Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.
col. 165–166page 1 of 25
PG 86:165ΕΚΛΟΓΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ, ΑΠΟ ΦΩΝΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΚΑΛΛΙΣΤΟΥ ΤΟΥ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥ. ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ. α'. Θεοδόσιος ὁ νέος ἐξελθὼν εἰς κυνήγιον, εἰς Λευκὸν ποταμὸν παραχθείς ὡς λέγει, τῇ ἐπιούσῃ νυκτὶ ἐτελεύτησεν, καὶ ἐτάφη ἐν τῇ θήκῃ ᾿Αρκαδίου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. Λέγει δὲ ὡς καὶ ἡ βασίλισσα Εὐδοκία ἀπελθοῦσα εἰς Ἱεροσόλυμα, οὐκέτι ὑπέ στρεψε· Μαρίνα δὲ παρθενεύουσα ἐν τοῖς βασι λείοις. πρὸ τοῦ ἀδελφοῦ ἐτελεύτησε. Καὶ ὅτι Χρυσ σάφιον τὸν Τζουμᾶν ἀνεῖλεν ἡ Πουλχερία· καὶ ὅτι ἡ Εὐδοκία τῇ Πουλχερίᾳ τὴν εἰκόνα τῆς θεομήτορος (α), ἦν ὁ ἀπόστολος Λουκᾶς καθιστόρησεν, ἐξ Ἱεροσολύμων ἀπέστειλεν. β'. Μαρκιανός Ἰλλυριός τὸ γένος, τριβοῦνος ὢν, προβεβηκὼς ἐν ἡλικίᾳ, ἐν πολέμοις γενόμενος ἄρισ στος, ἀνηγορεύθη βασιλεὺς ἐν τῷ Ἑβδόμῳ, ὑπὸ Εἰς Λευκὸν ποταμὸν παραχθείς. Και Λύκον δὲ τὸν ποταμὸν ἐστοιχείωσεν, ὥστε μὴ πλημμυρήσαντα τὸ Βυζάντιον καταλυμήνασθαι, (α) Τὴν εἰκόνα τῆς Θεομήτορος.
col. 167–168page 2 of 25
Liber Primus
PG 86:167παντὸς τοῦ στρατοῦ· ὃς εὐθὺς ἐκέλευσεν ἄρχοντα ἐπὶ δόσει μὴ γίνεσθαι. γ'. Μαρκιανὸς καὶ Πουλχερία ἔγραψαν Λέοντι τῷ πάπα Ρώμης, πᾶσαν αὐτῷ συθεντίαν παρέχοντες Ενετάγησαν δὲ καὶ αὗται αἱ κελεύσεις ἔγραψε δὲ βασιλεὺς καὶ τοῖς καθ᾿ ἕκαστον τόπον ἐπισκόποις. Λέων δὲ ὁ ἐπίσκοπος ἔγραψε πρὸς τὴν ἐν Νικαίᾳ ἐλπιζομένην γίνεσθαι σύνοδον θαυμασίαν ἐπιστολὴν, ἥτις καὶ ἐν τοῖς πραχθεῖσιν ἐν Καλχηδόνι ἐμφέρεται, καὶ ὑπὸ τοῦ ἱστοροῦντος ἐντέτα και δ. Τῶν ἀπανταχοῦ ἐπισκόπων συναθροισθέντων ἐν τῇ Νικαία, Μαρκιανὸς διατρίβων ἐν Θράκῃ, ἔγραψε τη συνόδῳ ἀπολογούμενος· καὶ τὴν σύνοδον ἐν Καλχηδόνι μεταγαγεῖν ἐσπούδασε, θέλων δι᾿ ἑαυ τοῦ παρεῖναι ἐν τῇ συνόδῳ, κατὰ μίμησιν Κωνσταντίνου τοῦ θείου. Οὕτω τοίνυν ἡ σύνοδος ἐν Καλχηδόνι μετῆλθεν, ἐν τῷ ναῷ Εὐφημίας τῆς μάρτυρος. Ἐν ᾖ πολλὰ καὶ ἀναγκαῖα διετυπώθη δόγματά τε καὶ πράγματα, ὧν ἡ γνώσις καὶ ἡ ὠφέλεια πολυμερής οὖσα, διὰ τῆς τῶν πεπραγμένων δηλοῦται ἀνα γνώσεως, καὶ κι' κανόνων ή Έκθεσις. "Απερ ἅπαντα πράξαντες οἱ ἐπίσκοποι, καὶ πάσῃ τιμῇ ὑπὸ τῶν βασιλέων τιμηθέντες ἐν εἰρήνῃ ἕκαστος τὴν ἰδίαν πόλιν κατέλαβον. δ'. Πουλχερία ή εὐσεβὴς ἐτελεύτησεν πολλά κατορθώματα καὶ πάντα τὰ ἑαυτῆς πτωχοίς καταλείψασα· ἅπερ Μαρκιανὸς οὐκ ἀνέτρεψεν, ἀλλὰ καὶ ταῖς χρείαις ἁπάσαις προθύμως ὑπηρέτησεν. Εκτησε ὁ δὲ καὶ εὐκτηρίους οίκους Πουλχερία πολύ λούς, τὸν ἐν Βλαχέρναις, τὸν Χαλκοπρατίων, τὸν Οδηγῶν μεθ' ὧν καὶ τὸν Λαυρεντίου τοῦ μάρ τυρος. ἔκτισε. ΚΚ κανόνων. Πολλά κατορθώματα. Πολλά ποιήσασα κατορθώματα. Τὸν Χαλκοπρατίων, τὸν Οδηγών. πιν, "Ην ἡ ἀπόστολος Λου κας καθιστόρησεν. καθιστορῆσαι Λουκᾶς ὁ θεῖος ἀπόστολος χερσὶ καθιστόρει· ζώσης ἔτι καὶ τὸν τύπον ὁρώσης, καὶ τὴν χάριν τῇ μορφή ἐνιείσης. οδηγῷ. "Ητις εἰκὼν ἐν τῷ τριβουναλίω λεγομένῳ πρώτως τὸ ἐς δεῦρο τελούμενον αὐτῇ διεπράξατο. Πᾶσαν αὐτῷ αὐθεντίαν παρέχοντες. Πουλχερία ἐτελεύτησεν. ενο
col. 169–170page 3 of 25
PG 86:169ς'. Εν ταῖς λιταῖς ταῖς γενομέναις ἐν τῷ Κάμ πῳ (α), πεζός Μαρκιανὸς ἐξερχόμενος, πολλὰς τοῖς δεομένοις δωρεάς παρείχεν. ᾿Ανατόλιον δὲ τὸν ἐπί σκοπον, προστρο κατὰ τὸ ἔθος τῶν ἐπισκόπων τῆς πόλεως, ἀπὸ τοῦ Ταύρου φορείῳ φερόμενον, λιτανεύειν ἕως τοῦ Κάμπου. Ὁ δὲ Μαρκιανὸν βλέπων πεζεύοντα, καὶ αὐτὸς πεζεύων ἐλιτάνευεν. ζ'. Μαρκιανός γνοὺς τὰ ἐκ τῶν "Αφρων κατὰ τῆς Ῥώμης καὶ τῶν βασιλίδων γενόμενα, κινηθείς βασιλικῶς, πρὸς πόλεμον ηυτρεπίζετο. Συνέβη δὲ αὐ τὸν ἐξελθεῖν εἰς τὴν λιτὴν ἐν τῷ Κάμπῳ, τῷ Ια νουαρίῳ μηνὶ κς' Προχειρίζεται δὲ εἰς βασι λέα Λέων τις, Θρᾷξ μὲν τῷ γένει, τριβοῦνος δὲ τὴν ἀξίαν. η'. Τιμόθεος τὸν Μαρκιανοῦ αἰσθόμενος θάνατον, κατὰ Προτερίου κινεῖται, καὶ τοῦτον ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ τῆς ἐκκλησίας σφαγῆναι παρεσκεύασε, καὶ τὸν νεκρὸν συρῆναι, καὶ πυρὶ παραδοθῆναι. Τιμό θεος ὁ Αίλουρος, πρὶν ἢ ἀναιρεθῆναι Προτέριον, με λανείᾳ τινὶ χρησάμενος νυκτὸς ἐν τοῖς τῶν μου ναχῶν κελλίοις περιερχόμενος, ἐξ ὀνόματος εκάλει ἕκαστον μοναχόν. Ἐκείνου δὲ ὑπακούοντος, ἔλεγεν ὅτι εἰς μὲν εἴη τῶν λειτουργικῶν πνευμάτων· ἀπ εστάλη δὲ πᾶσιν εἰπεῖν, ἵνα Προτερίου μὲν τὴν κοι γωνίαν φεύξωνται, Τιμόθεον δὲ τὸν Αίλουρον ἐπίσκο πυθόμενος θάνατον. Ανατόλιον τὸν ἐπίσκοπον προστρο... προέτρεψεν προετρέψατο, Τῷ Ἰανουαρίῳ μηνὶ κς'. Εκτῃ δὲ ἐφεξῆς ἡμέρα ἐτελεύτησεν. Μελανεία τινι χρησάμενος. Μελανείᾳ τινὶ καὶ ἀσβόλῃ χρισάμενος νυκτὸς τὰ καταγώγια τῶν μοναχῶν διερχόμενος, ἐκάλει ἕκαστον ἐξ ὀνόματος διά τινος σχοινοτενοῦς καὶ ἐπικένου καλάμου. μελα νείᾳ, μαγγανεία, (α) Λιταῖς γενομέναις ἐν τῷ Κάμπῳ. ἐν τῷ λεγομένῳ Κάμπῳ, "Οθεν καὶ ἡ μνήμη κατ᾿ ἔτος ἐπιτελεῖται τῆς Λιτανίας μέχρι καὶ νῦν ἐν τῷ Κάμπῳ ὑπὲρ τῆς τοῦ φιλανθρώπου Θεοῦ μακροθυμίας.
