοις, ὡς ἐν τοῖς ἀκο- λούθοις δεῖξομεν. Τὸ λοιπὸν προκαλεῖται ἡμᾶς ὁ γρό- νος ἐπὶ τὴν τῶν προκειμένων πραγματεῖαν χωρεῖν, ἀρξασθαίδε ἀπὸ τῶν τετολμχότων τὸν αἴτιον τῆς πλά- νης [p. 94. 95] γενόμενον ὄφιν ὑμνεῖν διὰ τινων lant: quos illa profiteri, quæ prius Græcorum phil- losophi et ii qui mystica tradiderunt professi sint, a quibus profecti hæreses condiderint. dogma non manaverit a sacris Scripturis, sed ab astrologica. Græcorum sapientum doctrina, Musæi, Lini, Orphei, suum dogma consarcinaverint. fectum sit a sacris Scripturis, sed ex Herodoti mi- ræaculosis narrationibus. et inter Græcos et inter barbaros philosophis et de divino numine et de fabrica mundi exposita esse in quatuor libris proximis superioribus, quorum ne præstigiis quidem prætermissis non inanem laborem suscipi lecturis, incitans multos ad discendi cupidí- tatem et ad certam cognitionem veritatis. Relinqui- tur ergo refutationem hæresium aggredi, propter quam etiam supra a nobis dicta exposuimus, a qui- bus profecti hæresiarchæ instar veteramentariorum consarcinata ad ipsorum opinionem veterum errata tanquam nova proposuerunt iis qui in errorem in- duci possunt, ut in iis quæ sequuntur demonstrabi- mus. Jam provocat nos tempus ad eorum, quæ sunt nostri operis, tractationem accedere, initio ab eis ducto, qui ausi sunt erroris **132-133** auctorem serpentem celebrare per quasdam ipsius instinctu inventas dictiones. Igitur sacerdotes et antistites VARIÆ LECTIONES. 50 Ναξσσηνοὶ G, M. 51 καὶ οἱ καὶ ὅτι C, M. 52 Σηθιανοῦς C, M, quod ubique correximus. 53 κατ' C. 54 κλεισιλογήσαντες C, supra p. 128, 20 dixit anetor κλεισιλόγους. Idem in libro primo p. 6, 86 τοῦτον γάρ μάλιστα γεγνήται κλεισιλογοι οἱ τῶν αἰρέσεων πρωτοστατήσαντες; quæ voces addenda lexicis, M. 55 Μουσάου C. 56 αὐτῶν C. 57 Ἠρωδότου C. 58 κατ' C. 59 φιλοσόφοις οἱ C, M. 60 ταῖς τοῖς C, M. 61 παραλείφας. ἀποκαλύψας C, M. 62 ἀναδέδεγμαι pr. C. 63 οἱ χάριν. τούτου χάριν M, qui in Add. voc. τούτου Isteris in C proiusns alidatans dixit. 64 μετασχόντες. μεταλαβόντες susp. M. 65 [συγκ]αττύσαντες M in Add. : ... ακαττύσαντες C. 65 κανὰ L. PATROL. GR. XVI. 1. **130-131** Hæc insunt in quinto libro refutationis omnium hæresium: 2. Quæ Naasseni dicant, qui se gnosticos appel- 5. Et quænam placita sint Peratarum, quorum 4. Quæ doctrina sit Sethianorum, qui, surrepta 5. Quæ sint placita Justini, ejus dogma non pro- 6. Satis opinor accurate quæ placuerint omnibus

ψυχῆς γάρ. φασί, πᾶσα φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως, ὀρέγεται. ἔστι γὰρ ψυχὴ πάντων τῶν γινομένων αἰτία· πάντα γὰρ ὅσα τρέφεται, φησί, καὶ αὔξει, ψυχῆς δεῖται. οὐδὲν γὰρ οὔτε τροφῆς, φησίν, οὔτε αὐξήσεως οἷόν <τ’> ἐστὶν ἐπιτυχεῖν ψυχῆς μὴ παρούσης. καὶ γὰρ οἱ φησίν, εἰσὶν ἔμψυχοι· ἔχουσι γὰρ τὸ αὐξητικόν. αὔξησις δὲ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο χωρὶς τροφῆς· κατὰ προσθήκην γὰρ αὔξει τὰ αὐξανόμενα· ἡ δὲ προσθήκη τροφὴ τοῦ τρεφομένου. πᾶσα οὖν φύσις »ἐπουρανίων«, φησί, καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων« ψυχῆς ὀρέγεται. καλοῦσι δὲ Ἀσσύριοι τὸ τοιοῦτον Ἄδωνιν ἢ Ἐνδυμίωνα· καὶ ὅταν μὲν Ἄδωνις καλῆται, Ἀφροδίτη, φησίν, ἐρᾷ καὶ ἐπιθυμεῖ τῆς ψυχῆς τοῦ τοιούτου ὀνόματος· Ἀφροδίτη δὲ ἡ γένεσίς ἐστι κατ’ αὐτούς. ὅταν δὲ ἡ Περσεφόνη ἡ καὶ Κόρη ἐρᾷ τοῦ Ἀδώνιδος, θνητή, φησί, τὶς τῆς Ἀδροδίτης κεχωρισμένη τῶν γενέσεών ἐστιν ἡ ψυχή. ἐὰν δὲ ἡ Σελήνη Ἐνδυμίωνος εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθῃ καὶ ἔρωτα μορφῆς, ἡ τῶν ὑψηλοτέρων, φησί, κτίσις προσδεῖται καὶ <αὐτὴ> ψυχῆς.

ψυχῆς γάρ. φασί, πᾶσα φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως, ὀρέγεται. ἔστι γὰρ ψυχὴ πάντων τῶν γινομένων αἰτία· πάντα γὰρ ὅσα τρέφεται, φησί, καὶ αὔξει, ψυχῆς δεῖται. οὐδὲν γὰρ οὔτε τροφῆς, φησίν, οὔτε αὐξήσεως οἷόν <τ’> ἐστὶν ἐπιτυχεῖν ψυχῆς μὴ παρούσης. καὶ γὰρ οἱ φησίν, εἰσὶν ἔμψυχοι· ἔχουσι γὰρ τὸ αὐξητικόν. αὔξησις δὲ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο χωρὶς τροφῆς· κατὰ προσθήκην γὰρ αὔξει τὰ αὐξανόμενα· ἡ δὲ προσθήκη τροφὴ τοῦ τρεφομένου. πᾶσα οὖν φύσις »ἐπουρανίων«, φησί, καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων« ψυχῆς ὀρέγεται. καλοῦσι δὲ Ἀσσύριοι τὸ τοιοῦτον Ἄδωνιν ἢ Ἐνδυμίωνα· καὶ ὅταν μὲν Ἄδωνις καλῆται, Ἀφροδίτη, φησίν, ἐρᾷ καὶ ἐπιθυμεῖ τῆς ψυχῆς τοῦ τοιούτου ὀνόματος· Ἀφροδίτη δὲ ἡ γένεσίς ἐστι κατ’ αὐτούς. ὅταν δὲ ἡ Περσεφόνη ἡ καὶ Κόρη ἐρᾷ τοῦ Ἀδώνιδος, θνητή, φησί, τὶς τῆς Ἀδροδίτης κεχωρισμένη τῶν γενέσεών ἐστιν ἡ ψυχή. ἐὰν δὲ ἡ Σελήνη Ἐνδυμίωνος εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθῃ καὶ ἔρωτα μορφῆς, ἡ τῶν ὑψηλοτέρων, φησί, κτίσις προσδεῖται καὶ <αὐτὴ> ψυχῆς.

ψυχῆς γάρ. φασί, πᾶσα φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως, ὀρέγεται. ἔστι γὰρ ψυχὴ πάντων τῶν γινομένων αἰτία· πάντα γὰρ ὅσα τρέφεται, φησί, καὶ αὔξει, ψυχῆς δεῖται. οὐδὲν γὰρ οὔτε τροφῆς, φησίν, οὔτε αὐξήσεως οἷόν <τ’> ἐστὶν ἐπιτυχεῖν ψυχῆς μὴ παρούσης. καὶ γὰρ οἱ φησίν, εἰσὶν ἔμψυχοι· ἔχουσι γὰρ τὸ αὐξητικόν. αὔξησις δὲ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο χωρὶς τροφῆς· κατὰ προσθήκην γὰρ αὔξει τὰ αὐξανόμενα· ἡ δὲ προσθήκη τροφὴ τοῦ τρεφομένου. πᾶσα οὖν φύσις »ἐπουρανίων«, φησί, καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων« ψυχῆς ὀρέγεται. καλοῦσι δὲ Ἀσσύριοι τὸ τοιοῦτον Ἄδωνιν ἢ Ἐνδυμίωνα· καὶ ὅταν μὲν Ἄδωνις καλῆται, Ἀφροδίτη, φησίν, ἐρᾷ καὶ ἐπιθυμεῖ τῆς ψυχῆς τοῦ τοιούτου ὀνόματος· Ἀφροδίτη δὲ ἡ γένεσίς ἐστι κατ’ αὐτούς. ὅταν δὲ ἡ Περσεφόνη ἡ καὶ Κόρη ἐρᾷ τοῦ Ἀδώνιδος, θνητή, φησί, τὶς τῆς Ἀδροδίτης κεχωρισμένη τῶν γενέσεών ἐστιν ἡ ψυχή. ἐὰν δὲ ἡ Σελήνη Ἐνδυμίωνος εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθῃ καὶ ἔρωτα μορφῆς, ἡ τῶν ὑψηλοτέρων, φησί, κτίσις προσδεῖται καὶ <αὐτὴ> ψυχῆς.

ψυχῆς γάρ. φασί, πᾶσα φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως, ὀρέγεται. ἔστι γὰρ ψυχὴ πάντων τῶν γινομένων αἰτία· πάντα γὰρ ὅσα τρέφεται, φησί, καὶ αὔξει, ψυχῆς δεῖται. οὐδὲν γὰρ οὔτε τροφῆς, φησίν, οὔτε αὐξήσεως οἷόν <τ’> ἐστὶν ἐπιτυχεῖν ψυχῆς μὴ παρούσης. καὶ γὰρ οἱ φησίν, εἰσὶν ἔμψυχοι· ἔχουσι γὰρ τὸ αὐξητικόν. αὔξησις δὲ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο χωρὶς τροφῆς· κατὰ προσθήκην γὰρ αὔξει τὰ αὐξανόμενα· ἡ δὲ προσθήκη τροφὴ τοῦ τρεφομένου. πᾶσα οὖν φύσις »ἐπουρανίων«, φησί, καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων« ψυχῆς ὀρέγεται. καλοῦσι δὲ Ἀσσύριοι τὸ τοιοῦτον Ἄδωνιν ἢ Ἐνδυμίωνα· καὶ ὅταν μὲν Ἄδωνις καλῆται, Ἀφροδίτη, φησίν, ἐρᾷ καὶ ἐπιθυμεῖ τῆς ψυχῆς τοῦ τοιούτου ὀνόματος· Ἀφροδίτη δὲ ἡ γένεσίς ἐστι κατ’ αὐτούς. ὅταν δὲ ἡ Περσεφόνη ἡ καὶ Κόρη ἐρᾷ τοῦ Ἀδώνιδος, θνητή, φησί, τὶς τῆς Ἀδροδίτης κεχωρισμένη τῶν γενέσεών ἐστιν ἡ ψυχή. ἐὰν δὲ ἡ Σελήνη Ἐνδυμίωνος εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθῃ καὶ ἔρωτα μορφῆς, ἡ τῶν ὑψηλοτέρων, φησί, κτίσις προσδεῖται καὶ <αὐτὴ> ψυχῆς.

ψυχῆς γάρ. φασί, πᾶσα φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως, ὀρέγεται. ἔστι γὰρ ψυχὴ πάντων τῶν γινομένων αἰτία· πάντα γὰρ ὅσα τρέφεται, φησί, καὶ αὔξει, ψυχῆς δεῖται. οὐδὲν γὰρ οὔτε τροφῆς, φησίν, οὔτε αὐξήσεως οἷόν <τ’> ἐστὶν ἐπιτυχεῖν ψυχῆς μὴ παρούσης. καὶ γὰρ οἱ φησίν, εἰσὶν ἔμψυχοι· ἔχουσι γὰρ τὸ αὐξητικόν. αὔξησις δὲ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο χωρὶς τροφῆς· κατὰ προσθήκην γὰρ αὔξει τὰ αὐξανόμενα· ἡ δὲ προσθήκη τροφὴ τοῦ τρεφομένου. πᾶσα οὖν φύσις »ἐπουρανίων«, φησί, καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων« ψυχῆς ὀρέγεται. καλοῦσι δὲ Ἀσσύριοι τὸ τοιοῦτον Ἄδωνιν ἢ Ἐνδυμίωνα· καὶ ὅταν μὲν Ἄδωνις καλῆται, Ἀφροδίτη, φησίν, ἐρᾷ καὶ ἐπιθυμεῖ τῆς ψυχῆς τοῦ τοιούτου ὀνόματος· Ἀφροδίτη δὲ ἡ γένεσίς ἐστι κατ’ αὐτούς. ὅταν δὲ ἡ Περσεφόνη ἡ καὶ Κόρη ἐρᾷ τοῦ Ἀδώνιδος, θνητή, φησί, τὶς τῆς Ἀδροδίτης κεχωρισμένη τῶν γενέσεών ἐστιν ἡ ψυχή. ἐὰν δὲ ἡ Σελήνη Ἐνδυμίωνος εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθῃ καὶ ἔρωτα μορφῆς, ἡ τῶν ὑψηλοτέρων, φησί, κτίσις προσδεῖται καὶ <αὐτὴ> ψυχῆς.

ψυχῆς γάρ. φασί, πᾶσα φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως, ὀρέγεται. ἔστι γὰρ ψυχὴ πάντων τῶν γινομένων αἰτία· πάντα γὰρ ὅσα τρέφεται, φησί, καὶ αὔξει, ψυχῆς δεῖται. οὐδὲν γὰρ οὔτε τροφῆς, φησίν, οὔτε αὐξήσεως οἷόν <τ’> ἐστὶν ἐπιτυχεῖν ψυχῆς μὴ παρούσης. καὶ γὰρ οἱ φησίν, εἰσὶν ἔμψυχοι· ἔχουσι γὰρ τὸ αὐξητικόν. αὔξησις δὲ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο χωρὶς τροφῆς· κατὰ προσθήκην γὰρ αὔξει τὰ αὐξανόμενα· ἡ δὲ προσθήκη τροφὴ τοῦ τρεφομένου. πᾶσα οὖν φύσις »ἐπουρανίων«, φησί, καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων« ψυχῆς ὀρέγεται. καλοῦσι δὲ Ἀσσύριοι τὸ τοιοῦτον Ἄδωνιν ἢ Ἐνδυμίωνα· καὶ ὅταν μὲν Ἄδωνις καλῆται, Ἀφροδίτη, φησίν, ἐρᾷ καὶ ἐπιθυμεῖ τῆς ψυχῆς τοῦ τοιούτου ὀνόματος· Ἀφροδίτη δὲ ἡ γένεσίς ἐστι κατ’ αὐτούς. ὅταν δὲ ἡ Περσεφόνη ἡ καὶ Κόρη ἐρᾷ τοῦ Ἀδώνιδος, θνητή, φησί, τὶς τῆς Ἀδροδίτης κεχωρισμένη τῶν γενέσεών ἐστιν ἡ ψυχή. ἐὰν δὲ ἡ Σελήνη Ἐνδυμίωνος εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθῃ καὶ ἔρωτα μορφῆς, ἡ τῶν ὑψηλοτέρων, φησί, κτίσις προσδεῖται καὶ <αὐτὴ> ψυχῆς.

ψυχῆς γάρ. φασί, πᾶσα φύσις, ἄλλη δὲ ἄλλως, ὀρέγεται. ἔστι γὰρ ψυχὴ πάντων τῶν γινομένων αἰτία· πάντα γὰρ ὅσα τρέφεται, φησί, καὶ αὔξει, ψυχῆς δεῖται. οὐδὲν γὰρ οὔτε τροφῆς, φησίν, οὔτε αὐξήσεως οἷόν <τ’> ἐστὶν ἐπιτυχεῖν ψυχῆς μὴ παρούσης. καὶ γὰρ οἱ φησίν, εἰσὶν ἔμψυχοι· ἔχουσι γὰρ τὸ αὐξητικόν. αὔξησις δὲ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο χωρὶς τροφῆς· κατὰ προσθήκην γὰρ αὔξει τὰ αὐξανόμενα· ἡ δὲ προσθήκη τροφὴ τοῦ τρεφομένου. πᾶσα οὖν φύσις »ἐπουρανίων«, φησί, καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων« ψυχῆς ὀρέγεται. καλοῦσι δὲ Ἀσσύριοι τὸ τοιοῦτον Ἄδωνιν ἢ Ἐνδυμίωνα· καὶ ὅταν μὲν Ἄδωνις καλῆται, Ἀφροδίτη, φησίν, ἐρᾷ καὶ ἐπιθυμεῖ τῆς ψυχῆς τοῦ τοιούτου ὀνόματος· Ἀφροδίτη δὲ ἡ γένεσίς ἐστι κατ’ αὐτούς. ὅταν δὲ ἡ Περσεφόνη ἡ καὶ Κόρη ἐρᾷ τοῦ Ἀδώνιδος, θνητή, φησί, τὶς τῆς Ἀδροδίτης κεχωρισμένη τῶν γενέσεών ἐστιν ἡ ψυχή. ἐὰν δὲ ἡ Σελήνη Ἐνδυμίωνος εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθῃ καὶ ἔρωτα μορφῆς, ἡ τῶν ὑψηλοτέρων, φησί, κτίσις προσδεῖται καὶ <αὐτὴ> ψυχῆς.

μένως τελετὰς καὶ ὄργια θεῶν πάντων ὁμοῦ μετ᾿ αὐτοὺς πρῶτον κατηγγελκότες <καὶ> ἰδέας καὶ ἐνεργείας, ἱερὰ καὶ σεβάσμια καὶ τοῖς μὴ τετελεσμένοις τὰ Ισιδος ἔχουσι μυστήρια· τὰ δ εἰσὶν οὐκ ἄλλο τι ἢ ἡρπασμένον καὶ ζητούμενον ὑπὸ τῆς ἑπταστόλου καὶ μελανείμονος αἰσχύνη Ὀσίριδος. Ὄσιριν δὲ λέγουσιν ὕδωρ. ἡ δὲ φύσις ἐπτάστολος, περὶ αὑτὴν ἔχουσα καὶ ἐστολισμένη ἑπτά στολὰς αἰθερίους — τοὺς πλάνητας γὰρ ἀστέρας οὕτω προσαγορεύουσιν ἀλληγοροῦντες καὶ αἰθερίους καλοῦντες † καθὼς —, ἡ μεταβλητὴ γένεσις, ὑπὸ τοῦ ἀρρήτου καὶ ἀνεξεικονίστου καὶ ἀνεννοήτου καὶ ἀμόρφου μεταμορφουμένη κτίσις ἀναδείκνυται· καὶ τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον, φησίν, ἐν τῇ γραφῇ· »ἑπτάκις πεσεῖται ὁ δίκαιος καὶ ἀναστήσεται«. αὐται γὰρ αἱ πτώσεις, φησίν, αἱ τῶν ἄστρων μεταβολαὶ ὑπὸ τοῦ πάντα κινοῦντος κινούμεναι. Λέγουσιν οὖν περὶ τῆς τοῦ σπέρματος οὐσίας, ἥτις ἐστὶ πάντων τῶν γινομένων αἰτία, ὅτι τούτων ἔστιν οὐδέν, γεννᾷ δὲ καὶ ποιεῖ πάντα τὰ γινόμεναι λέγοντες οὕτως· »γίνομαι ὃ θέλω καὶ εἰμὶ ὃ εἰμί«. διὰ τοῦτό φησι ἀκίνητον εἶναι τὸ πάντα κινοῦν· μένει γὰρ ὅ ἐστι ποιοῦν τὰ πάντα καὶ οὐδὲν τῶν γινομένων γίνεται.

μένως τελετὰς καὶ ὄργια θεῶν πάντων ὁμοῦ μετ᾿ αὐτοὺς πρῶτον κατηγγελκότες <καὶ> ἰδέας καὶ ἐνεργείας, ἱερὰ καὶ σεβάσμια καὶ τοῖς μὴ τετελεσμένοις τὰ Ισιδος ἔχουσι μυστήρια· τὰ δ εἰσὶν οὐκ ἄλλο τι ἢ ἡρπασμένον καὶ ζητούμενον ὑπὸ τῆς ἑπταστόλου καὶ μελανείμονος αἰσχύνη Ὀσίριδος. Ὄσιριν δὲ λέγουσιν ὕδωρ. ἡ δὲ φύσις ἐπτάστολος, περὶ αὑτὴν ἔχουσα καὶ ἐστολισμένη ἑπτά στολὰς αἰθερίους — τοὺς πλάνητας γὰρ ἀστέρας οὕτω προσαγορεύουσιν ἀλληγοροῦντες καὶ αἰθερίους καλοῦντες † καθὼς —, ἡ μεταβλητὴ γένεσις, ὑπὸ τοῦ ἀρρήτου καὶ ἀνεξεικονίστου καὶ ἀνεννοήτου καὶ ἀμόρφου μεταμορφουμένη κτίσις ἀναδείκνυται· καὶ τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον, φησίν, ἐν τῇ γραφῇ· »ἑπτάκις πεσεῖται ὁ δίκαιος καὶ ἀναστήσεται«. αὐται γὰρ αἱ πτώσεις, φησίν, αἱ τῶν ἄστρων μεταβολαὶ ὑπὸ τοῦ πάντα κινοῦντος κινούμεναι. Λέγουσιν οὖν περὶ τῆς τοῦ σπέρματος οὐσίας, ἥτις ἐστὶ πάντων τῶν γινομένων αἰτία, ὅτι τούτων ἔστιν οὐδέν, γεννᾷ δὲ καὶ ποιεῖ πάντα τὰ γινόμεναι λέγοντες οὕτως· »γίνομαι ὃ θέλω καὶ εἰμὶ ὃ εἰμί«. διὰ τοῦτό φησι ἀκίνητον εἶναι τὸ πάντα κινοῦν· μένει γὰρ ὅ ἐστι ποιοῦν τὰ πάντα καὶ οὐδὲν τῶν γινομένων γίνεται.

μένως τελετὰς καὶ ὄργια θεῶν πάντων ὁμοῦ μετ᾿ αὐτοὺς πρῶτον κατηγγελκότες <καὶ> ἰδέας καὶ ἐνεργείας, ἱερὰ καὶ σεβάσμια καὶ τοῖς μὴ τετελεσμένοις τὰ Ισιδος ἔχουσι μυστήρια· τὰ δ εἰσὶν οὐκ ἄλλο τι ἢ ἡρπασμένον καὶ ζητούμενον ὑπὸ τῆς ἑπταστόλου καὶ μελανείμονος αἰσχύνη Ὀσίριδος. Ὄσιριν δὲ λέγουσιν ὕδωρ. ἡ δὲ φύσις ἐπτάστολος, περὶ αὑτὴν ἔχουσα καὶ ἐστολισμένη ἑπτά στολὰς αἰθερίους — τοὺς πλάνητας γὰρ ἀστέρας οὕτω προσαγορεύουσιν ἀλληγοροῦντες καὶ αἰθερίους καλοῦντες † καθὼς —, ἡ μεταβλητὴ γένεσις, ὑπὸ τοῦ ἀρρήτου καὶ ἀνεξεικονίστου καὶ ἀνεννοήτου καὶ ἀμόρφου μεταμορφουμένη κτίσις ἀναδείκνυται· καὶ τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον, φησίν, ἐν τῇ γραφῇ· »ἑπτάκις πεσεῖται ὁ δίκαιος καὶ ἀναστήσεται«. αὐται γὰρ αἱ πτώσεις, φησίν, αἱ τῶν ἄστρων μεταβολαὶ ὑπὸ τοῦ πάντα κινοῦντος κινούμεναι. Λέγουσιν οὖν περὶ τῆς τοῦ σπέρματος οὐσίας, ἥτις ἐστὶ πάντων τῶν γινομένων αἰτία, ὅτι τούτων ἔστιν οὐδέν, γεννᾷ δὲ καὶ ποιεῖ πάντα τὰ γινόμεναι λέγοντες οὕτως· »γίνομαι ὃ θέλω καὶ εἰμὶ ὃ εἰμί«. διὰ τοῦτό φησι ἀκίνητον εἶναι τὸ πάντα κινοῦν· μένει γὰρ ὅ ἐστι ποιοῦν τὰ πάντα καὶ οὐδὲν τῶν γινομένων γίνεται.

μένως τελετὰς καὶ ὄργια θεῶν πάντων ὁμοῦ μετ᾿ αὐτοὺς πρῶτον κατηγγελκότες <καὶ> ἰδέας καὶ ἐνεργείας, ἱερὰ καὶ σεβάσμια καὶ τοῖς μὴ τετελεσμένοις τὰ Ισιδος ἔχουσι μυστήρια· τὰ δ εἰσὶν οὐκ ἄλλο τι ἢ ἡρπασμένον καὶ ζητούμενον ὑπὸ τῆς ἑπταστόλου καὶ μελανείμονος αἰσχύνη Ὀσίριδος. Ὄσιριν δὲ λέγουσιν ὕδωρ. ἡ δὲ φύσις ἐπτάστολος, περὶ αὑτὴν ἔχουσα καὶ ἐστολισμένη ἑπτά στολὰς αἰθερίους — τοὺς πλάνητας γὰρ ἀστέρας οὕτω προσαγορεύουσιν ἀλληγοροῦντες καὶ αἰθερίους καλοῦντες † καθὼς —, ἡ μεταβλητὴ γένεσις, ὑπὸ τοῦ ἀρρήτου καὶ ἀνεξεικονίστου καὶ ἀνεννοήτου καὶ ἀμόρφου μεταμορφουμένη κτίσις ἀναδείκνυται· καὶ τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον, φησίν, ἐν τῇ γραφῇ· »ἑπτάκις πεσεῖται ὁ δίκαιος καὶ ἀναστήσεται«. αὐται γὰρ αἱ πτώσεις, φησίν, αἱ τῶν ἄστρων μεταβολαὶ ὑπὸ τοῦ πάντα κινοῦντος κινούμεναι. Λέγουσιν οὖν περὶ τῆς τοῦ σπέρματος οὐσίας, ἥτις ἐστὶ πάντων τῶν γινομένων αἰτία, ὅτι τούτων ἔστιν οὐδέν, γεννᾷ δὲ καὶ ποιεῖ πάντα τὰ γινόμεναι λέγοντες οὕτως· »γίνομαι ὃ θέλω καὶ εἰμὶ ὃ εἰμί«. διὰ τοῦτό φησι ἀκίνητον εἶναι τὸ πάντα κινοῦν· μένει γὰρ ὅ ἐστι ποιοῦν τὰ πάντα καὶ οὐδὲν τῶν γινομένων γίνεται.

μένως τελετὰς καὶ ὄργια θεῶν πάντων ὁμοῦ μετ᾿ αὐτοὺς πρῶτον κατηγγελκότες <καὶ> ἰδέας καὶ ἐνεργείας, ἱερὰ καὶ σεβάσμια καὶ τοῖς μὴ τετελεσμένοις τὰ Ισιδος ἔχουσι μυστήρια· τὰ δ εἰσὶν οὐκ ἄλλο τι ἢ ἡρπασμένον καὶ ζητούμενον ὑπὸ τῆς ἑπταστόλου καὶ μελανείμονος αἰσχύνη Ὀσίριδος. Ὄσιριν δὲ λέγουσιν ὕδωρ. ἡ δὲ φύσις ἐπτάστολος, περὶ αὑτὴν ἔχουσα καὶ ἐστολισμένη ἑπτά στολὰς αἰθερίους — τοὺς πλάνητας γὰρ ἀστέρας οὕτω προσαγορεύουσιν ἀλληγοροῦντες καὶ αἰθερίους καλοῦντες † καθὼς —, ἡ μεταβλητὴ γένεσις, ὑπὸ τοῦ ἀρρήτου καὶ ἀνεξεικονίστου καὶ ἀνεννοήτου καὶ ἀμόρφου μεταμορφουμένη κτίσις ἀναδείκνυται· καὶ τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον, φησίν, ἐν τῇ γραφῇ· »ἑπτάκις πεσεῖται ὁ δίκαιος καὶ ἀναστήσεται«. αὐται γὰρ αἱ πτώσεις, φησίν, αἱ τῶν ἄστρων μεταβολαὶ ὑπὸ τοῦ πάντα κινοῦντος κινούμεναι. Λέγουσιν οὖν περὶ τῆς τοῦ σπέρματος οὐσίας, ἥτις ἐστὶ πάντων τῶν γινομένων αἰτία, ὅτι τούτων ἔστιν οὐδέν, γεννᾷ δὲ καὶ ποιεῖ πάντα τὰ γινόμεναι λέγοντες οὕτως· »γίνομαι ὃ θέλω καὶ εἰμὶ ὃ εἰμί«. διὰ τοῦτό φησι ἀκίνητον εἶναι τὸ πάντα κινοῦν· μένει γὰρ ὅ ἐστι ποιοῦν τὰ πάντα καὶ οὐδὲν τῶν γινομένων γίνεται.

μένως τελετὰς καὶ ὄργια θεῶν πάντων ὁμοῦ μετ᾿ αὐτοὺς πρῶτον κατηγγελκότες <καὶ> ἰδέας καὶ ἐνεργείας, ἱερὰ καὶ σεβάσμια καὶ τοῖς μὴ τετελεσμένοις τὰ Ισιδος ἔχουσι μυστήρια· τὰ δ εἰσὶν οὐκ ἄλλο τι ἢ ἡρπασμένον καὶ ζητούμενον ὑπὸ τῆς ἑπταστόλου καὶ μελανείμονος αἰσχύνη Ὀσίριδος. Ὄσιριν δὲ λέγουσιν ὕδωρ. ἡ δὲ φύσις ἐπτάστολος, περὶ αὑτὴν ἔχουσα καὶ ἐστολισμένη ἑπτά στολὰς αἰθερίους — τοὺς πλάνητας γὰρ ἀστέρας οὕτω προσαγορεύουσιν ἀλληγοροῦντες καὶ αἰθερίους καλοῦντες † καθὼς —, ἡ μεταβλητὴ γένεσις, ὑπὸ τοῦ ἀρρήτου καὶ ἀνεξεικονίστου καὶ ἀνεννοήτου καὶ ἀμόρφου μεταμορφουμένη κτίσις ἀναδείκνυται· καὶ τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον, φησίν, ἐν τῇ γραφῇ· »ἑπτάκις πεσεῖται ὁ δίκαιος καὶ ἀναστήσεται«. αὐται γὰρ αἱ πτώσεις, φησίν, αἱ τῶν ἄστρων μεταβολαὶ ὑπὸ τοῦ πάντα κινοῦντος κινούμεναι. Λέγουσιν οὖν περὶ τῆς τοῦ σπέρματος οὐσίας, ἥτις ἐστὶ πάντων τῶν γινομένων αἰτία, ὅτι τούτων ἔστιν οὐδέν, γεννᾷ δὲ καὶ ποιεῖ πάντα τὰ γινόμεναι λέγοντες οὕτως· »γίνομαι ὃ θέλω καὶ εἰμὶ ὃ εἰμί«. διὰ τοῦτό φησι ἀκίνητον εἶναι τὸ πάντα κινοῦν· μένει γὰρ ὅ ἐστι ποιοῦν τὰ πάντα καὶ οὐδὲν τῶν γινομένων γίνεται.

μένως τελετὰς καὶ ὄργια θεῶν πάντων ὁμοῦ μετ᾿ αὐτοὺς πρῶτον κατηγγελκότες <καὶ> ἰδέας καὶ ἐνεργείας, ἱερὰ καὶ σεβάσμια καὶ τοῖς μὴ τετελεσμένοις τὰ Ισιδος ἔχουσι μυστήρια· τὰ δ εἰσὶν οὐκ ἄλλο τι ἢ ἡρπασμένον καὶ ζητούμενον ὑπὸ τῆς ἑπταστόλου καὶ μελανείμονος αἰσχύνη Ὀσίριδος. Ὄσιριν δὲ λέγουσιν ὕδωρ. ἡ δὲ φύσις ἐπτάστολος, περὶ αὑτὴν ἔχουσα καὶ ἐστολισμένη ἑπτά στολὰς αἰθερίους — τοὺς πλάνητας γὰρ ἀστέρας οὕτω προσαγορεύουσιν ἀλληγοροῦντες καὶ αἰθερίους καλοῦντες † καθὼς —, ἡ μεταβλητὴ γένεσις, ὑπὸ τοῦ ἀρρήτου καὶ ἀνεξεικονίστου καὶ ἀνεννοήτου καὶ ἀμόρφου μεταμορφουμένη κτίσις ἀναδείκνυται· καὶ τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον, φησίν, ἐν τῇ γραφῇ· »ἑπτάκις πεσεῖται ὁ δίκαιος καὶ ἀναστήσεται«. αὐται γὰρ αἱ πτώσεις, φησίν, αἱ τῶν ἄστρων μεταβολαὶ ὑπὸ τοῦ πάντα κινοῦντος κινούμεναι. Λέγουσιν οὖν περὶ τῆς τοῦ σπέρματος οὐσίας, ἥτις ἐστὶ πάντων τῶν γινομένων αἰτία, ὅτι τούτων ἔστιν οὐδέν, γεννᾷ δὲ καὶ ποιεῖ πάντα τὰ γινόμεναι λέγοντες οὕτως· »γίνομαι ὃ θέλω καὶ εἰμὶ ὃ εἰμί«. διὰ τοῦτό φησι ἀκίνητον εἶναι τὸ πάντα κινοῦν· μένει γὰρ ὅ ἐστι ποιοῦν τὰ πάντα καὶ οὐδὲν τῶν γινομένων γίνεται.

μένως τελετὰς καὶ ὄργια θεῶν πάντων ὁμοῦ μετ᾿ αὐτοὺς πρῶτον κατηγγελκότες <καὶ> ἰδέας καὶ ἐνεργείας, ἱερὰ καὶ σεβάσμια καὶ τοῖς μὴ τετελεσμένοις τὰ Ισιδος ἔχουσι μυστήρια· τὰ δ εἰσὶν οὐκ ἄλλο τι ἢ ἡρπασμένον καὶ ζητούμενον ὑπὸ τῆς ἑπταστόλου καὶ μελανείμονος αἰσχύνη Ὀσίριδος. Ὄσιριν δὲ λέγουσιν ὕδωρ. ἡ δὲ φύσις ἐπτάστολος, περὶ αὑτὴν ἔχουσα καὶ ἐστολισμένη ἑπτά στολὰς αἰθερίους — τοὺς πλάνητας γὰρ ἀστέρας οὕτω προσαγορεύουσιν ἀλληγοροῦντες καὶ αἰθερίους καλοῦντες † καθὼς —, ἡ μεταβλητὴ γένεσις, ὑπὸ τοῦ ἀρρήτου καὶ ἀνεξεικονίστου καὶ ἀνεννοήτου καὶ ἀμόρφου μεταμορφουμένη κτίσις ἀναδείκνυται· καὶ τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον, φησίν, ἐν τῇ γραφῇ· »ἑπτάκις πεσεῖται ὁ δίκαιος καὶ ἀναστήσεται«. αὐται γὰρ αἱ πτώσεις, φησίν, αἱ τῶν ἄστρων μεταβολαὶ ὑπὸ τοῦ πάντα κινοῦντος κινούμεναι. Λέγουσιν οὖν περὶ τῆς τοῦ σπέρματος οὐσίας, ἥτις ἐστὶ πάντων τῶν γινομένων αἰτία, ὅτι τούτων ἔστιν οὐδέν, γεννᾷ δὲ καὶ ποιεῖ πάντα τὰ γινόμεναι λέγοντες οὕτως· »γίνομαι ὃ θέλω καὶ εἰμὶ ὃ εἰμί«. διὰ τοῦτό φησι ἀκίνητον εἶναι τὸ πάντα κινοῦν· μένει γὰρ ὅ ἐστι ποιοῦν τὰ πάντα καὶ οὐδὲν τῶν γινομένων γίνεται.

τοὺς γοῦν Ἑρμᾶς, φησί, παρ’ αὐτοῖς τοιούτῳ τετιμημένους σχήματι θεωροῦμεν. Κυλλήνιοι δὲ διαφερόντως τιμῶντες * * * λόγον. φησὶ γάρ· Ἑρμῆς ἐστι λόγος. <ὃς> ἑρμηνεὺς ὢν καὶ δημιουργὸς τῶν ὁμοῦ καὶ γινομένων καὶ ἐσομένων παρ’ αὐτοῖς τιμώμενος ἕστηκε τοιούτῳ τινὶ κεχαρακτηρισμένος σχήματι, ὅπερ ἐστὶν αἰσχύνη ἀνθρώπου, ἀπὸ τῶν κάτω ἐπὶ τὰ ἄνω ὁρμὴν ἔχων. Καὶ ὅτι οὗτος, τουτέστιν ὁ τοιοῦτος Ἑρμῆς, ψυχαγωγός, φησίν, ἐστὶ καὶ ψυχοπομπὸς καὶ ψυχῶν αἴτιος, οὐδὲ τοὺς ποιητὰς τῶν Μνῶν λανθάνει λέγοντας οὕτως· Ἑρμῆς δὲ ψυχὰς Κυλλήνιος ἐξεκαλεῖτο ἀνδρῶν μνηστήρων, οὐ τῶν Πηνελόπης, φησίν, ὦ κακοδαίμονες, μνηστήρων, ἀλλὰ τῶν ἐξυπνισμένων καὶ ἀνεμνησμένων, ἐξ οἴης τιμῆς καὶ ὅσου μήκεος ὄλβου«, τουτέστιν ἀπὸ τοῦ μακαρίου ἄνωθεν ἀνθρώπου ἢ ἀρχανθρώπου ἢ Ἀδάμαντος, ὡς ἐκείνοις δοκεῖ, κατηνέχθησαν ὡδε εἰς πλάσμα τὸ πήλινον, ἵνα δουλεύσωσι τῷ ταύτης τῆς κτίσεως δημιουργῷ Ἠσαλδαίῳ, θεῷ πυρίνῳ, ἀριθμὸν τετάρτῳ·

τοὺς γοῦν Ἑρμᾶς, φησί, παρ’ αὐτοῖς τοιούτῳ τετιμημένους σχήματι θεωροῦμεν. Κυλλήνιοι δὲ διαφερόντως τιμῶντες * * * λόγον. φησὶ γάρ· Ἑρμῆς ἐστι λόγος. <ὃς> ἑρμηνεὺς ὢν καὶ δημιουργὸς τῶν ὁμοῦ καὶ γινομένων καὶ ἐσομένων παρ’ αὐτοῖς τιμώμενος ἕστηκε τοιούτῳ τινὶ κεχαρακτηρισμένος σχήματι, ὅπερ ἐστὶν αἰσχύνη ἀνθρώπου, ἀπὸ τῶν κάτω ἐπὶ τὰ ἄνω ὁρμὴν ἔχων. Καὶ ὅτι οὗτος, τουτέστιν ὁ τοιοῦτος Ἑρμῆς, ψυχαγωγός, φησίν, ἐστὶ καὶ ψυχοπομπὸς καὶ ψυχῶν αἴτιος, οὐδὲ τοὺς ποιητὰς τῶν Μνῶν λανθάνει λέγοντας οὕτως· Ἑρμῆς δὲ ψυχὰς Κυλλήνιος ἐξεκαλεῖτο ἀνδρῶν μνηστήρων, οὐ τῶν Πηνελόπης, φησίν, ὦ κακοδαίμονες, μνηστήρων, ἀλλὰ τῶν ἐξυπνισμένων καὶ ἀνεμνησμένων, ἐξ οἴης τιμῆς καὶ ὅσου μήκεος ὄλβου«, τουτέστιν ἀπὸ τοῦ μακαρίου ἄνωθεν ἀνθρώπου ἢ ἀρχανθρώπου ἢ Ἀδάμαντος, ὡς ἐκείνοις δοκεῖ, κατηνέχθησαν ὡδε εἰς πλάσμα τὸ πήλινον, ἵνα δουλεύσωσι τῷ ταύτης τῆς κτίσεως δημιουργῷ Ἠσαλδαίῳ, θεῷ πυρίνῳ, ἀριθμὸν τετάρτῳ·

τοὺς γοῦν Ἑρμᾶς, φησί, παρ’ αὐτοῖς τοιούτῳ τετιμημένους σχήματι θεωροῦμεν. Κυλλήνιοι δὲ διαφερόντως τιμῶντες * * * λόγον. φησὶ γάρ· Ἑρμῆς ἐστι λόγος. <ὃς> ἑρμηνεὺς ὢν καὶ δημιουργὸς τῶν ὁμοῦ καὶ γινομένων καὶ ἐσομένων παρ’ αὐτοῖς τιμώμενος ἕστηκε τοιούτῳ τινὶ κεχαρακτηρισμένος σχήματι, ὅπερ ἐστὶν αἰσχύνη ἀνθρώπου, ἀπὸ τῶν κάτω ἐπὶ τὰ ἄνω ὁρμὴν ἔχων. Καὶ ὅτι οὗτος, τουτέστιν ὁ τοιοῦτος Ἑρμῆς, ψυχαγωγός, φησίν, ἐστὶ καὶ ψυχοπομπὸς καὶ ψυχῶν αἴτιος, οὐδὲ τοὺς ποιητὰς τῶν Μνῶν λανθάνει λέγοντας οὕτως· Ἑρμῆς δὲ ψυχὰς Κυλλήνιος ἐξεκαλεῖτο ἀνδρῶν μνηστήρων, οὐ τῶν Πηνελόπης, φησίν, ὦ κακοδαίμονες, μνηστήρων, ἀλλὰ τῶν ἐξυπνισμένων καὶ ἀνεμνησμένων, ἐξ οἴης τιμῆς καὶ ὅσου μήκεος ὄλβου«, τουτέστιν ἀπὸ τοῦ μακαρίου ἄνωθεν ἀνθρώπου ἢ ἀρχανθρώπου ἢ Ἀδάμαντος, ὡς ἐκείνοις δοκεῖ, κατηνέχθησαν ὡδε εἰς πλάσμα τὸ πήλινον, ἵνα δουλεύσωσι τῷ ταύτης τῆς κτίσεως δημιουργῷ Ἠσαλδαίῳ, θεῷ πυρίνῳ, ἀριθμὸν τετάρτῳ·

τοὺς γοῦν Ἑρμᾶς, φησί, παρ’ αὐτοῖς τοιούτῳ τετιμημένους σχήματι θεωροῦμεν. Κυλλήνιοι δὲ διαφερόντως τιμῶντες * * * λόγον. φησὶ γάρ· Ἑρμῆς ἐστι λόγος. <ὃς> ἑρμηνεὺς ὢν καὶ δημιουργὸς τῶν ὁμοῦ καὶ γινομένων καὶ ἐσομένων παρ’ αὐτοῖς τιμώμενος ἕστηκε τοιούτῳ τινὶ κεχαρακτηρισμένος σχήματι, ὅπερ ἐστὶν αἰσχύνη ἀνθρώπου, ἀπὸ τῶν κάτω ἐπὶ τὰ ἄνω ὁρμὴν ἔχων. Καὶ ὅτι οὗτος, τουτέστιν ὁ τοιοῦτος Ἑρμῆς, ψυχαγωγός, φησίν, ἐστὶ καὶ ψυχοπομπὸς καὶ ψυχῶν αἴτιος, οὐδὲ τοὺς ποιητὰς τῶν Μνῶν λανθάνει λέγοντας οὕτως· Ἑρμῆς δὲ ψυχὰς Κυλλήνιος ἐξεκαλεῖτο ἀνδρῶν μνηστήρων, οὐ τῶν Πηνελόπης, φησίν, ὦ κακοδαίμονες, μνηστήρων, ἀλλὰ τῶν ἐξυπνισμένων καὶ ἀνεμνησμένων, ἐξ οἴης τιμῆς καὶ ὅσου μήκεος ὄλβου«, τουτέστιν ἀπὸ τοῦ μακαρίου ἄνωθεν ἀνθρώπου ἢ ἀρχανθρώπου ἢ Ἀδάμαντος, ὡς ἐκείνοις δοκεῖ, κατηνέχθησαν ὡδε εἰς πλάσμα τὸ πήλινον, ἵνα δουλεύσωσι τῷ ταύτης τῆς κτίσεως δημιουργῷ Ἠσαλδαίῳ, θεῷ πυρίνῳ, ἀριθμὸν τετάρτῳ·

τοὺς γοῦν Ἑρμᾶς, φησί, παρ’ αὐτοῖς τοιούτῳ τετιμημένους σχήματι θεωροῦμεν. Κυλλήνιοι δὲ διαφερόντως τιμῶντες * * * λόγον. φησὶ γάρ· Ἑρμῆς ἐστι λόγος. <ὃς> ἑρμηνεὺς ὢν καὶ δημιουργὸς τῶν ὁμοῦ καὶ γινομένων καὶ ἐσομένων παρ’ αὐτοῖς τιμώμενος ἕστηκε τοιούτῳ τινὶ κεχαρακτηρισμένος σχήματι, ὅπερ ἐστὶν αἰσχύνη ἀνθρώπου, ἀπὸ τῶν κάτω ἐπὶ τὰ ἄνω ὁρμὴν ἔχων. Καὶ ὅτι οὗτος, τουτέστιν ὁ τοιοῦτος Ἑρμῆς, ψυχαγωγός, φησίν, ἐστὶ καὶ ψυχοπομπὸς καὶ ψυχῶν αἴτιος, οὐδὲ τοὺς ποιητὰς τῶν Μνῶν λανθάνει λέγοντας οὕτως· Ἑρμῆς δὲ ψυχὰς Κυλλήνιος ἐξεκαλεῖτο ἀνδρῶν μνηστήρων, οὐ τῶν Πηνελόπης, φησίν, ὦ κακοδαίμονες, μνηστήρων, ἀλλὰ τῶν ἐξυπνισμένων καὶ ἀνεμνησμένων, ἐξ οἴης τιμῆς καὶ ὅσου μήκεος ὄλβου«, τουτέστιν ἀπὸ τοῦ μακαρίου ἄνωθεν ἀνθρώπου ἢ ἀρχανθρώπου ἢ Ἀδάμαντος, ὡς ἐκείνοις δοκεῖ, κατηνέχθησαν ὡδε εἰς πλάσμα τὸ πήλινον, ἵνα δουλεύσωσι τῷ ταύτης τῆς κτίσεως δημιουργῷ Ἠσαλδαίῳ, θεῷ πυρίνῳ, ἀριθμὸν τετάρτῳ·

τοὺς γοῦν Ἑρμᾶς, φησί, παρ’ αὐτοῖς τοιούτῳ τετιμημένους σχήματι θεωροῦμεν. Κυλλήνιοι δὲ διαφερόντως τιμῶντες * * * λόγον. φησὶ γάρ· Ἑρμῆς ἐστι λόγος. <ὃς> ἑρμηνεὺς ὢν καὶ δημιουργὸς τῶν ὁμοῦ καὶ γινομένων καὶ ἐσομένων παρ’ αὐτοῖς τιμώμενος ἕστηκε τοιούτῳ τινὶ κεχαρακτηρισμένος σχήματι, ὅπερ ἐστὶν αἰσχύνη ἀνθρώπου, ἀπὸ τῶν κάτω ἐπὶ τὰ ἄνω ὁρμὴν ἔχων. Καὶ ὅτι οὗτος, τουτέστιν ὁ τοιοῦτος Ἑρμῆς, ψυχαγωγός, φησίν, ἐστὶ καὶ ψυχοπομπὸς καὶ ψυχῶν αἴτιος, οὐδὲ τοὺς ποιητὰς τῶν Μνῶν λανθάνει λέγοντας οὕτως· Ἑρμῆς δὲ ψυχὰς Κυλλήνιος ἐξεκαλεῖτο ἀνδρῶν μνηστήρων, οὐ τῶν Πηνελόπης, φησίν, ὦ κακοδαίμονες, μνηστήρων, ἀλλὰ τῶν ἐξυπνισμένων καὶ ἀνεμνησμένων, ἐξ οἴης τιμῆς καὶ ὅσου μήκεος ὄλβου«, τουτέστιν ἀπὸ τοῦ μακαρίου ἄνωθεν ἀνθρώπου ἢ ἀρχανθρώπου ἢ Ἀδάμαντος, ὡς ἐκείνοις δοκεῖ, κατηνέχθησαν ὡδε εἰς πλάσμα τὸ πήλινον, ἵνα δουλεύσωσι τῷ ταύτης τῆς κτίσεως δημιουργῷ Ἠσαλδαίῳ, θεῷ πυρίνῳ, ἀριθμὸν τετάρτῳ·

τοὺς γοῦν Ἑρμᾶς, φησί, παρ’ αὐτοῖς τοιούτῳ τετιμημένους σχήματι θεωροῦμεν. Κυλλήνιοι δὲ διαφερόντως τιμῶντες * * * λόγον. φησὶ γάρ· Ἑρμῆς ἐστι λόγος. <ὃς> ἑρμηνεὺς ὢν καὶ δημιουργὸς τῶν ὁμοῦ καὶ γινομένων καὶ ἐσομένων παρ’ αὐτοῖς τιμώμενος ἕστηκε τοιούτῳ τινὶ κεχαρακτηρισμένος σχήματι, ὅπερ ἐστὶν αἰσχύνη ἀνθρώπου, ἀπὸ τῶν κάτω ἐπὶ τὰ ἄνω ὁρμὴν ἔχων. Καὶ ὅτι οὗτος, τουτέστιν ὁ τοιοῦτος Ἑρμῆς, ψυχαγωγός, φησίν, ἐστὶ καὶ ψυχοπομπὸς καὶ ψυχῶν αἴτιος, οὐδὲ τοὺς ποιητὰς τῶν Μνῶν λανθάνει λέγοντας οὕτως· Ἑρμῆς δὲ ψυχὰς Κυλλήνιος ἐξεκαλεῖτο ἀνδρῶν μνηστήρων, οὐ τῶν Πηνελόπης, φησίν, ὦ κακοδαίμονες, μνηστήρων, ἀλλὰ τῶν ἐξυπνισμένων καὶ ἀνεμνησμένων, ἐξ οἴης τιμῆς καὶ ὅσου μήκεος ὄλβου«, τουτέστιν ἀπὸ τοῦ μακαρίου ἄνωθεν ἀνθρώπου ἢ ἀρχανθρώπου ἢ Ἀδάμαντος, ὡς ἐκείνοις δοκεῖ, κατηνέχθησαν ὡδε εἰς πλάσμα τὸ πήλινον, ἵνα δουλεύσωσι τῷ ταύτης τῆς κτίσεως δημιουργῷ Ἠσαλδαίῳ, θεῷ πυρίνῳ, ἀριθμὸν τετάρτῳ·

τὴν ῥάβδον αὐτῷ. θέλγει δὲ τὰ ὄμματα τῶν νεκρῶν, ὥς φησι, τοὺς δ᾿ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει, τοὺς ἐξυπνισμένους μένους καὶ γεγονότας μνηστῆρας. περὶ τούτων, φησίν, ἡ γραφὴ λέγει· »ἔγειραι ὁ καθεύδων καὶ ἐξεγέρθητι, καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«. οὐτός ἐστιν ὁ Χριστός, ὁ ἐν πᾶσι, φησί, τοῖς γενητοῖς υἱὸς ἀνθρώπου κεχαρακτηρισμένος ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου λόγου. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μέγα καὶ ἄρρητον Ἐλευσινίων μυστήριον »ὕε κύε«· καὶ ὅτι, φησίν, αὐτῷ »πάντα ὑποτέτακται«, καὶ τοῦτ᾿ ἔστι τὸ εἰρημένον«· »εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν‘. ὡς τὸ τὴν ῥάβδον <ἄγει> κινήσας ὁ Ἑρμῆς, αἱ δὲ τρίζουσαι ἕπονται αἱ ψυχαὶ συνεχῶς οὕτως, ὡς διὰ τῆς εἰκόνος ὁ ποιητὴς ἐπιδέδειχε λέγων· ὡς δ’ ὅτε νυκτερίδες μυχῷ ἄντρου θεσπεσίοιο τρίζουσαι ποτέονται, ἐπεί κέ τις ἀποπέσῃσιν ὁρμαθοῦ ἐκ πέτρης, ἀνά τ᾿ ἀλλήλῃσιν ἔχονται. πέτρης, φησί, τοῦ Ἀδάμαντος λέγει.

τὴν ῥάβδον αὐτῷ. θέλγει δὲ τὰ ὄμματα τῶν νεκρῶν, ὥς φησι, τοὺς δ᾿ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει, τοὺς ἐξυπνισμένους μένους καὶ γεγονότας μνηστῆρας. περὶ τούτων, φησίν, ἡ γραφὴ λέγει· »ἔγειραι ὁ καθεύδων καὶ ἐξεγέρθητι, καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«. οὐτός ἐστιν ὁ Χριστός, ὁ ἐν πᾶσι, φησί, τοῖς γενητοῖς υἱὸς ἀνθρώπου κεχαρακτηρισμένος ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου λόγου. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μέγα καὶ ἄρρητον Ἐλευσινίων μυστήριον »ὕε κύε«· καὶ ὅτι, φησίν, αὐτῷ »πάντα ὑποτέτακται«, καὶ τοῦτ᾿ ἔστι τὸ εἰρημένον«· »εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν‘. ὡς τὸ τὴν ῥάβδον <ἄγει> κινήσας ὁ Ἑρμῆς, αἱ δὲ τρίζουσαι ἕπονται αἱ ψυχαὶ συνεχῶς οὕτως, ὡς διὰ τῆς εἰκόνος ὁ ποιητὴς ἐπιδέδειχε λέγων· ὡς δ’ ὅτε νυκτερίδες μυχῷ ἄντρου θεσπεσίοιο τρίζουσαι ποτέονται, ἐπεί κέ τις ἀποπέσῃσιν ὁρμαθοῦ ἐκ πέτρης, ἀνά τ᾿ ἀλλήλῃσιν ἔχονται. πέτρης, φησί, τοῦ Ἀδάμαντος λέγει.

τὴν ῥάβδον αὐτῷ. θέλγει δὲ τὰ ὄμματα τῶν νεκρῶν, ὥς φησι, τοὺς δ᾿ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει, τοὺς ἐξυπνισμένους μένους καὶ γεγονότας μνηστῆρας. περὶ τούτων, φησίν, ἡ γραφὴ λέγει· »ἔγειραι ὁ καθεύδων καὶ ἐξεγέρθητι, καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«. οὐτός ἐστιν ὁ Χριστός, ὁ ἐν πᾶσι, φησί, τοῖς γενητοῖς υἱὸς ἀνθρώπου κεχαρακτηρισμένος ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου λόγου. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μέγα καὶ ἄρρητον Ἐλευσινίων μυστήριον »ὕε κύε«· καὶ ὅτι, φησίν, αὐτῷ »πάντα ὑποτέτακται«, καὶ τοῦτ᾿ ἔστι τὸ εἰρημένον«· »εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν‘. ὡς τὸ τὴν ῥάβδον <ἄγει> κινήσας ὁ Ἑρμῆς, αἱ δὲ τρίζουσαι ἕπονται αἱ ψυχαὶ συνεχῶς οὕτως, ὡς διὰ τῆς εἰκόνος ὁ ποιητὴς ἐπιδέδειχε λέγων· ὡς δ’ ὅτε νυκτερίδες μυχῷ ἄντρου θεσπεσίοιο τρίζουσαι ποτέονται, ἐπεί κέ τις ἀποπέσῃσιν ὁρμαθοῦ ἐκ πέτρης, ἀνά τ᾿ ἀλλήλῃσιν ἔχονται. πέτρης, φησί, τοῦ Ἀδάμαντος λέγει.

τὴν ῥάβδον αὐτῷ. θέλγει δὲ τὰ ὄμματα τῶν νεκρῶν, ὥς φησι, τοὺς δ᾿ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει, τοὺς ἐξυπνισμένους μένους καὶ γεγονότας μνηστῆρας. περὶ τούτων, φησίν, ἡ γραφὴ λέγει· »ἔγειραι ὁ καθεύδων καὶ ἐξεγέρθητι, καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«. οὐτός ἐστιν ὁ Χριστός, ὁ ἐν πᾶσι, φησί, τοῖς γενητοῖς υἱὸς ἀνθρώπου κεχαρακτηρισμένος ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου λόγου. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μέγα καὶ ἄρρητον Ἐλευσινίων μυστήριον »ὕε κύε«· καὶ ὅτι, φησίν, αὐτῷ »πάντα ὑποτέτακται«, καὶ τοῦτ᾿ ἔστι τὸ εἰρημένον«· »εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν‘. ὡς τὸ τὴν ῥάβδον <ἄγει> κινήσας ὁ Ἑρμῆς, αἱ δὲ τρίζουσαι ἕπονται αἱ ψυχαὶ συνεχῶς οὕτως, ὡς διὰ τῆς εἰκόνος ὁ ποιητὴς ἐπιδέδειχε λέγων· ὡς δ’ ὅτε νυκτερίδες μυχῷ ἄντρου θεσπεσίοιο τρίζουσαι ποτέονται, ἐπεί κέ τις ἀποπέσῃσιν ὁρμαθοῦ ἐκ πέτρης, ἀνά τ᾿ ἀλλήλῃσιν ἔχονται. πέτρης, φησί, τοῦ Ἀδάμαντος λέγει.

τὴν ῥάβδον αὐτῷ. θέλγει δὲ τὰ ὄμματα τῶν νεκρῶν, ὥς φησι, τοὺς δ᾿ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει, τοὺς ἐξυπνισμένους μένους καὶ γεγονότας μνηστῆρας. περὶ τούτων, φησίν, ἡ γραφὴ λέγει· »ἔγειραι ὁ καθεύδων καὶ ἐξεγέρθητι, καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«. οὐτός ἐστιν ὁ Χριστός, ὁ ἐν πᾶσι, φησί, τοῖς γενητοῖς υἱὸς ἀνθρώπου κεχαρακτηρισμένος ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου λόγου. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μέγα καὶ ἄρρητον Ἐλευσινίων μυστήριον »ὕε κύε«· καὶ ὅτι, φησίν, αὐτῷ »πάντα ὑποτέτακται«, καὶ τοῦτ᾿ ἔστι τὸ εἰρημένον«· »εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν‘. ὡς τὸ τὴν ῥάβδον <ἄγει> κινήσας ὁ Ἑρμῆς, αἱ δὲ τρίζουσαι ἕπονται αἱ ψυχαὶ συνεχῶς οὕτως, ὡς διὰ τῆς εἰκόνος ὁ ποιητὴς ἐπιδέδειχε λέγων· ὡς δ’ ὅτε νυκτερίδες μυχῷ ἄντρου θεσπεσίοιο τρίζουσαι ποτέονται, ἐπεί κέ τις ἀποπέσῃσιν ὁρμαθοῦ ἐκ πέτρης, ἀνά τ᾿ ἀλλήλῃσιν ἔχονται. πέτρης, φησί, τοῦ Ἀδάμαντος λέγει.

τὴν ῥάβδον αὐτῷ. θέλγει δὲ τὰ ὄμματα τῶν νεκρῶν, ὥς φησι, τοὺς δ᾿ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει, τοὺς ἐξυπνισμένους μένους καὶ γεγονότας μνηστῆρας. περὶ τούτων, φησίν, ἡ γραφὴ λέγει· »ἔγειραι ὁ καθεύδων καὶ ἐξεγέρθητι, καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«. οὐτός ἐστιν ὁ Χριστός, ὁ ἐν πᾶσι, φησί, τοῖς γενητοῖς υἱὸς ἀνθρώπου κεχαρακτηρισμένος ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου λόγου. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μέγα καὶ ἄρρητον Ἐλευσινίων μυστήριον »ὕε κύε«· καὶ ὅτι, φησίν, αὐτῷ »πάντα ὑποτέτακται«, καὶ τοῦτ᾿ ἔστι τὸ εἰρημένον«· »εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν‘. ὡς τὸ τὴν ῥάβδον <ἄγει> κινήσας ὁ Ἑρμῆς, αἱ δὲ τρίζουσαι ἕπονται αἱ ψυχαὶ συνεχῶς οὕτως, ὡς διὰ τῆς εἰκόνος ὁ ποιητὴς ἐπιδέδειχε λέγων· ὡς δ’ ὅτε νυκτερίδες μυχῷ ἄντρου θεσπεσίοιο τρίζουσαι ποτέονται, ἐπεί κέ τις ἀποπέσῃσιν ὁρμαθοῦ ἐκ πέτρης, ἀνά τ᾿ ἀλλήλῃσιν ἔχονται. πέτρης, φησί, τοῦ Ἀδάμαντος λέγει.

τὴν ῥάβδον αὐτῷ. θέλγει δὲ τὰ ὄμματα τῶν νεκρῶν, ὥς φησι, τοὺς δ᾿ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει, τοὺς ἐξυπνισμένους μένους καὶ γεγονότας μνηστῆρας. περὶ τούτων, φησίν, ἡ γραφὴ λέγει· »ἔγειραι ὁ καθεύδων καὶ ἐξεγέρθητι, καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«. οὐτός ἐστιν ὁ Χριστός, ὁ ἐν πᾶσι, φησί, τοῖς γενητοῖς υἱὸς ἀνθρώπου κεχαρακτηρισμένος ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου λόγου. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μέγα καὶ ἄρρητον Ἐλευσινίων μυστήριον »ὕε κύε«· καὶ ὅτι, φησίν, αὐτῷ »πάντα ὑποτέτακται«, καὶ τοῦτ᾿ ἔστι τὸ εἰρημένον«· »εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν‘. ὡς τὸ τὴν ῥάβδον <ἄγει> κινήσας ὁ Ἑρμῆς, αἱ δὲ τρίζουσαι ἕπονται αἱ ψυχαὶ συνεχῶς οὕτως, ὡς διὰ τῆς εἰκόνος ὁ ποιητὴς ἐπιδέδειχε λέγων· ὡς δ’ ὅτε νυκτερίδες μυχῷ ἄντρου θεσπεσίοιο τρίζουσαι ποτέονται, ἐπεί κέ τις ἀποπέσῃσιν ὁρμαθοῦ ἐκ πέτρης, ἀνά τ᾿ ἀλλήλῃσιν ἔχονται. πέτρης, φησί, τοῦ Ἀδάμαντος λέγει.

τὴν ῥάβδον αὐτῷ. θέλγει δὲ τὰ ὄμματα τῶν νεκρῶν, ὥς φησι, τοὺς δ᾿ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει, τοὺς ἐξυπνισμένους μένους καὶ γεγονότας μνηστῆρας. περὶ τούτων, φησίν, ἡ γραφὴ λέγει· »ἔγειραι ὁ καθεύδων καὶ ἐξεγέρθητι, καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«. οὐτός ἐστιν ὁ Χριστός, ὁ ἐν πᾶσι, φησί, τοῖς γενητοῖς υἱὸς ἀνθρώπου κεχαρακτηρισμένος ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου λόγου. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μέγα καὶ ἄρρητον Ἐλευσινίων μυστήριον »ὕε κύε«· καὶ ὅτι, φησίν, αὐτῷ »πάντα ὑποτέτακται«, καὶ τοῦτ᾿ ἔστι τὸ εἰρημένον«· »εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν‘. ὡς τὸ τὴν ῥάβδον <ἄγει> κινήσας ὁ Ἑρμῆς, αἱ δὲ τρίζουσαι ἕπονται αἱ ψυχαὶ συνεχῶς οὕτως, ὡς διὰ τῆς εἰκόνος ὁ ποιητὴς ἐπιδέδειχε λέγων· ὡς δ’ ὅτε νυκτερίδες μυχῷ ἄντρου θεσπεσίοιο τρίζουσαι ποτέονται, ἐπεί κέ τις ἀποπέσῃσιν ὁρμαθοῦ ἐκ πέτρης, ἀνά τ᾿ ἀλλήλῃσιν ἔχονται. πέτρης, φησί, τοῦ Ἀδάμαντος λέγει.

ὧς αὗται τετριγυῖαι ἅμ᾿ ἤϊσαν, ἦρχε δ’ ἄρα σφιν — τπθτἐστομ ἡγεῖτο — Ἑρμείας ἀκάκητα κατ’ εὐρώεντα κέλαυθα, τουτέστι, φησίν, εἰς τὰ πάσης κακίας ἀπηλλαγμένα αἰώνια χωρία. ποῦ γάρ, φησίν, ἦλθον; πὰρ δ᾿ ἴσαν Ὠκεανοῦ τε ῥοὰς καὶ Λευκάδα πέτρην, ἡ<δὲ> παρ’ Ἠελίοιο πύλας καὶ δῆμον οὗτος, φησίν, ἐστὶν Ὠκεανὸς »γένεσίς <τε> θεῶν, γένεσίς τ’ | ἐκ παλιρροίας στρεφόμενος αἰεί, ποτὲ ἄνω ποτὲ κάτω. ἀλλ ὅταν, φησί, κάτω ῥέῃ ὁ Ὠκεανός, γένεσίς ἐστιν ἀνθρώπων, ὅταν δὲ ἄνω ἐπὶ τὸ τεῖχος καὶ τὸ χαράκωμα καὶ τὴν Λευκάδα πέτρην, γένεσίς ἐστι θεῶν. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ γεγραμμένον· »ἐγὼ εἶπα· θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες‘, ἐὰν ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου φυγεῖν σπεύδητε καὶ γένησθε πέραν τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης εἰς τὴν ἔρημον, τουτέστιν ἀπὸ τῆς κάτω μίξεως ἐπὶ τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ, ἥτις ἐστὶ μήτηρ ζώντων· ἐὰν δὲ πάλιν ἐπιστραφῆτε ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον, τουτέστιν ἐπὶ τὴν κα΄τω μῖξιν, »ὡς ἄνθρωποι ἀποθνῄσκετε«.

ὧς αὗται τετριγυῖαι ἅμ᾿ ἤϊσαν, ἦρχε δ’ ἄρα σφιν — τπθτἐστομ ἡγεῖτο — Ἑρμείας ἀκάκητα κατ’ εὐρώεντα κέλαυθα, τουτέστι, φησίν, εἰς τὰ πάσης κακίας ἀπηλλαγμένα αἰώνια χωρία. ποῦ γάρ, φησίν, ἦλθον; πὰρ δ᾿ ἴσαν Ὠκεανοῦ τε ῥοὰς καὶ Λευκάδα πέτρην, ἡ<δὲ> παρ’ Ἠελίοιο πύλας καὶ δῆμον οὗτος, φησίν, ἐστὶν Ὠκεανὸς »γένεσίς <τε> θεῶν, γένεσίς τ’ | ἐκ παλιρροίας στρεφόμενος αἰεί, ποτὲ ἄνω ποτὲ κάτω. ἀλλ ὅταν, φησί, κάτω ῥέῃ ὁ Ὠκεανός, γένεσίς ἐστιν ἀνθρώπων, ὅταν δὲ ἄνω ἐπὶ τὸ τεῖχος καὶ τὸ χαράκωμα καὶ τὴν Λευκάδα πέτρην, γένεσίς ἐστι θεῶν. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ γεγραμμένον· »ἐγὼ εἶπα· θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες‘, ἐὰν ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου φυγεῖν σπεύδητε καὶ γένησθε πέραν τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης εἰς τὴν ἔρημον, τουτέστιν ἀπὸ τῆς κάτω μίξεως ἐπὶ τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ, ἥτις ἐστὶ μήτηρ ζώντων· ἐὰν δὲ πάλιν ἐπιστραφῆτε ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον, τουτέστιν ἐπὶ τὴν κα΄τω μῖξιν, »ὡς ἄνθρωποι ἀποθνῄσκετε«.

ὧς αὗται τετριγυῖαι ἅμ᾿ ἤϊσαν, ἦρχε δ’ ἄρα σφιν — τπθτἐστομ ἡγεῖτο — Ἑρμείας ἀκάκητα κατ’ εὐρώεντα κέλαυθα, τουτέστι, φησίν, εἰς τὰ πάσης κακίας ἀπηλλαγμένα αἰώνια χωρία. ποῦ γάρ, φησίν, ἦλθον; πὰρ δ᾿ ἴσαν Ὠκεανοῦ τε ῥοὰς καὶ Λευκάδα πέτρην, ἡ<δὲ> παρ’ Ἠελίοιο πύλας καὶ δῆμον οὗτος, φησίν, ἐστὶν Ὠκεανὸς »γένεσίς <τε> θεῶν, γένεσίς τ’ | ἐκ παλιρροίας στρεφόμενος αἰεί, ποτὲ ἄνω ποτὲ κάτω. ἀλλ ὅταν, φησί, κάτω ῥέῃ ὁ Ὠκεανός, γένεσίς ἐστιν ἀνθρώπων, ὅταν δὲ ἄνω ἐπὶ τὸ τεῖχος καὶ τὸ χαράκωμα καὶ τὴν Λευκάδα πέτρην, γένεσίς ἐστι θεῶν. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ γεγραμμένον· »ἐγὼ εἶπα· θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες‘, ἐὰν ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου φυγεῖν σπεύδητε καὶ γένησθε πέραν τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης εἰς τὴν ἔρημον, τουτέστιν ἀπὸ τῆς κάτω μίξεως ἐπὶ τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ, ἥτις ἐστὶ μήτηρ ζώντων· ἐὰν δὲ πάλιν ἐπιστραφῆτε ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον, τουτέστιν ἐπὶ τὴν κα΄τω μῖξιν, »ὡς ἄνθρωποι ἀποθνῄσκετε«.

ὧς αὗται τετριγυῖαι ἅμ᾿ ἤϊσαν, ἦρχε δ’ ἄρα σφιν — τπθτἐστομ ἡγεῖτο — Ἑρμείας ἀκάκητα κατ’ εὐρώεντα κέλαυθα, τουτέστι, φησίν, εἰς τὰ πάσης κακίας ἀπηλλαγμένα αἰώνια χωρία. ποῦ γάρ, φησίν, ἦλθον; πὰρ δ᾿ ἴσαν Ὠκεανοῦ τε ῥοὰς καὶ Λευκάδα πέτρην, ἡ<δὲ> παρ’ Ἠελίοιο πύλας καὶ δῆμον οὗτος, φησίν, ἐστὶν Ὠκεανὸς »γένεσίς <τε> θεῶν, γένεσίς τ’ | ἐκ παλιρροίας στρεφόμενος αἰεί, ποτὲ ἄνω ποτὲ κάτω. ἀλλ ὅταν, φησί, κάτω ῥέῃ ὁ Ὠκεανός, γένεσίς ἐστιν ἀνθρώπων, ὅταν δὲ ἄνω ἐπὶ τὸ τεῖχος καὶ τὸ χαράκωμα καὶ τὴν Λευκάδα πέτρην, γένεσίς ἐστι θεῶν. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ γεγραμμένον· »ἐγὼ εἶπα· θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες‘, ἐὰν ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου φυγεῖν σπεύδητε καὶ γένησθε πέραν τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης εἰς τὴν ἔρημον, τουτέστιν ἀπὸ τῆς κάτω μίξεως ἐπὶ τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ, ἥτις ἐστὶ μήτηρ ζώντων· ἐὰν δὲ πάλιν ἐπιστραφῆτε ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον, τουτέστιν ἐπὶ τὴν κα΄τω μῖξιν, »ὡς ἄνθρωποι ἀποθνῄσκετε«.

ὧς αὗται τετριγυῖαι ἅμ᾿ ἤϊσαν, ἦρχε δ’ ἄρα σφιν — τπθτἐστομ ἡγεῖτο — Ἑρμείας ἀκάκητα κατ’ εὐρώεντα κέλαυθα, τουτέστι, φησίν, εἰς τὰ πάσης κακίας ἀπηλλαγμένα αἰώνια χωρία. ποῦ γάρ, φησίν, ἦλθον; πὰρ δ᾿ ἴσαν Ὠκεανοῦ τε ῥοὰς καὶ Λευκάδα πέτρην, ἡ<δὲ> παρ’ Ἠελίοιο πύλας καὶ δῆμον οὗτος, φησίν, ἐστὶν Ὠκεανὸς »γένεσίς <τε> θεῶν, γένεσίς τ’ | ἐκ παλιρροίας στρεφόμενος αἰεί, ποτὲ ἄνω ποτὲ κάτω. ἀλλ ὅταν, φησί, κάτω ῥέῃ ὁ Ὠκεανός, γένεσίς ἐστιν ἀνθρώπων, ὅταν δὲ ἄνω ἐπὶ τὸ τεῖχος καὶ τὸ χαράκωμα καὶ τὴν Λευκάδα πέτρην, γένεσίς ἐστι θεῶν. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ γεγραμμένον· »ἐγὼ εἶπα· θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες‘, ἐὰν ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου φυγεῖν σπεύδητε καὶ γένησθε πέραν τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης εἰς τὴν ἔρημον, τουτέστιν ἀπὸ τῆς κάτω μίξεως ἐπὶ τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ, ἥτις ἐστὶ μήτηρ ζώντων· ἐὰν δὲ πάλιν ἐπιστραφῆτε ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον, τουτέστιν ἐπὶ τὴν κα΄τω μῖξιν, »ὡς ἄνθρωποι ἀποθνῄσκετε«.

ὧς αὗται τετριγυῖαι ἅμ᾿ ἤϊσαν, ἦρχε δ’ ἄρα σφιν — τπθτἐστομ ἡγεῖτο — Ἑρμείας ἀκάκητα κατ’ εὐρώεντα κέλαυθα, τουτέστι, φησίν, εἰς τὰ πάσης κακίας ἀπηλλαγμένα αἰώνια χωρία. ποῦ γάρ, φησίν, ἦλθον; πὰρ δ᾿ ἴσαν Ὠκεανοῦ τε ῥοὰς καὶ Λευκάδα πέτρην, ἡ<δὲ> παρ’ Ἠελίοιο πύλας καὶ δῆμον οὗτος, φησίν, ἐστὶν Ὠκεανὸς »γένεσίς <τε> θεῶν, γένεσίς τ’ | ἐκ παλιρροίας στρεφόμενος αἰεί, ποτὲ ἄνω ποτὲ κάτω. ἀλλ ὅταν, φησί, κάτω ῥέῃ ὁ Ὠκεανός, γένεσίς ἐστιν ἀνθρώπων, ὅταν δὲ ἄνω ἐπὶ τὸ τεῖχος καὶ τὸ χαράκωμα καὶ τὴν Λευκάδα πέτρην, γένεσίς ἐστι θεῶν. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ γεγραμμένον· »ἐγὼ εἶπα· θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες‘, ἐὰν ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου φυγεῖν σπεύδητε καὶ γένησθε πέραν τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης εἰς τὴν ἔρημον, τουτέστιν ἀπὸ τῆς κάτω μίξεως ἐπὶ τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ, ἥτις ἐστὶ μήτηρ ζώντων· ἐὰν δὲ πάλιν ἐπιστραφῆτε ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον, τουτέστιν ἐπὶ τὴν κα΄τω μῖξιν, »ὡς ἄνθρωποι ἀποθνῄσκετε«.

ὧς αὗται τετριγυῖαι ἅμ᾿ ἤϊσαν, ἦρχε δ’ ἄρα σφιν — τπθτἐστομ ἡγεῖτο — Ἑρμείας ἀκάκητα κατ’ εὐρώεντα κέλαυθα, τουτέστι, φησίν, εἰς τὰ πάσης κακίας ἀπηλλαγμένα αἰώνια χωρία. ποῦ γάρ, φησίν, ἦλθον; πὰρ δ᾿ ἴσαν Ὠκεανοῦ τε ῥοὰς καὶ Λευκάδα πέτρην, ἡ<δὲ> παρ’ Ἠελίοιο πύλας καὶ δῆμον οὗτος, φησίν, ἐστὶν Ὠκεανὸς »γένεσίς <τε> θεῶν, γένεσίς τ’ | ἐκ παλιρροίας στρεφόμενος αἰεί, ποτὲ ἄνω ποτὲ κάτω. ἀλλ ὅταν, φησί, κάτω ῥέῃ ὁ Ὠκεανός, γένεσίς ἐστιν ἀνθρώπων, ὅταν δὲ ἄνω ἐπὶ τὸ τεῖχος καὶ τὸ χαράκωμα καὶ τὴν Λευκάδα πέτρην, γένεσίς ἐστι θεῶν. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ γεγραμμένον· »ἐγὼ εἶπα· θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες‘, ἐὰν ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου φυγεῖν σπεύδητε καὶ γένησθε πέραν τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης εἰς τὴν ἔρημον, τουτέστιν ἀπὸ τῆς κάτω μίξεως ἐπὶ τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ, ἥτις ἐστὶ μήτηρ ζώντων· ἐὰν δὲ πάλιν ἐπιστραφῆτε ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον, τουτέστιν ἐπὶ τὴν κα΄τω μῖξιν, »ὡς ἄνθρωποι ἀποθνῄσκετε«.

ὧς αὗται τετριγυῖαι ἅμ᾿ ἤϊσαν, ἦρχε δ’ ἄρα σφιν — τπθτἐστομ ἡγεῖτο — Ἑρμείας ἀκάκητα κατ’ εὐρώεντα κέλαυθα, τουτέστι, φησίν, εἰς τὰ πάσης κακίας ἀπηλλαγμένα αἰώνια χωρία. ποῦ γάρ, φησίν, ἦλθον; πὰρ δ᾿ ἴσαν Ὠκεανοῦ τε ῥοὰς καὶ Λευκάδα πέτρην, ἡ<δὲ> παρ’ Ἠελίοιο πύλας καὶ δῆμον οὗτος, φησίν, ἐστὶν Ὠκεανὸς »γένεσίς <τε> θεῶν, γένεσίς τ’ | ἐκ παλιρροίας στρεφόμενος αἰεί, ποτὲ ἄνω ποτὲ κάτω. ἀλλ ὅταν, φησί, κάτω ῥέῃ ὁ Ὠκεανός, γένεσίς ἐστιν ἀνθρώπων, ὅταν δὲ ἄνω ἐπὶ τὸ τεῖχος καὶ τὸ χαράκωμα καὶ τὴν Λευκάδα πέτρην, γένεσίς ἐστι θεῶν. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ γεγραμμένον· »ἐγὼ εἶπα· θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες‘, ἐὰν ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου φυγεῖν σπεύδητε καὶ γένησθε πέραν τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης εἰς τὴν ἔρημον, τουτέστιν ἀπὸ τῆς κάτω μίξεως ἐπὶ τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ, ἥτις ἐστὶ μήτηρ ζώντων· ἐὰν δὲ πάλιν ἐπιστραφῆτε ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον, τουτέστιν ἐπὶ τὴν κα΄τω μῖξιν, »ὡς ἄνθρωποι ἀποθνῄσκετε«.

μία γάρ ἐστι, φησίν, ἡ μακαρία φύσις τοῦ μακαρίου ἀνθρώπου τοῦ ἄνω, τοῦ Ἀδάμαντος· μία δὲ ἡ θνητὴ κάτω· μία δὲ ἡ ἀβασίλευτος γενεὰ ἡ ἄνω γενομένη, ὅπου, φησίν, ἐστὶ Μαριὰμ ἡ ζητουμένη καὶ Ἰοθὼρ ὁ μέγας σοφὸς καὶ Σεπφώρα ἡ βλέπουσα καὶ Μωσῆς, οὗ γένεσις οὐκ ἔστιν ἐν Αἰγύπτῳ· γεγόνασι γὰρ αὐτῷ παῖδες ἐν Μαδιάμ. καὶ τοῦτο, φησίν, οὐδὲ τοὺς ποιητὰς λέληθε· τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δ᾿ ἔμμορε τιμῆς. δεῖ γάρ, φησί, λαλεῖσθαι τὰ μεγέθη, λαλεῖσθαι δὲ οὕτως ὑπὸ πάντων πανταχῇ, »ἵνα ἀκούοντες μὴ ἀκούωσι καὶ βλέποντες μὴ βλέπωσιν«. εἰ μὴ γὰρ ἐλαλεῖτο, φησί, τὰ μεγέθη, ὁ κόσμος συνεστάναι οὐκ ἠδύνατο. οὑτοί εἰσιν οἱ τρεῖς ὑπέρογκοι λόγοι Καυλακαῦ, Σαυλασαῦ, Ζεησάρ, Καυλακαῦ τοῦ ἄνω, τοῦ Ἀδάμαντος, Σαυλασαῦ τοῦ κάτω θνητοῦ, Ζεησὰρ τοῦ ἐπὶ τὰ ἄνω ῥεύσαντος Ἰορδάνου. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ έν πᾶσιν ἀρσενόθηλυς ἄνθρωπος. ὃν οἱ ἀγνοοῦντες Γηρυόνην καλοῦσι τρισώματον, ὡς ἐκ γῆς ῥέοντα Γηρυόνην, κοινῇ δὲ Ἕλληνες ἐπουράνιον μηνὸς κέρας, ὅτι καταμέμιχε καὶ κεκέρακε πάντα πᾶσι. πάντα γάρ«, φησί, »δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν. ὃ δὲ γέγονεν ἐν αὐτῷ ζωή ἐστιν‘. αὕτη, φησίν, ἐστὶν ἡ ζωὴ ἡ ἄρρητος γενεὰ τῶν τελείων ἀνθρώπων, ἣ ταῖς προτέραις

μία γάρ ἐστι, φησίν, ἡ μακαρία φύσις τοῦ μακαρίου ἀνθρώπου τοῦ ἄνω, τοῦ Ἀδάμαντος· μία δὲ ἡ θνητὴ κάτω· μία δὲ ἡ ἀβασίλευτος γενεὰ ἡ ἄνω γενομένη, ὅπου, φησίν, ἐστὶ Μαριὰμ ἡ ζητουμένη καὶ Ἰοθὼρ ὁ μέγας σοφὸς καὶ Σεπφώρα ἡ βλέπουσα καὶ Μωσῆς, οὗ γένεσις οὐκ ἔστιν ἐν Αἰγύπτῳ· γεγόνασι γὰρ αὐτῷ παῖδες ἐν Μαδιάμ. καὶ τοῦτο, φησίν, οὐδὲ τοὺς ποιητὰς λέληθε· τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δ᾿ ἔμμορε τιμῆς. δεῖ γάρ, φησί, λαλεῖσθαι τὰ μεγέθη, λαλεῖσθαι δὲ οὕτως ὑπὸ πάντων πανταχῇ, »ἵνα ἀκούοντες μὴ ἀκούωσι καὶ βλέποντες μὴ βλέπωσιν«. εἰ μὴ γὰρ ἐλαλεῖτο, φησί, τὰ μεγέθη, ὁ κόσμος συνεστάναι οὐκ ἠδύνατο. οὑτοί εἰσιν οἱ τρεῖς ὑπέρογκοι λόγοι Καυλακαῦ, Σαυλασαῦ, Ζεησάρ, Καυλακαῦ τοῦ ἄνω, τοῦ Ἀδάμαντος, Σαυλασαῦ τοῦ κάτω θνητοῦ, Ζεησὰρ τοῦ ἐπὶ τὰ ἄνω ῥεύσαντος Ἰορδάνου. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ έν πᾶσιν ἀρσενόθηλυς ἄνθρωπος. ὃν οἱ ἀγνοοῦντες Γηρυόνην καλοῦσι τρισώματον, ὡς ἐκ γῆς ῥέοντα Γηρυόνην, κοινῇ δὲ Ἕλληνες ἐπουράνιον μηνὸς κέρας, ὅτι καταμέμιχε καὶ κεκέρακε πάντα πᾶσι. πάντα γάρ«, φησί, »δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν. ὃ δὲ γέγονεν ἐν αὐτῷ ζωή ἐστιν‘. αὕτη, φησίν, ἐστὶν ἡ ζωὴ ἡ ἄρρητος γενεὰ τῶν τελείων ἀνθρώπων, ἣ ταῖς προτέραις

μία γάρ ἐστι, φησίν, ἡ μακαρία φύσις τοῦ μακαρίου ἀνθρώπου τοῦ ἄνω, τοῦ Ἀδάμαντος· μία δὲ ἡ θνητὴ κάτω· μία δὲ ἡ ἀβασίλευτος γενεὰ ἡ ἄνω γενομένη, ὅπου, φησίν, ἐστὶ Μαριὰμ ἡ ζητουμένη καὶ Ἰοθὼρ ὁ μέγας σοφὸς καὶ Σεπφώρα ἡ βλέπουσα καὶ Μωσῆς, οὗ γένεσις οὐκ ἔστιν ἐν Αἰγύπτῳ· γεγόνασι γὰρ αὐτῷ παῖδες ἐν Μαδιάμ. καὶ τοῦτο, φησίν, οὐδὲ τοὺς ποιητὰς λέληθε· τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δ᾿ ἔμμορε τιμῆς. δεῖ γάρ, φησί, λαλεῖσθαι τὰ μεγέθη, λαλεῖσθαι δὲ οὕτως ὑπὸ πάντων πανταχῇ, »ἵνα ἀκούοντες μὴ ἀκούωσι καὶ βλέποντες μὴ βλέπωσιν«. εἰ μὴ γὰρ ἐλαλεῖτο, φησί, τὰ μεγέθη, ὁ κόσμος συνεστάναι οὐκ ἠδύνατο. οὑτοί εἰσιν οἱ τρεῖς ὑπέρογκοι λόγοι Καυλακαῦ, Σαυλασαῦ, Ζεησάρ, Καυλακαῦ τοῦ ἄνω, τοῦ Ἀδάμαντος, Σαυλασαῦ τοῦ κάτω θνητοῦ, Ζεησὰρ τοῦ ἐπὶ τὰ ἄνω ῥεύσαντος Ἰορδάνου. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ έν πᾶσιν ἀρσενόθηλυς ἄνθρωπος. ὃν οἱ ἀγνοοῦντες Γηρυόνην καλοῦσι τρισώματον, ὡς ἐκ γῆς ῥέοντα Γηρυόνην, κοινῇ δὲ Ἕλληνες ἐπουράνιον μηνὸς κέρας, ὅτι καταμέμιχε καὶ κεκέρακε πάντα πᾶσι. πάντα γάρ«, φησί, »δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν. ὃ δὲ γέγονεν ἐν αὐτῷ ζωή ἐστιν‘. αὕτη, φησίν, ἐστὶν ἡ ζωὴ ἡ ἄρρητος γενεὰ τῶν τελείων ἀνθρώπων, ἣ ταῖς προτέραις

μία γάρ ἐστι, φησίν, ἡ μακαρία φύσις τοῦ μακαρίου ἀνθρώπου τοῦ ἄνω, τοῦ Ἀδάμαντος· μία δὲ ἡ θνητὴ κάτω· μία δὲ ἡ ἀβασίλευτος γενεὰ ἡ ἄνω γενομένη, ὅπου, φησίν, ἐστὶ Μαριὰμ ἡ ζητουμένη καὶ Ἰοθὼρ ὁ μέγας σοφὸς καὶ Σεπφώρα ἡ βλέπουσα καὶ Μωσῆς, οὗ γένεσις οὐκ ἔστιν ἐν Αἰγύπτῳ· γεγόνασι γὰρ αὐτῷ παῖδες ἐν Μαδιάμ. καὶ τοῦτο, φησίν, οὐδὲ τοὺς ποιητὰς λέληθε· τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δ᾿ ἔμμορε τιμῆς. δεῖ γάρ, φησί, λαλεῖσθαι τὰ μεγέθη, λαλεῖσθαι δὲ οὕτως ὑπὸ πάντων πανταχῇ, »ἵνα ἀκούοντες μὴ ἀκούωσι καὶ βλέποντες μὴ βλέπωσιν«. εἰ μὴ γὰρ ἐλαλεῖτο, φησί, τὰ μεγέθη, ὁ κόσμος συνεστάναι οὐκ ἠδύνατο. οὑτοί εἰσιν οἱ τρεῖς ὑπέρογκοι λόγοι Καυλακαῦ, Σαυλασαῦ, Ζεησάρ, Καυλακαῦ τοῦ ἄνω, τοῦ Ἀδάμαντος, Σαυλασαῦ τοῦ κάτω θνητοῦ, Ζεησὰρ τοῦ ἐπὶ τὰ ἄνω ῥεύσαντος Ἰορδάνου. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ έν πᾶσιν ἀρσενόθηλυς ἄνθρωπος. ὃν οἱ ἀγνοοῦντες Γηρυόνην καλοῦσι τρισώματον, ὡς ἐκ γῆς ῥέοντα Γηρυόνην, κοινῇ δὲ Ἕλληνες ἐπουράνιον μηνὸς κέρας, ὅτι καταμέμιχε καὶ κεκέρακε πάντα πᾶσι. πάντα γάρ«, φησί, »δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν. ὃ δὲ γέγονεν ἐν αὐτῷ ζωή ἐστιν‘. αὕτη, φησίν, ἐστὶν ἡ ζωὴ ἡ ἄρρητος γενεὰ τῶν τελείων ἀνθρώπων, ἣ ταῖς προτέραις

μία γάρ ἐστι, φησίν, ἡ μακαρία φύσις τοῦ μακαρίου ἀνθρώπου τοῦ ἄνω, τοῦ Ἀδάμαντος· μία δὲ ἡ θνητὴ κάτω· μία δὲ ἡ ἀβασίλευτος γενεὰ ἡ ἄνω γενομένη, ὅπου, φησίν, ἐστὶ Μαριὰμ ἡ ζητουμένη καὶ Ἰοθὼρ ὁ μέγας σοφὸς καὶ Σεπφώρα ἡ βλέπουσα καὶ Μωσῆς, οὗ γένεσις οὐκ ἔστιν ἐν Αἰγύπτῳ· γεγόνασι γὰρ αὐτῷ παῖδες ἐν Μαδιάμ. καὶ τοῦτο, φησίν, οὐδὲ τοὺς ποιητὰς λέληθε· τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δ᾿ ἔμμορε τιμῆς. δεῖ γάρ, φησί, λαλεῖσθαι τὰ μεγέθη, λαλεῖσθαι δὲ οὕτως ὑπὸ πάντων πανταχῇ, »ἵνα ἀκούοντες μὴ ἀκούωσι καὶ βλέποντες μὴ βλέπωσιν«. εἰ μὴ γὰρ ἐλαλεῖτο, φησί, τὰ μεγέθη, ὁ κόσμος συνεστάναι οὐκ ἠδύνατο. οὑτοί εἰσιν οἱ τρεῖς ὑπέρογκοι λόγοι Καυλακαῦ, Σαυλασαῦ, Ζεησάρ, Καυλακαῦ τοῦ ἄνω, τοῦ Ἀδάμαντος, Σαυλασαῦ τοῦ κάτω θνητοῦ, Ζεησὰρ τοῦ ἐπὶ τὰ ἄνω ῥεύσαντος Ἰορδάνου. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ έν πᾶσιν ἀρσενόθηλυς ἄνθρωπος. ὃν οἱ ἀγνοοῦντες Γηρυόνην καλοῦσι τρισώματον, ὡς ἐκ γῆς ῥέοντα Γηρυόνην, κοινῇ δὲ Ἕλληνες ἐπουράνιον μηνὸς κέρας, ὅτι καταμέμιχε καὶ κεκέρακε πάντα πᾶσι. πάντα γάρ«, φησί, »δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν. ὃ δὲ γέγονεν ἐν αὐτῷ ζωή ἐστιν‘. αὕτη, φησίν, ἐστὶν ἡ ζωὴ ἡ ἄρρητος γενεὰ τῶν τελείων ἀνθρώπων, ἣ ταῖς προτέραις

μία γάρ ἐστι, φησίν, ἡ μακαρία φύσις τοῦ μακαρίου ἀνθρώπου τοῦ ἄνω, τοῦ Ἀδάμαντος· μία δὲ ἡ θνητὴ κάτω· μία δὲ ἡ ἀβασίλευτος γενεὰ ἡ ἄνω γενομένη, ὅπου, φησίν, ἐστὶ Μαριὰμ ἡ ζητουμένη καὶ Ἰοθὼρ ὁ μέγας σοφὸς καὶ Σεπφώρα ἡ βλέπουσα καὶ Μωσῆς, οὗ γένεσις οὐκ ἔστιν ἐν Αἰγύπτῳ· γεγόνασι γὰρ αὐτῷ παῖδες ἐν Μαδιάμ. καὶ τοῦτο, φησίν, οὐδὲ τοὺς ποιητὰς λέληθε· τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δ᾿ ἔμμορε τιμῆς. δεῖ γάρ, φησί, λαλεῖσθαι τὰ μεγέθη, λαλεῖσθαι δὲ οὕτως ὑπὸ πάντων πανταχῇ, »ἵνα ἀκούοντες μὴ ἀκούωσι καὶ βλέποντες μὴ βλέπωσιν«. εἰ μὴ γὰρ ἐλαλεῖτο, φησί, τὰ μεγέθη, ὁ κόσμος συνεστάναι οὐκ ἠδύνατο. οὑτοί εἰσιν οἱ τρεῖς ὑπέρογκοι λόγοι Καυλακαῦ, Σαυλασαῦ, Ζεησάρ, Καυλακαῦ τοῦ ἄνω, τοῦ Ἀδάμαντος, Σαυλασαῦ τοῦ κάτω θνητοῦ, Ζεησὰρ τοῦ ἐπὶ τὰ ἄνω ῥεύσαντος Ἰορδάνου. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ έν πᾶσιν ἀρσενόθηλυς ἄνθρωπος. ὃν οἱ ἀγνοοῦντες Γηρυόνην καλοῦσι τρισώματον, ὡς ἐκ γῆς ῥέοντα Γηρυόνην, κοινῇ δὲ Ἕλληνες ἐπουράνιον μηνὸς κέρας, ὅτι καταμέμιχε καὶ κεκέρακε πάντα πᾶσι. πάντα γάρ«, φησί, »δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν. ὃ δὲ γέγονεν ἐν αὐτῷ ζωή ἐστιν‘. αὕτη, φησίν, ἐστὶν ἡ ζωὴ ἡ ἄρρητος γενεὰ τῶν τελείων ἀνθρώπων, ἣ ταῖς προτέραις

μία γάρ ἐστι, φησίν, ἡ μακαρία φύσις τοῦ μακαρίου ἀνθρώπου τοῦ ἄνω, τοῦ Ἀδάμαντος· μία δὲ ἡ θνητὴ κάτω· μία δὲ ἡ ἀβασίλευτος γενεὰ ἡ ἄνω γενομένη, ὅπου, φησίν, ἐστὶ Μαριὰμ ἡ ζητουμένη καὶ Ἰοθὼρ ὁ μέγας σοφὸς καὶ Σεπφώρα ἡ βλέπουσα καὶ Μωσῆς, οὗ γένεσις οὐκ ἔστιν ἐν Αἰγύπτῳ· γεγόνασι γὰρ αὐτῷ παῖδες ἐν Μαδιάμ. καὶ τοῦτο, φησίν, οὐδὲ τοὺς ποιητὰς λέληθε· τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δ᾿ ἔμμορε τιμῆς. δεῖ γάρ, φησί, λαλεῖσθαι τὰ μεγέθη, λαλεῖσθαι δὲ οὕτως ὑπὸ πάντων πανταχῇ, »ἵνα ἀκούοντες μὴ ἀκούωσι καὶ βλέποντες μὴ βλέπωσιν«. εἰ μὴ γὰρ ἐλαλεῖτο, φησί, τὰ μεγέθη, ὁ κόσμος συνεστάναι οὐκ ἠδύνατο. οὑτοί εἰσιν οἱ τρεῖς ὑπέρογκοι λόγοι Καυλακαῦ, Σαυλασαῦ, Ζεησάρ, Καυλακαῦ τοῦ ἄνω, τοῦ Ἀδάμαντος, Σαυλασαῦ τοῦ κάτω θνητοῦ, Ζεησὰρ τοῦ ἐπὶ τὰ ἄνω ῥεύσαντος Ἰορδάνου. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ έν πᾶσιν ἀρσενόθηλυς ἄνθρωπος. ὃν οἱ ἀγνοοῦντες Γηρυόνην καλοῦσι τρισώματον, ὡς ἐκ γῆς ῥέοντα Γηρυόνην, κοινῇ δὲ Ἕλληνες ἐπουράνιον μηνὸς κέρας, ὅτι καταμέμιχε καὶ κεκέρακε πάντα πᾶσι. πάντα γάρ«, φησί, »δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν. ὃ δὲ γέγονεν ἐν αὐτῷ ζωή ἐστιν‘. αὕτη, φησίν, ἐστὶν ἡ ζωὴ ἡ ἄρρητος γενεὰ τῶν τελείων ἀνθρώπων, ἣ ταῖς προτέραις

τοῦτ᾿ ἔστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »φωνὴν μὲν αὐτοῦ ἠκούσαμεν, εἶδος δὲ αὐτοῦ οὐχ ἑωράκαμεν«. άοιτετανλεβιτ γάρ, φησίν, αὐτοῦ καὶ <κε>χαρακτηρισμένου ἀκούεται φωνή, τὸ δὲ εἲδος τὸ κατελθὸν ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου ὁποῖόν ἐστιν εἶδεν οὐδείς. ἔστι δὲ ἐν τῷ πλάσματι τῷ χοϊκῷ, γινώσκει δὲ αὐτὸ οὐδείς. οὑτος, φησίν, ἐστὶν »ὁ τὸν κατακλυσμὸν οἰκιῶν θεὸς‘ κατὰ τὸ ψαλτήριον καὶ φθεγγόμενος <καὶ> κεκραγὼς ἀπὸ »ὑδάτων πολλῶν«. ὕδατα, φησίν, ἐστὶ πολλὰ ἡ πολυσχιδὴν τῶν θνητῶν γένεσις ἀνθρώπων, ἀφ᾿ ἧς βοᾷ βοᾷ κέκραγε πρὸς τὸν ἀχαρακτήριστον ἄνθρωπον, »ῥῦσαι« λέγων »ἀπὸ λεόντων τὴν μονογενῆ μου«. πρὸς τοῦτον, φησίν, ἐστὶ εἰρημένον· »παῖς μου εἶ σὺ Ἰσραὴλ, μὴ φοβοῦ· ἐὰν διὰ ποταμῶν διέλθῃς, οὐ μή σε συγκλύσωσιν, ἐὰν διὰ πυρὸς διέλθῃς, οὐ μή σε συγκαύσει«. ποταμούς, φησί, λέγει τὴν ὑγρὰν τῆς γενέσεως οὐσίαν, πῦρ δὲ τὴν ἐπὶ τὴν γένεσιν ὁρμὴν καὶ ἐπιθυμίαν· »σὺ ἐμὸς εἶ, μὴ φοβοῦ«.

τοῦτ᾿ ἔστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »φωνὴν μὲν αὐτοῦ ἠκούσαμεν, εἶδος δὲ αὐτοῦ οὐχ ἑωράκαμεν«. άοιτετανλεβιτ γάρ, φησίν, αὐτοῦ καὶ <κε>χαρακτηρισμένου ἀκούεται φωνή, τὸ δὲ εἲδος τὸ κατελθὸν ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου ὁποῖόν ἐστιν εἶδεν οὐδείς. ἔστι δὲ ἐν τῷ πλάσματι τῷ χοϊκῷ, γινώσκει δὲ αὐτὸ οὐδείς. οὑτος, φησίν, ἐστὶν »ὁ τὸν κατακλυσμὸν οἰκιῶν θεὸς‘ κατὰ τὸ ψαλτήριον καὶ φθεγγόμενος <καὶ> κεκραγὼς ἀπὸ »ὑδάτων πολλῶν«. ὕδατα, φησίν, ἐστὶ πολλὰ ἡ πολυσχιδὴν τῶν θνητῶν γένεσις ἀνθρώπων, ἀφ᾿ ἧς βοᾷ βοᾷ κέκραγε πρὸς τὸν ἀχαρακτήριστον ἄνθρωπον, »ῥῦσαι« λέγων »ἀπὸ λεόντων τὴν μονογενῆ μου«. πρὸς τοῦτον, φησίν, ἐστὶ εἰρημένον· »παῖς μου εἶ σὺ Ἰσραὴλ, μὴ φοβοῦ· ἐὰν διὰ ποταμῶν διέλθῃς, οὐ μή σε συγκλύσωσιν, ἐὰν διὰ πυρὸς διέλθῃς, οὐ μή σε συγκαύσει«. ποταμούς, φησί, λέγει τὴν ὑγρὰν τῆς γενέσεως οὐσίαν, πῦρ δὲ τὴν ἐπὶ τὴν γένεσιν ὁρμὴν καὶ ἐπιθυμίαν· »σὺ ἐμὸς εἶ, μὴ φοβοῦ«.

τοῦτ᾿ ἔστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »φωνὴν μὲν αὐτοῦ ἠκούσαμεν, εἶδος δὲ αὐτοῦ οὐχ ἑωράκαμεν«. άοιτετανλεβιτ γάρ, φησίν, αὐτοῦ καὶ <κε>χαρακτηρισμένου ἀκούεται φωνή, τὸ δὲ εἲδος τὸ κατελθὸν ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου ὁποῖόν ἐστιν εἶδεν οὐδείς. ἔστι δὲ ἐν τῷ πλάσματι τῷ χοϊκῷ, γινώσκει δὲ αὐτὸ οὐδείς. οὑτος, φησίν, ἐστὶν »ὁ τὸν κατακλυσμὸν οἰκιῶν θεὸς‘ κατὰ τὸ ψαλτήριον καὶ φθεγγόμενος <καὶ> κεκραγὼς ἀπὸ »ὑδάτων πολλῶν«. ὕδατα, φησίν, ἐστὶ πολλὰ ἡ πολυσχιδὴν τῶν θνητῶν γένεσις ἀνθρώπων, ἀφ᾿ ἧς βοᾷ βοᾷ κέκραγε πρὸς τὸν ἀχαρακτήριστον ἄνθρωπον, »ῥῦσαι« λέγων »ἀπὸ λεόντων τὴν μονογενῆ μου«. πρὸς τοῦτον, φησίν, ἐστὶ εἰρημένον· »παῖς μου εἶ σὺ Ἰσραὴλ, μὴ φοβοῦ· ἐὰν διὰ ποταμῶν διέλθῃς, οὐ μή σε συγκλύσωσιν, ἐὰν διὰ πυρὸς διέλθῃς, οὐ μή σε συγκαύσει«. ποταμούς, φησί, λέγει τὴν ὑγρὰν τῆς γενέσεως οὐσίαν, πῦρ δὲ τὴν ἐπὶ τὴν γένεσιν ὁρμὴν καὶ ἐπιθυμίαν· »σὺ ἐμὸς εἶ, μὴ φοβοῦ«.

τοῦτ᾿ ἔστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »φωνὴν μὲν αὐτοῦ ἠκούσαμεν, εἶδος δὲ αὐτοῦ οὐχ ἑωράκαμεν«. άοιτετανλεβιτ γάρ, φησίν, αὐτοῦ καὶ <κε>χαρακτηρισμένου ἀκούεται φωνή, τὸ δὲ εἲδος τὸ κατελθὸν ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου ὁποῖόν ἐστιν εἶδεν οὐδείς. ἔστι δὲ ἐν τῷ πλάσματι τῷ χοϊκῷ, γινώσκει δὲ αὐτὸ οὐδείς. οὑτος, φησίν, ἐστὶν »ὁ τὸν κατακλυσμὸν οἰκιῶν θεὸς‘ κατὰ τὸ ψαλτήριον καὶ φθεγγόμενος <καὶ> κεκραγὼς ἀπὸ »ὑδάτων πολλῶν«. ὕδατα, φησίν, ἐστὶ πολλὰ ἡ πολυσχιδὴν τῶν θνητῶν γένεσις ἀνθρώπων, ἀφ᾿ ἧς βοᾷ βοᾷ κέκραγε πρὸς τὸν ἀχαρακτήριστον ἄνθρωπον, »ῥῦσαι« λέγων »ἀπὸ λεόντων τὴν μονογενῆ μου«. πρὸς τοῦτον, φησίν, ἐστὶ εἰρημένον· »παῖς μου εἶ σὺ Ἰσραὴλ, μὴ φοβοῦ· ἐὰν διὰ ποταμῶν διέλθῃς, οὐ μή σε συγκλύσωσιν, ἐὰν διὰ πυρὸς διέλθῃς, οὐ μή σε συγκαύσει«. ποταμούς, φησί, λέγει τὴν ὑγρὰν τῆς γενέσεως οὐσίαν, πῦρ δὲ τὴν ἐπὶ τὴν γένεσιν ὁρμὴν καὶ ἐπιθυμίαν· »σὺ ἐμὸς εἶ, μὴ φοβοῦ«.

τοῦτ᾿ ἔστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »φωνὴν μὲν αὐτοῦ ἠκούσαμεν, εἶδος δὲ αὐτοῦ οὐχ ἑωράκαμεν«. άοιτετανλεβιτ γάρ, φησίν, αὐτοῦ καὶ <κε>χαρακτηρισμένου ἀκούεται φωνή, τὸ δὲ εἲδος τὸ κατελθὸν ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου ὁποῖόν ἐστιν εἶδεν οὐδείς. ἔστι δὲ ἐν τῷ πλάσματι τῷ χοϊκῷ, γινώσκει δὲ αὐτὸ οὐδείς. οὑτος, φησίν, ἐστὶν »ὁ τὸν κατακλυσμὸν οἰκιῶν θεὸς‘ κατὰ τὸ ψαλτήριον καὶ φθεγγόμενος <καὶ> κεκραγὼς ἀπὸ »ὑδάτων πολλῶν«. ὕδατα, φησίν, ἐστὶ πολλὰ ἡ πολυσχιδὴν τῶν θνητῶν γένεσις ἀνθρώπων, ἀφ᾿ ἧς βοᾷ βοᾷ κέκραγε πρὸς τὸν ἀχαρακτήριστον ἄνθρωπον, »ῥῦσαι« λέγων »ἀπὸ λεόντων τὴν μονογενῆ μου«. πρὸς τοῦτον, φησίν, ἐστὶ εἰρημένον· »παῖς μου εἶ σὺ Ἰσραὴλ, μὴ φοβοῦ· ἐὰν διὰ ποταμῶν διέλθῃς, οὐ μή σε συγκλύσωσιν, ἐὰν διὰ πυρὸς διέλθῃς, οὐ μή σε συγκαύσει«. ποταμούς, φησί, λέγει τὴν ὑγρὰν τῆς γενέσεως οὐσίαν, πῦρ δὲ τὴν ἐπὶ τὴν γένεσιν ὁρμὴν καὶ ἐπιθυμίαν· »σὺ ἐμὸς εἶ, μὴ φοβοῦ«.

τοῦτ᾿ ἔστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »φωνὴν μὲν αὐτοῦ ἠκούσαμεν, εἶδος δὲ αὐτοῦ οὐχ ἑωράκαμεν«. άοιτετανλεβιτ γάρ, φησίν, αὐτοῦ καὶ <κε>χαρακτηρισμένου ἀκούεται φωνή, τὸ δὲ εἲδος τὸ κατελθὸν ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου ὁποῖόν ἐστιν εἶδεν οὐδείς. ἔστι δὲ ἐν τῷ πλάσματι τῷ χοϊκῷ, γινώσκει δὲ αὐτὸ οὐδείς. οὑτος, φησίν, ἐστὶν »ὁ τὸν κατακλυσμὸν οἰκιῶν θεὸς‘ κατὰ τὸ ψαλτήριον καὶ φθεγγόμενος <καὶ> κεκραγὼς ἀπὸ »ὑδάτων πολλῶν«. ὕδατα, φησίν, ἐστὶ πολλὰ ἡ πολυσχιδὴν τῶν θνητῶν γένεσις ἀνθρώπων, ἀφ᾿ ἧς βοᾷ βοᾷ κέκραγε πρὸς τὸν ἀχαρακτήριστον ἄνθρωπον, »ῥῦσαι« λέγων »ἀπὸ λεόντων τὴν μονογενῆ μου«. πρὸς τοῦτον, φησίν, ἐστὶ εἰρημένον· »παῖς μου εἶ σὺ Ἰσραὴλ, μὴ φοβοῦ· ἐὰν διὰ ποταμῶν διέλθῃς, οὐ μή σε συγκλύσωσιν, ἐὰν διὰ πυρὸς διέλθῃς, οὐ μή σε συγκαύσει«. ποταμούς, φησί, λέγει τὴν ὑγρὰν τῆς γενέσεως οὐσίαν, πῦρ δὲ τὴν ἐπὶ τὴν γένεσιν ὁρμὴν καὶ ἐπιθυμίαν· »σὺ ἐμὸς εἶ, μὴ φοβοῦ«.

τοῦτ᾿ ἔστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »φωνὴν μὲν αὐτοῦ ἠκούσαμεν, εἶδος δὲ αὐτοῦ οὐχ ἑωράκαμεν«. άοιτετανλεβιτ γάρ, φησίν, αὐτοῦ καὶ <κε>χαρακτηρισμένου ἀκούεται φωνή, τὸ δὲ εἲδος τὸ κατελθὸν ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου ὁποῖόν ἐστιν εἶδεν οὐδείς. ἔστι δὲ ἐν τῷ πλάσματι τῷ χοϊκῷ, γινώσκει δὲ αὐτὸ οὐδείς. οὑτος, φησίν, ἐστὶν »ὁ τὸν κατακλυσμὸν οἰκιῶν θεὸς‘ κατὰ τὸ ψαλτήριον καὶ φθεγγόμενος <καὶ> κεκραγὼς ἀπὸ »ὑδάτων πολλῶν«. ὕδατα, φησίν, ἐστὶ πολλὰ ἡ πολυσχιδὴν τῶν θνητῶν γένεσις ἀνθρώπων, ἀφ᾿ ἧς βοᾷ βοᾷ κέκραγε πρὸς τὸν ἀχαρακτήριστον ἄνθρωπον, »ῥῦσαι« λέγων »ἀπὸ λεόντων τὴν μονογενῆ μου«. πρὸς τοῦτον, φησίν, ἐστὶ εἰρημένον· »παῖς μου εἶ σὺ Ἰσραὴλ, μὴ φοβοῦ· ἐὰν διὰ ποταμῶν διέλθῃς, οὐ μή σε συγκλύσωσιν, ἐὰν διὰ πυρὸς διέλθῃς, οὐ μή σε συγκαύσει«. ποταμούς, φησί, λέγει τὴν ὑγρὰν τῆς γενέσεως οὐσίαν, πῦρ δὲ τὴν ἐπὶ τὴν γένεσιν ὁρμὴν καὶ ἐπιθυμίαν· »σὺ ἐμὸς εἶ, μὴ φοβοῦ«.

τοῦτ᾿ ἔστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »φωνὴν μὲν αὐτοῦ ἠκούσαμεν, εἶδος δὲ αὐτοῦ οὐχ ἑωράκαμεν«. άοιτετανλεβιτ γάρ, φησίν, αὐτοῦ καὶ <κε>χαρακτηρισμένου ἀκούεται φωνή, τὸ δὲ εἲδος τὸ κατελθὸν ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου ὁποῖόν ἐστιν εἶδεν οὐδείς. ἔστι δὲ ἐν τῷ πλάσματι τῷ χοϊκῷ, γινώσκει δὲ αὐτὸ οὐδείς. οὑτος, φησίν, ἐστὶν »ὁ τὸν κατακλυσμὸν οἰκιῶν θεὸς‘ κατὰ τὸ ψαλτήριον καὶ φθεγγόμενος <καὶ> κεκραγὼς ἀπὸ »ὑδάτων πολλῶν«. ὕδατα, φησίν, ἐστὶ πολλὰ ἡ πολυσχιδὴν τῶν θνητῶν γένεσις ἀνθρώπων, ἀφ᾿ ἧς βοᾷ βοᾷ κέκραγε πρὸς τὸν ἀχαρακτήριστον ἄνθρωπον, »ῥῦσαι« λέγων »ἀπὸ λεόντων τὴν μονογενῆ μου«. πρὸς τοῦτον, φησίν, ἐστὶ εἰρημένον· »παῖς μου εἶ σὺ Ἰσραὴλ, μὴ φοβοῦ· ἐὰν διὰ ποταμῶν διέλθῃς, οὐ μή σε συγκλύσωσιν, ἐὰν διὰ πυρὸς διέλθῃς, οὐ μή σε συγκαύσει«. ποταμούς, φησί, λέγει τὴν ὑγρὰν τῆς γενέσεως οὐσίαν, πῦρ δὲ τὴν ἐπὶ τὴν γένεσιν ὁρμὴν καὶ ἐπιθυμίαν· »σὺ ἐμὸς εἶ, μὴ φοβοῦ«.

τοῦτο ἀλλ’ ἢ οἶκος θεοῦ, καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ«. διὰ τοῦτο, φησί, λέγει ὁ Ἰησοῦς· »ἐγώ εἰμι ἡ πύλη ἡ ἀληθινή«. ἔστι δὲ ὁ ταῦτα λέγων ὁ ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου, φησίν, ἄνωθεν ἀνωθεν κεχαρακτηρισμένος τέλειος ἄνθρωπος. οὐ δύναται οὖν, φησί, σωθῆναι ὁ τέλειος ἄνθρωπος, ἐὰν μὴ ἀναγεννηθῇ διὰ ταύτης εἰσελθὼν τῆς πύλης. Τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησί, Φρύγες καὶ Πάπαν καλοῦσιν, ὅτι πάντα ἔπαυσεν ἀτάκτως καὶ πλημμελῶς πρὸ τῆς ἑαυτοῦ φανερώσεως κεκινημένα. τὸ γὰρ ὄνομα, φησί, τοῦ πάπα πάντων ὁμοῦ ἐστι τῶν ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων‘ λεγόντων· παῦε παῦε τὴν ἀσυμφωνίαν τοῦ κόσμου καὶ ποίησον »εἰρήνην τοῖς μακράν«, τουτέστι τοῖς ὑλικοῖς καὶ χοϊκοῖς, καὶ »εἰρήνην τοῖς ἐγγύς«, τούτεστι τοῖς πνευματικοῖς καὶ νοεροῖς τελείοις ἀνθρώποις, λέγουσι δὲ οἱ Φρύγες τὸν αὐτὸν τοῦτον καὶ νέκυν, οἱονεὶ ἐν μνήματι καὶ τάφῳ ἐγκατωρυγμένον ἐν τῷ σώματι. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ εἰρημένον· »τάφοι ἐστὲ κεκονιαμένοι, γέμοντες«, φησίν, »ἔσωθεν ὀστέων νεκρῶν«, ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν ὑμῖν ἄνθρωπος ὁ ζῶν· καὶ πάλιν, φησίν, »ἐξαλοῦνται ἐκ τῶν μνημείων οἱ νεκροί«, τουτέστιν ἐκ τῶν σωμάτων τῶν χοϊκῶν, ἀναγεννηθέντες πνευματικοί, οὐ σαρκικοί.

τοῦτο ἀλλ’ ἢ οἶκος θεοῦ, καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ«. διὰ τοῦτο, φησί, λέγει ὁ Ἰησοῦς· »ἐγώ εἰμι ἡ πύλη ἡ ἀληθινή«. ἔστι δὲ ὁ ταῦτα λέγων ὁ ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου, φησίν, ἄνωθεν ἀνωθεν κεχαρακτηρισμένος τέλειος ἄνθρωπος. οὐ δύναται οὖν, φησί, σωθῆναι ὁ τέλειος ἄνθρωπος, ἐὰν μὴ ἀναγεννηθῇ διὰ ταύτης εἰσελθὼν τῆς πύλης. Τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησί, Φρύγες καὶ Πάπαν καλοῦσιν, ὅτι πάντα ἔπαυσεν ἀτάκτως καὶ πλημμελῶς πρὸ τῆς ἑαυτοῦ φανερώσεως κεκινημένα. τὸ γὰρ ὄνομα, φησί, τοῦ πάπα πάντων ὁμοῦ ἐστι τῶν ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων‘ λεγόντων· παῦε παῦε τὴν ἀσυμφωνίαν τοῦ κόσμου καὶ ποίησον »εἰρήνην τοῖς μακράν«, τουτέστι τοῖς ὑλικοῖς καὶ χοϊκοῖς, καὶ »εἰρήνην τοῖς ἐγγύς«, τούτεστι τοῖς πνευματικοῖς καὶ νοεροῖς τελείοις ἀνθρώποις, λέγουσι δὲ οἱ Φρύγες τὸν αὐτὸν τοῦτον καὶ νέκυν, οἱονεὶ ἐν μνήματι καὶ τάφῳ ἐγκατωρυγμένον ἐν τῷ σώματι. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ εἰρημένον· »τάφοι ἐστὲ κεκονιαμένοι, γέμοντες«, φησίν, »ἔσωθεν ὀστέων νεκρῶν«, ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν ὑμῖν ἄνθρωπος ὁ ζῶν· καὶ πάλιν, φησίν, »ἐξαλοῦνται ἐκ τῶν μνημείων οἱ νεκροί«, τουτέστιν ἐκ τῶν σωμάτων τῶν χοϊκῶν, ἀναγεννηθέντες πνευματικοί, οὐ σαρκικοί.

τοῦτο ἀλλ’ ἢ οἶκος θεοῦ, καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ«. διὰ τοῦτο, φησί, λέγει ὁ Ἰησοῦς· »ἐγώ εἰμι ἡ πύλη ἡ ἀληθινή«. ἔστι δὲ ὁ ταῦτα λέγων ὁ ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου, φησίν, ἄνωθεν ἀνωθεν κεχαρακτηρισμένος τέλειος ἄνθρωπος. οὐ δύναται οὖν, φησί, σωθῆναι ὁ τέλειος ἄνθρωπος, ἐὰν μὴ ἀναγεννηθῇ διὰ ταύτης εἰσελθὼν τῆς πύλης. Τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησί, Φρύγες καὶ Πάπαν καλοῦσιν, ὅτι πάντα ἔπαυσεν ἀτάκτως καὶ πλημμελῶς πρὸ τῆς ἑαυτοῦ φανερώσεως κεκινημένα. τὸ γὰρ ὄνομα, φησί, τοῦ πάπα πάντων ὁμοῦ ἐστι τῶν ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων‘ λεγόντων· παῦε παῦε τὴν ἀσυμφωνίαν τοῦ κόσμου καὶ ποίησον »εἰρήνην τοῖς μακράν«, τουτέστι τοῖς ὑλικοῖς καὶ χοϊκοῖς, καὶ »εἰρήνην τοῖς ἐγγύς«, τούτεστι τοῖς πνευματικοῖς καὶ νοεροῖς τελείοις ἀνθρώποις, λέγουσι δὲ οἱ Φρύγες τὸν αὐτὸν τοῦτον καὶ νέκυν, οἱονεὶ ἐν μνήματι καὶ τάφῳ ἐγκατωρυγμένον ἐν τῷ σώματι. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ εἰρημένον· »τάφοι ἐστὲ κεκονιαμένοι, γέμοντες«, φησίν, »ἔσωθεν ὀστέων νεκρῶν«, ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν ὑμῖν ἄνθρωπος ὁ ζῶν· καὶ πάλιν, φησίν, »ἐξαλοῦνται ἐκ τῶν μνημείων οἱ νεκροί«, τουτέστιν ἐκ τῶν σωμάτων τῶν χοϊκῶν, ἀναγεννηθέντες πνευματικοί, οὐ σαρκικοί.

τοῦτο ἀλλ’ ἢ οἶκος θεοῦ, καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ«. διὰ τοῦτο, φησί, λέγει ὁ Ἰησοῦς· »ἐγώ εἰμι ἡ πύλη ἡ ἀληθινή«. ἔστι δὲ ὁ ταῦτα λέγων ὁ ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου, φησίν, ἄνωθεν ἀνωθεν κεχαρακτηρισμένος τέλειος ἄνθρωπος. οὐ δύναται οὖν, φησί, σωθῆναι ὁ τέλειος ἄνθρωπος, ἐὰν μὴ ἀναγεννηθῇ διὰ ταύτης εἰσελθὼν τῆς πύλης. Τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησί, Φρύγες καὶ Πάπαν καλοῦσιν, ὅτι πάντα ἔπαυσεν ἀτάκτως καὶ πλημμελῶς πρὸ τῆς ἑαυτοῦ φανερώσεως κεκινημένα. τὸ γὰρ ὄνομα, φησί, τοῦ πάπα πάντων ὁμοῦ ἐστι τῶν ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων‘ λεγόντων· παῦε παῦε τὴν ἀσυμφωνίαν τοῦ κόσμου καὶ ποίησον »εἰρήνην τοῖς μακράν«, τουτέστι τοῖς ὑλικοῖς καὶ χοϊκοῖς, καὶ »εἰρήνην τοῖς ἐγγύς«, τούτεστι τοῖς πνευματικοῖς καὶ νοεροῖς τελείοις ἀνθρώποις, λέγουσι δὲ οἱ Φρύγες τὸν αὐτὸν τοῦτον καὶ νέκυν, οἱονεὶ ἐν μνήματι καὶ τάφῳ ἐγκατωρυγμένον ἐν τῷ σώματι. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ εἰρημένον· »τάφοι ἐστὲ κεκονιαμένοι, γέμοντες«, φησίν, »ἔσωθεν ὀστέων νεκρῶν«, ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν ὑμῖν ἄνθρωπος ὁ ζῶν· καὶ πάλιν, φησίν, »ἐξαλοῦνται ἐκ τῶν μνημείων οἱ νεκροί«, τουτέστιν ἐκ τῶν σωμάτων τῶν χοϊκῶν, ἀναγεννηθέντες πνευματικοί, οὐ σαρκικοί.

τοῦτο ἀλλ’ ἢ οἶκος θεοῦ, καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ«. διὰ τοῦτο, φησί, λέγει ὁ Ἰησοῦς· »ἐγώ εἰμι ἡ πύλη ἡ ἀληθινή«. ἔστι δὲ ὁ ταῦτα λέγων ὁ ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου, φησίν, ἄνωθεν ἀνωθεν κεχαρακτηρισμένος τέλειος ἄνθρωπος. οὐ δύναται οὖν, φησί, σωθῆναι ὁ τέλειος ἄνθρωπος, ἐὰν μὴ ἀναγεννηθῇ διὰ ταύτης εἰσελθὼν τῆς πύλης. Τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησί, Φρύγες καὶ Πάπαν καλοῦσιν, ὅτι πάντα ἔπαυσεν ἀτάκτως καὶ πλημμελῶς πρὸ τῆς ἑαυτοῦ φανερώσεως κεκινημένα. τὸ γὰρ ὄνομα, φησί, τοῦ πάπα πάντων ὁμοῦ ἐστι τῶν ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων‘ λεγόντων· παῦε παῦε τὴν ἀσυμφωνίαν τοῦ κόσμου καὶ ποίησον »εἰρήνην τοῖς μακράν«, τουτέστι τοῖς ὑλικοῖς καὶ χοϊκοῖς, καὶ »εἰρήνην τοῖς ἐγγύς«, τούτεστι τοῖς πνευματικοῖς καὶ νοεροῖς τελείοις ἀνθρώποις, λέγουσι δὲ οἱ Φρύγες τὸν αὐτὸν τοῦτον καὶ νέκυν, οἱονεὶ ἐν μνήματι καὶ τάφῳ ἐγκατωρυγμένον ἐν τῷ σώματι. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ εἰρημένον· »τάφοι ἐστὲ κεκονιαμένοι, γέμοντες«, φησίν, »ἔσωθεν ὀστέων νεκρῶν«, ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν ὑμῖν ἄνθρωπος ὁ ζῶν· καὶ πάλιν, φησίν, »ἐξαλοῦνται ἐκ τῶν μνημείων οἱ νεκροί«, τουτέστιν ἐκ τῶν σωμάτων τῶν χοϊκῶν, ἀναγεννηθέντες πνευματικοί, οὐ σαρκικοί.

τοῦτο ἀλλ’ ἢ οἶκος θεοῦ, καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ«. διὰ τοῦτο, φησί, λέγει ὁ Ἰησοῦς· »ἐγώ εἰμι ἡ πύλη ἡ ἀληθινή«. ἔστι δὲ ὁ ταῦτα λέγων ὁ ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου, φησίν, ἄνωθεν ἀνωθεν κεχαρακτηρισμένος τέλειος ἄνθρωπος. οὐ δύναται οὖν, φησί, σωθῆναι ὁ τέλειος ἄνθρωπος, ἐὰν μὴ ἀναγεννηθῇ διὰ ταύτης εἰσελθὼν τῆς πύλης. Τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησί, Φρύγες καὶ Πάπαν καλοῦσιν, ὅτι πάντα ἔπαυσεν ἀτάκτως καὶ πλημμελῶς πρὸ τῆς ἑαυτοῦ φανερώσεως κεκινημένα. τὸ γὰρ ὄνομα, φησί, τοῦ πάπα πάντων ὁμοῦ ἐστι τῶν ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων‘ λεγόντων· παῦε παῦε τὴν ἀσυμφωνίαν τοῦ κόσμου καὶ ποίησον »εἰρήνην τοῖς μακράν«, τουτέστι τοῖς ὑλικοῖς καὶ χοϊκοῖς, καὶ »εἰρήνην τοῖς ἐγγύς«, τούτεστι τοῖς πνευματικοῖς καὶ νοεροῖς τελείοις ἀνθρώποις, λέγουσι δὲ οἱ Φρύγες τὸν αὐτὸν τοῦτον καὶ νέκυν, οἱονεὶ ἐν μνήματι καὶ τάφῳ ἐγκατωρυγμένον ἐν τῷ σώματι. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ εἰρημένον· »τάφοι ἐστὲ κεκονιαμένοι, γέμοντες«, φησίν, »ἔσωθεν ὀστέων νεκρῶν«, ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν ὑμῖν ἄνθρωπος ὁ ζῶν· καὶ πάλιν, φησίν, »ἐξαλοῦνται ἐκ τῶν μνημείων οἱ νεκροί«, τουτέστιν ἐκ τῶν σωμάτων τῶν χοϊκῶν, ἀναγεννηθέντες πνευματικοί, οὐ σαρκικοί.

τοῦτο ἀλλ’ ἢ οἶκος θεοῦ, καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ«. διὰ τοῦτο, φησί, λέγει ὁ Ἰησοῦς· »ἐγώ εἰμι ἡ πύλη ἡ ἀληθινή«. ἔστι δὲ ὁ ταῦτα λέγων ὁ ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου, φησίν, ἄνωθεν ἀνωθεν κεχαρακτηρισμένος τέλειος ἄνθρωπος. οὐ δύναται οὖν, φησί, σωθῆναι ὁ τέλειος ἄνθρωπος, ἐὰν μὴ ἀναγεννηθῇ διὰ ταύτης εἰσελθὼν τῆς πύλης. Τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησί, Φρύγες καὶ Πάπαν καλοῦσιν, ὅτι πάντα ἔπαυσεν ἀτάκτως καὶ πλημμελῶς πρὸ τῆς ἑαυτοῦ φανερώσεως κεκινημένα. τὸ γὰρ ὄνομα, φησί, τοῦ πάπα πάντων ὁμοῦ ἐστι τῶν ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων‘ λεγόντων· παῦε παῦε τὴν ἀσυμφωνίαν τοῦ κόσμου καὶ ποίησον »εἰρήνην τοῖς μακράν«, τουτέστι τοῖς ὑλικοῖς καὶ χοϊκοῖς, καὶ »εἰρήνην τοῖς ἐγγύς«, τούτεστι τοῖς πνευματικοῖς καὶ νοεροῖς τελείοις ἀνθρώποις, λέγουσι δὲ οἱ Φρύγες τὸν αὐτὸν τοῦτον καὶ νέκυν, οἱονεὶ ἐν μνήματι καὶ τάφῳ ἐγκατωρυγμένον ἐν τῷ σώματι. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ εἰρημένον· »τάφοι ἐστὲ κεκονιαμένοι, γέμοντες«, φησίν, »ἔσωθεν ὀστέων νεκρῶν«, ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν ὑμῖν ἄνθρωπος ὁ ζῶν· καὶ πάλιν, φησίν, »ἐξαλοῦνται ἐκ τῶν μνημείων οἱ νεκροί«, τουτέστιν ἐκ τῶν σωμάτων τῶν χοϊκῶν, ἀναγεννηθέντες πνευματικοί, οὐ σαρκικοί.

τοῦτο ἀλλ’ ἢ οἶκος θεοῦ, καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ«. διὰ τοῦτο, φησί, λέγει ὁ Ἰησοῦς· »ἐγώ εἰμι ἡ πύλη ἡ ἀληθινή«. ἔστι δὲ ὁ ταῦτα λέγων ὁ ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου, φησίν, ἄνωθεν ἀνωθεν κεχαρακτηρισμένος τέλειος ἄνθρωπος. οὐ δύναται οὖν, φησί, σωθῆναι ὁ τέλειος ἄνθρωπος, ἐὰν μὴ ἀναγεννηθῇ διὰ ταύτης εἰσελθὼν τῆς πύλης. Τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησί, Φρύγες καὶ Πάπαν καλοῦσιν, ὅτι πάντα ἔπαυσεν ἀτάκτως καὶ πλημμελῶς πρὸ τῆς ἑαυτοῦ φανερώσεως κεκινημένα. τὸ γὰρ ὄνομα, φησί, τοῦ πάπα πάντων ὁμοῦ ἐστι τῶν ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων‘ λεγόντων· παῦε παῦε τὴν ἀσυμφωνίαν τοῦ κόσμου καὶ ποίησον »εἰρήνην τοῖς μακράν«, τουτέστι τοῖς ὑλικοῖς καὶ χοϊκοῖς, καὶ »εἰρήνην τοῖς ἐγγύς«, τούτεστι τοῖς πνευματικοῖς καὶ νοεροῖς τελείοις ἀνθρώποις, λέγουσι δὲ οἱ Φρύγες τὸν αὐτὸν τοῦτον καὶ νέκυν, οἱονεὶ ἐν μνήματι καὶ τάφῳ ἐγκατωρυγμένον ἐν τῷ σώματι. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ εἰρημένον· »τάφοι ἐστὲ κεκονιαμένοι, γέμοντες«, φησίν, »ἔσωθεν ὀστέων νεκρῶν«, ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν ὑμῖν ἄνθρωπος ὁ ζῶν· καὶ πάλιν, φησίν, »ἐξαλοῦνται ἐκ τῶν μνημείων οἱ νεκροί«, τουτέστιν ἐκ τῶν σωμάτων τῶν χοϊκῶν, ἀναγεννηθέντες πνευματικοί, οὐ σαρκικοί.

περὶ τούτων, φησίν, εἴρηκεν ὁ σωτήρ· »οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με, ἐὰν μή τινα ἐλκύσῃ ὁ πατήρ μου ὁ οὐράνιος«. πάνυ γάρ, φησί, δύσκολόν ἐστι παραδέξασθαι καὶ λαβεῖν τὸ μέγα τοῦτο καὶ ἄρρητον μυστήριον. καὶ πάλιν, φησίν. εἴρηκεν ὁ σωτήρ· »οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι κύριε κύριε εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἀλλ᾿ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ έν τοῖς οὐρανοῖς«. ὃ δεῖ ποιήσαντας, οὐχὶ ἀκούσαντας μόνον, εἰς τὴν βασιλείαν εἰσελθεῖν τῶν οὐρανῶν. καὶ Πάλιν, φησίν, εἴρηκεν· »οἱ τελῶναι καὶ οἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν«. τελῶναι γάρ, φησίν, εἰσὶν οἱ τὰ τέλη τῶν ὅλων λαμβάνοντες, ἡμεῖς δέ, φησίν, ἐσμὲν οἱ τελῶναι, »εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντηκε«. τέλη γάρ, φησίν, εἰσὶ τὰ ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου εἰς τὸν κόσμον κατεσπαρμένα σπέρματα, δι᾿ ὧν ὁ πᾶς συντελεῖται κόσμος· διὰ γὰρ αὐτῶν καὶ ἤρξατο γενέσθαι. καὶ τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπειραι· κοὶ τὰ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδὸν καὶ κατεπατήθη, τὰ δὲ ἐπὶ τὰ πετρώδη καὶ ἐξανέτειλε«, φησί, »καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος ἐξηράνθη καὶ ἀπέθανε· τὰ δὲ ἔπεσε, φησίν, ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν καὶ ἀγαθήν, καὶ ἐποίει καρπόν ὁ μὲν ἑκατόν, ὁ δὲ ἑξήκοντα, ὁ δὲ τριάκοντα. ὁ ἔχων«, φησίν, »ὠτα ἀκούειν ἀκουέτω«. τοῦτ᾿ ἔστι, φησίν· οὐδεὶς τούτων τῶν μυστηρίων ἀκροατὴς γέγονεν εἰ μὴ μόνοι <οἱ> γνωστικοὶ τέλειοι. αὕτη, φησίν, ἐστὶν ἡ καλὴ καὶ ἀγαθή, λέγει Μωϋσῆυς· »εἰσάξω ὑμᾶς εἰς γῆν καλὴ καλὴν καὶ ἀγαθήν, εἰς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι«. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μέλι καὶ τὸ γάλα, οὖ γευσαμένους τοὺς τελείους ἀβασιλεύτους γενέσθαι καὶ μετασχεῖν τοῦ πληρώματος. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ πλήρωμα, δι᾿ οὑ πάντα γινόμενα γεννητὰ ἀπὸ τοῦ ἀγεννήτου γέγονέ τε καὶ πεπλήρωται.

περὶ τούτων, φησίν, εἴρηκεν ὁ σωτήρ· »οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με, ἐὰν μή τινα ἐλκύσῃ ὁ πατήρ μου ὁ οὐράνιος«. πάνυ γάρ, φησί, δύσκολόν ἐστι παραδέξασθαι καὶ λαβεῖν τὸ μέγα τοῦτο καὶ ἄρρητον μυστήριον. καὶ πάλιν, φησίν. εἴρηκεν ὁ σωτήρ· »οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι κύριε κύριε εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἀλλ᾿ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ έν τοῖς οὐρανοῖς«. ὃ δεῖ ποιήσαντας, οὐχὶ ἀκούσαντας μόνον, εἰς τὴν βασιλείαν εἰσελθεῖν τῶν οὐρανῶν. καὶ Πάλιν, φησίν, εἴρηκεν· »οἱ τελῶναι καὶ οἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν«. τελῶναι γάρ, φησίν, εἰσὶν οἱ τὰ τέλη τῶν ὅλων λαμβάνοντες, ἡμεῖς δέ, φησίν, ἐσμὲν οἱ τελῶναι, »εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντηκε«. τέλη γάρ, φησίν, εἰσὶ τὰ ἀπὸ τοῦ ἀχαρακτηρίστου εἰς τὸν κόσμον κατεσπαρμένα σπέρματα, δι᾿ ὧν ὁ πᾶς συντελεῖται κόσμος· διὰ γὰρ αὐτῶν καὶ ἤρξατο γενέσθαι. καὶ τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπειραι· κοὶ τὰ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδὸν καὶ κατεπατήθη, τὰ δὲ ἐπὶ τὰ πετρώδη καὶ ἐξανέτειλε«, φησί, »καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος ἐξηράνθη καὶ ἀπέθανε· τὰ δὲ ἔπεσε, φησίν, ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν καὶ ἀγαθήν, καὶ ἐποίει καρπόν ὁ μὲν ἑκατόν, ὁ δὲ ἑξήκοντα, ὁ δὲ τριάκοντα. ὁ ἔχων«, φησίν, »ὠτα ἀκούειν ἀκουέτω«. τοῦτ᾿ ἔστι, φησίν· οὐδεὶς τούτων τῶν μυστηρίων ἀκροατὴς γέγονεν εἰ μὴ μόνοι <οἱ> γνωστικοὶ τέλειοι. αὕτη, φησίν, ἐστὶν ἡ καλὴ καὶ ἀγαθή, λέγει Μωϋσῆυς· »εἰσάξω ὑμᾶς εἰς γῆν καλὴ καλὴν καὶ ἀγαθήν, εἰς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι«. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μέλι καὶ τὸ γάλα, οὖ γευσαμένους τοὺς τελείους ἀβασιλεύτους γενέσθαι καὶ μετασχεῖν τοῦ πληρώματος. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ πλήρωμα, δι᾿ οὑ πάντα γινόμενα γεννητὰ ἀπὸ τοῦ ἀγεννήτου γέγονέ τε καὶ πεπλήρωται.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

νάας δὲ ἐστὶν ὁ ὄφις, ἀφ’ οὗ φησι πάντας εἶναι τοὺς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν προσαγορευομένους μένους ναοὺς ἀπὸ τοῦ νάασ· κἀκείνῳ μόνῳ τῷ νάας ἀνακεῖσθαι πᾶν ἱερὸν καὶ πᾶσαν τελετὴν καὶ πάν μυστήριον, καὶ καθόλου μὴ δύνασθαι τελετὴν εὑρεθῆναι ὑπὸ τὸν οὐρανόν, ἐν ᾗ ναὸς οὐκ ἔστι καὶ ὁ νάας ἐν αὐτῷ, ἀφ᾿ οὑ ἔλαχε ναὸς καλεῖσθαι. εἶναι δὲ τὸν ὄφιν λέγουσιν οὗτοι τὴν ὑγρὰν οὐσίαν, καθάπερ καὶ Θαλῆς ὁ Μιλήσιος, καὶ μηδὲν δύνασθαι τῶν ὄντων ὅλως, ἀθανάτων ἢ θνητῶν, τῶν] ἐμψύχων ἢ ἀψύχων συνεστηκέναι χωρὶς αὐτοῦ. ὑποκεῖσθαι δὲ αὐτῷ τὰ πάντα, καὶ εἶναι αὐτὸν ἀγαθόν, καὶ ἔχειν πάντων ἐν αὑτῷ ὥσπερ ἐκ κέρατι ταύρου μονοκέρωτος τὸ κάλλος τῶν ἄλλων καὶ τὴν ὡραιότητα ἐπιδιδόναι πᾶσι τοῖς οὐσι κατὰ φύσιν τὴν ἑαυτῶν καὶ οἰκειότητα, οἱονεὶ διὰ πάντων ὁδεύοντα, »ὥσπερ ἐκπορευόμενον ἐξ Ἐδὲμ καὶ σχιζόμενον εἰς ἀρχὰς τέσσαρας«.

νάας δὲ ἐστὶν ὁ ὄφις, ἀφ’ οὗ φησι πάντας εἶναι τοὺς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν προσαγορευομένους μένους ναοὺς ἀπὸ τοῦ νάασ· κἀκείνῳ μόνῳ τῷ νάας ἀνακεῖσθαι πᾶν ἱερὸν καὶ πᾶσαν τελετὴν καὶ πάν μυστήριον, καὶ καθόλου μὴ δύνασθαι τελετὴν εὑρεθῆναι ὑπὸ τὸν οὐρανόν, ἐν ᾗ ναὸς οὐκ ἔστι καὶ ὁ νάας ἐν αὐτῷ, ἀφ᾿ οὑ ἔλαχε ναὸς καλεῖσθαι. εἶναι δὲ τὸν ὄφιν λέγουσιν οὗτοι τὴν ὑγρὰν οὐσίαν, καθάπερ καὶ Θαλῆς ὁ Μιλήσιος, καὶ μηδὲν δύνασθαι τῶν ὄντων ὅλως, ἀθανάτων ἢ θνητῶν, τῶν] ἐμψύχων ἢ ἀψύχων συνεστηκέναι χωρὶς αὐτοῦ. ὑποκεῖσθαι δὲ αὐτῷ τὰ πάντα, καὶ εἶναι αὐτὸν ἀγαθόν, καὶ ἔχειν πάντων ἐν αὑτῷ ὥσπερ ἐκ κέρατι ταύρου μονοκέρωτος τὸ κάλλος τῶν ἄλλων καὶ τὴν ὡραιότητα ἐπιδιδόναι πᾶσι τοῖς οὐσι κατὰ φύσιν τὴν ἑαυτῶν καὶ οἰκειότητα, οἱονεὶ διὰ πάντων ὁδεύοντα, »ὥσπερ ἐκπορευόμενον ἐξ Ἐδὲμ καὶ σχιζόμενον εἰς ἀρχὰς τέσσαρας«.

νάας δὲ ἐστὶν ὁ ὄφις, ἀφ’ οὗ φησι πάντας εἶναι τοὺς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν προσαγορευομένους μένους ναοὺς ἀπὸ τοῦ νάασ· κἀκείνῳ μόνῳ τῷ νάας ἀνακεῖσθαι πᾶν ἱερὸν καὶ πᾶσαν τελετὴν καὶ πάν μυστήριον, καὶ καθόλου μὴ δύνασθαι τελετὴν εὑρεθῆναι ὑπὸ τὸν οὐρανόν, ἐν ᾗ ναὸς οὐκ ἔστι καὶ ὁ νάας ἐν αὐτῷ, ἀφ᾿ οὑ ἔλαχε ναὸς καλεῖσθαι. εἶναι δὲ τὸν ὄφιν λέγουσιν οὗτοι τὴν ὑγρὰν οὐσίαν, καθάπερ καὶ Θαλῆς ὁ Μιλήσιος, καὶ μηδὲν δύνασθαι τῶν ὄντων ὅλως, ἀθανάτων ἢ θνητῶν, τῶν] ἐμψύχων ἢ ἀψύχων συνεστηκέναι χωρὶς αὐτοῦ. ὑποκεῖσθαι δὲ αὐτῷ τὰ πάντα, καὶ εἶναι αὐτὸν ἀγαθόν, καὶ ἔχειν πάντων ἐν αὑτῷ ὥσπερ ἐκ κέρατι ταύρου μονοκέρωτος τὸ κάλλος τῶν ἄλλων καὶ τὴν ὡραιότητα ἐπιδιδόναι πᾶσι τοῖς οὐσι κατὰ φύσιν τὴν ἑαυτῶν καὶ οἰκειότητα, οἱονεὶ διὰ πάντων ὁδεύοντα, »ὥσπερ ἐκπορευόμενον ἐξ Ἐδὲμ καὶ σχιζόμενον εἰς ἀρχὰς τέσσαρας«.

νάας δὲ ἐστὶν ὁ ὄφις, ἀφ’ οὗ φησι πάντας εἶναι τοὺς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν προσαγορευομένους μένους ναοὺς ἀπὸ τοῦ νάασ· κἀκείνῳ μόνῳ τῷ νάας ἀνακεῖσθαι πᾶν ἱερὸν καὶ πᾶσαν τελετὴν καὶ πάν μυστήριον, καὶ καθόλου μὴ δύνασθαι τελετὴν εὑρεθῆναι ὑπὸ τὸν οὐρανόν, ἐν ᾗ ναὸς οὐκ ἔστι καὶ ὁ νάας ἐν αὐτῷ, ἀφ᾿ οὑ ἔλαχε ναὸς καλεῖσθαι. εἶναι δὲ τὸν ὄφιν λέγουσιν οὗτοι τὴν ὑγρὰν οὐσίαν, καθάπερ καὶ Θαλῆς ὁ Μιλήσιος, καὶ μηδὲν δύνασθαι τῶν ὄντων ὅλως, ἀθανάτων ἢ θνητῶν, τῶν] ἐμψύχων ἢ ἀψύχων συνεστηκέναι χωρὶς αὐτοῦ. ὑποκεῖσθαι δὲ αὐτῷ τὰ πάντα, καὶ εἶναι αὐτὸν ἀγαθόν, καὶ ἔχειν πάντων ἐν αὑτῷ ὥσπερ ἐκ κέρατι ταύρου μονοκέρωτος τὸ κάλλος τῶν ἄλλων καὶ τὴν ὡραιότητα ἐπιδιδόναι πᾶσι τοῖς οὐσι κατὰ φύσιν τὴν ἑαυτῶν καὶ οἰκειότητα, οἱονεὶ διὰ πάντων ὁδεύοντα, »ὥσπερ ἐκπορευόμενον ἐξ Ἐδὲμ καὶ σχιζόμενον εἰς ἀρχὰς τέσσαρας«.

νάας δὲ ἐστὶν ὁ ὄφις, ἀφ’ οὗ φησι πάντας εἶναι τοὺς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν προσαγορευομένους μένους ναοὺς ἀπὸ τοῦ νάασ· κἀκείνῳ μόνῳ τῷ νάας ἀνακεῖσθαι πᾶν ἱερὸν καὶ πᾶσαν τελετὴν καὶ πάν μυστήριον, καὶ καθόλου μὴ δύνασθαι τελετὴν εὑρεθῆναι ὑπὸ τὸν οὐρανόν, ἐν ᾗ ναὸς οὐκ ἔστι καὶ ὁ νάας ἐν αὐτῷ, ἀφ᾿ οὑ ἔλαχε ναὸς καλεῖσθαι. εἶναι δὲ τὸν ὄφιν λέγουσιν οὗτοι τὴν ὑγρὰν οὐσίαν, καθάπερ καὶ Θαλῆς ὁ Μιλήσιος, καὶ μηδὲν δύνασθαι τῶν ὄντων ὅλως, ἀθανάτων ἢ θνητῶν, τῶν] ἐμψύχων ἢ ἀψύχων συνεστηκέναι χωρὶς αὐτοῦ. ὑποκεῖσθαι δὲ αὐτῷ τὰ πάντα, καὶ εἶναι αὐτὸν ἀγαθόν, καὶ ἔχειν πάντων ἐν αὑτῷ ὥσπερ ἐκ κέρατι ταύρου μονοκέρωτος τὸ κάλλος τῶν ἄλλων καὶ τὴν ὡραιότητα ἐπιδιδόναι πᾶσι τοῖς οὐσι κατὰ φύσιν τὴν ἑαυτῶν καὶ οἰκειότητα, οἱονεὶ διὰ πάντων ὁδεύοντα, »ὥσπερ ἐκπορευόμενον ἐξ Ἐδὲμ καὶ σχιζόμενον εἰς ἀρχὰς τέσσαρας«.

νάας δὲ ἐστὶν ὁ ὄφις, ἀφ’ οὗ φησι πάντας εἶναι τοὺς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν προσαγορευομένους μένους ναοὺς ἀπὸ τοῦ νάασ· κἀκείνῳ μόνῳ τῷ νάας ἀνακεῖσθαι πᾶν ἱερὸν καὶ πᾶσαν τελετὴν καὶ πάν μυστήριον, καὶ καθόλου μὴ δύνασθαι τελετὴν εὑρεθῆναι ὑπὸ τὸν οὐρανόν, ἐν ᾗ ναὸς οὐκ ἔστι καὶ ὁ νάας ἐν αὐτῷ, ἀφ᾿ οὑ ἔλαχε ναὸς καλεῖσθαι. εἶναι δὲ τὸν ὄφιν λέγουσιν οὗτοι τὴν ὑγρὰν οὐσίαν, καθάπερ καὶ Θαλῆς ὁ Μιλήσιος, καὶ μηδὲν δύνασθαι τῶν ὄντων ὅλως, ἀθανάτων ἢ θνητῶν, τῶν] ἐμψύχων ἢ ἀψύχων συνεστηκέναι χωρὶς αὐτοῦ. ὑποκεῖσθαι δὲ αὐτῷ τὰ πάντα, καὶ εἶναι αὐτὸν ἀγαθόν, καὶ ἔχειν πάντων ἐν αὑτῷ ὥσπερ ἐκ κέρατι ταύρου μονοκέρωτος τὸ κάλλος τῶν ἄλλων καὶ τὴν ὡραιότητα ἐπιδιδόναι πᾶσι τοῖς οὐσι κατὰ φύσιν τὴν ἑαυτῶν καὶ οἰκειότητα, οἱονεὶ διὰ πάντων ὁδεύοντα, »ὥσπερ ἐκπορευόμενον ἐξ Ἐδὲμ καὶ σχιζόμενον εἰς ἀρχὰς τέσσαρας«.

νάας δὲ ἐστὶν ὁ ὄφις, ἀφ’ οὗ φησι πάντας εἶναι τοὺς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν προσαγορευομένους μένους ναοὺς ἀπὸ τοῦ νάασ· κἀκείνῳ μόνῳ τῷ νάας ἀνακεῖσθαι πᾶν ἱερὸν καὶ πᾶσαν τελετὴν καὶ πάν μυστήριον, καὶ καθόλου μὴ δύνασθαι τελετὴν εὑρεθῆναι ὑπὸ τὸν οὐρανόν, ἐν ᾗ ναὸς οὐκ ἔστι καὶ ὁ νάας ἐν αὐτῷ, ἀφ᾿ οὑ ἔλαχε ναὸς καλεῖσθαι. εἶναι δὲ τὸν ὄφιν λέγουσιν οὗτοι τὴν ὑγρὰν οὐσίαν, καθάπερ καὶ Θαλῆς ὁ Μιλήσιος, καὶ μηδὲν δύνασθαι τῶν ὄντων ὅλως, ἀθανάτων ἢ θνητῶν, τῶν] ἐμψύχων ἢ ἀψύχων συνεστηκέναι χωρὶς αὐτοῦ. ὑποκεῖσθαι δὲ αὐτῷ τὰ πάντα, καὶ εἶναι αὐτὸν ἀγαθόν, καὶ ἔχειν πάντων ἐν αὑτῷ ὥσπερ ἐκ κέρατι ταύρου μονοκέρωτος τὸ κάλλος τῶν ἄλλων καὶ τὴν ὡραιότητα ἐπιδιδόναι πᾶσι τοῖς οὐσι κατὰ φύσιν τὴν ἑαυτῶν καὶ οἰκειότητα, οἱονεὶ διὰ πάντων ὁδεύοντα, »ὥσπερ ἐκπορευόμενον ἐξ Ἐδὲμ καὶ σχιζόμενον εἰς ἀρχὰς τέσσαρας«.

νάας δὲ ἐστὶν ὁ ὄφις, ἀφ’ οὗ φησι πάντας εἶναι τοὺς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν προσαγορευομένους μένους ναοὺς ἀπὸ τοῦ νάασ· κἀκείνῳ μόνῳ τῷ νάας ἀνακεῖσθαι πᾶν ἱερὸν καὶ πᾶσαν τελετὴν καὶ πάν μυστήριον, καὶ καθόλου μὴ δύνασθαι τελετὴν εὑρεθῆναι ὑπὸ τὸν οὐρανόν, ἐν ᾗ ναὸς οὐκ ἔστι καὶ ὁ νάας ἐν αὐτῷ, ἀφ᾿ οὑ ἔλαχε ναὸς καλεῖσθαι. εἶναι δὲ τὸν ὄφιν λέγουσιν οὗτοι τὴν ὑγρὰν οὐσίαν, καθάπερ καὶ Θαλῆς ὁ Μιλήσιος, καὶ μηδὲν δύνασθαι τῶν ὄντων ὅλως, ἀθανάτων ἢ θνητῶν, τῶν] ἐμψύχων ἢ ἀψύχων συνεστηκέναι χωρὶς αὐτοῦ. ὑποκεῖσθαι δὲ αὐτῷ τὰ πάντα, καὶ εἶναι αὐτὸν ἀγαθόν, καὶ ἔχειν πάντων ἐν αὑτῷ ὥσπερ ἐκ κέρατι ταύρου μονοκέρωτος τὸ κάλλος τῶν ἄλλων καὶ τὴν ὡραιότητα ἐπιδιδόναι πᾶσι τοῖς οὐσι κατὰ φύσιν τὴν ἑαυτῶν καὶ οἰκειότητα, οἱονεὶ διὰ πάντων ὁδεύοντα, »ὥσπερ ἐκπορευόμενον ἐξ Ἐδὲμ καὶ σχιζόμενον εἰς ἀρχὰς τέσσαρας«.

ἐπὶ τοῦτο, φησί, τὸ ὕδωρ πᾶσα φύσις εἰσέρχεται τὰς ἑαυτῆς οὐσίας ἐκλέγουσα, καὶ προσέρχεται ἑκάστῃ φύσει ἀπὸ τοῦ ὕδατος τούτου τὸ οἰκεῖον, φησί, μᾶλλον ἢ σίδηρος τῇ Ἡρακλείᾳ λίθῳ καὶ ὁ χρυσὸς τῇ τοῦ θαλασσίου ἱέρακος κερκίδι καὶ τὸ ἄχυρον τῷ ἠλέκτρῳ. εἰ δέ τις, φησίν, ἐστὶ τυφλὸς ἐκ γενετῆς καὶ μὴ τεθεαμένος »φῶς τὸ ἀληθινόν, ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον‘, δι᾿ ἡμῶν ἀναβλεψάτω καὶ ἰδέτω οἱονεὶ διά τινος παραδείσου παμφύτου καὶ πολυσπερμάτου ὗδωρ διερχόμενον διὰ πάντων τῶν φυτῶν καὶ τῶν σπερμάτων καὶ ὄψεται, ὄτι ἐξ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ ὕδατος ἐκλέγεται καὶ ἐπισπᾶται ἡ ἐλαία τὸ ἔλαιον καὶ ἡ ἄμπελος τὸν οὖνον καὶ τῶν ἄλλων καὶ γένος ἕκαστον φυτῶν. ἔστι δέ, φησίν, ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἄτιμος ἐν τῷ κόσμῳ καὶ πολύτιμος * * * ὑπὸ τῶν οὐκ εἰδότων τοῖς οὐκ εἰδόσιν αὐτόν, λελογισμένος ὡς γὰρ] σταγὼν ἀπὸ κάδου· ἡμεῖς δ’ ἐσμέν, φησιν, οἱ πνευματικοί, οἱ ἐκλεγόμενοι ἀπὸ τοῦ ζῶντος ὕδατος τοῦ ῥέοντος Εὐφράτου διὰ τῆς Βαβυλῶνος μέσης τὸ οἰκεῖον, διὰ τῆς πύλης ὁδεύοντες ἀληθινῆς, ἥτις ἐστὶν Ἰησοῦς ὁ μακάριος.

ἐπὶ τοῦτο, φησί, τὸ ὕδωρ πᾶσα φύσις εἰσέρχεται τὰς ἑαυτῆς οὐσίας ἐκλέγουσα, καὶ προσέρχεται ἑκάστῃ φύσει ἀπὸ τοῦ ὕδατος τούτου τὸ οἰκεῖον, φησί, μᾶλλον ἢ σίδηρος τῇ Ἡρακλείᾳ λίθῳ καὶ ὁ χρυσὸς τῇ τοῦ θαλασσίου ἱέρακος κερκίδι καὶ τὸ ἄχυρον τῷ ἠλέκτρῳ. εἰ δέ τις, φησίν, ἐστὶ τυφλὸς ἐκ γενετῆς καὶ μὴ τεθεαμένος »φῶς τὸ ἀληθινόν, ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον‘, δι᾿ ἡμῶν ἀναβλεψάτω καὶ ἰδέτω οἱονεὶ διά τινος παραδείσου παμφύτου καὶ πολυσπερμάτου ὗδωρ διερχόμενον διὰ πάντων τῶν φυτῶν καὶ τῶν σπερμάτων καὶ ὄψεται, ὄτι ἐξ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ ὕδατος ἐκλέγεται καὶ ἐπισπᾶται ἡ ἐλαία τὸ ἔλαιον καὶ ἡ ἄμπελος τὸν οὖνον καὶ τῶν ἄλλων καὶ γένος ἕκαστον φυτῶν. ἔστι δέ, φησίν, ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἄτιμος ἐν τῷ κόσμῳ καὶ πολύτιμος * * * ὑπὸ τῶν οὐκ εἰδότων τοῖς οὐκ εἰδόσιν αὐτόν, λελογισμένος ὡς γὰρ] σταγὼν ἀπὸ κάδου· ἡμεῖς δ’ ἐσμέν, φησιν, οἱ πνευματικοί, οἱ ἐκλεγόμενοι ἀπὸ τοῦ ζῶντος ὕδατος τοῦ ῥέοντος Εὐφράτου διὰ τῆς Βαβυλῶνος μέσης τὸ οἰκεῖον, διὰ τῆς πύλης ὁδεύοντες ἀληθινῆς, ἥτις ἐστὶν Ἰησοῦς ὁ μακάριος.

ἐπὶ τοῦτο, φησί, τὸ ὕδωρ πᾶσα φύσις εἰσέρχεται τὰς ἑαυτῆς οὐσίας ἐκλέγουσα, καὶ προσέρχεται ἑκάστῃ φύσει ἀπὸ τοῦ ὕδατος τούτου τὸ οἰκεῖον, φησί, μᾶλλον ἢ σίδηρος τῇ Ἡρακλείᾳ λίθῳ καὶ ὁ χρυσὸς τῇ τοῦ θαλασσίου ἱέρακος κερκίδι καὶ τὸ ἄχυρον τῷ ἠλέκτρῳ. εἰ δέ τις, φησίν, ἐστὶ τυφλὸς ἐκ γενετῆς καὶ μὴ τεθεαμένος »φῶς τὸ ἀληθινόν, ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον‘, δι᾿ ἡμῶν ἀναβλεψάτω καὶ ἰδέτω οἱονεὶ διά τινος παραδείσου παμφύτου καὶ πολυσπερμάτου ὗδωρ διερχόμενον διὰ πάντων τῶν φυτῶν καὶ τῶν σπερμάτων καὶ ὄψεται, ὄτι ἐξ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ ὕδατος ἐκλέγεται καὶ ἐπισπᾶται ἡ ἐλαία τὸ ἔλαιον καὶ ἡ ἄμπελος τὸν οὖνον καὶ τῶν ἄλλων καὶ γένος ἕκαστον φυτῶν. ἔστι δέ, φησίν, ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἄτιμος ἐν τῷ κόσμῳ καὶ πολύτιμος * * * ὑπὸ τῶν οὐκ εἰδότων τοῖς οὐκ εἰδόσιν αὐτόν, λελογισμένος ὡς γὰρ] σταγὼν ἀπὸ κάδου· ἡμεῖς δ’ ἐσμέν, φησιν, οἱ πνευματικοί, οἱ ἐκλεγόμενοι ἀπὸ τοῦ ζῶντος ὕδατος τοῦ ῥέοντος Εὐφράτου διὰ τῆς Βαβυλῶνος μέσης τὸ οἰκεῖον, διὰ τῆς πύλης ὁδεύοντες ἀληθινῆς, ἥτις ἐστὶν Ἰησοῦς ὁ μακάριος.

μορφὰς δὲ θεῶν ἐπιδείξω· κω·] τὰ κεκρυμμένα τῆς ἁγίας ὁδοῦ, γνῶσιν καλέσας, παραδώσω. Ταύτα μὲν οὐν οἱ Ναασσηνοὶ ἐπιχειροῦσιν, ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ὀνομάζοντες. ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολυκέφαλός ἐστιν ἡ πλάνη καὶ πολυσχιδὴς ὡς ἀληθῶς ἱστορουμένη ὕδρα, κατὰ μίαν ταύτης κεφαλὴν πατάξαντες διὰ τοῦ ἐλέγξαι, τῇ τῆς ἀληθείας ῥάβδῳ χρησάμενοι ἅπαν τὸ θηρίον ἀναιρήσομεν· οὐδὲ γὰρ αἱ λοιπαὶ αἱρέσεις πολὺ ταύτης ἀπεμφαίνουσι, συνεχόμεναι ἑνὶ πλάνης πνεύματι. ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ ῥήματα καὶ τὰ ὀνόματα τοῦ ὄφεως ἐνδιαλλάξαντες πολλὰς εἶναι κεφαλὰς τοῦ ὄφεως ἠθέλησαν, οὐδὲ οὕτως ἐνδεήσομεν διελέγξαι ὡς βούλονται. Ἔστι γοῦν καὶ ἑτέρα τι; Περατική. ὧν πολλοῖς ἔτεσιν ἔλαθεν ἡ κατὰ Χριστοῦ δυσφημία· ὡν νῦν εἰς φανερὸν ἄγειν ἔδοξε τὰ ἀπόρρητα μυστήρια. οὗτοι φάσκουσι τὸν κόσμον εἶναι ἴνα, τριχῇ διῃρημένον. ἔστι δὲ τῆς τριχῇ διαιρέσεως παρ’ αὐτοῖς τὸ μὲν ἓν μέρος οἷον μία τις ἀρχή. καθάπερ πηγὴ μεγάλη εἰς ἀπείρους τῷ λόγῳ τμηθῆναι τομὰς δυναμένη· ἡ δὲ πρώτη τομὴ καὶ προσεχεστέρα κατ αὐτούς ἐστι τριάς καὶ καλεῖται ἀγαθὸν τέλειον, μέγεθος πατρικόν. τὸ Τε δεύτερον τῆς τριάδος αὐτῶν μέρος οἱονεὶ δυνάμεων ἄπειρόν τι πλῆθος ἐξ αὐτῶν γεγενημένων· τὸ τρίτον ἰδικόν.

μορφὰς δὲ θεῶν ἐπιδείξω· κω·] τὰ κεκρυμμένα τῆς ἁγίας ὁδοῦ, γνῶσιν καλέσας, παραδώσω. Ταύτα μὲν οὐν οἱ Ναασσηνοὶ ἐπιχειροῦσιν, ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ὀνομάζοντες. ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολυκέφαλός ἐστιν ἡ πλάνη καὶ πολυσχιδὴς ὡς ἀληθῶς ἱστορουμένη ὕδρα, κατὰ μίαν ταύτης κεφαλὴν πατάξαντες διὰ τοῦ ἐλέγξαι, τῇ τῆς ἀληθείας ῥάβδῳ χρησάμενοι ἅπαν τὸ θηρίον ἀναιρήσομεν· οὐδὲ γὰρ αἱ λοιπαὶ αἱρέσεις πολὺ ταύτης ἀπεμφαίνουσι, συνεχόμεναι ἑνὶ πλάνης πνεύματι. ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ ῥήματα καὶ τὰ ὀνόματα τοῦ ὄφεως ἐνδιαλλάξαντες πολλὰς εἶναι κεφαλὰς τοῦ ὄφεως ἠθέλησαν, οὐδὲ οὕτως ἐνδεήσομεν διελέγξαι ὡς βούλονται. Ἔστι γοῦν καὶ ἑτέρα τι; Περατική. ὧν πολλοῖς ἔτεσιν ἔλαθεν ἡ κατὰ Χριστοῦ δυσφημία· ὡν νῦν εἰς φανερὸν ἄγειν ἔδοξε τὰ ἀπόρρητα μυστήρια. οὗτοι φάσκουσι τὸν κόσμον εἶναι ἴνα, τριχῇ διῃρημένον. ἔστι δὲ τῆς τριχῇ διαιρέσεως παρ’ αὐτοῖς τὸ μὲν ἓν μέρος οἷον μία τις ἀρχή. καθάπερ πηγὴ μεγάλη εἰς ἀπείρους τῷ λόγῳ τμηθῆναι τομὰς δυναμένη· ἡ δὲ πρώτη τομὴ καὶ προσεχεστέρα κατ αὐτούς ἐστι τριάς καὶ καλεῖται ἀγαθὸν τέλειον, μέγεθος πατρικόν. τὸ Τε δεύτερον τῆς τριάδος αὐτῶν μέρος οἱονεὶ δυνάμεων ἄπειρόν τι πλῆθος ἐξ αὐτῶν γεγενημένων· τὸ τρίτον ἰδικόν.

μορφὰς δὲ θεῶν ἐπιδείξω· κω·] τὰ κεκρυμμένα τῆς ἁγίας ὁδοῦ, γνῶσιν καλέσας, παραδώσω. Ταύτα μὲν οὐν οἱ Ναασσηνοὶ ἐπιχειροῦσιν, ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ὀνομάζοντες. ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολυκέφαλός ἐστιν ἡ πλάνη καὶ πολυσχιδὴς ὡς ἀληθῶς ἱστορουμένη ὕδρα, κατὰ μίαν ταύτης κεφαλὴν πατάξαντες διὰ τοῦ ἐλέγξαι, τῇ τῆς ἀληθείας ῥάβδῳ χρησάμενοι ἅπαν τὸ θηρίον ἀναιρήσομεν· οὐδὲ γὰρ αἱ λοιπαὶ αἱρέσεις πολὺ ταύτης ἀπεμφαίνουσι, συνεχόμεναι ἑνὶ πλάνης πνεύματι. ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ ῥήματα καὶ τὰ ὀνόματα τοῦ ὄφεως ἐνδιαλλάξαντες πολλὰς εἶναι κεφαλὰς τοῦ ὄφεως ἠθέλησαν, οὐδὲ οὕτως ἐνδεήσομεν διελέγξαι ὡς βούλονται. Ἔστι γοῦν καὶ ἑτέρα τι; Περατική. ὧν πολλοῖς ἔτεσιν ἔλαθεν ἡ κατὰ Χριστοῦ δυσφημία· ὡν νῦν εἰς φανερὸν ἄγειν ἔδοξε τὰ ἀπόρρητα μυστήρια. οὗτοι φάσκουσι τὸν κόσμον εἶναι ἴνα, τριχῇ διῃρημένον. ἔστι δὲ τῆς τριχῇ διαιρέσεως παρ’ αὐτοῖς τὸ μὲν ἓν μέρος οἷον μία τις ἀρχή. καθάπερ πηγὴ μεγάλη εἰς ἀπείρους τῷ λόγῳ τμηθῆναι τομὰς δυναμένη· ἡ δὲ πρώτη τομὴ καὶ προσεχεστέρα κατ αὐτούς ἐστι τριάς καὶ καλεῖται ἀγαθὸν τέλειον, μέγεθος πατρικόν. τὸ Τε δεύτερον τῆς τριάδος αὐτῶν μέρος οἱονεὶ δυνάμεων ἄπειρόν τι πλῆθος ἐξ αὐτῶν γεγενημένων· τὸ τρίτον ἰδικόν.

μορφὰς δὲ θεῶν ἐπιδείξω· κω·] τὰ κεκρυμμένα τῆς ἁγίας ὁδοῦ, γνῶσιν καλέσας, παραδώσω. Ταύτα μὲν οὐν οἱ Ναασσηνοὶ ἐπιχειροῦσιν, ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ὀνομάζοντες. ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολυκέφαλός ἐστιν ἡ πλάνη καὶ πολυσχιδὴς ὡς ἀληθῶς ἱστορουμένη ὕδρα, κατὰ μίαν ταύτης κεφαλὴν πατάξαντες διὰ τοῦ ἐλέγξαι, τῇ τῆς ἀληθείας ῥάβδῳ χρησάμενοι ἅπαν τὸ θηρίον ἀναιρήσομεν· οὐδὲ γὰρ αἱ λοιπαὶ αἱρέσεις πολὺ ταύτης ἀπεμφαίνουσι, συνεχόμεναι ἑνὶ πλάνης πνεύματι. ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ ῥήματα καὶ τὰ ὀνόματα τοῦ ὄφεως ἐνδιαλλάξαντες πολλὰς εἶναι κεφαλὰς τοῦ ὄφεως ἠθέλησαν, οὐδὲ οὕτως ἐνδεήσομεν διελέγξαι ὡς βούλονται. Ἔστι γοῦν καὶ ἑτέρα τι; Περατική. ὧν πολλοῖς ἔτεσιν ἔλαθεν ἡ κατὰ Χριστοῦ δυσφημία· ὡν νῦν εἰς φανερὸν ἄγειν ἔδοξε τὰ ἀπόρρητα μυστήρια. οὗτοι φάσκουσι τὸν κόσμον εἶναι ἴνα, τριχῇ διῃρημένον. ἔστι δὲ τῆς τριχῇ διαιρέσεως παρ’ αὐτοῖς τὸ μὲν ἓν μέρος οἷον μία τις ἀρχή. καθάπερ πηγὴ μεγάλη εἰς ἀπείρους τῷ λόγῳ τμηθῆναι τομὰς δυναμένη· ἡ δὲ πρώτη τομὴ καὶ προσεχεστέρα κατ αὐτούς ἐστι τριάς καὶ καλεῖται ἀγαθὸν τέλειον, μέγεθος πατρικόν. τὸ Τε δεύτερον τῆς τριάδος αὐτῶν μέρος οἱονεὶ δυνάμεων ἄπειρόν τι πλῆθος ἐξ αὐτῶν γεγενημένων· τὸ τρίτον ἰδικόν.

μορφὰς δὲ θεῶν ἐπιδείξω· κω·] τὰ κεκρυμμένα τῆς ἁγίας ὁδοῦ, γνῶσιν καλέσας, παραδώσω. Ταύτα μὲν οὐν οἱ Ναασσηνοὶ ἐπιχειροῦσιν, ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ὀνομάζοντες. ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολυκέφαλός ἐστιν ἡ πλάνη καὶ πολυσχιδὴς ὡς ἀληθῶς ἱστορουμένη ὕδρα, κατὰ μίαν ταύτης κεφαλὴν πατάξαντες διὰ τοῦ ἐλέγξαι, τῇ τῆς ἀληθείας ῥάβδῳ χρησάμενοι ἅπαν τὸ θηρίον ἀναιρήσομεν· οὐδὲ γὰρ αἱ λοιπαὶ αἱρέσεις πολὺ ταύτης ἀπεμφαίνουσι, συνεχόμεναι ἑνὶ πλάνης πνεύματι. ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ ῥήματα καὶ τὰ ὀνόματα τοῦ ὄφεως ἐνδιαλλάξαντες πολλὰς εἶναι κεφαλὰς τοῦ ὄφεως ἠθέλησαν, οὐδὲ οὕτως ἐνδεήσομεν διελέγξαι ὡς βούλονται. Ἔστι γοῦν καὶ ἑτέρα τι; Περατική. ὧν πολλοῖς ἔτεσιν ἔλαθεν ἡ κατὰ Χριστοῦ δυσφημία· ὡν νῦν εἰς φανερὸν ἄγειν ἔδοξε τὰ ἀπόρρητα μυστήρια. οὗτοι φάσκουσι τὸν κόσμον εἶναι ἴνα, τριχῇ διῃρημένον. ἔστι δὲ τῆς τριχῇ διαιρέσεως παρ’ αὐτοῖς τὸ μὲν ἓν μέρος οἷον μία τις ἀρχή. καθάπερ πηγὴ μεγάλη εἰς ἀπείρους τῷ λόγῳ τμηθῆναι τομὰς δυναμένη· ἡ δὲ πρώτη τομὴ καὶ προσεχεστέρα κατ αὐτούς ἐστι τριάς καὶ καλεῖται ἀγαθὸν τέλειον, μέγεθος πατρικόν. τὸ Τε δεύτερον τῆς τριάδος αὐτῶν μέρος οἱονεὶ δυνάμεων ἄπειρόν τι πλῆθος ἐξ αὐτῶν γεγενημένων· τὸ τρίτον ἰδικόν.

μορφὰς δὲ θεῶν ἐπιδείξω· κω·] τὰ κεκρυμμένα τῆς ἁγίας ὁδοῦ, γνῶσιν καλέσας, παραδώσω. Ταύτα μὲν οὐν οἱ Ναασσηνοὶ ἐπιχειροῦσιν, ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ὀνομάζοντες. ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολυκέφαλός ἐστιν ἡ πλάνη καὶ πολυσχιδὴς ὡς ἀληθῶς ἱστορουμένη ὕδρα, κατὰ μίαν ταύτης κεφαλὴν πατάξαντες διὰ τοῦ ἐλέγξαι, τῇ τῆς ἀληθείας ῥάβδῳ χρησάμενοι ἅπαν τὸ θηρίον ἀναιρήσομεν· οὐδὲ γὰρ αἱ λοιπαὶ αἱρέσεις πολὺ ταύτης ἀπεμφαίνουσι, συνεχόμεναι ἑνὶ πλάνης πνεύματι. ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ ῥήματα καὶ τὰ ὀνόματα τοῦ ὄφεως ἐνδιαλλάξαντες πολλὰς εἶναι κεφαλὰς τοῦ ὄφεως ἠθέλησαν, οὐδὲ οὕτως ἐνδεήσομεν διελέγξαι ὡς βούλονται. Ἔστι γοῦν καὶ ἑτέρα τι; Περατική. ὧν πολλοῖς ἔτεσιν ἔλαθεν ἡ κατὰ Χριστοῦ δυσφημία· ὡν νῦν εἰς φανερὸν ἄγειν ἔδοξε τὰ ἀπόρρητα μυστήρια. οὗτοι φάσκουσι τὸν κόσμον εἶναι ἴνα, τριχῇ διῃρημένον. ἔστι δὲ τῆς τριχῇ διαιρέσεως παρ’ αὐτοῖς τὸ μὲν ἓν μέρος οἷον μία τις ἀρχή. καθάπερ πηγὴ μεγάλη εἰς ἀπείρους τῷ λόγῳ τμηθῆναι τομὰς δυναμένη· ἡ δὲ πρώτη τομὴ καὶ προσεχεστέρα κατ αὐτούς ἐστι τριάς καὶ καλεῖται ἀγαθὸν τέλειον, μέγεθος πατρικόν. τὸ Τε δεύτερον τῆς τριάδος αὐτῶν μέρος οἱονεὶ δυνάμεων ἄπειρόν τι πλῆθος ἐξ αὐτῶν γεγενημένων· τὸ τρίτον ἰδικόν.

μορφὰς δὲ θεῶν ἐπιδείξω· κω·] τὰ κεκρυμμένα τῆς ἁγίας ὁδοῦ, γνῶσιν καλέσας, παραδώσω. Ταύτα μὲν οὐν οἱ Ναασσηνοὶ ἐπιχειροῦσιν, ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ὀνομάζοντες. ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολυκέφαλός ἐστιν ἡ πλάνη καὶ πολυσχιδὴς ὡς ἀληθῶς ἱστορουμένη ὕδρα, κατὰ μίαν ταύτης κεφαλὴν πατάξαντες διὰ τοῦ ἐλέγξαι, τῇ τῆς ἀληθείας ῥάβδῳ χρησάμενοι ἅπαν τὸ θηρίον ἀναιρήσομεν· οὐδὲ γὰρ αἱ λοιπαὶ αἱρέσεις πολὺ ταύτης ἀπεμφαίνουσι, συνεχόμεναι ἑνὶ πλάνης πνεύματι. ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ ῥήματα καὶ τὰ ὀνόματα τοῦ ὄφεως ἐνδιαλλάξαντες πολλὰς εἶναι κεφαλὰς τοῦ ὄφεως ἠθέλησαν, οὐδὲ οὕτως ἐνδεήσομεν διελέγξαι ὡς βούλονται. Ἔστι γοῦν καὶ ἑτέρα τι; Περατική. ὧν πολλοῖς ἔτεσιν ἔλαθεν ἡ κατὰ Χριστοῦ δυσφημία· ὡν νῦν εἰς φανερὸν ἄγειν ἔδοξε τὰ ἀπόρρητα μυστήρια. οὗτοι φάσκουσι τὸν κόσμον εἶναι ἴνα, τριχῇ διῃρημένον. ἔστι δὲ τῆς τριχῇ διαιρέσεως παρ’ αὐτοῖς τὸ μὲν ἓν μέρος οἷον μία τις ἀρχή. καθάπερ πηγὴ μεγάλη εἰς ἀπείρους τῷ λόγῳ τμηθῆναι τομὰς δυναμένη· ἡ δὲ πρώτη τομὴ καὶ προσεχεστέρα κατ αὐτούς ἐστι τριάς καὶ καλεῖται ἀγαθὸν τέλειον, μέγεθος πατρικόν. τὸ Τε δεύτερον τῆς τριάδος αὐτῶν μέρος οἱονεὶ δυνάμεων ἄπειρόν τι πλῆθος ἐξ αὐτῶν γεγενημένων· τὸ τρίτον ἰδικόν.

μορφὰς δὲ θεῶν ἐπιδείξω· κω·] τὰ κεκρυμμένα τῆς ἁγίας ὁδοῦ, γνῶσιν καλέσας, παραδώσω. Ταύτα μὲν οὐν οἱ Ναασσηνοὶ ἐπιχειροῦσιν, ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ὀνομάζοντες. ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολυκέφαλός ἐστιν ἡ πλάνη καὶ πολυσχιδὴς ὡς ἀληθῶς ἱστορουμένη ὕδρα, κατὰ μίαν ταύτης κεφαλὴν πατάξαντες διὰ τοῦ ἐλέγξαι, τῇ τῆς ἀληθείας ῥάβδῳ χρησάμενοι ἅπαν τὸ θηρίον ἀναιρήσομεν· οὐδὲ γὰρ αἱ λοιπαὶ αἱρέσεις πολὺ ταύτης ἀπεμφαίνουσι, συνεχόμεναι ἑνὶ πλάνης πνεύματι. ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ ῥήματα καὶ τὰ ὀνόματα τοῦ ὄφεως ἐνδιαλλάξαντες πολλὰς εἶναι κεφαλὰς τοῦ ὄφεως ἠθέλησαν, οὐδὲ οὕτως ἐνδεήσομεν διελέγξαι ὡς βούλονται. Ἔστι γοῦν καὶ ἑτέρα τι; Περατική. ὧν πολλοῖς ἔτεσιν ἔλαθεν ἡ κατὰ Χριστοῦ δυσφημία· ὡν νῦν εἰς φανερὸν ἄγειν ἔδοξε τὰ ἀπόρρητα μυστήρια. οὗτοι φάσκουσι τὸν κόσμον εἶναι ἴνα, τριχῇ διῃρημένον. ἔστι δὲ τῆς τριχῇ διαιρέσεως παρ’ αὐτοῖς τὸ μὲν ἓν μέρος οἷον μία τις ἀρχή. καθάπερ πηγὴ μεγάλη εἰς ἀπείρους τῷ λόγῳ τμηθῆναι τομὰς δυναμένη· ἡ δὲ πρώτη τομὴ καὶ προσεχεστέρα κατ αὐτούς ἐστι τριάς καὶ καλεῖται ἀγαθὸν τέλειον, μέγεθος πατρικόν. τὸ Τε δεύτερον τῆς τριάδος αὐτῶν μέρος οἱονεὶ δυνάμεων ἄπειρόν τι πλῆθος ἐξ αὐτῶν γεγενημένων· τὸ τρίτον ἰδικόν.

μορφὰς δὲ θεῶν ἐπιδείξω· κω·] τὰ κεκρυμμένα τῆς ἁγίας ὁδοῦ, γνῶσιν καλέσας, παραδώσω. Ταύτα μὲν οὐν οἱ Ναασσηνοὶ ἐπιχειροῦσιν, ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ὀνομάζοντες. ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολυκέφαλός ἐστιν ἡ πλάνη καὶ πολυσχιδὴς ὡς ἀληθῶς ἱστορουμένη ὕδρα, κατὰ μίαν ταύτης κεφαλὴν πατάξαντες διὰ τοῦ ἐλέγξαι, τῇ τῆς ἀληθείας ῥάβδῳ χρησάμενοι ἅπαν τὸ θηρίον ἀναιρήσομεν· οὐδὲ γὰρ αἱ λοιπαὶ αἱρέσεις πολὺ ταύτης ἀπεμφαίνουσι, συνεχόμεναι ἑνὶ πλάνης πνεύματι. ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ ῥήματα καὶ τὰ ὀνόματα τοῦ ὄφεως ἐνδιαλλάξαντες πολλὰς εἶναι κεφαλὰς τοῦ ὄφεως ἠθέλησαν, οὐδὲ οὕτως ἐνδεήσομεν διελέγξαι ὡς βούλονται. Ἔστι γοῦν καὶ ἑτέρα τι; Περατική. ὧν πολλοῖς ἔτεσιν ἔλαθεν ἡ κατὰ Χριστοῦ δυσφημία· ὡν νῦν εἰς φανερὸν ἄγειν ἔδοξε τὰ ἀπόρρητα μυστήρια. οὗτοι φάσκουσι τὸν κόσμον εἶναι ἴνα, τριχῇ διῃρημένον. ἔστι δὲ τῆς τριχῇ διαιρέσεως παρ’ αὐτοῖς τὸ μὲν ἓν μέρος οἷον μία τις ἀρχή. καθάπερ πηγὴ μεγάλη εἰς ἀπείρους τῷ λόγῳ τμηθῆναι τομὰς δυναμένη· ἡ δὲ πρώτη τομὴ καὶ προσεχεστέρα κατ αὐτούς ἐστι τριάς καὶ καλεῖται ἀγαθὸν τέλειον, μέγεθος πατρικόν. τὸ Τε δεύτερον τῆς τριάδος αὐτῶν μέρος οἱονεὶ δυνάμεων ἄπειρόν τι πλῆθος ἐξ αὐτῶν γεγενημένων· τὸ τρίτον ἰδικόν.

μορφὰς δὲ θεῶν ἐπιδείξω· κω·] τὰ κεκρυμμένα τῆς ἁγίας ὁδοῦ, γνῶσιν καλέσας, παραδώσω. Ταύτα μὲν οὐν οἱ Ναασσηνοὶ ἐπιχειροῦσιν, ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ὀνομάζοντες. ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολυκέφαλός ἐστιν ἡ πλάνη καὶ πολυσχιδὴς ὡς ἀληθῶς ἱστορουμένη ὕδρα, κατὰ μίαν ταύτης κεφαλὴν πατάξαντες διὰ τοῦ ἐλέγξαι, τῇ τῆς ἀληθείας ῥάβδῳ χρησάμενοι ἅπαν τὸ θηρίον ἀναιρήσομεν· οὐδὲ γὰρ αἱ λοιπαὶ αἱρέσεις πολὺ ταύτης ἀπεμφαίνουσι, συνεχόμεναι ἑνὶ πλάνης πνεύματι. ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ ῥήματα καὶ τὰ ὀνόματα τοῦ ὄφεως ἐνδιαλλάξαντες πολλὰς εἶναι κεφαλὰς τοῦ ὄφεως ἠθέλησαν, οὐδὲ οὕτως ἐνδεήσομεν διελέγξαι ὡς βούλονται. Ἔστι γοῦν καὶ ἑτέρα τι; Περατική. ὧν πολλοῖς ἔτεσιν ἔλαθεν ἡ κατὰ Χριστοῦ δυσφημία· ὡν νῦν εἰς φανερὸν ἄγειν ἔδοξε τὰ ἀπόρρητα μυστήρια. οὗτοι φάσκουσι τὸν κόσμον εἶναι ἴνα, τριχῇ διῃρημένον. ἔστι δὲ τῆς τριχῇ διαιρέσεως παρ’ αὐτοῖς τὸ μὲν ἓν μέρος οἷον μία τις ἀρχή. καθάπερ πηγὴ μεγάλη εἰς ἀπείρους τῷ λόγῳ τμηθῆναι τομὰς δυναμένη· ἡ δὲ πρώτη τομὴ καὶ προσεχεστέρα κατ αὐτούς ἐστι τριάς καὶ καλεῖται ἀγαθὸν τέλειον, μέγεθος πατρικόν. τὸ Τε δεύτερον τῆς τριάδος αὐτῶν μέρος οἱονεὶ δυνάμεων ἄπειρόν τι πλῆθος ἐξ αὐτῶν γεγενημένων· τὸ τρίτον ἰδικόν.

μορφὰς δὲ θεῶν ἐπιδείξω· κω·] τὰ κεκρυμμένα τῆς ἁγίας ὁδοῦ, γνῶσιν καλέσας, παραδώσω. Ταύτα μὲν οὐν οἱ Ναασσηνοὶ ἐπιχειροῦσιν, ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ὀνομάζοντες. ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολυκέφαλός ἐστιν ἡ πλάνη καὶ πολυσχιδὴς ὡς ἀληθῶς ἱστορουμένη ὕδρα, κατὰ μίαν ταύτης κεφαλὴν πατάξαντες διὰ τοῦ ἐλέγξαι, τῇ τῆς ἀληθείας ῥάβδῳ χρησάμενοι ἅπαν τὸ θηρίον ἀναιρήσομεν· οὐδὲ γὰρ αἱ λοιπαὶ αἱρέσεις πολὺ ταύτης ἀπεμφαίνουσι, συνεχόμεναι ἑνὶ πλάνης πνεύματι. ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ ῥήματα καὶ τὰ ὀνόματα τοῦ ὄφεως ἐνδιαλλάξαντες πολλὰς εἶναι κεφαλὰς τοῦ ὄφεως ἠθέλησαν, οὐδὲ οὕτως ἐνδεήσομεν διελέγξαι ὡς βούλονται. Ἔστι γοῦν καὶ ἑτέρα τι; Περατική. ὧν πολλοῖς ἔτεσιν ἔλαθεν ἡ κατὰ Χριστοῦ δυσφημία· ὡν νῦν εἰς φανερὸν ἄγειν ἔδοξε τὰ ἀπόρρητα μυστήρια. οὗτοι φάσκουσι τὸν κόσμον εἶναι ἴνα, τριχῇ διῃρημένον. ἔστι δὲ τῆς τριχῇ διαιρέσεως παρ’ αὐτοῖς τὸ μὲν ἓν μέρος οἷον μία τις ἀρχή. καθάπερ πηγὴ μεγάλη εἰς ἀπείρους τῷ λόγῳ τμηθῆναι τομὰς δυναμένη· ἡ δὲ πρώτη τομὴ καὶ προσεχεστέρα κατ αὐτούς ἐστι τριάς καὶ καλεῖται ἀγαθὸν τέλειον, μέγεθος πατρικόν. τὸ Τε δεύτερον τῆς τριάδος αὐτῶν μέρος οἱονεὶ δυνάμεων ἄπειρόν τι πλῆθος ἐξ αὐτῶν γεγενημένων· τὸ τρίτον ἰδικόν.

μορφὰς δὲ θεῶν ἐπιδείξω· κω·] τὰ κεκρυμμένα τῆς ἁγίας ὁδοῦ, γνῶσιν καλέσας, παραδώσω. Ταύτα μὲν οὐν οἱ Ναασσηνοὶ ἐπιχειροῦσιν, ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ὀνομάζοντες. ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολυκέφαλός ἐστιν ἡ πλάνη καὶ πολυσχιδὴς ὡς ἀληθῶς ἱστορουμένη ὕδρα, κατὰ μίαν ταύτης κεφαλὴν πατάξαντες διὰ τοῦ ἐλέγξαι, τῇ τῆς ἀληθείας ῥάβδῳ χρησάμενοι ἅπαν τὸ θηρίον ἀναιρήσομεν· οὐδὲ γὰρ αἱ λοιπαὶ αἱρέσεις πολὺ ταύτης ἀπεμφαίνουσι, συνεχόμεναι ἑνὶ πλάνης πνεύματι. ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ ῥήματα καὶ τὰ ὀνόματα τοῦ ὄφεως ἐνδιαλλάξαντες πολλὰς εἶναι κεφαλὰς τοῦ ὄφεως ἠθέλησαν, οὐδὲ οὕτως ἐνδεήσομεν διελέγξαι ὡς βούλονται. Ἔστι γοῦν καὶ ἑτέρα τι; Περατική. ὧν πολλοῖς ἔτεσιν ἔλαθεν ἡ κατὰ Χριστοῦ δυσφημία· ὡν νῦν εἰς φανερὸν ἄγειν ἔδοξε τὰ ἀπόρρητα μυστήρια. οὗτοι φάσκουσι τὸν κόσμον εἶναι ἴνα, τριχῇ διῃρημένον. ἔστι δὲ τῆς τριχῇ διαιρέσεως παρ’ αὐτοῖς τὸ μὲν ἓν μέρος οἷον μία τις ἀρχή. καθάπερ πηγὴ μεγάλη εἰς ἀπείρους τῷ λόγῳ τμηθῆναι τομὰς δυναμένη· ἡ δὲ πρώτη τομὴ καὶ προσεχεστέρα κατ αὐτούς ἐστι τριάς καὶ καλεῖται ἀγαθὸν τέλειον, μέγεθος πατρικόν. τὸ Τε δεύτερον τῆς τριάδος αὐτῶν μέρος οἱονεὶ δυνάμεων ἄπειρόν τι πλῆθος ἐξ αὐτῶν γεγενημένων· τὸ τρίτον ἰδικόν.

τίς δέ ἐστιν ὁ τρόπος τῆς καταβάσεως αὐτῶν, ὕστερον ἐροῦμεν. κατεληλυθέναι οὖν φησι τὸν Χριστὸν ἄνωθεν ἀπὸ τῆς ἀγεννησίας, ἵνα διὰ τῆς καταβάσεως αὐτοῦ πάντα σωθῇ τὰ τριχῇ διῃρημένα. τὰ μὲν γάρ, φησίν, ἄνωθεν κατενηνεγμένα κάτω ἀνελεύσεται δι᾿ αὐτοῦ· τὰ δὲ ἐπιβουλεύσαντα τοῖς κατενηνεγμένοις ἄνωθεν ἀφίεται καὶ κολάσθέντα ἀπολέγεται. τοῦτό ἐστι. φησί, τὸ εἰρημένον· »οὐ γὰρ ἠλθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπους εἰς τὸν κόσμον, ἀπολέσαι τὸν κόσμον, ἀλλ᾿ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι᾿ αὐτοῦ‘. κόσμον, φησί, καλεῖ τὰς δύο μοίρας τὰς ὑπερκειμένας, τήν τε ἀγέννητον καὶ τὴν αὐτογέννητον. ὅταν δὲ λέγῃ, φησίν, »ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν‘ ἡ γραφή, τὴν τρίτην μοῖραν λέγει τοῦ κόσμου τοῦ ἰδικοῦ. τὴν μὲν γὰρ τρίτην δεῖ φθαρῆναι, ἣν καλεῖ κόσμον, τὰς δὲ δύο τῆς φθορᾶς ἀπαλλαγῆναι τὰς ὑπερκειμένας. Μάθωμεν οὐν πρῶτον, πῶς ταύτην τὴν διδαχὴν παρὰ τῶν ἀστρολόγων εἰληφότες ἐπηρεάζουσι Χριστόν, ἐργαζόμενοι φθορὰν τοῖς ἑπομένοις αὐτοῖς ἐν τῇ τοιαύτῃ πλάνῃ. οἱ γὰρ ἀστρολόγοι ἕνα τὸν κόσμον εἰρηκότες διαιροῦσιν αὐτὸν εἰς τά ἀπλανῆ τῶν ζῳδίων μέρη δώδεκα, καὶ καλοῦσι τὸν κόσμον τῶν ζῳδίων τῶν ἀπλανῶν ἴνα κόσμον ἀπλανῆ· ἕτερον δὲ εἶναι τὸν τῶν πλανωμένων καὶ δυνά- μει καὶ θέσει καὶ ἀριθμῶ κόσμον λέγουσιν, ὅς ἐστι μέχρι σελήνης.

τίς δέ ἐστιν ὁ τρόπος τῆς καταβάσεως αὐτῶν, ὕστερον ἐροῦμεν. κατεληλυθέναι οὖν φησι τὸν Χριστὸν ἄνωθεν ἀπὸ τῆς ἀγεννησίας, ἵνα διὰ τῆς καταβάσεως αὐτοῦ πάντα σωθῇ τὰ τριχῇ διῃρημένα. τὰ μὲν γάρ, φησίν, ἄνωθεν κατενηνεγμένα κάτω ἀνελεύσεται δι᾿ αὐτοῦ· τὰ δὲ ἐπιβουλεύσαντα τοῖς κατενηνεγμένοις ἄνωθεν ἀφίεται καὶ κολάσθέντα ἀπολέγεται. τοῦτό ἐστι. φησί, τὸ εἰρημένον· »οὐ γὰρ ἠλθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπους εἰς τὸν κόσμον, ἀπολέσαι τὸν κόσμον, ἀλλ᾿ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι᾿ αὐτοῦ‘. κόσμον, φησί, καλεῖ τὰς δύο μοίρας τὰς ὑπερκειμένας, τήν τε ἀγέννητον καὶ τὴν αὐτογέννητον. ὅταν δὲ λέγῃ, φησίν, »ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν‘ ἡ γραφή, τὴν τρίτην μοῖραν λέγει τοῦ κόσμου τοῦ ἰδικοῦ. τὴν μὲν γὰρ τρίτην δεῖ φθαρῆναι, ἣν καλεῖ κόσμον, τὰς δὲ δύο τῆς φθορᾶς ἀπαλλαγῆναι τὰς ὑπερκειμένας. Μάθωμεν οὐν πρῶτον, πῶς ταύτην τὴν διδαχὴν παρὰ τῶν ἀστρολόγων εἰληφότες ἐπηρεάζουσι Χριστόν, ἐργαζόμενοι φθορὰν τοῖς ἑπομένοις αὐτοῖς ἐν τῇ τοιαύτῃ πλάνῃ. οἱ γὰρ ἀστρολόγοι ἕνα τὸν κόσμον εἰρηκότες διαιροῦσιν αὐτὸν εἰς τά ἀπλανῆ τῶν ζῳδίων μέρη δώδεκα, καὶ καλοῦσι τὸν κόσμον τῶν ζῳδίων τῶν ἀπλανῶν ἴνα κόσμον ἀπλανῆ· ἕτερον δὲ εἶναι τὸν τῶν πλανωμένων καὶ δυνά- μει καὶ θέσει καὶ ἀριθμῶ κόσμον λέγουσιν, ὅς ἐστι μέχρι σελήνης.

