Diplomatic text · TLG-E clean (diplomatic Greek; primary witness) — PG column chips mark the printed columns.
PG 28:944ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΕΙΣ ΑΠΟΓΡΑΦΗΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ, ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΩΣΗΦ, ΛΟΓΟΣ. Ὥσπερ οἱ τὴν χρυσῖτιν γῆν μεταλλεύειν λαχόντες ἐργάται, ἐπὰν εὕρωσι φλέβα ψήγματα τοῦ ζητουμένου προβάλλουσαν, ἐκεῖ σχολάζουσιν, ἐκεῖ παρορύττουσιν, ὡς ὁδηγῷ τοῦ κέρδους· καὶ οὐ κατόπιν ὁδεύουσι, μὴ πρότερον τὸν τόπον ἀμείβοντες, ἕως οὗ τὸν φωλεὸν τοῦ προκειμένου καταλάβωσι· τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἡμεῖς οἱ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐργασίας ἐργοδόται, τὸν εὐαγγελιστὴν Λουκᾶν μετὰ χεῖρας ἔχοντες, πρὸς κατανόησιν τοῦ δεσποτικοῦ τῆς ἐκ Παρθένου ἀποκυήσεως θησαυροῦ, οὐ πρότερον τῆς ἐρεύνης παυσώμεθα, ἕως οὗ τὸν προκείμενον πλοῦτον γνησίως ἀναλεξώμεθα. Διὰ τοῦτο καὶ κατὰ τάξιν τὸν εὐαγγελιστὴν ἀνιχνεύσομεν, ἵνα μηδὲν τῶν ἐπικερδῶν καταλείπωμεν. Εἰ γὰρ καὶ μικρὰ ἐν προοιμίοις τὰ ῥήματα, ἀλλ’ ὅμως μεγάλα τῆς χαρᾶς τὰ μυσταγωγήματα. Καὶ μηδεὶς ἀκηδιάσῃ τῷ λόγῳ, μικρὰ τὰ παραναγνωσθέντα τῇ ἀκοῇ δεξάμενος. Ὡς γὰρ πρὸς τὴν δύναμιν τοῦ γεννηθέντος Δεσπότου μικρὰ καὶ σφόδρα μικρὰ τὰ παραναγνωσθέντα, σπάργανα, καὶ φάτνη, καὶ τόπος ἀνεπιτήδειος. Καὶ ταῦτα μὲν μικρὰ, τὰ δὲ προκείμενα μυστικά·
ἀπροσδιόνυσα γράφειν, ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΕΙΣ ΑΠΟΓΡΑΦΗΝ (55) ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ, ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΩΣΗΦ, ΛΟΓΟΣ (56). - Β Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χρι- στου. τες ἐργάται, ἐπὰν εὕρωσι φλέβα ψήγματα τοῦ ζη- τουμένου προβάλλουσαν, ἐκεῖ σχολάζουσιν, ἐκεῖ παρ ορύττουσιν, ὡς ὁδηγῷ τοῦ κέρδους· καὶ οὐ κατόπιν ὀδεύουσι, μὴ πρότερον τὸν τόπον ἀμείβοντες, ἕως οὗ τὸν φωλεὸν τοῦ προκειμένου καταλάβωσι· τὸν αὐτ τὸν τρόπον (57) καὶ ἡμεῖς οἱ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐργασίας εργοδόται, τὸν εὐαγγελιστὴν Λουκᾶν μετά χεῖρας ἔχοντες, πρὸς κατανόησιν τοῦ δεσποτικοῦ τῆς ἐκ Παρθένου ἀποκυήσεως θησαυροῦ, οὐ πρότερον τῆς ἐρεύνης παυσώμεθα, ἕως οὗ τὸν προκείμενον πλοῦτον γνησίως ἀναλεξώμεθα. Διὰ τοῦτο καὶ κατὰ τάξιν τὸν εὐαγγελιστὴν ἀνιχνεύσομεν (58), ἵνα μηδὲν τῶν ἐπικερδῶν καταλείπωμεν. Εἰ γὰρ καὶ μικρὰ ἐν προοιμίοις τὰ ῥήματα, ἀλλ' ὅμως μεγάλα τῆς χαρᾶς τα μυσταγωγήματα. Καὶ μηδεὶς ἀκηδιάσῃ τῷ λόγῳ, μικρὰ τὰ παραναγνωσθέντα τῇ ἀκοῇ δεξάμενος (39). ὡς γὰρ πρὸς τὴν δύναμιν τοῦ γεννηθέντος Δεσπότου μικρὰ καὶ σφόδρα μικρὰ τὰ παραναγνωσθέντα, σπάρο γανα, καὶ φάτνη, καὶ τόπος ἀνεπιτήδειος. Καὶ ταῦτα μὲν μικρά, τὰ δὲ προκείμενα μυστικά· γαστὴρ ἀνερ μήνευτος, κόλπος ἀκατάληπτος (60), μαζὸς ἁγιόρι ὡς τῆς ἐκκ. γὰρ τὸ πρός, τό ἄριζος. ἄρριζος. S. ATHANASIUS. DUBIA. - unico Regio codice, quo nihil me magis barbarum vidisse memini, adeo nulla orthographiæ aut constru❤ ctionis ratio isthic servata, et tota vitiis scatebat, quorum maximam partem sustuli, ita ut legi intelli- gique jam queat. Potuisset sine scelere omitti, nisi doctissimi viri ejus auctoritate jampridem in crucis usu probando asserendoque fuissent usi. Quorum ego judicium vehementer hac in parte desidero, Nam quæ de imaginibus sub finem leguntur, Iconoclastarum tempora sapiunt, iisque impostor, quicunque demum is fuerit, veluti sorex suo judicio manifeste se prodit. Loca Scripturæ, quæ imaginum usui pro- bando alferuntur, admodum sunt : ludit enim in verbo quo Græci et scripturam et picturam promiscue significant. Quod de Zachariæ sanguine scribit, notas ejus et vestigia in saxis apparuisse, id et Tertulliani auctoritate confirmatur cap. Scorpiaci : quamvis B. Hieronymus in xxX}{} Matth. ut pium commentum id elevet. Hanc editionis nostræ rationem paucis exponendam putavi : et certa me spes tenet bonos et eruditos viros, si non operam, certe conatum et voluntatem nostram probaturos. Cætera quæ adhuc latent in Italiæ et Hispaniæ bibliothecis alii dabunt, præsertim Commentarium perpetuum in Psalmos, quod ego pal- marium Athanasii opus existimo. Quæ in S. Antonii Vita ex manuscripto codice reverendissimi et cla- rissimi domini Caroli de Montchal, abbatis Sancti Amantii supplevi et emendavi, seorsim typographus dabit, aut Hoeschelianis notis inseret; mihi enim nunc eorum copia non est, nec ita uti vellem recen- sere licet. Vale, et hoc qualicunque nostro labore fruere feliciter. Antissiodoro, clolocxxvi. Postridie Iulus Octobris. S. P. N. ATHANASII IN CENSUM SIVE DESCRIPTIONEM SANCTI MARIE, ET IN JOSEPHUM, SERMO tala cfodienda nacti, cum in venam incidunt, quæsiti auri ramenta exhibentem, illic operam po- nunt suam, illic effodiunt, utpote via ibi ad lucrum commonstrata, non retro cedunt, nec ante sedem commutant, quam propositæ rei latibulum depre- hendant; eadem prorsus ratione nos ecclesiastici operis distributores, Lucam evangelistam præ ma- nius habentes, ut Dominicum virginei partus the- saurum contemplemur, non ante finen perquirendi faciamus, quaun propositas diligenter colligamus divitias. Quamobrem ordine evangelistæ vestigia indagabimus, ne quidpiam lucro faciendo idoneum omittamus. Etiamsi enim verba principio exigua vi- deantur, at magna gratiæ mysteria. Nemo sermonem fastidiat, quasi parvi momenti lectionem audierit. Nam si spectetur nati Domini potestas, exigua et per- quam exigua sunt quæ modo lecta sunt, panni scilicet, præscpe, incommodus locus. Et hæc quidem exigua sunt, quæ autem in hisce propo- nuntur mystica sunt, nempe uterus inenarrabilis, sinus incomprehensibilis, ubera sancte radicata, bert. dam mss. sed deest in Colb. 1, 2. Colb. 2, 1. Quemadmodum operarii auriferæ terræ me- A (35) Colbert. 1, τῆς ὑπεραγίας γεννήσεως τοῦ (56) Ex mss. Reg. Oxon. R. P. Sirmondi, et Col- (37) Colb. 1, post τρόπον, liabet δή. Ibidem qui- 1. Ωσπερ οἱ τὴν χρυσίτιν γῆν μεταλλεύειν λαχόν· (58) Colb. 1, 2, ἀνιχνεύσαμεν. (59) Colb. 1, 2, προσδεξάμενος. Ibidem edit. Ω; (60) Col. 1, τόκος ἀκατ. Mox Colbert. 1, μαζίς
γαστὴρ ἀνερμήνευτος, κόλπος ἀκατάληπτος, μαζὸς ἁγιόριζος, γάλα ξενοῤῥυὲς, θηλὴ τῆς φυσικῆς νομῆς ἀλλοτρία, ἡ Μήτηρ τοῦ Κυρίου ἐναπόγραφος γενομένη, ὁ μνηστὴρ Ἰωσὴφ ὀνόματος, καὶ οὐ πράγματος κοινωνίαν ἀσπαζόμενος. Ἤκουες ἀρτίως τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ λέγοντος· «Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐξῆλθε δόγμα παρὰ Καίσαρος Αὐγούστου, ἀπογράφεσθαι πᾶσαν τὴν οἰκουμένην. Αὕτη ἡ ἀπογραφὴ πρώτη ἐγένετο, ἡγεμονεύοντος τῆς Συρίας Κυρηνίου. Καὶ ἐπορεύοντο πάντες ἀπογράφεσθαι, ἕκαστος εἰς τὴν ἑαυτοῦ πόλιν. Ἐπορεύθη δὲ καὶ Ἰωσὴφ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ἐκ πόλεως Ναζαρὲθ, εἰς τὴν Ἰουδαίαν, εἰς πόλιν Δαβὶδ, ἥτις καλεῖται Βηθλεὲμ, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐξ οἴκου καὶ πατριᾶς Δαβὶδ, ἀπογράφεσθαι σὺν Μαριὰμ τῇ μεμνηστευμένῃ αὐτῷ γυναικὶ, οὔσῃ ἐγκύῳ.» Εἶδες πῶς μικρὰ τὰ ῥήματα, καὶ μεγάλα τὰ μυσταγωγήματα; Ὁ Κύριος ἐκυοφορεῖτο, καὶ πρώτη ἀπογραφὴ ἐνομοθετεῖτο ὁ πᾶσαν τὴν κτίσιν ἐναπόγραφον ἔχων, καὶ πρὸς τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς φήσας· «Χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς.» Ἐν τοῖς μικροῖς Ῥωμαϊκοῖς κώδιξι τὴν ἑαυτοῦ μητέρα ἐναπόγραφον γενέσθαι συνεχώρει. Τίς μὴ λαλήσῃ;
ἀπροσδιόνυσα γράφειν, ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΕΙΣ ΑΠΟΓΡΑΦΗΝ (55) ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ, ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΩΣΗΦ, ΛΟΓΟΣ (56). - Β Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χρι- στου. τες ἐργάται, ἐπὰν εὕρωσι φλέβα ψήγματα τοῦ ζη- τουμένου προβάλλουσαν, ἐκεῖ σχολάζουσιν, ἐκεῖ παρ ορύττουσιν, ὡς ὁδηγῷ τοῦ κέρδους· καὶ οὐ κατόπιν ὀδεύουσι, μὴ πρότερον τὸν τόπον ἀμείβοντες, ἕως οὗ τὸν φωλεὸν τοῦ προκειμένου καταλάβωσι· τὸν αὐτ τὸν τρόπον (57) καὶ ἡμεῖς οἱ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐργασίας εργοδόται, τὸν εὐαγγελιστὴν Λουκᾶν μετά χεῖρας ἔχοντες, πρὸς κατανόησιν τοῦ δεσποτικοῦ τῆς ἐκ Παρθένου ἀποκυήσεως θησαυροῦ, οὐ πρότερον τῆς ἐρεύνης παυσώμεθα, ἕως οὗ τὸν προκείμενον πλοῦτον γνησίως ἀναλεξώμεθα. Διὰ τοῦτο καὶ κατὰ τάξιν τὸν εὐαγγελιστὴν ἀνιχνεύσομεν (58), ἵνα μηδὲν τῶν ἐπικερδῶν καταλείπωμεν. Εἰ γὰρ καὶ μικρὰ ἐν προοιμίοις τὰ ῥήματα, ἀλλ' ὅμως μεγάλα τῆς χαρᾶς τα μυσταγωγήματα. Καὶ μηδεὶς ἀκηδιάσῃ τῷ λόγῳ, μικρὰ τὰ παραναγνωσθέντα τῇ ἀκοῇ δεξάμενος (39). ὡς γὰρ πρὸς τὴν δύναμιν τοῦ γεννηθέντος Δεσπότου μικρὰ καὶ σφόδρα μικρὰ τὰ παραναγνωσθέντα, σπάρο γανα, καὶ φάτνη, καὶ τόπος ἀνεπιτήδειος. Καὶ ταῦτα μὲν μικρά, τὰ δὲ προκείμενα μυστικά· γαστὴρ ἀνερ μήνευτος, κόλπος ἀκατάληπτος (60), μαζὸς ἁγιόρι ὡς τῆς ἐκκ. γὰρ τὸ πρός, τό ἄριζος. ἄρριζος. S. ATHANASIUS. DUBIA. - unico Regio codice, quo nihil me magis barbarum vidisse memini, adeo nulla orthographiæ aut constru❤ ctionis ratio isthic servata, et tota vitiis scatebat, quorum maximam partem sustuli, ita ut legi intelli- gique jam queat. Potuisset sine scelere omitti, nisi doctissimi viri ejus auctoritate jampridem in crucis usu probando asserendoque fuissent usi. Quorum ego judicium vehementer hac in parte desidero, Nam quæ de imaginibus sub finem leguntur, Iconoclastarum tempora sapiunt, iisque impostor, quicunque demum is fuerit, veluti sorex suo judicio manifeste se prodit. Loca Scripturæ, quæ imaginum usui pro- bando alferuntur, admodum sunt : ludit enim in verbo quo Græci et scripturam et picturam promiscue significant. Quod de Zachariæ sanguine scribit, notas ejus et vestigia in saxis apparuisse, id et Tertulliani auctoritate confirmatur cap. Scorpiaci : quamvis B. Hieronymus in xxX}{} Matth. ut pium commentum id elevet. Hanc editionis nostræ rationem paucis exponendam putavi : et certa me spes tenet bonos et eruditos viros, si non operam, certe conatum et voluntatem nostram probaturos. Cætera quæ adhuc latent in Italiæ et Hispaniæ bibliothecis alii dabunt, præsertim Commentarium perpetuum in Psalmos, quod ego pal- marium Athanasii opus existimo. Quæ in S. Antonii Vita ex manuscripto codice reverendissimi et cla- rissimi domini Caroli de Montchal, abbatis Sancti Amantii supplevi et emendavi, seorsim typographus dabit, aut Hoeschelianis notis inseret; mihi enim nunc eorum copia non est, nec ita uti vellem recen- sere licet. Vale, et hoc qualicunque nostro labore fruere feliciter. Antissiodoro, clolocxxvi. Postridie Iulus Octobris. S. P. N. ATHANASII IN CENSUM SIVE DESCRIPTIONEM SANCTI MARIE, ET IN JOSEPHUM, SERMO tala cfodienda nacti, cum in venam incidunt, quæsiti auri ramenta exhibentem, illic operam po- nunt suam, illic effodiunt, utpote via ibi ad lucrum commonstrata, non retro cedunt, nec ante sedem commutant, quam propositæ rei latibulum depre- hendant; eadem prorsus ratione nos ecclesiastici operis distributores, Lucam evangelistam præ ma- nius habentes, ut Dominicum virginei partus the- saurum contemplemur, non ante finen perquirendi faciamus, quaun propositas diligenter colligamus divitias. Quamobrem ordine evangelistæ vestigia indagabimus, ne quidpiam lucro faciendo idoneum omittamus. Etiamsi enim verba principio exigua vi- deantur, at magna gratiæ mysteria. Nemo sermonem fastidiat, quasi parvi momenti lectionem audierit. Nam si spectetur nati Domini potestas, exigua et per- quam exigua sunt quæ modo lecta sunt, panni scilicet, præscpe, incommodus locus. Et hæc quidem exigua sunt, quæ autem in hisce propo- nuntur mystica sunt, nempe uterus inenarrabilis, sinus incomprehensibilis, ubera sancte radicata, bert. dam mss. sed deest in Colb. 1, 2. Colb. 2, 1. Quemadmodum operarii auriferæ terræ me- A (35) Colbert. 1, τῆς ὑπεραγίας γεννήσεως τοῦ (56) Ex mss. Reg. Oxon. R. P. Sirmondi, et Col- (37) Colb. 1, post τρόπον, liabet δή. Ibidem qui- 1. Ωσπερ οἱ τὴν χρυσίτιν γῆν μεταλλεύειν λαχόν· (58) Colb. 1, 2, ἀνιχνεύσαμεν. (59) Colb. 1, 2, προσδεξάμενος. Ibidem edit. Ω; (60) Col. 1, τόκος ἀκατ. Mox Colbert. 1, μαζίς
PG 28:945Τίς μὴ θαυμάσῃ τὴν τοῦ Κυρίου συγκατάβασιν; Ἄνω ἐλεύθερος, καὶ κάτω ἐναπόγραφος· ἄνω Υἱὸς, καὶ κάτω δοῦλος· ἄνω βασιλεὺς, καὶ κάτω μισθωτός· ἄνω πλούσιος, καὶ κάτω ἐνδεής· ἄνω προσκυνούμενος, καὶ κάτω φορολογούμενος· ἄνω θεϊκὸς θρόνος, καὶ κάτω ἀγροικικὸν σπήλαιον· ἄνω ὁ πατρῷος καὶ ἀκατάληπτος κόλπος, καὶ κάτω ἀλογοτροφεῖον μικρὸν, καὶ φάτνιον. Τίς μὴ θαυμάσῃ μεγάλα ἄνω πράγματα, καὶ μικρὰ κάτω σπάργανα; Ὁ λύων ἐδέδετο· ὁ τρέφων ἐτρέφετο· ὁ ἀκατάληπτος παιδίον ἐφαίνετο· ὁ πηγὰς ἀπολύων μαζὸν ἐδανείζετο· ὁ πάντα φέρων, ἀνερμηνεύτως ἐφέρετο· ὁ μηδαμοῦ ἀπολιμπανόμενος ἐν μέρει ἀπεριγράπτως περιγραφόμενος. Ὢ τῶν παραδόξων πραγμάτων Ἡ Ἐλισάβετ ἐν οἰκίσκῳ φαιδρῷ ἀπεκύησε, καὶ ἡ Παρθένος ἐν τῷ μικρῷ σπηλαίῳ ἐγέννησεν· Ἰωάννης ἐπὶ κλίνης, καὶ ὁ Κύριος ἐν φάτνῃ. Οὐχ ἁπλῶς ἡ τοῦ Κυρίου ἐκ Παρθένου γέννησις· οὐχ ἁπλῶς τὸ τοῖς σπαργάνοις αὐτὸν κατειληθῆναι· οὐχ ἁπλῶς τὸ μαζὸν ἑλκῦσαι· οὐχ ἁπλῶς τὸ ἐν φάτνῃ ἀνακλιθῆναι· οὐχ ἁπλῶς τὸ τῇ τοῦ Αὐγούστου ἀπογραφῇ προσκληθῆναι· πάντα διὰ τὶ, καὶ πρὸς τὶ, καὶ αἰνιγματώδη.