col. 171–172page 4 of 25
PG 86:171που προχειρίζωνται, ἑαυτὸν δῆλον πᾶσι ποιῶν. γάρ. θ'. Ο Αίλουρος, ζῶντος τοῦ Προτερίου, ὑπὸ καθ ᾑρημένων ἐπισκόπων χειροτονεῖται, καὶ εὐθὺς θο ρύβων καὶ ταραχῶν τὴν Ἐκκλησίαν ἐπλήρωσεν. ι. Ο Νισιβινὸς ἦν ὁ μέγας Ἰάκωβος Όπως δὲ ἦν ἐνάρετος ἔδειξε τὸ περὶ τὰς πλυνούσας Ἑλληνίδας κόρας ἐν τῇ πηγῇ, αἴ τινες ἐπὶ τῷ ῥήματι Ἰακώβου ἐπολιώθησαν καὶ ἡ πηγὴ ἐξηράνθη" ἦν, εὐξάμενος πάλιν, ἀπεκατέστησε τὰς μέντοι κό μας πεπολιῶσθαι κατέλιπε. Δεῖ εἰδέναι ὅτι οὗτος Ιά κωβος ὁ κατὰ τὸ θαῦμα τὸ περὶ τὴν πηγὴν καὶ τὰς κόρας ποιήσας, οὐκ ἔστιν ὁ ἀντιγράψας πρὸς τὰ ἐγκύκλια. Οὗτος ὁ Νισιβινὸς, ἐν τοῖς Κωνσταν του ἦν χρόνοις. Πλὴν καὶ οὗτος ὁ δεύτερος Ἰάκωβος μέγας ἦν ἐπὶ θαύμασιν, ὥς φησιν ἐν τῇ Φιλοθέ ἱστορία ὁ Θεοδώριτος. ια΄. Λάρνακα ἡτοίμασε Θεοδώριτος προς τα φὴν τῷ μεγάλῳ Ἰακώβῳ. Συνέβη δὲ προτελευτῆσαι τὸν Θεοδώριτον. Πλὴν καὶ οὗτος ἐν αὐτῇ ἐτέθη ὁ μέσ γας Ἰάκωβος. ιβ'. Συμεών, ἀπὸ κώμης ἦν Σισάν, καὶ πρῶτος τῶν κιόνων ἐπιτήδευμα ἐπενόησε μέγας γενόμενος, ὡς δηλοῦσι τὰ περὶ αὐτὸν συγγράμματα. ιγ΄. Ανατολίου τελευτήσαντος, Γεννάδιος προς χειρίζεται, πρεσβύτερος τῆς Ἐκκλησίας, Ακακίου τοῦ Ὀρφανοτρόφου συμψήφου γενομένου Προ εβάλετο δὲ Γεννάδιος Μαρκιανὸν οἰκονόμον, τῆς τῶν Καθαρῶν ὄντα θρησκείας, εἰς τὴν Ἐκκλησίαν μετελθόντα. Ος ἅμα τῷ γενέσθαι οἰκονόμος, τὰ προσφερόμενα ἐν ἑκάστῃ Εκκλησίᾳ, τοὺς τοῦ τόπου κλη Ο Νισιβινὸς ἦν μέγας Ιάκωβος. ὅτι Νισιβινὸς ἦν, ῾Ο κατὰ τὸ θαῦμα περὶ τὴν πηγήν. ὁ τοῦτο τὸ θαῦμα. 'Εν τῇ Φιλοθέῳ ἱστορίᾳ. Λάρνακα ήτοίμασε. κατεσκεύασα δὲ κἀγὼ θήκην ἐν τῷ τῶν ἀποστόλων καλλινίκων σηκῷ. Συμψήφου γενομένου. σύμ φηψος σύμψηφοι σύμψηφοι συμψηφίζεσθαι συνεψηφίσθη δὲ Παλλαδίῳ καὶ Ἰωάννης ὁ Κωνσταντίνου και Αναστάσιος ὁ Σιλεντιάριος, ὁ κακῶς βασιλεύσας. υποψήφιος, σύμψηφος Επολιώθησαν.
col. 173–174page 5 of 25
PG 86:173ρικούς κομίζεσθαι διετύπωσεν, ἕως τούτου τῆς με γάλης Εκκλησίας πάντα κομιζομένης ιδ. Λέων ἐνομοθέτησε την Κυριακὴν παρὰ πᾶσιν ἀργεῖσθαι (γ), ἄπρακτόν τε εἶναι καὶ σεβασμίαν· καὶ τοὺς κληρικούς παρὰ τῷ ἐπάρχῳ τῶν πραιτωρίων μόνον ἀποκρίνεσθαι. ιε'. Οὗτος οὐδένα ἐχειροτόνει, το Ψαλτήριον μὴ γινώσκοντα. Ἐπὶ Γενναδίου, ἡ χεὶρ τοῦ ζωγράφου ἐξηράνθη, τοῦ ἐν τάξει Διὸς, τὸν Σωτῆρα γράψαι τολμήσαντος· ὃν δι᾿ εὐχῆς ἰάσατο Γεννάδιος. Φησὶ δὲ ὁ ἱστορῶν ὅτι τὸ ἄλλο σχῆμα τοῦ Σωτῆρος, τὸ οἷλον καὶ ὀλιγότριχον, υπάρχει τὸ ἀληθέστερον. ις'. Ἐλευθερίῳ τῷ μάρτυρι δι' ἕνα κληρικὸν τοῦ ναοῦ αὐτοῦ, ἐδήλωσεν ὁ Γεννάδιος, ὅτι ἡ στρατιώτης σου ἀτακτεῖ· ἢ διόρθωσον τοῦτον, ἢ ἔκκοψον. Ὁ δὲ εὐθὺς ἐτελεύτησεν ὡς κακότροπος ιζ'. Ἐπὶ Γενναδίου Στούδιος ἔκτισε τὸν ναὸν τοῦ ᾿Αγίου Ἰωάννου, καὶ μοναχοὺς ἐκ τῶν ᾿Ακοιμή των ενεκατέστησε. Γρατήσιμος δὲ ὁ πραιπόσιτος, τὸν τοῦ ᾿Αγίου Κυριακοῦ ἐν ᾧ καὶ τὸ μοναχικὸν σχῆμα ἔλαβεν, ἅμα ἐπλήρωσε τὰ πραιποσίτου. ιη'. Δανιὴλ ὁ θαυμάσιος ἐκ τῆς Συμεῶνος μάν δρας ἐλθών, τῷ στύλῳ ἐπέβη τῷ ἐν τῷ Ἀνάπλῳ. ιθ'. ῎Ανθιμος καὶ Τιμοκλῆς, οἱ τῶν τροπαρίων ποιηταὶ κατὰ φατρίας διηρέθησαν Αλλ' ὡς κακότροπος Της μεγάλης Εκκλησίας πάντα κομιζομέν νης. ἄχρις ἐκείνου πάντα τῆς καθόλου Ἐκκλησίας κομιζομένης. τὴν καθόλου Τὸν τοῦ ἁγίου Κυριακού. Κυριακού, Κατὰ φατρίας διηρέθησαν. κατὰ φατριᾶς. Φατρία Φατριάζειν φατρία· 'Αναστάσιος, ὁ Σιλεντιάριος ἐπὶ Εὐφημίου πατριάρχου Κωνσταντίνου πόλεως καθέδραν κατασκευάσας μετά τινω ἐφατρίαζεν. Λέων ἐνομοθέτησε. Φησὶ δὲ ἱστορῶν. (γ) Την Κυριακὴν παρὰ πᾶσιν ἀργεῖσθαι. (α) Στούδιος. (*) Οἱ τῶν Τροπαρίων ποιηται.
col. 175–176page 6 of 25
PG 86:175ὅσοι μὲν ἔχαιρον τῇ ἐν Καλχηδόνι συνόδῳ, παρὰ τῷ Ανθίμῳ συνήγοντο. Αὐτὸς γὰρ καὶ τὰς παννυχίδας παρεσκεύασε γίνεσθαι. Ὅσοι δὲ ταύτης ἐχθροὶ, τῷ Τιμοκλεί προσέκειντο. κ'. Μαρτυρίου τὴν Ἀντιοχείας ἐπισκοποῦντος Εκ κλησίαν, κατέλαβε τὴν Ἀντιόχειαν Ζήνων ο στρα τηλάτης, ὁ γαμβρὸς ἐπὶ θυγατρὶ Ἀριάδνη τοῦ βα σιλέως Λέοντος. Τούτῳ Πέτρος πρεσβύτερος τοῦ ἐν Καλχηδόνι ναοῦ Βάσσης τῆς μάρτυρος, ὁ ἐπίσ κλην Κναφεύς ἠκολούθησεν ἐπὶ ᾿Αντιόχειαν τῷ Ζήνωνι τοῦ βασιλέως γαμβρῷ. Ἐποφθαλμίσας δὲ τῷ θρόνῳ τῆς πόλεως, πείθει τὸν Ζήνωνα συνεργῆσαι αὐτῷ. Καὶ μισθωσάμενός τινας τῆς λώβης τοῦ Απολλιναρίου, μυρίους θορύβους κατὰ τῆς πίστεως καὶ Μαρτυρίου τοῦ ἐπισκόπου εἰργάσατο, ἀναθέματι βάλλων τοὺς μὴ λέγοντας, ὅτι Θεὸς ἐσταυρώθη. Ἐν οἷς καὶ τὸν λαὸν εἰς διαίρεσιν ἤγαγε καὶ ἐν τῷ Τρισαγίῳ Πέτρος, τὸ, Ο σταυρωθεὶς δι' ἡμᾶς, προσέθηκεν. και. Πρὸς βασιλέα ἐλθὼν Μαρτύριος, σὺν πολλῇ τιμῇ ἀπελύθη, σπουδή και παραινέσει Γενναδίου. Ἐλθὼν δὲ εἰς Ἀντιόχειαν, καὶ βλέπων ᾿Αντιοχείς ταραχαῖς καὶ στάσεσι χαίροντας, καὶ Ζήνωνα τούτοις συμπράττοντα, ἀπετάξατο τῇ ἐπισκοπῇ ἐπ᾿ ἐκκλησίας εἰπὼν, Κλήρῳ ἀνυποτάκτῳ, καὶ λαῷ ἀπειθεῖ, καὶ Ἐκκλησίᾳ ἐῤῥυπωμένῃ ἀποτάττομαι, φυλάττων ἐμαυτῷ τὸ τῆς ἱερωσύνης ἀξίωμα. κβ'. Μαρτυρίου ἀναχωρήσαντος, τυραννικῶς ὁ Κναφεὺς τῷ θρόνῳ ἐπεπήδησε, καὶ χειροτονεῖ εὐθὺς ἐπίσκοπον Απαμείας Ιωάννην τινὰ ἀπὸ ὅσοι δὲ ἐχθρωδῶς ἐκείνῳ ἐφέροντο, ἐκείνῃ. Πέτρος πρεσβύτερος τοῦ ἐν Χαλκηδόνι ναοῦ Βάσσης. Εν οἷς καὶ τὸν λαὸν εἰς διαίρεσιν ἤγαγε. ἐφ' οἷς καὶ τὸν λαὸν, Χειροτονεῖ εὐθὺς ἐπίσκοπον 'Απαμείας Ιω. Ἰωάννην, Πέτρος Κναφεύς. () Ἐπίσκοπον Απαμείας.