τίς δέ ἐστιν ὁ τρόπος τῆς καταβάσεως αὐτῶν, ὕστερον ἐροῦμεν. κατεληλυθέναι οὖν φησι τὸν Χριστὸν ἄνωθεν ἀπὸ τῆς ἀγεννησίας, ἵνα διὰ τῆς καταβάσεως αὐτοῦ πάντα σωθῇ τὰ τριχῇ διῃρημένα. τὰ μὲν γάρ, φησίν, ἄνωθεν κατενηνεγμένα κάτω ἀνελεύσεται δι᾿ αὐτοῦ· τὰ δὲ ἐπιβουλεύσαντα τοῖς κατενηνεγμένοις ἄνωθεν ἀφίεται καὶ κολάσθέντα ἀπολέγεται. τοῦτό ἐστι. φησί, τὸ εἰρημένον· »οὐ γὰρ ἠλθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπους εἰς τὸν κόσμον, ἀπολέσαι τὸν κόσμον, ἀλλ᾿ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι᾿ αὐτοῦ‘. κόσμον, φησί, καλεῖ τὰς δύο μοίρας τὰς ὑπερκειμένας, τήν τε ἀγέννητον καὶ τὴν αὐτογέννητον. ὅταν δὲ λέγῃ, φησίν, »ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν‘ ἡ γραφή, τὴν τρίτην μοῖραν λέγει τοῦ κόσμου τοῦ ἰδικοῦ. τὴν μὲν γὰρ τρίτην δεῖ φθαρῆναι, ἣν καλεῖ κόσμον, τὰς δὲ δύο τῆς φθορᾶς ἀπαλλαγῆναι τὰς ὑπερκειμένας. Μάθωμεν οὐν πρῶτον, πῶς ταύτην τὴν διδαχὴν παρὰ τῶν ἀστρολόγων εἰληφότες ἐπηρεάζουσι Χριστόν, ἐργαζόμενοι φθορὰν τοῖς ἑπομένοις αὐτοῖς ἐν τῇ τοιαύτῃ πλάνῃ. οἱ γὰρ ἀστρολόγοι ἕνα τὸν κόσμον εἰρηκότες διαιροῦσιν αὐτὸν εἰς τά ἀπλανῆ τῶν ζῳδίων μέρη δώδεκα, καὶ καλοῦσι τὸν κόσμον τῶν ζῳδίων τῶν ἀπλανῶν ἴνα κόσμον ἀπλανῆ· ἕτερον δὲ εἶναι τὸν τῶν πλανωμένων καὶ δυνά- μει καὶ θέσει καὶ ἀριθμῶ κόσμον λέγουσιν, ὅς ἐστι μέχρι σελήνης.

τίς δέ ἐστιν ὁ τρόπος τῆς καταβάσεως αὐτῶν, ὕστερον ἐροῦμεν. κατεληλυθέναι οὖν φησι τὸν Χριστὸν ἄνωθεν ἀπὸ τῆς ἀγεννησίας, ἵνα διὰ τῆς καταβάσεως αὐτοῦ πάντα σωθῇ τὰ τριχῇ διῃρημένα. τὰ μὲν γάρ, φησίν, ἄνωθεν κατενηνεγμένα κάτω ἀνελεύσεται δι᾿ αὐτοῦ· τὰ δὲ ἐπιβουλεύσαντα τοῖς κατενηνεγμένοις ἄνωθεν ἀφίεται καὶ κολάσθέντα ἀπολέγεται. τοῦτό ἐστι. φησί, τὸ εἰρημένον· »οὐ γὰρ ἠλθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπους εἰς τὸν κόσμον, ἀπολέσαι τὸν κόσμον, ἀλλ᾿ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι᾿ αὐτοῦ‘. κόσμον, φησί, καλεῖ τὰς δύο μοίρας τὰς ὑπερκειμένας, τήν τε ἀγέννητον καὶ τὴν αὐτογέννητον. ὅταν δὲ λέγῃ, φησίν, »ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν‘ ἡ γραφή, τὴν τρίτην μοῖραν λέγει τοῦ κόσμου τοῦ ἰδικοῦ. τὴν μὲν γὰρ τρίτην δεῖ φθαρῆναι, ἣν καλεῖ κόσμον, τὰς δὲ δύο τῆς φθορᾶς ἀπαλλαγῆναι τὰς ὑπερκειμένας. Μάθωμεν οὐν πρῶτον, πῶς ταύτην τὴν διδαχὴν παρὰ τῶν ἀστρολόγων εἰληφότες ἐπηρεάζουσι Χριστόν, ἐργαζόμενοι φθορὰν τοῖς ἑπομένοις αὐτοῖς ἐν τῇ τοιαύτῃ πλάνῃ. οἱ γὰρ ἀστρολόγοι ἕνα τὸν κόσμον εἰρηκότες διαιροῦσιν αὐτὸν εἰς τά ἀπλανῆ τῶν ζῳδίων μέρη δώδεκα, καὶ καλοῦσι τὸν κόσμον τῶν ζῳδίων τῶν ἀπλανῶν ἴνα κόσμον ἀπλανῆ· ἕτερον δὲ εἶναι τὸν τῶν πλανωμένων καὶ δυνά- μει καὶ θέσει καὶ ἀριθμῶ κόσμον λέγουσιν, ὅς ἐστι μέχρι σελήνης.

νάας δὲ ἐστὶν ὁ ὄφις, ἀφ’ οὗ φησι πάντας εἶναι τοὺς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν προσαγορευομένους μένους ναοὺς ἀπὸ τοῦ νάασ· κἀκείνῳ μόνῳ τῷ νάας ἀνακεῖσθαι πᾶν ἱερὸν καὶ πᾶσαν τελετὴν καὶ πάν μυστήριον, καὶ καθόλου μὴ δύνασθαι τελετὴν εὑρεθῆναι ὑπὸ τὸν οὐρανόν, ἐν ᾗ ναὸς οὐκ ἔστι καὶ ὁ νάας ἐν αὐτῷ, ἀφ᾿ οὑ ἔλαχε ναὸς καλεῖσθαι. εἶναι δὲ τὸν ὄφιν λέγουσιν οὗτοι τὴν ὑγρὰν οὐσίαν, καθάπερ καὶ Θαλῆς ὁ Μιλήσιος, καὶ μηδὲν δύνασθαι τῶν ὄντων ὅλως, ἀθανάτων ἢ θνητῶν, τῶν] ἐμψύχων ἢ ἀψύχων συνεστηκέναι χωρὶς αὐτοῦ. ὑποκεῖσθαι δὲ αὐτῷ τὰ πάντα, καὶ εἶναι αὐτὸν ἀγαθόν, καὶ ἔχειν πάντων ἐν αὑτῷ ὥσπερ ἐκ κέρατι ταύρου μονοκέρωτος τὸ κάλλος τῶν ἄλλων καὶ τὴν ὡραιότητα ἐπιδιδόναι πᾶσι τοῖς οὐσι κατὰ φύσιν τὴν ἑαυτῶν καὶ οἰκειότητα, οἱονεὶ διὰ πάντων ὁδεύοντα, »ὥσπερ ἐκπορευόμενον ἐξ Ἐδὲμ καὶ σχιζόμενον εἰς ἀρχὰς τέσσαρας«.

3481 ORIGENIS Β 3163 Guitæ, sunt singul:e sccundum naturam suam mente A καὶ φοβερόν. Πᾶσα: δὲ αἱ δυνάμεις τῶν τριῶν ἀρχῶν præditæ et intelligentia. Innumerabiles autem mul- titudine et mente prædite cum sint intelligentia- que, ubi manebunt periée, quiescunt omnes; ubi autem propinquabit potestas potestati, dissimilitudo juxtapositionis efficit motum quemdan et actionem a motu figuratam per concursum juxtapositionis congressarum potestatum. Fit enim potestatum concursus tanquam figura sigilli per concursum reddita consimiliter effiguranti eas quæ adinoven - tur essentias. Cum igitur infinitæ numero trium principiorum sint potestates exque infinitis pole- statibus infiniti concursus, necessario nascuntur in- finitorum sigillorum imagines. Nascitur igitur ex primo trium principiorum concursu magni magna quædam species sigilli, coelum et terra. Formain B autem babent cœlum et terra utero consimilem, umbilicum habenti medium, et si quis, inquit, sub oculos subjicere volet hanc formam, gravidum ute- rum cujuscunque voluerit animalis per artem seru- tetur et reperiet effigiem cœli et terræ eorumque, quæ in medio omnium incommutabiliter subjacent. Facta autem est cœli et terræ forma talis quasi utero consimilis per primum concursum. Rursus au- tem in medio cœli et terræ exstiterunt infiniti po- testatum concursus. Et unusquisque concursus non aliud quidquam effecit et efliguravit quam sigillum cœli et terræ consimile utero. In terra autem rur- suis enatæ sunt ex infinitis sigillis diversorum ani- malium infinitae multitudines. In lianc 204-205 autem omnem quæ sub cœlo est in diversis auima- libus infinitatem dispersum est et divisum cum luce spiritus superne odoramentum. Natum igitur est ex aqua primigenium principium, ventus gravis et ve- hemens et omnis generationis auctor. Fervorein enim quemdam incutiens aquis ab aquis excitat undas. Undarum autem motus qui quasi quidam impetns est..... gravidam factam esse hominis aut mentis, quando sub spiritus impetu intenditur. Ubi autem hæc unda a vento ex aqua excitata et gra- vida facta ad naturam suam generamen femellæ concepit in sese, continet lucem superne despar- sam cum spiritus odoramento, hoc est mentem fi- guratam in diversis speciebus suis, quæ lux est perfecuus Deus, qui ex non genita superne luce et D ἐκ τοῦ ὕδατος ἐγερθὲν καὶ ἔγκυμον εἰργασμένον spiritu delatus in humanam naturam tanquam in templum vi naturæ et venti motu, generatus ex οὗται κατ' ἀριθμὸν ἀπειράκι; ἄπειρο! εἰσιν ἑκάστη κατὰ τὴν οὐσίαν τὴν ἑαυτῆς φρόνιμοι καὶ νοεραί ἀναρίθμηται δὲ τὸ πλῆθος “, φρόνιμο! τε ω οὗται καὶ νοεραί, ἐπειδὰν μένωσι κατ' αὐτὰς, ἡσυχάζουσε σε πᾶσαι· ἐὰν δὲ πλησιάσῃ δύναμις δυνάμει, ἡ ἀν ομοιότης της παραθέσεως ἐργάζεται κίνησίν τινα καὶ ενέργειαν ἀπὸ τῆς κινήσεως μεμορφωμένην κατά τὴν συνδρομὴν τῆς παραθέσεως τῶν συνελθουσών δυνάμεων. Γίνεται γὰρ τῶν δυνάμεων ή συνδρομή αἰονεί με τις τύπος σφραγίδος κατὰ συνδρομὴν ἀπο πληγείς " παραπλησίως πρὸς τὸν ἐκτυποῦντα τὰς ἀνα- φερομένας ουσίας. Ἐπεὶ οὖν ἄπειροι μὲν κατ' ἀρι θμὸν τῶν τριῶν ἀρχῶν αἱ δυνάμεις, ἐκ δὲ τῶν ἀπείρων δυνάμεων ἄπειροι συνδρομαι, ἀναγκαίως γεγόνασιν ἀπείρων σφραγίδων εἰκόνες. Αὗται οὖν εἰσιν αἱ εἰ. κόνες αἱ τῶν διαφόρων ζώων ιδέαι. Γέγονεν οὖν ἐκ πρώτης τῶν τριῶν ἀρχῶν συνδρομῆς μεγάλης με γάλη τις ιδέα σφραγίδος, οὐρανὸς καὶ γῆ ". Σχῆμα το δὲ ἔχουσιν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ μήτρα παραπλήσιον τὸν ὀμφαλὸν ἐχούσῃ μέσον, καὶ εἰ, φησίν, ὑπὸ ὄψιν ἀγαγεῖν θέλει τις τὸ σχῆμα τοῦτο, ἔγκυον μήτραν ὁποίου βούλεται ζώου τεχνικῶς ἐρευνησάτω, και εξο ρήσει τὸ ἐκτύπωμα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν μέσῳ πάντων ἀπαραλλάκτως εν υποκειμέν νων - γέγονε δὲ οὐρανοῦ καὶ γῆς τὸ σχῆμα τοιοῦτον οἱονεὶ μήτρα παραπλήσιον οι κατὰ τὴν πρώτην 1 συνδρομήν ". Εν δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς θα γεγόνασιν ἄπειρος δυνάμεων συνδρομαί. Καὶ ἑκάστη συνδρομὴ οὐκ ἄλλο τι εἰργάσατο και C ἐξετύπωσεν ἢ σφραγίδα οὐρανοῦ καὶ γῆς οι παρα πλήσιον μήτρα. Ἐν αὖ γῇ οὐ δὲ ἀνέφυσαν ἐκ τῶν ἀπείρων σφραγίδων διαφόρων ζώων άπειρα πλήθη κ. Εἰς δὲ ταύτην πᾶσαν τὴν ' ὑπὸ τὸν οὐρανὸν ἐν τοῖς διαφόροις ζώοις ἀπειρίαν * [p. 141. 142] κατέσπαρ ται καὶ καταμεμέρισται μετὰ τοῦ φωτὸς ἡ τοῦ πνεύ ματος ἄνωθεν εὐωδία. Γέγονεν οὖν ἐκ τοῦ ὕδατος πρωτόγονος ἀρχὴ ἄνεμος σφοδρός καὶ λάβρος καὶ πάσης γενέσεως αἴτιος. Βρασμέν γάρ τινα ἐμποιῶν τοῖς ὕδασιν ἀπὸ τῶν ὑδάτων διεγείρει κύματα· ἡ δὲ τῶν κυμάτων κίνησις ", οιονεί τις οὖσα ὁρμὴ . " " • , ἐγκύμονα γεγονέναι τοῦ ἀνθρώπου ἢ τοῦ νοῦ ὁπόταν ὑπὸ τῆς τοῦ πνεύματος ὁρμῆς ὀργήσασα ἐπείγηται. Επὰν δὲ τοῦτο τὸ ὑπὸ τοῦ ἀνέμου κῦμα τὴν φύσιν γέννημα θηλείας ειλήφῃ ἐν ἑαυτῷ. κατέχει * τὸ κατεσπαρμένον φῶς ἄνωθεν μετὰ τῆς VARIE LECTIONES. * σε φρόνιμοι, νος ραί, ἀναρίθμητοι τὸ πλῆθος G, Μ. 3 τε. δὲ C, Μ. αι ησυχάζουσα: Γ. 48 οιονεί. οἷον εἰ Bernysius. " ἀποπληγείς. ἀπὸ πληγῆς G, Μ; ἀποπλάσῃ Bernysius. "' ιδέα, σφραγὶς οὐρανοῦ καὶ γῆς C, Μ. ιδέα σφραγίδος οὐρανοῦ καὶ γῆς Bernaysius. se Cf. infra p. 317, 89 col. Οx. " ἀπαραλάκτως . ειδέα καὶ νὰ ὑποκείμενον C, M. Bernaysius. οι παραπλήσιον κατά. παραπλήσιον. Κατὰ C, Μ. Οι συνδρομήν. Εν συνδρομὴν ἐν (i, M. ο 20 δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς Bernaysius : αὐτῷ μέσῳ τῷ οὐρανῷῳ καὶ τῇ γῇ C. Μ. οι οὐρανῷ καὶ γῇ C. οι αὖ γῇ αὐτῇ C, Μ. οὐ πλήθη. πλείον C. ε' πᾶσαν τὴν Bernaysias πᾶσαν ἡ C : πᾶσα ἡ susp. Μ. ν ἀπειρίαν Bernaysius ; ἀπειρία C. Μ. 8 κίνησις. γένεσις C. M. Bernaysius. (:f. infra p. 317, 96 el. Ox. Εκ τῆς τῶν ὑδάτων κινήσεως. Post ὁρμὴ quælam excidisse ex seriore «lis- putationis manifestum fi, idque confirmat Epitome iis, qua de serpentis sibilo apponit. : 31. τοῦ ἀνθρώ που ἢ τοῦ νοῦ Bernaysius; τὸν ἄνθρωπον. ἢ τὸν βοῦν C, Μ. ὀργήσασα. ὁρμήσασα C, M. Cf. infra p. 317, 98 ed. Οx. · ἔγκυμον εἰργασμένον ἐγκύμονα εργασάμενον C, M, Bernaysius. " ειλήφη Ber- vaysius ; εἰληφὸς corr. C, M; εἰληφώς με . * κατέχει Bernaysius καὶ ἔχον (, Μ. pr G. "

3481 ORIGENIS Β 3163 Guitæ, sunt singul:e sccundum naturam suam mente A καὶ φοβερόν. Πᾶσα: δὲ αἱ δυνάμεις τῶν τριῶν ἀρχῶν præditæ et intelligentia. Innumerabiles autem mul- titudine et mente prædite cum sint intelligentia- que, ubi manebunt periée, quiescunt omnes; ubi autem propinquabit potestas potestati, dissimilitudo juxtapositionis efficit motum quemdan et actionem a motu figuratam per concursum juxtapositionis congressarum potestatum. Fit enim potestatum concursus tanquam figura sigilli per concursum reddita consimiliter effiguranti eas quæ adinoven - tur essentias. Cum igitur infinitæ numero trium principiorum sint potestates exque infinitis pole- statibus infiniti concursus, necessario nascuntur in- finitorum sigillorum imagines. Nascitur igitur ex primo trium principiorum concursu magni magna quædam species sigilli, coelum et terra. Formain B autem babent cœlum et terra utero consimilem, umbilicum habenti medium, et si quis, inquit, sub oculos subjicere volet hanc formam, gravidum ute- rum cujuscunque voluerit animalis per artem seru- tetur et reperiet effigiem cœli et terræ eorumque, quæ in medio omnium incommutabiliter subjacent. Facta autem est cœli et terræ forma talis quasi utero consimilis per primum concursum. Rursus au- tem in medio cœli et terræ exstiterunt infiniti po- testatum concursus. Et unusquisque concursus non aliud quidquam effecit et efliguravit quam sigillum cœli et terræ consimile utero. In terra autem rur- suis enatæ sunt ex infinitis sigillis diversorum ani- malium infinitae multitudines. In lianc 204-205 autem omnem quæ sub cœlo est in diversis auima- libus infinitatem dispersum est et divisum cum luce spiritus superne odoramentum. Natum igitur est ex aqua primigenium principium, ventus gravis et ve- hemens et omnis generationis auctor. Fervorein enim quemdam incutiens aquis ab aquis excitat undas. Undarum autem motus qui quasi quidam impetns est..... gravidam factam esse hominis aut mentis, quando sub spiritus impetu intenditur. Ubi autem hæc unda a vento ex aqua excitata et gra- vida facta ad naturam suam generamen femellæ concepit in sese, continet lucem superne despar- sam cum spiritus odoramento, hoc est mentem fi- guratam in diversis speciebus suis, quæ lux est perfecuus Deus, qui ex non genita superne luce et D ἐκ τοῦ ὕδατος ἐγερθὲν καὶ ἔγκυμον εἰργασμένον spiritu delatus in humanam naturam tanquam in templum vi naturæ et venti motu, generatus ex οὗται κατ' ἀριθμὸν ἀπειράκι; ἄπειρο! εἰσιν ἑκάστη κατὰ τὴν οὐσίαν τὴν ἑαυτῆς φρόνιμοι καὶ νοεραί ἀναρίθμηται δὲ τὸ πλῆθος “, φρόνιμο! τε ω οὗται καὶ νοεραί, ἐπειδὰν μένωσι κατ' αὐτὰς, ἡσυχάζουσε σε πᾶσαι· ἐὰν δὲ πλησιάσῃ δύναμις δυνάμει, ἡ ἀν ομοιότης της παραθέσεως ἐργάζεται κίνησίν τινα καὶ ενέργειαν ἀπὸ τῆς κινήσεως μεμορφωμένην κατά τὴν συνδρομὴν τῆς παραθέσεως τῶν συνελθουσών δυνάμεων. Γίνεται γὰρ τῶν δυνάμεων ή συνδρομή αἰονεί με τις τύπος σφραγίδος κατὰ συνδρομὴν ἀπο πληγείς " παραπλησίως πρὸς τὸν ἐκτυποῦντα τὰς ἀνα- φερομένας ουσίας. Ἐπεὶ οὖν ἄπειροι μὲν κατ' ἀρι θμὸν τῶν τριῶν ἀρχῶν αἱ δυνάμεις, ἐκ δὲ τῶν ἀπείρων δυνάμεων ἄπειροι συνδρομαι, ἀναγκαίως γεγόνασιν ἀπείρων σφραγίδων εἰκόνες. Αὗται οὖν εἰσιν αἱ εἰ. κόνες αἱ τῶν διαφόρων ζώων ιδέαι. Γέγονεν οὖν ἐκ πρώτης τῶν τριῶν ἀρχῶν συνδρομῆς μεγάλης με γάλη τις ιδέα σφραγίδος, οὐρανὸς καὶ γῆ ". Σχῆμα το δὲ ἔχουσιν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ μήτρα παραπλήσιον τὸν ὀμφαλὸν ἐχούσῃ μέσον, καὶ εἰ, φησίν, ὑπὸ ὄψιν ἀγαγεῖν θέλει τις τὸ σχῆμα τοῦτο, ἔγκυον μήτραν ὁποίου βούλεται ζώου τεχνικῶς ἐρευνησάτω, και εξο ρήσει τὸ ἐκτύπωμα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν μέσῳ πάντων ἀπαραλλάκτως εν υποκειμέν νων - γέγονε δὲ οὐρανοῦ καὶ γῆς τὸ σχῆμα τοιοῦτον οἱονεὶ μήτρα παραπλήσιον οι κατὰ τὴν πρώτην 1 συνδρομήν ". Εν δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς θα γεγόνασιν ἄπειρος δυνάμεων συνδρομαί. Καὶ ἑκάστη συνδρομὴ οὐκ ἄλλο τι εἰργάσατο και C ἐξετύπωσεν ἢ σφραγίδα οὐρανοῦ καὶ γῆς οι παρα πλήσιον μήτρα. Ἐν αὖ γῇ οὐ δὲ ἀνέφυσαν ἐκ τῶν ἀπείρων σφραγίδων διαφόρων ζώων άπειρα πλήθη κ. Εἰς δὲ ταύτην πᾶσαν τὴν ' ὑπὸ τὸν οὐρανὸν ἐν τοῖς διαφόροις ζώοις ἀπειρίαν * [p. 141. 142] κατέσπαρ ται καὶ καταμεμέρισται μετὰ τοῦ φωτὸς ἡ τοῦ πνεύ ματος ἄνωθεν εὐωδία. Γέγονεν οὖν ἐκ τοῦ ὕδατος πρωτόγονος ἀρχὴ ἄνεμος σφοδρός καὶ λάβρος καὶ πάσης γενέσεως αἴτιος. Βρασμέν γάρ τινα ἐμποιῶν τοῖς ὕδασιν ἀπὸ τῶν ὑδάτων διεγείρει κύματα· ἡ δὲ τῶν κυμάτων κίνησις ", οιονεί τις οὖσα ὁρμὴ . " " • , ἐγκύμονα γεγονέναι τοῦ ἀνθρώπου ἢ τοῦ νοῦ ὁπόταν ὑπὸ τῆς τοῦ πνεύματος ὁρμῆς ὀργήσασα ἐπείγηται. Επὰν δὲ τοῦτο τὸ ὑπὸ τοῦ ἀνέμου κῦμα τὴν φύσιν γέννημα θηλείας ειλήφῃ ἐν ἑαυτῷ. κατέχει * τὸ κατεσπαρμένον φῶς ἄνωθεν μετὰ τῆς VARIE LECTIONES. * σε φρόνιμοι, νος ραί, ἀναρίθμητοι τὸ πλῆθος G, Μ. 3 τε. δὲ C, Μ. αι ησυχάζουσα: Γ. 48 οιονεί. οἷον εἰ Bernysius. " ἀποπληγείς. ἀπὸ πληγῆς G, Μ; ἀποπλάσῃ Bernysius. "' ιδέα, σφραγὶς οὐρανοῦ καὶ γῆς C, Μ. ιδέα σφραγίδος οὐρανοῦ καὶ γῆς Bernaysius. se Cf. infra p. 317, 89 col. Οx. " ἀπαραλάκτως . ειδέα καὶ νὰ ὑποκείμενον C, M. Bernaysius. οι παραπλήσιον κατά. παραπλήσιον. Κατὰ C, Μ. Οι συνδρομήν. Εν συνδρομὴν ἐν (i, M. ο 20 δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς Bernaysius : αὐτῷ μέσῳ τῷ οὐρανῷῳ καὶ τῇ γῇ C. Μ. οι οὐρανῷ καὶ γῇ C. οι αὖ γῇ αὐτῇ C, Μ. οὐ πλήθη. πλείον C. ε' πᾶσαν τὴν Bernaysias πᾶσαν ἡ C : πᾶσα ἡ susp. Μ. ν ἀπειρίαν Bernaysius ; ἀπειρία C. Μ. 8 κίνησις. γένεσις C. M. Bernaysius. (:f. infra p. 317, 96 el. Ox. Εκ τῆς τῶν ὑδάτων κινήσεως. Post ὁρμὴ quælam excidisse ex seriore «lis- putationis manifestum fi, idque confirmat Epitome iis, qua de serpentis sibilo apponit. : 31. τοῦ ἀνθρώ που ἢ τοῦ νοῦ Bernaysius; τὸν ἄνθρωπον. ἢ τὸν βοῦν C, Μ. ὀργήσασα. ὁρμήσασα C, M. Cf. infra p. 317, 98 ed. Οx. · ἔγκυμον εἰργασμένον ἐγκύμονα εργασάμενον C, M, Bernaysius. " ειλήφη Ber- vaysius ; εἰληφὸς corr. C, M; εἰληφώς με . * κατέχει Bernaysius καὶ ἔχον (, Μ. pr G. "

3481 ORIGENIS Β 3163 Guitæ, sunt singul:e sccundum naturam suam mente A καὶ φοβερόν. Πᾶσα: δὲ αἱ δυνάμεις τῶν τριῶν ἀρχῶν præditæ et intelligentia. Innumerabiles autem mul- titudine et mente prædite cum sint intelligentia- que, ubi manebunt periée, quiescunt omnes; ubi autem propinquabit potestas potestati, dissimilitudo juxtapositionis efficit motum quemdan et actionem a motu figuratam per concursum juxtapositionis congressarum potestatum. Fit enim potestatum concursus tanquam figura sigilli per concursum reddita consimiliter effiguranti eas quæ adinoven - tur essentias. Cum igitur infinitæ numero trium principiorum sint potestates exque infinitis pole- statibus infiniti concursus, necessario nascuntur in- finitorum sigillorum imagines. Nascitur igitur ex primo trium principiorum concursu magni magna quædam species sigilli, coelum et terra. Formain B autem babent cœlum et terra utero consimilem, umbilicum habenti medium, et si quis, inquit, sub oculos subjicere volet hanc formam, gravidum ute- rum cujuscunque voluerit animalis per artem seru- tetur et reperiet effigiem cœli et terræ eorumque, quæ in medio omnium incommutabiliter subjacent. Facta autem est cœli et terræ forma talis quasi utero consimilis per primum concursum. Rursus au- tem in medio cœli et terræ exstiterunt infiniti po- testatum concursus. Et unusquisque concursus non aliud quidquam effecit et efliguravit quam sigillum cœli et terræ consimile utero. In terra autem rur- suis enatæ sunt ex infinitis sigillis diversorum ani- malium infinitae multitudines. In lianc 204-205 autem omnem quæ sub cœlo est in diversis auima- libus infinitatem dispersum est et divisum cum luce spiritus superne odoramentum. Natum igitur est ex aqua primigenium principium, ventus gravis et ve- hemens et omnis generationis auctor. Fervorein enim quemdam incutiens aquis ab aquis excitat undas. Undarum autem motus qui quasi quidam impetns est..... gravidam factam esse hominis aut mentis, quando sub spiritus impetu intenditur. Ubi autem hæc unda a vento ex aqua excitata et gra- vida facta ad naturam suam generamen femellæ concepit in sese, continet lucem superne despar- sam cum spiritus odoramento, hoc est mentem fi- guratam in diversis speciebus suis, quæ lux est perfecuus Deus, qui ex non genita superne luce et D ἐκ τοῦ ὕδατος ἐγερθὲν καὶ ἔγκυμον εἰργασμένον spiritu delatus in humanam naturam tanquam in templum vi naturæ et venti motu, generatus ex οὗται κατ' ἀριθμὸν ἀπειράκι; ἄπειρο! εἰσιν ἑκάστη κατὰ τὴν οὐσίαν τὴν ἑαυτῆς φρόνιμοι καὶ νοεραί ἀναρίθμηται δὲ τὸ πλῆθος “, φρόνιμο! τε ω οὗται καὶ νοεραί, ἐπειδὰν μένωσι κατ' αὐτὰς, ἡσυχάζουσε σε πᾶσαι· ἐὰν δὲ πλησιάσῃ δύναμις δυνάμει, ἡ ἀν ομοιότης της παραθέσεως ἐργάζεται κίνησίν τινα καὶ ενέργειαν ἀπὸ τῆς κινήσεως μεμορφωμένην κατά τὴν συνδρομὴν τῆς παραθέσεως τῶν συνελθουσών δυνάμεων. Γίνεται γὰρ τῶν δυνάμεων ή συνδρομή αἰονεί με τις τύπος σφραγίδος κατὰ συνδρομὴν ἀπο πληγείς " παραπλησίως πρὸς τὸν ἐκτυποῦντα τὰς ἀνα- φερομένας ουσίας. Ἐπεὶ οὖν ἄπειροι μὲν κατ' ἀρι θμὸν τῶν τριῶν ἀρχῶν αἱ δυνάμεις, ἐκ δὲ τῶν ἀπείρων δυνάμεων ἄπειροι συνδρομαι, ἀναγκαίως γεγόνασιν ἀπείρων σφραγίδων εἰκόνες. Αὗται οὖν εἰσιν αἱ εἰ. κόνες αἱ τῶν διαφόρων ζώων ιδέαι. Γέγονεν οὖν ἐκ πρώτης τῶν τριῶν ἀρχῶν συνδρομῆς μεγάλης με γάλη τις ιδέα σφραγίδος, οὐρανὸς καὶ γῆ ". Σχῆμα το δὲ ἔχουσιν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ μήτρα παραπλήσιον τὸν ὀμφαλὸν ἐχούσῃ μέσον, καὶ εἰ, φησίν, ὑπὸ ὄψιν ἀγαγεῖν θέλει τις τὸ σχῆμα τοῦτο, ἔγκυον μήτραν ὁποίου βούλεται ζώου τεχνικῶς ἐρευνησάτω, και εξο ρήσει τὸ ἐκτύπωμα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν μέσῳ πάντων ἀπαραλλάκτως εν υποκειμέν νων - γέγονε δὲ οὐρανοῦ καὶ γῆς τὸ σχῆμα τοιοῦτον οἱονεὶ μήτρα παραπλήσιον οι κατὰ τὴν πρώτην 1 συνδρομήν ". Εν δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς θα γεγόνασιν ἄπειρος δυνάμεων συνδρομαί. Καὶ ἑκάστη συνδρομὴ οὐκ ἄλλο τι εἰργάσατο και C ἐξετύπωσεν ἢ σφραγίδα οὐρανοῦ καὶ γῆς οι παρα πλήσιον μήτρα. Ἐν αὖ γῇ οὐ δὲ ἀνέφυσαν ἐκ τῶν ἀπείρων σφραγίδων διαφόρων ζώων άπειρα πλήθη κ. Εἰς δὲ ταύτην πᾶσαν τὴν ' ὑπὸ τὸν οὐρανὸν ἐν τοῖς διαφόροις ζώοις ἀπειρίαν * [p. 141. 142] κατέσπαρ ται καὶ καταμεμέρισται μετὰ τοῦ φωτὸς ἡ τοῦ πνεύ ματος ἄνωθεν εὐωδία. Γέγονεν οὖν ἐκ τοῦ ὕδατος πρωτόγονος ἀρχὴ ἄνεμος σφοδρός καὶ λάβρος καὶ πάσης γενέσεως αἴτιος. Βρασμέν γάρ τινα ἐμποιῶν τοῖς ὕδασιν ἀπὸ τῶν ὑδάτων διεγείρει κύματα· ἡ δὲ τῶν κυμάτων κίνησις ", οιονεί τις οὖσα ὁρμὴ . " " • , ἐγκύμονα γεγονέναι τοῦ ἀνθρώπου ἢ τοῦ νοῦ ὁπόταν ὑπὸ τῆς τοῦ πνεύματος ὁρμῆς ὀργήσασα ἐπείγηται. Επὰν δὲ τοῦτο τὸ ὑπὸ τοῦ ἀνέμου κῦμα τὴν φύσιν γέννημα θηλείας ειλήφῃ ἐν ἑαυτῷ. κατέχει * τὸ κατεσπαρμένον φῶς ἄνωθεν μετὰ τῆς VARIE LECTIONES. * σε φρόνιμοι, νος ραί, ἀναρίθμητοι τὸ πλῆθος G, Μ. 3 τε. δὲ C, Μ. αι ησυχάζουσα: Γ. 48 οιονεί. οἷον εἰ Bernysius. " ἀποπληγείς. ἀπὸ πληγῆς G, Μ; ἀποπλάσῃ Bernysius. "' ιδέα, σφραγὶς οὐρανοῦ καὶ γῆς C, Μ. ιδέα σφραγίδος οὐρανοῦ καὶ γῆς Bernaysius. se Cf. infra p. 317, 89 col. Οx. " ἀπαραλάκτως . ειδέα καὶ νὰ ὑποκείμενον C, M. Bernaysius. οι παραπλήσιον κατά. παραπλήσιον. Κατὰ C, Μ. Οι συνδρομήν. Εν συνδρομὴν ἐν (i, M. ο 20 δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς Bernaysius : αὐτῷ μέσῳ τῷ οὐρανῷῳ καὶ τῇ γῇ C. Μ. οι οὐρανῷ καὶ γῇ C. οι αὖ γῇ αὐτῇ C, Μ. οὐ πλήθη. πλείον C. ε' πᾶσαν τὴν Bernaysias πᾶσαν ἡ C : πᾶσα ἡ susp. Μ. ν ἀπειρίαν Bernaysius ; ἀπειρία C. Μ. 8 κίνησις. γένεσις C. M. Bernaysius. (:f. infra p. 317, 96 el. Ox. Εκ τῆς τῶν ὑδάτων κινήσεως. Post ὁρμὴ quælam excidisse ex seriore «lis- putationis manifestum fi, idque confirmat Epitome iis, qua de serpentis sibilo apponit. : 31. τοῦ ἀνθρώ που ἢ τοῦ νοῦ Bernaysius; τὸν ἄνθρωπον. ἢ τὸν βοῦν C, Μ. ὀργήσασα. ὁρμήσασα C, M. Cf. infra p. 317, 98 ed. Οx. · ἔγκυμον εἰργασμένον ἐγκύμονα εργασάμενον C, M, Bernaysius. " ειλήφη Ber- vaysius ; εἰληφὸς corr. C, M; εἰληφώς με . * κατέχει Bernaysius καὶ ἔχον (, Μ. pr G. "

3481 ORIGENIS Β 3163 Guitæ, sunt singul:e sccundum naturam suam mente A καὶ φοβερόν. Πᾶσα: δὲ αἱ δυνάμεις τῶν τριῶν ἀρχῶν præditæ et intelligentia. Innumerabiles autem mul- titudine et mente prædite cum sint intelligentia- que, ubi manebunt periée, quiescunt omnes; ubi autem propinquabit potestas potestati, dissimilitudo juxtapositionis efficit motum quemdan et actionem a motu figuratam per concursum juxtapositionis congressarum potestatum. Fit enim potestatum concursus tanquam figura sigilli per concursum reddita consimiliter effiguranti eas quæ adinoven - tur essentias. Cum igitur infinitæ numero trium principiorum sint potestates exque infinitis pole- statibus infiniti concursus, necessario nascuntur in- finitorum sigillorum imagines. Nascitur igitur ex primo trium principiorum concursu magni magna quædam species sigilli, coelum et terra. Formain B autem babent cœlum et terra utero consimilem, umbilicum habenti medium, et si quis, inquit, sub oculos subjicere volet hanc formam, gravidum ute- rum cujuscunque voluerit animalis per artem seru- tetur et reperiet effigiem cœli et terræ eorumque, quæ in medio omnium incommutabiliter subjacent. Facta autem est cœli et terræ forma talis quasi utero consimilis per primum concursum. Rursus au- tem in medio cœli et terræ exstiterunt infiniti po- testatum concursus. Et unusquisque concursus non aliud quidquam effecit et efliguravit quam sigillum cœli et terræ consimile utero. In terra autem rur- suis enatæ sunt ex infinitis sigillis diversorum ani- malium infinitae multitudines. In lianc 204-205 autem omnem quæ sub cœlo est in diversis auima- libus infinitatem dispersum est et divisum cum luce spiritus superne odoramentum. Natum igitur est ex aqua primigenium principium, ventus gravis et ve- hemens et omnis generationis auctor. Fervorein enim quemdam incutiens aquis ab aquis excitat undas. Undarum autem motus qui quasi quidam impetns est..... gravidam factam esse hominis aut mentis, quando sub spiritus impetu intenditur. Ubi autem hæc unda a vento ex aqua excitata et gra- vida facta ad naturam suam generamen femellæ concepit in sese, continet lucem superne despar- sam cum spiritus odoramento, hoc est mentem fi- guratam in diversis speciebus suis, quæ lux est perfecuus Deus, qui ex non genita superne luce et D ἐκ τοῦ ὕδατος ἐγερθὲν καὶ ἔγκυμον εἰργασμένον spiritu delatus in humanam naturam tanquam in templum vi naturæ et venti motu, generatus ex οὗται κατ' ἀριθμὸν ἀπειράκι; ἄπειρο! εἰσιν ἑκάστη κατὰ τὴν οὐσίαν τὴν ἑαυτῆς φρόνιμοι καὶ νοεραί ἀναρίθμηται δὲ τὸ πλῆθος “, φρόνιμο! τε ω οὗται καὶ νοεραί, ἐπειδὰν μένωσι κατ' αὐτὰς, ἡσυχάζουσε σε πᾶσαι· ἐὰν δὲ πλησιάσῃ δύναμις δυνάμει, ἡ ἀν ομοιότης της παραθέσεως ἐργάζεται κίνησίν τινα καὶ ενέργειαν ἀπὸ τῆς κινήσεως μεμορφωμένην κατά τὴν συνδρομὴν τῆς παραθέσεως τῶν συνελθουσών δυνάμεων. Γίνεται γὰρ τῶν δυνάμεων ή συνδρομή αἰονεί με τις τύπος σφραγίδος κατὰ συνδρομὴν ἀπο πληγείς " παραπλησίως πρὸς τὸν ἐκτυποῦντα τὰς ἀνα- φερομένας ουσίας. Ἐπεὶ οὖν ἄπειροι μὲν κατ' ἀρι θμὸν τῶν τριῶν ἀρχῶν αἱ δυνάμεις, ἐκ δὲ τῶν ἀπείρων δυνάμεων ἄπειροι συνδρομαι, ἀναγκαίως γεγόνασιν ἀπείρων σφραγίδων εἰκόνες. Αὗται οὖν εἰσιν αἱ εἰ. κόνες αἱ τῶν διαφόρων ζώων ιδέαι. Γέγονεν οὖν ἐκ πρώτης τῶν τριῶν ἀρχῶν συνδρομῆς μεγάλης με γάλη τις ιδέα σφραγίδος, οὐρανὸς καὶ γῆ ". Σχῆμα το δὲ ἔχουσιν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ μήτρα παραπλήσιον τὸν ὀμφαλὸν ἐχούσῃ μέσον, καὶ εἰ, φησίν, ὑπὸ ὄψιν ἀγαγεῖν θέλει τις τὸ σχῆμα τοῦτο, ἔγκυον μήτραν ὁποίου βούλεται ζώου τεχνικῶς ἐρευνησάτω, και εξο ρήσει τὸ ἐκτύπωμα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν μέσῳ πάντων ἀπαραλλάκτως εν υποκειμέν νων - γέγονε δὲ οὐρανοῦ καὶ γῆς τὸ σχῆμα τοιοῦτον οἱονεὶ μήτρα παραπλήσιον οι κατὰ τὴν πρώτην 1 συνδρομήν ". Εν δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς θα γεγόνασιν ἄπειρος δυνάμεων συνδρομαί. Καὶ ἑκάστη συνδρομὴ οὐκ ἄλλο τι εἰργάσατο και C ἐξετύπωσεν ἢ σφραγίδα οὐρανοῦ καὶ γῆς οι παρα πλήσιον μήτρα. Ἐν αὖ γῇ οὐ δὲ ἀνέφυσαν ἐκ τῶν ἀπείρων σφραγίδων διαφόρων ζώων άπειρα πλήθη κ. Εἰς δὲ ταύτην πᾶσαν τὴν ' ὑπὸ τὸν οὐρανὸν ἐν τοῖς διαφόροις ζώοις ἀπειρίαν * [p. 141. 142] κατέσπαρ ται καὶ καταμεμέρισται μετὰ τοῦ φωτὸς ἡ τοῦ πνεύ ματος ἄνωθεν εὐωδία. Γέγονεν οὖν ἐκ τοῦ ὕδατος πρωτόγονος ἀρχὴ ἄνεμος σφοδρός καὶ λάβρος καὶ πάσης γενέσεως αἴτιος. Βρασμέν γάρ τινα ἐμποιῶν τοῖς ὕδασιν ἀπὸ τῶν ὑδάτων διεγείρει κύματα· ἡ δὲ τῶν κυμάτων κίνησις ", οιονεί τις οὖσα ὁρμὴ . " " • , ἐγκύμονα γεγονέναι τοῦ ἀνθρώπου ἢ τοῦ νοῦ ὁπόταν ὑπὸ τῆς τοῦ πνεύματος ὁρμῆς ὀργήσασα ἐπείγηται. Επὰν δὲ τοῦτο τὸ ὑπὸ τοῦ ἀνέμου κῦμα τὴν φύσιν γέννημα θηλείας ειλήφῃ ἐν ἑαυτῷ. κατέχει * τὸ κατεσπαρμένον φῶς ἄνωθεν μετὰ τῆς VARIE LECTIONES. * σε φρόνιμοι, νος ραί, ἀναρίθμητοι τὸ πλῆθος G, Μ. 3 τε. δὲ C, Μ. αι ησυχάζουσα: Γ. 48 οιονεί. οἷον εἰ Bernysius. " ἀποπληγείς. ἀπὸ πληγῆς G, Μ; ἀποπλάσῃ Bernysius. "' ιδέα, σφραγὶς οὐρανοῦ καὶ γῆς C, Μ. ιδέα σφραγίδος οὐρανοῦ καὶ γῆς Bernaysius. se Cf. infra p. 317, 89 col. Οx. " ἀπαραλάκτως . ειδέα καὶ νὰ ὑποκείμενον C, M. Bernaysius. οι παραπλήσιον κατά. παραπλήσιον. Κατὰ C, Μ. Οι συνδρομήν. Εν συνδρομὴν ἐν (i, M. ο 20 δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς Bernaysius : αὐτῷ μέσῳ τῷ οὐρανῷῳ καὶ τῇ γῇ C. Μ. οι οὐρανῷ καὶ γῇ C. οι αὖ γῇ αὐτῇ C, Μ. οὐ πλήθη. πλείον C. ε' πᾶσαν τὴν Bernaysias πᾶσαν ἡ C : πᾶσα ἡ susp. Μ. ν ἀπειρίαν Bernaysius ; ἀπειρία C. Μ. 8 κίνησις. γένεσις C. M. Bernaysius. (:f. infra p. 317, 96 el. Ox. Εκ τῆς τῶν ὑδάτων κινήσεως. Post ὁρμὴ quælam excidisse ex seriore «lis- putationis manifestum fi, idque confirmat Epitome iis, qua de serpentis sibilo apponit. : 31. τοῦ ἀνθρώ που ἢ τοῦ νοῦ Bernaysius; τὸν ἄνθρωπον. ἢ τὸν βοῦν C, Μ. ὀργήσασα. ὁρμήσασα C, M. Cf. infra p. 317, 98 ed. Οx. · ἔγκυμον εἰργασμένον ἐγκύμονα εργασάμενον C, M, Bernaysius. " ειλήφη Ber- vaysius ; εἰληφὸς corr. C, M; εἰληφώς με . * κατέχει Bernaysius καὶ ἔχον (, Μ. pr G. "

3481 ORIGENIS Β 3163 Guitæ, sunt singul:e sccundum naturam suam mente A καὶ φοβερόν. Πᾶσα: δὲ αἱ δυνάμεις τῶν τριῶν ἀρχῶν præditæ et intelligentia. Innumerabiles autem mul- titudine et mente prædite cum sint intelligentia- que, ubi manebunt periée, quiescunt omnes; ubi autem propinquabit potestas potestati, dissimilitudo juxtapositionis efficit motum quemdan et actionem a motu figuratam per concursum juxtapositionis congressarum potestatum. Fit enim potestatum concursus tanquam figura sigilli per concursum reddita consimiliter effiguranti eas quæ adinoven - tur essentias. Cum igitur infinitæ numero trium principiorum sint potestates exque infinitis pole- statibus infiniti concursus, necessario nascuntur in- finitorum sigillorum imagines. Nascitur igitur ex primo trium principiorum concursu magni magna quædam species sigilli, coelum et terra. Formain B autem babent cœlum et terra utero consimilem, umbilicum habenti medium, et si quis, inquit, sub oculos subjicere volet hanc formam, gravidum ute- rum cujuscunque voluerit animalis per artem seru- tetur et reperiet effigiem cœli et terræ eorumque, quæ in medio omnium incommutabiliter subjacent. Facta autem est cœli et terræ forma talis quasi utero consimilis per primum concursum. Rursus au- tem in medio cœli et terræ exstiterunt infiniti po- testatum concursus. Et unusquisque concursus non aliud quidquam effecit et efliguravit quam sigillum cœli et terræ consimile utero. In terra autem rur- suis enatæ sunt ex infinitis sigillis diversorum ani- malium infinitae multitudines. In lianc 204-205 autem omnem quæ sub cœlo est in diversis auima- libus infinitatem dispersum est et divisum cum luce spiritus superne odoramentum. Natum igitur est ex aqua primigenium principium, ventus gravis et ve- hemens et omnis generationis auctor. Fervorein enim quemdam incutiens aquis ab aquis excitat undas. Undarum autem motus qui quasi quidam impetns est..... gravidam factam esse hominis aut mentis, quando sub spiritus impetu intenditur. Ubi autem hæc unda a vento ex aqua excitata et gra- vida facta ad naturam suam generamen femellæ concepit in sese, continet lucem superne despar- sam cum spiritus odoramento, hoc est mentem fi- guratam in diversis speciebus suis, quæ lux est perfecuus Deus, qui ex non genita superne luce et D ἐκ τοῦ ὕδατος ἐγερθὲν καὶ ἔγκυμον εἰργασμένον spiritu delatus in humanam naturam tanquam in templum vi naturæ et venti motu, generatus ex οὗται κατ' ἀριθμὸν ἀπειράκι; ἄπειρο! εἰσιν ἑκάστη κατὰ τὴν οὐσίαν τὴν ἑαυτῆς φρόνιμοι καὶ νοεραί ἀναρίθμηται δὲ τὸ πλῆθος “, φρόνιμο! τε ω οὗται καὶ νοεραί, ἐπειδὰν μένωσι κατ' αὐτὰς, ἡσυχάζουσε σε πᾶσαι· ἐὰν δὲ πλησιάσῃ δύναμις δυνάμει, ἡ ἀν ομοιότης της παραθέσεως ἐργάζεται κίνησίν τινα καὶ ενέργειαν ἀπὸ τῆς κινήσεως μεμορφωμένην κατά τὴν συνδρομὴν τῆς παραθέσεως τῶν συνελθουσών δυνάμεων. Γίνεται γὰρ τῶν δυνάμεων ή συνδρομή αἰονεί με τις τύπος σφραγίδος κατὰ συνδρομὴν ἀπο πληγείς " παραπλησίως πρὸς τὸν ἐκτυποῦντα τὰς ἀνα- φερομένας ουσίας. Ἐπεὶ οὖν ἄπειροι μὲν κατ' ἀρι θμὸν τῶν τριῶν ἀρχῶν αἱ δυνάμεις, ἐκ δὲ τῶν ἀπείρων δυνάμεων ἄπειροι συνδρομαι, ἀναγκαίως γεγόνασιν ἀπείρων σφραγίδων εἰκόνες. Αὗται οὖν εἰσιν αἱ εἰ. κόνες αἱ τῶν διαφόρων ζώων ιδέαι. Γέγονεν οὖν ἐκ πρώτης τῶν τριῶν ἀρχῶν συνδρομῆς μεγάλης με γάλη τις ιδέα σφραγίδος, οὐρανὸς καὶ γῆ ". Σχῆμα το δὲ ἔχουσιν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ μήτρα παραπλήσιον τὸν ὀμφαλὸν ἐχούσῃ μέσον, καὶ εἰ, φησίν, ὑπὸ ὄψιν ἀγαγεῖν θέλει τις τὸ σχῆμα τοῦτο, ἔγκυον μήτραν ὁποίου βούλεται ζώου τεχνικῶς ἐρευνησάτω, και εξο ρήσει τὸ ἐκτύπωμα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν μέσῳ πάντων ἀπαραλλάκτως εν υποκειμέν νων - γέγονε δὲ οὐρανοῦ καὶ γῆς τὸ σχῆμα τοιοῦτον οἱονεὶ μήτρα παραπλήσιον οι κατὰ τὴν πρώτην 1 συνδρομήν ". Εν δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς θα γεγόνασιν ἄπειρος δυνάμεων συνδρομαί. Καὶ ἑκάστη συνδρομὴ οὐκ ἄλλο τι εἰργάσατο και C ἐξετύπωσεν ἢ σφραγίδα οὐρανοῦ καὶ γῆς οι παρα πλήσιον μήτρα. Ἐν αὖ γῇ οὐ δὲ ἀνέφυσαν ἐκ τῶν ἀπείρων σφραγίδων διαφόρων ζώων άπειρα πλήθη κ. Εἰς δὲ ταύτην πᾶσαν τὴν ' ὑπὸ τὸν οὐρανὸν ἐν τοῖς διαφόροις ζώοις ἀπειρίαν * [p. 141. 142] κατέσπαρ ται καὶ καταμεμέρισται μετὰ τοῦ φωτὸς ἡ τοῦ πνεύ ματος ἄνωθεν εὐωδία. Γέγονεν οὖν ἐκ τοῦ ὕδατος πρωτόγονος ἀρχὴ ἄνεμος σφοδρός καὶ λάβρος καὶ πάσης γενέσεως αἴτιος. Βρασμέν γάρ τινα ἐμποιῶν τοῖς ὕδασιν ἀπὸ τῶν ὑδάτων διεγείρει κύματα· ἡ δὲ τῶν κυμάτων κίνησις ", οιονεί τις οὖσα ὁρμὴ . " " • , ἐγκύμονα γεγονέναι τοῦ ἀνθρώπου ἢ τοῦ νοῦ ὁπόταν ὑπὸ τῆς τοῦ πνεύματος ὁρμῆς ὀργήσασα ἐπείγηται. Επὰν δὲ τοῦτο τὸ ὑπὸ τοῦ ἀνέμου κῦμα τὴν φύσιν γέννημα θηλείας ειλήφῃ ἐν ἑαυτῷ. κατέχει * τὸ κατεσπαρμένον φῶς ἄνωθεν μετὰ τῆς VARIE LECTIONES. * σε φρόνιμοι, νος ραί, ἀναρίθμητοι τὸ πλῆθος G, Μ. 3 τε. δὲ C, Μ. αι ησυχάζουσα: Γ. 48 οιονεί. οἷον εἰ Bernysius. " ἀποπληγείς. ἀπὸ πληγῆς G, Μ; ἀποπλάσῃ Bernysius. "' ιδέα, σφραγὶς οὐρανοῦ καὶ γῆς C, Μ. ιδέα σφραγίδος οὐρανοῦ καὶ γῆς Bernaysius. se Cf. infra p. 317, 89 col. Οx. " ἀπαραλάκτως . ειδέα καὶ νὰ ὑποκείμενον C, M. Bernaysius. οι παραπλήσιον κατά. παραπλήσιον. Κατὰ C, Μ. Οι συνδρομήν. Εν συνδρομὴν ἐν (i, M. ο 20 δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς Bernaysius : αὐτῷ μέσῳ τῷ οὐρανῷῳ καὶ τῇ γῇ C. Μ. οι οὐρανῷ καὶ γῇ C. οι αὖ γῇ αὐτῇ C, Μ. οὐ πλήθη. πλείον C. ε' πᾶσαν τὴν Bernaysias πᾶσαν ἡ C : πᾶσα ἡ susp. Μ. ν ἀπειρίαν Bernaysius ; ἀπειρία C. Μ. 8 κίνησις. γένεσις C. M. Bernaysius. (:f. infra p. 317, 96 el. Ox. Εκ τῆς τῶν ὑδάτων κινήσεως. Post ὁρμὴ quælam excidisse ex seriore «lis- putationis manifestum fi, idque confirmat Epitome iis, qua de serpentis sibilo apponit. : 31. τοῦ ἀνθρώ που ἢ τοῦ νοῦ Bernaysius; τὸν ἄνθρωπον. ἢ τὸν βοῦν C, Μ. ὀργήσασα. ὁρμήσασα C, M. Cf. infra p. 317, 98 ed. Οx. · ἔγκυμον εἰργασμένον ἐγκύμονα εργασάμενον C, M, Bernaysius. " ειλήφη Ber- vaysius ; εἰληφὸς corr. C, M; εἰληφώς με . * κατέχει Bernaysius καὶ ἔχον (, Μ. pr G. "

3481 ORIGENIS Β 3163 Guitæ, sunt singul:e sccundum naturam suam mente A καὶ φοβερόν. Πᾶσα: δὲ αἱ δυνάμεις τῶν τριῶν ἀρχῶν præditæ et intelligentia. Innumerabiles autem mul- titudine et mente prædite cum sint intelligentia- que, ubi manebunt periée, quiescunt omnes; ubi autem propinquabit potestas potestati, dissimilitudo juxtapositionis efficit motum quemdan et actionem a motu figuratam per concursum juxtapositionis congressarum potestatum. Fit enim potestatum concursus tanquam figura sigilli per concursum reddita consimiliter effiguranti eas quæ adinoven - tur essentias. Cum igitur infinitæ numero trium principiorum sint potestates exque infinitis pole- statibus infiniti concursus, necessario nascuntur in- finitorum sigillorum imagines. Nascitur igitur ex primo trium principiorum concursu magni magna quædam species sigilli, coelum et terra. Formain B autem babent cœlum et terra utero consimilem, umbilicum habenti medium, et si quis, inquit, sub oculos subjicere volet hanc formam, gravidum ute- rum cujuscunque voluerit animalis per artem seru- tetur et reperiet effigiem cœli et terræ eorumque, quæ in medio omnium incommutabiliter subjacent. Facta autem est cœli et terræ forma talis quasi utero consimilis per primum concursum. Rursus au- tem in medio cœli et terræ exstiterunt infiniti po- testatum concursus. Et unusquisque concursus non aliud quidquam effecit et efliguravit quam sigillum cœli et terræ consimile utero. In terra autem rur- suis enatæ sunt ex infinitis sigillis diversorum ani- malium infinitae multitudines. In lianc 204-205 autem omnem quæ sub cœlo est in diversis auima- libus infinitatem dispersum est et divisum cum luce spiritus superne odoramentum. Natum igitur est ex aqua primigenium principium, ventus gravis et ve- hemens et omnis generationis auctor. Fervorein enim quemdam incutiens aquis ab aquis excitat undas. Undarum autem motus qui quasi quidam impetns est..... gravidam factam esse hominis aut mentis, quando sub spiritus impetu intenditur. Ubi autem hæc unda a vento ex aqua excitata et gra- vida facta ad naturam suam generamen femellæ concepit in sese, continet lucem superne despar- sam cum spiritus odoramento, hoc est mentem fi- guratam in diversis speciebus suis, quæ lux est perfecuus Deus, qui ex non genita superne luce et D ἐκ τοῦ ὕδατος ἐγερθὲν καὶ ἔγκυμον εἰργασμένον spiritu delatus in humanam naturam tanquam in templum vi naturæ et venti motu, generatus ex οὗται κατ' ἀριθμὸν ἀπειράκι; ἄπειρο! εἰσιν ἑκάστη κατὰ τὴν οὐσίαν τὴν ἑαυτῆς φρόνιμοι καὶ νοεραί ἀναρίθμηται δὲ τὸ πλῆθος “, φρόνιμο! τε ω οὗται καὶ νοεραί, ἐπειδὰν μένωσι κατ' αὐτὰς, ἡσυχάζουσε σε πᾶσαι· ἐὰν δὲ πλησιάσῃ δύναμις δυνάμει, ἡ ἀν ομοιότης της παραθέσεως ἐργάζεται κίνησίν τινα καὶ ενέργειαν ἀπὸ τῆς κινήσεως μεμορφωμένην κατά τὴν συνδρομὴν τῆς παραθέσεως τῶν συνελθουσών δυνάμεων. Γίνεται γὰρ τῶν δυνάμεων ή συνδρομή αἰονεί με τις τύπος σφραγίδος κατὰ συνδρομὴν ἀπο πληγείς " παραπλησίως πρὸς τὸν ἐκτυποῦντα τὰς ἀνα- φερομένας ουσίας. Ἐπεὶ οὖν ἄπειροι μὲν κατ' ἀρι θμὸν τῶν τριῶν ἀρχῶν αἱ δυνάμεις, ἐκ δὲ τῶν ἀπείρων δυνάμεων ἄπειροι συνδρομαι, ἀναγκαίως γεγόνασιν ἀπείρων σφραγίδων εἰκόνες. Αὗται οὖν εἰσιν αἱ εἰ. κόνες αἱ τῶν διαφόρων ζώων ιδέαι. Γέγονεν οὖν ἐκ πρώτης τῶν τριῶν ἀρχῶν συνδρομῆς μεγάλης με γάλη τις ιδέα σφραγίδος, οὐρανὸς καὶ γῆ ". Σχῆμα το δὲ ἔχουσιν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ μήτρα παραπλήσιον τὸν ὀμφαλὸν ἐχούσῃ μέσον, καὶ εἰ, φησίν, ὑπὸ ὄψιν ἀγαγεῖν θέλει τις τὸ σχῆμα τοῦτο, ἔγκυον μήτραν ὁποίου βούλεται ζώου τεχνικῶς ἐρευνησάτω, και εξο ρήσει τὸ ἐκτύπωμα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν μέσῳ πάντων ἀπαραλλάκτως εν υποκειμέν νων - γέγονε δὲ οὐρανοῦ καὶ γῆς τὸ σχῆμα τοιοῦτον οἱονεὶ μήτρα παραπλήσιον οι κατὰ τὴν πρώτην 1 συνδρομήν ". Εν δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς θα γεγόνασιν ἄπειρος δυνάμεων συνδρομαί. Καὶ ἑκάστη συνδρομὴ οὐκ ἄλλο τι εἰργάσατο και C ἐξετύπωσεν ἢ σφραγίδα οὐρανοῦ καὶ γῆς οι παρα πλήσιον μήτρα. Ἐν αὖ γῇ οὐ δὲ ἀνέφυσαν ἐκ τῶν ἀπείρων σφραγίδων διαφόρων ζώων άπειρα πλήθη κ. Εἰς δὲ ταύτην πᾶσαν τὴν ' ὑπὸ τὸν οὐρανὸν ἐν τοῖς διαφόροις ζώοις ἀπειρίαν * [p. 141. 142] κατέσπαρ ται καὶ καταμεμέρισται μετὰ τοῦ φωτὸς ἡ τοῦ πνεύ ματος ἄνωθεν εὐωδία. Γέγονεν οὖν ἐκ τοῦ ὕδατος πρωτόγονος ἀρχὴ ἄνεμος σφοδρός καὶ λάβρος καὶ πάσης γενέσεως αἴτιος. Βρασμέν γάρ τινα ἐμποιῶν τοῖς ὕδασιν ἀπὸ τῶν ὑδάτων διεγείρει κύματα· ἡ δὲ τῶν κυμάτων κίνησις ", οιονεί τις οὖσα ὁρμὴ . " " • , ἐγκύμονα γεγονέναι τοῦ ἀνθρώπου ἢ τοῦ νοῦ ὁπόταν ὑπὸ τῆς τοῦ πνεύματος ὁρμῆς ὀργήσασα ἐπείγηται. Επὰν δὲ τοῦτο τὸ ὑπὸ τοῦ ἀνέμου κῦμα τὴν φύσιν γέννημα θηλείας ειλήφῃ ἐν ἑαυτῷ. κατέχει * τὸ κατεσπαρμένον φῶς ἄνωθεν μετὰ τῆς VARIE LECTIONES. * σε φρόνιμοι, νος ραί, ἀναρίθμητοι τὸ πλῆθος G, Μ. 3 τε. δὲ C, Μ. αι ησυχάζουσα: Γ. 48 οιονεί. οἷον εἰ Bernysius. " ἀποπληγείς. ἀπὸ πληγῆς G, Μ; ἀποπλάσῃ Bernysius. "' ιδέα, σφραγὶς οὐρανοῦ καὶ γῆς C, Μ. ιδέα σφραγίδος οὐρανοῦ καὶ γῆς Bernaysius. se Cf. infra p. 317, 89 col. Οx. " ἀπαραλάκτως . ειδέα καὶ νὰ ὑποκείμενον C, M. Bernaysius. οι παραπλήσιον κατά. παραπλήσιον. Κατὰ C, Μ. Οι συνδρομήν. Εν συνδρομὴν ἐν (i, M. ο 20 δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς Bernaysius : αὐτῷ μέσῳ τῷ οὐρανῷῳ καὶ τῇ γῇ C. Μ. οι οὐρανῷ καὶ γῇ C. οι αὖ γῇ αὐτῇ C, Μ. οὐ πλήθη. πλείον C. ε' πᾶσαν τὴν Bernaysias πᾶσαν ἡ C : πᾶσα ἡ susp. Μ. ν ἀπειρίαν Bernaysius ; ἀπειρία C. Μ. 8 κίνησις. γένεσις C. M. Bernaysius. (:f. infra p. 317, 96 el. Ox. Εκ τῆς τῶν ὑδάτων κινήσεως. Post ὁρμὴ quælam excidisse ex seriore «lis- putationis manifestum fi, idque confirmat Epitome iis, qua de serpentis sibilo apponit. : 31. τοῦ ἀνθρώ που ἢ τοῦ νοῦ Bernaysius; τὸν ἄνθρωπον. ἢ τὸν βοῦν C, Μ. ὀργήσασα. ὁρμήσασα C, M. Cf. infra p. 317, 98 ed. Οx. · ἔγκυμον εἰργασμένον ἐγκύμονα εργασάμενον C, M, Bernaysius. " ειλήφη Ber- vaysius ; εἰληφὸς corr. C, M; εἰληφώς με . * κατέχει Bernaysius καὶ ἔχον (, Μ. pr G. "

3481 ORIGENIS Β 3163 Guitæ, sunt singul:e sccundum naturam suam mente A καὶ φοβερόν. Πᾶσα: δὲ αἱ δυνάμεις τῶν τριῶν ἀρχῶν præditæ et intelligentia. Innumerabiles autem mul- titudine et mente prædite cum sint intelligentia- que, ubi manebunt periée, quiescunt omnes; ubi autem propinquabit potestas potestati, dissimilitudo juxtapositionis efficit motum quemdan et actionem a motu figuratam per concursum juxtapositionis congressarum potestatum. Fit enim potestatum concursus tanquam figura sigilli per concursum reddita consimiliter effiguranti eas quæ adinoven - tur essentias. Cum igitur infinitæ numero trium principiorum sint potestates exque infinitis pole- statibus infiniti concursus, necessario nascuntur in- finitorum sigillorum imagines. Nascitur igitur ex primo trium principiorum concursu magni magna quædam species sigilli, coelum et terra. Formain B autem babent cœlum et terra utero consimilem, umbilicum habenti medium, et si quis, inquit, sub oculos subjicere volet hanc formam, gravidum ute- rum cujuscunque voluerit animalis per artem seru- tetur et reperiet effigiem cœli et terræ eorumque, quæ in medio omnium incommutabiliter subjacent. Facta autem est cœli et terræ forma talis quasi utero consimilis per primum concursum. Rursus au- tem in medio cœli et terræ exstiterunt infiniti po- testatum concursus. Et unusquisque concursus non aliud quidquam effecit et efliguravit quam sigillum cœli et terræ consimile utero. In terra autem rur- suis enatæ sunt ex infinitis sigillis diversorum ani- malium infinitae multitudines. In lianc 204-205 autem omnem quæ sub cœlo est in diversis auima- libus infinitatem dispersum est et divisum cum luce spiritus superne odoramentum. Natum igitur est ex aqua primigenium principium, ventus gravis et ve- hemens et omnis generationis auctor. Fervorein enim quemdam incutiens aquis ab aquis excitat undas. Undarum autem motus qui quasi quidam impetns est..... gravidam factam esse hominis aut mentis, quando sub spiritus impetu intenditur. Ubi autem hæc unda a vento ex aqua excitata et gra- vida facta ad naturam suam generamen femellæ concepit in sese, continet lucem superne despar- sam cum spiritus odoramento, hoc est mentem fi- guratam in diversis speciebus suis, quæ lux est perfecuus Deus, qui ex non genita superne luce et D ἐκ τοῦ ὕδατος ἐγερθὲν καὶ ἔγκυμον εἰργασμένον spiritu delatus in humanam naturam tanquam in templum vi naturæ et venti motu, generatus ex οὗται κατ' ἀριθμὸν ἀπειράκι; ἄπειρο! εἰσιν ἑκάστη κατὰ τὴν οὐσίαν τὴν ἑαυτῆς φρόνιμοι καὶ νοεραί ἀναρίθμηται δὲ τὸ πλῆθος “, φρόνιμο! τε ω οὗται καὶ νοεραί, ἐπειδὰν μένωσι κατ' αὐτὰς, ἡσυχάζουσε σε πᾶσαι· ἐὰν δὲ πλησιάσῃ δύναμις δυνάμει, ἡ ἀν ομοιότης της παραθέσεως ἐργάζεται κίνησίν τινα καὶ ενέργειαν ἀπὸ τῆς κινήσεως μεμορφωμένην κατά τὴν συνδρομὴν τῆς παραθέσεως τῶν συνελθουσών δυνάμεων. Γίνεται γὰρ τῶν δυνάμεων ή συνδρομή αἰονεί με τις τύπος σφραγίδος κατὰ συνδρομὴν ἀπο πληγείς " παραπλησίως πρὸς τὸν ἐκτυποῦντα τὰς ἀνα- φερομένας ουσίας. Ἐπεὶ οὖν ἄπειροι μὲν κατ' ἀρι θμὸν τῶν τριῶν ἀρχῶν αἱ δυνάμεις, ἐκ δὲ τῶν ἀπείρων δυνάμεων ἄπειροι συνδρομαι, ἀναγκαίως γεγόνασιν ἀπείρων σφραγίδων εἰκόνες. Αὗται οὖν εἰσιν αἱ εἰ. κόνες αἱ τῶν διαφόρων ζώων ιδέαι. Γέγονεν οὖν ἐκ πρώτης τῶν τριῶν ἀρχῶν συνδρομῆς μεγάλης με γάλη τις ιδέα σφραγίδος, οὐρανὸς καὶ γῆ ". Σχῆμα το δὲ ἔχουσιν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ μήτρα παραπλήσιον τὸν ὀμφαλὸν ἐχούσῃ μέσον, καὶ εἰ, φησίν, ὑπὸ ὄψιν ἀγαγεῖν θέλει τις τὸ σχῆμα τοῦτο, ἔγκυον μήτραν ὁποίου βούλεται ζώου τεχνικῶς ἐρευνησάτω, και εξο ρήσει τὸ ἐκτύπωμα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν μέσῳ πάντων ἀπαραλλάκτως εν υποκειμέν νων - γέγονε δὲ οὐρανοῦ καὶ γῆς τὸ σχῆμα τοιοῦτον οἱονεὶ μήτρα παραπλήσιον οι κατὰ τὴν πρώτην 1 συνδρομήν ". Εν δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς θα γεγόνασιν ἄπειρος δυνάμεων συνδρομαί. Καὶ ἑκάστη συνδρομὴ οὐκ ἄλλο τι εἰργάσατο και C ἐξετύπωσεν ἢ σφραγίδα οὐρανοῦ καὶ γῆς οι παρα πλήσιον μήτρα. Ἐν αὖ γῇ οὐ δὲ ἀνέφυσαν ἐκ τῶν ἀπείρων σφραγίδων διαφόρων ζώων άπειρα πλήθη κ. Εἰς δὲ ταύτην πᾶσαν τὴν ' ὑπὸ τὸν οὐρανὸν ἐν τοῖς διαφόροις ζώοις ἀπειρίαν * [p. 141. 142] κατέσπαρ ται καὶ καταμεμέρισται μετὰ τοῦ φωτὸς ἡ τοῦ πνεύ ματος ἄνωθεν εὐωδία. Γέγονεν οὖν ἐκ τοῦ ὕδατος πρωτόγονος ἀρχὴ ἄνεμος σφοδρός καὶ λάβρος καὶ πάσης γενέσεως αἴτιος. Βρασμέν γάρ τινα ἐμποιῶν τοῖς ὕδασιν ἀπὸ τῶν ὑδάτων διεγείρει κύματα· ἡ δὲ τῶν κυμάτων κίνησις ", οιονεί τις οὖσα ὁρμὴ . " " • , ἐγκύμονα γεγονέναι τοῦ ἀνθρώπου ἢ τοῦ νοῦ ὁπόταν ὑπὸ τῆς τοῦ πνεύματος ὁρμῆς ὀργήσασα ἐπείγηται. Επὰν δὲ τοῦτο τὸ ὑπὸ τοῦ ἀνέμου κῦμα τὴν φύσιν γέννημα θηλείας ειλήφῃ ἐν ἑαυτῷ. κατέχει * τὸ κατεσπαρμένον φῶς ἄνωθεν μετὰ τῆς VARIE LECTIONES. * σε φρόνιμοι, νος ραί, ἀναρίθμητοι τὸ πλῆθος G, Μ. 3 τε. δὲ C, Μ. αι ησυχάζουσα: Γ. 48 οιονεί. οἷον εἰ Bernysius. " ἀποπληγείς. ἀπὸ πληγῆς G, Μ; ἀποπλάσῃ Bernysius. "' ιδέα, σφραγὶς οὐρανοῦ καὶ γῆς C, Μ. ιδέα σφραγίδος οὐρανοῦ καὶ γῆς Bernaysius. se Cf. infra p. 317, 89 col. Οx. " ἀπαραλάκτως . ειδέα καὶ νὰ ὑποκείμενον C, M. Bernaysius. οι παραπλήσιον κατά. παραπλήσιον. Κατὰ C, Μ. Οι συνδρομήν. Εν συνδρομὴν ἐν (i, M. ο 20 δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς Bernaysius : αὐτῷ μέσῳ τῷ οὐρανῷῳ καὶ τῇ γῇ C. Μ. οι οὐρανῷ καὶ γῇ C. οι αὖ γῇ αὐτῇ C, Μ. οὐ πλήθη. πλείον C. ε' πᾶσαν τὴν Bernaysias πᾶσαν ἡ C : πᾶσα ἡ susp. Μ. ν ἀπειρίαν Bernaysius ; ἀπειρία C. Μ. 8 κίνησις. γένεσις C. M. Bernaysius. (:f. infra p. 317, 96 el. Ox. Εκ τῆς τῶν ὑδάτων κινήσεως. Post ὁρμὴ quælam excidisse ex seriore «lis- putationis manifestum fi, idque confirmat Epitome iis, qua de serpentis sibilo apponit. : 31. τοῦ ἀνθρώ που ἢ τοῦ νοῦ Bernaysius; τὸν ἄνθρωπον. ἢ τὸν βοῦν C, Μ. ὀργήσασα. ὁρμήσασα C, M. Cf. infra p. 317, 98 ed. Οx. · ἔγκυμον εἰργασμένον ἐγκύμονα εργασάμενον C, M, Bernaysius. " ειλήφη Ber- vaysius ; εἰληφὸς corr. C, M; εἰληφώς με . * κατέχει Bernaysius καὶ ἔχον (, Μ. pr G. "

3481 ORIGENIS Β 3163 Guitæ, sunt singul:e sccundum naturam suam mente A καὶ φοβερόν. Πᾶσα: δὲ αἱ δυνάμεις τῶν τριῶν ἀρχῶν præditæ et intelligentia. Innumerabiles autem mul- titudine et mente prædite cum sint intelligentia- que, ubi manebunt periée, quiescunt omnes; ubi autem propinquabit potestas potestati, dissimilitudo juxtapositionis efficit motum quemdan et actionem a motu figuratam per concursum juxtapositionis congressarum potestatum. Fit enim potestatum concursus tanquam figura sigilli per concursum reddita consimiliter effiguranti eas quæ adinoven - tur essentias. Cum igitur infinitæ numero trium principiorum sint potestates exque infinitis pole- statibus infiniti concursus, necessario nascuntur in- finitorum sigillorum imagines. Nascitur igitur ex primo trium principiorum concursu magni magna quædam species sigilli, coelum et terra. Formain B autem babent cœlum et terra utero consimilem, umbilicum habenti medium, et si quis, inquit, sub oculos subjicere volet hanc formam, gravidum ute- rum cujuscunque voluerit animalis per artem seru- tetur et reperiet effigiem cœli et terræ eorumque, quæ in medio omnium incommutabiliter subjacent. Facta autem est cœli et terræ forma talis quasi utero consimilis per primum concursum. Rursus au- tem in medio cœli et terræ exstiterunt infiniti po- testatum concursus. Et unusquisque concursus non aliud quidquam effecit et efliguravit quam sigillum cœli et terræ consimile utero. In terra autem rur- suis enatæ sunt ex infinitis sigillis diversorum ani- malium infinitae multitudines. In lianc 204-205 autem omnem quæ sub cœlo est in diversis auima- libus infinitatem dispersum est et divisum cum luce spiritus superne odoramentum. Natum igitur est ex aqua primigenium principium, ventus gravis et ve- hemens et omnis generationis auctor. Fervorein enim quemdam incutiens aquis ab aquis excitat undas. Undarum autem motus qui quasi quidam impetns est..... gravidam factam esse hominis aut mentis, quando sub spiritus impetu intenditur. Ubi autem hæc unda a vento ex aqua excitata et gra- vida facta ad naturam suam generamen femellæ concepit in sese, continet lucem superne despar- sam cum spiritus odoramento, hoc est mentem fi- guratam in diversis speciebus suis, quæ lux est perfecuus Deus, qui ex non genita superne luce et D ἐκ τοῦ ὕδατος ἐγερθὲν καὶ ἔγκυμον εἰργασμένον spiritu delatus in humanam naturam tanquam in templum vi naturæ et venti motu, generatus ex οὗται κατ' ἀριθμὸν ἀπειράκι; ἄπειρο! εἰσιν ἑκάστη κατὰ τὴν οὐσίαν τὴν ἑαυτῆς φρόνιμοι καὶ νοεραί ἀναρίθμηται δὲ τὸ πλῆθος “, φρόνιμο! τε ω οὗται καὶ νοεραί, ἐπειδὰν μένωσι κατ' αὐτὰς, ἡσυχάζουσε σε πᾶσαι· ἐὰν δὲ πλησιάσῃ δύναμις δυνάμει, ἡ ἀν ομοιότης της παραθέσεως ἐργάζεται κίνησίν τινα καὶ ενέργειαν ἀπὸ τῆς κινήσεως μεμορφωμένην κατά τὴν συνδρομὴν τῆς παραθέσεως τῶν συνελθουσών δυνάμεων. Γίνεται γὰρ τῶν δυνάμεων ή συνδρομή αἰονεί με τις τύπος σφραγίδος κατὰ συνδρομὴν ἀπο πληγείς " παραπλησίως πρὸς τὸν ἐκτυποῦντα τὰς ἀνα- φερομένας ουσίας. Ἐπεὶ οὖν ἄπειροι μὲν κατ' ἀρι θμὸν τῶν τριῶν ἀρχῶν αἱ δυνάμεις, ἐκ δὲ τῶν ἀπείρων δυνάμεων ἄπειροι συνδρομαι, ἀναγκαίως γεγόνασιν ἀπείρων σφραγίδων εἰκόνες. Αὗται οὖν εἰσιν αἱ εἰ. κόνες αἱ τῶν διαφόρων ζώων ιδέαι. Γέγονεν οὖν ἐκ πρώτης τῶν τριῶν ἀρχῶν συνδρομῆς μεγάλης με γάλη τις ιδέα σφραγίδος, οὐρανὸς καὶ γῆ ". Σχῆμα το δὲ ἔχουσιν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ μήτρα παραπλήσιον τὸν ὀμφαλὸν ἐχούσῃ μέσον, καὶ εἰ, φησίν, ὑπὸ ὄψιν ἀγαγεῖν θέλει τις τὸ σχῆμα τοῦτο, ἔγκυον μήτραν ὁποίου βούλεται ζώου τεχνικῶς ἐρευνησάτω, και εξο ρήσει τὸ ἐκτύπωμα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν μέσῳ πάντων ἀπαραλλάκτως εν υποκειμέν νων - γέγονε δὲ οὐρανοῦ καὶ γῆς τὸ σχῆμα τοιοῦτον οἱονεὶ μήτρα παραπλήσιον οι κατὰ τὴν πρώτην 1 συνδρομήν ". Εν δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς θα γεγόνασιν ἄπειρος δυνάμεων συνδρομαί. Καὶ ἑκάστη συνδρομὴ οὐκ ἄλλο τι εἰργάσατο και C ἐξετύπωσεν ἢ σφραγίδα οὐρανοῦ καὶ γῆς οι παρα πλήσιον μήτρα. Ἐν αὖ γῇ οὐ δὲ ἀνέφυσαν ἐκ τῶν ἀπείρων σφραγίδων διαφόρων ζώων άπειρα πλήθη κ. Εἰς δὲ ταύτην πᾶσαν τὴν ' ὑπὸ τὸν οὐρανὸν ἐν τοῖς διαφόροις ζώοις ἀπειρίαν * [p. 141. 142] κατέσπαρ ται καὶ καταμεμέρισται μετὰ τοῦ φωτὸς ἡ τοῦ πνεύ ματος ἄνωθεν εὐωδία. Γέγονεν οὖν ἐκ τοῦ ὕδατος πρωτόγονος ἀρχὴ ἄνεμος σφοδρός καὶ λάβρος καὶ πάσης γενέσεως αἴτιος. Βρασμέν γάρ τινα ἐμποιῶν τοῖς ὕδασιν ἀπὸ τῶν ὑδάτων διεγείρει κύματα· ἡ δὲ τῶν κυμάτων κίνησις ", οιονεί τις οὖσα ὁρμὴ . " " • , ἐγκύμονα γεγονέναι τοῦ ἀνθρώπου ἢ τοῦ νοῦ ὁπόταν ὑπὸ τῆς τοῦ πνεύματος ὁρμῆς ὀργήσασα ἐπείγηται. Επὰν δὲ τοῦτο τὸ ὑπὸ τοῦ ἀνέμου κῦμα τὴν φύσιν γέννημα θηλείας ειλήφῃ ἐν ἑαυτῷ. κατέχει * τὸ κατεσπαρμένον φῶς ἄνωθεν μετὰ τῆς VARIE LECTIONES. * σε φρόνιμοι, νος ραί, ἀναρίθμητοι τὸ πλῆθος G, Μ. 3 τε. δὲ C, Μ. αι ησυχάζουσα: Γ. 48 οιονεί. οἷον εἰ Bernysius. " ἀποπληγείς. ἀπὸ πληγῆς G, Μ; ἀποπλάσῃ Bernysius. "' ιδέα, σφραγὶς οὐρανοῦ καὶ γῆς C, Μ. ιδέα σφραγίδος οὐρανοῦ καὶ γῆς Bernaysius. se Cf. infra p. 317, 89 col. Οx. " ἀπαραλάκτως . ειδέα καὶ νὰ ὑποκείμενον C, M. Bernaysius. οι παραπλήσιον κατά. παραπλήσιον. Κατὰ C, Μ. Οι συνδρομήν. Εν συνδρομὴν ἐν (i, M. ο 20 δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς Bernaysius : αὐτῷ μέσῳ τῷ οὐρανῷῳ καὶ τῇ γῇ C. Μ. οι οὐρανῷ καὶ γῇ C. οι αὖ γῇ αὐτῇ C, Μ. οὐ πλήθη. πλείον C. ε' πᾶσαν τὴν Bernaysias πᾶσαν ἡ C : πᾶσα ἡ susp. Μ. ν ἀπειρίαν Bernaysius ; ἀπειρία C. Μ. 8 κίνησις. γένεσις C. M. Bernaysius. (:f. infra p. 317, 96 el. Ox. Εκ τῆς τῶν ὑδάτων κινήσεως. Post ὁρμὴ quælam excidisse ex seriore «lis- putationis manifestum fi, idque confirmat Epitome iis, qua de serpentis sibilo apponit. : 31. τοῦ ἀνθρώ που ἢ τοῦ νοῦ Bernaysius; τὸν ἄνθρωπον. ἢ τὸν βοῦν C, Μ. ὀργήσασα. ὁρμήσασα C, M. Cf. infra p. 317, 98 ed. Οx. · ἔγκυμον εἰργασμένον ἐγκύμονα εργασάμενον C, M, Bernaysius. " ειλήφη Ber- vaysius ; εἰληφὸς corr. C, M; εἰληφώς με . * κατέχει Bernaysius καὶ ἔχον (, Μ. pr G. "

3481 ORIGENIS Β 3163 Guitæ, sunt singul:e sccundum naturam suam mente A καὶ φοβερόν. Πᾶσα: δὲ αἱ δυνάμεις τῶν τριῶν ἀρχῶν præditæ et intelligentia. Innumerabiles autem mul- titudine et mente prædite cum sint intelligentia- que, ubi manebunt periée, quiescunt omnes; ubi autem propinquabit potestas potestati, dissimilitudo juxtapositionis efficit motum quemdan et actionem a motu figuratam per concursum juxtapositionis congressarum potestatum. Fit enim potestatum concursus tanquam figura sigilli per concursum reddita consimiliter effiguranti eas quæ adinoven - tur essentias. Cum igitur infinitæ numero trium principiorum sint potestates exque infinitis pole- statibus infiniti concursus, necessario nascuntur in- finitorum sigillorum imagines. Nascitur igitur ex primo trium principiorum concursu magni magna quædam species sigilli, coelum et terra. Formain B autem babent cœlum et terra utero consimilem, umbilicum habenti medium, et si quis, inquit, sub oculos subjicere volet hanc formam, gravidum ute- rum cujuscunque voluerit animalis per artem seru- tetur et reperiet effigiem cœli et terræ eorumque, quæ in medio omnium incommutabiliter subjacent. Facta autem est cœli et terræ forma talis quasi utero consimilis per primum concursum. Rursus au- tem in medio cœli et terræ exstiterunt infiniti po- testatum concursus. Et unusquisque concursus non aliud quidquam effecit et efliguravit quam sigillum cœli et terræ consimile utero. In terra autem rur- suis enatæ sunt ex infinitis sigillis diversorum ani- malium infinitae multitudines. In lianc 204-205 autem omnem quæ sub cœlo est in diversis auima- libus infinitatem dispersum est et divisum cum luce spiritus superne odoramentum. Natum igitur est ex aqua primigenium principium, ventus gravis et ve- hemens et omnis generationis auctor. Fervorein enim quemdam incutiens aquis ab aquis excitat undas. Undarum autem motus qui quasi quidam impetns est..... gravidam factam esse hominis aut mentis, quando sub spiritus impetu intenditur. Ubi autem hæc unda a vento ex aqua excitata et gra- vida facta ad naturam suam generamen femellæ concepit in sese, continet lucem superne despar- sam cum spiritus odoramento, hoc est mentem fi- guratam in diversis speciebus suis, quæ lux est perfecuus Deus, qui ex non genita superne luce et D ἐκ τοῦ ὕδατος ἐγερθὲν καὶ ἔγκυμον εἰργασμένον spiritu delatus in humanam naturam tanquam in templum vi naturæ et venti motu, generatus ex οὗται κατ' ἀριθμὸν ἀπειράκι; ἄπειρο! εἰσιν ἑκάστη κατὰ τὴν οὐσίαν τὴν ἑαυτῆς φρόνιμοι καὶ νοεραί ἀναρίθμηται δὲ τὸ πλῆθος “, φρόνιμο! τε ω οὗται καὶ νοεραί, ἐπειδὰν μένωσι κατ' αὐτὰς, ἡσυχάζουσε σε πᾶσαι· ἐὰν δὲ πλησιάσῃ δύναμις δυνάμει, ἡ ἀν ομοιότης της παραθέσεως ἐργάζεται κίνησίν τινα καὶ ενέργειαν ἀπὸ τῆς κινήσεως μεμορφωμένην κατά τὴν συνδρομὴν τῆς παραθέσεως τῶν συνελθουσών δυνάμεων. Γίνεται γὰρ τῶν δυνάμεων ή συνδρομή αἰονεί με τις τύπος σφραγίδος κατὰ συνδρομὴν ἀπο πληγείς " παραπλησίως πρὸς τὸν ἐκτυποῦντα τὰς ἀνα- φερομένας ουσίας. Ἐπεὶ οὖν ἄπειροι μὲν κατ' ἀρι θμὸν τῶν τριῶν ἀρχῶν αἱ δυνάμεις, ἐκ δὲ τῶν ἀπείρων δυνάμεων ἄπειροι συνδρομαι, ἀναγκαίως γεγόνασιν ἀπείρων σφραγίδων εἰκόνες. Αὗται οὖν εἰσιν αἱ εἰ. κόνες αἱ τῶν διαφόρων ζώων ιδέαι. Γέγονεν οὖν ἐκ πρώτης τῶν τριῶν ἀρχῶν συνδρομῆς μεγάλης με γάλη τις ιδέα σφραγίδος, οὐρανὸς καὶ γῆ ". Σχῆμα το δὲ ἔχουσιν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ μήτρα παραπλήσιον τὸν ὀμφαλὸν ἐχούσῃ μέσον, καὶ εἰ, φησίν, ὑπὸ ὄψιν ἀγαγεῖν θέλει τις τὸ σχῆμα τοῦτο, ἔγκυον μήτραν ὁποίου βούλεται ζώου τεχνικῶς ἐρευνησάτω, και εξο ρήσει τὸ ἐκτύπωμα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν μέσῳ πάντων ἀπαραλλάκτως εν υποκειμέν νων - γέγονε δὲ οὐρανοῦ καὶ γῆς τὸ σχῆμα τοιοῦτον οἱονεὶ μήτρα παραπλήσιον οι κατὰ τὴν πρώτην 1 συνδρομήν ". Εν δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς θα γεγόνασιν ἄπειρος δυνάμεων συνδρομαί. Καὶ ἑκάστη συνδρομὴ οὐκ ἄλλο τι εἰργάσατο και C ἐξετύπωσεν ἢ σφραγίδα οὐρανοῦ καὶ γῆς οι παρα πλήσιον μήτρα. Ἐν αὖ γῇ οὐ δὲ ἀνέφυσαν ἐκ τῶν ἀπείρων σφραγίδων διαφόρων ζώων άπειρα πλήθη κ. Εἰς δὲ ταύτην πᾶσαν τὴν ' ὑπὸ τὸν οὐρανὸν ἐν τοῖς διαφόροις ζώοις ἀπειρίαν * [p. 141. 142] κατέσπαρ ται καὶ καταμεμέρισται μετὰ τοῦ φωτὸς ἡ τοῦ πνεύ ματος ἄνωθεν εὐωδία. Γέγονεν οὖν ἐκ τοῦ ὕδατος πρωτόγονος ἀρχὴ ἄνεμος σφοδρός καὶ λάβρος καὶ πάσης γενέσεως αἴτιος. Βρασμέν γάρ τινα ἐμποιῶν τοῖς ὕδασιν ἀπὸ τῶν ὑδάτων διεγείρει κύματα· ἡ δὲ τῶν κυμάτων κίνησις ", οιονεί τις οὖσα ὁρμὴ . " " • , ἐγκύμονα γεγονέναι τοῦ ἀνθρώπου ἢ τοῦ νοῦ ὁπόταν ὑπὸ τῆς τοῦ πνεύματος ὁρμῆς ὀργήσασα ἐπείγηται. Επὰν δὲ τοῦτο τὸ ὑπὸ τοῦ ἀνέμου κῦμα τὴν φύσιν γέννημα θηλείας ειλήφῃ ἐν ἑαυτῷ. κατέχει * τὸ κατεσπαρμένον φῶς ἄνωθεν μετὰ τῆς VARIE LECTIONES. * σε φρόνιμοι, νος ραί, ἀναρίθμητοι τὸ πλῆθος G, Μ. 3 τε. δὲ C, Μ. αι ησυχάζουσα: Γ. 48 οιονεί. οἷον εἰ Bernysius. " ἀποπληγείς. ἀπὸ πληγῆς G, Μ; ἀποπλάσῃ Bernysius. "' ιδέα, σφραγὶς οὐρανοῦ καὶ γῆς C, Μ. ιδέα σφραγίδος οὐρανοῦ καὶ γῆς Bernaysius. se Cf. infra p. 317, 89 col. Οx. " ἀπαραλάκτως . ειδέα καὶ νὰ ὑποκείμενον C, M. Bernaysius. οι παραπλήσιον κατά. παραπλήσιον. Κατὰ C, Μ. Οι συνδρομήν. Εν συνδρομὴν ἐν (i, M. ο 20 δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς Bernaysius : αὐτῷ μέσῳ τῷ οὐρανῷῳ καὶ τῇ γῇ C. Μ. οι οὐρανῷ καὶ γῇ C. οι αὖ γῇ αὐτῇ C, Μ. οὐ πλήθη. πλείον C. ε' πᾶσαν τὴν Bernaysias πᾶσαν ἡ C : πᾶσα ἡ susp. Μ. ν ἀπειρίαν Bernaysius ; ἀπειρία C. Μ. 8 κίνησις. γένεσις C. M. Bernaysius. (:f. infra p. 317, 96 el. Ox. Εκ τῆς τῶν ὑδάτων κινήσεως. Post ὁρμὴ quælam excidisse ex seriore «lis- putationis manifestum fi, idque confirmat Epitome iis, qua de serpentis sibilo apponit. : 31. τοῦ ἀνθρώ που ἢ τοῦ νοῦ Bernaysius; τὸν ἄνθρωπον. ἢ τὸν βοῦν C, Μ. ὀργήσασα. ὁρμήσασα C, M. Cf. infra p. 317, 98 ed. Οx. · ἔγκυμον εἰργασμένον ἐγκύμονα εργασάμενον C, M, Bernaysius. " ειλήφη Ber- vaysius ; εἰληφὸς corr. C, M; εἰληφώς με . * κατέχει Bernaysius καὶ ἔχον (, Μ. pr G. "

3481 ORIGENIS Β 3163 Guitæ, sunt singul:e sccundum naturam suam mente A καὶ φοβερόν. Πᾶσα: δὲ αἱ δυνάμεις τῶν τριῶν ἀρχῶν præditæ et intelligentia. Innumerabiles autem mul- titudine et mente prædite cum sint intelligentia- que, ubi manebunt periée, quiescunt omnes; ubi autem propinquabit potestas potestati, dissimilitudo juxtapositionis efficit motum quemdan et actionem a motu figuratam per concursum juxtapositionis congressarum potestatum. Fit enim potestatum concursus tanquam figura sigilli per concursum reddita consimiliter effiguranti eas quæ adinoven - tur essentias. Cum igitur infinitæ numero trium principiorum sint potestates exque infinitis pole- statibus infiniti concursus, necessario nascuntur in- finitorum sigillorum imagines. Nascitur igitur ex primo trium principiorum concursu magni magna quædam species sigilli, coelum et terra. Formain B autem babent cœlum et terra utero consimilem, umbilicum habenti medium, et si quis, inquit, sub oculos subjicere volet hanc formam, gravidum ute- rum cujuscunque voluerit animalis per artem seru- tetur et reperiet effigiem cœli et terræ eorumque, quæ in medio omnium incommutabiliter subjacent. Facta autem est cœli et terræ forma talis quasi utero consimilis per primum concursum. Rursus au- tem in medio cœli et terræ exstiterunt infiniti po- testatum concursus. Et unusquisque concursus non aliud quidquam effecit et efliguravit quam sigillum cœli et terræ consimile utero. In terra autem rur- suis enatæ sunt ex infinitis sigillis diversorum ani- malium infinitae multitudines. In lianc 204-205 autem omnem quæ sub cœlo est in diversis auima- libus infinitatem dispersum est et divisum cum luce spiritus superne odoramentum. Natum igitur est ex aqua primigenium principium, ventus gravis et ve- hemens et omnis generationis auctor. Fervorein enim quemdam incutiens aquis ab aquis excitat undas. Undarum autem motus qui quasi quidam impetns est..... gravidam factam esse hominis aut mentis, quando sub spiritus impetu intenditur. Ubi autem hæc unda a vento ex aqua excitata et gra- vida facta ad naturam suam generamen femellæ concepit in sese, continet lucem superne despar- sam cum spiritus odoramento, hoc est mentem fi- guratam in diversis speciebus suis, quæ lux est perfecuus Deus, qui ex non genita superne luce et D ἐκ τοῦ ὕδατος ἐγερθὲν καὶ ἔγκυμον εἰργασμένον spiritu delatus in humanam naturam tanquam in templum vi naturæ et venti motu, generatus ex οὗται κατ' ἀριθμὸν ἀπειράκι; ἄπειρο! εἰσιν ἑκάστη κατὰ τὴν οὐσίαν τὴν ἑαυτῆς φρόνιμοι καὶ νοεραί ἀναρίθμηται δὲ τὸ πλῆθος “, φρόνιμο! τε ω οὗται καὶ νοεραί, ἐπειδὰν μένωσι κατ' αὐτὰς, ἡσυχάζουσε σε πᾶσαι· ἐὰν δὲ πλησιάσῃ δύναμις δυνάμει, ἡ ἀν ομοιότης της παραθέσεως ἐργάζεται κίνησίν τινα καὶ ενέργειαν ἀπὸ τῆς κινήσεως μεμορφωμένην κατά τὴν συνδρομὴν τῆς παραθέσεως τῶν συνελθουσών δυνάμεων. Γίνεται γὰρ τῶν δυνάμεων ή συνδρομή αἰονεί με τις τύπος σφραγίδος κατὰ συνδρομὴν ἀπο πληγείς " παραπλησίως πρὸς τὸν ἐκτυποῦντα τὰς ἀνα- φερομένας ουσίας. Ἐπεὶ οὖν ἄπειροι μὲν κατ' ἀρι θμὸν τῶν τριῶν ἀρχῶν αἱ δυνάμεις, ἐκ δὲ τῶν ἀπείρων δυνάμεων ἄπειροι συνδρομαι, ἀναγκαίως γεγόνασιν ἀπείρων σφραγίδων εἰκόνες. Αὗται οὖν εἰσιν αἱ εἰ. κόνες αἱ τῶν διαφόρων ζώων ιδέαι. Γέγονεν οὖν ἐκ πρώτης τῶν τριῶν ἀρχῶν συνδρομῆς μεγάλης με γάλη τις ιδέα σφραγίδος, οὐρανὸς καὶ γῆ ". Σχῆμα το δὲ ἔχουσιν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ μήτρα παραπλήσιον τὸν ὀμφαλὸν ἐχούσῃ μέσον, καὶ εἰ, φησίν, ὑπὸ ὄψιν ἀγαγεῖν θέλει τις τὸ σχῆμα τοῦτο, ἔγκυον μήτραν ὁποίου βούλεται ζώου τεχνικῶς ἐρευνησάτω, και εξο ρήσει τὸ ἐκτύπωμα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν μέσῳ πάντων ἀπαραλλάκτως εν υποκειμέν νων - γέγονε δὲ οὐρανοῦ καὶ γῆς τὸ σχῆμα τοιοῦτον οἱονεὶ μήτρα παραπλήσιον οι κατὰ τὴν πρώτην 1 συνδρομήν ". Εν δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς θα γεγόνασιν ἄπειρος δυνάμεων συνδρομαί. Καὶ ἑκάστη συνδρομὴ οὐκ ἄλλο τι εἰργάσατο και C ἐξετύπωσεν ἢ σφραγίδα οὐρανοῦ καὶ γῆς οι παρα πλήσιον μήτρα. Ἐν αὖ γῇ οὐ δὲ ἀνέφυσαν ἐκ τῶν ἀπείρων σφραγίδων διαφόρων ζώων άπειρα πλήθη κ. Εἰς δὲ ταύτην πᾶσαν τὴν ' ὑπὸ τὸν οὐρανὸν ἐν τοῖς διαφόροις ζώοις ἀπειρίαν * [p. 141. 142] κατέσπαρ ται καὶ καταμεμέρισται μετὰ τοῦ φωτὸς ἡ τοῦ πνεύ ματος ἄνωθεν εὐωδία. Γέγονεν οὖν ἐκ τοῦ ὕδατος πρωτόγονος ἀρχὴ ἄνεμος σφοδρός καὶ λάβρος καὶ πάσης γενέσεως αἴτιος. Βρασμέν γάρ τινα ἐμποιῶν τοῖς ὕδασιν ἀπὸ τῶν ὑδάτων διεγείρει κύματα· ἡ δὲ τῶν κυμάτων κίνησις ", οιονεί τις οὖσα ὁρμὴ . " " • , ἐγκύμονα γεγονέναι τοῦ ἀνθρώπου ἢ τοῦ νοῦ ὁπόταν ὑπὸ τῆς τοῦ πνεύματος ὁρμῆς ὀργήσασα ἐπείγηται. Επὰν δὲ τοῦτο τὸ ὑπὸ τοῦ ἀνέμου κῦμα τὴν φύσιν γέννημα θηλείας ειλήφῃ ἐν ἑαυτῷ. κατέχει * τὸ κατεσπαρμένον φῶς ἄνωθεν μετὰ τῆς VARIE LECTIONES. * σε φρόνιμοι, νος ραί, ἀναρίθμητοι τὸ πλῆθος G, Μ. 3 τε. δὲ C, Μ. αι ησυχάζουσα: Γ. 48 οιονεί. οἷον εἰ Bernysius. " ἀποπληγείς. ἀπὸ πληγῆς G, Μ; ἀποπλάσῃ Bernysius. "' ιδέα, σφραγὶς οὐρανοῦ καὶ γῆς C, Μ. ιδέα σφραγίδος οὐρανοῦ καὶ γῆς Bernaysius. se Cf. infra p. 317, 89 col. Οx. " ἀπαραλάκτως . ειδέα καὶ νὰ ὑποκείμενον C, M. Bernaysius. οι παραπλήσιον κατά. παραπλήσιον. Κατὰ C, Μ. Οι συνδρομήν. Εν συνδρομὴν ἐν (i, M. ο 20 δ' αὖ τῷ μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς Bernaysius : αὐτῷ μέσῳ τῷ οὐρανῷῳ καὶ τῇ γῇ C. Μ. οι οὐρανῷ καὶ γῇ C. οι αὖ γῇ αὐτῇ C, Μ. οὐ πλήθη. πλείον C. ε' πᾶσαν τὴν Bernaysias πᾶσαν ἡ C : πᾶσα ἡ susp. Μ. ν ἀπειρίαν Bernaysius ; ἀπειρία C. Μ. 8 κίνησις. γένεσις C. M. Bernaysius. (:f. infra p. 317, 96 el. Ox. Εκ τῆς τῶν ὑδάτων κινήσεως. Post ὁρμὴ quælam excidisse ex seriore «lis- putationis manifestum fi, idque confirmat Epitome iis, qua de serpentis sibilo apponit. : 31. τοῦ ἀνθρώ που ἢ τοῦ νοῦ Bernaysius; τὸν ἄνθρωπον. ἢ τὸν βοῦν C, Μ. ὀργήσασα. ὁρμήσασα C, M. Cf. infra p. 317, 98 ed. Οx. · ἔγκυμον εἰργασμένον ἐγκύμονα εργασάμενον C, M, Bernaysius. " ειλήφη Ber- vaysius ; εἰληφὸς corr. C, M; εἰληφώς με . * κατέχει Bernaysius καὶ ἔχον (, Μ. pr G. "

*H δύναμις*⁶⁶ τοῦ ἀναστολοῦ θολοῦ⁶⁷, ἡ τὸν A testatem. Polestas imi fundi sordidi turbamenti li- ηλὴν ἀραστάζονσα τοῦ ἀρθάρτου ἀχανοῦ διγρου, ἡ τοῦ σπάσματος ἄλη δύναμις ὑδατό- χρους δειλιχητος ἀλλ' ἀναγνώριστα, κατ- έχουσα τὰ τρέμοντα, ἀπολύνουσα τὰ ἑρχόμενα, κουφίζουσα τὰ μένοντα, καθαιροῦσα τὰ αὖξνστα, πιστὴ οἰκονόμος τοῦ Ἰχνους τῶν ἀρδων, ἡ τὰ δρευνόμενα ἀπὸ τῶν δώδεκα ὁδολιμῶν ἐντο- λῆς ἀπολανόνσα, σφραγίδια δηλοῦσα πρὸς τὴν μετ' αὐτῶν ἀοίκονομοῦσα τῶν ἐπιχερομένων δοράτων ὑδατῶν δυναμιν, ἐκλήθη θάλασσα.⁶⁸ Ταύτην τὴν δύναμιν ἡ ἀγρωσία ἐκάλεσε Κρό- νον, δεσμοῖς φρουρούμενον, ἐκεὶ ἔσχιστε το σύμπλεγμα τοῦ⁹³ πυκνοῦ καὶ δμιχλώδους ἀδή- λου σκοτεινοῦ ταρτάρου. Ταύτης ἐγένοντο κατ' εἰκόνα Κηφεύς, Προμηθεύς, Ἱαπετὸς. Δύναμις πεπιστευμένη τὴν θάλασσαν ἀρδρενδήλυς ἤ¹⁰ τὸν ἀνατρέχοντα συριγμὸν ἀπὸ τῶν δώδεκα στο- μάτων τοῖς δώδεκα αὐλίσκοις ἀρμόζονσα διαχύνει λεπὴ οὖσα καὶ καθαριστα ἐνήν κατέχοντας Λάδρον ἀναφοράν, καὶ σφραγίζει ἀρταπῶν ὀδόντα αὐτῆς, πρὸς τὸ μὴ πολεμήσῃ ἡ ἐναλλάξει τὸ μὴ δ' αὐτῆς θυράτηρ τυγωνικὴ πιστὴ φύλαξ ὐδάτων πατοιων. Ὅσμα αὐτῇ Χορχάρ· ταύτην ἀγρωσία ἐκάλεσε Ποσειδῶνα, οὖν κατ' εἰκόνα ἐγένετο Γλαύκος, Μελικέρτης, [p. 129. 130] Ινῶ 71, Νεβρόη 72. Περιεσφαρωκώς τὴν δωδε- χανώνιον 73 χυραμίδα, πύλην εἰς χυραμίδα σκο- τίζων ποικιλαίς χρόαις καὶ ἀπαρτίζω πάσαν τὴν υικτόχρουν. Τοῦτον ἡ ἀγρωσία ἐκάλεσε Κόδηρη, οὖ λειτουργοῦ πνέτω· πρώτος Οὐ, δευτε- μος Ἀοαί, τρίτος Οὐδ· τέταρτος Οὐδαβ, πέμ- ποτο 74... ἀλλοι πιστον ὁικονόμοι αὐτοῦ τῆς τοπαρχίας ἡμέρας καὶ νυκτὶς ὁ ἀναπανδημονοί ἐν τῇ ἐξουσίᾳ αὐτῶν. Τοῦτους ἡ ἀγρωσία ἐκά- λεσε τούς πλανήτας ἀτέτρας, ἐρ' ὥν ἡ φθαρτὴ γένεσις ἐώρηται.⁶⁸ Ἀέρος 76 ἀρατολῆς ὁικονόμος, Καρφακασμεοχείρ, Ἐκκαβδάχαρα· τοῦτους ἐκάλεσεν ἡ ἀγρωσία Κούρητας· ἀρχων ἀρέμων τρίτος Ἀριθμ, οὖν κατ' εἰκόνα ἐγένετο Αἰολος, Βριάρης. Καὶ ἀρχων δωδεκαώρου υικτερινῆς Σοκλάλ. ὃν ἐκάλεσεν ἡ ἀγρωσία Ὁσιν· τού- του κατ' εἰκόνα ἐγένετο Ἀδρητος, Μήδεια, Ἐλ- λην, Αθουσα. Ἀρχων ἡμερινῆς δωδεκαώρου Εὐρώ· οὖτος ὁικονόμος τῆς πρωτοχαμάρου ἀνατο- λῆς καὶ αθεριον, ὃν 77 ἐκάλεσεν ἡ ἀγρωσία Ἱσιν. Τοῦτου σημεῖον τὸ κυρὸς ἀστρον, οὖν κατ' εἰκόνα ἐγένοντο Πτολεμαῖος ὁ Ἀρσινής, Διδύμη, Κλεο- πάτρα, Ὁλυμπιάς. Δύναμις θεοῦ δεξιὰ, ἥν ἐκά- λεσεν ἡ ἀγρωσία Ἀρέα, οὖν κατ' εἰκόνα ἐγένοντο B C D VARIÆ LECTIONES. ⁶⁶ Quæ sequuntur tam perplexa sunt, ut omnem medicinam respuant. ⁶⁷ Θόλου C. M. ⁶⁸ θάλασσα. Cf. Berosi Chaldaor. Hist. quæ supersunt ed. Richter. p. 49. 50: Γενέθλιον χρόνον, ἐν ᾧ ποὶ σκότος καὶ ὀδωρ εἶναι, καὶ ἐν τούτοις ζώω τερατώδη τοιοφυζεῖς (al. εἰδίφυζεῖς, al. διφυζεῖς... ἀρχεῖν δὲ τούτων πάτων γυναῖκα ἤ ὄνους Ἀμφράκα (al. Ὁμφράκα, al. Marcæa) εἶναι δὲ τούτο Χαλδαῖστι μὴ θαλάσθ. Ἐλληνιστὶ δὲ μεθερμηνεύεσθαι θάλαττα (al. θάλασσα) κατὰ δὲ ἰσόψηφον σελήνη (al. om.) Cf. D. Friedrich Müller Religion der Babylonier, Kopenhagen 1827. p. 35—46, et D. F. C. Movers die Phönizier, tom. I, p. 268—86. ⁶⁷ τοῦ. τῆς C. ⁶⁸ ἦ. ἦ C. 7. δαχύνετ C. ⁶⁹ Ἰνώ. Ἱς C. ⁷⁰ Νεβρόη. Νεφλῆ Μ? C. ⁷¹ δωδεκαχνόννον pr. C. ⁷² Hic lacuna M. ⁷³ αἰώρηται pr. C. ἐμένηται corr. C. ἡφώρηται Μ. ⁷⁴ Ἀέρος, Ἀστέρος? ⁷⁵ ὃν. ο C. ⁷⁶ ὅλο C. M. ⁷⁷ θάλασσα.

*H δύναμις*⁶⁶ τοῦ ἀναστολοῦ θολοῦ⁶⁷, ἡ τὸν A testatem. Polestas imi fundi sordidi turbamenti li- ηλὴν ἀραστάζονσα τοῦ ἀρθάρτου ἀχανοῦ διγρου, ἡ τοῦ σπάσματος ἄλη δύναμις ὑδατό- χρους δειλιχητος ἀλλ' ἀναγνώριστα, κατ- έχουσα τὰ τρέμοντα, ἀπολύνουσα τὰ ἑρχόμενα, κουφίζουσα τὰ μένοντα, καθαιροῦσα τὰ αὖξνστα, πιστὴ οἰκονόμος τοῦ Ἰχνους τῶν ἀρδων, ἡ τὰ δρευνόμενα ἀπὸ τῶν δώδεκα ὁδολιμῶν ἐντο- λῆς ἀπολανόνσα, σφραγίδια δηλοῦσα πρὸς τὴν μετ' αὐτῶν ἀοίκονομοῦσα τῶν ἐπιχερομένων δοράτων ὑδατῶν δυναμιν, ἐκλήθη θάλασσα.⁶⁸ Ταύτην τὴν δύναμιν ἡ ἀγρωσία ἐκάλεσε Κρό- νον, δεσμοῖς φρουρούμενον, ἐκεὶ ἔσχιστε το σύμπλεγμα τοῦ⁹³ πυκνοῦ καὶ δμιχλώδους ἀδή- λου σκοτεινοῦ ταρτάρου. Ταύτης ἐγένοντο κατ' εἰκόνα Κηφεύς, Προμηθεύς, Ἱαπετὸς. Δύναμις πεπιστευμένη τὴν θάλασσαν ἀρδρενδήλυς ἤ¹⁰ τὸν ἀνατρέχοντα συριγμὸν ἀπὸ τῶν δώδεκα στο- μάτων τοῖς δώδεκα αὐλίσκοις ἀρμόζονσα διαχύνει λεπὴ οὖσα καὶ καθαριστα ἐνήν κατέχοντας Λάδρον ἀναφοράν, καὶ σφραγίζει ἀρταπῶν ὀδόντα αὐτῆς, πρὸς τὸ μὴ πολεμήσῃ ἡ ἐναλλάξει τὸ μὴ δ' αὐτῆς θυράτηρ τυγωνικὴ πιστὴ φύλαξ ὐδάτων πατοιων. Ὅσμα αὐτῇ Χορχάρ· ταύτην ἀγρωσία ἐκάλεσε Ποσειδῶνα, οὖν κατ' εἰκόνα ἐγένετο Γλαύκος, Μελικέρτης, [p. 129. 130] Ινῶ 71, Νεβρόη 72. Περιεσφαρωκώς τὴν δωδε- χανώνιον 73 χυραμίδα, πύλην εἰς χυραμίδα σκο- τίζων ποικιλαίς χρόαις καὶ ἀπαρτίζω πάσαν τὴν υικτόχρουν. Τοῦτον ἡ ἀγρωσία ἐκάλεσε Κόδηρη, οὖ λειτουργοῦ πνέτω· πρώτος Οὐ, δευτε- μος Ἀοαί, τρίτος Οὐδ· τέταρτος Οὐδαβ, πέμ- ποτο 74... ἀλλοι πιστον ὁικονόμοι αὐτοῦ τῆς τοπαρχίας ἡμέρας καὶ νυκτὶς ὁ ἀναπανδημονοί ἐν τῇ ἐξουσίᾳ αὐτῶν. Τοῦτους ἡ ἀγρωσία ἐκά- λεσε τούς πλανήτας ἀτέτρας, ἐρ' ὥν ἡ φθαρτὴ γένεσις ἐώρηται.⁶⁸ Ἀέρος 76 ἀρατολῆς ὁικονόμος, Καρφακασμεοχείρ, Ἐκκαβδάχαρα· τοῦτους ἐκάλεσεν ἡ ἀγρωσία Κούρητας· ἀρχων ἀρέμων τρίτος Ἀριθμ, οὖν κατ' εἰκόνα ἐγένετο Αἰολος, Βριάρης. Καὶ ἀρχων δωδεκαώρου υικτερινῆς Σοκλάλ. ὃν ἐκάλεσεν ἡ ἀγρωσία Ὁσιν· τού- του κατ' εἰκόνα ἐγένετο Ἀδρητος, Μήδεια, Ἐλ- λην, Αθουσα. Ἀρχων ἡμερινῆς δωδεκαώρου Εὐρώ· οὖτος ὁικονόμος τῆς πρωτοχαμάρου ἀνατο- λῆς καὶ αθεριον, ὃν 77 ἐκάλεσεν ἡ ἀγρωσία Ἱσιν. Τοῦτου σημεῖον τὸ κυρὸς ἀστρον, οὖν κατ' εἰκόνα ἐγένοντο Πτολεμαῖος ὁ Ἀρσινής, Διδύμη, Κλεο- πάτρα, Ὁλυμπιάς. Δύναμις θεοῦ δεξιὰ, ἥν ἐκά- λεσεν ἡ ἀγρωσία Ἀρέα, οὖν κατ' εἰκόνα ἐγένοντο B C D VARIÆ LECTIONES. ⁶⁶ Quæ sequuntur tam perplexa sunt, ut omnem medicinam respuant. ⁶⁷ Θόλου C. M. ⁶⁸ θάλασσα. Cf. Berosi Chaldaor. Hist. quæ supersunt ed. Richter. p. 49. 50: Γενέθλιον χρόνον, ἐν ᾧ ποὶ σκότος καὶ ὀδωρ εἶναι, καὶ ἐν τούτοις ζώω τερατώδη τοιοφυζεῖς (al. εἰδίφυζεῖς, al. διφυζεῖς... ἀρχεῖν δὲ τούτων πάτων γυναῖκα ἤ ὄνους Ἀμφράκα (al. Ὁμφράκα, al. Marcæa) εἶναι δὲ τούτο Χαλδαῖστι μὴ θαλάσθ. Ἐλληνιστὶ δὲ μεθερμηνεύεσθαι θάλαττα (al. θάλασσα) κατὰ δὲ ἰσόψηφον σελήνη (al. om.) Cf. D. Friedrich Müller Religion der Babylonier, Kopenhagen 1827. p. 35—46, et D. F. C. Movers die Phönizier, tom. I, p. 268—86. ⁶⁷ τοῦ. τῆς C. ⁶⁸ ἦ. ἦ C. 7. δαχύνετ C. ⁶⁹ Ἰνώ. Ἱς C. ⁷⁰ Νεβρόη. Νεφλῆ Μ? C. ⁷¹ δωδεκαχνόννον pr. C. ⁷² Hic lacuna M. ⁷³ αἰώρηται pr. C. ἐμένηται corr. C. ἡφώρηται Μ. ⁷⁴ Ἀέρος, Ἀστέρος? ⁷⁵ ὃν. ο C. ⁷⁶ ὅλο C. M. ⁷⁷ θάλασσα.

*H δύναμις*⁶⁶ τοῦ ἀναστολοῦ θολοῦ⁶⁷, ἡ τὸν A testatem. Polestas imi fundi sordidi turbamenti li- ηλὴν ἀραστάζονσα τοῦ ἀρθάρτου ἀχανοῦ διγρου, ἡ τοῦ σπάσματος ἄλη δύναμις ὑδατό- χρους δειλιχητος ἀλλ' ἀναγνώριστα, κατ- έχουσα τὰ τρέμοντα, ἀπολύνουσα τὰ ἑρχόμενα, κουφίζουσα τὰ μένοντα, καθαιροῦσα τὰ αὖξνστα, πιστὴ οἰκονόμος τοῦ Ἰχνους τῶν ἀρδων, ἡ τὰ δρευνόμενα ἀπὸ τῶν δώδεκα ὁδολιμῶν ἐντο- λῆς ἀπολανόνσα, σφραγίδια δηλοῦσα πρὸς τὴν μετ' αὐτῶν ἀοίκονομοῦσα τῶν ἐπιχερομένων δοράτων ὑδατῶν δυναμιν, ἐκλήθη θάλασσα.⁶⁸ Ταύτην τὴν δύναμιν ἡ ἀγρωσία ἐκάλεσε Κρό- νον, δεσμοῖς φρουρούμενον, ἐκεὶ ἔσχιστε το σύμπλεγμα τοῦ⁹³ πυκνοῦ καὶ δμιχλώδους ἀδή- λου σκοτεινοῦ ταρτάρου. Ταύτης ἐγένοντο κατ' εἰκόνα Κηφεύς, Προμηθεύς, Ἱαπετὸς. Δύναμις πεπιστευμένη τὴν θάλασσαν ἀρδρενδήλυς ἤ¹⁰ τὸν ἀνατρέχοντα συριγμὸν ἀπὸ τῶν δώδεκα στο- μάτων τοῖς δώδεκα αὐλίσκοις ἀρμόζονσα διαχύνει λεπὴ οὖσα καὶ καθαριστα ἐνήν κατέχοντας Λάδρον ἀναφοράν, καὶ σφραγίζει ἀρταπῶν ὀδόντα αὐτῆς, πρὸς τὸ μὴ πολεμήσῃ ἡ ἐναλλάξει τὸ μὴ δ' αὐτῆς θυράτηρ τυγωνικὴ πιστὴ φύλαξ ὐδάτων πατοιων. Ὅσμα αὐτῇ Χορχάρ· ταύτην ἀγρωσία ἐκάλεσε Ποσειδῶνα, οὖν κατ' εἰκόνα ἐγένετο Γλαύκος, Μελικέρτης, [p. 129. 130] Ινῶ 71, Νεβρόη 72. Περιεσφαρωκώς τὴν δωδε- χανώνιον 73 χυραμίδα, πύλην εἰς χυραμίδα σκο- τίζων ποικιλαίς χρόαις καὶ ἀπαρτίζω πάσαν τὴν υικτόχρουν. Τοῦτον ἡ ἀγρωσία ἐκάλεσε Κόδηρη, οὖ λειτουργοῦ πνέτω· πρώτος Οὐ, δευτε- μος Ἀοαί, τρίτος Οὐδ· τέταρτος Οὐδαβ, πέμ- ποτο 74... ἀλλοι πιστον ὁικονόμοι αὐτοῦ τῆς τοπαρχίας ἡμέρας καὶ νυκτὶς ὁ ἀναπανδημονοί ἐν τῇ ἐξουσίᾳ αὐτῶν. Τοῦτους ἡ ἀγρωσία ἐκά- λεσε τούς πλανήτας ἀτέτρας, ἐρ' ὥν ἡ φθαρτὴ γένεσις ἐώρηται.⁶⁸ Ἀέρος 76 ἀρατολῆς ὁικονόμος, Καρφακασμεοχείρ, Ἐκκαβδάχαρα· τοῦτους ἐκάλεσεν ἡ ἀγρωσία Κούρητας· ἀρχων ἀρέμων τρίτος Ἀριθμ, οὖν κατ' εἰκόνα ἐγένετο Αἰολος, Βριάρης. Καὶ ἀρχων δωδεκαώρου υικτερινῆς Σοκλάλ. ὃν ἐκάλεσεν ἡ ἀγρωσία Ὁσιν· τού- του κατ' εἰκόνα ἐγένετο Ἀδρητος, Μήδεια, Ἐλ- λην, Αθουσα. Ἀρχων ἡμερινῆς δωδεκαώρου Εὐρώ· οὖτος ὁικονόμος τῆς πρωτοχαμάρου ἀνατο- λῆς καὶ αθεριον, ὃν 77 ἐκάλεσεν ἡ ἀγρωσία Ἱσιν. Τοῦτου σημεῖον τὸ κυρὸς ἀστρον, οὖν κατ' εἰκόνα ἐγένοντο Πτολεμαῖος ὁ Ἀρσινής, Διδύμη, Κλεο- πάτρα, Ὁλυμπιάς. Δύναμις θεοῦ δεξιὰ, ἥν ἐκά- λεσεν ἡ ἀγρωσία Ἀρέα, οὖν κατ' εἰκόνα ἐγένοντο B C D VARIÆ LECTIONES. ⁶⁶ Quæ sequuntur tam perplexa sunt, ut omnem medicinam respuant. ⁶⁷ Θόλου C. M. ⁶⁸ θάλασσα. Cf. Berosi Chaldaor. Hist. quæ supersunt ed. Richter. p. 49. 50: Γενέθλιον χρόνον, ἐν ᾧ ποὶ σκότος καὶ ὀδωρ εἶναι, καὶ ἐν τούτοις ζώω τερατώδη τοιοφυζεῖς (al. εἰδίφυζεῖς, al. διφυζεῖς... ἀρχεῖν δὲ τούτων πάτων γυναῖκα ἤ ὄνους Ἀμφράκα (al. Ὁμφράκα, al. Marcæa) εἶναι δὲ τούτο Χαλδαῖστι μὴ θαλάσθ. Ἐλληνιστὶ δὲ μεθερμηνεύεσθαι θάλαττα (al. θάλασσα) κατὰ δὲ ἰσόψηφον σελήνη (al. om.) Cf. D. Friedrich Müller Religion der Babylonier, Kopenhagen 1827. p. 35—46, et D. F. C. Movers die Phönizier, tom. I, p. 268—86. ⁶⁷ τοῦ. τῆς C. ⁶⁸ ἦ. ἦ C. 7. δαχύνετ C. ⁶⁹ Ἰνώ. Ἱς C. ⁷⁰ Νεβρόη. Νεφλῆ Μ? C. ⁷¹ δωδεκαχνόννον pr. C. ⁷² Hic lacuna M. ⁷³ αἰώρηται pr. C. ἐμένηται corr. C. ἡφώρηται Μ. ⁷⁴ Ἀέρος, Ἀστέρος? ⁷⁵ ὃν. ο C. ⁷⁶ ὅλο C. M. ⁷⁷ θάλασσα.

*H δύναμις*⁶⁶ τοῦ ἀναστολοῦ θολοῦ⁶⁷, ἡ τὸν A testatem. Polestas imi fundi sordidi turbamenti li- ηλὴν ἀραστάζονσα τοῦ ἀρθάρτου ἀχανοῦ διγρου, ἡ τοῦ σπάσματος ἄλη δύναμις ὑδατό- χρους δειλιχητος ἀλλ' ἀναγνώριστα, κατ- έχουσα τὰ τρέμοντα, ἀπολύνουσα τὰ ἑρχόμενα, κουφίζουσα τὰ μένοντα, καθαιροῦσα τὰ αὖξνστα, πιστὴ οἰκονόμος τοῦ Ἰχνους τῶν ἀρδων, ἡ τὰ δρευνόμενα ἀπὸ τῶν δώδεκα ὁδολιμῶν ἐντο- λῆς ἀπολανόνσα, σφραγίδια δηλοῦσα πρὸς τὴν μετ' αὐτῶν ἀοίκονομοῦσα τῶν ἐπιχερομένων δοράτων ὑδατῶν δυναμιν, ἐκλήθη θάλασσα.⁶⁸ Ταύτην τὴν δύναμιν ἡ ἀγρωσία ἐκάλεσε Κρό- νον, δεσμοῖς φρουρούμενον, ἐκεὶ ἔσχιστε το σύμπλεγμα τοῦ⁹³ πυκνοῦ καὶ δμιχλώδους ἀδή- λου σκοτεινοῦ ταρτάρου. Ταύτης ἐγένοντο κατ' εἰκόνα Κηφεύς, Προμηθεύς, Ἱαπετὸς. Δύναμις πεπιστευμένη τὴν θάλασσαν ἀρδρενδήλυς ἤ¹⁰ τὸν ἀνατρέχοντα συριγμὸν ἀπὸ τῶν δώδεκα στο- μάτων τοῖς δώδεκα αὐλίσκοις ἀρμόζονσα διαχύνει λεπὴ οὖσα καὶ καθαριστα ἐνήν κατέχοντας Λάδρον ἀναφοράν, καὶ σφραγίζει ἀρταπῶν ὀδόντα αὐτῆς, πρὸς τὸ μὴ πολεμήσῃ ἡ ἐναλλάξει τὸ μὴ δ' αὐτῆς θυράτηρ τυγωνικὴ πιστὴ φύλαξ ὐδάτων πατοιων. Ὅσμα αὐτῇ Χορχάρ· ταύτην ἀγρωσία ἐκάλεσε Ποσειδῶνα, οὖν κατ' εἰκόνα ἐγένετο Γλαύκος, Μελικέρτης, [p. 129. 130] Ινῶ 71, Νεβρόη 72. Περιεσφαρωκώς τὴν δωδε- χανώνιον 73 χυραμίδα, πύλην εἰς χυραμίδα σκο- τίζων ποικιλαίς χρόαις καὶ ἀπαρτίζω πάσαν τὴν υικτόχρουν. Τοῦτον ἡ ἀγρωσία ἐκάλεσε Κόδηρη, οὖ λειτουργοῦ πνέτω· πρώτος Οὐ, δευτε- μος Ἀοαί, τρίτος Οὐδ· τέταρτος Οὐδαβ, πέμ- ποτο 74... ἀλλοι πιστον ὁικονόμοι αὐτοῦ τῆς τοπαρχίας ἡμέρας καὶ νυκτὶς ὁ ἀναπανδημονοί ἐν τῇ ἐξουσίᾳ αὐτῶν. Τοῦτους ἡ ἀγρωσία ἐκά- λεσε τούς πλανήτας ἀτέτρας, ἐρ' ὥν ἡ φθαρτὴ γένεσις ἐώρηται.⁶⁸ Ἀέρος 76 ἀρατολῆς ὁικονόμος, Καρφακασμεοχείρ, Ἐκκαβδάχαρα· τοῦτους ἐκάλεσεν ἡ ἀγρωσία Κούρητας· ἀρχων ἀρέμων τρίτος Ἀριθμ, οὖν κατ' εἰκόνα ἐγένετο Αἰολος, Βριάρης. Καὶ ἀρχων δωδεκαώρου υικτερινῆς Σοκλάλ. ὃν ἐκάλεσεν ἡ ἀγρωσία Ὁσιν· τού- του κατ' εἰκόνα ἐγένετο Ἀδρητος, Μήδεια, Ἐλ- λην, Αθουσα. Ἀρχων ἡμερινῆς δωδεκαώρου Εὐρώ· οὖτος ὁικονόμος τῆς πρωτοχαμάρου ἀνατο- λῆς καὶ αθεριον, ὃν 77 ἐκάλεσεν ἡ ἀγρωσία Ἱσιν. Τοῦτου σημεῖον τὸ κυρὸς ἀστρον, οὖν κατ' εἰκόνα ἐγένοντο Πτολεμαῖος ὁ Ἀρσινής, Διδύμη, Κλεο- πάτρα, Ὁλυμπιάς. Δύναμις θεοῦ δεξιὰ, ἥν ἐκά- λεσεν ἡ ἀγρωσία Ἀρέα, οὖν κατ' εἰκόνα ἐγένοντο B C D VARIÆ LECTIONES. ⁶⁶ Quæ sequuntur tam perplexa sunt, ut omnem medicinam respuant. ⁶⁷ Θόλου C. M. ⁶⁸ θάλασσα. Cf. Berosi Chaldaor. Hist. quæ supersunt ed. Richter. p. 49. 50: Γενέθλιον χρόνον, ἐν ᾧ ποὶ σκότος καὶ ὀδωρ εἶναι, καὶ ἐν τούτοις ζώω τερατώδη τοιοφυζεῖς (al. εἰδίφυζεῖς, al. διφυζεῖς... ἀρχεῖν δὲ τούτων πάτων γυναῖκα ἤ ὄνους Ἀμφράκα (al. Ὁμφράκα, al. Marcæa) εἶναι δὲ τούτο Χαλδαῖστι μὴ θαλάσθ. Ἐλληνιστὶ δὲ μεθερμηνεύεσθαι θάλαττα (al. θάλασσα) κατὰ δὲ ἰσόψηφον σελήνη (al. om.) Cf. D. Friedrich Müller Religion der Babylonier, Kopenhagen 1827. p. 35—46, et D. F. C. Movers die Phönizier, tom. I, p. 268—86. ⁶⁷ τοῦ. τῆς C. ⁶⁸ ἦ. ἦ C. 7. δαχύνετ C. ⁶⁹ Ἰνώ. Ἱς C. ⁷⁰ Νεβρόη. Νεφλῆ Μ? C. ⁷¹ δωδεκαχνόννον pr. C. ⁷² Hic lacuna M. ⁷³ αἰώρηται pr. C. ἐμένηται corr. C. ἡφώρηται Μ. ⁷⁴ Ἀέρος, Ἀστέρος? ⁷⁵ ὃν. ο C. ⁷⁶ ὅλο C. M. ⁷⁷ θάλασσα.

τοῦτ’ ἔστιν ὃ λέγει, φησί· »μὴ βάλητε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ τοὺς μαργαρίτας τοῖς χοίροις«, χοίρων καὶ κυνῶν ἔργον λέγοντες εἶναι τὴν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα ὁμιλίαν. τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον, φησίν, οἱ Φρύγες καλοῦσιν αἰπόλον, οὐχ ὅτι, φησίν, ἔβοσκεν αἶγας καὶ τράγους, ὡς οἱ ψυχικοὶ ὀνομάζουσιν, ἀλλ’ ὅτι, φησίν, ἐστὶν ἀειπόλος, τουτέστιν ὁ ἀεὶ πολῶν καὶ στρέφων καὶ περιελαύνων τὸν κόσμον ὅλον στροφῇ. πολεῖν γάρ ἐστι τὸ στρέφειν καὶ μεταβάλλειν τὰ πράγματα· ἔνθεν, φησί, καὶ τὰ δυο κέντρα του ουρανου απαντες προσαγορευουσι πόλους. καὶ ὁ ποιητὴς δέ φησι· πωλεῖταί τις δεῦρο γέρων ἅλιος νημερτής, ἀθάνατος Πρωτεὺς Αἰγύπτιος. οὐ πιπράσκεται, φησίν, ἀλλὰ στρέφεται αὐτοῦ οἱονεὶ καὶ περιέρχεται λέγει. καὶ πόλεις, έν αἷς οἰκοῦμεν, ὅτι στρεφόμεθα καὶ πολοῦμεν έν αὐταῖς, καὶ καλοῦνται πόλεις.

ἴστω ἴστω φησί, τόδε γαῖα καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεν καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσιν. οὐ μόνον δὲ τοῦτο, φησίν, οἱ ποιηταὶ λέγουσιν, ἀλλ’ ἤδη καὶ οἱ σοφώτατοι τῶν Ἑλλήνων, ὡν ἐστι καὶ Ἡράκλειτος εἷς, λέγων· »ψυχῇσι γὰρ θάνατος ὕδωρ γενέσθαι«· οὗτος, φησίν, ὁ θάνατος καταλαμβάνει τοὺς Αἰγυπτίους ἐν Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ μετὰ τῶν ἁρμάτων αὐτῶν· πάντες δὲ οἱ ἀγνοοῦντες, φησίν, εἰσὶν Αἰγύπτιοι. καὶ τοῦτό ἐστι, λέγουσι, τὸ ἐξελθεῖν ἐξ Αἰγύπτου, ἐκ τοῦ σώματος — Αἴγυπτον γὰρ εἶναι μικρὰν τὸ σῶμα νομίζουσι — καὶ περᾶσαι τὴν θάλασσαν τὴν Ἐρυθρὰν τουτέστι τῆς φθορᾶς τὸ ὕδωρ, Ὅ ἐστιν ὁ Κρόνος, καὶ γενέσθαι πέραν τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης τουτέστι τῆς γενέσεως, καὶ ἐλθεῖν εἰς τὴν ἔρημον, τοῦτ’ ἐ̓στιν ἔξω γενέσεως γενέσθαι, ὅπου εἰσὶν ὁμοῦ πάντες οἱ θεοὶ τῆς ἀπωλείας καὶ ὁ θεὸς τῆς σωτηρίας.

ἴστω ἴστω φησί, τόδε γαῖα καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεν καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσιν. οὐ μόνον δὲ τοῦτο, φησίν, οἱ ποιηταὶ λέγουσιν, ἀλλ’ ἤδη καὶ οἱ σοφώτατοι τῶν Ἑλλήνων, ὡν ἐστι καὶ Ἡράκλειτος εἷς, λέγων· »ψυχῇσι γὰρ θάνατος ὕδωρ γενέσθαι«· οὗτος, φησίν, ὁ θάνατος καταλαμβάνει τοὺς Αἰγυπτίους ἐν Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ μετὰ τῶν ἁρμάτων αὐτῶν· πάντες δὲ οἱ ἀγνοοῦντες, φησίν, εἰσὶν Αἰγύπτιοι. καὶ τοῦτό ἐστι, λέγουσι, τὸ ἐξελθεῖν ἐξ Αἰγύπτου, ἐκ τοῦ σώματος — Αἴγυπτον γὰρ εἶναι μικρὰν τὸ σῶμα νομίζουσι — καὶ περᾶσαι τὴν θάλασσαν τὴν Ἐρυθρὰν τουτέστι τῆς φθορᾶς τὸ ὕδωρ, Ὅ ἐστιν ὁ Κρόνος, καὶ γενέσθαι πέραν τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης τουτέστι τῆς γενέσεως, καὶ ἐλθεῖν εἰς τὴν ἔρημον, τοῦτ’ ἐ̓στιν ἔξω γενέσεως γενέσθαι, ὅπου εἰσὶν ὁμοῦ πάντες οἱ θεοὶ τῆς ἀπωλείας καὶ ὁ θεὸς τῆς σωτηρίας.

ἴστω ἴστω φησί, τόδε γαῖα καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεν καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσιν. οὐ μόνον δὲ τοῦτο, φησίν, οἱ ποιηταὶ λέγουσιν, ἀλλ’ ἤδη καὶ οἱ σοφώτατοι τῶν Ἑλλήνων, ὡν ἐστι καὶ Ἡράκλειτος εἷς, λέγων· »ψυχῇσι γὰρ θάνατος ὕδωρ γενέσθαι«· οὗτος, φησίν, ὁ θάνατος καταλαμβάνει τοὺς Αἰγυπτίους ἐν Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ μετὰ τῶν ἁρμάτων αὐτῶν· πάντες δὲ οἱ ἀγνοοῦντες, φησίν, εἰσὶν Αἰγύπτιοι. καὶ τοῦτό ἐστι, λέγουσι, τὸ ἐξελθεῖν ἐξ Αἰγύπτου, ἐκ τοῦ σώματος — Αἴγυπτον γὰρ εἶναι μικρὰν τὸ σῶμα νομίζουσι — καὶ περᾶσαι τὴν θάλασσαν τὴν Ἐρυθρὰν τουτέστι τῆς φθορᾶς τὸ ὕδωρ, Ὅ ἐστιν ὁ Κρόνος, καὶ γενέσθαι πέραν τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης τουτέστι τῆς γενέσεως, καὶ ἐλθεῖν εἰς τὴν ἔρημον, τοῦτ’ ἐ̓στιν ἔξω γενέσεως γενέσθαι, ὅπου εἰσὶν ὁμοῦ πάντες οἱ θεοὶ τῆς ἀπωλείας καὶ ὁ θεὸς τῆς σωτηρίας.

ἴστω ἴστω φησί, τόδε γαῖα καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεν καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσιν. οὐ μόνον δὲ τοῦτο, φησίν, οἱ ποιηταὶ λέγουσιν, ἀλλ’ ἤδη καὶ οἱ σοφώτατοι τῶν Ἑλλήνων, ὡν ἐστι καὶ Ἡράκλειτος εἷς, λέγων· »ψυχῇσι γὰρ θάνατος ὕδωρ γενέσθαι«· οὗτος, φησίν, ὁ θάνατος καταλαμβάνει τοὺς Αἰγυπτίους ἐν Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ μετὰ τῶν ἁρμάτων αὐτῶν· πάντες δὲ οἱ ἀγνοοῦντες, φησίν, εἰσὶν Αἰγύπτιοι. καὶ τοῦτό ἐστι, λέγουσι, τὸ ἐξελθεῖν ἐξ Αἰγύπτου, ἐκ τοῦ σώματος — Αἴγυπτον γὰρ εἶναι μικρὰν τὸ σῶμα νομίζουσι — καὶ περᾶσαι τὴν θάλασσαν τὴν Ἐρυθρὰν τουτέστι τῆς φθορᾶς τὸ ὕδωρ, Ὅ ἐστιν ὁ Κρόνος, καὶ γενέσθαι πέραν τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης τουτέστι τῆς γενέσεως, καὶ ἐλθεῖν εἰς τὴν ἔρημον, τοῦτ’ ἐ̓στιν ἔξω γενέσεως γενέσθαι, ὅπου εἰσὶν ὁμοῦ πάντες οἱ θεοὶ τῆς ἀπωλείας καὶ ὁ θεὸς τῆς σωτηρίας.

οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐν ἀνθρώπου μορφῇ φανεὶς ἐν τοῖς χρόνοις Ἡρώδου, γενόμενος κατ᾿ εἰκόνα Ἰωσὴφ τοῦ πεπραμένου ἐκ χειρὸς ἀδελφῶν, οὗ μόνου τὸ ἔνδυμα ἦν ποικίλον. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ κατ’ εἰκόνα Ησαῦ, οὗ καὶ μὴ παρόντος ἡ στολὴ εὐλόγηται, ὃς οὐκ ἐδέξατο, φησί, τὴν ἀμβλυωπὸν εὐλογίαν, ἀλλ᾿ ἐπλούτησεν ἔξωθεν, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ ἀμβλυωποῦντος λαβών, οὗ εἶδε τὸ πρόσωπον Ἰακὼβ ὡς ἂν ἴδοι ἄνθρωπος πρόσωπον θεοῦ«. περὶ τούτου, φησί, γέγραπται, ὡς Νεβρὼδ γίγας κυνηγὸς ἔναντι κυρίου«. εἰσὶ δέ, φησί, τούτου ἀντίμιμοι πολλοί, τοσοῦτοι ὅσοι ὤφθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ δάκνοντες, ἀφ’ ὡν ἐρρύσατο τοὺς δακνομένους ὁ τέλειος ἐκεῖνος, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημενον· »καὶ ὃν τρόπον ὕψωδε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου«. τούτου κατ᾿ εἰκόνα γέγονεν ὁ ὄφις ἐν τῇ ἐρήμῳ <ὁ> χαλκοῦς, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τούτου, φησί, μόνου τὸ ὁμοίωμα τῷ οὐρανῷ διὰ παντός ἐστι φωτὶ ὁρώμενον. οὗτος, φησίν, ἐστὶν ἡ μεγάλη ἀρχή, περὶ ἠς γέγραπται. περὶ τούτου, φησίν, εἴρηται· »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν, πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν· ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ, ζωή ἐστιν«.

οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐν ἀνθρώπου μορφῇ φανεὶς ἐν τοῖς χρόνοις Ἡρώδου, γενόμενος κατ᾿ εἰκόνα Ἰωσὴφ τοῦ πεπραμένου ἐκ χειρὸς ἀδελφῶν, οὗ μόνου τὸ ἔνδυμα ἦν ποικίλον. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ κατ’ εἰκόνα Ησαῦ, οὗ καὶ μὴ παρόντος ἡ στολὴ εὐλόγηται, ὃς οὐκ ἐδέξατο, φησί, τὴν ἀμβλυωπὸν εὐλογίαν, ἀλλ᾿ ἐπλούτησεν ἔξωθεν, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ ἀμβλυωποῦντος λαβών, οὗ εἶδε τὸ πρόσωπον Ἰακὼβ ὡς ἂν ἴδοι ἄνθρωπος πρόσωπον θεοῦ«. περὶ τούτου, φησί, γέγραπται, ὡς Νεβρὼδ γίγας κυνηγὸς ἔναντι κυρίου«. εἰσὶ δέ, φησί, τούτου ἀντίμιμοι πολλοί, τοσοῦτοι ὅσοι ὤφθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ δάκνοντες, ἀφ’ ὡν ἐρρύσατο τοὺς δακνομένους ὁ τέλειος ἐκεῖνος, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημενον· »καὶ ὃν τρόπον ὕψωδε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου«. τούτου κατ᾿ εἰκόνα γέγονεν ὁ ὄφις ἐν τῇ ἐρήμῳ <ὁ> χαλκοῦς, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τούτου, φησί, μόνου τὸ ὁμοίωμα τῷ οὐρανῷ διὰ παντός ἐστι φωτὶ ὁρώμενον. οὗτος, φησίν, ἐστὶν ἡ μεγάλη ἀρχή, περὶ ἠς γέγραπται. περὶ τούτου, φησίν, εἴρηται· »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν, πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν· ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ, ζωή ἐστιν«.

οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐν ἀνθρώπου μορφῇ φανεὶς ἐν τοῖς χρόνοις Ἡρώδου, γενόμενος κατ᾿ εἰκόνα Ἰωσὴφ τοῦ πεπραμένου ἐκ χειρὸς ἀδελφῶν, οὗ μόνου τὸ ἔνδυμα ἦν ποικίλον. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ κατ’ εἰκόνα Ησαῦ, οὗ καὶ μὴ παρόντος ἡ στολὴ εὐλόγηται, ὃς οὐκ ἐδέξατο, φησί, τὴν ἀμβλυωπὸν εὐλογίαν, ἀλλ᾿ ἐπλούτησεν ἔξωθεν, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ ἀμβλυωποῦντος λαβών, οὗ εἶδε τὸ πρόσωπον Ἰακὼβ ὡς ἂν ἴδοι ἄνθρωπος πρόσωπον θεοῦ«. περὶ τούτου, φησί, γέγραπται, ὡς Νεβρὼδ γίγας κυνηγὸς ἔναντι κυρίου«. εἰσὶ δέ, φησί, τούτου ἀντίμιμοι πολλοί, τοσοῦτοι ὅσοι ὤφθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ δάκνοντες, ἀφ’ ὡν ἐρρύσατο τοὺς δακνομένους ὁ τέλειος ἐκεῖνος, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημενον· »καὶ ὃν τρόπον ὕψωδε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου«. τούτου κατ᾿ εἰκόνα γέγονεν ὁ ὄφις ἐν τῇ ἐρήμῳ <ὁ> χαλκοῦς, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τούτου, φησί, μόνου τὸ ὁμοίωμα τῷ οὐρανῷ διὰ παντός ἐστι φωτὶ ὁρώμενον. οὗτος, φησίν, ἐστὶν ἡ μεγάλη ἀρχή, περὶ ἠς γέγραπται. περὶ τούτου, φησίν, εἴρηται· »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν, πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν· ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ, ζωή ἐστιν«.

οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐν ἀνθρώπου μορφῇ φανεὶς ἐν τοῖς χρόνοις Ἡρώδου, γενόμενος κατ᾿ εἰκόνα Ἰωσὴφ τοῦ πεπραμένου ἐκ χειρὸς ἀδελφῶν, οὗ μόνου τὸ ἔνδυμα ἦν ποικίλον. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ κατ’ εἰκόνα Ησαῦ, οὗ καὶ μὴ παρόντος ἡ στολὴ εὐλόγηται, ὃς οὐκ ἐδέξατο, φησί, τὴν ἀμβλυωπὸν εὐλογίαν, ἀλλ᾿ ἐπλούτησεν ἔξωθεν, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ ἀμβλυωποῦντος λαβών, οὗ εἶδε τὸ πρόσωπον Ἰακὼβ ὡς ἂν ἴδοι ἄνθρωπος πρόσωπον θεοῦ«. περὶ τούτου, φησί, γέγραπται, ὡς Νεβρὼδ γίγας κυνηγὸς ἔναντι κυρίου«. εἰσὶ δέ, φησί, τούτου ἀντίμιμοι πολλοί, τοσοῦτοι ὅσοι ὤφθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ δάκνοντες, ἀφ’ ὡν ἐρρύσατο τοὺς δακνομένους ὁ τέλειος ἐκεῖνος, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημενον· »καὶ ὃν τρόπον ὕψωδε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου«. τούτου κατ᾿ εἰκόνα γέγονεν ὁ ὄφις ἐν τῇ ἐρήμῳ <ὁ> χαλκοῦς, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τούτου, φησί, μόνου τὸ ὁμοίωμα τῷ οὐρανῷ διὰ παντός ἐστι φωτὶ ὁρώμενον. οὗτος, φησίν, ἐστὶν ἡ μεγάλη ἀρχή, περὶ ἠς γέγραπται. περὶ τούτου, φησίν, εἴρηται· »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν, πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν· ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ, ζωή ἐστιν«.

οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐν ἀνθρώπου μορφῇ φανεὶς ἐν τοῖς χρόνοις Ἡρώδου, γενόμενος κατ᾿ εἰκόνα Ἰωσὴφ τοῦ πεπραμένου ἐκ χειρὸς ἀδελφῶν, οὗ μόνου τὸ ἔνδυμα ἦν ποικίλον. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ κατ’ εἰκόνα Ησαῦ, οὗ καὶ μὴ παρόντος ἡ στολὴ εὐλόγηται, ὃς οὐκ ἐδέξατο, φησί, τὴν ἀμβλυωπὸν εὐλογίαν, ἀλλ᾿ ἐπλούτησεν ἔξωθεν, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ ἀμβλυωποῦντος λαβών, οὗ εἶδε τὸ πρόσωπον Ἰακὼβ ὡς ἂν ἴδοι ἄνθρωπος πρόσωπον θεοῦ«. περὶ τούτου, φησί, γέγραπται, ὡς Νεβρὼδ γίγας κυνηγὸς ἔναντι κυρίου«. εἰσὶ δέ, φησί, τούτου ἀντίμιμοι πολλοί, τοσοῦτοι ὅσοι ὤφθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ δάκνοντες, ἀφ’ ὡν ἐρρύσατο τοὺς δακνομένους ὁ τέλειος ἐκεῖνος, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημενον· »καὶ ὃν τρόπον ὕψωδε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου«. τούτου κατ᾿ εἰκόνα γέγονεν ὁ ὄφις ἐν τῇ ἐρήμῳ <ὁ> χαλκοῦς, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τούτου, φησί, μόνου τὸ ὁμοίωμα τῷ οὐρανῷ διὰ παντός ἐστι φωτὶ ὁρώμενον. οὗτος, φησίν, ἐστὶν ἡ μεγάλη ἀρχή, περὶ ἠς γέγραπται. περὶ τούτου, φησίν, εἴρηται· »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν, πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν· ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ, ζωή ἐστιν«.

οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐν ἀνθρώπου μορφῇ φανεὶς ἐν τοῖς χρόνοις Ἡρώδου, γενόμενος κατ᾿ εἰκόνα Ἰωσὴφ τοῦ πεπραμένου ἐκ χειρὸς ἀδελφῶν, οὗ μόνου τὸ ἔνδυμα ἦν ποικίλον. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ κατ’ εἰκόνα Ησαῦ, οὗ καὶ μὴ παρόντος ἡ στολὴ εὐλόγηται, ὃς οὐκ ἐδέξατο, φησί, τὴν ἀμβλυωπὸν εὐλογίαν, ἀλλ᾿ ἐπλούτησεν ἔξωθεν, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ ἀμβλυωποῦντος λαβών, οὗ εἶδε τὸ πρόσωπον Ἰακὼβ ὡς ἂν ἴδοι ἄνθρωπος πρόσωπον θεοῦ«. περὶ τούτου, φησί, γέγραπται, ὡς Νεβρὼδ γίγας κυνηγὸς ἔναντι κυρίου«. εἰσὶ δέ, φησί, τούτου ἀντίμιμοι πολλοί, τοσοῦτοι ὅσοι ὤφθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ δάκνοντες, ἀφ’ ὡν ἐρρύσατο τοὺς δακνομένους ὁ τέλειος ἐκεῖνος, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημενον· »καὶ ὃν τρόπον ὕψωδε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου«. τούτου κατ᾿ εἰκόνα γέγονεν ὁ ὄφις ἐν τῇ ἐρήμῳ <ὁ> χαλκοῦς, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τούτου, φησί, μόνου τὸ ὁμοίωμα τῷ οὐρανῷ διὰ παντός ἐστι φωτὶ ὁρώμενον. οὗτος, φησίν, ἐστὶν ἡ μεγάλη ἀρχή, περὶ ἠς γέγραπται. περὶ τούτου, φησίν, εἴρηται· »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν, πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν· ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ, ζωή ἐστιν«.

οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐν ἀνθρώπου μορφῇ φανεὶς ἐν τοῖς χρόνοις Ἡρώδου, γενόμενος κατ᾿ εἰκόνα Ἰωσὴφ τοῦ πεπραμένου ἐκ χειρὸς ἀδελφῶν, οὗ μόνου τὸ ἔνδυμα ἦν ποικίλον. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ κατ’ εἰκόνα Ησαῦ, οὗ καὶ μὴ παρόντος ἡ στολὴ εὐλόγηται, ὃς οὐκ ἐδέξατο, φησί, τὴν ἀμβλυωπὸν εὐλογίαν, ἀλλ᾿ ἐπλούτησεν ἔξωθεν, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ ἀμβλυωποῦντος λαβών, οὗ εἶδε τὸ πρόσωπον Ἰακὼβ ὡς ἂν ἴδοι ἄνθρωπος πρόσωπον θεοῦ«. περὶ τούτου, φησί, γέγραπται, ὡς Νεβρὼδ γίγας κυνηγὸς ἔναντι κυρίου«. εἰσὶ δέ, φησί, τούτου ἀντίμιμοι πολλοί, τοσοῦτοι ὅσοι ὤφθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ δάκνοντες, ἀφ’ ὡν ἐρρύσατο τοὺς δακνομένους ὁ τέλειος ἐκεῖνος, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημενον· »καὶ ὃν τρόπον ὕψωδε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου«. τούτου κατ᾿ εἰκόνα γέγονεν ὁ ὄφις ἐν τῇ ἐρήμῳ <ὁ> χαλκοῦς, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τούτου, φησί, μόνου τὸ ὁμοίωμα τῷ οὐρανῷ διὰ παντός ἐστι φωτὶ ὁρώμενον. οὗτος, φησίν, ἐστὶν ἡ μεγάλη ἀρχή, περὶ ἠς γέγραπται. περὶ τούτου, φησίν, εἴρηται· »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν, πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν· ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ, ζωή ἐστιν«.

οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐν ἀνθρώπου μορφῇ φανεὶς ἐν τοῖς χρόνοις Ἡρώδου, γενόμενος κατ᾿ εἰκόνα Ἰωσὴφ τοῦ πεπραμένου ἐκ χειρὸς ἀδελφῶν, οὗ μόνου τὸ ἔνδυμα ἦν ποικίλον. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ κατ’ εἰκόνα Ησαῦ, οὗ καὶ μὴ παρόντος ἡ στολὴ εὐλόγηται, ὃς οὐκ ἐδέξατο, φησί, τὴν ἀμβλυωπὸν εὐλογίαν, ἀλλ᾿ ἐπλούτησεν ἔξωθεν, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ ἀμβλυωποῦντος λαβών, οὗ εἶδε τὸ πρόσωπον Ἰακὼβ ὡς ἂν ἴδοι ἄνθρωπος πρόσωπον θεοῦ«. περὶ τούτου, φησί, γέγραπται, ὡς Νεβρὼδ γίγας κυνηγὸς ἔναντι κυρίου«. εἰσὶ δέ, φησί, τούτου ἀντίμιμοι πολλοί, τοσοῦτοι ὅσοι ὤφθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ δάκνοντες, ἀφ’ ὡν ἐρρύσατο τοὺς δακνομένους ὁ τέλειος ἐκεῖνος, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημενον· »καὶ ὃν τρόπον ὕψωδε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου«. τούτου κατ᾿ εἰκόνα γέγονεν ὁ ὄφις ἐν τῇ ἐρήμῳ <ὁ> χαλκοῦς, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τούτου, φησί, μόνου τὸ ὁμοίωμα τῷ οὐρανῷ διὰ παντός ἐστι φωτὶ ὁρώμενον. οὗτος, φησίν, ἐστὶν ἡ μεγάλη ἀρχή, περὶ ἠς γέγραπται. περὶ τούτου, φησίν, εἴρηται· »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν, πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν· ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ, ζωή ἐστιν«.

οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐν ἀνθρώπου μορφῇ φανεὶς ἐν τοῖς χρόνοις Ἡρώδου, γενόμενος κατ᾿ εἰκόνα Ἰωσὴφ τοῦ πεπραμένου ἐκ χειρὸς ἀδελφῶν, οὗ μόνου τὸ ἔνδυμα ἦν ποικίλον. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ κατ’ εἰκόνα Ησαῦ, οὗ καὶ μὴ παρόντος ἡ στολὴ εὐλόγηται, ὃς οὐκ ἐδέξατο, φησί, τὴν ἀμβλυωπὸν εὐλογίαν, ἀλλ᾿ ἐπλούτησεν ἔξωθεν, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ ἀμβλυωποῦντος λαβών, οὗ εἶδε τὸ πρόσωπον Ἰακὼβ ὡς ἂν ἴδοι ἄνθρωπος πρόσωπον θεοῦ«. περὶ τούτου, φησί, γέγραπται, ὡς Νεβρὼδ γίγας κυνηγὸς ἔναντι κυρίου«. εἰσὶ δέ, φησί, τούτου ἀντίμιμοι πολλοί, τοσοῦτοι ὅσοι ὤφθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ δάκνοντες, ἀφ’ ὡν ἐρρύσατο τοὺς δακνομένους ὁ τέλειος ἐκεῖνος, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημενον· »καὶ ὃν τρόπον ὕψωδε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου«. τούτου κατ᾿ εἰκόνα γέγονεν ὁ ὄφις ἐν τῇ ἐρήμῳ <ὁ> χαλκοῦς, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τούτου, φησί, μόνου τὸ ὁμοίωμα τῷ οὐρανῷ διὰ παντός ἐστι φωτὶ ὁρώμενον. οὗτος, φησίν, ἐστὶν ἡ μεγάλη ἀρχή, περὶ ἠς γέγραπται. περὶ τούτου, φησίν, εἴρηται· »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν, πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν· ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ, ζωή ἐστιν«.

οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐν ἀνθρώπου μορφῇ φανεὶς ἐν τοῖς χρόνοις Ἡρώδου, γενόμενος κατ᾿ εἰκόνα Ἰωσὴφ τοῦ πεπραμένου ἐκ χειρὸς ἀδελφῶν, οὗ μόνου τὸ ἔνδυμα ἦν ποικίλον. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ κατ’ εἰκόνα Ησαῦ, οὗ καὶ μὴ παρόντος ἡ στολὴ εὐλόγηται, ὃς οὐκ ἐδέξατο, φησί, τὴν ἀμβλυωπὸν εὐλογίαν, ἀλλ᾿ ἐπλούτησεν ἔξωθεν, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ ἀμβλυωποῦντος λαβών, οὗ εἶδε τὸ πρόσωπον Ἰακὼβ ὡς ἂν ἴδοι ἄνθρωπος πρόσωπον θεοῦ«. περὶ τούτου, φησί, γέγραπται, ὡς Νεβρὼδ γίγας κυνηγὸς ἔναντι κυρίου«. εἰσὶ δέ, φησί, τούτου ἀντίμιμοι πολλοί, τοσοῦτοι ὅσοι ὤφθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ δάκνοντες, ἀφ’ ὡν ἐρρύσατο τοὺς δακνομένους ὁ τέλειος ἐκεῖνος, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημενον· »καὶ ὃν τρόπον ὕψωδε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου«. τούτου κατ᾿ εἰκόνα γέγονεν ὁ ὄφις ἐν τῇ ἐρήμῳ <ὁ> χαλκοῦς, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τούτου, φησί, μόνου τὸ ὁμοίωμα τῷ οὐρανῷ διὰ παντός ἐστι φωτὶ ὁρώμενον. οὗτος, φησίν, ἐστὶν ἡ μεγάλη ἀρχή, περὶ ἠς γέγραπται. περὶ τούτου, φησίν, εἴρηται· »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν, πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν· ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ, ζωή ἐστιν«.

οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐν ἀνθρώπου μορφῇ φανεὶς ἐν τοῖς χρόνοις Ἡρώδου, γενόμενος κατ᾿ εἰκόνα Ἰωσὴφ τοῦ πεπραμένου ἐκ χειρὸς ἀδελφῶν, οὗ μόνου τὸ ἔνδυμα ἦν ποικίλον. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ κατ’ εἰκόνα Ησαῦ, οὗ καὶ μὴ παρόντος ἡ στολὴ εὐλόγηται, ὃς οὐκ ἐδέξατο, φησί, τὴν ἀμβλυωπὸν εὐλογίαν, ἀλλ᾿ ἐπλούτησεν ἔξωθεν, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ ἀμβλυωποῦντος λαβών, οὗ εἶδε τὸ πρόσωπον Ἰακὼβ ὡς ἂν ἴδοι ἄνθρωπος πρόσωπον θεοῦ«. περὶ τούτου, φησί, γέγραπται, ὡς Νεβρὼδ γίγας κυνηγὸς ἔναντι κυρίου«. εἰσὶ δέ, φησί, τούτου ἀντίμιμοι πολλοί, τοσοῦτοι ὅσοι ὤφθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ δάκνοντες, ἀφ’ ὡν ἐρρύσατο τοὺς δακνομένους ὁ τέλειος ἐκεῖνος, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημενον· »καὶ ὃν τρόπον ὕψωδε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου«. τούτου κατ᾿ εἰκόνα γέγονεν ὁ ὄφις ἐν τῇ ἐρήμῳ <ὁ> χαλκοῦς, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τούτου, φησί, μόνου τὸ ὁμοίωμα τῷ οὐρανῷ διὰ παντός ἐστι φωτὶ ὁρώμενον. οὗτος, φησίν, ἐστὶν ἡ μεγάλη ἀρχή, περὶ ἠς γέγραπται. περὶ τούτου, φησίν, εἴρηται· »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν, πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν· ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ, ζωή ἐστιν«.

οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐν ἀνθρώπου μορφῇ φανεὶς ἐν τοῖς χρόνοις Ἡρώδου, γενόμενος κατ᾿ εἰκόνα Ἰωσὴφ τοῦ πεπραμένου ἐκ χειρὸς ἀδελφῶν, οὗ μόνου τὸ ἔνδυμα ἦν ποικίλον. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ κατ’ εἰκόνα Ησαῦ, οὗ καὶ μὴ παρόντος ἡ στολὴ εὐλόγηται, ὃς οὐκ ἐδέξατο, φησί, τὴν ἀμβλυωπὸν εὐλογίαν, ἀλλ᾿ ἐπλούτησεν ἔξωθεν, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ ἀμβλυωποῦντος λαβών, οὗ εἶδε τὸ πρόσωπον Ἰακὼβ ὡς ἂν ἴδοι ἄνθρωπος πρόσωπον θεοῦ«. περὶ τούτου, φησί, γέγραπται, ὡς Νεβρὼδ γίγας κυνηγὸς ἔναντι κυρίου«. εἰσὶ δέ, φησί, τούτου ἀντίμιμοι πολλοί, τοσοῦτοι ὅσοι ὤφθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ δάκνοντες, ἀφ’ ὡν ἐρρύσατο τοὺς δακνομένους ὁ τέλειος ἐκεῖνος, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημενον· »καὶ ὃν τρόπον ὕψωδε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου«. τούτου κατ᾿ εἰκόνα γέγονεν ὁ ὄφις ἐν τῇ ἐρήμῳ <ὁ> χαλκοῦς, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τούτου, φησί, μόνου τὸ ὁμοίωμα τῷ οὐρανῷ διὰ παντός ἐστι φωτὶ ὁρώμενον. οὗτος, φησίν, ἐστὶν ἡ μεγάλη ἀρχή, περὶ ἠς γέγραπται. περὶ τούτου, φησίν, εἴρηται· »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν, πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν· ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ, ζωή ἐστιν«.

εἱλεῖται μέγα θαῦμα Δράκων δεινοῖο πελώρου. ἑκατέρωθεν δὲ αὐτοῦ παρατέτακται Στέφανος καὶ Λύρα, καὶ κατ αὐτὴν ἄνωθεν τὴν κεφαλὴν ἐλεεινὸς ἄνθρωπος, ὁ Ἐν γόνασίν ἐστιν ὁρώμενος, δεξιτεροῦ ποδὸς ἄκρον ἔχων σκολιοῖο δράκοντος. κατὰ δὲ τὸν νῶτον τοῦ Ἐν γόνασίν ἐστιν ἀτελὴς ὄφις ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶ κατεσφιγμένος ὑπὸ τοῦ Ὀφιούχου καὶ κωλυόμενος ἐφάψασθαι τοῦ στεφάνου παρακειμένου τῷ τελείῳ ὄφει.

εἱλεῖται μέγα θαῦμα Δράκων δεινοῖο πελώρου. ἑκατέρωθεν δὲ αὐτοῦ παρατέτακται Στέφανος καὶ Λύρα, καὶ κατ αὐτὴν ἄνωθεν τὴν κεφαλὴν ἐλεεινὸς ἄνθρωπος, ὁ Ἐν γόνασίν ἐστιν ὁρώμενος, δεξιτεροῦ ποδὸς ἄκρον ἔχων σκολιοῖο δράκοντος. κατὰ δὲ τὸν νῶτον τοῦ Ἐν γόνασίν ἐστιν ἀτελὴς ὄφις ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶ κατεσφιγμένος ὑπὸ τοῦ Ὀφιούχου καὶ κωλυόμενος ἐφάψασθαι τοῦ στεφάνου παρακειμένου τῷ τελείῳ ὄφει.

εἱλεῖται μέγα θαῦμα Δράκων δεινοῖο πελώρου. ἑκατέρωθεν δὲ αὐτοῦ παρατέτακται Στέφανος καὶ Λύρα, καὶ κατ αὐτὴν ἄνωθεν τὴν κεφαλὴν ἐλεεινὸς ἄνθρωπος, ὁ Ἐν γόνασίν ἐστιν ὁρώμενος, δεξιτεροῦ ποδὸς ἄκρον ἔχων σκολιοῖο δράκοντος. κατὰ δὲ τὸν νῶτον τοῦ Ἐν γόνασίν ἐστιν ἀτελὴς ὄφις ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶ κατεσφιγμένος ὑπὸ τοῦ Ὀφιούχου καὶ κωλυόμενος ἐφάψασθαι τοῦ στεφάνου παρακειμένου τῷ τελείῳ ὄφει.

εἱλεῖται μέγα θαῦμα Δράκων δεινοῖο πελώρου. ἑκατέρωθεν δὲ αὐτοῦ παρατέτακται Στέφανος καὶ Λύρα, καὶ κατ αὐτὴν ἄνωθεν τὴν κεφαλὴν ἐλεεινὸς ἄνθρωπος, ὁ Ἐν γόνασίν ἐστιν ὁρώμενος, δεξιτεροῦ ποδὸς ἄκρον ἔχων σκολιοῖο δράκοντος. κατὰ δὲ τὸν νῶτον τοῦ Ἐν γόνασίν ἐστιν ἀτελὴς ὄφις ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶ κατεσφιγμένος ὑπὸ τοῦ Ὀφιούχου καὶ κωλυόμενος ἐφάψασθαι τοῦ στεφάνου παρακειμένου τῷ τελείῳ ὄφει.

εἱλεῖται μέγα θαῦμα Δράκων δεινοῖο πελώρου. ἑκατέρωθεν δὲ αὐτοῦ παρατέτακται Στέφανος καὶ Λύρα, καὶ κατ αὐτὴν ἄνωθεν τὴν κεφαλὴν ἐλεεινὸς ἄνθρωπος, ὁ Ἐν γόνασίν ἐστιν ὁρώμενος, δεξιτεροῦ ποδὸς ἄκρον ἔχων σκολιοῖο δράκοντος. κατὰ δὲ τὸν νῶτον τοῦ Ἐν γόνασίν ἐστιν ἀτελὴς ὄφις ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶ κατεσφιγμένος ὑπὸ τοῦ Ὀφιούχου καὶ κωλυόμενος ἐφάψασθαι τοῦ στεφάνου παρακειμένου τῷ τελείῳ ὄφει.

εἱλεῖται μέγα θαῦμα Δράκων δεινοῖο πελώρου. ἑκατέρωθεν δὲ αὐτοῦ παρατέτακται Στέφανος καὶ Λύρα, καὶ κατ αὐτὴν ἄνωθεν τὴν κεφαλὴν ἐλεεινὸς ἄνθρωπος, ὁ Ἐν γόνασίν ἐστιν ὁρώμενος, δεξιτεροῦ ποδὸς ἄκρον ἔχων σκολιοῖο δράκοντος. κατὰ δὲ τὸν νῶτον τοῦ Ἐν γόνασίν ἐστιν ἀτελὴς ὄφις ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶ κατεσφιγμένος ὑπὸ τοῦ Ὀφιούχου καὶ κωλυόμενος ἐφάψασθαι τοῦ στεφάνου παρακειμένου τῷ τελείῳ ὄφει.

εἱλεῖται μέγα θαῦμα Δράκων δεινοῖο πελώρου. ἑκατέρωθεν δὲ αὐτοῦ παρατέτακται Στέφανος καὶ Λύρα, καὶ κατ αὐτὴν ἄνωθεν τὴν κεφαλὴν ἐλεεινὸς ἄνθρωπος, ὁ Ἐν γόνασίν ἐστιν ὁρώμενος, δεξιτεροῦ ποδὸς ἄκρον ἔχων σκολιοῖο δράκοντος. κατὰ δὲ τὸν νῶτον τοῦ Ἐν γόνασίν ἐστιν ἀτελὴς ὄφις ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶ κατεσφιγμένος ὑπὸ τοῦ Ὀφιούχου καὶ κωλυόμενος ἐφάψασθαι τοῦ στεφάνου παρακειμένου τῷ τελείῳ ὄφει.

εἱλεῖται μέγα θαῦμα Δράκων δεινοῖο πελώρου. ἑκατέρωθεν δὲ αὐτοῦ παρατέτακται Στέφανος καὶ Λύρα, καὶ κατ αὐτὴν ἄνωθεν τὴν κεφαλὴν ἐλεεινὸς ἄνθρωπος, ὁ Ἐν γόνασίν ἐστιν ὁρώμενος, δεξιτεροῦ ποδὸς ἄκρον ἔχων σκολιοῖο δράκοντος. κατὰ δὲ τὸν νῶτον τοῦ Ἐν γόνασίν ἐστιν ἀτελὴς ὄφις ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶ κατεσφιγμένος ὑπὸ τοῦ Ὀφιούχου καὶ κωλυόμενος ἐφάψασθαι τοῦ στεφάνου παρακειμένου τῷ τελείῳ ὄφει.