ζος, γάλα ξενοῤῥυές, θήλη τῆς φυσικῆς νομῆς ἀλλο- Α τρία, ἡ Μήτηρ τοῦ Κυρίου ἐναπόγραφος (61) γενο μένη, ὁ μνηστήρ Ἰωσὴφ ὀνόματος, καὶ οὐ πράγμα- της κοινωνίαν ἀσπαζόμενος. • Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐξῆλθε δόγμα παρὰ Καίσαρος Αὐγούστου, ἀπογράφεσθαι πᾶσαν τὴν οἰ κουμένην. Αὕτη ἡ ἀπογραφή πρώτη ἐγένετο, ἡγεμο νεύοντος τῆς Συρίας Κυρηνίου. Καὶ ἐπορεύοντο πάν τες ἀπογράφεσθαι, ἕκαστος εἰς τὴν ἑαυτοῦ πόλιν. Ἐπορεύθη δὲ καὶ Ἰωσὴφ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ἐκ πό- λεως Ναζαρέθ, εἰς τὴν Ἰουδαίαν (62), εἰς πόλιν Δαβίδ, ήτις καλεῖτα: Βηθλεὲμ, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐξ οἴκου καὶ πατριᾶς Δαβίδ, ἀπογράφεσθαι σὺν Μαριάμ τῇ μεμνηστευμένῃ αὐτῷ γυναικί, οὔσῃ ἐγκύῳ. » ΕΕ- δες πῶς μικρὰ τὰ ῥήματα, καὶ μεγάλα τὰ μυσταγω- Β γήματα; Ο Κύριος ἐκυοφορεῖτο, καὶ πρώτη ἀπο- γραφὴ ἐνομοθετεῖτο ὁ πᾶσαν τὴν κτίσιν ἐναπόγραφον ἔχων, καὶ πρὸς τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς φήσας· ο Χαί- ρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς (63). » Ἐν τοῖς μικροῖς Ρωμαϊκοῖς κώδιξι τὴν ἑαυτοῦ μητέρα ἐναπόγραφον γενέσθαι συνεχώρει. Τίς μὴ λαλήσῃ; Τίς μὴ θαυμάσῃ τὴν τοῦ Κυρίου συγκατάβασιν ; Ανω ἐλεύθερος, καὶ κάτω ἐναπόγραφος· ἄνω Υἱὸς, καὶ κάτω δοῦλος· ἄνω βασι- λεὺς, καὶ κάτω μισθωτός· ἄνω πλούσιος, καὶ κάτω ἐν δεής· ἄνω προσκυνούμενος, καὶ κάτω φορολογούμενος ἄνω θεϊκός θρόνος, καὶ κάτω ἀγροικικὸν σπήλαιον· ἄνω ὁ πατρῷος καὶ ἀκατάληπτος κόλπος, καὶ κάτω ἀλογο- τροφεῖον μικρὸν, καὶ φάτνιον (64). Τίς μὴ θαυμάσῃ με γάλα ἄνω πράγματα, καὶ μικρὰ κάτω σπάργανα; Ο λύων ἐδέδετο· ὁ τρέφων ετρέφετο · ὁ ἀκατάληπτος παι δίον ἐφαίνετο· ὁ πηγὰς ἀπολύων (65) μαζὸν ἐδανείζετο ὁ πάντα φέρων, ανερμηνεύτως εφέρετο· ὁ μηδαμοῦ ἀπολιμπανόμενος ἐν μέρει ἀπεριγράπτως περιγραφό μενος. Ο τῶν παραδόξων πραγμάτων ! Ἡ Ἐλισάβετ ἐν οἰκίσκῳ φαιδρῷ ἀπεκύησε, καὶ ἡ Παρθένος ἐν τῷ μικρῷ σπηλαίῳ ἐγέννησεν· Ἰωάννης ἐπὶ κλίνης, καὶ ὁ Κύριος ἐν φάτνῃ. Οὐχ ἁπλῶς ἡ τοῦ Κυρίου ἐκ Παρθένου γέννησις· οὐχ ἁπλῶς τὸ τοῖς σπαργάνοις αὐτὸν κατειληθῆναι· οὐχ ἁπλῶς τὸ μαζὸν ἐλκύσαι· οὐχ ἁπλῶς τὸ ἐν φάτνῃ ἀνακλιθῆναι (66) · οὐχ ἁπλῶς τὸ τῇ τοῦ Αὐγούστου ἀπογραφῇ προσκληθῆναι· πάντα διὰ τί, καὶ πρὸς τὶ, καὶ αἰνιγματώδη. Ἐκ Παρθένου τίκτεται, ἵνα τὸν ἐκ Παρθένου γῆς χοοπλαστηθέντα η πρωτόπλαστον Ἀδὰμ διορθώσηται. Σπαργάνοις κατα είληται, ἵνα τὰς σειρὰς τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ἐκλύσῃ, δεσμὰ δεσμοῖς λύων, κατὰ τὸ φάσκον ῥητόν ο Σειραίς γὰρ τῶν ἑαυτοῦ ἁμαρτιῶν ἕκαστος σφίγγεται. ο Μα- ζόν είλκυσεν, ἵνα τὸ γάλα τῆς χάριτος βρύσῃ, ὅπερ ἐκ τῆς οἰκείας πλευρᾶς ἀνέβλυσε (67) · γάλα γάρ • σε ἀπογράψασθαι. κροῖς. παυσις. Τις μὴ θαυμάσει, τις μὴ ἐκπλαγείη και Εt άνω. ἀπερίγραπτος. γματωδώς. L SERMO DE DESCRIPTIONE DEIPARÆ. lae insolito fuens modo, mamilla a naturali or- Luc. 11, 1-5. Luc. x, no et 2. Infra iidem, C dine aliena, Mater Domini' censu descripta, Joseph sponsus nomine, nec re consortio fruitur. In diebus illis exiit edictum a Cæsare Augusto, ut describeretur universus orbis. Hæc descriptio prima facta est sub præside Syriæ Cyrenio. ibant omnes ut profiterentur, singuli in suam civi- tatem. Profectus est autem et Joseph a Galilæa de civitate Nazareth in Judæam, in civitatem David quæ vocatur Bethleem, eo quod esset de donio et fa- milia David, ut profiteretur cum Maria desponsata sibi uxore prægnante Co., Viden', quam exigua verba, quam magna mysteria? Dominus in utero gestatur, et prima descriptio edicitur. Qui univer- sam creaturam descriptam habet, quique discipulis suis, ait : e Gaudete et exsultate, quia nomina ve- stra scripta sunt in cœlis ", in parvis Latinis codicibus Matrem suam describi concessit. Quis non loquatur? Quis non miretur humilem Domini allemperationem? Sursum liber, deorsum censu descriptus : sursum Filius, deorsum servus : sur- sum rex, deorsum mercenarius : sursum dives, deorsum egenus : sursum adoratur, deorsum tribu- tum solvit sursum divinus thronus, deorsum spelunca rustica : sursum paternus et incompre- hensibilis sinus, deorsum stabulum parvum et præ- sepe. Quis non mirabitur magnas sursum res, et vi- les deorsum pannos? Qui solvit, ligatur : qui nutrit, enutritur : incomprehensibilis, puer apparet : qui fontes scaturire facit, ubera mutuatur: qui omnia gestat, inexplicabili modo gestatur: qui nusquanı non est, in certo loco incircumscripte circumscribi- tur. O res stupendas! Elisabet in conciuna ædicula parit, et Virgo in parva gignit spelunca : Joannes in lecto, Dominus in præsepio. Non sine causa Do- minus ex Virgine natus : non sine causa pannis in- volutus est: nec sine causa mamillam suxit: non sine causa in præsepio reclinatus est: nec sine causa Augusti descriptione accitus est; omnia ex certa causa et ratione, etsi occulta, peracta sunt. Ex Virgine nascitur, ut primum hominem Adam ex limo virginis terræ formatum reformet. Pannis in- volvitur, ut peccatorum nostrorum nexus solvat, vincula vinculis solvens, juxta dictum illud : • Unusquisque enim vinculis peccatorum suorum constringitur "., Mamillam suxit, ut gratia lac, quod ex latere ejus effluxit, scaturiret: nihil enim aliud lac est, nisi sanguis albescens: in præsepio reclinatus est, ut humanum genus brutorum more 2. Ἤκουες ἀρτίως τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ λέγοντος· (61) Colb. 1, ἐν ἀπογραφαῖς. 20. 63 Prov. v. (62) Hæc, εἰς τὴν Ἰουδαίαν, desunt in Colberti- (63) Sic mss. Editi vero, ἐν τῷ οὐρανῷ, τοῖς μα (64) Colb. 1, 2, τῶν ἀλόγων ἡ φάτνη τούτῳ ἀγά- 2. Audisti modo Lucam evangelistam dicentem : (65) Colb. 1, 2, πηγὰς βρύων. Infra Colb. 2, (66) Colb. 1, 2, ἀνατεθῆναι. Infra Colb. 1, α! (67) Ita manuscripti. Editi vero, ἀνέβρυσες.
Ἐκ Παρθένου τίκτεται, ἵνα τὸν ἐκ Παρθένου γῆς χοοπλαστηθέντα πρωτόπλαστον Ἀδὰμ διορθώσηται. Σπαργάνοις κατείληται, ἵνα τὰς σειρὰς τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ἐκλύσῃ, δεσμὰ δεσμοῖς λύων, κατὰ τὸ φάσκον ῥητόν· «Σειραῖς γὰρ τῶν ἑαυτοῦ ἁμαρτιῶν ἕκαστος σφίγγεται.» Μαζὸν εἵλκυσεν, ἵνα τὸ γάλα τῆς χάριτος βρύσῃ, ὅπερ ἐκ τῆς οἰκείας πλευρᾶς ἀνέβλυσε· γάλα γὰρ οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ αἷμα λευκανθέν. Ἐν φάτνῃ ἀνεκλίθη, ἵνα τὴν ἀλογίαν τῆς ἀνθρωπότητος διορθώσηται, καὶ τῶν δύο ζώων τροφὴ γένηται· ποίων δύο ζώων; τοῦ ἐθνικοῦ καὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ περὶ ὧν γέγραπται· «Ἐν μέσῳ δύο ζώων γνωσθήσῃ.» Τὴν ἐπὶ Αὐγούστου Καίσαρος ἀπογραφὴν κατεδέξατο, ἵνα τὴν οἰκουμενικὴν ἀταξίαν διορθώσηται. Αὕτη γὰρ ἡ ἀπογραφὴ τῆς οἰκουμενικῆς εὐταξίας ἀῤῥαβὼν γεγένηται. Καὶ ὅτι ἀληθῆ τὰ λεγόμενα, διὰ βραχέων ἄκουε. Πρὸ τῆς τοῦ Κυρίου ἐνανθρωπήσεως πολλὴ τυραννὶς τὸ τῶν ἀνθρώπων κατεῖχε γένος· ἀλόγως τὸ τῆς γῆς ἐκυβερνᾶτο χωρίον· ἐνέπαιζον εἰς τὸ βασιλικὸν ἀξίωμα· πολλῶν τῶν ἀνθρώπων πλῆθος βασιλέων ἐφυτουργεῖτο· ἑκατόν πού τις ἄνδρας ἔχων ὑφ’ ἑαυτὸν, εὐθέως τὸ τῆς βασιλείας ἐσφετερίζετο σχῆμα. Τοιαύτη τῶν ἐθνῶν ἡ ἅμιλλα·
ζος, γάλα ξενοῤῥυές, θήλη τῆς φυσικῆς νομῆς ἀλλο- Α τρία, ἡ Μήτηρ τοῦ Κυρίου ἐναπόγραφος (61) γενο μένη, ὁ μνηστήρ Ἰωσὴφ ὀνόματος, καὶ οὐ πράγμα- της κοινωνίαν ἀσπαζόμενος. • Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐξῆλθε δόγμα παρὰ Καίσαρος Αὐγούστου, ἀπογράφεσθαι πᾶσαν τὴν οἰ κουμένην. Αὕτη ἡ ἀπογραφή πρώτη ἐγένετο, ἡγεμο νεύοντος τῆς Συρίας Κυρηνίου. Καὶ ἐπορεύοντο πάν τες ἀπογράφεσθαι, ἕκαστος εἰς τὴν ἑαυτοῦ πόλιν. Ἐπορεύθη δὲ καὶ Ἰωσὴφ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ἐκ πό- λεως Ναζαρέθ, εἰς τὴν Ἰουδαίαν (62), εἰς πόλιν Δαβίδ, ήτις καλεῖτα: Βηθλεὲμ, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐξ οἴκου καὶ πατριᾶς Δαβίδ, ἀπογράφεσθαι σὺν Μαριάμ τῇ μεμνηστευμένῃ αὐτῷ γυναικί, οὔσῃ ἐγκύῳ. » ΕΕ- δες πῶς μικρὰ τὰ ῥήματα, καὶ μεγάλα τὰ μυσταγω- Β γήματα; Ο Κύριος ἐκυοφορεῖτο, καὶ πρώτη ἀπο- γραφὴ ἐνομοθετεῖτο ὁ πᾶσαν τὴν κτίσιν ἐναπόγραφον ἔχων, καὶ πρὸς τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς φήσας· ο Χαί- ρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς (63). » Ἐν τοῖς μικροῖς Ρωμαϊκοῖς κώδιξι τὴν ἑαυτοῦ μητέρα ἐναπόγραφον γενέσθαι συνεχώρει. Τίς μὴ λαλήσῃ; Τίς μὴ θαυμάσῃ τὴν τοῦ Κυρίου συγκατάβασιν ; Ανω ἐλεύθερος, καὶ κάτω ἐναπόγραφος· ἄνω Υἱὸς, καὶ κάτω δοῦλος· ἄνω βασι- λεὺς, καὶ κάτω μισθωτός· ἄνω πλούσιος, καὶ κάτω ἐν δεής· ἄνω προσκυνούμενος, καὶ κάτω φορολογούμενος ἄνω θεϊκός θρόνος, καὶ κάτω ἀγροικικὸν σπήλαιον· ἄνω ὁ πατρῷος καὶ ἀκατάληπτος κόλπος, καὶ κάτω ἀλογο- τροφεῖον μικρὸν, καὶ φάτνιον (64). Τίς μὴ θαυμάσῃ με γάλα ἄνω πράγματα, καὶ μικρὰ κάτω σπάργανα; Ο λύων ἐδέδετο· ὁ τρέφων ετρέφετο · ὁ ἀκατάληπτος παι δίον ἐφαίνετο· ὁ πηγὰς ἀπολύων (65) μαζὸν ἐδανείζετο ὁ πάντα φέρων, ανερμηνεύτως εφέρετο· ὁ μηδαμοῦ ἀπολιμπανόμενος ἐν μέρει ἀπεριγράπτως περιγραφό μενος. Ο τῶν παραδόξων πραγμάτων ! Ἡ Ἐλισάβετ ἐν οἰκίσκῳ φαιδρῷ ἀπεκύησε, καὶ ἡ Παρθένος ἐν τῷ μικρῷ σπηλαίῳ ἐγέννησεν· Ἰωάννης ἐπὶ κλίνης, καὶ ὁ Κύριος ἐν φάτνῃ. Οὐχ ἁπλῶς ἡ τοῦ Κυρίου ἐκ Παρθένου γέννησις· οὐχ ἁπλῶς τὸ τοῖς σπαργάνοις αὐτὸν κατειληθῆναι· οὐχ ἁπλῶς τὸ μαζὸν ἐλκύσαι· οὐχ ἁπλῶς τὸ ἐν φάτνῃ ἀνακλιθῆναι (66) · οὐχ ἁπλῶς τὸ τῇ τοῦ Αὐγούστου ἀπογραφῇ προσκληθῆναι· πάντα διὰ τί, καὶ πρὸς τὶ, καὶ αἰνιγματώδη. Ἐκ Παρθένου τίκτεται, ἵνα τὸν ἐκ Παρθένου γῆς χοοπλαστηθέντα η πρωτόπλαστον Ἀδὰμ διορθώσηται. Σπαργάνοις κατα είληται, ἵνα τὰς σειρὰς τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ἐκλύσῃ, δεσμὰ δεσμοῖς λύων, κατὰ τὸ φάσκον ῥητόν ο Σειραίς γὰρ τῶν ἑαυτοῦ ἁμαρτιῶν ἕκαστος σφίγγεται. ο Μα- ζόν είλκυσεν, ἵνα τὸ γάλα τῆς χάριτος βρύσῃ, ὅπερ ἐκ τῆς οἰκείας πλευρᾶς ἀνέβλυσε (67) · γάλα γάρ • σε ἀπογράψασθαι. κροῖς. παυσις. Τις μὴ θαυμάσει, τις μὴ ἐκπλαγείη και Εt άνω. ἀπερίγραπτος. γματωδώς. L SERMO DE DESCRIPTIONE DEIPARÆ. lae insolito fuens modo, mamilla a naturali or- Luc. 11, 1-5. Luc. x, no et 2. Infra iidem, C dine aliena, Mater Domini' censu descripta, Joseph sponsus nomine, nec re consortio fruitur. In diebus illis exiit edictum a Cæsare Augusto, ut describeretur universus orbis. Hæc descriptio prima facta est sub præside Syriæ Cyrenio. ibant omnes ut profiterentur, singuli in suam civi- tatem. Profectus est autem et Joseph a Galilæa de civitate Nazareth in Judæam, in civitatem David quæ vocatur Bethleem, eo quod esset de donio et fa- milia David, ut profiteretur cum Maria desponsata sibi uxore prægnante Co., Viden', quam exigua verba, quam magna mysteria? Dominus in utero gestatur, et prima descriptio edicitur. Qui univer- sam creaturam descriptam habet, quique discipulis suis, ait : e Gaudete et exsultate, quia nomina ve- stra scripta sunt in cœlis ", in parvis Latinis codicibus Matrem suam describi concessit. Quis non loquatur? Quis non miretur humilem Domini allemperationem? Sursum liber, deorsum censu descriptus : sursum Filius, deorsum servus : sur- sum rex, deorsum mercenarius : sursum dives, deorsum egenus : sursum adoratur, deorsum tribu- tum solvit sursum divinus thronus, deorsum spelunca rustica : sursum paternus et incompre- hensibilis sinus, deorsum stabulum parvum et præ- sepe. Quis non mirabitur magnas sursum res, et vi- les deorsum pannos? Qui solvit, ligatur : qui nutrit, enutritur : incomprehensibilis, puer apparet : qui fontes scaturire facit, ubera mutuatur: qui omnia gestat, inexplicabili modo gestatur: qui nusquanı non est, in certo loco incircumscripte circumscribi- tur. O res stupendas! Elisabet in conciuna ædicula parit, et Virgo in parva gignit spelunca : Joannes in lecto, Dominus in præsepio. Non sine causa Do- minus ex Virgine natus : non sine causa pannis in- volutus est: nec sine causa mamillam suxit: non sine causa in præsepio reclinatus est: nec sine causa Augusti descriptione accitus est; omnia ex certa causa et ratione, etsi occulta, peracta sunt. Ex Virgine nascitur, ut primum hominem Adam ex limo virginis terræ formatum reformet. Pannis in- volvitur, ut peccatorum nostrorum nexus solvat, vincula vinculis solvens, juxta dictum illud : • Unusquisque enim vinculis peccatorum suorum constringitur "., Mamillam suxit, ut gratia lac, quod ex latere ejus effluxit, scaturiret: nihil enim aliud lac est, nisi sanguis albescens: in præsepio reclinatus est, ut humanum genus brutorum more 2. Ἤκουες ἀρτίως τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ λέγοντος· (61) Colb. 1, ἐν ἀπογραφαῖς. 20. 63 Prov. v. (62) Hæc, εἰς τὴν Ἰουδαίαν, desunt in Colberti- (63) Sic mss. Editi vero, ἐν τῷ οὐρανῷ, τοῖς μα (64) Colb. 1, 2, τῶν ἀλόγων ἡ φάτνη τούτῳ ἀγά- 2. Audisti modo Lucam evangelistam dicentem : (65) Colb. 1, 2, πηγὰς βρύων. Infra Colb. 2, (66) Colb. 1, 2, ἀνατεθῆναι. Infra Colb. 1, α! (67) Ita manuscripti. Editi vero, ἀνέβρυσες.
PG 28:947τοπαρχίας ἀγαπῶντες, καὶ τόπον ἐκ τόπου μὴ διαβαίνοντες, εἰ μὴ τρόπον τινὰ κατ’ ἀλλήλων ὡπλίσαντο. Ταύτης τῆς συγχύσεως χρονοτριβουμένης, μόνον ὁ Κύριος κατεδέξατο ἐπὶ γῆς τὸ παρθενικὸν οἰκῆσαι παλάτιον, εὐθέως τὴν μὲν πολυαρχίαν παύει, τὴν δὲ μοναρχίαν φυτουργεῖ, τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν πάντων ἡγεμονεύειν κληρώσας, κατὰ μίμησιν τῆς ἐπουρανίου διατριβῆς. Ὥσπερ γὰρ ἐν οὐρανῷ μία ἡ τοῦ Θεοῦ βασιλεία κρατεῖ, καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι τῷ θελήματι αὐτοῦ ὑποτάσσονται, τῶν δαιμόνων δίκην βαρβάρων ἀφηνιασάντων· τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, εἰ καὶ πολλὰ τὰ ἀνυπότακτα ἔθνη, ἀλλ’ ὅμως μία ἡ τῶν Ῥωμαίων βασιλεία κρατεῖ. Διὰ ταύτην οὖν τὴν εὐταξίαν τὴν πρώτην ἀπογραφὴν ὁ κυοφορούμενος βασιλεὺς προσέταξεν ἐπὶ Αὐγούστου συγκροτηθῆναι· ὅθεν καὶ αὐτὸς ἑαυτὸν ἐναπόγραφον γενέσθαι τῇ Ῥωμαίων ἀρχῇ παρεχώρησε πρὸς βεβαίωσιν τῶν θεσπιζομένων νόμων. Τότε γὰρ βασιλέως νόμος κρατεῖ, ὅτε ὁ νομοθετῶν βασιλεὺς πρῶτος πληρώσῃ τὸν νόμον. Ὁ γὰρ νομοθετῶν καὶ μὴ πληρῶν καθαιρέτης ἐστὶν, ἢ νομοδότης.