col. 177–178page 7 of 25
PG 86:177καθαιρέσεως Γνοὺς δὲ ταῦτα Γεννάδιος, διδά σκει πάντα τὸν βασιλέα. Ο δὲ κελεύει τὸν Κναφέα πεμφθῆναι εἰς ἐξορίαν Οπες προμαθών, φυγῇ χρησάμενος τὴν ἐξορίαν διέφυγε. ψήφῳ δὲ κοινῇ Ἰουλιανὸς τῇ ἐπισκοπῇ χειρίζεται. κγ'. Ἐμπρησμό; ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ μέγας ἐγένετο, τῇ δευτέρᾳ τοῦ Σεπτεμβρίου μηνός ἀπὸ τοῦ Νεωρίου ἀρξάμενος, καὶ φθάσας ἕως τοῦ ᾿Αποστόλου Θωμᾶ ὁ τῶν ᾿Αμαντίου. Μαρκιανὸς δὲ ὁ οἰκονόμος ἀνελθὼν εἰς τοὺς κεράμους τῆς ᾿Αγίας Αναστασίας, κατέχων τὰ Εὐαγγέλια εὐχαῖς καὶ δάκρυσι τὸν οἶκον ἀπαθῆ διεφύλαξε. κδ'. Λέων ὁ βασιλεὺς προεβάλετο Καίσαρα Λέοντα τὸν Μικρὸν, τὸν Υἱὸν ᾿Αριάδνης τῆς ἑαυτοῦ θυγατρός, καὶ Ζήνωνος τοῦ γαμβροῦ αὐτοῦ. Ἐν δὲ τούτῳ τῷ χρόνῳ, ἡ κόνις κατῆλθε μηνί Νοεμβρίῳ, πυρακτούντων νεφῶν φανέντων τῶν ἐν οὐρανῷ πρότερον· ὡς πάντας τοὺς ὁρῶντας λέγειν, οὐρανόθεν κατενεχθῆναι. κε'. Λέων ὁ βασιλεὺς στρατὸν ἐν ᾿Αφρικῇ κατὰ Σινδηρίχου ἐξέπεμψε. Καὶ τοσοῦτος ἦν ὁ στρα τὸς, ὡς τοὺς ναύτας τοὺς τὸν στρατὸν διασώζοντας, χιλιάδας εἶναι ζ'. Βασιλίσκος δὲ πιστευθεὶς τὴν ἡγε μονίαν τοῦ στρατοῦ, ὁ ἀδελφὸς Βηρίνης τῆς γαμε τῆς τοῦ Λέοντος, οὔπω τοῦ Σιμβρίχου ἡττᾶσθαι μέλλοντος, χρήματα λαβών, πάντα προέδωκε παραινέσει Εσπαρος 1. κς'. Γεννάδιος νυκτός κατελθὼν εἰς τὸ θυσια * Γ. Θωμᾶ τοῦ ᾿Αποστόλου. Σιδηροχου. 10. "Ασπαρο Ψήφῳ δὲ κοινῇ Ἰουλιανός. Εμπρησμὸς ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ. τῶν ᾿Αμαντίου Από καθαιρέσεως. 98, ἀπὸ καθαιρέσεως όντα, καθαιρεθέντα. Πεμφθῆναι εἰς ἐξορίαr. Η κόνις κατῆλθε. Κατά Σινδηρίχου. Γιζερίχου. οὔπω τοῦ Σιμβρίχου ἡττᾶσθαι μέλλοντος μόνον οὔπω τοῦ Γιζερίχου ἡττᾶσθαι μέλλοντος,, Γεννάδιος νυκτὸς κατελθών. εἰσελθὼν Γεννάδιος. φάντασμα δαιμονίου φάσμα. Τῇ δευτέρα τοῦ Σεπτεμβρίου μηνός. Εως τοῦ ᾿Αποστόλου Θωμά. Πρὸς δὲ νότον ἀπὸ τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Θωμᾶ μέχρι τοῦ ναοῦ τῶν μεγάλων μαρτύρων Σερ γίου καὶ Βάκχος. Νεώ
col. 179–180page 8 of 25
PG 86:179τιμήσας ήκουσε κράζοντος· ὡς αὐτοῦ μὲν ζῶντος ἐνδίδωσιν· ὕστερον δὲ λυμανεῖσθαι πάντως τὴν Ἐκε κλησίαν. "Οπερ δείσας ὁ Γεννάδιος, πολλὰ τὸν Θεὸν ἱκετεύσας, μετὰ μικρὸν ἐτελεύτησεν. στήριον εὔξασθαι, εἶδέ τι φάσμα δαιμόνιον· ᾧ ἐπισ κα. Λέων ὁ Μικρὸς τὸν ἴδιον πατέρα Ζήνωνα βασιλέα ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ ἀνηγόρευσε δέκα μόνους μῆνας αὐτὸς βασιλεύσας· καὶ εὐθὺς ἐτελεύτησεν. κη'. Βασιλίσκος ὁ Βηρίνης γαμετῆς τοῦ μεγάλου Λέοντος ἀδελφός, διατρίβων ἐν Ηρακλείᾳ τῆς Θρά της, βουλεύεται κατὰ Ζήνωνος, Βηρίνης μάλιστα συνεργούσης, καί τινων τῶν ἀπ' αὐτοῦ Οπερ γνοὺς ὁ Ζήνων, λαβὼν τὴν ᾿Αριάδνην καὶ ὅσα ἡδυ νήθη χρήματα, εἰς Ισαυρίαν ἔφυγεν. κθ'. Βασιλίσκος ἐν τῷ Κάμπῳ ἀνηγορεύθη βασι λεὺς, καὶ ποιεῖ αὐτοῦ Καίσαρα Μάρκον τὸν ἴδιον υἱὸν, καὶ Αὐγοῦσταν Ζηνωνίδα την γαμετὴν ἑαυτοῦ. Καὶ εὐθέως τῆς κατὰ τῆς πίστεως καταστροφής ἀπήρξατο, Ζηνωνίδος μάλιστα παρορμώσης κατά τῆς ὀρθοδοξίας βασιλίσκον. λ'. Ανεκαλέσατο διὰ τύπου Βασιλίσκος τον αἴλουρον· καὶ ὁ Κναφεὺς δὲ ἐξῆλθεν ἐκ τῆς μονῆς τῶν Ακοιμήτων· ἐκεῖ γὰρ ἐκρύπτετο· καὶ πάντες ὅσοι ἦσαν ἐχθροὶ τῆς ἐν Καλχηδόνι συνόδου, παῤῥησίαν ἔλαβον κατ' αὐτῆς κινούμενοι. Συναγαγὼν οὖν ὄχλον ἄτακτον ᾿Αλεξανδρέων ὁ Αίλουρος, σὺν αὐτοῖς ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Βασιλίσκου λιτανεύων, εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἤρχετο, αὐτοῦ ἐκείνου ἐπὶ ὄνου ὀχουμέν νου. Ἐλθὼν δὲ ἐπὶ τὴν λεγομένην Ὀκτάγωνον κατηνέχθη πτώματι μεγάλῳ· καὶ κλα Βασιλέα ἐν τῷ Ἱπποδρομίῳ ἀνηγόρευσε. τῷ Φεβρουαρίῳ μηνὶ ἔστεψε Ζήνωνα τὸν ἴδιον πα τέρα ἐν τῷ καθίσματι τοῦ Ἱπποδρομίου. ἐν τῷ καθίσματι του Ιπποδρομίου, Ποιήσας ἐν αὐτῷ κάθισμα θεωρίου βασιλικοῦ καθ᾽ ὁμοιότητα τοῦ ἐν Ῥώμῃ ὄντος. κάθισμα Καί τινων τῶν ἀπ' αὐτοῦ. καί τινων τῆς συγκλή του. Αὐτοῦ. "Οχλον άτακτον Αλεξανδρέων. ατάκτων, Επὶ τὴν λεγομένην οκτάγωνον. ἐκτάγωνον, Τότε δὲ ἐνεπρήσθη καὶ τὸ ὀκτάγωνον. Οκτάγωνον. βασιλικὴν
col. 181–182page 9 of 25
PG 86:181σθέντος τοῦ ποδὸς αὐτοῦ, μετ᾿ εἰρήνης ὑπέστρεψεν λα'. Βασιλίσκος μετὰ τύπου ἐκβαλὼν τὴν ἐν Καλχηδόνι σύνοδον, ἐναντιούμενος δὲ ἀπέλυσε τὸν Αίλου μου ἐπὶ ᾿Αλεξάνδρειαν, καὶ τὸν Κναφέα εἰς Ἀντιόχειαν. λβ'. Τύπῳ γενικῷ Βασιλίσκος τὴν σύνοδον ἐκβληθῆναι προσέταξεν. Ἐπέκειτο δὲ τοῦτο καὶ Ἀκάκιον ποιῆσαι· ὅπερ οὐκ ἴσχυσε, πάσης ὁμοῦ τῆς πόλεως ἀνδράσιν ἅμα καὶ γυναιξὶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ κατὰ Βασιλίσκου συναθροισθείσης. ᾿Ακάκιος δὲ καὶ ἑαυτὸν καὶ τὸν θρόνον, καὶ τὸ θυσιαστήριον, μελανοῖς ἐν δύμασιν ἡμφίεσε. Δανιὴλ δὲ ὁ μέγας ἀπέβη τοῦ στύ που διὰ ζῆλον ἔνθεον, καὶ τῷ λαῷ καὶ ᾿Ακακίῳ συν εκκλησίαζεν. λγ'. Φοβηθεὶς ὁ Βασιλίσκος τοῦ λαοῦ τὴν θερμότη τα, ἐξῆλθε τῆς πόλεως, παραγγείλας τοὺς τῆς συγ κλήτου μὴ συντυχεῖν Ακακίῳ. Μπείλει γὰρ ὁ λαὸς ἐμπυρίζειν τὴν πόλιν. Λαβὼν δὲ Δανιήλ τὸ μοναχικὴν καὶ πλῆθος ἐκ τοῦ λαοῦ, ἐξῆλθεν ὅπου ἦν Βασι λίσκος. Καὶ μετὰ πολλῆς παῤῥησίας αὐτῷ διελέχθη ὁ μοναχὸς Ολύμπιος λδ'. Μαθὼν Βασιλίσκος τὴν ἀπὸ Ἰσαυρίας κίνησιν Ζήνωνος, λαβὼν Ζηνωνίδα την γαμετὴν αὐτοῦ, ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἀπελογήσατο τῷ ᾿Ακακίῳ καὶ κλήρῳ, καὶ μοναχοῖς, καὶ τὰ δίκαια τῷ θρόνῳ ἀπέδωκε δι' ἑτέρου ἰδίκτου καταλύσας τὰ πρότερα. λε'. Ζήνων κατὰ βραχὺ τὴν βασιλίδα κατέλαβεν. Οπερ προγνούς Βασιλίσκος, ἐλθὼν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, τὸν βασιλικὸν ἐν τῇ θείᾳ τραπέζῃ ἀπέθετο στέφανον, καὶ ἐν τῷ βαπτιστηρίῳ σὺν τῇ γαμετῇ Ζηνωνίδι προσέφυγεν. Ζήνων δὲ πρῶτον καταλαβὼν τὴν ἐκ κλησίαν, εὐχαριστήσας τῷ Θεῷ, εἰς τὰ βασίλεια εἰσῆλθεν. λς'. Βασιλίσκος καὶ Ζηνωνὶς ἐν Βουσάμοις ἐπέμφθησαν. Κἀκεῖ πολλὰ κακωθέντες, ἀπέθανον. λζ'. Μαρκιανὸς ὁ σύγγαμβρος Ζήνωνος, ἀντῆρες αὐτῷ, πρόφασιν λαβών, την Λεοντίαν τὴν ἑαυτοῦ γαμετὴν βασιλεύοντι τεχθῆναι τῷ Λέοντι· Ἀριάδνην δὲ τὴν Ζήνωνος ἔτι ἰδιοτεύοντι. Πολέμου κρατ ταιοῦ μεταξὺ Ζήνωνος καὶ Μαρκιανοῦ γενομένου, κατακράτος Μαρκιανός περιγέγονεν. Καὶ πάντας συνελάσας τοὺς ὑπὲρ Ζήνωνος ἐφρούρει εἰς τὰ Μετ' εἰρήνης ὑπέστρεψεν. μετ' αἰσχύνης, Διελέχθη ὁ μοναχὸς Ολύμπιος. ὁ μοναὺς Ὀλύμ πιος. Καὶ τὰ δίκαια τῷ θρόνῳ ἀπέδωκε. Εν Βουσάμοις. Υπέρ. Περί
col. 183–184page 10 of 25
Liber Secundus
PG 86:183βασίλεια, ἔχων συνεργοῦντας Ρωμύλον καὶ Προκόπιον τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ. Ἐν ὑστέρῳ δὲ λουόμενοι, ἐν τῷ Ζευξίππῳ ἐχειρώθησαν. Καὶ τὸν μὲν Μαρκιανὸν χειροτονηθῆναι ὑπὸ Ἀκακίου πρεσ σύτερον παρεσκεύασαν, καὶ εἰς τὸ Παπυρίου καστέλλιον ἐξέπεμψανε. Ἐν ᾧ καὶ Βηρίναν μετ' ὀλίγον εξέπεμψαν. Ρωμύλος δὲ καὶ Προκόπιος διαφυγόντες, ἐπὶ τὴν δύσιν ἐσώθησαν. ΑΠΟ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ. * Ο. ἀπέστειλαν. α'. Ζήνων φόβῳ τῷ πρὸς Ἑλλοῦν τῆς κατὰ τῶν ἐπισκόπων ἐνέδωχεν ἐνστάσεως. Καλανδίων δὲ α! τήσας τὸν Ζήνωνα, τὸ λείψανον Ευσταθίου εἰς Αντιόχειαν ἤνεγκεν ἀπὸ Φιλίππων τῆς Μακεδονίας, ἔνθα καὶ ἐξώριστο καὶ ἀπέθανεν (η)· ὅπερ σύν πλείστῃ τιμῇ οἱ πολῖται ἐδέξαντο ἀπό δεκαοκτώ μιλίων ἐξελθούσης τῆς πόλεως πάσης, ὡς εἰπεῖν, ἡλικίας. Οἱ δὲ δι' αὐτὸν μέχρι τότε αποσχιζόμενοι, τῇ Ἐκκλησίᾳ ἡνώθησαν μετὰ ἑκατὸν ἔτη (ο) τοῦ θανάτου Ευσταθίου. β'. Βαρνάβα τοῦ ἀποστόλου τὸ λείψανον εὑρέθη ἐν Κύπρῳ ὑπὸ δένδρον κερατέαν, ἔχων ἐπὶ στήθους τὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιον Ιδιόγραφον τοῦ Βαρνάβα. Ἐξ ἧς προφάσεως καὶ περιγεγόνασι Κύπριοι, τῷ αὐτοκέφαλον εἶναι τὴν κατὰ αὐτοὺς μητρόπολιν, καὶ μὴ τελεῖν ὑπὸ Ἀντιόχειαν. Τὸ δὲ τοιοῦτον Εὐαγγέλιον, Ζήνων ἀπέθετο ἐν τῷ παλα τίῳ, ἐν τῷ ἄλλῳ Στεφάνω Ῥωμύλον καὶ Προκόπιον. Προκόπιον καὶ Βουσάλιον Από δεκαοκτώ μιλίων. ἀπὸ δώδεκα μιλίων. Τὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιον. θύϊνα. Ἐν τῷ ἄλλῳ Στεφάνῳ. ἐν τῷ ἁγίῳ Στεφάνῳ. (η) Ενεγκεν ἀπὸ Φιλίππων, ἔνθα καὶ ἐξώριστο καὶ ἀπέθανεν, Μετὰ ἑκατὸν ἔτη. Εξ ἧς προφάσεως.