θρώπῳ, τὸ τοῦ Ἐλωείμ, γῆν δὲ τὴν ψυχὴν τὴν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τῶν τῷ πνεύματι, Κύριον δὲ τὸν Βα- ρούχ. Ἰσραὴλ δὲ τὴν Ἐδέμ· Ἐδὲμ γὰρ λέγεται καὶ Ἰσραὴλ ἡ σύζυγος τοῦ Ἐλωείμ. Οὐκ ἔγνω με με φησίν, Ἰσραὴλ εἰ γὰρ ἐγνώκει, ὅτι πρὸς τῷ ἀγαθῷ εἰμι, οὐκ ἂν ἐκόλαζε τὸ πνεῦμα τὸ ἐν τοῖς ἀνθρώποις τε διὰ τὴν πατρικὴν ἄγνοιαν. . Ᏼ κα. Ἐντεῦθεν « γέγραπται δὲ καὶ ὅρκος ἐν τῷ Α πρώτιν βιβλίῳ τῷ ἐπιγραφομένῳ Βαρούχ, ἂν ὁρκί ζουσι τοὺς κατακούειν μέλλοντας τούτων τῶν μυστη ρίων καὶ τελεῖσθαι παρὰ τῷ ᾿Αγαθῷ· ὃν ἄρχον, φησίν, ὤμοσεν δ' ὁ πατὴρ ἡμῶν Ἐλωεὶμ παρὰ τῷ ᾿Αγαθῷ γενόμενος, καὶ οὐ μετεμελήθη ομόσας, περὶ οὗ γέ- τραπται, φησίν· Ωμοσε Κύριος οι καὶ οὐ μεταμεσ ληθήσεται. Εστι δὲ ὁ ὅρκος οὗτος ". Ομνύω τὸν ἐπάνω πάντων, τον Αγαθόν, τηρῆσαι τὰ μυ- στήρια ταῦτα καὶ ἐξειπεῖν μηδενί, μηδὲ ἀνακάμ- ναι ἀπὸ τοῦ ῾Αγαθοῦ ἐπὶ τὴν κτίσιν. Ἐπειδὰν δὲ ἐμόσῃ τοῦτον τὸν ὅρκον, εἰσέρχεται πρὸς τὸν ᾿Αγα- θὸν καὶ βλέπει, ὅσα ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ εὖς οὐκ ἤκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, καὶ πίνει ἀπὸ τοῦ ζῶντος ὕδατος, ὅπερ ἐστὶ λουτρόν αὐτοῖς, ὡς νομίζουσι, πηγή ζώντος ὕδατος ἀλλομέ νου. Διακεχώρισται γάρ, φησὶν, ἀνὰ μέσον ὕδατος, καὶ ὕδατος, καὶ ἔστιν ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ στερεώ ματος τῆς πονηρᾶς κτίσεως, ἐν ᾧ λούονται οἱ χοἶκοι καὶ ψυχικοὶ ἄνθρωποι, καὶ ὕδωρ ἐστὶν ὑπεράνω τοῦ στερεώματος τοῦ ᾿Αγαθοῦ ζῶν, ἐν ᾧ λούονται οἱ πνευματικοὶ ζῶντες ἄνθρωποι, ἐν ᾧ ἐλούσατο Ελωεὶμ καὶ λουσάμενος οὐ μετεμελήθη. Καὶ ὅταν λέγῃ, φησίν, ὁ προφήτης λαβεῖν ἑαυτῷ | γυναῖκα πορνείας ", διότι πορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθε τοῦ Κυρίου, τουτέστιν ἡ Ἐδὲμ ἀπὸ τοῦ Ἐλωείμ, ἐν τούτοις, φησὶν, ὁ προφήτης σαφῶς λαλεῖ τὸ ὅλον μυστήριον, καὶ οὐκ ἀκούεται διὰ τὴν κακίαν τοῦ Νάας. Κατὰ τὸν αὐτὸν ἐκεῖνον τρόπον καὶ τὰς ἄλλας λαλιάς οι προφητικὰς ὁμοίως παράδουσι οι διὰ πλειό των βιβλίων· ἔστι δὲ αὐτοῖς προηγουμένως βιβλίον Επιγραφόμενον Βαρούχ, ἐν ᾧ ὅλην τὴν τοῦ μύθου αὐτῶν διαγωγήν ὁ ἐντυχών γνώσεται. Πολλαῖς μὲν οὖν αἱμέσεσιν ἐντυχών, ἀγαπητοί, οὐδενὶ τούτου κακῷ χείρονι ἐνέτυχον. 'Αληθῶς δὲ, ὥσπερ λέγεται ", κατὰ τὸν αὐτοῦ Ἡρακλέα δεῖ μιμησαμένους εκκα θάραι τὴν Αὐγείου κόπρον, μᾶλλον δὲ ἀμάραν, εἰς ἣν ἐμπεσόντες οἱ τούτου ἐχόμενοι "' οὐ πώποτε ἀποπλυ θήσονται 5, ἀλλ' οὐδὲ ἀνακύψαι δυνήσονται. σε δ κη'. Ἐπεὶ γοῦν καὶ τὰ Ἰουστίνου τοῦ ψευδογνωστικοῦ ἐπιχειρήματα ἐξεθέμεθα, δοκεῖ καὶ τὰς τῶν ἀκολούθων αἱρέσεων δόξας ἐν ταῖς ἑξῆς βίβλοις ἐκθέσθαι, μηδένα δὲ καταλιπεῖν ἀνέλεγκτου αὐτῶν, τῶν ὑπ' αὐτῶν ' λεγομένων παρατιθεμένων, ὄντων ἱκανῶν πρὸς παραδειγματισμὸν, εἰ καὶ μόνον ἐκρηθείης τὰ ἀπόκρυφα παρ' αὐτοῖς καὶ το ἀνθρώπων. οὐρανῷ Μ. Ισραήλ δέ με οὐκ ἔγνω. οι ἔγνω με. ἐγνώκει (. Μ. σε ανθρώποις οὐρανοῖς Εντεῦθεν οι ὤμοσεν. ὠνόμασεν οὗτος. οὕτως οι πάντων, τὸν ἀγαθόν. πάντων, τῶν ἀγαθῶν σε πηγή ἀλλομένου. Εν. οι ὑπεράνω. ὑπὸ ἄνω Βάδιζε, λάβε σεαυτῷ γυναῖκα πορνείας καὶ τέκνα πορνείας, διότι εκπορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ Κυρίου. τε ἄλλας λαλιάς. ἄλλας Μ. οι παράδοσι, παραδιδούσι Μ. σε ὁ ἐντυχών. ὁ εὖ τυχών Ε. ο λέγεται. λέγει καὶ ὁ καλός μια κατά. $7 ἀνεχόμενοι (;, Μ. να αποπληθήσονται ἀγέλεκτον ὑπ' αὐτῶν. παρ' αὐτῆς ἐπ' αὐτὸν εκκριθείη I I I i i CONTRA HÆRESES LIB. V. (p. 158, 159] C [p. 159–161] D in primo libro qui inscribitur Baruch, quo obstrin- gunt eos, qui audire volunt hæ mysteria et ini- tiari apud Bonum, quod jusjurandum, inquit, ju- ravit pater noster Elohim, cum ad Bonum venisset,. nec pœnituit eumi jurisjurandi, quo de patre scrip- tum est, inquit: Juravit Dominus, nec pœnitebit eum. Est autem jusjurandum hocce : Juro per eum, qui est super omnia, Bonum, me custoditurum hac mysteria nec cuiquam edicturum, nec referurum a Bono ad creaturam. Ubi autem hoc jusjurandum juravit, intrat ad Bonum et ceruit quidquid oculus non vidit nec auris audivit, nec in cor hominis ascen- dit et bibit´a viva aqua, id quod est lavacrum illis, ut arbitrantur, fons vivæ aquæ salientis. Discretum enim est inter aquam et aquam, et est aqua infra firmamentum pravæ creaturæ, in quo lavantur ekoici et animales homines, et aqua est supra fir- mamentum Boni viva, in qua lavantur spirituales vivi homines, in qua lavabatur Elohim, et postquanı laverat non pænituit eum. Et quando, inquit, dicit propheta : Sumito tibi mulierem scortationis, quo- niam scortando divortium faciet terra a Domino, hoc est Edem ab Elohim, in bis, inquit, propheta aperte eloquitur omne mysterium, nec anditur propter malitiam Naas. Ad eumidum illum modum etiam alia dicta prophetica similiter deflectunt per complures libros. Est autem iis præcipue liber in- scriptus Baruch, in quo omnem fabula eorum ex- positionem reperient qui incident. Quanquam igi- tur in multas incidi hæreses, dilecti, in nullum hoc malo saevius incidi. Revera autem, sicuti dicitur, secundum illius Herculem oportet imitatos Augiæ expurgare stabulum, vel ut rectius dicam, senti- nam, in quam cum inciderunt qui sunt ab eo non unquam abluentur, imo ne caput quidem tollere poterunt. 232-233 28. Postquain igitur etiam Justini pseudognostici conamina exposuimus, placet etiam ( comparium hæresium opiniones in libris deinceps exponere, nullum autem relinquere irrefutatum eorum, dum apponimus ab iis dicta, suflicientia illa ad exemplum, etiamsi solum cdicantur recondita apud eos et arcana, quæ ægre cum multo labore in- VARIE LECTIONES. - C, Cf. Is. 1, : Bernaysins, C, M. * quod claudebat caput superius huc retraximus. C. bo Psal. cix, 4. C, M. pr. C. corr. C, M. * Cor. 1, 9. Joan. iv, 14. Coll. v. 10. Cf. I Mos. 1, 6, 7. C. * Ose 1, : C, C, G. M1, qui susp. C. » C. · C. C. C. 27. Hinc autem scriptum est etiam jusjurandum

θρώπῳ, τὸ τοῦ Ἐλωείμ, γῆν δὲ τὴν ψυχὴν τὴν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τῶν τῷ πνεύματι, Κύριον δὲ τὸν Βα- ρούχ. Ἰσραὴλ δὲ τὴν Ἐδέμ· Ἐδὲμ γὰρ λέγεται καὶ Ἰσραὴλ ἡ σύζυγος τοῦ Ἐλωείμ. Οὐκ ἔγνω με με φησίν, Ἰσραὴλ εἰ γὰρ ἐγνώκει, ὅτι πρὸς τῷ ἀγαθῷ εἰμι, οὐκ ἂν ἐκόλαζε τὸ πνεῦμα τὸ ἐν τοῖς ἀνθρώποις τε διὰ τὴν πατρικὴν ἄγνοιαν. . Ᏼ κα. Ἐντεῦθεν « γέγραπται δὲ καὶ ὅρκος ἐν τῷ Α πρώτιν βιβλίῳ τῷ ἐπιγραφομένῳ Βαρούχ, ἂν ὁρκί ζουσι τοὺς κατακούειν μέλλοντας τούτων τῶν μυστη ρίων καὶ τελεῖσθαι παρὰ τῷ ᾿Αγαθῷ· ὃν ἄρχον, φησίν, ὤμοσεν δ' ὁ πατὴρ ἡμῶν Ἐλωεὶμ παρὰ τῷ ᾿Αγαθῷ γενόμενος, καὶ οὐ μετεμελήθη ομόσας, περὶ οὗ γέ- τραπται, φησίν· Ωμοσε Κύριος οι καὶ οὐ μεταμεσ ληθήσεται. Εστι δὲ ὁ ὅρκος οὗτος ". Ομνύω τὸν ἐπάνω πάντων, τον Αγαθόν, τηρῆσαι τὰ μυ- στήρια ταῦτα καὶ ἐξειπεῖν μηδενί, μηδὲ ἀνακάμ- ναι ἀπὸ τοῦ ῾Αγαθοῦ ἐπὶ τὴν κτίσιν. Ἐπειδὰν δὲ ἐμόσῃ τοῦτον τὸν ὅρκον, εἰσέρχεται πρὸς τὸν ᾿Αγα- θὸν καὶ βλέπει, ὅσα ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ εὖς οὐκ ἤκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, καὶ πίνει ἀπὸ τοῦ ζῶντος ὕδατος, ὅπερ ἐστὶ λουτρόν αὐτοῖς, ὡς νομίζουσι, πηγή ζώντος ὕδατος ἀλλομέ νου. Διακεχώρισται γάρ, φησὶν, ἀνὰ μέσον ὕδατος, καὶ ὕδατος, καὶ ἔστιν ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ στερεώ ματος τῆς πονηρᾶς κτίσεως, ἐν ᾧ λούονται οἱ χοἶκοι καὶ ψυχικοὶ ἄνθρωποι, καὶ ὕδωρ ἐστὶν ὑπεράνω τοῦ στερεώματος τοῦ ᾿Αγαθοῦ ζῶν, ἐν ᾧ λούονται οἱ πνευματικοὶ ζῶντες ἄνθρωποι, ἐν ᾧ ἐλούσατο Ελωεὶμ καὶ λουσάμενος οὐ μετεμελήθη. Καὶ ὅταν λέγῃ, φησίν, ὁ προφήτης λαβεῖν ἑαυτῷ | γυναῖκα πορνείας ", διότι πορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθε τοῦ Κυρίου, τουτέστιν ἡ Ἐδὲμ ἀπὸ τοῦ Ἐλωείμ, ἐν τούτοις, φησὶν, ὁ προφήτης σαφῶς λαλεῖ τὸ ὅλον μυστήριον, καὶ οὐκ ἀκούεται διὰ τὴν κακίαν τοῦ Νάας. Κατὰ τὸν αὐτὸν ἐκεῖνον τρόπον καὶ τὰς ἄλλας λαλιάς οι προφητικὰς ὁμοίως παράδουσι οι διὰ πλειό των βιβλίων· ἔστι δὲ αὐτοῖς προηγουμένως βιβλίον Επιγραφόμενον Βαρούχ, ἐν ᾧ ὅλην τὴν τοῦ μύθου αὐτῶν διαγωγήν ὁ ἐντυχών γνώσεται. Πολλαῖς μὲν οὖν αἱμέσεσιν ἐντυχών, ἀγαπητοί, οὐδενὶ τούτου κακῷ χείρονι ἐνέτυχον. 'Αληθῶς δὲ, ὥσπερ λέγεται ", κατὰ τὸν αὐτοῦ Ἡρακλέα δεῖ μιμησαμένους εκκα θάραι τὴν Αὐγείου κόπρον, μᾶλλον δὲ ἀμάραν, εἰς ἣν ἐμπεσόντες οἱ τούτου ἐχόμενοι "' οὐ πώποτε ἀποπλυ θήσονται 5, ἀλλ' οὐδὲ ἀνακύψαι δυνήσονται. σε δ κη'. Ἐπεὶ γοῦν καὶ τὰ Ἰουστίνου τοῦ ψευδογνωστικοῦ ἐπιχειρήματα ἐξεθέμεθα, δοκεῖ καὶ τὰς τῶν ἀκολούθων αἱρέσεων δόξας ἐν ταῖς ἑξῆς βίβλοις ἐκθέσθαι, μηδένα δὲ καταλιπεῖν ἀνέλεγκτου αὐτῶν, τῶν ὑπ' αὐτῶν ' λεγομένων παρατιθεμένων, ὄντων ἱκανῶν πρὸς παραδειγματισμὸν, εἰ καὶ μόνον ἐκρηθείης τὰ ἀπόκρυφα παρ' αὐτοῖς καὶ το ἀνθρώπων. οὐρανῷ Μ. Ισραήλ δέ με οὐκ ἔγνω. οι ἔγνω με. ἐγνώκει (. Μ. σε ανθρώποις οὐρανοῖς Εντεῦθεν οι ὤμοσεν. ὠνόμασεν οὗτος. οὕτως οι πάντων, τὸν ἀγαθόν. πάντων, τῶν ἀγαθῶν σε πηγή ἀλλομένου. Εν. οι ὑπεράνω. ὑπὸ ἄνω Βάδιζε, λάβε σεαυτῷ γυναῖκα πορνείας καὶ τέκνα πορνείας, διότι εκπορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ Κυρίου. τε ἄλλας λαλιάς. ἄλλας Μ. οι παράδοσι, παραδιδούσι Μ. σε ὁ ἐντυχών. ὁ εὖ τυχών Ε. ο λέγεται. λέγει καὶ ὁ καλός μια κατά. $7 ἀνεχόμενοι (;, Μ. να αποπληθήσονται ἀγέλεκτον ὑπ' αὐτῶν. παρ' αὐτῆς ἐπ' αὐτὸν εκκριθείη I I I i i CONTRA HÆRESES LIB. V. (p. 158, 159] C [p. 159–161] D in primo libro qui inscribitur Baruch, quo obstrin- gunt eos, qui audire volunt hæ mysteria et ini- tiari apud Bonum, quod jusjurandum, inquit, ju- ravit pater noster Elohim, cum ad Bonum venisset,. nec pœnituit eumi jurisjurandi, quo de patre scrip- tum est, inquit: Juravit Dominus, nec pœnitebit eum. Est autem jusjurandum hocce : Juro per eum, qui est super omnia, Bonum, me custoditurum hac mysteria nec cuiquam edicturum, nec referurum a Bono ad creaturam. Ubi autem hoc jusjurandum juravit, intrat ad Bonum et ceruit quidquid oculus non vidit nec auris audivit, nec in cor hominis ascen- dit et bibit´a viva aqua, id quod est lavacrum illis, ut arbitrantur, fons vivæ aquæ salientis. Discretum enim est inter aquam et aquam, et est aqua infra firmamentum pravæ creaturæ, in quo lavantur ekoici et animales homines, et aqua est supra fir- mamentum Boni viva, in qua lavantur spirituales vivi homines, in qua lavabatur Elohim, et postquanı laverat non pænituit eum. Et quando, inquit, dicit propheta : Sumito tibi mulierem scortationis, quo- niam scortando divortium faciet terra a Domino, hoc est Edem ab Elohim, in bis, inquit, propheta aperte eloquitur omne mysterium, nec anditur propter malitiam Naas. Ad eumidum illum modum etiam alia dicta prophetica similiter deflectunt per complures libros. Est autem iis præcipue liber in- scriptus Baruch, in quo omnem fabula eorum ex- positionem reperient qui incident. Quanquam igi- tur in multas incidi hæreses, dilecti, in nullum hoc malo saevius incidi. Revera autem, sicuti dicitur, secundum illius Herculem oportet imitatos Augiæ expurgare stabulum, vel ut rectius dicam, senti- nam, in quam cum inciderunt qui sunt ab eo non unquam abluentur, imo ne caput quidem tollere poterunt. 232-233 28. Postquain igitur etiam Justini pseudognostici conamina exposuimus, placet etiam ( comparium hæresium opiniones in libris deinceps exponere, nullum autem relinquere irrefutatum eorum, dum apponimus ab iis dicta, suflicientia illa ad exemplum, etiamsi solum cdicantur recondita apud eos et arcana, quæ ægre cum multo labore in- VARIE LECTIONES. - C, Cf. Is. 1, : Bernaysins, C, M. * quod claudebat caput superius huc retraximus. C. bo Psal. cix, 4. C, M. pr. C. corr. C, M. * Cor. 1, 9. Joan. iv, 14. Coll. v. 10. Cf. I Mos. 1, 6, 7. C. * Ose 1, : C, C, G. M1, qui susp. C. » C. · C. C. C. 27. Hinc autem scriptum est etiam jusjurandum

θρώπῳ, τὸ τοῦ Ἐλωείμ, γῆν δὲ τὴν ψυχὴν τὴν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τῶν τῷ πνεύματι, Κύριον δὲ τὸν Βα- ρούχ. Ἰσραὴλ δὲ τὴν Ἐδέμ· Ἐδὲμ γὰρ λέγεται καὶ Ἰσραὴλ ἡ σύζυγος τοῦ Ἐλωείμ. Οὐκ ἔγνω με με φησίν, Ἰσραὴλ εἰ γὰρ ἐγνώκει, ὅτι πρὸς τῷ ἀγαθῷ εἰμι, οὐκ ἂν ἐκόλαζε τὸ πνεῦμα τὸ ἐν τοῖς ἀνθρώποις τε διὰ τὴν πατρικὴν ἄγνοιαν. . Ᏼ κα. Ἐντεῦθεν « γέγραπται δὲ καὶ ὅρκος ἐν τῷ Α πρώτιν βιβλίῳ τῷ ἐπιγραφομένῳ Βαρούχ, ἂν ὁρκί ζουσι τοὺς κατακούειν μέλλοντας τούτων τῶν μυστη ρίων καὶ τελεῖσθαι παρὰ τῷ ᾿Αγαθῷ· ὃν ἄρχον, φησίν, ὤμοσεν δ' ὁ πατὴρ ἡμῶν Ἐλωεὶμ παρὰ τῷ ᾿Αγαθῷ γενόμενος, καὶ οὐ μετεμελήθη ομόσας, περὶ οὗ γέ- τραπται, φησίν· Ωμοσε Κύριος οι καὶ οὐ μεταμεσ ληθήσεται. Εστι δὲ ὁ ὅρκος οὗτος ". Ομνύω τὸν ἐπάνω πάντων, τον Αγαθόν, τηρῆσαι τὰ μυ- στήρια ταῦτα καὶ ἐξειπεῖν μηδενί, μηδὲ ἀνακάμ- ναι ἀπὸ τοῦ ῾Αγαθοῦ ἐπὶ τὴν κτίσιν. Ἐπειδὰν δὲ ἐμόσῃ τοῦτον τὸν ὅρκον, εἰσέρχεται πρὸς τὸν ᾿Αγα- θὸν καὶ βλέπει, ὅσα ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ εὖς οὐκ ἤκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, καὶ πίνει ἀπὸ τοῦ ζῶντος ὕδατος, ὅπερ ἐστὶ λουτρόν αὐτοῖς, ὡς νομίζουσι, πηγή ζώντος ὕδατος ἀλλομέ νου. Διακεχώρισται γάρ, φησὶν, ἀνὰ μέσον ὕδατος, καὶ ὕδατος, καὶ ἔστιν ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ στερεώ ματος τῆς πονηρᾶς κτίσεως, ἐν ᾧ λούονται οἱ χοἶκοι καὶ ψυχικοὶ ἄνθρωποι, καὶ ὕδωρ ἐστὶν ὑπεράνω τοῦ στερεώματος τοῦ ᾿Αγαθοῦ ζῶν, ἐν ᾧ λούονται οἱ πνευματικοὶ ζῶντες ἄνθρωποι, ἐν ᾧ ἐλούσατο Ελωεὶμ καὶ λουσάμενος οὐ μετεμελήθη. Καὶ ὅταν λέγῃ, φησίν, ὁ προφήτης λαβεῖν ἑαυτῷ | γυναῖκα πορνείας ", διότι πορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθε τοῦ Κυρίου, τουτέστιν ἡ Ἐδὲμ ἀπὸ τοῦ Ἐλωείμ, ἐν τούτοις, φησὶν, ὁ προφήτης σαφῶς λαλεῖ τὸ ὅλον μυστήριον, καὶ οὐκ ἀκούεται διὰ τὴν κακίαν τοῦ Νάας. Κατὰ τὸν αὐτὸν ἐκεῖνον τρόπον καὶ τὰς ἄλλας λαλιάς οι προφητικὰς ὁμοίως παράδουσι οι διὰ πλειό των βιβλίων· ἔστι δὲ αὐτοῖς προηγουμένως βιβλίον Επιγραφόμενον Βαρούχ, ἐν ᾧ ὅλην τὴν τοῦ μύθου αὐτῶν διαγωγήν ὁ ἐντυχών γνώσεται. Πολλαῖς μὲν οὖν αἱμέσεσιν ἐντυχών, ἀγαπητοί, οὐδενὶ τούτου κακῷ χείρονι ἐνέτυχον. 'Αληθῶς δὲ, ὥσπερ λέγεται ", κατὰ τὸν αὐτοῦ Ἡρακλέα δεῖ μιμησαμένους εκκα θάραι τὴν Αὐγείου κόπρον, μᾶλλον δὲ ἀμάραν, εἰς ἣν ἐμπεσόντες οἱ τούτου ἐχόμενοι "' οὐ πώποτε ἀποπλυ θήσονται 5, ἀλλ' οὐδὲ ἀνακύψαι δυνήσονται. σε δ κη'. Ἐπεὶ γοῦν καὶ τὰ Ἰουστίνου τοῦ ψευδογνωστικοῦ ἐπιχειρήματα ἐξεθέμεθα, δοκεῖ καὶ τὰς τῶν ἀκολούθων αἱρέσεων δόξας ἐν ταῖς ἑξῆς βίβλοις ἐκθέσθαι, μηδένα δὲ καταλιπεῖν ἀνέλεγκτου αὐτῶν, τῶν ὑπ' αὐτῶν ' λεγομένων παρατιθεμένων, ὄντων ἱκανῶν πρὸς παραδειγματισμὸν, εἰ καὶ μόνον ἐκρηθείης τὰ ἀπόκρυφα παρ' αὐτοῖς καὶ το ἀνθρώπων. οὐρανῷ Μ. Ισραήλ δέ με οὐκ ἔγνω. οι ἔγνω με. ἐγνώκει (. Μ. σε ανθρώποις οὐρανοῖς Εντεῦθεν οι ὤμοσεν. ὠνόμασεν οὗτος. οὕτως οι πάντων, τὸν ἀγαθόν. πάντων, τῶν ἀγαθῶν σε πηγή ἀλλομένου. Εν. οι ὑπεράνω. ὑπὸ ἄνω Βάδιζε, λάβε σεαυτῷ γυναῖκα πορνείας καὶ τέκνα πορνείας, διότι εκπορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ Κυρίου. τε ἄλλας λαλιάς. ἄλλας Μ. οι παράδοσι, παραδιδούσι Μ. σε ὁ ἐντυχών. ὁ εὖ τυχών Ε. ο λέγεται. λέγει καὶ ὁ καλός μια κατά. $7 ἀνεχόμενοι (;, Μ. να αποπληθήσονται ἀγέλεκτον ὑπ' αὐτῶν. παρ' αὐτῆς ἐπ' αὐτὸν εκκριθείη I I I i i CONTRA HÆRESES LIB. V. (p. 158, 159] C [p. 159–161] D in primo libro qui inscribitur Baruch, quo obstrin- gunt eos, qui audire volunt hæ mysteria et ini- tiari apud Bonum, quod jusjurandum, inquit, ju- ravit pater noster Elohim, cum ad Bonum venisset,. nec pœnituit eumi jurisjurandi, quo de patre scrip- tum est, inquit: Juravit Dominus, nec pœnitebit eum. Est autem jusjurandum hocce : Juro per eum, qui est super omnia, Bonum, me custoditurum hac mysteria nec cuiquam edicturum, nec referurum a Bono ad creaturam. Ubi autem hoc jusjurandum juravit, intrat ad Bonum et ceruit quidquid oculus non vidit nec auris audivit, nec in cor hominis ascen- dit et bibit´a viva aqua, id quod est lavacrum illis, ut arbitrantur, fons vivæ aquæ salientis. Discretum enim est inter aquam et aquam, et est aqua infra firmamentum pravæ creaturæ, in quo lavantur ekoici et animales homines, et aqua est supra fir- mamentum Boni viva, in qua lavantur spirituales vivi homines, in qua lavabatur Elohim, et postquanı laverat non pænituit eum. Et quando, inquit, dicit propheta : Sumito tibi mulierem scortationis, quo- niam scortando divortium faciet terra a Domino, hoc est Edem ab Elohim, in bis, inquit, propheta aperte eloquitur omne mysterium, nec anditur propter malitiam Naas. Ad eumidum illum modum etiam alia dicta prophetica similiter deflectunt per complures libros. Est autem iis præcipue liber in- scriptus Baruch, in quo omnem fabula eorum ex- positionem reperient qui incident. Quanquam igi- tur in multas incidi hæreses, dilecti, in nullum hoc malo saevius incidi. Revera autem, sicuti dicitur, secundum illius Herculem oportet imitatos Augiæ expurgare stabulum, vel ut rectius dicam, senti- nam, in quam cum inciderunt qui sunt ab eo non unquam abluentur, imo ne caput quidem tollere poterunt. 232-233 28. Postquain igitur etiam Justini pseudognostici conamina exposuimus, placet etiam ( comparium hæresium opiniones in libris deinceps exponere, nullum autem relinquere irrefutatum eorum, dum apponimus ab iis dicta, suflicientia illa ad exemplum, etiamsi solum cdicantur recondita apud eos et arcana, quæ ægre cum multo labore in- VARIE LECTIONES. - C, Cf. Is. 1, : Bernaysins, C, M. * quod claudebat caput superius huc retraximus. C. bo Psal. cix, 4. C, M. pr. C. corr. C, M. * Cor. 1, 9. Joan. iv, 14. Coll. v. 10. Cf. I Mos. 1, 6, 7. C. * Ose 1, : C, C, G. M1, qui susp. C. » C. · C. C. C. 27. Hinc autem scriptum est etiam jusjurandum

θρώπῳ, τὸ τοῦ Ἐλωείμ, γῆν δὲ τὴν ψυχὴν τὴν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τῶν τῷ πνεύματι, Κύριον δὲ τὸν Βα- ρούχ. Ἰσραὴλ δὲ τὴν Ἐδέμ· Ἐδὲμ γὰρ λέγεται καὶ Ἰσραὴλ ἡ σύζυγος τοῦ Ἐλωείμ. Οὐκ ἔγνω με με φησίν, Ἰσραὴλ εἰ γὰρ ἐγνώκει, ὅτι πρὸς τῷ ἀγαθῷ εἰμι, οὐκ ἂν ἐκόλαζε τὸ πνεῦμα τὸ ἐν τοῖς ἀνθρώποις τε διὰ τὴν πατρικὴν ἄγνοιαν. . Ᏼ κα. Ἐντεῦθεν « γέγραπται δὲ καὶ ὅρκος ἐν τῷ Α πρώτιν βιβλίῳ τῷ ἐπιγραφομένῳ Βαρούχ, ἂν ὁρκί ζουσι τοὺς κατακούειν μέλλοντας τούτων τῶν μυστη ρίων καὶ τελεῖσθαι παρὰ τῷ ᾿Αγαθῷ· ὃν ἄρχον, φησίν, ὤμοσεν δ' ὁ πατὴρ ἡμῶν Ἐλωεὶμ παρὰ τῷ ᾿Αγαθῷ γενόμενος, καὶ οὐ μετεμελήθη ομόσας, περὶ οὗ γέ- τραπται, φησίν· Ωμοσε Κύριος οι καὶ οὐ μεταμεσ ληθήσεται. Εστι δὲ ὁ ὅρκος οὗτος ". Ομνύω τὸν ἐπάνω πάντων, τον Αγαθόν, τηρῆσαι τὰ μυ- στήρια ταῦτα καὶ ἐξειπεῖν μηδενί, μηδὲ ἀνακάμ- ναι ἀπὸ τοῦ ῾Αγαθοῦ ἐπὶ τὴν κτίσιν. Ἐπειδὰν δὲ ἐμόσῃ τοῦτον τὸν ὅρκον, εἰσέρχεται πρὸς τὸν ᾿Αγα- θὸν καὶ βλέπει, ὅσα ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ εὖς οὐκ ἤκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, καὶ πίνει ἀπὸ τοῦ ζῶντος ὕδατος, ὅπερ ἐστὶ λουτρόν αὐτοῖς, ὡς νομίζουσι, πηγή ζώντος ὕδατος ἀλλομέ νου. Διακεχώρισται γάρ, φησὶν, ἀνὰ μέσον ὕδατος, καὶ ὕδατος, καὶ ἔστιν ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ στερεώ ματος τῆς πονηρᾶς κτίσεως, ἐν ᾧ λούονται οἱ χοἶκοι καὶ ψυχικοὶ ἄνθρωποι, καὶ ὕδωρ ἐστὶν ὑπεράνω τοῦ στερεώματος τοῦ ᾿Αγαθοῦ ζῶν, ἐν ᾧ λούονται οἱ πνευματικοὶ ζῶντες ἄνθρωποι, ἐν ᾧ ἐλούσατο Ελωεὶμ καὶ λουσάμενος οὐ μετεμελήθη. Καὶ ὅταν λέγῃ, φησίν, ὁ προφήτης λαβεῖν ἑαυτῷ | γυναῖκα πορνείας ", διότι πορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθε τοῦ Κυρίου, τουτέστιν ἡ Ἐδὲμ ἀπὸ τοῦ Ἐλωείμ, ἐν τούτοις, φησὶν, ὁ προφήτης σαφῶς λαλεῖ τὸ ὅλον μυστήριον, καὶ οὐκ ἀκούεται διὰ τὴν κακίαν τοῦ Νάας. Κατὰ τὸν αὐτὸν ἐκεῖνον τρόπον καὶ τὰς ἄλλας λαλιάς οι προφητικὰς ὁμοίως παράδουσι οι διὰ πλειό των βιβλίων· ἔστι δὲ αὐτοῖς προηγουμένως βιβλίον Επιγραφόμενον Βαρούχ, ἐν ᾧ ὅλην τὴν τοῦ μύθου αὐτῶν διαγωγήν ὁ ἐντυχών γνώσεται. Πολλαῖς μὲν οὖν αἱμέσεσιν ἐντυχών, ἀγαπητοί, οὐδενὶ τούτου κακῷ χείρονι ἐνέτυχον. 'Αληθῶς δὲ, ὥσπερ λέγεται ", κατὰ τὸν αὐτοῦ Ἡρακλέα δεῖ μιμησαμένους εκκα θάραι τὴν Αὐγείου κόπρον, μᾶλλον δὲ ἀμάραν, εἰς ἣν ἐμπεσόντες οἱ τούτου ἐχόμενοι "' οὐ πώποτε ἀποπλυ θήσονται 5, ἀλλ' οὐδὲ ἀνακύψαι δυνήσονται. σε δ κη'. Ἐπεὶ γοῦν καὶ τὰ Ἰουστίνου τοῦ ψευδογνωστικοῦ ἐπιχειρήματα ἐξεθέμεθα, δοκεῖ καὶ τὰς τῶν ἀκολούθων αἱρέσεων δόξας ἐν ταῖς ἑξῆς βίβλοις ἐκθέσθαι, μηδένα δὲ καταλιπεῖν ἀνέλεγκτου αὐτῶν, τῶν ὑπ' αὐτῶν ' λεγομένων παρατιθεμένων, ὄντων ἱκανῶν πρὸς παραδειγματισμὸν, εἰ καὶ μόνον ἐκρηθείης τὰ ἀπόκρυφα παρ' αὐτοῖς καὶ το ἀνθρώπων. οὐρανῷ Μ. Ισραήλ δέ με οὐκ ἔγνω. οι ἔγνω με. ἐγνώκει (. Μ. σε ανθρώποις οὐρανοῖς Εντεῦθεν οι ὤμοσεν. ὠνόμασεν οὗτος. οὕτως οι πάντων, τὸν ἀγαθόν. πάντων, τῶν ἀγαθῶν σε πηγή ἀλλομένου. Εν. οι ὑπεράνω. ὑπὸ ἄνω Βάδιζε, λάβε σεαυτῷ γυναῖκα πορνείας καὶ τέκνα πορνείας, διότι εκπορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ Κυρίου. τε ἄλλας λαλιάς. ἄλλας Μ. οι παράδοσι, παραδιδούσι Μ. σε ὁ ἐντυχών. ὁ εὖ τυχών Ε. ο λέγεται. λέγει καὶ ὁ καλός μια κατά. $7 ἀνεχόμενοι (;, Μ. να αποπληθήσονται ἀγέλεκτον ὑπ' αὐτῶν. παρ' αὐτῆς ἐπ' αὐτὸν εκκριθείη I I I i i CONTRA HÆRESES LIB. V. (p. 158, 159] C [p. 159–161] D in primo libro qui inscribitur Baruch, quo obstrin- gunt eos, qui audire volunt hæ mysteria et ini- tiari apud Bonum, quod jusjurandum, inquit, ju- ravit pater noster Elohim, cum ad Bonum venisset,. nec pœnituit eumi jurisjurandi, quo de patre scrip- tum est, inquit: Juravit Dominus, nec pœnitebit eum. Est autem jusjurandum hocce : Juro per eum, qui est super omnia, Bonum, me custoditurum hac mysteria nec cuiquam edicturum, nec referurum a Bono ad creaturam. Ubi autem hoc jusjurandum juravit, intrat ad Bonum et ceruit quidquid oculus non vidit nec auris audivit, nec in cor hominis ascen- dit et bibit´a viva aqua, id quod est lavacrum illis, ut arbitrantur, fons vivæ aquæ salientis. Discretum enim est inter aquam et aquam, et est aqua infra firmamentum pravæ creaturæ, in quo lavantur ekoici et animales homines, et aqua est supra fir- mamentum Boni viva, in qua lavantur spirituales vivi homines, in qua lavabatur Elohim, et postquanı laverat non pænituit eum. Et quando, inquit, dicit propheta : Sumito tibi mulierem scortationis, quo- niam scortando divortium faciet terra a Domino, hoc est Edem ab Elohim, in bis, inquit, propheta aperte eloquitur omne mysterium, nec anditur propter malitiam Naas. Ad eumidum illum modum etiam alia dicta prophetica similiter deflectunt per complures libros. Est autem iis præcipue liber in- scriptus Baruch, in quo omnem fabula eorum ex- positionem reperient qui incident. Quanquam igi- tur in multas incidi hæreses, dilecti, in nullum hoc malo saevius incidi. Revera autem, sicuti dicitur, secundum illius Herculem oportet imitatos Augiæ expurgare stabulum, vel ut rectius dicam, senti- nam, in quam cum inciderunt qui sunt ab eo non unquam abluentur, imo ne caput quidem tollere poterunt. 232-233 28. Postquain igitur etiam Justini pseudognostici conamina exposuimus, placet etiam ( comparium hæresium opiniones in libris deinceps exponere, nullum autem relinquere irrefutatum eorum, dum apponimus ab iis dicta, suflicientia illa ad exemplum, etiamsi solum cdicantur recondita apud eos et arcana, quæ ægre cum multo labore in- VARIE LECTIONES. - C, Cf. Is. 1, : Bernaysins, C, M. * quod claudebat caput superius huc retraximus. C. bo Psal. cix, 4. C, M. pr. C. corr. C, M. * Cor. 1, 9. Joan. iv, 14. Coll. v. 10. Cf. I Mos. 1, 6, 7. C. * Ose 1, : C, C, G. M1, qui susp. C. » C. · C. C. C. 27. Hinc autem scriptum est etiam jusjurandum

θρώπῳ, τὸ τοῦ Ἐλωείμ, γῆν δὲ τὴν ψυχὴν τὴν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τῶν τῷ πνεύματι, Κύριον δὲ τὸν Βα- ρούχ. Ἰσραὴλ δὲ τὴν Ἐδέμ· Ἐδὲμ γὰρ λέγεται καὶ Ἰσραὴλ ἡ σύζυγος τοῦ Ἐλωείμ. Οὐκ ἔγνω με με φησίν, Ἰσραὴλ εἰ γὰρ ἐγνώκει, ὅτι πρὸς τῷ ἀγαθῷ εἰμι, οὐκ ἂν ἐκόλαζε τὸ πνεῦμα τὸ ἐν τοῖς ἀνθρώποις τε διὰ τὴν πατρικὴν ἄγνοιαν. . Ᏼ κα. Ἐντεῦθεν « γέγραπται δὲ καὶ ὅρκος ἐν τῷ Α πρώτιν βιβλίῳ τῷ ἐπιγραφομένῳ Βαρούχ, ἂν ὁρκί ζουσι τοὺς κατακούειν μέλλοντας τούτων τῶν μυστη ρίων καὶ τελεῖσθαι παρὰ τῷ ᾿Αγαθῷ· ὃν ἄρχον, φησίν, ὤμοσεν δ' ὁ πατὴρ ἡμῶν Ἐλωεὶμ παρὰ τῷ ᾿Αγαθῷ γενόμενος, καὶ οὐ μετεμελήθη ομόσας, περὶ οὗ γέ- τραπται, φησίν· Ωμοσε Κύριος οι καὶ οὐ μεταμεσ ληθήσεται. Εστι δὲ ὁ ὅρκος οὗτος ". Ομνύω τὸν ἐπάνω πάντων, τον Αγαθόν, τηρῆσαι τὰ μυ- στήρια ταῦτα καὶ ἐξειπεῖν μηδενί, μηδὲ ἀνακάμ- ναι ἀπὸ τοῦ ῾Αγαθοῦ ἐπὶ τὴν κτίσιν. Ἐπειδὰν δὲ ἐμόσῃ τοῦτον τὸν ὅρκον, εἰσέρχεται πρὸς τὸν ᾿Αγα- θὸν καὶ βλέπει, ὅσα ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ εὖς οὐκ ἤκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, καὶ πίνει ἀπὸ τοῦ ζῶντος ὕδατος, ὅπερ ἐστὶ λουτρόν αὐτοῖς, ὡς νομίζουσι, πηγή ζώντος ὕδατος ἀλλομέ νου. Διακεχώρισται γάρ, φησὶν, ἀνὰ μέσον ὕδατος, καὶ ὕδατος, καὶ ἔστιν ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ στερεώ ματος τῆς πονηρᾶς κτίσεως, ἐν ᾧ λούονται οἱ χοἶκοι καὶ ψυχικοὶ ἄνθρωποι, καὶ ὕδωρ ἐστὶν ὑπεράνω τοῦ στερεώματος τοῦ ᾿Αγαθοῦ ζῶν, ἐν ᾧ λούονται οἱ πνευματικοὶ ζῶντες ἄνθρωποι, ἐν ᾧ ἐλούσατο Ελωεὶμ καὶ λουσάμενος οὐ μετεμελήθη. Καὶ ὅταν λέγῃ, φησίν, ὁ προφήτης λαβεῖν ἑαυτῷ | γυναῖκα πορνείας ", διότι πορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθε τοῦ Κυρίου, τουτέστιν ἡ Ἐδὲμ ἀπὸ τοῦ Ἐλωείμ, ἐν τούτοις, φησὶν, ὁ προφήτης σαφῶς λαλεῖ τὸ ὅλον μυστήριον, καὶ οὐκ ἀκούεται διὰ τὴν κακίαν τοῦ Νάας. Κατὰ τὸν αὐτὸν ἐκεῖνον τρόπον καὶ τὰς ἄλλας λαλιάς οι προφητικὰς ὁμοίως παράδουσι οι διὰ πλειό των βιβλίων· ἔστι δὲ αὐτοῖς προηγουμένως βιβλίον Επιγραφόμενον Βαρούχ, ἐν ᾧ ὅλην τὴν τοῦ μύθου αὐτῶν διαγωγήν ὁ ἐντυχών γνώσεται. Πολλαῖς μὲν οὖν αἱμέσεσιν ἐντυχών, ἀγαπητοί, οὐδενὶ τούτου κακῷ χείρονι ἐνέτυχον. 'Αληθῶς δὲ, ὥσπερ λέγεται ", κατὰ τὸν αὐτοῦ Ἡρακλέα δεῖ μιμησαμένους εκκα θάραι τὴν Αὐγείου κόπρον, μᾶλλον δὲ ἀμάραν, εἰς ἣν ἐμπεσόντες οἱ τούτου ἐχόμενοι "' οὐ πώποτε ἀποπλυ θήσονται 5, ἀλλ' οὐδὲ ἀνακύψαι δυνήσονται. σε δ κη'. Ἐπεὶ γοῦν καὶ τὰ Ἰουστίνου τοῦ ψευδογνωστικοῦ ἐπιχειρήματα ἐξεθέμεθα, δοκεῖ καὶ τὰς τῶν ἀκολούθων αἱρέσεων δόξας ἐν ταῖς ἑξῆς βίβλοις ἐκθέσθαι, μηδένα δὲ καταλιπεῖν ἀνέλεγκτου αὐτῶν, τῶν ὑπ' αὐτῶν ' λεγομένων παρατιθεμένων, ὄντων ἱκανῶν πρὸς παραδειγματισμὸν, εἰ καὶ μόνον ἐκρηθείης τὰ ἀπόκρυφα παρ' αὐτοῖς καὶ το ἀνθρώπων. οὐρανῷ Μ. Ισραήλ δέ με οὐκ ἔγνω. οι ἔγνω με. ἐγνώκει (. Μ. σε ανθρώποις οὐρανοῖς Εντεῦθεν οι ὤμοσεν. ὠνόμασεν οὗτος. οὕτως οι πάντων, τὸν ἀγαθόν. πάντων, τῶν ἀγαθῶν σε πηγή ἀλλομένου. Εν. οι ὑπεράνω. ὑπὸ ἄνω Βάδιζε, λάβε σεαυτῷ γυναῖκα πορνείας καὶ τέκνα πορνείας, διότι εκπορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ Κυρίου. τε ἄλλας λαλιάς. ἄλλας Μ. οι παράδοσι, παραδιδούσι Μ. σε ὁ ἐντυχών. ὁ εὖ τυχών Ε. ο λέγεται. λέγει καὶ ὁ καλός μια κατά. $7 ἀνεχόμενοι (;, Μ. να αποπληθήσονται ἀγέλεκτον ὑπ' αὐτῶν. παρ' αὐτῆς ἐπ' αὐτὸν εκκριθείη I I I i i CONTRA HÆRESES LIB. V. (p. 158, 159] C [p. 159–161] D in primo libro qui inscribitur Baruch, quo obstrin- gunt eos, qui audire volunt hæ mysteria et ini- tiari apud Bonum, quod jusjurandum, inquit, ju- ravit pater noster Elohim, cum ad Bonum venisset,. nec pœnituit eumi jurisjurandi, quo de patre scrip- tum est, inquit: Juravit Dominus, nec pœnitebit eum. Est autem jusjurandum hocce : Juro per eum, qui est super omnia, Bonum, me custoditurum hac mysteria nec cuiquam edicturum, nec referurum a Bono ad creaturam. Ubi autem hoc jusjurandum juravit, intrat ad Bonum et ceruit quidquid oculus non vidit nec auris audivit, nec in cor hominis ascen- dit et bibit´a viva aqua, id quod est lavacrum illis, ut arbitrantur, fons vivæ aquæ salientis. Discretum enim est inter aquam et aquam, et est aqua infra firmamentum pravæ creaturæ, in quo lavantur ekoici et animales homines, et aqua est supra fir- mamentum Boni viva, in qua lavantur spirituales vivi homines, in qua lavabatur Elohim, et postquanı laverat non pænituit eum. Et quando, inquit, dicit propheta : Sumito tibi mulierem scortationis, quo- niam scortando divortium faciet terra a Domino, hoc est Edem ab Elohim, in bis, inquit, propheta aperte eloquitur omne mysterium, nec anditur propter malitiam Naas. Ad eumidum illum modum etiam alia dicta prophetica similiter deflectunt per complures libros. Est autem iis præcipue liber in- scriptus Baruch, in quo omnem fabula eorum ex- positionem reperient qui incident. Quanquam igi- tur in multas incidi hæreses, dilecti, in nullum hoc malo saevius incidi. Revera autem, sicuti dicitur, secundum illius Herculem oportet imitatos Augiæ expurgare stabulum, vel ut rectius dicam, senti- nam, in quam cum inciderunt qui sunt ab eo non unquam abluentur, imo ne caput quidem tollere poterunt. 232-233 28. Postquain igitur etiam Justini pseudognostici conamina exposuimus, placet etiam ( comparium hæresium opiniones in libris deinceps exponere, nullum autem relinquere irrefutatum eorum, dum apponimus ab iis dicta, suflicientia illa ad exemplum, etiamsi solum cdicantur recondita apud eos et arcana, quæ ægre cum multo labore in- VARIE LECTIONES. - C, Cf. Is. 1, : Bernaysins, C, M. * quod claudebat caput superius huc retraximus. C. bo Psal. cix, 4. C, M. pr. C. corr. C, M. * Cor. 1, 9. Joan. iv, 14. Coll. v. 10. Cf. I Mos. 1, 6, 7. C. * Ose 1, : C, C, G. M1, qui susp. C. » C. · C. C. C. 27. Hinc autem scriptum est etiam jusjurandum

θρώπῳ, τὸ τοῦ Ἐλωείμ, γῆν δὲ τὴν ψυχὴν τὴν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τῶν τῷ πνεύματι, Κύριον δὲ τὸν Βα- ρούχ. Ἰσραὴλ δὲ τὴν Ἐδέμ· Ἐδὲμ γὰρ λέγεται καὶ Ἰσραὴλ ἡ σύζυγος τοῦ Ἐλωείμ. Οὐκ ἔγνω με με φησίν, Ἰσραὴλ εἰ γὰρ ἐγνώκει, ὅτι πρὸς τῷ ἀγαθῷ εἰμι, οὐκ ἂν ἐκόλαζε τὸ πνεῦμα τὸ ἐν τοῖς ἀνθρώποις τε διὰ τὴν πατρικὴν ἄγνοιαν. . Ᏼ κα. Ἐντεῦθεν « γέγραπται δὲ καὶ ὅρκος ἐν τῷ Α πρώτιν βιβλίῳ τῷ ἐπιγραφομένῳ Βαρούχ, ἂν ὁρκί ζουσι τοὺς κατακούειν μέλλοντας τούτων τῶν μυστη ρίων καὶ τελεῖσθαι παρὰ τῷ ᾿Αγαθῷ· ὃν ἄρχον, φησίν, ὤμοσεν δ' ὁ πατὴρ ἡμῶν Ἐλωεὶμ παρὰ τῷ ᾿Αγαθῷ γενόμενος, καὶ οὐ μετεμελήθη ομόσας, περὶ οὗ γέ- τραπται, φησίν· Ωμοσε Κύριος οι καὶ οὐ μεταμεσ ληθήσεται. Εστι δὲ ὁ ὅρκος οὗτος ". Ομνύω τὸν ἐπάνω πάντων, τον Αγαθόν, τηρῆσαι τὰ μυ- στήρια ταῦτα καὶ ἐξειπεῖν μηδενί, μηδὲ ἀνακάμ- ναι ἀπὸ τοῦ ῾Αγαθοῦ ἐπὶ τὴν κτίσιν. Ἐπειδὰν δὲ ἐμόσῃ τοῦτον τὸν ὅρκον, εἰσέρχεται πρὸς τὸν ᾿Αγα- θὸν καὶ βλέπει, ὅσα ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ εὖς οὐκ ἤκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, καὶ πίνει ἀπὸ τοῦ ζῶντος ὕδατος, ὅπερ ἐστὶ λουτρόν αὐτοῖς, ὡς νομίζουσι, πηγή ζώντος ὕδατος ἀλλομέ νου. Διακεχώρισται γάρ, φησὶν, ἀνὰ μέσον ὕδατος, καὶ ὕδατος, καὶ ἔστιν ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ στερεώ ματος τῆς πονηρᾶς κτίσεως, ἐν ᾧ λούονται οἱ χοἶκοι καὶ ψυχικοὶ ἄνθρωποι, καὶ ὕδωρ ἐστὶν ὑπεράνω τοῦ στερεώματος τοῦ ᾿Αγαθοῦ ζῶν, ἐν ᾧ λούονται οἱ πνευματικοὶ ζῶντες ἄνθρωποι, ἐν ᾧ ἐλούσατο Ελωεὶμ καὶ λουσάμενος οὐ μετεμελήθη. Καὶ ὅταν λέγῃ, φησίν, ὁ προφήτης λαβεῖν ἑαυτῷ | γυναῖκα πορνείας ", διότι πορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθε τοῦ Κυρίου, τουτέστιν ἡ Ἐδὲμ ἀπὸ τοῦ Ἐλωείμ, ἐν τούτοις, φησὶν, ὁ προφήτης σαφῶς λαλεῖ τὸ ὅλον μυστήριον, καὶ οὐκ ἀκούεται διὰ τὴν κακίαν τοῦ Νάας. Κατὰ τὸν αὐτὸν ἐκεῖνον τρόπον καὶ τὰς ἄλλας λαλιάς οι προφητικὰς ὁμοίως παράδουσι οι διὰ πλειό των βιβλίων· ἔστι δὲ αὐτοῖς προηγουμένως βιβλίον Επιγραφόμενον Βαρούχ, ἐν ᾧ ὅλην τὴν τοῦ μύθου αὐτῶν διαγωγήν ὁ ἐντυχών γνώσεται. Πολλαῖς μὲν οὖν αἱμέσεσιν ἐντυχών, ἀγαπητοί, οὐδενὶ τούτου κακῷ χείρονι ἐνέτυχον. 'Αληθῶς δὲ, ὥσπερ λέγεται ", κατὰ τὸν αὐτοῦ Ἡρακλέα δεῖ μιμησαμένους εκκα θάραι τὴν Αὐγείου κόπρον, μᾶλλον δὲ ἀμάραν, εἰς ἣν ἐμπεσόντες οἱ τούτου ἐχόμενοι "' οὐ πώποτε ἀποπλυ θήσονται 5, ἀλλ' οὐδὲ ἀνακύψαι δυνήσονται. σε δ κη'. Ἐπεὶ γοῦν καὶ τὰ Ἰουστίνου τοῦ ψευδογνωστικοῦ ἐπιχειρήματα ἐξεθέμεθα, δοκεῖ καὶ τὰς τῶν ἀκολούθων αἱρέσεων δόξας ἐν ταῖς ἑξῆς βίβλοις ἐκθέσθαι, μηδένα δὲ καταλιπεῖν ἀνέλεγκτου αὐτῶν, τῶν ὑπ' αὐτῶν ' λεγομένων παρατιθεμένων, ὄντων ἱκανῶν πρὸς παραδειγματισμὸν, εἰ καὶ μόνον ἐκρηθείης τὰ ἀπόκρυφα παρ' αὐτοῖς καὶ το ἀνθρώπων. οὐρανῷ Μ. Ισραήλ δέ με οὐκ ἔγνω. οι ἔγνω με. ἐγνώκει (. Μ. σε ανθρώποις οὐρανοῖς Εντεῦθεν οι ὤμοσεν. ὠνόμασεν οὗτος. οὕτως οι πάντων, τὸν ἀγαθόν. πάντων, τῶν ἀγαθῶν σε πηγή ἀλλομένου. Εν. οι ὑπεράνω. ὑπὸ ἄνω Βάδιζε, λάβε σεαυτῷ γυναῖκα πορνείας καὶ τέκνα πορνείας, διότι εκπορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ Κυρίου. τε ἄλλας λαλιάς. ἄλλας Μ. οι παράδοσι, παραδιδούσι Μ. σε ὁ ἐντυχών. ὁ εὖ τυχών Ε. ο λέγεται. λέγει καὶ ὁ καλός μια κατά. $7 ἀνεχόμενοι (;, Μ. να αποπληθήσονται ἀγέλεκτον ὑπ' αὐτῶν. παρ' αὐτῆς ἐπ' αὐτὸν εκκριθείη I I I i i CONTRA HÆRESES LIB. V. (p. 158, 159] C [p. 159–161] D in primo libro qui inscribitur Baruch, quo obstrin- gunt eos, qui audire volunt hæ mysteria et ini- tiari apud Bonum, quod jusjurandum, inquit, ju- ravit pater noster Elohim, cum ad Bonum venisset,. nec pœnituit eumi jurisjurandi, quo de patre scrip- tum est, inquit: Juravit Dominus, nec pœnitebit eum. Est autem jusjurandum hocce : Juro per eum, qui est super omnia, Bonum, me custoditurum hac mysteria nec cuiquam edicturum, nec referurum a Bono ad creaturam. Ubi autem hoc jusjurandum juravit, intrat ad Bonum et ceruit quidquid oculus non vidit nec auris audivit, nec in cor hominis ascen- dit et bibit´a viva aqua, id quod est lavacrum illis, ut arbitrantur, fons vivæ aquæ salientis. Discretum enim est inter aquam et aquam, et est aqua infra firmamentum pravæ creaturæ, in quo lavantur ekoici et animales homines, et aqua est supra fir- mamentum Boni viva, in qua lavantur spirituales vivi homines, in qua lavabatur Elohim, et postquanı laverat non pænituit eum. Et quando, inquit, dicit propheta : Sumito tibi mulierem scortationis, quo- niam scortando divortium faciet terra a Domino, hoc est Edem ab Elohim, in bis, inquit, propheta aperte eloquitur omne mysterium, nec anditur propter malitiam Naas. Ad eumidum illum modum etiam alia dicta prophetica similiter deflectunt per complures libros. Est autem iis præcipue liber in- scriptus Baruch, in quo omnem fabula eorum ex- positionem reperient qui incident. Quanquam igi- tur in multas incidi hæreses, dilecti, in nullum hoc malo saevius incidi. Revera autem, sicuti dicitur, secundum illius Herculem oportet imitatos Augiæ expurgare stabulum, vel ut rectius dicam, senti- nam, in quam cum inciderunt qui sunt ab eo non unquam abluentur, imo ne caput quidem tollere poterunt. 232-233 28. Postquain igitur etiam Justini pseudognostici conamina exposuimus, placet etiam ( comparium hæresium opiniones in libris deinceps exponere, nullum autem relinquere irrefutatum eorum, dum apponimus ab iis dicta, suflicientia illa ad exemplum, etiamsi solum cdicantur recondita apud eos et arcana, quæ ægre cum multo labore in- VARIE LECTIONES. - C, Cf. Is. 1, : Bernaysins, C, M. * quod claudebat caput superius huc retraximus. C. bo Psal. cix, 4. C, M. pr. C. corr. C, M. * Cor. 1, 9. Joan. iv, 14. Coll. v. 10. Cf. I Mos. 1, 6, 7. C. * Ose 1, : C, C, G. M1, qui susp. C. » C. · C. C. C. 27. Hinc autem scriptum est etiam jusjurandum

θρώπῳ, τὸ τοῦ Ἐλωείμ, γῆν δὲ τὴν ψυχὴν τὴν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τῶν τῷ πνεύματι, Κύριον δὲ τὸν Βα- ρούχ. Ἰσραὴλ δὲ τὴν Ἐδέμ· Ἐδὲμ γὰρ λέγεται καὶ Ἰσραὴλ ἡ σύζυγος τοῦ Ἐλωείμ. Οὐκ ἔγνω με με φησίν, Ἰσραὴλ εἰ γὰρ ἐγνώκει, ὅτι πρὸς τῷ ἀγαθῷ εἰμι, οὐκ ἂν ἐκόλαζε τὸ πνεῦμα τὸ ἐν τοῖς ἀνθρώποις τε διὰ τὴν πατρικὴν ἄγνοιαν. . Ᏼ κα. Ἐντεῦθεν « γέγραπται δὲ καὶ ὅρκος ἐν τῷ Α πρώτιν βιβλίῳ τῷ ἐπιγραφομένῳ Βαρούχ, ἂν ὁρκί ζουσι τοὺς κατακούειν μέλλοντας τούτων τῶν μυστη ρίων καὶ τελεῖσθαι παρὰ τῷ ᾿Αγαθῷ· ὃν ἄρχον, φησίν, ὤμοσεν δ' ὁ πατὴρ ἡμῶν Ἐλωεὶμ παρὰ τῷ ᾿Αγαθῷ γενόμενος, καὶ οὐ μετεμελήθη ομόσας, περὶ οὗ γέ- τραπται, φησίν· Ωμοσε Κύριος οι καὶ οὐ μεταμεσ ληθήσεται. Εστι δὲ ὁ ὅρκος οὗτος ". Ομνύω τὸν ἐπάνω πάντων, τον Αγαθόν, τηρῆσαι τὰ μυ- στήρια ταῦτα καὶ ἐξειπεῖν μηδενί, μηδὲ ἀνακάμ- ναι ἀπὸ τοῦ ῾Αγαθοῦ ἐπὶ τὴν κτίσιν. Ἐπειδὰν δὲ ἐμόσῃ τοῦτον τὸν ὅρκον, εἰσέρχεται πρὸς τὸν ᾿Αγα- θὸν καὶ βλέπει, ὅσα ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ εὖς οὐκ ἤκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, καὶ πίνει ἀπὸ τοῦ ζῶντος ὕδατος, ὅπερ ἐστὶ λουτρόν αὐτοῖς, ὡς νομίζουσι, πηγή ζώντος ὕδατος ἀλλομέ νου. Διακεχώρισται γάρ, φησὶν, ἀνὰ μέσον ὕδατος, καὶ ὕδατος, καὶ ἔστιν ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ στερεώ ματος τῆς πονηρᾶς κτίσεως, ἐν ᾧ λούονται οἱ χοἶκοι καὶ ψυχικοὶ ἄνθρωποι, καὶ ὕδωρ ἐστὶν ὑπεράνω τοῦ στερεώματος τοῦ ᾿Αγαθοῦ ζῶν, ἐν ᾧ λούονται οἱ πνευματικοὶ ζῶντες ἄνθρωποι, ἐν ᾧ ἐλούσατο Ελωεὶμ καὶ λουσάμενος οὐ μετεμελήθη. Καὶ ὅταν λέγῃ, φησίν, ὁ προφήτης λαβεῖν ἑαυτῷ | γυναῖκα πορνείας ", διότι πορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθε τοῦ Κυρίου, τουτέστιν ἡ Ἐδὲμ ἀπὸ τοῦ Ἐλωείμ, ἐν τούτοις, φησὶν, ὁ προφήτης σαφῶς λαλεῖ τὸ ὅλον μυστήριον, καὶ οὐκ ἀκούεται διὰ τὴν κακίαν τοῦ Νάας. Κατὰ τὸν αὐτὸν ἐκεῖνον τρόπον καὶ τὰς ἄλλας λαλιάς οι προφητικὰς ὁμοίως παράδουσι οι διὰ πλειό των βιβλίων· ἔστι δὲ αὐτοῖς προηγουμένως βιβλίον Επιγραφόμενον Βαρούχ, ἐν ᾧ ὅλην τὴν τοῦ μύθου αὐτῶν διαγωγήν ὁ ἐντυχών γνώσεται. Πολλαῖς μὲν οὖν αἱμέσεσιν ἐντυχών, ἀγαπητοί, οὐδενὶ τούτου κακῷ χείρονι ἐνέτυχον. 'Αληθῶς δὲ, ὥσπερ λέγεται ", κατὰ τὸν αὐτοῦ Ἡρακλέα δεῖ μιμησαμένους εκκα θάραι τὴν Αὐγείου κόπρον, μᾶλλον δὲ ἀμάραν, εἰς ἣν ἐμπεσόντες οἱ τούτου ἐχόμενοι "' οὐ πώποτε ἀποπλυ θήσονται 5, ἀλλ' οὐδὲ ἀνακύψαι δυνήσονται. σε δ κη'. Ἐπεὶ γοῦν καὶ τὰ Ἰουστίνου τοῦ ψευδογνωστικοῦ ἐπιχειρήματα ἐξεθέμεθα, δοκεῖ καὶ τὰς τῶν ἀκολούθων αἱρέσεων δόξας ἐν ταῖς ἑξῆς βίβλοις ἐκθέσθαι, μηδένα δὲ καταλιπεῖν ἀνέλεγκτου αὐτῶν, τῶν ὑπ' αὐτῶν ' λεγομένων παρατιθεμένων, ὄντων ἱκανῶν πρὸς παραδειγματισμὸν, εἰ καὶ μόνον ἐκρηθείης τὰ ἀπόκρυφα παρ' αὐτοῖς καὶ το ἀνθρώπων. οὐρανῷ Μ. Ισραήλ δέ με οὐκ ἔγνω. οι ἔγνω με. ἐγνώκει (. Μ. σε ανθρώποις οὐρανοῖς Εντεῦθεν οι ὤμοσεν. ὠνόμασεν οὗτος. οὕτως οι πάντων, τὸν ἀγαθόν. πάντων, τῶν ἀγαθῶν σε πηγή ἀλλομένου. Εν. οι ὑπεράνω. ὑπὸ ἄνω Βάδιζε, λάβε σεαυτῷ γυναῖκα πορνείας καὶ τέκνα πορνείας, διότι εκπορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ Κυρίου. τε ἄλλας λαλιάς. ἄλλας Μ. οι παράδοσι, παραδιδούσι Μ. σε ὁ ἐντυχών. ὁ εὖ τυχών Ε. ο λέγεται. λέγει καὶ ὁ καλός μια κατά. $7 ἀνεχόμενοι (;, Μ. να αποπληθήσονται ἀγέλεκτον ὑπ' αὐτῶν. παρ' αὐτῆς ἐπ' αὐτὸν εκκριθείη I I I i i CONTRA HÆRESES LIB. V. (p. 158, 159] C [p. 159–161] D in primo libro qui inscribitur Baruch, quo obstrin- gunt eos, qui audire volunt hæ mysteria et ini- tiari apud Bonum, quod jusjurandum, inquit, ju- ravit pater noster Elohim, cum ad Bonum venisset,. nec pœnituit eumi jurisjurandi, quo de patre scrip- tum est, inquit: Juravit Dominus, nec pœnitebit eum. Est autem jusjurandum hocce : Juro per eum, qui est super omnia, Bonum, me custoditurum hac mysteria nec cuiquam edicturum, nec referurum a Bono ad creaturam. Ubi autem hoc jusjurandum juravit, intrat ad Bonum et ceruit quidquid oculus non vidit nec auris audivit, nec in cor hominis ascen- dit et bibit´a viva aqua, id quod est lavacrum illis, ut arbitrantur, fons vivæ aquæ salientis. Discretum enim est inter aquam et aquam, et est aqua infra firmamentum pravæ creaturæ, in quo lavantur ekoici et animales homines, et aqua est supra fir- mamentum Boni viva, in qua lavantur spirituales vivi homines, in qua lavabatur Elohim, et postquanı laverat non pænituit eum. Et quando, inquit, dicit propheta : Sumito tibi mulierem scortationis, quo- niam scortando divortium faciet terra a Domino, hoc est Edem ab Elohim, in bis, inquit, propheta aperte eloquitur omne mysterium, nec anditur propter malitiam Naas. Ad eumidum illum modum etiam alia dicta prophetica similiter deflectunt per complures libros. Est autem iis præcipue liber in- scriptus Baruch, in quo omnem fabula eorum ex- positionem reperient qui incident. Quanquam igi- tur in multas incidi hæreses, dilecti, in nullum hoc malo saevius incidi. Revera autem, sicuti dicitur, secundum illius Herculem oportet imitatos Augiæ expurgare stabulum, vel ut rectius dicam, senti- nam, in quam cum inciderunt qui sunt ab eo non unquam abluentur, imo ne caput quidem tollere poterunt. 232-233 28. Postquain igitur etiam Justini pseudognostici conamina exposuimus, placet etiam ( comparium hæresium opiniones in libris deinceps exponere, nullum autem relinquere irrefutatum eorum, dum apponimus ab iis dicta, suflicientia illa ad exemplum, etiamsi solum cdicantur recondita apud eos et arcana, quæ ægre cum multo labore in- VARIE LECTIONES. - C, Cf. Is. 1, : Bernaysins, C, M. * quod claudebat caput superius huc retraximus. C. bo Psal. cix, 4. C, M. pr. C. corr. C, M. * Cor. 1, 9. Joan. iv, 14. Coll. v. 10. Cf. I Mos. 1, 6, 7. C. * Ose 1, : C, C, G. M1, qui susp. C. » C. · C. C. C. 27. Hinc autem scriptum est etiam jusjurandum

θρώπῳ, τὸ τοῦ Ἐλωείμ, γῆν δὲ τὴν ψυχὴν τὴν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τῶν τῷ πνεύματι, Κύριον δὲ τὸν Βα- ρούχ. Ἰσραὴλ δὲ τὴν Ἐδέμ· Ἐδὲμ γὰρ λέγεται καὶ Ἰσραὴλ ἡ σύζυγος τοῦ Ἐλωείμ. Οὐκ ἔγνω με με φησίν, Ἰσραὴλ εἰ γὰρ ἐγνώκει, ὅτι πρὸς τῷ ἀγαθῷ εἰμι, οὐκ ἂν ἐκόλαζε τὸ πνεῦμα τὸ ἐν τοῖς ἀνθρώποις τε διὰ τὴν πατρικὴν ἄγνοιαν. . Ᏼ κα. Ἐντεῦθεν « γέγραπται δὲ καὶ ὅρκος ἐν τῷ Α πρώτιν βιβλίῳ τῷ ἐπιγραφομένῳ Βαρούχ, ἂν ὁρκί ζουσι τοὺς κατακούειν μέλλοντας τούτων τῶν μυστη ρίων καὶ τελεῖσθαι παρὰ τῷ ᾿Αγαθῷ· ὃν ἄρχον, φησίν, ὤμοσεν δ' ὁ πατὴρ ἡμῶν Ἐλωεὶμ παρὰ τῷ ᾿Αγαθῷ γενόμενος, καὶ οὐ μετεμελήθη ομόσας, περὶ οὗ γέ- τραπται, φησίν· Ωμοσε Κύριος οι καὶ οὐ μεταμεσ ληθήσεται. Εστι δὲ ὁ ὅρκος οὗτος ". Ομνύω τὸν ἐπάνω πάντων, τον Αγαθόν, τηρῆσαι τὰ μυ- στήρια ταῦτα καὶ ἐξειπεῖν μηδενί, μηδὲ ἀνακάμ- ναι ἀπὸ τοῦ ῾Αγαθοῦ ἐπὶ τὴν κτίσιν. Ἐπειδὰν δὲ ἐμόσῃ τοῦτον τὸν ὅρκον, εἰσέρχεται πρὸς τὸν ᾿Αγα- θὸν καὶ βλέπει, ὅσα ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ εὖς οὐκ ἤκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, καὶ πίνει ἀπὸ τοῦ ζῶντος ὕδατος, ὅπερ ἐστὶ λουτρόν αὐτοῖς, ὡς νομίζουσι, πηγή ζώντος ὕδατος ἀλλομέ νου. Διακεχώρισται γάρ, φησὶν, ἀνὰ μέσον ὕδατος, καὶ ὕδατος, καὶ ἔστιν ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ στερεώ ματος τῆς πονηρᾶς κτίσεως, ἐν ᾧ λούονται οἱ χοἶκοι καὶ ψυχικοὶ ἄνθρωποι, καὶ ὕδωρ ἐστὶν ὑπεράνω τοῦ στερεώματος τοῦ ᾿Αγαθοῦ ζῶν, ἐν ᾧ λούονται οἱ πνευματικοὶ ζῶντες ἄνθρωποι, ἐν ᾧ ἐλούσατο Ελωεὶμ καὶ λουσάμενος οὐ μετεμελήθη. Καὶ ὅταν λέγῃ, φησίν, ὁ προφήτης λαβεῖν ἑαυτῷ | γυναῖκα πορνείας ", διότι πορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθε τοῦ Κυρίου, τουτέστιν ἡ Ἐδὲμ ἀπὸ τοῦ Ἐλωείμ, ἐν τούτοις, φησὶν, ὁ προφήτης σαφῶς λαλεῖ τὸ ὅλον μυστήριον, καὶ οὐκ ἀκούεται διὰ τὴν κακίαν τοῦ Νάας. Κατὰ τὸν αὐτὸν ἐκεῖνον τρόπον καὶ τὰς ἄλλας λαλιάς οι προφητικὰς ὁμοίως παράδουσι οι διὰ πλειό των βιβλίων· ἔστι δὲ αὐτοῖς προηγουμένως βιβλίον Επιγραφόμενον Βαρούχ, ἐν ᾧ ὅλην τὴν τοῦ μύθου αὐτῶν διαγωγήν ὁ ἐντυχών γνώσεται. Πολλαῖς μὲν οὖν αἱμέσεσιν ἐντυχών, ἀγαπητοί, οὐδενὶ τούτου κακῷ χείρονι ἐνέτυχον. 'Αληθῶς δὲ, ὥσπερ λέγεται ", κατὰ τὸν αὐτοῦ Ἡρακλέα δεῖ μιμησαμένους εκκα θάραι τὴν Αὐγείου κόπρον, μᾶλλον δὲ ἀμάραν, εἰς ἣν ἐμπεσόντες οἱ τούτου ἐχόμενοι "' οὐ πώποτε ἀποπλυ θήσονται 5, ἀλλ' οὐδὲ ἀνακύψαι δυνήσονται. σε δ κη'. Ἐπεὶ γοῦν καὶ τὰ Ἰουστίνου τοῦ ψευδογνωστικοῦ ἐπιχειρήματα ἐξεθέμεθα, δοκεῖ καὶ τὰς τῶν ἀκολούθων αἱρέσεων δόξας ἐν ταῖς ἑξῆς βίβλοις ἐκθέσθαι, μηδένα δὲ καταλιπεῖν ἀνέλεγκτου αὐτῶν, τῶν ὑπ' αὐτῶν ' λεγομένων παρατιθεμένων, ὄντων ἱκανῶν πρὸς παραδειγματισμὸν, εἰ καὶ μόνον ἐκρηθείης τὰ ἀπόκρυφα παρ' αὐτοῖς καὶ το ἀνθρώπων. οὐρανῷ Μ. Ισραήλ δέ με οὐκ ἔγνω. οι ἔγνω με. ἐγνώκει (. Μ. σε ανθρώποις οὐρανοῖς Εντεῦθεν οι ὤμοσεν. ὠνόμασεν οὗτος. οὕτως οι πάντων, τὸν ἀγαθόν. πάντων, τῶν ἀγαθῶν σε πηγή ἀλλομένου. Εν. οι ὑπεράνω. ὑπὸ ἄνω Βάδιζε, λάβε σεαυτῷ γυναῖκα πορνείας καὶ τέκνα πορνείας, διότι εκπορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ Κυρίου. τε ἄλλας λαλιάς. ἄλλας Μ. οι παράδοσι, παραδιδούσι Μ. σε ὁ ἐντυχών. ὁ εὖ τυχών Ε. ο λέγεται. λέγει καὶ ὁ καλός μια κατά. $7 ἀνεχόμενοι (;, Μ. να αποπληθήσονται ἀγέλεκτον ὑπ' αὐτῶν. παρ' αὐτῆς ἐπ' αὐτὸν εκκριθείη I I I i i CONTRA HÆRESES LIB. V. (p. 158, 159] C [p. 159–161] D in primo libro qui inscribitur Baruch, quo obstrin- gunt eos, qui audire volunt hæ mysteria et ini- tiari apud Bonum, quod jusjurandum, inquit, ju- ravit pater noster Elohim, cum ad Bonum venisset,. nec pœnituit eumi jurisjurandi, quo de patre scrip- tum est, inquit: Juravit Dominus, nec pœnitebit eum. Est autem jusjurandum hocce : Juro per eum, qui est super omnia, Bonum, me custoditurum hac mysteria nec cuiquam edicturum, nec referurum a Bono ad creaturam. Ubi autem hoc jusjurandum juravit, intrat ad Bonum et ceruit quidquid oculus non vidit nec auris audivit, nec in cor hominis ascen- dit et bibit´a viva aqua, id quod est lavacrum illis, ut arbitrantur, fons vivæ aquæ salientis. Discretum enim est inter aquam et aquam, et est aqua infra firmamentum pravæ creaturæ, in quo lavantur ekoici et animales homines, et aqua est supra fir- mamentum Boni viva, in qua lavantur spirituales vivi homines, in qua lavabatur Elohim, et postquanı laverat non pænituit eum. Et quando, inquit, dicit propheta : Sumito tibi mulierem scortationis, quo- niam scortando divortium faciet terra a Domino, hoc est Edem ab Elohim, in bis, inquit, propheta aperte eloquitur omne mysterium, nec anditur propter malitiam Naas. Ad eumidum illum modum etiam alia dicta prophetica similiter deflectunt per complures libros. Est autem iis præcipue liber in- scriptus Baruch, in quo omnem fabula eorum ex- positionem reperient qui incident. Quanquam igi- tur in multas incidi hæreses, dilecti, in nullum hoc malo saevius incidi. Revera autem, sicuti dicitur, secundum illius Herculem oportet imitatos Augiæ expurgare stabulum, vel ut rectius dicam, senti- nam, in quam cum inciderunt qui sunt ab eo non unquam abluentur, imo ne caput quidem tollere poterunt. 232-233 28. Postquain igitur etiam Justini pseudognostici conamina exposuimus, placet etiam ( comparium hæresium opiniones in libris deinceps exponere, nullum autem relinquere irrefutatum eorum, dum apponimus ab iis dicta, suflicientia illa ad exemplum, etiamsi solum cdicantur recondita apud eos et arcana, quæ ægre cum multo labore in- VARIE LECTIONES. - C, Cf. Is. 1, : Bernaysins, C, M. * quod claudebat caput superius huc retraximus. C. bo Psal. cix, 4. C, M. pr. C. corr. C, M. * Cor. 1, 9. Joan. iv, 14. Coll. v. 10. Cf. I Mos. 1, 6, 7. C. * Ose 1, : C, C, G. M1, qui susp. C. » C. · C. C. C. 27. Hinc autem scriptum est etiam jusjurandum

πρὸς ταύτην τὴν ἀπόδειξιν φέρουσι τὴν τοῦ ἐγκεφάλου ἀνατομήν, αὐτὸν μὲν τὸν ἐγκέφαλον ἀπεικονίζοντες τῷ πατρὶ διὰ τὸ ἀκίνητον, τὴν δὲ παρεγκεφαλίδα τῷ υἱῷ διά τε τὸ κινεῖσθαι καὶ δρακοντοειδῆ ὑπάρχειν· ἣν ἀρρήτως καὶ ἀσημάντως ἐπισπᾶσθαι διὰ τοῦ κωναρίου φάσκουσι τὴν ἐκ τοῦ καμαρίου ἀπορρέουσαν πνευματικὴν καὶ ζωογόνον οὐσίαν, ἣν ὑποδεξαμένη ἡ παρεγκεφαλὶς ὥσπερ ὁ υἱός, ἀλάλως μεταδίδωσι τῇ ὕλῃ τὰς ἰδέας, τουτέστιν ἐπὶ τὸν νωτιαῖον μυελὸν διαρέει τὰ σπέρματα καὶ τὰ γένη τῶν γεννωμένων κατὰ σάρκα. τούτῳ τῷ παραδείγματι χρώμενοι εὐφυῶς δοκοῦσι παρεισάγειν τὰ ἄρρητα αὐτῶν ἀλάλως παραδιδόμενα μυστήρια, ἃ ἐξειπεῖν ἡμῖν οὐ θέμις, πολλοῖς δὲ νοῆσαι διὰ τῶν εἰρημένων ευκολον. Ἀλλ᾿ ἐπὶ καὶ τὴν Περατικὴν αἵρεσιν νομίζω φανερῶς ἐκτεθεῖσθαι καὶ διὰ πολλῶν ἔκδηλον πεποιηκέναι ἀεὶ Μοῦσαν καὶ παντάπασι συντιθεμένην ἀποκρύπτουσάν τε τὸν ἴδιον ἰόν, δοκεῖ μηδὲν περαιτέρω τούτων κατηγορεῖν, ἱκανῶν ὄντων πρὸς κατηγορίαν αὐτῶν τῶν ὑπ’ αὐτῶν δογματιζομένων.

πρὸς ταύτην τὴν ἀπόδειξιν φέρουσι τὴν τοῦ ἐγκεφάλου ἀνατομήν, αὐτὸν μὲν τὸν ἐγκέφαλον ἀπεικονίζοντες τῷ πατρὶ διὰ τὸ ἀκίνητον, τὴν δὲ παρεγκεφαλίδα τῷ υἱῷ διά τε τὸ κινεῖσθαι καὶ δρακοντοειδῆ ὑπάρχειν· ἣν ἀρρήτως καὶ ἀσημάντως ἐπισπᾶσθαι διὰ τοῦ κωναρίου φάσκουσι τὴν ἐκ τοῦ καμαρίου ἀπορρέουσαν πνευματικὴν καὶ ζωογόνον οὐσίαν, ἣν ὑποδεξαμένη ἡ παρεγκεφαλὶς ὥσπερ ὁ υἱός, ἀλάλως μεταδίδωσι τῇ ὕλῃ τὰς ἰδέας, τουτέστιν ἐπὶ τὸν νωτιαῖον μυελὸν διαρέει τὰ σπέρματα καὶ τὰ γένη τῶν γεννωμένων κατὰ σάρκα. τούτῳ τῷ παραδείγματι χρώμενοι εὐφυῶς δοκοῦσι παρεισάγειν τὰ ἄρρητα αὐτῶν ἀλάλως παραδιδόμενα μυστήρια, ἃ ἐξειπεῖν ἡμῖν οὐ θέμις, πολλοῖς δὲ νοῆσαι διὰ τῶν εἰρημένων ευκολον. Ἀλλ᾿ ἐπὶ καὶ τὴν Περατικὴν αἵρεσιν νομίζω φανερῶς ἐκτεθεῖσθαι καὶ διὰ πολλῶν ἔκδηλον πεποιηκέναι ἀεὶ Μοῦσαν καὶ παντάπασι συντιθεμένην ἀποκρύπτουσάν τε τὸν ἴδιον ἰόν, δοκεῖ μηδὲν περαιτέρω τούτων κατηγορεῖν, ἱκανῶν ὄντων πρὸς κατηγορίαν αὐτῶν τῶν ὑπ’ αὐτῶν δογματιζομένων.

πρὸς ταύτην τὴν ἀπόδειξιν φέρουσι τὴν τοῦ ἐγκεφάλου ἀνατομήν, αὐτὸν μὲν τὸν ἐγκέφαλον ἀπεικονίζοντες τῷ πατρὶ διὰ τὸ ἀκίνητον, τὴν δὲ παρεγκεφαλίδα τῷ υἱῷ διά τε τὸ κινεῖσθαι καὶ δρακοντοειδῆ ὑπάρχειν· ἣν ἀρρήτως καὶ ἀσημάντως ἐπισπᾶσθαι διὰ τοῦ κωναρίου φάσκουσι τὴν ἐκ τοῦ καμαρίου ἀπορρέουσαν πνευματικὴν καὶ ζωογόνον οὐσίαν, ἣν ὑποδεξαμένη ἡ παρεγκεφαλὶς ὥσπερ ὁ υἱός, ἀλάλως μεταδίδωσι τῇ ὕλῃ τὰς ἰδέας, τουτέστιν ἐπὶ τὸν νωτιαῖον μυελὸν διαρέει τὰ σπέρματα καὶ τὰ γένη τῶν γεννωμένων κατὰ σάρκα. τούτῳ τῷ παραδείγματι χρώμενοι εὐφυῶς δοκοῦσι παρεισάγειν τὰ ἄρρητα αὐτῶν ἀλάλως παραδιδόμενα μυστήρια, ἃ ἐξειπεῖν ἡμῖν οὐ θέμις, πολλοῖς δὲ νοῆσαι διὰ τῶν εἰρημένων ευκολον. Ἀλλ᾿ ἐπὶ καὶ τὴν Περατικὴν αἵρεσιν νομίζω φανερῶς ἐκτεθεῖσθαι καὶ διὰ πολλῶν ἔκδηλον πεποιηκέναι ἀεὶ Μοῦσαν καὶ παντάπασι συντιθεμένην ἀποκρύπτουσάν τε τὸν ἴδιον ἰόν, δοκεῖ μηδὲν περαιτέρω τούτων κατηγορεῖν, ἱκανῶν ὄντων πρὸς κατηγορίαν αὐτῶν τῶν ὑπ’ αὐτῶν δογματιζομένων.

πρὸς ταύτην τὴν ἀπόδειξιν φέρουσι τὴν τοῦ ἐγκεφάλου ἀνατομήν, αὐτὸν μὲν τὸν ἐγκέφαλον ἀπεικονίζοντες τῷ πατρὶ διὰ τὸ ἀκίνητον, τὴν δὲ παρεγκεφαλίδα τῷ υἱῷ διά τε τὸ κινεῖσθαι καὶ δρακοντοειδῆ ὑπάρχειν· ἣν ἀρρήτως καὶ ἀσημάντως ἐπισπᾶσθαι διὰ τοῦ κωναρίου φάσκουσι τὴν ἐκ τοῦ καμαρίου ἀπορρέουσαν πνευματικὴν καὶ ζωογόνον οὐσίαν, ἣν ὑποδεξαμένη ἡ παρεγκεφαλὶς ὥσπερ ὁ υἱός, ἀλάλως μεταδίδωσι τῇ ὕλῃ τὰς ἰδέας, τουτέστιν ἐπὶ τὸν νωτιαῖον μυελὸν διαρέει τὰ σπέρματα καὶ τὰ γένη τῶν γεννωμένων κατὰ σάρκα. τούτῳ τῷ παραδείγματι χρώμενοι εὐφυῶς δοκοῦσι παρεισάγειν τὰ ἄρρητα αὐτῶν ἀλάλως παραδιδόμενα μυστήρια, ἃ ἐξειπεῖν ἡμῖν οὐ θέμις, πολλοῖς δὲ νοῆσαι διὰ τῶν εἰρημένων ευκολον. Ἀλλ᾿ ἐπὶ καὶ τὴν Περατικὴν αἵρεσιν νομίζω φανερῶς ἐκτεθεῖσθαι καὶ διὰ πολλῶν ἔκδηλον πεποιηκέναι ἀεὶ Μοῦσαν καὶ παντάπασι συντιθεμένην ἀποκρύπτουσάν τε τὸν ἴδιον ἰόν, δοκεῖ μηδὲν περαιτέρω τούτων κατηγορεῖν, ἱκανῶν ὄντων πρὸς κατηγορίαν αὐτῶν τῶν ὑπ’ αὐτῶν δογματιζομένων.

πρὸς ταύτην τὴν ἀπόδειξιν φέρουσι τὴν τοῦ ἐγκεφάλου ἀνατομήν, αὐτὸν μὲν τὸν ἐγκέφαλον ἀπεικονίζοντες τῷ πατρὶ διὰ τὸ ἀκίνητον, τὴν δὲ παρεγκεφαλίδα τῷ υἱῷ διά τε τὸ κινεῖσθαι καὶ δρακοντοειδῆ ὑπάρχειν· ἣν ἀρρήτως καὶ ἀσημάντως ἐπισπᾶσθαι διὰ τοῦ κωναρίου φάσκουσι τὴν ἐκ τοῦ καμαρίου ἀπορρέουσαν πνευματικὴν καὶ ζωογόνον οὐσίαν, ἣν ὑποδεξαμένη ἡ παρεγκεφαλὶς ὥσπερ ὁ υἱός, ἀλάλως μεταδίδωσι τῇ ὕλῃ τὰς ἰδέας, τουτέστιν ἐπὶ τὸν νωτιαῖον μυελὸν διαρέει τὰ σπέρματα καὶ τὰ γένη τῶν γεννωμένων κατὰ σάρκα. τούτῳ τῷ παραδείγματι χρώμενοι εὐφυῶς δοκοῦσι παρεισάγειν τὰ ἄρρητα αὐτῶν ἀλάλως παραδιδόμενα μυστήρια, ἃ ἐξειπεῖν ἡμῖν οὐ θέμις, πολλοῖς δὲ νοῆσαι διὰ τῶν εἰρημένων ευκολον. Ἀλλ᾿ ἐπὶ καὶ τὴν Περατικὴν αἵρεσιν νομίζω φανερῶς ἐκτεθεῖσθαι καὶ διὰ πολλῶν ἔκδηλον πεποιηκέναι ἀεὶ Μοῦσαν καὶ παντάπασι συντιθεμένην ἀποκρύπτουσάν τε τὸν ἴδιον ἰόν, δοκεῖ μηδὲν περαιτέρω τούτων κατηγορεῖν, ἱκανῶν ὄντων πρὸς κατηγορίαν αὐτῶν τῶν ὑπ’ αὐτῶν δογματιζομένων.

πρὸς ταύτην τὴν ἀπόδειξιν φέρουσι τὴν τοῦ ἐγκεφάλου ἀνατομήν, αὐτὸν μὲν τὸν ἐγκέφαλον ἀπεικονίζοντες τῷ πατρὶ διὰ τὸ ἀκίνητον, τὴν δὲ παρεγκεφαλίδα τῷ υἱῷ διά τε τὸ κινεῖσθαι καὶ δρακοντοειδῆ ὑπάρχειν· ἣν ἀρρήτως καὶ ἀσημάντως ἐπισπᾶσθαι διὰ τοῦ κωναρίου φάσκουσι τὴν ἐκ τοῦ καμαρίου ἀπορρέουσαν πνευματικὴν καὶ ζωογόνον οὐσίαν, ἣν ὑποδεξαμένη ἡ παρεγκεφαλὶς ὥσπερ ὁ υἱός, ἀλάλως μεταδίδωσι τῇ ὕλῃ τὰς ἰδέας, τουτέστιν ἐπὶ τὸν νωτιαῖον μυελὸν διαρέει τὰ σπέρματα καὶ τὰ γένη τῶν γεννωμένων κατὰ σάρκα. τούτῳ τῷ παραδείγματι χρώμενοι εὐφυῶς δοκοῦσι παρεισάγειν τὰ ἄρρητα αὐτῶν ἀλάλως παραδιδόμενα μυστήρια, ἃ ἐξειπεῖν ἡμῖν οὐ θέμις, πολλοῖς δὲ νοῆσαι διὰ τῶν εἰρημένων ευκολον. Ἀλλ᾿ ἐπὶ καὶ τὴν Περατικὴν αἵρεσιν νομίζω φανερῶς ἐκτεθεῖσθαι καὶ διὰ πολλῶν ἔκδηλον πεποιηκέναι ἀεὶ Μοῦσαν καὶ παντάπασι συντιθεμένην ἀποκρύπτουσάν τε τὸν ἴδιον ἰόν, δοκεῖ μηδὲν περαιτέρω τούτων κατηγορεῖν, ἱκανῶν ὄντων πρὸς κατηγορίαν αὐτῶν τῶν ὑπ’ αὐτῶν δογματιζομένων.

πρὸς ταύτην τὴν ἀπόδειξιν φέρουσι τὴν τοῦ ἐγκεφάλου ἀνατομήν, αὐτὸν μὲν τὸν ἐγκέφαλον ἀπεικονίζοντες τῷ πατρὶ διὰ τὸ ἀκίνητον, τὴν δὲ παρεγκεφαλίδα τῷ υἱῷ διά τε τὸ κινεῖσθαι καὶ δρακοντοειδῆ ὑπάρχειν· ἣν ἀρρήτως καὶ ἀσημάντως ἐπισπᾶσθαι διὰ τοῦ κωναρίου φάσκουσι τὴν ἐκ τοῦ καμαρίου ἀπορρέουσαν πνευματικὴν καὶ ζωογόνον οὐσίαν, ἣν ὑποδεξαμένη ἡ παρεγκεφαλὶς ὥσπερ ὁ υἱός, ἀλάλως μεταδίδωσι τῇ ὕλῃ τὰς ἰδέας, τουτέστιν ἐπὶ τὸν νωτιαῖον μυελὸν διαρέει τὰ σπέρματα καὶ τὰ γένη τῶν γεννωμένων κατὰ σάρκα. τούτῳ τῷ παραδείγματι χρώμενοι εὐφυῶς δοκοῦσι παρεισάγειν τὰ ἄρρητα αὐτῶν ἀλάλως παραδιδόμενα μυστήρια, ἃ ἐξειπεῖν ἡμῖν οὐ θέμις, πολλοῖς δὲ νοῆσαι διὰ τῶν εἰρημένων ευκολον. Ἀλλ᾿ ἐπὶ καὶ τὴν Περατικὴν αἵρεσιν νομίζω φανερῶς ἐκτεθεῖσθαι καὶ διὰ πολλῶν ἔκδηλον πεποιηκέναι ἀεὶ Μοῦσαν καὶ παντάπασι συντιθεμένην ἀποκρύπτουσάν τε τὸν ἴδιον ἰόν, δοκεῖ μηδὲν περαιτέρω τούτων κατηγορεῖν, ἱκανῶν ὄντων πρὸς κατηγορίαν αὐτῶν τῶν ὑπ’ αὐτῶν δογματιζομένων.

1 1 3199 CONTRA HERESES LIB. V. 3200 Εις Ελωεὶμ τὸ ὂν ἐν τοῖς ἀνθρώποις τοῖς χωρισμοῖς τοῖς A in medio paradiso (paradisus enim angeli, quibus και τοιούτοις βασανίζηται σε λυπούμενον, καὶ πάσχῃ τὰ [ὶ αὐτὰ ὁποῖα καὶ ἡ Ἐδὲμ καταλελειμμένη. Καὶ δίδω- και σιν ἐξουσίαν ἡ Ἐδὲμ μεγάλην τῷ τρίτῳ ἀγγέλῳ - αὐτῆς τῷ Νέα;, ἵνα πάσαις κολάσεσι κολάζῃ τὸ * πνεῦμα τοῦ Ἐλωεὶς τὸ ὂν ἐν τοῖς ἀνθρώποις, ἵνα τι διὰ τοῦ πνεύματος ή κολαζόμενος ὁ Ἐλωεὶμ ὁ και το ταλιπών παρὰ τὰς συνθήκας τὰς γενομένας αὐτῶν σε ὡς τὴν σύζυγον. Ἰδὼν ταῦτα ὁ πατὴρ Ἐλωεὶμ ἐκπέμ 171 πει τὸν Βαρούχ, τὸν τρίτον ἄγγελον τῶν ἑαυτοῦ, εἰς και βοήθειαν τῷ πνεύματι τῷ ὄντι ἐν τοῖς ἀνθρώποις. 34 Πάλιν ἐλθὼν " οὖν ὁ Βαρούχ ἔστη ἐν μέσῳ τῶν ἀγγέ με λων τῆς Ἐδὲμ, τουτέστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου τα (παράδεισος γὰρ οἱ ἄγγελοι, ὧν μέσος ἔστη), καὶ το παρήγγειλε τῷ ἀνθρώπῳ ἀπὸ παντὸς ξύλου 88 τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγεῖν, ἀπὸ δὲ τοῦ [ξύ- που τοῦ] γινώσκειν τὸ καλὸν καὶ τὸ πο | νηρὶν και μη φαγεῖν, ὅπερ ἐστὶν ὁ Νάας, τουτέστι τοῖς μὲν ἄλλοις ἀγγέλοις πείθεσθαι τοῖς ἕνδεκα τῆς Ἐδέμ, σε πάθη μὲν γὰρ ἔχουσιν οἱ ἔνδεκα, παρανομίαν δὲ οὐκ τα ἔχουσιν· ὁ δὲ Νάας παρανομίαν ἔσχε· προσῆλθε γὰρ καὶ τῇ Εὐᾳ ἐξαπατήσας αὐτὴν καὶ ἐμοίχευσεν αὐτὴν, :: Ri ὅπερ ἐστὶ παράνομον· προσῆλθε δὲ καὶ τῷ ᾿Αδάμ καὶ ἔσχεν αὐτὸν ὡς παῖδα, ὅπερ ἐστὶ καὶ αὐτὸ πα ράνομον· ἔνθεν γέγονε μοιχεία καὶ ἀρσενοκοιτία. Από τότε ἐπεκράτησε τὰ κακὰ τοῖς ἀνθρώποις καὶ τὰ ἀγαθὰ ἐκ μιᾶς ἀρχῆς γενόμενα τῆς τοῦ πατρός. Αναβὰς γὰρ πρὸς τὸν ᾿Αγαθὸν ὁ πατὴρ ὁδὸν ἔδειξε τοῖς ἀναβαίνειν θέλουσιν. Αποστὰς δὲ τῆς Ἐδὲμ ἀρχὴν κακῶν ἐποίησε τῷ πνεύματι τῷ ἐν τοῖς [p. 155-156] ἀνθρώποις. Ἐπέμφθη οὖν ὁ Βαρούχ πρὸς τὸν Μωσέα, καὶ δι᾽ αὐτοῦ ἐλάλησε τοῖς υἱοῖς Ισραήλ, ὅπως ἐπιστραφώσι πρὸς τὸν ᾿Αγαθόν. Ο δὲ τρίτος ὁ . . . . διὰ τῆς ψυχῆς ἀπὸ τῆς Ἐδὲμ οι κούσης " εἰς τὸν Μωσέα, ὥσπερ καὶ εἰς πάντας ἀνθρώπους, τὰς ἐντολὰς τοῦ Βαρούχ ἐπεσκίασε και τὰς ἰδίας ἐποίησεν ἀκούεσθαι· διὰ τοῦτο ἡ ψυχὴ κα κατὰ τοῦ πνεύματος τέτακται, καὶ τὸ πνεῦμα κατά τῆς ψυχῆς. Ἡ μὲν γὰρ ψυχή ἐστιν Ἐδὲμ, τὸ δὲ πνεῦμα Ελωεὶμ, ἑκάτερα ὄντα ἐν πᾶσιν ἀνθρώποις καὶ θήλεσι καὶ ἄῤῥεσι. Πάλιν μετὰ ταῦτα ἐπέμφθη ἐπὶ τοὺς προφήτας ὁ Βαρούχ, ἵνα διὰ τῶν προφητῶν ἀκούσῃ τὸ πνεῦμα τὸ ἐν τοῖς ἀνθρώποις οι κατοικοῦν καὶ φύγῃ σε τὴν Ἐδὲμ καὶ τὴν πλάσιν τὴν πονηράν, 69 επ B C in mediis constitit), et annuntiavit homini: Ab omni ligno paradisi edendo vesceris, ab eo autem, quod est cognoscendo bonum et malum, noli vesci, id quod est Naas, hoc est, obsequendum esse reliquis angelis undecim Edem, passiones enim habent un - decim ili, injustitiam autem non habent; Naas au- tem injustitiam habuit, accessit enim ad Evam de- ceptam a sese et vitiavit eam, id quod est injustum, accessit autem etiam ad Adam abususque co est tanquam puero, id quod et ipsum est injustum. Hinc venit scortatio et masculorum concubitus. Exinde dominata sunt mala in hominibus, et bona ex eodem fonte orta patris. Postquam enim ascen- dit ad Bonum pater, viam monstravit ascensu - ris; postquam autem discessit ab Edem principiam malorum fecit spiritui, qui est in hominibus. Mis- Bus 226-227 igitur est Baruch ad Mosen et per cum locutus est filiis Israel, ut converterentur ad Bonum. Tertius autem (angelus Edem) per animanı ab Edem habitantemn iu Mose, sicut etiam in omnni- bus hominibus, præcepta Baruch obscuravit et sua ipsius fecit ut audirentur. Propterea anima crad- versum spiritui collocata est et spiritus animæ. Anima enim est Edem, spiritus autem Elohim, quo- rum utrumque est in omnibus hominibus et femi- uinis et masculis. Rursus post hæc missus est að μrophetas Baruchi, ut per prophetas audiret spiritus in hominibus habitans et fugeret Edem et ficturam pravam, uti fugit pater Elohim. Pariter etiam eodem consilio Naas per animam inhabitantem in homine cum spiritu patris allexit prophetas, et al- lecti sunt omnes et non obsecuti sunt dictis Baruch, quæ injunxerat Elohim. Ad extremum e præputio prophetam delegit Elohim Herculem et misit ut duodecim angelos Edem luctando devinceret et libe- raret patrem a duodecim angelis creaturæ pravis. lli sunt duodecim labores Ilerculis, quos peregit Hercules ordine, a primo ad extremum, devincens leonem et hydram et aprum, et deinceps. Elinion- rum enim esse hæc nomina, quæ repetita esse aiunt ab opera maternorum angelorum. Ubi autem sibi visus est omines labores peregisse, sese appli⚫ cat ad cum Omphale, quæ quidem est Babel sive ὥσπερ ἔφυγεν ὁ πατὴρ Ελωείμ· ὁμοίως καὶ διὰ D Venus, et blandiendo c:pit Herculem et exuit po- τῶν προφητῶν] σε τῇ αὐτῇ ἐπινοίᾳ ὁ Νέα; διὰ τῆς ψυχῆς τῆς ἐνοικούσης ἐν τῷ ἀνθρώπῳ σὺν τῷ πνεύματι τοῦ πατρὸς ὑπέσυρε συ τους προφήτας, καὶ ὑπεσύρησαν το πάντες, καὶ οὐκ ἠκολούθησαν ταῖς λόγοις ο τοῦ Βαρούχ, οὓς ἐνετείλατο Ελωείμ. Το " testatem ejus, precepta Baruch, quæ mandaverat Elohim, et redinduit suam ipsius vestem, hoc est potestatem Edem, infra potestatis, et ita eventu caruerunt Herculis prophetia et opera ejus. Ad ex- tremum autem diebus Herodis regis mittitur Ba, VARIE LECTIONES. co 8 βασανίζετα: C. 8 αὐτῶν αὐτῷ (, Μ. ἀνθρώποις. Πάλιν ἐλθών. ἀνθρώποις πᾶσιν. Ελθών C, Μ. * I Mos. II, 17. Cfr. supra p. 208, 91 sqq. κ τοῦ ξύλου τοῦ, τοῦ C, τοῦ τοῦ Μ. σ' τῷ πνεύματι τῷ ἐν τοῖς ἀνθρώποις. τῷ πνεύματι τοῦ Πατρὸς τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς C, τῷ πνεύματι τ. Πατρ. τοῦ ἐν τοῖς ἀνθρώποις susp. Μ. τῷ πνεύματι τοῦ Πατρ. τῷ ἐν τοῖς ἀνθρώποις Bernaysius. it Post verba τρίτος ὁ qu2- dam excidisse videntur. Οικούσης C, ηκούσης 1. τo Cf. Galut. v, 17 : Ἡ γὰρ σάρξ ἐπιθυμεῖ (στρα τεύεται Orig. 5, 350 d) κατὰ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός. ταῦτα γὰρ ἀλλήλοις ἀντίκειται, κ. τ. λ. σε ανθρώποις. Bernaysius : οὐρανοῖς C, Μ. δε φύγῃ. φυγόν C, Μ. διὰ τῶν προφητών, uncis in- clusimus, quippe quæ sententiam turbent, fortasse male iterula ex superioribus. " ψυχῆς εὐχῆς οι ὑπέσυρε. επέσυρε C, επεσύρετο susp. Μ. " ὑπετύρησαν. ἐπετύρησαν αι τους λόγο 07 To?; Wyn 1

οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐν ἀνθρώπου μορφῇ φανεὶς ἐν τοῖς χρόνοις Ἡρώδου, γενόμενος κατ᾿ εἰκόνα Ἰωσὴφ τοῦ πεπραμένου ἐκ χειρὸς ἀδελφῶν, οὗ μόνου τὸ ἔνδυμα ἦν ποικίλον. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ κατ’ εἰκόνα Ησαῦ, οὗ καὶ μὴ παρόντος ἡ στολὴ εὐλόγηται, ὃς οὐκ ἐδέξατο, φησί, τὴν ἀμβλυωπὸν εὐλογίαν, ἀλλ᾿ ἐπλούτησεν ἔξωθεν, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ ἀμβλυωποῦντος λαβών, οὗ εἶδε τὸ πρόσωπον Ἰακὼβ ὡς ἂν ἴδοι ἄνθρωπος πρόσωπον θεοῦ«. περὶ τούτου, φησί, γέγραπται, ὡς Νεβρὼδ γίγας κυνηγὸς ἔναντι κυρίου«. εἰσὶ δέ, φησί, τούτου ἀντίμιμοι πολλοί, τοσοῦτοι ὅσοι ὤφθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ δάκνοντες, ἀφ’ ὡν ἐρρύσατο τοὺς δακνομένους ὁ τέλειος ἐκεῖνος, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημενον· »καὶ ὃν τρόπον ὕψωδε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου«. τούτου κατ᾿ εἰκόνα γέγονεν ὁ ὄφις ἐν τῇ ἐρήμῳ <ὁ> χαλκοῦς, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τούτου, φησί, μόνου τὸ ὁμοίωμα τῷ οὐρανῷ διὰ παντός ἐστι φωτὶ ὁρώμενον. οὗτος, φησίν, ἐστὶν ἡ μεγάλη ἀρχή, περὶ ἠς γέγραπται. περὶ τούτου, φησίν, εἴρηται· »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν, πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν· ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ, ζωή ἐστιν«.

πρὸς ταύτην τὴν ἀπόδειξιν φέρουσι τὴν τοῦ ἐγκεφάλου ἀνατομήν, αὐτὸν μὲν τὸν ἐγκέφαλον ἀπεικονίζοντες τῷ πατρὶ διὰ τὸ ἀκίνητον, τὴν δὲ παρεγκεφαλίδα τῷ υἱῷ διά τε τὸ κινεῖσθαι καὶ δρακοντοειδῆ ὑπάρχειν· ἣν ἀρρήτως καὶ ἀσημάντως ἐπισπᾶσθαι διὰ τοῦ κωναρίου φάσκουσι τὴν ἐκ τοῦ καμαρίου ἀπορρέουσαν πνευματικὴν καὶ ζωογόνον οὐσίαν, ἣν ὑποδεξαμένη ἡ παρεγκεφαλὶς ὥσπερ ὁ υἱός, ἀλάλως μεταδίδωσι τῇ ὕλῃ τὰς ἰδέας, τουτέστιν ἐπὶ τὸν νωτιαῖον μυελὸν διαρέει τὰ σπέρματα καὶ τὰ γένη τῶν γεννωμένων κατὰ σάρκα. τούτῳ τῷ παραδείγματι χρώμενοι εὐφυῶς δοκοῦσι παρεισάγειν τὰ ἄρρητα αὐτῶν ἀλάλως παραδιδόμενα μυστήρια, ἃ ἐξειπεῖν ἡμῖν οὐ θέμις, πολλοῖς δὲ νοῆσαι διὰ τῶν εἰρημένων ευκολον. Ἀλλ᾿ ἐπὶ καὶ τὴν Περατικὴν αἵρεσιν νομίζω φανερῶς ἐκτεθεῖσθαι καὶ διὰ πολλῶν ἔκδηλον πεποιηκέναι ἀεὶ Μοῦσαν καὶ παντάπασι συντιθεμένην ἀποκρύπτουσάν τε τὸν ἴδιον ἰόν, δοκεῖ μηδὲν περαιτέρω τούτων κατηγορεῖν, ἱκανῶν ὄντων πρὸς κατηγορίαν αὐτῶν τῶν ὑπ’ αὐτῶν δογματιζομένων.

τοῦ πνεύματος εὐδωίας, τοῦτε ἦ, νοῦ μεμορφω- μένον ἐν τοῖς διαφόροις εἶδοσιν, ὃ ἐστὶ τέλειος θεδάρ, δε ἐς ἀγεννήτου φωτὸς ἄνωθεν καὶ πνεύματος ἀναγνησμένος εἰς ἀνθρωπίνην φύσιν, ὥσπερ εἰς ναυδν, φορὰ φύσεως καὶ ἀνήμου κινήματι, γεννηθεὶς εἰς ὑδατος, συγκεκριμένος ἀρχαίοις καὶ καταμεμιγμένος τοῖς σώμασιν οἰονεὶ ἄλας τῶν ἀγεννομένων ὑπάρ- χων ἀρχαίοις καὶ φως τοῦ σκότους, ἀπὸ τῶν σωμάτων σπευδῶν ἀρχαίοις λυθῆναι καὶ μὴ δυνάμενος τὴν λύσιν εὐ- ρεῖν καὶ τὴν διξεδον ἑαυτοῦ· καταμεμικται ὑγρ σπινθὴρ τις ἐλάχιστος ἀπάρα ξιγμα ἄνωθεν ἀρχαίοις καὶ νοῦς δίκην ἐν τῷ λυσυχνγχρίτοις πολλῶν, ὡς, φησίν 18, ἐν τῷ φαλμῷ λέγει. Πᾶσα οὖν φροντὶς καὶ ἐπιμελεία τοῦ φωτὸς ἄνωθεν ἐστὶν, πῶς καὶ τίνα τρόπον ἀπὸ τοῦ θανάτου τοῦ πονηροῦ καὶ σκοτεινοῦ σώματος ἀπολυθείη 16 ὁ νοῦς ἀπὸ τοῦ πατρὸς τοῦ κατάθεν, ὃ ἐστὶν ὁ ἄνεμος· ἐν βρασμῷ 17 καὶ ταράχψ ἐπεγείρας κύματα καὶ γεννήσας νοῦν τέλειον ὑδν ἑαυτοῦ, οἱκ οὐν ἄποι ἰδίον ἑαυτοῦ κατ' οὐσίαν. Ἀνωθεν γὰρ ἤν ἀχθῆς ἀπὸ τοῦ τελείου φωτὸς ἐκείνου, ἐν τῷ σκοτεινῷ 18 καὶ φοδερῷ καὶ πικρῷ καὶ μιαρῷ ὑδατί κεκρατη- μένος 19, ὥσπερ ἐστὶν πνεύμα φωτεινὸν ἐπιφερόμενον ἐπάνω τοῦ ὑδατος 20· ἐπὶ σύν 21· ἀρμά- των χύματα· διαφόροις γ [p. 142. 143] ... εἰς μήτρα τις ... κατ- εσπαρμέν. ... ὡς ἐπὶ πάντων τῶν ζώων θεσρεῖται. Ὁ δὲ ἄνεμος λάβερος ὁμοῦ καὶ σφοδρὸς 20 ζερμόμενος ἐστὶν τῷ συρίγματι: 21 ὄφει παραπλήσιος 22. Ιηρώτον οὖν ἀπὸ τοῦ ἄνεμου, τσυτέστιν ἀπὸ τοῦ δφεω; ἡ ἀρχὴ τῆς γεννήσεως τὸν εἰργμένον τρόπον γεγονε, πάντων ὁμοῦ τὴν ἀρχὴν τῆς γεννήσεως εἰ- λημματ. Ἐπεὶ οὖν κατείληται τὸ φῶς καὶ τὸ πνεύμα εἰς τὴν ἀκάθαρτον, φησὶ, καὶ πολυπήμονα μήτραν ἄτακτον, εἶσω 23 ὁ ὄφρις εἰσερχόμενος, ὁ ἀνεμος τοῦ σκότους, ὁ πρωτόγονος τῶν ὑδάτων, γεννᾶτ ἀνθρωπον, καὶ ἄλλο οὐδὲν εἶδος οὐτὶ ἀγαπᾶ οὐτε γνωρίζει ἡ ἀκάθαρτος μήτρα. Ὁμωθεὶς οὖν ὁ ἀνωθεν τοῦ φωτὸς τέλειος λόγος τῷ θηρίῳ τῷ ὄφει, εἰς ἐν τὴν ἀκάθαρτον μήτραν, ἐξαπατήσας αὐτὴν τοῦ θηρίου τῷ ὁμοῦματι, ἵνα λύσῃ τὰ δεσμα τὰ περικείμενα τῷ τελείῳ νῦν τῷ γεννωμένῳ ἐν ἀκα- θαρσίᾳ μήτρας ὑπό | τοῦ πρωτοτόκου 25 τοῦ ὑδατος, δφεως, ἀνέμου. Θηρίου 26 αὐτὴ, φησιν, ἐστὶν ἡ τοῦ δούλου μορφὴ 27, καὶ αὐτὴ ἡ ἀνάγκη, τοῦ κατελεῖθν τῶν Ἀδγον τοῦ θεσύ εἰς μήτραν παρθένου. Ἀλλ' οὐκ ἔστι, φησιν, ἀρχετὸν τὸ εἰσελήλυθεν· τὴν τέλειον ἀνθρωπον, λόγον, εἰς μήτραν παρθένου καὶ λύσται τὰς ὄντας 28 τὰς ἐν ἐκείνῳ τῷ σκότει· ἀλλὰ γὰρ μετὰ τὰς ἐν μήτρα 29 μυστήρια μυσταρὰ 30 εἰσελθεῖν ἀπελούσατο καὶ ἔπει τὸ ποτήριον 31 ζῶντος A aqua, conflatus et commistus corporibus tanquam sal quidam eorum quæ exsistunt, et lux tenebra- rum, a corporibus nitens liberari nec valens libera- tionem reperire et exitum suum; immista est enim scintilla quædam tenuissima. ut, inquit, in Psalmo dicit. Omnis igitur cura et co- gitatio lucis superne delatæ est, quomodo et qua ratione a morte mali et tenebrosi corporis liberetur mens a patre qui inferne est, quod est ventus, qui in fervore et turba excitavit undas et generavit mentem perfectam filium suum, non illum pro- primum suum ad naturam. Superne enim erat, scin- tilla a perfecta huc illa, in tenebrosa et terribili et amara et fœda aqua superatus, quod est spiritus lucidus illatus super aquam. Cum igitur. 206·207 ut in omnibus animalibus conspicietur. Ventus antem acer simul et vehemens sese inferens, sibilo suo est consimilis serpentis. Primum igitur a vento, hoc est a serpente principium generationis in eum quem diximus nonum exstitit omnium simul, quæ principium generationis ceperunt. Postquam igitur comprehensa est lux et spiritus in impurum, inquit, et calamitum sumterum uterum inconditum, intus serpens intransientus tenebrarum, primigenius aquarum, general hominem, nec aliam ullam speciem nec amat nec cognoscit impurus uterus. Assimilatus igitur superne deveniens lucis perfectus logus bestiæ serpenti intravit in impurum uterum fallens eum sirmilitudine bestiæ, ut solvat vincula circumjecta perfectæ menti generæ in impuritate uteri a primigenio aquæ, serpente, vento. Bestiæ, inquit, hæc est servi forma et hæc necessitas, cur descenderet logus Dei in uterum Virginis. Sed non, inquit, sufficiens est intrasse perfectum hominem, logum, in uterum Virginis et solvisse graves dolores qui sunt in illis tenebris; at enim postquam in fœda uteri nysteria intravit, abutus est et bibit poculatus vivæ aquæ salientis, quod oportet omnino bibere eum, qui volet exuere servilem formam et superinduere indumentum cœleste. VARIIÆ LECTIONES. τουτέστιν οὖν. 8 θεδάρ, δεδάρ C, M, Bernaysius. 9 κατενηγεμένος C. 10 συγκεκριμένος, συγκεκριμ- μένος C, M; συγκεκριμένος Bernaysius. Cf. infra p. 145, 58. 40; 146, 65. 73 ed. Ox. 11 ἄλλας τῶν Bernay- sius: ἀλλάνω C, M. 12 ὑπάρχον C, M. 13 σπεύδον C. 14 ὥς, φησίν—λέγετ. Recte Bernaysius hæc verba, quæ Millerus ad sequentia referebat, pertinuisse ad ea, quæ interciderant, perspexit. 15 ἐστὶν. Ηῶς καὶ τίνα τρόπον; M. 16 ἀπολυθείη Bernaysius, ἀπολυθείς C, M. 17 βρασμῷ. βρόμω C, M, Bernaysius. Cf. infra p. 318, 11 ed. Ox. 18 σκοτεινῷ. σχολῷ C, M; σχοιῶ Bernaysius. 19 κεκρατημένον C, M. 20 ὑδατος Bernaysius; φωτὸς, C, M. 20* σφοδρά. σφοδρὸς C, M, Bernaysius. 21 αυρίγματι. σύματι C, M, Bernaysius. Cf. infra p. 317, 97 ed. Ox. 22 παραπλήσιος. Πρῶτον οὖν, παραπλήσιος πτερωτός C, Bernaysius; παρα- πλήσιος πτερωτὴ· ὡς susp. M. 23 εἶσω. εἰς ἤν C, M, Bernaysius. 24 εἰσῆλθεν Bernaysius; εἰσελθὼν C, M. 25 πρωτοτόκου τοῦ Bernaysius; πρωτοτόκου C, M. 26 Θηρίου M jnigit : ἀνέμου, θηρίου. Ἀύτη κ.τ.λ. 27 ἡ τοῦ δούλου μορφὴ. Cf. Philipp. II, 7 μορφὴν δούλου λαβών, et infra p. 318, 16—18 ed. Ox. 28 λύσατι τὰς ὄντας. Cf. Acl.H, 24. 29 τὸ τὰς ἐν μήτρα. τὸ ἐν μήτρα C; τὰς ἐν μήτρα et paulo post ἐξελθών pro εἰ- σελθεῖν susp. M. 30 μυστήρα C. 31 Cf. Ev. Joan. iv, 7-14.

τοῦ πνεύματος εὐδωίας, τοῦτε ἦ, νοῦ μεμορφω- μένον ἐν τοῖς διαφόροις εἶδοσιν, ὃ ἐστὶ τέλειος θεδάρ, δε ἐς ἀγεννήτου φωτὸς ἄνωθεν καὶ πνεύματος ἀναγνησμένος εἰς ἀνθρωπίνην φύσιν, ὥσπερ εἰς ναυδν, φορὰ φύσεως καὶ ἀνήμου κινήματι, γεννηθεὶς εἰς ὑδατος, συγκεκριμένος ἀρχαίοις καὶ καταμεμιγμένος τοῖς σώμασιν οἰονεὶ ἄλας τῶν ἀγεννομένων ὑπάρ- χων ἀρχαίοις καὶ φως τοῦ σκότους, ἀπὸ τῶν σωμάτων σπευδῶν ἀρχαίοις λυθῆναι καὶ μὴ δυνάμενος τὴν λύσιν εὐ- ρεῖν καὶ τὴν διξεδον ἑαυτοῦ· καταμεμικται ὑγρ σπινθὴρ τις ἐλάχιστος ἀπάρα ξιγμα ἄνωθεν ἀρχαίοις καὶ νοῦς δίκην ἐν τῷ λυσυχνγχρίτοις πολλῶν, ὡς, φησίν 18, ἐν τῷ φαλμῷ λέγει. Πᾶσα οὖν φροντὶς καὶ ἐπιμελεία τοῦ φωτὸς ἄνωθεν ἐστὶν, πῶς καὶ τίνα τρόπον ἀπὸ τοῦ θανάτου τοῦ πονηροῦ καὶ σκοτεινοῦ σώματος ἀπολυθείη 16 ὁ νοῦς ἀπὸ τοῦ πατρὸς τοῦ κατάθεν, ὃ ἐστὶν ὁ ἄνεμος· ἐν βρασμῷ 17 καὶ ταράχψ ἐπεγείρας κύματα καὶ γεννήσας νοῦν τέλειον ὑδν ἑαυτοῦ, οἱκ οὐν ἄποι ἰδίον ἑαυτοῦ κατ' οὐσίαν. Ἀνωθεν γὰρ ἤν ἀχθῆς ἀπὸ τοῦ τελείου φωτὸς ἐκείνου, ἐν τῷ σκοτεινῷ 18 καὶ φοδερῷ καὶ πικρῷ καὶ μιαρῷ ὑδατί κεκρατη- μένος 19, ὥσπερ ἐστὶν πνεύμα φωτεινὸν ἐπιφερόμενον ἐπάνω τοῦ ὑδατος 20· ἐπὶ σύν 21· ἀρμά- των χύματα· διαφόροις γ [p. 142. 143] ... εἰς μήτρα τις ... κατ- εσπαρμέν. ... ὡς ἐπὶ πάντων τῶν ζώων θεσρεῖται. Ὁ δὲ ἄνεμος λάβερος ὁμοῦ καὶ σφοδρὸς 20 ζερμόμενος ἐστὶν τῷ συρίγματι: 21 ὄφει παραπλήσιος 22. Ιηρώτον οὖν ἀπὸ τοῦ ἄνεμου, τσυτέστιν ἀπὸ τοῦ δφεω; ἡ ἀρχὴ τῆς γεννήσεως τὸν εἰργμένον τρόπον γεγονε, πάντων ὁμοῦ τὴν ἀρχὴν τῆς γεννήσεως εἰ- λημματ. Ἐπεὶ οὖν κατείληται τὸ φῶς καὶ τὸ πνεύμα εἰς τὴν ἀκάθαρτον, φησὶ, καὶ πολυπήμονα μήτραν ἄτακτον, εἶσω 23 ὁ ὄφρις εἰσερχόμενος, ὁ ἀνεμος τοῦ σκότους, ὁ πρωτόγονος τῶν ὑδάτων, γεννᾶτ ἀνθρωπον, καὶ ἄλλο οὐδὲν εἶδος οὐτὶ ἀγαπᾶ οὐτε γνωρίζει ἡ ἀκάθαρτος μήτρα. Ὁμωθεὶς οὖν ὁ ἀνωθεν τοῦ φωτὸς τέλειος λόγος τῷ θηρίῳ τῷ ὄφει, εἰς ἐν τὴν ἀκάθαρτον μήτραν, ἐξαπατήσας αὐτὴν τοῦ θηρίου τῷ ὁμοῦματι, ἵνα λύσῃ τὰ δεσμα τὰ περικείμενα τῷ τελείῳ νῦν τῷ γεννωμένῳ ἐν ἀκα- θαρσίᾳ μήτρας ὑπό | τοῦ πρωτοτόκου 25 τοῦ ὑδατος, δφεως, ἀνέμου. Θηρίου 26 αὐτὴ, φησιν, ἐστὶν ἡ τοῦ δούλου μορφὴ 27, καὶ αὐτὴ ἡ ἀνάγκη, τοῦ κατελεῖθν τῶν Ἀδγον τοῦ θεσύ εἰς μήτραν παρθένου. Ἀλλ' οὐκ ἔστι, φησιν, ἀρχετὸν τὸ εἰσελήλυθεν· τὴν τέλειον ἀνθρωπον, λόγον, εἰς μήτραν παρθένου καὶ λύσται τὰς ὄντας 28 τὰς ἐν ἐκείνῳ τῷ σκότει· ἀλλὰ γὰρ μετὰ τὰς ἐν μήτρα 29 μυστήρια μυσταρὰ 30 εἰσελθεῖν ἀπελούσατο καὶ ἔπει τὸ ποτήριον 31 ζῶντος A aqua, conflatus et commistus corporibus tanquam sal quidam eorum quæ exsistunt, et lux tenebra- rum, a corporibus nitens liberari nec valens libera- tionem reperire et exitum suum; immista est enim scintilla quædam tenuissima. ut, inquit, in Psalmo dicit. Omnis igitur cura et co- gitatio lucis superne delatæ est, quomodo et qua ratione a morte mali et tenebrosi corporis liberetur mens a patre qui inferne est, quod est ventus, qui in fervore et turba excitavit undas et generavit mentem perfectam filium suum, non illum pro- primum suum ad naturam. Superne enim erat, scin- tilla a perfecta huc illa, in tenebrosa et terribili et amara et fœda aqua superatus, quod est spiritus lucidus illatus super aquam. Cum igitur. 206·207 ut in omnibus animalibus conspicietur. Ventus antem acer simul et vehemens sese inferens, sibilo suo est consimilis serpentis. Primum igitur a vento, hoc est a serpente principium generationis in eum quem diximus nonum exstitit omnium simul, quæ principium generationis ceperunt. Postquam igitur comprehensa est lux et spiritus in impurum, inquit, et calamitum sumterum uterum inconditum, intus serpens intransientus tenebrarum, primigenius aquarum, general hominem, nec aliam ullam speciem nec amat nec cognoscit impurus uterus. Assimilatus igitur superne deveniens lucis perfectus logus bestiæ serpenti intravit in impurum uterum fallens eum sirmilitudine bestiæ, ut solvat vincula circumjecta perfectæ menti generæ in impuritate uteri a primigenio aquæ, serpente, vento. Bestiæ, inquit, hæc est servi forma et hæc necessitas, cur descenderet logus Dei in uterum Virginis. Sed non, inquit, sufficiens est intrasse perfectum hominem, logum, in uterum Virginis et solvisse graves dolores qui sunt in illis tenebris; at enim postquam in fœda uteri nysteria intravit, abutus est et bibit poculatus vivæ aquæ salientis, quod oportet omnino bibere eum, qui volet exuere servilem formam et superinduere indumentum cœleste. VARIIÆ LECTIONES. τουτέστιν οὖν. 8 θεδάρ, δεδάρ C, M, Bernaysius. 9 κατενηγεμένος C. 10 συγκεκριμένος, συγκεκριμ- μένος C, M; συγκεκριμένος Bernaysius. Cf. infra p. 145, 58. 40; 146, 65. 73 ed. Ox. 11 ἄλλας τῶν Bernay- sius: ἀλλάνω C, M. 12 ὑπάρχον C, M. 13 σπεύδον C. 14 ὥς, φησίν—λέγετ. Recte Bernaysius hæc verba, quæ Millerus ad sequentia referebat, pertinuisse ad ea, quæ interciderant, perspexit. 15 ἐστὶν. Ηῶς καὶ τίνα τρόπον; M. 16 ἀπολυθείη Bernaysius, ἀπολυθείς C, M. 17 βρασμῷ. βρόμω C, M, Bernaysius. Cf. infra p. 318, 11 ed. Ox. 18 σκοτεινῷ. σχολῷ C, M; σχοιῶ Bernaysius. 19 κεκρατημένον C, M. 20 ὑδατος Bernaysius; φωτὸς, C, M. 20* σφοδρά. σφοδρὸς C, M, Bernaysius. 21 αυρίγματι. σύματι C, M, Bernaysius. Cf. infra p. 317, 97 ed. Ox. 22 παραπλήσιος. Πρῶτον οὖν, παραπλήσιος πτερωτός C, Bernaysius; παρα- πλήσιος πτερωτὴ· ὡς susp. M. 23 εἶσω. εἰς ἤν C, M, Bernaysius. 24 εἰσῆλθεν Bernaysius; εἰσελθὼν C, M. 25 πρωτοτόκου τοῦ Bernaysius; πρωτοτόκου C, M. 26 Θηρίου M jnigit : ἀνέμου, θηρίου. Ἀύτη κ.τ.λ. 27 ἡ τοῦ δούλου μορφὴ. Cf. Philipp. II, 7 μορφὴν δούλου λαβών, et infra p. 318, 16—18 ed. Ox. 28 λύσατι τὰς ὄντας. Cf. Acl.H, 24. 29 τὸ τὰς ἐν μήτρα. τὸ ἐν μήτρα C; τὰς ἐν μήτρα et paulo post ἐξελθών pro εἰ- σελθεῖν susp. M. 30 μυστήρα C. 31 Cf. Ev. Joan. iv, 7-14.

τοῦ πνεύματος εὐδωίας, τοῦτε ἦ, νοῦ μεμορφω- μένον ἐν τοῖς διαφόροις εἶδοσιν, ὃ ἐστὶ τέλειος θεδάρ, δε ἐς ἀγεννήτου φωτὸς ἄνωθεν καὶ πνεύματος ἀναγνησμένος εἰς ἀνθρωπίνην φύσιν, ὥσπερ εἰς ναυδν, φορὰ φύσεως καὶ ἀνήμου κινήματι, γεννηθεὶς εἰς ὑδατος, συγκεκριμένος ἀρχαίοις καὶ καταμεμιγμένος τοῖς σώμασιν οἰονεὶ ἄλας τῶν ἀγεννομένων ὑπάρ- χων ἀρχαίοις καὶ φως τοῦ σκότους, ἀπὸ τῶν σωμάτων σπευδῶν ἀρχαίοις λυθῆναι καὶ μὴ δυνάμενος τὴν λύσιν εὐ- ρεῖν καὶ τὴν διξεδον ἑαυτοῦ· καταμεμικται ὑγρ σπινθὴρ τις ἐλάχιστος ἀπάρα ξιγμα ἄνωθεν ἀρχαίοις καὶ νοῦς δίκην ἐν τῷ λυσυχνγχρίτοις πολλῶν, ὡς, φησίν 18, ἐν τῷ φαλμῷ λέγει. Πᾶσα οὖν φροντὶς καὶ ἐπιμελεία τοῦ φωτὸς ἄνωθεν ἐστὶν, πῶς καὶ τίνα τρόπον ἀπὸ τοῦ θανάτου τοῦ πονηροῦ καὶ σκοτεινοῦ σώματος ἀπολυθείη 16 ὁ νοῦς ἀπὸ τοῦ πατρὸς τοῦ κατάθεν, ὃ ἐστὶν ὁ ἄνεμος· ἐν βρασμῷ 17 καὶ ταράχψ ἐπεγείρας κύματα καὶ γεννήσας νοῦν τέλειον ὑδν ἑαυτοῦ, οἱκ οὐν ἄποι ἰδίον ἑαυτοῦ κατ' οὐσίαν. Ἀνωθεν γὰρ ἤν ἀχθῆς ἀπὸ τοῦ τελείου φωτὸς ἐκείνου, ἐν τῷ σκοτεινῷ 18 καὶ φοδερῷ καὶ πικρῷ καὶ μιαρῷ ὑδατί κεκρατη- μένος 19, ὥσπερ ἐστὶν πνεύμα φωτεινὸν ἐπιφερόμενον ἐπάνω τοῦ ὑδατος 20· ἐπὶ σύν 21· ἀρμά- των χύματα· διαφόροις γ [p. 142. 143] ... εἰς μήτρα τις ... κατ- εσπαρμέν. ... ὡς ἐπὶ πάντων τῶν ζώων θεσρεῖται. Ὁ δὲ ἄνεμος λάβερος ὁμοῦ καὶ σφοδρὸς 20 ζερμόμενος ἐστὶν τῷ συρίγματι: 21 ὄφει παραπλήσιος 22. Ιηρώτον οὖν ἀπὸ τοῦ ἄνεμου, τσυτέστιν ἀπὸ τοῦ δφεω; ἡ ἀρχὴ τῆς γεννήσεως τὸν εἰργμένον τρόπον γεγονε, πάντων ὁμοῦ τὴν ἀρχὴν τῆς γεννήσεως εἰ- λημματ. Ἐπεὶ οὖν κατείληται τὸ φῶς καὶ τὸ πνεύμα εἰς τὴν ἀκάθαρτον, φησὶ, καὶ πολυπήμονα μήτραν ἄτακτον, εἶσω 23 ὁ ὄφρις εἰσερχόμενος, ὁ ἀνεμος τοῦ σκότους, ὁ πρωτόγονος τῶν ὑδάτων, γεννᾶτ ἀνθρωπον, καὶ ἄλλο οὐδὲν εἶδος οὐτὶ ἀγαπᾶ οὐτε γνωρίζει ἡ ἀκάθαρτος μήτρα. Ὁμωθεὶς οὖν ὁ ἀνωθεν τοῦ φωτὸς τέλειος λόγος τῷ θηρίῳ τῷ ὄφει, εἰς ἐν τὴν ἀκάθαρτον μήτραν, ἐξαπατήσας αὐτὴν τοῦ θηρίου τῷ ὁμοῦματι, ἵνα λύσῃ τὰ δεσμα τὰ περικείμενα τῷ τελείῳ νῦν τῷ γεννωμένῳ ἐν ἀκα- θαρσίᾳ μήτρας ὑπό | τοῦ πρωτοτόκου 25 τοῦ ὑδατος, δφεως, ἀνέμου. Θηρίου 26 αὐτὴ, φησιν, ἐστὶν ἡ τοῦ δούλου μορφὴ 27, καὶ αὐτὴ ἡ ἀνάγκη, τοῦ κατελεῖθν τῶν Ἀδγον τοῦ θεσύ εἰς μήτραν παρθένου. Ἀλλ' οὐκ ἔστι, φησιν, ἀρχετὸν τὸ εἰσελήλυθεν· τὴν τέλειον ἀνθρωπον, λόγον, εἰς μήτραν παρθένου καὶ λύσται τὰς ὄντας 28 τὰς ἐν ἐκείνῳ τῷ σκότει· ἀλλὰ γὰρ μετὰ τὰς ἐν μήτρα 29 μυστήρια μυσταρὰ 30 εἰσελθεῖν ἀπελούσατο καὶ ἔπει τὸ ποτήριον 31 ζῶντος A aqua, conflatus et commistus corporibus tanquam sal quidam eorum quæ exsistunt, et lux tenebra- rum, a corporibus nitens liberari nec valens libera- tionem reperire et exitum suum; immista est enim scintilla quædam tenuissima. ut, inquit, in Psalmo dicit. Omnis igitur cura et co- gitatio lucis superne delatæ est, quomodo et qua ratione a morte mali et tenebrosi corporis liberetur mens a patre qui inferne est, quod est ventus, qui in fervore et turba excitavit undas et generavit mentem perfectam filium suum, non illum pro- primum suum ad naturam. Superne enim erat, scin- tilla a perfecta huc illa, in tenebrosa et terribili et amara et fœda aqua superatus, quod est spiritus lucidus illatus super aquam. Cum igitur. 206·207 ut in omnibus animalibus conspicietur. Ventus antem acer simul et vehemens sese inferens, sibilo suo est consimilis serpentis. Primum igitur a vento, hoc est a serpente principium generationis in eum quem diximus nonum exstitit omnium simul, quæ principium generationis ceperunt. Postquam igitur comprehensa est lux et spiritus in impurum, inquit, et calamitum sumterum uterum inconditum, intus serpens intransientus tenebrarum, primigenius aquarum, general hominem, nec aliam ullam speciem nec amat nec cognoscit impurus uterus. Assimilatus igitur superne deveniens lucis perfectus logus bestiæ serpenti intravit in impurum uterum fallens eum sirmilitudine bestiæ, ut solvat vincula circumjecta perfectæ menti generæ in impuritate uteri a primigenio aquæ, serpente, vento. Bestiæ, inquit, hæc est servi forma et hæc necessitas, cur descenderet logus Dei in uterum Virginis. Sed non, inquit, sufficiens est intrasse perfectum hominem, logum, in uterum Virginis et solvisse graves dolores qui sunt in illis tenebris; at enim postquam in fœda uteri nysteria intravit, abutus est et bibit poculatus vivæ aquæ salientis, quod oportet omnino bibere eum, qui volet exuere servilem formam et superinduere indumentum cœleste. VARIIÆ LECTIONES. τουτέστιν οὖν. 8 θεδάρ, δεδάρ C, M, Bernaysius. 9 κατενηγεμένος C. 10 συγκεκριμένος, συγκεκριμ- μένος C, M; συγκεκριμένος Bernaysius. Cf. infra p. 145, 58. 40; 146, 65. 73 ed. Ox. 11 ἄλλας τῶν Bernay- sius: ἀλλάνω C, M. 12 ὑπάρχον C, M. 13 σπεύδον C. 14 ὥς, φησίν—λέγετ. Recte Bernaysius hæc verba, quæ Millerus ad sequentia referebat, pertinuisse ad ea, quæ interciderant, perspexit. 15 ἐστὶν. Ηῶς καὶ τίνα τρόπον; M. 16 ἀπολυθείη Bernaysius, ἀπολυθείς C, M. 17 βρασμῷ. βρόμω C, M, Bernaysius. Cf. infra p. 318, 11 ed. Ox. 18 σκοτεινῷ. σχολῷ C, M; σχοιῶ Bernaysius. 19 κεκρατημένον C, M. 20 ὑδατος Bernaysius; φωτὸς, C, M. 20* σφοδρά. σφοδρὸς C, M, Bernaysius. 21 αυρίγματι. σύματι C, M, Bernaysius. Cf. infra p. 317, 97 ed. Ox. 22 παραπλήσιος. Πρῶτον οὖν, παραπλήσιος πτερωτός C, Bernaysius; παρα- πλήσιος πτερωτὴ· ὡς susp. M. 23 εἶσω. εἰς ἤν C, M, Bernaysius. 24 εἰσῆλθεν Bernaysius; εἰσελθὼν C, M. 25 πρωτοτόκου τοῦ Bernaysius; πρωτοτόκου C, M. 26 Θηρίου M jnigit : ἀνέμου, θηρίου. Ἀύτη κ.τ.λ. 27 ἡ τοῦ δούλου μορφὴ. Cf. Philipp. II, 7 μορφὴν δούλου λαβών, et infra p. 318, 16—18 ed. Ox. 28 λύσατι τὰς ὄντας. Cf. Acl.H, 24. 29 τὸ τὰς ἐν μήτρα. τὸ ἐν μήτρα C; τὰς ἐν μήτρα et paulo post ἐξελθών pro εἰ- σελθεῖν susp. M. 30 μυστήρα C. 31 Cf. Ev. Joan. iv, 7-14.

τοῦ πνεύματος εὐδωίας, τοῦτε ἦ, νοῦ μεμορφω- μένον ἐν τοῖς διαφόροις εἶδοσιν, ὃ ἐστὶ τέλειος θεδάρ, δε ἐς ἀγεννήτου φωτὸς ἄνωθεν καὶ πνεύματος ἀναγνησμένος εἰς ἀνθρωπίνην φύσιν, ὥσπερ εἰς ναυδν, φορὰ φύσεως καὶ ἀνήμου κινήματι, γεννηθεὶς εἰς ὑδατος, συγκεκριμένος ἀρχαίοις καὶ καταμεμιγμένος τοῖς σώμασιν οἰονεὶ ἄλας τῶν ἀγεννομένων ὑπάρ- χων ἀρχαίοις καὶ φως τοῦ σκότους, ἀπὸ τῶν σωμάτων σπευδῶν ἀρχαίοις λυθῆναι καὶ μὴ δυνάμενος τὴν λύσιν εὐ- ρεῖν καὶ τὴν διξεδον ἑαυτοῦ· καταμεμικται ὑγρ σπινθὴρ τις ἐλάχιστος ἀπάρα ξιγμα ἄνωθεν ἀρχαίοις καὶ νοῦς δίκην ἐν τῷ λυσυχνγχρίτοις πολλῶν, ὡς, φησίν 18, ἐν τῷ φαλμῷ λέγει. Πᾶσα οὖν φροντὶς καὶ ἐπιμελεία τοῦ φωτὸς ἄνωθεν ἐστὶν, πῶς καὶ τίνα τρόπον ἀπὸ τοῦ θανάτου τοῦ πονηροῦ καὶ σκοτεινοῦ σώματος ἀπολυθείη 16 ὁ νοῦς ἀπὸ τοῦ πατρὸς τοῦ κατάθεν, ὃ ἐστὶν ὁ ἄνεμος· ἐν βρασμῷ 17 καὶ ταράχψ ἐπεγείρας κύματα καὶ γεννήσας νοῦν τέλειον ὑδν ἑαυτοῦ, οἱκ οὐν ἄποι ἰδίον ἑαυτοῦ κατ' οὐσίαν. Ἀνωθεν γὰρ ἤν ἀχθῆς ἀπὸ τοῦ τελείου φωτὸς ἐκείνου, ἐν τῷ σκοτεινῷ 18 καὶ φοδερῷ καὶ πικρῷ καὶ μιαρῷ ὑδατί κεκρατη- μένος 19, ὥσπερ ἐστὶν πνεύμα φωτεινὸν ἐπιφερόμενον ἐπάνω τοῦ ὑδατος 20· ἐπὶ σύν 21· ἀρμά- των χύματα· διαφόροις γ [p. 142. 143] ... εἰς μήτρα τις ... κατ- εσπαρμέν. ... ὡς ἐπὶ πάντων τῶν ζώων θεσρεῖται. Ὁ δὲ ἄνεμος λάβερος ὁμοῦ καὶ σφοδρὸς 20 ζερμόμενος ἐστὶν τῷ συρίγματι: 21 ὄφει παραπλήσιος 22. Ιηρώτον οὖν ἀπὸ τοῦ ἄνεμου, τσυτέστιν ἀπὸ τοῦ δφεω; ἡ ἀρχὴ τῆς γεννήσεως τὸν εἰργμένον τρόπον γεγονε, πάντων ὁμοῦ τὴν ἀρχὴν τῆς γεννήσεως εἰ- λημματ. Ἐπεὶ οὖν κατείληται τὸ φῶς καὶ τὸ πνεύμα εἰς τὴν ἀκάθαρτον, φησὶ, καὶ πολυπήμονα μήτραν ἄτακτον, εἶσω 23 ὁ ὄφρις εἰσερχόμενος, ὁ ἀνεμος τοῦ σκότους, ὁ πρωτόγονος τῶν ὑδάτων, γεννᾶτ ἀνθρωπον, καὶ ἄλλο οὐδὲν εἶδος οὐτὶ ἀγαπᾶ οὐτε γνωρίζει ἡ ἀκάθαρτος μήτρα. Ὁμωθεὶς οὖν ὁ ἀνωθεν τοῦ φωτὸς τέλειος λόγος τῷ θηρίῳ τῷ ὄφει, εἰς ἐν τὴν ἀκάθαρτον μήτραν, ἐξαπατήσας αὐτὴν τοῦ θηρίου τῷ ὁμοῦματι, ἵνα λύσῃ τὰ δεσμα τὰ περικείμενα τῷ τελείῳ νῦν τῷ γεννωμένῳ ἐν ἀκα- θαρσίᾳ μήτρας ὑπό | τοῦ πρωτοτόκου 25 τοῦ ὑδατος, δφεως, ἀνέμου. Θηρίου 26 αὐτὴ, φησιν, ἐστὶν ἡ τοῦ δούλου μορφὴ 27, καὶ αὐτὴ ἡ ἀνάγκη, τοῦ κατελεῖθν τῶν Ἀδγον τοῦ θεσύ εἰς μήτραν παρθένου. Ἀλλ' οὐκ ἔστι, φησιν, ἀρχετὸν τὸ εἰσελήλυθεν· τὴν τέλειον ἀνθρωπον, λόγον, εἰς μήτραν παρθένου καὶ λύσται τὰς ὄντας 28 τὰς ἐν ἐκείνῳ τῷ σκότει· ἀλλὰ γὰρ μετὰ τὰς ἐν μήτρα 29 μυστήρια μυσταρὰ 30 εἰσελθεῖν ἀπελούσατο καὶ ἔπει τὸ ποτήριον 31 ζῶντος A aqua, conflatus et commistus corporibus tanquam sal quidam eorum quæ exsistunt, et lux tenebra- rum, a corporibus nitens liberari nec valens libera- tionem reperire et exitum suum; immista est enim scintilla quædam tenuissima. ut, inquit, in Psalmo dicit. Omnis igitur cura et co- gitatio lucis superne delatæ est, quomodo et qua ratione a morte mali et tenebrosi corporis liberetur mens a patre qui inferne est, quod est ventus, qui in fervore et turba excitavit undas et generavit mentem perfectam filium suum, non illum pro- primum suum ad naturam. Superne enim erat, scin- tilla a perfecta huc illa, in tenebrosa et terribili et amara et fœda aqua superatus, quod est spiritus lucidus illatus super aquam. Cum igitur. 206·207 ut in omnibus animalibus conspicietur. Ventus antem acer simul et vehemens sese inferens, sibilo suo est consimilis serpentis. Primum igitur a vento, hoc est a serpente principium generationis in eum quem diximus nonum exstitit omnium simul, quæ principium generationis ceperunt. Postquam igitur comprehensa est lux et spiritus in impurum, inquit, et calamitum sumterum uterum inconditum, intus serpens intransientus tenebrarum, primigenius aquarum, general hominem, nec aliam ullam speciem nec amat nec cognoscit impurus uterus. Assimilatus igitur superne deveniens lucis perfectus logus bestiæ serpenti intravit in impurum uterum fallens eum sirmilitudine bestiæ, ut solvat vincula circumjecta perfectæ menti generæ in impuritate uteri a primigenio aquæ, serpente, vento. Bestiæ, inquit, hæc est servi forma et hæc necessitas, cur descenderet logus Dei in uterum Virginis. Sed non, inquit, sufficiens est intrasse perfectum hominem, logum, in uterum Virginis et solvisse graves dolores qui sunt in illis tenebris; at enim postquam in fœda uteri nysteria intravit, abutus est et bibit poculatus vivæ aquæ salientis, quod oportet omnino bibere eum, qui volet exuere servilem formam et superinduere indumentum cœleste. VARIIÆ LECTIONES. τουτέστιν οὖν. 8 θεδάρ, δεδάρ C, M, Bernaysius. 9 κατενηγεμένος C. 10 συγκεκριμένος, συγκεκριμ- μένος C, M; συγκεκριμένος Bernaysius. Cf. infra p. 145, 58. 40; 146, 65. 73 ed. Ox. 11 ἄλλας τῶν Bernay- sius: ἀλλάνω C, M. 12 ὑπάρχον C, M. 13 σπεύδον C. 14 ὥς, φησίν—λέγετ. Recte Bernaysius hæc verba, quæ Millerus ad sequentia referebat, pertinuisse ad ea, quæ interciderant, perspexit. 15 ἐστὶν. Ηῶς καὶ τίνα τρόπον; M. 16 ἀπολυθείη Bernaysius, ἀπολυθείς C, M. 17 βρασμῷ. βρόμω C, M, Bernaysius. Cf. infra p. 318, 11 ed. Ox. 18 σκοτεινῷ. σχολῷ C, M; σχοιῶ Bernaysius. 19 κεκρατημένον C, M. 20 ὑδατος Bernaysius; φωτὸς, C, M. 20* σφοδρά. σφοδρὸς C, M, Bernaysius. 21 αυρίγματι. σύματι C, M, Bernaysius. Cf. infra p. 317, 97 ed. Ox. 22 παραπλήσιος. Πρῶτον οὖν, παραπλήσιος πτερωτός C, Bernaysius; παρα- πλήσιος πτερωτὴ· ὡς susp. M. 23 εἶσω. εἰς ἤν C, M, Bernaysius. 24 εἰσῆλθεν Bernaysius; εἰσελθὼν C, M. 25 πρωτοτόκου τοῦ Bernaysius; πρωτοτόκου C, M. 26 Θηρίου M jnigit : ἀνέμου, θηρίου. Ἀύτη κ.τ.λ. 27 ἡ τοῦ δούλου μορφὴ. Cf. Philipp. II, 7 μορφὴν δούλου λαβών, et infra p. 318, 16—18 ed. Ox. 28 λύσατι τὰς ὄντας. Cf. Acl.H, 24. 29 τὸ τὰς ἐν μήτρα. τὸ ἐν μήτρα C; τὰς ἐν μήτρα et paulo post ἐξελθών pro εἰ- σελθεῖν susp. M. 30 μυστήρα C. 31 Cf. Ev. Joan. iv, 7-14.

τοῦ πνεύματος εὐδωίας, τοῦτε ἦ, νοῦ μεμορφω- μένον ἐν τοῖς διαφόροις εἶδοσιν, ὃ ἐστὶ τέλειος θεδάρ, δε ἐς ἀγεννήτου φωτὸς ἄνωθεν καὶ πνεύματος ἀναγνησμένος εἰς ἀνθρωπίνην φύσιν, ὥσπερ εἰς ναυδν, φορὰ φύσεως καὶ ἀνήμου κινήματι, γεννηθεὶς εἰς ὑδατος, συγκεκριμένος ἀρχαίοις καὶ καταμεμιγμένος τοῖς σώμασιν οἰονεὶ ἄλας τῶν ἀγεννομένων ὑπάρ- χων ἀρχαίοις καὶ φως τοῦ σκότους, ἀπὸ τῶν σωμάτων σπευδῶν ἀρχαίοις λυθῆναι καὶ μὴ δυνάμενος τὴν λύσιν εὐ- ρεῖν καὶ τὴν διξεδον ἑαυτοῦ· καταμεμικται ὑγρ σπινθὴρ τις ἐλάχιστος ἀπάρα ξιγμα ἄνωθεν ἀρχαίοις καὶ νοῦς δίκην ἐν τῷ λυσυχνγχρίτοις πολλῶν, ὡς, φησίν 18, ἐν τῷ φαλμῷ λέγει. Πᾶσα οὖν φροντὶς καὶ ἐπιμελεία τοῦ φωτὸς ἄνωθεν ἐστὶν, πῶς καὶ τίνα τρόπον ἀπὸ τοῦ θανάτου τοῦ πονηροῦ καὶ σκοτεινοῦ σώματος ἀπολυθείη 16 ὁ νοῦς ἀπὸ τοῦ πατρὸς τοῦ κατάθεν, ὃ ἐστὶν ὁ ἄνεμος· ἐν βρασμῷ 17 καὶ ταράχψ ἐπεγείρας κύματα καὶ γεννήσας νοῦν τέλειον ὑδν ἑαυτοῦ, οἱκ οὐν ἄποι ἰδίον ἑαυτοῦ κατ' οὐσίαν. Ἀνωθεν γὰρ ἤν ἀχθῆς ἀπὸ τοῦ τελείου φωτὸς ἐκείνου, ἐν τῷ σκοτεινῷ 18 καὶ φοδερῷ καὶ πικρῷ καὶ μιαρῷ ὑδατί κεκρατη- μένος 19, ὥσπερ ἐστὶν πνεύμα φωτεινὸν ἐπιφερόμενον ἐπάνω τοῦ ὑδατος 20· ἐπὶ σύν 21· ἀρμά- των χύματα· διαφόροις γ [p. 142. 143] ... εἰς μήτρα τις ... κατ- εσπαρμέν. ... ὡς ἐπὶ πάντων τῶν ζώων θεσρεῖται. Ὁ δὲ ἄνεμος λάβερος ὁμοῦ καὶ σφοδρὸς 20 ζερμόμενος ἐστὶν τῷ συρίγματι: 21 ὄφει παραπλήσιος 22. Ιηρώτον οὖν ἀπὸ τοῦ ἄνεμου, τσυτέστιν ἀπὸ τοῦ δφεω; ἡ ἀρχὴ τῆς γεννήσεως τὸν εἰργμένον τρόπον γεγονε, πάντων ὁμοῦ τὴν ἀρχὴν τῆς γεννήσεως εἰ- λημματ. Ἐπεὶ οὖν κατείληται τὸ φῶς καὶ τὸ πνεύμα εἰς τὴν ἀκάθαρτον, φησὶ, καὶ πολυπήμονα μήτραν ἄτακτον, εἶσω 23 ὁ ὄφρις εἰσερχόμενος, ὁ ἀνεμος τοῦ σκότους, ὁ πρωτόγονος τῶν ὑδάτων, γεννᾶτ ἀνθρωπον, καὶ ἄλλο οὐδὲν εἶδος οὐτὶ ἀγαπᾶ οὐτε γνωρίζει ἡ ἀκάθαρτος μήτρα. Ὁμωθεὶς οὖν ὁ ἀνωθεν τοῦ φωτὸς τέλειος λόγος τῷ θηρίῳ τῷ ὄφει, εἰς ἐν τὴν ἀκάθαρτον μήτραν, ἐξαπατήσας αὐτὴν τοῦ θηρίου τῷ ὁμοῦματι, ἵνα λύσῃ τὰ δεσμα τὰ περικείμενα τῷ τελείῳ νῦν τῷ γεννωμένῳ ἐν ἀκα- θαρσίᾳ μήτρας ὑπό | τοῦ πρωτοτόκου 25 τοῦ ὑδατος, δφεως, ἀνέμου. Θηρίου 26 αὐτὴ, φησιν, ἐστὶν ἡ τοῦ δούλου μορφὴ 27, καὶ αὐτὴ ἡ ἀνάγκη, τοῦ κατελεῖθν τῶν Ἀδγον τοῦ θεσύ εἰς μήτραν παρθένου. Ἀλλ' οὐκ ἔστι, φησιν, ἀρχετὸν τὸ εἰσελήλυθεν· τὴν τέλειον ἀνθρωπον, λόγον, εἰς μήτραν παρθένου καὶ λύσται τὰς ὄντας 28 τὰς ἐν ἐκείνῳ τῷ σκότει· ἀλλὰ γὰρ μετὰ τὰς ἐν μήτρα 29 μυστήρια μυσταρὰ 30 εἰσελθεῖν ἀπελούσατο καὶ ἔπει τὸ ποτήριον 31 ζῶντος A aqua, conflatus et commistus corporibus tanquam sal quidam eorum quæ exsistunt, et lux tenebra- rum, a corporibus nitens liberari nec valens libera- tionem reperire et exitum suum; immista est enim scintilla quædam tenuissima. ut, inquit, in Psalmo dicit. Omnis igitur cura et co- gitatio lucis superne delatæ est, quomodo et qua ratione a morte mali et tenebrosi corporis liberetur mens a patre qui inferne est, quod est ventus, qui in fervore et turba excitavit undas et generavit mentem perfectam filium suum, non illum pro- primum suum ad naturam. Superne enim erat, scin- tilla a perfecta huc illa, in tenebrosa et terribili et amara et fœda aqua superatus, quod est spiritus lucidus illatus super aquam. Cum igitur. 206·207 ut in omnibus animalibus conspicietur. Ventus antem acer simul et vehemens sese inferens, sibilo suo est consimilis serpentis. Primum igitur a vento, hoc est a serpente principium generationis in eum quem diximus nonum exstitit omnium simul, quæ principium generationis ceperunt. Postquam igitur comprehensa est lux et spiritus in impurum, inquit, et calamitum sumterum uterum inconditum, intus serpens intransientus tenebrarum, primigenius aquarum, general hominem, nec aliam ullam speciem nec amat nec cognoscit impurus uterus. Assimilatus igitur superne deveniens lucis perfectus logus bestiæ serpenti intravit in impurum uterum fallens eum sirmilitudine bestiæ, ut solvat vincula circumjecta perfectæ menti generæ in impuritate uteri a primigenio aquæ, serpente, vento. Bestiæ, inquit, hæc est servi forma et hæc necessitas, cur descenderet logus Dei in uterum Virginis. Sed non, inquit, sufficiens est intrasse perfectum hominem, logum, in uterum Virginis et solvisse graves dolores qui sunt in illis tenebris; at enim postquam in fœda uteri nysteria intravit, abutus est et bibit poculatus vivæ aquæ salientis, quod oportet omnino bibere eum, qui volet exuere servilem formam et superinduere indumentum cœleste. VARIIÆ LECTIONES. τουτέστιν οὖν. 8 θεδάρ, δεδάρ C, M, Bernaysius. 9 κατενηγεμένος C. 10 συγκεκριμένος, συγκεκριμ- μένος C, M; συγκεκριμένος Bernaysius. Cf. infra p. 145, 58. 40; 146, 65. 73 ed. Ox. 11 ἄλλας τῶν Bernay- sius: ἀλλάνω C, M. 12 ὑπάρχον C, M. 13 σπεύδον C. 14 ὥς, φησίν—λέγετ. Recte Bernaysius hæc verba, quæ Millerus ad sequentia referebat, pertinuisse ad ea, quæ interciderant, perspexit. 15 ἐστὶν. Ηῶς καὶ τίνα τρόπον; M. 16 ἀπολυθείη Bernaysius, ἀπολυθείς C, M. 17 βρασμῷ. βρόμω C, M, Bernaysius. Cf. infra p. 318, 11 ed. Ox. 18 σκοτεινῷ. σχολῷ C, M; σχοιῶ Bernaysius. 19 κεκρατημένον C, M. 20 ὑδατος Bernaysius; φωτὸς, C, M. 20* σφοδρά. σφοδρὸς C, M, Bernaysius. 21 αυρίγματι. σύματι C, M, Bernaysius. Cf. infra p. 317, 97 ed. Ox. 22 παραπλήσιος. Πρῶτον οὖν, παραπλήσιος πτερωτός C, Bernaysius; παρα- πλήσιος πτερωτὴ· ὡς susp. M. 23 εἶσω. εἰς ἤν C, M, Bernaysius. 24 εἰσῆλθεν Bernaysius; εἰσελθὼν C, M. 25 πρωτοτόκου τοῦ Bernaysius; πρωτοτόκου C, M. 26 Θηρίου M jnigit : ἀνέμου, θηρίου. Ἀύτη κ.τ.λ. 27 ἡ τοῦ δούλου μορφὴ. Cf. Philipp. II, 7 μορφὴν δούλου λαβών, et infra p. 318, 16—18 ed. Ox. 28 λύσατι τὰς ὄντας. Cf. Acl.H, 24. 29 τὸ τὰς ἐν μήτρα. τὸ ἐν μήτρα C; τὰς ἐν μήτρα et paulo post ἐξελθών pro εἰ- σελθεῖν susp. M. 30 μυστήρα C. 31 Cf. Ev. Joan. iv, 7-14.

τοῦ πνεύματος εὐδωίας, τοῦτε ἦ, νοῦ μεμορφω- μένον ἐν τοῖς διαφόροις εἶδοσιν, ὃ ἐστὶ τέλειος θεδάρ, δε ἐς ἀγεννήτου φωτὸς ἄνωθεν καὶ πνεύματος ἀναγνησμένος εἰς ἀνθρωπίνην φύσιν, ὥσπερ εἰς ναυδν, φορὰ φύσεως καὶ ἀνήμου κινήματι, γεννηθεὶς εἰς ὑδατος, συγκεκριμένος ἀρχαίοις καὶ καταμεμιγμένος τοῖς σώμασιν οἰονεὶ ἄλας τῶν ἀγεννομένων ὑπάρ- χων ἀρχαίοις καὶ φως τοῦ σκότους, ἀπὸ τῶν σωμάτων σπευδῶν ἀρχαίοις λυθῆναι καὶ μὴ δυνάμενος τὴν λύσιν εὐ- ρεῖν καὶ τὴν διξεδον ἑαυτοῦ· καταμεμικται ὑγρ σπινθὴρ τις ἐλάχιστος ἀπάρα ξιγμα ἄνωθεν ἀρχαίοις καὶ νοῦς δίκην ἐν τῷ λυσυχνγχρίτοις πολλῶν, ὡς, φησίν 18, ἐν τῷ φαλμῷ λέγει. Πᾶσα οὖν φροντὶς καὶ ἐπιμελεία τοῦ φωτὸς ἄνωθεν ἐστὶν, πῶς καὶ τίνα τρόπον ἀπὸ τοῦ θανάτου τοῦ πονηροῦ καὶ σκοτεινοῦ σώματος ἀπολυθείη 16 ὁ νοῦς ἀπὸ τοῦ πατρὸς τοῦ κατάθεν, ὃ ἐστὶν ὁ ἄνεμος· ἐν βρασμῷ 17 καὶ ταράχψ ἐπεγείρας κύματα καὶ γεννήσας νοῦν τέλειον ὑδν ἑαυτοῦ, οἱκ οὐν ἄποι ἰδίον ἑαυτοῦ κατ' οὐσίαν. Ἀνωθεν γὰρ ἤν ἀχθῆς ἀπὸ τοῦ τελείου φωτὸς ἐκείνου, ἐν τῷ σκοτεινῷ 18 καὶ φοδερῷ καὶ πικρῷ καὶ μιαρῷ ὑδατί κεκρατη- μένος 19, ὥσπερ ἐστὶν πνεύμα φωτεινὸν ἐπιφερόμενον ἐπάνω τοῦ ὑδατος 20· ἐπὶ σύν 21· ἀρμά- των χύματα· διαφόροις γ [p. 142. 143] ... εἰς μήτρα τις ... κατ- εσπαρμέν. ... ὡς ἐπὶ πάντων τῶν ζώων θεσρεῖται. Ὁ δὲ ἄνεμος λάβερος ὁμοῦ καὶ σφοδρὸς 20 ζερμόμενος ἐστὶν τῷ συρίγματι: 21 ὄφει παραπλήσιος 22. Ιηρώτον οὖν ἀπὸ τοῦ ἄνεμου, τσυτέστιν ἀπὸ τοῦ δφεω; ἡ ἀρχὴ τῆς γεννήσεως τὸν εἰργμένον τρόπον γεγονε, πάντων ὁμοῦ τὴν ἀρχὴν τῆς γεννήσεως εἰ- λημματ. Ἐπεὶ οὖν κατείληται τὸ φῶς καὶ τὸ πνεύμα εἰς τὴν ἀκάθαρτον, φησὶ, καὶ πολυπήμονα μήτραν ἄτακτον, εἶσω 23 ὁ ὄφρις εἰσερχόμενος, ὁ ἀνεμος τοῦ σκότους, ὁ πρωτόγονος τῶν ὑδάτων, γεννᾶτ ἀνθρωπον, καὶ ἄλλο οὐδὲν εἶδος οὐτὶ ἀγαπᾶ οὐτε γνωρίζει ἡ ἀκάθαρτος μήτρα. Ὁμωθεὶς οὖν ὁ ἀνωθεν τοῦ φωτὸς τέλειος λόγος τῷ θηρίῳ τῷ ὄφει, εἰς ἐν τὴν ἀκάθαρτον μήτραν, ἐξαπατήσας αὐτὴν τοῦ θηρίου τῷ ὁμοῦματι, ἵνα λύσῃ τὰ δεσμα τὰ περικείμενα τῷ τελείῳ νῦν τῷ γεννωμένῳ ἐν ἀκα- θαρσίᾳ μήτρας ὑπό | τοῦ πρωτοτόκου 25 τοῦ ὑδατος, δφεως, ἀνέμου. Θηρίου 26 αὐτὴ, φησιν, ἐστὶν ἡ τοῦ δούλου μορφὴ 27, καὶ αὐτὴ ἡ ἀνάγκη, τοῦ κατελεῖθν τῶν Ἀδγον τοῦ θεσύ εἰς μήτραν παρθένου. Ἀλλ' οὐκ ἔστι, φησιν, ἀρχετὸν τὸ εἰσελήλυθεν· τὴν τέλειον ἀνθρωπον, λόγον, εἰς μήτραν παρθένου καὶ λύσται τὰς ὄντας 28 τὰς ἐν ἐκείνῳ τῷ σκότει· ἀλλὰ γὰρ μετὰ τὰς ἐν μήτρα 29 μυστήρια μυσταρὰ 30 εἰσελθεῖν ἀπελούσατο καὶ ἔπει τὸ ποτήριον 31 ζῶντος A aqua, conflatus et commistus corporibus tanquam sal quidam eorum quæ exsistunt, et lux tenebra- rum, a corporibus nitens liberari nec valens libera- tionem reperire et exitum suum; immista est enim scintilla quædam tenuissima. ut, inquit, in Psalmo dicit. Omnis igitur cura et co- gitatio lucis superne delatæ est, quomodo et qua ratione a morte mali et tenebrosi corporis liberetur mens a patre qui inferne est, quod est ventus, qui in fervore et turba excitavit undas et generavit mentem perfectam filium suum, non illum pro- primum suum ad naturam. Superne enim erat, scin- tilla a perfecta huc illa, in tenebrosa et terribili et amara et fœda aqua superatus, quod est spiritus lucidus illatus super aquam. Cum igitur. 206·207 ut in omnibus animalibus conspicietur. Ventus antem acer simul et vehemens sese inferens, sibilo suo est consimilis serpentis. Primum igitur a vento, hoc est a serpente principium generationis in eum quem diximus nonum exstitit omnium simul, quæ principium generationis ceperunt. Postquam igitur comprehensa est lux et spiritus in impurum, inquit, et calamitum sumterum uterum inconditum, intus serpens intransientus tenebrarum, primigenius aquarum, general hominem, nec aliam ullam speciem nec amat nec cognoscit impurus uterus. Assimilatus igitur superne deveniens lucis perfectus logus bestiæ serpenti intravit in impurum uterum fallens eum sirmilitudine bestiæ, ut solvat vincula circumjecta perfectæ menti generæ in impuritate uteri a primigenio aquæ, serpente, vento. Bestiæ, inquit, hæc est servi forma et hæc necessitas, cur descenderet logus Dei in uterum Virginis. Sed non, inquit, sufficiens est intrasse perfectum hominem, logum, in uterum Virginis et solvisse graves dolores qui sunt in illis tenebris; at enim postquam in fœda uteri nysteria intravit, abutus est et bibit poculatus vivæ aquæ salientis, quod oportet omnino bibere eum, qui volet exuere servilem formam et superinduere indumentum cœleste. VARIIÆ LECTIONES. τουτέστιν οὖν. 8 θεδάρ, δεδάρ C, M, Bernaysius. 9 κατενηγεμένος C. 10 συγκεκριμένος, συγκεκριμ- μένος C, M; συγκεκριμένος Bernaysius. Cf. infra p. 145, 58. 40; 146, 65. 73 ed. Ox. 11 ἄλλας τῶν Bernay- sius: ἀλλάνω C, M. 12 ὑπάρχον C, M. 13 σπεύδον C. 14 ὥς, φησίν—λέγετ. Recte Bernaysius hæc verba, quæ Millerus ad sequentia referebat, pertinuisse ad ea, quæ interciderant, perspexit. 15 ἐστὶν. Ηῶς καὶ τίνα τρόπον; M. 16 ἀπολυθείη Bernaysius, ἀπολυθείς C, M. 17 βρασμῷ. βρόμω C, M, Bernaysius. Cf. infra p. 318, 11 ed. Ox. 18 σκοτεινῷ. σχολῷ C, M; σχοιῶ Bernaysius. 19 κεκρατημένον C, M. 20 ὑδατος Bernaysius; φωτὸς, C, M. 20* σφοδρά. σφοδρὸς C, M, Bernaysius. 21 αυρίγματι. σύματι C, M, Bernaysius. Cf. infra p. 317, 97 ed. Ox. 22 παραπλήσιος. Πρῶτον οὖν, παραπλήσιος πτερωτός C, Bernaysius; παρα- πλήσιος πτερωτὴ· ὡς susp. M. 23 εἶσω. εἰς ἤν C, M, Bernaysius. 24 εἰσῆλθεν Bernaysius; εἰσελθὼν C, M. 25 πρωτοτόκου τοῦ Bernaysius; πρωτοτόκου C, M. 26 Θηρίου M jnigit : ἀνέμου, θηρίου. Ἀύτη κ.τ.λ. 27 ἡ τοῦ δούλου μορφὴ. Cf. Philipp. II, 7 μορφὴν δούλου λαβών, et infra p. 318, 16—18 ed. Ox. 28 λύσατι τὰς ὄντας. Cf. Acl.H, 24. 29 τὸ τὰς ἐν μήτρα. τὸ ἐν μήτρα C; τὰς ἐν μήτρα et paulo post ἐξελθών pro εἰ- σελθεῖν susp. M. 30 μυστήρα C. 31 Cf. Ev. Joan. iv, 7-14.

τοῦ πνεύματος εὐδωίας, τοῦτε ἦ, νοῦ μεμορφω- μένον ἐν τοῖς διαφόροις εἶδοσιν, ὃ ἐστὶ τέλειος θεδάρ, δε ἐς ἀγεννήτου φωτὸς ἄνωθεν καὶ πνεύματος ἀναγνησμένος εἰς ἀνθρωπίνην φύσιν, ὥσπερ εἰς ναυδν, φορὰ φύσεως καὶ ἀνήμου κινήματι, γεννηθεὶς εἰς ὑδατος, συγκεκριμένος ἀρχαίοις καὶ καταμεμιγμένος τοῖς σώμασιν οἰονεὶ ἄλας τῶν ἀγεννομένων ὑπάρ- χων ἀρχαίοις καὶ φως τοῦ σκότους, ἀπὸ τῶν σωμάτων σπευδῶν ἀρχαίοις λυθῆναι καὶ μὴ δυνάμενος τὴν λύσιν εὐ- ρεῖν καὶ τὴν διξεδον ἑαυτοῦ· καταμεμικται ὑγρ σπινθὴρ τις ἐλάχιστος ἀπάρα ξιγμα ἄνωθεν ἀρχαίοις καὶ νοῦς δίκην ἐν τῷ λυσυχνγχρίτοις πολλῶν, ὡς, φησίν 18, ἐν τῷ φαλμῷ λέγει. Πᾶσα οὖν φροντὶς καὶ ἐπιμελεία τοῦ φωτὸς ἄνωθεν ἐστὶν, πῶς καὶ τίνα τρόπον ἀπὸ τοῦ θανάτου τοῦ πονηροῦ καὶ σκοτεινοῦ σώματος ἀπολυθείη 16 ὁ νοῦς ἀπὸ τοῦ πατρὸς τοῦ κατάθεν, ὃ ἐστὶν ὁ ἄνεμος· ἐν βρασμῷ 17 καὶ ταράχψ ἐπεγείρας κύματα καὶ γεννήσας νοῦν τέλειον ὑδν ἑαυτοῦ, οἱκ οὐν ἄποι ἰδίον ἑαυτοῦ κατ' οὐσίαν. Ἀνωθεν γὰρ ἤν ἀχθῆς ἀπὸ τοῦ τελείου φωτὸς ἐκείνου, ἐν τῷ σκοτεινῷ 18 καὶ φοδερῷ καὶ πικρῷ καὶ μιαρῷ ὑδατί κεκρατη- μένος 19, ὥσπερ ἐστὶν πνεύμα φωτεινὸν ἐπιφερόμενον ἐπάνω τοῦ ὑδατος 20· ἐπὶ σύν 21· ἀρμά- των χύματα· διαφόροις γ [p. 142. 143] ... εἰς μήτρα τις ... κατ- εσπαρμέν. ... ὡς ἐπὶ πάντων τῶν ζώων θεσρεῖται. Ὁ δὲ ἄνεμος λάβερος ὁμοῦ καὶ σφοδρὸς 20 ζερμόμενος ἐστὶν τῷ συρίγματι: 21 ὄφει παραπλήσιος 22. Ιηρώτον οὖν ἀπὸ τοῦ ἄνεμου, τσυτέστιν ἀπὸ τοῦ δφεω; ἡ ἀρχὴ τῆς γεννήσεως τὸν εἰργμένον τρόπον γεγονε, πάντων ὁμοῦ τὴν ἀρχὴν τῆς γεννήσεως εἰ- λημματ. Ἐπεὶ οὖν κατείληται τὸ φῶς καὶ τὸ πνεύμα εἰς τὴν ἀκάθαρτον, φησὶ, καὶ πολυπήμονα μήτραν ἄτακτον, εἶσω 23 ὁ ὄφρις εἰσερχόμενος, ὁ ἀνεμος τοῦ σκότους, ὁ πρωτόγονος τῶν ὑδάτων, γεννᾶτ ἀνθρωπον, καὶ ἄλλο οὐδὲν εἶδος οὐτὶ ἀγαπᾶ οὐτε γνωρίζει ἡ ἀκάθαρτος μήτρα. Ὁμωθεὶς οὖν ὁ ἀνωθεν τοῦ φωτὸς τέλειος λόγος τῷ θηρίῳ τῷ ὄφει, εἰς ἐν τὴν ἀκάθαρτον μήτραν, ἐξαπατήσας αὐτὴν τοῦ θηρίου τῷ ὁμοῦματι, ἵνα λύσῃ τὰ δεσμα τὰ περικείμενα τῷ τελείῳ νῦν τῷ γεννωμένῳ ἐν ἀκα- θαρσίᾳ μήτρας ὑπό | τοῦ πρωτοτόκου 25 τοῦ ὑδατος, δφεως, ἀνέμου. Θηρίου 26 αὐτὴ, φησιν, ἐστὶν ἡ τοῦ δούλου μορφὴ 27, καὶ αὐτὴ ἡ ἀνάγκη, τοῦ κατελεῖθν τῶν Ἀδγον τοῦ θεσύ εἰς μήτραν παρθένου. Ἀλλ' οὐκ ἔστι, φησιν, ἀρχετὸν τὸ εἰσελήλυθεν· τὴν τέλειον ἀνθρωπον, λόγον, εἰς μήτραν παρθένου καὶ λύσται τὰς ὄντας 28 τὰς ἐν ἐκείνῳ τῷ σκότει· ἀλλὰ γὰρ μετὰ τὰς ἐν μήτρα 29 μυστήρια μυσταρὰ 30 εἰσελθεῖν ἀπελούσατο καὶ ἔπει τὸ ποτήριον 31 ζῶντος A aqua, conflatus et commistus corporibus tanquam sal quidam eorum quæ exsistunt, et lux tenebra- rum, a corporibus nitens liberari nec valens libera- tionem reperire et exitum suum; immista est enim scintilla quædam tenuissima. ut, inquit, in Psalmo dicit. Omnis igitur cura et co- gitatio lucis superne delatæ est, quomodo et qua ratione a morte mali et tenebrosi corporis liberetur mens a patre qui inferne est, quod est ventus, qui in fervore et turba excitavit undas et generavit mentem perfectam filium suum, non illum pro- primum suum ad naturam. Superne enim erat, scin- tilla a perfecta huc illa, in tenebrosa et terribili et amara et fœda aqua superatus, quod est spiritus lucidus illatus super aquam. Cum igitur. 206·207 ut in omnibus animalibus conspicietur. Ventus antem acer simul et vehemens sese inferens, sibilo suo est consimilis serpentis. Primum igitur a vento, hoc est a serpente principium generationis in eum quem diximus nonum exstitit omnium simul, quæ principium generationis ceperunt. Postquam igitur comprehensa est lux et spiritus in impurum, inquit, et calamitum sumterum uterum inconditum, intus serpens intransientus tenebrarum, primigenius aquarum, general hominem, nec aliam ullam speciem nec amat nec cognoscit impurus uterus. Assimilatus igitur superne deveniens lucis perfectus logus bestiæ serpenti intravit in impurum uterum fallens eum sirmilitudine bestiæ, ut solvat vincula circumjecta perfectæ menti generæ in impuritate uteri a primigenio aquæ, serpente, vento. Bestiæ, inquit, hæc est servi forma et hæc necessitas, cur descenderet logus Dei in uterum Virginis. Sed non, inquit, sufficiens est intrasse perfectum hominem, logum, in uterum Virginis et solvisse graves dolores qui sunt in illis tenebris; at enim postquam in fœda uteri nysteria intravit, abutus est et bibit poculatus vivæ aquæ salientis, quod oportet omnino bibere eum, qui volet exuere servilem formam et superinduere indumentum cœleste. VARIIÆ LECTIONES. τουτέστιν οὖν. 8 θεδάρ, δεδάρ C, M, Bernaysius. 9 κατενηγεμένος C. 10 συγκεκριμένος, συγκεκριμ- μένος C, M; συγκεκριμένος Bernaysius. Cf. infra p. 145, 58. 40; 146, 65. 73 ed. Ox. 11 ἄλλας τῶν Bernay- sius: ἀλλάνω C, M. 12 ὑπάρχον C, M. 13 σπεύδον C. 14 ὥς, φησίν—λέγετ. Recte Bernaysius hæc verba, quæ Millerus ad sequentia referebat, pertinuisse ad ea, quæ interciderant, perspexit. 15 ἐστὶν. Ηῶς καὶ τίνα τρόπον; M. 16 ἀπολυθείη Bernaysius, ἀπολυθείς C, M. 17 βρασμῷ. βρόμω C, M, Bernaysius. Cf. infra p. 318, 11 ed. Ox. 18 σκοτεινῷ. σχολῷ C, M; σχοιῶ Bernaysius. 19 κεκρατημένον C, M. 20 ὑδατος Bernaysius; φωτὸς, C, M. 20* σφοδρά. σφοδρὸς C, M, Bernaysius. 21 αυρίγματι. σύματι C, M, Bernaysius. Cf. infra p. 317, 97 ed. Ox. 22 παραπλήσιος. Πρῶτον οὖν, παραπλήσιος πτερωτός C, Bernaysius; παρα- πλήσιος πτερωτὴ· ὡς susp. M. 23 εἶσω. εἰς ἤν C, M, Bernaysius. 24 εἰσῆλθεν Bernaysius; εἰσελθὼν C, M. 25 πρωτοτόκου τοῦ Bernaysius; πρωτοτόκου C, M. 26 Θηρίου M jnigit : ἀνέμου, θηρίου. Ἀύτη κ.τ.λ. 27 ἡ τοῦ δούλου μορφὴ. Cf. Philipp. II, 7 μορφὴν δούλου λαβών, et infra p. 318, 16—18 ed. Ox. 28 λύσατι τὰς ὄντας. Cf. Acl.H, 24. 29 τὸ τὰς ἐν μήτρα. τὸ ἐν μήτρα C; τὰς ἐν μήτρα et paulo post ἐξελθών pro εἰ- σελθεῖν susp. M. 30 μυστήρα C. 31 Cf. Ev. Joan. iv, 7-14.

τοῦ πνεύματος εὐδωίας, τοῦτε ἦ, νοῦ μεμορφω- μένον ἐν τοῖς διαφόροις εἶδοσιν, ὃ ἐστὶ τέλειος θεδάρ, δε ἐς ἀγεννήτου φωτὸς ἄνωθεν καὶ πνεύματος ἀναγνησμένος εἰς ἀνθρωπίνην φύσιν, ὥσπερ εἰς ναυδν, φορὰ φύσεως καὶ ἀνήμου κινήματι, γεννηθεὶς εἰς ὑδατος, συγκεκριμένος ἀρχαίοις καὶ καταμεμιγμένος τοῖς σώμασιν οἰονεὶ ἄλας τῶν ἀγεννομένων ὑπάρ- χων ἀρχαίοις καὶ φως τοῦ σκότους, ἀπὸ τῶν σωμάτων σπευδῶν ἀρχαίοις λυθῆναι καὶ μὴ δυνάμενος τὴν λύσιν εὐ- ρεῖν καὶ τὴν διξεδον ἑαυτοῦ· καταμεμικται ὑγρ σπινθὴρ τις ἐλάχιστος ἀπάρα ξιγμα ἄνωθεν ἀρχαίοις καὶ νοῦς δίκην ἐν τῷ λυσυχνγχρίτοις πολλῶν, ὡς, φησίν 18, ἐν τῷ φαλμῷ λέγει. Πᾶσα οὖν φροντὶς καὶ ἐπιμελεία τοῦ φωτὸς ἄνωθεν ἐστὶν, πῶς καὶ τίνα τρόπον ἀπὸ τοῦ θανάτου τοῦ πονηροῦ καὶ σκοτεινοῦ σώματος ἀπολυθείη 16 ὁ νοῦς ἀπὸ τοῦ πατρὸς τοῦ κατάθεν, ὃ ἐστὶν ὁ ἄνεμος· ἐν βρασμῷ 17 καὶ ταράχψ ἐπεγείρας κύματα καὶ γεννήσας νοῦν τέλειον ὑδν ἑαυτοῦ, οἱκ οὐν ἄποι ἰδίον ἑαυτοῦ κατ' οὐσίαν. Ἀνωθεν γὰρ ἤν ἀχθῆς ἀπὸ τοῦ τελείου φωτὸς ἐκείνου, ἐν τῷ σκοτεινῷ 18 καὶ φοδερῷ καὶ πικρῷ καὶ μιαρῷ ὑδατί κεκρατη- μένος 19, ὥσπερ ἐστὶν πνεύμα φωτεινὸν ἐπιφερόμενον ἐπάνω τοῦ ὑδατος 20· ἐπὶ σύν 21· ἀρμά- των χύματα· διαφόροις γ [p. 142. 143] ... εἰς μήτρα τις ... κατ- εσπαρμέν. ... ὡς ἐπὶ πάντων τῶν ζώων θεσρεῖται. Ὁ δὲ ἄνεμος λάβερος ὁμοῦ καὶ σφοδρὸς 20 ζερμόμενος ἐστὶν τῷ συρίγματι: 21 ὄφει παραπλήσιος 22. Ιηρώτον οὖν ἀπὸ τοῦ ἄνεμου, τσυτέστιν ἀπὸ τοῦ δφεω; ἡ ἀρχὴ τῆς γεννήσεως τὸν εἰργμένον τρόπον γεγονε, πάντων ὁμοῦ τὴν ἀρχὴν τῆς γεννήσεως εἰ- λημματ. Ἐπεὶ οὖν κατείληται τὸ φῶς καὶ τὸ πνεύμα εἰς τὴν ἀκάθαρτον, φησὶ, καὶ πολυπήμονα μήτραν ἄτακτον, εἶσω 23 ὁ ὄφρις εἰσερχόμενος, ὁ ἀνεμος τοῦ σκότους, ὁ πρωτόγονος τῶν ὑδάτων, γεννᾶτ ἀνθρωπον, καὶ ἄλλο οὐδὲν εἶδος οὐτὶ ἀγαπᾶ οὐτε γνωρίζει ἡ ἀκάθαρτος μήτρα. Ὁμωθεὶς οὖν ὁ ἀνωθεν τοῦ φωτὸς τέλειος λόγος τῷ θηρίῳ τῷ ὄφει, εἰς ἐν τὴν ἀκάθαρτον μήτραν, ἐξαπατήσας αὐτὴν τοῦ θηρίου τῷ ὁμοῦματι, ἵνα λύσῃ τὰ δεσμα τὰ περικείμενα τῷ τελείῳ νῦν τῷ γεννωμένῳ ἐν ἀκα- θαρσίᾳ μήτρας ὑπό | τοῦ πρωτοτόκου 25 τοῦ ὑδατος, δφεως, ἀνέμου. Θηρίου 26 αὐτὴ, φησιν, ἐστὶν ἡ τοῦ δούλου μορφὴ 27, καὶ αὐτὴ ἡ ἀνάγκη, τοῦ κατελεῖθν τῶν Ἀδγον τοῦ θεσύ εἰς μήτραν παρθένου. Ἀλλ' οὐκ ἔστι, φησιν, ἀρχετὸν τὸ εἰσελήλυθεν· τὴν τέλειον ἀνθρωπον, λόγον, εἰς μήτραν παρθένου καὶ λύσται τὰς ὄντας 28 τὰς ἐν ἐκείνῳ τῷ σκότει· ἀλλὰ γὰρ μετὰ τὰς ἐν μήτρα 29 μυστήρια μυσταρὰ 30 εἰσελθεῖν ἀπελούσατο καὶ ἔπει τὸ ποτήριον 31 ζῶντος A aqua, conflatus et commistus corporibus tanquam sal quidam eorum quæ exsistunt, et lux tenebra- rum, a corporibus nitens liberari nec valens libera- tionem reperire et exitum suum; immista est enim scintilla quædam tenuissima. ut, inquit, in Psalmo dicit. Omnis igitur cura et co- gitatio lucis superne delatæ est, quomodo et qua ratione a morte mali et tenebrosi corporis liberetur mens a patre qui inferne est, quod est ventus, qui in fervore et turba excitavit undas et generavit mentem perfectam filium suum, non illum pro- primum suum ad naturam. Superne enim erat, scin- tilla a perfecta huc illa, in tenebrosa et terribili et amara et fœda aqua superatus, quod est spiritus lucidus illatus super aquam. Cum igitur. 206·207 ut in omnibus animalibus conspicietur. Ventus antem acer simul et vehemens sese inferens, sibilo suo est consimilis serpentis. Primum igitur a vento, hoc est a serpente principium generationis in eum quem diximus nonum exstitit omnium simul, quæ principium generationis ceperunt. Postquam igitur comprehensa est lux et spiritus in impurum, inquit, et calamitum sumterum uterum inconditum, intus serpens intransientus tenebrarum, primigenius aquarum, general hominem, nec aliam ullam speciem nec amat nec cognoscit impurus uterus. Assimilatus igitur superne deveniens lucis perfectus logus bestiæ serpenti intravit in impurum uterum fallens eum sirmilitudine bestiæ, ut solvat vincula circumjecta perfectæ menti generæ in impuritate uteri a primigenio aquæ, serpente, vento. Bestiæ, inquit, hæc est servi forma et hæc necessitas, cur descenderet logus Dei in uterum Virginis. Sed non, inquit, sufficiens est intrasse perfectum hominem, logum, in uterum Virginis et solvisse graves dolores qui sunt in illis tenebris; at enim postquam in fœda uteri nysteria intravit, abutus est et bibit poculatus vivæ aquæ salientis, quod oportet omnino bibere eum, qui volet exuere servilem formam et superinduere indumentum cœleste. VARIIÆ LECTIONES. τουτέστιν οὖν. 8 θεδάρ, δεδάρ C, M, Bernaysius. 9 κατενηγεμένος C. 10 συγκεκριμένος, συγκεκριμ- μένος C, M; συγκεκριμένος Bernaysius. Cf. infra p. 145, 58. 40; 146, 65. 73 ed. Ox. 11 ἄλλας τῶν Bernay- sius: ἀλλάνω C, M. 12 ὑπάρχον C, M. 13 σπεύδον C. 14 ὥς, φησίν—λέγετ. Recte Bernaysius hæc verba, quæ Millerus ad sequentia referebat, pertinuisse ad ea, quæ interciderant, perspexit. 15 ἐστὶν. Ηῶς καὶ τίνα τρόπον; M. 16 ἀπολυθείη Bernaysius, ἀπολυθείς C, M. 17 βρασμῷ. βρόμω C, M, Bernaysius. Cf. infra p. 318, 11 ed. Ox. 18 σκοτεινῷ. σχολῷ C, M; σχοιῶ Bernaysius. 19 κεκρατημένον C, M. 20 ὑδατος Bernaysius; φωτὸς, C, M. 20* σφοδρά. σφοδρὸς C, M, Bernaysius. 21 αυρίγματι. σύματι C, M, Bernaysius. Cf. infra p. 317, 97 ed. Ox. 22 παραπλήσιος. Πρῶτον οὖν, παραπλήσιος πτερωτός C, Bernaysius; παρα- πλήσιος πτερωτὴ· ὡς susp. M. 23 εἶσω. εἰς ἤν C, M, Bernaysius. 24 εἰσῆλθεν Bernaysius; εἰσελθὼν C, M. 25 πρωτοτόκου τοῦ Bernaysius; πρωτοτόκου C, M. 26 Θηρίου M jnigit : ἀνέμου, θηρίου. Ἀύτη κ.τ.λ. 27 ἡ τοῦ δούλου μορφὴ. Cf. Philipp. II, 7 μορφὴν δούλου λαβών, et infra p. 318, 16—18 ed. Ox. 28 λύσατι τὰς ὄντας. Cf. Acl.H, 24. 29 τὸ τὰς ἐν μήτρα. τὸ ἐν μήτρα C; τὰς ἐν μήτρα et paulo post ἐξελθών pro εἰ- σελθεῖν susp. M. 30 μυστήρα C. 31 Cf. Ev. Joan. iv, 7-14.

μορφὰς δὲ θεῶν ἐπιδείξω· κω·] τὰ κεκρυμμένα τῆς ἁγίας ὁδοῦ, γνῶσιν καλέσας, παραδώσω. Ταύτα μὲν οὐν οἱ Ναασσηνοὶ ἐπιχειροῦσιν, ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ὀνομάζοντες. ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολυκέφαλός ἐστιν ἡ πλάνη καὶ πολυσχιδὴς ὡς ἀληθῶς ἱστορουμένη ὕδρα, κατὰ μίαν ταύτης κεφαλὴν πατάξαντες διὰ τοῦ ἐλέγξαι, τῇ τῆς ἀληθείας ῥάβδῳ χρησάμενοι ἅπαν τὸ θηρίον ἀναιρήσομεν· οὐδὲ γὰρ αἱ λοιπαὶ αἱρέσεις πολὺ ταύτης ἀπεμφαίνουσι, συνεχόμεναι ἑνὶ πλάνης πνεύματι. ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ ῥήματα καὶ τὰ ὀνόματα τοῦ ὄφεως ἐνδιαλλάξαντες πολλὰς εἶναι κεφαλὰς τοῦ ὄφεως ἠθέλησαν, οὐδὲ οὕτως ἐνδεήσομεν διελέγξαι ὡς βούλονται. Ἔστι γοῦν καὶ ἑτέρα τι; Περατική. ὧν πολλοῖς ἔτεσιν ἔλαθεν ἡ κατὰ Χριστοῦ δυσφημία· ὡν νῦν εἰς φανερὸν ἄγειν ἔδοξε τὰ ἀπόρρητα μυστήρια. οὗτοι φάσκουσι τὸν κόσμον εἶναι ἴνα, τριχῇ διῃρημένον. ἔστι δὲ τῆς τριχῇ διαιρέσεως παρ’ αὐτοῖς τὸ μὲν ἓν μέρος οἷον μία τις ἀρχή. καθάπερ πηγὴ μεγάλη εἰς ἀπείρους τῷ λόγῳ τμηθῆναι τομὰς δυναμένη· ἡ δὲ πρώτη τομὴ καὶ προσεχεστέρα κατ αὐτούς ἐστι τριάς καὶ καλεῖται ἀγαθὸν τέλειον, μέγεθος πατρικόν. τὸ Τε δεύτερον τῆς τριάδος αὐτῶν μέρος οἱονεὶ δυνάμεων ἄπειρόν τι πλῆθος ἐξ αὐτῶν γεγενημένων· τὸ τρίτον ἰδικόν.

μορφὰς δὲ θεῶν ἐπιδείξω· κω·] τὰ κεκρυμμένα τῆς ἁγίας ὁδοῦ, γνῶσιν καλέσας, παραδώσω. Ταύτα μὲν οὐν οἱ Ναασσηνοὶ ἐπιχειροῦσιν, ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ὀνομάζοντες. ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολυκέφαλός ἐστιν ἡ πλάνη καὶ πολυσχιδὴς ὡς ἀληθῶς ἱστορουμένη ὕδρα, κατὰ μίαν ταύτης κεφαλὴν πατάξαντες διὰ τοῦ ἐλέγξαι, τῇ τῆς ἀληθείας ῥάβδῳ χρησάμενοι ἅπαν τὸ θηρίον ἀναιρήσομεν· οὐδὲ γὰρ αἱ λοιπαὶ αἱρέσεις πολὺ ταύτης ἀπεμφαίνουσι, συνεχόμεναι ἑνὶ πλάνης πνεύματι. ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ ῥήματα καὶ τὰ ὀνόματα τοῦ ὄφεως ἐνδιαλλάξαντες πολλὰς εἶναι κεφαλὰς τοῦ ὄφεως ἠθέλησαν, οὐδὲ οὕτως ἐνδεήσομεν διελέγξαι ὡς βούλονται. Ἔστι γοῦν καὶ ἑτέρα τι; Περατική. ὧν πολλοῖς ἔτεσιν ἔλαθεν ἡ κατὰ Χριστοῦ δυσφημία· ὡν νῦν εἰς φανερὸν ἄγειν ἔδοξε τὰ ἀπόρρητα μυστήρια. οὗτοι φάσκουσι τὸν κόσμον εἶναι ἴνα, τριχῇ διῃρημένον. ἔστι δὲ τῆς τριχῇ διαιρέσεως παρ’ αὐτοῖς τὸ μὲν ἓν μέρος οἷον μία τις ἀρχή. καθάπερ πηγὴ μεγάλη εἰς ἀπείρους τῷ λόγῳ τμηθῆναι τομὰς δυναμένη· ἡ δὲ πρώτη τομὴ καὶ προσεχεστέρα κατ αὐτούς ἐστι τριάς καὶ καλεῖται ἀγαθὸν τέλειον, μέγεθος πατρικόν. τὸ Τε δεύτερον τῆς τριάδος αὐτῶν μέρος οἱονεὶ δυνάμεων ἄπειρόν τι πλῆθος ἐξ αὐτῶν γεγενημένων· τὸ τρίτον ἰδικόν.

μορφὰς δὲ θεῶν ἐπιδείξω· κω·] τὰ κεκρυμμένα τῆς ἁγίας ὁδοῦ, γνῶσιν καλέσας, παραδώσω. Ταύτα μὲν οὐν οἱ Ναασσηνοὶ ἐπιχειροῦσιν, ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ὀνομάζοντες. ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολυκέφαλός ἐστιν ἡ πλάνη καὶ πολυσχιδὴς ὡς ἀληθῶς ἱστορουμένη ὕδρα, κατὰ μίαν ταύτης κεφαλὴν πατάξαντες διὰ τοῦ ἐλέγξαι, τῇ τῆς ἀληθείας ῥάβδῳ χρησάμενοι ἅπαν τὸ θηρίον ἀναιρήσομεν· οὐδὲ γὰρ αἱ λοιπαὶ αἱρέσεις πολὺ ταύτης ἀπεμφαίνουσι, συνεχόμεναι ἑνὶ πλάνης πνεύματι. ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ ῥήματα καὶ τὰ ὀνόματα τοῦ ὄφεως ἐνδιαλλάξαντες πολλὰς εἶναι κεφαλὰς τοῦ ὄφεως ἠθέλησαν, οὐδὲ οὕτως ἐνδεήσομεν διελέγξαι ὡς βούλονται. Ἔστι γοῦν καὶ ἑτέρα τι; Περατική. ὧν πολλοῖς ἔτεσιν ἔλαθεν ἡ κατὰ Χριστοῦ δυσφημία· ὡν νῦν εἰς φανερὸν ἄγειν ἔδοξε τὰ ἀπόρρητα μυστήρια. οὗτοι φάσκουσι τὸν κόσμον εἶναι ἴνα, τριχῇ διῃρημένον. ἔστι δὲ τῆς τριχῇ διαιρέσεως παρ’ αὐτοῖς τὸ μὲν ἓν μέρος οἷον μία τις ἀρχή. καθάπερ πηγὴ μεγάλη εἰς ἀπείρους τῷ λόγῳ τμηθῆναι τομὰς δυναμένη· ἡ δὲ πρώτη τομὴ καὶ προσεχεστέρα κατ αὐτούς ἐστι τριάς καὶ καλεῖται ἀγαθὸν τέλειον, μέγεθος πατρικόν. τὸ Τε δεύτερον τῆς τριάδος αὐτῶν μέρος οἱονεὶ δυνάμεων ἄπειρόν τι πλῆθος ἐξ αὐτῶν γεγενημένων· τὸ τρίτον ἰδικόν.

μορφὰς δὲ θεῶν ἐπιδείξω· κω·] τὰ κεκρυμμένα τῆς ἁγίας ὁδοῦ, γνῶσιν καλέσας, παραδώσω. Ταύτα μὲν οὐν οἱ Ναασσηνοὶ ἐπιχειροῦσιν, ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ὀνομάζοντες. ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολυκέφαλός ἐστιν ἡ πλάνη καὶ πολυσχιδὴς ὡς ἀληθῶς ἱστορουμένη ὕδρα, κατὰ μίαν ταύτης κεφαλὴν πατάξαντες διὰ τοῦ ἐλέγξαι, τῇ τῆς ἀληθείας ῥάβδῳ χρησάμενοι ἅπαν τὸ θηρίον ἀναιρήσομεν· οὐδὲ γὰρ αἱ λοιπαὶ αἱρέσεις πολὺ ταύτης ἀπεμφαίνουσι, συνεχόμεναι ἑνὶ πλάνης πνεύματι. ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ ῥήματα καὶ τὰ ὀνόματα τοῦ ὄφεως ἐνδιαλλάξαντες πολλὰς εἶναι κεφαλὰς τοῦ ὄφεως ἠθέλησαν, οὐδὲ οὕτως ἐνδεήσομεν διελέγξαι ὡς βούλονται. Ἔστι γοῦν καὶ ἑτέρα τι; Περατική. ὧν πολλοῖς ἔτεσιν ἔλαθεν ἡ κατὰ Χριστοῦ δυσφημία· ὡν νῦν εἰς φανερὸν ἄγειν ἔδοξε τὰ ἀπόρρητα μυστήρια. οὗτοι φάσκουσι τὸν κόσμον εἶναι ἴνα, τριχῇ διῃρημένον. ἔστι δὲ τῆς τριχῇ διαιρέσεως παρ’ αὐτοῖς τὸ μὲν ἓν μέρος οἷον μία τις ἀρχή. καθάπερ πηγὴ μεγάλη εἰς ἀπείρους τῷ λόγῳ τμηθῆναι τομὰς δυναμένη· ἡ δὲ πρώτη τομὴ καὶ προσεχεστέρα κατ αὐτούς ἐστι τριάς καὶ καλεῖται ἀγαθὸν τέλειον, μέγεθος πατρικόν. τὸ Τε δεύτερον τῆς τριάδος αὐτῶν μέρος οἱονεὶ δυνάμεων ἄπειρόν τι πλῆθος ἐξ αὐτῶν γεγενημένων· τὸ τρίτον ἰδικόν.

μορφὰς δὲ θεῶν ἐπιδείξω· κω·] τὰ κεκρυμμένα τῆς ἁγίας ὁδοῦ, γνῶσιν καλέσας, παραδώσω. Ταύτα μὲν οὐν οἱ Ναασσηνοὶ ἐπιχειροῦσιν, ἑαυτοὺς γνωστικοὺς ὀνομάζοντες. ἀλλ᾿ ἐπεὶ πολυκέφαλός ἐστιν ἡ πλάνη καὶ πολυσχιδὴς ὡς ἀληθῶς ἱστορουμένη ὕδρα, κατὰ μίαν ταύτης κεφαλὴν πατάξαντες διὰ τοῦ ἐλέγξαι, τῇ τῆς ἀληθείας ῥάβδῳ χρησάμενοι ἅπαν τὸ θηρίον ἀναιρήσομεν· οὐδὲ γὰρ αἱ λοιπαὶ αἱρέσεις πολὺ ταύτης ἀπεμφαίνουσι, συνεχόμεναι ἑνὶ πλάνης πνεύματι. ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ ῥήματα καὶ τὰ ὀνόματα τοῦ ὄφεως ἐνδιαλλάξαντες πολλὰς εἶναι κεφαλὰς τοῦ ὄφεως ἠθέλησαν, οὐδὲ οὕτως ἐνδεήσομεν διελέγξαι ὡς βούλονται. Ἔστι γοῦν καὶ ἑτέρα τι; Περατική. ὧν πολλοῖς ἔτεσιν ἔλαθεν ἡ κατὰ Χριστοῦ δυσφημία· ὡν νῦν εἰς φανερὸν ἄγειν ἔδοξε τὰ ἀπόρρητα μυστήρια. οὗτοι φάσκουσι τὸν κόσμον εἶναι ἴνα, τριχῇ διῃρημένον. ἔστι δὲ τῆς τριχῇ διαιρέσεως παρ’ αὐτοῖς τὸ μὲν ἓν μέρος οἷον μία τις ἀρχή. καθάπερ πηγὴ μεγάλη εἰς ἀπείρους τῷ λόγῳ τμηθῆναι τομὰς δυναμένη· ἡ δὲ πρώτη τομὴ καὶ προσεχεστέρα κατ αὐτούς ἐστι τριάς καὶ καλεῖται ἀγαθὸν τέλειον, μέγεθος πατρικόν. τὸ Τε δεύτερον τῆς τριάδος αὐτῶν μέρος οἱονεὶ δυνάμεων ἄπειρόν τι πλῆθος ἐξ αὐτῶν γεγενημένων· τὸ τρίτον ἰδικόν.