ἀνεκλίθη, ἵνα τὴν ἀλογίαν τῆς ἀνθρωπότητος διορ θώσηται, καὶ τῶν δύο ζώων τροφή γένηται· ποίων δύο ζώων ; τοῦ ἐθνικοῦ καὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ περὶ ὧν γέγραπται· Ἐν μέσῳ δύο ζώων γνωσθήσῃ. Τὴν ἐπὶ Αὐγούστου Καίσαρος ἀπογραφὴν κατεδέξατο, ἵνα τὴν οἰκουμενικὴν ἀταξίαν διορθώσηται. Αὕτη ἄκουε. Πρὸ τῆς τοῦ Κυρίου ἐνανθρωπήσεως πολλή τυραννίς (68) τὸ τῶν ἀνθρώπων κατεῖχε γένος· ἀλόγως τὸ τῆς γῆς ἐκυβερνᾶτο χωρίον· ἐνέπαιζον εἰς τὸ βασιλικὸν ἀξίωμα· πολλῶν τῶν ἀνθρώπων πλῆθος βασιλέων ἐφυτουργεῖτο· ἑκατόν πού τις αν δρας ἔχων ὑφ᾽ ἑαυτὸν, εὐθέως τὸ τῆς βασιλείας οὐδὲν ἑτερόν ἐστιν ἡ αἷμα λευκανθέν. Ἐν φάτνῃ γὰρ ἡ ἀπογραφὴ τῆς οἰκουμενικῆς εὐταξίας ἀῤῥαβὼν γεγένηται. Β ἐσφετερίζετο σχῆμα. Τοιαύτη τῶν ἐθνῶν ἡ ἅμιλλα τοπαρχίας ἀγαπῶντες, καὶ τόπον ἐκ τόπου μὴ δια βαίνοντες, εἰ μὴ τρόπον τινὰ κατ᾽ ἀλλήλων ώπλί- σαντο. Ταύτης τῆς συγχύσεως χρονοτριβουμένης, μόνον ὁ Κύριος κατεδέξατο ἐπὶ γῆς τὸ παρθενικὸν οἰκῆσαι παλάτιον, εὐθέως τὴν μὲν πολυαρχίαν παύει, τὴν δὲ μοναρχίαν φυτουργεῖ, τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν πάντων ἡγεμονεύειν κληρώσας, κατὰ μίμησιν τῆς ἐπουρανίου διατριβής. Ωσπερ γὰρ ἐν οὐρανῷ μία ή τοῦ Θεοῦ βασιλεία κρατεῖ, καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι τῷ θελήματι αὐτοῦ ὑποτάσσονται, τῶν δαιμόνων δια κην (69) βαρβάρων ἀφηνιασάντων· τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, εἰ καὶ πολλὰ τὰ ἀνυπότακτα ἔθνη, ἀλλ' ὅμως μία ἡ τῶν Ῥωμαίων βασιλεία κρατεῖ. Διά ταύτην οὖν τὴν εὐταξίαν τὴν πρώτην ἀπογραφὴν ὁ κυοφορούμενος βασιλεὺς προσέταξεν ἐπὶ Αὐγούστου συγκροτηθῆναι· ὅθεν καὶ αὐτὸς ἑαυτὸν ἐναπόγραφον γενέσθαι τῇ Ῥωμαίων ἀρχῇ παρεχώρησε πρὸς βε- βαίωσιν τῶν θεσπιζομένων νόμων. Τότε γὰρ βασι- λέως νόμος κρατεῖ, ὅτε ὁ νομοθετῶν βασιλεὺς πρῶτος πληρώσῃ τὸν νόμον. Ο γάρ (70) νομοθετῶν καὶ μὴ πληρῶν καθαιρέτης ἐστὶν, ἢ (71) νομοδότης. Διὰ τὴν προλεχθεῖσαν οὖν εὐταξίαν, ἡ ἐπὶ Αὐγούστου ἀπο γραφή πρώτη γέγονεν, ὅπως καὶ ἡ τοῦ νόμου λατρεία μετενεχθῇ, καὶ τὸ τῶν Ἰουδαίων φύλον καταρ- γηθῇ (72) πρὸς τὸ μὴ ἐξεῖναι λοιπὸν τοῖς ἀτάκτοις Ἰουδαίοις αὐτονομία χρωμένοις φονεύειν τοὺς ἀνευθύνους, ἕπεσθαι δὲ τοῖς νόμοις τῷ τῆς ἀνάγκης ζυγῷ (73). λεία κρατεῖ, τῶν δαιμόνων δίκην, άφα- νισθέντων, αφηνιασάντων. βασιλεία κρατεῖ, ἐπειδὴ ἄνωθεν ἐκρατεῖτο, διὰ ταυτόν. ἀπογραφή· αὕτη ἡ ἀπογραφὴ τὸ μὲν τῶν Ἰουδαίων ἐταπείνωσε φύλον, τὸ δὲ τῶν Χριστιανῶν ὑπερύψωσε γένος· μηκέτι τολμώντων Ἰουδαίων (74) δέει τῆς Ρωμαίων ἀρχῆς τῇ προτέρᾳ κεχρῆσθαι μανία. Διδ καὶ μετὰ τὴν ἀπογραφὴν ταύτην, τὸν Κύριον κρατ τήσαντες, καὶ θανάτῳ παραδοῦναι σπεύδοντες, οὐκ ἐτόλμησαν κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς διαπράξασθαι, ὅτε πρῶτος αὐτὸς τοῦτον πληροί. Ο γάρ. S. ATHANASIUS. DUBIA. • - desipiens corrigeret, duorumque animalium esca A fieret: quorum duorum animalium? Ethnici, Ju- daicique populi, de quibus scriptum est : • In me- dio duorum animalium cognosceris • Descri- ptionem sub Augusto Cæsare admisit, ut incondi- ¡um orbis statum componeret. Ipsa quippe de- scriptio, probi in orbe futuri ordinis pignus fuit. quam Dominus homo ſieret, hominum genus magna tyrannis occupabat, nulla ratione terra gubernaba- tur, regia dignitas ludibrio erat, apud homines multos ingens regum turba exoriebatur: si cui erant centum circiter homines subditi, regium is sibi habitum continuo usurpabat. Talis erat homi- num pugna : cum certorum locorum princi- palus ambirent, nec ex loco transirent in alium; nisi quandoque sibi mutuo bellum inferrent. Cum diutius ejusmodi confusio perseveraret, ubi primum Dominus in terra virgineum occupavit palatium, permultos illos abstulit principatus, ac monarchiam instituit, ubi Romanorum imperium omnes obtinere decrevit, ad coelestis scilicet imperii norinam. Quemadmodum cnim unum in cœlo Dei regnum obtinet, omnesque angeli voluntati ejus subjiciun- tur; dæmonibus barbarorum more imperium detre- ctantibus eadem ratione et in terra, licet permultæ sint indomitæ gentes, unum tamen Romanorum imperium obtinet. Probi igitur hujusce ordinis con- stituendi causa, primam sub Augusto descriptionem rex in utero gestatus edici mandavit : unde el se ipse in Romani imperii censu describi permisit ad confirmationem statularum legum. Tum enim regis lex obtinet, cum prior ipse quam tulit legem implet. Nam qui legemn ponit, nec implet, is legis abroga- tor est potius quam legislator. Boni igitur hujus- modi ordinis ponendi causa, prima sub Augusto descriptio facta est, ut et legis cultus auferretur, et Judæorum natio cohiberetur, ut ne perversis Ju- dais, si suo jure viverent, liceret innoxios occidere, sed necessitatis jugo legibus parerent. C descriptio. Ipsa quippe descriptio, Judæorum popu- lum depressit, Christianorum contra genus exalta- vit, Judais, Romani metu imperii, non audentibus priore suo uti furore, Quapropter post eam descri- ptionem, cum Dominum comprehendissent et morti tradere festinarent, non ausi sunt arbitratu suo agere, sicut olim cum prophetis, quos cæco impetu • Habac. 1, 2. etc. Mox mss. pro infra editi, Editi vero ut in texto. in textu, 3. Καὶ ὅτι ἀληθῆ τὰ λεγόμενα, διὰ βραχέων 3. Et quod vera hæc sint, paucis percipe. Ante- 4. Necessaria itaque fuit supradicta sub Augusto D (68) Ita Colb. 1, 2. Editi vero, τυραννία. (69) Ita Colb. 1, 2. Editi vero, μία πλειόνων βασι (70) Colb. 1, 2, Τότε δὲ βασιλέως νόμος κρατεί τε, 4. Αναγκαία τοίνυν ἡ προλεχθεῖσα ἐπὶ Αὐγούστου (71) Adde μᾶλλον, aut lege ou pro 4. (72) Colb. 1, 2, καταρτισθῇ. (73) Colb. 1, 2, τῇ τῆς ἀνάγκης ζωῇ. (74) Colb. 1, 2, τολμώντων παίδων Ιουδ. Editi,
Διὰ τὴν προλεχθεῖσαν οὖν εὐταξίαν, ἡ ἐπὶ Αὐγούστου ἀπογραφὴ πρώτη γέγονεν, ὅπως καὶ ἡ τοῦ νόμου λατρεία μετενεχθῇ, καὶ τὸ τῶν Ἰουδαίων φῦλον καταργηθῇ πρὸς τὸ μὴ ἐξεῖναι λοιπὸν τοῖς ἀτάκτοις Ἰουδαίοις αὐτονομίᾳ χρωμένοις φονεύειν τοὺς ἀνευθύνους, ἕπεσθαι δὲ τοῖς νόμοις τῷ τῆς ἀνάγκης ζυγῷ. Ἀναγκαία τοίνυν ἡ προλεχθεῖσα ἐπὶ Αὐγούστου ἀπογραφή· αὕτη ἡ ἀπογραφὴ τὸ μὲν τῶν Ἰουδαίων ἐταπείνωσε φῦλον, τὸ δὲ τῶν Χριστιανῶν ὑπερύψωσε γένος· μηκέτι τολμώντων Ἰουδαίων δέει τῆς Ῥωμαίων ἀρχῆς τῇ προτέρᾳ κεχρῆσθαι μανίᾳ. Διὸ καὶ μετὰ τὴν ἀπογραφὴν ταύτην, τὸν Κύριον κρατήσαντες, καὶ θανάτῳ παραδοῦναι σπεύδοντες, οὐκ ἐτόλμησαν κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς διαπράξασθαι, καθ’ ὁμοιότητα τῶν προφητῶν, οὓς ἀδιακρισίᾳ διεσπάραξαν· ἀλλὰ τῷ Πιλάτῳ προσήνεγκαν, ἄρχοντι Ῥωμαίων, ἐντυχίαν εἰσπραξαμένῳ, δίκας ἀπαιτούμενοι τῶν λεγομένων, συγκατάθεσιν μεθοδευόμενοι. Διὸ καὶ ὁ Πιλᾶτος, ὁ Ῥωμαίων ἄρχων, ὡς εἶδε τοὺς Ἰουδαίους κυνογλωσσοῦντας κατὰ τῆς τοῦ Κυρίου ἀναιρέσεως, καὶ εἰδὼς, ὅτι διὰ φθόνον παρέδωκαν αὐτὸν, ἐπηρώτα τοὺς Ἰουδαίους, φάσκων·
ἀνεκλίθη, ἵνα τὴν ἀλογίαν τῆς ἀνθρωπότητος διορ θώσηται, καὶ τῶν δύο ζώων τροφή γένηται· ποίων δύο ζώων ; τοῦ ἐθνικοῦ καὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ περὶ ὧν γέγραπται· Ἐν μέσῳ δύο ζώων γνωσθήσῃ. Τὴν ἐπὶ Αὐγούστου Καίσαρος ἀπογραφὴν κατεδέξατο, ἵνα τὴν οἰκουμενικὴν ἀταξίαν διορθώσηται. Αὕτη ἄκουε. Πρὸ τῆς τοῦ Κυρίου ἐνανθρωπήσεως πολλή τυραννίς (68) τὸ τῶν ἀνθρώπων κατεῖχε γένος· ἀλόγως τὸ τῆς γῆς ἐκυβερνᾶτο χωρίον· ἐνέπαιζον εἰς τὸ βασιλικὸν ἀξίωμα· πολλῶν τῶν ἀνθρώπων πλῆθος βασιλέων ἐφυτουργεῖτο· ἑκατόν πού τις αν δρας ἔχων ὑφ᾽ ἑαυτὸν, εὐθέως τὸ τῆς βασιλείας οὐδὲν ἑτερόν ἐστιν ἡ αἷμα λευκανθέν. Ἐν φάτνῃ γὰρ ἡ ἀπογραφὴ τῆς οἰκουμενικῆς εὐταξίας ἀῤῥαβὼν γεγένηται. Β ἐσφετερίζετο σχῆμα. Τοιαύτη τῶν ἐθνῶν ἡ ἅμιλλα τοπαρχίας ἀγαπῶντες, καὶ τόπον ἐκ τόπου μὴ δια βαίνοντες, εἰ μὴ τρόπον τινὰ κατ᾽ ἀλλήλων ώπλί- σαντο. Ταύτης τῆς συγχύσεως χρονοτριβουμένης, μόνον ὁ Κύριος κατεδέξατο ἐπὶ γῆς τὸ παρθενικὸν οἰκῆσαι παλάτιον, εὐθέως τὴν μὲν πολυαρχίαν παύει, τὴν δὲ μοναρχίαν φυτουργεῖ, τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν πάντων ἡγεμονεύειν κληρώσας, κατὰ μίμησιν τῆς ἐπουρανίου διατριβής. Ωσπερ γὰρ ἐν οὐρανῷ μία ή τοῦ Θεοῦ βασιλεία κρατεῖ, καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι τῷ θελήματι αὐτοῦ ὑποτάσσονται, τῶν δαιμόνων δια κην (69) βαρβάρων ἀφηνιασάντων· τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, εἰ καὶ πολλὰ τὰ ἀνυπότακτα ἔθνη, ἀλλ' ὅμως μία ἡ τῶν Ῥωμαίων βασιλεία κρατεῖ. Διά ταύτην οὖν τὴν εὐταξίαν τὴν πρώτην ἀπογραφὴν ὁ κυοφορούμενος βασιλεὺς προσέταξεν ἐπὶ Αὐγούστου συγκροτηθῆναι· ὅθεν καὶ αὐτὸς ἑαυτὸν ἐναπόγραφον γενέσθαι τῇ Ῥωμαίων ἀρχῇ παρεχώρησε πρὸς βε- βαίωσιν τῶν θεσπιζομένων νόμων. Τότε γὰρ βασι- λέως νόμος κρατεῖ, ὅτε ὁ νομοθετῶν βασιλεὺς πρῶτος πληρώσῃ τὸν νόμον. Ο γάρ (70) νομοθετῶν καὶ μὴ πληρῶν καθαιρέτης ἐστὶν, ἢ (71) νομοδότης. Διὰ τὴν προλεχθεῖσαν οὖν εὐταξίαν, ἡ ἐπὶ Αὐγούστου ἀπο γραφή πρώτη γέγονεν, ὅπως καὶ ἡ τοῦ νόμου λατρεία μετενεχθῇ, καὶ τὸ τῶν Ἰουδαίων φύλον καταρ- γηθῇ (72) πρὸς τὸ μὴ ἐξεῖναι λοιπὸν τοῖς ἀτάκτοις Ἰουδαίοις αὐτονομία χρωμένοις φονεύειν τοὺς ἀνευθύνους, ἕπεσθαι δὲ τοῖς νόμοις τῷ τῆς ἀνάγκης ζυγῷ (73). λεία κρατεῖ, τῶν δαιμόνων δίκην, άφα- νισθέντων, αφηνιασάντων. βασιλεία κρατεῖ, ἐπειδὴ ἄνωθεν ἐκρατεῖτο, διὰ ταυτόν. ἀπογραφή· αὕτη ἡ ἀπογραφὴ τὸ μὲν τῶν Ἰουδαίων ἐταπείνωσε φύλον, τὸ δὲ τῶν Χριστιανῶν ὑπερύψωσε γένος· μηκέτι τολμώντων Ἰουδαίων (74) δέει τῆς Ρωμαίων ἀρχῆς τῇ προτέρᾳ κεχρῆσθαι μανία. Διδ καὶ μετὰ τὴν ἀπογραφὴν ταύτην, τὸν Κύριον κρατ τήσαντες, καὶ θανάτῳ παραδοῦναι σπεύδοντες, οὐκ ἐτόλμησαν κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς διαπράξασθαι, ὅτε πρῶτος αὐτὸς τοῦτον πληροί. Ο γάρ. S. ATHANASIUS. DUBIA. • - desipiens corrigeret, duorumque animalium esca A fieret: quorum duorum animalium? Ethnici, Ju- daicique populi, de quibus scriptum est : • In me- dio duorum animalium cognosceris • Descri- ptionem sub Augusto Cæsare admisit, ut incondi- ¡um orbis statum componeret. Ipsa quippe de- scriptio, probi in orbe futuri ordinis pignus fuit. quam Dominus homo ſieret, hominum genus magna tyrannis occupabat, nulla ratione terra gubernaba- tur, regia dignitas ludibrio erat, apud homines multos ingens regum turba exoriebatur: si cui erant centum circiter homines subditi, regium is sibi habitum continuo usurpabat. Talis erat homi- num pugna : cum certorum locorum princi- palus ambirent, nec ex loco transirent in alium; nisi quandoque sibi mutuo bellum inferrent. Cum diutius ejusmodi confusio perseveraret, ubi primum Dominus in terra virgineum occupavit palatium, permultos illos abstulit principatus, ac monarchiam instituit, ubi Romanorum imperium omnes obtinere decrevit, ad coelestis scilicet imperii norinam. Quemadmodum cnim unum in cœlo Dei regnum obtinet, omnesque angeli voluntati ejus subjiciun- tur; dæmonibus barbarorum more imperium detre- ctantibus eadem ratione et in terra, licet permultæ sint indomitæ gentes, unum tamen Romanorum imperium obtinet. Probi igitur hujusce ordinis con- stituendi causa, primam sub Augusto descriptionem rex in utero gestatus edici mandavit : unde el se ipse in Romani imperii censu describi permisit ad confirmationem statularum legum. Tum enim regis lex obtinet, cum prior ipse quam tulit legem implet. Nam qui legemn ponit, nec implet, is legis abroga- tor est potius quam legislator. Boni igitur hujus- modi ordinis ponendi causa, prima sub Augusto descriptio facta est, ut et legis cultus auferretur, et Judæorum natio cohiberetur, ut ne perversis Ju- dais, si suo jure viverent, liceret innoxios occidere, sed necessitatis jugo legibus parerent. C descriptio. Ipsa quippe descriptio, Judæorum popu- lum depressit, Christianorum contra genus exalta- vit, Judais, Romani metu imperii, non audentibus priore suo uti furore, Quapropter post eam descri- ptionem, cum Dominum comprehendissent et morti tradere festinarent, non ausi sunt arbitratu suo agere, sicut olim cum prophetis, quos cæco impetu • Habac. 1, 2. etc. Mox mss. pro infra editi, Editi vero ut in texto. in textu, 3. Καὶ ὅτι ἀληθῆ τὰ λεγόμενα, διὰ βραχέων 3. Et quod vera hæc sint, paucis percipe. Ante- 4. Necessaria itaque fuit supradicta sub Augusto D (68) Ita Colb. 1, 2. Editi vero, τυραννία. (69) Ita Colb. 1, 2. Editi vero, μία πλειόνων βασι (70) Colb. 1, 2, Τότε δὲ βασιλέως νόμος κρατεί τε, 4. Αναγκαία τοίνυν ἡ προλεχθεῖσα ἐπὶ Αὐγούστου (71) Adde μᾶλλον, aut lege ou pro 4. (72) Colb. 1, 2, καταρτισθῇ. (73) Colb. 1, 2, τῇ τῆς ἀνάγκης ζωῇ. (74) Colb. 1, 2, τολμώντων παίδων Ιουδ. Editi,