col. 185–186page 11 of 25
PG 86:185γ. Ιλλους τελείως ἐξύγανε τὴν πρὸς Ζήνωνα τυραννίδα. Καὶ ἐλθὼν ἐν Ταρσῷ, ἤγαγεν ἐκ τοῦ καστελλίου Παπυρίου τὴν βασιλίδα Βρίναν, ἐκεῖ φρουρουμένην διὰ τὰ κατὰ Βασιλίσκον. Καὶ παρα σκευάζει αὐτὴν, στέψαι βασιλέα Λεόντιον τὸν ὕπα τον Καὶ τούτου γενομένου, Βηρίναν μὲν πάλιν εἰς τὸ καστέλλιον ἔπεμψαν· αὐτοὶ δὲ εἰς Ἀντιόχειαν ἐπελθόντες, πάλιν βασιλικῶς ἔπραττον δ'. Μετά πολλούς πολέμους, ἐπὶ τέσσαρα ἔτη φρουρούμενος ὁ Ἰλλοὺς καὶ Λεόντιος ἐχειρώθησαν προδοσία τῆς γαμετῆ; Προμόνδου ἐπὶ τοῦτο πεμφθέντος ἐκ τῆς βασιλίδος ὑπὸ Ζήνωνος· καὶ τὰς κεφαλὰς ἀπετμήθησαν. ε'. Ἐν Ἐδέσσῃ τῇ πόλει διδασκαλείον χριστιανικὸν ἦν Περσικής, ως φασι, διατριβής. Ἐξ οὗ τοὺς Πέρσας οἶμαι τὰ Νεστορίου φρονεῖν, τινῶν τοῖς τοῦ Νεστορίου χαιρόντων καὶ Θεοδώρου, προκαθημένων τοῦ τόπου καὶ τὰ φίλα δόγματα τοῖς Πέρσαις παραδιδόντων. ς'. Ζήνων ὁ βασιλεὺς ἐτελεύτησεν. Αναγορεύεται δὲ εἰς βασιλέα ὑπὸ ᾿Αριάδνης τῆς Αὐγούστης ὁ Σ λεντιάριο; ', ἐκ τοῦ Δυρραχίου ὁρμώμενος. Περὶ οὗ ἀντέστη Ευφήμιος ὁ ἐπίσκοπος αἱρετικὸν καλῶν, καὶ τῶν Χριστιανῶν ἀνάξιον 'Αριάδνη δέ, καὶ τῶν τῆς συγκλήτου συρόντων ἠνάγκαζον τὸν Εὐφή μιον. Ὁ δὲ οὐκ ἄλλως τοῦτο ποιῆσαι ἡνέσχετο, εἰ μὴ ὁμολογίαν ἔγγραφον παρ' αὐτοῦ ἐκομίσατο, ὡς εἰς ὅρον τῆς πίστεως δέχηται τὰ ἐν Καλχηδόνι δογ ματισθέντα. Ο καὶ πεποίηκεν. ζ. Μανιχαίοι καὶ 'Αρειανοὶ ἔχαιρον 'Αναστασίῳ Μανιχαῖοι μὲν, ὡς τῆς μητρὸς αὐτοῦ ζήλῳ 10 οὔ Ε. Αναστάσιος ὁ Σιλεντιάριος. 16 ζηλωτρίας. Πάλιν βασιλικῶς ἔπραττον. πάλιν, Προδοσία τῆς γαμετῆς Προμόνδου. προδοσία τοῦ ἀδελφοῦ τῆς γαμε τῆς Προκούνδου, δόλῳ πεμφθέντος ὑπὸ Ζήνωνος. Τροχούνδου. Ἐν Ἐδέσση. Προκαθημένων τοῦ τόπου. τόπος Καὶ τῶν Χριστιανῶν ἀνάξιον. της βασιλείας. Λεόντιον τὸν ὕπατον.
col. 187–188page 12 of 25
PG 86:187σης αὐτῶν· Αρειανοὶ δὲ, ως Κλέαρχον τὸν θεῖον πρὸς μητρός Αναστασίου ὁμάδοξον ἔχοντες. " τῆς πόλεως τῆς βασιλίδος. η'. Τὴν ὁμολογίαν αὐτοῦ βεβαίως τὸν Εὐφής μιον ἀπῄτησεν Αναστάσιος βασιλεύσας. Θ. Πολλὰ τῶν Ἰσαύρων ἄτοπα καὶ ἀπάνθρωπα πραξάντων ἐν Κωνσταντινουπόλει, ἅπαντας τῆς πόλεως ἐξέβαλεν. Οἱ δὲ ἐξελθόντες, πρὸς τυραννίδα ὥρμησαν, καὶ ἕως τοῦ Κοτυαείου ἐξέδραμον Καθ' ὧν ὁ βασιλεὺς στρατὸν ἐξέπεμψεν, καὶ Ἰωάννην τὸν Σκύθην, καὶ Ἰωάννην τὸν Κυρτόν. Τοῦ δὲ πολέμου ἐπὶ πέντε ἔτη κρατήσαντος Αναστάσιος ἀποκαμὼν ἐθάρρησεν Εὐφημίῳ τῷ ἐπισκόπῳ Κωνσταντινουπόλεως, ὡς εἰρήνης ἐφίεται, καὶ ἵνα συναγάγῃ τοὺς ἐνδημοῦντας ἐπισκόπους, καὶ δόξῃ ὑπὲρ τῶν Ἰσαύρων καλεῖν Ευφήμιος δὲ ἐξήγαγε τὸ λεχθὲν πρὸς Ἰωάννην Πατρίκιον, πενθερὸν ᾿Αθηνοδώρου ἑνὸς τῶν ἐξαρχόντων τῶν Ισαύρων. Ὁ δὲ δραμών, πάντα ἀναγγέλλει τῷ βασι λεῖ. Οπερ εἰς ἔχθραν τὸν βασιλέα κατὰ Εὐφημίου ἐξώπλισεν, ι'. Αναστάσιος λοιπὸν βασιλικώτερον κινηθείς κατὰ τῶν Ἰσαύρων, τούτους κατακράτος ενίκησε. Καὶ πέμψας πρὸς Εὐφήμιον Εὐσέβιον τὸν μάγι στρον, δηλοῖ πρὸς αὐτόν Αἱ εὐχαί σου... ια'. Οἱ ἐπίβουλοι Εὐφημίου τινὶ ὑποθέμενοι, παρ εσκεύασαν ἔμπροσθεν τοῦ μιτατωρίου ξίφος κατ' αὐτοῦ γυμνῶσαι, καὶ κατὰ τῆς κεφαλῆς Εὐφη μίου ὁρμῆσαι. ᾿Αλλὰ Παῦλος ὁ ἔκδικος (δ) τῆς Ἐκ Ζήλῳ οὔσης. ζηλωτρίας εύσης, Τὴν ὁμολογίαν αὐτοῦ βεβαίως. βιαίως, Καὶ ἕως Κοτυαείου ἐξέδραμον. Ὑπὲρ τῶν Ἰσαύρων καλεῖν. παρακαλεῖν, προς Ἰωάννην τὸν πρό χιον, τὸν πατρίκιον, Αἱ εὐχαί σου. Αἱ ευχαί σου, ὦ μέγα, τοὺς φίλους σου ἠσβόλωσαν. 14 Αἱ εὐχαί σου αἱ μεγάλαι τοὺς φίλους σου Ασβόλωσαν. λείπει. Εμπροσθεν τοῦ μιτατωρίου. πρὸ τοῦ μαρτυρίου; ἔμπροσ σθεν τοῦ μιτατωρίου. "Οθεν διὰ τοῦ δεξιοῦ μέρους διήρχετο εἰς τὸ μιτατώριον. (με (γ) Τοῦ δὲ πολέμου ἐπὶ πέντε ἔτη κρατήσαντος. Ο Έκδικος.