ἢ ὅταν εἴπῃ ἐν παραδείσῳ γεγονέναι τρεῖς, Ἀδὰμ Εὔαν ὄφιν· ἢ ὅτον λέγῃ τρεῖς, Κάϊν Ἄβελ Σήθ, καὶ πάλιν τρεῖς, Σὴμ Χὰμ Ἰάφεθ· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς πατριάρχας, Ἀβραὰμ Ἰσαὰκ Ἰακώβ· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς ἡμέρας πρὸ ἡλίου καὶ σελήνης γεγονέναι· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς νόμους, ἀπαγορευτικὸν ἐφετικὸν διατιμητικόν. ἀπαγορευτικὸς δὲ ἐστι νόμος· »ἀπὸ παντὸς ζύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φάγῃ, ἀπὸ δὲ τοῦ ζύλοὺ τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ μὴ φάγητε«. ἐν δὲ τῷ λέγειν· »ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου καὶ δεῦρο εἰς γῆν, ἥν ἄν σοι δείξω«, ἐφετικός, φηοίν, οὗτος ὁ νόμος· ἑλομένῳ γὰρ ἔστιν ἐξελθεῖν, μὴ ἑλομένῳ δὲ μένειν. διατιμητικὸς δὲ νομος ἐστὶν ὁ λέγων· »οὐ μοιχεύσεις, οὐ φονεύσεις, οὐ κλέφεις«· διατετίμηται γὰρ ἑκάστου τῶν ἀδικημάτων ζημία. Ἔστι δὲ αὐτοῖς ἡ πᾶσα πᾶσα διδασκαλία τοῦ λόγου ἀπὸ τῶν παλαιῶν θεολόγων, Μουσαίου καὶ Δίνου καὶ τοῦ τὰς τελετὰς μάλιστα καὶ τὰ μυστήρια καταδείξαντος Ὀρφέως. ὁ γὰρ περὶ τῆς μήτρας αὐιῶν καὶ τοῦ ὄφεως λόγος καὶ <ὁ> ὀμφαλός, ὅπερ ἐστὶν ἀνδρεία, διαρρήδην οὕτως ἐστὶν ἐν τοῖς Βακχικοῖς τοῦ Ὀρφέως. τετέλεσται δὲ ταῦτα καὶ παραδέδοται ἀνθρώποις πρὸ τῆς Κελεοῦ καὶ Τριπτολέμου καὶ Δήμητρος καὶ Κόρης καὶ Διονύσου ἐν Ἐλευσῖνι τελετῆς, ἐν Φλιοῦντι

ἢ ὅταν εἴπῃ ἐν παραδείσῳ γεγονέναι τρεῖς, Ἀδὰμ Εὔαν ὄφιν· ἢ ὅτον λέγῃ τρεῖς, Κάϊν Ἄβελ Σήθ, καὶ πάλιν τρεῖς, Σὴμ Χὰμ Ἰάφεθ· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς πατριάρχας, Ἀβραὰμ Ἰσαὰκ Ἰακώβ· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς ἡμέρας πρὸ ἡλίου καὶ σελήνης γεγονέναι· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς νόμους, ἀπαγορευτικὸν ἐφετικὸν διατιμητικόν. ἀπαγορευτικὸς δὲ ἐστι νόμος· »ἀπὸ παντὸς ζύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φάγῃ, ἀπὸ δὲ τοῦ ζύλοὺ τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ μὴ φάγητε«. ἐν δὲ τῷ λέγειν· »ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου καὶ δεῦρο εἰς γῆν, ἥν ἄν σοι δείξω«, ἐφετικός, φηοίν, οὗτος ὁ νόμος· ἑλομένῳ γὰρ ἔστιν ἐξελθεῖν, μὴ ἑλομένῳ δὲ μένειν. διατιμητικὸς δὲ νομος ἐστὶν ὁ λέγων· »οὐ μοιχεύσεις, οὐ φονεύσεις, οὐ κλέφεις«· διατετίμηται γὰρ ἑκάστου τῶν ἀδικημάτων ζημία. Ἔστι δὲ αὐτοῖς ἡ πᾶσα πᾶσα διδασκαλία τοῦ λόγου ἀπὸ τῶν παλαιῶν θεολόγων, Μουσαίου καὶ Δίνου καὶ τοῦ τὰς τελετὰς μάλιστα καὶ τὰ μυστήρια καταδείξαντος Ὀρφέως. ὁ γὰρ περὶ τῆς μήτρας αὐιῶν καὶ τοῦ ὄφεως λόγος καὶ <ὁ> ὀμφαλός, ὅπερ ἐστὶν ἀνδρεία, διαρρήδην οὕτως ἐστὶν ἐν τοῖς Βακχικοῖς τοῦ Ὀρφέως. τετέλεσται δὲ ταῦτα καὶ παραδέδοται ἀνθρώποις πρὸ τῆς Κελεοῦ καὶ Τριπτολέμου καὶ Δήμητρος καὶ Κόρης καὶ Διονύσου ἐν Ἐλευσῖνι τελετῆς, ἐν Φλιοῦντι

ἢ ὅταν εἴπῃ ἐν παραδείσῳ γεγονέναι τρεῖς, Ἀδὰμ Εὔαν ὄφιν· ἢ ὅτον λέγῃ τρεῖς, Κάϊν Ἄβελ Σήθ, καὶ πάλιν τρεῖς, Σὴμ Χὰμ Ἰάφεθ· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς πατριάρχας, Ἀβραὰμ Ἰσαὰκ Ἰακώβ· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς ἡμέρας πρὸ ἡλίου καὶ σελήνης γεγονέναι· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς νόμους, ἀπαγορευτικὸν ἐφετικὸν διατιμητικόν. ἀπαγορευτικὸς δὲ ἐστι νόμος· »ἀπὸ παντὸς ζύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φάγῃ, ἀπὸ δὲ τοῦ ζύλοὺ τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ μὴ φάγητε«. ἐν δὲ τῷ λέγειν· »ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου καὶ δεῦρο εἰς γῆν, ἥν ἄν σοι δείξω«, ἐφετικός, φηοίν, οὗτος ὁ νόμος· ἑλομένῳ γὰρ ἔστιν ἐξελθεῖν, μὴ ἑλομένῳ δὲ μένειν. διατιμητικὸς δὲ νομος ἐστὶν ὁ λέγων· »οὐ μοιχεύσεις, οὐ φονεύσεις, οὐ κλέφεις«· διατετίμηται γὰρ ἑκάστου τῶν ἀδικημάτων ζημία. Ἔστι δὲ αὐτοῖς ἡ πᾶσα πᾶσα διδασκαλία τοῦ λόγου ἀπὸ τῶν παλαιῶν θεολόγων, Μουσαίου καὶ Δίνου καὶ τοῦ τὰς τελετὰς μάλιστα καὶ τὰ μυστήρια καταδείξαντος Ὀρφέως. ὁ γὰρ περὶ τῆς μήτρας αὐιῶν καὶ τοῦ ὄφεως λόγος καὶ <ὁ> ὀμφαλός, ὅπερ ἐστὶν ἀνδρεία, διαρρήδην οὕτως ἐστὶν ἐν τοῖς Βακχικοῖς τοῦ Ὀρφέως. τετέλεσται δὲ ταῦτα καὶ παραδέδοται ἀνθρώποις πρὸ τῆς Κελεοῦ καὶ Τριπτολέμου καὶ Δήμητρος καὶ Κόρης καὶ Διονύσου ἐν Ἐλευσῖνι τελετῆς, ἐν Φλιοῦντι

ἢ ὅταν εἴπῃ ἐν παραδείσῳ γεγονέναι τρεῖς, Ἀδὰμ Εὔαν ὄφιν· ἢ ὅτον λέγῃ τρεῖς, Κάϊν Ἄβελ Σήθ, καὶ πάλιν τρεῖς, Σὴμ Χὰμ Ἰάφεθ· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς πατριάρχας, Ἀβραὰμ Ἰσαὰκ Ἰακώβ· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς ἡμέρας πρὸ ἡλίου καὶ σελήνης γεγονέναι· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς νόμους, ἀπαγορευτικὸν ἐφετικὸν διατιμητικόν. ἀπαγορευτικὸς δὲ ἐστι νόμος· »ἀπὸ παντὸς ζύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φάγῃ, ἀπὸ δὲ τοῦ ζύλοὺ τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ μὴ φάγητε«. ἐν δὲ τῷ λέγειν· »ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου καὶ δεῦρο εἰς γῆν, ἥν ἄν σοι δείξω«, ἐφετικός, φηοίν, οὗτος ὁ νόμος· ἑλομένῳ γὰρ ἔστιν ἐξελθεῖν, μὴ ἑλομένῳ δὲ μένειν. διατιμητικὸς δὲ νομος ἐστὶν ὁ λέγων· »οὐ μοιχεύσεις, οὐ φονεύσεις, οὐ κλέφεις«· διατετίμηται γὰρ ἑκάστου τῶν ἀδικημάτων ζημία. Ἔστι δὲ αὐτοῖς ἡ πᾶσα πᾶσα διδασκαλία τοῦ λόγου ἀπὸ τῶν παλαιῶν θεολόγων, Μουσαίου καὶ Δίνου καὶ τοῦ τὰς τελετὰς μάλιστα καὶ τὰ μυστήρια καταδείξαντος Ὀρφέως. ὁ γὰρ περὶ τῆς μήτρας αὐιῶν καὶ τοῦ ὄφεως λόγος καὶ <ὁ> ὀμφαλός, ὅπερ ἐστὶν ἀνδρεία, διαρρήδην οὕτως ἐστὶν ἐν τοῖς Βακχικοῖς τοῦ Ὀρφέως. τετέλεσται δὲ ταῦτα καὶ παραδέδοται ἀνθρώποις πρὸ τῆς Κελεοῦ καὶ Τριπτολέμου καὶ Δήμητρος καὶ Κόρης καὶ Διονύσου ἐν Ἐλευσῖνι τελετῆς, ἐν Φλιοῦντι

ἢ ὅταν εἴπῃ ἐν παραδείσῳ γεγονέναι τρεῖς, Ἀδὰμ Εὔαν ὄφιν· ἢ ὅτον λέγῃ τρεῖς, Κάϊν Ἄβελ Σήθ, καὶ πάλιν τρεῖς, Σὴμ Χὰμ Ἰάφεθ· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς πατριάρχας, Ἀβραὰμ Ἰσαὰκ Ἰακώβ· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς ἡμέρας πρὸ ἡλίου καὶ σελήνης γεγονέναι· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς νόμους, ἀπαγορευτικὸν ἐφετικὸν διατιμητικόν. ἀπαγορευτικὸς δὲ ἐστι νόμος· »ἀπὸ παντὸς ζύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φάγῃ, ἀπὸ δὲ τοῦ ζύλοὺ τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ μὴ φάγητε«. ἐν δὲ τῷ λέγειν· »ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου καὶ δεῦρο εἰς γῆν, ἥν ἄν σοι δείξω«, ἐφετικός, φηοίν, οὗτος ὁ νόμος· ἑλομένῳ γὰρ ἔστιν ἐξελθεῖν, μὴ ἑλομένῳ δὲ μένειν. διατιμητικὸς δὲ νομος ἐστὶν ὁ λέγων· »οὐ μοιχεύσεις, οὐ φονεύσεις, οὐ κλέφεις«· διατετίμηται γὰρ ἑκάστου τῶν ἀδικημάτων ζημία. Ἔστι δὲ αὐτοῖς ἡ πᾶσα πᾶσα διδασκαλία τοῦ λόγου ἀπὸ τῶν παλαιῶν θεολόγων, Μουσαίου καὶ Δίνου καὶ τοῦ τὰς τελετὰς μάλιστα καὶ τὰ μυστήρια καταδείξαντος Ὀρφέως. ὁ γὰρ περὶ τῆς μήτρας αὐιῶν καὶ τοῦ ὄφεως λόγος καὶ <ὁ> ὀμφαλός, ὅπερ ἐστὶν ἀνδρεία, διαρρήδην οὕτως ἐστὶν ἐν τοῖς Βακχικοῖς τοῦ Ὀρφέως. τετέλεσται δὲ ταῦτα καὶ παραδέδοται ἀνθρώποις πρὸ τῆς Κελεοῦ καὶ Τριπτολέμου καὶ Δήμητρος καὶ Κόρης καὶ Διονύσου ἐν Ἐλευσῖνι τελετῆς, ἐν Φλιοῦντι

ἢ ὅταν εἴπῃ ἐν παραδείσῳ γεγονέναι τρεῖς, Ἀδὰμ Εὔαν ὄφιν· ἢ ὅτον λέγῃ τρεῖς, Κάϊν Ἄβελ Σήθ, καὶ πάλιν τρεῖς, Σὴμ Χὰμ Ἰάφεθ· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς πατριάρχας, Ἀβραὰμ Ἰσαὰκ Ἰακώβ· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς ἡμέρας πρὸ ἡλίου καὶ σελήνης γεγονέναι· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς νόμους, ἀπαγορευτικὸν ἐφετικὸν διατιμητικόν. ἀπαγορευτικὸς δὲ ἐστι νόμος· »ἀπὸ παντὸς ζύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φάγῃ, ἀπὸ δὲ τοῦ ζύλοὺ τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ μὴ φάγητε«. ἐν δὲ τῷ λέγειν· »ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου καὶ δεῦρο εἰς γῆν, ἥν ἄν σοι δείξω«, ἐφετικός, φηοίν, οὗτος ὁ νόμος· ἑλομένῳ γὰρ ἔστιν ἐξελθεῖν, μὴ ἑλομένῳ δὲ μένειν. διατιμητικὸς δὲ νομος ἐστὶν ὁ λέγων· »οὐ μοιχεύσεις, οὐ φονεύσεις, οὐ κλέφεις«· διατετίμηται γὰρ ἑκάστου τῶν ἀδικημάτων ζημία. Ἔστι δὲ αὐτοῖς ἡ πᾶσα πᾶσα διδασκαλία τοῦ λόγου ἀπὸ τῶν παλαιῶν θεολόγων, Μουσαίου καὶ Δίνου καὶ τοῦ τὰς τελετὰς μάλιστα καὶ τὰ μυστήρια καταδείξαντος Ὀρφέως. ὁ γὰρ περὶ τῆς μήτρας αὐιῶν καὶ τοῦ ὄφεως λόγος καὶ <ὁ> ὀμφαλός, ὅπερ ἐστὶν ἀνδρεία, διαρρήδην οὕτως ἐστὶν ἐν τοῖς Βακχικοῖς τοῦ Ὀρφέως. τετέλεσται δὲ ταῦτα καὶ παραδέδοται ἀνθρώποις πρὸ τῆς Κελεοῦ καὶ Τριπτολέμου καὶ Δήμητρος καὶ Κόρης καὶ Διονύσου ἐν Ἐλευσῖνι τελετῆς, ἐν Φλιοῦντι

ἢ ὅταν εἴπῃ ἐν παραδείσῳ γεγονέναι τρεῖς, Ἀδὰμ Εὔαν ὄφιν· ἢ ὅτον λέγῃ τρεῖς, Κάϊν Ἄβελ Σήθ, καὶ πάλιν τρεῖς, Σὴμ Χὰμ Ἰάφεθ· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς πατριάρχας, Ἀβραὰμ Ἰσαὰκ Ἰακώβ· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς ἡμέρας πρὸ ἡλίου καὶ σελήνης γεγονέναι· ἢ ὅταν λέγῃ τρεῖς νόμους, ἀπαγορευτικὸν ἐφετικὸν διατιμητικόν. ἀπαγορευτικὸς δὲ ἐστι νόμος· »ἀπὸ παντὸς ζύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φάγῃ, ἀπὸ δὲ τοῦ ζύλοὺ τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ μὴ φάγητε«. ἐν δὲ τῷ λέγειν· »ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου καὶ δεῦρο εἰς γῆν, ἥν ἄν σοι δείξω«, ἐφετικός, φηοίν, οὗτος ὁ νόμος· ἑλομένῳ γὰρ ἔστιν ἐξελθεῖν, μὴ ἑλομένῳ δὲ μένειν. διατιμητικὸς δὲ νομος ἐστὶν ὁ λέγων· »οὐ μοιχεύσεις, οὐ φονεύσεις, οὐ κλέφεις«· διατετίμηται γὰρ ἑκάστου τῶν ἀδικημάτων ζημία. Ἔστι δὲ αὐτοῖς ἡ πᾶσα πᾶσα διδασκαλία τοῦ λόγου ἀπὸ τῶν παλαιῶν θεολόγων, Μουσαίου καὶ Δίνου καὶ τοῦ τὰς τελετὰς μάλιστα καὶ τὰ μυστήρια καταδείξαντος Ὀρφέως. ὁ γὰρ περὶ τῆς μήτρας αὐιῶν καὶ τοῦ ὄφεως λόγος καὶ <ὁ> ὀμφαλός, ὅπερ ἐστὶν ἀνδρεία, διαρρήδην οὕτως ἐστὶν ἐν τοῖς Βακχικοῖς τοῦ Ὀρφέως. τετέλεσται δὲ ταῦτα καὶ παραδέδοται ἀνθρώποις πρὸ τῆς Κελεοῦ καὶ Τριπτολέμου καὶ Δήμητρος καὶ Κόρης καὶ Διονύσου ἐν Ἐλευσῖνι τελετῆς, ἐν Φλιοῦντι

3207 18 CONTRA HÆRESES LIB. VI. 3203 στολοι ήλεγξαν· οὗ πολλῷ σοφώτερον καὶ μετριώ- Α quo multo sapientius et modestlus Apsellus Libys τερον "Αψεθος ο Λίβυ; 10 ορεχθεὶς θεὸς νομισθῆναι ἐν Διδύῃ ἐπεχείρησεν, οὗ τὸν μῦθον οὐ πολύ τι ἀπο εμφαίνοντα της Σίμωνος τοῦ ματαίου ἐπιθυμίας, δοκεῖ διηγήσασθαι ὄντα ἄξιον τῆς τούτου ἐπιχειρή- Τί σεως. Β η'. Αψεθος ὁ Λίβυς ἐπεθύμησε θεὸς γενέσθαι· ὡς δὲ πολυπραγμονών πάνυ ἀπετύγχανε τῆς ἐπιθυμίας, ἠθέλησε κἂν δοκεῖν γεγονέναι, καὶ ἔδοξέ γε ὡς ἀλη θῶς χρόνῳ πλείονι γεγονέναι θεός. Ἔθυον γὰρ οἱ ἀνόητοι Λίβυες αὐτῷ ὡς 10 θείᾳ τινὶ δυνάμει, νομί- ζοντες ἄνωθεν ἐξ οὐρανοῦ πεπιστευκέναι φωνῇ. ] Συναθροίσας γὰρ εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν οἰκίσκον ὄρνιθας πλείστους ψιττακούς κατέκλεισεν· εἰσὶ δὲ πλείστοι κατὰ τὴν Λιβύην ψιττακοί, καὶ ἐναργώς μιμούμενοι πάνω τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν. Οὗτος χρόνῳ διαθρέψας τοὺς ὄρνεις ἐδίδαξε | λέγειν Αψεθος θεός ἐστιν. ὡς δὲ ἤσκησαν οἱ ὄρνιθες χρόνῳ πολλῷ καὶ τοῦτο ἔλεγον, ὅπερ ᾤετο "7 λεχθὲν θεὸν εἶναι ποιήσειν νομίζεσθαι τὸν ᾿Αψεθον, τότε ἀνοίξας τὸ οἴκημα είασεν ἄλλον ἀλλαχόσε τους ψιττακούς. Περ τομένων δὲ τῶν ἐρνίθων ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος εἰς πᾶσαν τὴν Λιβύην, καὶ τὰ ῥήματα αὐτῶν διῆλθε μέχρι τῆς Ἑλληνικῆς γῆς, καὶ οὕτως οι Λίβυες καταπλα γέντες ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων φωνῇ τό τε πραχθὲν ὑπὸ τοῦ ᾿Αψέθου πανούργευμα μὴ ἐννοήσαντες 18, θεὸν εἶχον τὸν Αψεθον. Τῶν δὲ Ἑλλήνων τις ἀκριβῶς ἐννοήσας τὸ σόφισμα του νενομισμένου θεοῦ διὰ τῶν 소 སྐ་ Ε concupiscens pro deo haberi in Libya aggressus est, cujus fabulam non admodum illam a Simonis vanf illius cupiditate abludentem placet enarrare, quippe quæ digna sit hujusce conamine. autem nihil non conatus prorsus excidisset ausis, nitebatur vel videri factus esse, et visus est profecto revera lapsu temporis factus esse deus. Sacrifica- bant enim iusui Libyes illi tanquam divina cuidam potestati, opinati superue de caelo lapsae voci se cre- dere. Congregavit enim in unam eamdemque ædi- culam aves plurimas psittacos easque inclusit. Sunt autem permulti per Libyam psittaci et accurate admodum humanam vocem imitantes. Hic satis diu aves postquain nutrivit docuit fari: Apsethus deus est. Postquam autem exercuerunt aves satis diu id- que fabantur quod ille opinabatur dictum effecturum esse, ut crederetur deus esse Apsethus, tum aperta æðicula alium aliorsum avolare psittacos sivit. Vo- lantibus autem avibus exiit vox in omnem Libyan et voces illorum penetraverunt usque ad Græcan> terram, et ita Libyes perculsi avium voce et frau- dem ab Apsetho commissam ignorantes pro deo ha- bebant Apsethum. Græcorum autem quidam accurate perspectis malis artibus hominis pro deo scilicet venditati per eosdem illos 236-237 psittacos noΟΙ coarguit modo, sed etiam perimit hominem illum αὐτῶν ἐκείνων ψιττακῶν οὐκ [p. 1621-63.] ελέγχει μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀφανίζει τὸν ἀλαζόνα καὶ φορτικόν. gloriosum et inanein. Contra autem docuit homo ἐκεῖνον ἄνθρωπον. Μετεδίδαξε δὲ ὁ Ἕλλην καθείρξα; “ Graecus, qui multos ex psittacis in cavea inclusisset, πολλοὺς ἀπὸ τῶν ψιττακῶν λέγειν • Αψεθος ἡμᾶς dicere : Apsethus cum nos iuclusisset coegit dicere, κατακλείσας ἠνάγκασε λέγειν· Αψεθος θεός Apsellus deus est. Audita autem Libyes recanta ἐστιν. 'Ακούσαντες δὲ οἱ Λίβυες τῆς παλινωδίας τῶν tione psittacorum omnes unanimiter congressi com- 3 ψιττακών, πάντες ομοθυμαδόν συνελθόντες κατ busserunt Apsethum. έκαυσαν τὸν Αψεθον. θ'. Οὕτως ἡγητέον Σίμωνα τὸν μάγον ἀπεικάζον τας τῷ Λίβυΐ τάχιον ἀνθρώπῳ 10 γενομένῳ οὕτως θεῷ. Εἰ δὲ ἔχει τὰ τῆς εἰκόνος ἀκριβῶς, καὶ πέπον- Είσαι δεν ὁ μάγος πάθος τι παραπλήσιον Αψέθῳ, ἐπι- του Για ม 2 citius comparaveris cum Libye illo, quam cum ali- quo revera deo, sed qui assumpserit humanam spe- ciem. Sin autem hæc comparatio accurate quadrat et passus est magus passionem quamdam Apsetho similem, experiamur redocere Simonis psittacos Christum non fuisse Simonem, qui stat, stetit, stabil, sed hominem illum fuisse ex semine, subolen: mu- χειρήσωμεν μεταδιδάσκειν τοῦ Σίμωνος τους ψιττα της κούς, ὅτι Χριστὸς οὐκ ἦν Σίμων ὁ ἑστὼς, στὰς, στη σόμενος· ἀλλ' ἄνθρωπος ἦν ἐκ σπέρματος, γέννημα γυναικὸς, ἐξ αἱμάτων καὶ ἐπιθυμίας σαρκικῆς καθά περ καὶ οἱ λοιποὶ γεγεννημένος· καὶ ὅτι ταῦθ' οὕτως η lieris, ex sanguine et concupiscentia carnali sicut ἔχει, προϊόντος τοῦ λόγου ῥᾳδίως ἐπιδείξομεν. Λέγει δὲ ὁ Σίμων μεταφράζων 30 τὴν νόμον Μωϋσέως ει ἀνοή- τως τε καὶ κακοτέχνως. Μωσέως γὰρ λέγοντος, ὅτι ὁ Θεὸς πῦρ 33 φλέγον 33 ἐστὶ καὶ κατανα- λίσκον, δεξάμενος τὸ λεχθὲν ὑπὸ Μωσέως οὐκ τρόπῳ ἐν Nappi Hippato Ail ra Ꭰ etiam reliquos natum ; et hæc ita sese habere pro- cedente sermone facile evincemus. Dicit autem Si- mon traducens legem Moysis insipienter et mali- tiose. Cuin Moses enim dicit : Deus ignis comburens et consumens est, assumpto co, quod Moses dixerat, VARIE LECTIONES. 16 18 Αψεθος ὁ Λίβυς. Cf. Apostolius Proverbb. s. v. Ψαφῶν Μ. Μaximus Tyrius Diss. xxxv prorsus similia de Psaphone quodam Libye narrat, nisi quod ultima desiderantur, Maximum Tyrium exscripsit Apostolius Cent. xvm. 48. p. 730. ed. Leutsch, qui similem narrationem affert de Hannone Carthagi- viensi ex Aliano V. Hist. siv, 30. Cf. etiam Justin. xxi, 4 et Plin. Nal. Hist. vult, 40. αὐτῷ ὡς. αὐτῷ C, Μ. qui δυνάμει delendum esse censet. ᾤετο. ᾤετο τὸ Γ. 18 ἐνοήσαντες C. to Nisi amplior corre- plela subest, legendum certe τάχιον [7] ἀνθρώπῳ γενομένῳ ὄντως Θεῷ, de Christo : confer sequentis, M. · μεταφράζων, μεταφράσσων C. μεταφράσων Μ. οι Μωϋσέως. Μωύσεος Ε. Κύριος ὁ Θεός σου πῦρ καταναλίσκον ἐστὶν αὐτὸς, Θεός ζηλώσης. c. 13, 5, 11, 231, 17. ναλίσκων pr. G, φλέγων – xatzναλίσκον corr. G. - ** Cf. v Mos. 1º, 24 : “Dec 11 φλέγων κατα - 8. Apsculius Libys concupivit deus fieri ; cum 9. Eodem modo statuendum est de Simnone, quem 2. cikaf

3207 18 CONTRA HÆRESES LIB. VI. 3203 στολοι ήλεγξαν· οὗ πολλῷ σοφώτερον καὶ μετριώ- Α quo multo sapientius et modestlus Apsellus Libys τερον "Αψεθος ο Λίβυ; 10 ορεχθεὶς θεὸς νομισθῆναι ἐν Διδύῃ ἐπεχείρησεν, οὗ τὸν μῦθον οὐ πολύ τι ἀπο εμφαίνοντα της Σίμωνος τοῦ ματαίου ἐπιθυμίας, δοκεῖ διηγήσασθαι ὄντα ἄξιον τῆς τούτου ἐπιχειρή- Τί σεως. Β η'. Αψεθος ὁ Λίβυς ἐπεθύμησε θεὸς γενέσθαι· ὡς δὲ πολυπραγμονών πάνυ ἀπετύγχανε τῆς ἐπιθυμίας, ἠθέλησε κἂν δοκεῖν γεγονέναι, καὶ ἔδοξέ γε ὡς ἀλη θῶς χρόνῳ πλείονι γεγονέναι θεός. Ἔθυον γὰρ οἱ ἀνόητοι Λίβυες αὐτῷ ὡς 10 θείᾳ τινὶ δυνάμει, νομί- ζοντες ἄνωθεν ἐξ οὐρανοῦ πεπιστευκέναι φωνῇ. ] Συναθροίσας γὰρ εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν οἰκίσκον ὄρνιθας πλείστους ψιττακούς κατέκλεισεν· εἰσὶ δὲ πλείστοι κατὰ τὴν Λιβύην ψιττακοί, καὶ ἐναργώς μιμούμενοι πάνω τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν. Οὗτος χρόνῳ διαθρέψας τοὺς ὄρνεις ἐδίδαξε | λέγειν Αψεθος θεός ἐστιν. ὡς δὲ ἤσκησαν οἱ ὄρνιθες χρόνῳ πολλῷ καὶ τοῦτο ἔλεγον, ὅπερ ᾤετο "7 λεχθὲν θεὸν εἶναι ποιήσειν νομίζεσθαι τὸν ᾿Αψεθον, τότε ἀνοίξας τὸ οἴκημα είασεν ἄλλον ἀλλαχόσε τους ψιττακούς. Περ τομένων δὲ τῶν ἐρνίθων ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος εἰς πᾶσαν τὴν Λιβύην, καὶ τὰ ῥήματα αὐτῶν διῆλθε μέχρι τῆς Ἑλληνικῆς γῆς, καὶ οὕτως οι Λίβυες καταπλα γέντες ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων φωνῇ τό τε πραχθὲν ὑπὸ τοῦ ᾿Αψέθου πανούργευμα μὴ ἐννοήσαντες 18, θεὸν εἶχον τὸν Αψεθον. Τῶν δὲ Ἑλλήνων τις ἀκριβῶς ἐννοήσας τὸ σόφισμα του νενομισμένου θεοῦ διὰ τῶν 소 སྐ་ Ε concupiscens pro deo haberi in Libya aggressus est, cujus fabulam non admodum illam a Simonis vanf illius cupiditate abludentem placet enarrare, quippe quæ digna sit hujusce conamine. autem nihil non conatus prorsus excidisset ausis, nitebatur vel videri factus esse, et visus est profecto revera lapsu temporis factus esse deus. Sacrifica- bant enim iusui Libyes illi tanquam divina cuidam potestati, opinati superue de caelo lapsae voci se cre- dere. Congregavit enim in unam eamdemque ædi- culam aves plurimas psittacos easque inclusit. Sunt autem permulti per Libyam psittaci et accurate admodum humanam vocem imitantes. Hic satis diu aves postquain nutrivit docuit fari: Apsethus deus est. Postquam autem exercuerunt aves satis diu id- que fabantur quod ille opinabatur dictum effecturum esse, ut crederetur deus esse Apsethus, tum aperta æðicula alium aliorsum avolare psittacos sivit. Vo- lantibus autem avibus exiit vox in omnem Libyan et voces illorum penetraverunt usque ad Græcan> terram, et ita Libyes perculsi avium voce et frau- dem ab Apsetho commissam ignorantes pro deo ha- bebant Apsethum. Græcorum autem quidam accurate perspectis malis artibus hominis pro deo scilicet venditati per eosdem illos 236-237 psittacos noΟΙ coarguit modo, sed etiam perimit hominem illum αὐτῶν ἐκείνων ψιττακῶν οὐκ [p. 1621-63.] ελέγχει μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀφανίζει τὸν ἀλαζόνα καὶ φορτικόν. gloriosum et inanein. Contra autem docuit homo ἐκεῖνον ἄνθρωπον. Μετεδίδαξε δὲ ὁ Ἕλλην καθείρξα; “ Graecus, qui multos ex psittacis in cavea inclusisset, πολλοὺς ἀπὸ τῶν ψιττακῶν λέγειν • Αψεθος ἡμᾶς dicere : Apsethus cum nos iuclusisset coegit dicere, κατακλείσας ἠνάγκασε λέγειν· Αψεθος θεός Apsellus deus est. Audita autem Libyes recanta ἐστιν. 'Ακούσαντες δὲ οἱ Λίβυες τῆς παλινωδίας τῶν tione psittacorum omnes unanimiter congressi com- 3 ψιττακών, πάντες ομοθυμαδόν συνελθόντες κατ busserunt Apsethum. έκαυσαν τὸν Αψεθον. θ'. Οὕτως ἡγητέον Σίμωνα τὸν μάγον ἀπεικάζον τας τῷ Λίβυΐ τάχιον ἀνθρώπῳ 10 γενομένῳ οὕτως θεῷ. Εἰ δὲ ἔχει τὰ τῆς εἰκόνος ἀκριβῶς, καὶ πέπον- Είσαι δεν ὁ μάγος πάθος τι παραπλήσιον Αψέθῳ, ἐπι- του Για ม 2 citius comparaveris cum Libye illo, quam cum ali- quo revera deo, sed qui assumpserit humanam spe- ciem. Sin autem hæc comparatio accurate quadrat et passus est magus passionem quamdam Apsetho similem, experiamur redocere Simonis psittacos Christum non fuisse Simonem, qui stat, stetit, stabil, sed hominem illum fuisse ex semine, subolen: mu- χειρήσωμεν μεταδιδάσκειν τοῦ Σίμωνος τους ψιττα της κούς, ὅτι Χριστὸς οὐκ ἦν Σίμων ὁ ἑστὼς, στὰς, στη σόμενος· ἀλλ' ἄνθρωπος ἦν ἐκ σπέρματος, γέννημα γυναικὸς, ἐξ αἱμάτων καὶ ἐπιθυμίας σαρκικῆς καθά περ καὶ οἱ λοιποὶ γεγεννημένος· καὶ ὅτι ταῦθ' οὕτως η lieris, ex sanguine et concupiscentia carnali sicut ἔχει, προϊόντος τοῦ λόγου ῥᾳδίως ἐπιδείξομεν. Λέγει δὲ ὁ Σίμων μεταφράζων 30 τὴν νόμον Μωϋσέως ει ἀνοή- τως τε καὶ κακοτέχνως. Μωσέως γὰρ λέγοντος, ὅτι ὁ Θεὸς πῦρ 33 φλέγον 33 ἐστὶ καὶ κατανα- λίσκον, δεξάμενος τὸ λεχθὲν ὑπὸ Μωσέως οὐκ τρόπῳ ἐν Nappi Hippato Ail ra Ꭰ etiam reliquos natum ; et hæc ita sese habere pro- cedente sermone facile evincemus. Dicit autem Si- mon traducens legem Moysis insipienter et mali- tiose. Cuin Moses enim dicit : Deus ignis comburens et consumens est, assumpto co, quod Moses dixerat, VARIE LECTIONES. 16 18 Αψεθος ὁ Λίβυς. Cf. Apostolius Proverbb. s. v. Ψαφῶν Μ. Μaximus Tyrius Diss. xxxv prorsus similia de Psaphone quodam Libye narrat, nisi quod ultima desiderantur, Maximum Tyrium exscripsit Apostolius Cent. xvm. 48. p. 730. ed. Leutsch, qui similem narrationem affert de Hannone Carthagi- viensi ex Aliano V. Hist. siv, 30. Cf. etiam Justin. xxi, 4 et Plin. Nal. Hist. vult, 40. αὐτῷ ὡς. αὐτῷ C, Μ. qui δυνάμει delendum esse censet. ᾤετο. ᾤετο τὸ Γ. 18 ἐνοήσαντες C. to Nisi amplior corre- plela subest, legendum certe τάχιον [7] ἀνθρώπῳ γενομένῳ ὄντως Θεῷ, de Christo : confer sequentis, M. · μεταφράζων, μεταφράσσων C. μεταφράσων Μ. οι Μωϋσέως. Μωύσεος Ε. Κύριος ὁ Θεός σου πῦρ καταναλίσκον ἐστὶν αὐτὸς, Θεός ζηλώσης. c. 13, 5, 11, 231, 17. ναλίσκων pr. G, φλέγων – xatzναλίσκον corr. G. - ** Cf. v Mos. 1º, 24 : “Dec 11 φλέγων κατα - 8. Apsculius Libys concupivit deus fieri ; cum 9. Eodem modo statuendum est de Simnone, quem 2. cikaf

3207 18 CONTRA HÆRESES LIB. VI. 3203 στολοι ήλεγξαν· οὗ πολλῷ σοφώτερον καὶ μετριώ- Α quo multo sapientius et modestlus Apsellus Libys τερον "Αψεθος ο Λίβυ; 10 ορεχθεὶς θεὸς νομισθῆναι ἐν Διδύῃ ἐπεχείρησεν, οὗ τὸν μῦθον οὐ πολύ τι ἀπο εμφαίνοντα της Σίμωνος τοῦ ματαίου ἐπιθυμίας, δοκεῖ διηγήσασθαι ὄντα ἄξιον τῆς τούτου ἐπιχειρή- Τί σεως. Β η'. Αψεθος ὁ Λίβυς ἐπεθύμησε θεὸς γενέσθαι· ὡς δὲ πολυπραγμονών πάνυ ἀπετύγχανε τῆς ἐπιθυμίας, ἠθέλησε κἂν δοκεῖν γεγονέναι, καὶ ἔδοξέ γε ὡς ἀλη θῶς χρόνῳ πλείονι γεγονέναι θεός. Ἔθυον γὰρ οἱ ἀνόητοι Λίβυες αὐτῷ ὡς 10 θείᾳ τινὶ δυνάμει, νομί- ζοντες ἄνωθεν ἐξ οὐρανοῦ πεπιστευκέναι φωνῇ. ] Συναθροίσας γὰρ εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν οἰκίσκον ὄρνιθας πλείστους ψιττακούς κατέκλεισεν· εἰσὶ δὲ πλείστοι κατὰ τὴν Λιβύην ψιττακοί, καὶ ἐναργώς μιμούμενοι πάνω τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν. Οὗτος χρόνῳ διαθρέψας τοὺς ὄρνεις ἐδίδαξε | λέγειν Αψεθος θεός ἐστιν. ὡς δὲ ἤσκησαν οἱ ὄρνιθες χρόνῳ πολλῷ καὶ τοῦτο ἔλεγον, ὅπερ ᾤετο "7 λεχθὲν θεὸν εἶναι ποιήσειν νομίζεσθαι τὸν ᾿Αψεθον, τότε ἀνοίξας τὸ οἴκημα είασεν ἄλλον ἀλλαχόσε τους ψιττακούς. Περ τομένων δὲ τῶν ἐρνίθων ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος εἰς πᾶσαν τὴν Λιβύην, καὶ τὰ ῥήματα αὐτῶν διῆλθε μέχρι τῆς Ἑλληνικῆς γῆς, καὶ οὕτως οι Λίβυες καταπλα γέντες ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων φωνῇ τό τε πραχθὲν ὑπὸ τοῦ ᾿Αψέθου πανούργευμα μὴ ἐννοήσαντες 18, θεὸν εἶχον τὸν Αψεθον. Τῶν δὲ Ἑλλήνων τις ἀκριβῶς ἐννοήσας τὸ σόφισμα του νενομισμένου θεοῦ διὰ τῶν 소 སྐ་ Ε concupiscens pro deo haberi in Libya aggressus est, cujus fabulam non admodum illam a Simonis vanf illius cupiditate abludentem placet enarrare, quippe quæ digna sit hujusce conamine. autem nihil non conatus prorsus excidisset ausis, nitebatur vel videri factus esse, et visus est profecto revera lapsu temporis factus esse deus. Sacrifica- bant enim iusui Libyes illi tanquam divina cuidam potestati, opinati superue de caelo lapsae voci se cre- dere. Congregavit enim in unam eamdemque ædi- culam aves plurimas psittacos easque inclusit. Sunt autem permulti per Libyam psittaci et accurate admodum humanam vocem imitantes. Hic satis diu aves postquain nutrivit docuit fari: Apsethus deus est. Postquam autem exercuerunt aves satis diu id- que fabantur quod ille opinabatur dictum effecturum esse, ut crederetur deus esse Apsethus, tum aperta æðicula alium aliorsum avolare psittacos sivit. Vo- lantibus autem avibus exiit vox in omnem Libyan et voces illorum penetraverunt usque ad Græcan> terram, et ita Libyes perculsi avium voce et frau- dem ab Apsetho commissam ignorantes pro deo ha- bebant Apsethum. Græcorum autem quidam accurate perspectis malis artibus hominis pro deo scilicet venditati per eosdem illos 236-237 psittacos noΟΙ coarguit modo, sed etiam perimit hominem illum αὐτῶν ἐκείνων ψιττακῶν οὐκ [p. 1621-63.] ελέγχει μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀφανίζει τὸν ἀλαζόνα καὶ φορτικόν. gloriosum et inanein. Contra autem docuit homo ἐκεῖνον ἄνθρωπον. Μετεδίδαξε δὲ ὁ Ἕλλην καθείρξα; “ Graecus, qui multos ex psittacis in cavea inclusisset, πολλοὺς ἀπὸ τῶν ψιττακῶν λέγειν • Αψεθος ἡμᾶς dicere : Apsethus cum nos iuclusisset coegit dicere, κατακλείσας ἠνάγκασε λέγειν· Αψεθος θεός Apsellus deus est. Audita autem Libyes recanta ἐστιν. 'Ακούσαντες δὲ οἱ Λίβυες τῆς παλινωδίας τῶν tione psittacorum omnes unanimiter congressi com- 3 ψιττακών, πάντες ομοθυμαδόν συνελθόντες κατ busserunt Apsethum. έκαυσαν τὸν Αψεθον. θ'. Οὕτως ἡγητέον Σίμωνα τὸν μάγον ἀπεικάζον τας τῷ Λίβυΐ τάχιον ἀνθρώπῳ 10 γενομένῳ οὕτως θεῷ. Εἰ δὲ ἔχει τὰ τῆς εἰκόνος ἀκριβῶς, καὶ πέπον- Είσαι δεν ὁ μάγος πάθος τι παραπλήσιον Αψέθῳ, ἐπι- του Για ม 2 citius comparaveris cum Libye illo, quam cum ali- quo revera deo, sed qui assumpserit humanam spe- ciem. Sin autem hæc comparatio accurate quadrat et passus est magus passionem quamdam Apsetho similem, experiamur redocere Simonis psittacos Christum non fuisse Simonem, qui stat, stetit, stabil, sed hominem illum fuisse ex semine, subolen: mu- χειρήσωμεν μεταδιδάσκειν τοῦ Σίμωνος τους ψιττα της κούς, ὅτι Χριστὸς οὐκ ἦν Σίμων ὁ ἑστὼς, στὰς, στη σόμενος· ἀλλ' ἄνθρωπος ἦν ἐκ σπέρματος, γέννημα γυναικὸς, ἐξ αἱμάτων καὶ ἐπιθυμίας σαρκικῆς καθά περ καὶ οἱ λοιποὶ γεγεννημένος· καὶ ὅτι ταῦθ' οὕτως η lieris, ex sanguine et concupiscentia carnali sicut ἔχει, προϊόντος τοῦ λόγου ῥᾳδίως ἐπιδείξομεν. Λέγει δὲ ὁ Σίμων μεταφράζων 30 τὴν νόμον Μωϋσέως ει ἀνοή- τως τε καὶ κακοτέχνως. Μωσέως γὰρ λέγοντος, ὅτι ὁ Θεὸς πῦρ 33 φλέγον 33 ἐστὶ καὶ κατανα- λίσκον, δεξάμενος τὸ λεχθὲν ὑπὸ Μωσέως οὐκ τρόπῳ ἐν Nappi Hippato Ail ra Ꭰ etiam reliquos natum ; et hæc ita sese habere pro- cedente sermone facile evincemus. Dicit autem Si- mon traducens legem Moysis insipienter et mali- tiose. Cuin Moses enim dicit : Deus ignis comburens et consumens est, assumpto co, quod Moses dixerat, VARIE LECTIONES. 16 18 Αψεθος ὁ Λίβυς. Cf. Apostolius Proverbb. s. v. Ψαφῶν Μ. Μaximus Tyrius Diss. xxxv prorsus similia de Psaphone quodam Libye narrat, nisi quod ultima desiderantur, Maximum Tyrium exscripsit Apostolius Cent. xvm. 48. p. 730. ed. Leutsch, qui similem narrationem affert de Hannone Carthagi- viensi ex Aliano V. Hist. siv, 30. Cf. etiam Justin. xxi, 4 et Plin. Nal. Hist. vult, 40. αὐτῷ ὡς. αὐτῷ C, Μ. qui δυνάμει delendum esse censet. ᾤετο. ᾤετο τὸ Γ. 18 ἐνοήσαντες C. to Nisi amplior corre- plela subest, legendum certe τάχιον [7] ἀνθρώπῳ γενομένῳ ὄντως Θεῷ, de Christo : confer sequentis, M. · μεταφράζων, μεταφράσσων C. μεταφράσων Μ. οι Μωϋσέως. Μωύσεος Ε. Κύριος ὁ Θεός σου πῦρ καταναλίσκον ἐστὶν αὐτὸς, Θεός ζηλώσης. c. 13, 5, 11, 231, 17. ναλίσκων pr. G, φλέγων – xatzναλίσκον corr. G. - ** Cf. v Mos. 1º, 24 : “Dec 11 φλέγων κατα - 8. Apsculius Libys concupivit deus fieri ; cum 9. Eodem modo statuendum est de Simnone, quem 2. cikaf

3207 18 CONTRA HÆRESES LIB. VI. 3203 στολοι ήλεγξαν· οὗ πολλῷ σοφώτερον καὶ μετριώ- Α quo multo sapientius et modestlus Apsellus Libys τερον "Αψεθος ο Λίβυ; 10 ορεχθεὶς θεὸς νομισθῆναι ἐν Διδύῃ ἐπεχείρησεν, οὗ τὸν μῦθον οὐ πολύ τι ἀπο εμφαίνοντα της Σίμωνος τοῦ ματαίου ἐπιθυμίας, δοκεῖ διηγήσασθαι ὄντα ἄξιον τῆς τούτου ἐπιχειρή- Τί σεως. Β η'. Αψεθος ὁ Λίβυς ἐπεθύμησε θεὸς γενέσθαι· ὡς δὲ πολυπραγμονών πάνυ ἀπετύγχανε τῆς ἐπιθυμίας, ἠθέλησε κἂν δοκεῖν γεγονέναι, καὶ ἔδοξέ γε ὡς ἀλη θῶς χρόνῳ πλείονι γεγονέναι θεός. Ἔθυον γὰρ οἱ ἀνόητοι Λίβυες αὐτῷ ὡς 10 θείᾳ τινὶ δυνάμει, νομί- ζοντες ἄνωθεν ἐξ οὐρανοῦ πεπιστευκέναι φωνῇ. ] Συναθροίσας γὰρ εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν οἰκίσκον ὄρνιθας πλείστους ψιττακούς κατέκλεισεν· εἰσὶ δὲ πλείστοι κατὰ τὴν Λιβύην ψιττακοί, καὶ ἐναργώς μιμούμενοι πάνω τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν. Οὗτος χρόνῳ διαθρέψας τοὺς ὄρνεις ἐδίδαξε | λέγειν Αψεθος θεός ἐστιν. ὡς δὲ ἤσκησαν οἱ ὄρνιθες χρόνῳ πολλῷ καὶ τοῦτο ἔλεγον, ὅπερ ᾤετο "7 λεχθὲν θεὸν εἶναι ποιήσειν νομίζεσθαι τὸν ᾿Αψεθον, τότε ἀνοίξας τὸ οἴκημα είασεν ἄλλον ἀλλαχόσε τους ψιττακούς. Περ τομένων δὲ τῶν ἐρνίθων ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος εἰς πᾶσαν τὴν Λιβύην, καὶ τὰ ῥήματα αὐτῶν διῆλθε μέχρι τῆς Ἑλληνικῆς γῆς, καὶ οὕτως οι Λίβυες καταπλα γέντες ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων φωνῇ τό τε πραχθὲν ὑπὸ τοῦ ᾿Αψέθου πανούργευμα μὴ ἐννοήσαντες 18, θεὸν εἶχον τὸν Αψεθον. Τῶν δὲ Ἑλλήνων τις ἀκριβῶς ἐννοήσας τὸ σόφισμα του νενομισμένου θεοῦ διὰ τῶν 소 སྐ་ Ε concupiscens pro deo haberi in Libya aggressus est, cujus fabulam non admodum illam a Simonis vanf illius cupiditate abludentem placet enarrare, quippe quæ digna sit hujusce conamine. autem nihil non conatus prorsus excidisset ausis, nitebatur vel videri factus esse, et visus est profecto revera lapsu temporis factus esse deus. Sacrifica- bant enim iusui Libyes illi tanquam divina cuidam potestati, opinati superue de caelo lapsae voci se cre- dere. Congregavit enim in unam eamdemque ædi- culam aves plurimas psittacos easque inclusit. Sunt autem permulti per Libyam psittaci et accurate admodum humanam vocem imitantes. Hic satis diu aves postquain nutrivit docuit fari: Apsethus deus est. Postquam autem exercuerunt aves satis diu id- que fabantur quod ille opinabatur dictum effecturum esse, ut crederetur deus esse Apsethus, tum aperta æðicula alium aliorsum avolare psittacos sivit. Vo- lantibus autem avibus exiit vox in omnem Libyan et voces illorum penetraverunt usque ad Græcan> terram, et ita Libyes perculsi avium voce et frau- dem ab Apsetho commissam ignorantes pro deo ha- bebant Apsethum. Græcorum autem quidam accurate perspectis malis artibus hominis pro deo scilicet venditati per eosdem illos 236-237 psittacos noΟΙ coarguit modo, sed etiam perimit hominem illum αὐτῶν ἐκείνων ψιττακῶν οὐκ [p. 1621-63.] ελέγχει μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀφανίζει τὸν ἀλαζόνα καὶ φορτικόν. gloriosum et inanein. Contra autem docuit homo ἐκεῖνον ἄνθρωπον. Μετεδίδαξε δὲ ὁ Ἕλλην καθείρξα; “ Graecus, qui multos ex psittacis in cavea inclusisset, πολλοὺς ἀπὸ τῶν ψιττακῶν λέγειν • Αψεθος ἡμᾶς dicere : Apsethus cum nos iuclusisset coegit dicere, κατακλείσας ἠνάγκασε λέγειν· Αψεθος θεός Apsellus deus est. Audita autem Libyes recanta ἐστιν. 'Ακούσαντες δὲ οἱ Λίβυες τῆς παλινωδίας τῶν tione psittacorum omnes unanimiter congressi com- 3 ψιττακών, πάντες ομοθυμαδόν συνελθόντες κατ busserunt Apsethum. έκαυσαν τὸν Αψεθον. θ'. Οὕτως ἡγητέον Σίμωνα τὸν μάγον ἀπεικάζον τας τῷ Λίβυΐ τάχιον ἀνθρώπῳ 10 γενομένῳ οὕτως θεῷ. Εἰ δὲ ἔχει τὰ τῆς εἰκόνος ἀκριβῶς, καὶ πέπον- Είσαι δεν ὁ μάγος πάθος τι παραπλήσιον Αψέθῳ, ἐπι- του Για ม 2 citius comparaveris cum Libye illo, quam cum ali- quo revera deo, sed qui assumpserit humanam spe- ciem. Sin autem hæc comparatio accurate quadrat et passus est magus passionem quamdam Apsetho similem, experiamur redocere Simonis psittacos Christum non fuisse Simonem, qui stat, stetit, stabil, sed hominem illum fuisse ex semine, subolen: mu- χειρήσωμεν μεταδιδάσκειν τοῦ Σίμωνος τους ψιττα της κούς, ὅτι Χριστὸς οὐκ ἦν Σίμων ὁ ἑστὼς, στὰς, στη σόμενος· ἀλλ' ἄνθρωπος ἦν ἐκ σπέρματος, γέννημα γυναικὸς, ἐξ αἱμάτων καὶ ἐπιθυμίας σαρκικῆς καθά περ καὶ οἱ λοιποὶ γεγεννημένος· καὶ ὅτι ταῦθ' οὕτως η lieris, ex sanguine et concupiscentia carnali sicut ἔχει, προϊόντος τοῦ λόγου ῥᾳδίως ἐπιδείξομεν. Λέγει δὲ ὁ Σίμων μεταφράζων 30 τὴν νόμον Μωϋσέως ει ἀνοή- τως τε καὶ κακοτέχνως. Μωσέως γὰρ λέγοντος, ὅτι ὁ Θεὸς πῦρ 33 φλέγον 33 ἐστὶ καὶ κατανα- λίσκον, δεξάμενος τὸ λεχθὲν ὑπὸ Μωσέως οὐκ τρόπῳ ἐν Nappi Hippato Ail ra Ꭰ etiam reliquos natum ; et hæc ita sese habere pro- cedente sermone facile evincemus. Dicit autem Si- mon traducens legem Moysis insipienter et mali- tiose. Cuin Moses enim dicit : Deus ignis comburens et consumens est, assumpto co, quod Moses dixerat, VARIE LECTIONES. 16 18 Αψεθος ὁ Λίβυς. Cf. Apostolius Proverbb. s. v. Ψαφῶν Μ. Μaximus Tyrius Diss. xxxv prorsus similia de Psaphone quodam Libye narrat, nisi quod ultima desiderantur, Maximum Tyrium exscripsit Apostolius Cent. xvm. 48. p. 730. ed. Leutsch, qui similem narrationem affert de Hannone Carthagi- viensi ex Aliano V. Hist. siv, 30. Cf. etiam Justin. xxi, 4 et Plin. Nal. Hist. vult, 40. αὐτῷ ὡς. αὐτῷ C, Μ. qui δυνάμει delendum esse censet. ᾤετο. ᾤετο τὸ Γ. 18 ἐνοήσαντες C. to Nisi amplior corre- plela subest, legendum certe τάχιον [7] ἀνθρώπῳ γενομένῳ ὄντως Θεῷ, de Christo : confer sequentis, M. · μεταφράζων, μεταφράσσων C. μεταφράσων Μ. οι Μωϋσέως. Μωύσεος Ε. Κύριος ὁ Θεός σου πῦρ καταναλίσκον ἐστὶν αὐτὸς, Θεός ζηλώσης. c. 13, 5, 11, 231, 17. ναλίσκων pr. G, φλέγων – xatzναλίσκον corr. G. - ** Cf. v Mos. 1º, 24 : “Dec 11 φλέγων κατα - 8. Apsculius Libys concupivit deus fieri ; cum 9. Eodem modo statuendum est de Simnone, quem 2. cikaf

3207 18 CONTRA HÆRESES LIB. VI. 3203 στολοι ήλεγξαν· οὗ πολλῷ σοφώτερον καὶ μετριώ- Α quo multo sapientius et modestlus Apsellus Libys τερον "Αψεθος ο Λίβυ; 10 ορεχθεὶς θεὸς νομισθῆναι ἐν Διδύῃ ἐπεχείρησεν, οὗ τὸν μῦθον οὐ πολύ τι ἀπο εμφαίνοντα της Σίμωνος τοῦ ματαίου ἐπιθυμίας, δοκεῖ διηγήσασθαι ὄντα ἄξιον τῆς τούτου ἐπιχειρή- Τί σεως. Β η'. Αψεθος ὁ Λίβυς ἐπεθύμησε θεὸς γενέσθαι· ὡς δὲ πολυπραγμονών πάνυ ἀπετύγχανε τῆς ἐπιθυμίας, ἠθέλησε κἂν δοκεῖν γεγονέναι, καὶ ἔδοξέ γε ὡς ἀλη θῶς χρόνῳ πλείονι γεγονέναι θεός. Ἔθυον γὰρ οἱ ἀνόητοι Λίβυες αὐτῷ ὡς 10 θείᾳ τινὶ δυνάμει, νομί- ζοντες ἄνωθεν ἐξ οὐρανοῦ πεπιστευκέναι φωνῇ. ] Συναθροίσας γὰρ εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν οἰκίσκον ὄρνιθας πλείστους ψιττακούς κατέκλεισεν· εἰσὶ δὲ πλείστοι κατὰ τὴν Λιβύην ψιττακοί, καὶ ἐναργώς μιμούμενοι πάνω τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν. Οὗτος χρόνῳ διαθρέψας τοὺς ὄρνεις ἐδίδαξε | λέγειν Αψεθος θεός ἐστιν. ὡς δὲ ἤσκησαν οἱ ὄρνιθες χρόνῳ πολλῷ καὶ τοῦτο ἔλεγον, ὅπερ ᾤετο "7 λεχθὲν θεὸν εἶναι ποιήσειν νομίζεσθαι τὸν ᾿Αψεθον, τότε ἀνοίξας τὸ οἴκημα είασεν ἄλλον ἀλλαχόσε τους ψιττακούς. Περ τομένων δὲ τῶν ἐρνίθων ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος εἰς πᾶσαν τὴν Λιβύην, καὶ τὰ ῥήματα αὐτῶν διῆλθε μέχρι τῆς Ἑλληνικῆς γῆς, καὶ οὕτως οι Λίβυες καταπλα γέντες ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων φωνῇ τό τε πραχθὲν ὑπὸ τοῦ ᾿Αψέθου πανούργευμα μὴ ἐννοήσαντες 18, θεὸν εἶχον τὸν Αψεθον. Τῶν δὲ Ἑλλήνων τις ἀκριβῶς ἐννοήσας τὸ σόφισμα του νενομισμένου θεοῦ διὰ τῶν 소 སྐ་ Ε concupiscens pro deo haberi in Libya aggressus est, cujus fabulam non admodum illam a Simonis vanf illius cupiditate abludentem placet enarrare, quippe quæ digna sit hujusce conamine. autem nihil non conatus prorsus excidisset ausis, nitebatur vel videri factus esse, et visus est profecto revera lapsu temporis factus esse deus. Sacrifica- bant enim iusui Libyes illi tanquam divina cuidam potestati, opinati superue de caelo lapsae voci se cre- dere. Congregavit enim in unam eamdemque ædi- culam aves plurimas psittacos easque inclusit. Sunt autem permulti per Libyam psittaci et accurate admodum humanam vocem imitantes. Hic satis diu aves postquain nutrivit docuit fari: Apsethus deus est. Postquam autem exercuerunt aves satis diu id- que fabantur quod ille opinabatur dictum effecturum esse, ut crederetur deus esse Apsethus, tum aperta æðicula alium aliorsum avolare psittacos sivit. Vo- lantibus autem avibus exiit vox in omnem Libyan et voces illorum penetraverunt usque ad Græcan> terram, et ita Libyes perculsi avium voce et frau- dem ab Apsetho commissam ignorantes pro deo ha- bebant Apsethum. Græcorum autem quidam accurate perspectis malis artibus hominis pro deo scilicet venditati per eosdem illos 236-237 psittacos noΟΙ coarguit modo, sed etiam perimit hominem illum αὐτῶν ἐκείνων ψιττακῶν οὐκ [p. 1621-63.] ελέγχει μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀφανίζει τὸν ἀλαζόνα καὶ φορτικόν. gloriosum et inanein. Contra autem docuit homo ἐκεῖνον ἄνθρωπον. Μετεδίδαξε δὲ ὁ Ἕλλην καθείρξα; “ Graecus, qui multos ex psittacis in cavea inclusisset, πολλοὺς ἀπὸ τῶν ψιττακῶν λέγειν • Αψεθος ἡμᾶς dicere : Apsethus cum nos iuclusisset coegit dicere, κατακλείσας ἠνάγκασε λέγειν· Αψεθος θεός Apsellus deus est. Audita autem Libyes recanta ἐστιν. 'Ακούσαντες δὲ οἱ Λίβυες τῆς παλινωδίας τῶν tione psittacorum omnes unanimiter congressi com- 3 ψιττακών, πάντες ομοθυμαδόν συνελθόντες κατ busserunt Apsethum. έκαυσαν τὸν Αψεθον. θ'. Οὕτως ἡγητέον Σίμωνα τὸν μάγον ἀπεικάζον τας τῷ Λίβυΐ τάχιον ἀνθρώπῳ 10 γενομένῳ οὕτως θεῷ. Εἰ δὲ ἔχει τὰ τῆς εἰκόνος ἀκριβῶς, καὶ πέπον- Είσαι δεν ὁ μάγος πάθος τι παραπλήσιον Αψέθῳ, ἐπι- του Για ม 2 citius comparaveris cum Libye illo, quam cum ali- quo revera deo, sed qui assumpserit humanam spe- ciem. Sin autem hæc comparatio accurate quadrat et passus est magus passionem quamdam Apsetho similem, experiamur redocere Simonis psittacos Christum non fuisse Simonem, qui stat, stetit, stabil, sed hominem illum fuisse ex semine, subolen: mu- χειρήσωμεν μεταδιδάσκειν τοῦ Σίμωνος τους ψιττα της κούς, ὅτι Χριστὸς οὐκ ἦν Σίμων ὁ ἑστὼς, στὰς, στη σόμενος· ἀλλ' ἄνθρωπος ἦν ἐκ σπέρματος, γέννημα γυναικὸς, ἐξ αἱμάτων καὶ ἐπιθυμίας σαρκικῆς καθά περ καὶ οἱ λοιποὶ γεγεννημένος· καὶ ὅτι ταῦθ' οὕτως η lieris, ex sanguine et concupiscentia carnali sicut ἔχει, προϊόντος τοῦ λόγου ῥᾳδίως ἐπιδείξομεν. Λέγει δὲ ὁ Σίμων μεταφράζων 30 τὴν νόμον Μωϋσέως ει ἀνοή- τως τε καὶ κακοτέχνως. Μωσέως γὰρ λέγοντος, ὅτι ὁ Θεὸς πῦρ 33 φλέγον 33 ἐστὶ καὶ κατανα- λίσκον, δεξάμενος τὸ λεχθὲν ὑπὸ Μωσέως οὐκ τρόπῳ ἐν Nappi Hippato Ail ra Ꭰ etiam reliquos natum ; et hæc ita sese habere pro- cedente sermone facile evincemus. Dicit autem Si- mon traducens legem Moysis insipienter et mali- tiose. Cuin Moses enim dicit : Deus ignis comburens et consumens est, assumpto co, quod Moses dixerat, VARIE LECTIONES. 16 18 Αψεθος ὁ Λίβυς. Cf. Apostolius Proverbb. s. v. Ψαφῶν Μ. Μaximus Tyrius Diss. xxxv prorsus similia de Psaphone quodam Libye narrat, nisi quod ultima desiderantur, Maximum Tyrium exscripsit Apostolius Cent. xvm. 48. p. 730. ed. Leutsch, qui similem narrationem affert de Hannone Carthagi- viensi ex Aliano V. Hist. siv, 30. Cf. etiam Justin. xxi, 4 et Plin. Nal. Hist. vult, 40. αὐτῷ ὡς. αὐτῷ C, Μ. qui δυνάμει delendum esse censet. ᾤετο. ᾤετο τὸ Γ. 18 ἐνοήσαντες C. to Nisi amplior corre- plela subest, legendum certe τάχιον [7] ἀνθρώπῳ γενομένῳ ὄντως Θεῷ, de Christo : confer sequentis, M. · μεταφράζων, μεταφράσσων C. μεταφράσων Μ. οι Μωϋσέως. Μωύσεος Ε. Κύριος ὁ Θεός σου πῦρ καταναλίσκον ἐστὶν αὐτὸς, Θεός ζηλώσης. c. 13, 5, 11, 231, 17. ναλίσκων pr. G, φλέγων – xatzναλίσκον corr. G. - ** Cf. v Mos. 1º, 24 : “Dec 11 φλέγων κατα - 8. Apsculius Libys concupivit deus fieri ; cum 9. Eodem modo statuendum est de Simnone, quem 2. cikaf

3207 18 CONTRA HÆRESES LIB. VI. 3203 στολοι ήλεγξαν· οὗ πολλῷ σοφώτερον καὶ μετριώ- Α quo multo sapientius et modestlus Apsellus Libys τερον "Αψεθος ο Λίβυ; 10 ορεχθεὶς θεὸς νομισθῆναι ἐν Διδύῃ ἐπεχείρησεν, οὗ τὸν μῦθον οὐ πολύ τι ἀπο εμφαίνοντα της Σίμωνος τοῦ ματαίου ἐπιθυμίας, δοκεῖ διηγήσασθαι ὄντα ἄξιον τῆς τούτου ἐπιχειρή- Τί σεως. Β η'. Αψεθος ὁ Λίβυς ἐπεθύμησε θεὸς γενέσθαι· ὡς δὲ πολυπραγμονών πάνυ ἀπετύγχανε τῆς ἐπιθυμίας, ἠθέλησε κἂν δοκεῖν γεγονέναι, καὶ ἔδοξέ γε ὡς ἀλη θῶς χρόνῳ πλείονι γεγονέναι θεός. Ἔθυον γὰρ οἱ ἀνόητοι Λίβυες αὐτῷ ὡς 10 θείᾳ τινὶ δυνάμει, νομί- ζοντες ἄνωθεν ἐξ οὐρανοῦ πεπιστευκέναι φωνῇ. ] Συναθροίσας γὰρ εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν οἰκίσκον ὄρνιθας πλείστους ψιττακούς κατέκλεισεν· εἰσὶ δὲ πλείστοι κατὰ τὴν Λιβύην ψιττακοί, καὶ ἐναργώς μιμούμενοι πάνω τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν. Οὗτος χρόνῳ διαθρέψας τοὺς ὄρνεις ἐδίδαξε | λέγειν Αψεθος θεός ἐστιν. ὡς δὲ ἤσκησαν οἱ ὄρνιθες χρόνῳ πολλῷ καὶ τοῦτο ἔλεγον, ὅπερ ᾤετο "7 λεχθὲν θεὸν εἶναι ποιήσειν νομίζεσθαι τὸν ᾿Αψεθον, τότε ἀνοίξας τὸ οἴκημα είασεν ἄλλον ἀλλαχόσε τους ψιττακούς. Περ τομένων δὲ τῶν ἐρνίθων ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος εἰς πᾶσαν τὴν Λιβύην, καὶ τὰ ῥήματα αὐτῶν διῆλθε μέχρι τῆς Ἑλληνικῆς γῆς, καὶ οὕτως οι Λίβυες καταπλα γέντες ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων φωνῇ τό τε πραχθὲν ὑπὸ τοῦ ᾿Αψέθου πανούργευμα μὴ ἐννοήσαντες 18, θεὸν εἶχον τὸν Αψεθον. Τῶν δὲ Ἑλλήνων τις ἀκριβῶς ἐννοήσας τὸ σόφισμα του νενομισμένου θεοῦ διὰ τῶν 소 སྐ་ Ε concupiscens pro deo haberi in Libya aggressus est, cujus fabulam non admodum illam a Simonis vanf illius cupiditate abludentem placet enarrare, quippe quæ digna sit hujusce conamine. autem nihil non conatus prorsus excidisset ausis, nitebatur vel videri factus esse, et visus est profecto revera lapsu temporis factus esse deus. Sacrifica- bant enim iusui Libyes illi tanquam divina cuidam potestati, opinati superue de caelo lapsae voci se cre- dere. Congregavit enim in unam eamdemque ædi- culam aves plurimas psittacos easque inclusit. Sunt autem permulti per Libyam psittaci et accurate admodum humanam vocem imitantes. Hic satis diu aves postquain nutrivit docuit fari: Apsethus deus est. Postquam autem exercuerunt aves satis diu id- que fabantur quod ille opinabatur dictum effecturum esse, ut crederetur deus esse Apsethus, tum aperta æðicula alium aliorsum avolare psittacos sivit. Vo- lantibus autem avibus exiit vox in omnem Libyan et voces illorum penetraverunt usque ad Græcan> terram, et ita Libyes perculsi avium voce et frau- dem ab Apsetho commissam ignorantes pro deo ha- bebant Apsethum. Græcorum autem quidam accurate perspectis malis artibus hominis pro deo scilicet venditati per eosdem illos 236-237 psittacos noΟΙ coarguit modo, sed etiam perimit hominem illum αὐτῶν ἐκείνων ψιττακῶν οὐκ [p. 1621-63.] ελέγχει μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀφανίζει τὸν ἀλαζόνα καὶ φορτικόν. gloriosum et inanein. Contra autem docuit homo ἐκεῖνον ἄνθρωπον. Μετεδίδαξε δὲ ὁ Ἕλλην καθείρξα; “ Graecus, qui multos ex psittacis in cavea inclusisset, πολλοὺς ἀπὸ τῶν ψιττακῶν λέγειν • Αψεθος ἡμᾶς dicere : Apsethus cum nos iuclusisset coegit dicere, κατακλείσας ἠνάγκασε λέγειν· Αψεθος θεός Apsellus deus est. Audita autem Libyes recanta ἐστιν. 'Ακούσαντες δὲ οἱ Λίβυες τῆς παλινωδίας τῶν tione psittacorum omnes unanimiter congressi com- 3 ψιττακών, πάντες ομοθυμαδόν συνελθόντες κατ busserunt Apsethum. έκαυσαν τὸν Αψεθον. θ'. Οὕτως ἡγητέον Σίμωνα τὸν μάγον ἀπεικάζον τας τῷ Λίβυΐ τάχιον ἀνθρώπῳ 10 γενομένῳ οὕτως θεῷ. Εἰ δὲ ἔχει τὰ τῆς εἰκόνος ἀκριβῶς, καὶ πέπον- Είσαι δεν ὁ μάγος πάθος τι παραπλήσιον Αψέθῳ, ἐπι- του Για ม 2 citius comparaveris cum Libye illo, quam cum ali- quo revera deo, sed qui assumpserit humanam spe- ciem. Sin autem hæc comparatio accurate quadrat et passus est magus passionem quamdam Apsetho similem, experiamur redocere Simonis psittacos Christum non fuisse Simonem, qui stat, stetit, stabil, sed hominem illum fuisse ex semine, subolen: mu- χειρήσωμεν μεταδιδάσκειν τοῦ Σίμωνος τους ψιττα της κούς, ὅτι Χριστὸς οὐκ ἦν Σίμων ὁ ἑστὼς, στὰς, στη σόμενος· ἀλλ' ἄνθρωπος ἦν ἐκ σπέρματος, γέννημα γυναικὸς, ἐξ αἱμάτων καὶ ἐπιθυμίας σαρκικῆς καθά περ καὶ οἱ λοιποὶ γεγεννημένος· καὶ ὅτι ταῦθ' οὕτως η lieris, ex sanguine et concupiscentia carnali sicut ἔχει, προϊόντος τοῦ λόγου ῥᾳδίως ἐπιδείξομεν. Λέγει δὲ ὁ Σίμων μεταφράζων 30 τὴν νόμον Μωϋσέως ει ἀνοή- τως τε καὶ κακοτέχνως. Μωσέως γὰρ λέγοντος, ὅτι ὁ Θεὸς πῦρ 33 φλέγον 33 ἐστὶ καὶ κατανα- λίσκον, δεξάμενος τὸ λεχθὲν ὑπὸ Μωσέως οὐκ τρόπῳ ἐν Nappi Hippato Ail ra Ꭰ etiam reliquos natum ; et hæc ita sese habere pro- cedente sermone facile evincemus. Dicit autem Si- mon traducens legem Moysis insipienter et mali- tiose. Cuin Moses enim dicit : Deus ignis comburens et consumens est, assumpto co, quod Moses dixerat, VARIE LECTIONES. 16 18 Αψεθος ὁ Λίβυς. Cf. Apostolius Proverbb. s. v. Ψαφῶν Μ. Μaximus Tyrius Diss. xxxv prorsus similia de Psaphone quodam Libye narrat, nisi quod ultima desiderantur, Maximum Tyrium exscripsit Apostolius Cent. xvm. 48. p. 730. ed. Leutsch, qui similem narrationem affert de Hannone Carthagi- viensi ex Aliano V. Hist. siv, 30. Cf. etiam Justin. xxi, 4 et Plin. Nal. Hist. vult, 40. αὐτῷ ὡς. αὐτῷ C, Μ. qui δυνάμει delendum esse censet. ᾤετο. ᾤετο τὸ Γ. 18 ἐνοήσαντες C. to Nisi amplior corre- plela subest, legendum certe τάχιον [7] ἀνθρώπῳ γενομένῳ ὄντως Θεῷ, de Christo : confer sequentis, M. · μεταφράζων, μεταφράσσων C. μεταφράσων Μ. οι Μωϋσέως. Μωύσεος Ε. Κύριος ὁ Θεός σου πῦρ καταναλίσκον ἐστὶν αὐτὸς, Θεός ζηλώσης. c. 13, 5, 11, 231, 17. ναλίσκων pr. G, φλέγων – xatzναλίσκον corr. G. - ** Cf. v Mos. 1º, 24 : “Dec 11 φλέγων κατα - 8. Apsculius Libys concupivit deus fieri ; cum 9. Eodem modo statuendum est de Simnone, quem 2. cikaf

3207 18 CONTRA HÆRESES LIB. VI. 3203 στολοι ήλεγξαν· οὗ πολλῷ σοφώτερον καὶ μετριώ- Α quo multo sapientius et modestlus Apsellus Libys τερον "Αψεθος ο Λίβυ; 10 ορεχθεὶς θεὸς νομισθῆναι ἐν Διδύῃ ἐπεχείρησεν, οὗ τὸν μῦθον οὐ πολύ τι ἀπο εμφαίνοντα της Σίμωνος τοῦ ματαίου ἐπιθυμίας, δοκεῖ διηγήσασθαι ὄντα ἄξιον τῆς τούτου ἐπιχειρή- Τί σεως. Β η'. Αψεθος ὁ Λίβυς ἐπεθύμησε θεὸς γενέσθαι· ὡς δὲ πολυπραγμονών πάνυ ἀπετύγχανε τῆς ἐπιθυμίας, ἠθέλησε κἂν δοκεῖν γεγονέναι, καὶ ἔδοξέ γε ὡς ἀλη θῶς χρόνῳ πλείονι γεγονέναι θεός. Ἔθυον γὰρ οἱ ἀνόητοι Λίβυες αὐτῷ ὡς 10 θείᾳ τινὶ δυνάμει, νομί- ζοντες ἄνωθεν ἐξ οὐρανοῦ πεπιστευκέναι φωνῇ. ] Συναθροίσας γὰρ εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν οἰκίσκον ὄρνιθας πλείστους ψιττακούς κατέκλεισεν· εἰσὶ δὲ πλείστοι κατὰ τὴν Λιβύην ψιττακοί, καὶ ἐναργώς μιμούμενοι πάνω τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν. Οὗτος χρόνῳ διαθρέψας τοὺς ὄρνεις ἐδίδαξε | λέγειν Αψεθος θεός ἐστιν. ὡς δὲ ἤσκησαν οἱ ὄρνιθες χρόνῳ πολλῷ καὶ τοῦτο ἔλεγον, ὅπερ ᾤετο "7 λεχθὲν θεὸν εἶναι ποιήσειν νομίζεσθαι τὸν ᾿Αψεθον, τότε ἀνοίξας τὸ οἴκημα είασεν ἄλλον ἀλλαχόσε τους ψιττακούς. Περ τομένων δὲ τῶν ἐρνίθων ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος εἰς πᾶσαν τὴν Λιβύην, καὶ τὰ ῥήματα αὐτῶν διῆλθε μέχρι τῆς Ἑλληνικῆς γῆς, καὶ οὕτως οι Λίβυες καταπλα γέντες ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων φωνῇ τό τε πραχθὲν ὑπὸ τοῦ ᾿Αψέθου πανούργευμα μὴ ἐννοήσαντες 18, θεὸν εἶχον τὸν Αψεθον. Τῶν δὲ Ἑλλήνων τις ἀκριβῶς ἐννοήσας τὸ σόφισμα του νενομισμένου θεοῦ διὰ τῶν 소 སྐ་ Ε concupiscens pro deo haberi in Libya aggressus est, cujus fabulam non admodum illam a Simonis vanf illius cupiditate abludentem placet enarrare, quippe quæ digna sit hujusce conamine. autem nihil non conatus prorsus excidisset ausis, nitebatur vel videri factus esse, et visus est profecto revera lapsu temporis factus esse deus. Sacrifica- bant enim iusui Libyes illi tanquam divina cuidam potestati, opinati superue de caelo lapsae voci se cre- dere. Congregavit enim in unam eamdemque ædi- culam aves plurimas psittacos easque inclusit. Sunt autem permulti per Libyam psittaci et accurate admodum humanam vocem imitantes. Hic satis diu aves postquain nutrivit docuit fari: Apsethus deus est. Postquam autem exercuerunt aves satis diu id- que fabantur quod ille opinabatur dictum effecturum esse, ut crederetur deus esse Apsethus, tum aperta æðicula alium aliorsum avolare psittacos sivit. Vo- lantibus autem avibus exiit vox in omnem Libyan et voces illorum penetraverunt usque ad Græcan> terram, et ita Libyes perculsi avium voce et frau- dem ab Apsetho commissam ignorantes pro deo ha- bebant Apsethum. Græcorum autem quidam accurate perspectis malis artibus hominis pro deo scilicet venditati per eosdem illos 236-237 psittacos noΟΙ coarguit modo, sed etiam perimit hominem illum αὐτῶν ἐκείνων ψιττακῶν οὐκ [p. 1621-63.] ελέγχει μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀφανίζει τὸν ἀλαζόνα καὶ φορτικόν. gloriosum et inanein. Contra autem docuit homo ἐκεῖνον ἄνθρωπον. Μετεδίδαξε δὲ ὁ Ἕλλην καθείρξα; “ Graecus, qui multos ex psittacis in cavea inclusisset, πολλοὺς ἀπὸ τῶν ψιττακῶν λέγειν • Αψεθος ἡμᾶς dicere : Apsethus cum nos iuclusisset coegit dicere, κατακλείσας ἠνάγκασε λέγειν· Αψεθος θεός Apsellus deus est. Audita autem Libyes recanta ἐστιν. 'Ακούσαντες δὲ οἱ Λίβυες τῆς παλινωδίας τῶν tione psittacorum omnes unanimiter congressi com- 3 ψιττακών, πάντες ομοθυμαδόν συνελθόντες κατ busserunt Apsethum. έκαυσαν τὸν Αψεθον. θ'. Οὕτως ἡγητέον Σίμωνα τὸν μάγον ἀπεικάζον τας τῷ Λίβυΐ τάχιον ἀνθρώπῳ 10 γενομένῳ οὕτως θεῷ. Εἰ δὲ ἔχει τὰ τῆς εἰκόνος ἀκριβῶς, καὶ πέπον- Είσαι δεν ὁ μάγος πάθος τι παραπλήσιον Αψέθῳ, ἐπι- του Για ม 2 citius comparaveris cum Libye illo, quam cum ali- quo revera deo, sed qui assumpserit humanam spe- ciem. Sin autem hæc comparatio accurate quadrat et passus est magus passionem quamdam Apsetho similem, experiamur redocere Simonis psittacos Christum non fuisse Simonem, qui stat, stetit, stabil, sed hominem illum fuisse ex semine, subolen: mu- χειρήσωμεν μεταδιδάσκειν τοῦ Σίμωνος τους ψιττα της κούς, ὅτι Χριστὸς οὐκ ἦν Σίμων ὁ ἑστὼς, στὰς, στη σόμενος· ἀλλ' ἄνθρωπος ἦν ἐκ σπέρματος, γέννημα γυναικὸς, ἐξ αἱμάτων καὶ ἐπιθυμίας σαρκικῆς καθά περ καὶ οἱ λοιποὶ γεγεννημένος· καὶ ὅτι ταῦθ' οὕτως η lieris, ex sanguine et concupiscentia carnali sicut ἔχει, προϊόντος τοῦ λόγου ῥᾳδίως ἐπιδείξομεν. Λέγει δὲ ὁ Σίμων μεταφράζων 30 τὴν νόμον Μωϋσέως ει ἀνοή- τως τε καὶ κακοτέχνως. Μωσέως γὰρ λέγοντος, ὅτι ὁ Θεὸς πῦρ 33 φλέγον 33 ἐστὶ καὶ κατανα- λίσκον, δεξάμενος τὸ λεχθὲν ὑπὸ Μωσέως οὐκ τρόπῳ ἐν Nappi Hippato Ail ra Ꭰ etiam reliquos natum ; et hæc ita sese habere pro- cedente sermone facile evincemus. Dicit autem Si- mon traducens legem Moysis insipienter et mali- tiose. Cuin Moses enim dicit : Deus ignis comburens et consumens est, assumpto co, quod Moses dixerat, VARIE LECTIONES. 16 18 Αψεθος ὁ Λίβυς. Cf. Apostolius Proverbb. s. v. Ψαφῶν Μ. Μaximus Tyrius Diss. xxxv prorsus similia de Psaphone quodam Libye narrat, nisi quod ultima desiderantur, Maximum Tyrium exscripsit Apostolius Cent. xvm. 48. p. 730. ed. Leutsch, qui similem narrationem affert de Hannone Carthagi- viensi ex Aliano V. Hist. siv, 30. Cf. etiam Justin. xxi, 4 et Plin. Nal. Hist. vult, 40. αὐτῷ ὡς. αὐτῷ C, Μ. qui δυνάμει delendum esse censet. ᾤετο. ᾤετο τὸ Γ. 18 ἐνοήσαντες C. to Nisi amplior corre- plela subest, legendum certe τάχιον [7] ἀνθρώπῳ γενομένῳ ὄντως Θεῷ, de Christo : confer sequentis, M. · μεταφράζων, μεταφράσσων C. μεταφράσων Μ. οι Μωϋσέως. Μωύσεος Ε. Κύριος ὁ Θεός σου πῦρ καταναλίσκον ἐστὶν αὐτὸς, Θεός ζηλώσης. c. 13, 5, 11, 231, 17. ναλίσκων pr. G, φλέγων – xatzναλίσκον corr. G. - ** Cf. v Mos. 1º, 24 : “Dec 11 φλέγων κατα - 8. Apsculius Libys concupivit deus fieri ; cum 9. Eodem modo statuendum est de Simnone, quem 2. cikaf

χρῶνται δὲ καὶ ἑτέροις παραδείγμασι λέγοντες καταμεμῖχθαι καὶ χρυσίῳ χαλκόν, καὶ τέχνη τις εὕρηται ὴ διακρίνουσα τὸν χαλκὸν ἀπὸ τοῦ χρυσίου. ὁμοίως όὲ κἂν ἐν ἀργύρῳ κασσίτερος ἢ χαλκὸς ἤ τι τῶν όμογενῶν καταμεμιγμένον εὑρεθῇ, μίἔεώς τινι τέχνῃ κρείττονι καὶ ταῦτα διακρίνεται. ἤδη δέ τις καὶ ὔδωρ μεμιγμένον οἴνῳ διακρίνει. οὕτω. φασί, καὶ [κἂν] πάντα τὰ συγκεκραμένα διακρίνεται. καὶ δὴ ἀπὸ τῶν ςῴων, φησί, καταμάνθανε. τελευτήσαντος γὰρ τοῦ δῴου ἕκαστα διακρίνεται, καὶ λυθέντων οὕτω τὸ ζῷον ἀφανίςετοι. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »οὐκ ἦλθον ἠλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν, ἀλλὰ μάχαιραν«· τοῦτ᾿ ἐοτὶ τὸ διχάσαι καὶ χωρίσαι τὰ συγκεκραμένα. διχάζεται γὰρ καὶ διακρίνεται ἐ̔καστα τῶν συγκεκραμένων οὶκείου χωρίου τυχόντα. ὡς γάρ ἐστι χωρίον συγκράσεως τοῖς ζῴοις ἅπασιν ἔν, οὕτω καὶ τῆς διακρίσεως καθέστηκεν ἴν, ὅ οἶδεν οὐδείς, φησίν, ἢ μόνοι ἠμεῖς, οἱ ἀναγεννώμενοι πνευματικοὶ οὐ σαρκικοί, ὦν ἐστι τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς‘ ἄνω.

χρῶνται δὲ καὶ ἑτέροις παραδείγμασι λέγοντες καταμεμῖχθαι καὶ χρυσίῳ χαλκόν, καὶ τέχνη τις εὕρηται ὴ διακρίνουσα τὸν χαλκὸν ἀπὸ τοῦ χρυσίου. ὁμοίως όὲ κἂν ἐν ἀργύρῳ κασσίτερος ἢ χαλκὸς ἤ τι τῶν όμογενῶν καταμεμιγμένον εὑρεθῇ, μίἔεώς τινι τέχνῃ κρείττονι καὶ ταῦτα διακρίνεται. ἤδη δέ τις καὶ ὔδωρ μεμιγμένον οἴνῳ διακρίνει. οὕτω. φασί, καὶ [κἂν] πάντα τὰ συγκεκραμένα διακρίνεται. καὶ δὴ ἀπὸ τῶν ςῴων, φησί, καταμάνθανε. τελευτήσαντος γὰρ τοῦ δῴου ἕκαστα διακρίνεται, καὶ λυθέντων οὕτω τὸ ζῷον ἀφανίςετοι. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »οὐκ ἦλθον ἠλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν, ἀλλὰ μάχαιραν«· τοῦτ᾿ ἐοτὶ τὸ διχάσαι καὶ χωρίσαι τὰ συγκεκραμένα. διχάζεται γὰρ καὶ διακρίνεται ἐ̔καστα τῶν συγκεκραμένων οὶκείου χωρίου τυχόντα. ὡς γάρ ἐστι χωρίον συγκράσεως τοῖς ζῴοις ἅπασιν ἔν, οὕτω καὶ τῆς διακρίσεως καθέστηκεν ἴν, ὅ οἶδεν οὐδείς, φησίν, ἢ μόνοι ἠμεῖς, οἱ ἀναγεννώμενοι πνευματικοὶ οὐ σαρκικοί, ὦν ἐστι τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς‘ ἄνω.

χρῶνται δὲ καὶ ἑτέροις παραδείγμασι λέγοντες καταμεμῖχθαι καὶ χρυσίῳ χαλκόν, καὶ τέχνη τις εὕρηται ὴ διακρίνουσα τὸν χαλκὸν ἀπὸ τοῦ χρυσίου. ὁμοίως όὲ κἂν ἐν ἀργύρῳ κασσίτερος ἢ χαλκὸς ἤ τι τῶν όμογενῶν καταμεμιγμένον εὑρεθῇ, μίἔεώς τινι τέχνῃ κρείττονι καὶ ταῦτα διακρίνεται. ἤδη δέ τις καὶ ὔδωρ μεμιγμένον οἴνῳ διακρίνει. οὕτω. φασί, καὶ [κἂν] πάντα τὰ συγκεκραμένα διακρίνεται. καὶ δὴ ἀπὸ τῶν ςῴων, φησί, καταμάνθανε. τελευτήσαντος γὰρ τοῦ δῴου ἕκαστα διακρίνεται, καὶ λυθέντων οὕτω τὸ ζῷον ἀφανίςετοι. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »οὐκ ἦλθον ἠλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν, ἀλλὰ μάχαιραν«· τοῦτ᾿ ἐοτὶ τὸ διχάσαι καὶ χωρίσαι τὰ συγκεκραμένα. διχάζεται γὰρ καὶ διακρίνεται ἐ̔καστα τῶν συγκεκραμένων οὶκείου χωρίου τυχόντα. ὡς γάρ ἐστι χωρίον συγκράσεως τοῖς ζῴοις ἅπασιν ἔν, οὕτω καὶ τῆς διακρίσεως καθέστηκεν ἴν, ὅ οἶδεν οὐδείς, φησίν, ἢ μόνοι ἠμεῖς, οἱ ἀναγεννώμενοι πνευματικοὶ οὐ σαρκικοί, ὦν ἐστι τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς‘ ἄνω.

χρῶνται δὲ καὶ ἑτέροις παραδείγμασι λέγοντες καταμεμῖχθαι καὶ χρυσίῳ χαλκόν, καὶ τέχνη τις εὕρηται ὴ διακρίνουσα τὸν χαλκὸν ἀπὸ τοῦ χρυσίου. ὁμοίως όὲ κἂν ἐν ἀργύρῳ κασσίτερος ἢ χαλκὸς ἤ τι τῶν όμογενῶν καταμεμιγμένον εὑρεθῇ, μίἔεώς τινι τέχνῃ κρείττονι καὶ ταῦτα διακρίνεται. ἤδη δέ τις καὶ ὔδωρ μεμιγμένον οἴνῳ διακρίνει. οὕτω. φασί, καὶ [κἂν] πάντα τὰ συγκεκραμένα διακρίνεται. καὶ δὴ ἀπὸ τῶν ςῴων, φησί, καταμάνθανε. τελευτήσαντος γὰρ τοῦ δῴου ἕκαστα διακρίνεται, καὶ λυθέντων οὕτω τὸ ζῷον ἀφανίςετοι. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »οὐκ ἦλθον ἠλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν, ἀλλὰ μάχαιραν«· τοῦτ᾿ ἐοτὶ τὸ διχάσαι καὶ χωρίσαι τὰ συγκεκραμένα. διχάζεται γὰρ καὶ διακρίνεται ἐ̔καστα τῶν συγκεκραμένων οὶκείου χωρίου τυχόντα. ὡς γάρ ἐστι χωρίον συγκράσεως τοῖς ζῴοις ἅπασιν ἔν, οὕτω καὶ τῆς διακρίσεως καθέστηκεν ἴν, ὅ οἶδεν οὐδείς, φησίν, ἢ μόνοι ἠμεῖς, οἱ ἀναγεννώμενοι πνευματικοὶ οὐ σαρκικοί, ὦν ἐστι τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς‘ ἄνω.

χρῶνται δὲ καὶ ἑτέροις παραδείγμασι λέγοντες καταμεμῖχθαι καὶ χρυσίῳ χαλκόν, καὶ τέχνη τις εὕρηται ὴ διακρίνουσα τὸν χαλκὸν ἀπὸ τοῦ χρυσίου. ὁμοίως όὲ κἂν ἐν ἀργύρῳ κασσίτερος ἢ χαλκὸς ἤ τι τῶν όμογενῶν καταμεμιγμένον εὑρεθῇ, μίἔεώς τινι τέχνῃ κρείττονι καὶ ταῦτα διακρίνεται. ἤδη δέ τις καὶ ὔδωρ μεμιγμένον οἴνῳ διακρίνει. οὕτω. φασί, καὶ [κἂν] πάντα τὰ συγκεκραμένα διακρίνεται. καὶ δὴ ἀπὸ τῶν ςῴων, φησί, καταμάνθανε. τελευτήσαντος γὰρ τοῦ δῴου ἕκαστα διακρίνεται, καὶ λυθέντων οὕτω τὸ ζῷον ἀφανίςετοι. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »οὐκ ἦλθον ἠλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν, ἀλλὰ μάχαιραν«· τοῦτ᾿ ἐοτὶ τὸ διχάσαι καὶ χωρίσαι τὰ συγκεκραμένα. διχάζεται γὰρ καὶ διακρίνεται ἐ̔καστα τῶν συγκεκραμένων οὶκείου χωρίου τυχόντα. ὡς γάρ ἐστι χωρίον συγκράσεως τοῖς ζῴοις ἅπασιν ἔν, οὕτω καὶ τῆς διακρίσεως καθέστηκεν ἴν, ὅ οἶδεν οὐδείς, φησίν, ἢ μόνοι ἠμεῖς, οἱ ἀναγεννώμενοι πνευματικοὶ οὐ σαρκικοί, ὦν ἐστι τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς‘ ἄνω.

χρῶνται δὲ καὶ ἑτέροις παραδείγμασι λέγοντες καταμεμῖχθαι καὶ χρυσίῳ χαλκόν, καὶ τέχνη τις εὕρηται ὴ διακρίνουσα τὸν χαλκὸν ἀπὸ τοῦ χρυσίου. ὁμοίως όὲ κἂν ἐν ἀργύρῳ κασσίτερος ἢ χαλκὸς ἤ τι τῶν όμογενῶν καταμεμιγμένον εὑρεθῇ, μίἔεώς τινι τέχνῃ κρείττονι καὶ ταῦτα διακρίνεται. ἤδη δέ τις καὶ ὔδωρ μεμιγμένον οἴνῳ διακρίνει. οὕτω. φασί, καὶ [κἂν] πάντα τὰ συγκεκραμένα διακρίνεται. καὶ δὴ ἀπὸ τῶν ςῴων, φησί, καταμάνθανε. τελευτήσαντος γὰρ τοῦ δῴου ἕκαστα διακρίνεται, καὶ λυθέντων οὕτω τὸ ζῷον ἀφανίςετοι. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »οὐκ ἦλθον ἠλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν, ἀλλὰ μάχαιραν«· τοῦτ᾿ ἐοτὶ τὸ διχάσαι καὶ χωρίσαι τὰ συγκεκραμένα. διχάζεται γὰρ καὶ διακρίνεται ἐ̔καστα τῶν συγκεκραμένων οὶκείου χωρίου τυχόντα. ὡς γάρ ἐστι χωρίον συγκράσεως τοῖς ζῴοις ἅπασιν ἔν, οὕτω καὶ τῆς διακρίσεως καθέστηκεν ἴν, ὅ οἶδεν οὐδείς, φησίν, ἢ μόνοι ἠμεῖς, οἱ ἀναγεννώμενοι πνευματικοὶ οὐ σαρκικοί, ὦν ἐστι τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς‘ ἄνω.

χρῶνται δὲ καὶ ἑτέροις παραδείγμασι λέγοντες καταμεμῖχθαι καὶ χρυσίῳ χαλκόν, καὶ τέχνη τις εὕρηται ὴ διακρίνουσα τὸν χαλκὸν ἀπὸ τοῦ χρυσίου. ὁμοίως όὲ κἂν ἐν ἀργύρῳ κασσίτερος ἢ χαλκὸς ἤ τι τῶν όμογενῶν καταμεμιγμένον εὑρεθῇ, μίἔεώς τινι τέχνῃ κρείττονι καὶ ταῦτα διακρίνεται. ἤδη δέ τις καὶ ὔδωρ μεμιγμένον οἴνῳ διακρίνει. οὕτω. φασί, καὶ [κἂν] πάντα τὰ συγκεκραμένα διακρίνεται. καὶ δὴ ἀπὸ τῶν ςῴων, φησί, καταμάνθανε. τελευτήσαντος γὰρ τοῦ δῴου ἕκαστα διακρίνεται, καὶ λυθέντων οὕτω τὸ ζῷον ἀφανίςετοι. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »οὐκ ἦλθον ἠλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν, ἀλλὰ μάχαιραν«· τοῦτ᾿ ἐοτὶ τὸ διχάσαι καὶ χωρίσαι τὰ συγκεκραμένα. διχάζεται γὰρ καὶ διακρίνεται ἐ̔καστα τῶν συγκεκραμένων οὶκείου χωρίου τυχόντα. ὡς γάρ ἐστι χωρίον συγκράσεως τοῖς ζῴοις ἅπασιν ἔν, οὕτω καὶ τῆς διακρίσεως καθέστηκεν ἴν, ὅ οἶδεν οὐδείς, φησίν, ἢ μόνοι ἠμεῖς, οἱ ἀναγεννώμενοι πνευματικοὶ οὐ σαρκικοί, ὦν ἐστι τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς‘ ἄνω.

χρῶνται δὲ καὶ ἑτέροις παραδείγμασι λέγοντες καταμεμῖχθαι καὶ χρυσίῳ χαλκόν, καὶ τέχνη τις εὕρηται ὴ διακρίνουσα τὸν χαλκὸν ἀπὸ τοῦ χρυσίου. ὁμοίως όὲ κἂν ἐν ἀργύρῳ κασσίτερος ἢ χαλκὸς ἤ τι τῶν όμογενῶν καταμεμιγμένον εὑρεθῇ, μίἔεώς τινι τέχνῃ κρείττονι καὶ ταῦτα διακρίνεται. ἤδη δέ τις καὶ ὔδωρ μεμιγμένον οἴνῳ διακρίνει. οὕτω. φασί, καὶ [κἂν] πάντα τὰ συγκεκραμένα διακρίνεται. καὶ δὴ ἀπὸ τῶν ςῴων, φησί, καταμάνθανε. τελευτήσαντος γὰρ τοῦ δῴου ἕκαστα διακρίνεται, καὶ λυθέντων οὕτω τὸ ζῷον ἀφανίςετοι. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημένον· »οὐκ ἦλθον ἠλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν, ἀλλὰ μάχαιραν«· τοῦτ᾿ ἐοτὶ τὸ διχάσαι καὶ χωρίσαι τὰ συγκεκραμένα. διχάζεται γὰρ καὶ διακρίνεται ἐ̔καστα τῶν συγκεκραμένων οὶκείου χωρίου τυχόντα. ὡς γάρ ἐστι χωρίον συγκράσεως τοῖς ζῴοις ἅπασιν ἔν, οὕτω καὶ τῆς διακρίσεως καθέστηκεν ἴν, ὅ οἶδεν οὐδείς, φησίν, ἢ μόνοι ἠμεῖς, οἱ ἀναγεννώμενοι πνευματικοὶ οὐ σαρκικοί, ὦν ἐστι τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς‘ ἄνω.

οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐν ἀνθρώπου μορφῇ φανεὶς ἐν τοῖς χρόνοις Ἡρώδου, γενόμενος κατ᾿ εἰκόνα Ἰωσὴφ τοῦ πεπραμένου ἐκ χειρὸς ἀδελφῶν, οὗ μόνου τὸ ἔνδυμα ἦν ποικίλον. οὗτός ἐστι, φησίν, ὁ κατ’ εἰκόνα Ησαῦ, οὗ καὶ μὴ παρόντος ἡ στολὴ εὐλόγηται, ὃς οὐκ ἐδέξατο, φησί, τὴν ἀμβλυωπὸν εὐλογίαν, ἀλλ᾿ ἐπλούτησεν ἔξωθεν, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ ἀμβλυωποῦντος λαβών, οὗ εἶδε τὸ πρόσωπον Ἰακὼβ ὡς ἂν ἴδοι ἄνθρωπος πρόσωπον θεοῦ«. περὶ τούτου, φησί, γέγραπται, ὡς Νεβρὼδ γίγας κυνηγὸς ἔναντι κυρίου«. εἰσὶ δέ, φησί, τούτου ἀντίμιμοι πολλοί, τοσοῦτοι ὅσοι ὤφθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ δάκνοντες, ἀφ’ ὡν ἐρρύσατο τοὺς δακνομένους ὁ τέλειος ἐκεῖνος, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τοῦτό ἐστι, φησί, τὸ εἰρημενον· »καὶ ὃν τρόπον ὕψωδε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου«. τούτου κατ᾿ εἰκόνα γέγονεν ὁ ὄφις ἐν τῇ ἐρήμῳ <ὁ> χαλκοῦς, ὃν ἔστησε Μωυσῆς. τούτου, φησί, μόνου τὸ ὁμοίωμα τῷ οὐρανῷ διὰ παντός ἐστι φωτὶ ὁρώμενον. οὗτος, φησίν, ἐστὶν ἡ μεγάλη ἀρχή, περὶ ἠς γέγραπται. περὶ τούτου, φησίν, εἴρηται· »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν, πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν· ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ, ζωή ἐστιν«.

3207 18 CONTRA HÆRESES LIB. VI. 3203 στολοι ήλεγξαν· οὗ πολλῷ σοφώτερον καὶ μετριώ- Α quo multo sapientius et modestlus Apsellus Libys τερον "Αψεθος ο Λίβυ; 10 ορεχθεὶς θεὸς νομισθῆναι ἐν Διδύῃ ἐπεχείρησεν, οὗ τὸν μῦθον οὐ πολύ τι ἀπο εμφαίνοντα της Σίμωνος τοῦ ματαίου ἐπιθυμίας, δοκεῖ διηγήσασθαι ὄντα ἄξιον τῆς τούτου ἐπιχειρή- Τί σεως. Β η'. Αψεθος ὁ Λίβυς ἐπεθύμησε θεὸς γενέσθαι· ὡς δὲ πολυπραγμονών πάνυ ἀπετύγχανε τῆς ἐπιθυμίας, ἠθέλησε κἂν δοκεῖν γεγονέναι, καὶ ἔδοξέ γε ὡς ἀλη θῶς χρόνῳ πλείονι γεγονέναι θεός. Ἔθυον γὰρ οἱ ἀνόητοι Λίβυες αὐτῷ ὡς 10 θείᾳ τινὶ δυνάμει, νομί- ζοντες ἄνωθεν ἐξ οὐρανοῦ πεπιστευκέναι φωνῇ. ] Συναθροίσας γὰρ εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν οἰκίσκον ὄρνιθας πλείστους ψιττακούς κατέκλεισεν· εἰσὶ δὲ πλείστοι κατὰ τὴν Λιβύην ψιττακοί, καὶ ἐναργώς μιμούμενοι πάνω τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν. Οὗτος χρόνῳ διαθρέψας τοὺς ὄρνεις ἐδίδαξε | λέγειν Αψεθος θεός ἐστιν. ὡς δὲ ἤσκησαν οἱ ὄρνιθες χρόνῳ πολλῷ καὶ τοῦτο ἔλεγον, ὅπερ ᾤετο "7 λεχθὲν θεὸν εἶναι ποιήσειν νομίζεσθαι τὸν ᾿Αψεθον, τότε ἀνοίξας τὸ οἴκημα είασεν ἄλλον ἀλλαχόσε τους ψιττακούς. Περ τομένων δὲ τῶν ἐρνίθων ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος εἰς πᾶσαν τὴν Λιβύην, καὶ τὰ ῥήματα αὐτῶν διῆλθε μέχρι τῆς Ἑλληνικῆς γῆς, καὶ οὕτως οι Λίβυες καταπλα γέντες ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων φωνῇ τό τε πραχθὲν ὑπὸ τοῦ ᾿Αψέθου πανούργευμα μὴ ἐννοήσαντες 18, θεὸν εἶχον τὸν Αψεθον. Τῶν δὲ Ἑλλήνων τις ἀκριβῶς ἐννοήσας τὸ σόφισμα του νενομισμένου θεοῦ διὰ τῶν 소 སྐ་ Ε concupiscens pro deo haberi in Libya aggressus est, cujus fabulam non admodum illam a Simonis vanf illius cupiditate abludentem placet enarrare, quippe quæ digna sit hujusce conamine. autem nihil non conatus prorsus excidisset ausis, nitebatur vel videri factus esse, et visus est profecto revera lapsu temporis factus esse deus. Sacrifica- bant enim iusui Libyes illi tanquam divina cuidam potestati, opinati superue de caelo lapsae voci se cre- dere. Congregavit enim in unam eamdemque ædi- culam aves plurimas psittacos easque inclusit. Sunt autem permulti per Libyam psittaci et accurate admodum humanam vocem imitantes. Hic satis diu aves postquain nutrivit docuit fari: Apsethus deus est. Postquam autem exercuerunt aves satis diu id- que fabantur quod ille opinabatur dictum effecturum esse, ut crederetur deus esse Apsethus, tum aperta æðicula alium aliorsum avolare psittacos sivit. Vo- lantibus autem avibus exiit vox in omnem Libyan et voces illorum penetraverunt usque ad Græcan> terram, et ita Libyes perculsi avium voce et frau- dem ab Apsetho commissam ignorantes pro deo ha- bebant Apsethum. Græcorum autem quidam accurate perspectis malis artibus hominis pro deo scilicet venditati per eosdem illos 236-237 psittacos noΟΙ coarguit modo, sed etiam perimit hominem illum αὐτῶν ἐκείνων ψιττακῶν οὐκ [p. 1621-63.] ελέγχει μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀφανίζει τὸν ἀλαζόνα καὶ φορτικόν. gloriosum et inanein. Contra autem docuit homo ἐκεῖνον ἄνθρωπον. Μετεδίδαξε δὲ ὁ Ἕλλην καθείρξα; “ Graecus, qui multos ex psittacis in cavea inclusisset, πολλοὺς ἀπὸ τῶν ψιττακῶν λέγειν • Αψεθος ἡμᾶς dicere : Apsethus cum nos iuclusisset coegit dicere, κατακλείσας ἠνάγκασε λέγειν· Αψεθος θεός Apsellus deus est. Audita autem Libyes recanta ἐστιν. 'Ακούσαντες δὲ οἱ Λίβυες τῆς παλινωδίας τῶν tione psittacorum omnes unanimiter congressi com- 3 ψιττακών, πάντες ομοθυμαδόν συνελθόντες κατ busserunt Apsethum. έκαυσαν τὸν Αψεθον. θ'. Οὕτως ἡγητέον Σίμωνα τὸν μάγον ἀπεικάζον τας τῷ Λίβυΐ τάχιον ἀνθρώπῳ 10 γενομένῳ οὕτως θεῷ. Εἰ δὲ ἔχει τὰ τῆς εἰκόνος ἀκριβῶς, καὶ πέπον- Είσαι δεν ὁ μάγος πάθος τι παραπλήσιον Αψέθῳ, ἐπι- του Για ม 2 citius comparaveris cum Libye illo, quam cum ali- quo revera deo, sed qui assumpserit humanam spe- ciem. Sin autem hæc comparatio accurate quadrat et passus est magus passionem quamdam Apsetho similem, experiamur redocere Simonis psittacos Christum non fuisse Simonem, qui stat, stetit, stabil, sed hominem illum fuisse ex semine, subolen: mu- χειρήσωμεν μεταδιδάσκειν τοῦ Σίμωνος τους ψιττα της κούς, ὅτι Χριστὸς οὐκ ἦν Σίμων ὁ ἑστὼς, στὰς, στη σόμενος· ἀλλ' ἄνθρωπος ἦν ἐκ σπέρματος, γέννημα γυναικὸς, ἐξ αἱμάτων καὶ ἐπιθυμίας σαρκικῆς καθά περ καὶ οἱ λοιποὶ γεγεννημένος· καὶ ὅτι ταῦθ' οὕτως η lieris, ex sanguine et concupiscentia carnali sicut ἔχει, προϊόντος τοῦ λόγου ῥᾳδίως ἐπιδείξομεν. Λέγει δὲ ὁ Σίμων μεταφράζων 30 τὴν νόμον Μωϋσέως ει ἀνοή- τως τε καὶ κακοτέχνως. Μωσέως γὰρ λέγοντος, ὅτι ὁ Θεὸς πῦρ 33 φλέγον 33 ἐστὶ καὶ κατανα- λίσκον, δεξάμενος τὸ λεχθὲν ὑπὸ Μωσέως οὐκ τρόπῳ ἐν Nappi Hippato Ail ra Ꭰ etiam reliquos natum ; et hæc ita sese habere pro- cedente sermone facile evincemus. Dicit autem Si- mon traducens legem Moysis insipienter et mali- tiose. Cuin Moses enim dicit : Deus ignis comburens et consumens est, assumpto co, quod Moses dixerat, VARIE LECTIONES. 16 18 Αψεθος ὁ Λίβυς. Cf. Apostolius Proverbb. s. v. Ψαφῶν Μ. Μaximus Tyrius Diss. xxxv prorsus similia de Psaphone quodam Libye narrat, nisi quod ultima desiderantur, Maximum Tyrium exscripsit Apostolius Cent. xvm. 48. p. 730. ed. Leutsch, qui similem narrationem affert de Hannone Carthagi- viensi ex Aliano V. Hist. siv, 30. Cf. etiam Justin. xxi, 4 et Plin. Nal. Hist. vult, 40. αὐτῷ ὡς. αὐτῷ C, Μ. qui δυνάμει delendum esse censet. ᾤετο. ᾤετο τὸ Γ. 18 ἐνοήσαντες C. to Nisi amplior corre- plela subest, legendum certe τάχιον [7] ἀνθρώπῳ γενομένῳ ὄντως Θεῷ, de Christo : confer sequentis, M. · μεταφράζων, μεταφράσσων C. μεταφράσων Μ. οι Μωϋσέως. Μωύσεος Ε. Κύριος ὁ Θεός σου πῦρ καταναλίσκον ἐστὶν αὐτὸς, Θεός ζηλώσης. c. 13, 5, 11, 231, 17. ναλίσκων pr. G, φλέγων – xatzναλίσκον corr. G. - ** Cf. v Mos. 1º, 24 : “Dec 11 φλέγων κατα - 8. Apsculius Libys concupivit deus fieri ; cum 9. Eodem modo statuendum est de Simnone, quem 2. cikaf

3211 CONTRA H.ERESES LIB. VI. 11 3212 et flos ejus decidit; verbum autem Domini manet in æternum. Verbum autem, inquit, Do lui est in ore quod natum est Verbum et Logus, alias autem e- des generationis non exstit εξεικονισμένοι; τ, λεχθέν· Οτι Πᾶσα σὰρξ χόρ- A omnis gloria carnis tanquam fus fent. Εxcruit fenum τος, καὶ πᾶσα δόξα σαρκὸς ὡς ἄνθος χόρτου. Εξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε· τὸ δὲ ῥῆμα Κυρίου μένει εἰς τὸν αἰῶνα. Ρῆμα δὲ, φησίν, ἐστὶ | Κυρίου τὸ ἐν στόματι γεννώμενον ῥῆμα καὶ Λόγος ἄλλη δὲ 10-10 χωρίον γενέσεως οὐκ ἔστι. 27 ια΄. Τοιούτου δὲ ὄντος, ὡς δι' ὀλίγων 38 εἰπεῖν, κατά τὸν [p. 165-166] Σίμωνα τοῦ πυρὸς, καὶ πάντων τῶν ὄντων ὁρατῶν καὶ ἀοράτων, ὡσαύτως ε' ἐνήχων καὶ ἀνήχων 38, ἀριθμητῶν καὶ ν ἀριθμῶν, ἐν τῇ ᾿Αποφάσει τῇ μεγάλη καλεῖ τέλειον νοερόν ", οὕτως ὡς ἕκαστον τῶν ἀπειράκις ἀπείρω; ἐπινοηθῆναι δυναμένων καὶ λαλεῖν καὶ διανοεῖσθαι καὶ ἐνεργεῖν, οὕτως ὥς φησιν Εμπεδοκλής - Γαίῃ μὲν γὰρ οι γαῖαν ἐπώπαμεν, ὕδατι δ᾽ ὕδωρ Αἰθέρι δ' αἰθέρα [δίον], ἀτὰρ πυρὶ πῦρ ἀΐδηλον, Καὶ [στοργῇ]", στοργήν, νεῖκος δέ τε νείκει [ λυγρώ. * ιβ'. Πάντα γάρ, φησίν, ἐνόμιζε τὰ μέρη τοῦ πυρὸς τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ 86 αόρατα φρόνησιν ἔχειν καὶ νώμα τος αἶσαν 8. Γέγονεν οὖν ὁ κόσμος ὁ γεννητὸς ἀπὸ τοῦ ἀγεννήτου πυρός. "Ηρξατο δέ, φησί, γενέσθαι τοῦτον τὸν τρόπον. "Εξ ρίζας τὰς πρώτα; τῆς ἀρχῆς τῆς γεννήσεως λαβὼν ὁ γεννητὸς “ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ πυρὸς ἐκείνου· γεγονέναι δὲ τὰς ῥίζας φησὶ κατά συζυγίας ἐν ἀπὸ τοῦ πυρὸς, ἅστινας ρίζας καλεῖ νῦν καὶ ἐπίνοιαν, φωνὴν καὶ ὄνομα ", λογισμόν καὶ ἐνθύμησιν· εἶναι δὲ ἐν ταῖς ἐξ ρίζαις ταύταις πᾶσαν ὁμοῦ τὴν ἀπέραντον δύναμιν δυνάμει, οὐκ ενεργεία. Ηντινα ἀπέραντον δυναμίν φησι τὸν ἑστῶτα, στάντα, στησόμενον. "Ος ὡς ἐὰν μὲν ἐξει κονισθῇ ὢν ἐν ταῖς ἐξ δυνάμεσιν, ἔσται οὐσία, δυ νάμει, μεγέθει, ἀπὸ ¦ τελέσματι μία καὶ ἡ αὐτὴ τῇ ἀγεννήτῳ καὶ ἀπεράντῳ δυνάμει, καὶ τὰ οὐδὲν ὅλως ἔχουσα ἐνδεέστερον ἐκείνης τῆς ἀγγεννήτου καὶ ἀπαραλλάκτου καὶ τὰ ἀπεράντου δυνάμεως· ἐὰν δὲ μείνῃ τῇ δυνάμει μόνον ἐν ταῖς ἐξ δυνάμεσι καὶ μὴ ἐξεικονισθῇ, ἀφανίζεται, φησὶ, καὶ ἀπόλλυται οὕτως ὡς ἡ δύναμις ή γραμματική ή " γεωμετρική ἐν ἀνθρώπου ψυχή. Προσλαβοῦσα γὰρ ἡ δύναμις τέχνην φῶς τῶν γινομένων γίνεται, μὴ προσε λαβοῦσα δὲ ἀτεχνία καὶ σκότος, καὶ ὡς ὅτε ἐ' οὐκ ἦν, ἀποθνήσκοντι τῷ ἀνθρώπῳ συνδιαφθείρεται. ἐ B C tentia Simonis 240-241 ita comparatus sit ignis, cumque sit omnia vel visibilia vel non visibilia, pa- riterque voralia et non vocalia, numerabiliaque et numeri : in Revelatione magna appellat perfectura rationale, ita ut unumquodque eorum, quam infinitis vicibus comprehendi cogitatione possunt, et loqua- tur et intelligat et agat, ita ut ait Empedocles : Terra enim terram conspicimus, aqua autem aquam, Æthere autem atherem divinum, sed igni ignem [svæum, Et amicitiam amicitia, discordiam autem pariter [discordia tristi. 12 Ommes enim, inquit, arbitrabatur partes ignis et visibiles et invisibiles sensum habere et intelli- gentiæ sortem. Exstitit igitur mundus qui generatus est a non generato igni. Cœeptus autem est fieri, in- quit, in hunc modum. Sex radices casque primas principii generationis sumpsit is qui generalus est a principio ignis illius. Exstitisse autem ait radices per conjugationem ab igni, quas quidem radices ap- pellat mentem et intelligentiam, vocem et nomen, ra- tiocinationem et cogitationem. Esse antem în sex his radicibus omnem simul infinitam illam potestatem potestate, non effectione. Quam infinitam potestatem dicit eum qui stat, stetit, stabit. Qui cum efìgiatus erit ubi erit in sex illis potestatibus, erit re, vi, ¦ magnitudine, perfectione una eademque quæ est non generata et infinita potestas et nullo modo noite generatæ illi et non-mutabili et infinitæ potestati. Sin autem manebit sola potestate in sex potestatibus et non effigiabitur, evanescit, inquit, et perit ita ut po- testas grammatica vel geometrica in animo hominis. Adepta enim potestas artem fus rerum generatarum exsistit, non auteur adepta inertia el tenebra, et pariter atque tum cum non erat cum moriente ho- mine simul perit. εγ'. Τῶν δὲ ἐξ δυνάμεων τούτων καὶ τῆς ἑβδόμης τῆς μετὰ τῶν ἐξ καλεῖ τὴν πρώτην συζυγίαν νοῦν καὶ D quæ est cuin his, appellat primam conjugationem ἐπίνοιαν, οὐρανὸν καὶ γῆν· καὶ τὸν μὲν ἄρσενα ἄνωθεν ἐπιβλέπειν καὶ [p. 166-167] προνοεῖν τῆς συζύγου, mentem et intelligentiam, cœlum et terram, et illud quidem, quod virilis 242-243 sexus sit, desuper VARIE LECTIONES. " 1 Petr. 1, 26, ubi legitur διότι pro ὅτι εἰ δόξα αὐτῆς pro δόξα σαρκός. 18.18 ἄλλῃ δὲ ἀλλ' ἡ C. ἄλλο δὲ sive oὗ vel ᾧ ἄλλο Μ. Τα ἐλίγον C. 17 ὡσαύτως. ὧν αὐτὸς C, M. ἀνήχων. Έχων C. Μ. ' ἀριθμης τῶν καὶ. καὶ ἀριθμητῶν C, M. 30 τέλειον νερόν. τελείων νοερών C, Μ. Va. 321 sqq. Karsten, vs. 335 sqq. Stein. ει δὲ ὕδωρ. C. 30 δίον on. C. $ στοργή om. G. 30 δέ τε. ἐπὶ C. 36 ὁρατὰ καὶ τὰ «. M. Cf. infra p. 319, 30, 31 ed. Ox. 37 νώματος αἶσαν. γνώμην ίσην C. M. Cf. infra 1. νιι, 29. p. 252, 9 eil. Ox. σε Post γεννητός fort. add. γέγονεν M. Sedl obstai, quod infra p. 519, 33, 34 prorsus eadem recurs runt. 30 συζυγίας. Infra p. 319, 35, 36 συζυγίαν. το όνομα. ἔννοια» Theodoretus 1. 1. οι στάντα C. Cf. infra p. 242,60 et alibi. κι Ὥς. Ω; C, M. ὡς καὶ ante οὐδὲν in marg. C. Η ἀπαραλάκτου Γ.. * καὶ ante απεράντου om. C, M. Cf. infra p. 319, 43. * §. †C, M. Ct. infra p. 319, 46. στ' ὅτε. ότι τα om. 11. Cum autem, ut paucis defungamur, ex sen- 43. Potestatum autem harum sex et septimæ illius,

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

ταῦτα τοίνυν οὕτω κατασφραγισάμενος πλείοσι μύθοις φυχαγωηεῖ διὰ πλειό- νων βιβλίων, καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν ἀγσθὸν ἄrει, τελειῶν τοὺς μύστας τὰ ἄλαλα μυστήρια. ἴνα δὲ μὴ διὰ πλειόνων ὁδεύσωμεν, ἐκ μιᾶς αὐτοῦ βίβλου τὰ ἄρρητα ἐπιδείξομεν, οὔσης καθὼς νομίζει ένδόξου. σὔτη δὲ ἐπιγράφεται Βαρούχ· ἐν ῇ μίαν τῶν πολλῶν μυθολογίαν ἐκτιθεμένην ἠπ᾿ αὐτοῦ δηλώσομεν, οὖσαν παρὰ Ἡροδότῳ, ἥν ὡς ξένην τοῖς ἀκροαταῖς παραπλάσας διηγεῖται, έξ αὐτῆς πᾶσαν σύντασιν τοῦ κατ’ αὐτὸν διδασκαλείου ποιούμενος. Πρόδοτος μὲν οὖν τὸν ῾ Ηρακλέα φησὶν ἀπὸ τῆς Ἐρυθείας τοῦ Γηρυόνου τὰς βοῦς ἄγοντα εὶς τὴν Σκυθίαν ἐλθεῖν, κεκμηκότα δὲ ἀπὸ τῆς πορείας εἰς ἔρημόν τι χωρίον κατακαέντα κοιμηθῆναι ὀλίγον ὑπνώσαντος δὲ αὐτοῦ ἀφανῆ γενέσθαι τὸν ἵππον, ἐφ’ οὗ καθεξόμενος διὠδευσε τὴν μακρὰν ὀδόν· περιεγερθεὶς δὲ ζήτησιν ἐποιεῖτο ἐπὶ τῆς ἐρημίας πολλήν, εὑρεῖν πειρώμενος τὸν ἴππον.

κολόσεσι κολάσῃ τὸ πνεῦμα τοῦ Ἐλωεὶμ τὸ ὂν ἐν τοῖς ἀνθρώποις, ἵνα διὰ τοῦ πνεύματος ᾖ κολαζόμενος ὁ Ἐλωεὶμ ὁ καταλιπὼν παρὰ τὰς δυνθήκας τὰς γενομένας αὐτῷ τὴν σύζυγον· ἰδὼν ταῦτα ὁ πατὴρ Ελωεὶμ ἐκπέμπει τὸν Βαρούχ, τὸν τρίτον ἄγrελον τῶν ἑαυτοῦ, εἰς βοήθειαν τῷ πνεύματι τῷ ὄντι ἐν τοῖς ἀνθρώποις πᾶσιν. ἐμῶν οὑν ὁ Βαροὐχ ἔστη ἐν μέσῳ τῶν ἀγγέλων τῆς ᾿Εδέμ, τουτέστιν τουτέστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου — παράδεισος γὰρ οἱ ἄγγελοι, ὧν μέσος ἔστη — καὶ παρήγγειλε τῷ ἀνθρώπῳ »ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγεῖν, ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου <ξύλου τοῦ> γινώσκειν τὸ καλὸν καὶ τὸ πονηρὸν μὴ φαγεῖν‘, ὅπερ ἐστὶν ό Νάας, τουτἐστι τοῖς μὲν ἄλλοις ἀγγελοις πείθεσθαι τοῖς ἕνδεκα τῆς Ἐόέμ· πάθη μὲν μὲν ἔχουχιν οἱ ἕνδεκα, παρανομίαν δὲ οὐκ ἔχουσιν, ὁ δὲ Νάας παρανομίαν ἴσχε· προσῆλθε γάρ τῇ Εξαπατήσας ἐξαπατήσας αὐτὴν καὶ ἐμοίχευσεν αὐτήν, ὅπερ ἐστὶ παράνομον· προσῆλθς δὲ καὶ τῷ Ἀδὰμ καὶ ἴσχεν αὐτὸν ὡς παῖδα, ὅπερ ἐστὶ καὶ αὐτὸ παράνομον· ἔνθεν γέγονε μοιχεία καὶ ἀρσενοκοιτία. ἀπὸ τότε ἐπεκρότησε τὰ κακὰ τοῖς άνθρώποις καὶ τὰ ἀγαθὰ ἐκ μιᾶς ἀρχῆς γενόμενα τῆς τοῦ πατρός· ἀναβὰς γὰρ πρὸς τὸν ἀγαθὸν ὁ πατὴρ ὁδὸν ἔδειξε τοῖς ἀναβαίνειν θέλουσιν, ἀποστὰς δὲ τῆς Εδὲμ ἀρχὴν κακῶν ἐποίησε τῷ πνεύματι τοῦ πατρὸς τῷ ἐν τοῖς άνθρώποις. ἐπέμφθη οὖν ὁ Βαροὺχ πρὸς τὸν Μωσέα, καὶ δι’ αὐτοῦ ἐλάλησε τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, ὅπως ἐπιστραφῶσι πρὸς τὸν ἀγαθόν.

κολόσεσι κολάσῃ τὸ πνεῦμα τοῦ Ἐλωεὶμ τὸ ὂν ἐν τοῖς ἀνθρώποις, ἵνα διὰ τοῦ πνεύματος ᾖ κολαζόμενος ὁ Ἐλωεὶμ ὁ καταλιπὼν παρὰ τὰς δυνθήκας τὰς γενομένας αὐτῷ τὴν σύζυγον· ἰδὼν ταῦτα ὁ πατὴρ Ελωεὶμ ἐκπέμπει τὸν Βαρούχ, τὸν τρίτον ἄγrελον τῶν ἑαυτοῦ, εἰς βοήθειαν τῷ πνεύματι τῷ ὄντι ἐν τοῖς ἀνθρώποις πᾶσιν. ἐμῶν οὑν ὁ Βαροὐχ ἔστη ἐν μέσῳ τῶν ἀγγέλων τῆς ᾿Εδέμ, τουτέστιν τουτέστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου — παράδεισος γὰρ οἱ ἄγγελοι, ὧν μέσος ἔστη — καὶ παρήγγειλε τῷ ἀνθρώπῳ »ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγεῖν, ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου <ξύλου τοῦ> γινώσκειν τὸ καλὸν καὶ τὸ πονηρὸν μὴ φαγεῖν‘, ὅπερ ἐστὶν ό Νάας, τουτἐστι τοῖς μὲν ἄλλοις ἀγγελοις πείθεσθαι τοῖς ἕνδεκα τῆς Ἐόέμ· πάθη μὲν μὲν ἔχουχιν οἱ ἕνδεκα, παρανομίαν δὲ οὐκ ἔχουσιν, ὁ δὲ Νάας παρανομίαν ἴσχε· προσῆλθε γάρ τῇ Εξαπατήσας ἐξαπατήσας αὐτὴν καὶ ἐμοίχευσεν αὐτήν, ὅπερ ἐστὶ παράνομον· προσῆλθς δὲ καὶ τῷ Ἀδὰμ καὶ ἴσχεν αὐτὸν ὡς παῖδα, ὅπερ ἐστὶ καὶ αὐτὸ παράνομον· ἔνθεν γέγονε μοιχεία καὶ ἀρσενοκοιτία. ἀπὸ τότε ἐπεκρότησε τὰ κακὰ τοῖς άνθρώποις καὶ τὰ ἀγαθὰ ἐκ μιᾶς ἀρχῆς γενόμενα τῆς τοῦ πατρός· ἀναβὰς γὰρ πρὸς τὸν ἀγαθὸν ὁ πατὴρ ὁδὸν ἔδειξε τοῖς ἀναβαίνειν θέλουσιν, ἀποστὰς δὲ τῆς Εδὲμ ἀρχὴν κακῶν ἐποίησε τῷ πνεύματι τοῦ πατρὸς τῷ ἐν τοῖς άνθρώποις. ἐπέμφθη οὖν ὁ Βαροὺχ πρὸς τὸν Μωσέα, καὶ δι’ αὐτοῦ ἐλάλησε τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, ὅπως ἐπιστραφῶσι πρὸς τὸν ἀγαθόν.

κολόσεσι κολάσῃ τὸ πνεῦμα τοῦ Ἐλωεὶμ τὸ ὂν ἐν τοῖς ἀνθρώποις, ἵνα διὰ τοῦ πνεύματος ᾖ κολαζόμενος ὁ Ἐλωεὶμ ὁ καταλιπὼν παρὰ τὰς δυνθήκας τὰς γενομένας αὐτῷ τὴν σύζυγον· ἰδὼν ταῦτα ὁ πατὴρ Ελωεὶμ ἐκπέμπει τὸν Βαρούχ, τὸν τρίτον ἄγrελον τῶν ἑαυτοῦ, εἰς βοήθειαν τῷ πνεύματι τῷ ὄντι ἐν τοῖς ἀνθρώποις πᾶσιν. ἐμῶν οὑν ὁ Βαροὐχ ἔστη ἐν μέσῳ τῶν ἀγγέλων τῆς ᾿Εδέμ, τουτέστιν τουτέστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου — παράδεισος γὰρ οἱ ἄγγελοι, ὧν μέσος ἔστη — καὶ παρήγγειλε τῷ ἀνθρώπῳ »ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγεῖν, ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου <ξύλου τοῦ> γινώσκειν τὸ καλὸν καὶ τὸ πονηρὸν μὴ φαγεῖν‘, ὅπερ ἐστὶν ό Νάας, τουτἐστι τοῖς μὲν ἄλλοις ἀγγελοις πείθεσθαι τοῖς ἕνδεκα τῆς Ἐόέμ· πάθη μὲν μὲν ἔχουχιν οἱ ἕνδεκα, παρανομίαν δὲ οὐκ ἔχουσιν, ὁ δὲ Νάας παρανομίαν ἴσχε· προσῆλθε γάρ τῇ Εξαπατήσας ἐξαπατήσας αὐτὴν καὶ ἐμοίχευσεν αὐτήν, ὅπερ ἐστὶ παράνομον· προσῆλθς δὲ καὶ τῷ Ἀδὰμ καὶ ἴσχεν αὐτὸν ὡς παῖδα, ὅπερ ἐστὶ καὶ αὐτὸ παράνομον· ἔνθεν γέγονε μοιχεία καὶ ἀρσενοκοιτία. ἀπὸ τότε ἐπεκρότησε τὰ κακὰ τοῖς άνθρώποις καὶ τὰ ἀγαθὰ ἐκ μιᾶς ἀρχῆς γενόμενα τῆς τοῦ πατρός· ἀναβὰς γὰρ πρὸς τὸν ἀγαθὸν ὁ πατὴρ ὁδὸν ἔδειξε τοῖς ἀναβαίνειν θέλουσιν, ἀποστὰς δὲ τῆς Εδὲμ ἀρχὴν κακῶν ἐποίησε τῷ πνεύματι τοῦ πατρὸς τῷ ἐν τοῖς άνθρώποις. ἐπέμφθη οὖν ὁ Βαροὺχ πρὸς τὸν Μωσέα, καὶ δι’ αὐτοῦ ἐλάλησε τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, ὅπως ἐπιστραφῶσι πρὸς τὸν ἀγαθόν.

κολόσεσι κολάσῃ τὸ πνεῦμα τοῦ Ἐλωεὶμ τὸ ὂν ἐν τοῖς ἀνθρώποις, ἵνα διὰ τοῦ πνεύματος ᾖ κολαζόμενος ὁ Ἐλωεὶμ ὁ καταλιπὼν παρὰ τὰς δυνθήκας τὰς γενομένας αὐτῷ τὴν σύζυγον· ἰδὼν ταῦτα ὁ πατὴρ Ελωεὶμ ἐκπέμπει τὸν Βαρούχ, τὸν τρίτον ἄγrελον τῶν ἑαυτοῦ, εἰς βοήθειαν τῷ πνεύματι τῷ ὄντι ἐν τοῖς ἀνθρώποις πᾶσιν. ἐμῶν οὑν ὁ Βαροὐχ ἔστη ἐν μέσῳ τῶν ἀγγέλων τῆς ᾿Εδέμ, τουτέστιν τουτέστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου — παράδεισος γὰρ οἱ ἄγγελοι, ὧν μέσος ἔστη — καὶ παρήγγειλε τῷ ἀνθρώπῳ »ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγεῖν, ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου <ξύλου τοῦ> γινώσκειν τὸ καλὸν καὶ τὸ πονηρὸν μὴ φαγεῖν‘, ὅπερ ἐστὶν ό Νάας, τουτἐστι τοῖς μὲν ἄλλοις ἀγγελοις πείθεσθαι τοῖς ἕνδεκα τῆς Ἐόέμ· πάθη μὲν μὲν ἔχουχιν οἱ ἕνδεκα, παρανομίαν δὲ οὐκ ἔχουσιν, ὁ δὲ Νάας παρανομίαν ἴσχε· προσῆλθε γάρ τῇ Εξαπατήσας ἐξαπατήσας αὐτὴν καὶ ἐμοίχευσεν αὐτήν, ὅπερ ἐστὶ παράνομον· προσῆλθς δὲ καὶ τῷ Ἀδὰμ καὶ ἴσχεν αὐτὸν ὡς παῖδα, ὅπερ ἐστὶ καὶ αὐτὸ παράνομον· ἔνθεν γέγονε μοιχεία καὶ ἀρσενοκοιτία. ἀπὸ τότε ἐπεκρότησε τὰ κακὰ τοῖς άνθρώποις καὶ τὰ ἀγαθὰ ἐκ μιᾶς ἀρχῆς γενόμενα τῆς τοῦ πατρός· ἀναβὰς γὰρ πρὸς τὸν ἀγαθὸν ὁ πατὴρ ὁδὸν ἔδειξε τοῖς ἀναβαίνειν θέλουσιν, ἀποστὰς δὲ τῆς Εδὲμ ἀρχὴν κακῶν ἐποίησε τῷ πνεύματι τοῦ πατρὸς τῷ ἐν τοῖς άνθρώποις. ἐπέμφθη οὖν ὁ Βαροὺχ πρὸς τὸν Μωσέα, καὶ δι’ αὐτοῦ ἐλάλησε τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, ὅπως ἐπιστραφῶσι πρὸς τὸν ἀγαθόν.

κολόσεσι κολάσῃ τὸ πνεῦμα τοῦ Ἐλωεὶμ τὸ ὂν ἐν τοῖς ἀνθρώποις, ἵνα διὰ τοῦ πνεύματος ᾖ κολαζόμενος ὁ Ἐλωεὶμ ὁ καταλιπὼν παρὰ τὰς δυνθήκας τὰς γενομένας αὐτῷ τὴν σύζυγον· ἰδὼν ταῦτα ὁ πατὴρ Ελωεὶμ ἐκπέμπει τὸν Βαρούχ, τὸν τρίτον ἄγrελον τῶν ἑαυτοῦ, εἰς βοήθειαν τῷ πνεύματι τῷ ὄντι ἐν τοῖς ἀνθρώποις πᾶσιν. ἐμῶν οὑν ὁ Βαροὐχ ἔστη ἐν μέσῳ τῶν ἀγγέλων τῆς ᾿Εδέμ, τουτέστιν τουτέστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου — παράδεισος γὰρ οἱ ἄγγελοι, ὧν μέσος ἔστη — καὶ παρήγγειλε τῷ ἀνθρώπῳ »ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγεῖν, ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου <ξύλου τοῦ> γινώσκειν τὸ καλὸν καὶ τὸ πονηρὸν μὴ φαγεῖν‘, ὅπερ ἐστὶν ό Νάας, τουτἐστι τοῖς μὲν ἄλλοις ἀγγελοις πείθεσθαι τοῖς ἕνδεκα τῆς Ἐόέμ· πάθη μὲν μὲν ἔχουχιν οἱ ἕνδεκα, παρανομίαν δὲ οὐκ ἔχουσιν, ὁ δὲ Νάας παρανομίαν ἴσχε· προσῆλθε γάρ τῇ Εξαπατήσας ἐξαπατήσας αὐτὴν καὶ ἐμοίχευσεν αὐτήν, ὅπερ ἐστὶ παράνομον· προσῆλθς δὲ καὶ τῷ Ἀδὰμ καὶ ἴσχεν αὐτὸν ὡς παῖδα, ὅπερ ἐστὶ καὶ αὐτὸ παράνομον· ἔνθεν γέγονε μοιχεία καὶ ἀρσενοκοιτία. ἀπὸ τότε ἐπεκρότησε τὰ κακὰ τοῖς άνθρώποις καὶ τὰ ἀγαθὰ ἐκ μιᾶς ἀρχῆς γενόμενα τῆς τοῦ πατρός· ἀναβὰς γὰρ πρὸς τὸν ἀγαθὸν ὁ πατὴρ ὁδὸν ἔδειξε τοῖς ἀναβαίνειν θέλουσιν, ἀποστὰς δὲ τῆς Εδὲμ ἀρχὴν κακῶν ἐποίησε τῷ πνεύματι τοῦ πατρὸς τῷ ἐν τοῖς άνθρώποις. ἐπέμφθη οὖν ὁ Βαροὺχ πρὸς τὸν Μωσέα, καὶ δι’ αὐτοῦ ἐλάλησε τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, ὅπως ἐπιστραφῶσι πρὸς τὸν ἀγαθόν.

κολόσεσι κολάσῃ τὸ πνεῦμα τοῦ Ἐλωεὶμ τὸ ὂν ἐν τοῖς ἀνθρώποις, ἵνα διὰ τοῦ πνεύματος ᾖ κολαζόμενος ὁ Ἐλωεὶμ ὁ καταλιπὼν παρὰ τὰς δυνθήκας τὰς γενομένας αὐτῷ τὴν σύζυγον· ἰδὼν ταῦτα ὁ πατὴρ Ελωεὶμ ἐκπέμπει τὸν Βαρούχ, τὸν τρίτον ἄγrελον τῶν ἑαυτοῦ, εἰς βοήθειαν τῷ πνεύματι τῷ ὄντι ἐν τοῖς ἀνθρώποις πᾶσιν. ἐμῶν οὑν ὁ Βαροὐχ ἔστη ἐν μέσῳ τῶν ἀγγέλων τῆς ᾿Εδέμ, τουτέστιν τουτέστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου — παράδεισος γὰρ οἱ ἄγγελοι, ὧν μέσος ἔστη — καὶ παρήγγειλε τῷ ἀνθρώπῳ »ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγεῖν, ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου <ξύλου τοῦ> γινώσκειν τὸ καλὸν καὶ τὸ πονηρὸν μὴ φαγεῖν‘, ὅπερ ἐστὶν ό Νάας, τουτἐστι τοῖς μὲν ἄλλοις ἀγγελοις πείθεσθαι τοῖς ἕνδεκα τῆς Ἐόέμ· πάθη μὲν μὲν ἔχουχιν οἱ ἕνδεκα, παρανομίαν δὲ οὐκ ἔχουσιν, ὁ δὲ Νάας παρανομίαν ἴσχε· προσῆλθε γάρ τῇ Εξαπατήσας ἐξαπατήσας αὐτὴν καὶ ἐμοίχευσεν αὐτήν, ὅπερ ἐστὶ παράνομον· προσῆλθς δὲ καὶ τῷ Ἀδὰμ καὶ ἴσχεν αὐτὸν ὡς παῖδα, ὅπερ ἐστὶ καὶ αὐτὸ παράνομον· ἔνθεν γέγονε μοιχεία καὶ ἀρσενοκοιτία. ἀπὸ τότε ἐπεκρότησε τὰ κακὰ τοῖς άνθρώποις καὶ τὰ ἀγαθὰ ἐκ μιᾶς ἀρχῆς γενόμενα τῆς τοῦ πατρός· ἀναβὰς γὰρ πρὸς τὸν ἀγαθὸν ὁ πατὴρ ὁδὸν ἔδειξε τοῖς ἀναβαίνειν θέλουσιν, ἀποστὰς δὲ τῆς Εδὲμ ἀρχὴν κακῶν ἐποίησε τῷ πνεύματι τοῦ πατρὸς τῷ ἐν τοῖς άνθρώποις. ἐπέμφθη οὖν ὁ Βαροὺχ πρὸς τὸν Μωσέα, καὶ δι’ αὐτοῦ ἐλάλησε τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, ὅπως ἐπιστραφῶσι πρὸς τὸν ἀγαθόν.

κολόσεσι κολάσῃ τὸ πνεῦμα τοῦ Ἐλωεὶμ τὸ ὂν ἐν τοῖς ἀνθρώποις, ἵνα διὰ τοῦ πνεύματος ᾖ κολαζόμενος ὁ Ἐλωεὶμ ὁ καταλιπὼν παρὰ τὰς δυνθήκας τὰς γενομένας αὐτῷ τὴν σύζυγον· ἰδὼν ταῦτα ὁ πατὴρ Ελωεὶμ ἐκπέμπει τὸν Βαρούχ, τὸν τρίτον ἄγrελον τῶν ἑαυτοῦ, εἰς βοήθειαν τῷ πνεύματι τῷ ὄντι ἐν τοῖς ἀνθρώποις πᾶσιν. ἐμῶν οὑν ὁ Βαροὐχ ἔστη ἐν μέσῳ τῶν ἀγγέλων τῆς ᾿Εδέμ, τουτέστιν τουτέστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου — παράδεισος γὰρ οἱ ἄγγελοι, ὧν μέσος ἔστη — καὶ παρήγγειλε τῷ ἀνθρώπῳ »ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγεῖν, ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου <ξύλου τοῦ> γινώσκειν τὸ καλὸν καὶ τὸ πονηρὸν μὴ φαγεῖν‘, ὅπερ ἐστὶν ό Νάας, τουτἐστι τοῖς μὲν ἄλλοις ἀγγελοις πείθεσθαι τοῖς ἕνδεκα τῆς Ἐόέμ· πάθη μὲν μὲν ἔχουχιν οἱ ἕνδεκα, παρανομίαν δὲ οὐκ ἔχουσιν, ὁ δὲ Νάας παρανομίαν ἴσχε· προσῆλθε γάρ τῇ Εξαπατήσας ἐξαπατήσας αὐτὴν καὶ ἐμοίχευσεν αὐτήν, ὅπερ ἐστὶ παράνομον· προσῆλθς δὲ καὶ τῷ Ἀδὰμ καὶ ἴσχεν αὐτὸν ὡς παῖδα, ὅπερ ἐστὶ καὶ αὐτὸ παράνομον· ἔνθεν γέγονε μοιχεία καὶ ἀρσενοκοιτία. ἀπὸ τότε ἐπεκρότησε τὰ κακὰ τοῖς άνθρώποις καὶ τὰ ἀγαθὰ ἐκ μιᾶς ἀρχῆς γενόμενα τῆς τοῦ πατρός· ἀναβὰς γὰρ πρὸς τὸν ἀγαθὸν ὁ πατὴρ ὁδὸν ἔδειξε τοῖς ἀναβαίνειν θέλουσιν, ἀποστὰς δὲ τῆς Εδὲμ ἀρχὴν κακῶν ἐποίησε τῷ πνεύματι τοῦ πατρὸς τῷ ἐν τοῖς άνθρώποις. ἐπέμφθη οὖν ὁ Βαροὺχ πρὸς τὸν Μωσέα, καὶ δι’ αὐτοῦ ἐλάλησε τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, ὅπως ἐπιστραφῶσι πρὸς τὸν ἀγαθόν.

κολόσεσι κολάσῃ τὸ πνεῦμα τοῦ Ἐλωεὶμ τὸ ὂν ἐν τοῖς ἀνθρώποις, ἵνα διὰ τοῦ πνεύματος ᾖ κολαζόμενος ὁ Ἐλωεὶμ ὁ καταλιπὼν παρὰ τὰς δυνθήκας τὰς γενομένας αὐτῷ τὴν σύζυγον· ἰδὼν ταῦτα ὁ πατὴρ Ελωεὶμ ἐκπέμπει τὸν Βαρούχ, τὸν τρίτον ἄγrελον τῶν ἑαυτοῦ, εἰς βοήθειαν τῷ πνεύματι τῷ ὄντι ἐν τοῖς ἀνθρώποις πᾶσιν. ἐμῶν οὑν ὁ Βαροὐχ ἔστη ἐν μέσῳ τῶν ἀγγέλων τῆς ᾿Εδέμ, τουτέστιν τουτέστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου — παράδεισος γὰρ οἱ ἄγγελοι, ὧν μέσος ἔστη — καὶ παρήγγειλε τῷ ἀνθρώπῳ »ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγεῖν, ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου <ξύλου τοῦ> γινώσκειν τὸ καλὸν καὶ τὸ πονηρὸν μὴ φαγεῖν‘, ὅπερ ἐστὶν ό Νάας, τουτἐστι τοῖς μὲν ἄλλοις ἀγγελοις πείθεσθαι τοῖς ἕνδεκα τῆς Ἐόέμ· πάθη μὲν μὲν ἔχουχιν οἱ ἕνδεκα, παρανομίαν δὲ οὐκ ἔχουσιν, ὁ δὲ Νάας παρανομίαν ἴσχε· προσῆλθε γάρ τῇ Εξαπατήσας ἐξαπατήσας αὐτὴν καὶ ἐμοίχευσεν αὐτήν, ὅπερ ἐστὶ παράνομον· προσῆλθς δὲ καὶ τῷ Ἀδὰμ καὶ ἴσχεν αὐτὸν ὡς παῖδα, ὅπερ ἐστὶ καὶ αὐτὸ παράνομον· ἔνθεν γέγονε μοιχεία καὶ ἀρσενοκοιτία. ἀπὸ τότε ἐπεκρότησε τὰ κακὰ τοῖς άνθρώποις καὶ τὰ ἀγαθὰ ἐκ μιᾶς ἀρχῆς γενόμενα τῆς τοῦ πατρός· ἀναβὰς γὰρ πρὸς τὸν ἀγαθὸν ὁ πατὴρ ὁδὸν ἔδειξε τοῖς ἀναβαίνειν θέλουσιν, ἀποστὰς δὲ τῆς Εδὲμ ἀρχὴν κακῶν ἐποίησε τῷ πνεύματι τοῦ πατρὸς τῷ ἐν τοῖς άνθρώποις. ἐπέμφθη οὖν ὁ Βαροὺχ πρὸς τὸν Μωσέα, καὶ δι’ αὐτοῦ ἐλάλησε τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, ὅπως ἐπιστραφῶσι πρὸς τὸν ἀγαθόν.

τὸ τελευταῖον ἐξ ἀκροβυστίας προφήτην ἐπελέξατο Ἐλωεὶμ τὸν ‘Ηρακλέα καὶ ὲ́πεμψεν, ἵνα τοὺς δώδεκα ἀγγέλους τῆς τῆς ᾿Εδὲμ καταγωνίσηται καὶ ἐλευθερώσῃ τὸν πατέρα ἀπὸ τῶν δώδεκα ἀγγέλων τῆς κτίσεως τῶν πονηρῶν. ταῦτά ἐστι τὰ δώδεκα ἆθλα τοῦ Ἡρακλέους ἄ κατηγωνίσατο ὁ Ἡρακλῆς τῇ τάξει, ἀπὸ τοῦ πρώτου ἐ̔ως ἐσχάτου, λέοντα καὶ ὕδραν καὶ κάπρον καὶ τὰ ἐξῆς· τῶν ἐθνῶν γὰρ εἶναι ταῦτα τὰ ὀνόματα, ἅ μετωνόμασται, φασίν, ἀπὸ τῆς ἐνεργείας τῶν μητρικῶν ἀrγέλων. ὡς <δ> ἐδόκει κατηγωνίσθαι, προσπλἐκεται ἡ ᾿Ομφάλη, ἥτις ἐστὶ Βάβυν ἢ Ἀφροδίτη, καὶ ὑποσύρει τὸν Ἡρακλέα καὶ ἀποδιδύσκει τὴν δύναμιν αὐτοῦ, τὰς ἐντολὰς τοῦ καρούχα, ὃς ένετείλατο ᾿Ελωείμ, καὶ μετενδιδύσκει τὴν τὴν αὐτῆς στολήν, τουτέστι τὴν δύναμιν τῆς ᾿Εδὲμ τῆς κάτω δυνάμεως, καὶ οὕτως ἀτελὴς ἐγένετο τοῦ Ἡρακλέους ἡ προφητεία καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ. τὸ δὲ τελευταῖον »ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ηρώδου τοῦ βασιλεως» πέμπεται ὁ Βαρούχ, καταπεμφεὶς πάλιν ὐπὸ τοῦ Ἐλωείμ, καὶ καὶ ἐλθὼν εὶς Ναξαρὲτ εὗρε τὸν Ἰησοῦν, υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ καὶ Μαριὸς, βόσκοντα πρόβατα, παιδάριον δωδεκαετὲς, καὶ ἀναγγέλλει αὐτῷ ἀπ’ ἀρχῆς πάντα ὄδα ἐγένετο ἀπὸτ][ης ᾿Εδὲμ καὶ τοῦ ᾿Ελωεὶμ <καὶ τὰ> μετὰ ταῦτα ἐσόμενα, καὶ εἔπε· πάντες οἱ πρὸ σοῦ προφῆται ὑπεσύρησαν. πειράθητι οὖν, Ἰησοῦ, υἱὲ νθρώπου, μὴ ὑποσυρῆναιι ἀλλὰ κήρυξον τοῦτον τὸν λόγον τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἀνάστειλον αὐτοῖς τὰ περὶ τοῦ πατρὸς καὶ τὰ περὶ τοῦ ἀγθοῦ, καὶ ἀνάβαινε πρὸς τὸν ἀγαθὸν καὶ κάθου ἐκεῖ μετὰ τοῦ πάντων ἡμῶν πατρὸς Ἐλωείμ.

τὸ τελευταῖον ἐξ ἀκροβυστίας προφήτην ἐπελέξατο Ἐλωεὶμ τὸν ‘Ηρακλέα καὶ ὲ́πεμψεν, ἵνα τοὺς δώδεκα ἀγγέλους τῆς τῆς ᾿Εδὲμ καταγωνίσηται καὶ ἐλευθερώσῃ τὸν πατέρα ἀπὸ τῶν δώδεκα ἀγγέλων τῆς κτίσεως τῶν πονηρῶν. ταῦτά ἐστι τὰ δώδεκα ἆθλα τοῦ Ἡρακλέους ἄ κατηγωνίσατο ὁ Ἡρακλῆς τῇ τάξει, ἀπὸ τοῦ πρώτου ἐ̔ως ἐσχάτου, λέοντα καὶ ὕδραν καὶ κάπρον καὶ τὰ ἐξῆς· τῶν ἐθνῶν γὰρ εἶναι ταῦτα τὰ ὀνόματα, ἅ μετωνόμασται, φασίν, ἀπὸ τῆς ἐνεργείας τῶν μητρικῶν ἀrγέλων. ὡς <δ> ἐδόκει κατηγωνίσθαι, προσπλἐκεται ἡ ᾿Ομφάλη, ἥτις ἐστὶ Βάβυν ἢ Ἀφροδίτη, καὶ ὑποσύρει τὸν Ἡρακλέα καὶ ἀποδιδύσκει τὴν δύναμιν αὐτοῦ, τὰς ἐντολὰς τοῦ καρούχα, ὃς ένετείλατο ᾿Ελωείμ, καὶ μετενδιδύσκει τὴν τὴν αὐτῆς στολήν, τουτέστι τὴν δύναμιν τῆς ᾿Εδὲμ τῆς κάτω δυνάμεως, καὶ οὕτως ἀτελὴς ἐγένετο τοῦ Ἡρακλέους ἡ προφητεία καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ. τὸ δὲ τελευταῖον »ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ηρώδου τοῦ βασιλεως» πέμπεται ὁ Βαρούχ, καταπεμφεὶς πάλιν ὐπὸ τοῦ Ἐλωείμ, καὶ καὶ ἐλθὼν εὶς Ναξαρὲτ εὗρε τὸν Ἰησοῦν, υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ καὶ Μαριὸς, βόσκοντα πρόβατα, παιδάριον δωδεκαετὲς, καὶ ἀναγγέλλει αὐτῷ ἀπ’ ἀρχῆς πάντα ὄδα ἐγένετο ἀπὸτ][ης ᾿Εδὲμ καὶ τοῦ ᾿Ελωεὶμ <καὶ τὰ> μετὰ ταῦτα ἐσόμενα, καὶ εἔπε· πάντες οἱ πρὸ σοῦ προφῆται ὑπεσύρησαν. πειράθητι οὖν, Ἰησοῦ, υἱὲ νθρώπου, μὴ ὑποσυρῆναιι ἀλλὰ κήρυξον τοῦτον τὸν λόγον τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἀνάστειλον αὐτοῖς τὰ περὶ τοῦ πατρὸς καὶ τὰ περὶ τοῦ ἀγθοῦ, καὶ ἀνάβαινε πρὸς τὸν ἀγαθὸν καὶ κάθου ἐκεῖ μετὰ τοῦ πάντων ἡμῶν πατρὸς Ἐλωείμ.

τὸ τελευταῖον ἐξ ἀκροβυστίας προφήτην ἐπελέξατο Ἐλωεὶμ τὸν ‘Ηρακλέα καὶ ὲ́πεμψεν, ἵνα τοὺς δώδεκα ἀγγέλους τῆς τῆς ᾿Εδὲμ καταγωνίσηται καὶ ἐλευθερώσῃ τὸν πατέρα ἀπὸ τῶν δώδεκα ἀγγέλων τῆς κτίσεως τῶν πονηρῶν. ταῦτά ἐστι τὰ δώδεκα ἆθλα τοῦ Ἡρακλέους ἄ κατηγωνίσατο ὁ Ἡρακλῆς τῇ τάξει, ἀπὸ τοῦ πρώτου ἐ̔ως ἐσχάτου, λέοντα καὶ ὕδραν καὶ κάπρον καὶ τὰ ἐξῆς· τῶν ἐθνῶν γὰρ εἶναι ταῦτα τὰ ὀνόματα, ἅ μετωνόμασται, φασίν, ἀπὸ τῆς ἐνεργείας τῶν μητρικῶν ἀrγέλων. ὡς <δ> ἐδόκει κατηγωνίσθαι, προσπλἐκεται ἡ ᾿Ομφάλη, ἥτις ἐστὶ Βάβυν ἢ Ἀφροδίτη, καὶ ὑποσύρει τὸν Ἡρακλέα καὶ ἀποδιδύσκει τὴν δύναμιν αὐτοῦ, τὰς ἐντολὰς τοῦ καρούχα, ὃς ένετείλατο ᾿Ελωείμ, καὶ μετενδιδύσκει τὴν τὴν αὐτῆς στολήν, τουτέστι τὴν δύναμιν τῆς ᾿Εδὲμ τῆς κάτω δυνάμεως, καὶ οὕτως ἀτελὴς ἐγένετο τοῦ Ἡρακλέους ἡ προφητεία καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ. τὸ δὲ τελευταῖον »ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ηρώδου τοῦ βασιλεως» πέμπεται ὁ Βαρούχ, καταπεμφεὶς πάλιν ὐπὸ τοῦ Ἐλωείμ, καὶ καὶ ἐλθὼν εὶς Ναξαρὲτ εὗρε τὸν Ἰησοῦν, υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ καὶ Μαριὸς, βόσκοντα πρόβατα, παιδάριον δωδεκαετὲς, καὶ ἀναγγέλλει αὐτῷ ἀπ’ ἀρχῆς πάντα ὄδα ἐγένετο ἀπὸτ][ης ᾿Εδὲμ καὶ τοῦ ᾿Ελωεὶμ <καὶ τὰ> μετὰ ταῦτα ἐσόμενα, καὶ εἔπε· πάντες οἱ πρὸ σοῦ προφῆται ὑπεσύρησαν. πειράθητι οὖν, Ἰησοῦ, υἱὲ νθρώπου, μὴ ὑποσυρῆναιι ἀλλὰ κήρυξον τοῦτον τὸν λόγον τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἀνάστειλον αὐτοῖς τὰ περὶ τοῦ πατρὸς καὶ τὰ περὶ τοῦ ἀγθοῦ, καὶ ἀνάβαινε πρὸς τὸν ἀγαθὸν καὶ κάθου ἐκεῖ μετὰ τοῦ πάντων ἡμῶν πατρὸς Ἐλωείμ.

τὸ τελευταῖον ἐξ ἀκροβυστίας προφήτην ἐπελέξατο Ἐλωεὶμ τὸν ‘Ηρακλέα καὶ ὲ́πεμψεν, ἵνα τοὺς δώδεκα ἀγγέλους τῆς τῆς ᾿Εδὲμ καταγωνίσηται καὶ ἐλευθερώσῃ τὸν πατέρα ἀπὸ τῶν δώδεκα ἀγγέλων τῆς κτίσεως τῶν πονηρῶν. ταῦτά ἐστι τὰ δώδεκα ἆθλα τοῦ Ἡρακλέους ἄ κατηγωνίσατο ὁ Ἡρακλῆς τῇ τάξει, ἀπὸ τοῦ πρώτου ἐ̔ως ἐσχάτου, λέοντα καὶ ὕδραν καὶ κάπρον καὶ τὰ ἐξῆς· τῶν ἐθνῶν γὰρ εἶναι ταῦτα τὰ ὀνόματα, ἅ μετωνόμασται, φασίν, ἀπὸ τῆς ἐνεργείας τῶν μητρικῶν ἀrγέλων. ὡς <δ> ἐδόκει κατηγωνίσθαι, προσπλἐκεται ἡ ᾿Ομφάλη, ἥτις ἐστὶ Βάβυν ἢ Ἀφροδίτη, καὶ ὑποσύρει τὸν Ἡρακλέα καὶ ἀποδιδύσκει τὴν δύναμιν αὐτοῦ, τὰς ἐντολὰς τοῦ καρούχα, ὃς ένετείλατο ᾿Ελωείμ, καὶ μετενδιδύσκει τὴν τὴν αὐτῆς στολήν, τουτέστι τὴν δύναμιν τῆς ᾿Εδὲμ τῆς κάτω δυνάμεως, καὶ οὕτως ἀτελὴς ἐγένετο τοῦ Ἡρακλέους ἡ προφητεία καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ. τὸ δὲ τελευταῖον »ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ηρώδου τοῦ βασιλεως» πέμπεται ὁ Βαρούχ, καταπεμφεὶς πάλιν ὐπὸ τοῦ Ἐλωείμ, καὶ καὶ ἐλθὼν εὶς Ναξαρὲτ εὗρε τὸν Ἰησοῦν, υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ καὶ Μαριὸς, βόσκοντα πρόβατα, παιδάριον δωδεκαετὲς, καὶ ἀναγγέλλει αὐτῷ ἀπ’ ἀρχῆς πάντα ὄδα ἐγένετο ἀπὸτ][ης ᾿Εδὲμ καὶ τοῦ ᾿Ελωεὶμ <καὶ τὰ> μετὰ ταῦτα ἐσόμενα, καὶ εἔπε· πάντες οἱ πρὸ σοῦ προφῆται ὑπεσύρησαν. πειράθητι οὖν, Ἰησοῦ, υἱὲ νθρώπου, μὴ ὑποσυρῆναιι ἀλλὰ κήρυξον τοῦτον τὸν λόγον τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἀνάστειλον αὐτοῖς τὰ περὶ τοῦ πατρὸς καὶ τὰ περὶ τοῦ ἀγθοῦ, καὶ ἀνάβαινε πρὸς τὸν ἀγαθὸν καὶ κάθου ἐκεῖ μετὰ τοῦ πάντων ἡμῶν πατρὸς Ἐλωείμ.

τὸ τελευταῖον ἐξ ἀκροβυστίας προφήτην ἐπελέξατο Ἐλωεὶμ τὸν ‘Ηρακλέα καὶ ὲ́πεμψεν, ἵνα τοὺς δώδεκα ἀγγέλους τῆς τῆς ᾿Εδὲμ καταγωνίσηται καὶ ἐλευθερώσῃ τὸν πατέρα ἀπὸ τῶν δώδεκα ἀγγέλων τῆς κτίσεως τῶν πονηρῶν. ταῦτά ἐστι τὰ δώδεκα ἆθλα τοῦ Ἡρακλέους ἄ κατηγωνίσατο ὁ Ἡρακλῆς τῇ τάξει, ἀπὸ τοῦ πρώτου ἐ̔ως ἐσχάτου, λέοντα καὶ ὕδραν καὶ κάπρον καὶ τὰ ἐξῆς· τῶν ἐθνῶν γὰρ εἶναι ταῦτα τὰ ὀνόματα, ἅ μετωνόμασται, φασίν, ἀπὸ τῆς ἐνεργείας τῶν μητρικῶν ἀrγέλων. ὡς <δ> ἐδόκει κατηγωνίσθαι, προσπλἐκεται ἡ ᾿Ομφάλη, ἥτις ἐστὶ Βάβυν ἢ Ἀφροδίτη, καὶ ὑποσύρει τὸν Ἡρακλέα καὶ ἀποδιδύσκει τὴν δύναμιν αὐτοῦ, τὰς ἐντολὰς τοῦ καρούχα, ὃς ένετείλατο ᾿Ελωείμ, καὶ μετενδιδύσκει τὴν τὴν αὐτῆς στολήν, τουτέστι τὴν δύναμιν τῆς ᾿Εδὲμ τῆς κάτω δυνάμεως, καὶ οὕτως ἀτελὴς ἐγένετο τοῦ Ἡρακλέους ἡ προφητεία καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ. τὸ δὲ τελευταῖον »ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ηρώδου τοῦ βασιλεως» πέμπεται ὁ Βαρούχ, καταπεμφεὶς πάλιν ὐπὸ τοῦ Ἐλωείμ, καὶ καὶ ἐλθὼν εὶς Ναξαρὲτ εὗρε τὸν Ἰησοῦν, υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ καὶ Μαριὸς, βόσκοντα πρόβατα, παιδάριον δωδεκαετὲς, καὶ ἀναγγέλλει αὐτῷ ἀπ’ ἀρχῆς πάντα ὄδα ἐγένετο ἀπὸτ][ης ᾿Εδὲμ καὶ τοῦ ᾿Ελωεὶμ <καὶ τὰ> μετὰ ταῦτα ἐσόμενα, καὶ εἔπε· πάντες οἱ πρὸ σοῦ προφῆται ὑπεσύρησαν. πειράθητι οὖν, Ἰησοῦ, υἱὲ νθρώπου, μὴ ὑποσυρῆναιι ἀλλὰ κήρυξον τοῦτον τὸν λόγον τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἀνάστειλον αὐτοῖς τὰ περὶ τοῦ πατρὸς καὶ τὰ περὶ τοῦ ἀγθοῦ, καὶ ἀνάβαινε πρὸς τὸν ἀγαθὸν καὶ κάθου ἐκεῖ μετὰ τοῦ πάντων ἡμῶν πατρὸς Ἐλωείμ.

τὸ τελευταῖον ἐξ ἀκροβυστίας προφήτην ἐπελέξατο Ἐλωεὶμ τὸν ‘Ηρακλέα καὶ ὲ́πεμψεν, ἵνα τοὺς δώδεκα ἀγγέλους τῆς τῆς ᾿Εδὲμ καταγωνίσηται καὶ ἐλευθερώσῃ τὸν πατέρα ἀπὸ τῶν δώδεκα ἀγγέλων τῆς κτίσεως τῶν πονηρῶν. ταῦτά ἐστι τὰ δώδεκα ἆθλα τοῦ Ἡρακλέους ἄ κατηγωνίσατο ὁ Ἡρακλῆς τῇ τάξει, ἀπὸ τοῦ πρώτου ἐ̔ως ἐσχάτου, λέοντα καὶ ὕδραν καὶ κάπρον καὶ τὰ ἐξῆς· τῶν ἐθνῶν γὰρ εἶναι ταῦτα τὰ ὀνόματα, ἅ μετωνόμασται, φασίν, ἀπὸ τῆς ἐνεργείας τῶν μητρικῶν ἀrγέλων. ὡς <δ> ἐδόκει κατηγωνίσθαι, προσπλἐκεται ἡ ᾿Ομφάλη, ἥτις ἐστὶ Βάβυν ἢ Ἀφροδίτη, καὶ ὑποσύρει τὸν Ἡρακλέα καὶ ἀποδιδύσκει τὴν δύναμιν αὐτοῦ, τὰς ἐντολὰς τοῦ καρούχα, ὃς ένετείλατο ᾿Ελωείμ, καὶ μετενδιδύσκει τὴν τὴν αὐτῆς στολήν, τουτέστι τὴν δύναμιν τῆς ᾿Εδὲμ τῆς κάτω δυνάμεως, καὶ οὕτως ἀτελὴς ἐγένετο τοῦ Ἡρακλέους ἡ προφητεία καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ. τὸ δὲ τελευταῖον »ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ηρώδου τοῦ βασιλεως» πέμπεται ὁ Βαρούχ, καταπεμφεὶς πάλιν ὐπὸ τοῦ Ἐλωείμ, καὶ καὶ ἐλθὼν εὶς Ναξαρὲτ εὗρε τὸν Ἰησοῦν, υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ καὶ Μαριὸς, βόσκοντα πρόβατα, παιδάριον δωδεκαετὲς, καὶ ἀναγγέλλει αὐτῷ ἀπ’ ἀρχῆς πάντα ὄδα ἐγένετο ἀπὸτ][ης ᾿Εδὲμ καὶ τοῦ ᾿Ελωεὶμ <καὶ τὰ> μετὰ ταῦτα ἐσόμενα, καὶ εἔπε· πάντες οἱ πρὸ σοῦ προφῆται ὑπεσύρησαν. πειράθητι οὖν, Ἰησοῦ, υἱὲ νθρώπου, μὴ ὑποσυρῆναιι ἀλλὰ κήρυξον τοῦτον τὸν λόγον τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἀνάστειλον αὐτοῖς τὰ περὶ τοῦ πατρὸς καὶ τὰ περὶ τοῦ ἀγθοῦ, καὶ ἀνάβαινε πρὸς τὸν ἀγαθὸν καὶ κάθου ἐκεῖ μετὰ τοῦ πάντων ἡμῶν πατρὸς Ἐλωείμ.

τὸ τελευταῖον ἐξ ἀκροβυστίας προφήτην ἐπελέξατο Ἐλωεὶμ τὸν ‘Ηρακλέα καὶ ὲ́πεμψεν, ἵνα τοὺς δώδεκα ἀγγέλους τῆς τῆς ᾿Εδὲμ καταγωνίσηται καὶ ἐλευθερώσῃ τὸν πατέρα ἀπὸ τῶν δώδεκα ἀγγέλων τῆς κτίσεως τῶν πονηρῶν. ταῦτά ἐστι τὰ δώδεκα ἆθλα τοῦ Ἡρακλέους ἄ κατηγωνίσατο ὁ Ἡρακλῆς τῇ τάξει, ἀπὸ τοῦ πρώτου ἐ̔ως ἐσχάτου, λέοντα καὶ ὕδραν καὶ κάπρον καὶ τὰ ἐξῆς· τῶν ἐθνῶν γὰρ εἶναι ταῦτα τὰ ὀνόματα, ἅ μετωνόμασται, φασίν, ἀπὸ τῆς ἐνεργείας τῶν μητρικῶν ἀrγέλων. ὡς <δ> ἐδόκει κατηγωνίσθαι, προσπλἐκεται ἡ ᾿Ομφάλη, ἥτις ἐστὶ Βάβυν ἢ Ἀφροδίτη, καὶ ὑποσύρει τὸν Ἡρακλέα καὶ ἀποδιδύσκει τὴν δύναμιν αὐτοῦ, τὰς ἐντολὰς τοῦ καρούχα, ὃς ένετείλατο ᾿Ελωείμ, καὶ μετενδιδύσκει τὴν τὴν αὐτῆς στολήν, τουτέστι τὴν δύναμιν τῆς ᾿Εδὲμ τῆς κάτω δυνάμεως, καὶ οὕτως ἀτελὴς ἐγένετο τοῦ Ἡρακλέους ἡ προφητεία καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ. τὸ δὲ τελευταῖον »ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ηρώδου τοῦ βασιλεως» πέμπεται ὁ Βαρούχ, καταπεμφεὶς πάλιν ὐπὸ τοῦ Ἐλωείμ, καὶ καὶ ἐλθὼν εὶς Ναξαρὲτ εὗρε τὸν Ἰησοῦν, υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ καὶ Μαριὸς, βόσκοντα πρόβατα, παιδάριον δωδεκαετὲς, καὶ ἀναγγέλλει αὐτῷ ἀπ’ ἀρχῆς πάντα ὄδα ἐγένετο ἀπὸτ][ης ᾿Εδὲμ καὶ τοῦ ᾿Ελωεὶμ <καὶ τὰ> μετὰ ταῦτα ἐσόμενα, καὶ εἔπε· πάντες οἱ πρὸ σοῦ προφῆται ὑπεσύρησαν. πειράθητι οὖν, Ἰησοῦ, υἱὲ νθρώπου, μὴ ὑποσυρῆναιι ἀλλὰ κήρυξον τοῦτον τὸν λόγον τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἀνάστειλον αὐτοῖς τὰ περὶ τοῦ πατρὸς καὶ τὰ περὶ τοῦ ἀγθοῦ, καὶ ἀνάβαινε πρὸς τὸν ἀγαθὸν καὶ κάθου ἐκεῖ μετὰ τοῦ πάντων ἡμῶν πατρὸς Ἐλωείμ.

τὸ τελευταῖον ἐξ ἀκροβυστίας προφήτην ἐπελέξατο Ἐλωεὶμ τὸν ‘Ηρακλέα καὶ ὲ́πεμψεν, ἵνα τοὺς δώδεκα ἀγγέλους τῆς τῆς ᾿Εδὲμ καταγωνίσηται καὶ ἐλευθερώσῃ τὸν πατέρα ἀπὸ τῶν δώδεκα ἀγγέλων τῆς κτίσεως τῶν πονηρῶν. ταῦτά ἐστι τὰ δώδεκα ἆθλα τοῦ Ἡρακλέους ἄ κατηγωνίσατο ὁ Ἡρακλῆς τῇ τάξει, ἀπὸ τοῦ πρώτου ἐ̔ως ἐσχάτου, λέοντα καὶ ὕδραν καὶ κάπρον καὶ τὰ ἐξῆς· τῶν ἐθνῶν γὰρ εἶναι ταῦτα τὰ ὀνόματα, ἅ μετωνόμασται, φασίν, ἀπὸ τῆς ἐνεργείας τῶν μητρικῶν ἀrγέλων. ὡς <δ> ἐδόκει κατηγωνίσθαι, προσπλἐκεται ἡ ᾿Ομφάλη, ἥτις ἐστὶ Βάβυν ἢ Ἀφροδίτη, καὶ ὑποσύρει τὸν Ἡρακλέα καὶ ἀποδιδύσκει τὴν δύναμιν αὐτοῦ, τὰς ἐντολὰς τοῦ καρούχα, ὃς ένετείλατο ᾿Ελωείμ, καὶ μετενδιδύσκει τὴν τὴν αὐτῆς στολήν, τουτέστι τὴν δύναμιν τῆς ᾿Εδὲμ τῆς κάτω δυνάμεως, καὶ οὕτως ἀτελὴς ἐγένετο τοῦ Ἡρακλέους ἡ προφητεία καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ. τὸ δὲ τελευταῖον »ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ηρώδου τοῦ βασιλεως» πέμπεται ὁ Βαρούχ, καταπεμφεὶς πάλιν ὐπὸ τοῦ Ἐλωείμ, καὶ καὶ ἐλθὼν εὶς Ναξαρὲτ εὗρε τὸν Ἰησοῦν, υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ καὶ Μαριὸς, βόσκοντα πρόβατα, παιδάριον δωδεκαετὲς, καὶ ἀναγγέλλει αὐτῷ ἀπ’ ἀρχῆς πάντα ὄδα ἐγένετο ἀπὸτ][ης ᾿Εδὲμ καὶ τοῦ ᾿Ελωεὶμ <καὶ τὰ> μετὰ ταῦτα ἐσόμενα, καὶ εἔπε· πάντες οἱ πρὸ σοῦ προφῆται ὑπεσύρησαν. πειράθητι οὖν, Ἰησοῦ, υἱὲ νθρώπου, μὴ ὑποσυρῆναιι ἀλλὰ κήρυξον τοῦτον τὸν λόγον τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἀνάστειλον αὐτοῖς τὰ περὶ τοῦ πατρὸς καὶ τὰ περὶ τοῦ ἀγθοῦ, καὶ ἀνάβαινε πρὸς τὸν ἀγαθὸν καὶ κάθου ἐκεῖ μετὰ τοῦ πάντων ἡμῶν πατρὸς Ἐλωείμ.

καὶ ὅταν λἐγῃ, φηοίν, ὁ προφήτης »λαβεῖν ὲαυτῶ̣ γυναῖκα πορνείας, διότι πορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθε τοῦ κυρίου«, τουτέστιν ὴ ᾿Εδὲμ ἀπὸ τοῖ· Ἐλωείμ, ἐν τούτοις, φησίν, ὁ προφήτης σαφῶς λαλεῖ τὸ ὅλον μυστήριον, καὶ οὐκ ἀκούεται διὰ τὴν κακίαν τοῦ Νόας. κατὰ τὸν αὐτὸν ἐκεῖνον τρόπον κοὶ τὰς ἄλλας <ῥήσεις τὰς> προφητικὰς ὁμοίως πραρᾴ δουσι δτὰ πλειόνων βιβλίων· ἔστι δὲ αὐτοῖς προηrουμένως βιβλίον ἐπιrραφόμενον Βαρούχ, ἐν ῴ ὅλην τὴν τοῦ μύθου αὐτῶν διαγωγήν ὁ ἐντυχὼν γνώσεται. πολλαῖς μὲν οὖν αἱρέσεσιν ἐντυχόν, ἀγαπητοί, οὐδενὶ τούτου κακῷ χείρονι ἐνἐτυχον. ἀληθῶς δέ, ὥσπερ λέγει † καὶ ό κατά, τὸν αὐτοῦ Ἡρακλέα δεῖ μιμησαμένους ἐκκαθῆραι τὴν Αὐγείου κόπρον, μᾶλλον δὲ ἀμάραν, εἰς ἥν ἐμπεσόντες οἰ τούτου ἀνε,όμενοι οὐ πώποτε ἀπολυθήσονται, ἀλλ᾿ οὐδὲ ἀνακύψαι δυνήσονται. ᾿Επεὶ γοῦν καὶ τὰ Ἰουστίνου τοῦ ψει·δογνωστικοῦ ἐπιχειρήματα ἐξθέμεθα, δοκεῖ καὶ τὰς τῶν ἀκολούθων ἀκολούθων αἱρεέσεων ἐν ταῖς ἑξῆς βίβλοις ἐκθέσθαι, μηδένα δὲ καταλιπεῖν ἀνέ λεγετον αὐτῶν, τῶν ὐπ αὐτῶν λεγομένων παρατιθεμένων ὄντων ἱκανῶν πρὸς παρα-

καὶ ὅταν λἐγῃ, φηοίν, ὁ προφήτης »λαβεῖν ὲαυτῶ̣ γυναῖκα πορνείας, διότι πορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθε τοῦ κυρίου«, τουτέστιν ὴ ᾿Εδὲμ ἀπὸ τοῖ· Ἐλωείμ, ἐν τούτοις, φησίν, ὁ προφήτης σαφῶς λαλεῖ τὸ ὅλον μυστήριον, καὶ οὐκ ἀκούεται διὰ τὴν κακίαν τοῦ Νόας. κατὰ τὸν αὐτὸν ἐκεῖνον τρόπον κοὶ τὰς ἄλλας <ῥήσεις τὰς> προφητικὰς ὁμοίως πραρᾴ δουσι δτὰ πλειόνων βιβλίων· ἔστι δὲ αὐτοῖς προηrουμένως βιβλίον ἐπιrραφόμενον Βαρούχ, ἐν ῴ ὅλην τὴν τοῦ μύθου αὐτῶν διαγωγήν ὁ ἐντυχὼν γνώσεται. πολλαῖς μὲν οὖν αἱρέσεσιν ἐντυχόν, ἀγαπητοί, οὐδενὶ τούτου κακῷ χείρονι ἐνἐτυχον. ἀληθῶς δέ, ὥσπερ λέγει † καὶ ό κατά, τὸν αὐτοῦ Ἡρακλέα δεῖ μιμησαμένους ἐκκαθῆραι τὴν Αὐγείου κόπρον, μᾶλλον δὲ ἀμάραν, εἰς ἥν ἐμπεσόντες οἰ τούτου ἀνε,όμενοι οὐ πώποτε ἀπολυθήσονται, ἀλλ᾿ οὐδὲ ἀνακύψαι δυνήσονται. ᾿Επεὶ γοῦν καὶ τὰ Ἰουστίνου τοῦ ψει·δογνωστικοῦ ἐπιχειρήματα ἐξθέμεθα, δοκεῖ καὶ τὰς τῶν ἀκολούθων ἀκολούθων αἱρεέσεων ἐν ταῖς ἑξῆς βίβλοις ἐκθέσθαι, μηδένα δὲ καταλιπεῖν ἀνέ λεγετον αὐτῶν, τῶν ὐπ αὐτῶν λεγομένων παρατιθεμένων ὄντων ἱκανῶν πρὸς παρα-

καὶ ὅταν λἐγῃ, φηοίν, ὁ προφήτης »λαβεῖν ὲαυτῶ̣ γυναῖκα πορνείας, διότι πορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθε τοῦ κυρίου«, τουτέστιν ὴ ᾿Εδὲμ ἀπὸ τοῖ· Ἐλωείμ, ἐν τούτοις, φησίν, ὁ προφήτης σαφῶς λαλεῖ τὸ ὅλον μυστήριον, καὶ οὐκ ἀκούεται διὰ τὴν κακίαν τοῦ Νόας. κατὰ τὸν αὐτὸν ἐκεῖνον τρόπον κοὶ τὰς ἄλλας <ῥήσεις τὰς> προφητικὰς ὁμοίως πραρᾴ δουσι δτὰ πλειόνων βιβλίων· ἔστι δὲ αὐτοῖς προηrουμένως βιβλίον ἐπιrραφόμενον Βαρούχ, ἐν ῴ ὅλην τὴν τοῦ μύθου αὐτῶν διαγωγήν ὁ ἐντυχὼν γνώσεται. πολλαῖς μὲν οὖν αἱρέσεσιν ἐντυχόν, ἀγαπητοί, οὐδενὶ τούτου κακῷ χείρονι ἐνἐτυχον. ἀληθῶς δέ, ὥσπερ λέγει † καὶ ό κατά, τὸν αὐτοῦ Ἡρακλέα δεῖ μιμησαμένους ἐκκαθῆραι τὴν Αὐγείου κόπρον, μᾶλλον δὲ ἀμάραν, εἰς ἥν ἐμπεσόντες οἰ τούτου ἀνε,όμενοι οὐ πώποτε ἀπολυθήσονται, ἀλλ᾿ οὐδὲ ἀνακύψαι δυνήσονται. ᾿Επεὶ γοῦν καὶ τὰ Ἰουστίνου τοῦ ψει·δογνωστικοῦ ἐπιχειρήματα ἐξθέμεθα, δοκεῖ καὶ τὰς τῶν ἀκολούθων ἀκολούθων αἱρεέσεων ἐν ταῖς ἑξῆς βίβλοις ἐκθέσθαι, μηδένα δὲ καταλιπεῖν ἀνέ λεγετον αὐτῶν, τῶν ὐπ αὐτῶν λεγομένων παρατιθεμένων ὄντων ἱκανῶν πρὸς παρα-

καὶ ὅταν λἐγῃ, φηοίν, ὁ προφήτης »λαβεῖν ὲαυτῶ̣ γυναῖκα πορνείας, διότι πορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθε τοῦ κυρίου«, τουτέστιν ὴ ᾿Εδὲμ ἀπὸ τοῖ· Ἐλωείμ, ἐν τούτοις, φησίν, ὁ προφήτης σαφῶς λαλεῖ τὸ ὅλον μυστήριον, καὶ οὐκ ἀκούεται διὰ τὴν κακίαν τοῦ Νόας. κατὰ τὸν αὐτὸν ἐκεῖνον τρόπον κοὶ τὰς ἄλλας <ῥήσεις τὰς> προφητικὰς ὁμοίως πραρᾴ δουσι δτὰ πλειόνων βιβλίων· ἔστι δὲ αὐτοῖς προηrουμένως βιβλίον ἐπιrραφόμενον Βαρούχ, ἐν ῴ ὅλην τὴν τοῦ μύθου αὐτῶν διαγωγήν ὁ ἐντυχὼν γνώσεται. πολλαῖς μὲν οὖν αἱρέσεσιν ἐντυχόν, ἀγαπητοί, οὐδενὶ τούτου κακῷ χείρονι ἐνἐτυχον. ἀληθῶς δέ, ὥσπερ λέγει † καὶ ό κατά, τὸν αὐτοῦ Ἡρακλέα δεῖ μιμησαμένους ἐκκαθῆραι τὴν Αὐγείου κόπρον, μᾶλλον δὲ ἀμάραν, εἰς ἥν ἐμπεσόντες οἰ τούτου ἀνε,όμενοι οὐ πώποτε ἀπολυθήσονται, ἀλλ᾿ οὐδὲ ἀνακύψαι δυνήσονται. ᾿Επεὶ γοῦν καὶ τὰ Ἰουστίνου τοῦ ψει·δογνωστικοῦ ἐπιχειρήματα ἐξθέμεθα, δοκεῖ καὶ τὰς τῶν ἀκολούθων ἀκολούθων αἱρεέσεων ἐν ταῖς ἑξῆς βίβλοις ἐκθέσθαι, μηδένα δὲ καταλιπεῖν ἀνέ λεγετον αὐτῶν, τῶν ὐπ αὐτῶν λεγομένων παρατιθεμένων ὄντων ἱκανῶν πρὸς παρα-

καὶ ὅταν λἐγῃ, φηοίν, ὁ προφήτης »λαβεῖν ὲαυτῶ̣ γυναῖκα πορνείας, διότι πορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθε τοῦ κυρίου«, τουτέστιν ὴ ᾿Εδὲμ ἀπὸ τοῖ· Ἐλωείμ, ἐν τούτοις, φησίν, ὁ προφήτης σαφῶς λαλεῖ τὸ ὅλον μυστήριον, καὶ οὐκ ἀκούεται διὰ τὴν κακίαν τοῦ Νόας. κατὰ τὸν αὐτὸν ἐκεῖνον τρόπον κοὶ τὰς ἄλλας <ῥήσεις τὰς> προφητικὰς ὁμοίως πραρᾴ δουσι δτὰ πλειόνων βιβλίων· ἔστι δὲ αὐτοῖς προηrουμένως βιβλίον ἐπιrραφόμενον Βαρούχ, ἐν ῴ ὅλην τὴν τοῦ μύθου αὐτῶν διαγωγήν ὁ ἐντυχὼν γνώσεται. πολλαῖς μὲν οὖν αἱρέσεσιν ἐντυχόν, ἀγαπητοί, οὐδενὶ τούτου κακῷ χείρονι ἐνἐτυχον. ἀληθῶς δέ, ὥσπερ λέγει † καὶ ό κατά, τὸν αὐτοῦ Ἡρακλέα δεῖ μιμησαμένους ἐκκαθῆραι τὴν Αὐγείου κόπρον, μᾶλλον δὲ ἀμάραν, εἰς ἥν ἐμπεσόντες οἰ τούτου ἀνε,όμενοι οὐ πώποτε ἀπολυθήσονται, ἀλλ᾿ οὐδὲ ἀνακύψαι δυνήσονται. ᾿Επεὶ γοῦν καὶ τὰ Ἰουστίνου τοῦ ψει·δογνωστικοῦ ἐπιχειρήματα ἐξθέμεθα, δοκεῖ καὶ τὰς τῶν ἀκολούθων ἀκολούθων αἱρεέσεων ἐν ταῖς ἑξῆς βίβλοις ἐκθέσθαι, μηδένα δὲ καταλιπεῖν ἀνέ λεγετον αὐτῶν, τῶν ὐπ αὐτῶν λεγομένων παρατιθεμένων ὄντων ἱκανῶν πρὸς παρα-

καὶ ὅταν λἐγῃ, φηοίν, ὁ προφήτης »λαβεῖν ὲαυτῶ̣ γυναῖκα πορνείας, διότι πορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθε τοῦ κυρίου«, τουτέστιν ὴ ᾿Εδὲμ ἀπὸ τοῖ· Ἐλωείμ, ἐν τούτοις, φησίν, ὁ προφήτης σαφῶς λαλεῖ τὸ ὅλον μυστήριον, καὶ οὐκ ἀκούεται διὰ τὴν κακίαν τοῦ Νόας. κατὰ τὸν αὐτὸν ἐκεῖνον τρόπον κοὶ τὰς ἄλλας <ῥήσεις τὰς> προφητικὰς ὁμοίως πραρᾴ δουσι δτὰ πλειόνων βιβλίων· ἔστι δὲ αὐτοῖς προηrουμένως βιβλίον ἐπιrραφόμενον Βαρούχ, ἐν ῴ ὅλην τὴν τοῦ μύθου αὐτῶν διαγωγήν ὁ ἐντυχὼν γνώσεται. πολλαῖς μὲν οὖν αἱρέσεσιν ἐντυχόν, ἀγαπητοί, οὐδενὶ τούτου κακῷ χείρονι ἐνἐτυχον. ἀληθῶς δέ, ὥσπερ λέγει † καὶ ό κατά, τὸν αὐτοῦ Ἡρακλέα δεῖ μιμησαμένους ἐκκαθῆραι τὴν Αὐγείου κόπρον, μᾶλλον δὲ ἀμάραν, εἰς ἥν ἐμπεσόντες οἰ τούτου ἀνε,όμενοι οὐ πώποτε ἀπολυθήσονται, ἀλλ᾿ οὐδὲ ἀνακύψαι δυνήσονται. ᾿Επεὶ γοῦν καὶ τὰ Ἰουστίνου τοῦ ψει·δογνωστικοῦ ἐπιχειρήματα ἐξθέμεθα, δοκεῖ καὶ τὰς τῶν ἀκολούθων ἀκολούθων αἱρεέσεων ἐν ταῖς ἑξῆς βίβλοις ἐκθέσθαι, μηδένα δὲ καταλιπεῖν ἀνέ λεγετον αὐτῶν, τῶν ὐπ αὐτῶν λεγομένων παρατιθεμένων ὄντων ἱκανῶν πρὸς παρα-

καὶ ὅταν λἐγῃ, φηοίν, ὁ προφήτης »λαβεῖν ὲαυτῶ̣ γυναῖκα πορνείας, διότι πορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθε τοῦ κυρίου«, τουτέστιν ὴ ᾿Εδὲμ ἀπὸ τοῖ· Ἐλωείμ, ἐν τούτοις, φησίν, ὁ προφήτης σαφῶς λαλεῖ τὸ ὅλον μυστήριον, καὶ οὐκ ἀκούεται διὰ τὴν κακίαν τοῦ Νόας. κατὰ τὸν αὐτὸν ἐκεῖνον τρόπον κοὶ τὰς ἄλλας <ῥήσεις τὰς> προφητικὰς ὁμοίως πραρᾴ δουσι δτὰ πλειόνων βιβλίων· ἔστι δὲ αὐτοῖς προηrουμένως βιβλίον ἐπιrραφόμενον Βαρούχ, ἐν ῴ ὅλην τὴν τοῦ μύθου αὐτῶν διαγωγήν ὁ ἐντυχὼν γνώσεται. πολλαῖς μὲν οὖν αἱρέσεσιν ἐντυχόν, ἀγαπητοί, οὐδενὶ τούτου κακῷ χείρονι ἐνἐτυχον. ἀληθῶς δέ, ὥσπερ λέγει † καὶ ό κατά, τὸν αὐτοῦ Ἡρακλέα δεῖ μιμησαμένους ἐκκαθῆραι τὴν Αὐγείου κόπρον, μᾶλλον δὲ ἀμάραν, εἰς ἥν ἐμπεσόντες οἰ τούτου ἀνε,όμενοι οὐ πώποτε ἀπολυθήσονται, ἀλλ᾿ οὐδὲ ἀνακύψαι δυνήσονται. ᾿Επεὶ γοῦν καὶ τὰ Ἰουστίνου τοῦ ψει·δογνωστικοῦ ἐπιχειρήματα ἐξθέμεθα, δοκεῖ καὶ τὰς τῶν ἀκολούθων ἀκολούθων αἱρεέσεων ἐν ταῖς ἑξῆς βίβλοις ἐκθέσθαι, μηδένα δὲ καταλιπεῖν ἀνέ λεγετον αὐτῶν, τῶν ὐπ αὐτῶν λεγομένων παρατιθεμένων ὄντων ἱκανῶν πρὸς παρα-

Τίνα ὁ Οὐαλεντῖνος δογματίξει, καὶ ὄτι ἐκ γραφῶν οὐ συνίσταται αὐτοῦ τὸ δόγμα, ἀλλὰ ἐκ τῶν Πλατωνικῶν καὶ Πυθαγορικῶν δογμάτων. Καὶ τίνα τὰ Σεκούνδῳ καὶ Πτολεμαίῳ καὶ Ἡρακλέων δοκοῦντα, ὡς καὶ αὐτοὶ τοῖς αὐτοῖς, οῖς οί Ἕλληνες σοφοί, ἐχρήσαντο <δόγμασιν, ἄλλ᾿> ἄλλοις ῥήμασι. Τίνα τά Μάρκῳ καὶ Κολαρβάσῳ νομισθέντα, καὶ ὅτι τινὲς αὐτῶν μαγείαις καὶ ἀριθμοῖς Πυθαγορείοις † ἔδχον.

Τίνα ὁ Οὐαλεντῖνος δογματίξει, καὶ ὄτι ἐκ γραφῶν οὐ συνίσταται αὐτοῦ τὸ δόγμα, ἀλλὰ ἐκ τῶν Πλατωνικῶν καὶ Πυθαγορικῶν δογμάτων. Καὶ τίνα τὰ Σεκούνδῳ καὶ Πτολεμαίῳ καὶ Ἡρακλέων δοκοῦντα, ὡς καὶ αὐτοὶ τοῖς αὐτοῖς, οῖς οί Ἕλληνες σοφοί, ἐχρήσαντο <δόγμασιν, ἄλλ᾿> ἄλλοις ῥήμασι. Τίνα τά Μάρκῳ καὶ Κολαρβάσῳ νομισθέντα, καὶ ὅτι τινὲς αὐτῶν μαγείαις καὶ ἀριθμοῖς Πυθαγορείοις † ἔδχον.

Τίνα ὁ Οὐαλεντῖνος δογματίξει, καὶ ὄτι ἐκ γραφῶν οὐ συνίσταται αὐτοῦ τὸ δόγμα, ἀλλὰ ἐκ τῶν Πλατωνικῶν καὶ Πυθαγορικῶν δογμάτων. Καὶ τίνα τὰ Σεκούνδῳ καὶ Πτολεμαίῳ καὶ Ἡρακλέων δοκοῦντα, ὡς καὶ αὐτοὶ τοῖς αὐτοῖς, οῖς οί Ἕλληνες σοφοί, ἐχρήσαντο <δόγμασιν, ἄλλ᾿> ἄλλοις ῥήμασι. Τίνα τά Μάρκῳ καὶ Κολαρβάσῳ νομισθέντα, καὶ ὅτι τινὲς αὐτῶν μαγείαις καὶ ἀριθμοῖς Πυθαγορείοις † ἔδχον.

Τίνα ὁ Οὐαλεντῖνος δογματίξει, καὶ ὄτι ἐκ γραφῶν οὐ συνίσταται αὐτοῦ τὸ δόγμα, ἀλλὰ ἐκ τῶν Πλατωνικῶν καὶ Πυθαγορικῶν δογμάτων. Καὶ τίνα τὰ Σεκούνδῳ καὶ Πτολεμαίῳ καὶ Ἡρακλέων δοκοῦντα, ὡς καὶ αὐτοὶ τοῖς αὐτοῖς, οῖς οί Ἕλληνες σοφοί, ἐχρήσαντο <δόγμασιν, ἄλλ᾿> ἄλλοις ῥήμασι. Τίνα τά Μάρκῳ καὶ Κολαρβάσῳ νομισθέντα, καὶ ὅτι τινὲς αὐτῶν μαγείαις καὶ ἀριθμοῖς Πυθαγορείοις † ἔδχον.

Τίνα ὁ Οὐαλεντῖνος δογματίξει, καὶ ὄτι ἐκ γραφῶν οὐ συνίσταται αὐτοῦ τὸ δόγμα, ἀλλὰ ἐκ τῶν Πλατωνικῶν καὶ Πυθαγορικῶν δογμάτων. Καὶ τίνα τὰ Σεκούνδῳ καὶ Πτολεμαίῳ καὶ Ἡρακλέων δοκοῦντα, ὡς καὶ αὐτοὶ τοῖς αὐτοῖς, οῖς οί Ἕλληνες σοφοί, ἐχρήσαντο <δόγμασιν, ἄλλ᾿> ἄλλοις ῥήμασι. Τίνα τά Μάρκῳ καὶ Κολαρβάσῳ νομισθέντα, καὶ ὅτι τινὲς αὐτῶν μαγείαις καὶ ἀριθμοῖς Πυθαγορείοις † ἔδχον.

Τίνα ὁ Οὐαλεντῖνος δογματίξει, καὶ ὄτι ἐκ γραφῶν οὐ συνίσταται αὐτοῦ τὸ δόγμα, ἀλλὰ ἐκ τῶν Πλατωνικῶν καὶ Πυθαγορικῶν δογμάτων. Καὶ τίνα τὰ Σεκούνδῳ καὶ Πτολεμαίῳ καὶ Ἡρακλέων δοκοῦντα, ὡς καὶ αὐτοὶ τοῖς αὐτοῖς, οῖς οί Ἕλληνες σοφοί, ἐχρήσαντο <δόγμασιν, ἄλλ᾿> ἄλλοις ῥήμασι. Τίνα τά Μάρκῳ καὶ Κολαρβάσῳ νομισθέντα, καὶ ὅτι τινὲς αὐτῶν μαγείαις καὶ ἀριθμοῖς Πυθαγορείοις † ἔδχον.

Τίνα ὁ Οὐαλεντῖνος δογματίξει, καὶ ὄτι ἐκ γραφῶν οὐ συνίσταται αὐτοῦ τὸ δόγμα, ἀλλὰ ἐκ τῶν Πλατωνικῶν καὶ Πυθαγορικῶν δογμάτων. Καὶ τίνα τὰ Σεκούνδῳ καὶ Πτολεμαίῳ καὶ Ἡρακλέων δοκοῦντα, ὡς καὶ αὐτοὶ τοῖς αὐτοῖς, οῖς οί Ἕλληνες σοφοί, ἐχρήσαντο <δόγμασιν, ἄλλ᾿> ἄλλοις ῥήμασι. Τίνα τά Μάρκῳ καὶ Κολαρβάσῳ νομισθέντα, καὶ ὅτι τινὲς αὐτῶν μαγείαις καὶ ἀριθμοῖς Πυθαγορείοις † ἔδχον.

Τίνα ὁ Οὐαλεντῖνος δογματίξει, καὶ ὄτι ἐκ γραφῶν οὐ συνίσταται αὐτοῦ τὸ δόγμα, ἀλλὰ ἐκ τῶν Πλατωνικῶν καὶ Πυθαγορικῶν δογμάτων. Καὶ τίνα τὰ Σεκούνδῳ καὶ Πτολεμαίῳ καὶ Ἡρακλέων δοκοῦντα, ὡς καὶ αὐτοὶ τοῖς αὐτοῖς, οῖς οί Ἕλληνες σοφοί, ἐχρήσαντο <δόγμασιν, ἄλλ᾿> ἄλλοις ῥήμασι. Τίνα τά Μάρκῳ καὶ Κολαρβάσῳ νομισθέντα, καὶ ὅτι τινὲς αὐτῶν μαγείαις καὶ ἀριθμοῖς Πυθαγορείοις † ἔδχον.

Ἄψεθος ὁ Λίβυς ἐπεθύμησε θεὸς γενέσθαι· ὡς ώς πολυπραγμονῶν πάνυ ἀπετύγχανε τῆς ἐπιθυμίας, ἠθέλησε κἂν δοκεῖν γεγονέναι, καὶ ἔδοξέ γε ὡς ἀληθῶς χράνῳ πλείονι γεγονέναι θεός. εθυον γὰρ οἱ ἀνόητοι Λίβυες αὐτῷ, θείᾳ τινὶ [δυνάμει,] νομίζοντες ἄνωθεν ἐζ οὐρανοῦ πεπιστευκέναι φωνῇ. συναθροίσας γὰρ εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν τὸν οἰκίσκον ὄρνιθας πλείστους ψιττακοὺς κατέκλεισεν· εἰσὶ δὲ πλεῖστοι κατὰ τὴν Λιβύην ψιττακοὶ καὶ ἐναργῶς μιμούμενοι πάνυ τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν. οὗτος χρόνῳ διαθρέψας τοὺς ὄρνεις ἐδίδαξε λἐrειν· Ἄψεθος θεός ἐστιν. ὡς δὲ ἤσκησαν οἱ ὅρνιθες χρόνῳ πολλῷ καὶ τοῦτο ἔλεγον, ὅπερ ᾤετο [τὸ] λεχθὲν θεὸν θεὸν ποιήσειν τὸν Ἄφεθον, τότε όνοίζας τὸ δόκημα εἴασεν ἄλλον ἀλλαχόσε τοὺς ψιττακούς. πετομένων δὲ τῶν ὀρνίθων ἐξῆλθεν ὁ φθόνος εἰς πᾶσαν τὴν Λιβύην, καὶ τὰ ῥήματα αὐτῶν διῆλθε μέχρι τῆς Ἑλληνικῆς κῆς γῆς, καὶ οὕτως οἱ Λίβυες καταπλαγέντες ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων φωνῇ τό τε πραχθὲν ὑπὸ τοῦ Ἀψἐθου πανούργευμα μὴ ἐννοήσαντας θεὸν εἶχον τὸν ”Αφεθον. τῶν δὲ Ἑλλήνων τις ἀκριβῶς ἐννοήσας τὸ σόφισμα τοῦ νενομισμένου θεοῦ διὰ τῶν αὐτῶν ἐκέασεν ψιττακῶν οὐκ ἐλέγχει μόνον, ἀλλὰ καὶ ὀρφανίζει τὸν ἀλαζόνα καὶ φορτικὸν ἐκεῖνον ἄκωπον. μετεδίδαξε δὲ ὁ Ἕλλην καθείρξας πολλοὺς ἀπὸ τῶν ψιττακῶν λέrειν· αἶθος ὑμᾶς κατακλείσας ἠνάγκασε λέγειν· Ἄφεθος θεός ἐστιν. | ἀκούσαντες όὲ οἱ Λίβυες τῆς παλινῳδίας τῶν ψιττακῶν, f. 60r πάντες ὁμοθυμαθὸν συνελθόντες κατέκαυσαν τὸν Ἄψεθον. — 3 Iren. 1 23, 1 S. 190. H. et universam inagicam adhuc amplius scrutans ita ut in stuporem cogeret multos hominum . . . ebenda Citate aus Apostelgesch.

Ἄψεθος ὁ Λίβυς ἐπεθύμησε θεὸς γενέσθαι· ὡς ώς πολυπραγμονῶν πάνυ ἀπετύγχανε τῆς ἐπιθυμίας, ἠθέλησε κἂν δοκεῖν γεγονέναι, καὶ ἔδοξέ γε ὡς ἀληθῶς χράνῳ πλείονι γεγονέναι θεός. εθυον γὰρ οἱ ἀνόητοι Λίβυες αὐτῷ, θείᾳ τινὶ [δυνάμει,] νομίζοντες ἄνωθεν ἐζ οὐρανοῦ πεπιστευκέναι φωνῇ. συναθροίσας γὰρ εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν τὸν οἰκίσκον ὄρνιθας πλείστους ψιττακοὺς κατέκλεισεν· εἰσὶ δὲ πλεῖστοι κατὰ τὴν Λιβύην ψιττακοὶ καὶ ἐναργῶς μιμούμενοι πάνυ τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν. οὗτος χρόνῳ διαθρέψας τοὺς ὄρνεις ἐδίδαξε λἐrειν· Ἄψεθος θεός ἐστιν. ὡς δὲ ἤσκησαν οἱ ὅρνιθες χρόνῳ πολλῷ καὶ τοῦτο ἔλεγον, ὅπερ ᾤετο [τὸ] λεχθὲν θεὸν θεὸν ποιήσειν τὸν Ἄφεθον, τότε όνοίζας τὸ δόκημα εἴασεν ἄλλον ἀλλαχόσε τοὺς ψιττακούς. πετομένων δὲ τῶν ὀρνίθων ἐξῆλθεν ὁ φθόνος εἰς πᾶσαν τὴν Λιβύην, καὶ τὰ ῥήματα αὐτῶν διῆλθε μέχρι τῆς Ἑλληνικῆς κῆς γῆς, καὶ οὕτως οἱ Λίβυες καταπλαγέντες ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων φωνῇ τό τε πραχθὲν ὑπὸ τοῦ Ἀψἐθου πανούργευμα μὴ ἐννοήσαντας θεὸν εἶχον τὸν ”Αφεθον. τῶν δὲ Ἑλλήνων τις ἀκριβῶς ἐννοήσας τὸ σόφισμα τοῦ νενομισμένου θεοῦ διὰ τῶν αὐτῶν ἐκέασεν ψιττακῶν οὐκ ἐλέγχει μόνον, ἀλλὰ καὶ ὀρφανίζει τὸν ἀλαζόνα καὶ φορτικὸν ἐκεῖνον ἄκωπον. μετεδίδαξε δὲ ὁ Ἕλλην καθείρξας πολλοὺς ἀπὸ τῶν ψιττακῶν λέrειν· αἶθος ὑμᾶς κατακλείσας ἠνάγκασε λέγειν· Ἄφεθος θεός ἐστιν. | ἀκούσαντες όὲ οἱ Λίβυες τῆς παλινῳδίας τῶν ψιττακῶν, f. 60r πάντες ὁμοθυμαθὸν συνελθόντες κατέκαυσαν τὸν Ἄψεθον. — 3 Iren. 1 23, 1 S. 190. H. et universam inagicam adhuc amplius scrutans ita ut in stuporem cogeret multos hominum . . . ebenda Citate aus Apostelgesch.

Ἄψεθος ὁ Λίβυς ἐπεθύμησε θεὸς γενέσθαι· ὡς ώς πολυπραγμονῶν πάνυ ἀπετύγχανε τῆς ἐπιθυμίας, ἠθέλησε κἂν δοκεῖν γεγονέναι, καὶ ἔδοξέ γε ὡς ἀληθῶς χράνῳ πλείονι γεγονέναι θεός. εθυον γὰρ οἱ ἀνόητοι Λίβυες αὐτῷ, θείᾳ τινὶ [δυνάμει,] νομίζοντες ἄνωθεν ἐζ οὐρανοῦ πεπιστευκέναι φωνῇ. συναθροίσας γὰρ εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν τὸν οἰκίσκον ὄρνιθας πλείστους ψιττακοὺς κατέκλεισεν· εἰσὶ δὲ πλεῖστοι κατὰ τὴν Λιβύην ψιττακοὶ καὶ ἐναργῶς μιμούμενοι πάνυ τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν. οὗτος χρόνῳ διαθρέψας τοὺς ὄρνεις ἐδίδαξε λἐrειν· Ἄψεθος θεός ἐστιν. ὡς δὲ ἤσκησαν οἱ ὅρνιθες χρόνῳ πολλῷ καὶ τοῦτο ἔλεγον, ὅπερ ᾤετο [τὸ] λεχθὲν θεὸν θεὸν ποιήσειν τὸν Ἄφεθον, τότε όνοίζας τὸ δόκημα εἴασεν ἄλλον ἀλλαχόσε τοὺς ψιττακούς. πετομένων δὲ τῶν ὀρνίθων ἐξῆλθεν ὁ φθόνος εἰς πᾶσαν τὴν Λιβύην, καὶ τὰ ῥήματα αὐτῶν διῆλθε μέχρι τῆς Ἑλληνικῆς κῆς γῆς, καὶ οὕτως οἱ Λίβυες καταπλαγέντες ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων φωνῇ τό τε πραχθὲν ὑπὸ τοῦ Ἀψἐθου πανούργευμα μὴ ἐννοήσαντας θεὸν εἶχον τὸν ”Αφεθον. τῶν δὲ Ἑλλήνων τις ἀκριβῶς ἐννοήσας τὸ σόφισμα τοῦ νενομισμένου θεοῦ διὰ τῶν αὐτῶν ἐκέασεν ψιττακῶν οὐκ ἐλέγχει μόνον, ἀλλὰ καὶ ὀρφανίζει τὸν ἀλαζόνα καὶ φορτικὸν ἐκεῖνον ἄκωπον. μετεδίδαξε δὲ ὁ Ἕλλην καθείρξας πολλοὺς ἀπὸ τῶν ψιττακῶν λέrειν· αἶθος ὑμᾶς κατακλείσας ἠνάγκασε λέγειν· Ἄφεθος θεός ἐστιν. | ἀκούσαντες όὲ οἱ Λίβυες τῆς παλινῳδίας τῶν ψιττακῶν, f. 60r πάντες ὁμοθυμαθὸν συνελθόντες κατέκαυσαν τὸν Ἄψεθον. — 3 Iren. 1 23, 1 S. 190. H. et universam inagicam adhuc amplius scrutans ita ut in stuporem cogeret multos hominum . . . ebenda Citate aus Apostelgesch.

Ἄψεθος ὁ Λίβυς ἐπεθύμησε θεὸς γενέσθαι· ὡς ώς πολυπραγμονῶν πάνυ ἀπετύγχανε τῆς ἐπιθυμίας, ἠθέλησε κἂν δοκεῖν γεγονέναι, καὶ ἔδοξέ γε ὡς ἀληθῶς χράνῳ πλείονι γεγονέναι θεός. εθυον γὰρ οἱ ἀνόητοι Λίβυες αὐτῷ, θείᾳ τινὶ [δυνάμει,] νομίζοντες ἄνωθεν ἐζ οὐρανοῦ πεπιστευκέναι φωνῇ. συναθροίσας γὰρ εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν τὸν οἰκίσκον ὄρνιθας πλείστους ψιττακοὺς κατέκλεισεν· εἰσὶ δὲ πλεῖστοι κατὰ τὴν Λιβύην ψιττακοὶ καὶ ἐναργῶς μιμούμενοι πάνυ τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν. οὗτος χρόνῳ διαθρέψας τοὺς ὄρνεις ἐδίδαξε λἐrειν· Ἄψεθος θεός ἐστιν. ὡς δὲ ἤσκησαν οἱ ὅρνιθες χρόνῳ πολλῷ καὶ τοῦτο ἔλεγον, ὅπερ ᾤετο [τὸ] λεχθὲν θεὸν θεὸν ποιήσειν τὸν Ἄφεθον, τότε όνοίζας τὸ δόκημα εἴασεν ἄλλον ἀλλαχόσε τοὺς ψιττακούς. πετομένων δὲ τῶν ὀρνίθων ἐξῆλθεν ὁ φθόνος εἰς πᾶσαν τὴν Λιβύην, καὶ τὰ ῥήματα αὐτῶν διῆλθε μέχρι τῆς Ἑλληνικῆς κῆς γῆς, καὶ οὕτως οἱ Λίβυες καταπλαγέντες ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων φωνῇ τό τε πραχθὲν ὑπὸ τοῦ Ἀψἐθου πανούργευμα μὴ ἐννοήσαντας θεὸν εἶχον τὸν ”Αφεθον. τῶν δὲ Ἑλλήνων τις ἀκριβῶς ἐννοήσας τὸ σόφισμα τοῦ νενομισμένου θεοῦ διὰ τῶν αὐτῶν ἐκέασεν ψιττακῶν οὐκ ἐλέγχει μόνον, ἀλλὰ καὶ ὀρφανίζει τὸν ἀλαζόνα καὶ φορτικὸν ἐκεῖνον ἄκωπον. μετεδίδαξε δὲ ὁ Ἕλλην καθείρξας πολλοὺς ἀπὸ τῶν ψιττακῶν λέrειν· αἶθος ὑμᾶς κατακλείσας ἠνάγκασε λέγειν· Ἄφεθος θεός ἐστιν. | ἀκούσαντες όὲ οἱ Λίβυες τῆς παλινῳδίας τῶν ψιττακῶν, f. 60r πάντες ὁμοθυμαθὸν συνελθόντες κατέκαυσαν τὸν Ἄψεθον. — 3 Iren. 1 23, 1 S. 190. H. et universam inagicam adhuc amplius scrutans ita ut in stuporem cogeret multos hominum . . . ebenda Citate aus Apostelgesch.

Ἄψεθος ὁ Λίβυς ἐπεθύμησε θεὸς γενέσθαι· ὡς ώς πολυπραγμονῶν πάνυ ἀπετύγχανε τῆς ἐπιθυμίας, ἠθέλησε κἂν δοκεῖν γεγονέναι, καὶ ἔδοξέ γε ὡς ἀληθῶς χράνῳ πλείονι γεγονέναι θεός. εθυον γὰρ οἱ ἀνόητοι Λίβυες αὐτῷ, θείᾳ τινὶ [δυνάμει,] νομίζοντες ἄνωθεν ἐζ οὐρανοῦ πεπιστευκέναι φωνῇ. συναθροίσας γὰρ εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν τὸν οἰκίσκον ὄρνιθας πλείστους ψιττακοὺς κατέκλεισεν· εἰσὶ δὲ πλεῖστοι κατὰ τὴν Λιβύην ψιττακοὶ καὶ ἐναργῶς μιμούμενοι πάνυ τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν. οὗτος χρόνῳ διαθρέψας τοὺς ὄρνεις ἐδίδαξε λἐrειν· Ἄψεθος θεός ἐστιν. ὡς δὲ ἤσκησαν οἱ ὅρνιθες χρόνῳ πολλῷ καὶ τοῦτο ἔλεγον, ὅπερ ᾤετο [τὸ] λεχθὲν θεὸν θεὸν ποιήσειν τὸν Ἄφεθον, τότε όνοίζας τὸ δόκημα εἴασεν ἄλλον ἀλλαχόσε τοὺς ψιττακούς. πετομένων δὲ τῶν ὀρνίθων ἐξῆλθεν ὁ φθόνος εἰς πᾶσαν τὴν Λιβύην, καὶ τὰ ῥήματα αὐτῶν διῆλθε μέχρι τῆς Ἑλληνικῆς κῆς γῆς, καὶ οὕτως οἱ Λίβυες καταπλαγέντες ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων φωνῇ τό τε πραχθὲν ὑπὸ τοῦ Ἀψἐθου πανούργευμα μὴ ἐννοήσαντας θεὸν εἶχον τὸν ”Αφεθον. τῶν δὲ Ἑλλήνων τις ἀκριβῶς ἐννοήσας τὸ σόφισμα τοῦ νενομισμένου θεοῦ διὰ τῶν αὐτῶν ἐκέασεν ψιττακῶν οὐκ ἐλέγχει μόνον, ἀλλὰ καὶ ὀρφανίζει τὸν ἀλαζόνα καὶ φορτικὸν ἐκεῖνον ἄκωπον. μετεδίδαξε δὲ ὁ Ἕλλην καθείρξας πολλοὺς ἀπὸ τῶν ψιττακῶν λέrειν· αἶθος ὑμᾶς κατακλείσας ἠνάγκασε λέγειν· Ἄφεθος θεός ἐστιν. | ἀκούσαντες όὲ οἱ Λίβυες τῆς παλινῳδίας τῶν ψιττακῶν, f. 60r πάντες ὁμοθυμαθὸν συνελθόντες κατέκαυσαν τὸν Ἄψεθον. — 3 Iren. 1 23, 1 S. 190. H. et universam inagicam adhuc amplius scrutans ita ut in stuporem cogeret multos hominum . . . ebenda Citate aus Apostelgesch.

Ἄψεθος ὁ Λίβυς ἐπεθύμησε θεὸς γενέσθαι· ὡς ώς πολυπραγμονῶν πάνυ ἀπετύγχανε τῆς ἐπιθυμίας, ἠθέλησε κἂν δοκεῖν γεγονέναι, καὶ ἔδοξέ γε ὡς ἀληθῶς χράνῳ πλείονι γεγονέναι θεός. εθυον γὰρ οἱ ἀνόητοι Λίβυες αὐτῷ, θείᾳ τινὶ [δυνάμει,] νομίζοντες ἄνωθεν ἐζ οὐρανοῦ πεπιστευκέναι φωνῇ. συναθροίσας γὰρ εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν τὸν οἰκίσκον ὄρνιθας πλείστους ψιττακοὺς κατέκλεισεν· εἰσὶ δὲ πλεῖστοι κατὰ τὴν Λιβύην ψιττακοὶ καὶ ἐναργῶς μιμούμενοι πάνυ τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν. οὗτος χρόνῳ διαθρέψας τοὺς ὄρνεις ἐδίδαξε λἐrειν· Ἄψεθος θεός ἐστιν. ὡς δὲ ἤσκησαν οἱ ὅρνιθες χρόνῳ πολλῷ καὶ τοῦτο ἔλεγον, ὅπερ ᾤετο [τὸ] λεχθὲν θεὸν θεὸν ποιήσειν τὸν Ἄφεθον, τότε όνοίζας τὸ δόκημα εἴασεν ἄλλον ἀλλαχόσε τοὺς ψιττακούς. πετομένων δὲ τῶν ὀρνίθων ἐξῆλθεν ὁ φθόνος εἰς πᾶσαν τὴν Λιβύην, καὶ τὰ ῥήματα αὐτῶν διῆλθε μέχρι τῆς Ἑλληνικῆς κῆς γῆς, καὶ οὕτως οἱ Λίβυες καταπλαγέντες ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων φωνῇ τό τε πραχθὲν ὑπὸ τοῦ Ἀψἐθου πανούργευμα μὴ ἐννοήσαντας θεὸν εἶχον τὸν ”Αφεθον. τῶν δὲ Ἑλλήνων τις ἀκριβῶς ἐννοήσας τὸ σόφισμα τοῦ νενομισμένου θεοῦ διὰ τῶν αὐτῶν ἐκέασεν ψιττακῶν οὐκ ἐλέγχει μόνον, ἀλλὰ καὶ ὀρφανίζει τὸν ἀλαζόνα καὶ φορτικὸν ἐκεῖνον ἄκωπον. μετεδίδαξε δὲ ὁ Ἕλλην καθείρξας πολλοὺς ἀπὸ τῶν ψιττακῶν λέrειν· αἶθος ὑμᾶς κατακλείσας ἠνάγκασε λέγειν· Ἄφεθος θεός ἐστιν. | ἀκούσαντες όὲ οἱ Λίβυες τῆς παλινῳδίας τῶν ψιττακῶν, f. 60r πάντες ὁμοθυμαθὸν συνελθόντες κατέκαυσαν τὸν Ἄψεθον. — 3 Iren. 1 23, 1 S. 190. H. et universam inagicam adhuc amplius scrutans ita ut in stuporem cogeret multos hominum . . . ebenda Citate aus Apostelgesch.