PG 28:948Καθὼς ἴστε πάντες σαφῶς, οὐδὲν ἄξιον θανάτου εὑρίσκω ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ, ὦ Ἰουδαῖοι. Τί τὴν τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴν μολύνειν σπεύδετε, ἀκρασίᾳ κρατοῦντες τὸν δίκαιον, καὶ τὸν ἀνεύθυνον ὑπεύθυνον εἶναι θέλοντες; Οὐδὲν ἄξιον θανάτου εὑρίσκω ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ. Μᾶλλον οὖν ὁ Βαραββᾶς φονευθῇ, ὁ δὲ Χριστὸς ἀπολυθῇ· ὅτι ἐκεῖνος μὲν φονευτὴς καὶ στασιώδης, οὗτος δὲ εὐεργέτης καὶ ζωοδότης· ἐπειδὴ καὶ ταύτην κατ’ αὐτοῦ τὴν κατηγορίαν ἠσπάσασθε. Καὶ οὕτως δὲ Ἰουδαίων μὴ συντιθεμένων, ἀλλ’ ἐχθρὸν τοῦ Καίσαρος τὸν Πιλᾶτον φημιζόντων, οἵτινες κατὰ πρόσωπον ἔλεγον τῷ Πιλάτῳ, συνηγοροῦντι τῷ Χριστῷ· «Οὐκ εἶ φίλος τοῦ Καίσαρος,» ἐπειδὴ τὸν λέγοντα ἑαυτὸν βασιλέα ζωοποιεῖσθαι θέλεις. Καὶ οὕτως ὁ Πιλᾶτος οὐ συνεχώρησε τοῖς Ἰουδαίοις τῇ οἰκείᾳ γνώμῃ πᾶν ὁτιοῦν διαπράξασθαι. Εἰ γὰρ ἂν συνεχώρησε τοῖς Ἰουδαίοις, οἱ Ἰουδαῖοι λίθοις τὸν Κύριον ἐθανάτωσαν, ἢ ξυλίνῳ πρίονι κατέπρισαν. Τούτου δὲ πραττομένου, ἡμεῖς τὸν σταυρὸν ἐζημιούμεθα· ἐπειδὴ Ῥωμαίων κριτήριον τὸ τοῦ σταυροῦ ξύλον. Διὸ καὶ ὁ Πιλᾶτος ἐπηρώτα τοὺς Ἰουδαίους·
ἀνεκλίθη, ἵνα τὴν ἀλογίαν τῆς ἀνθρωπότητος διορ θώσηται, καὶ τῶν δύο ζώων τροφή γένηται· ποίων δύο ζώων ; τοῦ ἐθνικοῦ καὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ περὶ ὧν γέγραπται· Ἐν μέσῳ δύο ζώων γνωσθήσῃ. Τὴν ἐπὶ Αὐγούστου Καίσαρος ἀπογραφὴν κατεδέξατο, ἵνα τὴν οἰκουμενικὴν ἀταξίαν διορθώσηται. Αὕτη ἄκουε. Πρὸ τῆς τοῦ Κυρίου ἐνανθρωπήσεως πολλή τυραννίς (68) τὸ τῶν ἀνθρώπων κατεῖχε γένος· ἀλόγως τὸ τῆς γῆς ἐκυβερνᾶτο χωρίον· ἐνέπαιζον εἰς τὸ βασιλικὸν ἀξίωμα· πολλῶν τῶν ἀνθρώπων πλῆθος βασιλέων ἐφυτουργεῖτο· ἑκατόν πού τις αν δρας ἔχων ὑφ᾽ ἑαυτὸν, εὐθέως τὸ τῆς βασιλείας οὐδὲν ἑτερόν ἐστιν ἡ αἷμα λευκανθέν. Ἐν φάτνῃ γὰρ ἡ ἀπογραφὴ τῆς οἰκουμενικῆς εὐταξίας ἀῤῥαβὼν γεγένηται. Β ἐσφετερίζετο σχῆμα. Τοιαύτη τῶν ἐθνῶν ἡ ἅμιλλα τοπαρχίας ἀγαπῶντες, καὶ τόπον ἐκ τόπου μὴ δια βαίνοντες, εἰ μὴ τρόπον τινὰ κατ᾽ ἀλλήλων ώπλί- σαντο. Ταύτης τῆς συγχύσεως χρονοτριβουμένης, μόνον ὁ Κύριος κατεδέξατο ἐπὶ γῆς τὸ παρθενικὸν οἰκῆσαι παλάτιον, εὐθέως τὴν μὲν πολυαρχίαν παύει, τὴν δὲ μοναρχίαν φυτουργεῖ, τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν πάντων ἡγεμονεύειν κληρώσας, κατὰ μίμησιν τῆς ἐπουρανίου διατριβής. Ωσπερ γὰρ ἐν οὐρανῷ μία ή τοῦ Θεοῦ βασιλεία κρατεῖ, καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι τῷ θελήματι αὐτοῦ ὑποτάσσονται, τῶν δαιμόνων δια κην (69) βαρβάρων ἀφηνιασάντων· τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, εἰ καὶ πολλὰ τὰ ἀνυπότακτα ἔθνη, ἀλλ' ὅμως μία ἡ τῶν Ῥωμαίων βασιλεία κρατεῖ. Διά ταύτην οὖν τὴν εὐταξίαν τὴν πρώτην ἀπογραφὴν ὁ κυοφορούμενος βασιλεὺς προσέταξεν ἐπὶ Αὐγούστου συγκροτηθῆναι· ὅθεν καὶ αὐτὸς ἑαυτὸν ἐναπόγραφον γενέσθαι τῇ Ῥωμαίων ἀρχῇ παρεχώρησε πρὸς βε- βαίωσιν τῶν θεσπιζομένων νόμων. Τότε γὰρ βασι- λέως νόμος κρατεῖ, ὅτε ὁ νομοθετῶν βασιλεὺς πρῶτος πληρώσῃ τὸν νόμον. Ο γάρ (70) νομοθετῶν καὶ μὴ πληρῶν καθαιρέτης ἐστὶν, ἢ (71) νομοδότης. Διὰ τὴν προλεχθεῖσαν οὖν εὐταξίαν, ἡ ἐπὶ Αὐγούστου ἀπο γραφή πρώτη γέγονεν, ὅπως καὶ ἡ τοῦ νόμου λατρεία μετενεχθῇ, καὶ τὸ τῶν Ἰουδαίων φύλον καταρ- γηθῇ (72) πρὸς τὸ μὴ ἐξεῖναι λοιπὸν τοῖς ἀτάκτοις Ἰουδαίοις αὐτονομία χρωμένοις φονεύειν τοὺς ἀνευθύνους, ἕπεσθαι δὲ τοῖς νόμοις τῷ τῆς ἀνάγκης ζυγῷ (73). λεία κρατεῖ, τῶν δαιμόνων δίκην, άφα- νισθέντων, αφηνιασάντων. βασιλεία κρατεῖ, ἐπειδὴ ἄνωθεν ἐκρατεῖτο, διὰ ταυτόν. ἀπογραφή· αὕτη ἡ ἀπογραφὴ τὸ μὲν τῶν Ἰουδαίων ἐταπείνωσε φύλον, τὸ δὲ τῶν Χριστιανῶν ὑπερύψωσε γένος· μηκέτι τολμώντων Ἰουδαίων (74) δέει τῆς Ρωμαίων ἀρχῆς τῇ προτέρᾳ κεχρῆσθαι μανία. Διδ καὶ μετὰ τὴν ἀπογραφὴν ταύτην, τὸν Κύριον κρατ τήσαντες, καὶ θανάτῳ παραδοῦναι σπεύδοντες, οὐκ ἐτόλμησαν κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς διαπράξασθαι, ὅτε πρῶτος αὐτὸς τοῦτον πληροί. Ο γάρ. S. ATHANASIUS. DUBIA. • - desipiens corrigeret, duorumque animalium esca A fieret: quorum duorum animalium? Ethnici, Ju- daicique populi, de quibus scriptum est : • In me- dio duorum animalium cognosceris • Descri- ptionem sub Augusto Cæsare admisit, ut incondi- ¡um orbis statum componeret. Ipsa quippe de- scriptio, probi in orbe futuri ordinis pignus fuit. quam Dominus homo ſieret, hominum genus magna tyrannis occupabat, nulla ratione terra gubernaba- tur, regia dignitas ludibrio erat, apud homines multos ingens regum turba exoriebatur: si cui erant centum circiter homines subditi, regium is sibi habitum continuo usurpabat. Talis erat homi- num pugna : cum certorum locorum princi- palus ambirent, nec ex loco transirent in alium; nisi quandoque sibi mutuo bellum inferrent. Cum diutius ejusmodi confusio perseveraret, ubi primum Dominus in terra virgineum occupavit palatium, permultos illos abstulit principatus, ac monarchiam instituit, ubi Romanorum imperium omnes obtinere decrevit, ad coelestis scilicet imperii norinam. Quemadmodum cnim unum in cœlo Dei regnum obtinet, omnesque angeli voluntati ejus subjiciun- tur; dæmonibus barbarorum more imperium detre- ctantibus eadem ratione et in terra, licet permultæ sint indomitæ gentes, unum tamen Romanorum imperium obtinet. Probi igitur hujusce ordinis con- stituendi causa, primam sub Augusto descriptionem rex in utero gestatus edici mandavit : unde el se ipse in Romani imperii censu describi permisit ad confirmationem statularum legum. Tum enim regis lex obtinet, cum prior ipse quam tulit legem implet. Nam qui legemn ponit, nec implet, is legis abroga- tor est potius quam legislator. Boni igitur hujus- modi ordinis ponendi causa, prima sub Augusto descriptio facta est, ut et legis cultus auferretur, et Judæorum natio cohiberetur, ut ne perversis Ju- dais, si suo jure viverent, liceret innoxios occidere, sed necessitatis jugo legibus parerent. C descriptio. Ipsa quippe descriptio, Judæorum popu- lum depressit, Christianorum contra genus exalta- vit, Judais, Romani metu imperii, non audentibus priore suo uti furore, Quapropter post eam descri- ptionem, cum Dominum comprehendissent et morti tradere festinarent, non ausi sunt arbitratu suo agere, sicut olim cum prophetis, quos cæco impetu • Habac. 1, 2. etc. Mox mss. pro infra editi, Editi vero ut in texto. in textu, 3. Καὶ ὅτι ἀληθῆ τὰ λεγόμενα, διὰ βραχέων 3. Et quod vera hæc sint, paucis percipe. Ante- 4. Necessaria itaque fuit supradicta sub Augusto D (68) Ita Colb. 1, 2. Editi vero, τυραννία. (69) Ita Colb. 1, 2. Editi vero, μία πλειόνων βασι (70) Colb. 1, 2, Τότε δὲ βασιλέως νόμος κρατεί τε, 4. Αναγκαία τοίνυν ἡ προλεχθεῖσα ἐπὶ Αὐγούστου (71) Adde μᾶλλον, aut lege ou pro 4. (72) Colb. 1, 2, καταρτισθῇ. (73) Colb. 1, 2, τῇ τῆς ἀνάγκης ζωῇ. (74) Colb. 1, 2, τολμώντων παίδων Ιουδ. Editi,
«Τί θέλετε ποιήσω Ἰησοῦν, τὸν λεγόμενον Χριστόν;» Οἱ δὲ, τῇ Ῥωμαίων παιδείᾳ θαῤῥοῦντες, ἐβόησαν· «Ἆρον, ἆρον, σταύρωσον αὐτόν·» καὶ εὐθέως ὁ Πιλᾶτος συνένευσεν· ἄνωθεν γὰρ ἐκέκτητο τὸ νεῦμα. Διὰ ταύτην οὖν τὴν εὐταξίαν ἡ ἐπὶ Αὐγούστου Καίσαρος πρώτη ἀπογραφὴ ἐνομοθετεῖτο· εἰ μὴ γὰρ προενομοθετήθη ἡ ἀπογραφὴ αὕτη, οὐκ ἂν τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα τελείᾳ ταφῇ παρεδόθη· ἔμελλον γὰρ παῖδες Ἰουδαίων τῇ ὑπερβαλλούσῃ μανίᾳ ἢ πυρὶ παραδοῦναι τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα, ἢ θαλάσσῃ καταποντίζειν. Εἰ γὰρ τὸν φίλον Ἱερεμίαν εἰς λάκκον βορβόρου κατήγαγον· τί ἔμελλον εἰς τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα διαπράττεσθαι, εἰ μὴ τὸν Ῥωμαϊκὸν νόμον εἶχον κολαφίζοντα; Διὸ καὶ τῶν Ἰουδαίων μὴ συγχωρουμένων παρὰ τοῦ Πιλάτου δέξασθαι τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα, Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, φίλος ὢν τοῦ Πιλάτου, προσελθὼν ᾐτήσατο παρ’ αὐτοῦ τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα, ἀσύγκριτόν τι προσενέγκας. Ἀναγκαία τοίνυν ἡ ἀπογραφὴ ἡ ἐπὶ Αὐγούστου Καίσαρος· εἰ γὰρ καὶ ὁ μνηστὴρ τῆς Παρθένου, καθὼς ἀρτίως ἤκουες, ἐστύγνασεν, ἀλλ’ ὅμως ὁ σύμπας κόσμος ἀρχὴν εὐταξίας ἐδέξατο. Τί ἐστιν, Ὁ μνηστὴρ τῆς Παρθένου ἐστύγνασεν, ἄκουε διὰ βραχέων.
ἀνεκλίθη, ἵνα τὴν ἀλογίαν τῆς ἀνθρωπότητος διορ θώσηται, καὶ τῶν δύο ζώων τροφή γένηται· ποίων δύο ζώων ; τοῦ ἐθνικοῦ καὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ περὶ ὧν γέγραπται· Ἐν μέσῳ δύο ζώων γνωσθήσῃ. Τὴν ἐπὶ Αὐγούστου Καίσαρος ἀπογραφὴν κατεδέξατο, ἵνα τὴν οἰκουμενικὴν ἀταξίαν διορθώσηται. Αὕτη ἄκουε. Πρὸ τῆς τοῦ Κυρίου ἐνανθρωπήσεως πολλή τυραννίς (68) τὸ τῶν ἀνθρώπων κατεῖχε γένος· ἀλόγως τὸ τῆς γῆς ἐκυβερνᾶτο χωρίον· ἐνέπαιζον εἰς τὸ βασιλικὸν ἀξίωμα· πολλῶν τῶν ἀνθρώπων πλῆθος βασιλέων ἐφυτουργεῖτο· ἑκατόν πού τις αν δρας ἔχων ὑφ᾽ ἑαυτὸν, εὐθέως τὸ τῆς βασιλείας οὐδὲν ἑτερόν ἐστιν ἡ αἷμα λευκανθέν. Ἐν φάτνῃ γὰρ ἡ ἀπογραφὴ τῆς οἰκουμενικῆς εὐταξίας ἀῤῥαβὼν γεγένηται. Β ἐσφετερίζετο σχῆμα. Τοιαύτη τῶν ἐθνῶν ἡ ἅμιλλα τοπαρχίας ἀγαπῶντες, καὶ τόπον ἐκ τόπου μὴ δια βαίνοντες, εἰ μὴ τρόπον τινὰ κατ᾽ ἀλλήλων ώπλί- σαντο. Ταύτης τῆς συγχύσεως χρονοτριβουμένης, μόνον ὁ Κύριος κατεδέξατο ἐπὶ γῆς τὸ παρθενικὸν οἰκῆσαι παλάτιον, εὐθέως τὴν μὲν πολυαρχίαν παύει, τὴν δὲ μοναρχίαν φυτουργεῖ, τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν πάντων ἡγεμονεύειν κληρώσας, κατὰ μίμησιν τῆς ἐπουρανίου διατριβής. Ωσπερ γὰρ ἐν οὐρανῷ μία ή τοῦ Θεοῦ βασιλεία κρατεῖ, καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι τῷ θελήματι αὐτοῦ ὑποτάσσονται, τῶν δαιμόνων δια κην (69) βαρβάρων ἀφηνιασάντων· τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, εἰ καὶ πολλὰ τὰ ἀνυπότακτα ἔθνη, ἀλλ' ὅμως μία ἡ τῶν Ῥωμαίων βασιλεία κρατεῖ. Διά ταύτην οὖν τὴν εὐταξίαν τὴν πρώτην ἀπογραφὴν ὁ κυοφορούμενος βασιλεὺς προσέταξεν ἐπὶ Αὐγούστου συγκροτηθῆναι· ὅθεν καὶ αὐτὸς ἑαυτὸν ἐναπόγραφον γενέσθαι τῇ Ῥωμαίων ἀρχῇ παρεχώρησε πρὸς βε- βαίωσιν τῶν θεσπιζομένων νόμων. Τότε γὰρ βασι- λέως νόμος κρατεῖ, ὅτε ὁ νομοθετῶν βασιλεὺς πρῶτος πληρώσῃ τὸν νόμον. Ο γάρ (70) νομοθετῶν καὶ μὴ πληρῶν καθαιρέτης ἐστὶν, ἢ (71) νομοδότης. Διὰ τὴν προλεχθεῖσαν οὖν εὐταξίαν, ἡ ἐπὶ Αὐγούστου ἀπο γραφή πρώτη γέγονεν, ὅπως καὶ ἡ τοῦ νόμου λατρεία μετενεχθῇ, καὶ τὸ τῶν Ἰουδαίων φύλον καταρ- γηθῇ (72) πρὸς τὸ μὴ ἐξεῖναι λοιπὸν τοῖς ἀτάκτοις Ἰουδαίοις αὐτονομία χρωμένοις φονεύειν τοὺς ἀνευθύνους, ἕπεσθαι δὲ τοῖς νόμοις τῷ τῆς ἀνάγκης ζυγῷ (73). λεία κρατεῖ, τῶν δαιμόνων δίκην, άφα- νισθέντων, αφηνιασάντων. βασιλεία κρατεῖ, ἐπειδὴ ἄνωθεν ἐκρατεῖτο, διὰ ταυτόν. ἀπογραφή· αὕτη ἡ ἀπογραφὴ τὸ μὲν