col. 189–190page 13 of 25
PG 86:189ΙΙ. κλησίας, μακρὸς ὤν, τὴν πληγὴν κατὰ τῆς κεφαλῆς ἀντὶ Εὐφημίου λαβὼν ἐκινδύνευσε. Τὸν μέντοι τὸ ξίφος γυμνώσαντα, εκκλησιαστικός τις ἀνὴρ ἁρπά σας την λεγομένην σέραν ἀνείλεν. εβ'. Αναστάσιος ὁ βασιλεὺς τὰς ἐπιβουλὰς τῶν Ἰσαύρων ἐπιγράψας τῷ Εὐφημίῳ, καὶ ὡς γράμ ματα πεπομφέτος τοῖς τυράννοις, συνήγαγε τους ἐνδημοῦντας ἐπισκόπους. Οι τινες βασιλεῖ χαριζόμενοι, ἀκοινωνίᾳ καὶ καθαιρέσει τὸν ἄνδρα ἡμείψαντο. Προχειρίζεται δὲ ὁ βασιλεὺς εἰς ἐπίσκοπον Μακεδόνιον τινα, τῆς Ἐκκλησίας πρεσβύτερον καὶ σκευοφύλακα. Ο μέντοι λαὸς δι' Ευφήμιον ἐστασίαζον. Ἐν οἷς εἰς τὸ ἱπποδρόμιον ἔδραμον λιτανεύοντες. 'Αλλ' οὐδὲν ὤνησαν. Τοῦ γὰρ βασιλέως ἐνίκα ἡ ἔνστασις. ιγ'. Μακεδόνιος πεισθεὶς τῷ βασιλεῖ, τῷ ᾿Ενωτικῷ Ζήνωνος καθυπέγραψεν. ιδ'. Οὗτος ὁ Μακεδόνιος ἀσκητικὸς ἦν καὶ ἱερὸς, ὡς ὑπὸ Γενναδίου τραφείς, οὗ καὶ ἀδελφιδοῦς ὡς λόγος, ὑπῆρχεν, ιε'. Εὐφήμιον εἰς Εὐχαῖτα βασιλεὺς περιορισθῆναι προσέταξεν. Ὁ δὲ λόγον ήτησε διὰ Μακεδονίου λαβεῖν, ὡς ἐπιβουλῆς χωρίς κατὰ τὸν τόπον ἀπάγεται. Ἐπιτραπεὶς δὲ τὸν λόγον δοῦναι ὁ Μακε δόνιος, ἐπαινετόν τι σκεψάμενος, ἐν τῷ βαπτιστηρίῳ τοῦ Εὐφημίου ὄντος, τὸ ὠμοφόριον τὸ ἐπισκοπικὸν ἑαυτοῦ ἀφαιρεθῆναι ὑπὸ τοῦ διακόνου 19 προσέταξε, καὶ οὗτος εἰσελθεῖν πρὸς τὸν Εὐφή μιον Δανεισάμενος δὲ καὶ χρήματα, δέδωκε τῷ Εὐφημίῳ εἰς δαπάνας τῶν σὺν αὐτῷ. ις'. Φηστός τις τῶν τῆς συγκλήτου Ρώμης, πρὸς βασιλέα σταλείς Αναστάσιον διά τινας χρείας πολ 18 ἀρχιδιακόνου. Την λεγομένην σέραν. τῇ λεγομένῃ σείρα, χ'· Ἐντεῦθεν δὲ εἰληφθαι δοκεῖ καὶ ἡ Ιδιωτικῶς σέρα ἡ τὰς θύρας κλείουσα. μοχλός θύρας, ὅτι ἐνίσχυσε τοὺς μοχλοὺς τῶν πυλῶν σου. Ἐν οἷς εἰς τὸ ἱπποδρόμιον ἔδραμον. Ρτο ἐν οἷς εφ' οἷς, Οὗ καὶ ἀδελφιδοῦς. άδελ φιλοῦν, Το ὠμοφόριον τὸ ἐπισκοπικόν. Εἰσελθεῖν πρὸς τὸν Ευφήμιον. εἰσῆλθεν, εἰσελθὼν, δανειζόμενός τε, Ευχαίτα. (κ) Οὗτος. οὕτως.
col. 191–192page 14 of 25
PG 86:191τικὰς, ἐλθὼν εἰς τὴν βασιλίδα, τῶν κορυφαίων ἀπο 18 Φήστου συνοδικά. 1 'Ρωμαῖον. στόλου Πέτρου και Παύλου την μνήμην, σὺν πολλῇ τιμῇ καὶ σεβάσματι παρεκάλεσα γίνεσθαι. Επιτελουμένης δὲ καὶ πρότερον, πλὴν ἐξ αἰτήσεως Φήστου, πολλῷ πλέον ηὐξήνθη τῆς τοιαύτης τὸ φαι δρὸν πανηγύρεως. ιζ. Διὰ τούτου τοῦ Φήστου 13 δίκας Μακεδόνιος ᾿Αναστασίῳ τῷ ἐπισκόπῳ 'Ρώμης πέμψαι ἠθέ λησεν. Ἐκωλύθη δὲ τοῦτο παρὰ βασιλέως ποιήσασθαι. Φῆστος δὲ, ὡς λόγος, ὑπέθετο λάθρα τῷ βασιλεῖ πείθειν τὸν Ῥώμης ἐπίσκοπον τῷ Ενωτικῷ Ζήνωνος υπογράφειν. Ελθὼν δὲ ἐν Ῥώμῃ εὗρε τὸν ἐπίσκοπον ᾿Αναστάσιον (υ) τελευτήσαντα. Διὸ σπουδὴν ἐποιήσατο διὰ σχήματα τὸ ζητούμενον ὑπογράψαι. Υποφθείρας γὰρ χρήμασι πλείονας, παρεσκεύασε ψηφίσασθαι εἰς ἐπίσκοπον παρὰ τὸ ἔθος, Ρωμανόν " τινα ᾧ ὄνομα ἦν λα Τῶν Κορυφαίων ἀποστόλου. τῶν ἀποστόλων κορυφαίου Πέτρου και Παύ Περὶ στεφάνων τῶν κορυφαίων ἀποστόλων. Διὰ τούτου τοῦ Φήστου δίκας. τα συνοδικά, γράμ Διὰ σχήματα. διὸ σπουδὴν ἐποιεῖτο σχήματι τὸ ὑπεσχημένου καθυπογράφειν. 11 Παρὰ τὸ ἔθος ῾Ρωμανόν τινα. εἰς ἐπίσκοπον παρὰ τὸ ἔθος. Υπέθετο λάθρα τῷ βασιλεῖ. Ὁ δὲ Φῆστος λάθρα μᾶλλον βασιλεῖ προσιὼν ὑπετίθει ἱκανῶς ἔχειν καὶ Ἀναστάσιον τὸν πρόεδρον Ῥώμης πείθειν τῷ Ζήνωνος ἐνωτικῷ συντίθεσθαι, καὶ αὐτόχειρα τούτῳ υποσημαίνειν.
col. 193–194page 15 of 25
PG 86:193ρέντιος. χειροτονοῦνται οὖν δύο, ὑπὸ μὲν τῶν πλειόνων, ἐκ τῶν διακόνων Σύμμαχος· ἐκ δὲ τῶν ἄλλων, Λαυρέντιος. Δι' ου; καὶ φόνοι, καὶ ἁρπαγαὶ, καὶ ἄλλα μυρία κακὰ κατὰ τὴν Ῥώμην γεγόνασιν. Ωσαύτως τριῶν ἐνιαυτῶν (α) κρατησάσης τῆς τοιαύτης συγχύσεως, Θευδέριχος ὁ ῞Αφρος κρατῶν τότε τῆς Ρώμης, εἰ καὶ Ἀρειανὸς ἦν, σύνοδον ἐπισκόπων ποιησάμενος, Συμμάχῳ μὲν τὴν ἐπισκοπὴν τῆς Ῥώμης ἐκύρωσε. Λαυρέντιον δὲ εἰ; μίαν ἐπισκο τὴν πόλεως ὀνόματι Νοκερίας ἐνεθρόνισε. Λαυρέντιος δὲ οὐχ ἡσύχασεν, ἀλλ᾽ ἔτι τῆς ἐπισκοπῆς Ρώ μης ἐφίετο. Οθεν ὁ Σύμμαχος καθαιρεθῆναι τοῦτον, καὶ ἐξορισθῆναι παρεσκεύασε. Καὶ οὕτως ἡ στάσις ἐπαύσατο. τηʹ. Θευδέριχος ὁ ᾿Αφρος, διάκενόν τινα εἶχεν ὀρθόδοξον, ὃν πάνυ ἠγάπα καὶ ἔθαλπεν. Οὗτος δὲ δ διάκονος νομίζων Θευδερίχω χαρίζεσθαι, τῆς τοῦ ὁμοουσίου πίστεως ἀποστὰς τοῖς 'Αρείου ἐφρόνησε Γνούς δὲ τοῦτο Θευδέριχος, τὸν οὕτως ἀγαπώμενον εὐθέως ἀπεκεφάλισεν, εἰπών· Εἰ τῷ Θεῷ πίστιν οὐκ ἐφύλαξας, πῶς ἀνθρώπῳ φυλάξεις συνείδησιν ὑγιαίνουσαν; ιθ'. Πέρσαι κινηθέντες κατὰ Ῥωμαίων, πολλῶν κατέδραμον πόλεων· καὶ μάλιστα ᾿Αμίδης. Τοῦ δὲ βασιλέως πρὸς Πέρσας σπονδας ποιήσαντος, καὶ Βάνοι τοῦ Πόντου κατέδραμον κ. Αναστάσιος δὲ εἰς τὰ πολεμικὰ ἀσχολούμενος, τῆς κατὰ τῶν ὀρθοδόξων ἐπαύσατο βίας. Ηνίκα δὲ μικρὰν ἐκ τῶν πολεμίων ἄνεσιν ἔλαβε, πάλιν κατὰ τῆς Ἐκκλησίας, κατὰ Μακεδονίου ἁπλίζετο. και. Πολλὰς ὁ βασιλεὺς ᾿Αναστάσιος ἐκκλησίας ἐν Κωνσταντίνου πόλει ἀνέκτισε. Διὰ τὰς γινομένας ὑπὸ τοῦ λαοῦ στάσεις ἐν τῇ πόλει κατὰ τοῦ βασιλέως, ἐπενόησε τὸν ἔπαρχον τῆς πόλεως ἀκολουθεῖν ταῖς Θευδέριχος ὁ Αφρος. ἄφρος Πίστεως ὑποστάς. ἀποστὰς, Θευδέριχος, διάκονός τις τῇ ὑγιαινούσῃ πίστει στοιχῶν, περιμανῶς ἀγαπᾶτο τῷ Αφρι. καὶ παντὸς τοῦ ἥδοντος παρ' ἐκείνου ἀπήλαυε. Τοῖς Ἀρείου ἐφρόνησεν. τὰ 'Αρείου ἐφρόνησεν. Καὶ Βάνοι του πόντου κατέδραμον. καὶ Τζάνοι. Κατὰ τῆς Ἐκκλησίας, κατὰ τοῦ Μακε δονίου. κατὰ τῆς Ἐκκλησίας, καὶ Μακεδονίου. Τριῶν ἐνιαυτῶν.
col. 195–196page 16 of 25
PG 86:195λιταῖς Εφοβεῖτο γὰρ τὸν ὑπὸ τῆς τετάρτης συνόδου ζῆλον τῶν τὰς ἐπελάσεις ποιούντων. "Οπερ λοιπὸν, ἐξ ἐκείνου ἔθος ἐγένετο. κβ'. Εὐχώλιόν τινα παρεσκεύασαν οἱ ἐχθροὶ τοῦ Μακεδονίου μάχαιραν κατ' αὐτοῦ σπάσασθαι. Μακεδόνιος δὲ τὸ πρᾶον ἐπιδειξάμενος, δόματα δίδοσθαι Εὐχωλίῳ προσέταξε. Τὸ ὅμοιον δὲ, καὶ εἰς τινὰς ἱεροσύλους ἐποίε:. κγ'. Ἡλίᾳ τῷ ἐπισκόπῳ τῶν Ἱεροσολύμων προσ έταξε βασιλεὺς, σύνοδον ἀθροῖσαι τῶν ὑπ' αὐτὸν, καὶ κατὰ τῆς τετάρτης συνόδου ψηφίσασθαι. Ηλίας δὲ σύνοδον μὲν οὐ συνήθροισεν. Αὐτὸς δὲ μόνος 10 ἀναθεματίζων Νεστόριον καὶ Εὐτυχή, Διόδωρον, καὶ Θεοδωρον, καὶ τὴν ἐν Καλχηδόνι (ψ) σύνοδον κδ'. Τούτων γινομένων, σφόδρα ὁ βασιλεὺς Μακε δονίῳ ἐπέκειτο πρᾶξαι τὰ ὅμοια. Ὁ δὲ, χωρίς οἰκουμενικῆς συνόδου ἐχούσης πρόεδρον τὸν τῆς μεγάλης Ῥώμης ἐπίσκοπον, οὐδὲν ποιεῖν ἔλεγεν. Ὅθεν εἰς ἔχθραν τὸν βασιλέα ἐκίνησε. Καὶ τοὺς μὲν προσφεύγοντας τῇ Μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ ἀποσπᾶσθαι παρεσκεύαζε· ταῖς δὲ τῶν αἱρετικῶν ἐκκλησίαις ὅρους παρό ῥησίας παρέσχετο. κε'. Δευτέριος τῶν ᾿Αρειανῶν ἐπίσκοπος ἐν Κων. σταντίνου πόλει, βαπτίζων τινὰ Βάρβαρον οὕτω λεγόμενον, ἀθετῶν τὴν τοῦ Κυρίου παράδοσιν, εἰ πεῖν ἐτόλμησεν ὡς ἐβάπτιζε Βαπτίζεται Βάρδας 18 ἐπελύσεις. 10 μόνος έγραψε βασιλεῦ. 17 σύνοδον κρατύνων. Ακολουθεῖν ταῖς λιταῖς. Τὲν ὑπὸ τῆς τετάρτης συνόδου ζῆλον. τὸν ὑπὲρ τῆς τετάρτης, Ευχώλιν τινα. Αχόλιον; 'Ασχό λιον. Αὐτὸς δὲ μόνος. 129,: Αὐτὸς δὲ μόνος αντέγραψε το βασιλεῖ ἀναθεματίζων, Καὶ τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον. Καὶ τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον ἀποδεχόμενος. ἀποδεχόμενος Ὁ δὲ βασιλεὺς Μακεδόνιον τὸν Κωνσταντινουπόλεως ἠνάγκαζεν ἀναθεματίσαι τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύ οδον καθάπερ καὶ Ηλίας Ιεροσολύμων. 151: Ηλίας δὲ ὁ Ἱεροσολύμων καὶ τὴν ἐν Χαλκηδόνι ἔγραψεν ἀποβάλλεσθαι. νον ἀποδεχόμενος, Βαπτίζων τινὰ Βάρβαρον. Βάρ Βάρβας. Καὶ τὴν ἐν Καλχηδόνι σύνοδον.