Ἄψεθος ὁ Λίβυς ἐπεθύμησε θεὸς γενέσθαι· ὡς ώς πολυπραγμονῶν πάνυ ἀπετύγχανε τῆς ἐπιθυμίας, ἠθέλησε κἂν δοκεῖν γεγονέναι, καὶ ἔδοξέ γε ὡς ἀληθῶς χράνῳ πλείονι γεγονέναι θεός. εθυον γὰρ οἱ ἀνόητοι Λίβυες αὐτῷ, θείᾳ τινὶ [δυνάμει,] νομίζοντες ἄνωθεν ἐζ οὐρανοῦ πεπιστευκέναι φωνῇ. συναθροίσας γὰρ εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν τὸν οἰκίσκον ὄρνιθας πλείστους ψιττακοὺς κατέκλεισεν· εἰσὶ δὲ πλεῖστοι κατὰ τὴν Λιβύην ψιττακοὶ καὶ ἐναργῶς μιμούμενοι πάνυ τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν. οὗτος χρόνῳ διαθρέψας τοὺς ὄρνεις ἐδίδαξε λἐrειν· Ἄψεθος θεός ἐστιν. ὡς δὲ ἤσκησαν οἱ ὅρνιθες χρόνῳ πολλῷ καὶ τοῦτο ἔλεγον, ὅπερ ᾤετο [τὸ] λεχθὲν θεὸν θεὸν ποιήσειν τὸν Ἄφεθον, τότε όνοίζας τὸ δόκημα εἴασεν ἄλλον ἀλλαχόσε τοὺς ψιττακούς. πετομένων δὲ τῶν ὀρνίθων ἐξῆλθεν ὁ φθόνος εἰς πᾶσαν τὴν Λιβύην, καὶ τὰ ῥήματα αὐτῶν διῆλθε μέχρι τῆς Ἑλληνικῆς κῆς γῆς, καὶ οὕτως οἱ Λίβυες καταπλαγέντες ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων φωνῇ τό τε πραχθὲν ὑπὸ τοῦ Ἀψἐθου πανούργευμα μὴ ἐννοήσαντας θεὸν εἶχον τὸν ”Αφεθον. τῶν δὲ Ἑλλήνων τις ἀκριβῶς ἐννοήσας τὸ σόφισμα τοῦ νενομισμένου θεοῦ διὰ τῶν αὐτῶν ἐκέασεν ψιττακῶν οὐκ ἐλέγχει μόνον, ἀλλὰ καὶ ὀρφανίζει τὸν ἀλαζόνα καὶ φορτικὸν ἐκεῖνον ἄκωπον. μετεδίδαξε δὲ ὁ Ἕλλην καθείρξας πολλοὺς ἀπὸ τῶν ψιττακῶν λέrειν· αἶθος ὑμᾶς κατακλείσας ἠνάγκασε λέγειν· Ἄφεθος θεός ἐστιν. | ἀκούσαντες όὲ οἱ Λίβυες τῆς παλινῳδίας τῶν ψιττακῶν, f. 60r πάντες ὁμοθυμαθὸν συνελθόντες κατέκαυσαν τὸν Ἄψεθον. — 3 Iren. 1 23, 1 S. 190. H. et universam inagicam adhuc amplius scrutans ita ut in stuporem cogeret multos hominum . . . ebenda Citate aus Apostelgesch.

οἰκητήριον δὲ λέγει εἶναι τὸν ἄνθρωπον τοῦτον τὸν ἐξ αἰμαγτων γεγεννημένον, καὶ κατοικεῖν ἐν αὐτῷ τὴν ἀπέραντον δύναμιν, ἤν ῥίζαν εἶναι τῶν ὅλων φησίν. ἔστι δὲ ἡ ἀπέραντος δύναμις. τὸ πῦρ, κατὰ τὸν Σίμωνα οὐδὲν ἁπλοῦν, καθάπερ οἱ πολλοὶ ὰπλᾶ λἐγοντες εἶναι τὰ τέσσαρα τέσσαρα στοιχεῖα καὶ τὸ πῦρ ἀπλοῦν εἶναι νενομίκασιν, ἀλλὰ γὰρ εἶναι [τὴν] τοῦ πυρὸς διπλῆν τινα τὴν φύσιν καὶ τῆς διπλῆς ταύτης καλεῖ τὸ μέν τι κρυπτόν, τὸ δὲ τι φανερόν· κεκρύφθαι δὲ τὰ κρυπτὰ ἐν τοῖς φανεροῖς τοῦ πυρός, καὶ τὰ φανερὰ τοῦ πυρὸς ὑπὸ τῶν κρυπτῶν γεγονέναι. ἔστι δὲ τοῦτο ὅπερ Ἁριοστοτεής δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ καλεῖ ἢ Πλάτων νοητὸν καὶ Ασθητόν. καὶ τὸ μὲν φανερὸν τοῦ πυρὸς πάντα ἔχει ἐν ὲαυτῷ οσα ἄν τις ἐπινοήσῃ ἢ καὶ λάθῃ παραλιπὼν τῶν όρατῶν· τὸ δὲ πρωτὸν πᾶν ὄ τι ἐννοήσει τις νοητὸν καὶ πεφευγὸς τὴν αἴσθησιν ἢ καὶ παραλείπει μὴ διανοηθές.

οἰκητήριον δὲ λέγει εἶναι τὸν ἄνθρωπον τοῦτον τὸν ἐξ αἰμαγτων γεγεννημένον, καὶ κατοικεῖν ἐν αὐτῷ τὴν ἀπέραντον δύναμιν, ἤν ῥίζαν εἶναι τῶν ὅλων φησίν. ἔστι δὲ ἡ ἀπέραντος δύναμις. τὸ πῦρ, κατὰ τὸν Σίμωνα οὐδὲν ἁπλοῦν, καθάπερ οἱ πολλοὶ ὰπλᾶ λἐγοντες εἶναι τὰ τέσσαρα τέσσαρα στοιχεῖα καὶ τὸ πῦρ ἀπλοῦν εἶναι νενομίκασιν, ἀλλὰ γὰρ εἶναι [τὴν] τοῦ πυρὸς διπλῆν τινα τὴν φύσιν καὶ τῆς διπλῆς ταύτης καλεῖ τὸ μέν τι κρυπτόν, τὸ δὲ τι φανερόν· κεκρύφθαι δὲ τὰ κρυπτὰ ἐν τοῖς φανεροῖς τοῦ πυρός, καὶ τὰ φανερὰ τοῦ πυρὸς ὑπὸ τῶν κρυπτῶν γεγονέναι. ἔστι δὲ τοῦτο ὅπερ Ἁριοστοτεής δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ καλεῖ ἢ Πλάτων νοητὸν καὶ Ασθητόν. καὶ τὸ μὲν φανερὸν τοῦ πυρὸς πάντα ἔχει ἐν ὲαυτῷ οσα ἄν τις ἐπινοήσῃ ἢ καὶ λάθῃ παραλιπὼν τῶν όρατῶν· τὸ δὲ πρωτὸν πᾶν ὄ τι ἐννοήσει τις νοητὸν καὶ πεφευγὸς τὴν αἴσθησιν ἢ καὶ παραλείπει μὴ διανοηθές.

οἰκητήριον δὲ λέγει εἶναι τὸν ἄνθρωπον τοῦτον τὸν ἐξ αἰμαγτων γεγεννημένον, καὶ κατοικεῖν ἐν αὐτῷ τὴν ἀπέραντον δύναμιν, ἤν ῥίζαν εἶναι τῶν ὅλων φησίν. ἔστι δὲ ἡ ἀπέραντος δύναμις. τὸ πῦρ, κατὰ τὸν Σίμωνα οὐδὲν ἁπλοῦν, καθάπερ οἱ πολλοὶ ὰπλᾶ λἐγοντες εἶναι τὰ τέσσαρα τέσσαρα στοιχεῖα καὶ τὸ πῦρ ἀπλοῦν εἶναι νενομίκασιν, ἀλλὰ γὰρ εἶναι [τὴν] τοῦ πυρὸς διπλῆν τινα τὴν φύσιν καὶ τῆς διπλῆς ταύτης καλεῖ τὸ μέν τι κρυπτόν, τὸ δὲ τι φανερόν· κεκρύφθαι δὲ τὰ κρυπτὰ ἐν τοῖς φανεροῖς τοῦ πυρός, καὶ τὰ φανερὰ τοῦ πυρὸς ὑπὸ τῶν κρυπτῶν γεγονέναι. ἔστι δὲ τοῦτο ὅπερ Ἁριοστοτεής δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ καλεῖ ἢ Πλάτων νοητὸν καὶ Ασθητόν. καὶ τὸ μὲν φανερὸν τοῦ πυρὸς πάντα ἔχει ἐν ὲαυτῷ οσα ἄν τις ἐπινοήσῃ ἢ καὶ λάθῃ παραλιπὼν τῶν όρατῶν· τὸ δὲ πρωτὸν πᾶν ὄ τι ἐννοήσει τις νοητὸν καὶ πεφευγὸς τὴν αἴσθησιν ἢ καὶ παραλείπει μὴ διανοηθές.

οἰκητήριον δὲ λέγει εἶναι τὸν ἄνθρωπον τοῦτον τὸν ἐξ αἰμαγτων γεγεννημένον, καὶ κατοικεῖν ἐν αὐτῷ τὴν ἀπέραντον δύναμιν, ἤν ῥίζαν εἶναι τῶν ὅλων φησίν. ἔστι δὲ ἡ ἀπέραντος δύναμις. τὸ πῦρ, κατὰ τὸν Σίμωνα οὐδὲν ἁπλοῦν, καθάπερ οἱ πολλοὶ ὰπλᾶ λἐγοντες εἶναι τὰ τέσσαρα τέσσαρα στοιχεῖα καὶ τὸ πῦρ ἀπλοῦν εἶναι νενομίκασιν, ἀλλὰ γὰρ εἶναι [τὴν] τοῦ πυρὸς διπλῆν τινα τὴν φύσιν καὶ τῆς διπλῆς ταύτης καλεῖ τὸ μέν τι κρυπτόν, τὸ δὲ τι φανερόν· κεκρύφθαι δὲ τὰ κρυπτὰ ἐν τοῖς φανεροῖς τοῦ πυρός, καὶ τὰ φανερὰ τοῦ πυρὸς ὑπὸ τῶν κρυπτῶν γεγονέναι. ἔστι δὲ τοῦτο ὅπερ Ἁριοστοτεής δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ καλεῖ ἢ Πλάτων νοητὸν καὶ Ασθητόν. καὶ τὸ μὲν φανερὸν τοῦ πυρὸς πάντα ἔχει ἐν ὲαυτῷ οσα ἄν τις ἐπινοήσῃ ἢ καὶ λάθῃ παραλιπὼν τῶν όρατῶν· τὸ δὲ πρωτὸν πᾶν ὄ τι ἐννοήσει τις νοητὸν καὶ πεφευγὸς τὴν αἴσθησιν ἢ καὶ παραλείπει μὴ διανοηθές.

οἰκητήριον δὲ λέγει εἶναι τὸν ἄνθρωπον τοῦτον τὸν ἐξ αἰμαγτων γεγεννημένον, καὶ κατοικεῖν ἐν αὐτῷ τὴν ἀπέραντον δύναμιν, ἤν ῥίζαν εἶναι τῶν ὅλων φησίν. ἔστι δὲ ἡ ἀπέραντος δύναμις. τὸ πῦρ, κατὰ τὸν Σίμωνα οὐδὲν ἁπλοῦν, καθάπερ οἱ πολλοὶ ὰπλᾶ λἐγοντες εἶναι τὰ τέσσαρα τέσσαρα στοιχεῖα καὶ τὸ πῦρ ἀπλοῦν εἶναι νενομίκασιν, ἀλλὰ γὰρ εἶναι [τὴν] τοῦ πυρὸς διπλῆν τινα τὴν φύσιν καὶ τῆς διπλῆς ταύτης καλεῖ τὸ μέν τι κρυπτόν, τὸ δὲ τι φανερόν· κεκρύφθαι δὲ τὰ κρυπτὰ ἐν τοῖς φανεροῖς τοῦ πυρός, καὶ τὰ φανερὰ τοῦ πυρὸς ὑπὸ τῶν κρυπτῶν γεγονέναι. ἔστι δὲ τοῦτο ὅπερ Ἁριοστοτεής δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ καλεῖ ἢ Πλάτων νοητὸν καὶ Ασθητόν. καὶ τὸ μὲν φανερὸν τοῦ πυρὸς πάντα ἔχει ἐν ὲαυτῷ οσα ἄν τις ἐπινοήσῃ ἢ καὶ λάθῃ παραλιπὼν τῶν όρατῶν· τὸ δὲ πρωτὸν πᾶν ὄ τι ἐννοήσει τις νοητὸν καὶ πεφευγὸς τὴν αἴσθησιν ἢ καὶ παραλείπει μὴ διανοηθές.

οἰκητήριον δὲ λέγει εἶναι τὸν ἄνθρωπον τοῦτον τὸν ἐξ αἰμαγτων γεγεννημένον, καὶ κατοικεῖν ἐν αὐτῷ τὴν ἀπέραντον δύναμιν, ἤν ῥίζαν εἶναι τῶν ὅλων φησίν. ἔστι δὲ ἡ ἀπέραντος δύναμις. τὸ πῦρ, κατὰ τὸν Σίμωνα οὐδὲν ἁπλοῦν, καθάπερ οἱ πολλοὶ ὰπλᾶ λἐγοντες εἶναι τὰ τέσσαρα τέσσαρα στοιχεῖα καὶ τὸ πῦρ ἀπλοῦν εἶναι νενομίκασιν, ἀλλὰ γὰρ εἶναι [τὴν] τοῦ πυρὸς διπλῆν τινα τὴν φύσιν καὶ τῆς διπλῆς ταύτης καλεῖ τὸ μέν τι κρυπτόν, τὸ δὲ τι φανερόν· κεκρύφθαι δὲ τὰ κρυπτὰ ἐν τοῖς φανεροῖς τοῦ πυρός, καὶ τὰ φανερὰ τοῦ πυρὸς ὑπὸ τῶν κρυπτῶν γεγονέναι. ἔστι δὲ τοῦτο ὅπερ Ἁριοστοτεής δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ καλεῖ ἢ Πλάτων νοητὸν καὶ Ασθητόν. καὶ τὸ μὲν φανερὸν τοῦ πυρὸς πάντα ἔχει ἐν ὲαυτῷ οσα ἄν τις ἐπινοήσῃ ἢ καὶ λάθῃ παραλιπὼν τῶν όρατῶν· τὸ δὲ πρωτὸν πᾶν ὄ τι ἐννοήσει τις νοητὸν καὶ πεφευγὸς τὴν αἴσθησιν ἢ καὶ παραλείπει μὴ διανοηθές.

οἰκητήριον δὲ λέγει εἶναι τὸν ἄνθρωπον τοῦτον τὸν ἐξ αἰμαγτων γεγεννημένον, καὶ κατοικεῖν ἐν αὐτῷ τὴν ἀπέραντον δύναμιν, ἤν ῥίζαν εἶναι τῶν ὅλων φησίν. ἔστι δὲ ἡ ἀπέραντος δύναμις. τὸ πῦρ, κατὰ τὸν Σίμωνα οὐδὲν ἁπλοῦν, καθάπερ οἱ πολλοὶ ὰπλᾶ λἐγοντες εἶναι τὰ τέσσαρα τέσσαρα στοιχεῖα καὶ τὸ πῦρ ἀπλοῦν εἶναι νενομίκασιν, ἀλλὰ γὰρ εἶναι [τὴν] τοῦ πυρὸς διπλῆν τινα τὴν φύσιν καὶ τῆς διπλῆς ταύτης καλεῖ τὸ μέν τι κρυπτόν, τὸ δὲ τι φανερόν· κεκρύφθαι δὲ τὰ κρυπτὰ ἐν τοῖς φανεροῖς τοῦ πυρός, καὶ τὰ φανερὰ τοῦ πυρὸς ὑπὸ τῶν κρυπτῶν γεγονέναι. ἔστι δὲ τοῦτο ὅπερ Ἁριοστοτεής δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ καλεῖ ἢ Πλάτων νοητὸν καὶ Ασθητόν. καὶ τὸ μὲν φανερὸν τοῦ πυρὸς πάντα ἔχει ἐν ὲαυτῷ οσα ἄν τις ἐπινοήσῃ ἢ καὶ λάθῃ παραλιπὼν τῶν όρατῶν· τὸ δὲ πρωτὸν πᾶν ὄ τι ἐννοήσει τις νοητὸν καὶ πεφευγὸς τὴν αἴσθησιν ἢ καὶ παραλείπει μὴ διανοηθές.

οἰκητήριον δὲ λέγει εἶναι τὸν ἄνθρωπον τοῦτον τὸν ἐξ αἰμαγτων γεγεννημένον, καὶ κατοικεῖν ἐν αὐτῷ τὴν ἀπέραντον δύναμιν, ἤν ῥίζαν εἶναι τῶν ὅλων φησίν. ἔστι δὲ ἡ ἀπέραντος δύναμις. τὸ πῦρ, κατὰ τὸν Σίμωνα οὐδὲν ἁπλοῦν, καθάπερ οἱ πολλοὶ ὰπλᾶ λἐγοντες εἶναι τὰ τέσσαρα τέσσαρα στοιχεῖα καὶ τὸ πῦρ ἀπλοῦν εἶναι νενομίκασιν, ἀλλὰ γὰρ εἶναι [τὴν] τοῦ πυρὸς διπλῆν τινα τὴν φύσιν καὶ τῆς διπλῆς ταύτης καλεῖ τὸ μέν τι κρυπτόν, τὸ δὲ τι φανερόν· κεκρύφθαι δὲ τὰ κρυπτὰ ἐν τοῖς φανεροῖς τοῦ πυρός, καὶ τὰ φανερὰ τοῦ πυρὸς ὑπὸ τῶν κρυπτῶν γεγονέναι. ἔστι δὲ τοῦτο ὅπερ Ἁριοστοτεής δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ καλεῖ ἢ Πλάτων νοητὸν καὶ Ασθητόν. καὶ τὸ μὲν φανερὸν τοῦ πυρὸς πάντα ἔχει ἐν ὲαυτῷ οσα ἄν τις ἐπινοήσῃ ἢ καὶ λάθῃ παραλιπὼν τῶν όρατῶν· τὸ δὲ πρωτὸν πᾶν ὄ τι ἐννοήσει τις νοητὸν καὶ πεφευγὸς τὴν αἴσθησιν ἢ καὶ παραλείπει μὴ διανοηθές.

ἀλλὰ περὶ τῆς ἐκκρίσεως αὑτοῦ καὶ διακρίσεως ἱκανῶς, φησίν, εἴρηκεν ὴ γραφή, καὶ πρὸς διδασκαλίαν ἀρκεῖ τοῖς ἐξεικονιδμένοις τὸ λεχθέν· «ὅτι πᾶσα σὰρξ χόρτος, καὶ πᾶσα δόξα σαρκὸς ὠς ἄνθος χόρτου. ἐξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε· τὸ δὲ ῥῆμα κυρίου μένει εὶς τὸν αἰῶνα«. ῥῆμα δὲ, φησίν, ἐστὶ καιρίου τὸ ἐν στόματι γεννώμενον ῥῆμα καὶ λόγος, ἄλλῃ δὲ χωρίον νήσεως ουχ ἐστι. Τοιούτου δὲ ὄντος, ὡς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν, κατὰ τὸν Σίμωνα τοῦ πυρὸς καὶ πάντων τῶν ὄντων όρατῶν καὶ ἀοράτων, ὦν αὐτὸς ἐνήχων καὶ <ἀν>ήχων, ἀριθμητῶς καὶ <ἀν>αρίθμων ἐν τῇ μεrάλῃ καλεῖ. τελείων νοερῶν, οὕτως ὡς ἕκαστον τῶν ἀπειράκις ἀπείρως ἐπινοηθῆναι δυναμένων καὶ λαλεῖν καὶ διανοεῖσθαι καὶ ἐνεργεῖν, οὕτως ὥς φησιν Ἐμπεόοκλῆς· γαίῃ μὲν γὰρ γαῖαν ὀπώπαμεν, ὔδατι δὲ ὕδωρ, αὶθέρι δ᾿ αἰθέρα < δῖον>, ἀτὰρ πυρὶ πῦρ ἀἰδηλον, καὶ <στοργῇ> στοργήν, νεῖκος δὲ τε νείκεϊ λυγρῷ.

ἀλλὰ περὶ τῆς ἐκκρίσεως αὑτοῦ καὶ διακρίσεως ἱκανῶς, φησίν, εἴρηκεν ὴ γραφή, καὶ πρὸς διδασκαλίαν ἀρκεῖ τοῖς ἐξεικονιδμένοις τὸ λεχθέν· «ὅτι πᾶσα σὰρξ χόρτος, καὶ πᾶσα δόξα σαρκὸς ὠς ἄνθος χόρτου. ἐξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε· τὸ δὲ ῥῆμα κυρίου μένει εὶς τὸν αἰῶνα«. ῥῆμα δὲ, φησίν, ἐστὶ καιρίου τὸ ἐν στόματι γεννώμενον ῥῆμα καὶ λόγος, ἄλλῃ δὲ χωρίον νήσεως ουχ ἐστι. Τοιούτου δὲ ὄντος, ὡς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν, κατὰ τὸν Σίμωνα τοῦ πυρὸς καὶ πάντων τῶν ὄντων όρατῶν καὶ ἀοράτων, ὦν αὐτὸς ἐνήχων καὶ <ἀν>ήχων, ἀριθμητῶς καὶ <ἀν>αρίθμων ἐν τῇ μεrάλῃ καλεῖ. τελείων νοερῶν, οὕτως ὡς ἕκαστον τῶν ἀπειράκις ἀπείρως ἐπινοηθῆναι δυναμένων καὶ λαλεῖν καὶ διανοεῖσθαι καὶ ἐνεργεῖν, οὕτως ὥς φησιν Ἐμπεόοκλῆς· γαίῃ μὲν γὰρ γαῖαν ὀπώπαμεν, ὔδατι δὲ ὕδωρ, αὶθέρι δ᾿ αἰθέρα < δῖον>, ἀτὰρ πυρὶ πῦρ ἀἰδηλον, καὶ <στοργῇ> στοργήν, νεῖκος δὲ τε νείκεϊ λυγρῷ.

ἀλλὰ περὶ τῆς ἐκκρίσεως αὑτοῦ καὶ διακρίσεως ἱκανῶς, φησίν, εἴρηκεν ὴ γραφή, καὶ πρὸς διδασκαλίαν ἀρκεῖ τοῖς ἐξεικονιδμένοις τὸ λεχθέν· «ὅτι πᾶσα σὰρξ χόρτος, καὶ πᾶσα δόξα σαρκὸς ὠς ἄνθος χόρτου. ἐξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε· τὸ δὲ ῥῆμα κυρίου μένει εὶς τὸν αἰῶνα«. ῥῆμα δὲ, φησίν, ἐστὶ καιρίου τὸ ἐν στόματι γεννώμενον ῥῆμα καὶ λόγος, ἄλλῃ δὲ χωρίον νήσεως ουχ ἐστι. Τοιούτου δὲ ὄντος, ὡς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν, κατὰ τὸν Σίμωνα τοῦ πυρὸς καὶ πάντων τῶν ὄντων όρατῶν καὶ ἀοράτων, ὦν αὐτὸς ἐνήχων καὶ <ἀν>ήχων, ἀριθμητῶς καὶ <ἀν>αρίθμων ἐν τῇ μεrάλῃ καλεῖ. τελείων νοερῶν, οὕτως ὡς ἕκαστον τῶν ἀπειράκις ἀπείρως ἐπινοηθῆναι δυναμένων καὶ λαλεῖν καὶ διανοεῖσθαι καὶ ἐνεργεῖν, οὕτως ὥς φησιν Ἐμπεόοκλῆς· γαίῃ μὲν γὰρ γαῖαν ὀπώπαμεν, ὔδατι δὲ ὕδωρ, αὶθέρι δ᾿ αἰθέρα < δῖον>, ἀτὰρ πυρὶ πῦρ ἀἰδηλον, καὶ <στοργῇ> στοργήν, νεῖκος δὲ τε νείκεϊ λυγρῷ.

ἀλλὰ περὶ τῆς ἐκκρίσεως αὑτοῦ καὶ διακρίσεως ἱκανῶς, φησίν, εἴρηκεν ὴ γραφή, καὶ πρὸς διδασκαλίαν ἀρκεῖ τοῖς ἐξεικονιδμένοις τὸ λεχθέν· «ὅτι πᾶσα σὰρξ χόρτος, καὶ πᾶσα δόξα σαρκὸς ὠς ἄνθος χόρτου. ἐξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε· τὸ δὲ ῥῆμα κυρίου μένει εὶς τὸν αἰῶνα«. ῥῆμα δὲ, φησίν, ἐστὶ καιρίου τὸ ἐν στόματι γεννώμενον ῥῆμα καὶ λόγος, ἄλλῃ δὲ χωρίον νήσεως ουχ ἐστι. Τοιούτου δὲ ὄντος, ὡς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν, κατὰ τὸν Σίμωνα τοῦ πυρὸς καὶ πάντων τῶν ὄντων όρατῶν καὶ ἀοράτων, ὦν αὐτὸς ἐνήχων καὶ <ἀν>ήχων, ἀριθμητῶς καὶ <ἀν>αρίθμων ἐν τῇ μεrάλῃ καλεῖ. τελείων νοερῶν, οὕτως ὡς ἕκαστον τῶν ἀπειράκις ἀπείρως ἐπινοηθῆναι δυναμένων καὶ λαλεῖν καὶ διανοεῖσθαι καὶ ἐνεργεῖν, οὕτως ὥς φησιν Ἐμπεόοκλῆς· γαίῃ μὲν γὰρ γαῖαν ὀπώπαμεν, ὔδατι δὲ ὕδωρ, αὶθέρι δ᾿ αἰθέρα < δῖον>, ἀτὰρ πυρὶ πῦρ ἀἰδηλον, καὶ <στοργῇ> στοργήν, νεῖκος δὲ τε νείκεϊ λυγρῷ.

ἀλλὰ περὶ τῆς ἐκκρίσεως αὑτοῦ καὶ διακρίσεως ἱκανῶς, φησίν, εἴρηκεν ὴ γραφή, καὶ πρὸς διδασκαλίαν ἀρκεῖ τοῖς ἐξεικονιδμένοις τὸ λεχθέν· «ὅτι πᾶσα σὰρξ χόρτος, καὶ πᾶσα δόξα σαρκὸς ὠς ἄνθος χόρτου. ἐξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε· τὸ δὲ ῥῆμα κυρίου μένει εὶς τὸν αἰῶνα«. ῥῆμα δὲ, φησίν, ἐστὶ καιρίου τὸ ἐν στόματι γεννώμενον ῥῆμα καὶ λόγος, ἄλλῃ δὲ χωρίον νήσεως ουχ ἐστι. Τοιούτου δὲ ὄντος, ὡς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν, κατὰ τὸν Σίμωνα τοῦ πυρὸς καὶ πάντων τῶν ὄντων όρατῶν καὶ ἀοράτων, ὦν αὐτὸς ἐνήχων καὶ <ἀν>ήχων, ἀριθμητῶς καὶ <ἀν>αρίθμων ἐν τῇ μεrάλῃ καλεῖ. τελείων νοερῶν, οὕτως ὡς ἕκαστον τῶν ἀπειράκις ἀπείρως ἐπινοηθῆναι δυναμένων καὶ λαλεῖν καὶ διανοεῖσθαι καὶ ἐνεργεῖν, οὕτως ὥς φησιν Ἐμπεόοκλῆς· γαίῃ μὲν γὰρ γαῖαν ὀπώπαμεν, ὔδατι δὲ ὕδωρ, αὶθέρι δ᾿ αἰθέρα < δῖον>, ἀτὰρ πυρὶ πῦρ ἀἰδηλον, καὶ <στοργῇ> στοργήν, νεῖκος δὲ τε νείκεϊ λυγρῷ.

ἀλλὰ περὶ τῆς ἐκκρίσεως αὑτοῦ καὶ διακρίσεως ἱκανῶς, φησίν, εἴρηκεν ὴ γραφή, καὶ πρὸς διδασκαλίαν ἀρκεῖ τοῖς ἐξεικονιδμένοις τὸ λεχθέν· «ὅτι πᾶσα σὰρξ χόρτος, καὶ πᾶσα δόξα σαρκὸς ὠς ἄνθος χόρτου. ἐξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε· τὸ δὲ ῥῆμα κυρίου μένει εὶς τὸν αἰῶνα«. ῥῆμα δὲ, φησίν, ἐστὶ καιρίου τὸ ἐν στόματι γεννώμενον ῥῆμα καὶ λόγος, ἄλλῃ δὲ χωρίον νήσεως ουχ ἐστι. Τοιούτου δὲ ὄντος, ὡς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν, κατὰ τὸν Σίμωνα τοῦ πυρὸς καὶ πάντων τῶν ὄντων όρατῶν καὶ ἀοράτων, ὦν αὐτὸς ἐνήχων καὶ <ἀν>ήχων, ἀριθμητῶς καὶ <ἀν>αρίθμων ἐν τῇ μεrάλῃ καλεῖ. τελείων νοερῶν, οὕτως ὡς ἕκαστον τῶν ἀπειράκις ἀπείρως ἐπινοηθῆναι δυναμένων καὶ λαλεῖν καὶ διανοεῖσθαι καὶ ἐνεργεῖν, οὕτως ὥς φησιν Ἐμπεόοκλῆς· γαίῃ μὲν γὰρ γαῖαν ὀπώπαμεν, ὔδατι δὲ ὕδωρ, αὶθέρι δ᾿ αἰθέρα < δῖον>, ἀτὰρ πυρὶ πῦρ ἀἰδηλον, καὶ <στοργῇ> στοργήν, νεῖκος δὲ τε νείκεϊ λυγρῷ.

ἀλλὰ περὶ τῆς ἐκκρίσεως αὑτοῦ καὶ διακρίσεως ἱκανῶς, φησίν, εἴρηκεν ὴ γραφή, καὶ πρὸς διδασκαλίαν ἀρκεῖ τοῖς ἐξεικονιδμένοις τὸ λεχθέν· «ὅτι πᾶσα σὰρξ χόρτος, καὶ πᾶσα δόξα σαρκὸς ὠς ἄνθος χόρτου. ἐξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε· τὸ δὲ ῥῆμα κυρίου μένει εὶς τὸν αἰῶνα«. ῥῆμα δὲ, φησίν, ἐστὶ καιρίου τὸ ἐν στόματι γεννώμενον ῥῆμα καὶ λόγος, ἄλλῃ δὲ χωρίον νήσεως ουχ ἐστι. Τοιούτου δὲ ὄντος, ὡς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν, κατὰ τὸν Σίμωνα τοῦ πυρὸς καὶ πάντων τῶν ὄντων όρατῶν καὶ ἀοράτων, ὦν αὐτὸς ἐνήχων καὶ <ἀν>ήχων, ἀριθμητῶς καὶ <ἀν>αρίθμων ἐν τῇ μεrάλῃ καλεῖ. τελείων νοερῶν, οὕτως ὡς ἕκαστον τῶν ἀπειράκις ἀπείρως ἐπινοηθῆναι δυναμένων καὶ λαλεῖν καὶ διανοεῖσθαι καὶ ἐνεργεῖν, οὕτως ὥς φησιν Ἐμπεόοκλῆς· γαίῃ μὲν γὰρ γαῖαν ὀπώπαμεν, ὔδατι δὲ ὕδωρ, αὶθέρι δ᾿ αἰθέρα < δῖον>, ἀτὰρ πυρὶ πῦρ ἀἰδηλον, καὶ <στοργῇ> στοργήν, νεῖκος δὲ τε νείκεϊ λυγρῷ.

ἀλλὰ περὶ τῆς ἐκκρίσεως αὑτοῦ καὶ διακρίσεως ἱκανῶς, φησίν, εἴρηκεν ὴ γραφή, καὶ πρὸς διδασκαλίαν ἀρκεῖ τοῖς ἐξεικονιδμένοις τὸ λεχθέν· «ὅτι πᾶσα σὰρξ χόρτος, καὶ πᾶσα δόξα σαρκὸς ὠς ἄνθος χόρτου. ἐξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε· τὸ δὲ ῥῆμα κυρίου μένει εὶς τὸν αἰῶνα«. ῥῆμα δὲ, φησίν, ἐστὶ καιρίου τὸ ἐν στόματι γεννώμενον ῥῆμα καὶ λόγος, ἄλλῃ δὲ χωρίον νήσεως ουχ ἐστι. Τοιούτου δὲ ὄντος, ὡς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν, κατὰ τὸν Σίμωνα τοῦ πυρὸς καὶ πάντων τῶν ὄντων όρατῶν καὶ ἀοράτων, ὦν αὐτὸς ἐνήχων καὶ <ἀν>ήχων, ἀριθμητῶς καὶ <ἀν>αρίθμων ἐν τῇ μεrάλῃ καλεῖ. τελείων νοερῶν, οὕτως ὡς ἕκαστον τῶν ἀπειράκις ἀπείρως ἐπινοηθῆναι δυναμένων καὶ λαλεῖν καὶ διανοεῖσθαι καὶ ἐνεργεῖν, οὕτως ὥς φησιν Ἐμπεόοκλῆς· γαίῃ μὲν γὰρ γαῖαν ὀπώπαμεν, ὔδατι δὲ ὕδωρ, αὶθέρι δ᾿ αἰθέρα < δῖον>, ἀτὰρ πυρὶ πῦρ ἀἰδηλον, καὶ <στοργῇ> στοργήν, νεῖκος δὲ τε νείκεϊ λυγρῷ.

3237 ORIGENIS 3938 Quoniam autem erat genitalis, placuit ei aliquando A ἀναπαυόμενος αὐτός [p. 185-187] ἐν ἑαυτῷ μόνος. pulcherrimum et perfectissimum, quod habebat in ipso, generare et producere; amans enim solitudinis non erat. Amor enim, inquit, erat tolus, amor au- tem non est amor, nisi sit quod ametur. Projecit igitur et generavit ipse Pater, uti erat solus, Mentem et Veritatem, hoc est dyadem, quæ quidem domina et principium exstitit et mater omnium qui intus in pleromate ab iis computantur æonum. Projecta au- tem Mens et Veritas a Patre, a genitali genitalis, projecit et ipsa Logum et Vitam Patrem imitata. Logus autem et Vita projiciunt Hominem et Eccles siam. Mens autem et Veritas cum viderent suam prolem genitalem genitam esse, grates egerunt Pa- tri omnium et offerunt ei perfectum numerum, æo- nes decem. Hoc enim, inquit, numero perfectiorem Mens et Verias Patri afferre non potuerunt. Opor- tebat enim Patrem, qui perfectus esset, numero celebrari perfecto, perfectus autem est denarius, quia primus eorum qui pluraliter confiunt hic est: perfectus. Perfectior autem Pater, quia ingeneralus cum sit solus, per primam unan conjugationem Mentis et Veritatis omnes eorum quæ exsistunt pro- jicere valuit radices. et Veritatem celebravisse Patrem omnium numero perfecto, celebrare et ipse Logus cum Vita voluit suum patrem et matrem Mentem et Veritatem. Quoniam autem generata erat Mens et Veritas, ne- que habebat paternum perfectum, illud non gene- ratum esse, non jam perfecto numero Logus et Vita celebrant suum patrem Menten, verum imperfecto; duodecim æones enim offerunt Logus et Vila Meuli et Veritati. Hæ enim primæ secundum Valentinum zonum radices exstiterunt: Mens et Veritas, Logus et Vita, Homo et Ecclesia, decem autem Mentis et Veritatis, duodecim autem Logi et Vitæ, viginti et octo cuncti. Quibus ponuntur nomina hacce: Bylbius et Miris, Ageratus et llenosis, 274-275 Auto- phyes et Hedone, Acinetus et Syncrasis, Monogenes el Macaria. Hi sunt decem illi æones, quos alii qui- dem a Mente et Veritate repetunt, alii autem a Logo et Vita. Alii rursus duodecim illos ab Homine et Ecclesia, alii a Logo el Vita, quibus hæc nomina gratificantur : Paracletus et Pistis, Patricus et Elpis, Metricus et Agape, Æinus et Synesis, Ecclesiasticus ct Macariotes, Theletus et Sophia. Ex duodecim au- B C " Ἐπεὶ δὲ ἦν γόνιμος, ἔδοξεν αὐτῷ ποτε τὸ κάλλιστον καὶ τελεώτατον, 8 4 εἶχεν ἐν αὐτῷ, γεννῆσαι καὶ προαγαγεῖν· φιλέρημος γὰρ οὐκ ἦν. Αγάπη γάρ, φησίν, ἦν ὅλος “1, ἡ δὲ ἀγάπη οὐκ ἔστιν ἀγάπη, ἐὰν μὴ ᾖ σε τὸ ἀγαπώμενον. Προέβαλεν οὖν καὶ ἐγέννησεν 48 αὐτὸς ὁ Πατήρ, ὥσπερ ἦν μόνος, Νοῦν καὶ Ἀλήθειαν, τουτέστι δυάδα, ἥτις κυρία καὶ ἀρχὴ γέγονε | καὶ μήτηρ πάντων τῶν ἐντὸς πληρώματος καταριθμουμένων 45 αἰώνων ὑπ' αὐτῶν. Προβληθεὶς δὲ ὁ Νοῦς καὶ ἡ ᾿Αλήθεια ἀπὸ τοῦ Πα τρός, ἀπὸ γονίμου γόνιμος, προέβαλε καὶ αὐτὸς Λό- γον καὶ Ζωὴν, τὸν Πατέρα μιμούμενος· ὁ δὲ Λόγος καὶ ἡ Ζωὴ προβάλλουσιν Ανθρωπον καὶ Ἐκκλησίαν. Ὁ δὲ νοῦς καὶ ἡ Ἀλήθεια, ἐπεὶ εἶδον [τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωῆς] ε τὰ ἴδια γεννήματα γόνιμα γεγεν νημένα, ηὐχαρίστησαν τῷ Πατρὶ τῶν ὅλων καὶ προς- φέρουσιν αὐτῷ τέλειον ἀριθμὸν, αἰῶνας δέκα. Τούτου γάρ, φησί, τελειότερον ἀριθμοῦ ὁ Νοῦς καὶ ἡ ᾿Αλή- θεια τῷ Πατρὶ προσενεγκεῖν οὐκ ηδυνήθησαν. Εδει γὰρ τέλειον ὄντα τὸν Πατέρα ἀριθμῷ δοξάζεσθαι τελείῳ, τέλειος δέ ἐστιν ὁ δέκα, ὅτι πρῶτος τῶν κατὰ πλῆθος γενομένων οὗτός ἐστι τέλειος. Τελειότερος δε ὁ Πατήρ, ὅτι ἀγέννητος ὢν μόνος διὰ πρώτης της μιᾶς συζυγίας τοῦ νοῦ καὶ τῆς ᾿Αληθείας πάσας τὰς τῶν γενομένων προβαλεῖν εὐπόρησε ρίζας. 49 κλ'. Ἰδὼν οὖν καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος καὶ ἡ Ζωή, ὅτι ὁ Νοῦς καὶ ἡ ᾿Αλήθεια δεδόξασαν τὸν Πατέρα τῶν ὅλων ἐν ἀριθμῷ τελείῳ, δοξάσαι καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος μετὰ τῆς Ζωῆς ἠθέλησε τὸν ἑαυτοῦ πατέρα καὶ τὴν μητέρα, τὸν Νοῦν καὶ τὴν ᾿Αλήθειαν. Ἐπεὶ δὲ γεν- νητὸς “ ἦν ὁ Νοῦς καὶ ἡ ᾿Αλήθεια καὶ οὐκ εἶχε τὸ πατρικὸν 48 τέλειον τὴν ἀγεννησίαν, οὐκέτι τελείῳ ἀριθμῷ ὁ Λόγος καὶ ἡ Ζωὴ δοξάζουσι τὸν ἑαυτῶν πατέρα τὸν Νοῦν, ἀλλὰ γὰρ ἀτελεῖ 80 · δώδεκα γὰρ αἰῶνας οι προσφέρουσιν δε ὁ Λόγος καὶ ἡ ζωὴ τῷ Νοῖ καὶ τῇ ᾿Αληθείᾳ. Αὗται γὰρ πρῶται κατά Οὐαλεντίνον ῥίζαι τῶν αἰώνων γεγόνασι, Νοῦς καὶ Αλήθεια, Λόγος καὶ Ζωή, Ανθρωπος καὶ Ἐκκλη σία, δέκα δ δὲ οἱ τοῦ ] Νοὸς καὶ τῆς ᾿Αληθείας, δύο καὶ δέκα δὲ οἱ τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωῆς, εἴκοσι καὶ ὀκτὼ οἱ πάντες· οἷς καλοῦσιν ὀνόματα ταῦτα· Βύ- θεος ο καὶ Μίξις, Αγήρατος τε καὶ [p. 187. 188] Ενωσις, Αὐτοφυής καὶ Ηδονή, Ακίνητος καὶ Σύγ κρασις 8, Μονογενὴς καὶ Μακαρία. Οὗτοι οἱ δέκα σε αἰῶνες, οὕς τινες μὲν ὑπὸ τοῦ νοῦ καὶ τῆς Αλη - θείας λέγουσι, τινὲς δὲ ὑπὸ τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωής 50. Ετεροι δὲ τοὺς δώδεκα σε ὑπὸ τοῦ ᾿Ανθρώ που καὶ τῆς Ἐκκλησίας, ἕτεροι δὲ ὑπὸ τοῦ Λόγου VARIE LECTIONES. D - ο των * 8. 8v C. κι όλως pr. C. κι ᾖ. ἦν C. " ἐγένησεν C. 4 αὐτός. αὐτὴν . 10 κατααριθμουμένων C. 4 Uncinis septa interpretatio vr. τὰ ἴδια esse videntur. οι γενητὸς G. σε τὸν πατρικὸν C. ἑαυτῶν C. τὸ ἀτελεῖ. ἀνατελεί C. Μ. σε αἰώνων C, Μ. το προφέρουσιν C. M. οι δέκα. δώδεκα Ε. Μ. 81 βύθιος. βυθός C, M. Cf. Iren., hær. I, 1, 2. κι ἀγήρατος. ἀκήρατος C, M. Cr. Iren. I. I. 56 σύγκρα. σις. σύγκρισις C, M. Cf. Iren. 1.Ι. στ οἱ δέκα. δώδεκα C, Μ. σε τινὲς δὲ ζωής. Cf. Iren. Ι. 1. : Τὸν μὲν λόγον καὶ τὴν ζωὴν μετὰ τὸ προβαλέσθαι τὸν ἄνθρωπον καὶ τὴν Ἐκκλησίαν, ἄλλους δέκα αιώνας (sc. προ- βαλεῖν), ὧν τὰ ὀνόματα λέγουσι ταῦτα· βύθιος καὶ μίξις, κ. τ. λ. Οὗτοι δέκα αιώνες, οὓς καὶ φάσκουσιν ἐκ λόγου καὶ ζωῆς προβεβλήσθαι. 3 Ετεροι δὲ τοὺς δώδεκα. Εκκλησίας. Cf. Iren. I. 1. : Τὸν δὲ ἄνθρωπον καὶ αὐτὸν προβαλεῖν μετὰ τῆς Ἐκκλησίας αἰῶνας δώδεκα, οἷς ταῦτα τὰ ὀνόματα χαρίζονται παράκλητος καὶ πίστις, κ. τ. λ. - 30. Cum videret igituret ipse Logus et Vita Mentem

3237 ORIGENIS 3938 Quoniam autem erat genitalis, placuit ei aliquando A ἀναπαυόμενος αὐτός [p. 185-187] ἐν ἑαυτῷ μόνος. pulcherrimum et perfectissimum, quod habebat in ipso, generare et producere; amans enim solitudinis non erat. Amor enim, inquit, erat tolus, amor au- tem non est amor, nisi sit quod ametur. Projecit igitur et generavit ipse Pater, uti erat solus, Mentem et Veritatem, hoc est dyadem, quæ quidem domina et principium exstitit et mater omnium qui intus in pleromate ab iis computantur æonum. Projecta au- tem Mens et Veritas a Patre, a genitali genitalis, projecit et ipsa Logum et Vitam Patrem imitata. Logus autem et Vita projiciunt Hominem et Eccles siam. Mens autem et Veritas cum viderent suam prolem genitalem genitam esse, grates egerunt Pa- tri omnium et offerunt ei perfectum numerum, æo- nes decem. Hoc enim, inquit, numero perfectiorem Mens et Verias Patri afferre non potuerunt. Opor- tebat enim Patrem, qui perfectus esset, numero celebrari perfecto, perfectus autem est denarius, quia primus eorum qui pluraliter confiunt hic est: perfectus. Perfectior autem Pater, quia ingeneralus cum sit solus, per primam unan conjugationem Mentis et Veritatis omnes eorum quæ exsistunt pro- jicere valuit radices. et Veritatem celebravisse Patrem omnium numero perfecto, celebrare et ipse Logus cum Vita voluit suum patrem et matrem Mentem et Veritatem. Quoniam autem generata erat Mens et Veritas, ne- que habebat paternum perfectum, illud non gene- ratum esse, non jam perfecto numero Logus et Vita celebrant suum patrem Menten, verum imperfecto; duodecim æones enim offerunt Logus et Vila Meuli et Veritati. Hæ enim primæ secundum Valentinum zonum radices exstiterunt: Mens et Veritas, Logus et Vita, Homo et Ecclesia, decem autem Mentis et Veritatis, duodecim autem Logi et Vitæ, viginti et octo cuncti. Quibus ponuntur nomina hacce: Bylbius et Miris, Ageratus et llenosis, 274-275 Auto- phyes et Hedone, Acinetus et Syncrasis, Monogenes el Macaria. Hi sunt decem illi æones, quos alii qui- dem a Mente et Veritate repetunt, alii autem a Logo et Vita. Alii rursus duodecim illos ab Homine et Ecclesia, alii a Logo el Vita, quibus hæc nomina gratificantur : Paracletus et Pistis, Patricus et Elpis, Metricus et Agape, Æinus et Synesis, Ecclesiasticus ct Macariotes, Theletus et Sophia. Ex duodecim au- B C " Ἐπεὶ δὲ ἦν γόνιμος, ἔδοξεν αὐτῷ ποτε τὸ κάλλιστον καὶ τελεώτατον, 8 4 εἶχεν ἐν αὐτῷ, γεννῆσαι καὶ προαγαγεῖν· φιλέρημος γὰρ οὐκ ἦν. Αγάπη γάρ, φησίν, ἦν ὅλος “1, ἡ δὲ ἀγάπη οὐκ ἔστιν ἀγάπη, ἐὰν μὴ ᾖ σε τὸ ἀγαπώμενον. Προέβαλεν οὖν καὶ ἐγέννησεν 48 αὐτὸς ὁ Πατήρ, ὥσπερ ἦν μόνος, Νοῦν καὶ Ἀλήθειαν, τουτέστι δυάδα, ἥτις κυρία καὶ ἀρχὴ γέγονε | καὶ μήτηρ πάντων τῶν ἐντὸς πληρώματος καταριθμουμένων 45 αἰώνων ὑπ' αὐτῶν. Προβληθεὶς δὲ ὁ Νοῦς καὶ ἡ ᾿Αλήθεια ἀπὸ τοῦ Πα τρός, ἀπὸ γονίμου γόνιμος, προέβαλε καὶ αὐτὸς Λό- γον καὶ Ζωὴν, τὸν Πατέρα μιμούμενος· ὁ δὲ Λόγος καὶ ἡ Ζωὴ προβάλλουσιν Ανθρωπον καὶ Ἐκκλησίαν. Ὁ δὲ νοῦς καὶ ἡ Ἀλήθεια, ἐπεὶ εἶδον [τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωῆς] ε τὰ ἴδια γεννήματα γόνιμα γεγεν νημένα, ηὐχαρίστησαν τῷ Πατρὶ τῶν ὅλων καὶ προς- φέρουσιν αὐτῷ τέλειον ἀριθμὸν, αἰῶνας δέκα. Τούτου γάρ, φησί, τελειότερον ἀριθμοῦ ὁ Νοῦς καὶ ἡ ᾿Αλή- θεια τῷ Πατρὶ προσενεγκεῖν οὐκ ηδυνήθησαν. Εδει γὰρ τέλειον ὄντα τὸν Πατέρα ἀριθμῷ δοξάζεσθαι τελείῳ, τέλειος δέ ἐστιν ὁ δέκα, ὅτι πρῶτος τῶν κατὰ πλῆθος γενομένων οὗτός ἐστι τέλειος. Τελειότερος δε ὁ Πατήρ, ὅτι ἀγέννητος ὢν μόνος διὰ πρώτης της μιᾶς συζυγίας τοῦ νοῦ καὶ τῆς ᾿Αληθείας πάσας τὰς τῶν γενομένων προβαλεῖν εὐπόρησε ρίζας. 49 κλ'. Ἰδὼν οὖν καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος καὶ ἡ Ζωή, ὅτι ὁ Νοῦς καὶ ἡ ᾿Αλήθεια δεδόξασαν τὸν Πατέρα τῶν ὅλων ἐν ἀριθμῷ τελείῳ, δοξάσαι καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος μετὰ τῆς Ζωῆς ἠθέλησε τὸν ἑαυτοῦ πατέρα καὶ τὴν μητέρα, τὸν Νοῦν καὶ τὴν ᾿Αλήθειαν. Ἐπεὶ δὲ γεν- νητὸς “ ἦν ὁ Νοῦς καὶ ἡ ᾿Αλήθεια καὶ οὐκ εἶχε τὸ πατρικὸν 48 τέλειον τὴν ἀγεννησίαν, οὐκέτι τελείῳ ἀριθμῷ ὁ Λόγος καὶ ἡ Ζωὴ δοξάζουσι τὸν ἑαυτῶν πατέρα τὸν Νοῦν, ἀλλὰ γὰρ ἀτελεῖ 80 · δώδεκα γὰρ αἰῶνας οι προσφέρουσιν δε ὁ Λόγος καὶ ἡ ζωὴ τῷ Νοῖ καὶ τῇ ᾿Αληθείᾳ. Αὗται γὰρ πρῶται κατά Οὐαλεντίνον ῥίζαι τῶν αἰώνων γεγόνασι, Νοῦς καὶ Αλήθεια, Λόγος καὶ Ζωή, Ανθρωπος καὶ Ἐκκλη σία, δέκα δ δὲ οἱ τοῦ ] Νοὸς καὶ τῆς ᾿Αληθείας, δύο καὶ δέκα δὲ οἱ τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωῆς, εἴκοσι καὶ ὀκτὼ οἱ πάντες· οἷς καλοῦσιν ὀνόματα ταῦτα· Βύ- θεος ο καὶ Μίξις, Αγήρατος τε καὶ [p. 187. 188] Ενωσις, Αὐτοφυής καὶ Ηδονή, Ακίνητος καὶ Σύγ κρασις 8, Μονογενὴς καὶ Μακαρία. Οὗτοι οἱ δέκα σε αἰῶνες, οὕς τινες μὲν ὑπὸ τοῦ νοῦ καὶ τῆς Αλη - θείας λέγουσι, τινὲς δὲ ὑπὸ τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωής 50. Ετεροι δὲ τοὺς δώδεκα σε ὑπὸ τοῦ ᾿Ανθρώ που καὶ τῆς Ἐκκλησίας, ἕτεροι δὲ ὑπὸ τοῦ Λόγου VARIE LECTIONES. D - ο των * 8. 8v C. κι όλως pr. C. κι ᾖ. ἦν C. " ἐγένησεν C. 4 αὐτός. αὐτὴν . 10 κατααριθμουμένων C. 4 Uncinis septa interpretatio vr. τὰ ἴδια esse videntur. οι γενητὸς G. σε τὸν πατρικὸν C. ἑαυτῶν C. τὸ ἀτελεῖ. ἀνατελεί C. Μ. σε αἰώνων C, Μ. το προφέρουσιν C. M. οι δέκα. δώδεκα Ε. Μ. 81 βύθιος. βυθός C, M. Cf. Iren., hær. I, 1, 2. κι ἀγήρατος. ἀκήρατος C, M. Cr. Iren. I. I. 56 σύγκρα. σις. σύγκρισις C, M. Cf. Iren. 1.Ι. στ οἱ δέκα. δώδεκα C, Μ. σε τινὲς δὲ ζωής. Cf. Iren. Ι. 1. : Τὸν μὲν λόγον καὶ τὴν ζωὴν μετὰ τὸ προβαλέσθαι τὸν ἄνθρωπον καὶ τὴν Ἐκκλησίαν, ἄλλους δέκα αιώνας (sc. προ- βαλεῖν), ὧν τὰ ὀνόματα λέγουσι ταῦτα· βύθιος καὶ μίξις, κ. τ. λ. Οὗτοι δέκα αιώνες, οὓς καὶ φάσκουσιν ἐκ λόγου καὶ ζωῆς προβεβλήσθαι. 3 Ετεροι δὲ τοὺς δώδεκα. Εκκλησίας. Cf. Iren. I. 1. : Τὸν δὲ ἄνθρωπον καὶ αὐτὸν προβαλεῖν μετὰ τῆς Ἐκκλησίας αἰῶνας δώδεκα, οἷς ταῦτα τὰ ὀνόματα χαρίζονται παράκλητος καὶ πίστις, κ. τ. λ. - 30. Cum videret igituret ipse Logus et Vita Mentem

3237 ORIGENIS 3938 Quoniam autem erat genitalis, placuit ei aliquando A ἀναπαυόμενος αὐτός [p. 185-187] ἐν ἑαυτῷ μόνος. pulcherrimum et perfectissimum, quod habebat in ipso, generare et producere; amans enim solitudinis non erat. Amor enim, inquit, erat tolus, amor au- tem non est amor, nisi sit quod ametur. Projecit igitur et generavit ipse Pater, uti erat solus, Mentem et Veritatem, hoc est dyadem, quæ quidem domina et principium exstitit et mater omnium qui intus in pleromate ab iis computantur æonum. Projecta au- tem Mens et Veritas a Patre, a genitali genitalis, projecit et ipsa Logum et Vitam Patrem imitata. Logus autem et Vita projiciunt Hominem et Eccles siam. Mens autem et Veritas cum viderent suam prolem genitalem genitam esse, grates egerunt Pa- tri omnium et offerunt ei perfectum numerum, æo- nes decem. Hoc enim, inquit, numero perfectiorem Mens et Verias Patri afferre non potuerunt. Opor- tebat enim Patrem, qui perfectus esset, numero celebrari perfecto, perfectus autem est denarius, quia primus eorum qui pluraliter confiunt hic est: perfectus. Perfectior autem Pater, quia ingeneralus cum sit solus, per primam unan conjugationem Mentis et Veritatis omnes eorum quæ exsistunt pro- jicere valuit radices. et Veritatem celebravisse Patrem omnium numero perfecto, celebrare et ipse Logus cum Vita voluit suum patrem et matrem Mentem et Veritatem. Quoniam autem generata erat Mens et Veritas, ne- que habebat paternum perfectum, illud non gene- ratum esse, non jam perfecto numero Logus et Vita celebrant suum patrem Menten, verum imperfecto; duodecim æones enim offerunt Logus et Vila Meuli et Veritati. Hæ enim primæ secundum Valentinum zonum radices exstiterunt: Mens et Veritas, Logus et Vita, Homo et Ecclesia, decem autem Mentis et Veritatis, duodecim autem Logi et Vitæ, viginti et octo cuncti. Quibus ponuntur nomina hacce: Bylbius et Miris, Ageratus et llenosis, 274-275 Auto- phyes et Hedone, Acinetus et Syncrasis, Monogenes el Macaria. Hi sunt decem illi æones, quos alii qui- dem a Mente et Veritate repetunt, alii autem a Logo et Vita. Alii rursus duodecim illos ab Homine et Ecclesia, alii a Logo el Vita, quibus hæc nomina gratificantur : Paracletus et Pistis, Patricus et Elpis, Metricus et Agape, Æinus et Synesis, Ecclesiasticus ct Macariotes, Theletus et Sophia. Ex duodecim au- B C " Ἐπεὶ δὲ ἦν γόνιμος, ἔδοξεν αὐτῷ ποτε τὸ κάλλιστον καὶ τελεώτατον, 8 4 εἶχεν ἐν αὐτῷ, γεννῆσαι καὶ προαγαγεῖν· φιλέρημος γὰρ οὐκ ἦν. Αγάπη γάρ, φησίν, ἦν ὅλος “1, ἡ δὲ ἀγάπη οὐκ ἔστιν ἀγάπη, ἐὰν μὴ ᾖ σε τὸ ἀγαπώμενον. Προέβαλεν οὖν καὶ ἐγέννησεν 48 αὐτὸς ὁ Πατήρ, ὥσπερ ἦν μόνος, Νοῦν καὶ Ἀλήθειαν, τουτέστι δυάδα, ἥτις κυρία καὶ ἀρχὴ γέγονε | καὶ μήτηρ πάντων τῶν ἐντὸς πληρώματος καταριθμουμένων 45 αἰώνων ὑπ' αὐτῶν. Προβληθεὶς δὲ ὁ Νοῦς καὶ ἡ ᾿Αλήθεια ἀπὸ τοῦ Πα τρός, ἀπὸ γονίμου γόνιμος, προέβαλε καὶ αὐτὸς Λό- γον καὶ Ζωὴν, τὸν Πατέρα μιμούμενος· ὁ δὲ Λόγος καὶ ἡ Ζωὴ προβάλλουσιν Ανθρωπον καὶ Ἐκκλησίαν. Ὁ δὲ νοῦς καὶ ἡ Ἀλήθεια, ἐπεὶ εἶδον [τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωῆς] ε τὰ ἴδια γεννήματα γόνιμα γεγεν νημένα, ηὐχαρίστησαν τῷ Πατρὶ τῶν ὅλων καὶ προς- φέρουσιν αὐτῷ τέλειον ἀριθμὸν, αἰῶνας δέκα. Τούτου γάρ, φησί, τελειότερον ἀριθμοῦ ὁ Νοῦς καὶ ἡ ᾿Αλή- θεια τῷ Πατρὶ προσενεγκεῖν οὐκ ηδυνήθησαν. Εδει γὰρ τέλειον ὄντα τὸν Πατέρα ἀριθμῷ δοξάζεσθαι τελείῳ, τέλειος δέ ἐστιν ὁ δέκα, ὅτι πρῶτος τῶν κατὰ πλῆθος γενομένων οὗτός ἐστι τέλειος. Τελειότερος δε ὁ Πατήρ, ὅτι ἀγέννητος ὢν μόνος διὰ πρώτης της μιᾶς συζυγίας τοῦ νοῦ καὶ τῆς ᾿Αληθείας πάσας τὰς τῶν γενομένων προβαλεῖν εὐπόρησε ρίζας. 49 κλ'. Ἰδὼν οὖν καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος καὶ ἡ Ζωή, ὅτι ὁ Νοῦς καὶ ἡ ᾿Αλήθεια δεδόξασαν τὸν Πατέρα τῶν ὅλων ἐν ἀριθμῷ τελείῳ, δοξάσαι καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος μετὰ τῆς Ζωῆς ἠθέλησε τὸν ἑαυτοῦ πατέρα καὶ τὴν μητέρα, τὸν Νοῦν καὶ τὴν ᾿Αλήθειαν. Ἐπεὶ δὲ γεν- νητὸς “ ἦν ὁ Νοῦς καὶ ἡ ᾿Αλήθεια καὶ οὐκ εἶχε τὸ πατρικὸν 48 τέλειον τὴν ἀγεννησίαν, οὐκέτι τελείῳ ἀριθμῷ ὁ Λόγος καὶ ἡ Ζωὴ δοξάζουσι τὸν ἑαυτῶν πατέρα τὸν Νοῦν, ἀλλὰ γὰρ ἀτελεῖ 80 · δώδεκα γὰρ αἰῶνας οι προσφέρουσιν δε ὁ Λόγος καὶ ἡ ζωὴ τῷ Νοῖ καὶ τῇ ᾿Αληθείᾳ. Αὗται γὰρ πρῶται κατά Οὐαλεντίνον ῥίζαι τῶν αἰώνων γεγόνασι, Νοῦς καὶ Αλήθεια, Λόγος καὶ Ζωή, Ανθρωπος καὶ Ἐκκλη σία, δέκα δ δὲ οἱ τοῦ ] Νοὸς καὶ τῆς ᾿Αληθείας, δύο καὶ δέκα δὲ οἱ τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωῆς, εἴκοσι καὶ ὀκτὼ οἱ πάντες· οἷς καλοῦσιν ὀνόματα ταῦτα· Βύ- θεος ο καὶ Μίξις, Αγήρατος τε καὶ [p. 187. 188] Ενωσις, Αὐτοφυής καὶ Ηδονή, Ακίνητος καὶ Σύγ κρασις 8, Μονογενὴς καὶ Μακαρία. Οὗτοι οἱ δέκα σε αἰῶνες, οὕς τινες μὲν ὑπὸ τοῦ νοῦ καὶ τῆς Αλη - θείας λέγουσι, τινὲς δὲ ὑπὸ τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωής 50. Ετεροι δὲ τοὺς δώδεκα σε ὑπὸ τοῦ ᾿Ανθρώ που καὶ τῆς Ἐκκλησίας, ἕτεροι δὲ ὑπὸ τοῦ Λόγου VARIE LECTIONES. D - ο των * 8. 8v C. κι όλως pr. C. κι ᾖ. ἦν C. " ἐγένησεν C. 4 αὐτός. αὐτὴν . 10 κατααριθμουμένων C. 4 Uncinis septa interpretatio vr. τὰ ἴδια esse videntur. οι γενητὸς G. σε τὸν πατρικὸν C. ἑαυτῶν C. τὸ ἀτελεῖ. ἀνατελεί C. Μ. σε αἰώνων C, Μ. το προφέρουσιν C. M. οι δέκα. δώδεκα Ε. Μ. 81 βύθιος. βυθός C, M. Cf. Iren., hær. I, 1, 2. κι ἀγήρατος. ἀκήρατος C, M. Cr. Iren. I. I. 56 σύγκρα. σις. σύγκρισις C, M. Cf. Iren. 1.Ι. στ οἱ δέκα. δώδεκα C, Μ. σε τινὲς δὲ ζωής. Cf. Iren. Ι. 1. : Τὸν μὲν λόγον καὶ τὴν ζωὴν μετὰ τὸ προβαλέσθαι τὸν ἄνθρωπον καὶ τὴν Ἐκκλησίαν, ἄλλους δέκα αιώνας (sc. προ- βαλεῖν), ὧν τὰ ὀνόματα λέγουσι ταῦτα· βύθιος καὶ μίξις, κ. τ. λ. Οὗτοι δέκα αιώνες, οὓς καὶ φάσκουσιν ἐκ λόγου καὶ ζωῆς προβεβλήσθαι. 3 Ετεροι δὲ τοὺς δώδεκα. Εκκλησίας. Cf. Iren. I. 1. : Τὸν δὲ ἄνθρωπον καὶ αὐτὸν προβαλεῖν μετὰ τῆς Ἐκκλησίας αἰῶνας δώδεκα, οἷς ταῦτα τὰ ὀνόματα χαρίζονται παράκλητος καὶ πίστις, κ. τ. λ. - 30. Cum videret igituret ipse Logus et Vita Mentem

3237 ORIGENIS 3938 Quoniam autem erat genitalis, placuit ei aliquando A ἀναπαυόμενος αὐτός [p. 185-187] ἐν ἑαυτῷ μόνος. pulcherrimum et perfectissimum, quod habebat in ipso, generare et producere; amans enim solitudinis non erat. Amor enim, inquit, erat tolus, amor au- tem non est amor, nisi sit quod ametur. Projecit igitur et generavit ipse Pater, uti erat solus, Mentem et Veritatem, hoc est dyadem, quæ quidem domina et principium exstitit et mater omnium qui intus in pleromate ab iis computantur æonum. Projecta au- tem Mens et Veritas a Patre, a genitali genitalis, projecit et ipsa Logum et Vitam Patrem imitata. Logus autem et Vita projiciunt Hominem et Eccles siam. Mens autem et Veritas cum viderent suam prolem genitalem genitam esse, grates egerunt Pa- tri omnium et offerunt ei perfectum numerum, æo- nes decem. Hoc enim, inquit, numero perfectiorem Mens et Verias Patri afferre non potuerunt. Opor- tebat enim Patrem, qui perfectus esset, numero celebrari perfecto, perfectus autem est denarius, quia primus eorum qui pluraliter confiunt hic est: perfectus. Perfectior autem Pater, quia ingeneralus cum sit solus, per primam unan conjugationem Mentis et Veritatis omnes eorum quæ exsistunt pro- jicere valuit radices. et Veritatem celebravisse Patrem omnium numero perfecto, celebrare et ipse Logus cum Vita voluit suum patrem et matrem Mentem et Veritatem. Quoniam autem generata erat Mens et Veritas, ne- que habebat paternum perfectum, illud non gene- ratum esse, non jam perfecto numero Logus et Vita celebrant suum patrem Menten, verum imperfecto; duodecim æones enim offerunt Logus et Vila Meuli et Veritati. Hæ enim primæ secundum Valentinum zonum radices exstiterunt: Mens et Veritas, Logus et Vita, Homo et Ecclesia, decem autem Mentis et Veritatis, duodecim autem Logi et Vitæ, viginti et octo cuncti. Quibus ponuntur nomina hacce: Bylbius et Miris, Ageratus et llenosis, 274-275 Auto- phyes et Hedone, Acinetus et Syncrasis, Monogenes el Macaria. Hi sunt decem illi æones, quos alii qui- dem a Mente et Veritate repetunt, alii autem a Logo et Vita. Alii rursus duodecim illos ab Homine et Ecclesia, alii a Logo el Vita, quibus hæc nomina gratificantur : Paracletus et Pistis, Patricus et Elpis, Metricus et Agape, Æinus et Synesis, Ecclesiasticus ct Macariotes, Theletus et Sophia. Ex duodecim au- B C " Ἐπεὶ δὲ ἦν γόνιμος, ἔδοξεν αὐτῷ ποτε τὸ κάλλιστον καὶ τελεώτατον, 8 4 εἶχεν ἐν αὐτῷ, γεννῆσαι καὶ προαγαγεῖν· φιλέρημος γὰρ οὐκ ἦν. Αγάπη γάρ, φησίν, ἦν ὅλος “1, ἡ δὲ ἀγάπη οὐκ ἔστιν ἀγάπη, ἐὰν μὴ ᾖ σε τὸ ἀγαπώμενον. Προέβαλεν οὖν καὶ ἐγέννησεν 48 αὐτὸς ὁ Πατήρ, ὥσπερ ἦν μόνος, Νοῦν καὶ Ἀλήθειαν, τουτέστι δυάδα, ἥτις κυρία καὶ ἀρχὴ γέγονε | καὶ μήτηρ πάντων τῶν ἐντὸς πληρώματος καταριθμουμένων 45 αἰώνων ὑπ' αὐτῶν. Προβληθεὶς δὲ ὁ Νοῦς καὶ ἡ ᾿Αλήθεια ἀπὸ τοῦ Πα τρός, ἀπὸ γονίμου γόνιμος, προέβαλε καὶ αὐτὸς Λό- γον καὶ Ζωὴν, τὸν Πατέρα μιμούμενος· ὁ δὲ Λόγος καὶ ἡ Ζωὴ προβάλλουσιν Ανθρωπον καὶ Ἐκκλησίαν. Ὁ δὲ νοῦς καὶ ἡ Ἀλήθεια, ἐπεὶ εἶδον [τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωῆς] ε τὰ ἴδια γεννήματα γόνιμα γεγεν νημένα, ηὐχαρίστησαν τῷ Πατρὶ τῶν ὅλων καὶ προς- φέρουσιν αὐτῷ τέλειον ἀριθμὸν, αἰῶνας δέκα. Τούτου γάρ, φησί, τελειότερον ἀριθμοῦ ὁ Νοῦς καὶ ἡ ᾿Αλή- θεια τῷ Πατρὶ προσενεγκεῖν οὐκ ηδυνήθησαν. Εδει γὰρ τέλειον ὄντα τὸν Πατέρα ἀριθμῷ δοξάζεσθαι τελείῳ, τέλειος δέ ἐστιν ὁ δέκα, ὅτι πρῶτος τῶν κατὰ πλῆθος γενομένων οὗτός ἐστι τέλειος. Τελειότερος δε ὁ Πατήρ, ὅτι ἀγέννητος ὢν μόνος διὰ πρώτης της μιᾶς συζυγίας τοῦ νοῦ καὶ τῆς ᾿Αληθείας πάσας τὰς τῶν γενομένων προβαλεῖν εὐπόρησε ρίζας. 49 κλ'. Ἰδὼν οὖν καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος καὶ ἡ Ζωή, ὅτι ὁ Νοῦς καὶ ἡ ᾿Αλήθεια δεδόξασαν τὸν Πατέρα τῶν ὅλων ἐν ἀριθμῷ τελείῳ, δοξάσαι καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος μετὰ τῆς Ζωῆς ἠθέλησε τὸν ἑαυτοῦ πατέρα καὶ τὴν μητέρα, τὸν Νοῦν καὶ τὴν ᾿Αλήθειαν. Ἐπεὶ δὲ γεν- νητὸς “ ἦν ὁ Νοῦς καὶ ἡ ᾿Αλήθεια καὶ οὐκ εἶχε τὸ πατρικὸν 48 τέλειον τὴν ἀγεννησίαν, οὐκέτι τελείῳ ἀριθμῷ ὁ Λόγος καὶ ἡ Ζωὴ δοξάζουσι τὸν ἑαυτῶν πατέρα τὸν Νοῦν, ἀλλὰ γὰρ ἀτελεῖ 80 · δώδεκα γὰρ αἰῶνας οι προσφέρουσιν δε ὁ Λόγος καὶ ἡ ζωὴ τῷ Νοῖ καὶ τῇ ᾿Αληθείᾳ. Αὗται γὰρ πρῶται κατά Οὐαλεντίνον ῥίζαι τῶν αἰώνων γεγόνασι, Νοῦς καὶ Αλήθεια, Λόγος καὶ Ζωή, Ανθρωπος καὶ Ἐκκλη σία, δέκα δ δὲ οἱ τοῦ ] Νοὸς καὶ τῆς ᾿Αληθείας, δύο καὶ δέκα δὲ οἱ τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωῆς, εἴκοσι καὶ ὀκτὼ οἱ πάντες· οἷς καλοῦσιν ὀνόματα ταῦτα· Βύ- θεος ο καὶ Μίξις, Αγήρατος τε καὶ [p. 187. 188] Ενωσις, Αὐτοφυής καὶ Ηδονή, Ακίνητος καὶ Σύγ κρασις 8, Μονογενὴς καὶ Μακαρία. Οὗτοι οἱ δέκα σε αἰῶνες, οὕς τινες μὲν ὑπὸ τοῦ νοῦ καὶ τῆς Αλη - θείας λέγουσι, τινὲς δὲ ὑπὸ τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωής 50. Ετεροι δὲ τοὺς δώδεκα σε ὑπὸ τοῦ ᾿Ανθρώ που καὶ τῆς Ἐκκλησίας, ἕτεροι δὲ ὑπὸ τοῦ Λόγου VARIE LECTIONES. D - ο των * 8. 8v C. κι όλως pr. C. κι ᾖ. ἦν C. " ἐγένησεν C. 4 αὐτός. αὐτὴν . 10 κατααριθμουμένων C. 4 Uncinis septa interpretatio vr. τὰ ἴδια esse videntur. οι γενητὸς G. σε τὸν πατρικὸν C. ἑαυτῶν C. τὸ ἀτελεῖ. ἀνατελεί C. Μ. σε αἰώνων C, Μ. το προφέρουσιν C. M. οι δέκα. δώδεκα Ε. Μ. 81 βύθιος. βυθός C, M. Cf. Iren., hær. I, 1, 2. κι ἀγήρατος. ἀκήρατος C, M. Cr. Iren. I. I. 56 σύγκρα. σις. σύγκρισις C, M. Cf. Iren. 1.Ι. στ οἱ δέκα. δώδεκα C, Μ. σε τινὲς δὲ ζωής. Cf. Iren. Ι. 1. : Τὸν μὲν λόγον καὶ τὴν ζωὴν μετὰ τὸ προβαλέσθαι τὸν ἄνθρωπον καὶ τὴν Ἐκκλησίαν, ἄλλους δέκα αιώνας (sc. προ- βαλεῖν), ὧν τὰ ὀνόματα λέγουσι ταῦτα· βύθιος καὶ μίξις, κ. τ. λ. Οὗτοι δέκα αιώνες, οὓς καὶ φάσκουσιν ἐκ λόγου καὶ ζωῆς προβεβλήσθαι. 3 Ετεροι δὲ τοὺς δώδεκα. Εκκλησίας. Cf. Iren. I. 1. : Τὸν δὲ ἄνθρωπον καὶ αὐτὸν προβαλεῖν μετὰ τῆς Ἐκκλησίας αἰῶνας δώδεκα, οἷς ταῦτα τὰ ὀνόματα χαρίζονται παράκλητος καὶ πίστις, κ. τ. λ. - 30. Cum videret igituret ipse Logus et Vita Mentem

3239 CONTRA HERESIS LIB. VI. 3240 catus Sophia, contemplatus multitudinem et pote- statem zonum, qui generavere, recurrit in profun- ditatem Patris, et sensit reliquos omnes æones, utpote generatos, per conjugationem generare, pa- trem autem solum injugum generavisse. Voluit igitur imitari Patrem et generare per se seorsum a conjuge, ut ne quid inferius Patre opus perfecisset, quippe ignorans, non generatum illum, cum exsistat principium universorum et radix et profunditas el imum, posse generare per se ipsum, Sophiam autem, quæ sit generata et post plures orta, non generati potestatem habere non posse. In non generato enim, inquit, sunt omnia simul, in generatis antem femi- ninum est essentiæ projeclicium, masculum autem formativum essentiæ a feminco projectæ. Projecit igitur Sophia hoc solum quod potuit, essentiam in- formem et inconditam. Et hoc est, inquit, quod ait Moses: Terra autem erat invisibilis et incondita. Hec, inquit, est bona illa et coelestis Jerusalemn, in quam promisit Deus se introducturum filios Israel dicens: Inducam vos in terram bonam fluentem melle et lacle. καὶ τῆς Ζωῆς, οἷς ταῦτα τὰ ὀνόματα χαρίζονται· A tem illis duodecimus et natu minimus omnium vi Παράκλητος και Πίστις, Πατρικός " καὶ Ἐλπίς, ginti octo æonum, qui ſemininus est et nomine vo- Μητρικός οι καὶ ᾿Αγάπη, Δείνους σε καὶ Σύνεσις, Εκκλησιαστικὸς καὶ Μακαριότης, θελητὸς καὶ Σοφία. Ἀπὸ δὲ τῶν δεκαδύο ὁ δωδέκατος καὶ νεώτα τος πάντων τῶν εἰκοσιοκτώ αἰώνων, θῆλυς ὢν καὶ καλούμενος Σοφία, κατενόησε τὸ πλῆθος καὶ τὴν δύναμιν τῶν γεγεννηκότων αἰώνων καὶ ἀνέδρα- μεν εἰς τὸ βάθος τὸ τοῦ Πατρὸς, καὶ ἐνόησεν, ὅτι οἱ μὲν ἄλλοι πάντες αἰῶνες γεννητοὶ ὑπάρχοντες κατὰ συζυγίαν γεννώσιν, ὁ δὲ Πατὴρ μόνος ἄζυγος ἐγέν νησεν. Ηθέλησε 4 μιμήσασθαι τὸν Πατέρα καὶ γεν νῆσαι σε καθ' ἑαυτὴν δίχα τοῦ συζύγου, ἵνα μηδὲν ᾗ στ ἔργον ὑποδεέστερον τοῦ Πατρὸς εἰργασμένη, ἀγνοοῦσα ὅτι ὁ μὲν ἀγέννητος, ὑπάρχων ἀρχὴ τῶν ὅλων καὶ ῥίζα καὶ βάθος καὶ βυθός, δυνατῶς ἔχει γεννῆσαι Β μόνος, γεννητή σε δὲ οὖσα ἡ Σοφία καὶ μετὰ πλείοντας γενομένη, τὴν τοῦ ἀγεννήτου δύναμιν οὐ δύναται ἔχειν. Ἐν μὲν γὰρ τῷ ἀγεννήτῳ, φησίν, ἔστι πάντα ὁμοῦ, ἐν δὲ τοῖς γεννητοῖς τὸ τὸ μὲν θῆλυ ἐστιν οὐσίας προβλητικὸν, τὸ δὲ ἄῤῥεν μορφωτικὸν τῆς ὑπὸ τοῦ θήλεως προβαλλομένης ουσίας. Προέβαλεν τι οὖν ἡ σοφία τοῦτο μόνον ὅπερ | ἡδύνατο, οὐσίαν ἄμορφον τε, καὶ ἀκατασκεύαστον ". Καὶ τοῦτό ἐστι, φησίν, δ λέγει Μωϋσῆς. Ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος. Αὕτη ἐστί, φησίν, ἡ ἀγαθὴ, ἡ ἐπουράνιος Ἱερουσαλήμ, εἰς ἣν ἐπηγγείλατο ὁ Θεὸς εἰσαγαγεῖν τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ, λέγων· Εισάξω ὑμᾶς τὸ εἰς γῆν ἀγαθὴν ῥέουσαν μέλι καὶ γάλα. λα'. Γενομένης οὖν ἐντὸς πληρώματος ἀγνοίας κατὰ τὴν σοφίαν καὶ ἀμορφίας κατὰ τὸ γέννημα τῆς σοφίας, circa Sophiam et informitate circa partum So- [p. 188. 189] θόρυβος ἐγένετο ἐν τῷ πληρώματι " C pliæ, tumultus exstitit in 276-277 plero- [οἱ αἰῶνες οι γενόμενοι], ὅτι παραπλησίως άμορφα καὶ ἀτελῆ γενήσεται τῶν αἰώνων τὰ γεννήματα καὶ φθορά τις καταλήψεται οὐκ εἰς μακράν ποτε τους αἰῶνας. Κατέφυγον οὖν πάντες οἱ αἰῶνες ἐπὶ δέησιν τοῦ Πατρὸς, ἵνα λυπουμένην τὴν Σοφίαν ἀναπαύσῃ· ἔκλαιε " γὰρ καὶ κατωδύρετο ἐπὶ τῷ γεγενημένῳ ὑπ' αὐτῆς ἐκτρώματι· οὕτω γὰρ καλοῦσιν. Ελεήσας οὖν ὁ Πατήρ τὰ δάκρυα τῆς Σοφίας καὶ προσδεξά μενος τῶν αἰώνων τὴν δέησιν, ἐπιπροβαλεῖν κελεύει· οὐ γὰρ αὐτὸς, φησί, προέβαλεν, ἀλλὰ ὁ Νοῦς καὶ ἡ Αλήθεια, Χριστὸν καὶ Πνεῦμα ἅγιον εἰς μόρφωσιν καὶ διαίρεσιν τοῦ ἐκτρώματος καὶ παραμυθίαν καὶ διανάπαυσιν τῶν τῆς Σοφίας στεναγμῶν. Καὶ γίνον- ται τριάκοντα αἰῶνες μετὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Τινὲς μὲν οὖν αὐτῶν ταύτην είναι θέλουσι τὴν τριακοντάδα των αιώνων, τινὲς δὲ συν- υπάρχειν τῷ Πατρὶ Σιγὴν 18-10 καὶ σὺν αὐτοῖς κατ αριθμεῖσθαι τοὺς αἰῶνας θέλουσιν. Επιπροβληθεὶς οὖν ὁ Χριστὸς καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα ὑπὸ τοῦ Νοῦ καὶ τῆς ᾿Αληθείας, εὐθέως τὸ ἔκτρωμα τὸ ἄμορφον τοῦτο D mate, ne pariter informia et imperfecta evade- rent ea, quæ ab æonibus erant generata, et interitus aliquis corriperet post non multum tempus aliquando æones. Confugerunt igitur omnes æones ad preca- tionem Patris, ut mœrentem Sophiam placaret. Plorabat enim et ingemebat propter abortivum a se generatum; sic enim appellant. Miseratus igitur Pa- ter lacrymas Sophiæ accepta precatione æonum insuper projicere jubet. Non enim ipse, inquit, pro- jecit, sed Mens et Veritas Christum et Spiritum san- ctum in formationem et discretionem abortivi et consolationem et placationem Sophiæ lamentorum. Et exsistunt triginta æones cum Christo et Spiritu sancto. Jam quidam eorum hanc esse volunt tria- contadem æonum, alii autem una exsistere cum Pas tre Sigen cum iisque computari æones volunt. In- super projectus igitur a Mente et Veritate Christus et Spiritus sanctus statim abortivum informem hunc Sophiæ a se sola et seorsum a conjuge genitum se- gregat ab universis æonibus, ne cernentes illum per- VARIE LECTIONES. " 71 76 I Ο πατρικῶς C, M. Cfr. Iren. 1. 1. μητρικῶς C, M. Cf. Iren. 1. 1. σε ἀεινοῦς. αἰῶνος C. M. Cr. Iren. I. 1. 63 σε μακαριστός Ο. Μ. γεγενηκότων C. σε ἠθέλησε δὲ? an Ἠθέλησε οὖν σε γεννῆσαι Roeperus, ἐγέννησε C, Μ. απ' ἦν. ἡ Γ. σε γενητή G. ο ἀγενήτῳ C. γενητοῖς C. προσέβαλεν C. Μ. το εύμορφον Ε. Μ. το ἀκατασκεύαστον. εὐκατάσβεστον C, εὐκατασκεύαστον Μ. Μos. 1. 2. * 11 Mos. xxxi, 5 : Καὶ εἰσάξω σε εἰς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι, coll. cap. 111, 8 : Καὶ εἶσα - γαγεῖν αὐτοὺς εἰς γῆν ἀγαθὴν καὶ πολλήν, εἰς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι, κ. τ. λ. * Seclusinus quæ ad explicandum vocabulum πλήρωμα ex margine irrepsisse videntur: Ἐφοβοῦντο γὰρ οἱ αἰῶνες οἱ γεν νώμενοι vel simile quid susp. M. ' ἔκλεας τ8.το Σιγήν. εἰς γῆν G, Μ. 31. Orta igitur intus in pleromate ignorantia

3239 CONTRA HERESIS LIB. VI. 3240 catus Sophia, contemplatus multitudinem et pote- statem zonum, qui generavere, recurrit in profun- ditatem Patris, et sensit reliquos omnes æones, utpote generatos, per conjugationem generare, pa- trem autem solum injugum generavisse. Voluit igitur imitari Patrem et generare per se seorsum a conjuge, ut ne quid inferius Patre opus perfecisset, quippe ignorans, non generatum illum, cum exsistat principium universorum et radix et profunditas el imum, posse generare per se ipsum, Sophiam autem, quæ sit generata et post plures orta, non generati potestatem habere non posse. In non generato enim, inquit, sunt omnia simul, in generatis antem femi- ninum est essentiæ projeclicium, masculum autem formativum essentiæ a feminco projectæ. Projecit igitur Sophia hoc solum quod potuit, essentiam in- formem et inconditam. Et hoc est, inquit, quod ait Moses: Terra autem erat invisibilis et incondita. Hec, inquit, est bona illa et coelestis Jerusalemn, in quam promisit Deus se introducturum filios Israel dicens: Inducam vos in terram bonam fluentem melle et lacle. καὶ τῆς Ζωῆς, οἷς ταῦτα τὰ ὀνόματα χαρίζονται· A tem illis duodecimus et natu minimus omnium vi Παράκλητος και Πίστις, Πατρικός " καὶ Ἐλπίς, ginti octo æonum, qui ſemininus est et nomine vo- Μητρικός οι καὶ ᾿Αγάπη, Δείνους σε καὶ Σύνεσις, Εκκλησιαστικὸς καὶ Μακαριότης, θελητὸς καὶ Σοφία. Ἀπὸ δὲ τῶν δεκαδύο ὁ δωδέκατος καὶ νεώτα τος πάντων τῶν εἰκοσιοκτώ αἰώνων, θῆλυς ὢν καὶ καλούμενος Σοφία, κατενόησε τὸ πλῆθος καὶ τὴν δύναμιν τῶν γεγεννηκότων αἰώνων καὶ ἀνέδρα- μεν εἰς τὸ βάθος τὸ τοῦ Πατρὸς, καὶ ἐνόησεν, ὅτι οἱ μὲν ἄλλοι πάντες αἰῶνες γεννητοὶ ὑπάρχοντες κατὰ συζυγίαν γεννώσιν, ὁ δὲ Πατὴρ μόνος ἄζυγος ἐγέν νησεν. Ηθέλησε 4 μιμήσασθαι τὸν Πατέρα καὶ γεν νῆσαι σε καθ' ἑαυτὴν δίχα τοῦ συζύγου, ἵνα μηδὲν ᾗ στ ἔργον ὑποδεέστερον τοῦ Πατρὸς εἰργασμένη, ἀγνοοῦσα ὅτι ὁ μὲν ἀγέννητος, ὑπάρχων ἀρχὴ τῶν ὅλων καὶ ῥίζα καὶ βάθος καὶ βυθός, δυνατῶς ἔχει γεννῆσαι Β μόνος, γεννητή σε δὲ οὖσα ἡ Σοφία καὶ μετὰ πλείοντας γενομένη, τὴν τοῦ ἀγεννήτου δύναμιν οὐ δύναται ἔχειν. Ἐν μὲν γὰρ τῷ ἀγεννήτῳ, φησίν, ἔστι πάντα ὁμοῦ, ἐν δὲ τοῖς γεννητοῖς τὸ τὸ μὲν θῆλυ ἐστιν οὐσίας προβλητικὸν, τὸ δὲ ἄῤῥεν μορφωτικὸν τῆς ὑπὸ τοῦ θήλεως προβαλλομένης ουσίας. Προέβαλεν τι οὖν ἡ σοφία τοῦτο μόνον ὅπερ | ἡδύνατο, οὐσίαν ἄμορφον τε, καὶ ἀκατασκεύαστον ". Καὶ τοῦτό ἐστι, φησίν, δ λέγει Μωϋσῆς. Ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος. Αὕτη ἐστί, φησίν, ἡ ἀγαθὴ, ἡ ἐπουράνιος Ἱερουσαλήμ, εἰς ἣν ἐπηγγείλατο ὁ Θεὸς εἰσαγαγεῖν τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ, λέγων· Εισάξω ὑμᾶς τὸ εἰς γῆν ἀγαθὴν ῥέουσαν μέλι καὶ γάλα. λα'. Γενομένης οὖν ἐντὸς πληρώματος ἀγνοίας κατὰ τὴν σοφίαν καὶ ἀμορφίας κατὰ τὸ γέννημα τῆς σοφίας, circa Sophiam et informitate circa partum So- [p. 188. 189] θόρυβος ἐγένετο ἐν τῷ πληρώματι " C pliæ, tumultus exstitit in 276-277 plero- [οἱ αἰῶνες οι γενόμενοι], ὅτι παραπλησίως άμορφα καὶ ἀτελῆ γενήσεται τῶν αἰώνων τὰ γεννήματα καὶ φθορά τις καταλήψεται οὐκ εἰς μακράν ποτε τους αἰῶνας. Κατέφυγον οὖν πάντες οἱ αἰῶνες ἐπὶ δέησιν τοῦ Πατρὸς, ἵνα λυπουμένην τὴν Σοφίαν ἀναπαύσῃ· ἔκλαιε " γὰρ καὶ κατωδύρετο ἐπὶ τῷ γεγενημένῳ ὑπ' αὐτῆς ἐκτρώματι· οὕτω γὰρ καλοῦσιν. Ελεήσας οὖν ὁ Πατήρ τὰ δάκρυα τῆς Σοφίας καὶ προσδεξά μενος τῶν αἰώνων τὴν δέησιν, ἐπιπροβαλεῖν κελεύει· οὐ γὰρ αὐτὸς, φησί, προέβαλεν, ἀλλὰ ὁ Νοῦς καὶ ἡ Αλήθεια, Χριστὸν καὶ Πνεῦμα ἅγιον εἰς μόρφωσιν καὶ διαίρεσιν τοῦ ἐκτρώματος καὶ παραμυθίαν καὶ διανάπαυσιν τῶν τῆς Σοφίας στεναγμῶν. Καὶ γίνον- ται τριάκοντα αἰῶνες μετὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Τινὲς μὲν οὖν αὐτῶν ταύτην είναι θέλουσι τὴν τριακοντάδα των αιώνων, τινὲς δὲ συν- υπάρχειν τῷ Πατρὶ Σιγὴν 18-10 καὶ σὺν αὐτοῖς κατ αριθμεῖσθαι τοὺς αἰῶνας θέλουσιν. Επιπροβληθεὶς οὖν ὁ Χριστὸς καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα ὑπὸ τοῦ Νοῦ καὶ τῆς ᾿Αληθείας, εὐθέως τὸ ἔκτρωμα τὸ ἄμορφον τοῦτο D mate, ne pariter informia et imperfecta evade- rent ea, quæ ab æonibus erant generata, et interitus aliquis corriperet post non multum tempus aliquando æones. Confugerunt igitur omnes æones ad preca- tionem Patris, ut mœrentem Sophiam placaret. Plorabat enim et ingemebat propter abortivum a se generatum; sic enim appellant. Miseratus igitur Pa- ter lacrymas Sophiæ accepta precatione æonum insuper projicere jubet. Non enim ipse, inquit, pro- jecit, sed Mens et Veritas Christum et Spiritum san- ctum in formationem et discretionem abortivi et consolationem et placationem Sophiæ lamentorum. Et exsistunt triginta æones cum Christo et Spiritu sancto. Jam quidam eorum hanc esse volunt tria- contadem æonum, alii autem una exsistere cum Pas tre Sigen cum iisque computari æones volunt. In- super projectus igitur a Mente et Veritate Christus et Spiritus sanctus statim abortivum informem hunc Sophiæ a se sola et seorsum a conjuge genitum se- gregat ab universis æonibus, ne cernentes illum per- VARIE LECTIONES. " 71 76 I Ο πατρικῶς C, M. Cfr. Iren. 1. 1. μητρικῶς C, M. Cf. Iren. 1. 1. σε ἀεινοῦς. αἰῶνος C. M. Cr. Iren. I. 1. 63 σε μακαριστός Ο. Μ. γεγενηκότων C. σε ἠθέλησε δὲ? an Ἠθέλησε οὖν σε γεννῆσαι Roeperus, ἐγέννησε C, Μ. απ' ἦν. ἡ Γ. σε γενητή G. ο ἀγενήτῳ C. γενητοῖς C. προσέβαλεν C. Μ. το εύμορφον Ε. Μ. το ἀκατασκεύαστον. εὐκατάσβεστον C, εὐκατασκεύαστον Μ. Μos. 1. 2. * 11 Mos. xxxi, 5 : Καὶ εἰσάξω σε εἰς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι, coll. cap. 111, 8 : Καὶ εἶσα - γαγεῖν αὐτοὺς εἰς γῆν ἀγαθὴν καὶ πολλήν, εἰς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι, κ. τ. λ. * Seclusinus quæ ad explicandum vocabulum πλήρωμα ex margine irrepsisse videntur: Ἐφοβοῦντο γὰρ οἱ αἰῶνες οἱ γεν νώμενοι vel simile quid susp. M. ' ἔκλεας τ8.το Σιγήν. εἰς γῆν G, Μ. 31. Orta igitur intus in pleromate ignorantia

3241 ORIGENIS 80 3343 turbentur per infornitatem perfecti zones. Ut igitur Α της Σοφίας μονογενές | καὶ δίχα συζύγου γεγεννημέ plane non compareat perfectis æonibus abortivi in- vov ἀποχωρίζει τῶν ὅλων αιώνων ἵνα μὴ βλέποντας formitas, rursus et Pater insuper projicit unuin æo- αὐτὸ ταράσσωνται διὰ τὴν ἀμορφίαν οἱ τέλειοι αιώνες. nem Staurum, qui cumn evasisset magnus, ut a Pa- Ιν' οὖν μηδ' ὅλως τοῖς αἰῶσι τοῖς τελείοις καταφανή tre magno et perfecto, in custodiam et munimentumn τοῦ ἐκτρώματος ἡ ἀμορφία, πάλιν καὶ ὁ Πατὴρ ἐπι gonum projectus, Terminus evadit pleromatis, ha- προβάλλει οι αἰῶνα ένα τὸν Σταυρὸν ®, δς γεγεννη bens in se omnes simul triginta æones; hi enim sunt μένος μέγας, ὡς μεγάλου καὶ τελείου Πατρός, εἰς illi qui profecti sunt. Appellatur autem bic Termi- φρουρὰν καὶ χαράκωμα τῶν αἰώνων προβεβλημένος. nus, quoniam extra disterminat a pleromate hyste Ορος γίνεται τοῦ πληρώματος, ἔχων ἐντὸς ἑαυτοῦ rema; Particeps autem, quoniam participat etiam πάντας ὁμοῦ τοὺς τριάκοντα αἰῶνας· οὗτοι γάρ εἰσιν bysterema ; Palus autem, quoniam fixus est immotus - οι προβεβλημένοι. Καλεῖται δὲ Ορος μὲν οὗτος, ὅτι et firmus, ut non possit quidquam hysterematis de- ἀφορίζει ἀπὸ τοῦ πληρώματος ἔξω τὸ ὑστέρημα, venire prope zones, qui sunt intus in pleromate. Μετοχεὺς οὐ δὲ, ὅτι μετέχει καὶ τοῦ ὑστερήματος, Extra igilur Terminum, Palum, Participemn est quæ Σταυρὸς δὲ, ὅτι πέπηγεν ἀκλινῶς καὶ ἀμετανοήτως ω, vocatur ab iis Ogdoas, eaque est Sophia quæ extra ὡς μὴ δύνασθαι μηδὲν τοῦ ὑστερήματος καταγενέ plerona est, quam Christus iusuper projectus a σθαι δὲ ἐγγὺς 80 τῶν ἐντὸς πληρώματος αιώνων. Έξω Mente et Veritate formavit effecitque, ut perfectus οὖν τοῦ Ὅρου, τοῦ Σταυροῦ, τοῦ Μετοχέως ἐστὶν ἡ zon, nulla ex parte iis, qui sunt 278-279 intus καλουμένη κατ' αὐτοὺς ὑγδοάς, ἥτις ἐστὶν ἡ ἐκτὸς in pleromate, inferior habitus evaderet. Postquam πληρώματος Σοφία, ἣν ὁ Χριστὸς ἐπιπροβληθεὶς ὑπὸ τ igitur formata erat extra pleroma Sophia, nec fieri τοῦ Νοῦ καὶ τῆς ᾿Αληθείας σε ἐμόρφωσε καὶ ἀπειρ poterat, ut pariter Christus et Spiritus sanctus ex γάσατο τέλειον αἰῶνα, οὐδενὶ ἐν τῶν ἐντὸς [p. 189. Mente projecti et Veritate extra pleroma manerent, 190] πληρώματος χείρονουν.... αν 3 γενέσθαι. το ΟΥ recurrit a formata illa Christus et Spiritus sanclus Ἐπειδὴ δὲ μεμόρφωτο Η Σοφία έξω οι καὶ οὐχ οἷόν ad Mentein et Veritatem intra Terminum, una cum τε ἦν ἴσον τὸν Χριστὸν καὶ τὸ ἅγιον [Πνεῦμα] ". reliquis æonibus magnificans Patrem. ἐκ τοῦ Νοὸς προβεβλημένα καὶ τῆς ᾿Αληθείας έξω Β 85 88 τοῦ πληρώματος μένειν, ἀνέδραμεν ἀπὸ τῆς μεμορφωμένης ὁ Χριστὸς καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα πρὸς τὸν Νοῦν καὶ τὴν ᾿Αλήθειαν ἐντὸς τοῦ Ὅρου 18 μετὰ τῶν ἄλλων αἰώνων δοξάζων τὸν Πατέρα. concordia omnium intra pleroma æonum, placuit lis non solum per conjugationem magnificavisse G illum, verum magnificare stiam per oblationem frugum aptarum Patri. Omnes igitur consenserunt triginta æones unum projicere æonem tanquam communem pleromatis fructum, ut esset unitatis ¡llorum et consensionis et pacis signum. Et solus ab omnibus monibus projectus Patri hic est, quί appellatur ab illis communis pleromatis fructus. Hæc igitur intra pleroma ita erant comparata. Et projectus est communis pleromatis fructus, Jesus (hoc enim nomen illi), pontifex magnus. Quæ au- tem est extra pleroma Sophia requirens Christum, qui formavit, et Spiritum sanctum, in magnum melum conjecta est, ne periret seorsum ab eo, qui formavisset sese et firınavisset. Et mœrore affecta est et in multa consternatione versata, reputans, quis esset formator, quis sanctus Spiritus, quo abiisset, quis impediisset quominus adesset, quis invidisset pulchrum illud et divinum spectaculum. In his constituta affectibus vertitur in precationein et supplicationem ejus, qui sese dereliquisset. Pre- cantem igitur illam miseratus est Christus, qui intra pleroma est, reliquique omnes æones et " λβ'. Ἐπεὶ οὖν μία τις ἦν εἰρήνη καὶ συμφωνία πάντων τῶν ἐντὸς πληρώματος αἰώνων, ἔδοξεν αυτ τοῖς μὴ μόνον | κατὰ συζυγίαν δεδοξακέναι αὐτὸν, δο ξάσαι [δὲ] εἰ καὶ διὰ προσφορᾶς καρπών πρεπόντων τῷ Πατρί. Πάντες οὖν ηὐδόκησαν οι τριάκοντα αἰῶνες ένα προβαλεῖν αἰῶνα, κοινὸν τοῦ πληρώματος καρπὸν, ἵν' ᾗ τῆς ἑνότητος αὐτῶν καὶ τῆς ὁμοφρο σύνης καὶ εἰρήνῃς ". Καὶ μόνος ὑπὸ πάντων αἰώνων. προβεβλημένος τῷ Πατρὶ οὗτός ἐστιν ὁ καλούμενος παρ' αὐτοῖς κοινὸς τοῦ πληρώματος καρπός. Ταῦτα μὲν οὖν ἐντὸς πληρώματος ἦν οὕτως. Καὶ προβέβλητο ὁ κοινός τοῦ πληρώματος καρπός, ὁ Ἰησοῦς (τοῦτο γὰρ ὄνομα αὐτῷ, ὁ ἀρχιερεὺς δ μέγας. Η δὲ ἔξω τοῦ πληρώματος Σοφία, έπιξη- τοῦσα τὸν Χριστὸν τὸν μεμορφωκότα καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα, ἐν φόβῳ μεγάλῳ κατέστη, ὅτι ἀπολεῖται κεχωρισμένου τοῦ μορφώσαντος αὐτὴν καὶ στηρί σαντος. Καὶ ἐλυπήθη καὶ ἐν ἀπορίᾳ ἐγένετο πολλή, λογιζομένη, τις ἦν ὁ μορφώσας, τί τὸ ἅγιον Πνεῦμα, ποῦ ἀπῆλθε, τίς ὁ κωλύσας αὐτοὺς συμπαρεῖναι, τίς ἐφθόνησε τοῦ καλοῦ καὶ μακαρίου θεάματος ἐκείνου. Ἐπὶ 88 τούτοις καθεστώσα 38 τοῖς πάθεσι τρέπεται ἐπὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν τοῦ ἀπολιπόντος αὐτήν. Δεσ μένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πλη ρώματος ὧν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐχε VARIE LECTIONES. D 80 γεγενημένον C. ει ἐπεὶ προβάλλει C. 68 τὸν σταυρὸς C, M. De Stauro sive Horo cfr. Iren. c. her. 1, 2,2. 4. el c. 3. θα μετοχεύς. μεταγωγεύς appellatur ab Irenzo 1. 1. 1. 2, 4 et c. 3, 1. οι αμετανοήτως. ἀμετακινή τως Roeperus, άμεταβλήτως? ω καὶ γενέσθαι C, M. τι ἐγγύς. ἐντὸς ἐγγὺς pr. G. στ' ὑπό. ἀπὸ Γ. Ν. το Cf. Iren. I. I. 4, 1. " οὐδενί τι? " χείρονουν... ον. χείρονα νενομισμένον οι έξω, ἡ ἔξω? Μ. οι πνεύμα add. M. σε όρου ή C. Οι αὐτόν. τὸν υἱὸν C, Μ. δὲ adid. M. σε η δίκησαν C. οι ενότητος. νεότητος C, M. * Post εἰρήνης exciderit σύμβολον. » Ἐπί. Ἐπεὶ C. Ο καθεστώσα C. 32. Postquam igitur exstitit una quædain pax et

3241 ORIGENIS 80 3343 turbentur per infornitatem perfecti zones. Ut igitur Α της Σοφίας μονογενές | καὶ δίχα συζύγου γεγεννημέ plane non compareat perfectis æonibus abortivi in- vov ἀποχωρίζει τῶν ὅλων αιώνων ἵνα μὴ βλέποντας formitas, rursus et Pater insuper projicit unuin æo- αὐτὸ ταράσσωνται διὰ τὴν ἀμορφίαν οἱ τέλειοι αιώνες. nem Staurum, qui cumn evasisset magnus, ut a Pa- Ιν' οὖν μηδ' ὅλως τοῖς αἰῶσι τοῖς τελείοις καταφανή tre magno et perfecto, in custodiam et munimentumn τοῦ ἐκτρώματος ἡ ἀμορφία, πάλιν καὶ ὁ Πατὴρ ἐπι gonum projectus, Terminus evadit pleromatis, ha- προβάλλει οι αἰῶνα ένα τὸν Σταυρὸν ®, δς γεγεννη bens in se omnes simul triginta æones; hi enim sunt μένος μέγας, ὡς μεγάλου καὶ τελείου Πατρός, εἰς illi qui profecti sunt. Appellatur autem bic Termi- φρουρὰν καὶ χαράκωμα τῶν αἰώνων προβεβλημένος. nus, quoniam extra disterminat a pleromate hyste Ορος γίνεται τοῦ πληρώματος, ἔχων ἐντὸς ἑαυτοῦ rema; Particeps autem, quoniam participat etiam πάντας ὁμοῦ τοὺς τριάκοντα αἰῶνας· οὗτοι γάρ εἰσιν bysterema ; Palus autem, quoniam fixus est immotus - οι προβεβλημένοι. Καλεῖται δὲ Ορος μὲν οὗτος, ὅτι et firmus, ut non possit quidquam hysterematis de- ἀφορίζει ἀπὸ τοῦ πληρώματος ἔξω τὸ ὑστέρημα, venire prope zones, qui sunt intus in pleromate. Μετοχεὺς οὐ δὲ, ὅτι μετέχει καὶ τοῦ ὑστερήματος, Extra igilur Terminum, Palum, Participemn est quæ Σταυρὸς δὲ, ὅτι πέπηγεν ἀκλινῶς καὶ ἀμετανοήτως ω, vocatur ab iis Ogdoas, eaque est Sophia quæ extra ὡς μὴ δύνασθαι μηδὲν τοῦ ὑστερήματος καταγενέ plerona est, quam Christus iusuper projectus a σθαι δὲ ἐγγὺς 80 τῶν ἐντὸς πληρώματος αιώνων. Έξω Mente et Veritate formavit effecitque, ut perfectus οὖν τοῦ Ὅρου, τοῦ Σταυροῦ, τοῦ Μετοχέως ἐστὶν ἡ zon, nulla ex parte iis, qui sunt 278-279 intus καλουμένη κατ' αὐτοὺς ὑγδοάς, ἥτις ἐστὶν ἡ ἐκτὸς in pleromate, inferior habitus evaderet. Postquam πληρώματος Σοφία, ἣν ὁ Χριστὸς ἐπιπροβληθεὶς ὑπὸ τ igitur formata erat extra pleroma Sophia, nec fieri τοῦ Νοῦ καὶ τῆς ᾿Αληθείας σε ἐμόρφωσε καὶ ἀπειρ poterat, ut pariter Christus et Spiritus sanctus ex γάσατο τέλειον αἰῶνα, οὐδενὶ ἐν τῶν ἐντὸς [p. 189. Mente projecti et Veritate extra pleroma manerent, 190] πληρώματος χείρονουν.... αν 3 γενέσθαι. το ΟΥ recurrit a formata illa Christus et Spiritus sanclus Ἐπειδὴ δὲ μεμόρφωτο Η Σοφία έξω οι καὶ οὐχ οἷόν ad Mentein et Veritatem intra Terminum, una cum τε ἦν ἴσον τὸν Χριστὸν καὶ τὸ ἅγιον [Πνεῦμα] ". reliquis æonibus magnificans Patrem. ἐκ τοῦ Νοὸς προβεβλημένα καὶ τῆς ᾿Αληθείας έξω Β 85 88 τοῦ πληρώματος μένειν, ἀνέδραμεν ἀπὸ τῆς μεμορφωμένης ὁ Χριστὸς καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα πρὸς τὸν Νοῦν καὶ τὴν ᾿Αλήθειαν ἐντὸς τοῦ Ὅρου 18 μετὰ τῶν ἄλλων αἰώνων δοξάζων τὸν Πατέρα. concordia omnium intra pleroma æonum, placuit lis non solum per conjugationem magnificavisse G illum, verum magnificare stiam per oblationem frugum aptarum Patri. Omnes igitur consenserunt triginta æones unum projicere æonem tanquam communem pleromatis fructum, ut esset unitatis ¡llorum et consensionis et pacis signum. Et solus ab omnibus monibus projectus Patri hic est, quί appellatur ab illis communis pleromatis fructus. Hæc igitur intra pleroma ita erant comparata. Et projectus est communis pleromatis fructus, Jesus (hoc enim nomen illi), pontifex magnus. Quæ au- tem est extra pleroma Sophia requirens Christum, qui formavit, et Spiritum sanctum, in magnum melum conjecta est, ne periret seorsum ab eo, qui formavisset sese et firınavisset. Et mœrore affecta est et in multa consternatione versata, reputans, quis esset formator, quis sanctus Spiritus, quo abiisset, quis impediisset quominus adesset, quis invidisset pulchrum illud et divinum spectaculum. In his constituta affectibus vertitur in precationein et supplicationem ejus, qui sese dereliquisset. Pre- cantem igitur illam miseratus est Christus, qui intra pleroma est, reliquique omnes æones et " λβ'. Ἐπεὶ οὖν μία τις ἦν εἰρήνη καὶ συμφωνία πάντων τῶν ἐντὸς πληρώματος αἰώνων, ἔδοξεν αυτ τοῖς μὴ μόνον | κατὰ συζυγίαν δεδοξακέναι αὐτὸν, δο ξάσαι [δὲ] εἰ καὶ διὰ προσφορᾶς καρπών πρεπόντων τῷ Πατρί. Πάντες οὖν ηὐδόκησαν οι τριάκοντα αἰῶνες ένα προβαλεῖν αἰῶνα, κοινὸν τοῦ πληρώματος καρπὸν, ἵν' ᾗ τῆς ἑνότητος αὐτῶν καὶ τῆς ὁμοφρο σύνης καὶ εἰρήνῃς ". Καὶ μόνος ὑπὸ πάντων αἰώνων. προβεβλημένος τῷ Πατρὶ οὗτός ἐστιν ὁ καλούμενος παρ' αὐτοῖς κοινὸς τοῦ πληρώματος καρπός. Ταῦτα μὲν οὖν ἐντὸς πληρώματος ἦν οὕτως. Καὶ προβέβλητο ὁ κοινός τοῦ πληρώματος καρπός, ὁ Ἰησοῦς (τοῦτο γὰρ ὄνομα αὐτῷ, ὁ ἀρχιερεὺς δ μέγας. Η δὲ ἔξω τοῦ πληρώματος Σοφία, έπιξη- τοῦσα τὸν Χριστὸν τὸν μεμορφωκότα καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα, ἐν φόβῳ μεγάλῳ κατέστη, ὅτι ἀπολεῖται κεχωρισμένου τοῦ μορφώσαντος αὐτὴν καὶ στηρί σαντος. Καὶ ἐλυπήθη καὶ ἐν ἀπορίᾳ ἐγένετο πολλή, λογιζομένη, τις ἦν ὁ μορφώσας, τί τὸ ἅγιον Πνεῦμα, ποῦ ἀπῆλθε, τίς ὁ κωλύσας αὐτοὺς συμπαρεῖναι, τίς ἐφθόνησε τοῦ καλοῦ καὶ μακαρίου θεάματος ἐκείνου. Ἐπὶ 88 τούτοις καθεστώσα 38 τοῖς πάθεσι τρέπεται ἐπὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν τοῦ ἀπολιπόντος αὐτήν. Δεσ μένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πλη ρώματος ὧν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐχε VARIE LECTIONES. D 80 γεγενημένον C. ει ἐπεὶ προβάλλει C. 68 τὸν σταυρὸς C, M. De Stauro sive Horo cfr. Iren. c. her. 1, 2,2. 4. el c. 3. θα μετοχεύς. μεταγωγεύς appellatur ab Irenzo 1. 1. 1. 2, 4 et c. 3, 1. οι αμετανοήτως. ἀμετακινή τως Roeperus, άμεταβλήτως? ω καὶ γενέσθαι C, M. τι ἐγγύς. ἐντὸς ἐγγὺς pr. G. στ' ὑπό. ἀπὸ Γ. Ν. το Cf. Iren. I. I. 4, 1. " οὐδενί τι? " χείρονουν... ον. χείρονα νενομισμένον οι έξω, ἡ ἔξω? Μ. οι πνεύμα add. M. σε όρου ή C. Οι αὐτόν. τὸν υἱὸν C, Μ. δὲ adid. M. σε η δίκησαν C. οι ενότητος. νεότητος C, M. * Post εἰρήνης exciderit σύμβολον. » Ἐπί. Ἐπεὶ C. Ο καθεστώσα C. 32. Postquam igitur exstitit una quædain pax et

Τίνα ὁ Οὐαλεντῖνος δογματίξει, καὶ ὄτι ἐκ γραφῶν οὐ συνίσταται αὐτοῦ τὸ δόγμα, ἀλλὰ ἐκ τῶν Πλατωνικῶν καὶ Πυθαγορικῶν δογμάτων. Καὶ τίνα τὰ Σεκούνδῳ καὶ Πτολεμαίῳ καὶ Ἡρακλέων δοκοῦντα, ὡς καὶ αὐτοὶ τοῖς αὐτοῖς, οῖς οί Ἕλληνες σοφοί, ἐχρήσαντο <δόγμασιν, ἄλλ᾿> ἄλλοις ῥήμασι. Τίνα τά Μάρκῳ καὶ Κολαρβάσῳ νομισθέντα, καὶ ὅτι τινὲς αὐτῶν μαγείαις καὶ ἀριθμοῖς Πυθαγορείοις † ἔδχον.

3211 CONTRA H.ERESES LIB. VI. 11 3212 et flos ejus decidit; verbum autem Domini manet in æternum. Verbum autem, inquit, Do lui est in ore quod natum est Verbum et Logus, alias autem e- des generationis non exstit εξεικονισμένοι; τ, λεχθέν· Οτι Πᾶσα σὰρξ χόρ- A omnis gloria carnis tanquam fus fent. Εxcruit fenum τος, καὶ πᾶσα δόξα σαρκὸς ὡς ἄνθος χόρτου. Εξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε· τὸ δὲ ῥῆμα Κυρίου μένει εἰς τὸν αἰῶνα. Ρῆμα δὲ, φησίν, ἐστὶ | Κυρίου τὸ ἐν στόματι γεννώμενον ῥῆμα καὶ Λόγος ἄλλη δὲ 10-10 χωρίον γενέσεως οὐκ ἔστι. 27 ια΄. Τοιούτου δὲ ὄντος, ὡς δι' ὀλίγων 38 εἰπεῖν, κατά τὸν [p. 165-166] Σίμωνα τοῦ πυρὸς, καὶ πάντων τῶν ὄντων ὁρατῶν καὶ ἀοράτων, ὡσαύτως ε' ἐνήχων καὶ ἀνήχων 38, ἀριθμητῶν καὶ ν ἀριθμῶν, ἐν τῇ ᾿Αποφάσει τῇ μεγάλη καλεῖ τέλειον νοερόν ", οὕτως ὡς ἕκαστον τῶν ἀπειράκις ἀπείρω; ἐπινοηθῆναι δυναμένων καὶ λαλεῖν καὶ διανοεῖσθαι καὶ ἐνεργεῖν, οὕτως ὥς φησιν Εμπεδοκλής - Γαίῃ μὲν γὰρ οι γαῖαν ἐπώπαμεν, ὕδατι δ᾽ ὕδωρ Αἰθέρι δ' αἰθέρα [δίον], ἀτὰρ πυρὶ πῦρ ἀΐδηλον, Καὶ [στοργῇ]", στοργήν, νεῖκος δέ τε νείκει [ λυγρώ. * ιβ'. Πάντα γάρ, φησίν, ἐνόμιζε τὰ μέρη τοῦ πυρὸς τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ 86 αόρατα φρόνησιν ἔχειν καὶ νώμα τος αἶσαν 8. Γέγονεν οὖν ὁ κόσμος ὁ γεννητὸς ἀπὸ τοῦ ἀγεννήτου πυρός. "Ηρξατο δέ, φησί, γενέσθαι τοῦτον τὸν τρόπον. "Εξ ρίζας τὰς πρώτα; τῆς ἀρχῆς τῆς γεννήσεως λαβὼν ὁ γεννητὸς “ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ πυρὸς ἐκείνου· γεγονέναι δὲ τὰς ῥίζας φησὶ κατά συζυγίας ἐν ἀπὸ τοῦ πυρὸς, ἅστινας ρίζας καλεῖ νῦν καὶ ἐπίνοιαν, φωνὴν καὶ ὄνομα ", λογισμόν καὶ ἐνθύμησιν· εἶναι δὲ ἐν ταῖς ἐξ ρίζαις ταύταις πᾶσαν ὁμοῦ τὴν ἀπέραντον δύναμιν δυνάμει, οὐκ ενεργεία. Ηντινα ἀπέραντον δυναμίν φησι τὸν ἑστῶτα, στάντα, στησόμενον. "Ος ὡς ἐὰν μὲν ἐξει κονισθῇ ὢν ἐν ταῖς ἐξ δυνάμεσιν, ἔσται οὐσία, δυ νάμει, μεγέθει, ἀπὸ ¦ τελέσματι μία καὶ ἡ αὐτὴ τῇ ἀγεννήτῳ καὶ ἀπεράντῳ δυνάμει, καὶ τὰ οὐδὲν ὅλως ἔχουσα ἐνδεέστερον ἐκείνης τῆς ἀγγεννήτου καὶ ἀπαραλλάκτου καὶ τὰ ἀπεράντου δυνάμεως· ἐὰν δὲ μείνῃ τῇ δυνάμει μόνον ἐν ταῖς ἐξ δυνάμεσι καὶ μὴ ἐξεικονισθῇ, ἀφανίζεται, φησὶ, καὶ ἀπόλλυται οὕτως ὡς ἡ δύναμις ή γραμματική ή " γεωμετρική ἐν ἀνθρώπου ψυχή. Προσλαβοῦσα γὰρ ἡ δύναμις τέχνην φῶς τῶν γινομένων γίνεται, μὴ προσε λαβοῦσα δὲ ἀτεχνία καὶ σκότος, καὶ ὡς ὅτε ἐ' οὐκ ἦν, ἀποθνήσκοντι τῷ ἀνθρώπῳ συνδιαφθείρεται. ἐ B C tentia Simonis 240-241 ita comparatus sit ignis, cumque sit omnia vel visibilia vel non visibilia, pa- riterque voralia et non vocalia, numerabiliaque et numeri : in Revelatione magna appellat perfectura rationale, ita ut unumquodque eorum, quam infinitis vicibus comprehendi cogitatione possunt, et loqua- tur et intelligat et agat, ita ut ait Empedocles : Terra enim terram conspicimus, aqua autem aquam, Æthere autem atherem divinum, sed igni ignem [svæum, Et amicitiam amicitia, discordiam autem pariter [discordia tristi. 12 Ommes enim, inquit, arbitrabatur partes ignis et visibiles et invisibiles sensum habere et intelli- gentiæ sortem. Exstitit igitur mundus qui generatus est a non generato igni. Cœeptus autem est fieri, in- quit, in hunc modum. Sex radices casque primas principii generationis sumpsit is qui generalus est a principio ignis illius. Exstitisse autem ait radices per conjugationem ab igni, quas quidem radices ap- pellat mentem et intelligentiam, vocem et nomen, ra- tiocinationem et cogitationem. Esse antem în sex his radicibus omnem simul infinitam illam potestatem potestate, non effectione. Quam infinitam potestatem dicit eum qui stat, stetit, stabit. Qui cum efìgiatus erit ubi erit in sex illis potestatibus, erit re, vi, ¦ magnitudine, perfectione una eademque quæ est non generata et infinita potestas et nullo modo noite generatæ illi et non-mutabili et infinitæ potestati. Sin autem manebit sola potestate in sex potestatibus et non effigiabitur, evanescit, inquit, et perit ita ut po- testas grammatica vel geometrica in animo hominis. Adepta enim potestas artem fus rerum generatarum exsistit, non auteur adepta inertia el tenebra, et pariter atque tum cum non erat cum moriente ho- mine simul perit. εγ'. Τῶν δὲ ἐξ δυνάμεων τούτων καὶ τῆς ἑβδόμης τῆς μετὰ τῶν ἐξ καλεῖ τὴν πρώτην συζυγίαν νοῦν καὶ D quæ est cuin his, appellat primam conjugationem ἐπίνοιαν, οὐρανὸν καὶ γῆν· καὶ τὸν μὲν ἄρσενα ἄνωθεν ἐπιβλέπειν καὶ [p. 166-167] προνοεῖν τῆς συζύγου, mentem et intelligentiam, cœlum et terram, et illud quidem, quod virilis 242-243 sexus sit, desuper VARIE LECTIONES. " 1 Petr. 1, 26, ubi legitur διότι pro ὅτι εἰ δόξα αὐτῆς pro δόξα σαρκός. 18.18 ἄλλῃ δὲ ἀλλ' ἡ C. ἄλλο δὲ sive oὗ vel ᾧ ἄλλο Μ. Τα ἐλίγον C. 17 ὡσαύτως. ὧν αὐτὸς C, M. ἀνήχων. Έχων C. Μ. ' ἀριθμης τῶν καὶ. καὶ ἀριθμητῶν C, M. 30 τέλειον νερόν. τελείων νοερών C, Μ. Va. 321 sqq. Karsten, vs. 335 sqq. Stein. ει δὲ ὕδωρ. C. 30 δίον on. C. $ στοργή om. G. 30 δέ τε. ἐπὶ C. 36 ὁρατὰ καὶ τὰ «. M. Cf. infra p. 319, 30, 31 ed. Ox. 37 νώματος αἶσαν. γνώμην ίσην C. M. Cf. infra 1. νιι, 29. p. 252, 9 eil. Ox. σε Post γεννητός fort. add. γέγονεν M. Sedl obstai, quod infra p. 519, 33, 34 prorsus eadem recurs runt. 30 συζυγίας. Infra p. 319, 35, 36 συζυγίαν. το όνομα. ἔννοια» Theodoretus 1. 1. οι στάντα C. Cf. infra p. 242,60 et alibi. κι Ὥς. Ω; C, M. ὡς καὶ ante οὐδὲν in marg. C. Η ἀπαραλάκτου Γ.. * καὶ ante απεράντου om. C, M. Cf. infra p. 319, 43. * §. †C, M. Ct. infra p. 319, 46. στ' ὅτε. ότι τα om. 11. Cum autem, ut paucis defungamur, ex sen- 43. Potestatum autem harum sex et septimæ illius,

3241 ORIGENIS 80 3343 turbentur per infornitatem perfecti zones. Ut igitur Α της Σοφίας μονογενές | καὶ δίχα συζύγου γεγεννημέ plane non compareat perfectis æonibus abortivi in- vov ἀποχωρίζει τῶν ὅλων αιώνων ἵνα μὴ βλέποντας formitas, rursus et Pater insuper projicit unuin æo- αὐτὸ ταράσσωνται διὰ τὴν ἀμορφίαν οἱ τέλειοι αιώνες. nem Staurum, qui cumn evasisset magnus, ut a Pa- Ιν' οὖν μηδ' ὅλως τοῖς αἰῶσι τοῖς τελείοις καταφανή tre magno et perfecto, in custodiam et munimentumn τοῦ ἐκτρώματος ἡ ἀμορφία, πάλιν καὶ ὁ Πατὴρ ἐπι gonum projectus, Terminus evadit pleromatis, ha- προβάλλει οι αἰῶνα ένα τὸν Σταυρὸν ®, δς γεγεννη bens in se omnes simul triginta æones; hi enim sunt μένος μέγας, ὡς μεγάλου καὶ τελείου Πατρός, εἰς illi qui profecti sunt. Appellatur autem bic Termi- φρουρὰν καὶ χαράκωμα τῶν αἰώνων προβεβλημένος. nus, quoniam extra disterminat a pleromate hyste Ορος γίνεται τοῦ πληρώματος, ἔχων ἐντὸς ἑαυτοῦ rema; Particeps autem, quoniam participat etiam πάντας ὁμοῦ τοὺς τριάκοντα αἰῶνας· οὗτοι γάρ εἰσιν bysterema ; Palus autem, quoniam fixus est immotus - οι προβεβλημένοι. Καλεῖται δὲ Ορος μὲν οὗτος, ὅτι et firmus, ut non possit quidquam hysterematis de- ἀφορίζει ἀπὸ τοῦ πληρώματος ἔξω τὸ ὑστέρημα, venire prope zones, qui sunt intus in pleromate. Μετοχεὺς οὐ δὲ, ὅτι μετέχει καὶ τοῦ ὑστερήματος, Extra igilur Terminum, Palum, Participemn est quæ Σταυρὸς δὲ, ὅτι πέπηγεν ἀκλινῶς καὶ ἀμετανοήτως ω, vocatur ab iis Ogdoas, eaque est Sophia quæ extra ὡς μὴ δύνασθαι μηδὲν τοῦ ὑστερήματος καταγενέ plerona est, quam Christus iusuper projectus a σθαι δὲ ἐγγὺς 80 τῶν ἐντὸς πληρώματος αιώνων. Έξω Mente et Veritate formavit effecitque, ut perfectus οὖν τοῦ Ὅρου, τοῦ Σταυροῦ, τοῦ Μετοχέως ἐστὶν ἡ zon, nulla ex parte iis, qui sunt 278-279 intus καλουμένη κατ' αὐτοὺς ὑγδοάς, ἥτις ἐστὶν ἡ ἐκτὸς in pleromate, inferior habitus evaderet. Postquam πληρώματος Σοφία, ἣν ὁ Χριστὸς ἐπιπροβληθεὶς ὑπὸ τ igitur formata erat extra pleroma Sophia, nec fieri τοῦ Νοῦ καὶ τῆς ᾿Αληθείας σε ἐμόρφωσε καὶ ἀπειρ poterat, ut pariter Christus et Spiritus sanctus ex γάσατο τέλειον αἰῶνα, οὐδενὶ ἐν τῶν ἐντὸς [p. 189. Mente projecti et Veritate extra pleroma manerent, 190] πληρώματος χείρονουν.... αν 3 γενέσθαι. το ΟΥ recurrit a formata illa Christus et Spiritus sanclus Ἐπειδὴ δὲ μεμόρφωτο Η Σοφία έξω οι καὶ οὐχ οἷόν ad Mentein et Veritatem intra Terminum, una cum τε ἦν ἴσον τὸν Χριστὸν καὶ τὸ ἅγιον [Πνεῦμα] ". reliquis æonibus magnificans Patrem. ἐκ τοῦ Νοὸς προβεβλημένα καὶ τῆς ᾿Αληθείας έξω Β 85 88 τοῦ πληρώματος μένειν, ἀνέδραμεν ἀπὸ τῆς μεμορφωμένης ὁ Χριστὸς καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα πρὸς τὸν Νοῦν καὶ τὴν ᾿Αλήθειαν ἐντὸς τοῦ Ὅρου 18 μετὰ τῶν ἄλλων αἰώνων δοξάζων τὸν Πατέρα. concordia omnium intra pleroma æonum, placuit lis non solum per conjugationem magnificavisse G illum, verum magnificare stiam per oblationem frugum aptarum Patri. Omnes igitur consenserunt triginta æones unum projicere æonem tanquam communem pleromatis fructum, ut esset unitatis ¡llorum et consensionis et pacis signum. Et solus ab omnibus monibus projectus Patri hic est, quί appellatur ab illis communis pleromatis fructus. Hæc igitur intra pleroma ita erant comparata. Et projectus est communis pleromatis fructus, Jesus (hoc enim nomen illi), pontifex magnus. Quæ au- tem est extra pleroma Sophia requirens Christum, qui formavit, et Spiritum sanctum, in magnum melum conjecta est, ne periret seorsum ab eo, qui formavisset sese et firınavisset. Et mœrore affecta est et in multa consternatione versata, reputans, quis esset formator, quis sanctus Spiritus, quo abiisset, quis impediisset quominus adesset, quis invidisset pulchrum illud et divinum spectaculum. In his constituta affectibus vertitur in precationein et supplicationem ejus, qui sese dereliquisset. Pre- cantem igitur illam miseratus est Christus, qui intra pleroma est, reliquique omnes æones et " λβ'. Ἐπεὶ οὖν μία τις ἦν εἰρήνη καὶ συμφωνία πάντων τῶν ἐντὸς πληρώματος αἰώνων, ἔδοξεν αυτ τοῖς μὴ μόνον | κατὰ συζυγίαν δεδοξακέναι αὐτὸν, δο ξάσαι [δὲ] εἰ καὶ διὰ προσφορᾶς καρπών πρεπόντων τῷ Πατρί. Πάντες οὖν ηὐδόκησαν οι τριάκοντα αἰῶνες ένα προβαλεῖν αἰῶνα, κοινὸν τοῦ πληρώματος καρπὸν, ἵν' ᾗ τῆς ἑνότητος αὐτῶν καὶ τῆς ὁμοφρο σύνης καὶ εἰρήνῃς ". Καὶ μόνος ὑπὸ πάντων αἰώνων. προβεβλημένος τῷ Πατρὶ οὗτός ἐστιν ὁ καλούμενος παρ' αὐτοῖς κοινὸς τοῦ πληρώματος καρπός. Ταῦτα μὲν οὖν ἐντὸς πληρώματος ἦν οὕτως. Καὶ προβέβλητο ὁ κοινός τοῦ πληρώματος καρπός, ὁ Ἰησοῦς (τοῦτο γὰρ ὄνομα αὐτῷ, ὁ ἀρχιερεὺς δ μέγας. Η δὲ ἔξω τοῦ πληρώματος Σοφία, έπιξη- τοῦσα τὸν Χριστὸν τὸν μεμορφωκότα καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα, ἐν φόβῳ μεγάλῳ κατέστη, ὅτι ἀπολεῖται κεχωρισμένου τοῦ μορφώσαντος αὐτὴν καὶ στηρί σαντος. Καὶ ἐλυπήθη καὶ ἐν ἀπορίᾳ ἐγένετο πολλή, λογιζομένη, τις ἦν ὁ μορφώσας, τί τὸ ἅγιον Πνεῦμα, ποῦ ἀπῆλθε, τίς ὁ κωλύσας αὐτοὺς συμπαρεῖναι, τίς ἐφθόνησε τοῦ καλοῦ καὶ μακαρίου θεάματος ἐκείνου. Ἐπὶ 88 τούτοις καθεστώσα 38 τοῖς πάθεσι τρέπεται ἐπὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν τοῦ ἀπολιπόντος αὐτήν. Δεσ μένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πλη ρώματος ὧν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐχε VARIE LECTIONES. D 80 γεγενημένον C. ει ἐπεὶ προβάλλει C. 68 τὸν σταυρὸς C, M. De Stauro sive Horo cfr. Iren. c. her. 1, 2,2. 4. el c. 3. θα μετοχεύς. μεταγωγεύς appellatur ab Irenzo 1. 1. 1. 2, 4 et c. 3, 1. οι αμετανοήτως. ἀμετακινή τως Roeperus, άμεταβλήτως? ω καὶ γενέσθαι C, M. τι ἐγγύς. ἐντὸς ἐγγὺς pr. G. στ' ὑπό. ἀπὸ Γ. Ν. το Cf. Iren. I. I. 4, 1. " οὐδενί τι? " χείρονουν... ον. χείρονα νενομισμένον οι έξω, ἡ ἔξω? Μ. οι πνεύμα add. M. σε όρου ή C. Οι αὐτόν. τὸν υἱὸν C, Μ. δὲ adid. M. σε η δίκησαν C. οι ενότητος. νεότητος C, M. * Post εἰρήνης exciderit σύμβολον. » Ἐπί. Ἐπεὶ C. Ο καθεστώσα C. 32. Postquam igitur exstitit una quædain pax et

i I 3243 • . CONTRA ΗERESES LIB. VI. 1 3241 πέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ A emittunt extra pleroma communem pleromnalis πληρώματος καρπὸν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ὧν ἔπαθεν ἐπιζητοῦσα τὸν Χρι στόν. Γενόμενος οὖν ἔξω τοῦ πληρώματος καρπός καὶ εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρασι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ δεήσει, διωρθώ- σατο * τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἑώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ἴδια οὐ καλόν, οὔτε ἐν [p. 190-192] πάθεσιν εἶναι τὴν Σο φίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, | ἱκετείᾳ, ἀπορία. Εποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αιὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, ἐκστῆναι τὰ πάθη ἀπ' αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατικὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ύλι κὴν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν ἐπιστροφὴν, καὶ δέησιν, καὶ ἱκετείαν ἄνοδον καὶ μετάνοιαν καὶ δύ- ναμιν ψυχικῆς οὐσίας, ἥτις καλεῖται δεξιά. Ο Δη μιουργὸς ἀπὸ τοῦ φόβου· τουτέστιν 8 λέγει, φησίν, Η Γραφή Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου. Αὕτη γὰρ ἀρχὴ τῶν τῆς Σοφίας παθῶν· ἐφοβήθη γάρ, εἶτα ἐλυπήθη, εἶτα ἀπόρησε, καὶ οὕτως ἐπὶ δέησιν καὶ ἱκε τείαν κατέφυγεν. Ἔστι δὲ πυρώδης, φησίν, ἡ ψυχική οὐσία, καλεῖται δὲ καὶ τόπος [μεσότητος] ' ὑπ' αὐτῶν καὶ ἑβδομὰς καὶ Παλαιὸς τῶν ἡμερῶν· καὶ ὅσα τοι- αῦτα λέγουσι περὶ τούτου, ταῦτα εἶναι τοῦ ψυχικοῦ, δν φασιν 10 εἶναι τοῦ κόσμου δημιουργόν· ἔστι δὲ πυρ- ώδης. Λέγει, φησὶ, καὶ Μωϋσῆς· Κύριος ὁ Θεός σου πῦρ ἐστι φλέγον καὶ καταναλίσκον ". Και γὰρ τοῦτο οὕτως γεγράφθαι θέλει. Διπλῆ δέ τίς ἐστι, φησίν, ἡ δύναμις τοῦ πυρός· ἔστι γὰρ πῦρ παμφά γον, κατασβεσθῆναι μὴ δυνάμενον ..... Κατὰ τοῦτο C τοίνυν τὸ μέρος θνητή τίς ἐστιν ἡ ψυχή, μεσότης τις οὖσα· ἔστι γὰρ ἑβδομὰς 18 καὶ κατάπαυσις 1. Υπου κάτω γάρ ἐστι τῆς ὀγδοάδος, ὅπου ἐστὶν ἡ Σοφία, ἡμέρα μεμορφωμένη ", καὶ ὁ κοινὸς τοῦ πληρώμα- τος καρπός, ὑπεράνω τὲ τῆς ὕλης, ἧς " ἐστι δη- μιουργός. Ἐὰν οὖν " ἐξομοιωθῇ τοῖς ἄνω, τῇ ὀγδοάδι, ἀθάνατος ἐγένετο καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ὀγδοάδα, ἥτις ἐστὶ, φησὶν, Ἱερουσαλήμ ἐπουράνιος· ἐὰν δὲ ἐξομοιωθῇ τῇ ὕλῃ, τουτέστι τοῖς πάθεσι τοῖς ὑλικοῖς, φθαρτὴ ἔσται 10 καὶ ἀπώλετο. fructum, conjugem extraneæ Sophiæ et correcto- rem passionum, quas perpessa est requirens Chri- stum. Egressus igitur e pleromate communis ple- romatis fructus cum reperisset illam in quatuor primis affectibus, et metu et morore et conster natione et precatione, correxit affectiones ejus; corrigens autem videbat interire illas, quæ æternæ essent et propriæ Sophiæ, non decere, neque in affectionibus esse Sophiam hujuscemodi, in meta el moerore, supplicatione, consternatione. Fecit igitur, 280 281 ut tantus von et universi ple- romatis soboles, ut discederent affectiones ab illa, reddiditque illas substantiales essentias, et metum quidem animalem reddidit essentiam, mororem Β autem materialem, consternationem autem damno- num, conversionem autem et precationem et suppli- cationem reddidit redditionem et pœnitentiam et potestatem animalis essentiæ, quæ vocatur dextra. Demiurgus a metu; hoc est quod ait, inquit, scri- plura Timor Domini principium Sophiæ. Hoc enim principium Sophia alectuum. Timebat enim, tum nærebat, deinde consternabatur et ita ad preca- tionein et supplicationem confugit. Est autem ignea, inquit, animalis essentia, appellatur autem et locus medietatis ab iis et hebdomas et vetustus dierum; et quæ ɔlia ejusdemmodi de hoc dicunt, hæc valere de animali, quem aiunt esse mundi demiurgum; est autem igneus. Dicit, inquit, et Moses Dominus Deus tuus ignis est comburens el consumeus. Etenim hoc ita scriptumn vult. Duplex autem quædam, inquit, est potestas ignis ; est enim ignis omnivorus qui exstingui nequeat. . . . . Ex hac igitur parte mortalis quædam est anima, cum medietas quædain sit; est enim hebdomas el re quies. Est autem subter ogdoadem, ubi est Sophia, dies formatus, et communis pleromatis fructus, sI- pra materiem autem, cujús est demiurgus. Ubi igitur assimilabitur superioribus illis, hoc est ogdoa- di, immortalis evadit venitque in ogdoadem, quæ quidem, inquit, est Jerusalem coelestis; ubi autem assimilabitur materiæ, hoc est affectibus materiali- bus, fluxa erit et interit. λγ'. Ὥσπερ οὖν τῆς ψυχικῆς οὐσίας ἡ πρώτη καὶ μεγίστη δύναμις γέγονεν 10..... εἰκὼν διάβολος, δ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου· τῆς δὲ τῶν δαιμόνων οὐ- D σίας, ἥτις ἐστὶν ἐκ τῆς ἀπορίας, ο Βεελζεβούλ, ή Σοφία ἄνωθεν ἀπὸ τῆς ὀγδοάδος ἐνεργοῦσα [γ. 192. • • ... xima potestas exsistit. . . . . imago diabolus, rex mundi hujus, demnonum autem essentiæ, quæ qui- dem est e consternatione, Beelzebul, Sophia su- perne ab ogdoade operans usque ad hebdomadem. 282-283 Nihil plane novit, inquiunt, demiur- VARIE LECTIONES. is La- * Ante καρπός excidisse videtur ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος, • διορθώσατο Ε. Η υποστατικάς, ὑποστάτας C, M. · οὐσίαν. ἐπιθυμίαν C, M. • ἄνοδον. ὁδὸν C. Μ. Psal. cx, 10; Prov. 1, 7, 9, 10. Η μεσότητος. om. G, M. Cf. infra 1. 10 et Iren. 1. 1. 5, 3, ubi Ogdoas medicatis locum tenere dicitur. . εὐδομάς (. Παλαιὸς τῶν ἡμερῶν Cf. Daniel. v, 9. 15. 22. 10 φασιν. φησὶν C, Μ. 11 Cf. supra p. 236, 69. cunam signavimus post δυνάμενον, quæ alteram naturam ignis hausit. 18 C. 10 εὐδομάς (. " ἑβδομὰς καὶ κατάπαυσις Cf. 1 Mus. 11, 2 : Καὶ συνετέλεσεν ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἕκτῃ τὰ ἔργα αὐτοῦ, ἃ ἐποίησε, καὶ κατέπαυσε τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε. 18 ἡμέρα μεμορφωμένη. ἡμέρα μορφωμένη C, η μεμορφωμένη R. Scottus. Cr. Ep. Barnab. Cap. 15. et Ignat. Εp. ad Magues. cap. 9. το ης. * C. W. 45 οὖν. om. C, H. 1. ἔσται ἐστὶ Roeperus. : Exciderunt quædam ob ὁμοιοτέλευτον, μι videtur. M. " εὐδομάδος Ε. Μ. 493] ἕως τῆς ἑβδομάδος . Οὐδὲν οἶδεν, λέγουσιν, ὁ 33. Sicuti igitur animalis essentiæ prima et ma-

i I 3243 • . CONTRA ΗERESES LIB. VI. 1 3241 πέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ A emittunt extra pleroma communem pleromnalis πληρώματος καρπὸν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ὧν ἔπαθεν ἐπιζητοῦσα τὸν Χρι στόν. Γενόμενος οὖν ἔξω τοῦ πληρώματος καρπός καὶ εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρασι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ δεήσει, διωρθώ- σατο * τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἑώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ἴδια οὐ καλόν, οὔτε ἐν [p. 190-192] πάθεσιν εἶναι τὴν Σο φίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, | ἱκετείᾳ, ἀπορία. Εποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αιὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, ἐκστῆναι τὰ πάθη ἀπ' αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατικὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ύλι κὴν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν ἐπιστροφὴν, καὶ δέησιν, καὶ ἱκετείαν ἄνοδον καὶ μετάνοιαν καὶ δύ- ναμιν ψυχικῆς οὐσίας, ἥτις καλεῖται δεξιά. Ο Δη μιουργὸς ἀπὸ τοῦ φόβου· τουτέστιν 8 λέγει, φησίν, Η Γραφή Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου. Αὕτη γὰρ ἀρχὴ τῶν τῆς Σοφίας παθῶν· ἐφοβήθη γάρ, εἶτα ἐλυπήθη, εἶτα ἀπόρησε, καὶ οὕτως ἐπὶ δέησιν καὶ ἱκε τείαν κατέφυγεν. Ἔστι δὲ πυρώδης, φησίν, ἡ ψυχική οὐσία, καλεῖται δὲ καὶ τόπος [μεσότητος] ' ὑπ' αὐτῶν καὶ ἑβδομὰς καὶ Παλαιὸς τῶν ἡμερῶν· καὶ ὅσα τοι- αῦτα λέγουσι περὶ τούτου, ταῦτα εἶναι τοῦ ψυχικοῦ, δν φασιν 10 εἶναι τοῦ κόσμου δημιουργόν· ἔστι δὲ πυρ- ώδης. Λέγει, φησὶ, καὶ Μωϋσῆς· Κύριος ὁ Θεός σου πῦρ ἐστι φλέγον καὶ καταναλίσκον ". Και γὰρ τοῦτο οὕτως γεγράφθαι θέλει. Διπλῆ δέ τίς ἐστι, φησίν, ἡ δύναμις τοῦ πυρός· ἔστι γὰρ πῦρ παμφά γον, κατασβεσθῆναι μὴ δυνάμενον ..... Κατὰ τοῦτο C τοίνυν τὸ μέρος θνητή τίς ἐστιν ἡ ψυχή, μεσότης τις οὖσα· ἔστι γὰρ ἑβδομὰς 18 καὶ κατάπαυσις 1. Υπου κάτω γάρ ἐστι τῆς ὀγδοάδος, ὅπου ἐστὶν ἡ Σοφία, ἡμέρα μεμορφωμένη ", καὶ ὁ κοινὸς τοῦ πληρώμα- τος καρπός, ὑπεράνω τὲ τῆς ὕλης, ἧς " ἐστι δη- μιουργός. Ἐὰν οὖν " ἐξομοιωθῇ τοῖς ἄνω, τῇ ὀγδοάδι, ἀθάνατος ἐγένετο καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ὀγδοάδα, ἥτις ἐστὶ, φησὶν, Ἱερουσαλήμ ἐπουράνιος· ἐὰν δὲ ἐξομοιωθῇ τῇ ὕλῃ, τουτέστι τοῖς πάθεσι τοῖς ὑλικοῖς, φθαρτὴ ἔσται 10 καὶ ἀπώλετο. fructum, conjugem extraneæ Sophiæ et correcto- rem passionum, quas perpessa est requirens Chri- stum. Egressus igitur e pleromate communis ple- romatis fructus cum reperisset illam in quatuor primis affectibus, et metu et morore et conster natione et precatione, correxit affectiones ejus; corrigens autem videbat interire illas, quæ æternæ essent et propriæ Sophiæ, non decere, neque in affectionibus esse Sophiam hujuscemodi, in meta el moerore, supplicatione, consternatione. Fecit igitur, 280 281 ut tantus von et universi ple- romatis soboles, ut discederent affectiones ab illa, reddiditque illas substantiales essentias, et metum quidem animalem reddidit essentiam, mororem Β autem materialem, consternationem autem damno- num, conversionem autem et precationem et suppli- cationem reddidit redditionem et pœnitentiam et potestatem animalis essentiæ, quæ vocatur dextra. Demiurgus a metu; hoc est quod ait, inquit, scri- plura Timor Domini principium Sophiæ. Hoc enim principium Sophia alectuum. Timebat enim, tum nærebat, deinde consternabatur et ita ad preca- tionein et supplicationem confugit. Est autem ignea, inquit, animalis essentia, appellatur autem et locus medietatis ab iis et hebdomas et vetustus dierum; et quæ ɔlia ejusdemmodi de hoc dicunt, hæc valere de animali, quem aiunt esse mundi demiurgum; est autem igneus. Dicit, inquit, et Moses Dominus Deus tuus ignis est comburens el consumeus. Etenim hoc ita scriptumn vult. Duplex autem quædam, inquit, est potestas ignis ; est enim ignis omnivorus qui exstingui nequeat. . . . . Ex hac igitur parte mortalis quædam est anima, cum medietas quædain sit; est enim hebdomas el re quies. Est autem subter ogdoadem, ubi est Sophia, dies formatus, et communis pleromatis fructus, sI- pra materiem autem, cujús est demiurgus. Ubi igitur assimilabitur superioribus illis, hoc est ogdoa- di, immortalis evadit venitque in ogdoadem, quæ quidem, inquit, est Jerusalem coelestis; ubi autem assimilabitur materiæ, hoc est affectibus materiali- bus, fluxa erit et interit. λγ'. Ὥσπερ οὖν τῆς ψυχικῆς οὐσίας ἡ πρώτη καὶ μεγίστη δύναμις γέγονεν 10..... εἰκὼν διάβολος, δ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου· τῆς δὲ τῶν δαιμόνων οὐ- D σίας, ἥτις ἐστὶν ἐκ τῆς ἀπορίας, ο Βεελζεβούλ, ή Σοφία ἄνωθεν ἀπὸ τῆς ὀγδοάδος ἐνεργοῦσα [γ. 192. • • ... xima potestas exsistit. . . . . imago diabolus, rex mundi hujus, demnonum autem essentiæ, quæ qui- dem est e consternatione, Beelzebul, Sophia su- perne ab ogdoade operans usque ad hebdomadem. 282-283 Nihil plane novit, inquiunt, demiur- VARIE LECTIONES. is La- * Ante καρπός excidisse videtur ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος, • διορθώσατο Ε. Η υποστατικάς, ὑποστάτας C, M. · οὐσίαν. ἐπιθυμίαν C, M. • ἄνοδον. ὁδὸν C. Μ. Psal. cx, 10; Prov. 1, 7, 9, 10. Η μεσότητος. om. G, M. Cf. infra 1. 10 et Iren. 1. 1. 5, 3, ubi Ogdoas medicatis locum tenere dicitur. . εὐδομάς (. Παλαιὸς τῶν ἡμερῶν Cf. Daniel. v, 9. 15. 22. 10 φασιν. φησὶν C, Μ. 11 Cf. supra p. 236, 69. cunam signavimus post δυνάμενον, quæ alteram naturam ignis hausit. 18 C. 10 εὐδομάς (. " ἑβδομὰς καὶ κατάπαυσις Cf. 1 Mus. 11, 2 : Καὶ συνετέλεσεν ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἕκτῃ τὰ ἔργα αὐτοῦ, ἃ ἐποίησε, καὶ κατέπαυσε τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε. 18 ἡμέρα μεμορφωμένη. ἡμέρα μορφωμένη C, η μεμορφωμένη R. Scottus. Cr. Ep. Barnab. Cap. 15. et Ignat. Εp. ad Magues. cap. 9. το ης. * C. W. 45 οὖν. om. C, H. 1. ἔσται ἐστὶ Roeperus. : Exciderunt quædam ob ὁμοιοτέλευτον, μι videtur. M. " εὐδομάδος Ε. Μ. 493] ἕως τῆς ἑβδομάδος . Οὐδὲν οἶδεν, λέγουσιν, ὁ 33. Sicuti igitur animalis essentiæ prima et ma-

i I 3243 • . CONTRA ΗERESES LIB. VI. 1 3241 πέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ A emittunt extra pleroma communem pleromnalis πληρώματος καρπὸν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ὧν ἔπαθεν ἐπιζητοῦσα τὸν Χρι στόν. Γενόμενος οὖν ἔξω τοῦ πληρώματος καρπός καὶ εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρασι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ δεήσει, διωρθώ- σατο * τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἑώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ἴδια οὐ καλόν, οὔτε ἐν [p. 190-192] πάθεσιν εἶναι τὴν Σο φίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, | ἱκετείᾳ, ἀπορία. Εποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αιὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, ἐκστῆναι τὰ πάθη ἀπ' αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατικὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ύλι κὴν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν ἐπιστροφὴν, καὶ δέησιν, καὶ ἱκετείαν ἄνοδον καὶ μετάνοιαν καὶ δύ- ναμιν ψυχικῆς οὐσίας, ἥτις καλεῖται δεξιά. Ο Δη μιουργὸς ἀπὸ τοῦ φόβου· τουτέστιν 8 λέγει, φησίν, Η Γραφή Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου. Αὕτη γὰρ ἀρχὴ τῶν τῆς Σοφίας παθῶν· ἐφοβήθη γάρ, εἶτα ἐλυπήθη, εἶτα ἀπόρησε, καὶ οὕτως ἐπὶ δέησιν καὶ ἱκε τείαν κατέφυγεν. Ἔστι δὲ πυρώδης, φησίν, ἡ ψυχική οὐσία, καλεῖται δὲ καὶ τόπος [μεσότητος] ' ὑπ' αὐτῶν καὶ ἑβδομὰς καὶ Παλαιὸς τῶν ἡμερῶν· καὶ ὅσα τοι- αῦτα λέγουσι περὶ τούτου, ταῦτα εἶναι τοῦ ψυχικοῦ, δν φασιν 10 εἶναι τοῦ κόσμου δημιουργόν· ἔστι δὲ πυρ- ώδης. Λέγει, φησὶ, καὶ Μωϋσῆς· Κύριος ὁ Θεός σου πῦρ ἐστι φλέγον καὶ καταναλίσκον ". Και γὰρ τοῦτο οὕτως γεγράφθαι θέλει. Διπλῆ δέ τίς ἐστι, φησίν, ἡ δύναμις τοῦ πυρός· ἔστι γὰρ πῦρ παμφά γον, κατασβεσθῆναι μὴ δυνάμενον ..... Κατὰ τοῦτο C τοίνυν τὸ μέρος θνητή τίς ἐστιν ἡ ψυχή, μεσότης τις οὖσα· ἔστι γὰρ ἑβδομὰς 18 καὶ κατάπαυσις 1. Υπου κάτω γάρ ἐστι τῆς ὀγδοάδος, ὅπου ἐστὶν ἡ Σοφία, ἡμέρα μεμορφωμένη ", καὶ ὁ κοινὸς τοῦ πληρώμα- τος καρπός, ὑπεράνω τὲ τῆς ὕλης, ἧς " ἐστι δη- μιουργός. Ἐὰν οὖν " ἐξομοιωθῇ τοῖς ἄνω, τῇ ὀγδοάδι, ἀθάνατος ἐγένετο καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ὀγδοάδα, ἥτις ἐστὶ, φησὶν, Ἱερουσαλήμ ἐπουράνιος· ἐὰν δὲ ἐξομοιωθῇ τῇ ὕλῃ, τουτέστι τοῖς πάθεσι τοῖς ὑλικοῖς, φθαρτὴ ἔσται 10 καὶ ἀπώλετο. fructum, conjugem extraneæ Sophiæ et correcto- rem passionum, quas perpessa est requirens Chri- stum. Egressus igitur e pleromate communis ple- romatis fructus cum reperisset illam in quatuor primis affectibus, et metu et morore et conster natione et precatione, correxit affectiones ejus; corrigens autem videbat interire illas, quæ æternæ essent et propriæ Sophiæ, non decere, neque in affectionibus esse Sophiam hujuscemodi, in meta el moerore, supplicatione, consternatione. Fecit igitur, 280 281 ut tantus von et universi ple- romatis soboles, ut discederent affectiones ab illa, reddiditque illas substantiales essentias, et metum quidem animalem reddidit essentiam, mororem Β autem materialem, consternationem autem damno- num, conversionem autem et precationem et suppli- cationem reddidit redditionem et pœnitentiam et potestatem animalis essentiæ, quæ vocatur dextra. Demiurgus a metu; hoc est quod ait, inquit, scri- plura Timor Domini principium Sophiæ. Hoc enim principium Sophia alectuum. Timebat enim, tum nærebat, deinde consternabatur et ita ad preca- tionein et supplicationem confugit. Est autem ignea, inquit, animalis essentia, appellatur autem et locus medietatis ab iis et hebdomas et vetustus dierum; et quæ ɔlia ejusdemmodi de hoc dicunt, hæc valere de animali, quem aiunt esse mundi demiurgum; est autem igneus. Dicit, inquit, et Moses Dominus Deus tuus ignis est comburens el consumeus. Etenim hoc ita scriptumn vult. Duplex autem quædam, inquit, est potestas ignis ; est enim ignis omnivorus qui exstingui nequeat. . . . . Ex hac igitur parte mortalis quædam est anima, cum medietas quædain sit; est enim hebdomas el re quies. Est autem subter ogdoadem, ubi est Sophia, dies formatus, et communis pleromatis fructus, sI- pra materiem autem, cujús est demiurgus. Ubi igitur assimilabitur superioribus illis, hoc est ogdoa- di, immortalis evadit venitque in ogdoadem, quæ quidem, inquit, est Jerusalem coelestis; ubi autem assimilabitur materiæ, hoc est affectibus materiali- bus, fluxa erit et interit. λγ'. Ὥσπερ οὖν τῆς ψυχικῆς οὐσίας ἡ πρώτη καὶ μεγίστη δύναμις γέγονεν 10..... εἰκὼν διάβολος, δ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου· τῆς δὲ τῶν δαιμόνων οὐ- D σίας, ἥτις ἐστὶν ἐκ τῆς ἀπορίας, ο Βεελζεβούλ, ή Σοφία ἄνωθεν ἀπὸ τῆς ὀγδοάδος ἐνεργοῦσα [γ. 192. • • ... xima potestas exsistit. . . . . imago diabolus, rex mundi hujus, demnonum autem essentiæ, quæ qui- dem est e consternatione, Beelzebul, Sophia su- perne ab ogdoade operans usque ad hebdomadem. 282-283 Nihil plane novit, inquiunt, demiur- VARIE LECTIONES. is La- * Ante καρπός excidisse videtur ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος, • διορθώσατο Ε. Η υποστατικάς, ὑποστάτας C, M. · οὐσίαν. ἐπιθυμίαν C, M. • ἄνοδον. ὁδὸν C. Μ. Psal. cx, 10; Prov. 1, 7, 9, 10. Η μεσότητος. om. G, M. Cf. infra 1. 10 et Iren. 1. 1. 5, 3, ubi Ogdoas medicatis locum tenere dicitur. . εὐδομάς (. Παλαιὸς τῶν ἡμερῶν Cf. Daniel. v, 9. 15. 22. 10 φασιν. φησὶν C, Μ. 11 Cf. supra p. 236, 69. cunam signavimus post δυνάμενον, quæ alteram naturam ignis hausit. 18 C. 10 εὐδομάς (. " ἑβδομὰς καὶ κατάπαυσις Cf. 1 Mus. 11, 2 : Καὶ συνετέλεσεν ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἕκτῃ τὰ ἔργα αὐτοῦ, ἃ ἐποίησε, καὶ κατέπαυσε τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε. 18 ἡμέρα μεμορφωμένη. ἡμέρα μορφωμένη C, η μεμορφωμένη R. Scottus. Cr. Ep. Barnab. Cap. 15. et Ignat. Εp. ad Magues. cap. 9. το ης. * C. W. 45 οὖν. om. C, H. 1. ἔσται ἐστὶ Roeperus. : Exciderunt quædam ob ὁμοιοτέλευτον, μι videtur. M. " εὐδομάδος Ε. Μ. 493] ἕως τῆς ἑβδομάδος . Οὐδὲν οἶδεν, λέγουσιν, ὁ 33. Sicuti igitur animalis essentiæ prima et ma-

Ἄψεθος ὁ Λίβυς ἐπεθύμησε θεὸς γενέσθαι· ὡς ώς πολυπραγμονῶν πάνυ ἀπετύγχανε τῆς ἐπιθυμίας, ἠθέλησε κἂν δοκεῖν γεγονέναι, καὶ ἔδοξέ γε ὡς ἀληθῶς χράνῳ πλείονι γεγονέναι θεός. εθυον γὰρ οἱ ἀνόητοι Λίβυες αὐτῷ, θείᾳ τινὶ [δυνάμει,] νομίζοντες ἄνωθεν ἐζ οὐρανοῦ πεπιστευκέναι φωνῇ. συναθροίσας γὰρ εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν τὸν οἰκίσκον ὄρνιθας πλείστους ψιττακοὺς κατέκλεισεν· εἰσὶ δὲ πλεῖστοι κατὰ τὴν Λιβύην ψιττακοὶ καὶ ἐναργῶς μιμούμενοι πάνυ τὴν ἀνθρωπίνην φωνήν. οὗτος χρόνῳ διαθρέψας τοὺς ὄρνεις ἐδίδαξε λἐrειν· Ἄψεθος θεός ἐστιν. ὡς δὲ ἤσκησαν οἱ ὅρνιθες χρόνῳ πολλῷ καὶ τοῦτο ἔλεγον, ὅπερ ᾤετο [τὸ] λεχθὲν θεὸν θεὸν ποιήσειν τὸν Ἄφεθον, τότε όνοίζας τὸ δόκημα εἴασεν ἄλλον ἀλλαχόσε τοὺς ψιττακούς. πετομένων δὲ τῶν ὀρνίθων ἐξῆλθεν ὁ φθόνος εἰς πᾶσαν τὴν Λιβύην, καὶ τὰ ῥήματα αὐτῶν διῆλθε μέχρι τῆς Ἑλληνικῆς κῆς γῆς, καὶ οὕτως οἱ Λίβυες καταπλαγέντες ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων φωνῇ τό τε πραχθὲν ὑπὸ τοῦ Ἀψἐθου πανούργευμα μὴ ἐννοήσαντας θεὸν εἶχον τὸν ”Αφεθον. τῶν δὲ Ἑλλήνων τις ἀκριβῶς ἐννοήσας τὸ σόφισμα τοῦ νενομισμένου θεοῦ διὰ τῶν αὐτῶν ἐκέασεν ψιττακῶν οὐκ ἐλέγχει μόνον, ἀλλὰ καὶ ὀρφανίζει τὸν ἀλαζόνα καὶ φορτικὸν ἐκεῖνον ἄκωπον. μετεδίδαξε δὲ ὁ Ἕλλην καθείρξας πολλοὺς ἀπὸ τῶν ψιττακῶν λέrειν· αἶθος ὑμᾶς κατακλείσας ἠνάγκασε λέγειν· Ἄφεθος θεός ἐστιν. | ἀκούσαντες όὲ οἱ Λίβυες τῆς παλινῳδίας τῶν ψιττακῶν, f. 60r πάντες ὁμοθυμαθὸν συνελθόντες κατέκαυσαν τὸν Ἄψεθον. — 3 Iren. 1 23, 1 S. 190. H. et universam inagicam adhuc amplius scrutans ita ut in stuporem cogeret multos hominum . . . ebenda Citate aus Apostelgesch.

3245 ORIGENIS 3216 gus, sed est insipidus et stultus secundum eos, et Α δημιουργός όλως, ἀλλ' ἔστιν ἄνους καὶ μωρός κατ' quod facit aut parat non intelligit. Ignoranti autem illi quodcunque facit Sophia operatur omnia et ro- bur indit, illaque operante ipsum suis opibus fabri- carise mundum opinatus est: unde orsus est dicere : Ego sum Deus el præter me aller non est. Tonis sempiterna nature radices habens, et Sophia, unde conditio animalis et materialis consistit. Vo- catur autem Sophia spiritus, demiurgus autem anima, diabolus autem rex mundi, Beelzebul autem dæ- monum. Hæc sunt quæ dicunt. Præterea antem arithmeticam facientes suam doctrinam, ut antea dixi, statuunt eos, qui sunt in pleronate, zones triginta rursus insuper projecisse sibi ex eadem ratione æones alios, ut esset pleroma numere per- fecto coactum. Ut enim Pythagorei diviserunt in duodecim et triginta et sexaginta : sic hi quæ sunt in pleromate subdividunt. Subdivisa autem sunt etiam ea, quæ sunt in ogdoade, et projecerunt So- phia, quæ est mater omnium animantium secundum eos, et communis pleromatis fructus 70 logos, qui sunt angeli coelestes, incolentes in Jerusalem, quæ supra est et in cœlis. Hæc enim Jerusalem est So- phia, quæ extra est, et sponsus ejus communis ple- ronatis fructus. Projecit etiam demiurgus animas; hæc enim essentia animarum. Hic est secundum eos Abraham et Abrahæ hæc sobotes. Ex mate- Β B riali igitur essentia et diabolica fecit demiurgus c animabus corpora. Hoc est illud dictum : Et for- mavit Deus hominem limo de terra sumplo, el in- spiravit είταιit in faciem ejus spiraculum vitæ, et facius est homo in animam viventem. Hic est secundum eos interior homo, animalis, in corpore habitans mate- ri:li, quod est materialis, caducus, imperfectus, e diabolica essentia formatus. Est autem hic mate- rialis homo secundum eos tanquam deversorium vel habitaculum modo animæ solius, modo animæ οι 284-285 damonum, modo animæ et logorun, et qui quidem logi sunt superne inspersi a communi pleromatis fructu et Sophia in hunc mundum, ha- bitantes in corpore choico cum anima, quando danones non cohabitant cum anima. Hoc est, in- quit, quod scriptum est in Scriptura : Hujus rei D gratia flecto genua mea ad Deum et Patrem et Do- minum Domini nostri Jesu Christi, ut del vobis Deus habiture Christum in interiore homine, hoc est animali, non corporali, ut possitis intelligere, quid sil profundum, quod est Pater universorum, et quæ αὐτοὺς, καὶ τί πράσσει ἢ ἐργάζεται, οὐκ οἶδεν. Αγνοοῦντι δὲ αὐτῷ, ὅτι δὴ εἰ ποιεῖ, ἡ Σοφία ενήρ γησε πάντα καὶ ἐνίσχυσε, καὶ ἐκείνης ενεργούσης αὐτὸς ᾤετο ἀφ' ἑαυτοῦ ποιεῖν τὴν κτίσιν τοῦ κα σμου· ὅθεν ἤρξατο λέγειν· Ἐγώ 28 ὁ Θεὸς, καὶ πλὴν ἐμοῦ ἄλλος οὐκ ἔστιν. το πηγή τις “ ἀεινάου φύσεως ῥιζώματ' έχουσα, καὶ ἡ Σοφία, ἀφ' ἧς ἡ κτίσις ή ψυχικὴ καὶ ὑλική συνέστηκε νῦν. Καλεῖται δὲ ἡ μὲν Σοφία πνεῦμα, δ δὲ δημιουργὸς ψυχή, ο διάβολος δὲ ὁ ἄρχων του κόσμου, Βεελζεβούλ δ' ὁ τῶν δαιμόνων. Ταυτά ἐστιν ὁ λέγουσιν. Ἔτι [δὲ]ε πρὸς τούτοις, ἀριθμη- τικὴν ποιούμενοι τὴν πᾶσαν αὐτῶν διδασκαλίαν, ὡς προείπον, τοὺς κ ἐντὸς πληρώματος αἰώνας τριά κοντα πάλιν ἐπιπροβεβληκέναι " αὐτοῖς κατὰ ἀναλο γιαν αἰῶνας ἄλλους, ἵν' ᾖ τὸ πλήρωμα ἐν ἀριθμῷ τελείῳ συνηθροισμένον. Ὡς γὰρ οἱ Πυθαγορικού διεῖλον εἰς δώδεκα καὶ τριάκοντα καὶ ἐξήκοντα [καὶ λεπτὰ λεπτῶν εἰσιν ἐκείνοις, δεδήλωται, οὕτως οὗτοι τὰ ἐντὸς πληρώματος υποδιαιρούσιν. Υπου ειῄρηται δὲ καὶ τὰ ἐν τῇ ὀγδοάδι, καὶ προβεβλήκα σιν ει ἡ Σοφία, ήτις ἐστὶ μήτηρ πάντων τῶν ζώντων 38 κατ' αὐτοὺς, καὶ ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος καρπός οι λόγους 48 οἵτινές εἰσιν ἄγγελοι | ἐπουράνιοι, πολιτευόμενοι ἐν Ἱερουσαλὴμ τῇ ἄνω, τῇ ἐν αὐτ ρανοῖς, αὕτη γάρ ἐστιν Ἱερουσαλήμ ή έξω Σου φία, καὶ ὁ νυμφίος αὐτῆς ὁ κοινὸς οὐ τοῦ πληρώ ματος καρπός. Προέβαλε καὶ ὁ δημιουργὸς ψυχάς αὕτη γὰρ οὐσία ψυχῶν· οὗτός ἐστι κατ᾿ αὐτοὺς Αβραὰμ καὶ ταῦτα τοῦ ᾿Αβραὰμ τὰ τέκνα. Ex τῆς ὑλικῆς οὐσίας οὖν καὶ διαβολικῆς ἐποίησεν ὁδη μιουργός ταῖς ψυχαῖς τὰ σώματα. Τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον· Καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς " τὸν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς λαβών, καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς· καὶ ἐγένετο δ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν. Οὗτός ἐστι κατ' αὐτοὺς ὁ ἔσω ἄνθρωπος, ὁ ψυχικός, ἐν τῷ [p. 195. κὸς 38, φθαρτός, ἀτέλειος, ἐκ τῆς διαβολικής οὐσίας πεπλασμένος. Εστι δὲ οὗτος ὁ ὑλικὸς άνθρωπος οἱονεὶ κατ' αὐτοὺς πανδοχείον ἢ κατοική τήριόν ποτε μὲν ψυχῆς μόνης, ποτὲ δὲ ψυχῆς καὶ δαιμόνων, ποτὲ δὲ ψυχῆς καὶ λόγων, οἵτινές είπε λόγοι ἄνωθεν κατεσπαρμένοι ἀπὸ τοῦ κοινοῦ τοῦ πληρώματος καρποῦ καὶ τῆς Σοφίας εἰς τοῦτον τὸν κόσμον, κατοικοῦντες ἐν [σώμα]τι χοϊκῷ μετά ψυχῆς, ὅταν δαίμονες μή συνοικώσι τῇ ψυχι Τοῦτο ἐστὶ, φησί, τὸ γεγραμμένον ἐν τῇ Γραφή VARIE LECTIONES. "' ὅ τι δή, ὅτι δὲ Γ. " Cf. Isa. xLv, 5: Ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμοῦ Θεός. Η Hes. -1v, 35. 32, 9. • Articulus ante κατὰ Ούαλεντίνον fort. rectius deletur. 36 πηγή εις πηγὴ τῆς Ε, Μ. . Cr. supra p, 260, 83. 10 ρίζωμά τε C. 16 δ' Roeperus, om. C, H. ε δὲ add. M. 36 τους Roeperus, om. C, προβεβηκέναι Μ. 50 ἐπιπροβεβηκέναι C, Μ. 30 Quae uncis inclusimus, in quibus post εκεί. νοις excillerit ώς, e margine irrepserunt. οι προβεβήκασιν Μ. οι ζώντων. ζώων τῶν C, 1. ε σ' λόγους. ὁ λόγος C, Μ. Οι κοινές, κοινωνός C, Μ. 30 Αβραμ C. Mos. 11, 7. 3 λαβών. omn. 1 Mos. ii, 7. * ὁ υλικός. ὑλικὸς C, Μ. 30 ἀτέλειος. τέλειος C, τελέως susp. Μ. 34. Est igitur secundum Valentinum tetractys 34. Εστιν οὖν ἡ " κατὰ Ουαλεντίνον τετρακούς 194] σώματι κατοικῶν τῷ ὑλικῷ, ὅ ἐστιν ὁ ὑλι

3245 ORIGENIS 3216 gus, sed est insipidus et stultus secundum eos, et Α δημιουργός όλως, ἀλλ' ἔστιν ἄνους καὶ μωρός κατ' quod facit aut parat non intelligit. Ignoranti autem illi quodcunque facit Sophia operatur omnia et ro- bur indit, illaque operante ipsum suis opibus fabri- carise mundum opinatus est: unde orsus est dicere : Ego sum Deus el præter me aller non est. Tonis sempiterna nature radices habens, et Sophia, unde conditio animalis et materialis consistit. Vo- catur autem Sophia spiritus, demiurgus autem anima, diabolus autem rex mundi, Beelzebul autem dæ- monum. Hæc sunt quæ dicunt. Præterea antem arithmeticam facientes suam doctrinam, ut antea dixi, statuunt eos, qui sunt in pleronate, zones triginta rursus insuper projecisse sibi ex eadem ratione æones alios, ut esset pleroma numere per- fecto coactum. Ut enim Pythagorei diviserunt in duodecim et triginta et sexaginta : sic hi quæ sunt in pleromate subdividunt. Subdivisa autem sunt etiam ea, quæ sunt in ogdoade, et projecerunt So- phia, quæ est mater omnium animantium secundum eos, et communis pleromatis fructus 70 logos, qui sunt angeli coelestes, incolentes in Jerusalem, quæ supra est et in cœlis. Hæc enim Jerusalem est So- phia, quæ extra est, et sponsus ejus communis ple- ronatis fructus. Projecit etiam demiurgus animas; hæc enim essentia animarum. Hic est secundum eos Abraham et Abrahæ hæc sobotes. Ex mate- Β B riali igitur essentia et diabolica fecit demiurgus c animabus corpora. Hoc est illud dictum : Et for- mavit Deus hominem limo de terra sumplo, el in- spiravit είταιit in faciem ejus spiraculum vitæ, et facius est homo in animam viventem. Hic est secundum eos interior homo, animalis, in corpore habitans mate- ri:li, quod est materialis, caducus, imperfectus, e diabolica essentia formatus. Est autem hic mate- rialis homo secundum eos tanquam deversorium vel habitaculum modo animæ solius, modo animæ οι 284-285 damonum, modo animæ et logorun, et qui quidem logi sunt superne inspersi a communi pleromatis fructu et Sophia in hunc mundum, ha- bitantes in corpore choico cum anima, quando danones non cohabitant cum anima. Hoc est, in- quit, quod scriptum est in Scriptura : Hujus rei D gratia flecto genua mea ad Deum et Patrem et Do- minum Domini nostri Jesu Christi, ut del vobis Deus habiture Christum in interiore homine, hoc est animali, non corporali, ut possitis intelligere, quid sil profundum, quod est Pater universorum, et quæ αὐτοὺς, καὶ τί πράσσει ἢ ἐργάζεται, οὐκ οἶδεν. Αγνοοῦντι δὲ αὐτῷ, ὅτι δὴ εἰ ποιεῖ, ἡ Σοφία ενήρ γησε πάντα καὶ ἐνίσχυσε, καὶ ἐκείνης ενεργούσης αὐτὸς ᾤετο ἀφ' ἑαυτοῦ ποιεῖν τὴν κτίσιν τοῦ κα σμου· ὅθεν ἤρξατο λέγειν· Ἐγώ 28 ὁ Θεὸς, καὶ πλὴν ἐμοῦ ἄλλος οὐκ ἔστιν. το πηγή τις “ ἀεινάου φύσεως ῥιζώματ' έχουσα, καὶ ἡ Σοφία, ἀφ' ἧς ἡ κτίσις ή ψυχικὴ καὶ ὑλική συνέστηκε νῦν. Καλεῖται δὲ ἡ μὲν Σοφία πνεῦμα, δ δὲ δημιουργὸς ψυχή, ο διάβολος δὲ ὁ ἄρχων του κόσμου, Βεελζεβούλ δ' ὁ τῶν δαιμόνων. Ταυτά ἐστιν ὁ λέγουσιν. Ἔτι [δὲ]ε πρὸς τούτοις, ἀριθμη- τικὴν ποιούμενοι τὴν πᾶσαν αὐτῶν διδασκαλίαν, ὡς προείπον, τοὺς κ ἐντὸς πληρώματος αἰώνας τριά κοντα πάλιν ἐπιπροβεβληκέναι " αὐτοῖς κατὰ ἀναλο γιαν αἰῶνας ἄλλους, ἵν' ᾖ τὸ πλήρωμα ἐν ἀριθμῷ τελείῳ συνηθροισμένον. Ὡς γὰρ οἱ Πυθαγορικού διεῖλον εἰς δώδεκα καὶ τριάκοντα καὶ ἐξήκοντα [καὶ λεπτὰ λεπτῶν εἰσιν ἐκείνοις, δεδήλωται, οὕτως οὗτοι τὰ ἐντὸς πληρώματος υποδιαιρούσιν. Υπου ειῄρηται δὲ καὶ τὰ ἐν τῇ ὀγδοάδι, καὶ προβεβλήκα σιν ει ἡ Σοφία, ήτις ἐστὶ μήτηρ πάντων τῶν ζώντων 38 κατ' αὐτοὺς, καὶ ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος καρπός οι λόγους 48 οἵτινές εἰσιν ἄγγελοι | ἐπουράνιοι, πολιτευόμενοι ἐν Ἱερουσαλὴμ τῇ ἄνω, τῇ ἐν αὐτ ρανοῖς, αὕτη γάρ ἐστιν Ἱερουσαλήμ ή έξω Σου φία, καὶ ὁ νυμφίος αὐτῆς ὁ κοινὸς οὐ τοῦ πληρώ ματος καρπός. Προέβαλε καὶ ὁ δημιουργὸς ψυχάς αὕτη γὰρ οὐσία ψυχῶν· οὗτός ἐστι κατ᾿ αὐτοὺς Αβραὰμ καὶ ταῦτα τοῦ ᾿Αβραὰμ τὰ τέκνα. Ex τῆς ὑλικῆς οὐσίας οὖν καὶ διαβολικῆς ἐποίησεν ὁδη μιουργός ταῖς ψυχαῖς τὰ σώματα. Τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον· Καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς " τὸν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς λαβών, καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς· καὶ ἐγένετο δ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν. Οὗτός ἐστι κατ' αὐτοὺς ὁ ἔσω ἄνθρωπος, ὁ ψυχικός, ἐν τῷ [p. 195. κὸς 38, φθαρτός, ἀτέλειος, ἐκ τῆς διαβολικής οὐσίας πεπλασμένος. Εστι δὲ οὗτος ὁ ὑλικὸς άνθρωπος οἱονεὶ κατ' αὐτοὺς πανδοχείον ἢ κατοική τήριόν ποτε μὲν ψυχῆς μόνης, ποτὲ δὲ ψυχῆς καὶ δαιμόνων, ποτὲ δὲ ψυχῆς καὶ λόγων, οἵτινές είπε λόγοι ἄνωθεν κατεσπαρμένοι ἀπὸ τοῦ κοινοῦ τοῦ πληρώματος καρποῦ καὶ τῆς Σοφίας εἰς τοῦτον τὸν κόσμον, κατοικοῦντες ἐν [σώμα]τι χοϊκῷ μετά ψυχῆς, ὅταν δαίμονες μή συνοικώσι τῇ ψυχι Τοῦτο ἐστὶ, φησί, τὸ γεγραμμένον ἐν τῇ Γραφή VARIE LECTIONES. "' ὅ τι δή, ὅτι δὲ Γ. " Cf. Isa. xLv, 5: Ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμοῦ Θεός. Η Hes. -1v, 35. 32, 9. • Articulus ante κατὰ Ούαλεντίνον fort. rectius deletur. 36 πηγή εις πηγὴ τῆς Ε, Μ. . Cr. supra p, 260, 83. 10 ρίζωμά τε C. 16 δ' Roeperus, om. C, H. ε δὲ add. M. 36 τους Roeperus, om. C, προβεβηκέναι Μ. 50 ἐπιπροβεβηκέναι C, Μ. 30 Quae uncis inclusimus, in quibus post εκεί. νοις excillerit ώς, e margine irrepserunt. οι προβεβήκασιν Μ. οι ζώντων. ζώων τῶν C, 1. ε σ' λόγους. ὁ λόγος C, Μ. Οι κοινές, κοινωνός C, Μ. 30 Αβραμ C. Mos. 11, 7. 3 λαβών. omn. 1 Mos. ii, 7. * ὁ υλικός. ὑλικὸς C, Μ. 30 ἀτέλειος. τέλειος C, τελέως susp. Μ. 34. Est igitur secundum Valentinum tetractys 34. Εστιν οὖν ἡ " κατὰ Ουαλεντίνον τετρακούς 194] σώματι κατοικῶν τῷ ὑλικῷ, ὅ ἐστιν ὁ ὑλι

3245 ORIGENIS 3216 gus, sed est insipidus et stultus secundum eos, et Α δημιουργός όλως, ἀλλ' ἔστιν ἄνους καὶ μωρός κατ' quod facit aut parat non intelligit. Ignoranti autem illi quodcunque facit Sophia operatur omnia et ro- bur indit, illaque operante ipsum suis opibus fabri- carise mundum opinatus est: unde orsus est dicere : Ego sum Deus el præter me aller non est. Tonis sempiterna nature radices habens, et Sophia, unde conditio animalis et materialis consistit. Vo- catur autem Sophia spiritus, demiurgus autem anima, diabolus autem rex mundi, Beelzebul autem dæ- monum. Hæc sunt quæ dicunt. Præterea antem arithmeticam facientes suam doctrinam, ut antea dixi, statuunt eos, qui sunt in pleronate, zones triginta rursus insuper projecisse sibi ex eadem ratione æones alios, ut esset pleroma numere per- fecto coactum. Ut enim Pythagorei diviserunt in duodecim et triginta et sexaginta : sic hi quæ sunt in pleromate subdividunt. Subdivisa autem sunt etiam ea, quæ sunt in ogdoade, et projecerunt So- phia, quæ est mater omnium animantium secundum eos, et communis pleromatis fructus 70 logos, qui sunt angeli coelestes, incolentes in Jerusalem, quæ supra est et in cœlis. Hæc enim Jerusalem est So- phia, quæ extra est, et sponsus ejus communis ple- ronatis fructus. Projecit etiam demiurgus animas; hæc enim essentia animarum. Hic est secundum eos Abraham et Abrahæ hæc sobotes. Ex mate- Β B riali igitur essentia et diabolica fecit demiurgus c animabus corpora. Hoc est illud dictum : Et for- mavit Deus hominem limo de terra sumplo, el in- spiravit είταιit in faciem ejus spiraculum vitæ, et facius est homo in animam viventem. Hic est secundum eos interior homo, animalis, in corpore habitans mate- ri:li, quod est materialis, caducus, imperfectus, e diabolica essentia formatus. Est autem hic mate- rialis homo secundum eos tanquam deversorium vel habitaculum modo animæ solius, modo animæ οι 284-285 damonum, modo animæ et logorun, et qui quidem logi sunt superne inspersi a communi pleromatis fructu et Sophia in hunc mundum, ha- bitantes in corpore choico cum anima, quando danones non cohabitant cum anima. Hoc est, in- quit, quod scriptum est in Scriptura : Hujus rei D gratia flecto genua mea ad Deum et Patrem et Do- minum Domini nostri Jesu Christi, ut del vobis Deus habiture Christum in interiore homine, hoc est animali, non corporali, ut possitis intelligere, quid sil profundum, quod est Pater universorum, et quæ αὐτοὺς, καὶ τί πράσσει ἢ ἐργάζεται, οὐκ οἶδεν. Αγνοοῦντι δὲ αὐτῷ, ὅτι δὴ εἰ ποιεῖ, ἡ Σοφία ενήρ γησε πάντα καὶ ἐνίσχυσε, καὶ ἐκείνης ενεργούσης αὐτὸς ᾤετο ἀφ' ἑαυτοῦ ποιεῖν τὴν κτίσιν τοῦ κα σμου· ὅθεν ἤρξατο λέγειν· Ἐγώ 28 ὁ Θεὸς, καὶ πλὴν ἐμοῦ ἄλλος οὐκ ἔστιν. το πηγή τις “ ἀεινάου φύσεως ῥιζώματ' έχουσα, καὶ ἡ Σοφία, ἀφ' ἧς ἡ κτίσις ή ψυχικὴ καὶ ὑλική συνέστηκε νῦν. Καλεῖται δὲ ἡ μὲν Σοφία πνεῦμα, δ δὲ δημιουργὸς ψυχή, ο διάβολος δὲ ὁ ἄρχων του κόσμου, Βεελζεβούλ δ' ὁ τῶν δαιμόνων. Ταυτά ἐστιν ὁ λέγουσιν. Ἔτι [δὲ]ε πρὸς τούτοις, ἀριθμη- τικὴν ποιούμενοι τὴν πᾶσαν αὐτῶν διδασκαλίαν, ὡς προείπον, τοὺς κ ἐντὸς πληρώματος αἰώνας τριά κοντα πάλιν ἐπιπροβεβληκέναι " αὐτοῖς κατὰ ἀναλο γιαν αἰῶνας ἄλλους, ἵν' ᾖ τὸ πλήρωμα ἐν ἀριθμῷ τελείῳ συνηθροισμένον. Ὡς γὰρ οἱ Πυθαγορικού διεῖλον εἰς δώδεκα καὶ τριάκοντα καὶ ἐξήκοντα [καὶ λεπτὰ λεπτῶν εἰσιν ἐκείνοις, δεδήλωται, οὕτως οὗτοι τὰ ἐντὸς πληρώματος υποδιαιρούσιν. Υπου ειῄρηται δὲ καὶ τὰ ἐν τῇ ὀγδοάδι, καὶ προβεβλήκα σιν ει ἡ Σοφία, ήτις ἐστὶ μήτηρ πάντων τῶν ζώντων 38 κατ' αὐτοὺς, καὶ ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος καρπός οι λόγους 48 οἵτινές εἰσιν ἄγγελοι | ἐπουράνιοι, πολιτευόμενοι ἐν Ἱερουσαλὴμ τῇ ἄνω, τῇ ἐν αὐτ ρανοῖς, αὕτη γάρ ἐστιν Ἱερουσαλήμ ή έξω Σου φία, καὶ ὁ νυμφίος αὐτῆς ὁ κοινὸς οὐ τοῦ πληρώ ματος καρπός. Προέβαλε καὶ ὁ δημιουργὸς ψυχάς αὕτη γὰρ οὐσία ψυχῶν· οὗτός ἐστι κατ᾿ αὐτοὺς Αβραὰμ καὶ ταῦτα τοῦ ᾿Αβραὰμ τὰ τέκνα. Ex τῆς ὑλικῆς οὐσίας οὖν καὶ διαβολικῆς ἐποίησεν ὁδη μιουργός ταῖς ψυχαῖς τὰ σώματα. Τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον· Καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς " τὸν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς λαβών, καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς· καὶ ἐγένετο δ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν. Οὗτός ἐστι κατ' αὐτοὺς ὁ ἔσω ἄνθρωπος, ὁ ψυχικός, ἐν τῷ [p. 195. κὸς 38, φθαρτός, ἀτέλειος, ἐκ τῆς διαβολικής οὐσίας πεπλασμένος. Εστι δὲ οὗτος ὁ ὑλικὸς άνθρωπος οἱονεὶ κατ' αὐτοὺς πανδοχείον ἢ κατοική τήριόν ποτε μὲν ψυχῆς μόνης, ποτὲ δὲ ψυχῆς καὶ δαιμόνων, ποτὲ δὲ ψυχῆς καὶ λόγων, οἵτινές είπε λόγοι ἄνωθεν κατεσπαρμένοι ἀπὸ τοῦ κοινοῦ τοῦ πληρώματος καρποῦ καὶ τῆς Σοφίας εἰς τοῦτον τὸν κόσμον, κατοικοῦντες ἐν [σώμα]τι χοϊκῷ μετά ψυχῆς, ὅταν δαίμονες μή συνοικώσι τῇ ψυχι Τοῦτο ἐστὶ, φησί, τὸ γεγραμμένον ἐν τῇ Γραφή VARIE LECTIONES. "' ὅ τι δή, ὅτι δὲ Γ. " Cf. Isa. xLv, 5: Ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμοῦ Θεός. Η Hes. -1v, 35. 32, 9. • Articulus ante κατὰ Ούαλεντίνον fort. rectius deletur. 36 πηγή εις πηγὴ τῆς Ε, Μ. . Cr. supra p, 260, 83. 10 ρίζωμά τε C. 16 δ' Roeperus, om. C, H. ε δὲ add. M. 36 τους Roeperus, om. C, προβεβηκέναι Μ. 50 ἐπιπροβεβηκέναι C, Μ. 30 Quae uncis inclusimus, in quibus post εκεί. νοις excillerit ώς, e margine irrepserunt. οι προβεβήκασιν Μ. οι ζώντων. ζώων τῶν C, 1. ε σ' λόγους. ὁ λόγος C, Μ. Οι κοινές, κοινωνός C, Μ. 30 Αβραμ C. Mos. 11, 7. 3 λαβών. omn. 1 Mos. ii, 7. * ὁ υλικός. ὑλικὸς C, Μ. 30 ἀτέλειος. τέλειος C, τελέως susp. Μ. 34. Est igitur secundum Valentinum tetractys 34. Εστιν οὖν ἡ " κατὰ Ουαλεντίνον τετρακούς 194] σώματι κατοικῶν τῷ ὑλικῷ, ὅ ἐστιν ὁ ὑλι

3245 ORIGENIS 3216 gus, sed est insipidus et stultus secundum eos, et Α δημιουργός όλως, ἀλλ' ἔστιν ἄνους καὶ μωρός κατ' quod facit aut parat non intelligit. Ignoranti autem illi quodcunque facit Sophia operatur omnia et ro- bur indit, illaque operante ipsum suis opibus fabri- carise mundum opinatus est: unde orsus est dicere : Ego sum Deus el præter me aller non est. Tonis sempiterna nature radices habens, et Sophia, unde conditio animalis et materialis consistit. Vo- catur autem Sophia spiritus, demiurgus autem anima, diabolus autem rex mundi, Beelzebul autem dæ- monum. Hæc sunt quæ dicunt. Præterea antem arithmeticam facientes suam doctrinam, ut antea dixi, statuunt eos, qui sunt in pleronate, zones triginta rursus insuper projecisse sibi ex eadem ratione æones alios, ut esset pleroma numere per- fecto coactum. Ut enim Pythagorei diviserunt in duodecim et triginta et sexaginta : sic hi quæ sunt in pleromate subdividunt. Subdivisa autem sunt etiam ea, quæ sunt in ogdoade, et projecerunt So- phia, quæ est mater omnium animantium secundum eos, et communis pleromatis fructus 70 logos, qui sunt angeli coelestes, incolentes in Jerusalem, quæ supra est et in cœlis. Hæc enim Jerusalem est So- phia, quæ extra est, et sponsus ejus communis ple- ronatis fructus. Projecit etiam demiurgus animas; hæc enim essentia animarum. Hic est secundum eos Abraham et Abrahæ hæc sobotes. Ex mate- Β B riali igitur essentia et diabolica fecit demiurgus c animabus corpora. Hoc est illud dictum : Et for- mavit Deus hominem limo de terra sumplo, el in- spiravit είταιit in faciem ejus spiraculum vitæ, et facius est homo in animam viventem. Hic est secundum eos interior homo, animalis, in corpore habitans mate- ri:li, quod est materialis, caducus, imperfectus, e diabolica essentia formatus. Est autem hic mate- rialis homo secundum eos tanquam deversorium vel habitaculum modo animæ solius, modo animæ οι 284-285 damonum, modo animæ et logorun, et qui quidem logi sunt superne inspersi a communi pleromatis fructu et Sophia in hunc mundum, ha- bitantes in corpore choico cum anima, quando danones non cohabitant cum anima. Hoc est, in- quit, quod scriptum est in Scriptura : Hujus rei D gratia flecto genua mea ad Deum et Patrem et Do- minum Domini nostri Jesu Christi, ut del vobis Deus habiture Christum in interiore homine, hoc est animali, non corporali, ut possitis intelligere, quid sil profundum, quod est Pater universorum, et quæ αὐτοὺς, καὶ τί πράσσει ἢ ἐργάζεται, οὐκ οἶδεν. Αγνοοῦντι δὲ αὐτῷ, ὅτι δὴ εἰ ποιεῖ, ἡ Σοφία ενήρ γησε πάντα καὶ ἐνίσχυσε, καὶ ἐκείνης ενεργούσης αὐτὸς ᾤετο ἀφ' ἑαυτοῦ ποιεῖν τὴν κτίσιν τοῦ κα σμου· ὅθεν ἤρξατο λέγειν· Ἐγώ 28 ὁ Θεὸς, καὶ πλὴν ἐμοῦ ἄλλος οὐκ ἔστιν. το πηγή τις “ ἀεινάου φύσεως ῥιζώματ' έχουσα, καὶ ἡ Σοφία, ἀφ' ἧς ἡ κτίσις ή ψυχικὴ καὶ ὑλική συνέστηκε νῦν. Καλεῖται δὲ ἡ μὲν Σοφία πνεῦμα, δ δὲ δημιουργὸς ψυχή, ο διάβολος δὲ ὁ ἄρχων του κόσμου, Βεελζεβούλ δ' ὁ τῶν δαιμόνων. Ταυτά ἐστιν ὁ λέγουσιν. Ἔτι [δὲ]ε πρὸς τούτοις, ἀριθμη- τικὴν ποιούμενοι τὴν πᾶσαν αὐτῶν διδασκαλίαν, ὡς προείπον, τοὺς κ ἐντὸς πληρώματος αἰώνας τριά κοντα πάλιν ἐπιπροβεβληκέναι " αὐτοῖς κατὰ ἀναλο γιαν αἰῶνας ἄλλους, ἵν' ᾖ τὸ πλήρωμα ἐν ἀριθμῷ τελείῳ συνηθροισμένον. Ὡς γὰρ οἱ Πυθαγορικού διεῖλον εἰς δώδεκα καὶ τριάκοντα καὶ ἐξήκοντα [καὶ λεπτὰ λεπτῶν εἰσιν ἐκείνοις, δεδήλωται, οὕτως οὗτοι τὰ ἐντὸς πληρώματος υποδιαιρούσιν. Υπου ειῄρηται δὲ καὶ τὰ ἐν τῇ ὀγδοάδι, καὶ προβεβλήκα σιν ει ἡ Σοφία, ήτις ἐστὶ μήτηρ πάντων τῶν ζώντων 38 κατ' αὐτοὺς, καὶ ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος καρπός οι λόγους 48 οἵτινές εἰσιν ἄγγελοι | ἐπουράνιοι, πολιτευόμενοι ἐν Ἱερουσαλὴμ τῇ ἄνω, τῇ ἐν αὐτ ρανοῖς, αὕτη γάρ ἐστιν Ἱερουσαλήμ ή έξω Σου φία, καὶ ὁ νυμφίος αὐτῆς ὁ κοινὸς οὐ τοῦ πληρώ ματος καρπός. Προέβαλε καὶ ὁ δημιουργὸς ψυχάς αὕτη γὰρ οὐσία ψυχῶν· οὗτός ἐστι κατ᾿ αὐτοὺς Αβραὰμ καὶ ταῦτα τοῦ ᾿Αβραὰμ τὰ τέκνα. Ex τῆς ὑλικῆς οὐσίας οὖν καὶ διαβολικῆς ἐποίησεν ὁδη μιουργός ταῖς ψυχαῖς τὰ σώματα. Τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον· Καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς " τὸν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς λαβών, καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς· καὶ ἐγένετο δ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν. Οὗτός ἐστι κατ' αὐτοὺς ὁ ἔσω ἄνθρωπος, ὁ ψυχικός, ἐν τῷ [p. 195. κὸς 38, φθαρτός, ἀτέλειος, ἐκ τῆς διαβολικής οὐσίας πεπλασμένος. Εστι δὲ οὗτος ὁ ὑλικὸς άνθρωπος οἱονεὶ κατ' αὐτοὺς πανδοχείον ἢ κατοική τήριόν ποτε μὲν ψυχῆς μόνης, ποτὲ δὲ ψυχῆς καὶ δαιμόνων, ποτὲ δὲ ψυχῆς καὶ λόγων, οἵτινές είπε λόγοι ἄνωθεν κατεσπαρμένοι ἀπὸ τοῦ κοινοῦ τοῦ πληρώματος καρποῦ καὶ τῆς Σοφίας εἰς τοῦτον τὸν κόσμον, κατοικοῦντες ἐν [σώμα]τι χοϊκῷ μετά ψυχῆς, ὅταν δαίμονες μή συνοικώσι τῇ ψυχι Τοῦτο ἐστὶ, φησί, τὸ γεγραμμένον ἐν τῇ Γραφή VARIE LECTIONES. "' ὅ τι δή, ὅτι δὲ Γ. " Cf. Isa. xLv, 5: Ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμοῦ Θεός. Η Hes. -1v, 35. 32, 9. • Articulus ante κατὰ Ούαλεντίνον fort. rectius deletur. 36 πηγή εις πηγὴ τῆς Ε, Μ. . Cr. supra p, 260, 83. 10 ρίζωμά τε C. 16 δ' Roeperus, om. C, H. ε δὲ add. M. 36 τους Roeperus, om. C, προβεβηκέναι Μ. 50 ἐπιπροβεβηκέναι C, Μ. 30 Quae uncis inclusimus, in quibus post εκεί. νοις excillerit ώς, e margine irrepserunt. οι προβεβήκασιν Μ. οι ζώντων. ζώων τῶν C, 1. ε σ' λόγους. ὁ λόγος C, Μ. Οι κοινές, κοινωνός C, Μ. 30 Αβραμ C. Mos. 11, 7. 3 λαβών. omn. 1 Mos. ii, 7. * ὁ υλικός. ὑλικὸς C, Μ. 30 ἀτέλειος. τέλειος C, τελέως susp. Μ. 34. Est igitur secundum Valentinum tetractys 34. Εστιν οὖν ἡ " κατὰ Ουαλεντίνον τετρακούς 194] σώματι κατοικῶν τῷ ὑλικῷ, ὅ ἐστιν ὁ ὑλι

οἰκητήριον δὲ λέγει εἶναι τὸν ἄνθρωπον τοῦτον τὸν ἐξ αἰμαγτων γεγεννημένον, καὶ κατοικεῖν ἐν αὐτῷ τὴν ἀπέραντον δύναμιν, ἤν ῥίζαν εἶναι τῶν ὅλων φησίν. ἔστι δὲ ἡ ἀπέραντος δύναμις. τὸ πῦρ, κατὰ τὸν Σίμωνα οὐδὲν ἁπλοῦν, καθάπερ οἱ πολλοὶ ὰπλᾶ λἐγοντες εἶναι τὰ τέσσαρα τέσσαρα στοιχεῖα καὶ τὸ πῦρ ἀπλοῦν εἶναι νενομίκασιν, ἀλλὰ γὰρ εἶναι [τὴν] τοῦ πυρὸς διπλῆν τινα τὴν φύσιν καὶ τῆς διπλῆς ταύτης καλεῖ τὸ μέν τι κρυπτόν, τὸ δὲ τι φανερόν· κεκρύφθαι δὲ τὰ κρυπτὰ ἐν τοῖς φανεροῖς τοῦ πυρός, καὶ τὰ φανερὰ τοῦ πυρὸς ὑπὸ τῶν κρυπτῶν γεγονέναι. ἔστι δὲ τοῦτο ὅπερ Ἁριοστοτεής δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ καλεῖ ἢ Πλάτων νοητὸν καὶ Ασθητόν. καὶ τὸ μὲν φανερὸν τοῦ πυρὸς πάντα ἔχει ἐν ὲαυτῷ οσα ἄν τις ἐπινοήσῃ ἢ καὶ λάθῃ παραλιπὼν τῶν όρατῶν· τὸ δὲ πρωτὸν πᾶν ὄ τι ἐννοήσει τις νοητὸν καὶ πεφευγὸς τὴν αἴσθησιν ἢ καὶ παραλείπει μὴ διανοηθές.