τῶν Ἰουδαίων ἐταπείνωσε φύλον, τὸ δὲ τῶν Χριστιανῶν ὑπερύψωσε γένος· μηκέτι τολμώντων Ἰουδαίων (74) δέει τῆς Ρωμαίων ἀρχῆς τῇ προτέρᾳ κεχρῆσθαι μανία. Διδ καὶ μετὰ τὴν ἀπογραφὴν ταύτην, τὸν Κύριον κρατ τήσαντες, καὶ θανάτῳ παραδοῦναι σπεύδοντες, οὐκ ἐτόλμησαν κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς διαπράξασθαι, ὅτε πρῶτος αὐτὸς τοῦτον πληροί. Ο γάρ. S. ATHANASIUS. DUBIA. • - desipiens corrigeret, duorumque animalium esca A fieret: quorum duorum animalium? Ethnici, Ju- daicique populi, de quibus scriptum est : • In me- dio duorum animalium cognosceris • Descri- ptionem sub Augusto Cæsare admisit, ut incondi- ¡um orbis statum componeret. Ipsa quippe de- scriptio, probi in orbe futuri ordinis pignus fuit. quam Dominus homo ſieret, hominum genus magna tyrannis occupabat, nulla ratione terra gubernaba- tur, regia dignitas ludibrio erat, apud homines multos ingens regum turba exoriebatur: si cui erant centum circiter homines subditi, regium is sibi habitum continuo usurpabat. Talis erat homi- num pugna : cum certorum locorum princi- palus ambirent, nec ex loco transirent in alium; nisi quandoque sibi mutuo bellum inferrent. Cum diutius ejusmodi confusio perseveraret, ubi primum Dominus in terra virgineum occupavit palatium, permultos illos abstulit principatus, ac monarchiam instituit, ubi Romanorum imperium omnes obtinere decrevit, ad coelestis scilicet imperii norinam. Quemadmodum cnim unum in cœlo Dei regnum obtinet, omnesque angeli voluntati ejus subjiciun- tur; dæmonibus barbarorum more imperium detre- ctantibus eadem ratione et in terra, licet permultæ sint indomitæ gentes, unum tamen Romanorum imperium obtinet. Probi igitur hujusce ordinis con- stituendi causa, primam sub Augusto descriptionem rex in utero gestatus edici mandavit : unde el se ipse in Romani imperii censu describi permisit ad confirmationem statularum legum. Tum enim regis lex obtinet, cum prior ipse quam tulit legem implet. Nam qui legemn ponit, nec implet, is legis abroga- tor est potius quam legislator. Boni igitur hujus- modi ordinis ponendi causa, prima sub Augusto descriptio facta est, ut et legis cultus auferretur, et Judæorum natio cohiberetur, ut ne perversis Ju- dais, si suo jure viverent, liceret innoxios occidere, sed necessitatis jugo legibus parerent. C descriptio. Ipsa quippe descriptio, Judæorum popu- lum depressit, Christianorum contra genus exalta- vit, Judais, Romani metu imperii, non audentibus priore suo uti furore, Quapropter post eam descri- ptionem, cum Dominum comprehendissent et morti tradere festinarent, non ausi sunt arbitratu suo agere, sicut olim cum prophetis, quos cæco impetu • Habac. 1, 2. etc. Mox mss. pro infra editi, Editi vero ut in texto. in textu, 3. Καὶ ὅτι ἀληθῆ τὰ λεγόμενα, διὰ βραχέων 3. Et quod vera hæc sint, paucis percipe. Ante- 4. Necessaria itaque fuit supradicta sub Augusto D (68) Ita Colb. 1, 2. Editi vero, τυραννία. (69) Ita Colb. 1, 2. Editi vero, μία πλειόνων βασι (70) Colb. 1, 2, Τότε δὲ βασιλέως νόμος κρατεί τε, 4. Αναγκαία τοίνυν ἡ προλεχθεῖσα ἐπὶ Αὐγούστου (71) Adde μᾶλλον, aut lege ou pro 4. (72) Colb. 1, 2, καταρτισθῇ. (73) Colb. 1, 2, τῇ τῆς ἀνάγκης ζωῇ. (74) Colb. 1, 2, τολμώντων παίδων Ιουδ. Editi,
PG 28:950Ἡνίκα Ἰωσὴφ ὁ μνηστὴρ τῆς Παρθένου, καθὼς ἀρτίως ἤκουες, διὰ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ Αὐγούστου τὴν Βηθλεὲμ κατελάμβανε σὺν Μαριὰμ τῇ μεμνηστευμένῃ αὐτῷ γυναικὶ, οὔσῃ ἐγκύῳ, ἠγνόει ὁ Ἰωσὴφ τὸ ἐν τῇ Παρθένῳ μυσταγωγούμενον· οὐκ ἦν οὐδέπω χρησμὸν ἀγγέλου δεξάμενος. Ἡ δὲ Παρθένος τὸ ἀσφαλὲς ἐκέκτητο, καὶ τῷ λόγῳ καὶ τῷ ὄγκῳ· ὅσον γὰρ τῆς γαστρὸς ἡ αὔξησις ἐγίνετο, τοσοῦτον ἡ Παρθένος ἀμεριμνότερον βίον διέτριβεν· ὁμοῦ καὶ τὴν παρθενίαν ἀμόλυντον φυλάττουσα, καὶ τὸν τόκον ἄσκυλτον ἄγουσα, οὐ τοσοῦτον κοπουμένη, ὅσον κουφιζομένη. Πρὸς τούτοις ἀγωνιῶν ὁ Ἰωσὴφ, ὡς εἶδεν αὐτὴν κατὰ γαστρὸς ἔχουσαν, τὸν ἔνδοθεν θησαυρὸν ἀγνοῶν, στυγνάσας, κατὰ τὴν ὁδὸν ἀντέβαλλε πρὸς τὴν Παρθένον, λέγων· Τί σοι τὸ δόξαν, Μαρία; Οὐ σὺ εἶ ἡ ὡς αἰδέσιμος Παρθένος ἐν τοῖς ἱεροῖς περιβόλοις ἀνατραφεῖσα; Οὐ σὺ εἶ Μαριὰμ, ἡ πρόσωπον ἀνδρὸς θεωρῆσαι μὴ καταδεχομένη; Οὐ σὺ εἶ Μαριὰμ, ἡ παρὰ πρόθεσιν κατεγγυηθῆναί μοι πεισθεῖσα; Οὐ σὺ εἶ Μαριὰμ, ἡ τὸ τῆς παρθενίας ῥόδον ἀμάραντον φυλάξαι προσευξαμένη; Οὐ σὺ εἶ Μαριὰμ, ἡ τὴν Σωσάνναν ἀγαπήσασα, καὶ τὴν Αἰγυπτίαν μισήσασα;
καθ᾽ ὁμοιότητα τῶν προφητῶν, οὓς ἀδιακρισια (75) διεσπάραξαν· ἀλλὰ τῷ Πιλάτῳ προσήνεγκαν, ἄρ- χοντι Ρωμαίων, ἐντυχίαν εἰσπραξαμένῳ, δίκας ἀπαιτούμενοι τῶν λεγομένων, συγκατάθεσιν μεθ- οδευόμενοι. Διὸ καὶ ὁ Πιλᾶτος, ὁ Ρωμαίων ἄρχων, ὡς εἶδε τοὺς Ἰουδαίους κυνογλωσσοῦντας κατὰ τῆς τοῦ Κυρίου ἀναιρέσεως (76), καὶ εἰδὼς, ὅτι διὰ φθόνον παρέδωκαν αὐτὸν, ἐπηρώτα τοὺς Ἰουδαίους, φάσκων Καθὼς ἴστε πάντες σαφῶς, οὐδὲν ἄξιον θανάτου εὑρίσκω ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ, ὦ Ἰουδαῖοι. Τί την τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴν μολύνειν σπεύδετε, ἀκρασία κρατοῦντες τὸν δίκαιον, καὶ τὸν ἀνεύθυνον ὑπεύθυνον εἶναι θέλοντες; Οὐδὲν ἄξιον θανάτου εὑρίσκω ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ. Μᾶλλον οὖν ὁ Βαραββᾶς (77) φου νευθῇ, ὁ δὲ Χριστὸς ἀπολυθῇ· ὅτι ἐκεῖνος μὲν φο νευτὴς καὶ στασιώδης, οὗτος δὲ εὐεργέτης καὶ ζωοδό- β της· ἐπειδὴ καὶ ταύτην κατ' αὐτοῦ τὴν κατηγορίας Ασπάσασθε. Καὶ οὕτως δὲ Ἰουδαίων μὴ συντιθεμέ- νων, ἀλλ' ἐχθρὸν τοῦ Καίσαρος τὸν Πιλᾶτον φημι- ζόντων, οίτινες κατὰ πρόσωπον ἔλεγον τῷ Πιλάτῳ, συνηγοροῦντι τῷ Χριστῷ· «Οὐκ εἶ φίλος τοῦ Καί σαρος, ἡ ἐπειδὴ τὸν λέγοντα ἑαυτὸν βασιλέα ζωοποι- εἶσθαι θέλεις. Καὶ οὕτως (78) ὁ Πιλάτος οὐ συνεχώ- ρησε τοῖς Ἰουδαίοις τῇ οἰκείᾳ γνώμῃ πᾶν ὁτιοῦν δια- πράξασθαι. Εἰ γὰρ ἂν συνεχώρησε τοῖς Ἰουδαίοις, οἱ Ἰουδαῖοι λίθοις τὸν Κύριον έθανάτωσαν, ἢ ξυλίνω πρίονι κατέπρισαν. Τούτου δὲ πραττομένου, ἡμεῖς τὸν σταυρὸν ἐζημιούμεθα· ἐπειδὴ Ῥωμαίων κριτή- ριον τὸ τοῦ σταυροῦ ξύλον. Διὸ καὶ ὁ Πιλᾶτος ἐπ- ηρώτα τοὺς Ἰουδαίους· « Τί θέλετε ποιήσω Ἰησοῦν, τὸν λεγόμενον Χριστόν (79); » Οἱ δὲ, τῇ Ῥωμαίων παιδείς θαῤῥοῦντες, ἐβόησαν· ο 'Αρον, ἆρον, σταύ- ρωσον αὐτόν· » καὶ εὐθέως ὁ Πιλάτος συνένευσεν· ἄνωθεν γὰρ ἐκέκτητο τὸ νεῦμα. Καίσαρος πρώτη απογραφὴ ἐνομοθετεῖτο· εἰ μὴ γὰρ προενομοθετήθη ἡ ἀπογραφὴ αὕτη, οὐκ ἂν τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα τελείᾳ ταφῇ παρεδόθη· ἔμελλον γὰρ παῖδες Ἰουδαίων τῇ ὑπερβαλλούσῃ μανίᾳ ἢ πυρὶ πα- ραδοῦναι τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα, ἢ θαλάσσῃ καταπον- τίζειν. Εἰ γὰρ τὸν φίλον Ἱερεμίαν εἰς λάκκον βορβό που κατήγαγον (80)· τί ἔμελλον εἰς τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα διαπράττεσθαι, εἰ μὴ τὸν Ρωμαϊκὸν νόμον εἶ χον κολαφίζοντα; Διὸ καὶ τῶν Ἰουδαίων μὴ συγχω ρουμένων παρὰ τοῦ Πιλάτου δέξασθαι τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα, Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, φίλος ὧν τοῦ Πι λάτου, προσελθὼν ᾐτήσατο παρ' αὐτοῦ τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα, ἀσύγκριτόν τι (81) προσενέγκας. Αναγκαία τοίνυν ἡ ἀπογραφὴ ἡ ἐπὶ Αὐγούστου Καίσαρος· εἰ • σε χχνιι, 22. σε ψευδοκατηγορίας πλασάμενοι, καὶ ἀπαιτούμενοι τῶν δε γομένων τὴν ἀπόδειξιν. Διὸ καὶ ὁ Πιλ. γυνῶν δίκην ὑλακτοῦντας, κοινογλωσσοῦντας. πάντες έως. 15. συγκατένευσεν. άνω- θεν γὰρ ἦν τὸ πνεῦμα τοιούτως γενέσθαι. Διὰ ταύτην τοίνυν. τῶν Ἰουδαίων μηδενὶ συγχωρούν οὗτος προσελθὼν ᾐτήσατο παρὰ τοῦ Π:- των. λάτου. κριτόν τι. SERMO DE DESCRIPTIONE DEIPARÆ. norum præsidi, exacturo ut coram se accusaretur; idque ut pro dictis ejus pœnas exposcerent, et ar- tificio consensum ejus obtinerent. Quamobrem Pi- latus, utpote Romanorum præses, ut Judæos vidić: canina lingua Domini necem postulantes, gnarus eos præ invidia tradidisse illum, interrogabat Ju- dæos hisce verbis: Ut probe nostis omnes, nihil morte dignum invenio in hoc homine, o Judæi. Quid Romanorum imperium polluere conamini, pe- tulanter justum capientes, et insontem sonteri esse volentes? Nihil morte dignum invenio in hoc homine. Barabbas ergo occidatur, Christus autem dimittatur: quia ille quidem homicida et seditio- sus, hic vero beneficus et vitæ largitor, quandoqui- dem hanc adversus illum accusationem adornastis. Verum cum ne hac quidem ratione assentirentur Judzi, sed Cæsaris inimicum Pilatumn proclana- rent; Pilatoque Christi patrocinium suscipienti in faciem dicerent: Non es amicus Cæsaris ",, si- quidem velis eum vivere qui se regem dicit. At ne ita quidem Judæis concessit Pilatus, ut quidvis proprio agerent arbitrio. Si namque concessisset illis, Judæi Dominum lapidibus interemissent, aut serra lignea dissecuissent. Quod si factum fuisset, nos crucis jacturam fecissemus. Nam apud Roma- nos supplicium, crucis erat lignum. Quamobrem interrogabat Judæos Pilatus : • Quid vultis facian de Jesu, qui dicitur Christus 65?, At illi Romanio- rumn instituto confsi, clamarunt : « Tolle, tolle, crucifige eum ",, et confestim Pilatus annuit : de- super enim nutum hunc acceperat. A dilaniarunt; sed Pilato coram steterunt tum Roma- C Joan. xix, 12. dfatth. D 5. Ob eum igitur probum ordinem prima sub Augusto Cæsare descriptio edicta fuit: nisi enim edicta fuisset, nequaquam Domini corpus perfectæ sepultura traditum fuisset ; futurum enim erat ut Judæi, præ nimio furore, corpus Domini aut in ignem conjicerent, aut in mare demergerent. Si enim amicum sibi Jeremiam in lacum cœni demise- runt, quid facturi erant in Donini corpus, nisi se cohibentem reperissent Romanorum legem? Quare cum Judæis minime concederetur a Pilato ut cor- pus Dounini acciperent, Joseph ab Arimalhæa, ami- cus Pilati, adiens illum, petiit ab eo corpus Do- Inini, allato pro ea re ingenti pretio. Necessaria itaque fuit descriptio sub Augusto Caesare facta : tametsi enim, uti modo audisti, sponsus Virginis Joan. XIX, Mox iidem, alii multis. Μox, deerat in editis, habeturque in Colb. 1, 2. Infra Colb. 2, Ibid. Colb. 1, 2, textu. Editi vero, 5. Διὰ ταύτην οὖν τὴν εὐταξίαν ἡ ἐπὶ Αὐγούστου (75) Colb. 1, 2, αδιακρίτως. Μox iidem, Ρωμαίων (76) Sic mss. Editi vero, ἀναιρέσεως, omissis (77) Sic mss. Editi, ή όλως ὁ Βαρ. (78) Colb. 1, 2, ζωοποιεῖν θέλεις. 'Αλλ' οὐδὲ οὔ (79) Sic Colb. 1, 2. Editi vero, δν λέγετε Χριστόν. (20) Quidam mss. κατήγγισαν. Infra mss. ut in (81) Colb. 1, 2, ἀσύκριτον τιμήν.. Editi, ασύγ
Οὐ σὺ εἶ Μαριὰμ, ἡ τὴν βιασθεῖσαν Θάμαρ ἀναλεγομένη, καὶ τὸν ἄτακτον Ἀμνὸν βδελυττομένη; Ποῦ σου τῆς σωφροσύνης ὁ θάλαμος; Ποῦ σου τῆς ἁγνείας ἡ ἄσπιλος παστάς; Ποῦ σου τὸ αἰδεστικὸν πρόσωπον; Ἐγὼ αἰσχύνομαι, καὶ σὺ παῤῥησιάζεις; Ὅτι σιωπῶ τὴν ἁμαρτίαν σου, οὕτω πλησιέστερον χωρεῖν ἐπείγεσαι; Οὐχ ὁρᾷς τὸν ὄγκον τῆς κοιλίας σου; Ἔνδον τὸ βρέφος σπαίρει, καὶ σὺ ὡς ἀπείραστος πειρασμῶν φαιδρύνῃ; Ἄπιθι, Μαριάμ· ὑπόστρεψον εἰς τὸν οἶκόν σου· ἐπιζήτησον τὸν κλεψίγαμον· ἐκείνῳ ἐναπογράφηθι. Ἀλλοτρίαν ὕβριν οὐ καταδέχομαι· οὐχ εὑρίσκεις ἀπολογίαν πρὸς τὴν τιμωρίαν. Ἡ δὲ Παρθένος πρὸς τὸν Ἰωσήφ· Τί δυςχεραίνεις, μνῆστερ ἐμοῦ; Τί ὡς ἀτάκτου μου καταψηφίζεις; Τί ἐφυβρίστοις ὀφθαλμοῖς τὸν ὄγκον τῆς γαστρός μου περιβλέπεις; Τί ἐρυθριᾷν με καταναγκάζεις; Δόξα τῶν γυναικῶν γέγονα· τῆς προτέρας αὐτὰς αἰσχύνης ἀπέδυσα· τὴν Εὔαν ἀνεκαλεσάμην· τὴν φλογίνην ῥομφαίαν μετέστησα· καὶ σὺ καλύπτεσθαί με παρασκευάζεις; Οὐδεὶς δίκας ἐμὲ δυνήσεται εἰσπράξασθαι· κοινὸν γὰρ Δεσπότην βαστάζω. Ἐὰν ἐγὼ περὶ ἐμαυτῆς μαρτυρήσω, ὡς κενόδοξός τις εὑρεθήσομαι.