col. 197–198page 17 of 25
PG 86:197εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς, δι' Υἱοῦ, ἐν ἁγίῳ Πνεύματι. Ούτινος λεχθέντος, τὸ ὕδωρ ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ γέγονεν ἀφανές· ὁ δὲ Βάρδας φυγὴν ἐξῆλθε, καὶ πᾶσι τὸ θαῦμα ἐποίει γνώριμον. κς'. Πολλοὺς ὁ βασιλεὺς κατὰ Μακεδονίου τρόπους ἐπενόει. Οἱ δ' ἀπόσχιστοι ὄχλον μισθωτὸν συν αθροίσαντες, ἐν Κυριακῇ εἰσῆλθον εἰς τὸν ναὸν τοῦ ᾿Αρχαγγέλου, τοῦ ἐν τῷ παλατίῳ· καὶ τῶν Ψαλτῶν τὴν Τρισάγιον λεγόντων, οὗτοι μετὰ τῆς προσθήκης τοῦ· 'Ο σταυρωθεὶς δι' ἡμᾶς, ἀποκρινόμενοι ἔψαλλον. Τῇ δὲ ἐπιούση Κυριακῇ, τὰ ὅμοια ἐν τῇ Μεγάλη ἐκκλησίᾳ ἐποίησαν μετὰ βάκλων εἰσελθόντες. Ο δὲ λαὸς ζηλώσας, τὰ μὲν πρῶτα, φωναῖς ἀντέκραζον κράζουσι, καὶ ὑβρίζουσιν ἀνθύβριζον. Ύστερον δὲ μετὰ πολλῶν ὁ βασιλεὺς λοιπὸν ἀπαρακαλύπτως κατὰ Μακεδονίου κείμενος ποτὲ μὲν τοὺς μονα χοὺς τοὺς ἀποσχίστας, ποτὲ δὲ τοὺς ἄρχοντας παρ εσκεύαζεν, ύβρεσιν ἀσέμνοις μετὰ κραυγῶν βάλλειν τὸν ἐπίσκοπον. Μεθ' ὧν ἦν καὶ Ἰουλιανὸς ἐπίσκοπος ᾿Αλικαρνασοῦ τῆς Καρίας, καὶ Σεβῆρος ὁ μοναχός. Οἱ καὶ τῆς πίστεως, καὶ ἑαυτῶν γεγενημένοι πολέ μιοι. Ο λαός σὺν γυναιξὶ καὶ σέκνοις, πλῆθος ἄπει ρον, τοῖς ἡγουμένοις τῶν μοναχῶν συναθροισθεὶς διὰ τῆς πόλεως ἔκραξον· Καιρός, Χριστιανοί, μπρο τυρίου. Τὸν πατέρα μηδεὶς καταλίπη. "Υβριζον δὲ τὸν βασιλέα, Μανιχαῖον ἀποκαλοῦντες, καὶ τῆς βασι λείας ἀνάξιον. Ἐν οἷς ὁ βασιλεὺς φοβηθείς, τὰς πύλας τοῦ βασιλείου 18 πανταχόθεν ἀπέκλεισε, καὶ πλοῖα εἰς τὸ φυγεῖν, τῷ παλατίω παρέστησεν. κζ'. Ο βασιλεὺς ὁ πρώην ὁμώσας μὴ ἰδεῖν Μακε δόνιον ἔτι τῷ προσώπῳ, πέμψας παρεκάλει τοῦτον ἀσπάσασθαι. Ὁ δὲ λαός, εἰσερχομένου τοὺς τῶν μοναστηρίων διεμαρτύρατο· Τὸν πατέρα πρὸς ἡμᾶς ἔχομεν. Καὶ οἱ τῶν σχολῶν δι᾿ ὅσων ἦλθεν εὐφη μοῦντες ἐδέχοντο. Καὶ εἰσελθὼν, ἤλεγξεν ᾿Αναστά σιον, ὡς τῆς Ἐκκλησίας πολέμιον· ὁ δὲ μετὰ ὑποκρίσεως ἔδοξεν ἐνοῦσθαι τῇ Ἐκκλησίᾳ καὶ τῷ ἐπισκόπῳ. 18 παλατίου. διακρινόμενοι Οἱ δὲ ἀπόσχιστοι. ἀποσχίστας μοναχούς Πρὸς τοὺς ἀποσχιστὰς Καλλινίκου, "Υστερον δὲ μετὰ πολλῶν. μετὰ πληγών, Ὕστερον δὲ μετά πολλῶν πληγῶν αὐτοὺς ἐξε ήλασαν. Ὁ δὲ λαός ζήλῳ διαθερμανθείς αἰσχρῶς ἐκείνους τῆς ἐκκλησίας ἀπέλαυνον. Κατὰ Μακεδονίου κείμενος. κινόμενος. μετά κραυγών.
col. 199–200page 18 of 25
PG 86:199κι'. Υπολαβὼν ὁ βασιλεὺς ὅτι εἴπερ κριθείη δ Μακεδόνιος, ὁ λαὸς ὡς ἀθώου ἀντιλήψεται, νυκτό, αὐτὴν μετὰ βίας ἐπὶ τὴν Καλχηδόνα ἐξέπεμψεν. Κἀκεῖθεν παραπεμφθῆναι ἐν Εὐχαῖτοις προσέταξεν. Τῇ δὲ ἑξῆς προεβάλετο εἰς ἐπίσκοπον Τιμόθεόν τινα, πρεσβύτερον τῆς Ἐκκλησίας καὶ σκευοφύλακα· δι ἐκάλουν λιτροβούλην καὶ κόλωνα διά τινα έργα τῶν ὀνομάτων ἁρμόδια. κι'. Ὅπου δ᾽ ἄν ποτε εἰσῆλθεν ἐν ἐκκλησίᾳ Τιμό θεος, εἰ μὴ πρότερον τὰς εἰκόνας Μακεδονίου κατέσπασε, τῆς λειτουργίας οὐκ ἤρχετο. λ'. Τὰς κατὰ Παρασκευήν λιτάς, ἐν τῷ ναῷ τῆς Θεοτόκου ἐν τοῖς Χαλκοπρατίοις Τιμόθεος ἐπενόησε γίνεσθαι. λα'. Ιωάννης & διακρινόμενος μετὰ Σεβήρου ἱστορεῖ ὅτι ὅρκον ἔλαβεν ὁ βασιλεὺς ᾿Αναστάσιος τοῦ Σεβήρου, ὅτι ᾗ δ' ἂν γένηται Αντιοχείας ἐπίσκοπος, οὐδαμῶς τῆς ἐν Καλχηδόνι συνόδου διὰ ἀναθέματος ἅψεται· καὶ ὅτι ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ τῆς χειροτονίας αὐτοῦ, ἀνελθὼν ἐπ' ἄμβωνος ταύτην ἀνεθεμά Λιτροβού την καὶ κόλωνα. βούλην και κήλωνα. λιτροβούλθην Τὰς εἰκόνας Μακεδονίου. ξὺ τοῦῆς τὸν σωτήρα λέγοντα τῷ Γενναδίῳ, Ιωάννης ὁ διακρινόμενος κατὰ Σεβήρου 29: Ιστορεῖ δὲ Ἰωάννης ὁ αὐτῷ διακρινόμενος, διακρινόμενος διακρινομένους Τῶν γὰρ διακρινομένων ἦν ὁ ᾿Αναστάσιος. διακρινόμενος. διακρινό Κατά Σεβήρου ἱστορεῖ.
col. 201–202page 19 of 25
PG 86:201τισεν, αἰτηθεὶς ἐκ τῶν σπουδαστῶν αὐτοῦ λβ'. Τιμόθεος τὸ τῶν τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτὼ Πατέρων τῆς πίστεως Σύμβολον, καθ' ἑκάστην Σύνο αξιν λέγεσθαι παρεσκεύασεν; ἐπὶ διαβολῇ δῆθεν Μα κεδονίου, ὡς αὐτοῦ μὴ δεχομένου τὸ Σύμβολον· ἅπαξ τοῦ ἔτους λεγόμενον πρότερον ἐν τῇ ἁγίᾳ Παρασκευῇ τοῦ θείου πάθους, τῷ καιρῷ τῶν γινομένων ὑπὸ τοῦ ἐπισκόπου κατηχήσεων. λγ'. Τοῦ ἡγουμένου τῆς μονῆς τοῦ Στουδίτου 10 τελευτήσαντος, ἀπῆλθε Τιμόθεος ὁ ἐπίσκοπος εἰς τὸ μοναστήριον προβαλέσθαι ἐπίσκοπον Ο δὲ μέλλων χειροτονεῖσθαι, εἶπεν αὐτῷ, ὡς οὐκ ἀνέχεται δέξασθαι χειροτονίαν ὑπὸ ἀνδρὸς τὴν ἐν Χαλκηδόνι ἀναθεματίζοντος σύνοδον. Τιμόθεος δὲ ἔφησε πρὸς αὐτόν· Ανάθεμα παντὶ ἀνθρώπῳ, ἀπο στρεφομένῳ ἢ ἀναθεματίζοντι τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον. Οὕτως οὖν ὁ μέλλων χειροτονεῖσθαι, κατα εδέξατο. Ιωάννης δέ τις ἀρχιδιάκονος Μανιχαίος ὑπάρχων, ὕβρεσι τὸν Τιμόθεον βάλλων, δραμών ταῦτα τῷ βασιλεῖ ἐμήνυσεν. Ὁ δὲ μετάπεμπτον ποιησάμενος τὸν Τιμόθεον, χαλεπῶς αὐτὸν ἡτοί μασεν Αὐτὸς δὲ ἠρνήσατο εἰπὼν, Ανάθεμα παντὶ ἀνθρώπῳ τὴν ἐν Χαλκηδόνι δεχομένῳ σύνοδον. 28. Κάστρον ἐστὶ μεταξύ Περσῶν καὶ Ἰνδῶν, ᾧ όνομα Τζουνδαδεέρο. Ἐν τούτῳ τῷ τόπῳ χρήματα πολλὰ καὶ λίθους τιμίους κεῖσθαι μαθών Κωάδης ὁ βασιλεὺς, ταῦτα μαθεῖν ἐβασίλευσεν Δαίμονες – δὲ τὸν τόπον οἰκοῦντες, τοῦ ζητουμένου Κωάδην ἐκώ λυον. Πᾶσαν τοίνυν μαγείαν ἐπιδειξαμένων τῶν μά γων αὐτοῦ, καὶ μηδὲν ἰσχυσάντων, ἦλθε διὰ τὴν Ἰουδαίων Αποτυχὼν δὲ κἀκεῖθεν, συνεβουλεύθη διὰ τῶν Χριστιανῶν καταργῆσαι τοὺς δαίμονας. Ὁ δὲ ἐπίσκοπος Χριστιανῶν τῶν ἐν Πέρσαις, σύν αξιν ἐπὶ τοῦτο τελέσας, καὶ τῶν θείων μυστηρίων μεταλαβὼν καὶ μεταδοὺς τοῖς συνοῦσι Χριστιανούς, τῷ σημείῳ τοῦ σταυροῦ διώξας τοὺς δαίμονας, τῷ Κωάδῃ τὸ κάστρον ἀπόνως παρέδωκεν. "Οπερ κατα πλαγεὶς ὁ ἀνὴρ, πρωτοκαθεδρίᾳ τὸν ἐπίσκοπον ἐτί 19 Στουδίου. Αιτηθεὶς ἐκ τῶν σπουδαστῶν αὐτοῦ. (82, Τιμόθεος τὸ τῶν τριακοσίων. Προβαλέσθαι ἐπίσκοπον. ἡγούμενον. Επίσκοπον. Ἴσως, ἡγούμενος. Κ. ἡγού μενον. Χαλεπῶς αὐτὸν ἡτοίμασεν. ήτίμασεν, Ταῦτα μαθεῖν ἐβασίλευσεν. τοῦτο λαβεῖν ἐβουλεύσατο, έβουλεύσατο, επεζήτει. Ηλθε διὰ τὴν Ἰουδαίων. μας γείαν. πιχ.] διὰ τὴν τῶν Ἰουδαίων.