ὧν ἡ μία φαίνεται ἄνωθεν, ἕτις έθτὶ μεγάλη δύναμις, νοῦς τῶν ὄλων, διέπων τὰ πάντα, ἄραην, ὴ δὲ ἐπέρα κάτωθεν, ἐπίνοια μεγάλη. θήλεια, γεννῶας τὰ πάντα. ἔνθεν ἀλλήλοις ἀντιστοιχοῦντές συζυγίαν ἔχουσι, κοὶ τὸ μέσον διάστημα ἐμθαίνουσιν ἀέρα ἀκατάληπιον, μήτε ἀρκὴν μήτε πέρας ἔχοντα. ἔν δὲ τούτῳ πατὴρ βαστάζων πάντα πάντα καὶ τρέφων τὰ ἀρχὴν κοὶ πέρας ἔχοντα. οὗτός ἐστιν ὁ ἑστώς, ὀπτάς, στησόμενος, ὢν ἀρσενόθηλυς δύναμις κατὰ τὴν προὑκπαρχουσαν δύναμιν ἀπέραντον. ἥτις οὕτ᾿ ἀρχὴν οὔτε πέρας ἔχει, ἐν μονότητι οὖσα· ἀπὸ γὰρ ταύτης ταύτης θοῦσα ἡ ἐν μονότητι έπίνοια ἐγένετο δύο. κάκεῖνος ἦν εἶς· ἔχων γὰρ ἐν ἑαυτῴ αὐτὴν ἦν μόνος. οὐ μέντοι πρῶτος, καίπερ προὑπάρχων, φανεὶς δὲ αὑτῷ ἀπὸ ἐαυτοῦ έγέντο δεύτερος. ἀλλ’ οὐδὲ πατὴρ έκλήθη, πρὶν αὐτὴν αὐτὸν ὀνομάσαι πατέρα. ὡς οὖν αὐτὸς ἑαυτὸν ἀπὸ ἐαυτοῦ προαγαγών ἑφανέρωσεν ἑαυτῷ τὴν ἰδίαν ἐπίνοιαν, οὕτως καὶ ἡ φανετῖας ἐπίνοια οὐκ ἐποίησεν, ἀλλὰ ἰδοῦσα αὐτὸν ἐνέκρυφε τὸν πατέρα ἐν ἐαυτῆ, τουτέστι τὴν δύναμιν, καὶ ἔατιν ἀρσενόθηυς δύναμις καὶ ἐπίνοια· ὅθεν ἀλλήλοις ἀντιστοιχοῦσιν — οὐδὲν γὰρ δια-

ὧν ἡ μία φαίνεται ἄνωθεν, ἕτις έθτὶ μεγάλη δύναμις, νοῦς τῶν ὄλων, διέπων τὰ πάντα, ἄραην, ὴ δὲ ἐπέρα κάτωθεν, ἐπίνοια μεγάλη. θήλεια, γεννῶας τὰ πάντα. ἔνθεν ἀλλήλοις ἀντιστοιχοῦντές συζυγίαν ἔχουσι, κοὶ τὸ μέσον διάστημα ἐμθαίνουσιν ἀέρα ἀκατάληπιον, μήτε ἀρκὴν μήτε πέρας ἔχοντα. ἔν δὲ τούτῳ πατὴρ βαστάζων πάντα πάντα καὶ τρέφων τὰ ἀρχὴν κοὶ πέρας ἔχοντα. οὗτός ἐστιν ὁ ἑστώς, ὀπτάς, στησόμενος, ὢν ἀρσενόθηλυς δύναμις κατὰ τὴν προὑκπαρχουσαν δύναμιν ἀπέραντον. ἥτις οὕτ᾿ ἀρχὴν οὔτε πέρας ἔχει, ἐν μονότητι οὖσα· ἀπὸ γὰρ ταύτης ταύτης θοῦσα ἡ ἐν μονότητι έπίνοια ἐγένετο δύο. κάκεῖνος ἦν εἶς· ἔχων γὰρ ἐν ἑαυτῴ αὐτὴν ἦν μόνος. οὐ μέντοι πρῶτος, καίπερ προὑπάρχων, φανεὶς δὲ αὑτῷ ἀπὸ ἐαυτοῦ έγέντο δεύτερος. ἀλλ’ οὐδὲ πατὴρ έκλήθη, πρὶν αὐτὴν αὐτὸν ὀνομάσαι πατέρα. ὡς οὖν αὐτὸς ἑαυτὸν ἀπὸ ἐαυτοῦ προαγαγών ἑφανέρωσεν ἑαυτῷ τὴν ἰδίαν ἐπίνοιαν, οὕτως καὶ ἡ φανετῖας ἐπίνοια οὐκ ἐποίησεν, ἀλλὰ ἰδοῦσα αὐτὸν ἐνέκρυφε τὸν πατέρα ἐν ἐαυτῆ, τουτέστι τὴν δύναμιν, καὶ ἔατιν ἀρσενόθηυς δύναμις καὶ ἐπίνοια· ὅθεν ἀλλήλοις ἀντιστοιχοῦσιν — οὐδὲν γὰρ δια-

ὧν ἡ μία φαίνεται ἄνωθεν, ἕτις έθτὶ μεγάλη δύναμις, νοῦς τῶν ὄλων, διέπων τὰ πάντα, ἄραην, ὴ δὲ ἐπέρα κάτωθεν, ἐπίνοια μεγάλη. θήλεια, γεννῶας τὰ πάντα. ἔνθεν ἀλλήλοις ἀντιστοιχοῦντές συζυγίαν ἔχουσι, κοὶ τὸ μέσον διάστημα ἐμθαίνουσιν ἀέρα ἀκατάληπιον, μήτε ἀρκὴν μήτε πέρας ἔχοντα. ἔν δὲ τούτῳ πατὴρ βαστάζων πάντα πάντα καὶ τρέφων τὰ ἀρχὴν κοὶ πέρας ἔχοντα. οὗτός ἐστιν ὁ ἑστώς, ὀπτάς, στησόμενος, ὢν ἀρσενόθηλυς δύναμις κατὰ τὴν προὑκπαρχουσαν δύναμιν ἀπέραντον. ἥτις οὕτ᾿ ἀρχὴν οὔτε πέρας ἔχει, ἐν μονότητι οὖσα· ἀπὸ γὰρ ταύτης ταύτης θοῦσα ἡ ἐν μονότητι έπίνοια ἐγένετο δύο. κάκεῖνος ἦν εἶς· ἔχων γὰρ ἐν ἑαυτῴ αὐτὴν ἦν μόνος. οὐ μέντοι πρῶτος, καίπερ προὑπάρχων, φανεὶς δὲ αὑτῷ ἀπὸ ἐαυτοῦ έγέντο δεύτερος. ἀλλ’ οὐδὲ πατὴρ έκλήθη, πρὶν αὐτὴν αὐτὸν ὀνομάσαι πατέρα. ὡς οὖν αὐτὸς ἑαυτὸν ἀπὸ ἐαυτοῦ προαγαγών ἑφανέρωσεν ἑαυτῷ τὴν ἰδίαν ἐπίνοιαν, οὕτως καὶ ἡ φανετῖας ἐπίνοια οὐκ ἐποίησεν, ἀλλὰ ἰδοῦσα αὐτὸν ἐνέκρυφε τὸν πατέρα ἐν ἐαυτῆ, τουτέστι τὴν δύναμιν, καὶ ἔατιν ἀρσενόθηυς δύναμις καὶ ἐπίνοια· ὅθεν ἀλλήλοις ἀντιστοιχοῦσιν — οὐδὲν γὰρ δια-

ὧν ἡ μία φαίνεται ἄνωθεν, ἕτις έθτὶ μεγάλη δύναμις, νοῦς τῶν ὄλων, διέπων τὰ πάντα, ἄραην, ὴ δὲ ἐπέρα κάτωθεν, ἐπίνοια μεγάλη. θήλεια, γεννῶας τὰ πάντα. ἔνθεν ἀλλήλοις ἀντιστοιχοῦντές συζυγίαν ἔχουσι, κοὶ τὸ μέσον διάστημα ἐμθαίνουσιν ἀέρα ἀκατάληπιον, μήτε ἀρκὴν μήτε πέρας ἔχοντα. ἔν δὲ τούτῳ πατὴρ βαστάζων πάντα πάντα καὶ τρέφων τὰ ἀρχὴν κοὶ πέρας ἔχοντα. οὗτός ἐστιν ὁ ἑστώς, ὀπτάς, στησόμενος, ὢν ἀρσενόθηλυς δύναμις κατὰ τὴν προὑκπαρχουσαν δύναμιν ἀπέραντον. ἥτις οὕτ᾿ ἀρχὴν οὔτε πέρας ἔχει, ἐν μονότητι οὖσα· ἀπὸ γὰρ ταύτης ταύτης θοῦσα ἡ ἐν μονότητι έπίνοια ἐγένετο δύο. κάκεῖνος ἦν εἶς· ἔχων γὰρ ἐν ἑαυτῴ αὐτὴν ἦν μόνος. οὐ μέντοι πρῶτος, καίπερ προὑπάρχων, φανεὶς δὲ αὑτῷ ἀπὸ ἐαυτοῦ έγέντο δεύτερος. ἀλλ’ οὐδὲ πατὴρ έκλήθη, πρὶν αὐτὴν αὐτὸν ὀνομάσαι πατέρα. ὡς οὖν αὐτὸς ἑαυτὸν ἀπὸ ἐαυτοῦ προαγαγών ἑφανέρωσεν ἑαυτῷ τὴν ἰδίαν ἐπίνοιαν, οὕτως καὶ ἡ φανετῖας ἐπίνοια οὐκ ἐποίησεν, ἀλλὰ ἰδοῦσα αὐτὸν ἐνέκρυφε τὸν πατέρα ἐν ἐαυτῆ, τουτέστι τὴν δύναμιν, καὶ ἔατιν ἀρσενόθηυς δύναμις καὶ ἐπίνοια· ὅθεν ἀλλήλοις ἀντιστοιχοῦσιν — οὐδὲν γὰρ δια-

ὧν ἡ μία φαίνεται ἄνωθεν, ἕτις έθτὶ μεγάλη δύναμις, νοῦς τῶν ὄλων, διέπων τὰ πάντα, ἄραην, ὴ δὲ ἐπέρα κάτωθεν, ἐπίνοια μεγάλη. θήλεια, γεννῶας τὰ πάντα. ἔνθεν ἀλλήλοις ἀντιστοιχοῦντές συζυγίαν ἔχουσι, κοὶ τὸ μέσον διάστημα ἐμθαίνουσιν ἀέρα ἀκατάληπιον, μήτε ἀρκὴν μήτε πέρας ἔχοντα. ἔν δὲ τούτῳ πατὴρ βαστάζων πάντα πάντα καὶ τρέφων τὰ ἀρχὴν κοὶ πέρας ἔχοντα. οὗτός ἐστιν ὁ ἑστώς, ὀπτάς, στησόμενος, ὢν ἀρσενόθηλυς δύναμις κατὰ τὴν προὑκπαρχουσαν δύναμιν ἀπέραντον. ἥτις οὕτ᾿ ἀρχὴν οὔτε πέρας ἔχει, ἐν μονότητι οὖσα· ἀπὸ γὰρ ταύτης ταύτης θοῦσα ἡ ἐν μονότητι έπίνοια ἐγένετο δύο. κάκεῖνος ἦν εἶς· ἔχων γὰρ ἐν ἑαυτῴ αὐτὴν ἦν μόνος. οὐ μέντοι πρῶτος, καίπερ προὑπάρχων, φανεὶς δὲ αὑτῷ ἀπὸ ἐαυτοῦ έγέντο δεύτερος. ἀλλ’ οὐδὲ πατὴρ έκλήθη, πρὶν αὐτὴν αὐτὸν ὀνομάσαι πατέρα. ὡς οὖν αὐτὸς ἑαυτὸν ἀπὸ ἐαυτοῦ προαγαγών ἑφανέρωσεν ἑαυτῷ τὴν ἰδίαν ἐπίνοιαν, οὕτως καὶ ἡ φανετῖας ἐπίνοια οὐκ ἐποίησεν, ἀλλὰ ἰδοῦσα αὐτὸν ἐνέκρυφε τὸν πατέρα ἐν ἐαυτῆ, τουτέστι τὴν δύναμιν, καὶ ἔατιν ἀρσενόθηυς δύναμις καὶ ἐπίνοια· ὅθεν ἀλλήλοις ἀντιστοιχοῦσιν — οὐδὲν γὰρ δια-

ὧν ἡ μία φαίνεται ἄνωθεν, ἕτις έθτὶ μεγάλη δύναμις, νοῦς τῶν ὄλων, διέπων τὰ πάντα, ἄραην, ὴ δὲ ἐπέρα κάτωθεν, ἐπίνοια μεγάλη. θήλεια, γεννῶας τὰ πάντα. ἔνθεν ἀλλήλοις ἀντιστοιχοῦντές συζυγίαν ἔχουσι, κοὶ τὸ μέσον διάστημα ἐμθαίνουσιν ἀέρα ἀκατάληπιον, μήτε ἀρκὴν μήτε πέρας ἔχοντα. ἔν δὲ τούτῳ πατὴρ βαστάζων πάντα πάντα καὶ τρέφων τὰ ἀρχὴν κοὶ πέρας ἔχοντα. οὗτός ἐστιν ὁ ἑστώς, ὀπτάς, στησόμενος, ὢν ἀρσενόθηλυς δύναμις κατὰ τὴν προὑκπαρχουσαν δύναμιν ἀπέραντον. ἥτις οὕτ᾿ ἀρχὴν οὔτε πέρας ἔχει, ἐν μονότητι οὖσα· ἀπὸ γὰρ ταύτης ταύτης θοῦσα ἡ ἐν μονότητι έπίνοια ἐγένετο δύο. κάκεῖνος ἦν εἶς· ἔχων γὰρ ἐν ἑαυτῴ αὐτὴν ἦν μόνος. οὐ μέντοι πρῶτος, καίπερ προὑπάρχων, φανεὶς δὲ αὑτῷ ἀπὸ ἐαυτοῦ έγέντο δεύτερος. ἀλλ’ οὐδὲ πατὴρ έκλήθη, πρὶν αὐτὴν αὐτὸν ὀνομάσαι πατέρα. ὡς οὖν αὐτὸς ἑαυτὸν ἀπὸ ἐαυτοῦ προαγαγών ἑφανέρωσεν ἑαυτῷ τὴν ἰδίαν ἐπίνοιαν, οὕτως καὶ ἡ φανετῖας ἐπίνοια οὐκ ἐποίησεν, ἀλλὰ ἰδοῦσα αὐτὸν ἐνέκρυφε τὸν πατέρα ἐν ἐαυτῆ, τουτέστι τὴν δύναμιν, καὶ ἔατιν ἀρσενόθηυς δύναμις καὶ ἐπίνοια· ὅθεν ἀλλήλοις ἀντιστοιχοῦσιν — οὐδὲν γὰρ δια-

ὧν ἡ μία φαίνεται ἄνωθεν, ἕτις έθτὶ μεγάλη δύναμις, νοῦς τῶν ὄλων, διέπων τὰ πάντα, ἄραην, ὴ δὲ ἐπέρα κάτωθεν, ἐπίνοια μεγάλη. θήλεια, γεννῶας τὰ πάντα. ἔνθεν ἀλλήλοις ἀντιστοιχοῦντές συζυγίαν ἔχουσι, κοὶ τὸ μέσον διάστημα ἐμθαίνουσιν ἀέρα ἀκατάληπιον, μήτε ἀρκὴν μήτε πέρας ἔχοντα. ἔν δὲ τούτῳ πατὴρ βαστάζων πάντα πάντα καὶ τρέφων τὰ ἀρχὴν κοὶ πέρας ἔχοντα. οὗτός ἐστιν ὁ ἑστώς, ὀπτάς, στησόμενος, ὢν ἀρσενόθηλυς δύναμις κατὰ τὴν προὑκπαρχουσαν δύναμιν ἀπέραντον. ἥτις οὕτ᾿ ἀρχὴν οὔτε πέρας ἔχει, ἐν μονότητι οὖσα· ἀπὸ γὰρ ταύτης ταύτης θοῦσα ἡ ἐν μονότητι έπίνοια ἐγένετο δύο. κάκεῖνος ἦν εἶς· ἔχων γὰρ ἐν ἑαυτῴ αὐτὴν ἦν μόνος. οὐ μέντοι πρῶτος, καίπερ προὑπάρχων, φανεὶς δὲ αὑτῷ ἀπὸ ἐαυτοῦ έγέντο δεύτερος. ἀλλ’ οὐδὲ πατὴρ έκλήθη, πρὶν αὐτὴν αὐτὸν ὀνομάσαι πατέρα. ὡς οὖν αὐτὸς ἑαυτὸν ἀπὸ ἐαυτοῦ προαγαγών ἑφανέρωσεν ἑαυτῷ τὴν ἰδίαν ἐπίνοιαν, οὕτως καὶ ἡ φανετῖας ἐπίνοια οὐκ ἐποίησεν, ἀλλὰ ἰδοῦσα αὐτὸν ἐνέκρυφε τὸν πατέρα ἐν ἐαυτῆ, τουτέστι τὴν δύναμιν, καὶ ἔατιν ἀρσενόθηυς δύναμις καὶ ἐπίνοια· ὅθεν ἀλλήλοις ἀντιστοιχοῦσιν — οὐδὲν γὰρ δια-

ὧν ἡ μία φαίνεται ἄνωθεν, ἕτις έθτὶ μεγάλη δύναμις, νοῦς τῶν ὄλων, διέπων τὰ πάντα, ἄραην, ὴ δὲ ἐπέρα κάτωθεν, ἐπίνοια μεγάλη. θήλεια, γεννῶας τὰ πάντα. ἔνθεν ἀλλήλοις ἀντιστοιχοῦντές συζυγίαν ἔχουσι, κοὶ τὸ μέσον διάστημα ἐμθαίνουσιν ἀέρα ἀκατάληπιον, μήτε ἀρκὴν μήτε πέρας ἔχοντα. ἔν δὲ τούτῳ πατὴρ βαστάζων πάντα πάντα καὶ τρέφων τὰ ἀρχὴν κοὶ πέρας ἔχοντα. οὗτός ἐστιν ὁ ἑστώς, ὀπτάς, στησόμενος, ὢν ἀρσενόθηλυς δύναμις κατὰ τὴν προὑκπαρχουσαν δύναμιν ἀπέραντον. ἥτις οὕτ᾿ ἀρχὴν οὔτε πέρας ἔχει, ἐν μονότητι οὖσα· ἀπὸ γὰρ ταύτης ταύτης θοῦσα ἡ ἐν μονότητι έπίνοια ἐγένετο δύο. κάκεῖνος ἦν εἶς· ἔχων γὰρ ἐν ἑαυτῴ αὐτὴν ἦν μόνος. οὐ μέντοι πρῶτος, καίπερ προὑπάρχων, φανεὶς δὲ αὑτῷ ἀπὸ ἐαυτοῦ έγέντο δεύτερος. ἀλλ’ οὐδὲ πατὴρ έκλήθη, πρὶν αὐτὴν αὐτὸν ὀνομάσαι πατέρα. ὡς οὖν αὐτὸς ἑαυτὸν ἀπὸ ἐαυτοῦ προαγαγών ἑφανέρωσεν ἑαυτῷ τὴν ἰδίαν ἐπίνοιαν, οὕτως καὶ ἡ φανετῖας ἐπίνοια οὐκ ἐποίησεν, ἀλλὰ ἰδοῦσα αὐτὸν ἐνέκρυφε τὸν πατέρα ἐν ἐαυτῆ, τουτέστι τὴν δύναμιν, καὶ ἔατιν ἀρσενόθηυς δύναμις καὶ ἐπίνοια· ὅθεν ἀλλήλοις ἀντιστοιχοῦσιν — οὐδὲν γὰρ δια-

οὔτως γοῦν τὸν Στησίχορον διὰ τῶν ἐπῶν λοιδορήσαντα αὐτὴν τὰς οψεις τυφλωθῆναι· αὐθις δὲ μεταμεληθέντος αύτοῦ καὶ γράψαντος τὰς παλινῳδίας ἐν αἷς ὕμνησεν αὐτήν, ἀναβλέθαι· μετενσωματουμένην <δὲ> ὑπὸ τῶν κάτω καὶ τῶν κάτω ἐξουσιῶν, οἵ καὶ τὸν φησίν, ἐποίησαν, ὕστερον ἐπὶ τέγους ἐν Τύρῳ τῆς Φοινίκης πόλει στῆναι, ῇ κοτΜὼν εὑρεν. ἐπὶ γὰρ τὴν ταύτης πρώτην ζήτησιν ἴφη παραγεγονέναι, ὅπως ῥύσηται αὐτὴν τῶν δεσμῶν· ἥν λυτρωσάμενος ἅμα ἑαυτῷ περιῆγε, φάσκων τοῦτο εἶναι τὸ ἀπολωλὸς πρόβατον, ἑαυτὸν δὲ λἐγων τὴν ὑπὲρ πάντα δύναμιν εἶναι. ὁ δὲ ψυχρὸς ἐρασθεὶς τοῦ γυναίου τούτου, ’Ελένης καλουμένης, ὠνησάμενος εἶχε, καὶ τοὺς μαθητὰς αὶδούμενος τοῦτον τὸν μῦθον μῦθον. οἱ δὲ αὐθις μιμηταὶ τοῦ πλάνου καὶ Σίμωνος μάγου γνόμενοι τὰ ὅμοια δρῶσιν, ἀλογίστως φάσκοντες δεῖν μίγνυσθαι, λέοντες· πᾶσα πᾶσα γῆ καὶ οὐ διαφέρει ποῦ τις σπείρει, πλὴν ἵνα σπείρῃ, ἀλλὰ καὶ μακαρίσουσιν ἑαυτοὺς ἐπὶ τῇ ξένῃ) μίξει, ταύτην εἶναι λέγοντες τὴν τελείαν ἀγά πην, καὶ τὸ ἅγοις ἁγίων . . λλη . ος ἁγιασθήσεται· οὐ γὰρ μὴ κρατεῖαθαι αὐτοὺς ἔτι τινὶ νομιξομένῳ κακῷ, κακῷ, λελύτρωνται γἀρ. τήν δὲ Ἑλένην λυτρωσάμενος οὕτως τοῖς ἀνθρώπις σωτηρίαν παρέσχε

οὔτως γοῦν τὸν Στησίχορον διὰ τῶν ἐπῶν λοιδορήσαντα αὐτὴν τὰς οψεις τυφλωθῆναι· αὐθις δὲ μεταμεληθέντος αύτοῦ καὶ γράψαντος τὰς παλινῳδίας ἐν αἷς ὕμνησεν αὐτήν, ἀναβλέθαι· μετενσωματουμένην <δὲ> ὑπὸ τῶν κάτω καὶ τῶν κάτω ἐξουσιῶν, οἵ καὶ τὸν φησίν, ἐποίησαν, ὕστερον ἐπὶ τέγους ἐν Τύρῳ τῆς Φοινίκης πόλει στῆναι, ῇ κοτΜὼν εὑρεν. ἐπὶ γὰρ τὴν ταύτης πρώτην ζήτησιν ἴφη παραγεγονέναι, ὅπως ῥύσηται αὐτὴν τῶν δεσμῶν· ἥν λυτρωσάμενος ἅμα ἑαυτῷ περιῆγε, φάσκων τοῦτο εἶναι τὸ ἀπολωλὸς πρόβατον, ἑαυτὸν δὲ λἐγων τὴν ὑπὲρ πάντα δύναμιν εἶναι. ὁ δὲ ψυχρὸς ἐρασθεὶς τοῦ γυναίου τούτου, ’Ελένης καλουμένης, ὠνησάμενος εἶχε, καὶ τοὺς μαθητὰς αὶδούμενος τοῦτον τὸν μῦθον μῦθον. οἱ δὲ αὐθις μιμηταὶ τοῦ πλάνου καὶ Σίμωνος μάγου γνόμενοι τὰ ὅμοια δρῶσιν, ἀλογίστως φάσκοντες δεῖν μίγνυσθαι, λέοντες· πᾶσα πᾶσα γῆ καὶ οὐ διαφέρει ποῦ τις σπείρει, πλὴν ἵνα σπείρῃ, ἀλλὰ καὶ μακαρίσουσιν ἑαυτοὺς ἐπὶ τῇ ξένῃ) μίξει, ταύτην εἶναι λέγοντες τὴν τελείαν ἀγά πην, καὶ τὸ ἅγοις ἁγίων . . λλη . ος ἁγιασθήσεται· οὐ γὰρ μὴ κρατεῖαθαι αὐτοὺς ἔτι τινὶ νομιξομένῳ κακῷ, κακῷ, λελύτρωνται γἀρ. τήν δὲ Ἑλένην λυτρωσάμενος οὕτως τοῖς ἀνθρώπις σωτηρίαν παρέσχε

οὔτως γοῦν τὸν Στησίχορον διὰ τῶν ἐπῶν λοιδορήσαντα αὐτὴν τὰς οψεις τυφλωθῆναι· αὐθις δὲ μεταμεληθέντος αύτοῦ καὶ γράψαντος τὰς παλινῳδίας ἐν αἷς ὕμνησεν αὐτήν, ἀναβλέθαι· μετενσωματουμένην <δὲ> ὑπὸ τῶν κάτω καὶ τῶν κάτω ἐξουσιῶν, οἵ καὶ τὸν φησίν, ἐποίησαν, ὕστερον ἐπὶ τέγους ἐν Τύρῳ τῆς Φοινίκης πόλει στῆναι, ῇ κοτΜὼν εὑρεν. ἐπὶ γὰρ τὴν ταύτης πρώτην ζήτησιν ἴφη παραγεγονέναι, ὅπως ῥύσηται αὐτὴν τῶν δεσμῶν· ἥν λυτρωσάμενος ἅμα ἑαυτῷ περιῆγε, φάσκων τοῦτο εἶναι τὸ ἀπολωλὸς πρόβατον, ἑαυτὸν δὲ λἐγων τὴν ὑπὲρ πάντα δύναμιν εἶναι. ὁ δὲ ψυχρὸς ἐρασθεὶς τοῦ γυναίου τούτου, ’Ελένης καλουμένης, ὠνησάμενος εἶχε, καὶ τοὺς μαθητὰς αὶδούμενος τοῦτον τὸν μῦθον μῦθον. οἱ δὲ αὐθις μιμηταὶ τοῦ πλάνου καὶ Σίμωνος μάγου γνόμενοι τὰ ὅμοια δρῶσιν, ἀλογίστως φάσκοντες δεῖν μίγνυσθαι, λέοντες· πᾶσα πᾶσα γῆ καὶ οὐ διαφέρει ποῦ τις σπείρει, πλὴν ἵνα σπείρῃ, ἀλλὰ καὶ μακαρίσουσιν ἑαυτοὺς ἐπὶ τῇ ξένῃ) μίξει, ταύτην εἶναι λέγοντες τὴν τελείαν ἀγά πην, καὶ τὸ ἅγοις ἁγίων . . λλη . ος ἁγιασθήσεται· οὐ γὰρ μὴ κρατεῖαθαι αὐτοὺς ἔτι τινὶ νομιξομένῳ κακῷ, κακῷ, λελύτρωνται γἀρ. τήν δὲ Ἑλένην λυτρωσάμενος οὕτως τοῖς ἀνθρώπις σωτηρίαν παρέσχε

οὔτως γοῦν τὸν Στησίχορον διὰ τῶν ἐπῶν λοιδορήσαντα αὐτὴν τὰς οψεις τυφλωθῆναι· αὐθις δὲ μεταμεληθέντος αύτοῦ καὶ γράψαντος τὰς παλινῳδίας ἐν αἷς ὕμνησεν αὐτήν, ἀναβλέθαι· μετενσωματουμένην <δὲ> ὑπὸ τῶν κάτω καὶ τῶν κάτω ἐξουσιῶν, οἵ καὶ τὸν φησίν, ἐποίησαν, ὕστερον ἐπὶ τέγους ἐν Τύρῳ τῆς Φοινίκης πόλει στῆναι, ῇ κοτΜὼν εὑρεν. ἐπὶ γὰρ τὴν ταύτης πρώτην ζήτησιν ἴφη παραγεγονέναι, ὅπως ῥύσηται αὐτὴν τῶν δεσμῶν· ἥν λυτρωσάμενος ἅμα ἑαυτῷ περιῆγε, φάσκων τοῦτο εἶναι τὸ ἀπολωλὸς πρόβατον, ἑαυτὸν δὲ λἐγων τὴν ὑπὲρ πάντα δύναμιν εἶναι. ὁ δὲ ψυχρὸς ἐρασθεὶς τοῦ γυναίου τούτου, ’Ελένης καλουμένης, ὠνησάμενος εἶχε, καὶ τοὺς μαθητὰς αὶδούμενος τοῦτον τὸν μῦθον μῦθον. οἱ δὲ αὐθις μιμηταὶ τοῦ πλάνου καὶ Σίμωνος μάγου γνόμενοι τὰ ὅμοια δρῶσιν, ἀλογίστως φάσκοντες δεῖν μίγνυσθαι, λέοντες· πᾶσα πᾶσα γῆ καὶ οὐ διαφέρει ποῦ τις σπείρει, πλὴν ἵνα σπείρῃ, ἀλλὰ καὶ μακαρίσουσιν ἑαυτοὺς ἐπὶ τῇ ξένῃ) μίξει, ταύτην εἶναι λέγοντες τὴν τελείαν ἀγά πην, καὶ τὸ ἅγοις ἁγίων . . λλη . ος ἁγιασθήσεται· οὐ γὰρ μὴ κρατεῖαθαι αὐτοὺς ἔτι τινὶ νομιξομένῳ κακῷ, κακῷ, λελύτρωνται γἀρ. τήν δὲ Ἑλένην λυτρωσάμενος οὕτως τοῖς ἀνθρώπις σωτηρίαν παρέσχε

οὔτως γοῦν τὸν Στησίχορον διὰ τῶν ἐπῶν λοιδορήσαντα αὐτὴν τὰς οψεις τυφλωθῆναι· αὐθις δὲ μεταμεληθέντος αύτοῦ καὶ γράψαντος τὰς παλινῳδίας ἐν αἷς ὕμνησεν αὐτήν, ἀναβλέθαι· μετενσωματουμένην <δὲ> ὑπὸ τῶν κάτω καὶ τῶν κάτω ἐξουσιῶν, οἵ καὶ τὸν φησίν, ἐποίησαν, ὕστερον ἐπὶ τέγους ἐν Τύρῳ τῆς Φοινίκης πόλει στῆναι, ῇ κοτΜὼν εὑρεν. ἐπὶ γὰρ τὴν ταύτης πρώτην ζήτησιν ἴφη παραγεγονέναι, ὅπως ῥύσηται αὐτὴν τῶν δεσμῶν· ἥν λυτρωσάμενος ἅμα ἑαυτῷ περιῆγε, φάσκων τοῦτο εἶναι τὸ ἀπολωλὸς πρόβατον, ἑαυτὸν δὲ λἐγων τὴν ὑπὲρ πάντα δύναμιν εἶναι. ὁ δὲ ψυχρὸς ἐρασθεὶς τοῦ γυναίου τούτου, ’Ελένης καλουμένης, ὠνησάμενος εἶχε, καὶ τοὺς μαθητὰς αὶδούμενος τοῦτον τὸν μῦθον μῦθον. οἱ δὲ αὐθις μιμηταὶ τοῦ πλάνου καὶ Σίμωνος μάγου γνόμενοι τὰ ὅμοια δρῶσιν, ἀλογίστως φάσκοντες δεῖν μίγνυσθαι, λέοντες· πᾶσα πᾶσα γῆ καὶ οὐ διαφέρει ποῦ τις σπείρει, πλὴν ἵνα σπείρῃ, ἀλλὰ καὶ μακαρίσουσιν ἑαυτοὺς ἐπὶ τῇ ξένῃ) μίξει, ταύτην εἶναι λέγοντες τὴν τελείαν ἀγά πην, καὶ τὸ ἅγοις ἁγίων . . λλη . ος ἁγιασθήσεται· οὐ γὰρ μὴ κρατεῖαθαι αὐτοὺς ἔτι τινὶ νομιξομένῳ κακῷ, κακῷ, λελύτρωνται γἀρ. τήν δὲ Ἑλένην λυτρωσάμενος οὕτως τοῖς ἀνθρώπις σωτηρίαν παρέσχε

οὔτως γοῦν τὸν Στησίχορον διὰ τῶν ἐπῶν λοιδορήσαντα αὐτὴν τὰς οψεις τυφλωθῆναι· αὐθις δὲ μεταμεληθέντος αύτοῦ καὶ γράψαντος τὰς παλινῳδίας ἐν αἷς ὕμνησεν αὐτήν, ἀναβλέθαι· μετενσωματουμένην <δὲ> ὑπὸ τῶν κάτω καὶ τῶν κάτω ἐξουσιῶν, οἵ καὶ τὸν φησίν, ἐποίησαν, ὕστερον ἐπὶ τέγους ἐν Τύρῳ τῆς Φοινίκης πόλει στῆναι, ῇ κοτΜὼν εὑρεν. ἐπὶ γὰρ τὴν ταύτης πρώτην ζήτησιν ἴφη παραγεγονέναι, ὅπως ῥύσηται αὐτὴν τῶν δεσμῶν· ἥν λυτρωσάμενος ἅμα ἑαυτῷ περιῆγε, φάσκων τοῦτο εἶναι τὸ ἀπολωλὸς πρόβατον, ἑαυτὸν δὲ λἐγων τὴν ὑπὲρ πάντα δύναμιν εἶναι. ὁ δὲ ψυχρὸς ἐρασθεὶς τοῦ γυναίου τούτου, ’Ελένης καλουμένης, ὠνησάμενος εἶχε, καὶ τοὺς μαθητὰς αὶδούμενος τοῦτον τὸν μῦθον μῦθον. οἱ δὲ αὐθις μιμηταὶ τοῦ πλάνου καὶ Σίμωνος μάγου γνόμενοι τὰ ὅμοια δρῶσιν, ἀλογίστως φάσκοντες δεῖν μίγνυσθαι, λέοντες· πᾶσα πᾶσα γῆ καὶ οὐ διαφέρει ποῦ τις σπείρει, πλὴν ἵνα σπείρῃ, ἀλλὰ καὶ μακαρίσουσιν ἑαυτοὺς ἐπὶ τῇ ξένῃ) μίξει, ταύτην εἶναι λέγοντες τὴν τελείαν ἀγά πην, καὶ τὸ ἅγοις ἁγίων . . λλη . ος ἁγιασθήσεται· οὐ γὰρ μὴ κρατεῖαθαι αὐτοὺς ἔτι τινὶ νομιξομένῳ κακῷ, κακῷ, λελύτρωνται γἀρ. τήν δὲ Ἑλένην λυτρωσάμενος οὕτως τοῖς ἀνθρώπις σωτηρίαν παρέσχε

οὔτως γοῦν τὸν Στησίχορον διὰ τῶν ἐπῶν λοιδορήσαντα αὐτὴν τὰς οψεις τυφλωθῆναι· αὐθις δὲ μεταμεληθέντος αύτοῦ καὶ γράψαντος τὰς παλινῳδίας ἐν αἷς ὕμνησεν αὐτήν, ἀναβλέθαι· μετενσωματουμένην <δὲ> ὑπὸ τῶν κάτω καὶ τῶν κάτω ἐξουσιῶν, οἵ καὶ τὸν φησίν, ἐποίησαν, ὕστερον ἐπὶ τέγους ἐν Τύρῳ τῆς Φοινίκης πόλει στῆναι, ῇ κοτΜὼν εὑρεν. ἐπὶ γὰρ τὴν ταύτης πρώτην ζήτησιν ἴφη παραγεγονέναι, ὅπως ῥύσηται αὐτὴν τῶν δεσμῶν· ἥν λυτρωσάμενος ἅμα ἑαυτῷ περιῆγε, φάσκων τοῦτο εἶναι τὸ ἀπολωλὸς πρόβατον, ἑαυτὸν δὲ λἐγων τὴν ὑπὲρ πάντα δύναμιν εἶναι. ὁ δὲ ψυχρὸς ἐρασθεὶς τοῦ γυναίου τούτου, ’Ελένης καλουμένης, ὠνησάμενος εἶχε, καὶ τοὺς μαθητὰς αὶδούμενος τοῦτον τὸν μῦθον μῦθον. οἱ δὲ αὐθις μιμηταὶ τοῦ πλάνου καὶ Σίμωνος μάγου γνόμενοι τὰ ὅμοια δρῶσιν, ἀλογίστως φάσκοντες δεῖν μίγνυσθαι, λέοντες· πᾶσα πᾶσα γῆ καὶ οὐ διαφέρει ποῦ τις σπείρει, πλὴν ἵνα σπείρῃ, ἀλλὰ καὶ μακαρίσουσιν ἑαυτοὺς ἐπὶ τῇ ξένῃ) μίξει, ταύτην εἶναι λέγοντες τὴν τελείαν ἀγά πην, καὶ τὸ ἅγοις ἁγίων . . λλη . ος ἁγιασθήσεται· οὐ γὰρ μὴ κρατεῖαθαι αὐτοὺς ἔτι τινὶ νομιξομένῳ κακῷ, κακῷ, λελύτρωνται γἀρ. τήν δὲ Ἑλένην λυτρωσάμενος οὕτως τοῖς ἀνθρώπις σωτηρίαν παρέσχε

οὔτως γοῦν τὸν Στησίχορον διὰ τῶν ἐπῶν λοιδορήσαντα αὐτὴν τὰς οψεις τυφλωθῆναι· αὐθις δὲ μεταμεληθέντος αύτοῦ καὶ γράψαντος τὰς παλινῳδίας ἐν αἷς ὕμνησεν αὐτήν, ἀναβλέθαι· μετενσωματουμένην <δὲ> ὑπὸ τῶν κάτω καὶ τῶν κάτω ἐξουσιῶν, οἵ καὶ τὸν φησίν, ἐποίησαν, ὕστερον ἐπὶ τέγους ἐν Τύρῳ τῆς Φοινίκης πόλει στῆναι, ῇ κοτΜὼν εὑρεν. ἐπὶ γὰρ τὴν ταύτης πρώτην ζήτησιν ἴφη παραγεγονέναι, ὅπως ῥύσηται αὐτὴν τῶν δεσμῶν· ἥν λυτρωσάμενος ἅμα ἑαυτῷ περιῆγε, φάσκων τοῦτο εἶναι τὸ ἀπολωλὸς πρόβατον, ἑαυτὸν δὲ λἐγων τὴν ὑπὲρ πάντα δύναμιν εἶναι. ὁ δὲ ψυχρὸς ἐρασθεὶς τοῦ γυναίου τούτου, ’Ελένης καλουμένης, ὠνησάμενος εἶχε, καὶ τοὺς μαθητὰς αὶδούμενος τοῦτον τὸν μῦθον μῦθον. οἱ δὲ αὐθις μιμηταὶ τοῦ πλάνου καὶ Σίμωνος μάγου γνόμενοι τὰ ὅμοια δρῶσιν, ἀλογίστως φάσκοντες δεῖν μίγνυσθαι, λέοντες· πᾶσα πᾶσα γῆ καὶ οὐ διαφέρει ποῦ τις σπείρει, πλὴν ἵνα σπείρῃ, ἀλλὰ καὶ μακαρίσουσιν ἑαυτοὺς ἐπὶ τῇ ξένῃ) μίξει, ταύτην εἶναι λέγοντες τὴν τελείαν ἀγά πην, καὶ τὸ ἅγοις ἁγίων . . λλη . ος ἁγιασθήσεται· οὐ γὰρ μὴ κρατεῖαθαι αὐτοὺς ἔτι τινὶ νομιξομένῳ κακῷ, κακῷ, λελύτρωνται γἀρ. τήν δὲ Ἑλένην λυτρωσάμενος οὕτως τοῖς ἀνθρώπις σωτηρίαν παρέσχε

í οὐν τούτου μαθηταὶ μαγείας ἐπιτελοῦσι καὶ ἐπαοιδὰς φίλτρα τε καὶ ἀγώγιμα καὶ τοὺς λεγομένους ὀνειροπομποὺς δαίμονας ἐπιπἐμπουσι πρὸς τὸ ταράοσειν οὕς βούλονται· ἀλλὰ καὶ παρέδρους τοὺς λεγομένους ἀσκοῦσιν, εἰκόνα τε τοῦ Σίμωνος ἕχουσιν εἰς Διὸς μορφὴν καὶ τῆς Ἑλένης ἐν μορφῇ ’Αθηνᾶς, καὶ ταύτας προσκυνοῦσι, τὸν μὲν καλοῦντες κύριον, τὴν δὲ κυρίαν. εἰ δέ τις όνόματι καλέσει παρ’ αὐτοῖς ἰδὼν τὰς εἰκόνας εἰκόνας ἢ Σίμωνος ἢ Ἑλένης, ἀπόβλητος γίνεται, ὡς ἀγνοῶν τὰ μυστήρια. οὗτος ό Σίμων πολλοὺς πλανῶν ἐν τῇ Σαμαρείαι μαγείαις ὑπὸ τῶν ἀποστόλων ἠλέγχθη, καὶ ἐπάρατος γενόμενος, καθὼς ἐν ταῖς Πράξεσι γέγραπται, ὕστερον ἀπευδοκήσας ταὐτὰ ἐνεχείρησεν· ἕως καὶ τῆς Ῥώμης ἐπιδημήσας ἀντέπεσε τοῖς ἀποστόλοις· πρὸς ὅν πολλὰ Πέτρος ἀντικατέστη μαrείαις πλανῶντα πολλούς. οὑτος ἐπὶ τέλει τἐλει έλθὼν ὲν τ . . . τη, ὑπὸ πλάτανον καόμενος ἐόίόασκε. καὶ δὴ λοιπὸν ἐγγὺς τοῦ ἐλέγχεται γινόμενος διὰ τὸ ἐγχρονίζειν, ἔφη, ὅτι εἰ χωσθείη ζῶν, ἀναστήσεται τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ. καὶ δὶ τάφρον κελεύσας ὀρυγῆναι ὑπὸ τῶν μαθητῶν ἐκέλευσε χωσθῆναι. οἱ μὲν οὖν τὸ προσταχθὲν ἐποίησαν, ό όὲ ἀπέμεινεν ἐ̔ως νῦν· οὐ γὰρ ἦν ό Χριστός.

í οὐν τούτου μαθηταὶ μαγείας ἐπιτελοῦσι καὶ ἐπαοιδὰς φίλτρα τε καὶ ἀγώγιμα καὶ τοὺς λεγομένους ὀνειροπομποὺς δαίμονας ἐπιπἐμπουσι πρὸς τὸ ταράοσειν οὕς βούλονται· ἀλλὰ καὶ παρέδρους τοὺς λεγομένους ἀσκοῦσιν, εἰκόνα τε τοῦ Σίμωνος ἕχουσιν εἰς Διὸς μορφὴν καὶ τῆς Ἑλένης ἐν μορφῇ ’Αθηνᾶς, καὶ ταύτας προσκυνοῦσι, τὸν μὲν καλοῦντες κύριον, τὴν δὲ κυρίαν. εἰ δέ τις όνόματι καλέσει παρ’ αὐτοῖς ἰδὼν τὰς εἰκόνας εἰκόνας ἢ Σίμωνος ἢ Ἑλένης, ἀπόβλητος γίνεται, ὡς ἀγνοῶν τὰ μυστήρια. οὗτος ό Σίμων πολλοὺς πλανῶν ἐν τῇ Σαμαρείαι μαγείαις ὑπὸ τῶν ἀποστόλων ἠλέγχθη, καὶ ἐπάρατος γενόμενος, καθὼς ἐν ταῖς Πράξεσι γέγραπται, ὕστερον ἀπευδοκήσας ταὐτὰ ἐνεχείρησεν· ἕως καὶ τῆς Ῥώμης ἐπιδημήσας ἀντέπεσε τοῖς ἀποστόλοις· πρὸς ὅν πολλὰ Πέτρος ἀντικατέστη μαrείαις πλανῶντα πολλούς. οὑτος ἐπὶ τέλει τἐλει έλθὼν ὲν τ . . . τη, ὑπὸ πλάτανον καόμενος ἐόίόασκε. καὶ δὴ λοιπὸν ἐγγὺς τοῦ ἐλέγχεται γινόμενος διὰ τὸ ἐγχρονίζειν, ἔφη, ὅτι εἰ χωσθείη ζῶν, ἀναστήσεται τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ. καὶ δὶ τάφρον κελεύσας ὀρυγῆναι ὑπὸ τῶν μαθητῶν ἐκέλευσε χωσθῆναι. οἱ μὲν οὖν τὸ προσταχθὲν ἐποίησαν, ό όὲ ἀπέμεινεν ἐ̔ως νῦν· οὐ γὰρ ἦν ό Χριστός.

í οὐν τούτου μαθηταὶ μαγείας ἐπιτελοῦσι καὶ ἐπαοιδὰς φίλτρα τε καὶ ἀγώγιμα καὶ τοὺς λεγομένους ὀνειροπομποὺς δαίμονας ἐπιπἐμπουσι πρὸς τὸ ταράοσειν οὕς βούλονται· ἀλλὰ καὶ παρέδρους τοὺς λεγομένους ἀσκοῦσιν, εἰκόνα τε τοῦ Σίμωνος ἕχουσιν εἰς Διὸς μορφὴν καὶ τῆς Ἑλένης ἐν μορφῇ ’Αθηνᾶς, καὶ ταύτας προσκυνοῦσι, τὸν μὲν καλοῦντες κύριον, τὴν δὲ κυρίαν. εἰ δέ τις όνόματι καλέσει παρ’ αὐτοῖς ἰδὼν τὰς εἰκόνας εἰκόνας ἢ Σίμωνος ἢ Ἑλένης, ἀπόβλητος γίνεται, ὡς ἀγνοῶν τὰ μυστήρια. οὗτος ό Σίμων πολλοὺς πλανῶν ἐν τῇ Σαμαρείαι μαγείαις ὑπὸ τῶν ἀποστόλων ἠλέγχθη, καὶ ἐπάρατος γενόμενος, καθὼς ἐν ταῖς Πράξεσι γέγραπται, ὕστερον ἀπευδοκήσας ταὐτὰ ἐνεχείρησεν· ἕως καὶ τῆς Ῥώμης ἐπιδημήσας ἀντέπεσε τοῖς ἀποστόλοις· πρὸς ὅν πολλὰ Πέτρος ἀντικατέστη μαrείαις πλανῶντα πολλούς. οὑτος ἐπὶ τέλει τἐλει έλθὼν ὲν τ . . . τη, ὑπὸ πλάτανον καόμενος ἐόίόασκε. καὶ δὴ λοιπὸν ἐγγὺς τοῦ ἐλέγχεται γινόμενος διὰ τὸ ἐγχρονίζειν, ἔφη, ὅτι εἰ χωσθείη ζῶν, ἀναστήσεται τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ. καὶ δὶ τάφρον κελεύσας ὀρυγῆναι ὑπὸ τῶν μαθητῶν ἐκέλευσε χωσθῆναι. οἱ μὲν οὖν τὸ προσταχθὲν ἐποίησαν, ό όὲ ἀπέμεινεν ἐ̔ως νῦν· οὐ γὰρ ἦν ό Χριστός.

í οὐν τούτου μαθηταὶ μαγείας ἐπιτελοῦσι καὶ ἐπαοιδὰς φίλτρα τε καὶ ἀγώγιμα καὶ τοὺς λεγομένους ὀνειροπομποὺς δαίμονας ἐπιπἐμπουσι πρὸς τὸ ταράοσειν οὕς βούλονται· ἀλλὰ καὶ παρέδρους τοὺς λεγομένους ἀσκοῦσιν, εἰκόνα τε τοῦ Σίμωνος ἕχουσιν εἰς Διὸς μορφὴν καὶ τῆς Ἑλένης ἐν μορφῇ ’Αθηνᾶς, καὶ ταύτας προσκυνοῦσι, τὸν μὲν καλοῦντες κύριον, τὴν δὲ κυρίαν. εἰ δέ τις όνόματι καλέσει παρ’ αὐτοῖς ἰδὼν τὰς εἰκόνας εἰκόνας ἢ Σίμωνος ἢ Ἑλένης, ἀπόβλητος γίνεται, ὡς ἀγνοῶν τὰ μυστήρια. οὗτος ό Σίμων πολλοὺς πλανῶν ἐν τῇ Σαμαρείαι μαγείαις ὑπὸ τῶν ἀποστόλων ἠλέγχθη, καὶ ἐπάρατος γενόμενος, καθὼς ἐν ταῖς Πράξεσι γέγραπται, ὕστερον ἀπευδοκήσας ταὐτὰ ἐνεχείρησεν· ἕως καὶ τῆς Ῥώμης ἐπιδημήσας ἀντέπεσε τοῖς ἀποστόλοις· πρὸς ὅν πολλὰ Πέτρος ἀντικατέστη μαrείαις πλανῶντα πολλούς. οὑτος ἐπὶ τέλει τἐλει έλθὼν ὲν τ . . . τη, ὑπὸ πλάτανον καόμενος ἐόίόασκε. καὶ δὴ λοιπὸν ἐγγὺς τοῦ ἐλέγχεται γινόμενος διὰ τὸ ἐγχρονίζειν, ἔφη, ὅτι εἰ χωσθείη ζῶν, ἀναστήσεται τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ. καὶ δὶ τάφρον κελεύσας ὀρυγῆναι ὑπὸ τῶν μαθητῶν ἐκέλευσε χωσθῆναι. οἱ μὲν οὖν τὸ προσταχθὲν ἐποίησαν, ό όὲ ἀπέμεινεν ἐ̔ως νῦν· οὐ γὰρ ἦν ό Χριστός.

í οὐν τούτου μαθηταὶ μαγείας ἐπιτελοῦσι καὶ ἐπαοιδὰς φίλτρα τε καὶ ἀγώγιμα καὶ τοὺς λεγομένους ὀνειροπομποὺς δαίμονας ἐπιπἐμπουσι πρὸς τὸ ταράοσειν οὕς βούλονται· ἀλλὰ καὶ παρέδρους τοὺς λεγομένους ἀσκοῦσιν, εἰκόνα τε τοῦ Σίμωνος ἕχουσιν εἰς Διὸς μορφὴν καὶ τῆς Ἑλένης ἐν μορφῇ ’Αθηνᾶς, καὶ ταύτας προσκυνοῦσι, τὸν μὲν καλοῦντες κύριον, τὴν δὲ κυρίαν. εἰ δέ τις όνόματι καλέσει παρ’ αὐτοῖς ἰδὼν τὰς εἰκόνας εἰκόνας ἢ Σίμωνος ἢ Ἑλένης, ἀπόβλητος γίνεται, ὡς ἀγνοῶν τὰ μυστήρια. οὗτος ό Σίμων πολλοὺς πλανῶν ἐν τῇ Σαμαρείαι μαγείαις ὑπὸ τῶν ἀποστόλων ἠλέγχθη, καὶ ἐπάρατος γενόμενος, καθὼς ἐν ταῖς Πράξεσι γέγραπται, ὕστερον ἀπευδοκήσας ταὐτὰ ἐνεχείρησεν· ἕως καὶ τῆς Ῥώμης ἐπιδημήσας ἀντέπεσε τοῖς ἀποστόλοις· πρὸς ὅν πολλὰ Πέτρος ἀντικατέστη μαrείαις πλανῶντα πολλούς. οὑτος ἐπὶ τέλει τἐλει έλθὼν ὲν τ . . . τη, ὑπὸ πλάτανον καόμενος ἐόίόασκε. καὶ δὴ λοιπὸν ἐγγὺς τοῦ ἐλέγχεται γινόμενος διὰ τὸ ἐγχρονίζειν, ἔφη, ὅτι εἰ χωσθείη ζῶν, ἀναστήσεται τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ. καὶ δὶ τάφρον κελεύσας ὀρυγῆναι ὑπὸ τῶν μαθητῶν ἐκέλευσε χωσθῆναι. οἱ μὲν οὖν τὸ προσταχθὲν ἐποίησαν, ό όὲ ἀπέμεινεν ἐ̔ως νῦν· οὐ γὰρ ἦν ό Χριστός.

í οὐν τούτου μαθηταὶ μαγείας ἐπιτελοῦσι καὶ ἐπαοιδὰς φίλτρα τε καὶ ἀγώγιμα καὶ τοὺς λεγομένους ὀνειροπομποὺς δαίμονας ἐπιπἐμπουσι πρὸς τὸ ταράοσειν οὕς βούλονται· ἀλλὰ καὶ παρέδρους τοὺς λεγομένους ἀσκοῦσιν, εἰκόνα τε τοῦ Σίμωνος ἕχουσιν εἰς Διὸς μορφὴν καὶ τῆς Ἑλένης ἐν μορφῇ ’Αθηνᾶς, καὶ ταύτας προσκυνοῦσι, τὸν μὲν καλοῦντες κύριον, τὴν δὲ κυρίαν. εἰ δέ τις όνόματι καλέσει παρ’ αὐτοῖς ἰδὼν τὰς εἰκόνας εἰκόνας ἢ Σίμωνος ἢ Ἑλένης, ἀπόβλητος γίνεται, ὡς ἀγνοῶν τὰ μυστήρια. οὗτος ό Σίμων πολλοὺς πλανῶν ἐν τῇ Σαμαρείαι μαγείαις ὑπὸ τῶν ἀποστόλων ἠλέγχθη, καὶ ἐπάρατος γενόμενος, καθὼς ἐν ταῖς Πράξεσι γέγραπται, ὕστερον ἀπευδοκήσας ταὐτὰ ἐνεχείρησεν· ἕως καὶ τῆς Ῥώμης ἐπιδημήσας ἀντέπεσε τοῖς ἀποστόλοις· πρὸς ὅν πολλὰ Πέτρος ἀντικατέστη μαrείαις πλανῶντα πολλούς. οὑτος ἐπὶ τέλει τἐλει έλθὼν ὲν τ . . . τη, ὑπὸ πλάτανον καόμενος ἐόίόασκε. καὶ δὴ λοιπὸν ἐγγὺς τοῦ ἐλέγχεται γινόμενος διὰ τὸ ἐγχρονίζειν, ἔφη, ὅτι εἰ χωσθείη ζῶν, ἀναστήσεται τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ. καὶ δὶ τάφρον κελεύσας ὀρυγῆναι ὑπὸ τῶν μαθητῶν ἐκέλευσε χωσθῆναι. οἱ μὲν οὖν τὸ προσταχθὲν ἐποίησαν, ό όὲ ἀπέμεινεν ἐ̔ως νῦν· οὐ γὰρ ἦν ό Χριστός.

í οὐν τούτου μαθηταὶ μαγείας ἐπιτελοῦσι καὶ ἐπαοιδὰς φίλτρα τε καὶ ἀγώγιμα καὶ τοὺς λεγομένους ὀνειροπομποὺς δαίμονας ἐπιπἐμπουσι πρὸς τὸ ταράοσειν οὕς βούλονται· ἀλλὰ καὶ παρέδρους τοὺς λεγομένους ἀσκοῦσιν, εἰκόνα τε τοῦ Σίμωνος ἕχουσιν εἰς Διὸς μορφὴν καὶ τῆς Ἑλένης ἐν μορφῇ ’Αθηνᾶς, καὶ ταύτας προσκυνοῦσι, τὸν μὲν καλοῦντες κύριον, τὴν δὲ κυρίαν. εἰ δέ τις όνόματι καλέσει παρ’ αὐτοῖς ἰδὼν τὰς εἰκόνας εἰκόνας ἢ Σίμωνος ἢ Ἑλένης, ἀπόβλητος γίνεται, ὡς ἀγνοῶν τὰ μυστήρια. οὗτος ό Σίμων πολλοὺς πλανῶν ἐν τῇ Σαμαρείαι μαγείαις ὑπὸ τῶν ἀποστόλων ἠλέγχθη, καὶ ἐπάρατος γενόμενος, καθὼς ἐν ταῖς Πράξεσι γέγραπται, ὕστερον ἀπευδοκήσας ταὐτὰ ἐνεχείρησεν· ἕως καὶ τῆς Ῥώμης ἐπιδημήσας ἀντέπεσε τοῖς ἀποστόλοις· πρὸς ὅν πολλὰ Πέτρος ἀντικατέστη μαrείαις πλανῶντα πολλούς. οὑτος ἐπὶ τέλει τἐλει έλθὼν ὲν τ . . . τη, ὑπὸ πλάτανον καόμενος ἐόίόασκε. καὶ δὴ λοιπὸν ἐγγὺς τοῦ ἐλέγχεται γινόμενος διὰ τὸ ἐγχρονίζειν, ἔφη, ὅτι εἰ χωσθείη ζῶν, ἀναστήσεται τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ. καὶ δὶ τάφρον κελεύσας ὀρυγῆναι ὑπὸ τῶν μαθητῶν ἐκέλευσε χωσθῆναι. οἱ μὲν οὖν τὸ προσταχθὲν ἐποίησαν, ό όὲ ἀπέμεινεν ἐ̔ως νῦν· οὐ γὰρ ἦν ό Χριστός.

Αἰγυπτίων ταῦτα παραλαβόντων καὶ εὶς Ἕλληνας μεταδιδαξάντων, τοῦ δὲ παρὰ τούτων, ὅτι <δὲ> παρ’ αὐτῶν, διαψευσαμένου ἰδίαν δόξαν συστῆσαι πεπειραμένου, * * * σπαράσσοντα μὲν τὰ ἐκείνων ὀνόμασι καὶ ἀριθμοῖς, ἰδίως δὲ καλέσαντα καὶ μέτροις διορίσαντα, ὅπως αἵρεαιν Ἑλληνικὴν ποικίλην μέν, ἀσύστατον δὲ κοὶ οὐκ ἀνήκουσαν Χριστῷ συστήσῃ. Ἡ μὲν οὖν ἀρχὴ τῆς ὐποθέσεώς έστιν ἐν τῷ Τιμαίῳ τῷ πλάτωνι σοφία Αἐγυπτίων· έκεῖθεν γὰρ ό Σόλων τὴν ὅλην ὑπόθεσιν περὶ τῆς κόσμου γενέσεως καὶ φθορᾶς παλαιῷ τινι λόγω̣ καὶ προφητικῷ, ὥς φησιν ό Πλάτων, τοὺς Ἕλληνας ἐδίδαξε, παῖδας ὄντας καὶ πρεσβύτερον ἐπισταμένους μάθημα οὐδὲν θεολογούμενον. ἵν’ οὖν παρακολουθήσωμεν τοῖς λόγοις, οἶς καταβἐβληται Οὐαλεντῖνος, προεκθήσομαι νῦν, τίνα ἐστὶν ὅ Πυθαγόρας ό Σάμιος μετὰ τῆς ὐμνουμένης ἐκείνης παρὰ τοῖς Ἕλλησι <σι> φιλοσοφεῖ, εἶθ᾿ οὕτως ἅ <παρὰ> Πυθαγόρου λαβὼν καὶ Πλάτωνος Οὐαλεντῖνος ἀνατίθησι Χριστῷ καὶ πρὸ τοῦ Χριστοῦ τῷ πατρὶ τῶν ὄλων καὶ Σιγῇ τῇ διεζευγμένῃ τῷ πατρί. Πυθαγόρας τοίνυν ἀρχὴν τῶν ὅλων ἀγέννητον ἆπεφήνατο τὴν μονάδα, γεννητὴν δὲ τὴν δυάδα καὶ πάντας τοὺς ἄλλους άριθμούς. καὶ τῆς μὲν δυάδος πατέρα φησὶν εἶναι τὴν μονάδα, πόντων δὲ τῶν γεννωμένων μητέρα δυάδα, γεννητὴν γεννητῶν.

Αἰγυπτίων ταῦτα παραλαβόντων καὶ εὶς Ἕλληνας μεταδιδαξάντων, τοῦ δὲ παρὰ τούτων, ὅτι <δὲ> παρ’ αὐτῶν, διαψευσαμένου ἰδίαν δόξαν συστῆσαι πεπειραμένου, * * * σπαράσσοντα μὲν τὰ ἐκείνων ὀνόμασι καὶ ἀριθμοῖς, ἰδίως δὲ καλέσαντα καὶ μέτροις διορίσαντα, ὅπως αἵρεαιν Ἑλληνικὴν ποικίλην μέν, ἀσύστατον δὲ κοὶ οὐκ ἀνήκουσαν Χριστῷ συστήσῃ. Ἡ μὲν οὖν ἀρχὴ τῆς ὐποθέσεώς έστιν ἐν τῷ Τιμαίῳ τῷ πλάτωνι σοφία Αἐγυπτίων· έκεῖθεν γὰρ ό Σόλων τὴν ὅλην ὑπόθεσιν περὶ τῆς κόσμου γενέσεως καὶ φθορᾶς παλαιῷ τινι λόγω̣ καὶ προφητικῷ, ὥς φησιν ό Πλάτων, τοὺς Ἕλληνας ἐδίδαξε, παῖδας ὄντας καὶ πρεσβύτερον ἐπισταμένους μάθημα οὐδὲν θεολογούμενον. ἵν’ οὖν παρακολουθήσωμεν τοῖς λόγοις, οἶς καταβἐβληται Οὐαλεντῖνος, προεκθήσομαι νῦν, τίνα ἐστὶν ὅ Πυθαγόρας ό Σάμιος μετὰ τῆς ὐμνουμένης ἐκείνης παρὰ τοῖς Ἕλλησι <σι> φιλοσοφεῖ, εἶθ᾿ οὕτως ἅ <παρὰ> Πυθαγόρου λαβὼν καὶ Πλάτωνος Οὐαλεντῖνος ἀνατίθησι Χριστῷ καὶ πρὸ τοῦ Χριστοῦ τῷ πατρὶ τῶν ὄλων καὶ Σιγῇ τῇ διεζευγμένῃ τῷ πατρί. Πυθαγόρας τοίνυν ἀρχὴν τῶν ὅλων ἀγέννητον ἆπεφήνατο τὴν μονάδα, γεννητὴν δὲ τὴν δυάδα καὶ πάντας τοὺς ἄλλους άριθμούς. καὶ τῆς μὲν δυάδος πατέρα φησὶν εἶναι τὴν μονάδα, πόντων δὲ τῶν γεννωμένων μητέρα δυάδα, γεννητὴν γεννητῶν.

Αἰγυπτίων ταῦτα παραλαβόντων καὶ εὶς Ἕλληνας μεταδιδαξάντων, τοῦ δὲ παρὰ τούτων, ὅτι <δὲ> παρ’ αὐτῶν, διαψευσαμένου ἰδίαν δόξαν συστῆσαι πεπειραμένου, * * * σπαράσσοντα μὲν τὰ ἐκείνων ὀνόμασι καὶ ἀριθμοῖς, ἰδίως δὲ καλέσαντα καὶ μέτροις διορίσαντα, ὅπως αἵρεαιν Ἑλληνικὴν ποικίλην μέν, ἀσύστατον δὲ κοὶ οὐκ ἀνήκουσαν Χριστῷ συστήσῃ. Ἡ μὲν οὖν ἀρχὴ τῆς ὐποθέσεώς έστιν ἐν τῷ Τιμαίῳ τῷ πλάτωνι σοφία Αἐγυπτίων· έκεῖθεν γὰρ ό Σόλων τὴν ὅλην ὑπόθεσιν περὶ τῆς κόσμου γενέσεως καὶ φθορᾶς παλαιῷ τινι λόγω̣ καὶ προφητικῷ, ὥς φησιν ό Πλάτων, τοὺς Ἕλληνας ἐδίδαξε, παῖδας ὄντας καὶ πρεσβύτερον ἐπισταμένους μάθημα οὐδὲν θεολογούμενον. ἵν’ οὖν παρακολουθήσωμεν τοῖς λόγοις, οἶς καταβἐβληται Οὐαλεντῖνος, προεκθήσομαι νῦν, τίνα ἐστὶν ὅ Πυθαγόρας ό Σάμιος μετὰ τῆς ὐμνουμένης ἐκείνης παρὰ τοῖς Ἕλλησι <σι> φιλοσοφεῖ, εἶθ᾿ οὕτως ἅ <παρὰ> Πυθαγόρου λαβὼν καὶ Πλάτωνος Οὐαλεντῖνος ἀνατίθησι Χριστῷ καὶ πρὸ τοῦ Χριστοῦ τῷ πατρὶ τῶν ὄλων καὶ Σιγῇ τῇ διεζευγμένῃ τῷ πατρί. Πυθαγόρας τοίνυν ἀρχὴν τῶν ὅλων ἀγέννητον ἆπεφήνατο τὴν μονάδα, γεννητὴν δὲ τὴν δυάδα καὶ πάντας τοὺς ἄλλους άριθμούς. καὶ τῆς μὲν δυάδος πατέρα φησὶν εἶναι τὴν μονάδα, πόντων δὲ τῶν γεννωμένων μητέρα δυάδα, γεννητὴν γεννητῶν.

Αἰγυπτίων ταῦτα παραλαβόντων καὶ εὶς Ἕλληνας μεταδιδαξάντων, τοῦ δὲ παρὰ τούτων, ὅτι <δὲ> παρ’ αὐτῶν, διαψευσαμένου ἰδίαν δόξαν συστῆσαι πεπειραμένου, * * * σπαράσσοντα μὲν τὰ ἐκείνων ὀνόμασι καὶ ἀριθμοῖς, ἰδίως δὲ καλέσαντα καὶ μέτροις διορίσαντα, ὅπως αἵρεαιν Ἑλληνικὴν ποικίλην μέν, ἀσύστατον δὲ κοὶ οὐκ ἀνήκουσαν Χριστῷ συστήσῃ. Ἡ μὲν οὖν ἀρχὴ τῆς ὐποθέσεώς έστιν ἐν τῷ Τιμαίῳ τῷ πλάτωνι σοφία Αἐγυπτίων· έκεῖθεν γὰρ ό Σόλων τὴν ὅλην ὑπόθεσιν περὶ τῆς κόσμου γενέσεως καὶ φθορᾶς παλαιῷ τινι λόγω̣ καὶ προφητικῷ, ὥς φησιν ό Πλάτων, τοὺς Ἕλληνας ἐδίδαξε, παῖδας ὄντας καὶ πρεσβύτερον ἐπισταμένους μάθημα οὐδὲν θεολογούμενον. ἵν’ οὖν παρακολουθήσωμεν τοῖς λόγοις, οἶς καταβἐβληται Οὐαλεντῖνος, προεκθήσομαι νῦν, τίνα ἐστὶν ὅ Πυθαγόρας ό Σάμιος μετὰ τῆς ὐμνουμένης ἐκείνης παρὰ τοῖς Ἕλλησι <σι> φιλοσοφεῖ, εἶθ᾿ οὕτως ἅ <παρὰ> Πυθαγόρου λαβὼν καὶ Πλάτωνος Οὐαλεντῖνος ἀνατίθησι Χριστῷ καὶ πρὸ τοῦ Χριστοῦ τῷ πατρὶ τῶν ὄλων καὶ Σιγῇ τῇ διεζευγμένῃ τῷ πατρί. Πυθαγόρας τοίνυν ἀρχὴν τῶν ὅλων ἀγέννητον ἆπεφήνατο τὴν μονάδα, γεννητὴν δὲ τὴν δυάδα καὶ πάντας τοὺς ἄλλους άριθμούς. καὶ τῆς μὲν δυάδος πατέρα φησὶν εἶναι τὴν μονάδα, πόντων δὲ τῶν γεννωμένων μητέρα δυάδα, γεννητὴν γεννητῶν.

Αἰγυπτίων ταῦτα παραλαβόντων καὶ εὶς Ἕλληνας μεταδιδαξάντων, τοῦ δὲ παρὰ τούτων, ὅτι <δὲ> παρ’ αὐτῶν, διαψευσαμένου ἰδίαν δόξαν συστῆσαι πεπειραμένου, * * * σπαράσσοντα μὲν τὰ ἐκείνων ὀνόμασι καὶ ἀριθμοῖς, ἰδίως δὲ καλέσαντα καὶ μέτροις διορίσαντα, ὅπως αἵρεαιν Ἑλληνικὴν ποικίλην μέν, ἀσύστατον δὲ κοὶ οὐκ ἀνήκουσαν Χριστῷ συστήσῃ. Ἡ μὲν οὖν ἀρχὴ τῆς ὐποθέσεώς έστιν ἐν τῷ Τιμαίῳ τῷ πλάτωνι σοφία Αἐγυπτίων· έκεῖθεν γὰρ ό Σόλων τὴν ὅλην ὑπόθεσιν περὶ τῆς κόσμου γενέσεως καὶ φθορᾶς παλαιῷ τινι λόγω̣ καὶ προφητικῷ, ὥς φησιν ό Πλάτων, τοὺς Ἕλληνας ἐδίδαξε, παῖδας ὄντας καὶ πρεσβύτερον ἐπισταμένους μάθημα οὐδὲν θεολογούμενον. ἵν’ οὖν παρακολουθήσωμεν τοῖς λόγοις, οἶς καταβἐβληται Οὐαλεντῖνος, προεκθήσομαι νῦν, τίνα ἐστὶν ὅ Πυθαγόρας ό Σάμιος μετὰ τῆς ὐμνουμένης ἐκείνης παρὰ τοῖς Ἕλλησι <σι> φιλοσοφεῖ, εἶθ᾿ οὕτως ἅ <παρὰ> Πυθαγόρου λαβὼν καὶ Πλάτωνος Οὐαλεντῖνος ἀνατίθησι Χριστῷ καὶ πρὸ τοῦ Χριστοῦ τῷ πατρὶ τῶν ὄλων καὶ Σιγῇ τῇ διεζευγμένῃ τῷ πατρί. Πυθαγόρας τοίνυν ἀρχὴν τῶν ὅλων ἀγέννητον ἆπεφήνατο τὴν μονάδα, γεννητὴν δὲ τὴν δυάδα καὶ πάντας τοὺς ἄλλους άριθμούς. καὶ τῆς μὲν δυάδος πατέρα φησὶν εἶναι τὴν μονάδα, πόντων δὲ τῶν γεννωμένων μητέρα δυάδα, γεννητὴν γεννητῶν.

Αἰγυπτίων ταῦτα παραλαβόντων καὶ εὶς Ἕλληνας μεταδιδαξάντων, τοῦ δὲ παρὰ τούτων, ὅτι <δὲ> παρ’ αὐτῶν, διαψευσαμένου ἰδίαν δόξαν συστῆσαι πεπειραμένου, * * * σπαράσσοντα μὲν τὰ ἐκείνων ὀνόμασι καὶ ἀριθμοῖς, ἰδίως δὲ καλέσαντα καὶ μέτροις διορίσαντα, ὅπως αἵρεαιν Ἑλληνικὴν ποικίλην μέν, ἀσύστατον δὲ κοὶ οὐκ ἀνήκουσαν Χριστῷ συστήσῃ. Ἡ μὲν οὖν ἀρχὴ τῆς ὐποθέσεώς έστιν ἐν τῷ Τιμαίῳ τῷ πλάτωνι σοφία Αἐγυπτίων· έκεῖθεν γὰρ ό Σόλων τὴν ὅλην ὑπόθεσιν περὶ τῆς κόσμου γενέσεως καὶ φθορᾶς παλαιῷ τινι λόγω̣ καὶ προφητικῷ, ὥς φησιν ό Πλάτων, τοὺς Ἕλληνας ἐδίδαξε, παῖδας ὄντας καὶ πρεσβύτερον ἐπισταμένους μάθημα οὐδὲν θεολογούμενον. ἵν’ οὖν παρακολουθήσωμεν τοῖς λόγοις, οἶς καταβἐβληται Οὐαλεντῖνος, προεκθήσομαι νῦν, τίνα ἐστὶν ὅ Πυθαγόρας ό Σάμιος μετὰ τῆς ὐμνουμένης ἐκείνης παρὰ τοῖς Ἕλλησι <σι> φιλοσοφεῖ, εἶθ᾿ οὕτως ἅ <παρὰ> Πυθαγόρου λαβὼν καὶ Πλάτωνος Οὐαλεντῖνος ἀνατίθησι Χριστῷ καὶ πρὸ τοῦ Χριστοῦ τῷ πατρὶ τῶν ὄλων καὶ Σιγῇ τῇ διεζευγμένῃ τῷ πατρί. Πυθαγόρας τοίνυν ἀρχὴν τῶν ὅλων ἀγέννητον ἆπεφήνατο τὴν μονάδα, γεννητὴν δὲ τὴν δυάδα καὶ πάντας τοὺς ἄλλους άριθμούς. καὶ τῆς μὲν δυάδος πατέρα φησὶν εἶναι τὴν μονάδα, πόντων δὲ τῶν γεννωμένων μητέρα δυάδα, γεννητὴν γεννητῶν.

Αἰγυπτίων ταῦτα παραλαβόντων καὶ εὶς Ἕλληνας μεταδιδαξάντων, τοῦ δὲ παρὰ τούτων, ὅτι <δὲ> παρ’ αὐτῶν, διαψευσαμένου ἰδίαν δόξαν συστῆσαι πεπειραμένου, * * * σπαράσσοντα μὲν τὰ ἐκείνων ὀνόμασι καὶ ἀριθμοῖς, ἰδίως δὲ καλέσαντα καὶ μέτροις διορίσαντα, ὅπως αἵρεαιν Ἑλληνικὴν ποικίλην μέν, ἀσύστατον δὲ κοὶ οὐκ ἀνήκουσαν Χριστῷ συστήσῃ. Ἡ μὲν οὖν ἀρχὴ τῆς ὐποθέσεώς έστιν ἐν τῷ Τιμαίῳ τῷ πλάτωνι σοφία Αἐγυπτίων· έκεῖθεν γὰρ ό Σόλων τὴν ὅλην ὑπόθεσιν περὶ τῆς κόσμου γενέσεως καὶ φθορᾶς παλαιῷ τινι λόγω̣ καὶ προφητικῷ, ὥς φησιν ό Πλάτων, τοὺς Ἕλληνας ἐδίδαξε, παῖδας ὄντας καὶ πρεσβύτερον ἐπισταμένους μάθημα οὐδὲν θεολογούμενον. ἵν’ οὖν παρακολουθήσωμεν τοῖς λόγοις, οἶς καταβἐβληται Οὐαλεντῖνος, προεκθήσομαι νῦν, τίνα ἐστὶν ὅ Πυθαγόρας ό Σάμιος μετὰ τῆς ὐμνουμένης ἐκείνης παρὰ τοῖς Ἕλλησι <σι> φιλοσοφεῖ, εἶθ᾿ οὕτως ἅ <παρὰ> Πυθαγόρου λαβὼν καὶ Πλάτωνος Οὐαλεντῖνος ἀνατίθησι Χριστῷ καὶ πρὸ τοῦ Χριστοῦ τῷ πατρὶ τῶν ὄλων καὶ Σιγῇ τῇ διεζευγμένῃ τῷ πατρί. Πυθαγόρας τοίνυν ἀρχὴν τῶν ὅλων ἀγέννητον ἆπεφήνατο τὴν μονάδα, γεννητὴν δὲ τὴν δυάδα καὶ πάντας τοὺς ἄλλους άριθμούς. καὶ τῆς μὲν δυάδος πατέρα φησὶν εἶναι τὴν μονάδα, πόντων δὲ τῶν γεννωμένων μητέρα δυάδα, γεννητὴν γεννητῶν.

Αἰγυπτίων ταῦτα παραλαβόντων καὶ εὶς Ἕλληνας μεταδιδαξάντων, τοῦ δὲ παρὰ τούτων, ὅτι <δὲ> παρ’ αὐτῶν, διαψευσαμένου ἰδίαν δόξαν συστῆσαι πεπειραμένου, * * * σπαράσσοντα μὲν τὰ ἐκείνων ὀνόμασι καὶ ἀριθμοῖς, ἰδίως δὲ καλέσαντα καὶ μέτροις διορίσαντα, ὅπως αἵρεαιν Ἑλληνικὴν ποικίλην μέν, ἀσύστατον δὲ κοὶ οὐκ ἀνήκουσαν Χριστῷ συστήσῃ. Ἡ μὲν οὖν ἀρχὴ τῆς ὐποθέσεώς έστιν ἐν τῷ Τιμαίῳ τῷ πλάτωνι σοφία Αἐγυπτίων· έκεῖθεν γὰρ ό Σόλων τὴν ὅλην ὑπόθεσιν περὶ τῆς κόσμου γενέσεως καὶ φθορᾶς παλαιῷ τινι λόγω̣ καὶ προφητικῷ, ὥς φησιν ό Πλάτων, τοὺς Ἕλληνας ἐδίδαξε, παῖδας ὄντας καὶ πρεσβύτερον ἐπισταμένους μάθημα οὐδὲν θεολογούμενον. ἵν’ οὖν παρακολουθήσωμεν τοῖς λόγοις, οἶς καταβἐβληται Οὐαλεντῖνος, προεκθήσομαι νῦν, τίνα ἐστὶν ὅ Πυθαγόρας ό Σάμιος μετὰ τῆς ὐμνουμένης ἐκείνης παρὰ τοῖς Ἕλλησι <σι> φιλοσοφεῖ, εἶθ᾿ οὕτως ἅ <παρὰ> Πυθαγόρου λαβὼν καὶ Πλάτωνος Οὐαλεντῖνος ἀνατίθησι Χριστῷ καὶ πρὸ τοῦ Χριστοῦ τῷ πατρὶ τῶν ὄλων καὶ Σιγῇ τῇ διεζευγμένῃ τῷ πατρί. Πυθαγόρας τοίνυν ἀρχὴν τῶν ὅλων ἀγέννητον ἆπεφήνατο τὴν μονάδα, γεννητὴν δὲ τὴν δυάδα καὶ πάντας τοὺς ἄλλους άριθμούς. καὶ τῆς μὲν δυάδος πατέρα φησὶν εἶναι τὴν μονάδα, πόντων δὲ τῶν γεννωμένων μητέρα δυάδα, γεννητὴν γεννητῶν.

οὔτω φησὶ καὶ τὸν κόσμον όριθμητικῷ τινι καὶ μουσικῷ δεσμῷ δεδεμένον ἐπιτάσει καὶ ἀνέσει καὶ προσθήκῃ καὶ ἀφαιρέσει ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς ἀδιάφθορον φυλαχθῆναι. τοιγαροῦν καὶ περὶ τῆς διαμονῆς τοῦ κόσμου ἀποφαίνονται τοιοῦτόν τινα τρόπον οἱ Πυθαγορικοί· ή γὰρ καὶ πάρος ἠν καὶ ἔσσεται, οὐδέ ποτ', οἴω, τούτων ἀμφοτέρων κενεώσεται ἄσπετος αἰών. τίνων δὲ τούτων; τοῦ νείκους καὶ τῆς φιλίας. ἀπεργάζεται δὲ αὐτοῖς ἡ φιλία ἄφθαρτον, ἄίδιον τὸν κόσμον, ὡς ὑπονοοῦσιν — ἔστι γὰρ ἡ οὐσία καὶ ὁ κόσμος ἕν — τὸ τὸ δὲ νεῖκος διασπᾷ καὶ διαφέρει καὶ πολλὰ πειρᾶται καταδιαιροῦν τὸν κόσμον ποιεῖν.

οὔτω φησὶ καὶ τὸν κόσμον όριθμητικῷ τινι καὶ μουσικῷ δεσμῷ δεδεμένον ἐπιτάσει καὶ ἀνέσει καὶ προσθήκῃ καὶ ἀφαιρέσει ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς ἀδιάφθορον φυλαχθῆναι. τοιγαροῦν καὶ περὶ τῆς διαμονῆς τοῦ κόσμου ἀποφαίνονται τοιοῦτόν τινα τρόπον οἱ Πυθαγορικοί· ή γὰρ καὶ πάρος ἠν καὶ ἔσσεται, οὐδέ ποτ', οἴω, τούτων ἀμφοτέρων κενεώσεται ἄσπετος αἰών. τίνων δὲ τούτων; τοῦ νείκους καὶ τῆς φιλίας. ἀπεργάζεται δὲ αὐτοῖς ἡ φιλία ἄφθαρτον, ἄίδιον τὸν κόσμον, ὡς ὑπονοοῦσιν — ἔστι γὰρ ἡ οὐσία καὶ ὁ κόσμος ἕν — τὸ τὸ δὲ νεῖκος διασπᾷ καὶ διαφέρει καὶ πολλὰ πειρᾶται καταδιαιροῦν τὸν κόσμον ποιεῖν.

οὔτω φησὶ καὶ τὸν κόσμον όριθμητικῷ τινι καὶ μουσικῷ δεσμῷ δεδεμένον ἐπιτάσει καὶ ἀνέσει καὶ προσθήκῃ καὶ ἀφαιρέσει ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς ἀδιάφθορον φυλαχθῆναι. τοιγαροῦν καὶ περὶ τῆς διαμονῆς τοῦ κόσμου ἀποφαίνονται τοιοῦτόν τινα τρόπον οἱ Πυθαγορικοί· ή γὰρ καὶ πάρος ἠν καὶ ἔσσεται, οὐδέ ποτ', οἴω, τούτων ἀμφοτέρων κενεώσεται ἄσπετος αἰών. τίνων δὲ τούτων; τοῦ νείκους καὶ τῆς φιλίας. ἀπεργάζεται δὲ αὐτοῖς ἡ φιλία ἄφθαρτον, ἄίδιον τὸν κόσμον, ὡς ὑπονοοῦσιν — ἔστι γὰρ ἡ οὐσία καὶ ὁ κόσμος ἕν — τὸ τὸ δὲ νεῖκος διασπᾷ καὶ διαφέρει καὶ πολλὰ πειρᾶται καταδιαιροῦν τὸν κόσμον ποιεῖν.

οὔτω φησὶ καὶ τὸν κόσμον όριθμητικῷ τινι καὶ μουσικῷ δεσμῷ δεδεμένον ἐπιτάσει καὶ ἀνέσει καὶ προσθήκῃ καὶ ἀφαιρέσει ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς ἀδιάφθορον φυλαχθῆναι. τοιγαροῦν καὶ περὶ τῆς διαμονῆς τοῦ κόσμου ἀποφαίνονται τοιοῦτόν τινα τρόπον οἱ Πυθαγορικοί· ή γὰρ καὶ πάρος ἠν καὶ ἔσσεται, οὐδέ ποτ', οἴω, τούτων ἀμφοτέρων κενεώσεται ἄσπετος αἰών. τίνων δὲ τούτων; τοῦ νείκους καὶ τῆς φιλίας. ἀπεργάζεται δὲ αὐτοῖς ἡ φιλία ἄφθαρτον, ἄίδιον τὸν κόσμον, ὡς ὑπονοοῦσιν — ἔστι γὰρ ἡ οὐσία καὶ ὁ κόσμος ἕν — τὸ τὸ δὲ νεῖκος διασπᾷ καὶ διαφέρει καὶ πολλὰ πειρᾶται καταδιαιροῦν τὸν κόσμον ποιεῖν.

οὔτω φησὶ καὶ τὸν κόσμον όριθμητικῷ τινι καὶ μουσικῷ δεσμῷ δεδεμένον ἐπιτάσει καὶ ἀνέσει καὶ προσθήκῃ καὶ ἀφαιρέσει ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς ἀδιάφθορον φυλαχθῆναι. τοιγαροῦν καὶ περὶ τῆς διαμονῆς τοῦ κόσμου ἀποφαίνονται τοιοῦτόν τινα τρόπον οἱ Πυθαγορικοί· ή γὰρ καὶ πάρος ἠν καὶ ἔσσεται, οὐδέ ποτ', οἴω, τούτων ἀμφοτέρων κενεώσεται ἄσπετος αἰών. τίνων δὲ τούτων; τοῦ νείκους καὶ τῆς φιλίας. ἀπεργάζεται δὲ αὐτοῖς ἡ φιλία ἄφθαρτον, ἄίδιον τὸν κόσμον, ὡς ὑπονοοῦσιν — ἔστι γὰρ ἡ οὐσία καὶ ὁ κόσμος ἕν — τὸ τὸ δὲ νεῖκος διασπᾷ καὶ διαφέρει καὶ πολλὰ πειρᾶται καταδιαιροῦν τὸν κόσμον ποιεῖν.

οὔτω φησὶ καὶ τὸν κόσμον όριθμητικῷ τινι καὶ μουσικῷ δεσμῷ δεδεμένον ἐπιτάσει καὶ ἀνέσει καὶ προσθήκῃ καὶ ἀφαιρέσει ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς ἀδιάφθορον φυλαχθῆναι. τοιγαροῦν καὶ περὶ τῆς διαμονῆς τοῦ κόσμου ἀποφαίνονται τοιοῦτόν τινα τρόπον οἱ Πυθαγορικοί· ή γὰρ καὶ πάρος ἠν καὶ ἔσσεται, οὐδέ ποτ', οἴω, τούτων ἀμφοτέρων κενεώσεται ἄσπετος αἰών. τίνων δὲ τούτων; τοῦ νείκους καὶ τῆς φιλίας. ἀπεργάζεται δὲ αὐτοῖς ἡ φιλία ἄφθαρτον, ἄίδιον τὸν κόσμον, ὡς ὑπονοοῦσιν — ἔστι γὰρ ἡ οὐσία καὶ ὁ κόσμος ἕν — τὸ τὸ δὲ νεῖκος διασπᾷ καὶ διαφέρει καὶ πολλὰ πειρᾶται καταδιαιροῦν τὸν κόσμον ποιεῖν.

οὔτω φησὶ καὶ τὸν κόσμον όριθμητικῷ τινι καὶ μουσικῷ δεσμῷ δεδεμένον ἐπιτάσει καὶ ἀνέσει καὶ προσθήκῃ καὶ ἀφαιρέσει ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς ἀδιάφθορον φυλαχθῆναι. τοιγαροῦν καὶ περὶ τῆς διαμονῆς τοῦ κόσμου ἀποφαίνονται τοιοῦτόν τινα τρόπον οἱ Πυθαγορικοί· ή γὰρ καὶ πάρος ἠν καὶ ἔσσεται, οὐδέ ποτ', οἴω, τούτων ἀμφοτέρων κενεώσεται ἄσπετος αἰών. τίνων δὲ τούτων; τοῦ νείκους καὶ τῆς φιλίας. ἀπεργάζεται δὲ αὐτοῖς ἡ φιλία ἄφθαρτον, ἄίδιον τὸν κόσμον, ὡς ὑπονοοῦσιν — ἔστι γὰρ ἡ οὐσία καὶ ὁ κόσμος ἕν — τὸ τὸ δὲ νεῖκος διασπᾷ καὶ διαφέρει καὶ πολλὰ πειρᾶται καταδιαιροῦν τὸν κόσμον ποιεῖν.

οὔτω φησὶ καὶ τὸν κόσμον όριθμητικῷ τινι καὶ μουσικῷ δεσμῷ δεδεμένον ἐπιτάσει καὶ ἀνέσει καὶ προσθήκῃ καὶ ἀφαιρέσει ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς ἀδιάφθορον φυλαχθῆναι. τοιγαροῦν καὶ περὶ τῆς διαμονῆς τοῦ κόσμου ἀποφαίνονται τοιοῦτόν τινα τρόπον οἱ Πυθαγορικοί· ή γὰρ καὶ πάρος ἠν καὶ ἔσσεται, οὐδέ ποτ', οἴω, τούτων ἀμφοτέρων κενεώσεται ἄσπετος αἰών. τίνων δὲ τούτων; τοῦ νείκους καὶ τῆς φιλίας. ἀπεργάζεται δὲ αὐτοῖς ἡ φιλία ἄφθαρτον, ἄίδιον τὸν κόσμον, ὡς ὑπονοοῦσιν — ἔστι γὰρ ἡ οὐσία καὶ ὁ κόσμος ἕν — τὸ τὸ δὲ νεῖκος διασπᾷ καὶ διαφέρει καὶ πολλὰ πειρᾶται καταδιαιροῦν τὸν κόσμον ποιεῖν.

λόγων]· ἐκ τῆς ἰδίης ἐὰν ἀποδημῇς, μὴ ἐπιστρέφου· εἰ δὲ μή, Ἑριννύες Δίκης ἐπίκουροί σε μεελεύσονται«· ίδίην καλῶν τὸ σῶμα, Ἑριννύσς δὲ τὰ πάθη. ἐὰν οὖν, φησίν, ἀποδημῇς, τουτέστιν ἐὰν ἐξέρχῃ ἐκ τοῦ σώματος, μὴ αὐτοῦ ἀντιποιοῦ· ἐὰν δὲ άντιποιήσῃ, πάλιν σε τὰ πάθη καθείρξουσιν εἰς σῶμα. εἶναι γὰρ οὖτοι τῶν ψυχῶν μετενσωμάτωσιν νομίξουσιν, ὡς καὶ ὀ ‘Εμπεσοκλῆς πυθαγορίξων λέγει. δεῖ γάρ, φησί, τὰς φιληδόνους φυχάς, ὡς ό Πλάτων λέγει, ἐὰν ἐν ἀνθρώπου πάθει γενόμεναι μὴ φιλοσοφήσωσι, διὰ πάντων ζῴων ξῴων καὶ φυτῶν πάλιν εἰς ἀνθρώπινον σῶμα, καὶ ἐὰν μὲν φιλοσοφήσῃ κατὰ τὸ αὐτὸ τρίς, εἰς τὴν τοῦ συννόμου ἄστρου φύσιν ἀνελθεῖν, ἐὰν δὲ μὴ φιλοσοφήσῃ, πάλιν ἐπὶ τὰ αὐτά. δύνασθαι οὐν φησί ποτε τὴν ψυχὴν καὶ θνητὴν γενέσθαι, ἐὰν ὑπὸ τῶν ᾿Εριννύων κρατῆται, τουτέστι τῶν παθῶν, καὶ ἀθάνατον, ἐὰν τὰς Ἑριννῦς ἐκφύγῃ, ἅ ἐστι πάθη. Ἁλλ' ἐπεὶ καὶ τὰ σκοτεινῶς ὑπὸ τοῦ Πυθαγόρου λεγόμενα πρὸς τοὺς μαθητὰς δι’ ὑποσυμβόλων ἐνηρ<ξά>μεθα λέγειν, δοκεῖ τῶν ἐτέρων ὑπομνησθῆναι διὰ τὸ καὶ τοὺς αἱρεσιάρχας τοιούτῳ τινὶ τρόπῳ ἐπικεχειρrικέναι ὀμιλεῖν διὰ ὑποσυμβόλων, καὶ τοῦτο οὐκ ἰδίων, ἀλλὰ πυθαγοείων πλεονεκτήσαντας λόγων. λόγων.

λόγων]· ἐκ τῆς ἰδίης ἐὰν ἀποδημῇς, μὴ ἐπιστρέφου· εἰ δὲ μή, Ἑριννύες Δίκης ἐπίκουροί σε μεελεύσονται«· ίδίην καλῶν τὸ σῶμα, Ἑριννύσς δὲ τὰ πάθη. ἐὰν οὖν, φησίν, ἀποδημῇς, τουτέστιν ἐὰν ἐξέρχῃ ἐκ τοῦ σώματος, μὴ αὐτοῦ ἀντιποιοῦ· ἐὰν δὲ άντιποιήσῃ, πάλιν σε τὰ πάθη καθείρξουσιν εἰς σῶμα. εἶναι γὰρ οὖτοι τῶν ψυχῶν μετενσωμάτωσιν νομίξουσιν, ὡς καὶ ὀ ‘Εμπεσοκλῆς πυθαγορίξων λέγει. δεῖ γάρ, φησί, τὰς φιληδόνους φυχάς, ὡς ό Πλάτων λέγει, ἐὰν ἐν ἀνθρώπου πάθει γενόμεναι μὴ φιλοσοφήσωσι, διὰ πάντων ζῴων ξῴων καὶ φυτῶν πάλιν εἰς ἀνθρώπινον σῶμα, καὶ ἐὰν μὲν φιλοσοφήσῃ κατὰ τὸ αὐτὸ τρίς, εἰς τὴν τοῦ συννόμου ἄστρου φύσιν ἀνελθεῖν, ἐὰν δὲ μὴ φιλοσοφήσῃ, πάλιν ἐπὶ τὰ αὐτά. δύνασθαι οὐν φησί ποτε τὴν ψυχὴν καὶ θνητὴν γενέσθαι, ἐὰν ὑπὸ τῶν ᾿Εριννύων κρατῆται, τουτέστι τῶν παθῶν, καὶ ἀθάνατον, ἐὰν τὰς Ἑριννῦς ἐκφύγῃ, ἅ ἐστι πάθη. Ἁλλ' ἐπεὶ καὶ τὰ σκοτεινῶς ὑπὸ τοῦ Πυθαγόρου λεγόμενα πρὸς τοὺς μαθητὰς δι’ ὑποσυμβόλων ἐνηρ<ξά>μεθα λέγειν, δοκεῖ τῶν ἐτέρων ὑπομνησθῆναι διὰ τὸ καὶ τοὺς αἱρεσιάρχας τοιούτῳ τινὶ τρόπῳ ἐπικεχειρrικέναι ὀμιλεῖν διὰ ὑποσυμβόλων, καὶ τοῦτο οὐκ ἰδίων, ἀλλὰ πυθαγοείων πλεονεκτήσαντας λόγων. λόγων.

λόγων]· ἐκ τῆς ἰδίης ἐὰν ἀποδημῇς, μὴ ἐπιστρέφου· εἰ δὲ μή, Ἑριννύες Δίκης ἐπίκουροί σε μεελεύσονται«· ίδίην καλῶν τὸ σῶμα, Ἑριννύσς δὲ τὰ πάθη. ἐὰν οὖν, φησίν, ἀποδημῇς, τουτέστιν ἐὰν ἐξέρχῃ ἐκ τοῦ σώματος, μὴ αὐτοῦ ἀντιποιοῦ· ἐὰν δὲ άντιποιήσῃ, πάλιν σε τὰ πάθη καθείρξουσιν εἰς σῶμα. εἶναι γὰρ οὖτοι τῶν ψυχῶν μετενσωμάτωσιν νομίξουσιν, ὡς καὶ ὀ ‘Εμπεσοκλῆς πυθαγορίξων λέγει. δεῖ γάρ, φησί, τὰς φιληδόνους φυχάς, ὡς ό Πλάτων λέγει, ἐὰν ἐν ἀνθρώπου πάθει γενόμεναι μὴ φιλοσοφήσωσι, διὰ πάντων ζῴων ξῴων καὶ φυτῶν πάλιν εἰς ἀνθρώπινον σῶμα, καὶ ἐὰν μὲν φιλοσοφήσῃ κατὰ τὸ αὐτὸ τρίς, εἰς τὴν τοῦ συννόμου ἄστρου φύσιν ἀνελθεῖν, ἐὰν δὲ μὴ φιλοσοφήσῃ, πάλιν ἐπὶ τὰ αὐτά. δύνασθαι οὐν φησί ποτε τὴν ψυχὴν καὶ θνητὴν γενέσθαι, ἐὰν ὑπὸ τῶν ᾿Εριννύων κρατῆται, τουτέστι τῶν παθῶν, καὶ ἀθάνατον, ἐὰν τὰς Ἑριννῦς ἐκφύγῃ, ἅ ἐστι πάθη. Ἁλλ' ἐπεὶ καὶ τὰ σκοτεινῶς ὑπὸ τοῦ Πυθαγόρου λεγόμενα πρὸς τοὺς μαθητὰς δι’ ὑποσυμβόλων ἐνηρ<ξά>μεθα λέγειν, δοκεῖ τῶν ἐτέρων ὑπομνησθῆναι διὰ τὸ καὶ τοὺς αἱρεσιάρχας τοιούτῳ τινὶ τρόπῳ ἐπικεχειρrικέναι ὀμιλεῖν διὰ ὑποσυμβόλων, καὶ τοῦτο οὐκ ἰδίων, ἀλλὰ πυθαγοείων πλεονεκτήσαντας λόγων. λόγων.

λόγων]· ἐκ τῆς ἰδίης ἐὰν ἀποδημῇς, μὴ ἐπιστρέφου· εἰ δὲ μή, Ἑριννύες Δίκης ἐπίκουροί σε μεελεύσονται«· ίδίην καλῶν τὸ σῶμα, Ἑριννύσς δὲ τὰ πάθη. ἐὰν οὖν, φησίν, ἀποδημῇς, τουτέστιν ἐὰν ἐξέρχῃ ἐκ τοῦ σώματος, μὴ αὐτοῦ ἀντιποιοῦ· ἐὰν δὲ άντιποιήσῃ, πάλιν σε τὰ πάθη καθείρξουσιν εἰς σῶμα. εἶναι γὰρ οὖτοι τῶν ψυχῶν μετενσωμάτωσιν νομίξουσιν, ὡς καὶ ὀ ‘Εμπεσοκλῆς πυθαγορίξων λέγει. δεῖ γάρ, φησί, τὰς φιληδόνους φυχάς, ὡς ό Πλάτων λέγει, ἐὰν ἐν ἀνθρώπου πάθει γενόμεναι μὴ φιλοσοφήσωσι, διὰ πάντων ζῴων ξῴων καὶ φυτῶν πάλιν εἰς ἀνθρώπινον σῶμα, καὶ ἐὰν μὲν φιλοσοφήσῃ κατὰ τὸ αὐτὸ τρίς, εἰς τὴν τοῦ συννόμου ἄστρου φύσιν ἀνελθεῖν, ἐὰν δὲ μὴ φιλοσοφήσῃ, πάλιν ἐπὶ τὰ αὐτά. δύνασθαι οὐν φησί ποτε τὴν ψυχὴν καὶ θνητὴν γενέσθαι, ἐὰν ὑπὸ τῶν ᾿Εριννύων κρατῆται, τουτέστι τῶν παθῶν, καὶ ἀθάνατον, ἐὰν τὰς Ἑριννῦς ἐκφύγῃ, ἅ ἐστι πάθη. Ἁλλ' ἐπεὶ καὶ τὰ σκοτεινῶς ὑπὸ τοῦ Πυθαγόρου λεγόμενα πρὸς τοὺς μαθητὰς δι’ ὑποσυμβόλων ἐνηρ<ξά>μεθα λέγειν, δοκεῖ τῶν ἐτέρων ὑπομνησθῆναι διὰ τὸ καὶ τοὺς αἱρεσιάρχας τοιούτῳ τινὶ τρόπῳ ἐπικεχειρrικέναι ὀμιλεῖν διὰ ὑποσυμβόλων, καὶ τοῦτο οὐκ ἰδίων, ἀλλὰ πυθαγοείων πλεονεκτήσαντας λόγων. λόγων.

λόγων]· ἐκ τῆς ἰδίης ἐὰν ἀποδημῇς, μὴ ἐπιστρέφου· εἰ δὲ μή, Ἑριννύες Δίκης ἐπίκουροί σε μεελεύσονται«· ίδίην καλῶν τὸ σῶμα, Ἑριννύσς δὲ τὰ πάθη. ἐὰν οὖν, φησίν, ἀποδημῇς, τουτέστιν ἐὰν ἐξέρχῃ ἐκ τοῦ σώματος, μὴ αὐτοῦ ἀντιποιοῦ· ἐὰν δὲ άντιποιήσῃ, πάλιν σε τὰ πάθη καθείρξουσιν εἰς σῶμα. εἶναι γὰρ οὖτοι τῶν ψυχῶν μετενσωμάτωσιν νομίξουσιν, ὡς καὶ ὀ ‘Εμπεσοκλῆς πυθαγορίξων λέγει. δεῖ γάρ, φησί, τὰς φιληδόνους φυχάς, ὡς ό Πλάτων λέγει, ἐὰν ἐν ἀνθρώπου πάθει γενόμεναι μὴ φιλοσοφήσωσι, διὰ πάντων ζῴων ξῴων καὶ φυτῶν πάλιν εἰς ἀνθρώπινον σῶμα, καὶ ἐὰν μὲν φιλοσοφήσῃ κατὰ τὸ αὐτὸ τρίς, εἰς τὴν τοῦ συννόμου ἄστρου φύσιν ἀνελθεῖν, ἐὰν δὲ μὴ φιλοσοφήσῃ, πάλιν ἐπὶ τὰ αὐτά. δύνασθαι οὐν φησί ποτε τὴν ψυχὴν καὶ θνητὴν γενέσθαι, ἐὰν ὑπὸ τῶν ᾿Εριννύων κρατῆται, τουτέστι τῶν παθῶν, καὶ ἀθάνατον, ἐὰν τὰς Ἑριννῦς ἐκφύγῃ, ἅ ἐστι πάθη. Ἁλλ' ἐπεὶ καὶ τὰ σκοτεινῶς ὑπὸ τοῦ Πυθαγόρου λεγόμενα πρὸς τοὺς μαθητὰς δι’ ὑποσυμβόλων ἐνηρ<ξά>μεθα λέγειν, δοκεῖ τῶν ἐτέρων ὑπομνησθῆναι διὰ τὸ καὶ τοὺς αἱρεσιάρχας τοιούτῳ τινὶ τρόπῳ ἐπικεχειρrικέναι ὀμιλεῖν διὰ ὑποσυμβόλων, καὶ τοῦτο οὐκ ἰδίων, ἀλλὰ πυθαγοείων πλεονεκτήσαντας λόγων. λόγων.

λόγων]· ἐκ τῆς ἰδίης ἐὰν ἀποδημῇς, μὴ ἐπιστρέφου· εἰ δὲ μή, Ἑριννύες Δίκης ἐπίκουροί σε μεελεύσονται«· ίδίην καλῶν τὸ σῶμα, Ἑριννύσς δὲ τὰ πάθη. ἐὰν οὖν, φησίν, ἀποδημῇς, τουτέστιν ἐὰν ἐξέρχῃ ἐκ τοῦ σώματος, μὴ αὐτοῦ ἀντιποιοῦ· ἐὰν δὲ άντιποιήσῃ, πάλιν σε τὰ πάθη καθείρξουσιν εἰς σῶμα. εἶναι γὰρ οὖτοι τῶν ψυχῶν μετενσωμάτωσιν νομίξουσιν, ὡς καὶ ὀ ‘Εμπεσοκλῆς πυθαγορίξων λέγει. δεῖ γάρ, φησί, τὰς φιληδόνους φυχάς, ὡς ό Πλάτων λέγει, ἐὰν ἐν ἀνθρώπου πάθει γενόμεναι μὴ φιλοσοφήσωσι, διὰ πάντων ζῴων ξῴων καὶ φυτῶν πάλιν εἰς ἀνθρώπινον σῶμα, καὶ ἐὰν μὲν φιλοσοφήσῃ κατὰ τὸ αὐτὸ τρίς, εἰς τὴν τοῦ συννόμου ἄστρου φύσιν ἀνελθεῖν, ἐὰν δὲ μὴ φιλοσοφήσῃ, πάλιν ἐπὶ τὰ αὐτά. δύνασθαι οὐν φησί ποτε τὴν ψυχὴν καὶ θνητὴν γενέσθαι, ἐὰν ὑπὸ τῶν ᾿Εριννύων κρατῆται, τουτέστι τῶν παθῶν, καὶ ἀθάνατον, ἐὰν τὰς Ἑριννῦς ἐκφύγῃ, ἅ ἐστι πάθη. Ἁλλ' ἐπεὶ καὶ τὰ σκοτεινῶς ὑπὸ τοῦ Πυθαγόρου λεγόμενα πρὸς τοὺς μαθητὰς δι’ ὑποσυμβόλων ἐνηρ<ξά>μεθα λέγειν, δοκεῖ τῶν ἐτέρων ὑπομνησθῆναι διὰ τὸ καὶ τοὺς αἱρεσιάρχας τοιούτῳ τινὶ τρόπῳ ἐπικεχειρrικέναι ὀμιλεῖν διὰ ὑποσυμβόλων, καὶ τοῦτο οὐκ ἰδίων, ἀλλὰ πυθαγοείων πλεονεκτήσαντας λόγων. λόγων.

λόγων]· ἐκ τῆς ἰδίης ἐὰν ἀποδημῇς, μὴ ἐπιστρέφου· εἰ δὲ μή, Ἑριννύες Δίκης ἐπίκουροί σε μεελεύσονται«· ίδίην καλῶν τὸ σῶμα, Ἑριννύσς δὲ τὰ πάθη. ἐὰν οὖν, φησίν, ἀποδημῇς, τουτέστιν ἐὰν ἐξέρχῃ ἐκ τοῦ σώματος, μὴ αὐτοῦ ἀντιποιοῦ· ἐὰν δὲ άντιποιήσῃ, πάλιν σε τὰ πάθη καθείρξουσιν εἰς σῶμα. εἶναι γὰρ οὖτοι τῶν ψυχῶν μετενσωμάτωσιν νομίξουσιν, ὡς καὶ ὀ ‘Εμπεσοκλῆς πυθαγορίξων λέγει. δεῖ γάρ, φησί, τὰς φιληδόνους φυχάς, ὡς ό Πλάτων λέγει, ἐὰν ἐν ἀνθρώπου πάθει γενόμεναι μὴ φιλοσοφήσωσι, διὰ πάντων ζῴων ξῴων καὶ φυτῶν πάλιν εἰς ἀνθρώπινον σῶμα, καὶ ἐὰν μὲν φιλοσοφήσῃ κατὰ τὸ αὐτὸ τρίς, εἰς τὴν τοῦ συννόμου ἄστρου φύσιν ἀνελθεῖν, ἐὰν δὲ μὴ φιλοσοφήσῃ, πάλιν ἐπὶ τὰ αὐτά. δύνασθαι οὐν φησί ποτε τὴν ψυχὴν καὶ θνητὴν γενέσθαι, ἐὰν ὑπὸ τῶν ᾿Εριννύων κρατῆται, τουτέστι τῶν παθῶν, καὶ ἀθάνατον, ἐὰν τὰς Ἑριννῦς ἐκφύγῃ, ἅ ἐστι πάθη. Ἁλλ' ἐπεὶ καὶ τὰ σκοτεινῶς ὑπὸ τοῦ Πυθαγόρου λεγόμενα πρὸς τοὺς μαθητὰς δι’ ὑποσυμβόλων ἐνηρ<ξά>μεθα λέγειν, δοκεῖ τῶν ἐτέρων ὑπομνησθῆναι διὰ τὸ καὶ τοὺς αἱρεσιάρχας τοιούτῳ τινὶ τρόπῳ ἐπικεχειρrικέναι ὀμιλεῖν διὰ ὑποσυμβόλων, καὶ τοῦτο οὐκ ἰδίων, ἀλλὰ πυθαγοείων πλεονεκτήσαντας λόγων. λόγων.

λόγων]· ἐκ τῆς ἰδίης ἐὰν ἀποδημῇς, μὴ ἐπιστρέφου· εἰ δὲ μή, Ἑριννύες Δίκης ἐπίκουροί σε μεελεύσονται«· ίδίην καλῶν τὸ σῶμα, Ἑριννύσς δὲ τὰ πάθη. ἐὰν οὖν, φησίν, ἀποδημῇς, τουτέστιν ἐὰν ἐξέρχῃ ἐκ τοῦ σώματος, μὴ αὐτοῦ ἀντιποιοῦ· ἐὰν δὲ άντιποιήσῃ, πάλιν σε τὰ πάθη καθείρξουσιν εἰς σῶμα. εἶναι γὰρ οὖτοι τῶν ψυχῶν μετενσωμάτωσιν νομίξουσιν, ὡς καὶ ὀ ‘Εμπεσοκλῆς πυθαγορίξων λέγει. δεῖ γάρ, φησί, τὰς φιληδόνους φυχάς, ὡς ό Πλάτων λέγει, ἐὰν ἐν ἀνθρώπου πάθει γενόμεναι μὴ φιλοσοφήσωσι, διὰ πάντων ζῴων ξῴων καὶ φυτῶν πάλιν εἰς ἀνθρώπινον σῶμα, καὶ ἐὰν μὲν φιλοσοφήσῃ κατὰ τὸ αὐτὸ τρίς, εἰς τὴν τοῦ συννόμου ἄστρου φύσιν ἀνελθεῖν, ἐὰν δὲ μὴ φιλοσοφήσῃ, πάλιν ἐπὶ τὰ αὐτά. δύνασθαι οὐν φησί ποτε τὴν ψυχὴν καὶ θνητὴν γενέσθαι, ἐὰν ὑπὸ τῶν ᾿Εριννύων κρατῆται, τουτέστι τῶν παθῶν, καὶ ἀθάνατον, ἐὰν τὰς Ἑριννῦς ἐκφύγῃ, ἅ ἐστι πάθη. Ἁλλ' ἐπεὶ καὶ τὰ σκοτεινῶς ὑπὸ τοῦ Πυθαγόρου λεγόμενα πρὸς τοὺς μαθητὰς δι’ ὑποσυμβόλων ἐνηρ<ξά>μεθα λέγειν, δοκεῖ τῶν ἐτέρων ὑπομνησθῆναι διὰ τὸ καὶ τοὺς αἱρεσιάρχας τοιούτῳ τινὶ τρόπῳ ἐπικεχειρrικέναι ὀμιλεῖν διὰ ὑποσυμβόλων, καὶ τοῦτο οὐκ ἰδίων, ἀλλὰ πυθαγοείων πλεονεκτήσαντας λόγων. λόγων.

»'απὸ ὄλου ἄρτου μὴ ἀπόδακνε«· τὰ ὑπάρχοντά σου μὴ μειοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς προσόδου ξῆθι, φύλασσε δὲ τὴν οὺσίαν ὡς ἄρτον ὁλόκληρον. κυάμους μὴ ἔσθιε«, ἀρχὴν πόλεως μὴ ἀποδέχου· κυάμοις γὰρ ἐκληροῦντο τὰς ἀρχὰς κατ’ ἐκεῖνον τὸν κρόνον. Ταῦτα μὲν οὖν καὶ τὰ τοιαῦτα οἱ Πυθγόρειοι λέγουσιν, οὔς μιμούμενοι οἱ αἱρετικοὶ μεγάλα νομίζονταί τισι λέγειν. δημιουργὸν δὲ εἶναι τῶν γενομένων πάντων φησὶν ὀ Πυθαγόρειος λόπος τὸν μέγαν γεωμέτρην καὶ ἀριθμητὴν ἥλοιν καὶ ἐστηρίχθαι τοῦτον ἐν ὅνὄλῳ τῷ κόσμῳ, καθάπερ ἐν τοῖς σώμασι ψυχήν, ὥς φησιν ὁ Πλἀτων. πῦρ γάρ ἐστιν ἥλιος <ὡς> ψυχή, σῶμα γῆ. »χωρισθὲν δὲ αὐδὲν ἃν ποτε ὀρατὸν γένοτιο οὐδὲ ἁπτὸν ἄνευ τινὸς στερεοῦ· στερεὸν δὲ οὐκ ἄνευ γῆς. ὅθεν ἐκ πυρὸς καὶ γῆς ἀέρα τε ὁ θεὸς ἐν μέσῳ θέμενος‘ τὸ τοῦ παντὸς ἐδημιούργησε σῶμα. όριθμεῖ δέ, φησί, καὶ γεωμετρεῖ τὸν κόσμον ό ἥλιος τοιοῦτόν τινα τρόπον·

»'απὸ ὄλου ἄρτου μὴ ἀπόδακνε«· τὰ ὑπάρχοντά σου μὴ μειοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς προσόδου ξῆθι, φύλασσε δὲ τὴν οὺσίαν ὡς ἄρτον ὁλόκληρον. κυάμους μὴ ἔσθιε«, ἀρχὴν πόλεως μὴ ἀποδέχου· κυάμοις γὰρ ἐκληροῦντο τὰς ἀρχὰς κατ’ ἐκεῖνον τὸν κρόνον. Ταῦτα μὲν οὖν καὶ τὰ τοιαῦτα οἱ Πυθγόρειοι λέγουσιν, οὔς μιμούμενοι οἱ αἱρετικοὶ μεγάλα νομίζονταί τισι λέγειν. δημιουργὸν δὲ εἶναι τῶν γενομένων πάντων φησὶν ὀ Πυθαγόρειος λόπος τὸν μέγαν γεωμέτρην καὶ ἀριθμητὴν ἥλοιν καὶ ἐστηρίχθαι τοῦτον ἐν ὅνὄλῳ τῷ κόσμῳ, καθάπερ ἐν τοῖς σώμασι ψυχήν, ὥς φησιν ὁ Πλἀτων. πῦρ γάρ ἐστιν ἥλιος <ὡς> ψυχή, σῶμα γῆ. »χωρισθὲν δὲ αὐδὲν ἃν ποτε ὀρατὸν γένοτιο οὐδὲ ἁπτὸν ἄνευ τινὸς στερεοῦ· στερεὸν δὲ οὐκ ἄνευ γῆς. ὅθεν ἐκ πυρὸς καὶ γῆς ἀέρα τε ὁ θεὸς ἐν μέσῳ θέμενος‘ τὸ τοῦ παντὸς ἐδημιούργησε σῶμα. όριθμεῖ δέ, φησί, καὶ γεωμετρεῖ τὸν κόσμον ό ἥλιος τοιοῦτόν τινα τρόπον·

»'απὸ ὄλου ἄρτου μὴ ἀπόδακνε«· τὰ ὑπάρχοντά σου μὴ μειοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς προσόδου ξῆθι, φύλασσε δὲ τὴν οὺσίαν ὡς ἄρτον ὁλόκληρον. κυάμους μὴ ἔσθιε«, ἀρχὴν πόλεως μὴ ἀποδέχου· κυάμοις γὰρ ἐκληροῦντο τὰς ἀρχὰς κατ’ ἐκεῖνον τὸν κρόνον. Ταῦτα μὲν οὖν καὶ τὰ τοιαῦτα οἱ Πυθγόρειοι λέγουσιν, οὔς μιμούμενοι οἱ αἱρετικοὶ μεγάλα νομίζονταί τισι λέγειν. δημιουργὸν δὲ εἶναι τῶν γενομένων πάντων φησὶν ὀ Πυθαγόρειος λόπος τὸν μέγαν γεωμέτρην καὶ ἀριθμητὴν ἥλοιν καὶ ἐστηρίχθαι τοῦτον ἐν ὅνὄλῳ τῷ κόσμῳ, καθάπερ ἐν τοῖς σώμασι ψυχήν, ὥς φησιν ὁ Πλἀτων. πῦρ γάρ ἐστιν ἥλιος <ὡς> ψυχή, σῶμα γῆ. »χωρισθὲν δὲ αὐδὲν ἃν ποτε ὀρατὸν γένοτιο οὐδὲ ἁπτὸν ἄνευ τινὸς στερεοῦ· στερεὸν δὲ οὐκ ἄνευ γῆς. ὅθεν ἐκ πυρὸς καὶ γῆς ἀέρα τε ὁ θεὸς ἐν μέσῳ θέμενος‘ τὸ τοῦ παντὸς ἐδημιούργησε σῶμα. όριθμεῖ δέ, φησί, καὶ γεωμετρεῖ τὸν κόσμον ό ἥλιος τοιοῦτόν τινα τρόπον·

»'απὸ ὄλου ἄρτου μὴ ἀπόδακνε«· τὰ ὑπάρχοντά σου μὴ μειοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς προσόδου ξῆθι, φύλασσε δὲ τὴν οὺσίαν ὡς ἄρτον ὁλόκληρον. κυάμους μὴ ἔσθιε«, ἀρχὴν πόλεως μὴ ἀποδέχου· κυάμοις γὰρ ἐκληροῦντο τὰς ἀρχὰς κατ’ ἐκεῖνον τὸν κρόνον. Ταῦτα μὲν οὖν καὶ τὰ τοιαῦτα οἱ Πυθγόρειοι λέγουσιν, οὔς μιμούμενοι οἱ αἱρετικοὶ μεγάλα νομίζονταί τισι λέγειν. δημιουργὸν δὲ εἶναι τῶν γενομένων πάντων φησὶν ὀ Πυθαγόρειος λόπος τὸν μέγαν γεωμέτρην καὶ ἀριθμητὴν ἥλοιν καὶ ἐστηρίχθαι τοῦτον ἐν ὅνὄλῳ τῷ κόσμῳ, καθάπερ ἐν τοῖς σώμασι ψυχήν, ὥς φησιν ὁ Πλἀτων. πῦρ γάρ ἐστιν ἥλιος <ὡς> ψυχή, σῶμα γῆ. »χωρισθὲν δὲ αὐδὲν ἃν ποτε ὀρατὸν γένοτιο οὐδὲ ἁπτὸν ἄνευ τινὸς στερεοῦ· στερεὸν δὲ οὐκ ἄνευ γῆς. ὅθεν ἐκ πυρὸς καὶ γῆς ἀέρα τε ὁ θεὸς ἐν μέσῳ θέμενος‘ τὸ τοῦ παντὸς ἐδημιούργησε σῶμα. όριθμεῖ δέ, φησί, καὶ γεωμετρεῖ τὸν κόσμον ό ἥλιος τοιοῦτόν τινα τρόπον·

»'απὸ ὄλου ἄρτου μὴ ἀπόδακνε«· τὰ ὑπάρχοντά σου μὴ μειοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς προσόδου ξῆθι, φύλασσε δὲ τὴν οὺσίαν ὡς ἄρτον ὁλόκληρον. κυάμους μὴ ἔσθιε«, ἀρχὴν πόλεως μὴ ἀποδέχου· κυάμοις γὰρ ἐκληροῦντο τὰς ἀρχὰς κατ’ ἐκεῖνον τὸν κρόνον. Ταῦτα μὲν οὖν καὶ τὰ τοιαῦτα οἱ Πυθγόρειοι λέγουσιν, οὔς μιμούμενοι οἱ αἱρετικοὶ μεγάλα νομίζονταί τισι λέγειν. δημιουργὸν δὲ εἶναι τῶν γενομένων πάντων φησὶν ὀ Πυθαγόρειος λόπος τὸν μέγαν γεωμέτρην καὶ ἀριθμητὴν ἥλοιν καὶ ἐστηρίχθαι τοῦτον ἐν ὅνὄλῳ τῷ κόσμῳ, καθάπερ ἐν τοῖς σώμασι ψυχήν, ὥς φησιν ὁ Πλἀτων. πῦρ γάρ ἐστιν ἥλιος <ὡς> ψυχή, σῶμα γῆ. »χωρισθὲν δὲ αὐδὲν ἃν ποτε ὀρατὸν γένοτιο οὐδὲ ἁπτὸν ἄνευ τινὸς στερεοῦ· στερεὸν δὲ οὐκ ἄνευ γῆς. ὅθεν ἐκ πυρὸς καὶ γῆς ἀέρα τε ὁ θεὸς ἐν μέσῳ θέμενος‘ τὸ τοῦ παντὸς ἐδημιούργησε σῶμα. όριθμεῖ δέ, φησί, καὶ γεωμετρεῖ τὸν κόσμον ό ἥλιος τοιοῦτόν τινα τρόπον·

»'απὸ ὄλου ἄρτου μὴ ἀπόδακνε«· τὰ ὑπάρχοντά σου μὴ μειοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς προσόδου ξῆθι, φύλασσε δὲ τὴν οὺσίαν ὡς ἄρτον ὁλόκληρον. κυάμους μὴ ἔσθιε«, ἀρχὴν πόλεως μὴ ἀποδέχου· κυάμοις γὰρ ἐκληροῦντο τὰς ἀρχὰς κατ’ ἐκεῖνον τὸν κρόνον. Ταῦτα μὲν οὖν καὶ τὰ τοιαῦτα οἱ Πυθγόρειοι λέγουσιν, οὔς μιμούμενοι οἱ αἱρετικοὶ μεγάλα νομίζονταί τισι λέγειν. δημιουργὸν δὲ εἶναι τῶν γενομένων πάντων φησὶν ὀ Πυθαγόρειος λόπος τὸν μέγαν γεωμέτρην καὶ ἀριθμητὴν ἥλοιν καὶ ἐστηρίχθαι τοῦτον ἐν ὅνὄλῳ τῷ κόσμῳ, καθάπερ ἐν τοῖς σώμασι ψυχήν, ὥς φησιν ὁ Πλἀτων. πῦρ γάρ ἐστιν ἥλιος <ὡς> ψυχή, σῶμα γῆ. »χωρισθὲν δὲ αὐδὲν ἃν ποτε ὀρατὸν γένοτιο οὐδὲ ἁπτὸν ἄνευ τινὸς στερεοῦ· στερεὸν δὲ οὐκ ἄνευ γῆς. ὅθεν ἐκ πυρὸς καὶ γῆς ἀέρα τε ὁ θεὸς ἐν μέσῳ θέμενος‘ τὸ τοῦ παντὸς ἐδημιούργησε σῶμα. όριθμεῖ δέ, φησί, καὶ γεωμετρεῖ τὸν κόσμον ό ἥλιος τοιοῦτόν τινα τρόπον·

»'απὸ ὄλου ἄρτου μὴ ἀπόδακνε«· τὰ ὑπάρχοντά σου μὴ μειοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς προσόδου ξῆθι, φύλασσε δὲ τὴν οὺσίαν ὡς ἄρτον ὁλόκληρον. κυάμους μὴ ἔσθιε«, ἀρχὴν πόλεως μὴ ἀποδέχου· κυάμοις γὰρ ἐκληροῦντο τὰς ἀρχὰς κατ’ ἐκεῖνον τὸν κρόνον. Ταῦτα μὲν οὖν καὶ τὰ τοιαῦτα οἱ Πυθγόρειοι λέγουσιν, οὔς μιμούμενοι οἱ αἱρετικοὶ μεγάλα νομίζονταί τισι λέγειν. δημιουργὸν δὲ εἶναι τῶν γενομένων πάντων φησὶν ὀ Πυθαγόρειος λόπος τὸν μέγαν γεωμέτρην καὶ ἀριθμητὴν ἥλοιν καὶ ἐστηρίχθαι τοῦτον ἐν ὅνὄλῳ τῷ κόσμῳ, καθάπερ ἐν τοῖς σώμασι ψυχήν, ὥς φησιν ὁ Πλἀτων. πῦρ γάρ ἐστιν ἥλιος <ὡς> ψυχή, σῶμα γῆ. »χωρισθὲν δὲ αὐδὲν ἃν ποτε ὀρατὸν γένοτιο οὐδὲ ἁπτὸν ἄνευ τινὸς στερεοῦ· στερεὸν δὲ οὐκ ἄνευ γῆς. ὅθεν ἐκ πυρὸς καὶ γῆς ἀέρα τε ὁ θεὸς ἐν μέσῳ θέμενος‘ τὸ τοῦ παντὸς ἐδημιούργησε σῶμα. όριθμεῖ δέ, φησί, καὶ γεωμετρεῖ τὸν κόσμον ό ἥλιος τοιοῦτόν τινα τρόπον·

διαφορὰ δέ τις εὑρίσκεται πολλὴ παρ’ αὐτοῖς· οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν, ἵν᾿ ῇ παντάπασι καθαρὸν τὸ δόγμα τοῦ Οὐαλεντίνου Πυθογορικόν, ἄθηλυν καὶ ἄςὐγον κοὶ μόνον τὸν Πατἐρα νομίζουσιν εἶναι· οἱ δὲ ἀδὐνατον νομίζοντες δύνασθαι ἐξ ἄρρενος μόνου γένεσιν ὅλως τῶν γεγενημένων γενέσθαι τινός, καὶ τῷ Πατρὶ τῶν ὅλων, ἵνα γένηται πατήρ, Σιγὴν ἐξ ἀνάγκης συναριθμοῦσι τὴν σύζυγον. ἀλλὰ περὶ μὲν Σιγῆς, πότερόν ποτε σύξυγός ἐστιν ἢ οὐκ ἔστιν, αὐτοὶ πρὸς ἑαυτοὺς τοῦτον ἐχέτωσαν τὸν ἀγῶνα. τὰ δὲ νῦν αὐτοὶ ἡμεῖς θυλάττονες Πυθαγόρειον ἀρχήν, μίαν οὖσαν καὶ ἄξυγον ἄθηλυν, ἄπροσδεῆ, μνημονεύοντες ὅδ᾿ ἐκεῖνοι διδάσκουσι ἐροῦμεν· † τε ὅλως, φηθί, γεννητὸν οὐδέν, Πατὴρ δὲ ἦν μόνος ἀγέννητος, οὐ τόπον ἔχων, οὐ χρόνον, οὐ σύμβουλον, οὐκ ἄλλην τινὰ κατ’ ούδένα τῶν τρόπων νοηθῆναι δυναμένην οὐδίαν· ἀλλὰ ἦν μόνος, ἠρεμῶν, ὡς λἐγουσι, καὶ ἀναπαυόμενος αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ μόνος. ἐπεὶ δὲ ἦν γόνιμος, ἔδοξεν αὐτῷ ποτε τὸ κάλλιστον καὶ τελεώτατον, ὅ εἶχεν ἐν ἐαυτῷ, γεννῆσαι καὶ προαγαγεῖν· φιλέρημος γὰρ οὐκ ἦν. ἄγάπη γάρ, φησίν, ἦν ὅλος, ἡ δὲ ἀγάπη οὐκ ἔστιν ἀγάπη, ἐὰν μὴ ῇ τὸ ἀγαπώμενον.

διαφορὰ δέ τις εὑρίσκεται πολλὴ παρ’ αὐτοῖς· οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν, ἵν᾿ ῇ παντάπασι καθαρὸν τὸ δόγμα τοῦ Οὐαλεντίνου Πυθογορικόν, ἄθηλυν καὶ ἄςὐγον κοὶ μόνον τὸν Πατἐρα νομίζουσιν εἶναι· οἱ δὲ ἀδὐνατον νομίζοντες δύνασθαι ἐξ ἄρρενος μόνου γένεσιν ὅλως τῶν γεγενημένων γενέσθαι τινός, καὶ τῷ Πατρὶ τῶν ὅλων, ἵνα γένηται πατήρ, Σιγὴν ἐξ ἀνάγκης συναριθμοῦσι τὴν σύζυγον. ἀλλὰ περὶ μὲν Σιγῆς, πότερόν ποτε σύξυγός ἐστιν ἢ οὐκ ἔστιν, αὐτοὶ πρὸς ἑαυτοὺς τοῦτον ἐχέτωσαν τὸν ἀγῶνα. τὰ δὲ νῦν αὐτοὶ ἡμεῖς θυλάττονες Πυθαγόρειον ἀρχήν, μίαν οὖσαν καὶ ἄξυγον ἄθηλυν, ἄπροσδεῆ, μνημονεύοντες ὅδ᾿ ἐκεῖνοι διδάσκουσι ἐροῦμεν· † τε ὅλως, φηθί, γεννητὸν οὐδέν, Πατὴρ δὲ ἦν μόνος ἀγέννητος, οὐ τόπον ἔχων, οὐ χρόνον, οὐ σύμβουλον, οὐκ ἄλλην τινὰ κατ’ ούδένα τῶν τρόπων νοηθῆναι δυναμένην οὐδίαν· ἀλλὰ ἦν μόνος, ἠρεμῶν, ὡς λἐγουσι, καὶ ἀναπαυόμενος αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ μόνος. ἐπεὶ δὲ ἦν γόνιμος, ἔδοξεν αὐτῷ ποτε τὸ κάλλιστον καὶ τελεώτατον, ὅ εἶχεν ἐν ἐαυτῷ, γεννῆσαι καὶ προαγαγεῖν· φιλέρημος γὰρ οὐκ ἦν. ἄγάπη γάρ, φησίν, ἦν ὅλος, ἡ δὲ ἀγάπη οὐκ ἔστιν ἀγάπη, ἐὰν μὴ ῇ τὸ ἀγαπώμενον.

διαφορὰ δέ τις εὑρίσκεται πολλὴ παρ’ αὐτοῖς· οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν, ἵν᾿ ῇ παντάπασι καθαρὸν τὸ δόγμα τοῦ Οὐαλεντίνου Πυθογορικόν, ἄθηλυν καὶ ἄςὐγον κοὶ μόνον τὸν Πατἐρα νομίζουσιν εἶναι· οἱ δὲ ἀδὐνατον νομίζοντες δύνασθαι ἐξ ἄρρενος μόνου γένεσιν ὅλως τῶν γεγενημένων γενέσθαι τινός, καὶ τῷ Πατρὶ τῶν ὅλων, ἵνα γένηται πατήρ, Σιγὴν ἐξ ἀνάγκης συναριθμοῦσι τὴν σύζυγον. ἀλλὰ περὶ μὲν Σιγῆς, πότερόν ποτε σύξυγός ἐστιν ἢ οὐκ ἔστιν, αὐτοὶ πρὸς ἑαυτοὺς τοῦτον ἐχέτωσαν τὸν ἀγῶνα. τὰ δὲ νῦν αὐτοὶ ἡμεῖς θυλάττονες Πυθαγόρειον ἀρχήν, μίαν οὖσαν καὶ ἄξυγον ἄθηλυν, ἄπροσδεῆ, μνημονεύοντες ὅδ᾿ ἐκεῖνοι διδάσκουσι ἐροῦμεν· † τε ὅλως, φηθί, γεννητὸν οὐδέν, Πατὴρ δὲ ἦν μόνος ἀγέννητος, οὐ τόπον ἔχων, οὐ χρόνον, οὐ σύμβουλον, οὐκ ἄλλην τινὰ κατ’ ούδένα τῶν τρόπων νοηθῆναι δυναμένην οὐδίαν· ἀλλὰ ἦν μόνος, ἠρεμῶν, ὡς λἐγουσι, καὶ ἀναπαυόμενος αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ μόνος. ἐπεὶ δὲ ἦν γόνιμος, ἔδοξεν αὐτῷ ποτε τὸ κάλλιστον καὶ τελεώτατον, ὅ εἶχεν ἐν ἐαυτῷ, γεννῆσαι καὶ προαγαγεῖν· φιλέρημος γὰρ οὐκ ἦν. ἄγάπη γάρ, φησίν, ἦν ὅλος, ἡ δὲ ἀγάπη οὐκ ἔστιν ἀγάπη, ἐὰν μὴ ῇ τὸ ἀγαπώμενον.

διαφορὰ δέ τις εὑρίσκεται πολλὴ παρ’ αὐτοῖς· οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν, ἵν᾿ ῇ παντάπασι καθαρὸν τὸ δόγμα τοῦ Οὐαλεντίνου Πυθογορικόν, ἄθηλυν καὶ ἄςὐγον κοὶ μόνον τὸν Πατἐρα νομίζουσιν εἶναι· οἱ δὲ ἀδὐνατον νομίζοντες δύνασθαι ἐξ ἄρρενος μόνου γένεσιν ὅλως τῶν γεγενημένων γενέσθαι τινός, καὶ τῷ Πατρὶ τῶν ὅλων, ἵνα γένηται πατήρ, Σιγὴν ἐξ ἀνάγκης συναριθμοῦσι τὴν σύζυγον. ἀλλὰ περὶ μὲν Σιγῆς, πότερόν ποτε σύξυγός ἐστιν ἢ οὐκ ἔστιν, αὐτοὶ πρὸς ἑαυτοὺς τοῦτον ἐχέτωσαν τὸν ἀγῶνα. τὰ δὲ νῦν αὐτοὶ ἡμεῖς θυλάττονες Πυθαγόρειον ἀρχήν, μίαν οὖσαν καὶ ἄξυγον ἄθηλυν, ἄπροσδεῆ, μνημονεύοντες ὅδ᾿ ἐκεῖνοι διδάσκουσι ἐροῦμεν· † τε ὅλως, φηθί, γεννητὸν οὐδέν, Πατὴρ δὲ ἦν μόνος ἀγέννητος, οὐ τόπον ἔχων, οὐ χρόνον, οὐ σύμβουλον, οὐκ ἄλλην τινὰ κατ’ ούδένα τῶν τρόπων νοηθῆναι δυναμένην οὐδίαν· ἀλλὰ ἦν μόνος, ἠρεμῶν, ὡς λἐγουσι, καὶ ἀναπαυόμενος αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ μόνος. ἐπεὶ δὲ ἦν γόνιμος, ἔδοξεν αὐτῷ ποτε τὸ κάλλιστον καὶ τελεώτατον, ὅ εἶχεν ἐν ἐαυτῷ, γεννῆσαι καὶ προαγαγεῖν· φιλέρημος γὰρ οὐκ ἦν. ἄγάπη γάρ, φησίν, ἦν ὅλος, ἡ δὲ ἀγάπη οὐκ ἔστιν ἀγάπη, ἐὰν μὴ ῇ τὸ ἀγαπώμενον.

διαφορὰ δέ τις εὑρίσκεται πολλὴ παρ’ αὐτοῖς· οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν, ἵν᾿ ῇ παντάπασι καθαρὸν τὸ δόγμα τοῦ Οὐαλεντίνου Πυθογορικόν, ἄθηλυν καὶ ἄςὐγον κοὶ μόνον τὸν Πατἐρα νομίζουσιν εἶναι· οἱ δὲ ἀδὐνατον νομίζοντες δύνασθαι ἐξ ἄρρενος μόνου γένεσιν ὅλως τῶν γεγενημένων γενέσθαι τινός, καὶ τῷ Πατρὶ τῶν ὅλων, ἵνα γένηται πατήρ, Σιγὴν ἐξ ἀνάγκης συναριθμοῦσι τὴν σύζυγον. ἀλλὰ περὶ μὲν Σιγῆς, πότερόν ποτε σύξυγός ἐστιν ἢ οὐκ ἔστιν, αὐτοὶ πρὸς ἑαυτοὺς τοῦτον ἐχέτωσαν τὸν ἀγῶνα. τὰ δὲ νῦν αὐτοὶ ἡμεῖς θυλάττονες Πυθαγόρειον ἀρχήν, μίαν οὖσαν καὶ ἄξυγον ἄθηλυν, ἄπροσδεῆ, μνημονεύοντες ὅδ᾿ ἐκεῖνοι διδάσκουσι ἐροῦμεν· † τε ὅλως, φηθί, γεννητὸν οὐδέν, Πατὴρ δὲ ἦν μόνος ἀγέννητος, οὐ τόπον ἔχων, οὐ χρόνον, οὐ σύμβουλον, οὐκ ἄλλην τινὰ κατ’ ούδένα τῶν τρόπων νοηθῆναι δυναμένην οὐδίαν· ἀλλὰ ἦν μόνος, ἠρεμῶν, ὡς λἐγουσι, καὶ ἀναπαυόμενος αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ μόνος. ἐπεὶ δὲ ἦν γόνιμος, ἔδοξεν αὐτῷ ποτε τὸ κάλλιστον καὶ τελεώτατον, ὅ εἶχεν ἐν ἐαυτῷ, γεννῆσαι καὶ προαγαγεῖν· φιλέρημος γὰρ οὐκ ἦν. ἄγάπη γάρ, φησίν, ἦν ὅλος, ἡ δὲ ἀγάπη οὐκ ἔστιν ἀγάπη, ἐὰν μὴ ῇ τὸ ἀγαπώμενον.

διαφορὰ δέ τις εὑρίσκεται πολλὴ παρ’ αὐτοῖς· οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν, ἵν᾿ ῇ παντάπασι καθαρὸν τὸ δόγμα τοῦ Οὐαλεντίνου Πυθογορικόν, ἄθηλυν καὶ ἄςὐγον κοὶ μόνον τὸν Πατἐρα νομίζουσιν εἶναι· οἱ δὲ ἀδὐνατον νομίζοντες δύνασθαι ἐξ ἄρρενος μόνου γένεσιν ὅλως τῶν γεγενημένων γενέσθαι τινός, καὶ τῷ Πατρὶ τῶν ὅλων, ἵνα γένηται πατήρ, Σιγὴν ἐξ ἀνάγκης συναριθμοῦσι τὴν σύζυγον. ἀλλὰ περὶ μὲν Σιγῆς, πότερόν ποτε σύξυγός ἐστιν ἢ οὐκ ἔστιν, αὐτοὶ πρὸς ἑαυτοὺς τοῦτον ἐχέτωσαν τὸν ἀγῶνα. τὰ δὲ νῦν αὐτοὶ ἡμεῖς θυλάττονες Πυθαγόρειον ἀρχήν, μίαν οὖσαν καὶ ἄξυγον ἄθηλυν, ἄπροσδεῆ, μνημονεύοντες ὅδ᾿ ἐκεῖνοι διδάσκουσι ἐροῦμεν· † τε ὅλως, φηθί, γεννητὸν οὐδέν, Πατὴρ δὲ ἦν μόνος ἀγέννητος, οὐ τόπον ἔχων, οὐ χρόνον, οὐ σύμβουλον, οὐκ ἄλλην τινὰ κατ’ ούδένα τῶν τρόπων νοηθῆναι δυναμένην οὐδίαν· ἀλλὰ ἦν μόνος, ἠρεμῶν, ὡς λἐγουσι, καὶ ἀναπαυόμενος αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ μόνος. ἐπεὶ δὲ ἦν γόνιμος, ἔδοξεν αὐτῷ ποτε τὸ κάλλιστον καὶ τελεώτατον, ὅ εἶχεν ἐν ἐαυτῷ, γεννῆσαι καὶ προαγαγεῖν· φιλέρημος γὰρ οὐκ ἦν. ἄγάπη γάρ, φησίν, ἦν ὅλος, ἡ δὲ ἀγάπη οὐκ ἔστιν ἀγάπη, ἐὰν μὴ ῇ τὸ ἀγαπώμενον.

διαφορὰ δέ τις εὑρίσκεται πολλὴ παρ’ αὐτοῖς· οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν, ἵν᾿ ῇ παντάπασι καθαρὸν τὸ δόγμα τοῦ Οὐαλεντίνου Πυθογορικόν, ἄθηλυν καὶ ἄςὐγον κοὶ μόνον τὸν Πατἐρα νομίζουσιν εἶναι· οἱ δὲ ἀδὐνατον νομίζοντες δύνασθαι ἐξ ἄρρενος μόνου γένεσιν ὅλως τῶν γεγενημένων γενέσθαι τινός, καὶ τῷ Πατρὶ τῶν ὅλων, ἵνα γένηται πατήρ, Σιγὴν ἐξ ἀνάγκης συναριθμοῦσι τὴν σύζυγον. ἀλλὰ περὶ μὲν Σιγῆς, πότερόν ποτε σύξυγός ἐστιν ἢ οὐκ ἔστιν, αὐτοὶ πρὸς ἑαυτοὺς τοῦτον ἐχέτωσαν τὸν ἀγῶνα. τὰ δὲ νῦν αὐτοὶ ἡμεῖς θυλάττονες Πυθαγόρειον ἀρχήν, μίαν οὖσαν καὶ ἄξυγον ἄθηλυν, ἄπροσδεῆ, μνημονεύοντες ὅδ᾿ ἐκεῖνοι διδάσκουσι ἐροῦμεν· † τε ὅλως, φηθί, γεννητὸν οὐδέν, Πατὴρ δὲ ἦν μόνος ἀγέννητος, οὐ τόπον ἔχων, οὐ χρόνον, οὐ σύμβουλον, οὐκ ἄλλην τινὰ κατ’ ούδένα τῶν τρόπων νοηθῆναι δυναμένην οὐδίαν· ἀλλὰ ἦν μόνος, ἠρεμῶν, ὡς λἐγουσι, καὶ ἀναπαυόμενος αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ μόνος. ἐπεὶ δὲ ἦν γόνιμος, ἔδοξεν αὐτῷ ποτε τὸ κάλλιστον καὶ τελεώτατον, ὅ εἶχεν ἐν ἐαυτῷ, γεννῆσαι καὶ προαγαγεῖν· φιλέρημος γὰρ οὐκ ἦν. ἄγάπη γάρ, φησίν, ἦν ὅλος, ἡ δὲ ἀγάπη οὐκ ἔστιν ἀγάπη, ἐὰν μὴ ῇ τὸ ἀγαπώμενον.

διαφορὰ δέ τις εὑρίσκεται πολλὴ παρ’ αὐτοῖς· οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν, ἵν᾿ ῇ παντάπασι καθαρὸν τὸ δόγμα τοῦ Οὐαλεντίνου Πυθογορικόν, ἄθηλυν καὶ ἄςὐγον κοὶ μόνον τὸν Πατἐρα νομίζουσιν εἶναι· οἱ δὲ ἀδὐνατον νομίζοντες δύνασθαι ἐξ ἄρρενος μόνου γένεσιν ὅλως τῶν γεγενημένων γενέσθαι τινός, καὶ τῷ Πατρὶ τῶν ὅλων, ἵνα γένηται πατήρ, Σιγὴν ἐξ ἀνάγκης συναριθμοῦσι τὴν σύζυγον. ἀλλὰ περὶ μὲν Σιγῆς, πότερόν ποτε σύξυγός ἐστιν ἢ οὐκ ἔστιν, αὐτοὶ πρὸς ἑαυτοὺς τοῦτον ἐχέτωσαν τὸν ἀγῶνα. τὰ δὲ νῦν αὐτοὶ ἡμεῖς θυλάττονες Πυθαγόρειον ἀρχήν, μίαν οὖσαν καὶ ἄξυγον ἄθηλυν, ἄπροσδεῆ, μνημονεύοντες ὅδ᾿ ἐκεῖνοι διδάσκουσι ἐροῦμεν· † τε ὅλως, φηθί, γεννητὸν οὐδέν, Πατὴρ δὲ ἦν μόνος ἀγέννητος, οὐ τόπον ἔχων, οὐ χρόνον, οὐ σύμβουλον, οὐκ ἄλλην τινὰ κατ’ ούδένα τῶν τρόπων νοηθῆναι δυναμένην οὐδίαν· ἀλλὰ ἦν μόνος, ἠρεμῶν, ὡς λἐγουσι, καὶ ἀναπαυόμενος αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ μόνος. ἐπεὶ δὲ ἦν γόνιμος, ἔδοξεν αὐτῷ ποτε τὸ κάλλιστον καὶ τελεώτατον, ὅ εἶχεν ἐν ἐαυτῷ, γεννῆσαι καὶ προαγαγεῖν· φιλέρημος γὰρ οὐκ ἦν. ἄγάπη γάρ, φησίν, ἦν ὅλος, ἡ δὲ ἀγάπη οὐκ ἔστιν ἀγάπη, ἐὰν μὴ ῇ τὸ ἀγαπώμενον.

᾿Ιδών οὖν καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος καὶ ἡ Ζωή, Ζωή, ὁ Νοῦς κοὶ ἡ ᾿Αλήθεια δεδόξακον τὸν πατέρα τῶν ὅλων έν ὀριθμῷ τελείῳ, δοξάσαι καὶ αὐτὸς ὁ Δόγος μετὰ τῆς Ζωῆς ἠθέλησε τὸν ἑαυτοῦ πατέρα καὶ τὴν μητέρα, τὸν Νοῦν καὶ τὴν Ἁλήθειαν. ἐπεὶ δὲ γεννητὸς ἠν ὀ Νοῦς καὶ ἡ Ἀλήθεια καὶ οὐκ εἶχε τὸ πατρικὸν τέλειοι τὴν ἀγεννησίαν, οὐκέτι τελείῳ ἀριθμῷ ό Δόγος καὶ ὴ Ζωὴ Ζωὴ τὸν ἑαυ τῶν πατέρα τὸν Νοῦν, ἀλλὰ γὰρ ἐν ἀτελεῖ· δώδεκα γὰρ αἰῶνας προσφέρουσιν ό Λόγος καὶ ἠ Ζωὴ τῷ Νοΐ καὶ τῇ Ἁληθέίᾳ. οὑται γὰρ πρῶται κατὰ Οὐαλεντῖνον ῥίζαι τῶν αἰώνων γεγόνασι, Νοῦς καὶ Ἀλήθεια, Δὀγος καὶ Ζωή, Ἄνθρωπος καὶ Ἐκκλησία, δέκα δὲ οἱ τοῦ Νοὸς καὶ τῆς ᾿Εληθείας, δύο καὶ δέκα δὲ οἱ τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωῆς, εἰκοσι καὶ ὀκτὼ οἱ πάντες.

᾿Ιδών οὖν καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος καὶ ἡ Ζωή, Ζωή, ὁ Νοῦς κοὶ ἡ ᾿Αλήθεια δεδόξακον τὸν πατέρα τῶν ὅλων έν ὀριθμῷ τελείῳ, δοξάσαι καὶ αὐτὸς ὁ Δόγος μετὰ τῆς Ζωῆς ἠθέλησε τὸν ἑαυτοῦ πατέρα καὶ τὴν μητέρα, τὸν Νοῦν καὶ τὴν Ἁλήθειαν. ἐπεὶ δὲ γεννητὸς ἠν ὀ Νοῦς καὶ ἡ Ἀλήθεια καὶ οὐκ εἶχε τὸ πατρικὸν τέλειοι τὴν ἀγεννησίαν, οὐκέτι τελείῳ ἀριθμῷ ό Δόγος καὶ ὴ Ζωὴ Ζωὴ τὸν ἑαυ τῶν πατέρα τὸν Νοῦν, ἀλλὰ γὰρ ἐν ἀτελεῖ· δώδεκα γὰρ αἰῶνας προσφέρουσιν ό Λόγος καὶ ἠ Ζωὴ τῷ Νοΐ καὶ τῇ Ἁληθέίᾳ. οὑται γὰρ πρῶται κατὰ Οὐαλεντῖνον ῥίζαι τῶν αἰώνων γεγόνασι, Νοῦς καὶ Ἀλήθεια, Δὀγος καὶ Ζωή, Ἄνθρωπος καὶ Ἐκκλησία, δέκα δὲ οἱ τοῦ Νοὸς καὶ τῆς ᾿Εληθείας, δύο καὶ δέκα δὲ οἱ τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωῆς, εἰκοσι καὶ ὀκτὼ οἱ πάντες.

᾿Ιδών οὖν καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος καὶ ἡ Ζωή, Ζωή, ὁ Νοῦς κοὶ ἡ ᾿Αλήθεια δεδόξακον τὸν πατέρα τῶν ὅλων έν ὀριθμῷ τελείῳ, δοξάσαι καὶ αὐτὸς ὁ Δόγος μετὰ τῆς Ζωῆς ἠθέλησε τὸν ἑαυτοῦ πατέρα καὶ τὴν μητέρα, τὸν Νοῦν καὶ τὴν Ἁλήθειαν. ἐπεὶ δὲ γεννητὸς ἠν ὀ Νοῦς καὶ ἡ Ἀλήθεια καὶ οὐκ εἶχε τὸ πατρικὸν τέλειοι τὴν ἀγεννησίαν, οὐκέτι τελείῳ ἀριθμῷ ό Δόγος καὶ ὴ Ζωὴ Ζωὴ τὸν ἑαυ τῶν πατέρα τὸν Νοῦν, ἀλλὰ γὰρ ἐν ἀτελεῖ· δώδεκα γὰρ αἰῶνας προσφέρουσιν ό Λόγος καὶ ἠ Ζωὴ τῷ Νοΐ καὶ τῇ Ἁληθέίᾳ. οὑται γὰρ πρῶται κατὰ Οὐαλεντῖνον ῥίζαι τῶν αἰώνων γεγόνασι, Νοῦς καὶ Ἀλήθεια, Δὀγος καὶ Ζωή, Ἄνθρωπος καὶ Ἐκκλησία, δέκα δὲ οἱ τοῦ Νοὸς καὶ τῆς ᾿Εληθείας, δύο καὶ δέκα δὲ οἱ τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωῆς, εἰκοσι καὶ ὀκτὼ οἱ πάντες.

᾿Ιδών οὖν καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος καὶ ἡ Ζωή, Ζωή, ὁ Νοῦς κοὶ ἡ ᾿Αλήθεια δεδόξακον τὸν πατέρα τῶν ὅλων έν ὀριθμῷ τελείῳ, δοξάσαι καὶ αὐτὸς ὁ Δόγος μετὰ τῆς Ζωῆς ἠθέλησε τὸν ἑαυτοῦ πατέρα καὶ τὴν μητέρα, τὸν Νοῦν καὶ τὴν Ἁλήθειαν. ἐπεὶ δὲ γεννητὸς ἠν ὀ Νοῦς καὶ ἡ Ἀλήθεια καὶ οὐκ εἶχε τὸ πατρικὸν τέλειοι τὴν ἀγεννησίαν, οὐκέτι τελείῳ ἀριθμῷ ό Δόγος καὶ ὴ Ζωὴ Ζωὴ τὸν ἑαυ τῶν πατέρα τὸν Νοῦν, ἀλλὰ γὰρ ἐν ἀτελεῖ· δώδεκα γὰρ αἰῶνας προσφέρουσιν ό Λόγος καὶ ἠ Ζωὴ τῷ Νοΐ καὶ τῇ Ἁληθέίᾳ. οὑται γὰρ πρῶται κατὰ Οὐαλεντῖνον ῥίζαι τῶν αἰώνων γεγόνασι, Νοῦς καὶ Ἀλήθεια, Δὀγος καὶ Ζωή, Ἄνθρωπος καὶ Ἐκκλησία, δέκα δὲ οἱ τοῦ Νοὸς καὶ τῆς ᾿Εληθείας, δύο καὶ δέκα δὲ οἱ τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωῆς, εἰκοσι καὶ ὀκτὼ οἱ πάντες.

᾿Ιδών οὖν καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος καὶ ἡ Ζωή, Ζωή, ὁ Νοῦς κοὶ ἡ ᾿Αλήθεια δεδόξακον τὸν πατέρα τῶν ὅλων έν ὀριθμῷ τελείῳ, δοξάσαι καὶ αὐτὸς ὁ Δόγος μετὰ τῆς Ζωῆς ἠθέλησε τὸν ἑαυτοῦ πατέρα καὶ τὴν μητέρα, τὸν Νοῦν καὶ τὴν Ἁλήθειαν. ἐπεὶ δὲ γεννητὸς ἠν ὀ Νοῦς καὶ ἡ Ἀλήθεια καὶ οὐκ εἶχε τὸ πατρικὸν τέλειοι τὴν ἀγεννησίαν, οὐκέτι τελείῳ ἀριθμῷ ό Δόγος καὶ ὴ Ζωὴ Ζωὴ τὸν ἑαυ τῶν πατέρα τὸν Νοῦν, ἀλλὰ γὰρ ἐν ἀτελεῖ· δώδεκα γὰρ αἰῶνας προσφέρουσιν ό Λόγος καὶ ἠ Ζωὴ τῷ Νοΐ καὶ τῇ Ἁληθέίᾳ. οὑται γὰρ πρῶται κατὰ Οὐαλεντῖνον ῥίζαι τῶν αἰώνων γεγόνασι, Νοῦς καὶ Ἀλήθεια, Δὀγος καὶ Ζωή, Ἄνθρωπος καὶ Ἐκκλησία, δέκα δὲ οἱ τοῦ Νοὸς καὶ τῆς ᾿Εληθείας, δύο καὶ δέκα δὲ οἱ τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωῆς, εἰκοσι καὶ ὀκτὼ οἱ πάντες.

᾿Ιδών οὖν καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος καὶ ἡ Ζωή, Ζωή, ὁ Νοῦς κοὶ ἡ ᾿Αλήθεια δεδόξακον τὸν πατέρα τῶν ὅλων έν ὀριθμῷ τελείῳ, δοξάσαι καὶ αὐτὸς ὁ Δόγος μετὰ τῆς Ζωῆς ἠθέλησε τὸν ἑαυτοῦ πατέρα καὶ τὴν μητέρα, τὸν Νοῦν καὶ τὴν Ἁλήθειαν. ἐπεὶ δὲ γεννητὸς ἠν ὀ Νοῦς καὶ ἡ Ἀλήθεια καὶ οὐκ εἶχε τὸ πατρικὸν τέλειοι τὴν ἀγεννησίαν, οὐκέτι τελείῳ ἀριθμῷ ό Δόγος καὶ ὴ Ζωὴ Ζωὴ τὸν ἑαυ τῶν πατέρα τὸν Νοῦν, ἀλλὰ γὰρ ἐν ἀτελεῖ· δώδεκα γὰρ αἰῶνας προσφέρουσιν ό Λόγος καὶ ἠ Ζωὴ τῷ Νοΐ καὶ τῇ Ἁληθέίᾳ. οὑται γὰρ πρῶται κατὰ Οὐαλεντῖνον ῥίζαι τῶν αἰώνων γεγόνασι, Νοῦς καὶ Ἀλήθεια, Δὀγος καὶ Ζωή, Ἄνθρωπος καὶ Ἐκκλησία, δέκα δὲ οἱ τοῦ Νοὸς καὶ τῆς ᾿Εληθείας, δύο καὶ δέκα δὲ οἱ τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωῆς, εἰκοσι καὶ ὀκτὼ οἱ πάντες.

᾿Ιδών οὖν καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος καὶ ἡ Ζωή, Ζωή, ὁ Νοῦς κοὶ ἡ ᾿Αλήθεια δεδόξακον τὸν πατέρα τῶν ὅλων έν ὀριθμῷ τελείῳ, δοξάσαι καὶ αὐτὸς ὁ Δόγος μετὰ τῆς Ζωῆς ἠθέλησε τὸν ἑαυτοῦ πατέρα καὶ τὴν μητέρα, τὸν Νοῦν καὶ τὴν Ἁλήθειαν. ἐπεὶ δὲ γεννητὸς ἠν ὀ Νοῦς καὶ ἡ Ἀλήθεια καὶ οὐκ εἶχε τὸ πατρικὸν τέλειοι τὴν ἀγεννησίαν, οὐκέτι τελείῳ ἀριθμῷ ό Δόγος καὶ ὴ Ζωὴ Ζωὴ τὸν ἑαυ τῶν πατέρα τὸν Νοῦν, ἀλλὰ γὰρ ἐν ἀτελεῖ· δώδεκα γὰρ αἰῶνας προσφέρουσιν ό Λόγος καὶ ἠ Ζωὴ τῷ Νοΐ καὶ τῇ Ἁληθέίᾳ. οὑται γὰρ πρῶται κατὰ Οὐαλεντῖνον ῥίζαι τῶν αἰώνων γεγόνασι, Νοῦς καὶ Ἀλήθεια, Δὀγος καὶ Ζωή, Ἄνθρωπος καὶ Ἐκκλησία, δέκα δὲ οἱ τοῦ Νοὸς καὶ τῆς ᾿Εληθείας, δύο καὶ δέκα δὲ οἱ τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωῆς, εἰκοσι καὶ ὀκτὼ οἱ πάντες.

᾿Ιδών οὖν καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος καὶ ἡ Ζωή, Ζωή, ὁ Νοῦς κοὶ ἡ ᾿Αλήθεια δεδόξακον τὸν πατέρα τῶν ὅλων έν ὀριθμῷ τελείῳ, δοξάσαι καὶ αὐτὸς ὁ Δόγος μετὰ τῆς Ζωῆς ἠθέλησε τὸν ἑαυτοῦ πατέρα καὶ τὴν μητέρα, τὸν Νοῦν καὶ τὴν Ἁλήθειαν. ἐπεὶ δὲ γεννητὸς ἠν ὀ Νοῦς καὶ ἡ Ἀλήθεια καὶ οὐκ εἶχε τὸ πατρικὸν τέλειοι τὴν ἀγεννησίαν, οὐκέτι τελείῳ ἀριθμῷ ό Δόγος καὶ ὴ Ζωὴ Ζωὴ τὸν ἑαυ τῶν πατέρα τὸν Νοῦν, ἀλλὰ γὰρ ἐν ἀτελεῖ· δώδεκα γὰρ αἰῶνας προσφέρουσιν ό Λόγος καὶ ἠ Ζωὴ τῷ Νοΐ καὶ τῇ Ἁληθέίᾳ. οὑται γὰρ πρῶται κατὰ Οὐαλεντῖνον ῥίζαι τῶν αἰώνων γεγόνασι, Νοῦς καὶ Ἀλήθεια, Δὀγος καὶ Ζωή, Ἄνθρωπος καὶ Ἐκκλησία, δέκα δὲ οἱ τοῦ Νοὸς καὶ τῆς ᾿Εληθείας, δύο καὶ δέκα δὲ οἱ τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωῆς, εἰκοσι καὶ ὀκτὼ οἱ πάντες.

ἱν᾿ οὖν μηδ’ ὁλως τοῖς αἰῶσι τοῖς τελείοις καταφανῆ τοῦ ἐκτρώματος ἡ ἀμορφία, πάλιν καὶ ό Πατὴρ ἐπιπροβάλλει αἰῶνα ἕνα τὸν Σταυρόν, ὁς γεγεννημένος μέγας. ὡς μεγάλου καὶ τελείου πατρός, εἰς φρουρὰν καὶ χαράκωμα τῶναἰώ- προβεβλημένος, ὅρος γίρεται τοῦ πληρώματος, ἔχων ἐντὸς ἑαυτοῦ πάντας πάντας τοὺς τριάκοντα αἰῶνας· Ε; οῦτοι γάρ εἰσιν οἱ προβεβλημένοι. καλεῖται δὲ Ὅρος μὲν οὗτος, ὅτι ἀφορίξει ἀπὸ τοῦ πληρώματος ἔξω τὸ ὑστέρημα, Μετοχεὺς δέ, ὅτι μετέχει καὶ τοῦ ὑστερήματος, Σταυρὸς δέ, ὅτι έπηγεν ἀκλινῶς καὶ ἀμετακινήτως, ὡς μὴ δύνασθαι μηδὲν τοῦ ὑστερήματος καταγενέσθαι έγγὺς τῶν ἐντὸς πληρώματος αἰώνων. ἔζω οὐν τοῦ Ὅρου, τοῦ Σταυροῦ, τοῦ Μετοχέως ἐστὶν ἡ καλουμένη κατ᾿ αὐτοὺς Ὁγδοάς, ἥτις ἐστὶν ἠ ἐκτὸς πληρώματος Σοφία, ἡν ό Χριστὸς ἐπιπροβληθεὶς ὑπὸ τοῦ Νοῦ καὶ τῆς Ἀληθείας ἐμόρφωσε καὶ ἀπειργάσατο τέλειον αἰῶνα, οὐδενὶ τῶν ἐντὸς πληρώματος χείρονα δυν(άμεν)ον γενέσθαι. ἐπειδὴ δὲ μεμόρφωτο ὴ Σοφία ἔζω καὶ οὐχ οἶόν τε ἦν [ἴσον] τὸν Χριστὸν καὶ ἅγιον <Πνεῦμα> ἐκ ἐκ τοῦ Νοὸς προβεβλημένα καὶ τῆς Αληθείας ἐ̓ξω τοῦ πληρώματος μένειν, ανέσραμεν ἀπὸ τῆς μεμορφωμένης ὁ Χριστὸς καὶ τὸ ὄγιον Πνεῦμα πρὸς τὸν Νοῦν καὶ τὴν Ἀλήθειαν, ἐντὸς τοῦ ὅρου [ἢ] μετὰ τῶν ἄλλων αἰώνων δοξάξων τὸν Πατίρα.

ἱν᾿ οὖν μηδ’ ὁλως τοῖς αἰῶσι τοῖς τελείοις καταφανῆ τοῦ ἐκτρώματος ἡ ἀμορφία, πάλιν καὶ ό Πατὴρ ἐπιπροβάλλει αἰῶνα ἕνα τὸν Σταυρόν, ὁς γεγεννημένος μέγας. ὡς μεγάλου καὶ τελείου πατρός, εἰς φρουρὰν καὶ χαράκωμα τῶναἰώ- προβεβλημένος, ὅρος γίρεται τοῦ πληρώματος, ἔχων ἐντὸς ἑαυτοῦ πάντας πάντας τοὺς τριάκοντα αἰῶνας· Ε; οῦτοι γάρ εἰσιν οἱ προβεβλημένοι. καλεῖται δὲ Ὅρος μὲν οὗτος, ὅτι ἀφορίξει ἀπὸ τοῦ πληρώματος ἔξω τὸ ὑστέρημα, Μετοχεὺς δέ, ὅτι μετέχει καὶ τοῦ ὑστερήματος, Σταυρὸς δέ, ὅτι έπηγεν ἀκλινῶς καὶ ἀμετακινήτως, ὡς μὴ δύνασθαι μηδὲν τοῦ ὑστερήματος καταγενέσθαι έγγὺς τῶν ἐντὸς πληρώματος αἰώνων. ἔζω οὐν τοῦ Ὅρου, τοῦ Σταυροῦ, τοῦ Μετοχέως ἐστὶν ἡ καλουμένη κατ᾿ αὐτοὺς Ὁγδοάς, ἥτις ἐστὶν ἠ ἐκτὸς πληρώματος Σοφία, ἡν ό Χριστὸς ἐπιπροβληθεὶς ὑπὸ τοῦ Νοῦ καὶ τῆς Ἀληθείας ἐμόρφωσε καὶ ἀπειργάσατο τέλειον αἰῶνα, οὐδενὶ τῶν ἐντὸς πληρώματος χείρονα δυν(άμεν)ον γενέσθαι. ἐπειδὴ δὲ μεμόρφωτο ὴ Σοφία ἔζω καὶ οὐχ οἶόν τε ἦν [ἴσον] τὸν Χριστὸν καὶ ἅγιον <Πνεῦμα> ἐκ ἐκ τοῦ Νοὸς προβεβλημένα καὶ τῆς Αληθείας ἐ̓ξω τοῦ πληρώματος μένειν, ανέσραμεν ἀπὸ τῆς μεμορφωμένης ὁ Χριστὸς καὶ τὸ ὄγιον Πνεῦμα πρὸς τὸν Νοῦν καὶ τὴν Ἀλήθειαν, ἐντὸς τοῦ ὅρου [ἢ] μετὰ τῶν ἄλλων αἰώνων δοξάξων τὸν Πατίρα.

ἱν᾿ οὖν μηδ’ ὁλως τοῖς αἰῶσι τοῖς τελείοις καταφανῆ τοῦ ἐκτρώματος ἡ ἀμορφία, πάλιν καὶ ό Πατὴρ ἐπιπροβάλλει αἰῶνα ἕνα τὸν Σταυρόν, ὁς γεγεννημένος μέγας. ὡς μεγάλου καὶ τελείου πατρός, εἰς φρουρὰν καὶ χαράκωμα τῶναἰώ- προβεβλημένος, ὅρος γίρεται τοῦ πληρώματος, ἔχων ἐντὸς ἑαυτοῦ πάντας πάντας τοὺς τριάκοντα αἰῶνας· Ε; οῦτοι γάρ εἰσιν οἱ προβεβλημένοι. καλεῖται δὲ Ὅρος μὲν οὗτος, ὅτι ἀφορίξει ἀπὸ τοῦ πληρώματος ἔξω τὸ ὑστέρημα, Μετοχεὺς δέ, ὅτι μετέχει καὶ τοῦ ὑστερήματος, Σταυρὸς δέ, ὅτι έπηγεν ἀκλινῶς καὶ ἀμετακινήτως, ὡς μὴ δύνασθαι μηδὲν τοῦ ὑστερήματος καταγενέσθαι έγγὺς τῶν ἐντὸς πληρώματος αἰώνων. ἔζω οὐν τοῦ Ὅρου, τοῦ Σταυροῦ, τοῦ Μετοχέως ἐστὶν ἡ καλουμένη κατ᾿ αὐτοὺς Ὁγδοάς, ἥτις ἐστὶν ἠ ἐκτὸς πληρώματος Σοφία, ἡν ό Χριστὸς ἐπιπροβληθεὶς ὑπὸ τοῦ Νοῦ καὶ τῆς Ἀληθείας ἐμόρφωσε καὶ ἀπειργάσατο τέλειον αἰῶνα, οὐδενὶ τῶν ἐντὸς πληρώματος χείρονα δυν(άμεν)ον γενέσθαι. ἐπειδὴ δὲ μεμόρφωτο ὴ Σοφία ἔζω καὶ οὐχ οἶόν τε ἦν [ἴσον] τὸν Χριστὸν καὶ ἅγιον <Πνεῦμα> ἐκ ἐκ τοῦ Νοὸς προβεβλημένα καὶ τῆς Αληθείας ἐ̓ξω τοῦ πληρώματος μένειν, ανέσραμεν ἀπὸ τῆς μεμορφωμένης ὁ Χριστὸς καὶ τὸ ὄγιον Πνεῦμα πρὸς τὸν Νοῦν καὶ τὴν Ἀλήθειαν, ἐντὸς τοῦ ὅρου [ἢ] μετὰ τῶν ἄλλων αἰώνων δοξάξων τὸν Πατίρα.

ἱν᾿ οὖν μηδ’ ὁλως τοῖς αἰῶσι τοῖς τελείοις καταφανῆ τοῦ ἐκτρώματος ἡ ἀμορφία, πάλιν καὶ ό Πατὴρ ἐπιπροβάλλει αἰῶνα ἕνα τὸν Σταυρόν, ὁς γεγεννημένος μέγας. ὡς μεγάλου καὶ τελείου πατρός, εἰς φρουρὰν καὶ χαράκωμα τῶναἰώ- προβεβλημένος, ὅρος γίρεται τοῦ πληρώματος, ἔχων ἐντὸς ἑαυτοῦ πάντας πάντας τοὺς τριάκοντα αἰῶνας· Ε; οῦτοι γάρ εἰσιν οἱ προβεβλημένοι. καλεῖται δὲ Ὅρος μὲν οὗτος, ὅτι ἀφορίξει ἀπὸ τοῦ πληρώματος ἔξω τὸ ὑστέρημα, Μετοχεὺς δέ, ὅτι μετέχει καὶ τοῦ ὑστερήματος, Σταυρὸς δέ, ὅτι έπηγεν ἀκλινῶς καὶ ἀμετακινήτως, ὡς μὴ δύνασθαι μηδὲν τοῦ ὑστερήματος καταγενέσθαι έγγὺς τῶν ἐντὸς πληρώματος αἰώνων. ἔζω οὐν τοῦ Ὅρου, τοῦ Σταυροῦ, τοῦ Μετοχέως ἐστὶν ἡ καλουμένη κατ᾿ αὐτοὺς Ὁγδοάς, ἥτις ἐστὶν ἠ ἐκτὸς πληρώματος Σοφία, ἡν ό Χριστὸς ἐπιπροβληθεὶς ὑπὸ τοῦ Νοῦ καὶ τῆς Ἀληθείας ἐμόρφωσε καὶ ἀπειργάσατο τέλειον αἰῶνα, οὐδενὶ τῶν ἐντὸς πληρώματος χείρονα δυν(άμεν)ον γενέσθαι. ἐπειδὴ δὲ μεμόρφωτο ὴ Σοφία ἔζω καὶ οὐχ οἶόν τε ἦν [ἴσον] τὸν Χριστὸν καὶ ἅγιον <Πνεῦμα> ἐκ ἐκ τοῦ Νοὸς προβεβλημένα καὶ τῆς Αληθείας ἐ̓ξω τοῦ πληρώματος μένειν, ανέσραμεν ἀπὸ τῆς μεμορφωμένης ὁ Χριστὸς καὶ τὸ ὄγιον Πνεῦμα πρὸς τὸν Νοῦν καὶ τὴν Ἀλήθειαν, ἐντὸς τοῦ ὅρου [ἢ] μετὰ τῶν ἄλλων αἰώνων δοξάξων τὸν Πατίρα.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

δεομένης οὖν αὐτῆς κατηλέησεν ὁ Χριστὸς ὁ ἐντὸς πληρώματος ὤν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες αἰῶνες, καὶ ἐκπέμπουσιν ἔξω τοῦ πληρώματος τὸν κοινὸν τοῦ πληρώματος Καρπόν, σύζυγον τῆς ἔξω Σοφίας καὶ διορθωτὴν παθῶν, ών ἔπαθεν ἐπιξητοῦσα τὸν χριστόν. γενόμενος ούν ἔξω τοῦ πληρώματος <ὁ κοινὸς τοῦ πληρώματος> εὑρὼν αὐτὴν ἐν πάθεσι τοῖς πρώτοις τέτρααι, καὶ φόβῳ καὶ λύπῃ καὶ ἀπορίᾳ καὶ καὶ διωρθώατο τὰ πάθη αὐτῆς, διορθούμενος δὲ ἐώρα, ὅτι ἀπολέσθαι αὐτὰ αἰώνια ὄντα καὶ τῆς Σοφίας ού οὐ καλόν, οὔτε ἐν πάθεσιν εἶναι τὴν Σοφίαν τοιούτοις, ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ, ἱκετείᾳ. ἀπορίᾳ. έποίησεν οὖν, ὡς τηλικοῦτος αἰὼν καὶ παντὸς τοῦ πληρώματος ἔκγονος, έκστῆναι τὰ πάθη ἄπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν αὐτὰ ὑποστατὰς οὐσίας, καὶ τὸν μὲν φόβον ψυχικὴν ἐποίησεν οὐσίαν, τὴν δὲ λύπην ὑλικήν, τὴν δὲ ἀπορίαν δαιμόνων, τὴν δὲ ἐπιστροφὴν καὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν <ἄν> καὶ μετάνοιαν καὶ δύναμιν ψθχολῆς ἥτις καλεῖται δεξιά.

φάρμακον γάρ τι τοιαύτην δυνάμενον χρόαν παρασχεῖν λαθραίως ἐνιῶν τῷ κεράσματι ἐπὶ πολὺ φλυαρῶν ἀνέμενεν, ὅπως τῆς ὑγρότητος μεταλαβὸν λυθῇ καὶ ἀναμιγὲν ἐπιχρώσῃ τὸ πόμα. τὰ δὲ δυνάμενα τοῦτο παρασχεῖν φάρμακα ἐν τῇ κατὰ μάγων βίβλῳ προείπομεν ἐκθέμενοι, ὡς πολλοὺς πλανῶντες ἀφανίζουσιν· οἶς εἰ φίλον περιεργότερον τῷ εἰρημένῳ προσεπισχεῖν, εἴσονται τὴν Μάρκου πλάνην. Ὃς καὶ ποτήριον μικρότερον κιρνῶν ἐδίδου γυναικὶ εὐχαριστεῖν, αὐτὸς παρεστὼς καὶ ἕτερον κρατῶν ἐκείνου μεῖζον κενόν, καὶ εὐχαριστησάσης τῆς ἀπατωμένης δεξάμενος ἐπέχει εἰς τὸ μεῖζον, καὶ πολλάκις ἀντεπιχέων ἕτερον εἰς ἕτερον ἐπέλεγεν οὕτως· ἡ πρὸ τῶν ὅλων ἀνεννόητος καὶ ἄρρητος χάρις πληρώσαι σου τὸν ἴσω ἄνθρωπον καὶ πληθύναι ἐν σοὶ τὴν γνῶσιν αὐτῆς, ἐγκατασπείρουσα τὸν κόκκον τοῦ σινάπεως εἰς τὴν ἀγαθὴν γῆν. καὶ τοιαῦτά τινα ἐπειπὼν καὶ ἐκστήσας τήν τε ἀπατωμένην καὶ τοὺς παρόντας ὡς θαυματοποιὸς ἐνομίζετο, τοῦ μείζονος ποτηρίου πληρουμένου ἐκ τοῦ μικρο- τέρου, ὡς καὶ ὑπερχεῖσθαι πλεονάζον.

φάρμακον γάρ τι τοιαύτην δυνάμενον χρόαν παρασχεῖν λαθραίως ἐνιῶν τῷ κεράσματι ἐπὶ πολὺ φλυαρῶν ἀνέμενεν, ὅπως τῆς ὑγρότητος μεταλαβὸν λυθῇ καὶ ἀναμιγὲν ἐπιχρώσῃ τὸ πόμα. τὰ δὲ δυνάμενα τοῦτο παρασχεῖν φάρμακα ἐν τῇ κατὰ μάγων βίβλῳ προείπομεν ἐκθέμενοι, ὡς πολλοὺς πλανῶντες ἀφανίζουσιν· οἶς εἰ φίλον περιεργότερον τῷ εἰρημένῳ προσεπισχεῖν, εἴσονται τὴν Μάρκου πλάνην. Ὃς καὶ ποτήριον μικρότερον κιρνῶν ἐδίδου γυναικὶ εὐχαριστεῖν, αὐτὸς παρεστὼς καὶ ἕτερον κρατῶν ἐκείνου μεῖζον κενόν, καὶ εὐχαριστησάσης τῆς ἀπατωμένης δεξάμενος ἐπέχει εἰς τὸ μεῖζον, καὶ πολλάκις ἀντεπιχέων ἕτερον εἰς ἕτερον ἐπέλεγεν οὕτως· ἡ πρὸ τῶν ὅλων ἀνεννόητος καὶ ἄρρητος χάρις πληρώσαι σου τὸν ἴσω ἄνθρωπον καὶ πληθύναι ἐν σοὶ τὴν γνῶσιν αὐτῆς, ἐγκατασπείρουσα τὸν κόκκον τοῦ σινάπεως εἰς τὴν ἀγαθὴν γῆν. καὶ τοιαῦτά τινα ἐπειπὼν καὶ ἐκστήσας τήν τε ἀπατωμένην καὶ τοὺς παρόντας ὡς θαυματοποιὸς ἐνομίζετο, τοῦ μείζονος ποτηρίου πληρουμένου ἐκ τοῦ μικρο- τέρου, ὡς καὶ ὑπερχεῖσθαι πλεονάζον.

φάρμακον γάρ τι τοιαύτην δυνάμενον χρόαν παρασχεῖν λαθραίως ἐνιῶν τῷ κεράσματι ἐπὶ πολὺ φλυαρῶν ἀνέμενεν, ὅπως τῆς ὑγρότητος μεταλαβὸν λυθῇ καὶ ἀναμιγὲν ἐπιχρώσῃ τὸ πόμα. τὰ δὲ δυνάμενα τοῦτο παρασχεῖν φάρμακα ἐν τῇ κατὰ μάγων βίβλῳ προείπομεν ἐκθέμενοι, ὡς πολλοὺς πλανῶντες ἀφανίζουσιν· οἶς εἰ φίλον περιεργότερον τῷ εἰρημένῳ προσεπισχεῖν, εἴσονται τὴν Μάρκου πλάνην. Ὃς καὶ ποτήριον μικρότερον κιρνῶν ἐδίδου γυναικὶ εὐχαριστεῖν, αὐτὸς παρεστὼς καὶ ἕτερον κρατῶν ἐκείνου μεῖζον κενόν, καὶ εὐχαριστησάσης τῆς ἀπατωμένης δεξάμενος ἐπέχει εἰς τὸ μεῖζον, καὶ πολλάκις ἀντεπιχέων ἕτερον εἰς ἕτερον ἐπέλεγεν οὕτως· ἡ πρὸ τῶν ὅλων ἀνεννόητος καὶ ἄρρητος χάρις πληρώσαι σου τὸν ἴσω ἄνθρωπον καὶ πληθύναι ἐν σοὶ τὴν γνῶσιν αὐτῆς, ἐγκατασπείρουσα τὸν κόκκον τοῦ σινάπεως εἰς τὴν ἀγαθὴν γῆν. καὶ τοιαῦτά τινα ἐπειπὼν καὶ ἐκστήσας τήν τε ἀπατωμένην καὶ τοὺς παρόντας ὡς θαυματοποιὸς ἐνομίζετο, τοῦ μείζονος ποτηρίου πληρουμένου ἐκ τοῦ μικρο- τέρου, ὡς καὶ ὑπερχεῖσθαι πλεονάζον.

φάρμακον γάρ τι τοιαύτην δυνάμενον χρόαν παρασχεῖν λαθραίως ἐνιῶν τῷ κεράσματι ἐπὶ πολὺ φλυαρῶν ἀνέμενεν, ὅπως τῆς ὑγρότητος μεταλαβὸν λυθῇ καὶ ἀναμιγὲν ἐπιχρώσῃ τὸ πόμα. τὰ δὲ δυνάμενα τοῦτο παρασχεῖν φάρμακα ἐν τῇ κατὰ μάγων βίβλῳ προείπομεν ἐκθέμενοι, ὡς πολλοὺς πλανῶντες ἀφανίζουσιν· οἶς εἰ φίλον περιεργότερον τῷ εἰρημένῳ προσεπισχεῖν, εἴσονται τὴν Μάρκου πλάνην. Ὃς καὶ ποτήριον μικρότερον κιρνῶν ἐδίδου γυναικὶ εὐχαριστεῖν, αὐτὸς παρεστὼς καὶ ἕτερον κρατῶν ἐκείνου μεῖζον κενόν, καὶ εὐχαριστησάσης τῆς ἀπατωμένης δεξάμενος ἐπέχει εἰς τὸ μεῖζον, καὶ πολλάκις ἀντεπιχέων ἕτερον εἰς ἕτερον ἐπέλεγεν οὕτως· ἡ πρὸ τῶν ὅλων ἀνεννόητος καὶ ἄρρητος χάρις πληρώσαι σου τὸν ἴσω ἄνθρωπον καὶ πληθύναι ἐν σοὶ τὴν γνῶσιν αὐτῆς, ἐγκατασπείρουσα τὸν κόκκον τοῦ σινάπεως εἰς τὴν ἀγαθὴν γῆν. καὶ τοιαῦτά τινα ἐπειπὼν καὶ ἐκστήσας τήν τε ἀπατωμένην καὶ τοὺς παρόντας ὡς θαυματοποιὸς ἐνομίζετο, τοῦ μείζονος ποτηρίου πληρουμένου ἐκ τοῦ μικρο- τέρου, ὡς καὶ ὑπερχεῖσθαι πλεονάζον.

φάρμακον γάρ τι τοιαύτην δυνάμενον χρόαν παρασχεῖν λαθραίως ἐνιῶν τῷ κεράσματι ἐπὶ πολὺ φλυαρῶν ἀνέμενεν, ὅπως τῆς ὑγρότητος μεταλαβὸν λυθῇ καὶ ἀναμιγὲν ἐπιχρώσῃ τὸ πόμα. τὰ δὲ δυνάμενα τοῦτο παρασχεῖν φάρμακα ἐν τῇ κατὰ μάγων βίβλῳ προείπομεν ἐκθέμενοι, ὡς πολλοὺς πλανῶντες ἀφανίζουσιν· οἶς εἰ φίλον περιεργότερον τῷ εἰρημένῳ προσεπισχεῖν, εἴσονται τὴν Μάρκου πλάνην. Ὃς καὶ ποτήριον μικρότερον κιρνῶν ἐδίδου γυναικὶ εὐχαριστεῖν, αὐτὸς παρεστὼς καὶ ἕτερον κρατῶν ἐκείνου μεῖζον κενόν, καὶ εὐχαριστησάσης τῆς ἀπατωμένης δεξάμενος ἐπέχει εἰς τὸ μεῖζον, καὶ πολλάκις ἀντεπιχέων ἕτερον εἰς ἕτερον ἐπέλεγεν οὕτως· ἡ πρὸ τῶν ὅλων ἀνεννόητος καὶ ἄρρητος χάρις πληρώσαι σου τὸν ἴσω ἄνθρωπον καὶ πληθύναι ἐν σοὶ τὴν γνῶσιν αὐτῆς, ἐγκατασπείρουσα τὸν κόκκον τοῦ σινάπεως εἰς τὴν ἀγαθὴν γῆν. καὶ τοιαῦτά τινα ἐπειπὼν καὶ ἐκστήσας τήν τε ἀπατωμένην καὶ τοὺς παρόντας ὡς θαυματοποιὸς ἐνομίζετο, τοῦ μείζονος ποτηρίου πληρουμένου ἐκ τοῦ μικρο- τέρου, ὡς καὶ ὑπερχεῖσθαι πλεονάζον.

φάρμακον γάρ τι τοιαύτην δυνάμενον χρόαν παρασχεῖν λαθραίως ἐνιῶν τῷ κεράσματι ἐπὶ πολὺ φλυαρῶν ἀνέμενεν, ὅπως τῆς ὑγρότητος μεταλαβὸν λυθῇ καὶ ἀναμιγὲν ἐπιχρώσῃ τὸ πόμα. τὰ δὲ δυνάμενα τοῦτο παρασχεῖν φάρμακα ἐν τῇ κατὰ μάγων βίβλῳ προείπομεν ἐκθέμενοι, ὡς πολλοὺς πλανῶντες ἀφανίζουσιν· οἶς εἰ φίλον περιεργότερον τῷ εἰρημένῳ προσεπισχεῖν, εἴσονται τὴν Μάρκου πλάνην. Ὃς καὶ ποτήριον μικρότερον κιρνῶν ἐδίδου γυναικὶ εὐχαριστεῖν, αὐτὸς παρεστὼς καὶ ἕτερον κρατῶν ἐκείνου μεῖζον κενόν, καὶ εὐχαριστησάσης τῆς ἀπατωμένης δεξάμενος ἐπέχει εἰς τὸ μεῖζον, καὶ πολλάκις ἀντεπιχέων ἕτερον εἰς ἕτερον ἐπέλεγεν οὕτως· ἡ πρὸ τῶν ὅλων ἀνεννόητος καὶ ἄρρητος χάρις πληρώσαι σου τὸν ἴσω ἄνθρωπον καὶ πληθύναι ἐν σοὶ τὴν γνῶσιν αὐτῆς, ἐγκατασπείρουσα τὸν κόκκον τοῦ σινάπεως εἰς τὴν ἀγαθὴν γῆν. καὶ τοιαῦτά τινα ἐπειπὼν καὶ ἐκστήσας τήν τε ἀπατωμένην καὶ τοὺς παρόντας ὡς θαυματοποιὸς ἐνομίζετο, τοῦ μείζονος ποτηρίου πληρουμένου ἐκ τοῦ μικρο- τέρου, ὡς καὶ ὑπερχεῖσθαι πλεονάζον.

φάρμακον γάρ τι τοιαύτην δυνάμενον χρόαν παρασχεῖν λαθραίως ἐνιῶν τῷ κεράσματι ἐπὶ πολὺ φλυαρῶν ἀνέμενεν, ὅπως τῆς ὑγρότητος μεταλαβὸν λυθῇ καὶ ἀναμιγὲν ἐπιχρώσῃ τὸ πόμα. τὰ δὲ δυνάμενα τοῦτο παρασχεῖν φάρμακα ἐν τῇ κατὰ μάγων βίβλῳ προείπομεν ἐκθέμενοι, ὡς πολλοὺς πλανῶντες ἀφανίζουσιν· οἶς εἰ φίλον περιεργότερον τῷ εἰρημένῳ προσεπισχεῖν, εἴσονται τὴν Μάρκου πλάνην. Ὃς καὶ ποτήριον μικρότερον κιρνῶν ἐδίδου γυναικὶ εὐχαριστεῖν, αὐτὸς παρεστὼς καὶ ἕτερον κρατῶν ἐκείνου μεῖζον κενόν, καὶ εὐχαριστησάσης τῆς ἀπατωμένης δεξάμενος ἐπέχει εἰς τὸ μεῖζον, καὶ πολλάκις ἀντεπιχέων ἕτερον εἰς ἕτερον ἐπέλεγεν οὕτως· ἡ πρὸ τῶν ὅλων ἀνεννόητος καὶ ἄρρητος χάρις πληρώσαι σου τὸν ἴσω ἄνθρωπον καὶ πληθύναι ἐν σοὶ τὴν γνῶσιν αὐτῆς, ἐγκατασπείρουσα τὸν κόκκον τοῦ σινάπεως εἰς τὴν ἀγαθὴν γῆν. καὶ τοιαῦτά τινα ἐπειπὼν καὶ ἐκστήσας τήν τε ἀπατωμένην καὶ τοὺς παρόντας ὡς θαυματοποιὸς ἐνομίζετο, τοῦ μείζονος ποτηρίου πληρουμένου ἐκ τοῦ μικρο- τέρου, ὡς καὶ ὑπερχεῖσθαι πλεονάζον.

φάρμακον γάρ τι τοιαύτην δυνάμενον χρόαν παρασχεῖν λαθραίως ἐνιῶν τῷ κεράσματι ἐπὶ πολὺ φλυαρῶν ἀνέμενεν, ὅπως τῆς ὑγρότητος μεταλαβὸν λυθῇ καὶ ἀναμιγὲν ἐπιχρώσῃ τὸ πόμα. τὰ δὲ δυνάμενα τοῦτο παρασχεῖν φάρμακα ἐν τῇ κατὰ μάγων βίβλῳ προείπομεν ἐκθέμενοι, ὡς πολλοὺς πλανῶντες ἀφανίζουσιν· οἶς εἰ φίλον περιεργότερον τῷ εἰρημένῳ προσεπισχεῖν, εἴσονται τὴν Μάρκου πλάνην. Ὃς καὶ ποτήριον μικρότερον κιρνῶν ἐδίδου γυναικὶ εὐχαριστεῖν, αὐτὸς παρεστὼς καὶ ἕτερον κρατῶν ἐκείνου μεῖζον κενόν, καὶ εὐχαριστησάσης τῆς ἀπατωμένης δεξάμενος ἐπέχει εἰς τὸ μεῖζον, καὶ πολλάκις ἀντεπιχέων ἕτερον εἰς ἕτερον ἐπέλεγεν οὕτως· ἡ πρὸ τῶν ὅλων ἀνεννόητος καὶ ἄρρητος χάρις πληρώσαι σου τὸν ἴσω ἄνθρωπον καὶ πληθύναι ἐν σοὶ τὴν γνῶσιν αὐτῆς, ἐγκατασπείρουσα τὸν κόκκον τοῦ σινάπεως εἰς τὴν ἀγαθὴν γῆν. καὶ τοιαῦτά τινα ἐπειπὼν καὶ ἐκστήσας τήν τε ἀπατωμένην καὶ τοὺς παρόντας ὡς θαυματοποιὸς ἐνομίζετο, τοῦ μείζονος ποτηρίου πληρουμένου ἐκ τοῦ μικρο- τέρου, ὡς καὶ ὑπερχεῖσθαι πλεονάζον.

κοὶ διὰ τοῦ τοιούτου πανουργήματος συνέχειν δοκοῦσι τοὺς ἀκροατάς, οὓς ἐπὰν νομίσωσι δεδοκιμάσθαι καὶ δύνασθαι φυλάσσειν αὐτοῖς τὰ πιστά, τότε ἐπὶ τοῦτο ἄγουσι, μηδὲ τούτῳ μόνῳ ἀρκούμενοι, ἀλλὰ καὶ ἕτερόν τι ἐπαγγελλόμενοι πρὸς τὸ συγκρατεῖν αὐτοὺς τῇ ἐλπίδι, ὅπως ἀχώριστοι ὠσι. λέγουσι γάρ τι φωνῇ ἀρρήτῳ, ἐπιτιθέντες χεῖρα τῷ τὴν ἀπολύτρωσιν λαβόντι, ὃ φάσκουσιν ἐξειπεῖν εὐκόλως μὴ δύνασθαι, εἰ μή τις εἴη ὑπερδόκιμος, ἢ ὅτε τελευτᾷ πρὸς τὸ οὖς ἐλθὼν λέγει ὁ ἐπίσκοπος.

κοὶ διὰ τοῦ τοιούτου πανουργήματος συνέχειν δοκοῦσι τοὺς ἀκροατάς, οὓς ἐπὰν νομίσωσι δεδοκιμάσθαι καὶ δύνασθαι φυλάσσειν αὐτοῖς τὰ πιστά, τότε ἐπὶ τοῦτο ἄγουσι, μηδὲ τούτῳ μόνῳ ἀρκούμενοι, ἀλλὰ καὶ ἕτερόν τι ἐπαγγελλόμενοι πρὸς τὸ συγκρατεῖν αὐτοὺς τῇ ἐλπίδι, ὅπως ἀχώριστοι ὠσι. λέγουσι γάρ τι φωνῇ ἀρρήτῳ, ἐπιτιθέντες χεῖρα τῷ τὴν ἀπολύτρωσιν λαβόντι, ὃ φάσκουσιν ἐξειπεῖν εὐκόλως μὴ δύνασθαι, εἰ μή τις εἴη ὑπερδόκιμος, ἢ ὅτε τελευτᾷ πρὸς τὸ οὖς ἐλθὼν λέγει ὁ ἐπίσκοπος.

κοὶ διὰ τοῦ τοιούτου πανουργήματος συνέχειν δοκοῦσι τοὺς ἀκροατάς, οὓς ἐπὰν νομίσωσι δεδοκιμάσθαι καὶ δύνασθαι φυλάσσειν αὐτοῖς τὰ πιστά, τότε ἐπὶ τοῦτο ἄγουσι, μηδὲ τούτῳ μόνῳ ἀρκούμενοι, ἀλλὰ καὶ ἕτερόν τι ἐπαγγελλόμενοι πρὸς τὸ συγκρατεῖν αὐτοὺς τῇ ἐλπίδι, ὅπως ἀχώριστοι ὠσι. λέγουσι γάρ τι φωνῇ ἀρρήτῳ, ἐπιτιθέντες χεῖρα τῷ τὴν ἀπολύτρωσιν λαβόντι, ὃ φάσκουσιν ἐξειπεῖν εὐκόλως μὴ δύνασθαι, εἰ μή τις εἴη ὑπερδόκιμος, ἢ ὅτε τελευτᾷ πρὸς τὸ οὖς ἐλθὼν λέγει ὁ ἐπίσκοπος.

κοὶ διὰ τοῦ τοιούτου πανουργήματος συνέχειν δοκοῦσι τοὺς ἀκροατάς, οὓς ἐπὰν νομίσωσι δεδοκιμάσθαι καὶ δύνασθαι φυλάσσειν αὐτοῖς τὰ πιστά, τότε ἐπὶ τοῦτο ἄγουσι, μηδὲ τούτῳ μόνῳ ἀρκούμενοι, ἀλλὰ καὶ ἕτερόν τι ἐπαγγελλόμενοι πρὸς τὸ συγκρατεῖν αὐτοὺς τῇ ἐλπίδι, ὅπως ἀχώριστοι ὠσι. λέγουσι γάρ τι φωνῇ ἀρρήτῳ, ἐπιτιθέντες χεῖρα τῷ τὴν ἀπολύτρωσιν λαβόντι, ὃ φάσκουσιν ἐξειπεῖν εὐκόλως μὴ δύνασθαι, εἰ μή τις εἴη ὑπερδόκιμος, ἢ ὅτε τελευτᾷ πρὸς τὸ οὖς ἐλθὼν λέγει ὁ ἐπίσκοπος.

κοὶ διὰ τοῦ τοιούτου πανουργήματος συνέχειν δοκοῦσι τοὺς ἀκροατάς, οὓς ἐπὰν νομίσωσι δεδοκιμάσθαι καὶ δύνασθαι φυλάσσειν αὐτοῖς τὰ πιστά, τότε ἐπὶ τοῦτο ἄγουσι, μηδὲ τούτῳ μόνῳ ἀρκούμενοι, ἀλλὰ καὶ ἕτερόν τι ἐπαγγελλόμενοι πρὸς τὸ συγκρατεῖν αὐτοὺς τῇ ἐλπίδι, ὅπως ἀχώριστοι ὠσι. λέγουσι γάρ τι φωνῇ ἀρρήτῳ, ἐπιτιθέντες χεῖρα τῷ τὴν ἀπολύτρωσιν λαβόντι, ὃ φάσκουσιν ἐξειπεῖν εὐκόλως μὴ δύνασθαι, εἰ μή τις εἴη ὑπερδόκιμος, ἢ ὅτε τελευτᾷ πρὸς τὸ οὖς ἐλθὼν λέγει ὁ ἐπίσκοπος.

κοὶ διὰ τοῦ τοιούτου πανουργήματος συνέχειν δοκοῦσι τοὺς ἀκροατάς, οὓς ἐπὰν νομίσωσι δεδοκιμάσθαι καὶ δύνασθαι φυλάσσειν αὐτοῖς τὰ πιστά, τότε ἐπὶ τοῦτο ἄγουσι, μηδὲ τούτῳ μόνῳ ἀρκούμενοι, ἀλλὰ καὶ ἕτερόν τι ἐπαγγελλόμενοι πρὸς τὸ συγκρατεῖν αὐτοὺς τῇ ἐλπίδι, ὅπως ἀχώριστοι ὠσι. λέγουσι γάρ τι φωνῇ ἀρρήτῳ, ἐπιτιθέντες χεῖρα τῷ τὴν ἀπολύτρωσιν λαβόντι, ὃ φάσκουσιν ἐξειπεῖν εὐκόλως μὴ δύνασθαι, εἰ μή τις εἴη ὑπερδόκιμος, ἢ ὅτε τελευτᾷ πρὸς τὸ οὖς ἐλθὼν λέγει ὁ ἐπίσκοπος.