καθ᾽ ὁμοιότητα τῶν προφητῶν, οὓς ἀδιακρισια (75) διεσπάραξαν· ἀλλὰ τῷ Πιλάτῳ προσήνεγκαν, ἄρ- χοντι Ρωμαίων, ἐντυχίαν εἰσπραξαμένῳ, δίκας ἀπαιτούμενοι τῶν λεγομένων, συγκατάθεσιν μεθ- οδευόμενοι. Διὸ καὶ ὁ Πιλᾶτος, ὁ Ρωμαίων ἄρχων, ὡς εἶδε τοὺς Ἰουδαίους κυνογλωσσοῦντας κατὰ τῆς τοῦ Κυρίου ἀναιρέσεως (76), καὶ εἰδὼς, ὅτι διὰ φθόνον παρέδωκαν αὐτὸν, ἐπηρώτα τοὺς Ἰουδαίους, φάσκων Καθὼς ἴστε πάντες σαφῶς, οὐδὲν ἄξιον θανάτου εὑρίσκω ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ, ὦ Ἰουδαῖοι. Τί την τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴν μολύνειν σπεύδετε, ἀκρασία κρατοῦντες τὸν δίκαιον, καὶ τὸν ἀνεύθυνον ὑπεύθυνον εἶναι θέλοντες; Οὐδὲν ἄξιον θανάτου εὑρίσκω ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ. Μᾶλλον οὖν ὁ Βαραββᾶς (77) φου νευθῇ, ὁ δὲ Χριστὸς ἀπολυθῇ· ὅτι ἐκεῖνος μὲν φο νευτὴς καὶ στασιώδης, οὗτος δὲ εὐεργέτης καὶ ζωοδό- β της· ἐπειδὴ καὶ ταύτην κατ' αὐτοῦ τὴν κατηγορίας Ασπάσασθε. Καὶ οὕτως δὲ Ἰουδαίων μὴ συντιθεμέ- νων, ἀλλ' ἐχθρὸν τοῦ Καίσαρος τὸν Πιλᾶτον φημι- ζόντων, οίτινες κατὰ πρόσωπον ἔλεγον τῷ Πιλάτῳ, συνηγοροῦντι τῷ Χριστῷ· «Οὐκ εἶ φίλος τοῦ Καί σαρος, ἡ ἐπειδὴ τὸν λέγοντα ἑαυτὸν βασιλέα ζωοποι- εἶσθαι θέλεις. Καὶ οὕτως (78) ὁ Πιλάτος οὐ συνεχώ- ρησε τοῖς Ἰουδαίοις τῇ οἰκείᾳ γνώμῃ πᾶν ὁτιοῦν δια- πράξασθαι. Εἰ γὰρ ἂν συνεχώρησε τοῖς Ἰουδαίοις, οἱ Ἰουδαῖοι λίθοις τὸν Κύριον έθανάτωσαν, ἢ ξυλίνω πρίονι κατέπρισαν. Τούτου δὲ πραττομένου, ἡμεῖς τὸν σταυρὸν ἐζημιούμεθα· ἐπειδὴ Ῥωμαίων κριτή- ριον τὸ τοῦ σταυροῦ ξύλον. Διὸ καὶ ὁ Πιλᾶτος ἐπ- ηρώτα τοὺς Ἰουδαίους· « Τί θέλετε ποιήσω Ἰησοῦν, τὸν λεγόμενον Χριστόν (79); » Οἱ δὲ, τῇ Ῥωμαίων παιδείς θαῤῥοῦντες, ἐβόησαν· ο 'Αρον, ἆρον, σταύ- ρωσον αὐτόν· » καὶ εὐθέως ὁ Πιλάτος συνένευσεν· ἄνωθεν γὰρ ἐκέκτητο τὸ νεῦμα. Καίσαρος πρώτη απογραφὴ ἐνομοθετεῖτο· εἰ μὴ γὰρ προενομοθετήθη ἡ ἀπογραφὴ αὕτη, οὐκ ἂν τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα τελείᾳ ταφῇ παρεδόθη· ἔμελλον γὰρ παῖδες Ἰουδαίων τῇ ὑπερβαλλούσῃ μανίᾳ ἢ πυρὶ πα- ραδοῦναι τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα, ἢ θαλάσσῃ καταπον- τίζειν. Εἰ γὰρ τὸν φίλον Ἱερεμίαν εἰς λάκκον βορβό που κατήγαγον (80)· τί ἔμελλον εἰς τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα διαπράττεσθαι, εἰ μὴ τὸν Ρωμαϊκὸν νόμον εἶ χον κολαφίζοντα; Διὸ καὶ τῶν Ἰουδαίων μὴ συγχω ρουμένων παρὰ τοῦ Πιλάτου δέξασθαι τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα, Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, φίλος ὧν τοῦ Πι λάτου, προσελθὼν ᾐτήσατο παρ' αὐτοῦ τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα, ἀσύγκριτόν τι (81) προσενέγκας. Αναγκαία τοίνυν ἡ ἀπογραφὴ ἡ ἐπὶ Αὐγούστου Καίσαρος· εἰ • σε χχνιι, 22. σε ψευδοκατηγορίας πλασάμενοι, καὶ ἀπαιτούμενοι τῶν δε γομένων τὴν ἀπόδειξιν. Διὸ καὶ ὁ Πιλ. γυνῶν δίκην ὑλακτοῦντας, κοινογλωσσοῦντας. πάντες έως. 15. συγκατένευσεν. άνω- θεν γὰρ ἦν τὸ πνεῦμα τοιούτως γενέσθαι. Διὰ ταύτην τοίνυν. τῶν Ἰουδαίων μηδενὶ συγχωρούν οὗτος προσελθὼν ᾐτήσατο παρὰ τοῦ Π:- των. λάτου. κριτόν τι. SERMO DE DESCRIPTIONE DEIPARÆ. norum præsidi, exacturo ut coram se accusaretur; idque ut pro dictis ejus pœnas exposcerent, et ar- tificio consensum ejus obtinerent. Quamobrem Pi- latus, utpote Romanorum præses, ut Judæos vidić: canina lingua Domini necem postulantes, gnarus eos præ invidia tradidisse illum, interrogabat Ju- dæos hisce verbis: Ut probe nostis omnes, nihil morte dignum invenio in hoc homine, o Judæi. Quid Romanorum imperium polluere conamini, pe- tulanter justum capientes, et insontem sonteri esse volentes? Nihil morte dignum invenio in hoc homine. Barabbas ergo occidatur, Christus autem dimittatur: quia ille quidem homicida et seditio- sus, hic vero beneficus et vitæ largitor, quandoqui- dem hanc adversus illum accusationem adornastis. Verum cum ne hac quidem ratione assentirentur Judzi, sed Cæsaris inimicum Pilatumn proclana- rent; Pilatoque Christi patrocinium suscipienti in faciem dicerent: Non es amicus Cæsaris ",, si- quidem velis eum vivere qui se regem dicit. At ne ita quidem Judæis concessit Pilatus, ut quidvis proprio agerent arbitrio. Si namque concessisset illis, Judæi Dominum lapidibus interemissent, aut serra lignea dissecuissent. Quod si factum fuisset, nos crucis jacturam fecissemus. Nam apud Roma- nos supplicium, crucis erat lignum. Quamobrem interrogabat Judæos Pilatus : • Quid vultis facian de Jesu, qui dicitur Christus 65?, At illi Romanio- rumn instituto confsi, clamarunt : « Tolle, tolle, crucifige eum ",, et confestim Pilatus annuit : de- super enim nutum hunc acceperat. A dilaniarunt; sed Pilato coram steterunt tum Roma- C Joan. xix, 12. dfatth. D 5. Ob eum igitur probum ordinem prima sub Augusto Cæsare descriptio edicta fuit: nisi enim edicta fuisset, nequaquam Domini corpus perfectæ sepultura traditum fuisset ; futurum enim erat ut Judæi, præ nimio furore, corpus Domini aut in ignem conjicerent, aut in mare demergerent. Si enim amicum sibi Jeremiam in lacum cœni demise- runt, quid facturi erant in Donini corpus, nisi se cohibentem reperissent Romanorum legem? Quare cum Judæis minime concederetur a Pilato ut cor- pus Dounini acciperent, Joseph ab Arimalhæa, ami- cus Pilati, adiens illum, petiit ab eo corpus Do- Inini, allato pro ea re ingenti pretio. Necessaria itaque fuit descriptio sub Augusto Caesare facta : tametsi enim, uti modo audisti, sponsus Virginis Joan. XIX, Mox iidem, alii multis. Μox, deerat in editis, habeturque in Colb. 1, 2. Infra Colb. 2, Ibid. Colb. 1, 2, textu. Editi vero, 5. Διὰ ταύτην οὖν τὴν εὐταξίαν ἡ ἐπὶ Αὐγούστου (75) Colb. 1, 2, αδιακρίτως. Μox iidem, Ρωμαίων (76) Sic mss. Editi vero, ἀναιρέσεως, omissis (77) Sic mss. Editi, ή όλως ὁ Βαρ. (78) Colb. 1, 2, ζωοποιεῖν θέλεις. 'Αλλ' οὐδὲ οὔ (79) Sic Colb. 1, 2. Editi vero, δν λέγετε Χριστόν. (20) Quidam mss. κατήγγισαν. Infra mss. ut in (81) Colb. 1, 2, ἀσύκριτον τιμήν.. Editi, ασύγ
PG 28:951Μικρὸν καρτέρησον, ὦ Ἰωσὴφ, καὶ ποιμένες σε πείσουσιν· μάγοι σε πληροφορήσουσιν· ἀστήρ σε δυσωπήσει· ἄγγελοί σε κατανύξουσι. Νῦν ἀμφιβάλλεις, μετ’ οὐ πολὺ δὲ δοξάσεις, ὅτε τῆς ἐπουρανίου στρατιᾶς ἀκούσεις συμφώνως βοώσης· «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία.» Τότε γονυπετήσεις, καὶ οὐ καταζητήσεις. Οὐχ ὁρᾷς τῆς ὁδοῦ τὴν διάβασιν, Ἰωσὴφ, καὶ ὅτι οὐδεὶς ἀνδρῶν συνοδοιπορεῖ ἡμῖν; Οὐχ ὁρᾷς τὸν ἥλιον λαμπροτέραν στολὴν ἀναβαλλόμενον; Οὐχ ὁρᾷς πᾶσαν τὴν κτίσιν σκιρτῶσαν; Οὐχ ὁρᾷς τὰ ὄρη πηδῶντα; Οὐχ ὁρᾷς τοὺς βουνοὺς εὐφραινομένους; Οὐχ ὁρᾷς τὰς ἀφέσεις τῶν ὑδάτων ὑπερβλυζούσας; Οὐχ ὁρᾷς τὸν Ἰορδάνην ἔξω περιτρέχοντα; Ἀπὸ τῶν σημείων στόχασαι τὸ τεκμήριον, καὶ μὴ, ὅτι ἔγκυός εἰμι, δίσταζε, Ἰωσήφ. Ἐδανείσθην, οὐκ ἐμολύνθην· ἔχρησα τὴν κοιλίαν, οὐκ ἐμόλυνα τὴν παρθενίαν. Μὴ ἀπιστήσῃς τοῖς προκειμένοις, ὦ Ἰωσήφ. Ὅτε μαιωθήσομαι, τότε τίς εἰμι γνωρισθήσομαι· νῦν ὀνειδίζομαι, τότε μακαρισθήσομαι· νῦν ὡς αἴτιον ἀπελαύνεις, τότε ὡς ἁγίαν ἐγγὺς εἶναι παρακαλέσεις. Μὴ, ὅτι δοκεῖς φυλάττειν, μεγαλύνου· ἐγὼ γάρ σε φυλάττω·
Α γὰρ καὶ ὁ μνηστήρ τῆς Παρθένου, καθὼς ἀρτίως ο ο ἤκουες, ἐστυγνασεν, ἀλλ' ὅμως ὁ σύμπας κόσμος ἀρε χὴν εὐταξίας ἐδέξατο. Τί ἐστιν, Ο μνηστήρ τῆς Παρ- θένου ἐστύγνασεν, ἄκουε διὰ βραχέων. Ηνίκα Ίω- σὴφ ὁ μνηστὴρ τῆς Παρθένου, καθὼς ἀρτίως ήκουες, διὰ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ Αὐγούστου την Βηθλεὲμ κατ ελάμβανε σὺν Μαριάμ τῇ μεμνηστευμένῃ αὐτῷ γυ- ναικὶ, οὔσῃ ἐγκύῳ, ἡγνόει ὁ Ἰωσὴφ τὸ ἐν τῇ (89) Παρθένῳ μυσταγωγούμενον· οὐκ ἦν οὐδέπω χρησμὸν ἀγγέλου δεξάμενος. Ἡ δὲ Παρθένος τὸ ἀσφαλὲς ἐκέκτητο, καὶ τῷ λόγῳ καὶ τῷ ὄγκῳ· ὅσον γὰρ τῆς γα- στρὸς ἡ αὔξησις ἐγίνετο, τοσοῦτον ἡ Παρθένος ἀμε ριμνότερον βίον διέτριβεν· ὁμοῦ καὶ τὴν παρθενίαν ἀμόλυντον φυλάττουσα, καὶ τὸν τόκον ἄσκυλτον ἄγουσα, οὐ τοσοῦτον κοπουμένη, ὅσον κουφιζομένη. αὐτὴν κατὰ γαστρὸς ἔχουσαν, τὸν ἔνδοθεν θησαυρὸν ἀγνοῶν, στυγνάσας, κατὰ τὴν ὁδὸν ἀντέβαλλε πρὸς τὴν Παρθένον, λέγων· Τί σοι τὸ δόξαν, Μαρία; Οὐ σὺ εἶ ἡ ὡς αἰδέσιμος Παρθένος ἐν τοῖς ἱεροῖς περιβό λοις ἀνατραφεῖσα ; Οὐ σὺ εἶ Μαριάμ, ή πρόσωπον ἀνδρὸς θεωρῆσαι μὴ καταδεχομένη; Οὐ σὺ εἶ Μα ριάμ, ἡ παρὰ πρόθεσιν κατεγγυηθῆναι μοι πει σθεῖσα (84); Οὐ σὺ εἶ Μαριάμ, ἡ τὸ τῆς παρθενίας ῥόδον ἀμάραντον φυλάξαι προσευξαμένη; Οὐ σὺ εἶ Μαριάμ, ἡ τὴν Σωσάνναν ἀγαπήσασα, καὶ τὴν Αἰγυ πτίαν μισήσασα ; Οὐ σὺ εἶ Μαριάμ, ἡ τὴν βιασθεί σαν Θάμαρ ἀναλεγομένη, καὶ τὸν ἄτακτον Ἀμνὸν δ βδελυττομένη ; Ποῦ σου τῆς σωφροσύνης ὁ θάλαμος; Ποῦ σου τῆς ἁγνείας ἡ ἄσπιλος παστάς ; Ποῦ σου τὸ αἰδεστικὸν πρόσωπον; Ἐγὼ αἰσχύνομαι, καὶ σὺ παρ ῥησιάζεις ; Ότι σιωπῶ τὴν ἁμαρτίαν σου, οὕτω πλη σιέστερον χωρεῖν ἐπείγεσαι (85) ; Οὐχ ὁρᾶς τὸν ὄγκον τῆς κοιλίας σου; Ενδον τὸ βρέφος σπαίρει, καὶ σὺ ὡς ἀπείραστος πειρασμῶν φαιδρύνῃ; Απιθι, Μα ριάμ· ὑπόστρεψον εἰς τὸν οἶκόν σου· ἐπιζήτησον τὸν κλεψίγαμον· ἐκείνῳ ἐναπογράφηθι. 'Αλλοτρίαν ὕβριν οὐ καταδέχομαι· οὐχ εὑρίσκεις ἀπολογίαν πρὸς τὴν τιμωρίαν. Ἡ δὲ Παρθένος πρὸς τὸν Ἰωσήφ • Τί δυσ χεραίνεις, μνῆστερ ἐμοῦ; Τί ὡς ἀτάκτου μου κατα- ψηφίζεις ; Τί έφυβρίστοις ὀφθαλμοῖς τὸν ὄγκον τῆς γαστρός μου περιβλέπεις; Τί ἐρυθριών με καταναγ κάζεις; Δόξα τῶν γυναικῶν γέγονα· τῆς προτέρας αὐτὰς αἰσχύνης ἀπέδυσα· τὴν Εὔαν ἀνεκαλεσάμην· την φλογίνην ῥομφαίαν μετέστησα· καὶ σὺ καλύπτε τείᾳ τὰ ἐν τῇ. χρηματισμὸν ἀγγέλου. σθαί με παρασκευάζεις (86) ; Οὐδεὶς δίκας ἐμὲ δυνή σεται εἰσπράξασθαι· κοινὸν γὰρ Δεσπότην βαστάζω. Ἐὰν ἐγὼ περὶ ἐμαυτῆς μαρτυρήσω, ὡς κενόδοξος τις εὑρεθήσομαι. Μικρὸν καρτέρησον, ὦ Ἰωσήφ, καὶ ποιμένες σε πείσουσιν· μάγοι σε πληροφορήσουσιν· ἀστήρ σε δυσωπήσει· ἄγγελοί σε κατανύξουσι. Νῦν ἀμφιβάλλεις, μετ᾽ οὐ πολὺ δὲ δοξάσεις, ὅτε τῆς ἐπου ρανίου στρατιᾶς ἀκούσεις συμφώνως βοώσης ο Δόξα κατεγγυηθῆναι μὴ πεισθεῖσα. βρέφος σπαίρει. σπείρει. S. ATHANASIUS. DUBIA. - mcrare afectus est, attamen mundus universus præstantioris ordinis initium accepit. Quid illud est, Sponsus Virginis mærore affectus est? paucis ausculta. Cum Joseph Virginis sponsus, ut modo audisti, propter Augusti censum in Bethleem con- cessit cum Maria desponsata sibi uxore præ- gnante, ignorabat Joseph mysterium in Virgine abditum, necdumn angeli oraculum acceperat : al Virgo, tum ex verbis, tum ex uteri tumore, certo sciebat quid gestum esset; quanto enim magis uterus intumescebat, tanto securiorem Virgo vitam degebat, una virginitatem servans intemeratam, fetumque gestans citra vel minimam molestiam ; nec tantum illo gravata, quantum levata. uterum gestare, ignoraretque intus reconditum thesaurum, mærore affectus, Virginem in via ob- jurgavit hisce verbis: Quid tibi videtur, Maria? Nonne tu es quæ ut verecunda Virgo in templi se- plo es educata ? Nonne tu es, o Maria, quæ viri aspectum non sustinebas? Nonne tu es, o Maria, quæ contra propositum tuum me in sponsum ad- misisti? Nonne tu es, o Maria, quæ virginitatis ro- sam immarcessibilem servare peroptabas? Nonne tu es, o Maria, quæ Susammam diligebas, Ægy. pliam oderas? Nonne tu es, Maria, quæ vi stu- pratam Thamar sæpe legebas 7, et impudicum Amnonem exsecrabare? Quorsum abiit ille conti- nentiæ tuæ thalamus? Quorsum ille castitatis im- maculatus thorus? Quorsum verecundus ille vul- tus ? Ego pudore aficior, tu confidenter agis? Quia peccatum sileo tuum, tu propius accedere festinas? Non vides alvi tuæ tumorem? Intus infans palpitat, et tu quasi nihil experta hilaris es? Abi, Maria, remigra in domum tuam : quære pudicitiæ tuæ fu- rem, cum illo describare. Ego contumeliam illam non admitto, nullam ad pœnam deprecandam inve- nies excusationem. Tum Virgo ad Josephum : Quid Indignaris, mi sponse? Quid me ut impudican da- mnas? Quid contumeliosis oculis uteri mei tumorem conspicis? Quid me ad erubescendum cogis? Gloria sum mulierum, a priore illas turpitudine emergere feci : Evam revocavi: igneum transtuli gladium, et B C tu me jubes occultari? Nemo panas a me reposcere D poterit, quæ communem omnium gesto Dominum. Si de me ipsa testimonium feram, inanis gloriæ cupida deprehendar. Paululum exspecta, Joseph, tibique pastores vera persuadebunt, te magi cer- tiorem facient: stella pudore afficiet angeli ad compunctionem excitabunt. Jam dubitas, paulo post gloriam dabis, ubi cœlestem exercitum audies cum concentu clamantem; ‹ Gloria in excelsis Deo, et Genes. XXXVIII. Infra iidem, Edili, male, 6. Horum causa anxius Joseph, cum videret eam 6. Πρὸς τούτοις ἀγωνιών (83) ὁ Ἰωσήφ, ὡς εἶδεν (82) Colb. 1, 2, ἡγνόει ὁ Ἰωσὴφ τῇ ξένῃ πραγματ (83) Sic Colb. 1, 9. Editi vero, ἀγνοῶν. (84) Sic mss. Colb. Editi vero, ἡ κατὰ πρόθεσιν (85) Ita Colb. 2. Editi vero, ἐπήγεσας. Idem D3, (86) Colb. 1, 2, με καταναγκάζεις,
ὁ γὰρ τὴν ἐμὴν κοιλίαν σκηνὴν ποιῆσαι καταδεξάμενος, οὗτος πάσης τῆς φύσεως φύλαξ. Πορευθῶμεν τοίνυν, καὶ ἐναπόγραφοι γενώμεθα, ὅπως πληρωθῇ καὶ ἡ στρατιωτικὴ νομοθεσία, καὶ ἡ βασιλικὴ δογματοθεσία. Ἐν τούτοις ὁ Ἰωσὴφ εὐλαβηθεὶς, διττὴν λοιπὸν ὁδὸν ἐβάδιζε· τοῖς μὲν ποσὶ τὴν γῆν ἰχνοποιῶν, τοῖς δὲ λογισμοῖς τὰς νεφέλας ὑπερπηδῶν. Τί γὰρ ἕτερον εἶχεν ὁ Ἰωσὴφ διαπράττεσθαι, ἢ ἄνω τὸν νοῦν σχολάζειν, ἐπειδὴ πᾶσα δόσις ἀγαθὴ ἄνωθέν ἐστι δεδομένη. Διὰ τοῦτο λοιπὸν ὁ Ἰωσὴφ συμπεριεφέρετο τῇ Παρθένῳ, ὁμοῦ καὶ βοηθὸς καὶ σκόπος τῶν μελλόντων γενόμενος· οὐχ ὅτι ἔχρῃζεν βοηθοῦ ἡ Παρθένος, μᾶλλον δὲ ὁ ἐν Παρθένῳ κυοφορούμενος· αὐτὸς γὰρ ὁ πάντων βοηθὸς ἦν καὶ ἔστι, καὶ πρὸς αὐτὸν ἐκέκραγεν ὁ κράζων· «Ἡ βοήθειά μου παρὰ Κυρίου τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.» Ἀλλ’ ὅτι ἀναγκαῖον ἦν ὡς πραγματείαν τῆς οἰκονομίας, τοῦ εἶναι τὸν Ἰωσὴφ βοηθὸν, πρὸς τὸ τὴν Παρθένον ὡς ὕπανδρον φημίζεσθαι, πρὸς τὸ λαθεῖν τὸν διάβολον τὸ κατασκευαζόμενον, ὅπως μὴ μάθῃ τὸ γενόμενον· πῶς ὁ Θεὸς μετὰ τῶν ἀνθρώπων συναναστραφῆναι κατεδέξατο. Τί οὖν ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς;