col. 203–204page 20 of 25
PG 86:203μησεν, ἕως τότε Ἰουδαίων καὶ Μανιχαίων προτιμων μένων. Ο δὲ πᾶσι τοῖς Χριστιανίζειν ἐθέλουσιν ἄδειαν δέδωκεν. λε'. 'Αλαμουντάρου τοῦ φυλάρχου Σαρακηνών Χριστιανίσαντος, δύο ἐπισκόπους ἔπεμψεν ὁ Σεβή ρος, ἐφ᾽ ᾧ τῆς ἰδίας μεταδοῦναι τῷ φυλάρχῳ κακίας. Θεὸς δὲ προφθάσας, ὑπὸ τῶν δεχομένων τὴν σύν στον τὸν ἄνδρα βαπτισθῆναι πεποίηκεν. Τῶν ὑπὸ Σε βήρου σταλέντων, εναντία τῶν ἀληθινών όσο γμάτων σπουδαζόντων διδάξαι τὸν φύλαρχον, δραμα εἰς ἔλεγχον τῶν λεγομένων συνέθηκε. Τοῦτο δὲ ἦν τὸ δόξαι γράμματα δέχεσθαι μηνύοντα, ὅτι Μια χαὴλ ὁ ἀρχάγγελος τέλες τοῦ βίου ἐχρήσατο. Τῶν δὲ τοῦτο λεγόντων ἀδύνατον, Πῶς οὖν, ὁ φύλαρχος ἔφης σεν, Εἰ μὴ δύο ὁ Χριστός, Θεός γυμνὸν σταυρὸν κατεδέξατο ὅτε μηδὲ ἄγγελος πάσχειν ἢ ἀπο Ονήσκειν πέφυκεν; Οὕτως οὖν οἱ Σεβήρου αἰσχυνθέντες, ἀσυντάκτως ὑπανεχώρησαν λς'. Μακεδονίου τελευτῶντος τοῦ ἐπισκόπου, φο βερόν τι συμβήνα! φησιν Νεκρὰν γὰρ ὄντα στρα γίσασθαι τῷ τάξη Θεόδωρος δέ τις τῶν συνέν των αὐτῷ, ὄναρ ἰδεῖν ἐπωμόσατο αὐτὸν Μακεδόνιον αὐτῷ λέγοντα· Εκλαβε καὶ ἀπελθὼν & λέγω ᾿Αναστασίῳ ἀνάγνωθι. Ἐγὼ μὲν ἀπέρχομαι πρὸς τοὺς πατέρας μου, ὧν καὶ τὴν πίστιν τετήρηκα. Οὐ παύσομαι δὲ ὀχλῶν τῷ Δεσπότῃ, ἄχρις οὗ ἔλθῃς, καὶ τὴν δίκην εἰσέλθωμεν. λη. Αναστάσιος ὁ βασιλεὺς ἐτελεύτησεν ἄφνω, ζήσας ἔτη ὀγδοήκοντα καὶ ὀκτώ, βασιλεύσας δὲ ἔτη εἴκοσι καὶ ἑπτά, καὶ μῆνας τρεῖς. Προήχθη δὲ βασι λεὺς Ἰουστῖνος, ἀνὴρ πρεσβύτατος, ἀπὸ στρατιωτῶν ἀρξάμενος, καὶ διὰ πάντων ἄριστος φανείς· τῆς δὲ ὀρθῆς πίστεως Εμπειρος (α) ζηλωτής γενόμενος" Ἰλλυριὸς ὤν, καὶ σύμβιον ἔχων ὀνόματι Λουπικίαν, ἣν γενομένην Αὐγοῦσταν, Εὐφημίαν οἱ δημόται ὠνό μασαν. Τῶν ὑπὸ Σεβήρου. Οἷός γὰρ ὅπως εἰς τὴν Ἀντιόχειαν εἰσιῶν, ἀσυνο Δράμα. Ισως, γράμμα, 104 Θεός γενανὸν σταυρὸν κατεδέξατο. Ασυντάκτως ὑπανεχώρησαν. Ασυντάκτως μὴ συνταξάμενα τάκτως ἐξῄειν; Σφραγίσασθαι τῷ τάφῳ. τῷ σταυρῷ σφραγίσα σθαι τὸν τάφον, τῷ τάφῳ. "Εκλαβε καὶ ἀπελθών. Εκβαλς καὶ ἄπελθε ἔβαλε. Δημόται. Δημῶται Φησίν. (α) Εμπειρος. έμπυρος.
col. 205–206page 21 of 25
PG 86:205λη'. Σηπεδόνι τὸ σῶμα διεφθάρη Νεστόριος. Καὶ ἀνακληθεὶς ἀπὸ Ὀάσεως ἐφ᾽ ᾧ μεταστῆναι εἰς ἕτερον τόπον, τῷ θανάτῳ προέλαβε τὴν ἀνάκλησιν. 20. Μετὰ τὴν πρὸς τοὺς Ανατολικούς συμβίβασιν, συγγράψαι λέγει τὴν Θεοδώριτον κατα τῶν δώ δεκα Κεφαλαίων Κυρίλλου. μ'. Ραβουλᾶς Ἐδέσσης ἐπίσκοπος, τυφλὸς ἦν. Αν δρέας δὲ τῶν Σαμοτάτων ενεκάλει ὡς γρά ψαντα κατὰ τῶν δώδεκα Κεφαλαίων Θεοδωρίτου. μπ’. Οἱ ἐν Αἰγύπτῳ μοναχοί, περὶ τοῦ ἁγίου Συμεῶνος μαθόντες ὅτι ἐπὶ κίονος ἵσταται, μεταπεμψάμενοι τῷ ξένῳ τοῦ πράγματος (πρῶτος γὰρ αὐτὸς τοῦτο ἐπενόησεν), ἀκοινωνησίαν αὐτοῦ ἔπεμ ψαν. Εἶτα ἐγνωκότες τὴν βίον τοῦ ἀνδρὸ;, καὶ τὸν στέφανον, πάλιν αὐτῷ ἑκοινώνησαν. μγ'. Μαρκιανὸς ὁ βασιλεὺς ἐν σχήματι ἰδιώτου πρὸς τὸν ὅσιον Συμεώνα ἀφανῶς παρεγένετο· ἡγά σθη δέ 10. μγ'. Δύο ἐπισκόπων ἀμφισβητούντων, ὀρθοδόξου καὶ ᾿Αρειανοῦ· τοῦ μὲν Ἀρειανού, διαλεκτικοῦ ὄντος· τοῦ δὲ ὀρθοδόξου, θεοσεβοῦς καὶ πιστοῦ· ὁ ὀρθόδοξος προτεινεν, ὥστε ἀφιεμένους τὸν λόγον εἰς πυρὰν εἰσελθεῖν, καὶ οὕτω δειχθῆναι τὸ εὐσεβέστερον 11. Τοῦ δὲ 'Αρειανοῦ παραιτησαμένου, αὐτὸς εἰσε ελθὼν, ἀπὸ τῆς πυρᾶς διελέγετο, καὶ ἀπαθὴς ἐφυ λάττετο. μδ. Πέτρον φησὶ τὸν Μογκὸν τὸ λείψανον Τιμο θέου τοῦ Σαλοφακιόλου ἀνορύξαι. "Οπερ ἱστορεῖ καὶ Θεοδώριτος ει 30 καὶ ἐγνώσθη. 21 τὸν εὐσεβέστερον. Σηπεδόνι τὸ σῶμα. ᾿Ανδρέας δὲ τῶν Σαμοσάτων. 'Ανδρέαν δὲ τῶν Σαμοσάτων, Ὡς γράψαντα κατά τῶν δώδεκα Κεφαλαίων μετὰ τοῦ Θεοδωρίτου. Γράψαντα. Γράψαντι, Μεταπεμψάμενοι τῷ ξένῳ. μεμψάμενοι τῷ ξένῳ. άχοινωνησίαν αὐτῷ ἔπεμψαν γράμματα τῆς ἀκοινωνησίας. "Οπερ ἱστορεῖ καὶ Θεοδώριτος.
col. 207–208page 22 of 25
PG 86:20732 τὸ μύρον. με'. Πέτρου τοῦ Μογκοῦ ἐκβληθέντος διὰ τὸ λείψανον Τιμοθέου καὶ τὴν σύνοδον Ιωάννης χειροτονεῖται. Καὶ τούτου δὲ ἐκβληθέντος, πάλιν Πέτρος εἰσ ἦλθεν, ὑποσχόμενος τὴν σύνοδον μὴ ἀναθεματίζειν. μς'. Καλανδίωνα λέγει ἐν Βυζαντίω χειροτονηθῆναι συμφωνῶν τῷ Θεοδώρω μζ'. Καλανδίωνα λέγει προσθεῖναι τῷ Τρισαγίῳ Χριστὲ βασιλεῦ, διὰ τοὺς προτεθεικότας, Ο σταυ μηʹ. Πέτρον φησὶ τὸν Κναφέα ἐπινοῆσαι τὸ μυ στήριον 3' ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἐπὶ παντὸς τοῦ λαοῦ σηπεδόνι τὸ σῶμα, Καλανδίωνα λέγει ἐν Βυζαντίῳ χειροτονη Μετὰ δὲ Στέφανον Καλανδίων τῇ Κων σταντίνου ἐπιδημῶν τοὺς τῆς ἐπισκοπῆς οἵακας εγχειρίζεται. Ὡς Πέτρου τοῦ δυσσεβούς τὰς τῆς Ἀνατολῆς ταράσσοντος Εκκλησίας, Καλανδίωνα Ζήνων ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ ἱεράσθαι Αντιοχείας Συμφρονῶν τῷ Θεοδώρῳ. Συμφωνῶν τῷ Θεοδωρίτῳ Καλανδίωνα λέγει προσθείναι τῷ Τρισ Πρότερον δὲ τῷ Τρισαγίῳ προσέθηκεν, Χριστέ βασιλεῦ ὁ σταυρωθεὶς δι' ἡμᾶς. Πέτρος δὲ πάλιν ἐλθὼν περιείλεν τή, Χριστὲ βασιλεῦ. Πέτρος δὲ πάλιν Τὸ μυστήριον ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ.