κοὶ διὰ τοῦ τοιούτου πανουργήματος συνέχειν δοκοῦσι τοὺς ἀκροατάς, οὓς ἐπὰν νομίσωσι δεδοκιμάσθαι καὶ δύνασθαι φυλάσσειν αὐτοῖς τὰ πιστά, τότε ἐπὶ τοῦτο ἄγουσι, μηδὲ τούτῳ μόνῳ ἀρκούμενοι, ἀλλὰ καὶ ἕτερόν τι ἐπαγγελλόμενοι πρὸς τὸ συγκρατεῖν αὐτοὺς τῇ ἐλπίδι, ὅπως ἀχώριστοι ὠσι. λέγουσι γάρ τι φωνῇ ἀρρήτῳ, ἐπιτιθέντες χεῖρα τῷ τὴν ἀπολύτρωσιν λαβόντι, ὃ φάσκουσιν ἐξειπεῖν εὐκόλως μὴ δύνασθαι, εἰ μή τις εἴη ὑπερδόκιμος, ἢ ὅτε τελευτᾷ πρὸς τὸ οὖς ἐλθὼν λέγει ὁ ἐπίσκοπος.

κοὶ διὰ τοῦ τοιούτου πανουργήματος συνέχειν δοκοῦσι τοὺς ἀκροατάς, οὓς ἐπὰν νομίσωσι δεδοκιμάσθαι καὶ δύνασθαι φυλάσσειν αὐτοῖς τὰ πιστά, τότε ἐπὶ τοῦτο ἄγουσι, μηδὲ τούτῳ μόνῳ ἀρκούμενοι, ἀλλὰ καὶ ἕτερόν τι ἐπαγγελλόμενοι πρὸς τὸ συγκρατεῖν αὐτοὺς τῇ ἐλπίδι, ὅπως ἀχώριστοι ὠσι. λέγουσι γάρ τι φωνῇ ἀρρήτῳ, ἐπιτιθέντες χεῖρα τῷ τὴν ἀπολύτρωσιν λαβόντι, ὃ φάσκουσιν ἐξειπεῖν εὐκόλως μὴ δύνασθαι, εἰ μή τις εἴη ὑπερδόκιμος, ἢ ὅτε τελευτᾷ πρὸς τὸ οὖς ἐλθὼν λέγει ὁ ἐπίσκοπος.

σιν, ἣν οὐδενὶ πώποτε οὔτε θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἀπεκάλυψε, τούτῳ μόνω̣ διηγήσασθαι οὕτως εἰποῦσαν· ὅτε τὸ πρῶτον ὁ Πατὴρ † αὐτοῦ ὁ ἀνεννόητος καὶ ἀνούσιος, ὁ μήτε ἄρρεν μήτε θῆλυ, ἠθέλησεν αὐτοῦ τὸ ἄρρητον ῥητὸν γενέσθαι καὶ τὸ ἀόρατον μορφωθῆναι, ἤνοιξε τὸ στόμα καὶ προήκατο λόγον ὅμοιον αὐτῷ, ὃς παραστὰς ἐπέδειξεν αὐτῷ ὃ ἦν, αὐτὸς τοῦ ἀοράτου μορφὴ φανείς. ἡ δὲ ἐκφώνησις τοῦ ὀνόματος ἐγένετο τοιαύτη· ἐλάλησε λόγον τὸν πρῶτον τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἥτις ἦν ἀρχή, καὶ ἦν ἡ συλλαβὴ αὐτοῦ στοιχείων τεσσάρων· ἔπειτα συνῆψε τὴν δευτέραν, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων τεσσάρων· ἐλάλησε τὴν τρίτην. ἥτις ἦν στοιχείων δέκα· καὶ τὴν τετάρτην ἐλάλησε, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων δώδεκα. ἐγένετο οὖν τοῦ ὀνόματος ὅλου ἡ ἐκφώνησις στοιχείων <μὲν> τριάκοντα, συλλαβῶν τεσσάρων· ἕκαστον δὲ τῶν στοιχείων ἴδια γράμματα καὶ ἴδιον χαρακτῆρα καὶ ἰδίαν ἐκφώνησιν καὶ σχήματα καὶ εἰκόνας ἔχειν, καὶ μηθὲν αὐτῶν εἶναι, ὃ τὴν ἐκείνου καθορᾷ μορφήν, οὗπερ αὐτὸ στοιχεῖόν ἐστιν, οὐδὲ μὴν τὴν τοῦ πλησίον αὑτοῦ ἕκαστον ἐκφώνησιν γινώσκειιν, ἀλλ’ ὃ αὐτὸς ἐκφωνεῖ, ὡς τὸ πᾶν ἐκφωνοῦντα τὸ ὅλον ηγεῖ

σιν, ἣν οὐδενὶ πώποτε οὔτε θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἀπεκάλυψε, τούτῳ μόνω̣ διηγήσασθαι οὕτως εἰποῦσαν· ὅτε τὸ πρῶτον ὁ Πατὴρ † αὐτοῦ ὁ ἀνεννόητος καὶ ἀνούσιος, ὁ μήτε ἄρρεν μήτε θῆλυ, ἠθέλησεν αὐτοῦ τὸ ἄρρητον ῥητὸν γενέσθαι καὶ τὸ ἀόρατον μορφωθῆναι, ἤνοιξε τὸ στόμα καὶ προήκατο λόγον ὅμοιον αὐτῷ, ὃς παραστὰς ἐπέδειξεν αὐτῷ ὃ ἦν, αὐτὸς τοῦ ἀοράτου μορφὴ φανείς. ἡ δὲ ἐκφώνησις τοῦ ὀνόματος ἐγένετο τοιαύτη· ἐλάλησε λόγον τὸν πρῶτον τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἥτις ἦν ἀρχή, καὶ ἦν ἡ συλλαβὴ αὐτοῦ στοιχείων τεσσάρων· ἔπειτα συνῆψε τὴν δευτέραν, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων τεσσάρων· ἐλάλησε τὴν τρίτην. ἥτις ἦν στοιχείων δέκα· καὶ τὴν τετάρτην ἐλάλησε, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων δώδεκα. ἐγένετο οὖν τοῦ ὀνόματος ὅλου ἡ ἐκφώνησις στοιχείων <μὲν> τριάκοντα, συλλαβῶν τεσσάρων· ἕκαστον δὲ τῶν στοιχείων ἴδια γράμματα καὶ ἴδιον χαρακτῆρα καὶ ἰδίαν ἐκφώνησιν καὶ σχήματα καὶ εἰκόνας ἔχειν, καὶ μηθὲν αὐτῶν εἶναι, ὃ τὴν ἐκείνου καθορᾷ μορφήν, οὗπερ αὐτὸ στοιχεῖόν ἐστιν, οὐδὲ μὴν τὴν τοῦ πλησίον αὑτοῦ ἕκαστον ἐκφώνησιν γινώσκειιν, ἀλλ’ ὃ αὐτὸς ἐκφωνεῖ, ὡς τὸ πᾶν ἐκφωνοῦντα τὸ ὅλον ηγεῖ

σιν, ἣν οὐδενὶ πώποτε οὔτε θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἀπεκάλυψε, τούτῳ μόνω̣ διηγήσασθαι οὕτως εἰποῦσαν· ὅτε τὸ πρῶτον ὁ Πατὴρ † αὐτοῦ ὁ ἀνεννόητος καὶ ἀνούσιος, ὁ μήτε ἄρρεν μήτε θῆλυ, ἠθέλησεν αὐτοῦ τὸ ἄρρητον ῥητὸν γενέσθαι καὶ τὸ ἀόρατον μορφωθῆναι, ἤνοιξε τὸ στόμα καὶ προήκατο λόγον ὅμοιον αὐτῷ, ὃς παραστὰς ἐπέδειξεν αὐτῷ ὃ ἦν, αὐτὸς τοῦ ἀοράτου μορφὴ φανείς. ἡ δὲ ἐκφώνησις τοῦ ὀνόματος ἐγένετο τοιαύτη· ἐλάλησε λόγον τὸν πρῶτον τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἥτις ἦν ἀρχή, καὶ ἦν ἡ συλλαβὴ αὐτοῦ στοιχείων τεσσάρων· ἔπειτα συνῆψε τὴν δευτέραν, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων τεσσάρων· ἐλάλησε τὴν τρίτην. ἥτις ἦν στοιχείων δέκα· καὶ τὴν τετάρτην ἐλάλησε, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων δώδεκα. ἐγένετο οὖν τοῦ ὀνόματος ὅλου ἡ ἐκφώνησις στοιχείων <μὲν> τριάκοντα, συλλαβῶν τεσσάρων· ἕκαστον δὲ τῶν στοιχείων ἴδια γράμματα καὶ ἴδιον χαρακτῆρα καὶ ἰδίαν ἐκφώνησιν καὶ σχήματα καὶ εἰκόνας ἔχειν, καὶ μηθὲν αὐτῶν εἶναι, ὃ τὴν ἐκείνου καθορᾷ μορφήν, οὗπερ αὐτὸ στοιχεῖόν ἐστιν, οὐδὲ μὴν τὴν τοῦ πλησίον αὑτοῦ ἕκαστον ἐκφώνησιν γινώσκειιν, ἀλλ’ ὃ αὐτὸς ἐκφωνεῖ, ὡς τὸ πᾶν ἐκφωνοῦντα τὸ ὅλον ηγεῖ

σιν, ἣν οὐδενὶ πώποτε οὔτε θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἀπεκάλυψε, τούτῳ μόνω̣ διηγήσασθαι οὕτως εἰποῦσαν· ὅτε τὸ πρῶτον ὁ Πατὴρ † αὐτοῦ ὁ ἀνεννόητος καὶ ἀνούσιος, ὁ μήτε ἄρρεν μήτε θῆλυ, ἠθέλησεν αὐτοῦ τὸ ἄρρητον ῥητὸν γενέσθαι καὶ τὸ ἀόρατον μορφωθῆναι, ἤνοιξε τὸ στόμα καὶ προήκατο λόγον ὅμοιον αὐτῷ, ὃς παραστὰς ἐπέδειξεν αὐτῷ ὃ ἦν, αὐτὸς τοῦ ἀοράτου μορφὴ φανείς. ἡ δὲ ἐκφώνησις τοῦ ὀνόματος ἐγένετο τοιαύτη· ἐλάλησε λόγον τὸν πρῶτον τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἥτις ἦν ἀρχή, καὶ ἦν ἡ συλλαβὴ αὐτοῦ στοιχείων τεσσάρων· ἔπειτα συνῆψε τὴν δευτέραν, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων τεσσάρων· ἐλάλησε τὴν τρίτην. ἥτις ἦν στοιχείων δέκα· καὶ τὴν τετάρτην ἐλάλησε, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων δώδεκα. ἐγένετο οὖν τοῦ ὀνόματος ὅλου ἡ ἐκφώνησις στοιχείων <μὲν> τριάκοντα, συλλαβῶν τεσσάρων· ἕκαστον δὲ τῶν στοιχείων ἴδια γράμματα καὶ ἴδιον χαρακτῆρα καὶ ἰδίαν ἐκφώνησιν καὶ σχήματα καὶ εἰκόνας ἔχειν, καὶ μηθὲν αὐτῶν εἶναι, ὃ τὴν ἐκείνου καθορᾷ μορφήν, οὗπερ αὐτὸ στοιχεῖόν ἐστιν, οὐδὲ μὴν τὴν τοῦ πλησίον αὑτοῦ ἕκαστον ἐκφώνησιν γινώσκειιν, ἀλλ’ ὃ αὐτὸς ἐκφωνεῖ, ὡς τὸ πᾶν ἐκφωνοῦντα τὸ ὅλον ηγεῖ

σιν, ἣν οὐδενὶ πώποτε οὔτε θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἀπεκάλυψε, τούτῳ μόνω̣ διηγήσασθαι οὕτως εἰποῦσαν· ὅτε τὸ πρῶτον ὁ Πατὴρ † αὐτοῦ ὁ ἀνεννόητος καὶ ἀνούσιος, ὁ μήτε ἄρρεν μήτε θῆλυ, ἠθέλησεν αὐτοῦ τὸ ἄρρητον ῥητὸν γενέσθαι καὶ τὸ ἀόρατον μορφωθῆναι, ἤνοιξε τὸ στόμα καὶ προήκατο λόγον ὅμοιον αὐτῷ, ὃς παραστὰς ἐπέδειξεν αὐτῷ ὃ ἦν, αὐτὸς τοῦ ἀοράτου μορφὴ φανείς. ἡ δὲ ἐκφώνησις τοῦ ὀνόματος ἐγένετο τοιαύτη· ἐλάλησε λόγον τὸν πρῶτον τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἥτις ἦν ἀρχή, καὶ ἦν ἡ συλλαβὴ αὐτοῦ στοιχείων τεσσάρων· ἔπειτα συνῆψε τὴν δευτέραν, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων τεσσάρων· ἐλάλησε τὴν τρίτην. ἥτις ἦν στοιχείων δέκα· καὶ τὴν τετάρτην ἐλάλησε, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων δώδεκα. ἐγένετο οὖν τοῦ ὀνόματος ὅλου ἡ ἐκφώνησις στοιχείων <μὲν> τριάκοντα, συλλαβῶν τεσσάρων· ἕκαστον δὲ τῶν στοιχείων ἴδια γράμματα καὶ ἴδιον χαρακτῆρα καὶ ἰδίαν ἐκφώνησιν καὶ σχήματα καὶ εἰκόνας ἔχειν, καὶ μηθὲν αὐτῶν εἶναι, ὃ τὴν ἐκείνου καθορᾷ μορφήν, οὗπερ αὐτὸ στοιχεῖόν ἐστιν, οὐδὲ μὴν τὴν τοῦ πλησίον αὑτοῦ ἕκαστον ἐκφώνησιν γινώσκειιν, ἀλλ’ ὃ αὐτὸς ἐκφωνεῖ, ὡς τὸ πᾶν ἐκφωνοῦντα τὸ ὅλον ηγεῖ

σιν, ἣν οὐδενὶ πώποτε οὔτε θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἀπεκάλυψε, τούτῳ μόνω̣ διηγήσασθαι οὕτως εἰποῦσαν· ὅτε τὸ πρῶτον ὁ Πατὴρ † αὐτοῦ ὁ ἀνεννόητος καὶ ἀνούσιος, ὁ μήτε ἄρρεν μήτε θῆλυ, ἠθέλησεν αὐτοῦ τὸ ἄρρητον ῥητὸν γενέσθαι καὶ τὸ ἀόρατον μορφωθῆναι, ἤνοιξε τὸ στόμα καὶ προήκατο λόγον ὅμοιον αὐτῷ, ὃς παραστὰς ἐπέδειξεν αὐτῷ ὃ ἦν, αὐτὸς τοῦ ἀοράτου μορφὴ φανείς. ἡ δὲ ἐκφώνησις τοῦ ὀνόματος ἐγένετο τοιαύτη· ἐλάλησε λόγον τὸν πρῶτον τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἥτις ἦν ἀρχή, καὶ ἦν ἡ συλλαβὴ αὐτοῦ στοιχείων τεσσάρων· ἔπειτα συνῆψε τὴν δευτέραν, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων τεσσάρων· ἐλάλησε τὴν τρίτην. ἥτις ἦν στοιχείων δέκα· καὶ τὴν τετάρτην ἐλάλησε, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων δώδεκα. ἐγένετο οὖν τοῦ ὀνόματος ὅλου ἡ ἐκφώνησις στοιχείων <μὲν> τριάκοντα, συλλαβῶν τεσσάρων· ἕκαστον δὲ τῶν στοιχείων ἴδια γράμματα καὶ ἴδιον χαρακτῆρα καὶ ἰδίαν ἐκφώνησιν καὶ σχήματα καὶ εἰκόνας ἔχειν, καὶ μηθὲν αὐτῶν εἶναι, ὃ τὴν ἐκείνου καθορᾷ μορφήν, οὗπερ αὐτὸ στοιχεῖόν ἐστιν, οὐδὲ μὴν τὴν τοῦ πλησίον αὑτοῦ ἕκαστον ἐκφώνησιν γινώσκειιν, ἀλλ’ ὃ αὐτὸς ἐκφωνεῖ, ὡς τὸ πᾶν ἐκφωνοῦντα τὸ ὅλον ηγεῖ

σιν, ἣν οὐδενὶ πώποτε οὔτε θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἀπεκάλυψε, τούτῳ μόνω̣ διηγήσασθαι οὕτως εἰποῦσαν· ὅτε τὸ πρῶτον ὁ Πατὴρ † αὐτοῦ ὁ ἀνεννόητος καὶ ἀνούσιος, ὁ μήτε ἄρρεν μήτε θῆλυ, ἠθέλησεν αὐτοῦ τὸ ἄρρητον ῥητὸν γενέσθαι καὶ τὸ ἀόρατον μορφωθῆναι, ἤνοιξε τὸ στόμα καὶ προήκατο λόγον ὅμοιον αὐτῷ, ὃς παραστὰς ἐπέδειξεν αὐτῷ ὃ ἦν, αὐτὸς τοῦ ἀοράτου μορφὴ φανείς. ἡ δὲ ἐκφώνησις τοῦ ὀνόματος ἐγένετο τοιαύτη· ἐλάλησε λόγον τὸν πρῶτον τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἥτις ἦν ἀρχή, καὶ ἦν ἡ συλλαβὴ αὐτοῦ στοιχείων τεσσάρων· ἔπειτα συνῆψε τὴν δευτέραν, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων τεσσάρων· ἐλάλησε τὴν τρίτην. ἥτις ἦν στοιχείων δέκα· καὶ τὴν τετάρτην ἐλάλησε, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων δώδεκα. ἐγένετο οὖν τοῦ ὀνόματος ὅλου ἡ ἐκφώνησις στοιχείων <μὲν> τριάκοντα, συλλαβῶν τεσσάρων· ἕκαστον δὲ τῶν στοιχείων ἴδια γράμματα καὶ ἴδιον χαρακτῆρα καὶ ἰδίαν ἐκφώνησιν καὶ σχήματα καὶ εἰκόνας ἔχειν, καὶ μηθὲν αὐτῶν εἶναι, ὃ τὴν ἐκείνου καθορᾷ μορφήν, οὗπερ αὐτὸ στοιχεῖόν ἐστιν, οὐδὲ μὴν τὴν τοῦ πλησίον αὑτοῦ ἕκαστον ἐκφώνησιν γινώσκειιν, ἀλλ’ ὃ αὐτὸς ἐκφωνεῖ, ὡς τὸ πᾶν ἐκφωνοῦντα τὸ ὅλον ηγεῖ

σιν, ἣν οὐδενὶ πώποτε οὔτε θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἀπεκάλυψε, τούτῳ μόνω̣ διηγήσασθαι οὕτως εἰποῦσαν· ὅτε τὸ πρῶτον ὁ Πατὴρ † αὐτοῦ ὁ ἀνεννόητος καὶ ἀνούσιος, ὁ μήτε ἄρρεν μήτε θῆλυ, ἠθέλησεν αὐτοῦ τὸ ἄρρητον ῥητὸν γενέσθαι καὶ τὸ ἀόρατον μορφωθῆναι, ἤνοιξε τὸ στόμα καὶ προήκατο λόγον ὅμοιον αὐτῷ, ὃς παραστὰς ἐπέδειξεν αὐτῷ ὃ ἦν, αὐτὸς τοῦ ἀοράτου μορφὴ φανείς. ἡ δὲ ἐκφώνησις τοῦ ὀνόματος ἐγένετο τοιαύτη· ἐλάλησε λόγον τὸν πρῶτον τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἥτις ἦν ἀρχή, καὶ ἦν ἡ συλλαβὴ αὐτοῦ στοιχείων τεσσάρων· ἔπειτα συνῆψε τὴν δευτέραν, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων τεσσάρων· ἐλάλησε τὴν τρίτην. ἥτις ἦν στοιχείων δέκα· καὶ τὴν τετάρτην ἐλάλησε, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων δώδεκα. ἐγένετο οὖν τοῦ ὀνόματος ὅλου ἡ ἐκφώνησις στοιχείων <μὲν> τριάκοντα, συλλαβῶν τεσσάρων· ἕκαστον δὲ τῶν στοιχείων ἴδια γράμματα καὶ ἴδιον χαρακτῆρα καὶ ἰδίαν ἐκφώνησιν καὶ σχήματα καὶ εἰκόνας ἔχειν, καὶ μηθὲν αὐτῶν εἶναι, ὃ τὴν ἐκείνου καθορᾷ μορφήν, οὗπερ αὐτὸ στοιχεῖόν ἐστιν, οὐδὲ μὴν τὴν τοῦ πλησίον αὑτοῦ ἕκαστον ἐκφώνησιν γινώσκειιν, ἀλλ’ ὃ αὐτὸς ἐκφωνεῖ, ὡς τὸ πᾶν ἐκφωνοῦντα τὸ ὅλον ηγεῖ

σιν, ἣν οὐδενὶ πώποτε οὔτε θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἀπεκάλυψε, τούτῳ μόνω̣ διηγήσασθαι οὕτως εἰποῦσαν· ὅτε τὸ πρῶτον ὁ Πατὴρ † αὐτοῦ ὁ ἀνεννόητος καὶ ἀνούσιος, ὁ μήτε ἄρρεν μήτε θῆλυ, ἠθέλησεν αὐτοῦ τὸ ἄρρητον ῥητὸν γενέσθαι καὶ τὸ ἀόρατον μορφωθῆναι, ἤνοιξε τὸ στόμα καὶ προήκατο λόγον ὅμοιον αὐτῷ, ὃς παραστὰς ἐπέδειξεν αὐτῷ ὃ ἦν, αὐτὸς τοῦ ἀοράτου μορφὴ φανείς. ἡ δὲ ἐκφώνησις τοῦ ὀνόματος ἐγένετο τοιαύτη· ἐλάλησε λόγον τὸν πρῶτον τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἥτις ἦν ἀρχή, καὶ ἦν ἡ συλλαβὴ αὐτοῦ στοιχείων τεσσάρων· ἔπειτα συνῆψε τὴν δευτέραν, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων τεσσάρων· ἐλάλησε τὴν τρίτην. ἥτις ἦν στοιχείων δέκα· καὶ τὴν τετάρτην ἐλάλησε, καὶ ἦν καὶ αὐτὴ στοιχείων δώδεκα. ἐγένετο οὖν τοῦ ὀνόματος ὅλου ἡ ἐκφώνησις στοιχείων <μὲν> τριάκοντα, συλλαβῶν τεσσάρων· ἕκαστον δὲ τῶν στοιχείων ἴδια γράμματα καὶ ἴδιον χαρακτῆρα καὶ ἰδίαν ἐκφώνησιν καὶ σχήματα καὶ εἰκόνας ἔχειν, καὶ μηθὲν αὐτῶν εἶναι, ὃ τὴν ἐκείνου καθορᾷ μορφήν, οὗπερ αὐτὸ στοιχεῖόν ἐστιν, οὐδὲ μὴν τὴν τοῦ πλησίον αὑτοῦ ἕκαστον ἐκφώνησιν γινώσκειιν, ἀλλ’ ὃ αὐτὸς ἐκφωνεῖ, ὡς τὸ πᾶν ἐκφωνοῦντα τὸ ὅλον ηγεῖ

καὶ καλεῖ τὸ στοιχεῖον τοῦτο Ἄνθρωπον· εἶναί τε πηγήν φησι παντὸς λόγου καὶ ἀρχὴν πάσης φωνῆς καὶ παντὸς ἀρρήτου ῥῆσιν καὶ τῆς σιωπωμένης Σιγῆς στόμα. καὶ τοῦτο <μὲν> τὸ αὐτῆς· σὺ δὲ μετάρσιον ἐγείρας (τὸ) τῆς διανοίας νόημα, τὸν <αὐτο>γεννήτορα κοὶ Προπάτορα λόγον ἀπὸ στομάτων Ἀληθείας ἄκουε. Ταῦτα δὲ ταύτης εἰπούσης, προσβλέψασαν αὐτῷ τὴν Ἀλήθειαν καὶ ἀνοίξασαν τὸ στόμα λαλῆσαι λόγον, τὸν δὲ λόγον ὄνομα γενέσθαι, καὶ τὸ ὄνομα εἶναι τοῦτο, ὃ γινώσκομεν καὶ λαλοῦμεν, Χριστὸν Ἰησοῦν, ὃ καὶ ὀνομάσασαν αὐτὴν παραυτίκα σιωπῆσαι. προσδοκῶντος δὲ τοῦ Μάρκου πλεῖον αὐτὴν μέλλειν τι λέγειν, πάλιν ἡ Τετρακτὺς) παρελθοῦσα εἰς τὸ μέσον φησίν· εὐήθη εὐήθη ἡγήσω τὸν λόγον τοῦτον, <ὅν> ἀπὸ στομάτων τῆς Ἀληθείας ἤκουσας; τοῦτο, ὅπερ οἶδας καὶ δοκεῖς ἔχειν πάλαι, τοῦτ᾿ ἐστὶν ὄνομα· φωνὴν γὰρ ἔχεις μόνον αὐτοῦ, τὴν δὲ δύναμιν ἀγνοεῖς. Ἰησοῦς μὲν γάρ ἐστιν ἐπίσημον ὄνομα, ἓξ ἔχον γράμματα, ὑπὸ πάντων <τῶν> τῆς ἐπικαλούμενον· τὸ δὲ παρὰ τοῖς πέντε] αἰῶσι τοῦ πληρώματος πολυμερὲς τυγχάνον ἄλλης ἐστὶ μορφῆς καὶ ἑτέρου τύπου, γινωσκόμενον ὑπ᾿ ἐκείνων τῶν συγγενῶν, ὡν τὰ μεγέθη παρ᾿ αὐτῶ ἐστι διὰ παντός.

καὶ καλεῖ τὸ στοιχεῖον τοῦτο Ἄνθρωπον· εἶναί τε πηγήν φησι παντὸς λόγου καὶ ἀρχὴν πάσης φωνῆς καὶ παντὸς ἀρρήτου ῥῆσιν καὶ τῆς σιωπωμένης Σιγῆς στόμα. καὶ τοῦτο <μὲν> τὸ αὐτῆς· σὺ δὲ μετάρσιον ἐγείρας (τὸ) τῆς διανοίας νόημα, τὸν <αὐτο>γεννήτορα κοὶ Προπάτορα λόγον ἀπὸ στομάτων Ἀληθείας ἄκουε. Ταῦτα δὲ ταύτης εἰπούσης, προσβλέψασαν αὐτῷ τὴν Ἀλήθειαν καὶ ἀνοίξασαν τὸ στόμα λαλῆσαι λόγον, τὸν δὲ λόγον ὄνομα γενέσθαι, καὶ τὸ ὄνομα εἶναι τοῦτο, ὃ γινώσκομεν καὶ λαλοῦμεν, Χριστὸν Ἰησοῦν, ὃ καὶ ὀνομάσασαν αὐτὴν παραυτίκα σιωπῆσαι. προσδοκῶντος δὲ τοῦ Μάρκου πλεῖον αὐτὴν μέλλειν τι λέγειν, πάλιν ἡ Τετρακτὺς) παρελθοῦσα εἰς τὸ μέσον φησίν· εὐήθη εὐήθη ἡγήσω τὸν λόγον τοῦτον, <ὅν> ἀπὸ στομάτων τῆς Ἀληθείας ἤκουσας; τοῦτο, ὅπερ οἶδας καὶ δοκεῖς ἔχειν πάλαι, τοῦτ᾿ ἐστὶν ὄνομα· φωνὴν γὰρ ἔχεις μόνον αὐτοῦ, τὴν δὲ δύναμιν ἀγνοεῖς. Ἰησοῦς μὲν γάρ ἐστιν ἐπίσημον ὄνομα, ἓξ ἔχον γράμματα, ὑπὸ πάντων <τῶν> τῆς ἐπικαλούμενον· τὸ δὲ παρὰ τοῖς πέντε] αἰῶσι τοῦ πληρώματος πολυμερὲς τυγχάνον ἄλλης ἐστὶ μορφῆς καὶ ἑτέρου τύπου, γινωσκόμενον ὑπ᾿ ἐκείνων τῶν συγγενῶν, ὡν τὰ μεγέθη παρ᾿ αὐτῶ ἐστι διὰ παντός.

καὶ καλεῖ τὸ στοιχεῖον τοῦτο Ἄνθρωπον· εἶναί τε πηγήν φησι παντὸς λόγου καὶ ἀρχὴν πάσης φωνῆς καὶ παντὸς ἀρρήτου ῥῆσιν καὶ τῆς σιωπωμένης Σιγῆς στόμα. καὶ τοῦτο <μὲν> τὸ αὐτῆς· σὺ δὲ μετάρσιον ἐγείρας (τὸ) τῆς διανοίας νόημα, τὸν <αὐτο>γεννήτορα κοὶ Προπάτορα λόγον ἀπὸ στομάτων Ἀληθείας ἄκουε. Ταῦτα δὲ ταύτης εἰπούσης, προσβλέψασαν αὐτῷ τὴν Ἀλήθειαν καὶ ἀνοίξασαν τὸ στόμα λαλῆσαι λόγον, τὸν δὲ λόγον ὄνομα γενέσθαι, καὶ τὸ ὄνομα εἶναι τοῦτο, ὃ γινώσκομεν καὶ λαλοῦμεν, Χριστὸν Ἰησοῦν, ὃ καὶ ὀνομάσασαν αὐτὴν παραυτίκα σιωπῆσαι. προσδοκῶντος δὲ τοῦ Μάρκου πλεῖον αὐτὴν μέλλειν τι λέγειν, πάλιν ἡ Τετρακτὺς) παρελθοῦσα εἰς τὸ μέσον φησίν· εὐήθη εὐήθη ἡγήσω τὸν λόγον τοῦτον, <ὅν> ἀπὸ στομάτων τῆς Ἀληθείας ἤκουσας; τοῦτο, ὅπερ οἶδας καὶ δοκεῖς ἔχειν πάλαι, τοῦτ᾿ ἐστὶν ὄνομα· φωνὴν γὰρ ἔχεις μόνον αὐτοῦ, τὴν δὲ δύναμιν ἀγνοεῖς. Ἰησοῦς μὲν γάρ ἐστιν ἐπίσημον ὄνομα, ἓξ ἔχον γράμματα, ὑπὸ πάντων <τῶν> τῆς ἐπικαλούμενον· τὸ δὲ παρὰ τοῖς πέντε] αἰῶσι τοῦ πληρώματος πολυμερὲς τυγχάνον ἄλλης ἐστὶ μορφῆς καὶ ἑτέρου τύπου, γινωσκόμενον ὑπ᾿ ἐκείνων τῶν συγγενῶν, ὡν τὰ μεγέθη παρ᾿ αὐτῶ ἐστι διὰ παντός.

καὶ καλεῖ τὸ στοιχεῖον τοῦτο Ἄνθρωπον· εἶναί τε πηγήν φησι παντὸς λόγου καὶ ἀρχὴν πάσης φωνῆς καὶ παντὸς ἀρρήτου ῥῆσιν καὶ τῆς σιωπωμένης Σιγῆς στόμα. καὶ τοῦτο <μὲν> τὸ αὐτῆς· σὺ δὲ μετάρσιον ἐγείρας (τὸ) τῆς διανοίας νόημα, τὸν <αὐτο>γεννήτορα κοὶ Προπάτορα λόγον ἀπὸ στομάτων Ἀληθείας ἄκουε. Ταῦτα δὲ ταύτης εἰπούσης, προσβλέψασαν αὐτῷ τὴν Ἀλήθειαν καὶ ἀνοίξασαν τὸ στόμα λαλῆσαι λόγον, τὸν δὲ λόγον ὄνομα γενέσθαι, καὶ τὸ ὄνομα εἶναι τοῦτο, ὃ γινώσκομεν καὶ λαλοῦμεν, Χριστὸν Ἰησοῦν, ὃ καὶ ὀνομάσασαν αὐτὴν παραυτίκα σιωπῆσαι. προσδοκῶντος δὲ τοῦ Μάρκου πλεῖον αὐτὴν μέλλειν τι λέγειν, πάλιν ἡ Τετρακτὺς) παρελθοῦσα εἰς τὸ μέσον φησίν· εὐήθη εὐήθη ἡγήσω τὸν λόγον τοῦτον, <ὅν> ἀπὸ στομάτων τῆς Ἀληθείας ἤκουσας; τοῦτο, ὅπερ οἶδας καὶ δοκεῖς ἔχειν πάλαι, τοῦτ᾿ ἐστὶν ὄνομα· φωνὴν γὰρ ἔχεις μόνον αὐτοῦ, τὴν δὲ δύναμιν ἀγνοεῖς. Ἰησοῦς μὲν γάρ ἐστιν ἐπίσημον ὄνομα, ἓξ ἔχον γράμματα, ὑπὸ πάντων <τῶν> τῆς ἐπικαλούμενον· τὸ δὲ παρὰ τοῖς πέντε] αἰῶσι τοῦ πληρώματος πολυμερὲς τυγχάνον ἄλλης ἐστὶ μορφῆς καὶ ἑτέρου τύπου, γινωσκόμενον ὑπ᾿ ἐκείνων τῶν συγγενῶν, ὡν τὰ μεγέθη παρ᾿ αὐτῶ ἐστι διὰ παντός.

καὶ καλεῖ τὸ στοιχεῖον τοῦτο Ἄνθρωπον· εἶναί τε πηγήν φησι παντὸς λόγου καὶ ἀρχὴν πάσης φωνῆς καὶ παντὸς ἀρρήτου ῥῆσιν καὶ τῆς σιωπωμένης Σιγῆς στόμα. καὶ τοῦτο <μὲν> τὸ αὐτῆς· σὺ δὲ μετάρσιον ἐγείρας (τὸ) τῆς διανοίας νόημα, τὸν <αὐτο>γεννήτορα κοὶ Προπάτορα λόγον ἀπὸ στομάτων Ἀληθείας ἄκουε. Ταῦτα δὲ ταύτης εἰπούσης, προσβλέψασαν αὐτῷ τὴν Ἀλήθειαν καὶ ἀνοίξασαν τὸ στόμα λαλῆσαι λόγον, τὸν δὲ λόγον ὄνομα γενέσθαι, καὶ τὸ ὄνομα εἶναι τοῦτο, ὃ γινώσκομεν καὶ λαλοῦμεν, Χριστὸν Ἰησοῦν, ὃ καὶ ὀνομάσασαν αὐτὴν παραυτίκα σιωπῆσαι. προσδοκῶντος δὲ τοῦ Μάρκου πλεῖον αὐτὴν μέλλειν τι λέγειν, πάλιν ἡ Τετρακτὺς) παρελθοῦσα εἰς τὸ μέσον φησίν· εὐήθη εὐήθη ἡγήσω τὸν λόγον τοῦτον, <ὅν> ἀπὸ στομάτων τῆς Ἀληθείας ἤκουσας; τοῦτο, ὅπερ οἶδας καὶ δοκεῖς ἔχειν πάλαι, τοῦτ᾿ ἐστὶν ὄνομα· φωνὴν γὰρ ἔχεις μόνον αὐτοῦ, τὴν δὲ δύναμιν ἀγνοεῖς. Ἰησοῦς μὲν γάρ ἐστιν ἐπίσημον ὄνομα, ἓξ ἔχον γράμματα, ὑπὸ πάντων <τῶν> τῆς ἐπικαλούμενον· τὸ δὲ παρὰ τοῖς πέντε] αἰῶσι τοῦ πληρώματος πολυμερὲς τυγχάνον ἄλλης ἐστὶ μορφῆς καὶ ἑτέρου τύπου, γινωσκόμενον ὑπ᾿ ἐκείνων τῶν συγγενῶν, ὡν τὰ μεγέθη παρ᾿ αὐτῶ ἐστι διὰ παντός.

καὶ καλεῖ τὸ στοιχεῖον τοῦτο Ἄνθρωπον· εἶναί τε πηγήν φησι παντὸς λόγου καὶ ἀρχὴν πάσης φωνῆς καὶ παντὸς ἀρρήτου ῥῆσιν καὶ τῆς σιωπωμένης Σιγῆς στόμα. καὶ τοῦτο <μὲν> τὸ αὐτῆς· σὺ δὲ μετάρσιον ἐγείρας (τὸ) τῆς διανοίας νόημα, τὸν <αὐτο>γεννήτορα κοὶ Προπάτορα λόγον ἀπὸ στομάτων Ἀληθείας ἄκουε. Ταῦτα δὲ ταύτης εἰπούσης, προσβλέψασαν αὐτῷ τὴν Ἀλήθειαν καὶ ἀνοίξασαν τὸ στόμα λαλῆσαι λόγον, τὸν δὲ λόγον ὄνομα γενέσθαι, καὶ τὸ ὄνομα εἶναι τοῦτο, ὃ γινώσκομεν καὶ λαλοῦμεν, Χριστὸν Ἰησοῦν, ὃ καὶ ὀνομάσασαν αὐτὴν παραυτίκα σιωπῆσαι. προσδοκῶντος δὲ τοῦ Μάρκου πλεῖον αὐτὴν μέλλειν τι λέγειν, πάλιν ἡ Τετρακτὺς) παρελθοῦσα εἰς τὸ μέσον φησίν· εὐήθη εὐήθη ἡγήσω τὸν λόγον τοῦτον, <ὅν> ἀπὸ στομάτων τῆς Ἀληθείας ἤκουσας; τοῦτο, ὅπερ οἶδας καὶ δοκεῖς ἔχειν πάλαι, τοῦτ᾿ ἐστὶν ὄνομα· φωνὴν γὰρ ἔχεις μόνον αὐτοῦ, τὴν δὲ δύναμιν ἀγνοεῖς. Ἰησοῦς μὲν γάρ ἐστιν ἐπίσημον ὄνομα, ἓξ ἔχον γράμματα, ὑπὸ πάντων <τῶν> τῆς ἐπικαλούμενον· τὸ δὲ παρὰ τοῖς πέντε] αἰῶσι τοῦ πληρώματος πολυμερὲς τυγχάνον ἄλλης ἐστὶ μορφῆς καὶ ἑτέρου τύπου, γινωσκόμενον ὑπ᾿ ἐκείνων τῶν συγγενῶν, ὡν τὰ μεγέθη παρ᾿ αὐτῶ ἐστι διὰ παντός.

; 3295 CONTRA HERESES LIB. VII. 3296 σέα Ελλήνων οἱ ποιηταὶ πανούργως χρησάμενον τῇ Α narrant Græcorum poeta astute usum inhospita- τῶν παραξένων θηρίων 16 δεινότητι· διάφορος γὰρ ἡ ούτων ὠμότης πρὸς τοὺς διαπλέοντας ἦν. Αἱ δὲ Σειρήνες λιγύ ᾅδουσαι καὶ μουσικόν [p. 224-226.] ἠπάτων τοὺς παραπλέοντας, πείθουσαι ἡδείᾳ " φωνῇ προσάγειν τοὺς ἀκροωμένους. Τοῦτο μαθόντα φασὶ τον Οδυσσέα κατακηρῶσαι τὰς ἀκοὰς τῶν ἑταίρων, ἑαυτὸν δὲ τῷ ξύλῳ προσδήσαντα παραπλεῦσαι ἀκιν- δύνως τας Σειρήνας κατακούσαντα τῆς τούτων ᾠδῆς. Ο ποιῆσαι τοῖς ἐντυγχάνουσιν συμβουλή [μή]', καὶ ἢ τὰ ὦτα καταχηρώσαντας δι' ἀσθένειαν δια- πλεῦσαι τὰ τῶν αἱρέ | σεων δόγματα μηδὲ 17 κατα- κούσαντας πείθειν εὐκόλως δυνάμενα πρὸς ἡδονὴν, ὡς λιγυρὸν ᾆσμα Σειρήνων, ἢ ἑαυτὸν τῷ ξύλῳ Χρι- στοῦ προσδήσαντα πιστῶς κατακούσαντα μὴ τα ραχθῆναι, πεποιθότα ᾧ προσέσφιγκται 18, καὶ ἐστη κέναι το ὀρθῶς. ιδ'. Ἐπειδὴ οὖν ἐν ταῖς πρὸ ταύτης το βίβλοις ἐξ ἐκτεθείμεθα τὰ πρότερα, δοκεῖ νῦν τὰ Βασιλείδου μὴ σιωπήν, ὅντα οι Αριστοτέλους τοῦ Σταγειρίτου δόγματα, οὐ Χριστοῦ. Ἀλλ᾽ εἰ καὶ πρότερον ἔκκει· ται τὰ ᾿Αριστοτέλει δοκοῦντα, οὐδὲ νῦν ὀκνήσομεν προϋποθέσθαι ἐν συντόμῳ, πρὸς τὸ τοὺς ἐντυγχά- νοντας διὰ τῆς τούτων ἔγγιον * ἀντιπαραθέσεως συνιδεῖν εὐκόλως τὰ ὑπὸ Βασιλείδου ὄντα Αριστοτε λικὰ σοφιστεύματα. ιε'. ᾿Αριστοτέλης μὲν οὖν τὴν οὐσίαν διαιρεί τρι χῶς. Εστι γὰρ αὐτῆς τὸ μέν τι γένος τὸ δέ τι εἶ δος, ὡς ἐκεῖνος λέγει, τὸ δέ τι ἄτομον· ἄτομον δὲ οὐ διὰ σμικρότητα σώματος, ἀλλὰ φύσει τομήν " άνα- δέξασθαι μηδ' ἥντινα οὖν δυνάμενον. Τὸ δὲ γένος ἐστὶν οἱονεὶ 3 σωρός τις ἐκ πολλῶν καὶ διαφόρων και ταμεμιγμένος σπερμάτων, ἀφ' οὗ γένους οιονεί 30 τινος σωρού πάντα τὰ τῶν γεγονότων είδη διάκειν· ται ". Καὶ ἔστι τὸ γένος [αἴτι]ον ' πᾶσι τοῖς γεγε- νημένοις ἀρκοῦν. Ἵνα δὲ σαφὲς ἔσται τὸ λεγόμενον, δείξω διά του και παραδείγματος, δι' οὗ ἐπὶ τὴν ὅλην τοῦ Περιπάτου θεωρίαν ἀναδραμεῖν ἔσται. B Β c ις. Λέγομεν εἶναι ζῶον ἁπλῶς, οὐχί τι ζώον. Ἔστι δὲ τοῦτο τὸ ζῶον οὐ βοῦς, οὐχ ἵππος, οὐκ ἄν θρωπος, οὐ Θεός, οὐκ ἄλλο τι τῶν ὁτιδήποτε ε ἔστι δηλοῦν, ἀλλὰ ἁπλῶς ζῶον. Ἀπὸ τούτου τοῦ ζώου αι. πάντων τῶν κατὰ | μέρος ζώων ἰδέαι τὴν ὑπόστασιν ἔχουσι. Καὶ ἔστιν ὑπόστασις " τοῖς ζώοις τοῖς D [P. 226. 297.] γεγενημένοις ἐν εἴδεσι 41 τοῦτο τὸ ἀνείδεον 23 ζῶον καὶ τῶν γεγενημένων οὐδέν. Εστι γὰρ ἄνθρωπος ζώον ἀπ' ἐκείνου του ζώου λαμβάνον τὴν ἀρχὴν, καὶ ζῶον ἵππος ἀπ᾿ ἐκείνου τοῦ ζώου λαμβάνον δε τὴν ἀρχήν. Ο ἵππος καὶ βοῦς καὶ κύων 18 19 liuin belluarum crudelitate; insignis enim earum sævitia erat adversus eos, qni mare pernavigarent, Sirenes autem suaviter canentes et canorum 349- 349 pelliciebant præternavigantes, suadentes suavi cantu appellere eos qui auscultarent. Quo more comperto, aiunt Ulixem cera oblivisse aures sociorum, ipsııın autem malo religatum præterve- ctum esse tuto Sirenas et exaudivisse illarum can- tum. Id quod facere eos qui hæc attingent, color- tor, et aut auribus oblitis propter infirmitateni pernavigare bæresium placita, ne exauditis quidem iis, quæ allicere facile possint ad voluptatem, vel uti suavis cantus sirenum, aut ad lignum Christi religatum fideliter auscultantem non conturbari, reposita Ade in eo, ad quem astrictus est, et firino pede consistere. exposuimus priora, placet nunc Basilidæ doctrinam non prætermittere, quæ sunt Aristotelis Stagiritæ placita, non Christi. Sed tametsi etiam superius explicata sunt Aristotelis placita, tamen ue nunc quidem cunctabimur ea antea paucis attingere, quo lectores ex illorum propiore juxtapositione illico percipiant Basilidæ placita esse Aristotelis argutias. 1 riam. Est enim ejus aliud quoddam genus, aliud species, ut ille ait, aliud individuum; individuum autem non propter exiguitatem corporis, sed quod natura dividi nullo pacto possit. Genus autem est tanquam acervus quidam ex multis et diversis commistus seminibus, a quo genere tanquam quo- dɔm acervo universæ eorum, quæ exsistunt, spe- cies dispositae sunt. Et est genus universis, quas exstiterunt, causa sufficiens. Ut autem apertum fiat, quod dico, ostendam exemplo, per quod act omnem Peripateticorum doctrinam pervenire li- celit. animal. Est autem hoc animal non bos, non equus, mon homo, non deus, non denique aliud quidquam corum quæ exstant significans, 350-351 sed simpliciter aniinal. Ab hoc animali singulorum quorumque animalium species principium habent. Et est principium animalibus specialiter generatis boc specie carens animal, et generatorum nullum. Est enim homo animal, quod ab illo animali princi- pium ducit, et animal equus ab illo animali babens principium. Equus et bos et canis et quodcunque VARIE LECTIONES. Η 19 10 οι παραμένων θηρίων. πράξεων θηρών C, παραδόξων θηρών susp. Μ, εμπλάστων χηρών Roeperus. C, " ήδεία, ιδια . Μ " αμή οι μηδέ μὴ δὲ . προσεσφίγγει το εστηκέναι Roeperus, ἔστη το ἐμὴ om. C. C. C. κεν C, M. 10 προταύταις C. οι όντα. τα C, M. * τούτων ἔγγιον. τῶν ἔγγιον ὧν C, M, qui susp. τῶν ἐγγιζόντων. οι τομήν, τὸ μὴν G. 24 o!wysl C. 38 οἰωνεί C. 10 διάκεινται. διακέκριται? Roeperus. Η αίτιον..... ον C, M, qui vestigia voce. θεός δν superesse dicit : πρῶτον Ferd. Christ. Baur in Amalib. theologic. Tubingensib. a. 1856. Pasc. I, p. 137. 10 διά του. διὰ τοῦ Ε. Μ. " ὅτι δήποτε . ὑπόστασις. ἔστι πάσις, ο suprascr., C, ἔστι πᾶσι M, qui susp. βάσις. Οι ίδεσι C. 8 ἀνίδεον C. 38 λαμ Κάνον. λαμβάνων ( 30 ἔστιν 14. Quandoquidem igitur in sex libris prioribus 15. Igitur Aristotelis substantiam dividit trifa- 16. Dicimus animal simpliciter, non aliquod

; 3295 CONTRA HERESES LIB. VII. 3296 σέα Ελλήνων οἱ ποιηταὶ πανούργως χρησάμενον τῇ Α narrant Græcorum poeta astute usum inhospita- τῶν παραξένων θηρίων 16 δεινότητι· διάφορος γὰρ ἡ ούτων ὠμότης πρὸς τοὺς διαπλέοντας ἦν. Αἱ δὲ Σειρήνες λιγύ ᾅδουσαι καὶ μουσικόν [p. 224-226.] ἠπάτων τοὺς παραπλέοντας, πείθουσαι ἡδείᾳ " φωνῇ προσάγειν τοὺς ἀκροωμένους. Τοῦτο μαθόντα φασὶ τον Οδυσσέα κατακηρῶσαι τὰς ἀκοὰς τῶν ἑταίρων, ἑαυτὸν δὲ τῷ ξύλῳ προσδήσαντα παραπλεῦσαι ἀκιν- δύνως τας Σειρήνας κατακούσαντα τῆς τούτων ᾠδῆς. Ο ποιῆσαι τοῖς ἐντυγχάνουσιν συμβουλή [μή]', καὶ ἢ τὰ ὦτα καταχηρώσαντας δι' ἀσθένειαν δια- πλεῦσαι τὰ τῶν αἱρέ | σεων δόγματα μηδὲ 17 κατα- κούσαντας πείθειν εὐκόλως δυνάμενα πρὸς ἡδονὴν, ὡς λιγυρὸν ᾆσμα Σειρήνων, ἢ ἑαυτὸν τῷ ξύλῳ Χρι- στοῦ προσδήσαντα πιστῶς κατακούσαντα μὴ τα ραχθῆναι, πεποιθότα ᾧ προσέσφιγκται 18, καὶ ἐστη κέναι το ὀρθῶς. ιδ'. Ἐπειδὴ οὖν ἐν ταῖς πρὸ ταύτης το βίβλοις ἐξ ἐκτεθείμεθα τὰ πρότερα, δοκεῖ νῦν τὰ Βασιλείδου μὴ σιωπήν, ὅντα οι Αριστοτέλους τοῦ Σταγειρίτου δόγματα, οὐ Χριστοῦ. Ἀλλ᾽ εἰ καὶ πρότερον ἔκκει· ται τὰ ᾿Αριστοτέλει δοκοῦντα, οὐδὲ νῦν ὀκνήσομεν προϋποθέσθαι ἐν συντόμῳ, πρὸς τὸ τοὺς ἐντυγχά- νοντας διὰ τῆς τούτων ἔγγιον * ἀντιπαραθέσεως συνιδεῖν εὐκόλως τὰ ὑπὸ Βασιλείδου ὄντα Αριστοτε λικὰ σοφιστεύματα. ιε'. ᾿Αριστοτέλης μὲν οὖν τὴν οὐσίαν διαιρεί τρι χῶς. Εστι γὰρ αὐτῆς τὸ μέν τι γένος τὸ δέ τι εἶ δος, ὡς ἐκεῖνος λέγει, τὸ δέ τι ἄτομον· ἄτομον δὲ οὐ διὰ σμικρότητα σώματος, ἀλλὰ φύσει τομήν " άνα- δέξασθαι μηδ' ἥντινα οὖν δυνάμενον. Τὸ δὲ γένος ἐστὶν οἱονεὶ 3 σωρός τις ἐκ πολλῶν καὶ διαφόρων και ταμεμιγμένος σπερμάτων, ἀφ' οὗ γένους οιονεί 30 τινος σωρού πάντα τὰ τῶν γεγονότων είδη διάκειν· ται ". Καὶ ἔστι τὸ γένος [αἴτι]ον ' πᾶσι τοῖς γεγε- νημένοις ἀρκοῦν. Ἵνα δὲ σαφὲς ἔσται τὸ λεγόμενον, δείξω διά του και παραδείγματος, δι' οὗ ἐπὶ τὴν ὅλην τοῦ Περιπάτου θεωρίαν ἀναδραμεῖν ἔσται. B Β c ις. Λέγομεν εἶναι ζῶον ἁπλῶς, οὐχί τι ζώον. Ἔστι δὲ τοῦτο τὸ ζῶον οὐ βοῦς, οὐχ ἵππος, οὐκ ἄν θρωπος, οὐ Θεός, οὐκ ἄλλο τι τῶν ὁτιδήποτε ε ἔστι δηλοῦν, ἀλλὰ ἁπλῶς ζῶον. Ἀπὸ τούτου τοῦ ζώου αι. πάντων τῶν κατὰ | μέρος ζώων ἰδέαι τὴν ὑπόστασιν ἔχουσι. Καὶ ἔστιν ὑπόστασις " τοῖς ζώοις τοῖς D [P. 226. 297.] γεγενημένοις ἐν εἴδεσι 41 τοῦτο τὸ ἀνείδεον 23 ζῶον καὶ τῶν γεγενημένων οὐδέν. Εστι γὰρ ἄνθρωπος ζώον ἀπ' ἐκείνου του ζώου λαμβάνον τὴν ἀρχὴν, καὶ ζῶον ἵππος ἀπ᾿ ἐκείνου τοῦ ζώου λαμβάνον δε τὴν ἀρχήν. Ο ἵππος καὶ βοῦς καὶ κύων 18 19 liuin belluarum crudelitate; insignis enim earum sævitia erat adversus eos, qni mare pernavigarent, Sirenes autem suaviter canentes et canorum 349- 349 pelliciebant præternavigantes, suadentes suavi cantu appellere eos qui auscultarent. Quo more comperto, aiunt Ulixem cera oblivisse aures sociorum, ipsııın autem malo religatum præterve- ctum esse tuto Sirenas et exaudivisse illarum can- tum. Id quod facere eos qui hæc attingent, color- tor, et aut auribus oblitis propter infirmitateni pernavigare bæresium placita, ne exauditis quidem iis, quæ allicere facile possint ad voluptatem, vel uti suavis cantus sirenum, aut ad lignum Christi religatum fideliter auscultantem non conturbari, reposita Ade in eo, ad quem astrictus est, et firino pede consistere. exposuimus priora, placet nunc Basilidæ doctrinam non prætermittere, quæ sunt Aristotelis Stagiritæ placita, non Christi. Sed tametsi etiam superius explicata sunt Aristotelis placita, tamen ue nunc quidem cunctabimur ea antea paucis attingere, quo lectores ex illorum propiore juxtapositione illico percipiant Basilidæ placita esse Aristotelis argutias. 1 riam. Est enim ejus aliud quoddam genus, aliud species, ut ille ait, aliud individuum; individuum autem non propter exiguitatem corporis, sed quod natura dividi nullo pacto possit. Genus autem est tanquam acervus quidam ex multis et diversis commistus seminibus, a quo genere tanquam quo- dɔm acervo universæ eorum, quæ exsistunt, spe- cies dispositae sunt. Et est genus universis, quas exstiterunt, causa sufficiens. Ut autem apertum fiat, quod dico, ostendam exemplo, per quod act omnem Peripateticorum doctrinam pervenire li- celit. animal. Est autem hoc animal non bos, non equus, mon homo, non deus, non denique aliud quidquam corum quæ exstant significans, 350-351 sed simpliciter aniinal. Ab hoc animali singulorum quorumque animalium species principium habent. Et est principium animalibus specialiter generatis boc specie carens animal, et generatorum nullum. Est enim homo animal, quod ab illo animali princi- pium ducit, et animal equus ab illo animali babens principium. Equus et bos et canis et quodcunque VARIE LECTIONES. Η 19 10 οι παραμένων θηρίων. πράξεων θηρών C, παραδόξων θηρών susp. Μ, εμπλάστων χηρών Roeperus. C, " ήδεία, ιδια . Μ " αμή οι μηδέ μὴ δὲ . προσεσφίγγει το εστηκέναι Roeperus, ἔστη το ἐμὴ om. C. C. C. κεν C, M. 10 προταύταις C. οι όντα. τα C, M. * τούτων ἔγγιον. τῶν ἔγγιον ὧν C, M, qui susp. τῶν ἐγγιζόντων. οι τομήν, τὸ μὴν G. 24 o!wysl C. 38 οἰωνεί C. 10 διάκεινται. διακέκριται? Roeperus. Η αίτιον..... ον C, M, qui vestigia voce. θεός δν superesse dicit : πρῶτον Ferd. Christ. Baur in Amalib. theologic. Tubingensib. a. 1856. Pasc. I, p. 137. 10 διά του. διὰ τοῦ Ε. Μ. " ὅτι δήποτε . ὑπόστασις. ἔστι πάσις, ο suprascr., C, ἔστι πᾶσι M, qui susp. βάσις. Οι ίδεσι C. 8 ἀνίδεον C. 38 λαμ Κάνον. λαμβάνων ( 30 ἔστιν 14. Quandoquidem igitur in sex libris prioribus 15. Igitur Aristotelis substantiam dividit trifa- 16. Dicimus animal simpliciter, non aliquod

; 3295 CONTRA HERESES LIB. VII. 3296 σέα Ελλήνων οἱ ποιηταὶ πανούργως χρησάμενον τῇ Α narrant Græcorum poeta astute usum inhospita- τῶν παραξένων θηρίων 16 δεινότητι· διάφορος γὰρ ἡ ούτων ὠμότης πρὸς τοὺς διαπλέοντας ἦν. Αἱ δὲ Σειρήνες λιγύ ᾅδουσαι καὶ μουσικόν [p. 224-226.] ἠπάτων τοὺς παραπλέοντας, πείθουσαι ἡδείᾳ " φωνῇ προσάγειν τοὺς ἀκροωμένους. Τοῦτο μαθόντα φασὶ τον Οδυσσέα κατακηρῶσαι τὰς ἀκοὰς τῶν ἑταίρων, ἑαυτὸν δὲ τῷ ξύλῳ προσδήσαντα παραπλεῦσαι ἀκιν- δύνως τας Σειρήνας κατακούσαντα τῆς τούτων ᾠδῆς. Ο ποιῆσαι τοῖς ἐντυγχάνουσιν συμβουλή [μή]', καὶ ἢ τὰ ὦτα καταχηρώσαντας δι' ἀσθένειαν δια- πλεῦσαι τὰ τῶν αἱρέ | σεων δόγματα μηδὲ 17 κατα- κούσαντας πείθειν εὐκόλως δυνάμενα πρὸς ἡδονὴν, ὡς λιγυρὸν ᾆσμα Σειρήνων, ἢ ἑαυτὸν τῷ ξύλῳ Χρι- στοῦ προσδήσαντα πιστῶς κατακούσαντα μὴ τα ραχθῆναι, πεποιθότα ᾧ προσέσφιγκται 18, καὶ ἐστη κέναι το ὀρθῶς. ιδ'. Ἐπειδὴ οὖν ἐν ταῖς πρὸ ταύτης το βίβλοις ἐξ ἐκτεθείμεθα τὰ πρότερα, δοκεῖ νῦν τὰ Βασιλείδου μὴ σιωπήν, ὅντα οι Αριστοτέλους τοῦ Σταγειρίτου δόγματα, οὐ Χριστοῦ. Ἀλλ᾽ εἰ καὶ πρότερον ἔκκει· ται τὰ ᾿Αριστοτέλει δοκοῦντα, οὐδὲ νῦν ὀκνήσομεν προϋποθέσθαι ἐν συντόμῳ, πρὸς τὸ τοὺς ἐντυγχά- νοντας διὰ τῆς τούτων ἔγγιον * ἀντιπαραθέσεως συνιδεῖν εὐκόλως τὰ ὑπὸ Βασιλείδου ὄντα Αριστοτε λικὰ σοφιστεύματα. ιε'. ᾿Αριστοτέλης μὲν οὖν τὴν οὐσίαν διαιρεί τρι χῶς. Εστι γὰρ αὐτῆς τὸ μέν τι γένος τὸ δέ τι εἶ δος, ὡς ἐκεῖνος λέγει, τὸ δέ τι ἄτομον· ἄτομον δὲ οὐ διὰ σμικρότητα σώματος, ἀλλὰ φύσει τομήν " άνα- δέξασθαι μηδ' ἥντινα οὖν δυνάμενον. Τὸ δὲ γένος ἐστὶν οἱονεὶ 3 σωρός τις ἐκ πολλῶν καὶ διαφόρων και ταμεμιγμένος σπερμάτων, ἀφ' οὗ γένους οιονεί 30 τινος σωρού πάντα τὰ τῶν γεγονότων είδη διάκειν· ται ". Καὶ ἔστι τὸ γένος [αἴτι]ον ' πᾶσι τοῖς γεγε- νημένοις ἀρκοῦν. Ἵνα δὲ σαφὲς ἔσται τὸ λεγόμενον, δείξω διά του και παραδείγματος, δι' οὗ ἐπὶ τὴν ὅλην τοῦ Περιπάτου θεωρίαν ἀναδραμεῖν ἔσται. B Β c ις. Λέγομεν εἶναι ζῶον ἁπλῶς, οὐχί τι ζώον. Ἔστι δὲ τοῦτο τὸ ζῶον οὐ βοῦς, οὐχ ἵππος, οὐκ ἄν θρωπος, οὐ Θεός, οὐκ ἄλλο τι τῶν ὁτιδήποτε ε ἔστι δηλοῦν, ἀλλὰ ἁπλῶς ζῶον. Ἀπὸ τούτου τοῦ ζώου αι. πάντων τῶν κατὰ | μέρος ζώων ἰδέαι τὴν ὑπόστασιν ἔχουσι. Καὶ ἔστιν ὑπόστασις " τοῖς ζώοις τοῖς D [P. 226. 297.] γεγενημένοις ἐν εἴδεσι 41 τοῦτο τὸ ἀνείδεον 23 ζῶον καὶ τῶν γεγενημένων οὐδέν. Εστι γὰρ ἄνθρωπος ζώον ἀπ' ἐκείνου του ζώου λαμβάνον τὴν ἀρχὴν, καὶ ζῶον ἵππος ἀπ᾿ ἐκείνου τοῦ ζώου λαμβάνον δε τὴν ἀρχήν. Ο ἵππος καὶ βοῦς καὶ κύων 18 19 liuin belluarum crudelitate; insignis enim earum sævitia erat adversus eos, qni mare pernavigarent, Sirenes autem suaviter canentes et canorum 349- 349 pelliciebant præternavigantes, suadentes suavi cantu appellere eos qui auscultarent. Quo more comperto, aiunt Ulixem cera oblivisse aures sociorum, ipsııın autem malo religatum præterve- ctum esse tuto Sirenas et exaudivisse illarum can- tum. Id quod facere eos qui hæc attingent, color- tor, et aut auribus oblitis propter infirmitateni pernavigare bæresium placita, ne exauditis quidem iis, quæ allicere facile possint ad voluptatem, vel uti suavis cantus sirenum, aut ad lignum Christi religatum fideliter auscultantem non conturbari, reposita Ade in eo, ad quem astrictus est, et firino pede consistere. exposuimus priora, placet nunc Basilidæ doctrinam non prætermittere, quæ sunt Aristotelis Stagiritæ placita, non Christi. Sed tametsi etiam superius explicata sunt Aristotelis placita, tamen ue nunc quidem cunctabimur ea antea paucis attingere, quo lectores ex illorum propiore juxtapositione illico percipiant Basilidæ placita esse Aristotelis argutias. 1 riam. Est enim ejus aliud quoddam genus, aliud species, ut ille ait, aliud individuum; individuum autem non propter exiguitatem corporis, sed quod natura dividi nullo pacto possit. Genus autem est tanquam acervus quidam ex multis et diversis commistus seminibus, a quo genere tanquam quo- dɔm acervo universæ eorum, quæ exsistunt, spe- cies dispositae sunt. Et est genus universis, quas exstiterunt, causa sufficiens. Ut autem apertum fiat, quod dico, ostendam exemplo, per quod act omnem Peripateticorum doctrinam pervenire li- celit. animal. Est autem hoc animal non bos, non equus, mon homo, non deus, non denique aliud quidquam corum quæ exstant significans, 350-351 sed simpliciter aniinal. Ab hoc animali singulorum quorumque animalium species principium habent. Et est principium animalibus specialiter generatis boc specie carens animal, et generatorum nullum. Est enim homo animal, quod ab illo animali princi- pium ducit, et animal equus ab illo animali babens principium. Equus et bos et canis et quodcunque VARIE LECTIONES. Η 19 10 οι παραμένων θηρίων. πράξεων θηρών C, παραδόξων θηρών susp. Μ, εμπλάστων χηρών Roeperus. C, " ήδεία, ιδια . Μ " αμή οι μηδέ μὴ δὲ . προσεσφίγγει το εστηκέναι Roeperus, ἔστη το ἐμὴ om. C. C. C. κεν C, M. 10 προταύταις C. οι όντα. τα C, M. * τούτων ἔγγιον. τῶν ἔγγιον ὧν C, M, qui susp. τῶν ἐγγιζόντων. οι τομήν, τὸ μὴν G. 24 o!wysl C. 38 οἰωνεί C. 10 διάκεινται. διακέκριται? Roeperus. Η αίτιον..... ον C, M, qui vestigia voce. θεός δν superesse dicit : πρῶτον Ferd. Christ. Baur in Amalib. theologic. Tubingensib. a. 1856. Pasc. I, p. 137. 10 διά του. διὰ τοῦ Ε. Μ. " ὅτι δήποτε . ὑπόστασις. ἔστι πάσις, ο suprascr., C, ἔστι πᾶσι M, qui susp. βάσις. Οι ίδεσι C. 8 ἀνίδεον C. 38 λαμ Κάνον. λαμβάνων ( 30 ἔστιν 14. Quandoquidem igitur in sex libris prioribus 15. Igitur Aristotelis substantiam dividit trifa- 16. Dicimus animal simpliciter, non aliquod

; 3295 CONTRA HERESES LIB. VII. 3296 σέα Ελλήνων οἱ ποιηταὶ πανούργως χρησάμενον τῇ Α narrant Græcorum poeta astute usum inhospita- τῶν παραξένων θηρίων 16 δεινότητι· διάφορος γὰρ ἡ ούτων ὠμότης πρὸς τοὺς διαπλέοντας ἦν. Αἱ δὲ Σειρήνες λιγύ ᾅδουσαι καὶ μουσικόν [p. 224-226.] ἠπάτων τοὺς παραπλέοντας, πείθουσαι ἡδείᾳ " φωνῇ προσάγειν τοὺς ἀκροωμένους. Τοῦτο μαθόντα φασὶ τον Οδυσσέα κατακηρῶσαι τὰς ἀκοὰς τῶν ἑταίρων, ἑαυτὸν δὲ τῷ ξύλῳ προσδήσαντα παραπλεῦσαι ἀκιν- δύνως τας Σειρήνας κατακούσαντα τῆς τούτων ᾠδῆς. Ο ποιῆσαι τοῖς ἐντυγχάνουσιν συμβουλή [μή]', καὶ ἢ τὰ ὦτα καταχηρώσαντας δι' ἀσθένειαν δια- πλεῦσαι τὰ τῶν αἱρέ | σεων δόγματα μηδὲ 17 κατα- κούσαντας πείθειν εὐκόλως δυνάμενα πρὸς ἡδονὴν, ὡς λιγυρὸν ᾆσμα Σειρήνων, ἢ ἑαυτὸν τῷ ξύλῳ Χρι- στοῦ προσδήσαντα πιστῶς κατακούσαντα μὴ τα ραχθῆναι, πεποιθότα ᾧ προσέσφιγκται 18, καὶ ἐστη κέναι το ὀρθῶς. ιδ'. Ἐπειδὴ οὖν ἐν ταῖς πρὸ ταύτης το βίβλοις ἐξ ἐκτεθείμεθα τὰ πρότερα, δοκεῖ νῦν τὰ Βασιλείδου μὴ σιωπήν, ὅντα οι Αριστοτέλους τοῦ Σταγειρίτου δόγματα, οὐ Χριστοῦ. Ἀλλ᾽ εἰ καὶ πρότερον ἔκκει· ται τὰ ᾿Αριστοτέλει δοκοῦντα, οὐδὲ νῦν ὀκνήσομεν προϋποθέσθαι ἐν συντόμῳ, πρὸς τὸ τοὺς ἐντυγχά- νοντας διὰ τῆς τούτων ἔγγιον * ἀντιπαραθέσεως συνιδεῖν εὐκόλως τὰ ὑπὸ Βασιλείδου ὄντα Αριστοτε λικὰ σοφιστεύματα. ιε'. ᾿Αριστοτέλης μὲν οὖν τὴν οὐσίαν διαιρεί τρι χῶς. Εστι γὰρ αὐτῆς τὸ μέν τι γένος τὸ δέ τι εἶ δος, ὡς ἐκεῖνος λέγει, τὸ δέ τι ἄτομον· ἄτομον δὲ οὐ διὰ σμικρότητα σώματος, ἀλλὰ φύσει τομήν " άνα- δέξασθαι μηδ' ἥντινα οὖν δυνάμενον. Τὸ δὲ γένος ἐστὶν οἱονεὶ 3 σωρός τις ἐκ πολλῶν καὶ διαφόρων και ταμεμιγμένος σπερμάτων, ἀφ' οὗ γένους οιονεί 30 τινος σωρού πάντα τὰ τῶν γεγονότων είδη διάκειν· ται ". Καὶ ἔστι τὸ γένος [αἴτι]ον ' πᾶσι τοῖς γεγε- νημένοις ἀρκοῦν. Ἵνα δὲ σαφὲς ἔσται τὸ λεγόμενον, δείξω διά του και παραδείγματος, δι' οὗ ἐπὶ τὴν ὅλην τοῦ Περιπάτου θεωρίαν ἀναδραμεῖν ἔσται. B Β c ις. Λέγομεν εἶναι ζῶον ἁπλῶς, οὐχί τι ζώον. Ἔστι δὲ τοῦτο τὸ ζῶον οὐ βοῦς, οὐχ ἵππος, οὐκ ἄν θρωπος, οὐ Θεός, οὐκ ἄλλο τι τῶν ὁτιδήποτε ε ἔστι δηλοῦν, ἀλλὰ ἁπλῶς ζῶον. Ἀπὸ τούτου τοῦ ζώου αι. πάντων τῶν κατὰ | μέρος ζώων ἰδέαι τὴν ὑπόστασιν ἔχουσι. Καὶ ἔστιν ὑπόστασις " τοῖς ζώοις τοῖς D [P. 226. 297.] γεγενημένοις ἐν εἴδεσι 41 τοῦτο τὸ ἀνείδεον 23 ζῶον καὶ τῶν γεγενημένων οὐδέν. Εστι γὰρ ἄνθρωπος ζώον ἀπ' ἐκείνου του ζώου λαμβάνον τὴν ἀρχὴν, καὶ ζῶον ἵππος ἀπ᾿ ἐκείνου τοῦ ζώου λαμβάνον δε τὴν ἀρχήν. Ο ἵππος καὶ βοῦς καὶ κύων 18 19 liuin belluarum crudelitate; insignis enim earum sævitia erat adversus eos, qni mare pernavigarent, Sirenes autem suaviter canentes et canorum 349- 349 pelliciebant præternavigantes, suadentes suavi cantu appellere eos qui auscultarent. Quo more comperto, aiunt Ulixem cera oblivisse aures sociorum, ipsııın autem malo religatum præterve- ctum esse tuto Sirenas et exaudivisse illarum can- tum. Id quod facere eos qui hæc attingent, color- tor, et aut auribus oblitis propter infirmitateni pernavigare bæresium placita, ne exauditis quidem iis, quæ allicere facile possint ad voluptatem, vel uti suavis cantus sirenum, aut ad lignum Christi religatum fideliter auscultantem non conturbari, reposita Ade in eo, ad quem astrictus est, et firino pede consistere. exposuimus priora, placet nunc Basilidæ doctrinam non prætermittere, quæ sunt Aristotelis Stagiritæ placita, non Christi. Sed tametsi etiam superius explicata sunt Aristotelis placita, tamen ue nunc quidem cunctabimur ea antea paucis attingere, quo lectores ex illorum propiore juxtapositione illico percipiant Basilidæ placita esse Aristotelis argutias. 1 riam. Est enim ejus aliud quoddam genus, aliud species, ut ille ait, aliud individuum; individuum autem non propter exiguitatem corporis, sed quod natura dividi nullo pacto possit. Genus autem est tanquam acervus quidam ex multis et diversis commistus seminibus, a quo genere tanquam quo- dɔm acervo universæ eorum, quæ exsistunt, spe- cies dispositae sunt. Et est genus universis, quas exstiterunt, causa sufficiens. Ut autem apertum fiat, quod dico, ostendam exemplo, per quod act omnem Peripateticorum doctrinam pervenire li- celit. animal. Est autem hoc animal non bos, non equus, mon homo, non deus, non denique aliud quidquam corum quæ exstant significans, 350-351 sed simpliciter aniinal. Ab hoc animali singulorum quorumque animalium species principium habent. Et est principium animalibus specialiter generatis boc specie carens animal, et generatorum nullum. Est enim homo animal, quod ab illo animali princi- pium ducit, et animal equus ab illo animali babens principium. Equus et bos et canis et quodcunque VARIE LECTIONES. Η 19 10 οι παραμένων θηρίων. πράξεων θηρών C, παραδόξων θηρών susp. Μ, εμπλάστων χηρών Roeperus. C, " ήδεία, ιδια . Μ " αμή οι μηδέ μὴ δὲ . προσεσφίγγει το εστηκέναι Roeperus, ἔστη το ἐμὴ om. C. C. C. κεν C, M. 10 προταύταις C. οι όντα. τα C, M. * τούτων ἔγγιον. τῶν ἔγγιον ὧν C, M, qui susp. τῶν ἐγγιζόντων. οι τομήν, τὸ μὴν G. 24 o!wysl C. 38 οἰωνεί C. 10 διάκεινται. διακέκριται? Roeperus. Η αίτιον..... ον C, M, qui vestigia voce. θεός δν superesse dicit : πρῶτον Ferd. Christ. Baur in Amalib. theologic. Tubingensib. a. 1856. Pasc. I, p. 137. 10 διά του. διὰ τοῦ Ε. Μ. " ὅτι δήποτε . ὑπόστασις. ἔστι πάσις, ο suprascr., C, ἔστι πᾶσι M, qui susp. βάσις. Οι ίδεσι C. 8 ἀνίδεον C. 38 λαμ Κάνον. λαμβάνων ( 30 ἔστιν 14. Quandoquidem igitur in sex libris prioribus 15. Igitur Aristotelis substantiam dividit trifa- 16. Dicimus animal simpliciter, non aliquod

φάρμακον γάρ τι τοιαύτην δυνάμενον χρόαν παρασχεῖν λαθραίως ἐνιῶν τῷ κεράσματι ἐπὶ πολὺ φλυαρῶν ἀνέμενεν, ὅπως τῆς ὑγρότητος μεταλαβὸν λυθῇ καὶ ἀναμιγὲν ἐπιχρώσῃ τὸ πόμα. τὰ δὲ δυνάμενα τοῦτο παρασχεῖν φάρμακα ἐν τῇ κατὰ μάγων βίβλῳ προείπομεν ἐκθέμενοι, ὡς πολλοὺς πλανῶντες ἀφανίζουσιν· οἶς εἰ φίλον περιεργότερον τῷ εἰρημένῳ προσεπισχεῖν, εἴσονται τὴν Μάρκου πλάνην. Ὃς καὶ ποτήριον μικρότερον κιρνῶν ἐδίδου γυναικὶ εὐχαριστεῖν, αὐτὸς παρεστὼς καὶ ἕτερον κρατῶν ἐκείνου μεῖζον κενόν, καὶ εὐχαριστησάσης τῆς ἀπατωμένης δεξάμενος ἐπέχει εἰς τὸ μεῖζον, καὶ πολλάκις ἀντεπιχέων ἕτερον εἰς ἕτερον ἐπέλεγεν οὕτως· ἡ πρὸ τῶν ὅλων ἀνεννόητος καὶ ἄρρητος χάρις πληρώσαι σου τὸν ἴσω ἄνθρωπον καὶ πληθύναι ἐν σοὶ τὴν γνῶσιν αὐτῆς, ἐγκατασπείρουσα τὸν κόκκον τοῦ σινάπεως εἰς τὴν ἀγαθὴν γῆν. καὶ τοιαῦτά τινα ἐπειπὼν καὶ ἐκστήσας τήν τε ἀπατωμένην καὶ τοὺς παρόντας ὡς θαυματοποιὸς ἐνομίζετο, τοῦ μείζονος ποτηρίου πληρουμένου ἐκ τοῦ μικρο- τέρου, ὡς καὶ ὑπερχεῖσθαι πλεονάζον.

κοὶ διὰ τοῦ τοιούτου πανουργήματος συνέχειν δοκοῦσι τοὺς ἀκροατάς, οὓς ἐπὰν νομίσωσι δεδοκιμάσθαι καὶ δύνασθαι φυλάσσειν αὐτοῖς τὰ πιστά, τότε ἐπὶ τοῦτο ἄγουσι, μηδὲ τούτῳ μόνῳ ἀρκούμενοι, ἀλλὰ καὶ ἕτερόν τι ἐπαγγελλόμενοι πρὸς τὸ συγκρατεῖν αὐτοὺς τῇ ἐλπίδι, ὅπως ἀχώριστοι ὠσι. λέγουσι γάρ τι φωνῇ ἀρρήτῳ, ἐπιτιθέντες χεῖρα τῷ τὴν ἀπολύτρωσιν λαβόντι, ὃ φάσκουσιν ἐξειπεῖν εὐκόλως μὴ δύνασθαι, εἰ μή τις εἴη ὑπερδόκιμος, ἢ ὅτε τελευτᾷ πρὸς τὸ οὖς ἐλθὼν λέγει ὁ ἐπίσκοπος.

καὶ καλεῖ τὸ στοιχεῖον τοῦτο Ἄνθρωπον· εἶναί τε πηγήν φησι παντὸς λόγου καὶ ἀρχὴν πάσης φωνῆς καὶ παντὸς ἀρρήτου ῥῆσιν καὶ τῆς σιωπωμένης Σιγῆς στόμα. καὶ τοῦτο <μὲν> τὸ αὐτῆς· σὺ δὲ μετάρσιον ἐγείρας (τὸ) τῆς διανοίας νόημα, τὸν <αὐτο>γεννήτορα κοὶ Προπάτορα λόγον ἀπὸ στομάτων Ἀληθείας ἄκουε. Ταῦτα δὲ ταύτης εἰπούσης, προσβλέψασαν αὐτῷ τὴν Ἀλήθειαν καὶ ἀνοίξασαν τὸ στόμα λαλῆσαι λόγον, τὸν δὲ λόγον ὄνομα γενέσθαι, καὶ τὸ ὄνομα εἶναι τοῦτο, ὃ γινώσκομεν καὶ λαλοῦμεν, Χριστὸν Ἰησοῦν, ὃ καὶ ὀνομάσασαν αὐτὴν παραυτίκα σιωπῆσαι. προσδοκῶντος δὲ τοῦ Μάρκου πλεῖον αὐτὴν μέλλειν τι λέγειν, πάλιν ἡ Τετρακτὺς) παρελθοῦσα εἰς τὸ μέσον φησίν· εὐήθη εὐήθη ἡγήσω τὸν λόγον τοῦτον, <ὅν> ἀπὸ στομάτων τῆς Ἀληθείας ἤκουσας; τοῦτο, ὅπερ οἶδας καὶ δοκεῖς ἔχειν πάλαι, τοῦτ᾿ ἐστὶν ὄνομα· φωνὴν γὰρ ἔχεις μόνον αὐτοῦ, τὴν δὲ δύναμιν ἀγνοεῖς. Ἰησοῦς μὲν γάρ ἐστιν ἐπίσημον ὄνομα, ἓξ ἔχον γράμματα, ὑπὸ πάντων <τῶν> τῆς ἐπικαλούμενον· τὸ δὲ παρὰ τοῖς πέντε] αἰῶσι τοῦ πληρώματος πολυμερὲς τυγχάνον ἄλλης ἐστὶ μορφῆς καὶ ἑτέρου τύπου, γινωσκόμενον ὑπ᾿ ἐκείνων τῶν συγγενῶν, ὡν τὰ μεγέθη παρ᾿ αὐτῶ ἐστι διὰ παντός.

3301 ORIGENIS 3778 χαλεπώτερος. Ὁ δὲ ὄρος, δν 'Αριστοτέλης ἀποδίδως, περὶ τοῦ Θεοῦ, χαλεπὸς μὲν οὐκ ἔστι γνωσθήναι. νοηθῆναι δέ ἐστιν ἀμήχανος. Νόησις γάρ, φ ἔστι νοήσεως, ὅπερ ἐστὶ παντάπασιν οὐκ ἦν. Ψα κόσμος ἄφθαρτος, ἀΐδιος κατὰ Ἀριστοτέλην ἐστιν οὐδὲν γὰρ ἔχει πλημμελὲς ἐν αὐτῷ, προνοί, τι φύσει κυβερνώμενος. Καταβέβληται δὲ 'Αριστοτέ οὐ μόνον περὶ φύσεως καὶ κόσμου καὶ προνοίας κ Θεοῦ λόγους, ἀλλὰ γὰρ γέγονεν αὐτῷ καὶ πραγμ τεία λόγων τις ήθικῶν, ἐπιγράφει δὲ ταῦτα α βιβλία, δι' ὧν σπουδαῖον ἐκ φαύλου τὸ τῶν ξεχν μένων ἦθος ἐργάζεται. Ἐὰν οὖν] σε ὁ Βασί Bana εὑρεθῇ μὴ τῇ δυνάμει μόνῃ, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐξ αὐτοῖς καὶ τοῖς ὀνόμασι τὰ τοῦ Ἀριστοτέλους κ ματα εἰς τὸν εὐαγγελικὸν καὶ σωτήριον ἡμῶν κα μεθαρμοζόμενος, τί λείψει 68, ἢ τὰ [p. 229 ἀλλότρια ἀποδόντας | ἐπιδεικνύναι τοῖς ο Τ μαθηταῖς, ὅτι ἐθνικούς ὄντας αὐτοὺς Χριστός από ὠφελήσει ; Lione eget uberrima et magna quaestione. Deus au- A ἔστι οι καὶ μακροτέρῳ λόγῳ θεωρούντι γνωσίς και tem, omnium horum quæ sunt bona auctor, lic ipsa anima difficilior est ad cognoscendum vel otio- sius contemplanti. Definitio autem, quan Aristote- les reddit de Deo, cognitu quidem non est difficilis, sed quae penitus perspici nequeat. Cogitatio enim, inquit, est cogitationis, quod est omnino non exsi - stens. Mundus autem perennis, æternus est secun- dum Aristotelem; nibil enim habet in se vitiosi, quippe qui providentia et natura gubernetur. Insti- tuit autem Aristoteles non solum de natura et mundo et providentia et Deo disputationes, verum compositum est ab eo etiam opus quoddam ethico- rum, inscribit autem hos Ethicorum libros, per quos rectos ex pravis reddit auscultantium mores. Cum igitur Basilides deprehendetur non sola vi, sed etiam ipsis verbis et nominibus Aristotelis placita in evangelicam et salutarem nostram doctrinam Transferens, quid relinquetur, nisi 356-357 κι redditis, quæ aliunde sumpsit, declaremus hujus viri discipulis, eos, ut qui ethnici sint, a Christo nibil adjutum iri Β B C genuinus et discipulus, ajunt dixisse sibi Matthiam δου παῖς γνήσιος καὶ μαθητής, φασὶν τα είρητα sermones absconditos, quos audiverit a Salvatore Ματθίαν αὐτοῖς λόγους ἀποκρύφους, ούς έπε peculiariter edoctus. Videamus igitur quam aperte παρὰ τοῦ Σωτῆρος κατ' ἰδίαν διδαχθείς. Ίδωμεν τ Basilides simul et Isidorus omnisque eorum colors πῶς καταφανώς Βασιλείδης ὁμοῦ καὶ Ἰσίδωρος non simpliciter unum Matthiam calumnietur, verum πᾶς ὁ τούτων χορὸς οὐχ ἁπλῶς καταψεύδεται μένει etiam Səlvatorem ipsum. Erat, inquit, cum erat Ματθίου, ἀλλὰ γὰρ καὶ τοῦ Σωτῆρος αὐτοῦ. Ἡν, wihil, sed ne nihil quidem illud erat aliquid ex iis - φησίν, ὅτε οι ἦν οὐδὲν, ἀλλ' οὐδὲ τὸ οὐδὲν ἦν τι τῶν quæ sunt, sed plane et candide, remolo onini so- ὄντων, ἀλλὰ ψιλῶς καὶ ἀνυπονοήτως όχι από Ehismate, erat prorsus nihil. Cum autem dico, σοφίσματος ἦν ὅλως οὐδὲ ἔν. Ὅταν δὲ λέγω, φησί ", suquit, erat, non dico quod erat, sed ut declarem τὸ ἦν, οὐχ ὅτι ἦν λέγω, ἀλλ᾽ ἵνα σημάνω τα τούτο quid mihi velim, aio, inquit, fuisse prorsus nihil. ὅπερ βούλομαι δεῖξαι, λέγω, φησιν, ὅτι ἦν ὅλως ενν Est enim illud, inquit, non prorsus ineftabile, quod δέν. Εστι γάρ, φησίν, ἐκεῖνο οὐχ ἁπλῶς ἄρρητον inedabile nominatur; quippe ineffabile hoc voca- Ο ονομάζεται οι· ἄῤῥητον γοῦν αὐτὸ το καλούμεν, mus, illud autem ne ineffabile quidem ; etenim id, ἐκεῖνο δὲ οὐδὲ ἄρρητον· καὶ γὰρ τὸ οὐδ᾽ ἄῤῥητον κ quod ne ineftabile quidem est, non ineffabile noni- οὐκ οι ἄῤῥητον όνομάζεται, ἀλλὰ ἐστί, φησίν, ὑπερ natur, sed est, inquit, supra omne nomen, quod άνω παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου. Ουδε τα μέρ Nominatur Etenim ne mundo quidem sufficiunt τῷ κόσμῳ, φησὶν, ἐξαρκεῖ τὰ ὀνόματα, οὕτως ἐστὶ pomnina, ita est multifariam divisus, sed deficiunt ; πολυσχιδής, ἀλλὰ ἐπιλέλοιπε · καὶ οὐ δέχομαι, nec feri potest, inquit, ut omnium nomina repe- φησί, κατὰ πάντων εὑρεῖν κυρίως ονόματα, αλλ' riantur propria, sed oportet mente ex iisdem no- δεῖ ν' τῇ διανοίᾳ αὐτοῖς ὀνόματα κα των ονομάζε minibus eorum, quæ nominantur, proprietates νων τὰς ἰδιότητας ἀῤῥήτως εκλαμβάνειν ". Η γι mneffabiliter intelligere. Aquabilitas enim nominum η ομωνυμία ταραχὴν ἐμπεποίηκε" καὶ πλάνην την D perturbationem incussit et commutationem rerum πραγμάτων τοῖς ἀκροωμένοις. Τοῦτο πρώτον τ 97 VARIE LECTIONES. 86 83 " οι ἔστι. ἔστι πάνυ πολλῶν C, Μ qui pro πολλῶν susp. πολλῷ. Ως Ἐὰν οὖν. Ἐὰν C. θα λείψει. λέγει (α οι ἐπιδεικνύναι τοῖς. ἐπιδεικνῦν αὐτοῖς C, ἐπιδεικνύναι αὐτοῖς Μ. 85 Quæ c. 20-27 sequuntur de doctrina Basilidis recensuit Bunsenius in Analectis Ante-Nicanis, vol. I. p. 57 sqq. φησίν C. Ο Ματθαίον λί M. φησὶν, ὅτε, φησὶ τότε C. το λέγω, φησί. λέγῃ, φησὶ C, L. Correxit jam Jacobius, Basilidis philosophi gnostici sententia. Berol. upcccl.. σημάνω, σημανω ? Roeperus. " ἄρρητον, ὁ ὀνομάζεται Bunsenius εο cutus Bernay-ium : ἄῤῥητον όνομάζεται C. Μ. σε αὐτό, αὐτὸν τὸν ἄρχοντα conj. Gerli Uhlhoruius in libro Das Basilidi«nische System mit besonderer Rücksicht auf die Angaben des Hippolytus dargestellt., 4855 : Nos antea τὸ ὂν conjeceramus. 8 δ οὐδ᾽ ἄρρητον τὸ οὐκ ἄῤῥητον C, M. κι οὐκ ποτε ἄῤῥητον deletum censet Uhlhorning. οι Οὐδέ. Οὐδὲν C. Μ, Bunsenins. το οὐ δέχομαι. Αιι οὐκ ἐνδέχεται, quod etiam line rus conjecit ? ' δεῖ. δὴ C. Μ. 8 αὐτοῖς ὀνόματα. αὐτοῖς ὀνόματι susp. Μ, οὐ τοῖς ὀνόμασι Bunsenius Ber naysium secutus : αὐτῇ ἄνευ vel χωρίς] ονομάτων Roeperus, Sententia desiderare videtur ἐκ τῶν αὐτῶν ὀνομάτων. ο διι ἐκλαμβάνειν extremam litteram delere voluisse videtur librarius.. M. ἐκπεποίηκε Göttingen 20. Basilides igitur et Isidorus, Basilidæ filius κ'. σε Βασιλείδης τοίνυν καὶ Ἰσίδωρος, ο Βασίλ

3301 ORIGENIS 3778 χαλεπώτερος. Ὁ δὲ ὄρος, δν 'Αριστοτέλης ἀποδίδως, περὶ τοῦ Θεοῦ, χαλεπὸς μὲν οὐκ ἔστι γνωσθήναι. νοηθῆναι δέ ἐστιν ἀμήχανος. Νόησις γάρ, φ ἔστι νοήσεως, ὅπερ ἐστὶ παντάπασιν οὐκ ἦν. Ψα κόσμος ἄφθαρτος, ἀΐδιος κατὰ Ἀριστοτέλην ἐστιν οὐδὲν γὰρ ἔχει πλημμελὲς ἐν αὐτῷ, προνοί, τι φύσει κυβερνώμενος. Καταβέβληται δὲ 'Αριστοτέ οὐ μόνον περὶ φύσεως καὶ κόσμου καὶ προνοίας κ Θεοῦ λόγους, ἀλλὰ γὰρ γέγονεν αὐτῷ καὶ πραγμ τεία λόγων τις ήθικῶν, ἐπιγράφει δὲ ταῦτα α βιβλία, δι' ὧν σπουδαῖον ἐκ φαύλου τὸ τῶν ξεχν μένων ἦθος ἐργάζεται. Ἐὰν οὖν] σε ὁ Βασί Bana εὑρεθῇ μὴ τῇ δυνάμει μόνῃ, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐξ αὐτοῖς καὶ τοῖς ὀνόμασι τὰ τοῦ Ἀριστοτέλους κ ματα εἰς τὸν εὐαγγελικὸν καὶ σωτήριον ἡμῶν κα μεθαρμοζόμενος, τί λείψει 68, ἢ τὰ [p. 229 ἀλλότρια ἀποδόντας | ἐπιδεικνύναι τοῖς ο Τ μαθηταῖς, ὅτι ἐθνικούς ὄντας αὐτοὺς Χριστός από ὠφελήσει ; Lione eget uberrima et magna quaestione. Deus au- A ἔστι οι καὶ μακροτέρῳ λόγῳ θεωρούντι γνωσίς και tem, omnium horum quæ sunt bona auctor, lic ipsa anima difficilior est ad cognoscendum vel otio- sius contemplanti. Definitio autem, quan Aristote- les reddit de Deo, cognitu quidem non est difficilis, sed quae penitus perspici nequeat. Cogitatio enim, inquit, est cogitationis, quod est omnino non exsi - stens. Mundus autem perennis, æternus est secun- dum Aristotelem; nibil enim habet in se vitiosi, quippe qui providentia et natura gubernetur. Insti- tuit autem Aristoteles non solum de natura et mundo et providentia et Deo disputationes, verum compositum est ab eo etiam opus quoddam ethico- rum, inscribit autem hos Ethicorum libros, per quos rectos ex pravis reddit auscultantium mores. Cum igitur Basilides deprehendetur non sola vi, sed etiam ipsis verbis et nominibus Aristotelis placita in evangelicam et salutarem nostram doctrinam Transferens, quid relinquetur, nisi 356-357 κι redditis, quæ aliunde sumpsit, declaremus hujus viri discipulis, eos, ut qui ethnici sint, a Christo nibil adjutum iri Β B C genuinus et discipulus, ajunt dixisse sibi Matthiam δου παῖς γνήσιος καὶ μαθητής, φασὶν τα είρητα sermones absconditos, quos audiverit a Salvatore Ματθίαν αὐτοῖς λόγους ἀποκρύφους, ούς έπε peculiariter edoctus. Videamus igitur quam aperte παρὰ τοῦ Σωτῆρος κατ' ἰδίαν διδαχθείς. Ίδωμεν τ Basilides simul et Isidorus omnisque eorum colors πῶς καταφανώς Βασιλείδης ὁμοῦ καὶ Ἰσίδωρος non simpliciter unum Matthiam calumnietur, verum πᾶς ὁ τούτων χορὸς οὐχ ἁπλῶς καταψεύδεται μένει etiam Səlvatorem ipsum. Erat, inquit, cum erat Ματθίου, ἀλλὰ γὰρ καὶ τοῦ Σωτῆρος αὐτοῦ. Ἡν, wihil, sed ne nihil quidem illud erat aliquid ex iis - φησίν, ὅτε οι ἦν οὐδὲν, ἀλλ' οὐδὲ τὸ οὐδὲν ἦν τι τῶν quæ sunt, sed plane et candide, remolo onini so- ὄντων, ἀλλὰ ψιλῶς καὶ ἀνυπονοήτως όχι από Ehismate, erat prorsus nihil. Cum autem dico, σοφίσματος ἦν ὅλως οὐδὲ ἔν. Ὅταν δὲ λέγω, φησί ", suquit, erat, non dico quod erat, sed ut declarem τὸ ἦν, οὐχ ὅτι ἦν λέγω, ἀλλ᾽ ἵνα σημάνω τα τούτο quid mihi velim, aio, inquit, fuisse prorsus nihil. ὅπερ βούλομαι δεῖξαι, λέγω, φησιν, ὅτι ἦν ὅλως ενν Est enim illud, inquit, non prorsus ineftabile, quod δέν. Εστι γάρ, φησίν, ἐκεῖνο οὐχ ἁπλῶς ἄρρητον inedabile nominatur; quippe ineffabile hoc voca- Ο ονομάζεται οι· ἄῤῥητον γοῦν αὐτὸ το καλούμεν, mus, illud autem ne ineffabile quidem ; etenim id, ἐκεῖνο δὲ οὐδὲ ἄρρητον· καὶ γὰρ τὸ οὐδ᾽ ἄῤῥητον κ quod ne ineftabile quidem est, non ineffabile noni- οὐκ οι ἄῤῥητον όνομάζεται, ἀλλὰ ἐστί, φησίν, ὑπερ natur, sed est, inquit, supra omne nomen, quod άνω παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου. Ουδε τα μέρ Nominatur Etenim ne mundo quidem sufficiunt τῷ κόσμῳ, φησὶν, ἐξαρκεῖ τὰ ὀνόματα, οὕτως ἐστὶ pomnina, ita est multifariam divisus, sed deficiunt ; πολυσχιδής, ἀλλὰ ἐπιλέλοιπε · καὶ οὐ δέχομαι, nec feri potest, inquit, ut omnium nomina repe- φησί, κατὰ πάντων εὑρεῖν κυρίως ονόματα, αλλ' riantur propria, sed oportet mente ex iisdem no- δεῖ ν' τῇ διανοίᾳ αὐτοῖς ὀνόματα κα των ονομάζε minibus eorum, quæ nominantur, proprietates νων τὰς ἰδιότητας ἀῤῥήτως εκλαμβάνειν ". Η γι mneffabiliter intelligere. Aquabilitas enim nominum η ομωνυμία ταραχὴν ἐμπεποίηκε" καὶ πλάνην την D perturbationem incussit et commutationem rerum πραγμάτων τοῖς ἀκροωμένοις. Τοῦτο πρώτον τ 97 VARIE LECTIONES. 86 83 " οι ἔστι. ἔστι πάνυ πολλῶν C, Μ qui pro πολλῶν susp. πολλῷ. Ως Ἐὰν οὖν. Ἐὰν C. θα λείψει. λέγει (α οι ἐπιδεικνύναι τοῖς. ἐπιδεικνῦν αὐτοῖς C, ἐπιδεικνύναι αὐτοῖς Μ. 85 Quæ c. 20-27 sequuntur de doctrina Basilidis recensuit Bunsenius in Analectis Ante-Nicanis, vol. I. p. 57 sqq. φησίν C. Ο Ματθαίον λί M. φησὶν, ὅτε, φησὶ τότε C. το λέγω, φησί. λέγῃ, φησὶ C, L. Correxit jam Jacobius, Basilidis philosophi gnostici sententia. Berol. upcccl.. σημάνω, σημανω ? Roeperus. " ἄρρητον, ὁ ὀνομάζεται Bunsenius εο cutus Bernay-ium : ἄῤῥητον όνομάζεται C. Μ. σε αὐτό, αὐτὸν τὸν ἄρχοντα conj. Gerli Uhlhoruius in libro Das Basilidi«nische System mit besonderer Rücksicht auf die Angaben des Hippolytus dargestellt., 4855 : Nos antea τὸ ὂν conjeceramus. 8 δ οὐδ᾽ ἄρρητον τὸ οὐκ ἄῤῥητον C, M. κι οὐκ ποτε ἄῤῥητον deletum censet Uhlhorning. οι Οὐδέ. Οὐδὲν C. Μ, Bunsenins. το οὐ δέχομαι. Αιι οὐκ ἐνδέχεται, quod etiam line rus conjecit ? ' δεῖ. δὴ C. Μ. 8 αὐτοῖς ὀνόματα. αὐτοῖς ὀνόματι susp. Μ, οὐ τοῖς ὀνόμασι Bunsenius Ber naysium secutus : αὐτῇ ἄνευ vel χωρίς] ονομάτων Roeperus, Sententia desiderare videtur ἐκ τῶν αὐτῶν ὀνομάτων. ο διι ἐκλαμβάνειν extremam litteram delere voluisse videtur librarius.. M. ἐκπεποίηκε Göttingen 20. Basilides igitur et Isidorus, Basilidæ filius κ'. σε Βασιλείδης τοίνυν καὶ Ἰσίδωρος, ο Βασίλ

3301 ORIGENIS 3778 χαλεπώτερος. Ὁ δὲ ὄρος, δν 'Αριστοτέλης ἀποδίδως, περὶ τοῦ Θεοῦ, χαλεπὸς μὲν οὐκ ἔστι γνωσθήναι. νοηθῆναι δέ ἐστιν ἀμήχανος. Νόησις γάρ, φ ἔστι νοήσεως, ὅπερ ἐστὶ παντάπασιν οὐκ ἦν. Ψα κόσμος ἄφθαρτος, ἀΐδιος κατὰ Ἀριστοτέλην ἐστιν οὐδὲν γὰρ ἔχει πλημμελὲς ἐν αὐτῷ, προνοί, τι φύσει κυβερνώμενος. Καταβέβληται δὲ 'Αριστοτέ οὐ μόνον περὶ φύσεως καὶ κόσμου καὶ προνοίας κ Θεοῦ λόγους, ἀλλὰ γὰρ γέγονεν αὐτῷ καὶ πραγμ τεία λόγων τις ήθικῶν, ἐπιγράφει δὲ ταῦτα α βιβλία, δι' ὧν σπουδαῖον ἐκ φαύλου τὸ τῶν ξεχν μένων ἦθος ἐργάζεται. Ἐὰν οὖν] σε ὁ Βασί Bana εὑρεθῇ μὴ τῇ δυνάμει μόνῃ, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐξ αὐτοῖς καὶ τοῖς ὀνόμασι τὰ τοῦ Ἀριστοτέλους κ ματα εἰς τὸν εὐαγγελικὸν καὶ σωτήριον ἡμῶν κα μεθαρμοζόμενος, τί λείψει 68, ἢ τὰ [p. 229 ἀλλότρια ἀποδόντας | ἐπιδεικνύναι τοῖς ο Τ μαθηταῖς, ὅτι ἐθνικούς ὄντας αὐτοὺς Χριστός από ὠφελήσει ; Lione eget uberrima et magna quaestione. Deus au- A ἔστι οι καὶ μακροτέρῳ λόγῳ θεωρούντι γνωσίς και tem, omnium horum quæ sunt bona auctor, lic ipsa anima difficilior est ad cognoscendum vel otio- sius contemplanti. Definitio autem, quan Aristote- les reddit de Deo, cognitu quidem non est difficilis, sed quae penitus perspici nequeat. Cogitatio enim, inquit, est cogitationis, quod est omnino non exsi - stens. Mundus autem perennis, æternus est secun- dum Aristotelem; nibil enim habet in se vitiosi, quippe qui providentia et natura gubernetur. Insti- tuit autem Aristoteles non solum de natura et mundo et providentia et Deo disputationes, verum compositum est ab eo etiam opus quoddam ethico- rum, inscribit autem hos Ethicorum libros, per quos rectos ex pravis reddit auscultantium mores. Cum igitur Basilides deprehendetur non sola vi, sed etiam ipsis verbis et nominibus Aristotelis placita in evangelicam et salutarem nostram doctrinam Transferens, quid relinquetur, nisi 356-357 κι redditis, quæ aliunde sumpsit, declaremus hujus viri discipulis, eos, ut qui ethnici sint, a Christo nibil adjutum iri Β B C genuinus et discipulus, ajunt dixisse sibi Matthiam δου παῖς γνήσιος καὶ μαθητής, φασὶν τα είρητα sermones absconditos, quos audiverit a Salvatore Ματθίαν αὐτοῖς λόγους ἀποκρύφους, ούς έπε peculiariter edoctus. Videamus igitur quam aperte παρὰ τοῦ Σωτῆρος κατ' ἰδίαν διδαχθείς. Ίδωμεν τ Basilides simul et Isidorus omnisque eorum colors πῶς καταφανώς Βασιλείδης ὁμοῦ καὶ Ἰσίδωρος non simpliciter unum Matthiam calumnietur, verum πᾶς ὁ τούτων χορὸς οὐχ ἁπλῶς καταψεύδεται μένει etiam Səlvatorem ipsum. Erat, inquit, cum erat Ματθίου, ἀλλὰ γὰρ καὶ τοῦ Σωτῆρος αὐτοῦ. Ἡν, wihil, sed ne nihil quidem illud erat aliquid ex iis - φησίν, ὅτε οι ἦν οὐδὲν, ἀλλ' οὐδὲ τὸ οὐδὲν ἦν τι τῶν quæ sunt, sed plane et candide, remolo onini so- ὄντων, ἀλλὰ ψιλῶς καὶ ἀνυπονοήτως όχι από Ehismate, erat prorsus nihil. Cum autem dico, σοφίσματος ἦν ὅλως οὐδὲ ἔν. Ὅταν δὲ λέγω, φησί ", suquit, erat, non dico quod erat, sed ut declarem τὸ ἦν, οὐχ ὅτι ἦν λέγω, ἀλλ᾽ ἵνα σημάνω τα τούτο quid mihi velim, aio, inquit, fuisse prorsus nihil. ὅπερ βούλομαι δεῖξαι, λέγω, φησιν, ὅτι ἦν ὅλως ενν Est enim illud, inquit, non prorsus ineftabile, quod δέν. Εστι γάρ, φησίν, ἐκεῖνο οὐχ ἁπλῶς ἄρρητον inedabile nominatur; quippe ineffabile hoc voca- Ο ονομάζεται οι· ἄῤῥητον γοῦν αὐτὸ το καλούμεν, mus, illud autem ne ineffabile quidem ; etenim id, ἐκεῖνο δὲ οὐδὲ ἄρρητον· καὶ γὰρ τὸ οὐδ᾽ ἄῤῥητον κ quod ne ineftabile quidem est, non ineffabile noni- οὐκ οι ἄῤῥητον όνομάζεται, ἀλλὰ ἐστί, φησίν, ὑπερ natur, sed est, inquit, supra omne nomen, quod άνω παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου. Ουδε τα μέρ Nominatur Etenim ne mundo quidem sufficiunt τῷ κόσμῳ, φησὶν, ἐξαρκεῖ τὰ ὀνόματα, οὕτως ἐστὶ pomnina, ita est multifariam divisus, sed deficiunt ; πολυσχιδής, ἀλλὰ ἐπιλέλοιπε · καὶ οὐ δέχομαι, nec feri potest, inquit, ut omnium nomina repe- φησί, κατὰ πάντων εὑρεῖν κυρίως ονόματα, αλλ' riantur propria, sed oportet mente ex iisdem no- δεῖ ν' τῇ διανοίᾳ αὐτοῖς ὀνόματα κα των ονομάζε minibus eorum, quæ nominantur, proprietates νων τὰς ἰδιότητας ἀῤῥήτως εκλαμβάνειν ". Η γι mneffabiliter intelligere. Aquabilitas enim nominum η ομωνυμία ταραχὴν ἐμπεποίηκε" καὶ πλάνην την D perturbationem incussit et commutationem rerum πραγμάτων τοῖς ἀκροωμένοις. Τοῦτο πρώτον τ 97 VARIE LECTIONES. 86 83 " οι ἔστι. ἔστι πάνυ πολλῶν C, Μ qui pro πολλῶν susp. πολλῷ. Ως Ἐὰν οὖν. Ἐὰν C. θα λείψει. λέγει (α οι ἐπιδεικνύναι τοῖς. ἐπιδεικνῦν αὐτοῖς C, ἐπιδεικνύναι αὐτοῖς Μ. 85 Quæ c. 20-27 sequuntur de doctrina Basilidis recensuit Bunsenius in Analectis Ante-Nicanis, vol. I. p. 57 sqq. φησίν C. Ο Ματθαίον λί M. φησὶν, ὅτε, φησὶ τότε C. το λέγω, φησί. λέγῃ, φησὶ C, L. Correxit jam Jacobius, Basilidis philosophi gnostici sententia. Berol. upcccl.. σημάνω, σημανω ? Roeperus. " ἄρρητον, ὁ ὀνομάζεται Bunsenius εο cutus Bernay-ium : ἄῤῥητον όνομάζεται C. Μ. σε αὐτό, αὐτὸν τὸν ἄρχοντα conj. Gerli Uhlhoruius in libro Das Basilidi«nische System mit besonderer Rücksicht auf die Angaben des Hippolytus dargestellt., 4855 : Nos antea τὸ ὂν conjeceramus. 8 δ οὐδ᾽ ἄρρητον τὸ οὐκ ἄῤῥητον C, M. κι οὐκ ποτε ἄῤῥητον deletum censet Uhlhorning. οι Οὐδέ. Οὐδὲν C. Μ, Bunsenins. το οὐ δέχομαι. Αιι οὐκ ἐνδέχεται, quod etiam line rus conjecit ? ' δεῖ. δὴ C. Μ. 8 αὐτοῖς ὀνόματα. αὐτοῖς ὀνόματι susp. Μ, οὐ τοῖς ὀνόμασι Bunsenius Ber naysium secutus : αὐτῇ ἄνευ vel χωρίς] ονομάτων Roeperus, Sententia desiderare videtur ἐκ τῶν αὐτῶν ὀνομάτων. ο διι ἐκλαμβάνειν extremam litteram delere voluisse videtur librarius.. M. ἐκπεποίηκε Göttingen 20. Basilides igitur et Isidorus, Basilidæ filius κ'. σε Βασιλείδης τοίνυν καὶ Ἰσίδωρος, ο Βασίλ

3301 ORIGENIS 3778 χαλεπώτερος. Ὁ δὲ ὄρος, δν 'Αριστοτέλης ἀποδίδως, περὶ τοῦ Θεοῦ, χαλεπὸς μὲν οὐκ ἔστι γνωσθήναι. νοηθῆναι δέ ἐστιν ἀμήχανος. Νόησις γάρ, φ ἔστι νοήσεως, ὅπερ ἐστὶ παντάπασιν οὐκ ἦν. Ψα κόσμος ἄφθαρτος, ἀΐδιος κατὰ Ἀριστοτέλην ἐστιν οὐδὲν γὰρ ἔχει πλημμελὲς ἐν αὐτῷ, προνοί, τι φύσει κυβερνώμενος. Καταβέβληται δὲ 'Αριστοτέ οὐ μόνον περὶ φύσεως καὶ κόσμου καὶ προνοίας κ Θεοῦ λόγους, ἀλλὰ γὰρ γέγονεν αὐτῷ καὶ πραγμ τεία λόγων τις ήθικῶν, ἐπιγράφει δὲ ταῦτα α βιβλία, δι' ὧν σπουδαῖον ἐκ φαύλου τὸ τῶν ξεχν μένων ἦθος ἐργάζεται. Ἐὰν οὖν] σε ὁ Βασί Bana εὑρεθῇ μὴ τῇ δυνάμει μόνῃ, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐξ αὐτοῖς καὶ τοῖς ὀνόμασι τὰ τοῦ Ἀριστοτέλους κ ματα εἰς τὸν εὐαγγελικὸν καὶ σωτήριον ἡμῶν κα μεθαρμοζόμενος, τί λείψει 68, ἢ τὰ [p. 229 ἀλλότρια ἀποδόντας | ἐπιδεικνύναι τοῖς ο Τ μαθηταῖς, ὅτι ἐθνικούς ὄντας αὐτοὺς Χριστός από ὠφελήσει ; Lione eget uberrima et magna quaestione. Deus au- A ἔστι οι καὶ μακροτέρῳ λόγῳ θεωρούντι γνωσίς και tem, omnium horum quæ sunt bona auctor, lic ipsa anima difficilior est ad cognoscendum vel otio- sius contemplanti. Definitio autem, quan Aristote- les reddit de Deo, cognitu quidem non est difficilis, sed quae penitus perspici nequeat. Cogitatio enim, inquit, est cogitationis, quod est omnino non exsi - stens. Mundus autem perennis, æternus est secun- dum Aristotelem; nibil enim habet in se vitiosi, quippe qui providentia et natura gubernetur. Insti- tuit autem Aristoteles non solum de natura et mundo et providentia et Deo disputationes, verum compositum est ab eo etiam opus quoddam ethico- rum, inscribit autem hos Ethicorum libros, per quos rectos ex pravis reddit auscultantium mores. Cum igitur Basilides deprehendetur non sola vi, sed etiam ipsis verbis et nominibus Aristotelis placita in evangelicam et salutarem nostram doctrinam Transferens, quid relinquetur, nisi 356-357 κι redditis, quæ aliunde sumpsit, declaremus hujus viri discipulis, eos, ut qui ethnici sint, a Christo nibil adjutum iri Β B C genuinus et discipulus, ajunt dixisse sibi Matthiam δου παῖς γνήσιος καὶ μαθητής, φασὶν τα είρητα sermones absconditos, quos audiverit a Salvatore Ματθίαν αὐτοῖς λόγους ἀποκρύφους, ούς έπε peculiariter edoctus. Videamus igitur quam aperte παρὰ τοῦ Σωτῆρος κατ' ἰδίαν διδαχθείς. Ίδωμεν τ Basilides simul et Isidorus omnisque eorum colors πῶς καταφανώς Βασιλείδης ὁμοῦ καὶ Ἰσίδωρος non simpliciter unum Matthiam calumnietur, verum πᾶς ὁ τούτων χορὸς οὐχ ἁπλῶς καταψεύδεται μένει etiam Səlvatorem ipsum. Erat, inquit, cum erat Ματθίου, ἀλλὰ γὰρ καὶ τοῦ Σωτῆρος αὐτοῦ. Ἡν, wihil, sed ne nihil quidem illud erat aliquid ex iis - φησίν, ὅτε οι ἦν οὐδὲν, ἀλλ' οὐδὲ τὸ οὐδὲν ἦν τι τῶν quæ sunt, sed plane et candide, remolo onini so- ὄντων, ἀλλὰ ψιλῶς καὶ ἀνυπονοήτως όχι από Ehismate, erat prorsus nihil. Cum autem dico, σοφίσματος ἦν ὅλως οὐδὲ ἔν. Ὅταν δὲ λέγω, φησί ", suquit, erat, non dico quod erat, sed ut declarem τὸ ἦν, οὐχ ὅτι ἦν λέγω, ἀλλ᾽ ἵνα σημάνω τα τούτο quid mihi velim, aio, inquit, fuisse prorsus nihil. ὅπερ βούλομαι δεῖξαι, λέγω, φησιν, ὅτι ἦν ὅλως ενν Est enim illud, inquit, non prorsus ineftabile, quod δέν. Εστι γάρ, φησίν, ἐκεῖνο οὐχ ἁπλῶς ἄρρητον inedabile nominatur; quippe ineffabile hoc voca- Ο ονομάζεται οι· ἄῤῥητον γοῦν αὐτὸ το καλούμεν, mus, illud autem ne ineffabile quidem ; etenim id, ἐκεῖνο δὲ οὐδὲ ἄρρητον· καὶ γὰρ τὸ οὐδ᾽ ἄῤῥητον κ quod ne ineftabile quidem est, non ineffabile noni- οὐκ οι ἄῤῥητον όνομάζεται, ἀλλὰ ἐστί, φησίν, ὑπερ natur, sed est, inquit, supra omne nomen, quod άνω παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου. Ουδε τα μέρ Nominatur Etenim ne mundo quidem sufficiunt τῷ κόσμῳ, φησὶν, ἐξαρκεῖ τὰ ὀνόματα, οὕτως ἐστὶ pomnina, ita est multifariam divisus, sed deficiunt ; πολυσχιδής, ἀλλὰ ἐπιλέλοιπε · καὶ οὐ δέχομαι, nec feri potest, inquit, ut omnium nomina repe- φησί, κατὰ πάντων εὑρεῖν κυρίως ονόματα, αλλ' riantur propria, sed oportet mente ex iisdem no- δεῖ ν' τῇ διανοίᾳ αὐτοῖς ὀνόματα κα των ονομάζε minibus eorum, quæ nominantur, proprietates νων τὰς ἰδιότητας ἀῤῥήτως εκλαμβάνειν ". Η γι mneffabiliter intelligere. Aquabilitas enim nominum η ομωνυμία ταραχὴν ἐμπεποίηκε" καὶ πλάνην την D perturbationem incussit et commutationem rerum πραγμάτων τοῖς ἀκροωμένοις. Τοῦτο πρώτον τ 97 VARIE LECTIONES. 86 83 " οι ἔστι. ἔστι πάνυ πολλῶν C, Μ qui pro πολλῶν susp. πολλῷ. Ως Ἐὰν οὖν. Ἐὰν C. θα λείψει. λέγει (α οι ἐπιδεικνύναι τοῖς. ἐπιδεικνῦν αὐτοῖς C, ἐπιδεικνύναι αὐτοῖς Μ. 85 Quæ c. 20-27 sequuntur de doctrina Basilidis recensuit Bunsenius in Analectis Ante-Nicanis, vol. I. p. 57 sqq. φησίν C. Ο Ματθαίον λί M. φησὶν, ὅτε, φησὶ τότε C. το λέγω, φησί. λέγῃ, φησὶ C, L. Correxit jam Jacobius, Basilidis philosophi gnostici sententia. Berol. upcccl.. σημάνω, σημανω ? Roeperus. " ἄρρητον, ὁ ὀνομάζεται Bunsenius εο cutus Bernay-ium : ἄῤῥητον όνομάζεται C. Μ. σε αὐτό, αὐτὸν τὸν ἄρχοντα conj. Gerli Uhlhoruius in libro Das Basilidi«nische System mit besonderer Rücksicht auf die Angaben des Hippolytus dargestellt., 4855 : Nos antea τὸ ὂν conjeceramus. 8 δ οὐδ᾽ ἄρρητον τὸ οὐκ ἄῤῥητον C, M. κι οὐκ ποτε ἄῤῥητον deletum censet Uhlhorning. οι Οὐδέ. Οὐδὲν C. Μ, Bunsenins. το οὐ δέχομαι. Αιι οὐκ ἐνδέχεται, quod etiam line rus conjecit ? ' δεῖ. δὴ C. Μ. 8 αὐτοῖς ὀνόματα. αὐτοῖς ὀνόματι susp. Μ, οὐ τοῖς ὀνόμασι Bunsenius Ber naysium secutus : αὐτῇ ἄνευ vel χωρίς] ονομάτων Roeperus, Sententia desiderare videtur ἐκ τῶν αὐτῶν ὀνομάτων. ο διι ἐκλαμβάνειν extremam litteram delere voluisse videtur librarius.. M. ἐκπεποίηκε Göttingen 20. Basilides igitur et Isidorus, Basilidæ filius κ'. σε Βασιλείδης τοίνυν καὶ Ἰσίδωρος, ο Βασίλ

; 3295 CONTRA HERESES LIB. VII. 3296 σέα Ελλήνων οἱ ποιηταὶ πανούργως χρησάμενον τῇ Α narrant Græcorum poeta astute usum inhospita- τῶν παραξένων θηρίων 16 δεινότητι· διάφορος γὰρ ἡ ούτων ὠμότης πρὸς τοὺς διαπλέοντας ἦν. Αἱ δὲ Σειρήνες λιγύ ᾅδουσαι καὶ μουσικόν [p. 224-226.] ἠπάτων τοὺς παραπλέοντας, πείθουσαι ἡδείᾳ " φωνῇ προσάγειν τοὺς ἀκροωμένους. Τοῦτο μαθόντα φασὶ τον Οδυσσέα κατακηρῶσαι τὰς ἀκοὰς τῶν ἑταίρων, ἑαυτὸν δὲ τῷ ξύλῳ προσδήσαντα παραπλεῦσαι ἀκιν- δύνως τας Σειρήνας κατακούσαντα τῆς τούτων ᾠδῆς. Ο ποιῆσαι τοῖς ἐντυγχάνουσιν συμβουλή [μή]', καὶ ἢ τὰ ὦτα καταχηρώσαντας δι' ἀσθένειαν δια- πλεῦσαι τὰ τῶν αἱρέ | σεων δόγματα μηδὲ 17 κατα- κούσαντας πείθειν εὐκόλως δυνάμενα πρὸς ἡδονὴν, ὡς λιγυρὸν ᾆσμα Σειρήνων, ἢ ἑαυτὸν τῷ ξύλῳ Χρι- στοῦ προσδήσαντα πιστῶς κατακούσαντα μὴ τα ραχθῆναι, πεποιθότα ᾧ προσέσφιγκται 18, καὶ ἐστη κέναι το ὀρθῶς. ιδ'. Ἐπειδὴ οὖν ἐν ταῖς πρὸ ταύτης το βίβλοις ἐξ ἐκτεθείμεθα τὰ πρότερα, δοκεῖ νῦν τὰ Βασιλείδου μὴ σιωπήν, ὅντα οι Αριστοτέλους τοῦ Σταγειρίτου δόγματα, οὐ Χριστοῦ. Ἀλλ᾽ εἰ καὶ πρότερον ἔκκει· ται τὰ ᾿Αριστοτέλει δοκοῦντα, οὐδὲ νῦν ὀκνήσομεν προϋποθέσθαι ἐν συντόμῳ, πρὸς τὸ τοὺς ἐντυγχά- νοντας διὰ τῆς τούτων ἔγγιον * ἀντιπαραθέσεως συνιδεῖν εὐκόλως τὰ ὑπὸ Βασιλείδου ὄντα Αριστοτε λικὰ σοφιστεύματα. ιε'. ᾿Αριστοτέλης μὲν οὖν τὴν οὐσίαν διαιρεί τρι χῶς. Εστι γὰρ αὐτῆς τὸ μέν τι γένος τὸ δέ τι εἶ δος, ὡς ἐκεῖνος λέγει, τὸ δέ τι ἄτομον· ἄτομον δὲ οὐ διὰ σμικρότητα σώματος, ἀλλὰ φύσει τομήν " άνα- δέξασθαι μηδ' ἥντινα οὖν δυνάμενον. Τὸ δὲ γένος ἐστὶν οἱονεὶ 3 σωρός τις ἐκ πολλῶν καὶ διαφόρων και ταμεμιγμένος σπερμάτων, ἀφ' οὗ γένους οιονεί 30 τινος σωρού πάντα τὰ τῶν γεγονότων είδη διάκειν· ται ". Καὶ ἔστι τὸ γένος [αἴτι]ον ' πᾶσι τοῖς γεγε- νημένοις ἀρκοῦν. Ἵνα δὲ σαφὲς ἔσται τὸ λεγόμενον, δείξω διά του και παραδείγματος, δι' οὗ ἐπὶ τὴν ὅλην τοῦ Περιπάτου θεωρίαν ἀναδραμεῖν ἔσται. B Β c ις. Λέγομεν εἶναι ζῶον ἁπλῶς, οὐχί τι ζώον. Ἔστι δὲ τοῦτο τὸ ζῶον οὐ βοῦς, οὐχ ἵππος, οὐκ ἄν θρωπος, οὐ Θεός, οὐκ ἄλλο τι τῶν ὁτιδήποτε ε ἔστι δηλοῦν, ἀλλὰ ἁπλῶς ζῶον. Ἀπὸ τούτου τοῦ ζώου αι. πάντων τῶν κατὰ | μέρος ζώων ἰδέαι τὴν ὑπόστασιν ἔχουσι. Καὶ ἔστιν ὑπόστασις " τοῖς ζώοις τοῖς D [P. 226. 297.] γεγενημένοις ἐν εἴδεσι 41 τοῦτο τὸ ἀνείδεον 23 ζῶον καὶ τῶν γεγενημένων οὐδέν. Εστι γὰρ ἄνθρωπος ζώον ἀπ' ἐκείνου του ζώου λαμβάνον τὴν ἀρχὴν, καὶ ζῶον ἵππος ἀπ᾿ ἐκείνου τοῦ ζώου λαμβάνον δε τὴν ἀρχήν. Ο ἵππος καὶ βοῦς καὶ κύων 18 19 liuin belluarum crudelitate; insignis enim earum sævitia erat adversus eos, qni mare pernavigarent, Sirenes autem suaviter canentes et canorum 349- 349 pelliciebant præternavigantes, suadentes suavi cantu appellere eos qui auscultarent. Quo more comperto, aiunt Ulixem cera oblivisse aures sociorum, ipsııın autem malo religatum præterve- ctum esse tuto Sirenas et exaudivisse illarum can- tum. Id quod facere eos qui hæc attingent, color- tor, et aut auribus oblitis propter infirmitateni pernavigare bæresium placita, ne exauditis quidem iis, quæ allicere facile possint ad voluptatem, vel uti suavis cantus sirenum, aut ad lignum Christi religatum fideliter auscultantem non conturbari, reposita Ade in eo, ad quem astrictus est, et firino pede consistere. exposuimus priora, placet nunc Basilidæ doctrinam non prætermittere, quæ sunt Aristotelis Stagiritæ placita, non Christi. Sed tametsi etiam superius explicata sunt Aristotelis placita, tamen ue nunc quidem cunctabimur ea antea paucis attingere, quo lectores ex illorum propiore juxtapositione illico percipiant Basilidæ placita esse Aristotelis argutias. 1 riam. Est enim ejus aliud quoddam genus, aliud species, ut ille ait, aliud individuum; individuum autem non propter exiguitatem corporis, sed quod natura dividi nullo pacto possit. Genus autem est tanquam acervus quidam ex multis et diversis commistus seminibus, a quo genere tanquam quo- dɔm acervo universæ eorum, quæ exsistunt, spe- cies dispositae sunt. Et est genus universis, quas exstiterunt, causa sufficiens. Ut autem apertum fiat, quod dico, ostendam exemplo, per quod act omnem Peripateticorum doctrinam pervenire li- celit. animal. Est autem hoc animal non bos, non equus, mon homo, non deus, non denique aliud quidquam corum quæ exstant significans, 350-351 sed simpliciter aniinal. Ab hoc animali singulorum quorumque animalium species principium habent. Et est principium animalibus specialiter generatis boc specie carens animal, et generatorum nullum. Est enim homo animal, quod ab illo animali princi- pium ducit, et animal equus ab illo animali babens principium. Equus et bos et canis et quodcunque VARIE LECTIONES. Η 19 10 οι παραμένων θηρίων. πράξεων θηρών C, παραδόξων θηρών susp. Μ, εμπλάστων χηρών Roeperus. C, " ήδεία, ιδια . Μ " αμή οι μηδέ μὴ δὲ . προσεσφίγγει το εστηκέναι Roeperus, ἔστη το ἐμὴ om. C. C. C. κεν C, M. 10 προταύταις C. οι όντα. τα C, M. * τούτων ἔγγιον. τῶν ἔγγιον ὧν C, M, qui susp. τῶν ἐγγιζόντων. οι τομήν, τὸ μὴν G. 24 o!wysl C. 38 οἰωνεί C. 10 διάκεινται. διακέκριται? Roeperus. Η αίτιον..... ον C, M, qui vestigia voce. θεός δν superesse dicit : πρῶτον Ferd. Christ. Baur in Amalib. theologic. Tubingensib. a. 1856. Pasc. I, p. 137. 10 διά του. διὰ τοῦ Ε. Μ. " ὅτι δήποτε . ὑπόστασις. ἔστι πάσις, ο suprascr., C, ἔστι πᾶσι M, qui susp. βάσις. Οι ίδεσι C. 8 ἀνίδεον C. 38 λαμ Κάνον. λαμβάνων ( 30 ἔστιν 14. Quandoquidem igitur in sex libris prioribus 15. Igitur Aristotelis substantiam dividit trifa- 16. Dicimus animal simpliciter, non aliquod

τὴν οὖν δωδεκάδα διὰ τὸ ἐπίσημον ἐσχηκέναι συνεπακολουθῆσαν αὐτῇ τὸ ἐπίσημον πάθος <λέγουσι> καὶ διὰ τοῦτο περὶ τὸν δωδέκατον ἀριθμὸν τοῦ γενομένου τὸ πρόβατον ἀποσκιρτῆσαν πππεπλανῆσθαι, ὁμοίως δὲ καὶ ἐκ τῆς δεκάδος. καὶ ἐπὶ τούτων τὴν δραχμὴν λέγουσιν, ἣν ἀπολέσασα γυνὴ ἅψασα λύχνον ἐζήτει, τήν τε ἐπὶ ἑνὶ προβάτῳ ἀπώλειαν καὶ τὴν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα συντιθέντες ἑαυτοῖς ἀριθμοὺς μυθεύουσιν, ὡς τῶν ἕνδεκα ἐπισυμπλεκομένων μένων τοῖς ἐννέα ποιεῖν τὸν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα ἀριθμόν, καὶ τούτου χάριν λέγεσθαι τὸ ἀμήν, περιέχον ἀριθμὸν ἐνενήκοντα ἐννέα. ἄλλον δὲ ἀριθμὸν οὕτω λέγουσι· τὸ ἦτα στοιχεῖον σὺν τῷ ἐπισήμῳ ὀγδοάδα εἶναι, ἀπὸ τοῦ ἄλφα ὀγδόῳ κείμενον τόπῳ· εἶτα πάλιν ἄνευ τοῦ ἐπισήμου ψηφίζοντες τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν τῶν στοιχείων καὶ συντιθέντες μέχρι τοῦ ἠτα τὸν τριάκοντα ἀριθμὸν ἐπιδεικνύουσιν. ἀρξάμενος γάρ τις ἀπὸ τοῦ ἄλφα

στοιχείου, ἐκ δύο λάβδα [καὶ η συγκειμένου. διὸ δὴ καὶ φυγεῖν διὰ τῆς γνώσεως τὴν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα χώραν, τουτέστι τὸ ὐστέρημα, τύπον ἀριστερᾶς χειρός, μεταδιώκειν τὸ τὸ ἴν, ὃ προστεθὲν τοῖς ἐνενηκονταεννέα εἰς τὴν δεξιὰν αὐτοὺς χεῖρα στησε. Κατε>σκευάσθαι <δὲ> διὰ τῆς μητρὸς λέγουσι πρῶτον τὰ τέσσαρα στοιχεῖα, ἅ φησιν, πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα, εἰκόνα προβεβλῆσθαι τῆς ἄνω τετράδος· τὰς δὲ ἐνεργείας αὐτῶν συναριθμοῦντες, οἷον θερμόν, ψυχρόν, ὑγρόν, ξηρόν, λέγουσιν ἀκριβῶς ἐξεικονίζειν τὴν ὀγδοάδα. ἑξῆς <δὲ> ῑ δυνάμεις οὕτω καταριθμοῦσιν· ἑπτὰ σώματα ματα κυκλοειδῆ, ἃ καὶ οὐρανοὺς καλοῦσιν, ἔπειτα τὸν περιεκτικὸν αὐτῶν κύκλον, ὃν καὶ ὄγδοον οὐρανὸν ὀνομάζουσι, πρὸς δὲ τούτοις ἥλιόν τε καὶ σελήνην. καὶ ταῦτα ῑ ὄντα τὸν ἀριθμὸν εἰκόνας λέγουσιν εἶναι τῆς ἀοράτου δεκάδος, τῆς ἀπὸ Λόγου καὶ Ζωῆς· τὴν <δὲ> δωδεκάδα <μηνύεσθαι> διὰ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου καλουμένου. γάρ δώδεκα ζῴδεκα φανερώτατα τὴν τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τῆς Ἐκκλησίας θυγατέρα, δωδεκάδα, ἀποσκιάζειν λέγουσι.

στοιχείου, ἐκ δύο λάβδα [καὶ η συγκειμένου. διὸ δὴ καὶ φυγεῖν διὰ τῆς γνώσεως τὴν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα χώραν, τουτέστι τὸ ὐστέρημα, τύπον ἀριστερᾶς χειρός, μεταδιώκειν τὸ τὸ ἴν, ὃ προστεθὲν τοῖς ἐνενηκονταεννέα εἰς τὴν δεξιὰν αὐτοὺς χεῖρα στησε. Κατε>σκευάσθαι <δὲ> διὰ τῆς μητρὸς λέγουσι πρῶτον τὰ τέσσαρα στοιχεῖα, ἅ φησιν, πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα, εἰκόνα προβεβλῆσθαι τῆς ἄνω τετράδος· τὰς δὲ ἐνεργείας αὐτῶν συναριθμοῦντες, οἷον θερμόν, ψυχρόν, ὑγρόν, ξηρόν, λέγουσιν ἀκριβῶς ἐξεικονίζειν τὴν ὀγδοάδα. ἑξῆς <δὲ> ῑ δυνάμεις οὕτω καταριθμοῦσιν· ἑπτὰ σώματα ματα κυκλοειδῆ, ἃ καὶ οὐρανοὺς καλοῦσιν, ἔπειτα τὸν περιεκτικὸν αὐτῶν κύκλον, ὃν καὶ ὄγδοον οὐρανὸν ὀνομάζουσι, πρὸς δὲ τούτοις ἥλιόν τε καὶ σελήνην. καὶ ταῦτα ῑ ὄντα τὸν ἀριθμὸν εἰκόνας λέγουσιν εἶναι τῆς ἀοράτου δεκάδος, τῆς ἀπὸ Λόγου καὶ Ζωῆς· τὴν <δὲ> δωδεκάδα <μηνύεσθαι> διὰ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου καλουμένου. γάρ δώδεκα ζῴδεκα φανερώτατα τὴν τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τῆς Ἐκκλησίας θυγατέρα, δωδεκάδα, ἀποσκιάζειν λέγουσι.

στοιχείου, ἐκ δύο λάβδα [καὶ η συγκειμένου. διὸ δὴ καὶ φυγεῖν διὰ τῆς γνώσεως τὴν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα χώραν, τουτέστι τὸ ὐστέρημα, τύπον ἀριστερᾶς χειρός, μεταδιώκειν τὸ τὸ ἴν, ὃ προστεθὲν τοῖς ἐνενηκονταεννέα εἰς τὴν δεξιὰν αὐτοὺς χεῖρα στησε. Κατε>σκευάσθαι <δὲ> διὰ τῆς μητρὸς λέγουσι πρῶτον τὰ τέσσαρα στοιχεῖα, ἅ φησιν, πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα, εἰκόνα προβεβλῆσθαι τῆς ἄνω τετράδος· τὰς δὲ ἐνεργείας αὐτῶν συναριθμοῦντες, οἷον θερμόν, ψυχρόν, ὑγρόν, ξηρόν, λέγουσιν ἀκριβῶς ἐξεικονίζειν τὴν ὀγδοάδα. ἑξῆς <δὲ> ῑ δυνάμεις οὕτω καταριθμοῦσιν· ἑπτὰ σώματα ματα κυκλοειδῆ, ἃ καὶ οὐρανοὺς καλοῦσιν, ἔπειτα τὸν περιεκτικὸν αὐτῶν κύκλον, ὃν καὶ ὄγδοον οὐρανὸν ὀνομάζουσι, πρὸς δὲ τούτοις ἥλιόν τε καὶ σελήνην. καὶ ταῦτα ῑ ὄντα τὸν ἀριθμὸν εἰκόνας λέγουσιν εἶναι τῆς ἀοράτου δεκάδος, τῆς ἀπὸ Λόγου καὶ Ζωῆς· τὴν <δὲ> δωδεκάδα <μηνύεσθαι> διὰ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου καλουμένου. γάρ δώδεκα ζῴδεκα φανερώτατα τὴν τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τῆς Ἐκκλησίας θυγατέρα, δωδεκάδα, ἀποσκιάζειν λέγουσι.

στοιχείου, ἐκ δύο λάβδα [καὶ η συγκειμένου. διὸ δὴ καὶ φυγεῖν διὰ τῆς γνώσεως τὴν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα χώραν, τουτέστι τὸ ὐστέρημα, τύπον ἀριστερᾶς χειρός, μεταδιώκειν τὸ τὸ ἴν, ὃ προστεθὲν τοῖς ἐνενηκονταεννέα εἰς τὴν δεξιὰν αὐτοὺς χεῖρα στησε. Κατε>σκευάσθαι <δὲ> διὰ τῆς μητρὸς λέγουσι πρῶτον τὰ τέσσαρα στοιχεῖα, ἅ φησιν, πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα, εἰκόνα προβεβλῆσθαι τῆς ἄνω τετράδος· τὰς δὲ ἐνεργείας αὐτῶν συναριθμοῦντες, οἷον θερμόν, ψυχρόν, ὑγρόν, ξηρόν, λέγουσιν ἀκριβῶς ἐξεικονίζειν τὴν ὀγδοάδα. ἑξῆς <δὲ> ῑ δυνάμεις οὕτω καταριθμοῦσιν· ἑπτὰ σώματα ματα κυκλοειδῆ, ἃ καὶ οὐρανοὺς καλοῦσιν, ἔπειτα τὸν περιεκτικὸν αὐτῶν κύκλον, ὃν καὶ ὄγδοον οὐρανὸν ὀνομάζουσι, πρὸς δὲ τούτοις ἥλιόν τε καὶ σελήνην. καὶ ταῦτα ῑ ὄντα τὸν ἀριθμὸν εἰκόνας λέγουσιν εἶναι τῆς ἀοράτου δεκάδος, τῆς ἀπὸ Λόγου καὶ Ζωῆς· τὴν <δὲ> δωδεκάδα <μηνύεσθαι> διὰ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου καλουμένου. γάρ δώδεκα ζῴδεκα φανερώτατα τὴν τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τῆς Ἐκκλησίας θυγατέρα, δωδεκάδα, ἀποσκιάζειν λέγουσι.

στοιχείου, ἐκ δύο λάβδα [καὶ η συγκειμένου. διὸ δὴ καὶ φυγεῖν διὰ τῆς γνώσεως τὴν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα χώραν, τουτέστι τὸ ὐστέρημα, τύπον ἀριστερᾶς χειρός, μεταδιώκειν τὸ τὸ ἴν, ὃ προστεθὲν τοῖς ἐνενηκονταεννέα εἰς τὴν δεξιὰν αὐτοὺς χεῖρα στησε. Κατε>σκευάσθαι <δὲ> διὰ τῆς μητρὸς λέγουσι πρῶτον τὰ τέσσαρα στοιχεῖα, ἅ φησιν, πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα, εἰκόνα προβεβλῆσθαι τῆς ἄνω τετράδος· τὰς δὲ ἐνεργείας αὐτῶν συναριθμοῦντες, οἷον θερμόν, ψυχρόν, ὑγρόν, ξηρόν, λέγουσιν ἀκριβῶς ἐξεικονίζειν τὴν ὀγδοάδα. ἑξῆς <δὲ> ῑ δυνάμεις οὕτω καταριθμοῦσιν· ἑπτὰ σώματα ματα κυκλοειδῆ, ἃ καὶ οὐρανοὺς καλοῦσιν, ἔπειτα τὸν περιεκτικὸν αὐτῶν κύκλον, ὃν καὶ ὄγδοον οὐρανὸν ὀνομάζουσι, πρὸς δὲ τούτοις ἥλιόν τε καὶ σελήνην. καὶ ταῦτα ῑ ὄντα τὸν ἀριθμὸν εἰκόνας λέγουσιν εἶναι τῆς ἀοράτου δεκάδος, τῆς ἀπὸ Λόγου καὶ Ζωῆς· τὴν <δὲ> δωδεκάδα <μηνύεσθαι> διὰ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου καλουμένου. γάρ δώδεκα ζῴδεκα φανερώτατα τὴν τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τῆς Ἐκκλησίας θυγατέρα, δωδεκάδα, ἀποσκιάζειν λέγουσι.

στοιχείου, ἐκ δύο λάβδα [καὶ η συγκειμένου. διὸ δὴ καὶ φυγεῖν διὰ τῆς γνώσεως τὴν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα χώραν, τουτέστι τὸ ὐστέρημα, τύπον ἀριστερᾶς χειρός, μεταδιώκειν τὸ τὸ ἴν, ὃ προστεθὲν τοῖς ἐνενηκονταεννέα εἰς τὴν δεξιὰν αὐτοὺς χεῖρα στησε. Κατε>σκευάσθαι <δὲ> διὰ τῆς μητρὸς λέγουσι πρῶτον τὰ τέσσαρα στοιχεῖα, ἅ φησιν, πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα, εἰκόνα προβεβλῆσθαι τῆς ἄνω τετράδος· τὰς δὲ ἐνεργείας αὐτῶν συναριθμοῦντες, οἷον θερμόν, ψυχρόν, ὑγρόν, ξηρόν, λέγουσιν ἀκριβῶς ἐξεικονίζειν τὴν ὀγδοάδα. ἑξῆς <δὲ> ῑ δυνάμεις οὕτω καταριθμοῦσιν· ἑπτὰ σώματα ματα κυκλοειδῆ, ἃ καὶ οὐρανοὺς καλοῦσιν, ἔπειτα τὸν περιεκτικὸν αὐτῶν κύκλον, ὃν καὶ ὄγδοον οὐρανὸν ὀνομάζουσι, πρὸς δὲ τούτοις ἥλιόν τε καὶ σελήνην. καὶ ταῦτα ῑ ὄντα τὸν ἀριθμὸν εἰκόνας λέγουσιν εἶναι τῆς ἀοράτου δεκάδος, τῆς ἀπὸ Λόγου καὶ Ζωῆς· τὴν <δὲ> δωδεκάδα <μηνύεσθαι> διὰ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου καλουμένου. γάρ δώδεκα ζῴδεκα φανερώτατα τὴν τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τῆς Ἐκκλησίας θυγατέρα, δωδεκάδα, ἀποσκιάζειν λέγουσι.

στοιχείου, ἐκ δύο λάβδα [καὶ η συγκειμένου. διὸ δὴ καὶ φυγεῖν διὰ τῆς γνώσεως τὴν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα χώραν, τουτέστι τὸ ὐστέρημα, τύπον ἀριστερᾶς χειρός, μεταδιώκειν τὸ τὸ ἴν, ὃ προστεθὲν τοῖς ἐνενηκονταεννέα εἰς τὴν δεξιὰν αὐτοὺς χεῖρα στησε. Κατε>σκευάσθαι <δὲ> διὰ τῆς μητρὸς λέγουσι πρῶτον τὰ τέσσαρα στοιχεῖα, ἅ φησιν, πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα, εἰκόνα προβεβλῆσθαι τῆς ἄνω τετράδος· τὰς δὲ ἐνεργείας αὐτῶν συναριθμοῦντες, οἷον θερμόν, ψυχρόν, ὑγρόν, ξηρόν, λέγουσιν ἀκριβῶς ἐξεικονίζειν τὴν ὀγδοάδα. ἑξῆς <δὲ> ῑ δυνάμεις οὕτω καταριθμοῦσιν· ἑπτὰ σώματα ματα κυκλοειδῆ, ἃ καὶ οὐρανοὺς καλοῦσιν, ἔπειτα τὸν περιεκτικὸν αὐτῶν κύκλον, ὃν καὶ ὄγδοον οὐρανὸν ὀνομάζουσι, πρὸς δὲ τούτοις ἥλιόν τε καὶ σελήνην. καὶ ταῦτα ῑ ὄντα τὸν ἀριθμὸν εἰκόνας λέγουσιν εἶναι τῆς ἀοράτου δεκάδος, τῆς ἀπὸ Λόγου καὶ Ζωῆς· τὴν <δὲ> δωδεκάδα <μηνύεσθαι> διὰ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου καλουμένου. γάρ δώδεκα ζῴδεκα φανερώτατα τὴν τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τῆς Ἐκκλησίας θυγατέρα, δωδεκάδα, ἀποσκιάζειν λέγουσι.

στοιχείου, ἐκ δύο λάβδα [καὶ η συγκειμένου. διὸ δὴ καὶ φυγεῖν διὰ τῆς γνώσεως τὴν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα χώραν, τουτέστι τὸ ὐστέρημα, τύπον ἀριστερᾶς χειρός, μεταδιώκειν τὸ τὸ ἴν, ὃ προστεθὲν τοῖς ἐνενηκονταεννέα εἰς τὴν δεξιὰν αὐτοὺς χεῖρα στησε. Κατε>σκευάσθαι <δὲ> διὰ τῆς μητρὸς λέγουσι πρῶτον τὰ τέσσαρα στοιχεῖα, ἅ φησιν, πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα, εἰκόνα προβεβλῆσθαι τῆς ἄνω τετράδος· τὰς δὲ ἐνεργείας αὐτῶν συναριθμοῦντες, οἷον θερμόν, ψυχρόν, ὑγρόν, ξηρόν, λέγουσιν ἀκριβῶς ἐξεικονίζειν τὴν ὀγδοάδα. ἑξῆς <δὲ> ῑ δυνάμεις οὕτω καταριθμοῦσιν· ἑπτὰ σώματα ματα κυκλοειδῆ, ἃ καὶ οὐρανοὺς καλοῦσιν, ἔπειτα τὸν περιεκτικὸν αὐτῶν κύκλον, ὃν καὶ ὄγδοον οὐρανὸν ὀνομάζουσι, πρὸς δὲ τούτοις ἥλιόν τε καὶ σελήνην. καὶ ταῦτα ῑ ὄντα τὸν ἀριθμὸν εἰκόνας λέγουσιν εἶναι τῆς ἀοράτου δεκάδος, τῆς ἀπὸ Λόγου καὶ Ζωῆς· τὴν <δὲ> δωδεκάδα <μηνύεσθαι> διὰ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου καλουμένου. γάρ δώδεκα ζῴδεκα φανερώτατα τὴν τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τῆς Ἐκκλησίας θυγατέρα, δωδεκάδα, ἀποσκιάζειν λέγουσι.

στοιχείου, ἐκ δύο λάβδα [καὶ η συγκειμένου. διὸ δὴ καὶ φυγεῖν διὰ τῆς γνώσεως τὴν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα χώραν, τουτέστι τὸ ὐστέρημα, τύπον ἀριστερᾶς χειρός, μεταδιώκειν τὸ τὸ ἴν, ὃ προστεθὲν τοῖς ἐνενηκονταεννέα εἰς τὴν δεξιὰν αὐτοὺς χεῖρα στησε. Κατε>σκευάσθαι <δὲ> διὰ τῆς μητρὸς λέγουσι πρῶτον τὰ τέσσαρα στοιχεῖα, ἅ φησιν, πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα, εἰκόνα προβεβλῆσθαι τῆς ἄνω τετράδος· τὰς δὲ ἐνεργείας αὐτῶν συναριθμοῦντες, οἷον θερμόν, ψυχρόν, ὑγρόν, ξηρόν, λέγουσιν ἀκριβῶς ἐξεικονίζειν τὴν ὀγδοάδα. ἑξῆς <δὲ> ῑ δυνάμεις οὕτω καταριθμοῦσιν· ἑπτὰ σώματα ματα κυκλοειδῆ, ἃ καὶ οὐρανοὺς καλοῦσιν, ἔπειτα τὸν περιεκτικὸν αὐτῶν κύκλον, ὃν καὶ ὄγδοον οὐρανὸν ὀνομάζουσι, πρὸς δὲ τούτοις ἥλιόν τε καὶ σελήνην. καὶ ταῦτα ῑ ὄντα τὸν ἀριθμὸν εἰκόνας λέγουσιν εἶναι τῆς ἀοράτου δεκάδος, τῆς ἀπὸ Λόγου καὶ Ζωῆς· τὴν <δὲ> δωδεκάδα <μηνύεσθαι> διὰ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου καλουμένου. γάρ δώδεκα ζῴδεκα φανερώτατα τὴν τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τῆς Ἐκκλησίας θυγατέρα, δωδεκάδα, ἀποσκιάζειν λέγουσι.

στοιχείου, ἐκ δύο λάβδα [καὶ η συγκειμένου. διὸ δὴ καὶ φυγεῖν διὰ τῆς γνώσεως τὴν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα χώραν, τουτέστι τὸ ὐστέρημα, τύπον ἀριστερᾶς χειρός, μεταδιώκειν τὸ τὸ ἴν, ὃ προστεθὲν τοῖς ἐνενηκονταεννέα εἰς τὴν δεξιὰν αὐτοὺς χεῖρα στησε. Κατε>σκευάσθαι <δὲ> διὰ τῆς μητρὸς λέγουσι πρῶτον τὰ τέσσαρα στοιχεῖα, ἅ φησιν, πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα, εἰκόνα προβεβλῆσθαι τῆς ἄνω τετράδος· τὰς δὲ ἐνεργείας αὐτῶν συναριθμοῦντες, οἷον θερμόν, ψυχρόν, ὑγρόν, ξηρόν, λέγουσιν ἀκριβῶς ἐξεικονίζειν τὴν ὀγδοάδα. ἑξῆς <δὲ> ῑ δυνάμεις οὕτω καταριθμοῦσιν· ἑπτὰ σώματα ματα κυκλοειδῆ, ἃ καὶ οὐρανοὺς καλοῦσιν, ἔπειτα τὸν περιεκτικὸν αὐτῶν κύκλον, ὃν καὶ ὄγδοον οὐρανὸν ὀνομάζουσι, πρὸς δὲ τούτοις ἥλιόν τε καὶ σελήνην. καὶ ταῦτα ῑ ὄντα τὸν ἀριθμὸν εἰκόνας λέγουσιν εἶναι τῆς ἀοράτου δεκάδος, τῆς ἀπὸ Λόγου καὶ Ζωῆς· τὴν <δὲ> δωδεκάδα <μηνύεσθαι> διὰ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου καλουμένου. γάρ δώδεκα ζῴδεκα φανερώτατα τὴν τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τῆς Ἐκκλησίας θυγατέρα, δωδεκάδα, ἀποσκιάζειν λέγουσι.

στοιχείου, ἐκ δύο λάβδα [καὶ η συγκειμένου. διὸ δὴ καὶ φυγεῖν διὰ τῆς γνώσεως τὴν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα χώραν, τουτέστι τὸ ὐστέρημα, τύπον ἀριστερᾶς χειρός, μεταδιώκειν τὸ τὸ ἴν, ὃ προστεθὲν τοῖς ἐνενηκονταεννέα εἰς τὴν δεξιὰν αὐτοὺς χεῖρα στησε. Κατε>σκευάσθαι <δὲ> διὰ τῆς μητρὸς λέγουσι πρῶτον τὰ τέσσαρα στοιχεῖα, ἅ φησιν, πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα, εἰκόνα προβεβλῆσθαι τῆς ἄνω τετράδος· τὰς δὲ ἐνεργείας αὐτῶν συναριθμοῦντες, οἷον θερμόν, ψυχρόν, ὑγρόν, ξηρόν, λέγουσιν ἀκριβῶς ἐξεικονίζειν τὴν ὀγδοάδα. ἑξῆς <δὲ> ῑ δυνάμεις οὕτω καταριθμοῦσιν· ἑπτὰ σώματα ματα κυκλοειδῆ, ἃ καὶ οὐρανοὺς καλοῦσιν, ἔπειτα τὸν περιεκτικὸν αὐτῶν κύκλον, ὃν καὶ ὄγδοον οὐρανὸν ὀνομάζουσι, πρὸς δὲ τούτοις ἥλιόν τε καὶ σελήνην. καὶ ταῦτα ῑ ὄντα τὸν ἀριθμὸν εἰκόνας λέγουσιν εἶναι τῆς ἀοράτου δεκάδος, τῆς ἀπὸ Λόγου καὶ Ζωῆς· τὴν <δὲ> δωδεκάδα <μηνύεσθαι> διὰ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου καλουμένου. γάρ δώδεκα ζῴδεκα φανερώτατα τὴν τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τῆς Ἐκκλησίας θυγατέρα, δωδεκάδα, ἀποσκιάζειν λέγουσι.

ΒΙΒΛΟΝ Ζ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ. Τάδε ἔνεστιν έν τῇ ἑβδόμῃ τοῦ κατὰ πασῶν αἰρέσεων ἐλέγχου· Τίς ἡ δόξα Βασιλείδου, καὶ ὅτι τοῖς Ἀριστοτέλους δόγμασι καταπλαγεὶς ἐξ αὐτῶν τὴν αἵρεσιν συνέστησε. Καὶ τίνα Σατορνεῖλος λέγει ὁ Βασιλείδῃ [λέων] <συν> ακμάσας.

ΒΙΒΛΟΝ Ζ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ. Τάδε ἔνεστιν έν τῇ ἑβδόμῃ τοῦ κατὰ πασῶν αἰρέσεων ἐλέγχου· Τίς ἡ δόξα Βασιλείδου, καὶ ὅτι τοῖς Ἀριστοτέλους δόγμασι καταπλαγεὶς ἐξ αὐτῶν τὴν αἵρεσιν συνέστησε. Καὶ τίνα Σατορνεῖλος λέγει ὁ Βασιλείδῃ [λέων] <συν> ακμάσας.

ΒΙΒΛΟΝ Ζ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ. Τάδε ἔνεστιν έν τῇ ἑβδόμῃ τοῦ κατὰ πασῶν αἰρέσεων ἐλέγχου· Τίς ἡ δόξα Βασιλείδου, καὶ ὅτι τοῖς Ἀριστοτέλους δόγμασι καταπλαγεὶς ἐξ αὐτῶν τὴν αἵρεσιν συνέστησε. Καὶ τίνα Σατορνεῖλος λέγει ὁ Βασιλείδῃ [λέων] <συν> ακμάσας.

ΒΙΒΛΟΝ Ζ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ. Τάδε ἔνεστιν έν τῇ ἑβδόμῃ τοῦ κατὰ πασῶν αἰρέσεων ἐλέγχου· Τίς ἡ δόξα Βασιλείδου, καὶ ὅτι τοῖς Ἀριστοτέλους δόγμασι καταπλαγεὶς ἐξ αὐτῶν τὴν αἵρεσιν συνέστησε. Καὶ τίνα Σατορνεῖλος λέγει ὁ Βασιλείδῃ [λέων] <συν> ακμάσας.

ΒΙΒΛΟΝ Ζ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ. Τάδε ἔνεστιν έν τῇ ἑβδόμῃ τοῦ κατὰ πασῶν αἰρέσεων ἐλέγχου· Τίς ἡ δόξα Βασιλείδου, καὶ ὅτι τοῖς Ἀριστοτέλους δόγμασι καταπλαγεὶς ἐξ αὐτῶν τὴν αἵρεσιν συνέστησε. Καὶ τίνα Σατορνεῖλος λέγει ὁ Βασιλείδῃ [λέων] <συν> ακμάσας.

ΒΙΒΛΟΝ Ζ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ. Τάδε ἔνεστιν έν τῇ ἑβδόμῃ τοῦ κατὰ πασῶν αἰρέσεων ἐλέγχου· Τίς ἡ δόξα Βασιλείδου, καὶ ὅτι τοῖς Ἀριστοτέλους δόγμασι καταπλαγεὶς ἐξ αὐτῶν τὴν αἵρεσιν συνέστησε. Καὶ τίνα Σατορνεῖλος λέγει ὁ Βασιλείδῃ [λέων] <συν> ακμάσας.

ΒΙΒΛΟΝ Ζ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ. Τάδε ἔνεστιν έν τῇ ἑβδόμῃ τοῦ κατὰ πασῶν αἰρέσεων ἐλέγχου· Τίς ἡ δόξα Βασιλείδου, καὶ ὅτι τοῖς Ἀριστοτέλους δόγμασι καταπλαγεὶς ἐξ αὐτῶν τὴν αἵρεσιν συνέστησε. Καὶ τίνα Σατορνεῖλος λέγει ὁ Βασιλείδῃ [λέων] <συν> ακμάσας.

ΒΙΒΛΟΝ Ζ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ. Τάδε ἔνεστιν έν τῇ ἑβδόμῃ τοῦ κατὰ πασῶν αἰρέσεων ἐλέγχου· Τίς ἡ δόξα Βασιλείδου, καὶ ὅτι τοῖς Ἀριστοτέλους δόγμασι καταπλαγεὶς ἐξ αὐτῶν τὴν αἵρεσιν συνέστησε. Καὶ τίνα Σατορνεῖλος λέγει ὁ Βασιλείδῃ [λέων] <συν> ακμάσας.

Τίνα τὰ τοῖς Ἐβιωναίοις δοκοῦντα, καὶ ὅτι ἤθεσιν Ἰουδαϊκοῖς μᾶλλον προσέχουσι. Πῶς καὶ ὁ Θεόδοτος πεπλάνηται, ἃ μὲν τῶν Ἐβιωναίων ἐρανισάμενος <ἃ δὲ τοῦ Κηρίνθου>. Καὶ τίνα Κέρδωνι ἔδοξε, καὶ αὐτῷ τὰ Ἐμπεδοκλέους εἰπόντι καὶ κακῶς προβιβάσαντι τὸν Μαρκίωνα. Καὶ πῶς Λουκιανός, μαθητὴς γενόμενος Μαρκίωνος, ἀπηρυθρίασεν ὁμοίως τὸν θεὸν βλασφημῆσαι.

Τίνα τὰ τοῖς Ἐβιωναίοις δοκοῦντα, καὶ ὅτι ἤθεσιν Ἰουδαϊκοῖς μᾶλλον προσέχουσι. Πῶς καὶ ὁ Θεόδοτος πεπλάνηται, ἃ μὲν τῶν Ἐβιωναίων ἐρανισάμενος <ἃ δὲ τοῦ Κηρίνθου>. Καὶ τίνα Κέρδωνι ἔδοξε, καὶ αὐτῷ τὰ Ἐμπεδοκλέους εἰπόντι καὶ κακῶς προβιβάσαντι τὸν Μαρκίωνα. Καὶ πῶς Λουκιανός, μαθητὴς γενόμενος Μαρκίωνος, ἀπηρυθρίασεν ὁμοίως τὸν θεὸν βλασφημῆσαι.

Τίνα τὰ τοῖς Ἐβιωναίοις δοκοῦντα, καὶ ὅτι ἤθεσιν Ἰουδαϊκοῖς μᾶλλον προσέχουσι. Πῶς καὶ ὁ Θεόδοτος πεπλάνηται, ἃ μὲν τῶν Ἐβιωναίων ἐρανισάμενος <ἃ δὲ τοῦ Κηρίνθου>. Καὶ τίνα Κέρδωνι ἔδοξε, καὶ αὐτῷ τὰ Ἐμπεδοκλέους εἰπόντι καὶ κακῶς προβιβάσαντι τὸν Μαρκίωνα. Καὶ πῶς Λουκιανός, μαθητὴς γενόμενος Μαρκίωνος, ἀπηρυθρίασεν ὁμοίως τὸν θεὸν βλασφημῆσαι.

Τίνα τὰ τοῖς Ἐβιωναίοις δοκοῦντα, καὶ ὅτι ἤθεσιν Ἰουδαϊκοῖς μᾶλλον προσέχουσι. Πῶς καὶ ὁ Θεόδοτος πεπλάνηται, ἃ μὲν τῶν Ἐβιωναίων ἐρανισάμενος <ἃ δὲ τοῦ Κηρίνθου>. Καὶ τίνα Κέρδωνι ἔδοξε, καὶ αὐτῷ τὰ Ἐμπεδοκλέους εἰπόντι καὶ κακῶς προβιβάσαντι τὸν Μαρκίωνα. Καὶ πῶς Λουκιανός, μαθητὴς γενόμενος Μαρκίωνος, ἀπηρυθρίασεν ὁμοίως τὸν θεὸν βλασφημῆσαι.

Τίνα τὰ τοῖς Ἐβιωναίοις δοκοῦντα, καὶ ὅτι ἤθεσιν Ἰουδαϊκοῖς μᾶλλον προσέχουσι. Πῶς καὶ ὁ Θεόδοτος πεπλάνηται, ἃ μὲν τῶν Ἐβιωναίων ἐρανισάμενος <ἃ δὲ τοῦ Κηρίνθου>. Καὶ τίνα Κέρδωνι ἔδοξε, καὶ αὐτῷ τὰ Ἐμπεδοκλέους εἰπόντι καὶ κακῶς προβιβάσαντι τὸν Μαρκίωνα. Καὶ πῶς Λουκιανός, μαθητὴς γενόμενος Μαρκίωνος, ἀπηρυθρίασεν ὁμοίως τὸν θεὸν βλασφημῆσαι.

Τίνα τὰ τοῖς Ἐβιωναίοις δοκοῦντα, καὶ ὅτι ἤθεσιν Ἰουδαϊκοῖς μᾶλλον προσέχουσι. Πῶς καὶ ὁ Θεόδοτος πεπλάνηται, ἃ μὲν τῶν Ἐβιωναίων ἐρανισάμενος <ἃ δὲ τοῦ Κηρίνθου>. Καὶ τίνα Κέρδωνι ἔδοξε, καὶ αὐτῷ τὰ Ἐμπεδοκλέους εἰπόντι καὶ κακῶς προβιβάσαντι τὸν Μαρκίωνα. Καὶ πῶς Λουκιανός, μαθητὴς γενόμενος Μαρκίωνος, ἀπηρυθρίασεν ὁμοίως τὸν θεὸν βλασφημῆσαι.

Τίνα τὰ τοῖς Ἐβιωναίοις δοκοῦντα, καὶ ὅτι ἤθεσιν Ἰουδαϊκοῖς μᾶλλον προσέχουσι. Πῶς καὶ ὁ Θεόδοτος πεπλάνηται, ἃ μὲν τῶν Ἐβιωναίων ἐρανισάμενος <ἃ δὲ τοῦ Κηρίνθου>. Καὶ τίνα Κέρδωνι ἔδοξε, καὶ αὐτῷ τὰ Ἐμπεδοκλέους εἰπόντι καὶ κακῶς προβιβάσαντι τὸν Μαρκίωνα. Καὶ πῶς Λουκιανός, μαθητὴς γενόμενος Μαρκίωνος, ἀπηρυθρίασεν ὁμοίως τὸν θεὸν βλασφημῆσαι.

Τίνα τὰ τοῖς Ἐβιωναίοις δοκοῦντα, καὶ ὅτι ἤθεσιν Ἰουδαϊκοῖς μᾶλλον προσέχουσι. Πῶς καὶ ὁ Θεόδοτος πεπλάνηται, ἃ μὲν τῶν Ἐβιωναίων ἐρανισάμενος <ἃ δὲ τοῦ Κηρίνθου>. Καὶ τίνα Κέρδωνι ἔδοξε, καὶ αὐτῷ τὰ Ἐμπεδοκλέους εἰπόντι καὶ κακῶς προβιβάσαντι τὸν Μαρκίωνα. Καὶ πῶς Λουκιανός, μαθητὴς γενόμενος Μαρκίωνος, ἀπηρυθρίασεν ὁμοίως τὸν θεὸν βλασφημῆσαι.

ὃ ποιῆσαι τοῖς ἐντυγχάνουσιν συμβουλεύω καὶ ἢ τὰ ὦτα κατακηρώσαντας δι᾿ ἀσθένειαν διαπλεῦσαι τὰ τῶν αἱρέσεων δόγματα μηδὲ κατακούσαντας πείθειν εὐκόλως δυνάμενα πρὸς ἡδονήν, ὡς λιγυρὸν ᾆσμα Σειρήνων, ἢ ἑαυτὸν τῷ ξύλῳ Χριστοῦ προσδήσαντα πιστῶς κατακούσαντα μὴ ταραχθῆναι, πεποιθότα ᾧ προσέσφιγκται, καὶ ἑστηκέναι ὀρθῶς. Ἐπειδὴ οὖν ἐν ταῖς πρὸ ταύτης βίβλοις ἓξ ἐκτεθείμεθα τὰ πρότερα, δοκεῖ νῦν τὰ Βασιλείδου μὴ σιωπᾶν <ὄν>τα Ἀριστοτέλους τοῦ Σταγειρίτου δόγματα, οὐ Χριστοῦ. ἀλλ᾿ εἰ καὶ πρότερον ἔκκειται τὰ Ἀριστοτέλει δοκοῦντα, οὐδὲ νῦν ὀκνήσομεν προϋποθέσθαι ἐν συντόμῳ, πρὸς τὸ τοὺς ἐντυγχάνοντας διὰ τῆς τούτων ἔγγιον ἀντιπαραθέσεως συνιδεῖν εὐκόλως τὰ ὑπὸ Βασιλείδου ὄντα Ἀριστοτελικὰ σοφιστευματα. Ἀριστοτέλης μὲν οὖν τὴν οὐσίαν διαιρεῖ τριχῶς. ἔστι γὰρ αὐτῆς τὸ μέν τι γένος τὸ δέ τι εἶδος, ὡς ἐκεῖνος λέγει, τὸ δέ τι ἄτομον· ἄτομον δὲ οὐ διὰ σμικρότητα σώματος, ἀλλὰ φύσει τομὴν ἀναδέξασθαι μηδ᾿ ἡντιναοῦυν δυνάμενον. τὸ δὲ γένος ἐστὶν οἱονεὶ σωρός τις ἐκ πολλῶν καὶ διαφόρων καταμεμιγμένος σπερμάτων, | ἀφ᾿ οὑ γένους οἱονεί τινος σωροῦ πάντα τὰ τῶν γεγονότων εἴδη διακέκριται. καὶ ἔστι τὸ γένος (ἕν) ὂν πᾶσι τοῖς γεγενημένοις ἀρκοῦν. ἵνα δὲ σαφὲς ἔσται τὸ λεγόμενον, δείξω διά του παραδείγματος, δι᾿ οὗ ἐπὶ τὴν ὅλην τοῦ Περιπάτου θεωρίαν ἀναδραμεῖν ἔσται.

ὃ ποιῆσαι τοῖς ἐντυγχάνουσιν συμβουλεύω καὶ ἢ τὰ ὦτα κατακηρώσαντας δι᾿ ἀσθένειαν διαπλεῦσαι τὰ τῶν αἱρέσεων δόγματα μηδὲ κατακούσαντας πείθειν εὐκόλως δυνάμενα πρὸς ἡδονήν, ὡς λιγυρὸν ᾆσμα Σειρήνων, ἢ ἑαυτὸν τῷ ξύλῳ Χριστοῦ προσδήσαντα πιστῶς κατακούσαντα μὴ ταραχθῆναι, πεποιθότα ᾧ προσέσφιγκται, καὶ ἑστηκέναι ὀρθῶς. Ἐπειδὴ οὖν ἐν ταῖς πρὸ ταύτης βίβλοις ἓξ ἐκτεθείμεθα τὰ πρότερα, δοκεῖ νῦν τὰ Βασιλείδου μὴ σιωπᾶν <ὄν>τα Ἀριστοτέλους τοῦ Σταγειρίτου δόγματα, οὐ Χριστοῦ. ἀλλ᾿ εἰ καὶ πρότερον ἔκκειται τὰ Ἀριστοτέλει δοκοῦντα, οὐδὲ νῦν ὀκνήσομεν προϋποθέσθαι ἐν συντόμῳ, πρὸς τὸ τοὺς ἐντυγχάνοντας διὰ τῆς τούτων ἔγγιον ἀντιπαραθέσεως συνιδεῖν εὐκόλως τὰ ὑπὸ Βασιλείδου ὄντα Ἀριστοτελικὰ σοφιστευματα. Ἀριστοτέλης μὲν οὖν τὴν οὐσίαν διαιρεῖ τριχῶς. ἔστι γὰρ αὐτῆς τὸ μέν τι γένος τὸ δέ τι εἶδος, ὡς ἐκεῖνος λέγει, τὸ δέ τι ἄτομον· ἄτομον δὲ οὐ διὰ σμικρότητα σώματος, ἀλλὰ φύσει τομὴν ἀναδέξασθαι μηδ᾿ ἡντιναοῦυν δυνάμενον. τὸ δὲ γένος ἐστὶν οἱονεὶ σωρός τις ἐκ πολλῶν καὶ διαφόρων καταμεμιγμένος σπερμάτων, | ἀφ᾿ οὑ γένους οἱονεί τινος σωροῦ πάντα τὰ τῶν γεγονότων εἴδη διακέκριται. καὶ ἔστι τὸ γένος (ἕν) ὂν πᾶσι τοῖς γεγενημένοις ἀρκοῦν. ἵνα δὲ σαφὲς ἔσται τὸ λεγόμενον, δείξω διά του παραδείγματος, δι᾿ οὗ ἐπὶ τὴν ὅλην τοῦ Περιπάτου θεωρίαν ἀναδραμεῖν ἔσται.

ὃ ποιῆσαι τοῖς ἐντυγχάνουσιν συμβουλεύω καὶ ἢ τὰ ὦτα κατακηρώσαντας δι᾿ ἀσθένειαν διαπλεῦσαι τὰ τῶν αἱρέσεων δόγματα μηδὲ κατακούσαντας πείθειν εὐκόλως δυνάμενα πρὸς ἡδονήν, ὡς λιγυρὸν ᾆσμα Σειρήνων, ἢ ἑαυτὸν τῷ ξύλῳ Χριστοῦ προσδήσαντα πιστῶς κατακούσαντα μὴ ταραχθῆναι, πεποιθότα ᾧ προσέσφιγκται, καὶ ἑστηκέναι ὀρθῶς. Ἐπειδὴ οὖν ἐν ταῖς πρὸ ταύτης βίβλοις ἓξ ἐκτεθείμεθα τὰ πρότερα, δοκεῖ νῦν τὰ Βασιλείδου μὴ σιωπᾶν <ὄν>τα Ἀριστοτέλους τοῦ Σταγειρίτου δόγματα, οὐ Χριστοῦ. ἀλλ᾿ εἰ καὶ πρότερον ἔκκειται τὰ Ἀριστοτέλει δοκοῦντα, οὐδὲ νῦν ὀκνήσομεν προϋποθέσθαι ἐν συντόμῳ, πρὸς τὸ τοὺς ἐντυγχάνοντας διὰ τῆς τούτων ἔγγιον ἀντιπαραθέσεως συνιδεῖν εὐκόλως τὰ ὑπὸ Βασιλείδου ὄντα Ἀριστοτελικὰ σοφιστευματα. Ἀριστοτέλης μὲν οὖν τὴν οὐσίαν διαιρεῖ τριχῶς. ἔστι γὰρ αὐτῆς τὸ μέν τι γένος τὸ δέ τι εἶδος, ὡς ἐκεῖνος λέγει, τὸ δέ τι ἄτομον· ἄτομον δὲ οὐ διὰ σμικρότητα σώματος, ἀλλὰ φύσει τομὴν ἀναδέξασθαι μηδ᾿ ἡντιναοῦυν δυνάμενον. τὸ δὲ γένος ἐστὶν οἱονεὶ σωρός τις ἐκ πολλῶν καὶ διαφόρων καταμεμιγμένος σπερμάτων, | ἀφ᾿ οὑ γένους οἱονεί τινος σωροῦ πάντα τὰ τῶν γεγονότων εἴδη διακέκριται. καὶ ἔστι τὸ γένος (ἕν) ὂν πᾶσι τοῖς γεγενημένοις ἀρκοῦν. ἵνα δὲ σαφὲς ἔσται τὸ λεγόμενον, δείξω διά του παραδείγματος, δι᾿ οὗ ἐπὶ τὴν ὅλην τοῦ Περιπάτου θεωρίαν ἀναδραμεῖν ἔσται.

ὃ ποιῆσαι τοῖς ἐντυγχάνουσιν συμβουλεύω καὶ ἢ τὰ ὦτα κατακηρώσαντας δι᾿ ἀσθένειαν διαπλεῦσαι τὰ τῶν αἱρέσεων δόγματα μηδὲ κατακούσαντας πείθειν εὐκόλως δυνάμενα πρὸς ἡδονήν, ὡς λιγυρὸν ᾆσμα Σειρήνων, ἢ ἑαυτὸν τῷ ξύλῳ Χριστοῦ προσδήσαντα πιστῶς κατακούσαντα μὴ ταραχθῆναι, πεποιθότα ᾧ προσέσφιγκται, καὶ ἑστηκέναι ὀρθῶς. Ἐπειδὴ οὖν ἐν ταῖς πρὸ ταύτης βίβλοις ἓξ ἐκτεθείμεθα τὰ πρότερα, δοκεῖ νῦν τὰ Βασιλείδου μὴ σιωπᾶν <ὄν>τα Ἀριστοτέλους τοῦ Σταγειρίτου δόγματα, οὐ Χριστοῦ. ἀλλ᾿ εἰ καὶ πρότερον ἔκκειται τὰ Ἀριστοτέλει δοκοῦντα, οὐδὲ νῦν ὀκνήσομεν προϋποθέσθαι ἐν συντόμῳ, πρὸς τὸ τοὺς ἐντυγχάνοντας διὰ τῆς τούτων ἔγγιον ἀντιπαραθέσεως συνιδεῖν εὐκόλως τὰ ὑπὸ Βασιλείδου ὄντα Ἀριστοτελικὰ σοφιστευματα. Ἀριστοτέλης μὲν οὖν τὴν οὐσίαν διαιρεῖ τριχῶς. ἔστι γὰρ αὐτῆς τὸ μέν τι γένος τὸ δέ τι εἶδος, ὡς ἐκεῖνος λέγει, τὸ δέ τι ἄτομον· ἄτομον δὲ οὐ διὰ σμικρότητα σώματος, ἀλλὰ φύσει τομὴν ἀναδέξασθαι μηδ᾿ ἡντιναοῦυν δυνάμενον. τὸ δὲ γένος ἐστὶν οἱονεὶ σωρός τις ἐκ πολλῶν καὶ διαφόρων καταμεμιγμένος σπερμάτων, | ἀφ᾿ οὑ γένους οἱονεί τινος σωροῦ πάντα τὰ τῶν γεγονότων εἴδη διακέκριται. καὶ ἔστι τὸ γένος (ἕν) ὂν πᾶσι τοῖς γεγενημένοις ἀρκοῦν. ἵνα δὲ σαφὲς ἔσται τὸ λεγόμενον, δείξω διά του παραδείγματος, δι᾿ οὗ ἐπὶ τὴν ὅλην τοῦ Περιπάτου θεωρίαν ἀναδραμεῖν ἔσται.

ὃ ποιῆσαι τοῖς ἐντυγχάνουσιν συμβουλεύω καὶ ἢ τὰ ὦτα κατακηρώσαντας δι᾿ ἀσθένειαν διαπλεῦσαι τὰ τῶν αἱρέσεων δόγματα μηδὲ κατακούσαντας πείθειν εὐκόλως δυνάμενα πρὸς ἡδονήν, ὡς λιγυρὸν ᾆσμα Σειρήνων, ἢ ἑαυτὸν τῷ ξύλῳ Χριστοῦ προσδήσαντα πιστῶς κατακούσαντα μὴ ταραχθῆναι, πεποιθότα ᾧ προσέσφιγκται, καὶ ἑστηκέναι ὀρθῶς. Ἐπειδὴ οὖν ἐν ταῖς πρὸ ταύτης βίβλοις ἓξ ἐκτεθείμεθα τὰ πρότερα, δοκεῖ νῦν τὰ Βασιλείδου μὴ σιωπᾶν <ὄν>τα Ἀριστοτέλους τοῦ Σταγειρίτου δόγματα, οὐ Χριστοῦ. ἀλλ᾿ εἰ καὶ πρότερον ἔκκειται τὰ Ἀριστοτέλει δοκοῦντα, οὐδὲ νῦν ὀκνήσομεν προϋποθέσθαι ἐν συντόμῳ, πρὸς τὸ τοὺς ἐντυγχάνοντας διὰ τῆς τούτων ἔγγιον ἀντιπαραθέσεως συνιδεῖν εὐκόλως τὰ ὑπὸ Βασιλείδου ὄντα Ἀριστοτελικὰ σοφιστευματα. Ἀριστοτέλης μὲν οὖν τὴν οὐσίαν διαιρεῖ τριχῶς. ἔστι γὰρ αὐτῆς τὸ μέν τι γένος τὸ δέ τι εἶδος, ὡς ἐκεῖνος λέγει, τὸ δέ τι ἄτομον· ἄτομον δὲ οὐ διὰ σμικρότητα σώματος, ἀλλὰ φύσει τομὴν ἀναδέξασθαι μηδ᾿ ἡντιναοῦυν δυνάμενον. τὸ δὲ γένος ἐστὶν οἱονεὶ σωρός τις ἐκ πολλῶν καὶ διαφόρων καταμεμιγμένος σπερμάτων, | ἀφ᾿ οὑ γένους οἱονεί τινος σωροῦ πάντα τὰ τῶν γεγονότων εἴδη διακέκριται. καὶ ἔστι τὸ γένος (ἕν) ὂν πᾶσι τοῖς γεγενημένοις ἀρκοῦν. ἵνα δὲ σαφὲς ἔσται τὸ λεγόμενον, δείξω διά του παραδείγματος, δι᾿ οὗ ἐπὶ τὴν ὅλην τοῦ Περιπάτου θεωρίαν ἀναδραμεῖν ἔσται.

ὃ ποιῆσαι τοῖς ἐντυγχάνουσιν συμβουλεύω καὶ ἢ τὰ ὦτα κατακηρώσαντας δι᾿ ἀσθένειαν διαπλεῦσαι τὰ τῶν αἱρέσεων δόγματα μηδὲ κατακούσαντας πείθειν εὐκόλως δυνάμενα πρὸς ἡδονήν, ὡς λιγυρὸν ᾆσμα Σειρήνων, ἢ ἑαυτὸν τῷ ξύλῳ Χριστοῦ προσδήσαντα πιστῶς κατακούσαντα μὴ ταραχθῆναι, πεποιθότα ᾧ προσέσφιγκται, καὶ ἑστηκέναι ὀρθῶς. Ἐπειδὴ οὖν ἐν ταῖς πρὸ ταύτης βίβλοις ἓξ ἐκτεθείμεθα τὰ πρότερα, δοκεῖ νῦν τὰ Βασιλείδου μὴ σιωπᾶν <ὄν>τα Ἀριστοτέλους τοῦ Σταγειρίτου δόγματα, οὐ Χριστοῦ. ἀλλ᾿ εἰ καὶ πρότερον ἔκκειται τὰ Ἀριστοτέλει δοκοῦντα, οὐδὲ νῦν ὀκνήσομεν προϋποθέσθαι ἐν συντόμῳ, πρὸς τὸ τοὺς ἐντυγχάνοντας διὰ τῆς τούτων ἔγγιον ἀντιπαραθέσεως συνιδεῖν εὐκόλως τὰ ὑπὸ Βασιλείδου ὄντα Ἀριστοτελικὰ σοφιστευματα. Ἀριστοτέλης μὲν οὖν τὴν οὐσίαν διαιρεῖ τριχῶς. ἔστι γὰρ αὐτῆς τὸ μέν τι γένος τὸ δέ τι εἶδος, ὡς ἐκεῖνος λέγει, τὸ δέ τι ἄτομον· ἄτομον δὲ οὐ διὰ σμικρότητα σώματος, ἀλλὰ φύσει τομὴν ἀναδέξασθαι μηδ᾿ ἡντιναοῦυν δυνάμενον. τὸ δὲ γένος ἐστὶν οἱονεὶ σωρός τις ἐκ πολλῶν καὶ διαφόρων καταμεμιγμένος σπερμάτων, | ἀφ᾿ οὑ γένους οἱονεί τινος σωροῦ πάντα τὰ τῶν γεγονότων εἴδη διακέκριται. καὶ ἔστι τὸ γένος (ἕν) ὂν πᾶσι τοῖς γεγενημένοις ἀρκοῦν. ἵνα δὲ σαφὲς ἔσται τὸ λεγόμενον, δείξω διά του παραδείγματος, δι᾿ οὗ ἐπὶ τὴν ὅλην τοῦ Περιπάτου θεωρίαν ἀναδραμεῖν ἔσται.

ὃ ποιῆσαι τοῖς ἐντυγχάνουσιν συμβουλεύω καὶ ἢ τὰ ὦτα κατακηρώσαντας δι᾿ ἀσθένειαν διαπλεῦσαι τὰ τῶν αἱρέσεων δόγματα μηδὲ κατακούσαντας πείθειν εὐκόλως δυνάμενα πρὸς ἡδονήν, ὡς λιγυρὸν ᾆσμα Σειρήνων, ἢ ἑαυτὸν τῷ ξύλῳ Χριστοῦ προσδήσαντα πιστῶς κατακούσαντα μὴ ταραχθῆναι, πεποιθότα ᾧ προσέσφιγκται, καὶ ἑστηκέναι ὀρθῶς. Ἐπειδὴ οὖν ἐν ταῖς πρὸ ταύτης βίβλοις ἓξ ἐκτεθείμεθα τὰ πρότερα, δοκεῖ νῦν τὰ Βασιλείδου μὴ σιωπᾶν <ὄν>τα Ἀριστοτέλους τοῦ Σταγειρίτου δόγματα, οὐ Χριστοῦ. ἀλλ᾿ εἰ καὶ πρότερον ἔκκειται τὰ Ἀριστοτέλει δοκοῦντα, οὐδὲ νῦν ὀκνήσομεν προϋποθέσθαι ἐν συντόμῳ, πρὸς τὸ τοὺς ἐντυγχάνοντας διὰ τῆς τούτων ἔγγιον ἀντιπαραθέσεως συνιδεῖν εὐκόλως τὰ ὑπὸ Βασιλείδου ὄντα Ἀριστοτελικὰ σοφιστευματα. Ἀριστοτέλης μὲν οὖν τὴν οὐσίαν διαιρεῖ τριχῶς. ἔστι γὰρ αὐτῆς τὸ μέν τι γένος τὸ δέ τι εἶδος, ὡς ἐκεῖνος λέγει, τὸ δέ τι ἄτομον· ἄτομον δὲ οὐ διὰ σμικρότητα σώματος, ἀλλὰ φύσει τομὴν ἀναδέξασθαι μηδ᾿ ἡντιναοῦυν δυνάμενον. τὸ δὲ γένος ἐστὶν οἱονεὶ σωρός τις ἐκ πολλῶν καὶ διαφόρων καταμεμιγμένος σπερμάτων, | ἀφ᾿ οὑ γένους οἱονεί τινος σωροῦ πάντα τὰ τῶν γεγονότων εἴδη διακέκριται. καὶ ἔστι τὸ γένος (ἕν) ὂν πᾶσι τοῖς γεγενημένοις ἀρκοῦν. ἵνα δὲ σαφὲς ἔσται τὸ λεγόμενον, δείξω διά του παραδείγματος, δι᾿ οὗ ἐπὶ τὴν ὅλην τοῦ Περιπάτου θεωρίαν ἀναδραμεῖν ἔσται.

Ἐπειδὴ ἐστιν ἡ οὐσία τριχῇ <διῃρημένη>, ὡς ἔφην, γένος, εἰδος, ἄτομον, καὶ ἐθέμεθα τὸ γένος εἶναι ζῷον, τὸν δὲ ἄνθρωπον εἶδος τῶν πολλῶν ςῴων ἤδη κεχωρισμένον, ἔτι] συγκεχυμένον δὲ ὅμως ἔτι καὶ μήπω μεμορφωμένον εἰς εἶδος οὐσίας ὑποστατῆς, ὀνόματι μορφώσας τὸν ἀπὸ τοῦ γένους ληφθέντα ἄνθρωπον ὀνομάζω Σωκράτην ἢ Διογένην ἤ τι τῶν πολλῶν ἀνομάτων ἔν, καὶ ἐπειδὰν ὀνόματι καταλάβω τὸν ἄνθρωπον εἶδος γένους εγενημένον, ἄτομον καλῶ τὴν τοιαύτην οὐσίαν. ἐτμήθη γὰρ τὸ μὲν γένος εἰς εἶδος, τὸ δὲ εἶδος εἰς ἄτομον, τὸ δὲ ἄτομον, ἐπειδὰν γένηται ὀνόματι κατειλημμἐνον, οὐχ οἶον τμηθῆναι κατὰ φύσιν εἰς ἄλλο τι, ὡς ἐτέμομεν τῶν προλελεγμένων ἕκαστον. ταύτην Ἀριστοτέλης πρώτως καὶ μάλιστα καὶ κυριώτατα (οὐσίαν καλεῖ) μήτε καθ᾿ ὑποκειμένου τινὸς λεγομένην μήτε ἐν ὑποκειμένω̣ οὖσαν. καθ’ ὑποκειμένου λέγει οἱονεὶ τὸ γένος, ὅπερ ἔφην ζῷον κατά πάντων τῶν κατὰ μέρος ὑποκειμένων ζῴων, οἱονεὶ βοός, ἵππου καὶ τῶι· ἐφεξῆς, κοινῷ ὀνόματι λεγόμενον. ἀληθὲς γάρ ἐστιν εἰπεῖν, ὅτι ζῷον ἄνθρωπός ἐστι καὶ ζῷον ἵππος καὶ ςῷόν ἐστι βοῦς καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον· τοῦτ᾿ ἔστι τὸ καθ᾿ ὑποκειμένου, τὸ ἓν ὂν κατὰ πολλῶν καὶ διαφόρων τοῖς εἴδεσι δυνάμενον ὁμοίως λέγεσθαι.

Ἐπειδὴ ἐστιν ἡ οὐσία τριχῇ <διῃρημένη>, ὡς ἔφην, γένος, εἰδος, ἄτομον, καὶ ἐθέμεθα τὸ γένος εἶναι ζῷον, τὸν δὲ ἄνθρωπον εἶδος τῶν πολλῶν ςῴων ἤδη κεχωρισμένον, ἔτι] συγκεχυμένον δὲ ὅμως ἔτι καὶ μήπω μεμορφωμένον εἰς εἶδος οὐσίας ὑποστατῆς, ὀνόματι μορφώσας τὸν ἀπὸ τοῦ γένους ληφθέντα ἄνθρωπον ὀνομάζω Σωκράτην ἢ Διογένην ἤ τι τῶν πολλῶν ἀνομάτων ἔν, καὶ ἐπειδὰν ὀνόματι καταλάβω τὸν ἄνθρωπον εἶδος γένους εγενημένον, ἄτομον καλῶ τὴν τοιαύτην οὐσίαν. ἐτμήθη γὰρ τὸ μὲν γένος εἰς εἶδος, τὸ δὲ εἶδος εἰς ἄτομον, τὸ δὲ ἄτομον, ἐπειδὰν γένηται ὀνόματι κατειλημμἐνον, οὐχ οἶον τμηθῆναι κατὰ φύσιν εἰς ἄλλο τι, ὡς ἐτέμομεν τῶν προλελεγμένων ἕκαστον. ταύτην Ἀριστοτέλης πρώτως καὶ μάλιστα καὶ κυριώτατα (οὐσίαν καλεῖ) μήτε καθ᾿ ὑποκειμένου τινὸς λεγομένην μήτε ἐν ὑποκειμένω̣ οὖσαν. καθ’ ὑποκειμένου λέγει οἱονεὶ τὸ γένος, ὅπερ ἔφην ζῷον κατά πάντων τῶν κατὰ μέρος ὑποκειμένων ζῴων, οἱονεὶ βοός, ἵππου καὶ τῶι· ἐφεξῆς, κοινῷ ὀνόματι λεγόμενον. ἀληθὲς γάρ ἐστιν εἰπεῖν, ὅτι ζῷον ἄνθρωπός ἐστι καὶ ζῷον ἵππος καὶ ςῷόν ἐστι βοῦς καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον· τοῦτ᾿ ἔστι τὸ καθ᾿ ὑποκειμένου, τὸ ἓν ὂν κατὰ πολλῶν καὶ διαφόρων τοῖς εἴδεσι δυνάμενον ὁμοίως λέγεσθαι.

Ἐπειδὴ ἐστιν ἡ οὐσία τριχῇ <διῃρημένη>, ὡς ἔφην, γένος, εἰδος, ἄτομον, καὶ ἐθέμεθα τὸ γένος εἶναι ζῷον, τὸν δὲ ἄνθρωπον εἶδος τῶν πολλῶν ςῴων ἤδη κεχωρισμένον, ἔτι] συγκεχυμένον δὲ ὅμως ἔτι καὶ μήπω μεμορφωμένον εἰς εἶδος οὐσίας ὑποστατῆς, ὀνόματι μορφώσας τὸν ἀπὸ τοῦ γένους ληφθέντα ἄνθρωπον ὀνομάζω Σωκράτην ἢ Διογένην ἤ τι τῶν πολλῶν ἀνομάτων ἔν, καὶ ἐπειδὰν ὀνόματι καταλάβω τὸν ἄνθρωπον εἶδος γένους εγενημένον, ἄτομον καλῶ τὴν τοιαύτην οὐσίαν. ἐτμήθη γὰρ τὸ μὲν γένος εἰς εἶδος, τὸ δὲ εἶδος εἰς ἄτομον, τὸ δὲ ἄτομον, ἐπειδὰν γένηται ὀνόματι κατειλημμἐνον, οὐχ οἶον τμηθῆναι κατὰ φύσιν εἰς ἄλλο τι, ὡς ἐτέμομεν τῶν προλελεγμένων ἕκαστον. ταύτην Ἀριστοτέλης πρώτως καὶ μάλιστα καὶ κυριώτατα (οὐσίαν καλεῖ) μήτε καθ᾿ ὑποκειμένου τινὸς λεγομένην μήτε ἐν ὑποκειμένω̣ οὖσαν. καθ’ ὑποκειμένου λέγει οἱονεὶ τὸ γένος, ὅπερ ἔφην ζῷον κατά πάντων τῶν κατὰ μέρος ὑποκειμένων ζῴων, οἱονεὶ βοός, ἵππου καὶ τῶι· ἐφεξῆς, κοινῷ ὀνόματι λεγόμενον. ἀληθὲς γάρ ἐστιν εἰπεῖν, ὅτι ζῷον ἄνθρωπός ἐστι καὶ ζῷον ἵππος καὶ ςῷόν ἐστι βοῦς καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον· τοῦτ᾿ ἔστι τὸ καθ᾿ ὑποκειμένου, τὸ ἓν ὂν κατὰ πολλῶν καὶ διαφόρων τοῖς εἴδεσι δυνάμενον ὁμοίως λέγεσθαι.

Ἐπειδὴ ἐστιν ἡ οὐσία τριχῇ <διῃρημένη>, ὡς ἔφην, γένος, εἰδος, ἄτομον, καὶ ἐθέμεθα τὸ γένος εἶναι ζῷον, τὸν δὲ ἄνθρωπον εἶδος τῶν πολλῶν ςῴων ἤδη κεχωρισμένον, ἔτι] συγκεχυμένον δὲ ὅμως ἔτι καὶ μήπω μεμορφωμένον εἰς εἶδος οὐσίας ὑποστατῆς, ὀνόματι μορφώσας τὸν ἀπὸ τοῦ γένους ληφθέντα ἄνθρωπον ὀνομάζω Σωκράτην ἢ Διογένην ἤ τι τῶν πολλῶν ἀνομάτων ἔν, καὶ ἐπειδὰν ὀνόματι καταλάβω τὸν ἄνθρωπον εἶδος γένους εγενημένον, ἄτομον καλῶ τὴν τοιαύτην οὐσίαν. ἐτμήθη γὰρ τὸ μὲν γένος εἰς εἶδος, τὸ δὲ εἶδος εἰς ἄτομον, τὸ δὲ ἄτομον, ἐπειδὰν γένηται ὀνόματι κατειλημμἐνον, οὐχ οἶον τμηθῆναι κατὰ φύσιν εἰς ἄλλο τι, ὡς ἐτέμομεν τῶν προλελεγμένων ἕκαστον. ταύτην Ἀριστοτέλης πρώτως καὶ μάλιστα καὶ κυριώτατα (οὐσίαν καλεῖ) μήτε καθ᾿ ὑποκειμένου τινὸς λεγομένην μήτε ἐν ὑποκειμένω̣ οὖσαν. καθ’ ὑποκειμένου λέγει οἱονεὶ τὸ γένος, ὅπερ ἔφην ζῷον κατά πάντων τῶν κατὰ μέρος ὑποκειμένων ζῴων, οἱονεὶ βοός, ἵππου καὶ τῶι· ἐφεξῆς, κοινῷ ὀνόματι λεγόμενον. ἀληθὲς γάρ ἐστιν εἰπεῖν, ὅτι ζῷον ἄνθρωπός ἐστι καὶ ζῷον ἵππος καὶ ςῷόν ἐστι βοῦς καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον· τοῦτ᾿ ἔστι τὸ καθ᾿ ὑποκειμένου, τὸ ἓν ὂν κατὰ πολλῶν καὶ διαφόρων τοῖς εἴδεσι δυνάμενον ὁμοίως λέγεσθαι.

Ἐπειδὴ ἐστιν ἡ οὐσία τριχῇ <διῃρημένη>, ὡς ἔφην, γένος, εἰδος, ἄτομον, καὶ ἐθέμεθα τὸ γένος εἶναι ζῷον, τὸν δὲ ἄνθρωπον εἶδος τῶν πολλῶν ςῴων ἤδη κεχωρισμένον, ἔτι] συγκεχυμένον δὲ ὅμως ἔτι καὶ μήπω μεμορφωμένον εἰς εἶδος οὐσίας ὑποστατῆς, ὀνόματι μορφώσας τὸν ἀπὸ τοῦ γένους ληφθέντα ἄνθρωπον ὀνομάζω Σωκράτην ἢ Διογένην ἤ τι τῶν πολλῶν ἀνομάτων ἔν, καὶ ἐπειδὰν ὀνόματι καταλάβω τὸν ἄνθρωπον εἶδος γένους εγενημένον, ἄτομον καλῶ τὴν τοιαύτην οὐσίαν. ἐτμήθη γὰρ τὸ μὲν γένος εἰς εἶδος, τὸ δὲ εἶδος εἰς ἄτομον, τὸ δὲ ἄτομον, ἐπειδὰν γένηται ὀνόματι κατειλημμἐνον, οὐχ οἶον τμηθῆναι κατὰ φύσιν εἰς ἄλλο τι, ὡς ἐτέμομεν τῶν προλελεγμένων ἕκαστον. ταύτην Ἀριστοτέλης πρώτως καὶ μάλιστα καὶ κυριώτατα (οὐσίαν καλεῖ) μήτε καθ᾿ ὑποκειμένου τινὸς λεγομένην μήτε ἐν ὑποκειμένω̣ οὖσαν. καθ’ ὑποκειμένου λέγει οἱονεὶ τὸ γένος, ὅπερ ἔφην ζῷον κατά πάντων τῶν κατὰ μέρος ὑποκειμένων ζῴων, οἱονεὶ βοός, ἵππου καὶ τῶι· ἐφεξῆς, κοινῷ ὀνόματι λεγόμενον. ἀληθὲς γάρ ἐστιν εἰπεῖν, ὅτι ζῷον ἄνθρωπός ἐστι καὶ ζῷον ἵππος καὶ ςῷόν ἐστι βοῦς καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον· τοῦτ᾿ ἔστι τὸ καθ᾿ ὑποκειμένου, τὸ ἓν ὂν κατὰ πολλῶν καὶ διαφόρων τοῖς εἴδεσι δυνάμενον ὁμοίως λέγεσθαι.

