col. 4001–4002page 1 of 2
gnum recipientes regem per sanctissimi corporis
ejus participationem. Dum cantatores cum populo
eumdem canunt canticun, demonstratur angelos
in excelsis concinere.
menti, terrenam abjiciant sollicitudinem, quasi ma
21. Apparatus quo perficitur sacrificium repre
sentat Calvariæ locum, quem Abraham præfigura
vit, cum pararet ligna, filio imponeret et lælun sa
crificavit. Sacerdos, qui solus in templo stat, dum
canitur hymnus Cherubicus, figuram gerit Patris
coelestis, qui Filium advenientem colligit. Flabella,
sceptra et gladii, ut symbola dignitatis regiæ, de
feruntur in locum Cherubim et Seraphin. Qui præ
tereundo portat humerale, hic archidiaconus imi
tatur angelos; evanescit enim veteris legis gratia,
cum novæ legis apparuit. Diaconi ceu alites in cor
pore, procedunt, more Cherubim, qui in throno
quiescentem Divinitatem portant, saneta e prothesi
in altare deferuntur, ut figuretur terrestris vita
Christi e præsepi ad sepulcrum; Deus quoque Magos
conduxit ut adventum Salvatoris in carne viderent;
ostenditur etiam Domini introitus a Bethania in Je
rusalem.... Catera desiderantur.
(GOAR. Ritual. Græc. p. 456.)
Opus Sophronii patriarchæ Hierosolymorum.
Trinitas supersubstantialis, vere bona, vere di
vina, omnipotens, omnia cernens, invisibilis, in
comprehensa, substantiarum intellectualiuin naturae
opifex, bonitas insita, lumen inaccessum omnem
hominem venientem in hunc mundum illuminans
irradia quoque mihi servo wo indigno, et mentis
meæ oculos illustra, ut immensum beneficium et
virtutem celebrare aggrediar; accepta fiat propter
astantem populum mea supplicatio, ne huc adve
nientem Spiritum tuum sanctum peccata mea præ
pediant: sed et permitte mihi inculpate ad te cla
mare, et dicere:Super omnes bone, laudamus te,
benigne Domine, omnipotens, rex alere, lamda
mus te Creatorem, et mundi Opificem. Laudamus
te, ex matre siue patre, et ex patre sine matre
natum. Prævio namque festo infantem te vidimus;
in præsenti vero perfectum te cernimus, ex per
fecto Deum nostrum perfectum mundo manifestumi.
lodie etenim, festivum tempus adest, et sancta
ram chorus nobiscum convenit, et angeli cum ho
minibus celebrem diem agunt: nam hodie Spiritus
sancti gratia, in columbæ forma super aquas ad
col. 4003–4004page 2 of 2
PG 87:4003Ποίημα Σωφρονίου πατριάρχου Ἱεροσολύμων. Τριὰς ὑπερούσιε, ὑπεράγαθε, ὑπέρθεε, παντοδύναμε, παντεπίσκοπε, ἀόρατε, ἀκατάληπτε, δημιουργέ τῶν νοερῶν οὐσιῶν, καὶ τῶν λογικῶν φύσεων, ή ἔμφυτος ἀγαθότης, τὸ φῶς τὸ ἀπρόσιτον, τὸ φωτίζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον· λάμψον κἐμοὶ τῷ ἀναξίῳ δούλῳ σου, φώτισόν μου τῆς δια νοίας τὰ ὄμματα, ὅπως ἀνυμνῆσαι τολμήσω τὴν ἄμετρον εὐεργεσίαν καὶ δύναμιν. Εὐπρόσδεκτος γε νέσθω ἡ παρ' ἐμοῦ δέησις διὰ τὸν παρεστῶτα λαόν ὅπως τὰ πλημμελήματά μου μή κωλύσωσιν ἐνθάδε παραγενέσθαι τὸ ἅγιόν σου Πνεῦμα. ᾿Αλλὰ συγχώρησον μοι ἀκατακρίτως βοᾷν σοι καὶ λέγειν καὶ νῦν, ὑπεράγαθε, Δοξάζομέν σε, Δέσποτα, φιλάνθρωπε, παντοκράτορ, προαιώνιε βασιλεῦ, δοξάζομέν σε τὸν Κτίστην, καὶ Δημιουργὸν τοῦ παντός· δοξάζομέν σε τὸν ἀπάτορα ἐκ μητρὸς, καὶ ἀμήτορα ἐκ πατρός. Ἐν γὰρ τῇ προλαβούση ἑορτῇ, νήπιόν σε είδομεν ἐν