col. 209–210page 23 of 25
PG 86:209ἁγιάζεσθαι· καὶ τὴν ἐπὶ τῶν ὑδάτων ἐν τοῖς Θεοφα νέοις ἐπίκλησιν ἐν τῇ ἑσπέρᾳ γίνεσθαι· καὶ ἐν ἑκάστῃ εὐχῇ τὴν Θεοτόκον ὀνομάζεσθαι· καὶ ἐν πά ση Συνάξει τὸ Σύμβολον λέγεσθαι μθ'. Ζήνων ὁ βασιλεὺς ἀντικαταστρέψας τὴν ἐν Ἐδέσση τῶν Περσῶν καλουμένην διατριβήν, ὡς τὰ Νεστορίου καὶ Θεοδώρου παραδιδοῦσαν διδασκαλίαν, ἠθέτησεν. ν'. Πάντων, ὡς λέγει, τῶν ἄλλων πατριαρχῶν συναινεσάντων τῷ 'Ενωτικῷ τοῦ Ζήνωνος, μόνος Φήλιξ ὁ Ρώμης οὐκ ἐκοινώνησεν. να'. Κωάδης τὸν ἴδιον θεῖον Βλάσσον βασιλεύον τα τυφλώσας, Περσῶν ἐβασίλευσεν. νβ'. ᾿Αναστάσιος ὁ βασιλεὺς, Κωάδου χρήματα παρ' αὐτοῦ ζητήσαντος, ἀπεκρίνατο, Εἰ μὲν δανείσασθαι βούλει, τὸ γραμματεῖον ποίησαι εἰ δὲ ἄλλως, οὐ δίδωσι. Καὶ ὅτι διὰ τοῦτο Κωάδης κατά Ῥωμαίων ἐστράτευσεν, νγ'. ᾿Αναστάσιος ἀνέστειλε τὸ Χρυσάργυρον, καὶ τὰ κυνήγια ἔπαυσεν καὶ τὰς ἀρχὰς ὠνίους οὔτ σας, προίκα παρείχεν. νδ. Ἐν Νεοκαισαρείς σεισμού τηνικαῦτα μέλ λοντος γίνεσθαι, στρατιώτης τις ἐπὶ τὴν πόλιν ἐδεύων, δύο στρατιώτας ἀπιόντας ἐν αὐτῇ ἐθεάσατο, καὶ τούτων ὄπισθε ἕτερον κράζοντα· Φυλάξατε τὸν οἶκον ἐν ᾧ ἡ θήκη Γρηγορίου ἐστί. Καὶ ὁ μὲν σει σμὸς ἐγένετο, καὶ τὸ πλεῖστον μέρος τῆς πόλεως Επεσεν. Ο δὲ οἶκος τοῦ θαυματουργοῦ διεσώθη. Καὶ τὴν ἐν τοῖς Θεοφανίοις ἐπίκλησιν. επί κλυσιν, Φασί γε μὴν τὸν Κναφέα Πέτρων καὶ τέσσαρα ταῦτα κάλλιστα τῇ καθόλου Ἐκκλησίᾳ ἐπινοῆσαι· τὴν τοῦ θείου μύρου κατασκευὴν ἐπὶ παντὸς τοῦ λαοῦ ἁγιάζεσθαι· τὴν ἐν τοῖς ἁγίοις Θεοφανείοις τῶν ὑδάτων ἐν ἑσπέρᾳ θείαν ἐπίκλυσιν. ἐπὶ τῶν ὑδάτων θείαν ἐπίκλησιν, Εν πάσῃ Συνάξει τὸ Σύμβολον λέγεσθαι. Συνάξεις Βλάσσον. βλάσιν Γραμματεῖον ποίησαι. Τὰ κυνήγια
col. 211–212page 24 of 25
PG 86:211νε'. Εθος λέγει τῇ Ἐκκλησίᾳ εἶναι τῆς Ῥώμης, ἀκίνητα μὴ κρατεῖν δίκαια ἀλλ᾽ εἰ καὶ περιέλ θωσιν, εὐθέως πιπράσκεσθαι, καὶ εἰς μοίρας τρεῖς διαιρεῖσθαι τὸ τίμημα· καὶ τὸ μὲν τῇ Ἐκκλησίᾳ δίδοθαι, τὸ δὲ τῷ ἐπισκόπῳ, τὸ δὲ τῷ κλήρῳ· οὕτω δὲ ποιεῖν καὶ ἐπὶ τοῖς λοιποῖς πράγμασιν. νς'. Κωάδης νόμου ἔθετο παρά Πέρσαις, ὥστε κοινὰς τὰς γυναῖκας ὑπάρχειν. Καὶ διὰ τοῦτο διωχθεὶς ἐκ τῆς βασιλείας, διὰ τοῦ βασιλέως τῶν Οὕνων ταύτην ἀπέλαβεν. νζ'. 'Αναστάσιος ὁ βασιλεὺς ἔκτισε το Δάρας. Και κτίσας, ὄναρ τεθέαται Βαρθολομαῖον λέγοντα τὸν ἀπόστολον, ὡς αὐτὸς τὴν φυλακὴν ἐπετράπη τῆς πόλεως. Διὸ τὸ λείψανον αὐτοῦ ἐκεῖ πέμψας ἀπέθετο. νη'. Ιμμιρηνοί ἐστιν ἔθνος τελοῦν ὑπὸ Πέρα σας· οἰκοῦσι δὲ ἐν ταῖς ἐσχατιαῖς τοῦ Νότου. Τους δαῖοι δὲ ὑπῆρχον ἀνέκαθεν, ἐκ τῆς ἐλθούσης πρὸς Σολομῶντα βασιλίδος τοῦ Νότου. Ἐγένοντο εθνικοί. Οἱ αὐτοὶ δὲ ἐπὶ Ἀναστασίου ἐχριστιάνισαν, καὶ ἐπίσκοπον ἔλαβον. νθ'. Σευήρος ὅρκον δοὺς Αναστασίῳ τῷ βα σιλεῖ, ὡς οὐδὲν κινήσοι ποτὲ κατὰ τῆς ἐν Χαλκηδόνι συνόδου, ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ἐν ᾗ ἐχειροτονήθη, παραβὰς τὸν ὅρκον, ἀνεθεμάτισεν αὐτήν. ξ'. Ἐβασίλευσε Κωνσταντίνος ὁ Μέγας καὶ φιλό χριστος βασιλεὺς, ἔτη τριάκοντα καὶ ἕν, μῆνας δέκα. ξα'. Ἐβασίλευσε Κωνστάντιος ὁ υἱὸς αὐτοῦ, ἔτη εἰκοσιτέσσαρα, ἡμέρας εʹ. Καὶ ἐπὶ αὐτοῦ, εἰσῆλθον ἐν Κωνσταντίνου πόλει τὰ λείψανα τῶν ἁγίων ἐλθόντες μετὰ τῆς ἐλθούσης τοὺς Σολομώντα 300
col. 213–214page 25 of 25
PG 86:213ἀποστόλων, Τιμοθέου μὲν πρὸ ὀκτὼ Καλανδῶν Ἰου- 584 λίων· Ανδρέα δὲ καὶ Λουκᾶ, πρὸ πέντε Νόννων Μαρτίων· καὶ κατετέθησαν ἐν τῷ ὑπ' αὐτοῦ ἐγκαι νισθέντι μεγάλῳ ναῷ τῶν ᾿Αγίων Αποστόλων. ξβ'. Ἐβασίλευσε Θεοδόσιος ὁ Μέγας ἔτη δεκαέξ. Ἐν οἷς ἐβασίλευσε σὺν αὐτῷ ᾿Αρκάδιος ὁ υἱὸς ἔτη δώδεκα· ἐπὶ τῆς αὐτοῦ τοῦ Μεγάλου Θεοδοσίου βα σιλείας, ἀπετέθη κελεύσει αὐτοῦ εἰς τὸ μαρτύριον τῆς ᾿Αγίας Εὐφημίας ἐν τῇ Πέτρα τὰ λείψανα τῶν ἁγίων μαρτύρων Τερεντίου καὶ ᾿Αφρικανοῦ, τῇ προδεκάτη Καλανδῶν Ὀκτωβρίων. ξγ'. Ἐβασίλευσεν ᾿Αρκάδιος ὁ υἱὸς αὐτοῦ τοῦ Μετ γάλου Θεοδοσίου, ἐν μηνὶ Ἰαννουαρίῳ, 15', μετά πέντε χρόνους τῆς ἀναγορεύσεως τοῦ οἰκείου πατρός. Καὶ ἐτελεύτησε μηνὶ Μαΐῳ πρώτη βασιλεύσαντος τὰ πάντα ἔτη εἰκοσιτέσσαρα, μήνας τρεῖς, ἡμέ. ρας δεκατέσσαρας. Αφ' ὧν τὰ μετὰ τοῦ πατρὸς ἔτη δώδεκα· λοιπὰ τὰ κατὰ μόνην, ἔτη δώδεκα, ἡμέρας τρεῖς. Ἐπὶ τῆς αὐτοῦ βασιλείας, καὶ ἐπὶ Αττικοῦ πατριάρχου, εἰσηνέχθη ἐν Κωνσταντινουπόλει τὰ λείψανα τοῦ ἁγίου Σαμουήλ καὶ ἀπ ετέθησαν ἐν τῷ προφητείῳ αὐτοῦ πλησίον τοῦ Εβδόμου, πρὸ δώδεκα Καλανδών Ιουλίων ξδ'. Ἐβασίλευσε ὁ νέος Θεοδόσιος ὁ υἱὸς Αρχα δίου, μηνὶ Ιαννουαρίῳ, καὶ συνεβασίλευσε τῷ πα τρὶ ἔτη ἑπτὰ, καὶ μῆνας τρεῖς. Ἐτελεύτησε μην Ιουλίῳ κι' ινδικτιῶνος τρίτης. Καὶ κατέθεντο τα λείψανα αὐτοῦ, μηνὶ τῷ αὐτῷ τριακοστῷ· βασιλεύσας τὰ πάντα ἔτη λβ' μῆνας δύο· ἀφ᾽ ὧν τὰ Ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων μηνί Πανέμο α' Τ μυθέου τοῦ ἁγίου τὰ λείψανα ηνέχθη ἐν Κων στην ινουπόλει. Ἐν τῇ Πέτρα. οι 60, τὴν δὲ 'Αγίαν Εὐφημίαν τὴν Πέτραν Ἀναστάσιος ὁ δίκορος καὶ ἡ Ἀριάδνη ἀνήγειραν. Εκ Λείψανα τοῦ ἁγίου Σαμονή 1. Ἐν τῷ προφητεία. προφητεῖον, ἀποστολεῖον, μαρτύριον Εφησαν δὲ προς άστειον αὐτὸν ἔχειν πλησίον του προφητείου, προφητεῖον προφητεῖον μαρτύριον Μην Μαΐῳ πρώτη. (α) Πρὸ δώδεκα Καλανδών Ιουλίων. σιν Έτη
Continue reading PG 86: Fragmenta Varia →≣ entire volume