Ἐπειδὴ ἐστιν ἡ οὐσία τριχῇ <διῃρημένη>, ὡς ἔφην, γένος, εἰδος, ἄτομον, καὶ ἐθέμεθα τὸ γένος εἶναι ζῷον, τὸν δὲ ἄνθρωπον εἶδος τῶν πολλῶν ςῴων ἤδη κεχωρισμένον, ἔτι] συγκεχυμένον δὲ ὅμως ἔτι καὶ μήπω μεμορφωμένον εἰς εἶδος οὐσίας ὑποστατῆς, ὀνόματι μορφώσας τὸν ἀπὸ τοῦ γένους ληφθέντα ἄνθρωπον ὀνομάζω Σωκράτην ἢ Διογένην ἤ τι τῶν πολλῶν ἀνομάτων ἔν, καὶ ἐπειδὰν ὀνόματι καταλάβω τὸν ἄνθρωπον εἶδος γένους εγενημένον, ἄτομον καλῶ τὴν τοιαύτην οὐσίαν. ἐτμήθη γὰρ τὸ μὲν γένος εἰς εἶδος, τὸ δὲ εἶδος εἰς ἄτομον, τὸ δὲ ἄτομον, ἐπειδὰν γένηται ὀνόματι κατειλημμἐνον, οὐχ οἶον τμηθῆναι κατὰ φύσιν εἰς ἄλλο τι, ὡς ἐτέμομεν τῶν προλελεγμένων ἕκαστον. ταύτην Ἀριστοτέλης πρώτως καὶ μάλιστα καὶ κυριώτατα (οὐσίαν καλεῖ) μήτε καθ᾿ ὑποκειμένου τινὸς λεγομένην μήτε ἐν ὑποκειμένω̣ οὖσαν. καθ’ ὑποκειμένου λέγει οἱονεὶ τὸ γένος, ὅπερ ἔφην ζῷον κατά πάντων τῶν κατὰ μέρος ὑποκειμένων ζῴων, οἱονεὶ βοός, ἵππου καὶ τῶι· ἐφεξῆς, κοινῷ ὀνόματι λεγόμενον. ἀληθὲς γάρ ἐστιν εἰπεῖν, ὅτι ζῷον ἄνθρωπός ἐστι καὶ ζῷον ἵππος καὶ ςῷόν ἐστι βοῦς καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον· τοῦτ᾿ ἔστι τὸ καθ᾿ ὑποκειμένου, τὸ ἓν ὂν κατὰ πολλῶν καὶ διαφόρων τοῖς εἴδεσι δυνάμενον ὁμοίως λέγεσθαι.

Ἐπειδὴ ἐστιν ἡ οὐσία τριχῇ <διῃρημένη>, ὡς ἔφην, γένος, εἰδος, ἄτομον, καὶ ἐθέμεθα τὸ γένος εἶναι ζῷον, τὸν δὲ ἄνθρωπον εἶδος τῶν πολλῶν ςῴων ἤδη κεχωρισμένον, ἔτι] συγκεχυμένον δὲ ὅμως ἔτι καὶ μήπω μεμορφωμένον εἰς εἶδος οὐσίας ὑποστατῆς, ὀνόματι μορφώσας τὸν ἀπὸ τοῦ γένους ληφθέντα ἄνθρωπον ὀνομάζω Σωκράτην ἢ Διογένην ἤ τι τῶν πολλῶν ἀνομάτων ἔν, καὶ ἐπειδὰν ὀνόματι καταλάβω τὸν ἄνθρωπον εἶδος γένους εγενημένον, ἄτομον καλῶ τὴν τοιαύτην οὐσίαν. ἐτμήθη γὰρ τὸ μὲν γένος εἰς εἶδος, τὸ δὲ εἶδος εἰς ἄτομον, τὸ δὲ ἄτομον, ἐπειδὰν γένηται ὀνόματι κατειλημμἐνον, οὐχ οἶον τμηθῆναι κατὰ φύσιν εἰς ἄλλο τι, ὡς ἐτέμομεν τῶν προλελεγμένων ἕκαστον. ταύτην Ἀριστοτέλης πρώτως καὶ μάλιστα καὶ κυριώτατα (οὐσίαν καλεῖ) μήτε καθ᾿ ὑποκειμένου τινὸς λεγομένην μήτε ἐν ὑποκειμένω̣ οὖσαν. καθ’ ὑποκειμένου λέγει οἱονεὶ τὸ γένος, ὅπερ ἔφην ζῷον κατά πάντων τῶν κατὰ μέρος ὑποκειμένων ζῴων, οἱονεὶ βοός, ἵππου καὶ τῶι· ἐφεξῆς, κοινῷ ὀνόματι λεγόμενον. ἀληθὲς γάρ ἐστιν εἰπεῖν, ὅτι ζῷον ἄνθρωπός ἐστι καὶ ζῷον ἵππος καὶ ςῷόν ἐστι βοῦς καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον· τοῦτ᾿ ἔστι τὸ καθ᾿ ὑποκειμένου, τὸ ἓν ὂν κατὰ πολλῶν καὶ διαφόρων τοῖς εἴδεσι δυνάμενον ὁμοίως λέγεσθαι.

Ἐπειδὴ ἐστιν ἡ οὐσία τριχῇ <διῃρημένη>, ὡς ἔφην, γένος, εἰδος, ἄτομον, καὶ ἐθέμεθα τὸ γένος εἶναι ζῷον, τὸν δὲ ἄνθρωπον εἶδος τῶν πολλῶν ςῴων ἤδη κεχωρισμένον, ἔτι] συγκεχυμένον δὲ ὅμως ἔτι καὶ μήπω μεμορφωμένον εἰς εἶδος οὐσίας ὑποστατῆς, ὀνόματι μορφώσας τὸν ἀπὸ τοῦ γένους ληφθέντα ἄνθρωπον ὀνομάζω Σωκράτην ἢ Διογένην ἤ τι τῶν πολλῶν ἀνομάτων ἔν, καὶ ἐπειδὰν ὀνόματι καταλάβω τὸν ἄνθρωπον εἶδος γένους εγενημένον, ἄτομον καλῶ τὴν τοιαύτην οὐσίαν. ἐτμήθη γὰρ τὸ μὲν γένος εἰς εἶδος, τὸ δὲ εἶδος εἰς ἄτομον, τὸ δὲ ἄτομον, ἐπειδὰν γένηται ὀνόματι κατειλημμἐνον, οὐχ οἶον τμηθῆναι κατὰ φύσιν εἰς ἄλλο τι, ὡς ἐτέμομεν τῶν προλελεγμένων ἕκαστον. ταύτην Ἀριστοτέλης πρώτως καὶ μάλιστα καὶ κυριώτατα (οὐσίαν καλεῖ) μήτε καθ᾿ ὑποκειμένου τινὸς λεγομένην μήτε ἐν ὑποκειμένω̣ οὖσαν. καθ’ ὑποκειμένου λέγει οἱονεὶ τὸ γένος, ὅπερ ἔφην ζῷον κατά πάντων τῶν κατὰ μέρος ὑποκειμένων ζῴων, οἱονεὶ βοός, ἵππου καὶ τῶι· ἐφεξῆς, κοινῷ ὀνόματι λεγόμενον. ἀληθὲς γάρ ἐστιν εἰπεῖν, ὅτι ζῷον ἄνθρωπός ἐστι καὶ ζῷον ἵππος καὶ ςῷόν ἐστι βοῦς καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον· τοῦτ᾿ ἔστι τὸ καθ᾿ ὑποκειμένου, τὸ ἓν ὂν κατὰ πολλῶν καὶ διαφόρων τοῖς εἴδεσι δυνάμενον ὁμοίως λέγεσθαι.

Ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς οὐσίας ἀρκέσει τὰ λεγόμενα νῦν. οὐ μόνον δὲ ἡ οὐσία καλεῖται τὸ] γένος, εἶδος, ἄτομον, ἀλλὰ καὶ ὕλη καὶ εἶδος καὶ στέρησις. διαφέρει δὲ οὐδὲν ἐν τούτοις μενούσης τῆς τομῆς. τοιαύτης δὲ οὔσης τῆς οὐσίας ἔστιν ἡ τοῦ κόσμου διαταγὴ γεγενημένη κατ᾿ αὐτὸν τοιοῦτόν τινα τρόπον. ὁ κόσμος ἐστὶ κατὰ Ἀριστοτέλην διῃρημένος εἰς μέρη πλείονα καὶ διαφέροντα· καὶ) ἔστι τοῦ κόσμου μέρος τοῦθ᾿ ὅπερ ἐστὶν ἀπὸ τῆς γῆς μέχρι τῆς σελήνης, ἀπρονόητον, ἀκυβέρνητον, ἀρκούμενον μόνῃ τῇ φύσει τῇ ἑαυτοῦ, τὸ δὲ μετὰ τὴν σελήνην ἐν πάσῃ τάξει καὶ προνοίᾳ καὶ κυβερνήσει τεταγμένον μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ οὐρανοῦ· ἡ δὲ ἐπιφάνεια, πέμπτη τις οὖσα οὐσία, φυσικῶν ἀπηλλαγμένη στοιχείων πάντων, ἀφ’ ὡς ὁ κόσμος τὴν σύστασιν ἔχει· καὶ ἔστιν αὕτη τις ἡ πέμπτη κατὰ τὸν Ἀριστοτέλην οὐσία οἱονεὶ οὐσία τις ὑπερκόσμιος. καὶ γέγονεν αὐτῷ κατὰ τὴν διαίρεσιν τοῦ κόσμου καὶ ὁ τῆς φιλοσοφίας διῃρημένος λόγος.

Ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς οὐσίας ἀρκέσει τὰ λεγόμενα νῦν. οὐ μόνον δὲ ἡ οὐσία καλεῖται τὸ] γένος, εἶδος, ἄτομον, ἀλλὰ καὶ ὕλη καὶ εἶδος καὶ στέρησις. διαφέρει δὲ οὐδὲν ἐν τούτοις μενούσης τῆς τομῆς. τοιαύτης δὲ οὔσης τῆς οὐσίας ἔστιν ἡ τοῦ κόσμου διαταγὴ γεγενημένη κατ᾿ αὐτὸν τοιοῦτόν τινα τρόπον. ὁ κόσμος ἐστὶ κατὰ Ἀριστοτέλην διῃρημένος εἰς μέρη πλείονα καὶ διαφέροντα· καὶ) ἔστι τοῦ κόσμου μέρος τοῦθ᾿ ὅπερ ἐστὶν ἀπὸ τῆς γῆς μέχρι τῆς σελήνης, ἀπρονόητον, ἀκυβέρνητον, ἀρκούμενον μόνῃ τῇ φύσει τῇ ἑαυτοῦ, τὸ δὲ μετὰ τὴν σελήνην ἐν πάσῃ τάξει καὶ προνοίᾳ καὶ κυβερνήσει τεταγμένον μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ οὐρανοῦ· ἡ δὲ ἐπιφάνεια, πέμπτη τις οὖσα οὐσία, φυσικῶν ἀπηλλαγμένη στοιχείων πάντων, ἀφ’ ὡς ὁ κόσμος τὴν σύστασιν ἔχει· καὶ ἔστιν αὕτη τις ἡ πέμπτη κατὰ τὸν Ἀριστοτέλην οὐσία οἱονεὶ οὐσία τις ὑπερκόσμιος. καὶ γέγονεν αὐτῷ κατὰ τὴν διαίρεσιν τοῦ κόσμου καὶ ὁ τῆς φιλοσοφίας διῃρημένος λόγος.

Ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς οὐσίας ἀρκέσει τὰ λεγόμενα νῦν. οὐ μόνον δὲ ἡ οὐσία καλεῖται τὸ] γένος, εἶδος, ἄτομον, ἀλλὰ καὶ ὕλη καὶ εἶδος καὶ στέρησις. διαφέρει δὲ οὐδὲν ἐν τούτοις μενούσης τῆς τομῆς. τοιαύτης δὲ οὔσης τῆς οὐσίας ἔστιν ἡ τοῦ κόσμου διαταγὴ γεγενημένη κατ᾿ αὐτὸν τοιοῦτόν τινα τρόπον. ὁ κόσμος ἐστὶ κατὰ Ἀριστοτέλην διῃρημένος εἰς μέρη πλείονα καὶ διαφέροντα· καὶ) ἔστι τοῦ κόσμου μέρος τοῦθ᾿ ὅπερ ἐστὶν ἀπὸ τῆς γῆς μέχρι τῆς σελήνης, ἀπρονόητον, ἀκυβέρνητον, ἀρκούμενον μόνῃ τῇ φύσει τῇ ἑαυτοῦ, τὸ δὲ μετὰ τὴν σελήνην ἐν πάσῃ τάξει καὶ προνοίᾳ καὶ κυβερνήσει τεταγμένον μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ οὐρανοῦ· ἡ δὲ ἐπιφάνεια, πέμπτη τις οὖσα οὐσία, φυσικῶν ἀπηλλαγμένη στοιχείων πάντων, ἀφ’ ὡς ὁ κόσμος τὴν σύστασιν ἔχει· καὶ ἔστιν αὕτη τις ἡ πέμπτη κατὰ τὸν Ἀριστοτέλην οὐσία οἱονεὶ οὐσία τις ὑπερκόσμιος. καὶ γέγονεν αὐτῷ κατὰ τὴν διαίρεσιν τοῦ κόσμου καὶ ὁ τῆς φιλοσοφίας διῃρημένος λόγος.

Ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς οὐσίας ἀρκέσει τὰ λεγόμενα νῦν. οὐ μόνον δὲ ἡ οὐσία καλεῖται τὸ] γένος, εἶδος, ἄτομον, ἀλλὰ καὶ ὕλη καὶ εἶδος καὶ στέρησις. διαφέρει δὲ οὐδὲν ἐν τούτοις μενούσης τῆς τομῆς. τοιαύτης δὲ οὔσης τῆς οὐσίας ἔστιν ἡ τοῦ κόσμου διαταγὴ γεγενημένη κατ᾿ αὐτὸν τοιοῦτόν τινα τρόπον. ὁ κόσμος ἐστὶ κατὰ Ἀριστοτέλην διῃρημένος εἰς μέρη πλείονα καὶ διαφέροντα· καὶ) ἔστι τοῦ κόσμου μέρος τοῦθ᾿ ὅπερ ἐστὶν ἀπὸ τῆς γῆς μέχρι τῆς σελήνης, ἀπρονόητον, ἀκυβέρνητον, ἀρκούμενον μόνῃ τῇ φύσει τῇ ἑαυτοῦ, τὸ δὲ μετὰ τὴν σελήνην ἐν πάσῃ τάξει καὶ προνοίᾳ καὶ κυβερνήσει τεταγμένον μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ οὐρανοῦ· ἡ δὲ ἐπιφάνεια, πέμπτη τις οὖσα οὐσία, φυσικῶν ἀπηλλαγμένη στοιχείων πάντων, ἀφ’ ὡς ὁ κόσμος τὴν σύστασιν ἔχει· καὶ ἔστιν αὕτη τις ἡ πέμπτη κατὰ τὸν Ἀριστοτέλην οὐσία οἱονεὶ οὐσία τις ὑπερκόσμιος. καὶ γέγονεν αὐτῷ κατὰ τὴν διαίρεσιν τοῦ κόσμου καὶ ὁ τῆς φιλοσοφίας διῃρημένος λόγος.

Ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς οὐσίας ἀρκέσει τὰ λεγόμενα νῦν. οὐ μόνον δὲ ἡ οὐσία καλεῖται τὸ] γένος, εἶδος, ἄτομον, ἀλλὰ καὶ ὕλη καὶ εἶδος καὶ στέρησις. διαφέρει δὲ οὐδὲν ἐν τούτοις μενούσης τῆς τομῆς. τοιαύτης δὲ οὔσης τῆς οὐσίας ἔστιν ἡ τοῦ κόσμου διαταγὴ γεγενημένη κατ᾿ αὐτὸν τοιοῦτόν τινα τρόπον. ὁ κόσμος ἐστὶ κατὰ Ἀριστοτέλην διῃρημένος εἰς μέρη πλείονα καὶ διαφέροντα· καὶ) ἔστι τοῦ κόσμου μέρος τοῦθ᾿ ὅπερ ἐστὶν ἀπὸ τῆς γῆς μέχρι τῆς σελήνης, ἀπρονόητον, ἀκυβέρνητον, ἀρκούμενον μόνῃ τῇ φύσει τῇ ἑαυτοῦ, τὸ δὲ μετὰ τὴν σελήνην ἐν πάσῃ τάξει καὶ προνοίᾳ καὶ κυβερνήσει τεταγμένον μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ οὐρανοῦ· ἡ δὲ ἐπιφάνεια, πέμπτη τις οὖσα οὐσία, φυσικῶν ἀπηλλαγμένη στοιχείων πάντων, ἀφ’ ὡς ὁ κόσμος τὴν σύστασιν ἔχει· καὶ ἔστιν αὕτη τις ἡ πέμπτη κατὰ τὸν Ἀριστοτέλην οὐσία οἱονεὶ οὐσία τις ὑπερκόσμιος. καὶ γέγονεν αὐτῷ κατὰ τὴν διαίρεσιν τοῦ κόσμου καὶ ὁ τῆς φιλοσοφίας διῃρημένος λόγος.

Ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς οὐσίας ἀρκέσει τὰ λεγόμενα νῦν. οὐ μόνον δὲ ἡ οὐσία καλεῖται τὸ] γένος, εἶδος, ἄτομον, ἀλλὰ καὶ ὕλη καὶ εἶδος καὶ στέρησις. διαφέρει δὲ οὐδὲν ἐν τούτοις μενούσης τῆς τομῆς. τοιαύτης δὲ οὔσης τῆς οὐσίας ἔστιν ἡ τοῦ κόσμου διαταγὴ γεγενημένη κατ᾿ αὐτὸν τοιοῦτόν τινα τρόπον. ὁ κόσμος ἐστὶ κατὰ Ἀριστοτέλην διῃρημένος εἰς μέρη πλείονα καὶ διαφέροντα· καὶ) ἔστι τοῦ κόσμου μέρος τοῦθ᾿ ὅπερ ἐστὶν ἀπὸ τῆς γῆς μέχρι τῆς σελήνης, ἀπρονόητον, ἀκυβέρνητον, ἀρκούμενον μόνῃ τῇ φύσει τῇ ἑαυτοῦ, τὸ δὲ μετὰ τὴν σελήνην ἐν πάσῃ τάξει καὶ προνοίᾳ καὶ κυβερνήσει τεταγμένον μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ οὐρανοῦ· ἡ δὲ ἐπιφάνεια, πέμπτη τις οὖσα οὐσία, φυσικῶν ἀπηλλαγμένη στοιχείων πάντων, ἀφ’ ὡς ὁ κόσμος τὴν σύστασιν ἔχει· καὶ ἔστιν αὕτη τις ἡ πέμπτη κατὰ τὸν Ἀριστοτέλην οὐσία οἱονεὶ οὐσία τις ὑπερκόσμιος. καὶ γέγονεν αὐτῷ κατὰ τὴν διαίρεσιν τοῦ κόσμου καὶ ὁ τῆς φιλοσοφίας διῃρημένος λόγος.

Ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς οὐσίας ἀρκέσει τὰ λεγόμενα νῦν. οὐ μόνον δὲ ἡ οὐσία καλεῖται τὸ] γένος, εἶδος, ἄτομον, ἀλλὰ καὶ ὕλη καὶ εἶδος καὶ στέρησις. διαφέρει δὲ οὐδὲν ἐν τούτοις μενούσης τῆς τομῆς. τοιαύτης δὲ οὔσης τῆς οὐσίας ἔστιν ἡ τοῦ κόσμου διαταγὴ γεγενημένη κατ᾿ αὐτὸν τοιοῦτόν τινα τρόπον. ὁ κόσμος ἐστὶ κατὰ Ἀριστοτέλην διῃρημένος εἰς μέρη πλείονα καὶ διαφέροντα· καὶ) ἔστι τοῦ κόσμου μέρος τοῦθ᾿ ὅπερ ἐστὶν ἀπὸ τῆς γῆς μέχρι τῆς σελήνης, ἀπρονόητον, ἀκυβέρνητον, ἀρκούμενον μόνῃ τῇ φύσει τῇ ἑαυτοῦ, τὸ δὲ μετὰ τὴν σελήνην ἐν πάσῃ τάξει καὶ προνοίᾳ καὶ κυβερνήσει τεταγμένον μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ οὐρανοῦ· ἡ δὲ ἐπιφάνεια, πέμπτη τις οὖσα οὐσία, φυσικῶν ἀπηλλαγμένη στοιχείων πάντων, ἀφ’ ὡς ὁ κόσμος τὴν σύστασιν ἔχει· καὶ ἔστιν αὕτη τις ἡ πέμπτη κατὰ τὸν Ἀριστοτέλην οὐσία οἱονεὶ οὐσία τις ὑπερκόσμιος. καὶ γέγονεν αὐτῷ κατὰ τὴν διαίρεσιν τοῦ κόσμου καὶ ὁ τῆς φιλοσοφίας διῃρημένος λόγος.

Ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς οὐσίας ἀρκέσει τὰ λεγόμενα νῦν. οὐ μόνον δὲ ἡ οὐσία καλεῖται τὸ] γένος, εἶδος, ἄτομον, ἀλλὰ καὶ ὕλη καὶ εἶδος καὶ στέρησις. διαφέρει δὲ οὐδὲν ἐν τούτοις μενούσης τῆς τομῆς. τοιαύτης δὲ οὔσης τῆς οὐσίας ἔστιν ἡ τοῦ κόσμου διαταγὴ γεγενημένη κατ᾿ αὐτὸν τοιοῦτόν τινα τρόπον. ὁ κόσμος ἐστὶ κατὰ Ἀριστοτέλην διῃρημένος εἰς μέρη πλείονα καὶ διαφέροντα· καὶ) ἔστι τοῦ κόσμου μέρος τοῦθ᾿ ὅπερ ἐστὶν ἀπὸ τῆς γῆς μέχρι τῆς σελήνης, ἀπρονόητον, ἀκυβέρνητον, ἀρκούμενον μόνῃ τῇ φύσει τῇ ἑαυτοῦ, τὸ δὲ μετὰ τὴν σελήνην ἐν πάσῃ τάξει καὶ προνοίᾳ καὶ κυβερνήσει τεταγμένον μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ οὐρανοῦ· ἡ δὲ ἐπιφάνεια, πέμπτη τις οὖσα οὐσία, φυσικῶν ἀπηλλαγμένη στοιχείων πάντων, ἀφ’ ὡς ὁ κόσμος τὴν σύστασιν ἔχει· καὶ ἔστιν αὕτη τις ἡ πέμπτη κατὰ τὸν Ἀριστοτέλην οὐσία οἱονεὶ οὐσία τις ὑπερκόσμιος. καὶ γέγονεν αὐτῷ κατὰ τὴν διαίρεσιν τοῦ κόσμου καὶ ὁ τῆς φιλοσοφίας διῃρημένος λόγος.

ὁ δὲ ὅρος, ὁν Ἀριστοτέλης ἀποδίδωσι περὶ τοῦ θεοῦ, χαλεπὸς μὲν οὐκ ἔστι γνωσθῆναι. νοηθῆναι δέ ἐστιν ἀμήχανος. νόησις‘ γάρ, φησίν, »ἔστι νοήσεως«, ὅπερ ἔστι | παντάπασιν οὐκ ὄν. ὁ δὲ κόσμος ἄφθαρτος, ἀίδιος κατὰ f. Ἀριστοτέλην ἐστίν· οὐδὲν γὰρ ἔχει πλημμελὲς ἐν αὑτῷ, προνοίᾳ καὶ φύσει κυβερνώμενος. καταβέβληται δὲ Ἀριστοτέλης οὐ μόνον περὶ φύσεως καὶ κόσμου καὶ προνοίας καὶ θεοῦ λόγους, ἀλλὰ γὰρ γέγονεν αὐτῷ καὶ πραγματεία λόγων τις ἠθικῶν, ἐπιγράφει δὲ ταῦτα Ἠθικὰ βιβλία, δέ ὡν σπουδαῖον ἐκ φαύλου τὸ τῶν ἀκροωμένων ἦθος ἐργάζεται. Ἐὰν ὁ Βασιλείδης εὑρεθῇ μὴ τῇ δυνάμει μόνῃ ἀλλὰ καὶ ^ τοῖς λόγοις αὐτοῖς καὶ τοῖς ὀνόμασι τὰ τοῦ Ἀριστοτέλους δόγματα εἰς τὸν εὐαγγελικὸν καὶ σωτήριον ἡμῶν λόγον μεθαρμοζόμενος, τί λείψει ἢ τὰ ἀλλότρια ἀποδόντας ἐπιδεικνύναι τοῖς τούτου μαθηταῖς. ὅτι ἐθνικοὺς ὄντας αὐτοὺς Χρωτὸς οὐδὲν ὠφελήσει; Βασιλείδης τοίνυν καὶ Ισίδωρος, ὁ Βασιλείδου παῖς γνήσιος καὶ μαθητής, φησὶν εἰρηκέναι Ματθίαν αὐτοῖς λόγους ἀποκρύφους, οὓς ἤκουσε παρὰ τοῦ σωτῆρος κατ᾿ ἰδίαν διδαχθείς. ἴδωμεν οὖν πῶς καταφανῶς Βασιλείδης ὁμοῦ καὶ Ἰσίδωρος καὶ πᾶς ὀ τούτων χορὸς οὐχ ἁπλῶς καταψεύδεται μόνου Ματθίου, ἀλλὰ γὰρ καὶ τοῦ σωτῆρος αὐτοῦ. ἦν, φησίν, ὅτε ἦν οὐδέν, ἀλλ’ οὐδὲ τὸ οὐδὲν ἦν τι τῶν ὄντων, ἀλλὰ ψιλῶς καὶ ἀνυπονοήτως δίχα παντὸς σοφίσματος ἦν ὅλως οὐδὲ ἕν. ὅταν δὲ λέγω, φησί, τὸ ἦν, οὐχ ὅτι ἦν λέγω, ἀλλ’ ἵνα σημάνω τοῦτο ὅπερ βούλομαι δεῖξαι, λέγω, φησίν, ὅτι ἦν ὅλως

ὁ δὲ ὅρος, ὁν Ἀριστοτέλης ἀποδίδωσι περὶ τοῦ θεοῦ, χαλεπὸς μὲν οὐκ ἔστι γνωσθῆναι. νοηθῆναι δέ ἐστιν ἀμήχανος. νόησις‘ γάρ, φησίν, »ἔστι νοήσεως«, ὅπερ ἔστι | παντάπασιν οὐκ ὄν. ὁ δὲ κόσμος ἄφθαρτος, ἀίδιος κατὰ f. Ἀριστοτέλην ἐστίν· οὐδὲν γὰρ ἔχει πλημμελὲς ἐν αὑτῷ, προνοίᾳ καὶ φύσει κυβερνώμενος. καταβέβληται δὲ Ἀριστοτέλης οὐ μόνον περὶ φύσεως καὶ κόσμου καὶ προνοίας καὶ θεοῦ λόγους, ἀλλὰ γὰρ γέγονεν αὐτῷ καὶ πραγματεία λόγων τις ἠθικῶν, ἐπιγράφει δὲ ταῦτα Ἠθικὰ βιβλία, δέ ὡν σπουδαῖον ἐκ φαύλου τὸ τῶν ἀκροωμένων ἦθος ἐργάζεται. Ἐὰν ὁ Βασιλείδης εὑρεθῇ μὴ τῇ δυνάμει μόνῃ ἀλλὰ καὶ ^ τοῖς λόγοις αὐτοῖς καὶ τοῖς ὀνόμασι τὰ τοῦ Ἀριστοτέλους δόγματα εἰς τὸν εὐαγγελικὸν καὶ σωτήριον ἡμῶν λόγον μεθαρμοζόμενος, τί λείψει ἢ τὰ ἀλλότρια ἀποδόντας ἐπιδεικνύναι τοῖς τούτου μαθηταῖς. ὅτι ἐθνικοὺς ὄντας αὐτοὺς Χρωτὸς οὐδὲν ὠφελήσει; Βασιλείδης τοίνυν καὶ Ισίδωρος, ὁ Βασιλείδου παῖς γνήσιος καὶ μαθητής, φησὶν εἰρηκέναι Ματθίαν αὐτοῖς λόγους ἀποκρύφους, οὓς ἤκουσε παρὰ τοῦ σωτῆρος κατ᾿ ἰδίαν διδαχθείς. ἴδωμεν οὖν πῶς καταφανῶς Βασιλείδης ὁμοῦ καὶ Ἰσίδωρος καὶ πᾶς ὀ τούτων χορὸς οὐχ ἁπλῶς καταψεύδεται μόνου Ματθίου, ἀλλὰ γὰρ καὶ τοῦ σωτῆρος αὐτοῦ. ἦν, φησίν, ὅτε ἦν οὐδέν, ἀλλ’ οὐδὲ τὸ οὐδὲν ἦν τι τῶν ὄντων, ἀλλὰ ψιλῶς καὶ ἀνυπονοήτως δίχα παντὸς σοφίσματος ἦν ὅλως οὐδὲ ἕν. ὅταν δὲ λέγω, φησί, τὸ ἦν, οὐχ ὅτι ἦν λέγω, ἀλλ’ ἵνα σημάνω τοῦτο ὅπερ βούλομαι δεῖξαι, λέγω, φησίν, ὅτι ἦν ὅλως

ὁ δὲ ὅρος, ὁν Ἀριστοτέλης ἀποδίδωσι περὶ τοῦ θεοῦ, χαλεπὸς μὲν οὐκ ἔστι γνωσθῆναι. νοηθῆναι δέ ἐστιν ἀμήχανος. νόησις‘ γάρ, φησίν, »ἔστι νοήσεως«, ὅπερ ἔστι | παντάπασιν οὐκ ὄν. ὁ δὲ κόσμος ἄφθαρτος, ἀίδιος κατὰ f. Ἀριστοτέλην ἐστίν· οὐδὲν γὰρ ἔχει πλημμελὲς ἐν αὑτῷ, προνοίᾳ καὶ φύσει κυβερνώμενος. καταβέβληται δὲ Ἀριστοτέλης οὐ μόνον περὶ φύσεως καὶ κόσμου καὶ προνοίας καὶ θεοῦ λόγους, ἀλλὰ γὰρ γέγονεν αὐτῷ καὶ πραγματεία λόγων τις ἠθικῶν, ἐπιγράφει δὲ ταῦτα Ἠθικὰ βιβλία, δέ ὡν σπουδαῖον ἐκ φαύλου τὸ τῶν ἀκροωμένων ἦθος ἐργάζεται. Ἐὰν ὁ Βασιλείδης εὑρεθῇ μὴ τῇ δυνάμει μόνῃ ἀλλὰ καὶ ^ τοῖς λόγοις αὐτοῖς καὶ τοῖς ὀνόμασι τὰ τοῦ Ἀριστοτέλους δόγματα εἰς τὸν εὐαγγελικὸν καὶ σωτήριον ἡμῶν λόγον μεθαρμοζόμενος, τί λείψει ἢ τὰ ἀλλότρια ἀποδόντας ἐπιδεικνύναι τοῖς τούτου μαθηταῖς. ὅτι ἐθνικοὺς ὄντας αὐτοὺς Χρωτὸς οὐδὲν ὠφελήσει; Βασιλείδης τοίνυν καὶ Ισίδωρος, ὁ Βασιλείδου παῖς γνήσιος καὶ μαθητής, φησὶν εἰρηκέναι Ματθίαν αὐτοῖς λόγους ἀποκρύφους, οὓς ἤκουσε παρὰ τοῦ σωτῆρος κατ᾿ ἰδίαν διδαχθείς. ἴδωμεν οὖν πῶς καταφανῶς Βασιλείδης ὁμοῦ καὶ Ἰσίδωρος καὶ πᾶς ὀ τούτων χορὸς οὐχ ἁπλῶς καταψεύδεται μόνου Ματθίου, ἀλλὰ γὰρ καὶ τοῦ σωτῆρος αὐτοῦ. ἦν, φησίν, ὅτε ἦν οὐδέν, ἀλλ’ οὐδὲ τὸ οὐδὲν ἦν τι τῶν ὄντων, ἀλλὰ ψιλῶς καὶ ἀνυπονοήτως δίχα παντὸς σοφίσματος ἦν ὅλως οὐδὲ ἕν. ὅταν δὲ λέγω, φησί, τὸ ἦν, οὐχ ὅτι ἦν λέγω, ἀλλ’ ἵνα σημάνω τοῦτο ὅπερ βούλομαι δεῖξαι, λέγω, φησίν, ὅτι ἦν ὅλως

ὁ δὲ ὅρος, ὁν Ἀριστοτέλης ἀποδίδωσι περὶ τοῦ θεοῦ, χαλεπὸς μὲν οὐκ ἔστι γνωσθῆναι. νοηθῆναι δέ ἐστιν ἀμήχανος. νόησις‘ γάρ, φησίν, »ἔστι νοήσεως«, ὅπερ ἔστι | παντάπασιν οὐκ ὄν. ὁ δὲ κόσμος ἄφθαρτος, ἀίδιος κατὰ f. Ἀριστοτέλην ἐστίν· οὐδὲν γὰρ ἔχει πλημμελὲς ἐν αὑτῷ, προνοίᾳ καὶ φύσει κυβερνώμενος. καταβέβληται δὲ Ἀριστοτέλης οὐ μόνον περὶ φύσεως καὶ κόσμου καὶ προνοίας καὶ θεοῦ λόγους, ἀλλὰ γὰρ γέγονεν αὐτῷ καὶ πραγματεία λόγων τις ἠθικῶν, ἐπιγράφει δὲ ταῦτα Ἠθικὰ βιβλία, δέ ὡν σπουδαῖον ἐκ φαύλου τὸ τῶν ἀκροωμένων ἦθος ἐργάζεται. Ἐὰν ὁ Βασιλείδης εὑρεθῇ μὴ τῇ δυνάμει μόνῃ ἀλλὰ καὶ ^ τοῖς λόγοις αὐτοῖς καὶ τοῖς ὀνόμασι τὰ τοῦ Ἀριστοτέλους δόγματα εἰς τὸν εὐαγγελικὸν καὶ σωτήριον ἡμῶν λόγον μεθαρμοζόμενος, τί λείψει ἢ τὰ ἀλλότρια ἀποδόντας ἐπιδεικνύναι τοῖς τούτου μαθηταῖς. ὅτι ἐθνικοὺς ὄντας αὐτοὺς Χρωτὸς οὐδὲν ὠφελήσει; Βασιλείδης τοίνυν καὶ Ισίδωρος, ὁ Βασιλείδου παῖς γνήσιος καὶ μαθητής, φησὶν εἰρηκέναι Ματθίαν αὐτοῖς λόγους ἀποκρύφους, οὓς ἤκουσε παρὰ τοῦ σωτῆρος κατ᾿ ἰδίαν διδαχθείς. ἴδωμεν οὖν πῶς καταφανῶς Βασιλείδης ὁμοῦ καὶ Ἰσίδωρος καὶ πᾶς ὀ τούτων χορὸς οὐχ ἁπλῶς καταψεύδεται μόνου Ματθίου, ἀλλὰ γὰρ καὶ τοῦ σωτῆρος αὐτοῦ. ἦν, φησίν, ὅτε ἦν οὐδέν, ἀλλ’ οὐδὲ τὸ οὐδὲν ἦν τι τῶν ὄντων, ἀλλὰ ψιλῶς καὶ ἀνυπονοήτως δίχα παντὸς σοφίσματος ἦν ὅλως οὐδὲ ἕν. ὅταν δὲ λέγω, φησί, τὸ ἦν, οὐχ ὅτι ἦν λέγω, ἀλλ’ ἵνα σημάνω τοῦτο ὅπερ βούλομαι δεῖξαι, λέγω, φησίν, ὅτι ἦν ὅλως

ὁ δὲ ὅρος, ὁν Ἀριστοτέλης ἀποδίδωσι περὶ τοῦ θεοῦ, χαλεπὸς μὲν οὐκ ἔστι γνωσθῆναι. νοηθῆναι δέ ἐστιν ἀμήχανος. νόησις‘ γάρ, φησίν, »ἔστι νοήσεως«, ὅπερ ἔστι | παντάπασιν οὐκ ὄν. ὁ δὲ κόσμος ἄφθαρτος, ἀίδιος κατὰ f. Ἀριστοτέλην ἐστίν· οὐδὲν γὰρ ἔχει πλημμελὲς ἐν αὑτῷ, προνοίᾳ καὶ φύσει κυβερνώμενος. καταβέβληται δὲ Ἀριστοτέλης οὐ μόνον περὶ φύσεως καὶ κόσμου καὶ προνοίας καὶ θεοῦ λόγους, ἀλλὰ γὰρ γέγονεν αὐτῷ καὶ πραγματεία λόγων τις ἠθικῶν, ἐπιγράφει δὲ ταῦτα Ἠθικὰ βιβλία, δέ ὡν σπουδαῖον ἐκ φαύλου τὸ τῶν ἀκροωμένων ἦθος ἐργάζεται. Ἐὰν ὁ Βασιλείδης εὑρεθῇ μὴ τῇ δυνάμει μόνῃ ἀλλὰ καὶ ^ τοῖς λόγοις αὐτοῖς καὶ τοῖς ὀνόμασι τὰ τοῦ Ἀριστοτέλους δόγματα εἰς τὸν εὐαγγελικὸν καὶ σωτήριον ἡμῶν λόγον μεθαρμοζόμενος, τί λείψει ἢ τὰ ἀλλότρια ἀποδόντας ἐπιδεικνύναι τοῖς τούτου μαθηταῖς. ὅτι ἐθνικοὺς ὄντας αὐτοὺς Χρωτὸς οὐδὲν ὠφελήσει; Βασιλείδης τοίνυν καὶ Ισίδωρος, ὁ Βασιλείδου παῖς γνήσιος καὶ μαθητής, φησὶν εἰρηκέναι Ματθίαν αὐτοῖς λόγους ἀποκρύφους, οὓς ἤκουσε παρὰ τοῦ σωτῆρος κατ᾿ ἰδίαν διδαχθείς. ἴδωμεν οὖν πῶς καταφανῶς Βασιλείδης ὁμοῦ καὶ Ἰσίδωρος καὶ πᾶς ὀ τούτων χορὸς οὐχ ἁπλῶς καταψεύδεται μόνου Ματθίου, ἀλλὰ γὰρ καὶ τοῦ σωτῆρος αὐτοῦ. ἦν, φησίν, ὅτε ἦν οὐδέν, ἀλλ’ οὐδὲ τὸ οὐδὲν ἦν τι τῶν ὄντων, ἀλλὰ ψιλῶς καὶ ἀνυπονοήτως δίχα παντὸς σοφίσματος ἦν ὅλως οὐδὲ ἕν. ὅταν δὲ λέγω, φησί, τὸ ἦν, οὐχ ὅτι ἦν λέγω, ἀλλ’ ἵνα σημάνω τοῦτο ὅπερ βούλομαι δεῖξαι, λέγω, φησίν, ὅτι ἦν ὅλως

ὁ δὲ ὅρος, ὁν Ἀριστοτέλης ἀποδίδωσι περὶ τοῦ θεοῦ, χαλεπὸς μὲν οὐκ ἔστι γνωσθῆναι. νοηθῆναι δέ ἐστιν ἀμήχανος. νόησις‘ γάρ, φησίν, »ἔστι νοήσεως«, ὅπερ ἔστι | παντάπασιν οὐκ ὄν. ὁ δὲ κόσμος ἄφθαρτος, ἀίδιος κατὰ f. Ἀριστοτέλην ἐστίν· οὐδὲν γὰρ ἔχει πλημμελὲς ἐν αὑτῷ, προνοίᾳ καὶ φύσει κυβερνώμενος. καταβέβληται δὲ Ἀριστοτέλης οὐ μόνον περὶ φύσεως καὶ κόσμου καὶ προνοίας καὶ θεοῦ λόγους, ἀλλὰ γὰρ γέγονεν αὐτῷ καὶ πραγματεία λόγων τις ἠθικῶν, ἐπιγράφει δὲ ταῦτα Ἠθικὰ βιβλία, δέ ὡν σπουδαῖον ἐκ φαύλου τὸ τῶν ἀκροωμένων ἦθος ἐργάζεται. Ἐὰν ὁ Βασιλείδης εὑρεθῇ μὴ τῇ δυνάμει μόνῃ ἀλλὰ καὶ ^ τοῖς λόγοις αὐτοῖς καὶ τοῖς ὀνόμασι τὰ τοῦ Ἀριστοτέλους δόγματα εἰς τὸν εὐαγγελικὸν καὶ σωτήριον ἡμῶν λόγον μεθαρμοζόμενος, τί λείψει ἢ τὰ ἀλλότρια ἀποδόντας ἐπιδεικνύναι τοῖς τούτου μαθηταῖς. ὅτι ἐθνικοὺς ὄντας αὐτοὺς Χρωτὸς οὐδὲν ὠφελήσει; Βασιλείδης τοίνυν καὶ Ισίδωρος, ὁ Βασιλείδου παῖς γνήσιος καὶ μαθητής, φησὶν εἰρηκέναι Ματθίαν αὐτοῖς λόγους ἀποκρύφους, οὓς ἤκουσε παρὰ τοῦ σωτῆρος κατ᾿ ἰδίαν διδαχθείς. ἴδωμεν οὖν πῶς καταφανῶς Βασιλείδης ὁμοῦ καὶ Ἰσίδωρος καὶ πᾶς ὀ τούτων χορὸς οὐχ ἁπλῶς καταψεύδεται μόνου Ματθίου, ἀλλὰ γὰρ καὶ τοῦ σωτῆρος αὐτοῦ. ἦν, φησίν, ὅτε ἦν οὐδέν, ἀλλ’ οὐδὲ τὸ οὐδὲν ἦν τι τῶν ὄντων, ἀλλὰ ψιλῶς καὶ ἀνυπονοήτως δίχα παντὸς σοφίσματος ἦν ὅλως οὐδὲ ἕν. ὅταν δὲ λέγω, φησί, τὸ ἦν, οὐχ ὅτι ἦν λέγω, ἀλλ’ ἵνα σημάνω τοῦτο ὅπερ βούλομαι δεῖξαι, λέγω, φησίν, ὅτι ἦν ὅλως

ὁ δὲ ὅρος, ὁν Ἀριστοτέλης ἀποδίδωσι περὶ τοῦ θεοῦ, χαλεπὸς μὲν οὐκ ἔστι γνωσθῆναι. νοηθῆναι δέ ἐστιν ἀμήχανος. νόησις‘ γάρ, φησίν, »ἔστι νοήσεως«, ὅπερ ἔστι | παντάπασιν οὐκ ὄν. ὁ δὲ κόσμος ἄφθαρτος, ἀίδιος κατὰ f. Ἀριστοτέλην ἐστίν· οὐδὲν γὰρ ἔχει πλημμελὲς ἐν αὑτῷ, προνοίᾳ καὶ φύσει κυβερνώμενος. καταβέβληται δὲ Ἀριστοτέλης οὐ μόνον περὶ φύσεως καὶ κόσμου καὶ προνοίας καὶ θεοῦ λόγους, ἀλλὰ γὰρ γέγονεν αὐτῷ καὶ πραγματεία λόγων τις ἠθικῶν, ἐπιγράφει δὲ ταῦτα Ἠθικὰ βιβλία, δέ ὡν σπουδαῖον ἐκ φαύλου τὸ τῶν ἀκροωμένων ἦθος ἐργάζεται. Ἐὰν ὁ Βασιλείδης εὑρεθῇ μὴ τῇ δυνάμει μόνῃ ἀλλὰ καὶ ^ τοῖς λόγοις αὐτοῖς καὶ τοῖς ὀνόμασι τὰ τοῦ Ἀριστοτέλους δόγματα εἰς τὸν εὐαγγελικὸν καὶ σωτήριον ἡμῶν λόγον μεθαρμοζόμενος, τί λείψει ἢ τὰ ἀλλότρια ἀποδόντας ἐπιδεικνύναι τοῖς τούτου μαθηταῖς. ὅτι ἐθνικοὺς ὄντας αὐτοὺς Χρωτὸς οὐδὲν ὠφελήσει; Βασιλείδης τοίνυν καὶ Ισίδωρος, ὁ Βασιλείδου παῖς γνήσιος καὶ μαθητής, φησὶν εἰρηκέναι Ματθίαν αὐτοῖς λόγους ἀποκρύφους, οὓς ἤκουσε παρὰ τοῦ σωτῆρος κατ᾿ ἰδίαν διδαχθείς. ἴδωμεν οὖν πῶς καταφανῶς Βασιλείδης ὁμοῦ καὶ Ἰσίδωρος καὶ πᾶς ὀ τούτων χορὸς οὐχ ἁπλῶς καταψεύδεται μόνου Ματθίου, ἀλλὰ γὰρ καὶ τοῦ σωτῆρος αὐτοῦ. ἦν, φησίν, ὅτε ἦν οὐδέν, ἀλλ’ οὐδὲ τὸ οὐδὲν ἦν τι τῶν ὄντων, ἀλλὰ ψιλῶς καὶ ἀνυπονοήτως δίχα παντὸς σοφίσματος ἦν ὅλως οὐδὲ ἕν. ὅταν δὲ λέγω, φησί, τὸ ἦν, οὐχ ὅτι ἦν λέγω, ἀλλ’ ἵνα σημάνω τοῦτο ὅπερ βούλομαι δεῖξαι, λέγω, φησίν, ὅτι ἦν ὅλως

Ἐπεὶ <οὖν> οὐδὲν <ἦν> οὐχ οὐδία, οὐκ οὐσία, οὐκ οὐχ ἁπλοῦν, οὐ σύνθετον, οὐκ †ἀνόητον, οὐκ ἀναίσθητον, οὐκ ἄνθρωπος, οὐκ ἄγγελός, οὐ θεός, οὐδὲ ὅλως τι τῶν ὄνομαζομένων ἣ δι αἰσθήσεως λαμβανομένων ἢ νοητῶν πραγμάτων, ἀλλ᾿ οὕτω καὶ ἔτι λεπτομερεστέρως πάντων ἁπλῶς περιγεγραμμένων, <ὁ> οὐκ ὢν ὂν Ἀριστοτέλης καλεῖ νόησιν νοήσεως, οὗτοι δὲ οὐκ ὄντα, ἀνοήτως, ἀναισθήτως, ἀβούλως, ἀπροαιρέτως, ἀπαθῶς, ἀνεπιθυμήτως κόσμον ἠθέλησε ποιῆσαι. τὸ δὲ ἠθέλησε λέγω, φησί, σημασίας χάριν, ἀθε- λήτως καὶ ἀνοήτως καὶ ἀναισθήτως· κόσμον δὲ οὐ τὸν κατὰ πλάτος καὶ διαίρεσιν γεγενημένον ὕστερον καὶ διεστῶτα, ἀλλὰ γὰρ σπέρμα κόσμου. τὸ δὲ σπέρμα τοῦ κόσμου πάντα εἶχεν ἐν ἑαυτῷ, ὡς ὁ τοῦ σινάπεως κόκκος ἐν ἐλαχίστῳ συλλαβὼν ἔχει πάντα ὁμοῦ, τὰς ῥίζας, τὸ πρέμνον, τοὺς κλάδους, τὰ φύλλα τὰ ἀνεξαρίθμητα, σπέρματα τῶν κόκκων τὰ ἀπ)ὸ τοῦ φυτοῦ γεννώμενα, σπέρματα πάλιν ἄλλων καὶ ἄλλων πολλάκις φυτῶν κεχυμένα. οὕτως <ὁ> οὐκ ὢν θεὸς ἐποίησε κόσμον οὐκ ὄντα ἐξ οὐκ ὄντων, καταβαλόμενος καὶ ὑποστήσας σπέρμα τι ἓν ἔχον πᾶσαν ἐν ἑαυτῷ τὴν τοῦ κόσμου πανσπερμίαν. ἵνα δὲ καταφανέστερον ποιήσω τοῦτο ὅπερ ἐκεῖνοι λέγουσι· καθάπερ ᾠὸν ὄρνιθος εὐποικίλου τινὸς καὶ πολυχρωμάτου, οἱονεὶ τοῦ ταῶνος ἢ ἄλλου τινὸς ἔτι μᾶλλον πολυμόρφου καὶ πολυχρωμάτου, ὲν ὃν ὅμως ἔχει ἐν ἑαυτῷ πολλὰς οὐσιῶν πολυμόρφων καὶ πολυχρωμάτων καὶ πολυσυστάτων ἰδέας, οὕτως ἔχει τὸ καταβληθέν, φησίν, ὑπὸ τοῦ οὐκ ὄντος θεοῦ οὐκ ὂν σπέρμα <πανσπερμίαν> τοῦ κόσμου ὁμοῦ καὶ πολυούσιον.

Ἐπεὶ <οὖν> οὐδὲν <ἦν> οὐχ οὐδία, οὐκ οὐσία, οὐκ οὐχ ἁπλοῦν, οὐ σύνθετον, οὐκ †ἀνόητον, οὐκ ἀναίσθητον, οὐκ ἄνθρωπος, οὐκ ἄγγελός, οὐ θεός, οὐδὲ ὅλως τι τῶν ὄνομαζομένων ἣ δι αἰσθήσεως λαμβανομένων ἢ νοητῶν πραγμάτων, ἀλλ᾿ οὕτω καὶ ἔτι λεπτομερεστέρως πάντων ἁπλῶς περιγεγραμμένων, <ὁ> οὐκ ὢν ὂν Ἀριστοτέλης καλεῖ νόησιν νοήσεως, οὗτοι δὲ οὐκ ὄντα, ἀνοήτως, ἀναισθήτως, ἀβούλως, ἀπροαιρέτως, ἀπαθῶς, ἀνεπιθυμήτως κόσμον ἠθέλησε ποιῆσαι. τὸ δὲ ἠθέλησε λέγω, φησί, σημασίας χάριν, ἀθε- λήτως καὶ ἀνοήτως καὶ ἀναισθήτως· κόσμον δὲ οὐ τὸν κατὰ πλάτος καὶ διαίρεσιν γεγενημένον ὕστερον καὶ διεστῶτα, ἀλλὰ γὰρ σπέρμα κόσμου. τὸ δὲ σπέρμα τοῦ κόσμου πάντα εἶχεν ἐν ἑαυτῷ, ὡς ὁ τοῦ σινάπεως κόκκος ἐν ἐλαχίστῳ συλλαβὼν ἔχει πάντα ὁμοῦ, τὰς ῥίζας, τὸ πρέμνον, τοὺς κλάδους, τὰ φύλλα τὰ ἀνεξαρίθμητα, σπέρματα τῶν κόκκων τὰ ἀπ)ὸ τοῦ φυτοῦ γεννώμενα, σπέρματα πάλιν ἄλλων καὶ ἄλλων πολλάκις φυτῶν κεχυμένα. οὕτως <ὁ> οὐκ ὢν θεὸς ἐποίησε κόσμον οὐκ ὄντα ἐξ οὐκ ὄντων, καταβαλόμενος καὶ ὑποστήσας σπέρμα τι ἓν ἔχον πᾶσαν ἐν ἑαυτῷ τὴν τοῦ κόσμου πανσπερμίαν. ἵνα δὲ καταφανέστερον ποιήσω τοῦτο ὅπερ ἐκεῖνοι λέγουσι· καθάπερ ᾠὸν ὄρνιθος εὐποικίλου τινὸς καὶ πολυχρωμάτου, οἱονεὶ τοῦ ταῶνος ἢ ἄλλου τινὸς ἔτι μᾶλλον πολυμόρφου καὶ πολυχρωμάτου, ὲν ὃν ὅμως ἔχει ἐν ἑαυτῷ πολλὰς οὐσιῶν πολυμόρφων καὶ πολυχρωμάτων καὶ πολυσυστάτων ἰδέας, οὕτως ἔχει τὸ καταβληθέν, φησίν, ὑπὸ τοῦ οὐκ ὄντος θεοῦ οὐκ ὂν σπέρμα <πανσπερμίαν> τοῦ κόσμου ὁμοῦ καὶ πολυούσιον.

Ἐπεὶ <οὖν> οὐδὲν <ἦν> οὐχ οὐδία, οὐκ οὐσία, οὐκ οὐχ ἁπλοῦν, οὐ σύνθετον, οὐκ †ἀνόητον, οὐκ ἀναίσθητον, οὐκ ἄνθρωπος, οὐκ ἄγγελός, οὐ θεός, οὐδὲ ὅλως τι τῶν ὄνομαζομένων ἣ δι αἰσθήσεως λαμβανομένων ἢ νοητῶν πραγμάτων, ἀλλ᾿ οὕτω καὶ ἔτι λεπτομερεστέρως πάντων ἁπλῶς περιγεγραμμένων, <ὁ> οὐκ ὢν ὂν Ἀριστοτέλης καλεῖ νόησιν νοήσεως, οὗτοι δὲ οὐκ ὄντα, ἀνοήτως, ἀναισθήτως, ἀβούλως, ἀπροαιρέτως, ἀπαθῶς, ἀνεπιθυμήτως κόσμον ἠθέλησε ποιῆσαι. τὸ δὲ ἠθέλησε λέγω, φησί, σημασίας χάριν, ἀθε- λήτως καὶ ἀνοήτως καὶ ἀναισθήτως· κόσμον δὲ οὐ τὸν κατὰ πλάτος καὶ διαίρεσιν γεγενημένον ὕστερον καὶ διεστῶτα, ἀλλὰ γὰρ σπέρμα κόσμου. τὸ δὲ σπέρμα τοῦ κόσμου πάντα εἶχεν ἐν ἑαυτῷ, ὡς ὁ τοῦ σινάπεως κόκκος ἐν ἐλαχίστῳ συλλαβὼν ἔχει πάντα ὁμοῦ, τὰς ῥίζας, τὸ πρέμνον, τοὺς κλάδους, τὰ φύλλα τὰ ἀνεξαρίθμητα, σπέρματα τῶν κόκκων τὰ ἀπ)ὸ τοῦ φυτοῦ γεννώμενα, σπέρματα πάλιν ἄλλων καὶ ἄλλων πολλάκις φυτῶν κεχυμένα. οὕτως <ὁ> οὐκ ὢν θεὸς ἐποίησε κόσμον οὐκ ὄντα ἐξ οὐκ ὄντων, καταβαλόμενος καὶ ὑποστήσας σπέρμα τι ἓν ἔχον πᾶσαν ἐν ἑαυτῷ τὴν τοῦ κόσμου πανσπερμίαν. ἵνα δὲ καταφανέστερον ποιήσω τοῦτο ὅπερ ἐκεῖνοι λέγουσι· καθάπερ ᾠὸν ὄρνιθος εὐποικίλου τινὸς καὶ πολυχρωμάτου, οἱονεὶ τοῦ ταῶνος ἢ ἄλλου τινὸς ἔτι μᾶλλον πολυμόρφου καὶ πολυχρωμάτου, ὲν ὃν ὅμως ἔχει ἐν ἑαυτῷ πολλὰς οὐσιῶν πολυμόρφων καὶ πολυχρωμάτων καὶ πολυσυστάτων ἰδέας, οὕτως ἔχει τὸ καταβληθέν, φησίν, ὑπὸ τοῦ οὐκ ὄντος θεοῦ οὐκ ὂν σπέρμα <πανσπερμίαν> τοῦ κόσμου ὁμοῦ καὶ πολυούσιον.

Ἐπεὶ <οὖν> οὐδὲν <ἦν> οὐχ οὐδία, οὐκ οὐσία, οὐκ οὐχ ἁπλοῦν, οὐ σύνθετον, οὐκ †ἀνόητον, οὐκ ἀναίσθητον, οὐκ ἄνθρωπος, οὐκ ἄγγελός, οὐ θεός, οὐδὲ ὅλως τι τῶν ὄνομαζομένων ἣ δι αἰσθήσεως λαμβανομένων ἢ νοητῶν πραγμάτων, ἀλλ᾿ οὕτω καὶ ἔτι λεπτομερεστέρως πάντων ἁπλῶς περιγεγραμμένων, <ὁ> οὐκ ὢν ὂν Ἀριστοτέλης καλεῖ νόησιν νοήσεως, οὗτοι δὲ οὐκ ὄντα, ἀνοήτως, ἀναισθήτως, ἀβούλως, ἀπροαιρέτως, ἀπαθῶς, ἀνεπιθυμήτως κόσμον ἠθέλησε ποιῆσαι. τὸ δὲ ἠθέλησε λέγω, φησί, σημασίας χάριν, ἀθε- λήτως καὶ ἀνοήτως καὶ ἀναισθήτως· κόσμον δὲ οὐ τὸν κατὰ πλάτος καὶ διαίρεσιν γεγενημένον ὕστερον καὶ διεστῶτα, ἀλλὰ γὰρ σπέρμα κόσμου. τὸ δὲ σπέρμα τοῦ κόσμου πάντα εἶχεν ἐν ἑαυτῷ, ὡς ὁ τοῦ σινάπεως κόκκος ἐν ἐλαχίστῳ συλλαβὼν ἔχει πάντα ὁμοῦ, τὰς ῥίζας, τὸ πρέμνον, τοὺς κλάδους, τὰ φύλλα τὰ ἀνεξαρίθμητα, σπέρματα τῶν κόκκων τὰ ἀπ)ὸ τοῦ φυτοῦ γεννώμενα, σπέρματα πάλιν ἄλλων καὶ ἄλλων πολλάκις φυτῶν κεχυμένα. οὕτως <ὁ> οὐκ ὢν θεὸς ἐποίησε κόσμον οὐκ ὄντα ἐξ οὐκ ὄντων, καταβαλόμενος καὶ ὑποστήσας σπέρμα τι ἓν ἔχον πᾶσαν ἐν ἑαυτῷ τὴν τοῦ κόσμου πανσπερμίαν. ἵνα δὲ καταφανέστερον ποιήσω τοῦτο ὅπερ ἐκεῖνοι λέγουσι· καθάπερ ᾠὸν ὄρνιθος εὐποικίλου τινὸς καὶ πολυχρωμάτου, οἱονεὶ τοῦ ταῶνος ἢ ἄλλου τινὸς ἔτι μᾶλλον πολυμόρφου καὶ πολυχρωμάτου, ὲν ὃν ὅμως ἔχει ἐν ἑαυτῷ πολλὰς οὐσιῶν πολυμόρφων καὶ πολυχρωμάτων καὶ πολυσυστάτων ἰδέας, οὕτως ἔχει τὸ καταβληθέν, φησίν, ὑπὸ τοῦ οὐκ ὄντος θεοῦ οὐκ ὂν σπέρμα <πανσπερμίαν> τοῦ κόσμου ὁμοῦ καὶ πολυούσιον.

Ἐπεὶ <οὖν> οὐδὲν <ἦν> οὐχ οὐδία, οὐκ οὐσία, οὐκ οὐχ ἁπλοῦν, οὐ σύνθετον, οὐκ †ἀνόητον, οὐκ ἀναίσθητον, οὐκ ἄνθρωπος, οὐκ ἄγγελός, οὐ θεός, οὐδὲ ὅλως τι τῶν ὄνομαζομένων ἣ δι αἰσθήσεως λαμβανομένων ἢ νοητῶν πραγμάτων, ἀλλ᾿ οὕτω καὶ ἔτι λεπτομερεστέρως πάντων ἁπλῶς περιγεγραμμένων, <ὁ> οὐκ ὢν ὂν Ἀριστοτέλης καλεῖ νόησιν νοήσεως, οὗτοι δὲ οὐκ ὄντα, ἀνοήτως, ἀναισθήτως, ἀβούλως, ἀπροαιρέτως, ἀπαθῶς, ἀνεπιθυμήτως κόσμον ἠθέλησε ποιῆσαι. τὸ δὲ ἠθέλησε λέγω, φησί, σημασίας χάριν, ἀθε- λήτως καὶ ἀνοήτως καὶ ἀναισθήτως· κόσμον δὲ οὐ τὸν κατὰ πλάτος καὶ διαίρεσιν γεγενημένον ὕστερον καὶ διεστῶτα, ἀλλὰ γὰρ σπέρμα κόσμου. τὸ δὲ σπέρμα τοῦ κόσμου πάντα εἶχεν ἐν ἑαυτῷ, ὡς ὁ τοῦ σινάπεως κόκκος ἐν ἐλαχίστῳ συλλαβὼν ἔχει πάντα ὁμοῦ, τὰς ῥίζας, τὸ πρέμνον, τοὺς κλάδους, τὰ φύλλα τὰ ἀνεξαρίθμητα, σπέρματα τῶν κόκκων τὰ ἀπ)ὸ τοῦ φυτοῦ γεννώμενα, σπέρματα πάλιν ἄλλων καὶ ἄλλων πολλάκις φυτῶν κεχυμένα. οὕτως <ὁ> οὐκ ὢν θεὸς ἐποίησε κόσμον οὐκ ὄντα ἐξ οὐκ ὄντων, καταβαλόμενος καὶ ὑποστήσας σπέρμα τι ἓν ἔχον πᾶσαν ἐν ἑαυτῷ τὴν τοῦ κόσμου πανσπερμίαν. ἵνα δὲ καταφανέστερον ποιήσω τοῦτο ὅπερ ἐκεῖνοι λέγουσι· καθάπερ ᾠὸν ὄρνιθος εὐποικίλου τινὸς καὶ πολυχρωμάτου, οἱονεὶ τοῦ ταῶνος ἢ ἄλλου τινὸς ἔτι μᾶλλον πολυμόρφου καὶ πολυχρωμάτου, ὲν ὃν ὅμως ἔχει ἐν ἑαυτῷ πολλὰς οὐσιῶν πολυμόρφων καὶ πολυχρωμάτων καὶ πολυσυστάτων ἰδέας, οὕτως ἔχει τὸ καταβληθέν, φησίν, ὑπὸ τοῦ οὐκ ὄντος θεοῦ οὐκ ὂν σπέρμα <πανσπερμίαν> τοῦ κόσμου ὁμοῦ καὶ πολυούσιον.

Ἐπεὶ <οὖν> οὐδὲν <ἦν> οὐχ οὐδία, οὐκ οὐσία, οὐκ οὐχ ἁπλοῦν, οὐ σύνθετον, οὐκ †ἀνόητον, οὐκ ἀναίσθητον, οὐκ ἄνθρωπος, οὐκ ἄγγελός, οὐ θεός, οὐδὲ ὅλως τι τῶν ὄνομαζομένων ἣ δι αἰσθήσεως λαμβανομένων ἢ νοητῶν πραγμάτων, ἀλλ᾿ οὕτω καὶ ἔτι λεπτομερεστέρως πάντων ἁπλῶς περιγεγραμμένων, <ὁ> οὐκ ὢν ὂν Ἀριστοτέλης καλεῖ νόησιν νοήσεως, οὗτοι δὲ οὐκ ὄντα, ἀνοήτως, ἀναισθήτως, ἀβούλως, ἀπροαιρέτως, ἀπαθῶς, ἀνεπιθυμήτως κόσμον ἠθέλησε ποιῆσαι. τὸ δὲ ἠθέλησε λέγω, φησί, σημασίας χάριν, ἀθε- λήτως καὶ ἀνοήτως καὶ ἀναισθήτως· κόσμον δὲ οὐ τὸν κατὰ πλάτος καὶ διαίρεσιν γεγενημένον ὕστερον καὶ διεστῶτα, ἀλλὰ γὰρ σπέρμα κόσμου. τὸ δὲ σπέρμα τοῦ κόσμου πάντα εἶχεν ἐν ἑαυτῷ, ὡς ὁ τοῦ σινάπεως κόκκος ἐν ἐλαχίστῳ συλλαβὼν ἔχει πάντα ὁμοῦ, τὰς ῥίζας, τὸ πρέμνον, τοὺς κλάδους, τὰ φύλλα τὰ ἀνεξαρίθμητα, σπέρματα τῶν κόκκων τὰ ἀπ)ὸ τοῦ φυτοῦ γεννώμενα, σπέρματα πάλιν ἄλλων καὶ ἄλλων πολλάκις φυτῶν κεχυμένα. οὕτως <ὁ> οὐκ ὢν θεὸς ἐποίησε κόσμον οὐκ ὄντα ἐξ οὐκ ὄντων, καταβαλόμενος καὶ ὑποστήσας σπέρμα τι ἓν ἔχον πᾶσαν ἐν ἑαυτῷ τὴν τοῦ κόσμου πανσπερμίαν. ἵνα δὲ καταφανέστερον ποιήσω τοῦτο ὅπερ ἐκεῖνοι λέγουσι· καθάπερ ᾠὸν ὄρνιθος εὐποικίλου τινὸς καὶ πολυχρωμάτου, οἱονεὶ τοῦ ταῶνος ἢ ἄλλου τινὸς ἔτι μᾶλλον πολυμόρφου καὶ πολυχρωμάτου, ὲν ὃν ὅμως ἔχει ἐν ἑαυτῷ πολλὰς οὐσιῶν πολυμόρφων καὶ πολυχρωμάτων καὶ πολυσυστάτων ἰδέας, οὕτως ἔχει τὸ καταβληθέν, φησίν, ὑπὸ τοῦ οὐκ ὄντος θεοῦ οὐκ ὂν σπέρμα <πανσπερμίαν> τοῦ κόσμου ὁμοῦ καὶ πολυούσιον.

Ἐπεὶ <οὖν> οὐδὲν <ἦν> οὐχ οὐδία, οὐκ οὐσία, οὐκ οὐχ ἁπλοῦν, οὐ σύνθετον, οὐκ †ἀνόητον, οὐκ ἀναίσθητον, οὐκ ἄνθρωπος, οὐκ ἄγγελός, οὐ θεός, οὐδὲ ὅλως τι τῶν ὄνομαζομένων ἣ δι αἰσθήσεως λαμβανομένων ἢ νοητῶν πραγμάτων, ἀλλ᾿ οὕτω καὶ ἔτι λεπτομερεστέρως πάντων ἁπλῶς περιγεγραμμένων, <ὁ> οὐκ ὢν ὂν Ἀριστοτέλης καλεῖ νόησιν νοήσεως, οὗτοι δὲ οὐκ ὄντα, ἀνοήτως, ἀναισθήτως, ἀβούλως, ἀπροαιρέτως, ἀπαθῶς, ἀνεπιθυμήτως κόσμον ἠθέλησε ποιῆσαι. τὸ δὲ ἠθέλησε λέγω, φησί, σημασίας χάριν, ἀθε- λήτως καὶ ἀνοήτως καὶ ἀναισθήτως· κόσμον δὲ οὐ τὸν κατὰ πλάτος καὶ διαίρεσιν γεγενημένον ὕστερον καὶ διεστῶτα, ἀλλὰ γὰρ σπέρμα κόσμου. τὸ δὲ σπέρμα τοῦ κόσμου πάντα εἶχεν ἐν ἑαυτῷ, ὡς ὁ τοῦ σινάπεως κόκκος ἐν ἐλαχίστῳ συλλαβὼν ἔχει πάντα ὁμοῦ, τὰς ῥίζας, τὸ πρέμνον, τοὺς κλάδους, τὰ φύλλα τὰ ἀνεξαρίθμητα, σπέρματα τῶν κόκκων τὰ ἀπ)ὸ τοῦ φυτοῦ γεννώμενα, σπέρματα πάλιν ἄλλων καὶ ἄλλων πολλάκις φυτῶν κεχυμένα. οὕτως <ὁ> οὐκ ὢν θεὸς ἐποίησε κόσμον οὐκ ὄντα ἐξ οὐκ ὄντων, καταβαλόμενος καὶ ὑποστήσας σπέρμα τι ἓν ἔχον πᾶσαν ἐν ἑαυτῷ τὴν τοῦ κόσμου πανσπερμίαν. ἵνα δὲ καταφανέστερον ποιήσω τοῦτο ὅπερ ἐκεῖνοι λέγουσι· καθάπερ ᾠὸν ὄρνιθος εὐποικίλου τινὸς καὶ πολυχρωμάτου, οἱονεὶ τοῦ ταῶνος ἢ ἄλλου τινὸς ἔτι μᾶλλον πολυμόρφου καὶ πολυχρωμάτου, ὲν ὃν ὅμως ἔχει ἐν ἑαυτῷ πολλὰς οὐσιῶν πολυμόρφων καὶ πολυχρωμάτων καὶ πολυσυστάτων ἰδέας, οὕτως ἔχει τὸ καταβληθέν, φησίν, ὑπὸ τοῦ οὐκ ὄντος θεοῦ οὐκ ὂν σπέρμα <πανσπερμίαν> τοῦ κόσμου ὁμοῦ καὶ πολυούσιον.

Ἐπεὶ <οὖν> οὐδὲν <ἦν> οὐχ οὐδία, οὐκ οὐσία, οὐκ οὐχ ἁπλοῦν, οὐ σύνθετον, οὐκ †ἀνόητον, οὐκ ἀναίσθητον, οὐκ ἄνθρωπος, οὐκ ἄγγελός, οὐ θεός, οὐδὲ ὅλως τι τῶν ὄνομαζομένων ἣ δι αἰσθήσεως λαμβανομένων ἢ νοητῶν πραγμάτων, ἀλλ᾿ οὕτω καὶ ἔτι λεπτομερεστέρως πάντων ἁπλῶς περιγεγραμμένων, <ὁ> οὐκ ὢν ὂν Ἀριστοτέλης καλεῖ νόησιν νοήσεως, οὗτοι δὲ οὐκ ὄντα, ἀνοήτως, ἀναισθήτως, ἀβούλως, ἀπροαιρέτως, ἀπαθῶς, ἀνεπιθυμήτως κόσμον ἠθέλησε ποιῆσαι. τὸ δὲ ἠθέλησε λέγω, φησί, σημασίας χάριν, ἀθε- λήτως καὶ ἀνοήτως καὶ ἀναισθήτως· κόσμον δὲ οὐ τὸν κατὰ πλάτος καὶ διαίρεσιν γεγενημένον ὕστερον καὶ διεστῶτα, ἀλλὰ γὰρ σπέρμα κόσμου. τὸ δὲ σπέρμα τοῦ κόσμου πάντα εἶχεν ἐν ἑαυτῷ, ὡς ὁ τοῦ σινάπεως κόκκος ἐν ἐλαχίστῳ συλλαβὼν ἔχει πάντα ὁμοῦ, τὰς ῥίζας, τὸ πρέμνον, τοὺς κλάδους, τὰ φύλλα τὰ ἀνεξαρίθμητα, σπέρματα τῶν κόκκων τὰ ἀπ)ὸ τοῦ φυτοῦ γεννώμενα, σπέρματα πάλιν ἄλλων καὶ ἄλλων πολλάκις φυτῶν κεχυμένα. οὕτως <ὁ> οὐκ ὢν θεὸς ἐποίησε κόσμον οὐκ ὄντα ἐξ οὐκ ὄντων, καταβαλόμενος καὶ ὑποστήσας σπέρμα τι ἓν ἔχον πᾶσαν ἐν ἑαυτῷ τὴν τοῦ κόσμου πανσπερμίαν. ἵνα δὲ καταφανέστερον ποιήσω τοῦτο ὅπερ ἐκεῖνοι λέγουσι· καθάπερ ᾠὸν ὄρνιθος εὐποικίλου τινὸς καὶ πολυχρωμάτου, οἱονεὶ τοῦ ταῶνος ἢ ἄλλου τινὸς ἔτι μᾶλλον πολυμόρφου καὶ πολυχρωμάτου, ὲν ὃν ὅμως ἔχει ἐν ἑαυτῷ πολλὰς οὐσιῶν πολυμόρφων καὶ πολυχρωμάτων καὶ πολυσυστάτων ἰδέας, οὕτως ἔχει τὸ καταβληθέν, φησίν, ὑπὸ τοῦ οὐκ ὄντος θεοῦ οὐκ ὂν σπέρμα <πανσπερμίαν> τοῦ κόσμου ὁμοῦ καὶ πολυούσιον.

στοιχείου, ἐκ δύο λάβδα [καὶ η συγκειμένου. διὸ δὴ καὶ φυγεῖν διὰ τῆς γνώσεως τὴν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα χώραν, τουτέστι τὸ ὐστέρημα, τύπον ἀριστερᾶς χειρός, μεταδιώκειν τὸ τὸ ἴν, ὃ προστεθὲν τοῖς ἐνενηκονταεννέα εἰς τὴν δεξιὰν αὐτοὺς χεῖρα στησε. Κατε>σκευάσθαι <δὲ> διὰ τῆς μητρὸς λέγουσι πρῶτον τὰ τέσσαρα στοιχεῖα, ἅ φησιν, πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα, εἰκόνα προβεβλῆσθαι τῆς ἄνω τετράδος· τὰς δὲ ἐνεργείας αὐτῶν συναριθμοῦντες, οἷον θερμόν, ψυχρόν, ὑγρόν, ξηρόν, λέγουσιν ἀκριβῶς ἐξεικονίζειν τὴν ὀγδοάδα. ἑξῆς <δὲ> ῑ δυνάμεις οὕτω καταριθμοῦσιν· ἑπτὰ σώματα ματα κυκλοειδῆ, ἃ καὶ οὐρανοὺς καλοῦσιν, ἔπειτα τὸν περιεκτικὸν αὐτῶν κύκλον, ὃν καὶ ὄγδοον οὐρανὸν ὀνομάζουσι, πρὸς δὲ τούτοις ἥλιόν τε καὶ σελήνην. καὶ ταῦτα ῑ ὄντα τὸν ἀριθμὸν εἰκόνας λέγουσιν εἶναι τῆς ἀοράτου δεκάδος, τῆς ἀπὸ Λόγου καὶ Ζωῆς· τὴν <δὲ> δωδεκάδα <μηνύεσθαι> διὰ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου καλουμένου. γάρ δώδεκα ζῴδεκα φανερώτατα τὴν τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τῆς Ἐκκλησίας θυγατέρα, δωδεκάδα, ἀποσκιάζειν λέγουσι.

στοιχείου, ἐκ δύο λάβδα [καὶ η συγκειμένου. διὸ δὴ καὶ φυγεῖν διὰ τῆς γνώσεως τὴν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα χώραν, τουτέστι τὸ ὐστέρημα, τύπον ἀριστερᾶς χειρός, μεταδιώκειν τὸ τὸ ἴν, ὃ προστεθὲν τοῖς ἐνενηκονταεννέα εἰς τὴν δεξιὰν αὐτοὺς χεῖρα στησε. Κατε>σκευάσθαι <δὲ> διὰ τῆς μητρὸς λέγουσι πρῶτον τὰ τέσσαρα στοιχεῖα, ἅ φησιν, πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα, εἰκόνα προβεβλῆσθαι τῆς ἄνω τετράδος· τὰς δὲ ἐνεργείας αὐτῶν συναριθμοῦντες, οἷον θερμόν, ψυχρόν, ὑγρόν, ξηρόν, λέγουσιν ἀκριβῶς ἐξεικονίζειν τὴν ὀγδοάδα. ἑξῆς <δὲ> ῑ δυνάμεις οὕτω καταριθμοῦσιν· ἑπτὰ σώματα ματα κυκλοειδῆ, ἃ καὶ οὐρανοὺς καλοῦσιν, ἔπειτα τὸν περιεκτικὸν αὐτῶν κύκλον, ὃν καὶ ὄγδοον οὐρανὸν ὀνομάζουσι, πρὸς δὲ τούτοις ἥλιόν τε καὶ σελήνην. καὶ ταῦτα ῑ ὄντα τὸν ἀριθμὸν εἰκόνας λέγουσιν εἶναι τῆς ἀοράτου δεκάδος, τῆς ἀπὸ Λόγου καὶ Ζωῆς· τὴν <δὲ> δωδεκάδα <μηνύεσθαι> διὰ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου καλουμένου. γάρ δώδεκα ζῴδεκα φανερώτατα τὴν τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τῆς Ἐκκλησίας θυγατέρα, δωδεκάδα, ἀποσκιάζειν λέγουσι.

στοιχείου, ἐκ δύο λάβδα [καὶ η συγκειμένου. διὸ δὴ καὶ φυγεῖν διὰ τῆς γνώσεως τὴν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα χώραν, τουτέστι τὸ ὐστέρημα, τύπον ἀριστερᾶς χειρός, μεταδιώκειν τὸ τὸ ἴν, ὃ προστεθὲν τοῖς ἐνενηκονταεννέα εἰς τὴν δεξιὰν αὐτοὺς χεῖρα στησε. Κατε>σκευάσθαι <δὲ> διὰ τῆς μητρὸς λέγουσι πρῶτον τὰ τέσσαρα στοιχεῖα, ἅ φησιν, πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα, εἰκόνα προβεβλῆσθαι τῆς ἄνω τετράδος· τὰς δὲ ἐνεργείας αὐτῶν συναριθμοῦντες, οἷον θερμόν, ψυχρόν, ὑγρόν, ξηρόν, λέγουσιν ἀκριβῶς ἐξεικονίζειν τὴν ὀγδοάδα. ἑξῆς <δὲ> ῑ δυνάμεις οὕτω καταριθμοῦσιν· ἑπτὰ σώματα ματα κυκλοειδῆ, ἃ καὶ οὐρανοὺς καλοῦσιν, ἔπειτα τὸν περιεκτικὸν αὐτῶν κύκλον, ὃν καὶ ὄγδοον οὐρανὸν ὀνομάζουσι, πρὸς δὲ τούτοις ἥλιόν τε καὶ σελήνην. καὶ ταῦτα ῑ ὄντα τὸν ἀριθμὸν εἰκόνας λέγουσιν εἶναι τῆς ἀοράτου δεκάδος, τῆς ἀπὸ Λόγου καὶ Ζωῆς· τὴν <δὲ> δωδεκάδα <μηνύεσθαι> διὰ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου καλουμένου. γάρ δώδεκα ζῴδεκα φανερώτατα τὴν τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τῆς Ἐκκλησίας θυγατέρα, δωδεκάδα, ἀποσκιάζειν λέγουσι.

στοιχείου, ἐκ δύο λάβδα [καὶ η συγκειμένου. διὸ δὴ καὶ φυγεῖν διὰ τῆς γνώσεως τὴν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα χώραν, τουτέστι τὸ ὐστέρημα, τύπον ἀριστερᾶς χειρός, μεταδιώκειν τὸ τὸ ἴν, ὃ προστεθὲν τοῖς ἐνενηκονταεννέα εἰς τὴν δεξιὰν αὐτοὺς χεῖρα στησε. Κατε>σκευάσθαι <δὲ> διὰ τῆς μητρὸς λέγουσι πρῶτον τὰ τέσσαρα στοιχεῖα, ἅ φησιν, πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα, εἰκόνα προβεβλῆσθαι τῆς ἄνω τετράδος· τὰς δὲ ἐνεργείας αὐτῶν συναριθμοῦντες, οἷον θερμόν, ψυχρόν, ὑγρόν, ξηρόν, λέγουσιν ἀκριβῶς ἐξεικονίζειν τὴν ὀγδοάδα. ἑξῆς <δὲ> ῑ δυνάμεις οὕτω καταριθμοῦσιν· ἑπτὰ σώματα ματα κυκλοειδῆ, ἃ καὶ οὐρανοὺς καλοῦσιν, ἔπειτα τὸν περιεκτικὸν αὐτῶν κύκλον, ὃν καὶ ὄγδοον οὐρανὸν ὀνομάζουσι, πρὸς δὲ τούτοις ἥλιόν τε καὶ σελήνην. καὶ ταῦτα ῑ ὄντα τὸν ἀριθμὸν εἰκόνας λέγουσιν εἶναι τῆς ἀοράτου δεκάδος, τῆς ἀπὸ Λόγου καὶ Ζωῆς· τὴν <δὲ> δωδεκάδα <μηνύεσθαι> διὰ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου καλουμένου. γάρ δώδεκα ζῴδεκα φανερώτατα τὴν τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τῆς Ἐκκλησίας θυγατέρα, δωδεκάδα, ἀποσκιάζειν λέγουσι.

ἐπτέρωσεν οὖν αὑτὴν ἡ υἱότης ἡ παχυμερεστέρα τοιούτῳ τινὶ πτερῶ, ὁποίῳ διδάσκαλος ὢν Πλάτων Ἀριστοτέλους ἐν Φαίδρῳ τὴν ψυχὴν πτεροῖ, καὶ καλεῖ τὸ τοιοῦτο Βασιλείδης οὐ πτερόν, ἀλλὰ πνεῦμα ἄγιον, ὃ εὐεργετεῖ ἡ υἱότης ἐνδυσαμένη καὶ εὐεργετεῖται. εὐεργετεῖ μέν, ὅτι καθάπερ ὄρνιθος πτερὸν αὐτὸ κατ᾿ αὐτὸ τοῦ ὄρνιθος ἀπηλλαγμένον οὐκ ἂν γένοιτό ποτε ὑψηλὸν οὐδὲ μετάρσιον, οὐδ’ οὖ ὄρνις ἀπολελυμένος τοῦ πτεροῦ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο ὑψηλὸς οὐδὲ μετάρσιος· τοιοῦτόν τινα τὸν λόγον ἔσχεν ἡ υἱότης πρὸς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ τὸ πνεῦμα πρὸς τὴν υἱότητα. ἀναφερομένη γὰρ ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἡ υἱότης ὡς ὑπὸ πτεροῦ ἀναφέρει τὸ πτερόν, τουτέστι τὸ πνεῦμα, καὶ πλησίον γενομένη τῆς λεπτομεροῦς υἱότητος καὶ τοῦ θεοῦ τοῦ οὐκὄντος καὶ δημιουργήσαντος ἐξ οὐκ ὄντων, ἔχειν μὲν αὐτὸ μετ᾿ αὐτῆς οὐκ ἠδύνατο· ἦν γὰρ οὐχ ὁμοούσιον οὐδὲ φύσιν εἶχε μετὰ τῆς υἱότητος· ἀλλὰ ὥσπερ ἐστὶ παρὰ φύσιν καὶ ὀλέθριος τοῖς ἰχθύσιν ἀὴρ καθαρὸς καὶ ξηρός, οὕτω τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ ἠν παρὰ φύσιν ἐκεῖνο τὸ ἀρρήτων ἀρρητότερον καὶ πάντων ἀνώτερον ὀνομάτων τοῦ οὐκ ὄντος ὁμοῦ θεοῦ χωρίον καὶ τῆς υἱότητος. κατέλιπεν οὐν αὐτὸ πλησίον υἱότης ἐκείνου τοῦ μακαρίου καὶ νοηθῆναι μὴ δυναμένου μὴ] μηδὲ καρακτηρισθηῆναί τινι λόγῳ χωρίου, οὐ παντάπασιν ἔρημον οὐδὲ ἀπηλλαγμένον τῆς υἱότητος·

ἐπτέρωσεν οὖν αὑτὴν ἡ υἱότης ἡ παχυμερεστέρα τοιούτῳ τινὶ πτερῶ, ὁποίῳ διδάσκαλος ὢν Πλάτων Ἀριστοτέλους ἐν Φαίδρῳ τὴν ψυχὴν πτεροῖ, καὶ καλεῖ τὸ τοιοῦτο Βασιλείδης οὐ πτερόν, ἀλλὰ πνεῦμα ἄγιον, ὃ εὐεργετεῖ ἡ υἱότης ἐνδυσαμένη καὶ εὐεργετεῖται. εὐεργετεῖ μέν, ὅτι καθάπερ ὄρνιθος πτερὸν αὐτὸ κατ᾿ αὐτὸ τοῦ ὄρνιθος ἀπηλλαγμένον οὐκ ἂν γένοιτό ποτε ὑψηλὸν οὐδὲ μετάρσιον, οὐδ’ οὖ ὄρνις ἀπολελυμένος τοῦ πτεροῦ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο ὑψηλὸς οὐδὲ μετάρσιος· τοιοῦτόν τινα τὸν λόγον ἔσχεν ἡ υἱότης πρὸς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ τὸ πνεῦμα πρὸς τὴν υἱότητα. ἀναφερομένη γὰρ ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἡ υἱότης ὡς ὑπὸ πτεροῦ ἀναφέρει τὸ πτερόν, τουτέστι τὸ πνεῦμα, καὶ πλησίον γενομένη τῆς λεπτομεροῦς υἱότητος καὶ τοῦ θεοῦ τοῦ οὐκὄντος καὶ δημιουργήσαντος ἐξ οὐκ ὄντων, ἔχειν μὲν αὐτὸ μετ᾿ αὐτῆς οὐκ ἠδύνατο· ἦν γὰρ οὐχ ὁμοούσιον οὐδὲ φύσιν εἶχε μετὰ τῆς υἱότητος· ἀλλὰ ὥσπερ ἐστὶ παρὰ φύσιν καὶ ὀλέθριος τοῖς ἰχθύσιν ἀὴρ καθαρὸς καὶ ξηρός, οὕτω τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ ἠν παρὰ φύσιν ἐκεῖνο τὸ ἀρρήτων ἀρρητότερον καὶ πάντων ἀνώτερον ὀνομάτων τοῦ οὐκ ὄντος ὁμοῦ θεοῦ χωρίον καὶ τῆς υἱότητος. κατέλιπεν οὐν αὐτὸ πλησίον υἱότης ἐκείνου τοῦ μακαρίου καὶ νοηθῆναι μὴ δυναμένου μὴ] μηδὲ καρακτηρισθηῆναί τινι λόγῳ χωρίου, οὐ παντάπασιν ἔρημον οὐδὲ ἀπηλλαγμένον τῆς υἱότητος·

ἐπτέρωσεν οὖν αὑτὴν ἡ υἱότης ἡ παχυμερεστέρα τοιούτῳ τινὶ πτερῶ, ὁποίῳ διδάσκαλος ὢν Πλάτων Ἀριστοτέλους ἐν Φαίδρῳ τὴν ψυχὴν πτεροῖ, καὶ καλεῖ τὸ τοιοῦτο Βασιλείδης οὐ πτερόν, ἀλλὰ πνεῦμα ἄγιον, ὃ εὐεργετεῖ ἡ υἱότης ἐνδυσαμένη καὶ εὐεργετεῖται. εὐεργετεῖ μέν, ὅτι καθάπερ ὄρνιθος πτερὸν αὐτὸ κατ᾿ αὐτὸ τοῦ ὄρνιθος ἀπηλλαγμένον οὐκ ἂν γένοιτό ποτε ὑψηλὸν οὐδὲ μετάρσιον, οὐδ’ οὖ ὄρνις ἀπολελυμένος τοῦ πτεροῦ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο ὑψηλὸς οὐδὲ μετάρσιος· τοιοῦτόν τινα τὸν λόγον ἔσχεν ἡ υἱότης πρὸς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ τὸ πνεῦμα πρὸς τὴν υἱότητα. ἀναφερομένη γὰρ ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἡ υἱότης ὡς ὑπὸ πτεροῦ ἀναφέρει τὸ πτερόν, τουτέστι τὸ πνεῦμα, καὶ πλησίον γενομένη τῆς λεπτομεροῦς υἱότητος καὶ τοῦ θεοῦ τοῦ οὐκὄντος καὶ δημιουργήσαντος ἐξ οὐκ ὄντων, ἔχειν μὲν αὐτὸ μετ᾿ αὐτῆς οὐκ ἠδύνατο· ἦν γὰρ οὐχ ὁμοούσιον οὐδὲ φύσιν εἶχε μετὰ τῆς υἱότητος· ἀλλὰ ὥσπερ ἐστὶ παρὰ φύσιν καὶ ὀλέθριος τοῖς ἰχθύσιν ἀὴρ καθαρὸς καὶ ξηρός, οὕτω τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ ἠν παρὰ φύσιν ἐκεῖνο τὸ ἀρρήτων ἀρρητότερον καὶ πάντων ἀνώτερον ὀνομάτων τοῦ οὐκ ὄντος ὁμοῦ θεοῦ χωρίον καὶ τῆς υἱότητος. κατέλιπεν οὐν αὐτὸ πλησίον υἱότης ἐκείνου τοῦ μακαρίου καὶ νοηθῆναι μὴ δυναμένου μὴ] μηδὲ καρακτηρισθηῆναί τινι λόγῳ χωρίου, οὐ παντάπασιν ἔρημον οὐδὲ ἀπηλλαγμένον τῆς υἱότητος·

ἐπτέρωσεν οὖν αὑτὴν ἡ υἱότης ἡ παχυμερεστέρα τοιούτῳ τινὶ πτερῶ, ὁποίῳ διδάσκαλος ὢν Πλάτων Ἀριστοτέλους ἐν Φαίδρῳ τὴν ψυχὴν πτεροῖ, καὶ καλεῖ τὸ τοιοῦτο Βασιλείδης οὐ πτερόν, ἀλλὰ πνεῦμα ἄγιον, ὃ εὐεργετεῖ ἡ υἱότης ἐνδυσαμένη καὶ εὐεργετεῖται. εὐεργετεῖ μέν, ὅτι καθάπερ ὄρνιθος πτερὸν αὐτὸ κατ᾿ αὐτὸ τοῦ ὄρνιθος ἀπηλλαγμένον οὐκ ἂν γένοιτό ποτε ὑψηλὸν οὐδὲ μετάρσιον, οὐδ’ οὖ ὄρνις ἀπολελυμένος τοῦ πτεροῦ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο ὑψηλὸς οὐδὲ μετάρσιος· τοιοῦτόν τινα τὸν λόγον ἔσχεν ἡ υἱότης πρὸς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ τὸ πνεῦμα πρὸς τὴν υἱότητα. ἀναφερομένη γὰρ ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἡ υἱότης ὡς ὑπὸ πτεροῦ ἀναφέρει τὸ πτερόν, τουτέστι τὸ πνεῦμα, καὶ πλησίον γενομένη τῆς λεπτομεροῦς υἱότητος καὶ τοῦ θεοῦ τοῦ οὐκὄντος καὶ δημιουργήσαντος ἐξ οὐκ ὄντων, ἔχειν μὲν αὐτὸ μετ᾿ αὐτῆς οὐκ ἠδύνατο· ἦν γὰρ οὐχ ὁμοούσιον οὐδὲ φύσιν εἶχε μετὰ τῆς υἱότητος· ἀλλὰ ὥσπερ ἐστὶ παρὰ φύσιν καὶ ὀλέθριος τοῖς ἰχθύσιν ἀὴρ καθαρὸς καὶ ξηρός, οὕτω τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ ἠν παρὰ φύσιν ἐκεῖνο τὸ ἀρρήτων ἀρρητότερον καὶ πάντων ἀνώτερον ὀνομάτων τοῦ οὐκ ὄντος ὁμοῦ θεοῦ χωρίον καὶ τῆς υἱότητος. κατέλιπεν οὐν αὐτὸ πλησίον υἱότης ἐκείνου τοῦ μακαρίου καὶ νοηθῆναι μὴ δυναμένου μὴ] μηδὲ καρακτηρισθηῆναί τινι λόγῳ χωρίου, οὐ παντάπασιν ἔρημον οὐδὲ ἀπηλλαγμένον τῆς υἱότητος·

ἐπτέρωσεν οὖν αὑτὴν ἡ υἱότης ἡ παχυμερεστέρα τοιούτῳ τινὶ πτερῶ, ὁποίῳ διδάσκαλος ὢν Πλάτων Ἀριστοτέλους ἐν Φαίδρῳ τὴν ψυχὴν πτεροῖ, καὶ καλεῖ τὸ τοιοῦτο Βασιλείδης οὐ πτερόν, ἀλλὰ πνεῦμα ἄγιον, ὃ εὐεργετεῖ ἡ υἱότης ἐνδυσαμένη καὶ εὐεργετεῖται. εὐεργετεῖ μέν, ὅτι καθάπερ ὄρνιθος πτερὸν αὐτὸ κατ᾿ αὐτὸ τοῦ ὄρνιθος ἀπηλλαγμένον οὐκ ἂν γένοιτό ποτε ὑψηλὸν οὐδὲ μετάρσιον, οὐδ’ οὖ ὄρνις ἀπολελυμένος τοῦ πτεροῦ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο ὑψηλὸς οὐδὲ μετάρσιος· τοιοῦτόν τινα τὸν λόγον ἔσχεν ἡ υἱότης πρὸς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ τὸ πνεῦμα πρὸς τὴν υἱότητα. ἀναφερομένη γὰρ ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἡ υἱότης ὡς ὑπὸ πτεροῦ ἀναφέρει τὸ πτερόν, τουτέστι τὸ πνεῦμα, καὶ πλησίον γενομένη τῆς λεπτομεροῦς υἱότητος καὶ τοῦ θεοῦ τοῦ οὐκὄντος καὶ δημιουργήσαντος ἐξ οὐκ ὄντων, ἔχειν μὲν αὐτὸ μετ᾿ αὐτῆς οὐκ ἠδύνατο· ἦν γὰρ οὐχ ὁμοούσιον οὐδὲ φύσιν εἶχε μετὰ τῆς υἱότητος· ἀλλὰ ὥσπερ ἐστὶ παρὰ φύσιν καὶ ὀλέθριος τοῖς ἰχθύσιν ἀὴρ καθαρὸς καὶ ξηρός, οὕτω τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ ἠν παρὰ φύσιν ἐκεῖνο τὸ ἀρρήτων ἀρρητότερον καὶ πάντων ἀνώτερον ὀνομάτων τοῦ οὐκ ὄντος ὁμοῦ θεοῦ χωρίον καὶ τῆς υἱότητος. κατέλιπεν οὐν αὐτὸ πλησίον υἱότης ἐκείνου τοῦ μακαρίου καὶ νοηθῆναι μὴ δυναμένου μὴ] μηδὲ καρακτηρισθηῆναί τινι λόγῳ χωρίου, οὐ παντάπασιν ἔρημον οὐδὲ ἀπηλλαγμένον τῆς υἱότητος·

ἐπτέρωσεν οὖν αὑτὴν ἡ υἱότης ἡ παχυμερεστέρα τοιούτῳ τινὶ πτερῶ, ὁποίῳ διδάσκαλος ὢν Πλάτων Ἀριστοτέλους ἐν Φαίδρῳ τὴν ψυχὴν πτεροῖ, καὶ καλεῖ τὸ τοιοῦτο Βασιλείδης οὐ πτερόν, ἀλλὰ πνεῦμα ἄγιον, ὃ εὐεργετεῖ ἡ υἱότης ἐνδυσαμένη καὶ εὐεργετεῖται. εὐεργετεῖ μέν, ὅτι καθάπερ ὄρνιθος πτερὸν αὐτὸ κατ᾿ αὐτὸ τοῦ ὄρνιθος ἀπηλλαγμένον οὐκ ἂν γένοιτό ποτε ὑψηλὸν οὐδὲ μετάρσιον, οὐδ’ οὖ ὄρνις ἀπολελυμένος τοῦ πτεροῦ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο ὑψηλὸς οὐδὲ μετάρσιος· τοιοῦτόν τινα τὸν λόγον ἔσχεν ἡ υἱότης πρὸς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ τὸ πνεῦμα πρὸς τὴν υἱότητα. ἀναφερομένη γὰρ ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἡ υἱότης ὡς ὑπὸ πτεροῦ ἀναφέρει τὸ πτερόν, τουτέστι τὸ πνεῦμα, καὶ πλησίον γενομένη τῆς λεπτομεροῦς υἱότητος καὶ τοῦ θεοῦ τοῦ οὐκὄντος καὶ δημιουργήσαντος ἐξ οὐκ ὄντων, ἔχειν μὲν αὐτὸ μετ᾿ αὐτῆς οὐκ ἠδύνατο· ἦν γὰρ οὐχ ὁμοούσιον οὐδὲ φύσιν εἶχε μετὰ τῆς υἱότητος· ἀλλὰ ὥσπερ ἐστὶ παρὰ φύσιν καὶ ὀλέθριος τοῖς ἰχθύσιν ἀὴρ καθαρὸς καὶ ξηρός, οὕτω τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ ἠν παρὰ φύσιν ἐκεῖνο τὸ ἀρρήτων ἀρρητότερον καὶ πάντων ἀνώτερον ὀνομάτων τοῦ οὐκ ὄντος ὁμοῦ θεοῦ χωρίον καὶ τῆς υἱότητος. κατέλιπεν οὐν αὐτὸ πλησίον υἱότης ἐκείνου τοῦ μακαρίου καὶ νοηθῆναι μὴ δυναμένου μὴ] μηδὲ καρακτηρισθηῆναί τινι λόγῳ χωρίου, οὐ παντάπασιν ἔρημον οὐδὲ ἀπηλλαγμένον τῆς υἱότητος·

ἐπτέρωσεν οὖν αὑτὴν ἡ υἱότης ἡ παχυμερεστέρα τοιούτῳ τινὶ πτερῶ, ὁποίῳ διδάσκαλος ὢν Πλάτων Ἀριστοτέλους ἐν Φαίδρῳ τὴν ψυχὴν πτεροῖ, καὶ καλεῖ τὸ τοιοῦτο Βασιλείδης οὐ πτερόν, ἀλλὰ πνεῦμα ἄγιον, ὃ εὐεργετεῖ ἡ υἱότης ἐνδυσαμένη καὶ εὐεργετεῖται. εὐεργετεῖ μέν, ὅτι καθάπερ ὄρνιθος πτερὸν αὐτὸ κατ᾿ αὐτὸ τοῦ ὄρνιθος ἀπηλλαγμένον οὐκ ἂν γένοιτό ποτε ὑψηλὸν οὐδὲ μετάρσιον, οὐδ’ οὖ ὄρνις ἀπολελυμένος τοῦ πτεροῦ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο ὑψηλὸς οὐδὲ μετάρσιος· τοιοῦτόν τινα τὸν λόγον ἔσχεν ἡ υἱότης πρὸς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ τὸ πνεῦμα πρὸς τὴν υἱότητα. ἀναφερομένη γὰρ ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἡ υἱότης ὡς ὑπὸ πτεροῦ ἀναφέρει τὸ πτερόν, τουτέστι τὸ πνεῦμα, καὶ πλησίον γενομένη τῆς λεπτομεροῦς υἱότητος καὶ τοῦ θεοῦ τοῦ οὐκὄντος καὶ δημιουργήσαντος ἐξ οὐκ ὄντων, ἔχειν μὲν αὐτὸ μετ᾿ αὐτῆς οὐκ ἠδύνατο· ἦν γὰρ οὐχ ὁμοούσιον οὐδὲ φύσιν εἶχε μετὰ τῆς υἱότητος· ἀλλὰ ὥσπερ ἐστὶ παρὰ φύσιν καὶ ὀλέθριος τοῖς ἰχθύσιν ἀὴρ καθαρὸς καὶ ξηρός, οὕτω τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ ἠν παρὰ φύσιν ἐκεῖνο τὸ ἀρρήτων ἀρρητότερον καὶ πάντων ἀνώτερον ὀνομάτων τοῦ οὐκ ὄντος ὁμοῦ θεοῦ χωρίον καὶ τῆς υἱότητος. κατέλιπεν οὐν αὐτὸ πλησίον υἱότης ἐκείνου τοῦ μακαρίου καὶ νοηθῆναι μὴ δυναμένου μὴ] μηδὲ καρακτηρισθηῆναί τινι λόγῳ χωρίου, οὐ παντάπασιν ἔρημον οὐδὲ ἀπηλλαγμένον τῆς υἱότητος·

ὄντος οὖν τοῦ στερεώματος, ὅ ἐστιν ὑπεράνω τοῦ οὐρανοῦ, διέσφυξε καὶ ἐγεννήθη ἀπὸ τοῦ κοσμικοῦ σπέρματος καὶ τῆς πανσπερμίας τοῦ σωροῦ ὁ μέγας ἄρχων, ἡ κεφαλὴ τοῦ κόσμου, κάλλος τι καὶ μέγεθος καὶ δύναμις λαληθῆναι μὴ δυναμένη. ἀρρήτων γάρ, φησίν, ἐστὸν ἀρρητότερος καὶ δυνατῶν δυνατώτερος καὶ σοφῶν σοφώτερος καὶ ὅ τι ἂν εἴπῃς πάντων τῶν καλῶν κρείττων. οὑτος γεννηθεὶς ἐπῆρεν ἑαυτὸν καὶ μετεώρισε καὶ ἠνέ- χθη ὅλος ἄνω μέχρι τοῦ στερεώματος, ἔστη] τῆς δὲ ἀναδρομῆς καὶ τοῦ ὐψώματος τὸ στερέωμα τέλος εἶναι νομίσας καὶ μηδὲ εἶναι μετὰ ταῦτα ὅλως μηδὲν εἶναι] ἐπινοήσας, ἐγένετο μὲν ὑποκειμένων πάντων, ὅσα ἦν λοιπὸν κοσμικά. σοφώτερος, δυνατώτερος, ἐκπρεπέστερος, φωτεινότερος, πᾶν ὅ τι ἂν εἴπῃς καλὸν διαφέρον χωρὶς μόνης τῆς ὑπολελειμμένης υἱότητος ἔτι ἐν τῇ πανσπερμίᾳ· ἠγνόει γὰρ ὅτι ἐστὶν αὐτοῦ σοφωτέρα καὶ δυνατωτέρα ·καὶ κρείττων. νομίσας οὖν αὐτὸς εἶναι κύριος καὶ δεσπότης καὶ σοφὸς ἀρχιτέκτων τρέπεται εἰς τὴν καθ᾿ ἕκαστα κτίσιν τοῦ κόσμου. καὶ πρῶτον μὲν ἠξίωσε μὴ εἶναι μόνος, ἀλλὰ ἐποίησεν ἑαυτῷ καὶ ἐγέννησεν ἐκ τῶν ὑποκειμένων υἱὸν ἑαυτοῦ πολὺ κρείττονα καὶ σοφώτερον.

ὄντος οὖν τοῦ στερεώματος, ὅ ἐστιν ὑπεράνω τοῦ οὐρανοῦ, διέσφυξε καὶ ἐγεννήθη ἀπὸ τοῦ κοσμικοῦ σπέρματος καὶ τῆς πανσπερμίας τοῦ σωροῦ ὁ μέγας ἄρχων, ἡ κεφαλὴ τοῦ κόσμου, κάλλος τι καὶ μέγεθος καὶ δύναμις λαληθῆναι μὴ δυναμένη. ἀρρήτων γάρ, φησίν, ἐστὸν ἀρρητότερος καὶ δυνατῶν δυνατώτερος καὶ σοφῶν σοφώτερος καὶ ὅ τι ἂν εἴπῃς πάντων τῶν καλῶν κρείττων. οὑτος γεννηθεὶς ἐπῆρεν ἑαυτὸν καὶ μετεώρισε καὶ ἠνέ- χθη ὅλος ἄνω μέχρι τοῦ στερεώματος, ἔστη] τῆς δὲ ἀναδρομῆς καὶ τοῦ ὐψώματος τὸ στερέωμα τέλος εἶναι νομίσας καὶ μηδὲ εἶναι μετὰ ταῦτα ὅλως μηδὲν εἶναι] ἐπινοήσας, ἐγένετο μὲν ὑποκειμένων πάντων, ὅσα ἦν λοιπὸν κοσμικά. σοφώτερος, δυνατώτερος, ἐκπρεπέστερος, φωτεινότερος, πᾶν ὅ τι ἂν εἴπῃς καλὸν διαφέρον χωρὶς μόνης τῆς ὑπολελειμμένης υἱότητος ἔτι ἐν τῇ πανσπερμίᾳ· ἠγνόει γὰρ ὅτι ἐστὶν αὐτοῦ σοφωτέρα καὶ δυνατωτέρα ·καὶ κρείττων. νομίσας οὖν αὐτὸς εἶναι κύριος καὶ δεσπότης καὶ σοφὸς ἀρχιτέκτων τρέπεται εἰς τὴν καθ᾿ ἕκαστα κτίσιν τοῦ κόσμου. καὶ πρῶτον μὲν ἠξίωσε μὴ εἶναι μόνος, ἀλλὰ ἐποίησεν ἑαυτῷ καὶ ἐγέννησεν ἐκ τῶν ὑποκειμένων υἱὸν ἑαυτοῦ πολὺ κρείττονα καὶ σοφώτερον.

ὄντος οὖν τοῦ στερεώματος, ὅ ἐστιν ὑπεράνω τοῦ οὐρανοῦ, διέσφυξε καὶ ἐγεννήθη ἀπὸ τοῦ κοσμικοῦ σπέρματος καὶ τῆς πανσπερμίας τοῦ σωροῦ ὁ μέγας ἄρχων, ἡ κεφαλὴ τοῦ κόσμου, κάλλος τι καὶ μέγεθος καὶ δύναμις λαληθῆναι μὴ δυναμένη. ἀρρήτων γάρ, φησίν, ἐστὸν ἀρρητότερος καὶ δυνατῶν δυνατώτερος καὶ σοφῶν σοφώτερος καὶ ὅ τι ἂν εἴπῃς πάντων τῶν καλῶν κρείττων. οὑτος γεννηθεὶς ἐπῆρεν ἑαυτὸν καὶ μετεώρισε καὶ ἠνέ- χθη ὅλος ἄνω μέχρι τοῦ στερεώματος, ἔστη] τῆς δὲ ἀναδρομῆς καὶ τοῦ ὐψώματος τὸ στερέωμα τέλος εἶναι νομίσας καὶ μηδὲ εἶναι μετὰ ταῦτα ὅλως μηδὲν εἶναι] ἐπινοήσας, ἐγένετο μὲν ὑποκειμένων πάντων, ὅσα ἦν λοιπὸν κοσμικά. σοφώτερος, δυνατώτερος, ἐκπρεπέστερος, φωτεινότερος, πᾶν ὅ τι ἂν εἴπῃς καλὸν διαφέρον χωρὶς μόνης τῆς ὑπολελειμμένης υἱότητος ἔτι ἐν τῇ πανσπερμίᾳ· ἠγνόει γὰρ ὅτι ἐστὶν αὐτοῦ σοφωτέρα καὶ δυνατωτέρα ·καὶ κρείττων. νομίσας οὖν αὐτὸς εἶναι κύριος καὶ δεσπότης καὶ σοφὸς ἀρχιτέκτων τρέπεται εἰς τὴν καθ᾿ ἕκαστα κτίσιν τοῦ κόσμου. καὶ πρῶτον μὲν ἠξίωσε μὴ εἶναι μόνος, ἀλλὰ ἐποίησεν ἑαυτῷ καὶ ἐγέννησεν ἐκ τῶν ὑποκειμένων υἱὸν ἑαυτοῦ πολὺ κρείττονα καὶ σοφώτερον.

ὄντος οὖν τοῦ στερεώματος, ὅ ἐστιν ὑπεράνω τοῦ οὐρανοῦ, διέσφυξε καὶ ἐγεννήθη ἀπὸ τοῦ κοσμικοῦ σπέρματος καὶ τῆς πανσπερμίας τοῦ σωροῦ ὁ μέγας ἄρχων, ἡ κεφαλὴ τοῦ κόσμου, κάλλος τι καὶ μέγεθος καὶ δύναμις λαληθῆναι μὴ δυναμένη. ἀρρήτων γάρ, φησίν, ἐστὸν ἀρρητότερος καὶ δυνατῶν δυνατώτερος καὶ σοφῶν σοφώτερος καὶ ὅ τι ἂν εἴπῃς πάντων τῶν καλῶν κρείττων. οὑτος γεννηθεὶς ἐπῆρεν ἑαυτὸν καὶ μετεώρισε καὶ ἠνέ- χθη ὅλος ἄνω μέχρι τοῦ στερεώματος, ἔστη] τῆς δὲ ἀναδρομῆς καὶ τοῦ ὐψώματος τὸ στερέωμα τέλος εἶναι νομίσας καὶ μηδὲ εἶναι μετὰ ταῦτα ὅλως μηδὲν εἶναι] ἐπινοήσας, ἐγένετο μὲν ὑποκειμένων πάντων, ὅσα ἦν λοιπὸν κοσμικά. σοφώτερος, δυνατώτερος, ἐκπρεπέστερος, φωτεινότερος, πᾶν ὅ τι ἂν εἴπῃς καλὸν διαφέρον χωρὶς μόνης τῆς ὑπολελειμμένης υἱότητος ἔτι ἐν τῇ πανσπερμίᾳ· ἠγνόει γὰρ ὅτι ἐστὶν αὐτοῦ σοφωτέρα καὶ δυνατωτέρα ·καὶ κρείττων. νομίσας οὖν αὐτὸς εἶναι κύριος καὶ δεσπότης καὶ σοφὸς ἀρχιτέκτων τρέπεται εἰς τὴν καθ᾿ ἕκαστα κτίσιν τοῦ κόσμου. καὶ πρῶτον μὲν ἠξίωσε μὴ εἶναι μόνος, ἀλλὰ ἐποίησεν ἑαυτῷ καὶ ἐγέννησεν ἐκ τῶν ὑποκειμένων υἱὸν ἑαυτοῦ πολὺ κρείττονα καὶ σοφώτερον.

ὄντος οὖν τοῦ στερεώματος, ὅ ἐστιν ὑπεράνω τοῦ οὐρανοῦ, διέσφυξε καὶ ἐγεννήθη ἀπὸ τοῦ κοσμικοῦ σπέρματος καὶ τῆς πανσπερμίας τοῦ σωροῦ ὁ μέγας ἄρχων, ἡ κεφαλὴ τοῦ κόσμου, κάλλος τι καὶ μέγεθος καὶ δύναμις λαληθῆναι μὴ δυναμένη. ἀρρήτων γάρ, φησίν, ἐστὸν ἀρρητότερος καὶ δυνατῶν δυνατώτερος καὶ σοφῶν σοφώτερος καὶ ὅ τι ἂν εἴπῃς πάντων τῶν καλῶν κρείττων. οὑτος γεννηθεὶς ἐπῆρεν ἑαυτὸν καὶ μετεώρισε καὶ ἠνέ- χθη ὅλος ἄνω μέχρι τοῦ στερεώματος, ἔστη] τῆς δὲ ἀναδρομῆς καὶ τοῦ ὐψώματος τὸ στερέωμα τέλος εἶναι νομίσας καὶ μηδὲ εἶναι μετὰ ταῦτα ὅλως μηδὲν εἶναι] ἐπινοήσας, ἐγένετο μὲν ὑποκειμένων πάντων, ὅσα ἦν λοιπὸν κοσμικά. σοφώτερος, δυνατώτερος, ἐκπρεπέστερος, φωτεινότερος, πᾶν ὅ τι ἂν εἴπῃς καλὸν διαφέρον χωρὶς μόνης τῆς ὑπολελειμμένης υἱότητος ἔτι ἐν τῇ πανσπερμίᾳ· ἠγνόει γὰρ ὅτι ἐστὶν αὐτοῦ σοφωτέρα καὶ δυνατωτέρα ·καὶ κρείττων. νομίσας οὖν αὐτὸς εἶναι κύριος καὶ δεσπότης καὶ σοφὸς ἀρχιτέκτων τρέπεται εἰς τὴν καθ᾿ ἕκαστα κτίσιν τοῦ κόσμου. καὶ πρῶτον μὲν ἠξίωσε μὴ εἶναι μόνος, ἀλλὰ ἐποίησεν ἑαυτῷ καὶ ἐγέννησεν ἐκ τῶν ὑποκειμένων υἱὸν ἑαυτοῦ πολὺ κρείττονα καὶ σοφώτερον.

ὄντος οὖν τοῦ στερεώματος, ὅ ἐστιν ὑπεράνω τοῦ οὐρανοῦ, διέσφυξε καὶ ἐγεννήθη ἀπὸ τοῦ κοσμικοῦ σπέρματος καὶ τῆς πανσπερμίας τοῦ σωροῦ ὁ μέγας ἄρχων, ἡ κεφαλὴ τοῦ κόσμου, κάλλος τι καὶ μέγεθος καὶ δύναμις λαληθῆναι μὴ δυναμένη. ἀρρήτων γάρ, φησίν, ἐστὸν ἀρρητότερος καὶ δυνατῶν δυνατώτερος καὶ σοφῶν σοφώτερος καὶ ὅ τι ἂν εἴπῃς πάντων τῶν καλῶν κρείττων. οὑτος γεννηθεὶς ἐπῆρεν ἑαυτὸν καὶ μετεώρισε καὶ ἠνέ- χθη ὅλος ἄνω μέχρι τοῦ στερεώματος, ἔστη] τῆς δὲ ἀναδρομῆς καὶ τοῦ ὐψώματος τὸ στερέωμα τέλος εἶναι νομίσας καὶ μηδὲ εἶναι μετὰ ταῦτα ὅλως μηδὲν εἶναι] ἐπινοήσας, ἐγένετο μὲν ὑποκειμένων πάντων, ὅσα ἦν λοιπὸν κοσμικά. σοφώτερος, δυνατώτερος, ἐκπρεπέστερος, φωτεινότερος, πᾶν ὅ τι ἂν εἴπῃς καλὸν διαφέρον χωρὶς μόνης τῆς ὑπολελειμμένης υἱότητος ἔτι ἐν τῇ πανσπερμίᾳ· ἠγνόει γὰρ ὅτι ἐστὶν αὐτοῦ σοφωτέρα καὶ δυνατωτέρα ·καὶ κρείττων. νομίσας οὖν αὐτὸς εἶναι κύριος καὶ δεσπότης καὶ σοφὸς ἀρχιτέκτων τρέπεται εἰς τὴν καθ᾿ ἕκαστα κτίσιν τοῦ κόσμου. καὶ πρῶτον μὲν ἠξίωσε μὴ εἶναι μόνος, ἀλλὰ ἐποίησεν ἑαυτῷ καὶ ἐγέννησεν ἐκ τῶν ὑποκειμένων υἱὸν ἑαυτοῦ πολὺ κρείττονα καὶ σοφώτερον.

ὄντος οὖν τοῦ στερεώματος, ὅ ἐστιν ὑπεράνω τοῦ οὐρανοῦ, διέσφυξε καὶ ἐγεννήθη ἀπὸ τοῦ κοσμικοῦ σπέρματος καὶ τῆς πανσπερμίας τοῦ σωροῦ ὁ μέγας ἄρχων, ἡ κεφαλὴ τοῦ κόσμου, κάλλος τι καὶ μέγεθος καὶ δύναμις λαληθῆναι μὴ δυναμένη. ἀρρήτων γάρ, φησίν, ἐστὸν ἀρρητότερος καὶ δυνατῶν δυνατώτερος καὶ σοφῶν σοφώτερος καὶ ὅ τι ἂν εἴπῃς πάντων τῶν καλῶν κρείττων. οὑτος γεννηθεὶς ἐπῆρεν ἑαυτὸν καὶ μετεώρισε καὶ ἠνέ- χθη ὅλος ἄνω μέχρι τοῦ στερεώματος, ἔστη] τῆς δὲ ἀναδρομῆς καὶ τοῦ ὐψώματος τὸ στερέωμα τέλος εἶναι νομίσας καὶ μηδὲ εἶναι μετὰ ταῦτα ὅλως μηδὲν εἶναι] ἐπινοήσας, ἐγένετο μὲν ὑποκειμένων πάντων, ὅσα ἦν λοιπὸν κοσμικά. σοφώτερος, δυνατώτερος, ἐκπρεπέστερος, φωτεινότερος, πᾶν ὅ τι ἂν εἴπῃς καλὸν διαφέρον χωρὶς μόνης τῆς ὑπολελειμμένης υἱότητος ἔτι ἐν τῇ πανσπερμίᾳ· ἠγνόει γὰρ ὅτι ἐστὶν αὐτοῦ σοφωτέρα καὶ δυνατωτέρα ·καὶ κρείττων. νομίσας οὖν αὐτὸς εἶναι κύριος καὶ δεσπότης καὶ σοφὸς ἀρχιτέκτων τρέπεται εἰς τὴν καθ᾿ ἕκαστα κτίσιν τοῦ κόσμου. καὶ πρῶτον μὲν ἠξίωσε μὴ εἶναι μόνος, ἀλλὰ ἐποίησεν ἑαυτῷ καὶ ἐγέννησεν ἐκ τῶν ὑποκειμένων υἱὸν ἑαυτοῦ πολὺ κρείττονα καὶ σοφώτερον.

ὄντος οὖν τοῦ στερεώματος, ὅ ἐστιν ὑπεράνω τοῦ οὐρανοῦ, διέσφυξε καὶ ἐγεννήθη ἀπὸ τοῦ κοσμικοῦ σπέρματος καὶ τῆς πανσπερμίας τοῦ σωροῦ ὁ μέγας ἄρχων, ἡ κεφαλὴ τοῦ κόσμου, κάλλος τι καὶ μέγεθος καὶ δύναμις λαληθῆναι μὴ δυναμένη. ἀρρήτων γάρ, φησίν, ἐστὸν ἀρρητότερος καὶ δυνατῶν δυνατώτερος καὶ σοφῶν σοφώτερος καὶ ὅ τι ἂν εἴπῃς πάντων τῶν καλῶν κρείττων. οὑτος γεννηθεὶς ἐπῆρεν ἑαυτὸν καὶ μετεώρισε καὶ ἠνέ- χθη ὅλος ἄνω μέχρι τοῦ στερεώματος, ἔστη] τῆς δὲ ἀναδρομῆς καὶ τοῦ ὐψώματος τὸ στερέωμα τέλος εἶναι νομίσας καὶ μηδὲ εἶναι μετὰ ταῦτα ὅλως μηδὲν εἶναι] ἐπινοήσας, ἐγένετο μὲν ὑποκειμένων πάντων, ὅσα ἦν λοιπὸν κοσμικά. σοφώτερος, δυνατώτερος, ἐκπρεπέστερος, φωτεινότερος, πᾶν ὅ τι ἂν εἴπῃς καλὸν διαφέρον χωρὶς μόνης τῆς ὑπολελειμμένης υἱότητος ἔτι ἐν τῇ πανσπερμίᾳ· ἠγνόει γὰρ ὅτι ἐστὶν αὐτοῦ σοφωτέρα καὶ δυνατωτέρα ·καὶ κρείττων. νομίσας οὖν αὐτὸς εἶναι κύριος καὶ δεσπότης καὶ σοφὸς ἀρχιτέκτων τρέπεται εἰς τὴν καθ᾿ ἕκαστα κτίσιν τοῦ κόσμου. καὶ πρῶτον μὲν ἠξίωσε μὴ εἶναι μόνος, ἀλλὰ ἐποίησεν ἑαυτῷ καὶ ἐγέννησεν ἐκ τῶν ὑποκειμένων υἱὸν ἑαυτοῦ πολὺ κρείττονα καὶ σοφώτερον.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

ἐβασίλευσε γὰρ ὁ μέγας ἄρχων ὁ ἔχων τὸ τέλος αὐτοῦ μέχρι στερεώματος, νομίζων αὐτὸς εἶναι θεὸς μόνος καὶ ὑπὲρ αὐτὸν εἶναι μηδέν· πάντα γὰρ ἠν φυλασσόμενα ἀποκρύφῳ σιωπῇ. τοῦτο, φησίν, ἐστὶ τὸ μυστήριον, ὃ ταῖς προτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη, ἀλλὰ ἦν ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις βασιλεὺς καὶ κύριος, ὡς ἐδόκει, τῶν ὅλων ὁ μέγας ἄρχων, ἡ ὀγδοάς. ἠν δὲ καὶ τούτου τοῦ διαστήματος βασιλεὺς καὶ κύριος ἡ ἑβδομάς, καὶ ἔστιν ἡ μὲν ὀγδοὰς ἄρρητος, ῥητὸν δὲ ἡ ἐβδομάς. οὑτός ἐστι φησίν, ὁ τῆς ἑβδομάδος ἄρχων ὁ λαλήσας τῷ Μωϋσῇ καὶ εἰπών· »ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς« — οὕτως γὰρ θέλουσι γεγράφθαι —, τουτέστι τοῦ ἀρρήτου τῆς ὀγδοάδος ἄρχοντος θεοῦ. πάντες οὖν οἱ προφῆται οἱ πρὸ τοῦ σωτῆρος, φησίν, ἐκεῖθεν ἐλάλησαν. ἐπεὶ οὖν ἔδει ἀποκαλυφθῆναι, φησίν, ἡμᾶς τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, περὶ ὡν ἐστέναξε, φησίν, ἡ κτίσις καὶ ὤδινεν ἀπεκδεχομένη τὴν ἀποκάλυψιν, ἦλθε τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν κόσμον καὶ διῆλθε διὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας κυριότητος παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου· ἠλθε δὲ ὄντως, οὐδὲν κατῆλθεν ἄνωθεν οὐδὲ ἐξέστη ἡ μακαρία υἱότης ἐκείνου τοῦ ἐπερινοήτου καὶ μακαρίου οὐκ ὄντος θεοῦ. ἀλλὰ γὰρ καθάπερ ὁ νάφθας ὀ Ἰνδικὸ ὀφθεὶς μόνον ἀπὸ πάνυ πολλοῦ διαστήματος συνάπτει πῦρ, οὕτω κάτωθεν ἀπὸ τῆς ἀμορφίας τοῦ σωροῦ διήκουσιν οἱ δυνάμεις μέχρις ἄνω τῆς υἱότητος.

Ἥρῃ δὲ φερέσβιος ἡ γῆ ἡ φέρουσα τοὺς πρὸς τὸν βίον καρπούς, Ἀϊδωνεὺς δὲ ὁ ἀήρ, ὅτι πάντα δι᾿ αὐτοῦ βλέποντες μόνον αὐτὸν οὐ καθορῶμεν, Νῆστις δὲ τὸ ὔδωρ· μόνον γὰρ τοῦτο ὄχημα τροφῆς αἴτιον γινόμενον πᾶσι τοῖς τρεφομένοις, αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τρέφειν οὐ δυνάμενον τὰ τρεφόμενα. εἰ γὰρ ἔτρεφε, φησίν, οὐκ ἄν ποτε λιμῷ κατελήφθη τὰ ςῷα, ὕδατος ἐν τῷ κόσμῳ πλεονάζοντος ἀεί. διὰ τοῦτο Νῆστιν καλεῖ τὸ ὕδωρ, ὅτι τροφῆς αἴτιον γινομενον τρέφειν οὐκ εὐτονεῖ τὰ τρεφόμενα. ταῦτα μὲν οὖν ἐστιν ὡς τύπῳ περιλαβεῖν τοῦ κόσμου τὰ συνέχοντα τὴν ὅλην ὑπόθεσιν· ὕδωρ καὶ γῆ, ἐξ ὡν τὰ γινόμενα, πῦρ καὶ πνεῦμα, τὰ ὄργανα καὶ τὰ δραστήρια, νεῖκος δὲ καὶ φιλία, τὰ δημιουργοῦντα τεχνικῶς. καὶ ἡ μὲν φιλία εἰρήνη τίς ἐστι καὶ ὁμόνοια καὶ στοργὴ ἕνα τέλειον κατηρτισμένον εἶναι προαιρουμένη τὸν κόσμον, τὸ δὲ νεῖκος ἀεὶ διασπᾷ τὸν ἕνα καὶ κατακερματίζει ἢ ἀπεργάζεται ἐξ ἑνὸς πολλά.

Ἥρῃ δὲ φερέσβιος ἡ γῆ ἡ φέρουσα τοὺς πρὸς τὸν βίον καρπούς, Ἀϊδωνεὺς δὲ ὁ ἀήρ, ὅτι πάντα δι᾿ αὐτοῦ βλέποντες μόνον αὐτὸν οὐ καθορῶμεν, Νῆστις δὲ τὸ ὔδωρ· μόνον γὰρ τοῦτο ὄχημα τροφῆς αἴτιον γινόμενον πᾶσι τοῖς τρεφομένοις, αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τρέφειν οὐ δυνάμενον τὰ τρεφόμενα. εἰ γὰρ ἔτρεφε, φησίν, οὐκ ἄν ποτε λιμῷ κατελήφθη τὰ ςῷα, ὕδατος ἐν τῷ κόσμῳ πλεονάζοντος ἀεί. διὰ τοῦτο Νῆστιν καλεῖ τὸ ὕδωρ, ὅτι τροφῆς αἴτιον γινομενον τρέφειν οὐκ εὐτονεῖ τὰ τρεφόμενα. ταῦτα μὲν οὖν ἐστιν ὡς τύπῳ περιλαβεῖν τοῦ κόσμου τὰ συνέχοντα τὴν ὅλην ὑπόθεσιν· ὕδωρ καὶ γῆ, ἐξ ὡν τὰ γινόμενα, πῦρ καὶ πνεῦμα, τὰ ὄργανα καὶ τὰ δραστήρια, νεῖκος δὲ καὶ φιλία, τὰ δημιουργοῦντα τεχνικῶς. καὶ ἡ μὲν φιλία εἰρήνη τίς ἐστι καὶ ὁμόνοια καὶ στοργὴ ἕνα τέλειον κατηρτισμένον εἶναι προαιρουμένη τὸν κόσμον, τὸ δὲ νεῖκος ἀεὶ διασπᾷ τὸν ἕνα καὶ κατακερματίζει ἢ ἀπεργάζεται ἐξ ἑνὸς πολλά.

Ἥρῃ δὲ φερέσβιος ἡ γῆ ἡ φέρουσα τοὺς πρὸς τὸν βίον καρπούς, Ἀϊδωνεὺς δὲ ὁ ἀήρ, ὅτι πάντα δι᾿ αὐτοῦ βλέποντες μόνον αὐτὸν οὐ καθορῶμεν, Νῆστις δὲ τὸ ὔδωρ· μόνον γὰρ τοῦτο ὄχημα τροφῆς αἴτιον γινόμενον πᾶσι τοῖς τρεφομένοις, αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τρέφειν οὐ δυνάμενον τὰ τρεφόμενα. εἰ γὰρ ἔτρεφε, φησίν, οὐκ ἄν ποτε λιμῷ κατελήφθη τὰ ςῷα, ὕδατος ἐν τῷ κόσμῳ πλεονάζοντος ἀεί. διὰ τοῦτο Νῆστιν καλεῖ τὸ ὕδωρ, ὅτι τροφῆς αἴτιον γινομενον τρέφειν οὐκ εὐτονεῖ τὰ τρεφόμενα. ταῦτα μὲν οὖν ἐστιν ὡς τύπῳ περιλαβεῖν τοῦ κόσμου τὰ συνέχοντα τὴν ὅλην ὑπόθεσιν· ὕδωρ καὶ γῆ, ἐξ ὡν τὰ γινόμενα, πῦρ καὶ πνεῦμα, τὰ ὄργανα καὶ τὰ δραστήρια, νεῖκος δὲ καὶ φιλία, τὰ δημιουργοῦντα τεχνικῶς. καὶ ἡ μὲν φιλία εἰρήνη τίς ἐστι καὶ ὁμόνοια καὶ στοργὴ ἕνα τέλειον κατηρτισμένον εἶναι προαιρουμένη τὸν κόσμον, τὸ δὲ νεῖκος ἀεὶ διασπᾷ τὸν ἕνα καὶ κατακερματίζει ἢ ἀπεργάζεται ἐξ ἑνὸς πολλά.

Ἥρῃ δὲ φερέσβιος ἡ γῆ ἡ φέρουσα τοὺς πρὸς τὸν βίον καρπούς, Ἀϊδωνεὺς δὲ ὁ ἀήρ, ὅτι πάντα δι᾿ αὐτοῦ βλέποντες μόνον αὐτὸν οὐ καθορῶμεν, Νῆστις δὲ τὸ ὔδωρ· μόνον γὰρ τοῦτο ὄχημα τροφῆς αἴτιον γινόμενον πᾶσι τοῖς τρεφομένοις, αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τρέφειν οὐ δυνάμενον τὰ τρεφόμενα. εἰ γὰρ ἔτρεφε, φησίν, οὐκ ἄν ποτε λιμῷ κατελήφθη τὰ ςῷα, ὕδατος ἐν τῷ κόσμῳ πλεονάζοντος ἀεί. διὰ τοῦτο Νῆστιν καλεῖ τὸ ὕδωρ, ὅτι τροφῆς αἴτιον γινομενον τρέφειν οὐκ εὐτονεῖ τὰ τρεφόμενα. ταῦτα μὲν οὖν ἐστιν ὡς τύπῳ περιλαβεῖν τοῦ κόσμου τὰ συνέχοντα τὴν ὅλην ὑπόθεσιν· ὕδωρ καὶ γῆ, ἐξ ὡν τὰ γινόμενα, πῦρ καὶ πνεῦμα, τὰ ὄργανα καὶ τὰ δραστήρια, νεῖκος δὲ καὶ φιλία, τὰ δημιουργοῦντα τεχνικῶς. καὶ ἡ μὲν φιλία εἰρήνη τίς ἐστι καὶ ὁμόνοια καὶ στοργὴ ἕνα τέλειον κατηρτισμένον εἶναι προαιρουμένη τὸν κόσμον, τὸ δὲ νεῖκος ἀεὶ διασπᾷ τὸν ἕνα καὶ κατακερματίζει ἢ ἀπεργάζεται ἐξ ἑνὸς πολλά.

Ἥρῃ δὲ φερέσβιος ἡ γῆ ἡ φέρουσα τοὺς πρὸς τὸν βίον καρπούς, Ἀϊδωνεὺς δὲ ὁ ἀήρ, ὅτι πάντα δι᾿ αὐτοῦ βλέποντες μόνον αὐτὸν οὐ καθορῶμεν, Νῆστις δὲ τὸ ὔδωρ· μόνον γὰρ τοῦτο ὄχημα τροφῆς αἴτιον γινόμενον πᾶσι τοῖς τρεφομένοις, αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τρέφειν οὐ δυνάμενον τὰ τρεφόμενα. εἰ γὰρ ἔτρεφε, φησίν, οὐκ ἄν ποτε λιμῷ κατελήφθη τὰ ςῷα, ὕδατος ἐν τῷ κόσμῳ πλεονάζοντος ἀεί. διὰ τοῦτο Νῆστιν καλεῖ τὸ ὕδωρ, ὅτι τροφῆς αἴτιον γινομενον τρέφειν οὐκ εὐτονεῖ τὰ τρεφόμενα. ταῦτα μὲν οὖν ἐστιν ὡς τύπῳ περιλαβεῖν τοῦ κόσμου τὰ συνέχοντα τὴν ὅλην ὑπόθεσιν· ὕδωρ καὶ γῆ, ἐξ ὡν τὰ γινόμενα, πῦρ καὶ πνεῦμα, τὰ ὄργανα καὶ τὰ δραστήρια, νεῖκος δὲ καὶ φιλία, τὰ δημιουργοῦντα τεχνικῶς. καὶ ἡ μὲν φιλία εἰρήνη τίς ἐστι καὶ ὁμόνοια καὶ στοργὴ ἕνα τέλειον κατηρτισμένον εἶναι προαιρουμένη τὸν κόσμον, τὸ δὲ νεῖκος ἀεὶ διασπᾷ τὸν ἕνα καὶ κατακερματίζει ἢ ἀπεργάζεται ἐξ ἑνὸς πολλά.

Ἥρῃ δὲ φερέσβιος ἡ γῆ ἡ φέρουσα τοὺς πρὸς τὸν βίον καρπούς, Ἀϊδωνεὺς δὲ ὁ ἀήρ, ὅτι πάντα δι᾿ αὐτοῦ βλέποντες μόνον αὐτὸν οὐ καθορῶμεν, Νῆστις δὲ τὸ ὔδωρ· μόνον γὰρ τοῦτο ὄχημα τροφῆς αἴτιον γινόμενον πᾶσι τοῖς τρεφομένοις, αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τρέφειν οὐ δυνάμενον τὰ τρεφόμενα. εἰ γὰρ ἔτρεφε, φησίν, οὐκ ἄν ποτε λιμῷ κατελήφθη τὰ ςῷα, ὕδατος ἐν τῷ κόσμῳ πλεονάζοντος ἀεί. διὰ τοῦτο Νῆστιν καλεῖ τὸ ὕδωρ, ὅτι τροφῆς αἴτιον γινομενον τρέφειν οὐκ εὐτονεῖ τὰ τρεφόμενα. ταῦτα μὲν οὖν ἐστιν ὡς τύπῳ περιλαβεῖν τοῦ κόσμου τὰ συνέχοντα τὴν ὅλην ὑπόθεσιν· ὕδωρ καὶ γῆ, ἐξ ὡν τὰ γινόμενα, πῦρ καὶ πνεῦμα, τὰ ὄργανα καὶ τὰ δραστήρια, νεῖκος δὲ καὶ φιλία, τὰ δημιουργοῦντα τεχνικῶς. καὶ ἡ μὲν φιλία εἰρήνη τίς ἐστι καὶ ὁμόνοια καὶ στοργὴ ἕνα τέλειον κατηρτισμένον εἶναι προαιρουμένη τὸν κόσμον, τὸ δὲ νεῖκος ἀεὶ διασπᾷ τὸν ἕνα καὶ κατακερματίζει ἢ ἀπεργάζεται ἐξ ἑνὸς πολλά.

Ἥρῃ δὲ φερέσβιος ἡ γῆ ἡ φέρουσα τοὺς πρὸς τὸν βίον καρπούς, Ἀϊδωνεὺς δὲ ὁ ἀήρ, ὅτι πάντα δι᾿ αὐτοῦ βλέποντες μόνον αὐτὸν οὐ καθορῶμεν, Νῆστις δὲ τὸ ὔδωρ· μόνον γὰρ τοῦτο ὄχημα τροφῆς αἴτιον γινόμενον πᾶσι τοῖς τρεφομένοις, αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τρέφειν οὐ δυνάμενον τὰ τρεφόμενα. εἰ γὰρ ἔτρεφε, φησίν, οὐκ ἄν ποτε λιμῷ κατελήφθη τὰ ςῷα, ὕδατος ἐν τῷ κόσμῳ πλεονάζοντος ἀεί. διὰ τοῦτο Νῆστιν καλεῖ τὸ ὕδωρ, ὅτι τροφῆς αἴτιον γινομενον τρέφειν οὐκ εὐτονεῖ τὰ τρεφόμενα. ταῦτα μὲν οὖν ἐστιν ὡς τύπῳ περιλαβεῖν τοῦ κόσμου τὰ συνέχοντα τὴν ὅλην ὑπόθεσιν· ὕδωρ καὶ γῆ, ἐξ ὡν τὰ γινόμενα, πῦρ καὶ πνεῦμα, τὰ ὄργανα καὶ τὰ δραστήρια, νεῖκος δὲ καὶ φιλία, τὰ δημιουργοῦντα τεχνικῶς. καὶ ἡ μὲν φιλία εἰρήνη τίς ἐστι καὶ ὁμόνοια καὶ στοργὴ ἕνα τέλειον κατηρτισμένον εἶναι προαιρουμένη τὸν κόσμον, τὸ δὲ νεῖκος ἀεὶ διασπᾷ τὸν ἕνα καὶ κατακερματίζει ἢ ἀπεργάζεται ἐξ ἑνὸς πολλά.

Ἥρῃ δὲ φερέσβιος ἡ γῆ ἡ φέρουσα τοὺς πρὸς τὸν βίον καρπούς, Ἀϊδωνεὺς δὲ ὁ ἀήρ, ὅτι πάντα δι᾿ αὐτοῦ βλέποντες μόνον αὐτὸν οὐ καθορῶμεν, Νῆστις δὲ τὸ ὔδωρ· μόνον γὰρ τοῦτο ὄχημα τροφῆς αἴτιον γινόμενον πᾶσι τοῖς τρεφομένοις, αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τρέφειν οὐ δυνάμενον τὰ τρεφόμενα. εἰ γὰρ ἔτρεφε, φησίν, οὐκ ἄν ποτε λιμῷ κατελήφθη τὰ ςῷα, ὕδατος ἐν τῷ κόσμῳ πλεονάζοντος ἀεί. διὰ τοῦτο Νῆστιν καλεῖ τὸ ὕδωρ, ὅτι τροφῆς αἴτιον γινομενον τρέφειν οὐκ εὐτονεῖ τὰ τρεφόμενα. ταῦτα μὲν οὖν ἐστιν ὡς τύπῳ περιλαβεῖν τοῦ κόσμου τὰ συνέχοντα τὴν ὅλην ὑπόθεσιν· ὕδωρ καὶ γῆ, ἐξ ὡν τὰ γινόμενα, πῦρ καὶ πνεῦμα, τὰ ὄργανα καὶ τὰ δραστήρια, νεῖκος δὲ καὶ φιλία, τὰ δημιουργοῦντα τεχνικῶς. καὶ ἡ μὲν φιλία εἰρήνη τίς ἐστι καὶ ὁμόνοια καὶ στοργὴ ἕνα τέλειον κατηρτισμένον εἶναι προαιρουμένη τὸν κόσμον, τὸ δὲ νεῖκος ἀεὶ διασπᾷ τὸν ἕνα καὶ κατακερματίζει ἢ ἀπεργάζεται ἐξ ἑνὸς πολλά.

Ἥρῃ δὲ φερέσβιος ἡ γῆ ἡ φέρουσα τοὺς πρὸς τὸν βίον καρπούς, Ἀϊδωνεὺς δὲ ὁ ἀήρ, ὅτι πάντα δι᾿ αὐτοῦ βλέποντες μόνον αὐτὸν οὐ καθορῶμεν, Νῆστις δὲ τὸ ὔδωρ· μόνον γὰρ τοῦτο ὄχημα τροφῆς αἴτιον γινόμενον πᾶσι τοῖς τρεφομένοις, αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τρέφειν οὐ δυνάμενον τὰ τρεφόμενα. εἰ γὰρ ἔτρεφε, φησίν, οὐκ ἄν ποτε λιμῷ κατελήφθη τὰ ςῷα, ὕδατος ἐν τῷ κόσμῳ πλεονάζοντος ἀεί. διὰ τοῦτο Νῆστιν καλεῖ τὸ ὕδωρ, ὅτι τροφῆς αἴτιον γινομενον τρέφειν οὐκ εὐτονεῖ τὰ τρεφόμενα. ταῦτα μὲν οὖν ἐστιν ὡς τύπῳ περιλαβεῖν τοῦ κόσμου τὰ συνέχοντα τὴν ὅλην ὑπόθεσιν· ὕδωρ καὶ γῆ, ἐξ ὡν τὰ γινόμενα, πῦρ καὶ πνεῦμα, τὰ ὄργανα καὶ τὰ δραστήρια, νεῖκος δὲ καὶ φιλία, τὰ δημιουργοῦντα τεχνικῶς. καὶ ἡ μὲν φιλία εἰρήνη τίς ἐστι καὶ ὁμόνοια καὶ στοργὴ ἕνα τέλειον κατηρτισμένον εἶναι προαιρουμένη τὸν κόσμον, τὸ δὲ νεῖκος ἀεὶ διασπᾷ τὸν ἕνα καὶ κατακερματίζει ἢ ἀπεργάζεται ἐξ ἑνὸς πολλά.

Ἥρῃ δὲ φερέσβιος ἡ γῆ ἡ φέρουσα τοὺς πρὸς τὸν βίον καρπούς, Ἀϊδωνεὺς δὲ ὁ ἀήρ, ὅτι πάντα δι᾿ αὐτοῦ βλέποντες μόνον αὐτὸν οὐ καθορῶμεν, Νῆστις δὲ τὸ ὔδωρ· μόνον γὰρ τοῦτο ὄχημα τροφῆς αἴτιον γινόμενον πᾶσι τοῖς τρεφομένοις, αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τρέφειν οὐ δυνάμενον τὰ τρεφόμενα. εἰ γὰρ ἔτρεφε, φησίν, οὐκ ἄν ποτε λιμῷ κατελήφθη τὰ ςῷα, ὕδατος ἐν τῷ κόσμῳ πλεονάζοντος ἀεί. διὰ τοῦτο Νῆστιν καλεῖ τὸ ὕδωρ, ὅτι τροφῆς αἴτιον γινομενον τρέφειν οὐκ εὐτονεῖ τὰ τρεφόμενα. ταῦτα μὲν οὖν ἐστιν ὡς τύπῳ περιλαβεῖν τοῦ κόσμου τὰ συνέχοντα τὴν ὅλην ὑπόθεσιν· ὕδωρ καὶ γῆ, ἐξ ὡν τὰ γινόμενα, πῦρ καὶ πνεῦμα, τὰ ὄργανα καὶ τὰ δραστήρια, νεῖκος δὲ καὶ φιλία, τὰ δημιουργοῦντα τεχνικῶς. καὶ ἡ μὲν φιλία εἰρήνη τίς ἐστι καὶ ὁμόνοια καὶ στοργὴ ἕνα τέλειον κατηρτισμένον εἶναι προαιρουμένη τὸν κόσμον, τὸ δὲ νεῖκος ἀεὶ διασπᾷ τὸν ἕνα καὶ κατακερματίζει ἢ ἀπεργάζεται ἐξ ἑνὸς πολλά.

Ἥρῃ δὲ φερέσβιος ἡ γῆ ἡ φέρουσα τοὺς πρὸς τὸν βίον καρπούς, Ἀϊδωνεὺς δὲ ὁ ἀήρ, ὅτι πάντα δι᾿ αὐτοῦ βλέποντες μόνον αὐτὸν οὐ καθορῶμεν, Νῆστις δὲ τὸ ὔδωρ· μόνον γὰρ τοῦτο ὄχημα τροφῆς αἴτιον γινόμενον πᾶσι τοῖς τρεφομένοις, αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τρέφειν οὐ δυνάμενον τὰ τρεφόμενα. εἰ γὰρ ἔτρεφε, φησίν, οὐκ ἄν ποτε λιμῷ κατελήφθη τὰ ςῷα, ὕδατος ἐν τῷ κόσμῳ πλεονάζοντος ἀεί. διὰ τοῦτο Νῆστιν καλεῖ τὸ ὕδωρ, ὅτι τροφῆς αἴτιον γινομενον τρέφειν οὐκ εὐτονεῖ τὰ τρεφόμενα. ταῦτα μὲν οὖν ἐστιν ὡς τύπῳ περιλαβεῖν τοῦ κόσμου τὰ συνέχοντα τὴν ὅλην ὑπόθεσιν· ὕδωρ καὶ γῆ, ἐξ ὡν τὰ γινόμενα, πῦρ καὶ πνεῦμα, τὰ ὄργανα καὶ τὰ δραστήρια, νεῖκος δὲ καὶ φιλία, τὰ δημιουργοῦντα τεχνικῶς. καὶ ἡ μὲν φιλία εἰρήνη τίς ἐστι καὶ ὁμόνοια καὶ στοργὴ ἕνα τέλειον κατηρτισμένον εἶναι προαιρουμένη τὸν κόσμον, τὸ δὲ νεῖκος ἀεὶ διασπᾷ τὸν ἕνα καὶ κατακερματίζει ἢ ἀπεργάζεται ἐξ ἑνὸς πολλά.

ὅς κε ἐπίορκον ἁμαρτήσας ἐπομώσει, δαίμονες οἵτε μακραίωνος λελάχασι βίοιο, δαίμονας τὰς ψυχὰς λέγων μακραίωνας, ὅτι εἰσὶν ἀθάνατοι καὶ μακροὺς ζῶσιν αἰῶνας· τρὶς μὲν μυρίας ὧρας ἀπὸ μακάρων ἀλάλησθαι, μάκαρας καλῶν τοὺς συνηγμένους ὑπὸ τῆς φιλίας ἀπὸ τῶν πολλῶν εἰς τὴν ἑνότητα Ι τοῦ κόσμου τοῦ νοητοῦ. τούτους οὖν φησιν ἀλάλησθαι f. καὶ φυομένους παντοῖα διὰ χρόνου εἴδεα θνητῶν, ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους. Ἀργαλέας κελεύθους φησὶν εἶναι τῶν ψυχῶν τὰς εἰς τὰ σώματα μεταβολὰς καὶ μετακοσμήσεις. τοῦτ᾿ ἐστὶν ὃ λέγει· ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους· μεταλλάσσουσι γὰρ α.ἱ ψυχαὶ σῶμα ἐκ σώματος, ὑπὸ τοῦ νείκους μεταβαλλόμεναι καὶ κολαζόμεναι καὶ οὐκ ἐώμεναι μένειν εἰς τὸ ἔν· ἀλλὰ κολάζεσθαι ἐν πάσαις κολάσεσιν ὑπὸ τοῦ νείκους τὰς Ψυχὰς μεταβαλλομένας σῶμα ἐκ σώματος.

ὅς κε ἐπίορκον ἁμαρτήσας ἐπομώσει, δαίμονες οἵτε μακραίωνος λελάχασι βίοιο, δαίμονας τὰς ψυχὰς λέγων μακραίωνας, ὅτι εἰσὶν ἀθάνατοι καὶ μακροὺς ζῶσιν αἰῶνας· τρὶς μὲν μυρίας ὧρας ἀπὸ μακάρων ἀλάλησθαι, μάκαρας καλῶν τοὺς συνηγμένους ὑπὸ τῆς φιλίας ἀπὸ τῶν πολλῶν εἰς τὴν ἑνότητα Ι τοῦ κόσμου τοῦ νοητοῦ. τούτους οὖν φησιν ἀλάλησθαι f. καὶ φυομένους παντοῖα διὰ χρόνου εἴδεα θνητῶν, ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους. Ἀργαλέας κελεύθους φησὶν εἶναι τῶν ψυχῶν τὰς εἰς τὰ σώματα μεταβολὰς καὶ μετακοσμήσεις. τοῦτ᾿ ἐστὶν ὃ λέγει· ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους· μεταλλάσσουσι γὰρ α.ἱ ψυχαὶ σῶμα ἐκ σώματος, ὑπὸ τοῦ νείκους μεταβαλλόμεναι καὶ κολαζόμεναι καὶ οὐκ ἐώμεναι μένειν εἰς τὸ ἔν· ἀλλὰ κολάζεσθαι ἐν πάσαις κολάσεσιν ὑπὸ τοῦ νείκους τὰς Ψυχὰς μεταβαλλομένας σῶμα ἐκ σώματος.

ὅς κε ἐπίορκον ἁμαρτήσας ἐπομώσει, δαίμονες οἵτε μακραίωνος λελάχασι βίοιο, δαίμονας τὰς ψυχὰς λέγων μακραίωνας, ὅτι εἰσὶν ἀθάνατοι καὶ μακροὺς ζῶσιν αἰῶνας· τρὶς μὲν μυρίας ὧρας ἀπὸ μακάρων ἀλάλησθαι, μάκαρας καλῶν τοὺς συνηγμένους ὑπὸ τῆς φιλίας ἀπὸ τῶν πολλῶν εἰς τὴν ἑνότητα Ι τοῦ κόσμου τοῦ νοητοῦ. τούτους οὖν φησιν ἀλάλησθαι f. καὶ φυομένους παντοῖα διὰ χρόνου εἴδεα θνητῶν, ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους. Ἀργαλέας κελεύθους φησὶν εἶναι τῶν ψυχῶν τὰς εἰς τὰ σώματα μεταβολὰς καὶ μετακοσμήσεις. τοῦτ᾿ ἐστὶν ὃ λέγει· ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους· μεταλλάσσουσι γὰρ α.ἱ ψυχαὶ σῶμα ἐκ σώματος, ὑπὸ τοῦ νείκους μεταβαλλόμεναι καὶ κολαζόμεναι καὶ οὐκ ἐώμεναι μένειν εἰς τὸ ἔν· ἀλλὰ κολάζεσθαι ἐν πάσαις κολάσεσιν ὑπὸ τοῦ νείκους τὰς Ψυχὰς μεταβαλλομένας σῶμα ἐκ σώματος.

ὅς κε ἐπίορκον ἁμαρτήσας ἐπομώσει, δαίμονες οἵτε μακραίωνος λελάχασι βίοιο, δαίμονας τὰς ψυχὰς λέγων μακραίωνας, ὅτι εἰσὶν ἀθάνατοι καὶ μακροὺς ζῶσιν αἰῶνας· τρὶς μὲν μυρίας ὧρας ἀπὸ μακάρων ἀλάλησθαι, μάκαρας καλῶν τοὺς συνηγμένους ὑπὸ τῆς φιλίας ἀπὸ τῶν πολλῶν εἰς τὴν ἑνότητα Ι τοῦ κόσμου τοῦ νοητοῦ. τούτους οὖν φησιν ἀλάλησθαι f. καὶ φυομένους παντοῖα διὰ χρόνου εἴδεα θνητῶν, ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους. Ἀργαλέας κελεύθους φησὶν εἶναι τῶν ψυχῶν τὰς εἰς τὰ σώματα μεταβολὰς καὶ μετακοσμήσεις. τοῦτ᾿ ἐστὶν ὃ λέγει· ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους· μεταλλάσσουσι γὰρ α.ἱ ψυχαὶ σῶμα ἐκ σώματος, ὑπὸ τοῦ νείκους μεταβαλλόμεναι καὶ κολαζόμεναι καὶ οὐκ ἐώμεναι μένειν εἰς τὸ ἔν· ἀλλὰ κολάζεσθαι ἐν πάσαις κολάσεσιν ὑπὸ τοῦ νείκους τὰς Ψυχὰς μεταβαλλομένας σῶμα ἐκ σώματος.

ὅς κε ἐπίορκον ἁμαρτήσας ἐπομώσει, δαίμονες οἵτε μακραίωνος λελάχασι βίοιο, δαίμονας τὰς ψυχὰς λέγων μακραίωνας, ὅτι εἰσὶν ἀθάνατοι καὶ μακροὺς ζῶσιν αἰῶνας· τρὶς μὲν μυρίας ὧρας ἀπὸ μακάρων ἀλάλησθαι, μάκαρας καλῶν τοὺς συνηγμένους ὑπὸ τῆς φιλίας ἀπὸ τῶν πολλῶν εἰς τὴν ἑνότητα Ι τοῦ κόσμου τοῦ νοητοῦ. τούτους οὖν φησιν ἀλάλησθαι f. καὶ φυομένους παντοῖα διὰ χρόνου εἴδεα θνητῶν, ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους. Ἀργαλέας κελεύθους φησὶν εἶναι τῶν ψυχῶν τὰς εἰς τὰ σώματα μεταβολὰς καὶ μετακοσμήσεις. τοῦτ᾿ ἐστὶν ὃ λέγει· ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους· μεταλλάσσουσι γὰρ α.ἱ ψυχαὶ σῶμα ἐκ σώματος, ὑπὸ τοῦ νείκους μεταβαλλόμεναι καὶ κολαζόμεναι καὶ οὐκ ἐώμεναι μένειν εἰς τὸ ἔν· ἀλλὰ κολάζεσθαι ἐν πάσαις κολάσεσιν ὑπὸ τοῦ νείκους τὰς Ψυχὰς μεταβαλλομένας σῶμα ἐκ σώματος.

ὅς κε ἐπίορκον ἁμαρτήσας ἐπομώσει, δαίμονες οἵτε μακραίωνος λελάχασι βίοιο, δαίμονας τὰς ψυχὰς λέγων μακραίωνας, ὅτι εἰσὶν ἀθάνατοι καὶ μακροὺς ζῶσιν αἰῶνας· τρὶς μὲν μυρίας ὧρας ἀπὸ μακάρων ἀλάλησθαι, μάκαρας καλῶν τοὺς συνηγμένους ὑπὸ τῆς φιλίας ἀπὸ τῶν πολλῶν εἰς τὴν ἑνότητα Ι τοῦ κόσμου τοῦ νοητοῦ. τούτους οὖν φησιν ἀλάλησθαι f. καὶ φυομένους παντοῖα διὰ χρόνου εἴδεα θνητῶν, ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους. Ἀργαλέας κελεύθους φησὶν εἶναι τῶν ψυχῶν τὰς εἰς τὰ σώματα μεταβολὰς καὶ μετακοσμήσεις. τοῦτ᾿ ἐστὶν ὃ λέγει· ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους· μεταλλάσσουσι γὰρ α.ἱ ψυχαὶ σῶμα ἐκ σώματος, ὑπὸ τοῦ νείκους μεταβαλλόμεναι καὶ κολαζόμεναι καὶ οὐκ ἐώμεναι μένειν εἰς τὸ ἔν· ἀλλὰ κολάζεσθαι ἐν πάσαις κολάσεσιν ὑπὸ τοῦ νείκους τὰς Ψυχὰς μεταβαλλομένας σῶμα ἐκ σώματος.

ὅς κε ἐπίορκον ἁμαρτήσας ἐπομώσει, δαίμονες οἵτε μακραίωνος λελάχασι βίοιο, δαίμονας τὰς ψυχὰς λέγων μακραίωνας, ὅτι εἰσὶν ἀθάνατοι καὶ μακροὺς ζῶσιν αἰῶνας· τρὶς μὲν μυρίας ὧρας ἀπὸ μακάρων ἀλάλησθαι, μάκαρας καλῶν τοὺς συνηγμένους ὑπὸ τῆς φιλίας ἀπὸ τῶν πολλῶν εἰς τὴν ἑνότητα Ι τοῦ κόσμου τοῦ νοητοῦ. τούτους οὖν φησιν ἀλάλησθαι f. καὶ φυομένους παντοῖα διὰ χρόνου εἴδεα θνητῶν, ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους. Ἀργαλέας κελεύθους φησὶν εἶναι τῶν ψυχῶν τὰς εἰς τὰ σώματα μεταβολὰς καὶ μετακοσμήσεις. τοῦτ᾿ ἐστὶν ὃ λέγει· ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους· μεταλλάσσουσι γὰρ α.ἱ ψυχαὶ σῶμα ἐκ σώματος, ὑπὸ τοῦ νείκους μεταβαλλόμεναι καὶ κολαζόμεναι καὶ οὐκ ἐώμεναι μένειν εἰς τὸ ἔν· ἀλλὰ κολάζεσθαι ἐν πάσαις κολάσεσιν ὑπὸ τοῦ νείκους τὰς Ψυχὰς μεταβαλλομένας σῶμα ἐκ σώματος.

ὅς κε ἐπίορκον ἁμαρτήσας ἐπομώσει, δαίμονες οἵτε μακραίωνος λελάχασι βίοιο, δαίμονας τὰς ψυχὰς λέγων μακραίωνας, ὅτι εἰσὶν ἀθάνατοι καὶ μακροὺς ζῶσιν αἰῶνας· τρὶς μὲν μυρίας ὧρας ἀπὸ μακάρων ἀλάλησθαι, μάκαρας καλῶν τοὺς συνηγμένους ὑπὸ τῆς φιλίας ἀπὸ τῶν πολλῶν εἰς τὴν ἑνότητα Ι τοῦ κόσμου τοῦ νοητοῦ. τούτους οὖν φησιν ἀλάλησθαι f. καὶ φυομένους παντοῖα διὰ χρόνου εἴδεα θνητῶν, ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους. Ἀργαλέας κελεύθους φησὶν εἶναι τῶν ψυχῶν τὰς εἰς τὰ σώματα μεταβολὰς καὶ μετακοσμήσεις. τοῦτ᾿ ἐστὶν ὃ λέγει· ἀργαλέας βιότοιο μεταλλάσσοντα κελεύθους· μεταλλάσσουσι γὰρ α.ἱ ψυχαὶ σῶμα ἐκ σώματος, ὑπὸ τοῦ νείκους μεταβαλλόμεναι καὶ κολαζόμεναι καὶ οὐκ ἐώμεναι μένειν εἰς τὸ ἔν· ἀλλὰ κολάζεσθαι ἐν πάσαις κολάσεσιν ὑπὸ τοῦ νείκους τὰς Ψυχὰς μεταβαλλομένας σῶμα ἐκ σώματος.

3349 ORIGENIS 3350 B & ' 60 lis magnitudo, innumera multitudine, ad genera- Α πεινὸν μέγεθος, ἀνήριθμον ἐν πλήθει, πρὸς γένεσιν tionem sufficiens, metuentium refugium, nudorum ἀπροσδεὶς 3, φοβουμένων καταφυγή ε, γυμνών tegumentum, pudendi velamentum, fructus quæsi σκέπη, αισχύνης 88 ἐπικάλυμμα 80, ζητούμενος tus, ad quem venit quærens, inquit, ter et non in- καρπὸς, ἐφ᾽ ἂν ἦλθεν ὁ ζητῶν, φησί, τρὶς οι καὶ εὐχ venit ; propterea maledixit, inquit, arbori fici, quia εὗρε, διὸ κατηράσατο, φησί, τῇ συχῇ, ὅτι τὸν γλυκών dulcem illum fructum non invenit in ea, fructum ἐκεῖνον καρπὸν οὐχ εὗρεν ἐν αὐτῇ, καρπόν σε ζητού quæsitum. Talis autem cum sit, ut strictim dica- μενον. Τοιούτου δὲ ὄντος, ὡς εἰπεῖν τύπω σε, και mus, tantusque, hoc est parvus et minutus secun τηλικούτου, μικροῦ καὶ ἀμεγέθους “ κατ᾽ ἐκεῖνου; dum illos deus, mundus factus est, ut illis placet, τοῦ θεοῦ, γέγονεν ὁ κόσμος, ὡς ἐκείνοις δοκεῖ, in hunc fere modum. Postquam rami arboris fici τοιοῦτόν τινα τρόπον· 'Απαλῶν γενομένων ως τῶν teneri facti sunt, provenerunt folia, sicuti videre li- κλάδων τῆς συκῆς προῆλθε φύλλα, ὥσπερ ἐστὶν cet, deinde autem fructus, in quo infinitum et innu- ὁρώμενον, επομένως δὲ ὁ καρπὸς, ἐν ᾧ τὸ ἄπειρον merabile reconditum custoditur semen ficus. Tria καὶ τὸ ἀνεξαρίθμητον θησαυριζόμενον φυλάσσεται igitur esse opinamur, quæ primo a semine ficulneo σπέρμα συχῆς. Τρία οὖν εἶναι δοκοῦμεν τὰ πρώτως exstiterint : stirpem quæ est arbor fici, folia et fru- ὑπὸ τοῦ σπέρματος γενόμενα τοῦ συκίνου · πρέμνων, clum, hoc est ficum, ut antea diximus. Ita, inquit, ὅπερ ἐστὶν ἡ συχῆ, φύλλα, καὶ καρπός, τὸ σῶπον, tres exstiterunt æones, a primo principio universi ὡς προειρήκαμεν. Οὕτως “, φησί, τρεῖς γεγόνασιν principia ; et hoc, inquit, ne Moses quidem siluit, αἰῶνες, ἀπὸ τῆς πρώτης | ἀρχῆς τῶν ὅλων ἀρχαί· cum dicat voces Dei tres esse : Tenebra, caligo, καὶ τοῦτο, φησὶν, οὐκ ἐσιώπησεν οὐδὲ Μωϋσῆς λέγων, turba, nihilque addidit. Nihil enim, inquit, Deus ὅτι οἱ λόγοι τοῦ Θεοῦ τρεῖς εἰσιν· Σκότος, γνόμος. tribus addidit æonibus, sed ipsi omnia universis quæ θύελλα “, καὶ οὐ προσέθηκεν. Οὐδὲν γὰρ, φησίν, nata sunt præstiterunt atque præstant. Manet autem ὁ Θεὸς τοῖς τρισὶ προσέθηκεν αἰῶσιν, ἀλλ᾽ αὐτοὶ Deus ipse per se longe a tribus æonibus remotus. πάντα τοῖς γενητοῖς πᾶσιν ἐπήρκεσαν καὶ ἐπαρχοῦν. Horum, inquit, zonum principium generationis na- Μένει δὲ ὁ Θεὸς αὐτὸς καθ᾿ ἑαυτὸν πολὺ τῶν τρών ctus, ut dictum est, quisque paulatim crevit et au- αἰώνων κεχωρισμένος. Τούτων, φησί, τῶν αἰώνων clus est et evasit perfectus. Perfectum autein esse ἀρχὴν γενέσεως λαβὼν, ὡς λέλεκται, κατ' ὀλίγον -opinautur id, quod numeratur decem. Cum igitur ηύξησε, καὶ ἐμεγαλύνθη, καὶ ἐγένετο τέλειος. Το numero et perfectione pares inter se evaserint æo- τέλειον εἶναι δοκοῦσιν ἀριθμούμενον δέκα. Ἴσων οὖν nes, ut illi opinantur, triginta exstiterunt æones γεγονότων ἀριθμῷ σο καὶ τελειότητι τῶν αἰώνων, universi, quisque eorum decade absolutus. Sunt ὡς ἐκεῖνοι δοκοῦσι, τριάκοντα γεγόνασιν αἰῶνες οἱ autem a se invicem discreti et honorem habent in- πάντες, ἕκαστος αὐτῶν ἐν δεκάδι πληρούμενος. Είσ vicem unum, cum positione tantum differant, quia δὲ ἀλλήλων διαίρετοι καὶ οι τιμὴν ἔχοντες οἱ τρεῖς aliud primum est, aliud secundum, aliud eoruin πρὸς ἑαυτοὺς μίαν, θέσει μόνη διαφέροντες, ὅτι τὸ tertium. Positio autem iis differentiam potentiæ μὲν ἔστι πρῶτον, τὸ δὲ δεύτερον, τὸ δὲ τούτων τρί exhibuit; qui enim 416-417 proxime a primo τον. Ἡ δὲ θέσις αὐτοῖς διαφορὰν δυνάμεως παρέσχεν deo, qui tanquam semen est, positionem nactus [p. 265, 264] ὁ μὲν γὰρ ἔγγιστα τῷ πρώτῳ θεῷ, τῇ est, genitaliorem reliquis habuit potestatem, decies οἱονεὶ σπέρματι, θέσεως ο τυχών τῶν ἄλλων γυν semet magnitudine mensus ipse immensus; qui au- μωτέραν ἔσχε δύναμιν, δεκάκις αὐτὸς αὐτὸν μεγέθες ten positione primi factus est secundus, sexies μετρήσας ὁ ἀμέτρητος· ὁ δὲ τῇ θέσει τοῦ πρώτου semet comprehendit incomprehensibilis ille ; is γενόμενος δεύτερος, ἐξάκις αὐτὸν 60 κατέλαβεν ο σε autem, qui jam tertius positione, in infinitam di- ἀκατάληπτος· ὁ δὲ ἤδη τρίτος τῇ θέσει, εἰς ἄπειρον stantiam propter incrementa fratrum delatus, cum διάστημα διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἀδελφῶν γενόμενος, ter semet cogitaret, tanquam vinculum quoddam τρὶς νοήσας ἑαυτὸν, οἱονεὶ δεσμόν τινα τῆς ἑνότητας unitatis semetipsum vinxit æonum. αὐτὸν εἰ ἔδησεν αἰώνιον 65. C a Salvatore : Exiit seminans ad seminandum, et id, quod cecidit in terram pulchram et bonam, ſaciebat aliud centum, aliud sexaginta, aliud triginta. Ει 88 - 80 θ'. Καὶ τοῦτο εἶναι δοκοῦσιν οὗτοι τὸ λελεγμένον ὑπὸ τοῦ Σωτῆρος Εξῆλθεν ὁ σπείρων του στο ραι, καὶ [τὸ] ο πεσὸν εἰς τὴν γῆν τὴν παλίν καὶ ἀγαθὴν ἐποίει ὁ μὲν ἑκατὸν, δ δὲ ἐξήλs VARIE LECTIONES. 36 Cf. I Mos. 111, 7. 89 καταφυγήν, σκέπην Sauppius. " Luc. x1, 6, 7; Matth. xx1, 19, 20; Mare. 1, 13, 14, 20, 21. • Επικάλυμα C. το ζητούμενον καρπόν Sauppius. οι τρίς, κύριος Roeperus, vel cl Luc. XIII, 6, 7. καρπὸν sut delendum aut in τὸν mutandum esse putal M, καρπὸν ζητούμενον delendem esse censet Sauppius. "TUTE. TOTW C. " HEYBOUS. HEYÉDOUS C. * Cf. Matth. XXIV, 82, Mare, uni, πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν ὑμῶν ἐν τῷ ὄρει ἐκ μέσου τοῦ πυρὸς (σκότος, γνόφος, θύελλα, φωνή μεγάλη, καὶ οὐ προσέθηκε), καὶ ἔγραψεν αὐτὰ ἐπὶ δύο πλάκας λιθίνας καὶ ἔδωκεν ἐμοί. σε θύελα C. ὀλίγον inserendum videtur, ἕκαστος. τι ἀριθμῷ. ἀριθμῶν (. οι διαίρετοι καί. διαιρετικοί C, M. qui feat ρετοὶ καὶ minus recte susp. κ' θέσεως τυχών. θέσεως, τυχόν C, M. σ' αὐτόν. αὐτὸν ύ, Μ. κι αὐτὸν, αὐτὸν C. M. ** alwviov. alwvwv? "Cr Matth. xi, 3, 8, Marc. iv, 3, 8; Luc. viii, 5, 8. cò ante ÓV OM. C, Μ, qui τὸ σπέρμα excidi 86 Ante xar 9. Et hoc opinantur hi esse id, quod dictum est D 28. * Οὕτως. Οὗτος C, Οὗτοι susp. R. Scollus, " cf. V Mos. V, 19. Τα βήματα ταῦτα ἐλάλησε Κύριος

3349 ORIGENIS 3350 B & ' 60 lis magnitudo, innumera multitudine, ad genera- Α πεινὸν μέγεθος, ἀνήριθμον ἐν πλήθει, πρὸς γένεσιν tionem sufficiens, metuentium refugium, nudorum ἀπροσδεὶς 3, φοβουμένων καταφυγή ε, γυμνών tegumentum, pudendi velamentum, fructus quæsi σκέπη, αισχύνης 88 ἐπικάλυμμα 80, ζητούμενος tus, ad quem venit quærens, inquit, ter et non in- καρπὸς, ἐφ᾽ ἂν ἦλθεν ὁ ζητῶν, φησί, τρὶς οι καὶ εὐχ venit ; propterea maledixit, inquit, arbori fici, quia εὗρε, διὸ κατηράσατο, φησί, τῇ συχῇ, ὅτι τὸν γλυκών dulcem illum fructum non invenit in ea, fructum ἐκεῖνον καρπὸν οὐχ εὗρεν ἐν αὐτῇ, καρπόν σε ζητού quæsitum. Talis autem cum sit, ut strictim dica- μενον. Τοιούτου δὲ ὄντος, ὡς εἰπεῖν τύπω σε, και mus, tantusque, hoc est parvus et minutus secun τηλικούτου, μικροῦ καὶ ἀμεγέθους “ κατ᾽ ἐκεῖνου; dum illos deus, mundus factus est, ut illis placet, τοῦ θεοῦ, γέγονεν ὁ κόσμος, ὡς ἐκείνοις δοκεῖ, in hunc fere modum. Postquam rami arboris fici τοιοῦτόν τινα τρόπον· 'Απαλῶν γενομένων ως τῶν teneri facti sunt, provenerunt folia, sicuti videre li- κλάδων τῆς συκῆς προῆλθε φύλλα, ὥσπερ ἐστὶν cet, deinde autem fructus, in quo infinitum et innu- ὁρώμενον, επομένως δὲ ὁ καρπὸς, ἐν ᾧ τὸ ἄπειρον merabile reconditum custoditur semen ficus. Tria καὶ τὸ ἀνεξαρίθμητον θησαυριζόμενον φυλάσσεται igitur esse opinamur, quæ primo a semine ficulneo σπέρμα συχῆς. Τρία οὖν εἶναι δοκοῦμεν τὰ πρώτως exstiterint : stirpem quæ est arbor fici, folia et fru- ὑπὸ τοῦ σπέρματος γενόμενα τοῦ συκίνου · πρέμνων, clum, hoc est ficum, ut antea diximus. Ita, inquit, ὅπερ ἐστὶν ἡ συχῆ, φύλλα, καὶ καρπός, τὸ σῶπον, tres exstiterunt æones, a primo principio universi ὡς προειρήκαμεν. Οὕτως “, φησί, τρεῖς γεγόνασιν principia ; et hoc, inquit, ne Moses quidem siluit, αἰῶνες, ἀπὸ τῆς πρώτης | ἀρχῆς τῶν ὅλων ἀρχαί· cum dicat voces Dei tres esse : Tenebra, caligo, καὶ τοῦτο, φησὶν, οὐκ ἐσιώπησεν οὐδὲ Μωϋσῆς λέγων, turba, nihilque addidit. Nihil enim, inquit, Deus ὅτι οἱ λόγοι τοῦ Θεοῦ τρεῖς εἰσιν· Σκότος, γνόμος. tribus addidit æonibus, sed ipsi omnia universis quæ θύελλα “, καὶ οὐ προσέθηκεν. Οὐδὲν γὰρ, φησίν, nata sunt præstiterunt atque præstant. Manet autem ὁ Θεὸς τοῖς τρισὶ προσέθηκεν αἰῶσιν, ἀλλ᾽ αὐτοὶ Deus ipse per se longe a tribus æonibus remotus. πάντα τοῖς γενητοῖς πᾶσιν ἐπήρκεσαν καὶ ἐπαρχοῦν. Horum, inquit, zonum principium generationis na- Μένει δὲ ὁ Θεὸς αὐτὸς καθ᾿ ἑαυτὸν πολὺ τῶν τρών ctus, ut dictum est, quisque paulatim crevit et au- αἰώνων κεχωρισμένος. Τούτων, φησί, τῶν αἰώνων clus est et evasit perfectus. Perfectum autein esse ἀρχὴν γενέσεως λαβὼν, ὡς λέλεκται, κατ' ὀλίγον -opinautur id, quod numeratur decem. Cum igitur ηύξησε, καὶ ἐμεγαλύνθη, καὶ ἐγένετο τέλειος. Το numero et perfectione pares inter se evaserint æo- τέλειον εἶναι δοκοῦσιν ἀριθμούμενον δέκα. Ἴσων οὖν nes, ut illi opinantur, triginta exstiterunt æones γεγονότων ἀριθμῷ σο καὶ τελειότητι τῶν αἰώνων, universi, quisque eorum decade absolutus. Sunt ὡς ἐκεῖνοι δοκοῦσι, τριάκοντα γεγόνασιν αἰῶνες οἱ autem a se invicem discreti et honorem habent in- πάντες, ἕκαστος αὐτῶν ἐν δεκάδι πληρούμενος. Είσ vicem unum, cum positione tantum differant, quia δὲ ἀλλήλων διαίρετοι καὶ οι τιμὴν ἔχοντες οἱ τρεῖς aliud primum est, aliud secundum, aliud eoruin πρὸς ἑαυτοὺς μίαν, θέσει μόνη διαφέροντες, ὅτι τὸ tertium. Positio autem iis differentiam potentiæ μὲν ἔστι πρῶτον, τὸ δὲ δεύτερον, τὸ δὲ τούτων τρί exhibuit; qui enim 416-417 proxime a primo τον. Ἡ δὲ θέσις αὐτοῖς διαφορὰν δυνάμεως παρέσχεν deo, qui tanquam semen est, positionem nactus [p. 265, 264] ὁ μὲν γὰρ ἔγγιστα τῷ πρώτῳ θεῷ, τῇ est, genitaliorem reliquis habuit potestatem, decies οἱονεὶ σπέρματι, θέσεως ο τυχών τῶν ἄλλων γυν semet magnitudine mensus ipse immensus; qui au- μωτέραν ἔσχε δύναμιν, δεκάκις αὐτὸς αὐτὸν μεγέθες ten positione primi factus est secundus, sexies μετρήσας ὁ ἀμέτρητος· ὁ δὲ τῇ θέσει τοῦ πρώτου semet comprehendit incomprehensibilis ille ; is γενόμενος δεύτερος, ἐξάκις αὐτὸν 60 κατέλαβεν ο σε autem, qui jam tertius positione, in infinitam di- ἀκατάληπτος· ὁ δὲ ἤδη τρίτος τῇ θέσει, εἰς ἄπειρον stantiam propter incrementa fratrum delatus, cum διάστημα διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἀδελφῶν γενόμενος, ter semet cogitaret, tanquam vinculum quoddam τρὶς νοήσας ἑαυτὸν, οἱονεὶ δεσμόν τινα τῆς ἑνότητας unitatis semetipsum vinxit æonum. αὐτὸν εἰ ἔδησεν αἰώνιον 65. C a Salvatore : Exiit seminans ad seminandum, et id, quod cecidit in terram pulchram et bonam, ſaciebat aliud centum, aliud sexaginta, aliud triginta. Ει 88 - 80 θ'. Καὶ τοῦτο εἶναι δοκοῦσιν οὗτοι τὸ λελεγμένον ὑπὸ τοῦ Σωτῆρος Εξῆλθεν ὁ σπείρων του στο ραι, καὶ [τὸ] ο πεσὸν εἰς τὴν γῆν τὴν παλίν καὶ ἀγαθὴν ἐποίει ὁ μὲν ἑκατὸν, δ δὲ ἐξήλs VARIE LECTIONES. 36 Cf. I Mos. 111, 7. 89 καταφυγήν, σκέπην Sauppius. " Luc. x1, 6, 7; Matth. xx1, 19, 20; Mare. 1, 13, 14, 20, 21. • Επικάλυμα C. το ζητούμενον καρπόν Sauppius. οι τρίς, κύριος Roeperus, vel cl Luc. XIII, 6, 7. καρπὸν sut delendum aut in τὸν mutandum esse putal M, καρπὸν ζητούμενον delendem esse censet Sauppius. "TUTE. TOTW C. " HEYBOUS. HEYÉDOUS C. * Cf. Matth. XXIV, 82, Mare, uni, πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν ὑμῶν ἐν τῷ ὄρει ἐκ μέσου τοῦ πυρὸς (σκότος, γνόφος, θύελλα, φωνή μεγάλη, καὶ οὐ προσέθηκε), καὶ ἔγραψεν αὐτὰ ἐπὶ δύο πλάκας λιθίνας καὶ ἔδωκεν ἐμοί. σε θύελα C. ὀλίγον inserendum videtur, ἕκαστος. τι ἀριθμῷ. ἀριθμῶν (. οι διαίρετοι καί. διαιρετικοί C, M. qui feat ρετοὶ καὶ minus recte susp. κ' θέσεως τυχών. θέσεως, τυχόν C, M. σ' αὐτόν. αὐτὸν ύ, Μ. κι αὐτὸν, αὐτὸν C. M. ** alwviov. alwvwv? "Cr Matth. xi, 3, 8, Marc. iv, 3, 8; Luc. viii, 5, 8. cò ante ÓV OM. C, Μ, qui τὸ σπέρμα excidi 86 Ante xar 9. Et hoc opinantur hi esse id, quod dictum est D 28. * Οὕτως. Οὗτος C, Οὗτοι susp. R. Scollus, " cf. V Mos. V, 19. Τα βήματα ταῦτα ἐλάλησε Κύριος

3349 ORIGENIS 3350 B & ' 60 lis magnitudo, innumera multitudine, ad genera- Α πεινὸν μέγεθος, ἀνήριθμον ἐν πλήθει, πρὸς γένεσιν tionem sufficiens, metuentium refugium, nudorum ἀπροσδεὶς 3, φοβουμένων καταφυγή ε, γυμνών tegumentum, pudendi velamentum, fructus quæsi σκέπη, αισχύνης 88 ἐπικάλυμμα 80, ζητούμενος tus, ad quem venit quærens, inquit, ter et non in- καρπὸς, ἐφ᾽ ἂν ἦλθεν ὁ ζητῶν, φησί, τρὶς οι καὶ εὐχ venit ; propterea maledixit, inquit, arbori fici, quia εὗρε, διὸ κατηράσατο, φησί, τῇ συχῇ, ὅτι τὸν γλυκών dulcem illum fructum non invenit in ea, fructum ἐκεῖνον καρπὸν οὐχ εὗρεν ἐν αὐτῇ, καρπόν σε ζητού quæsitum. Talis autem cum sit, ut strictim dica- μενον. Τοιούτου δὲ ὄντος, ὡς εἰπεῖν τύπω σε, και mus, tantusque, hoc est parvus et minutus secun τηλικούτου, μικροῦ καὶ ἀμεγέθους “ κατ᾽ ἐκεῖνου; dum illos deus, mundus factus est, ut illis placet, τοῦ θεοῦ, γέγονεν ὁ κόσμος, ὡς ἐκείνοις δοκεῖ, in hunc fere modum. Postquam rami arboris fici τοιοῦτόν τινα τρόπον· 'Απαλῶν γενομένων ως τῶν teneri facti sunt, provenerunt folia, sicuti videre li- κλάδων τῆς συκῆς προῆλθε φύλλα, ὥσπερ ἐστὶν cet, deinde autem fructus, in quo infinitum et innu- ὁρώμενον, επομένως δὲ ὁ καρπὸς, ἐν ᾧ τὸ ἄπειρον merabile reconditum custoditur semen ficus. Tria καὶ τὸ ἀνεξαρίθμητον θησαυριζόμενον φυλάσσεται igitur esse opinamur, quæ primo a semine ficulneo σπέρμα συχῆς. Τρία οὖν εἶναι δοκοῦμεν τὰ πρώτως exstiterint : stirpem quæ est arbor fici, folia et fru- ὑπὸ τοῦ σπέρματος γενόμενα τοῦ συκίνου · πρέμνων, clum, hoc est ficum, ut antea diximus. Ita, inquit, ὅπερ ἐστὶν ἡ συχῆ, φύλλα, καὶ καρπός, τὸ σῶπον, tres exstiterunt æones, a primo principio universi ὡς προειρήκαμεν. Οὕτως “, φησί, τρεῖς γεγόνασιν principia ; et hoc, inquit, ne Moses quidem siluit, αἰῶνες, ἀπὸ τῆς πρώτης | ἀρχῆς τῶν ὅλων ἀρχαί· cum dicat voces Dei tres esse : Tenebra, caligo, καὶ τοῦτο, φησὶν, οὐκ ἐσιώπησεν οὐδὲ Μωϋσῆς λέγων, turba, nihilque addidit. Nihil enim, inquit, Deus ὅτι οἱ λόγοι τοῦ Θεοῦ τρεῖς εἰσιν· Σκότος, γνόμος. tribus addidit æonibus, sed ipsi omnia universis quæ θύελλα “, καὶ οὐ προσέθηκεν. Οὐδὲν γὰρ, φησίν, nata sunt præstiterunt atque præstant. Manet autem ὁ Θεὸς τοῖς τρισὶ προσέθηκεν αἰῶσιν, ἀλλ᾽ αὐτοὶ Deus ipse per se longe a tribus æonibus remotus. πάντα τοῖς γενητοῖς πᾶσιν ἐπήρκεσαν καὶ ἐπαρχοῦν. Horum, inquit, zonum principium generationis na- Μένει δὲ ὁ Θεὸς αὐτὸς καθ᾿ ἑαυτὸν πολὺ τῶν τρών ctus, ut dictum est, quisque paulatim crevit et au- αἰώνων κεχωρισμένος. Τούτων, φησί, τῶν αἰώνων clus est et evasit perfectus. Perfectum autein esse ἀρχὴν γενέσεως λαβὼν, ὡς λέλεκται, κατ' ὀλίγον -opinautur id, quod numeratur decem. Cum igitur ηύξησε, καὶ ἐμεγαλύνθη, καὶ ἐγένετο τέλειος. Το numero et perfectione pares inter se evaserint æo- τέλειον εἶναι δοκοῦσιν ἀριθμούμενον δέκα. Ἴσων οὖν nes, ut illi opinantur, triginta exstiterunt æones γεγονότων ἀριθμῷ σο καὶ τελειότητι τῶν αἰώνων, universi, quisque eorum decade absolutus. Sunt ὡς ἐκεῖνοι δοκοῦσι, τριάκοντα γεγόνασιν αἰῶνες οἱ autem a se invicem discreti et honorem habent in- πάντες, ἕκαστος αὐτῶν ἐν δεκάδι πληρούμενος. Είσ vicem unum, cum positione tantum differant, quia δὲ ἀλλήλων διαίρετοι καὶ οι τιμὴν ἔχοντες οἱ τρεῖς aliud primum est, aliud secundum, aliud eoruin πρὸς ἑαυτοὺς μίαν, θέσει μόνη διαφέροντες, ὅτι τὸ tertium. Positio autem iis differentiam potentiæ μὲν ἔστι πρῶτον, τὸ δὲ δεύτερον, τὸ δὲ τούτων τρί exhibuit; qui enim 416-417 proxime a primo τον. Ἡ δὲ θέσις αὐτοῖς διαφορὰν δυνάμεως παρέσχεν deo, qui tanquam semen est, positionem nactus [p. 265, 264] ὁ μὲν γὰρ ἔγγιστα τῷ πρώτῳ θεῷ, τῇ est, genitaliorem reliquis habuit potestatem, decies οἱονεὶ σπέρματι, θέσεως ο τυχών τῶν ἄλλων γυν semet magnitudine mensus ipse immensus; qui au- μωτέραν ἔσχε δύναμιν, δεκάκις αὐτὸς αὐτὸν μεγέθες ten positione primi factus est secundus, sexies μετρήσας ὁ ἀμέτρητος· ὁ δὲ τῇ θέσει τοῦ πρώτου semet comprehendit incomprehensibilis ille ; is γενόμενος δεύτερος, ἐξάκις αὐτὸν 60 κατέλαβεν ο σε autem, qui jam tertius positione, in infinitam di- ἀκατάληπτος· ὁ δὲ ἤδη τρίτος τῇ θέσει, εἰς ἄπειρον stantiam propter incrementa fratrum delatus, cum διάστημα διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἀδελφῶν γενόμενος, ter semet cogitaret, tanquam vinculum quoddam τρὶς νοήσας ἑαυτὸν, οἱονεὶ δεσμόν τινα τῆς ἑνότητας unitatis semetipsum vinxit æonum. αὐτὸν εἰ ἔδησεν αἰώνιον 65. C a Salvatore : Exiit seminans ad seminandum, et id, quod cecidit in terram pulchram et bonam, ſaciebat aliud centum, aliud sexaginta, aliud triginta. Ει 88 - 80 θ'. Καὶ τοῦτο εἶναι δοκοῦσιν οὗτοι τὸ λελεγμένον ὑπὸ τοῦ Σωτῆρος Εξῆλθεν ὁ σπείρων του στο ραι, καὶ [τὸ] ο πεσὸν εἰς τὴν γῆν τὴν παλίν καὶ ἀγαθὴν ἐποίει ὁ μὲν ἑκατὸν, δ δὲ ἐξήλs VARIE LECTIONES. 36 Cf. I Mos. 111, 7. 89 καταφυγήν, σκέπην Sauppius. " Luc. x1, 6, 7; Matth. xx1, 19, 20; Mare. 1, 13, 14, 20, 21. • Επικάλυμα C. το ζητούμενον καρπόν Sauppius. οι τρίς, κύριος Roeperus, vel cl Luc. XIII, 6, 7. καρπὸν sut delendum aut in τὸν mutandum esse putal M, καρπὸν ζητούμενον delendem esse censet Sauppius. "TUTE. TOTW C. " HEYBOUS. HEYÉDOUS C. * Cf. Matth. XXIV, 82, Mare, uni, πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν ὑμῶν ἐν τῷ ὄρει ἐκ μέσου τοῦ πυρὸς (σκότος, γνόφος, θύελλα, φωνή μεγάλη, καὶ οὐ προσέθηκε), καὶ ἔγραψεν αὐτὰ ἐπὶ δύο πλάκας λιθίνας καὶ ἔδωκεν ἐμοί. σε θύελα C. ὀλίγον inserendum videtur, ἕκαστος. τι ἀριθμῷ. ἀριθμῶν (. οι διαίρετοι καί. διαιρετικοί C, M. qui feat ρετοὶ καὶ minus recte susp. κ' θέσεως τυχών. θέσεως, τυχόν C, M. σ' αὐτόν. αὐτὸν ύ, Μ. κι αὐτὸν, αὐτὸν C. M. ** alwviov. alwvwv? "Cr Matth. xi, 3, 8, Marc. iv, 3, 8; Luc. viii, 5, 8. cò ante ÓV OM. C, Μ, qui τὸ σπέρμα excidi 86 Ante xar 9. Et hoc opinantur hi esse id, quod dictum est D 28. * Οὕτως. Οὗτος C, Οὗτοι susp. R. Scollus, " cf. V Mos. V, 19. Τα βήματα ταῦτα ἐλάλησε Κύριος

3349 ORIGENIS 3350 B & ' 60 lis magnitudo, innumera multitudine, ad genera- Α πεινὸν μέγεθος, ἀνήριθμον ἐν πλήθει, πρὸς γένεσιν tionem sufficiens, metuentium refugium, nudorum ἀπροσδεὶς 3, φοβουμένων καταφυγή ε, γυμνών tegumentum, pudendi velamentum, fructus quæsi σκέπη, αισχύνης 88 ἐπικάλυμμα 80, ζητούμενος tus, ad quem venit quærens, inquit, ter et non in- καρπὸς, ἐφ᾽ ἂν ἦλθεν ὁ ζητῶν, φησί, τρὶς οι καὶ εὐχ venit ; propterea maledixit, inquit, arbori fici, quia εὗρε, διὸ κατηράσατο, φησί, τῇ συχῇ, ὅτι τὸν γλυκών dulcem illum fructum non invenit in ea, fructum ἐκεῖνον καρπὸν οὐχ εὗρεν ἐν αὐτῇ, καρπόν σε ζητού quæsitum. Talis autem cum sit, ut strictim dica- μενον. Τοιούτου δὲ ὄντος, ὡς εἰπεῖν τύπω σε, και mus, tantusque, hoc est parvus et minutus secun τηλικούτου, μικροῦ καὶ ἀμεγέθους “ κατ᾽ ἐκεῖνου; dum illos deus, mundus factus est, ut illis placet, τοῦ θεοῦ, γέγονεν ὁ κόσμος, ὡς ἐκείνοις δοκεῖ, in hunc fere modum. Postquam rami arboris fici τοιοῦτόν τινα τρόπον· 'Απαλῶν γενομένων ως τῶν teneri facti sunt, provenerunt folia, sicuti videre li- κλάδων τῆς συκῆς προῆλθε φύλλα, ὥσπερ ἐστὶν cet, deinde autem fructus, in quo infinitum et innu- ὁρώμενον, επομένως δὲ ὁ καρπὸς, ἐν ᾧ τὸ ἄπειρον merabile reconditum custoditur semen ficus. Tria καὶ τὸ ἀνεξαρίθμητον θησαυριζόμενον φυλάσσεται igitur esse opinamur, quæ primo a semine ficulneo σπέρμα συχῆς. Τρία οὖν εἶναι δοκοῦμεν τὰ πρώτως exstiterint : stirpem quæ est arbor fici, folia et fru- ὑπὸ τοῦ σπέρματος γενόμενα τοῦ συκίνου · πρέμνων, clum, hoc est ficum, ut antea diximus. Ita, inquit, ὅπερ ἐστὶν ἡ συχῆ, φύλλα, καὶ καρπός, τὸ σῶπον, tres exstiterunt æones, a primo principio universi ὡς προειρήκαμεν. Οὕτως “, φησί, τρεῖς γεγόνασιν principia ; et hoc, inquit, ne Moses quidem siluit, αἰῶνες, ἀπὸ τῆς πρώτης | ἀρχῆς τῶν ὅλων ἀρχαί· cum dicat voces Dei tres esse : Tenebra, caligo, καὶ τοῦτο, φησὶν, οὐκ ἐσιώπησεν οὐδὲ Μωϋσῆς λέγων, turba, nihilque addidit. Nihil enim, inquit, Deus ὅτι οἱ λόγοι τοῦ Θεοῦ τρεῖς εἰσιν· Σκότος, γνόμος. tribus addidit æonibus, sed ipsi omnia universis quæ θύελλα “, καὶ οὐ προσέθηκεν. Οὐδὲν γὰρ, φησίν, nata sunt præstiterunt atque præstant. Manet autem ὁ Θεὸς τοῖς τρισὶ προσέθηκεν αἰῶσιν, ἀλλ᾽ αὐτοὶ Deus ipse per se longe a tribus æonibus remotus. πάντα τοῖς γενητοῖς πᾶσιν ἐπήρκεσαν καὶ ἐπαρχοῦν. Horum, inquit, zonum principium generationis na- Μένει δὲ ὁ Θεὸς αὐτὸς καθ᾿ ἑαυτὸν πολὺ τῶν τρών ctus, ut dictum est, quisque paulatim crevit et au- αἰώνων κεχωρισμένος. Τούτων, φησί, τῶν αἰώνων clus est et evasit perfectus. Perfectum autein esse ἀρχὴν γενέσεως λαβὼν, ὡς λέλεκται, κατ' ὀλίγον -opinautur id, quod numeratur decem. Cum igitur ηύξησε, καὶ ἐμεγαλύνθη, καὶ ἐγένετο τέλειος. Το numero et perfectione pares inter se evaserint æo- τέλειον εἶναι δοκοῦσιν ἀριθμούμενον δέκα. Ἴσων οὖν nes, ut illi opinantur, triginta exstiterunt æones γεγονότων ἀριθμῷ σο καὶ τελειότητι τῶν αἰώνων, universi, quisque eorum decade absolutus. Sunt ὡς ἐκεῖνοι δοκοῦσι, τριάκοντα γεγόνασιν αἰῶνες οἱ autem a se invicem discreti et honorem habent in- πάντες, ἕκαστος αὐτῶν ἐν δεκάδι πληρούμενος. Είσ vicem unum, cum positione tantum differant, quia δὲ ἀλλήλων διαίρετοι καὶ οι τιμὴν ἔχοντες οἱ τρεῖς aliud primum est, aliud secundum, aliud eoruin πρὸς ἑαυτοὺς μίαν, θέσει μόνη διαφέροντες, ὅτι τὸ tertium. Positio autem iis differentiam potentiæ μὲν ἔστι πρῶτον, τὸ δὲ δεύτερον, τὸ δὲ τούτων τρί exhibuit; qui enim 416-417 proxime a primo τον. Ἡ δὲ θέσις αὐτοῖς διαφορὰν δυνάμεως παρέσχεν deo, qui tanquam semen est, positionem nactus [p. 265, 264] ὁ μὲν γὰρ ἔγγιστα τῷ πρώτῳ θεῷ, τῇ est, genitaliorem reliquis habuit potestatem, decies οἱονεὶ σπέρματι, θέσεως ο τυχών τῶν ἄλλων γυν semet magnitudine mensus ipse immensus; qui au- μωτέραν ἔσχε δύναμιν, δεκάκις αὐτὸς αὐτὸν μεγέθες ten positione primi factus est secundus, sexies μετρήσας ὁ ἀμέτρητος· ὁ δὲ τῇ θέσει τοῦ πρώτου semet comprehendit incomprehensibilis ille ; is γενόμενος δεύτερος, ἐξάκις αὐτὸν 60 κατέλαβεν ο σε autem, qui jam tertius positione, in infinitam di- ἀκατάληπτος· ὁ δὲ ἤδη τρίτος τῇ θέσει, εἰς ἄπειρον stantiam propter incrementa fratrum delatus, cum διάστημα διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἀδελφῶν γενόμενος, ter semet cogitaret, tanquam vinculum quoddam τρὶς νοήσας ἑαυτὸν, οἱονεὶ δεσμόν τινα τῆς ἑνότητας unitatis semetipsum vinxit æonum. αὐτὸν εἰ ἔδησεν αἰώνιον 65. C a Salvatore : Exiit seminans ad seminandum, et id, quod cecidit in terram pulchram et bonam, ſaciebat aliud centum, aliud sexaginta, aliud triginta. Ει 88 - 80 θ'. Καὶ τοῦτο εἶναι δοκοῦσιν οὗτοι τὸ λελεγμένον ὑπὸ τοῦ Σωτῆρος Εξῆλθεν ὁ σπείρων του στο ραι, καὶ [τὸ] ο πεσὸν εἰς τὴν γῆν τὴν παλίν καὶ ἀγαθὴν ἐποίει ὁ μὲν ἑκατὸν, δ δὲ ἐξήλs VARIE LECTIONES. 36 Cf. I Mos. 111, 7. 89 καταφυγήν, σκέπην Sauppius. " Luc. x1, 6, 7; Matth. xx1, 19, 20; Mare. 1, 13, 14, 20, 21. • Επικάλυμα C. το ζητούμενον καρπόν Sauppius. οι τρίς, κύριος Roeperus, vel cl Luc. XIII, 6, 7. καρπὸν sut delendum aut in τὸν mutandum esse putal M, καρπὸν ζητούμενον delendem esse censet Sauppius. "TUTE. TOTW C. " HEYBOUS. HEYÉDOUS C. * Cf. Matth. XXIV, 82, Mare, uni, πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν ὑμῶν ἐν τῷ ὄρει ἐκ μέσου τοῦ πυρὸς (σκότος, γνόφος, θύελλα, φωνή μεγάλη, καὶ οὐ προσέθηκε), καὶ ἔγραψεν αὐτὰ ἐπὶ δύο πλάκας λιθίνας καὶ ἔδωκεν ἐμοί. σε θύελα C. ὀλίγον inserendum videtur, ἕκαστος. τι ἀριθμῷ. ἀριθμῶν (. οι διαίρετοι καί. διαιρετικοί C, M. qui feat ρετοὶ καὶ minus recte susp. κ' θέσεως τυχών. θέσεως, τυχόν C, M. σ' αὐτόν. αὐτὸν ύ, Μ. κι αὐτὸν, αὐτὸν C. M. ** alwviov. alwvwv? "Cr Matth. xi, 3, 8, Marc. iv, 3, 8; Luc. viii, 5, 8. cò ante ÓV OM. C, Μ, qui τὸ σπέρμα excidi 86 Ante xar 9. Et hoc opinantur hi esse id, quod dictum est D 28. * Οὕτως. Οὗτος C, Οὗτοι susp. R. Scollus, " cf. V Mos. V, 19. Τα βήματα ταῦτα ἐλάλησε Κύριος