δὲ τῇ παρούσῃ, τέλειόν σε ὁρῶμεν τὸν ἐκ τελείου τέλειον ἐπιφανέντα Θεὸν ἡμῶν. Σήμερον γὰρ τῆς ἑορτῆς ἡμῖν ἐπέστη καιρὸς, καὶ χορὸς ἁγίων ἐκκλησιάζει ἡμῖν· καὶ ἄγγελοι μετὰ ἀνθρώπων συνεορτάζουσι. Σήμερον γὰρ ἡ χάρις τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ἐν ἄδυτος ἥλιος ἀνέσειλε, καὶ ὁ κόσμος τῷ φωτὶ Κυρί καταυγάζεται. Σήμερον ἡ σελήνη λαμπραίς τους ἀκτῖσι τῷ κόσμῳ συνεκλαμπρύνεται. Σήμερον το φωτοειδεῖς ἀστέρες, τῇ φαιδρότητι τῆς λάμψεως την οἰκουμένην καλλωπίζουσι. Σήμερον αἱ νεφέλα: ὑστὸν δικαιοσύνης τῇ ἀνθρωπότητι οὐρανόθεν δροσίζουν.. Σήμερον ὁ ἄκτιστος ὑπὸ τοῦ ἰδίου πλάσματος, βου χειροθετεῖται. Σήμερον ὁ προφήτης και Πρόδρομος τῷ Δεσπότῃ προσέρχεται· ἀλλὰ τρόμῳ παρίστα:2, ὁρῶν Θεοῦ πρὸς ἡμᾶς συγκατάβασιν. Σήμερον τι τοῦ Ἰορδάνου νάματα εἰς ἰάματα μεταποιείται το τοῦ Κυρίου παρουσία. Σήμερον ρείθροις μυστικά; πᾶσα ἡ κτίσις ἀρδεύεται. Σήμερον τὰ τῶν ἀνθρώπων πταίσματα τοῖς ὕδασι τοῦ Ἰορδάνου ἀπαλείφονται. εἴδει περιστερᾶς τοῖς ὕδασιν ἐπεφοίτησε. Σήμερα Σήμερον ὁ παράδεισος ἠνέκται τοῖς ἀνθρώποις, καὶ ὁ τῆς δικαιοσύνης "Ηλιος καταυγάζει ἡμῖν. Σήμερ τὸ πικρὸν ὕδωρ, τὸ ἐπὶ Μωϋσέως, τῷ λαῷ εἰς γλυ κύτητα μεταποιεῖται τῇ τοῦ Κυρίου παρουσία. Στ μερον τοῦ παλαιοῦ θρήνου ἀπηλλάγημεν, καὶ ὡς νέας Ἰσραὴλ διεσώθημεν. Σήμερον τοῦ σκότους ἐλυτρώθημεν, καὶ τῷ φωτὶ τῆς θεογνωσίας καταυγαζόμεθα. Σήμερον ἡ ἀχλὺς τοῦ κόσμου καθαίρεται τῇ ἐπιφανείᾳ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Σήμερον λαμπαδοφεγγεῖ ἡ κτίσις ἄνωθεν. Σήμερον ἡ πλάνη κατήργηται, καὶ ὁδὸν ἡμῖν σωτηρίας εργάζεται ἡ τοῦ Δεσπότω ἐπέλευσις. Σήμερον τὰ ἄνω τοῖς κάτω συνεορτάζει, καὶ τὰ κάτω τοῖς ἄνω συνομιλεί. Σήμερον ἡ ἱερά μεγαλόφωνος τῶν ὀρθοδόξων πανήγυρις ἀγάλλεται Σήμερον ὁ Δεσπότης πρὸς τὸ βάπτισμα ἐπείγεται, ἵνα ἀναβιβάσῃ πρὸς ὕψος τὸ ἀνθρώπινον. Σήμερον ὁ ἀκλινής τῷ ἰδίῳ οἰκέτῃ ὑποκλίνεται, ἵνα ἡμᾶς ἐκ τῆς δουλείας ἐλευθερώσῃ. Σήμερον βασιλείαν ούρα. νῶν ἀννησάμεθα· τῆς γὰρ βασιλείας τοῦ Κυρίου ούκ ἔσται τέλος. Σήμερον γῆ καὶ θάλασσα, τὴν το κόσμου χαρὰν ἐμερίσαντο, καὶ ὁ κόσμος εὐφροσύνη; πεπλήρωται· εἴδοσάν σε ύδατα, ὁ Θεὸς, είδοςiy σε ὕδατα, καὶ ἐφοβήθησαν. Ο Ιορδάνης ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω θεασάμενος τὸ πῦρ τῆς θεότητος σωματικῶς κατερχόμενον, καὶ εἰσερχόμενον ἐπ᾿ αὐτό. ϋ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω θεωρῶν τὸ Πνεύμα τὸ ἅγιον ἐν εἴδει περιστερᾶς κατερχόμενον, καὶ περιιπτάμενόν σοι. Ὁ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω, ὁρῶν τὸν ἀόρατον ὁραθέντα, τὸν Κτίστην σαρκωθέντα, τὸν Δεσπότην ἐν Δούλου μορφή. Ο Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ τὰ ὄρη ἐσκίρτησαν, Θεὸν ἐν σαρκὶ καθορῶντα. Καὶ νεφέλαι φωνή ἔδωκαν, θαυμάζουσαι τὸν παραγενόμενον, φῶς ἐκ φωτός, Θεὸν ἀληθινὸν, ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ, δεσποτικὴν πανήγυριν σήμερον ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ὁρῶμεν, αὐτὸν δὲ τὸν τῆς παρακοῆς θάνατον καὶ τὸ τῆς πλάν νης κέντρον, καὶ τὸν τοῦ ᾅδου σύνδεσμον ἐν τῷ Ἰορδάνῃ βυθίσαντα, καὶ βάπτισμα σωτηρίας το κόσμῳ θωρησάμενον. "Οθεν κἀγὼ ὁ ἁμαρτωλὸς καὶ ἀνάξιος δουλός σου, τὰ μεγαλεῖα τῶν θαυμάτων του διηγούμενος, συνεχόμενος φόβῳ, ἐν κατανύξει βοῶ σοι, κ. τ. λ.