Α γὰρ καὶ ὁ μνηστήρ τῆς Παρθένου, καθὼς ἀρτίως ο ο ἤκουες, ἐστυγνασεν, ἀλλ' ὅμως ὁ σύμπας κόσμος ἀρε χὴν εὐταξίας ἐδέξατο. Τί ἐστιν, Ο μνηστήρ τῆς Παρ- θένου ἐστύγνασεν, ἄκουε διὰ βραχέων. Ηνίκα Ίω- σὴφ ὁ μνηστὴρ τῆς Παρθένου, καθὼς ἀρτίως ήκουες, διὰ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ Αὐγούστου την Βηθλεὲμ κατ ελάμβανε σὺν Μαριάμ τῇ μεμνηστευμένῃ αὐτῷ γυ- ναικὶ, οὔσῃ ἐγκύῳ, ἡγνόει ὁ Ἰωσὴφ τὸ ἐν τῇ (89) Παρθένῳ μυσταγωγούμενον· οὐκ ἦν οὐδέπω χρησμὸν ἀγγέλου δεξάμενος. Ἡ δὲ Παρθένος τὸ ἀσφαλὲς ἐκέκτητο, καὶ τῷ λόγῳ καὶ τῷ ὄγκῳ· ὅσον γὰρ τῆς γα- στρὸς ἡ αὔξησις ἐγίνετο, τοσοῦτον ἡ Παρθένος ἀμε ριμνότερον βίον διέτριβεν· ὁμοῦ καὶ τὴν παρθενίαν ἀμόλυντον φυλάττουσα, καὶ τὸν τόκον ἄσκυλτον ἄγουσα, οὐ τοσοῦτον κοπουμένη, ὅσον κουφιζομένη. αὐτὴν κατὰ γαστρὸς ἔχουσαν, τὸν ἔνδοθεν θησαυρὸν ἀγνοῶν, στυγνάσας, κατὰ τὴν ὁδὸν ἀντέβαλλε πρὸς τὴν Παρθένον, λέγων· Τί σοι τὸ δόξαν, Μαρία; Οὐ σὺ εἶ ἡ ὡς αἰδέσιμος Παρθένος ἐν τοῖς ἱεροῖς περιβό λοις ἀνατραφεῖσα ; Οὐ σὺ εἶ Μαριάμ, ή πρόσωπον ἀνδρὸς θεωρῆσαι μὴ καταδεχομένη; Οὐ σὺ εἶ Μα ριάμ, ἡ παρὰ πρόθεσιν κατεγγυηθῆναι μοι πει σθεῖσα (84); Οὐ σὺ εἶ Μαριάμ, ἡ τὸ τῆς παρθενίας ῥόδον ἀμάραντον φυλάξαι προσευξαμένη; Οὐ σὺ εἶ Μαριάμ, ἡ τὴν Σωσάνναν ἀγαπήσασα, καὶ τὴν Αἰγυ πτίαν μισήσασα ; Οὐ σὺ εἶ Μαριάμ, ἡ τὴν βιασθεί σαν Θάμαρ ἀναλεγομένη, καὶ τὸν ἄτακτον Ἀμνὸν δ βδελυττομένη ; Ποῦ σου τῆς σωφροσύνης ὁ θάλαμος; Ποῦ σου τῆς ἁγνείας ἡ ἄσπιλος παστάς ; Ποῦ σου τὸ αἰδεστικὸν πρόσωπον; Ἐγὼ αἰσχύνομαι, καὶ σὺ παρ ῥησιάζεις ; Ότι σιωπῶ τὴν ἁμαρτίαν σου, οὕτω πλη σιέστερον χωρεῖν ἐπείγεσαι (85) ; Οὐχ ὁρᾶς τὸν ὄγκον τῆς κοιλίας σου; Ενδον τὸ βρέφος σπαίρει, καὶ σὺ ὡς ἀπείραστος πειρασμῶν φαιδρύνῃ; Απιθι, Μα ριάμ· ὑπόστρεψον εἰς τὸν οἶκόν σου· ἐπιζήτησον τὸν κλεψίγαμον· ἐκείνῳ ἐναπογράφηθι. 'Αλλοτρίαν ὕβριν οὐ καταδέχομαι· οὐχ εὑρίσκεις ἀπολογίαν πρὸς τὴν τιμωρίαν. Ἡ δὲ Παρθένος πρὸς τὸν Ἰωσήφ • Τί δυσ χεραίνεις, μνῆστερ ἐμοῦ; Τί ὡς ἀτάκτου μου κατα- ψηφίζεις ; Τί έφυβρίστοις ὀφθαλμοῖς τὸν ὄγκον τῆς γαστρός μου περιβλέπεις; Τί ἐρυθριών με καταναγ κάζεις; Δόξα τῶν γυναικῶν γέγονα· τῆς προτέρας αὐτὰς αἰσχύνης ἀπέδυσα· τὴν Εὔαν ἀνεκαλεσάμην· την φλογίνην ῥομφαίαν μετέστησα· καὶ σὺ καλύπτε τείᾳ τὰ ἐν τῇ. χρηματισμὸν ἀγγέλου. σθαί με παρασκευάζεις (86) ; Οὐδεὶς δίκας ἐμὲ δυνή σεται εἰσπράξασθαι· κοινὸν γὰρ Δεσπότην βαστάζω. Ἐὰν ἐγὼ περὶ ἐμαυτῆς μαρτυρήσω, ὡς κενόδοξος τις εὑρεθήσομαι. Μικρὸν καρτέρησον, ὦ Ἰωσήφ, καὶ ποιμένες σε πείσουσιν· μάγοι σε πληροφορήσουσιν· ἀστήρ σε δυσωπήσει· ἄγγελοί σε κατανύξουσι. Νῦν ἀμφιβάλλεις, μετ᾽ οὐ πολὺ δὲ δοξάσεις, ὅτε τῆς ἐπου ρανίου στρατιᾶς ἀκούσεις συμφώνως βοώσης ο Δόξα κατεγγυηθῆναι μὴ πεισθεῖσα. βρέφος σπαίρει. σπείρει. S. ATHANASIUS. DUBIA. - mcrare afectus est, attamen mundus universus præstantioris ordinis initium accepit. Quid illud est, Sponsus Virginis mærore affectus est? paucis ausculta. Cum Joseph Virginis sponsus, ut modo audisti, propter Augusti censum in Bethleem con- cessit cum Maria desponsata sibi uxore præ- gnante, ignorabat Joseph mysterium in Virgine abditum, necdumn angeli oraculum acceperat : al Virgo, tum ex verbis, tum ex uteri tumore, certo sciebat quid gestum esset; quanto enim magis uterus intumescebat, tanto securiorem Virgo vitam degebat, una virginitatem servans intemeratam, fetumque gestans citra vel minimam molestiam ; nec tantum illo gravata, quantum levata. uterum gestare, ignoraretque intus reconditum thesaurum, mærore affectus, Virginem in via ob- jurgavit hisce verbis: Quid tibi videtur, Maria? Nonne tu es quæ ut verecunda Virgo in templi se- plo es educata ? Nonne tu es, o Maria, quæ viri aspectum non sustinebas? Nonne tu es, o Maria, quæ contra propositum tuum me in sponsum ad- misisti? Nonne tu es, o Maria, quæ virginitatis ro- sam immarcessibilem servare peroptabas? Nonne tu es, o Maria, quæ Susammam diligebas, Ægy. pliam oderas? Nonne tu es, Maria, quæ vi stu- pratam Thamar sæpe legebas 7, et impudicum Amnonem exsecrabare? Quorsum abiit ille conti- nentiæ tuæ thalamus? Quorsum ille castitatis im- maculatus thorus? Quorsum verecundus ille vul- tus ? Ego pudore aficior, tu confidenter agis? Quia peccatum sileo tuum, tu propius accedere festinas? Non vides alvi tuæ tumorem? Intus infans palpitat, et tu quasi nihil experta hilaris es? Abi, Maria, remigra in domum tuam : quære pudicitiæ tuæ fu- rem, cum illo describare. Ego contumeliam illam non admitto, nullam ad pœnam deprecandam inve- nies excusationem. Tum Virgo ad Josephum : Quid Indignaris, mi sponse? Quid me ut impudican da- mnas? Quid contumeliosis oculis uteri mei tumorem conspicis? Quid me ad erubescendum cogis? Gloria sum mulierum, a priore illas turpitudine emergere feci : Evam revocavi: igneum transtuli gladium, et B C tu me jubes occultari? Nemo panas a me reposcere D poterit, quæ communem omnium gesto Dominum. Si de me ipsa testimonium feram, inanis gloriæ cupida deprehendar. Paululum exspecta, Joseph, tibique pastores vera persuadebunt, te magi cer- tiorem facient: stella pudore afficiet angeli ad compunctionem excitabunt. Jam dubitas, paulo post gloriam dabis, ubi cœlestem exercitum audies cum concentu clamantem; ‹ Gloria in excelsis Deo, et Genes. XXXVIII. Infra iidem, Edili, male, 6. Horum causa anxius Joseph, cum videret eam 6. Πρὸς τούτοις ἀγωνιών (83) ὁ Ἰωσήφ, ὡς εἶδεν (82) Colb. 1, 2, ἡγνόει ὁ Ἰωσὴφ τῇ ξένῃ πραγματ (83) Sic Colb. 1, 9. Editi vero, ἀγνοῶν. (84) Sic mss. Colb. Editi vero, ἡ κατὰ πρόθεσιν (85) Ita Colb. 2. Editi vero, ἐπήγεσας. Idem D3, (86) Colb. 1, 2, με καταναγκάζεις,
PG 28:953Καλὸν γὰρ λοιπὸν συνιδεῖν καὶ τὸν Ἰωσὴφ πληροφορούμενον, καὶ τὸν οἰκίσκον, ἔνθα ἡ Παρθένος ἀπεκύησε, τῆς Ἐκκλησίας τὸν τύπον δεχόμενον· ὅπου θυσιαστήριον μὲν ἡ φάτνη, ἐφημερευτὴς δὲ ὁ Ἰωσὴφ, διάκονοι δὲ οἱ ποιμένες, ἱερεῖς οἱ ἄγγελοι, ἀρχιερεὺς ὁ Κύριος, θρόνος ἡ Παρθένος, κρατῆρες οἱ μαζοὶ, ἀναβόλαιον ἡ ἐνανθρώπησις, ῥιπιστῆρες τὰ χερουβὶμ, δίσκος τὸ ἅγιον Πνεῦμα, ὁ Πατὴρ δισκοκάλυμμα. Ὅτι δὲ τῆς Ἐκκλησίας τύπον προςεχάραξεν ὁ τόπος, ἔνθα ἡ Παρθένος ἀπεκύησε τὸν Κύριον, ἤκουες ἀρτίως τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ λέγοντος· «Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐκεῖ, ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τεκεῖν αὐτὴν τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον· καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν, καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ, ὅτι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι.» Ὢ τῶν παραδόξων πραγμάτων βαβαὶ, πῶς μικρὰ τὰ ῥήματα, καὶ μεγάλα τὰ μυσταγωγήματα «Ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐκεῖ, ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τεκεῖν αὐτήν.» Ὢ τῶν παραδόξων πραγμάτων, ὁ τῶν χρόνων ποιητὴς ὡρισμένον χρόνον περιέμενεν Ὁ ὁροθέτης τῶν χρόνων προθεσμίαν μηνῶν ἀνέμενεν, ἵνα μηδεὶς φαντασίαν ἢ δόκησιν νομίσῃ.
ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις Α εὐνοκία. » Τότε γονυπετήσεις, καὶ οὐ καταζητήσεις. Οὐχ ὁρᾶς τῆς ὁδοῦ τὴν διάβασιν, Ἰωσὴν, καὶ ὅτι οὐδ εἰς ἀνδρῶν συνοδοιπορεῖ ἡμῖν; Οὐχ ὁρᾷς τὸν ἥλιον λαμπροτέραν στολὴν ἀναβαλλόμενον (87); Οὐχ ὁρᾷς πᾶσαν τὴν κτίσιν σκιρτῶσαν ; Οὐχ ὁρᾶς τὰ ὄρη πη δῶντα; Οὐχ ὁρᾶς τοὺς βουνούς εὐφραινομένους ; Οὐχ ὁρᾶς τὰς ἀφέσεις τῶν ὑδάτων ὑπερβλυζούσας; Οὐχ ὁρᾷς τὸν Ἰορδάνην ἔξω περιτρέχοντα; Ἀπὸ τῶν σημείων στόχασαι το τεκμήριον, καὶ μὴ, ὅτι Εγκυύς είμι, δίσταζε, Ἰωσήφ. Ἐδανείσθην, οὐκ ἐμο- λύνθην· ἔχρησα τὴν κοιλίαν, οὐκ ἐμόλυνα τὴν παρ- θενίαν. Μὴ ἀπιστήσῃς τοῖς προκειμένοις, ὦ Ἰωσήφ. Οτε μαιωθήσομαι (88), τότε τίς εἰμι γνωρισθήσο μαι· νῦν ἐνειδίζομαι, τότε μακαρισθήσομαι· νῦν ὡς αἴτιον ἀπελαύνεις, τότε ὡς ἁγίαν ἐγγὺς εἶναι παρα- καλέσεις. Μὴ, ὅτι δοκεῖς φυλάττειν (89), μεγαλύνου ἐγὼ γάρ σε φυλάττω· ὁ γὰρ τὴν ἐμὴν κοιλίαν σκηνὴν ποιῆσαι καταδεξάμενος, οὗτος πάσης τῆς φύσεως φύλαξ. Πορευθώμεν τοίνυν, καὶ ἐναπογραφοι γενώ μεθα, όπως πληρωθῇ καὶ ἡ στρατιωτική νομοθεσία, καὶ ἡ βασιλικὴ δογματοθεσία. Β δδὲν ἐβάδιζε· τοῖς μὲν ποσὶ τὴν γῆν ἰχνοποιῶν (90), τοῖς δὲ λογισμοῖς τὰς νεφέλας ὑπερπηδῶν. Τί γὰρ ἕτερον εἶχεν ὁ Ἰωσὴφ διαπράττεσθαι, ἢ ἄνω τὸν νοῦν σχολάζειν, ἐπειδὴ πᾶσα δόσις ἀγαθὴ ἄνωθέν ἐστι δεδομένη. Διὰ τοῦτο λοιπὸν ὁ Ἰωσὴφ συμπεριεφέρετο τῇ Παρθένω, ὁμοῦ καὶ βοηθὸς καὶ σκόπος τῶν μελ- λόντων γενόμενος· οὐχ ὅτι ἔχρηζεν βοηθοῦ ἡ Παρθέ νος, μᾶλλον δὲ ὁ ἐν Παρθένῳ κυοφορούμενος· αὐτὸς γὰρ ὁ πάντων βοηθὸς ἦν καὶ ἔστι (91), καὶ πρὸς αὐτὸν ἐκέκραγεν ὁ κράζων «Η βοήθειά μου παρὰ Κυρίου τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. » Ἀλλ' ὅτι ἀναγκαῖον ἦν ὡς πραγματείαν τῆς οἰκονομίας, τοῦ εἶναι τὸν Ἰωσὴφ βοηθόν, πρὸς τὸ τὴν Παρθένον ὡς υπανδρον φημίζεσθαι, πρὸς τὸ λαθεῖν τὸν διάβολον τὸ κατασκευαζόμενον, ὅπως μὴ μάθῃ τὸ γενόμενον (92) • πῶς ὁ Θεὸς μετὰ τῶν ἀνθρώπων συναναστραφή και κατεδέξατο. Τί οὖν ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς; Και λὸν γὰρ λοιπὸν συνιδεῖν καὶ τὸν Ἰωσὴφ πληροφορού μενον (95), καὶ τὸν οἰκίσκον, ἔνθα ἡ Παρθένος ἀπὸ εκύησε, τῆς Ἐκκλησίας τὸν τύπον δεχόμενον· ὅπου θυσιαστήριον μὲν ἡ φάτνη, ἐφημερευτὴς δὲ ὁ Ἰω- σήφ, διάκονοι δὲ οἱ ποιμένες, ἱερεῖς οἱ ἄγγελοι, άρ- χιερεὺς ὁ Κύριος, θρόνος ή Παρθένος, κρατήρες οἱ μαζοί, ἀναβόλαιον ἡ ἐνανθρώπησις, ῥιπιστῆρες τὰ χερουβίμ, δίσκος τὸ ἅγιον Πνεῦμα, ὁ Πατήρ δισκο- κάλυμμα (94). Ότι δὲ τῆς Ἐκκλησίας τύπον προσ σε Εγώ γάρ σε φυλάττω, ὁ τὴν ἐμ. πάσης τῆς κτίσεως φύλαξ ως δημιουργός. ἀμπελοφύλαξ. τοῦ Κυρίου τοῦ Ὑψίστου Ἀλλ' ὅτι. ἀναγκαῖον πρα ο ο γματείαν τῆς οἰκονομίας, πιστευθῆναι τὸν Ἰωσὴφ δῆλον ἐντεῦθεν ἔδει τὴν κ. τι γινόμενον (δ τύραννος πῶς Θεός μετά ἀνθ. ἀναστραφῆναι. μενον. δυνάμει. προεχάραξεν. προσεχάραξεν. ὁ τόπος SERMO DE DESCRIPTIONE DEIPARÆ. in terra pax, in hominibus beneplacitum . Tum C D Luc. 11, 14. Psal. CXX, Paulo post, iidem, Editi, deest. Mox mss. ut in textu. Editi vero, Mus iidem, genua flectes, nec perquires. An non transitum nostrum consideras, Joseph, quod scilicet vir nullus nobis sit comes itineris? Non vides solem splendidiore amictum veste? Non vides universam creaturam exsultantem? Non vides montes saltare ? Non vides colles lætari? Non vides aquarum alveos exundare? Non vides Jordanem extra ripam er- fluentem? Ex siguis rem conjice significatam, nec ambigas, o Joseph, quod me prægnantem cernas. Me ipsam mutuo dedi, nec polluta sum : uterum commodavi, nec virginitatem temeravi. Ne propo- sitis rebus fidem abneges, Joseph : cum obstetrice usa fuero, tum quæ sim exploratum erit ; jam pro- bris afficior, tum beata prædicabor; nunc ut ream abigis, tunc ut sanctam prope adesse rogabis. Ne glorieris quod me custodire videaris : ego nam- que te custodio. Nam qui uterum meum in taber- naculum sibi apparare dignatus est, is est totius naturæ custos. Pergamus ergo et describamur, ut et militaris lex, et imperatorium edictum impleatur. incedebat, pedibus quidem terram vestigio calcans, cogitationibus autem nubes supergressus. Quid enim aliud agendum Josepho restabat, quam ut sursum mente degeret. Quandoquidem omne donum per- fectum desuper datum est. Quamobrem deinceps Joseph una Virgini comes, et adjutor erat, atque futurarum spectator rerum. Non quod Virgini ad- jutore esset opus, nedum ei qui in Virgine gesta- batur, quique omnium auxiliator erat et est, et ad quem exclamat ille qui ita vociferatur: ● Auxilium meu a Domino qui fecit cœlum et terram " sed quod necesse esset, ad œconomiæ illius nego- Lium, adjutorem Joseph esse, ut Virgo conjux re- putaretur, ut diabolo lateret quod agebatur, neque rem gestam ille edisceret : qua ratione scilicet Deus cum hominibus conversari dignatus sit. Quid igitur Lucas evangelista? nam operæ pretium est videre et Joseph certiorem factum, et domicilium in quo peperit Virgo, quod Ecclesiæ typum gerit : ubi al- tare est præsepe ; qui vice sua ministrat, Joseph; diaconi, pastores; sacerdotes, angeli; summus sacerdos, Dominus; thronus, Virgo; crateres, mammæ; vestis sacerdotalis, incarnatio; flabella, cherubin; discus, Spiritus sanctus; Pater autem disci operculum. Quod autem Ecclesiæ typum præ- figuraret locus in quo Dominum peperit, audisti Colb. 1,) lidem, Editi, Ibidem, deerat in editis, sed exstat in miss. 7. Ἐν τούτοις ὁ Ἰωσὴφ εὐλαβηθείς, διττήν λοιπὸν (87) Colb. 1, 2, περιβεβλημένον. (88) Colb. 1, 2, μαίαις ὀφθήσομαι. (89) Colb. 1, 2, φυλάττειν, Ἰωσήφ, μέγα φρόνει· (91) Sic Colb. i, 2. In editis vero, v xal Esti 7. llis pudefactus Joseph, duplici deinceps via (92) Colb. 1, 2, κατασκιαζόμενον ὄρος μὴ μάθῃ (95) Colb. 1, 2, ἰδεῖν τὸν Ἰωσὴφ χαρᾶς πληρού- (94) Colb. 1, 2, δισκοκάλυμμα ἐπισκιάζων τῇ ἰδίᾳ
«Ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐκεῖ, ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τεκεῖν αὐτὴν τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον· καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν, καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ.» Βλέπε τὴν μυστικὴν ἀποκύησιν τῆς Παρθένου· αὕτη ἔτεκεν, αὕτη ἐσπαργάνωσεν. Ἐπὶ τῶν κοσμικῶν γυναικῶν ἄλλη τίκτει, καὶ ἄλλη σπαργανοῖ· ἐπὶ δὲ τῆς Παρθένου οὐχ οὕτως· αὕτη ἔτεκεν, καὶ αὕτη ἐσπαργάνωσεν· καὶ αὕτη ἄκοπος μήτηρ καὶ ἀδίδακτος μαῖα, οὐ συνεχώρησεν ἀνάγνοις χερσὶν ἅψασθαί τινα τοῦ ἀχράντου τόκου· αὕτη διὰ ἑαυτῆς τὸν ἐξ αὐτῆς, πρὸ αὐτῆς καὶ ὑπὲρ αὐτῆς ἐθεράπευσεν· «Καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν, καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ, διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι.» Εἶδες, ὦ φίλε, πῶς τῆς Ἐκκλησίας τὸν τύπον προανεζωγράφησε τὸ εὐτελὲς καταγώγιον, ἔνθα ἡ Παρθένος ἔτεκεν, ἡ ἅπαξ κυοφορήσασα, καὶ δεύτερον μὴ γεννήσασα, καὶ ὕβρεως ἔμφασιν μὴ ὑπομείνασα· εἰ καί τινες μανέντες, διὰ τὸ ἀκοῦσαι αὐτοὺς λέγοντος τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ· «Καὶ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον,» καὶ δευτέραν σύλληψιν τῆς Παρθένου ἐδογμάτισαν, τὴν ἀφθαρσίαν εἰς φθορὰν μεταβάλλοντες· φάσκοντες ἐν τοῖς οἰκείοις δόγμασιν·
ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις Α εὐνοκία. » Τότε γονυπετήσεις, καὶ οὐ καταζητήσεις. Οὐχ ὁρᾶς τῆς ὁδοῦ τὴν διάβασιν, Ἰωσὴν, καὶ ὅτι οὐδ εἰς ἀνδρῶν συνοδοιπορεῖ ἡμῖν; Οὐχ ὁρᾷς τὸν ἥλιον λαμπροτέραν στολὴν ἀναβαλλόμενον (87); Οὐχ ὁρᾷς πᾶσαν τὴν κτίσιν σκιρτῶσαν ; Οὐχ ὁρᾶς τὰ ὄρη πη δῶντα; Οὐχ ὁρᾶς τοὺς βουνούς εὐφραινομένους ; Οὐχ ὁρᾶς τὰς ἀφέσεις τῶν ὑδάτων ὑπερβλυζούσας; Οὐχ ὁρᾷς τὸν Ἰορδάνην ἔξω περιτρέχοντα; Ἀπὸ τῶν σημείων στόχασαι το τεκμήριον, καὶ μὴ, ὅτι Εγκυύς είμι, δίσταζε, Ἰωσήφ. Ἐδανείσθην, οὐκ ἐμο- λύνθην· ἔχρησα τὴν κοιλίαν, οὐκ ἐμόλυνα τὴν παρ- θενίαν. Μὴ ἀπιστήσῃς τοῖς προκειμένοις, ὦ Ἰωσήφ. Οτε μαιωθήσομαι (88), τότε τίς εἰμι γνωρισθήσο μαι· νῦν ἐνειδίζομαι, τότε μακαρισθήσομαι· νῦν ὡς αἴτιον ἀπελαύνεις, τότε ὡς ἁγίαν ἐγγὺς εἶναι παρα- καλέσεις. Μὴ, ὅτι δοκεῖς φυλάττειν (89), μεγαλύνου ἐγὼ γάρ σε φυλάττω· ὁ γὰρ τὴν ἐμὴν κοιλίαν σκηνὴν ποιῆσαι καταδεξάμενος, οὗτος πάσης τῆς φύσεως φύλαξ. Πορευθώμεν τοίνυν, καὶ ἐναπογραφοι γενώ μεθα, όπως πληρωθῇ καὶ ἡ στρατιωτική νομοθεσία, καὶ ἡ βασιλικὴ δογματοθεσία. Β δδὲν ἐβάδιζε· τοῖς μὲν ποσὶ τὴν γῆν ἰχνοποιῶν (90), τοῖς δὲ λογισμοῖς τὰς νεφέλας ὑπερπηδῶν. Τί γὰρ ἕτερον εἶχεν ὁ Ἰωσὴφ διαπράττεσθαι, ἢ ἄνω τὸν νοῦν σχολάζειν, ἐπειδὴ πᾶσα δόσις ἀγαθὴ ἄνωθέν ἐστι δεδομένη. Διὰ τοῦτο λοιπὸν ὁ Ἰωσὴφ συμπεριεφέρετο τῇ Παρθένω, ὁμοῦ καὶ βοηθὸς καὶ σκόπος τῶν μελ- λόντων γενόμενος· οὐχ ὅτι ἔχρηζεν βοηθοῦ ἡ Παρθέ νος, μᾶλλον δὲ ὁ ἐν Παρθένῳ κυοφορούμενος· αὐτὸς γὰρ ὁ πάντων βοηθὸς ἦν καὶ ἔστι (91), καὶ πρὸς αὐτὸν ἐκέκραγεν ὁ κράζων «Η βοήθειά μου παρὰ Κυρίου τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. » Ἀλλ' ὅτι ἀναγκαῖον ἦν ὡς πραγματείαν τῆς οἰκονομίας, τοῦ εἶναι τὸν Ἰωσὴφ βοηθόν, πρὸς τὸ τὴν Παρθένον ὡς υπανδρον φημίζεσθαι, πρὸς τὸ λαθεῖν τὸν διάβολον τὸ κατασκευαζόμενον, ὅπως μὴ μάθῃ τὸ γενόμενον (92) • πῶς ὁ Θεὸς μετὰ τῶν ἀνθρώπων συναναστραφή και κατεδέξατο. Τί οὖν ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς; Και λὸν γὰρ λοιπὸν συνιδεῖν καὶ τὸν Ἰωσὴφ πληροφορού μενον (95), καὶ τὸν οἰκίσκον, ἔνθα ἡ Παρθένος ἀπὸ εκύησε, τῆς Ἐκκλησίας τὸν τύπον δεχόμενον· ὅπου θυσιαστήριον μὲν ἡ φάτνη, ἐφημερευτὴς δὲ ὁ Ἰω- σήφ, διάκονοι δὲ οἱ ποιμένες, ἱερεῖς οἱ ἄγγελοι, άρ- χιερεὺς ὁ Κύριος, θρόνος ή Παρθένος, κρατήρες οἱ μαζοί, ἀναβόλαιον ἡ ἐνανθρώπησις, ῥιπιστῆρες τὰ χερουβίμ, δίσκος τὸ ἅγιον Πνεῦμα, ὁ Πατήρ δισκο- κάλυμμα (94). Ότι δὲ τῆς Ἐκκλησίας τύπον προσ σε Εγώ γάρ σε φυλάττω, ὁ τὴν ἐμ. πάσης τῆς κτίσεως φύλαξ ως δημιουργός. ἀμπελοφύλαξ. τοῦ Κυρίου τοῦ Ὑψίστου Ἀλλ' ὅτι. ἀναγκαῖον πρα ο ο γματείαν τῆς οἰκονομίας, πιστευθῆναι τὸν Ἰωσὴφ δῆλον ἐντεῦθεν ἔδει τὴν κ. τι γινόμενον (δ τύραννος πῶς Θεός μετά ἀνθ. ἀναστραφῆναι. μενον. δυνάμει. προεχάραξεν. προσεχάραξεν. ὁ τόπος SERMO DE DESCRIPTIONE DEIPARÆ. in terra pax, in hominibus beneplacitum . Tum C D Luc. 11, 14. Psal. CXX, Paulo post, iidem, Editi, deest. Mox mss. ut in textu. Editi vero, Mus iidem, genua flectes, nec perquires. An non transitum nostrum consideras, Joseph, quod scilicet vir nullus nobis sit comes itineris? Non vides solem splendidiore amictum veste? Non vides universam creaturam exsultantem? Non vides montes saltare ? Non vides colles lætari? Non vides aquarum alveos exundare? Non vides Jordanem extra ripam er- fluentem? Ex siguis rem conjice significatam, nec ambigas, o Joseph, quod me prægnantem cernas. Me ipsam mutuo dedi, nec polluta sum : uterum commodavi, nec virginitatem temeravi. Ne propo- sitis rebus fidem abneges, Joseph : cum obstetrice usa fuero, tum quæ sim exploratum erit ; jam pro- bris afficior, tum beata prædicabor; nunc ut ream abigis, tunc ut sanctam prope adesse rogabis. Ne glorieris quod me custodire videaris : ego nam- que te custodio. Nam qui uterum meum in taber- naculum sibi apparare dignatus est, is est totius naturæ custos. Pergamus ergo et describamur, ut et militaris lex, et imperatorium edictum impleatur. incedebat, pedibus quidem terram vestigio calcans, cogitationibus autem nubes supergressus. Quid enim aliud agendum Josepho restabat, quam ut sursum mente degeret. Quandoquidem omne donum per- fectum desuper datum est. Quamobrem deinceps Joseph una Virgini comes, et adjutor erat, atque futurarum spectator rerum. Non quod Virgini ad- jutore esset opus, nedum ei qui in Virgine gesta- batur, quique omnium auxiliator erat et est, et ad quem exclamat ille qui ita vociferatur: ● Auxilium meu a Domino qui fecit cœlum et terram " sed quod necesse esset, ad œconomiæ illius nego- Lium, adjutorem Joseph esse, ut Virgo conjux re- putaretur, ut diabolo lateret quod agebatur, neque rem gestam ille edisceret : qua ratione scilicet Deus cum hominibus conversari dignatus sit. Quid igitur Lucas evangelista? nam operæ pretium est videre et Joseph certiorem factum, et domicilium in quo peperit Virgo, quod Ecclesiæ typum gerit : ubi al- tare est præsepe ; qui vice sua ministrat, Joseph; diaconi, pastores; sacerdotes, angeli; summus sacerdos, Dominus; thronus, Virgo; crateres, mammæ; vestis sacerdotalis, incarnatio; flabella, cherubin; discus, Spiritus sanctus; Pater autem disci operculum. Quod autem Ecclesiæ typum præ- figuraret locus in quo Dominum peperit, audisti Colb. 1,) lidem, Editi, Ibidem, deerat in editis, sed exstat in miss. 7. Ἐν τούτοις ὁ Ἰωσὴφ εὐλαβηθείς, διττήν λοιπὸν (87) Colb. 1, 2, περιβεβλημένον. (88) Colb. 1, 2, μαίαις ὀφθήσομαι. (89) Colb. 1, 2, φυλάττειν, Ἰωσήφ, μέγα φρόνει· (91) Sic Colb. i, 2. In editis vero, v xal Esti 7. llis pudefactus Joseph, duplici deinceps via (92) Colb. 1, 2, κατασκιαζόμενον ὄρος μὴ μάθῃ (95) Colb. 1, 2, ἰδεῖν τὸν Ἰωσὴφ χαρᾶς πληρού- (94) Colb. 1, 2, δισκοκάλυμμα ἐπισκιάζων τῇ ἰδίᾳ
PG 28:954Οὐκ ἂν λεχθείη πρωτότοκος, δευτέρου μὴ παρακολουθήσαντος. Οὐ μόνον δὲ οἱ ἐξ ἐναντίας τὸν Λουκᾶν τῆς οἰκείας ἀβελτηρίας προβάλλονται μάρτυρα, ἀλλὰ καὶ τὸν εὐαγγελιστὴν Ματθαῖον τὰ αὐτὰ μηνύοντα, καὶ ἔτι σαφέστερον παρεγγυῶντα· ὅθεν καὶ τὰς ἐκείνου λέξεις φανεροποιοῦσιν οἱ ἄθεοι, ἐν τοῖς ἑαυτῶν συγγράμμασι λέγοντες ἅπερ Ἰωσὴφ ἐν ὀπτασίᾳ δεξάμενος ἀναγέγραπται, τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου λέγοντος· «Ὤφθη δὲ ἄγγελος Κυρίου κατ’ ὄναρ τῷ Ἰωσὴφ, λέγων· Ἰωσὴφ υἱὸς Δαβὶδ, μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυναῖκά σου· τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν, ἐκ Πνεύματός ἐστιν ἁγίου. Ἀναστὰς δὲ, φησὶν, Ἰωσὴφ, παρέλαβε Μαριὰμ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἐπορεύθησαν εἰς Αἴγυπτον· καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν, ἕως οὐ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον.» Ὁμοίως καὶ ταύτας τὰς λέξεις οἱ ἐξ ἐναντίας παρεγγυῶνται, ἐκ δευτέρου τὴν ἔνδοξον Παρθένον κυοφορῆσαι δογματίζοντες. Ἀλλ’ ἄπαγε τῆς ἀτοπίας ἀκηλίδωτον ἔμεινε πάντως τὸ παρθενικὸν καὶ ἔνδοξον κειμήλιον· οὐκ ἐμολύνθη ὁ δεύτερος οὐρανός· οὐκ ἠχρειώθη τὸ τοῦ Ὑψίστου θεοχώρητον σκεῦος. Πρωτότοκος ὁ Κύριος ἤκουσεν ἐκ τῆς Παρθένου· καὶ καλῶς ἤκουσεν·
ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις Α εὐνοκία. » Τότε γονυπετήσεις, καὶ οὐ καταζητήσεις. Οὐχ ὁρᾶς τῆς ὁδοῦ τὴν διάβασιν, Ἰωσὴν, καὶ ὅτι οὐδ εἰς ἀνδρῶν συνοδοιπορεῖ ἡμῖν; Οὐχ ὁρᾷς τὸν ἥλιον λαμπροτέραν στολὴν ἀναβαλλόμενον (87); Οὐχ ὁρᾷς πᾶσαν τὴν κτίσιν σκιρτῶσαν ; Οὐχ ὁρᾶς τὰ ὄρη πη δῶντα; Οὐχ ὁρᾶς τοὺς βουνούς εὐφραινομένους ; Οὐχ ὁρᾶς τὰς ἀφέσεις τῶν ὑδάτων ὑπερβλυζούσας; Οὐχ ὁρᾷς τὸν Ἰορδάνην ἔξω περιτρέχοντα; Ἀπὸ τῶν σημείων στόχασαι το τεκμήριον, καὶ μὴ, ὅτι Εγκυύς είμι, δίσταζε, Ἰωσήφ. Ἐδανείσθην, οὐκ ἐμο- λύνθην· ἔχρησα τὴν κοιλίαν, οὐκ ἐμόλυνα τὴν παρ- θενίαν. Μὴ ἀπιστήσῃς τοῖς προκειμένοις, ὦ Ἰωσήφ. Οτε μαιωθήσομαι (88), τότε τίς εἰμι γνωρισθήσο μαι· νῦν ἐνειδίζομαι, τότε μακαρισθήσομαι· νῦν ὡς αἴτιον ἀπελαύνεις, τότε ὡς ἁγίαν ἐγγὺς εἶναι παρα- καλέσεις. Μὴ, ὅτι δοκεῖς φυλάττειν (89), μεγαλύνου ἐγὼ γάρ σε φυλάττω· ὁ γὰρ τὴν ἐμὴν κοιλίαν σκηνὴν ποιῆσαι καταδεξάμενος, οὗτος πάσης τῆς φύσεως φύλαξ. Πορευθώμεν τοίνυν, καὶ ἐναπογραφοι γενώ μεθα, όπως πληρωθῇ καὶ ἡ στρατιωτική νομοθεσία, καὶ ἡ βασιλικὴ δογματοθεσία. Β δδὲν ἐβάδιζε· τοῖς μὲν ποσὶ τὴν γῆν ἰχνοποιῶν (90), τοῖς δὲ λογισμοῖς τὰς νεφέλας ὑπερπηδῶν. Τί γὰρ ἕτερον εἶχεν ὁ Ἰωσὴφ διαπράττεσθαι, ἢ ἄνω τὸν νοῦν σχολάζειν, ἐπειδὴ πᾶσα δόσις ἀγαθὴ ἄνωθέν ἐστι δεδομένη. Διὰ τοῦτο λοιπὸν ὁ Ἰωσὴφ συμπεριεφέρετο τῇ Παρθένω, ὁμοῦ καὶ βοηθὸς καὶ σκόπος τῶν μελ- λόντων γενόμενος· οὐχ ὅτι ἔχρηζεν βοηθοῦ ἡ Παρθέ νος, μᾶλλον δὲ ὁ ἐν Παρθένῳ κυοφορούμενος· αὐτὸς γὰρ ὁ πάντων βοηθὸς ἦν καὶ ἔστι (91), καὶ πρὸς αὐτὸν ἐκέκραγεν ὁ κράζων «Η βοήθειά μου παρὰ Κυρίου τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. » Ἀλλ' ὅτι ἀναγκαῖον ἦν ὡς πραγματείαν τῆς οἰκονομίας, τοῦ εἶναι τὸν Ἰωσὴφ βοηθόν, πρὸς τὸ τὴν Παρθένον ὡς υπανδρον φημίζεσθαι, πρὸς τὸ λαθεῖν τὸν διάβολον τὸ κατασκευαζόμενον, ὅπως μὴ μάθῃ τὸ γενόμενον (92) • πῶς ὁ Θεὸς μετὰ τῶν ἀνθρώπων συναναστραφή και κατεδέξατο. Τί οὖν ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς; Και λὸν γὰρ λοιπὸν συνιδεῖν καὶ τὸν Ἰωσὴφ πληροφορού μενον (95), καὶ τὸν οἰκίσκον, ἔνθα ἡ Παρθένος ἀπὸ εκύησε, τῆς Ἐκκλησίας τὸν τύπον δεχόμενον· ὅπου θυσιαστήριον μὲν ἡ φάτνη, ἐφημερευτὴς δὲ ὁ Ἰω- σήφ, διάκονοι δὲ οἱ ποιμένες, ἱερεῖς οἱ ἄγγελοι, άρ- χιερεὺς ὁ Κύριος, θρόνος ή Παρθένος, κρατήρες οἱ μαζοί, ἀναβόλαιον ἡ ἐνανθρώπησις, ῥιπιστῆρες τὰ χερουβίμ, δίσκος τὸ ἅγιον Πνεῦμα, ὁ Πατήρ δισκο- κάλυμμα (94). Ότι δὲ τῆς Ἐκκλησίας τύπον προσ σε Εγώ γάρ σε φυλάττω, ὁ τὴν ἐμ. πάσης τῆς κτίσεως φύλαξ ως δημιουργός. ἀμπελοφύλαξ. τοῦ Κυρίου τοῦ Ὑψίστου Ἀλλ' ὅτι. ἀναγκαῖον πρα ο ο γματείαν τῆς οἰκονομίας, πιστευθῆναι τὸν Ἰωσὴφ δῆλον ἐντεῦθεν ἔδει τὴν κ. τι γινόμενον (δ τύραννος πῶς Θεός μετά ἀνθ. ἀναστραφῆναι. μενον. δυνάμει. προεχάραξεν. προσεχάραξεν. ὁ τόπος SERMO DE DESCRIPTIONE DEIPARÆ. in terra pax, in hominibus beneplacitum . Tum C D Luc. 11, 14. Psal. CXX, Paulo post, iidem, Editi, deest. Mox mss. ut in textu. Editi vero, Mus iidem, genua flectes, nec perquires. An non transitum nostrum consideras, Joseph, quod scilicet vir nullus nobis sit comes itineris? Non vides solem splendidiore amictum veste? Non vides universam creaturam exsultantem? Non vides montes saltare ? Non vides colles lætari? Non vides aquarum alveos exundare? Non vides Jordanem extra ripam er- fluentem? Ex siguis rem conjice significatam, nec ambigas, o Joseph, quod me prægnantem cernas. Me ipsam mutuo dedi, nec polluta sum : uterum commodavi, nec virginitatem temeravi. Ne propo- sitis rebus fidem abneges, Joseph : cum obstetrice usa fuero, tum quæ sim exploratum erit ; jam pro- bris afficior, tum beata prædicabor; nunc ut ream abigis, tunc ut sanctam prope adesse rogabis. Ne glorieris quod me custodire videaris : ego nam- que te custodio. Nam qui uterum meum in taber- naculum sibi apparare dignatus est, is est totius naturæ custos. Pergamus ergo et describamur, ut et militaris lex, et imperatorium edictum impleatur. incedebat, pedibus quidem terram vestigio calcans, cogitationibus autem nubes supergressus. Quid enim aliud agendum Josepho restabat, quam ut sursum mente degeret. Quandoquidem omne donum per- fectum desuper datum est. Quamobrem deinceps Joseph una Virgini comes, et adjutor erat, atque futurarum spectator rerum. Non quod Virgini ad- jutore esset opus, nedum ei qui in Virgine gesta- batur, quique omnium auxiliator erat et est, et ad quem exclamat ille qui ita vociferatur: ● Auxilium meu a Domino qui fecit cœlum et terram " sed quod necesse esset, ad œconomiæ illius nego- Lium, adjutorem Joseph esse, ut Virgo conjux re- putaretur, ut diabolo lateret quod agebatur, neque rem gestam ille edisceret : qua ratione scilicet Deus cum hominibus conversari dignatus sit. Quid igitur Lucas evangelista? nam operæ pretium est videre et Joseph certiorem factum, et domicilium in quo peperit Virgo, quod Ecclesiæ typum gerit : ubi al- tare est præsepe ; qui vice sua ministrat, Joseph; diaconi, pastores; sacerdotes, angeli; summus sacerdos, Dominus; thronus, Virgo; crateres, mammæ; vestis sacerdotalis, incarnatio; flabella, cherubin; discus, Spiritus sanctus; Pater autem disci operculum. Quod autem Ecclesiæ typum præ- figuraret locus in quo Dominum peperit, audisti Colb. 1,) lidem, Editi, Ibidem, deerat in editis, sed exstat in miss. 7. Ἐν τούτοις ὁ Ἰωσὴφ εὐλαβηθείς, διττήν λοιπὸν (87) Colb. 1, 2, περιβεβλημένον. (88) Colb. 1, 2, μαίαις ὀφθήσομαι. (89) Colb. 1, 2, φυλάττειν, Ἰωσήφ, μέγα φρόνει· (91) Sic Colb. i, 2. In editis vero, v xal Esti 7. llis pudefactus Joseph, duplici deinceps via (92) Colb. 1, 2, κατασκιαζόμενον ὄρος μὴ μάθῃ (95) Colb. 1, 2, ἰδεῖν τὸν Ἰωσὴφ χαρᾶς πληρού- (94) Colb. 1, 2, δισκοκάλυμμα ἐπισκιάζων τῇ ἰδίᾳ
οὐχ ὅτι δεύτερόν τινα ὁμοιογενῆ προσεκαλέσατο· ἀλλ’ ὅτι πρωτότοκος ὑπῆρχε, τουτέστιν ἀσύγκριτος. Οὐδὲ γὰρ, διὰ τὸ εἰπεῖν τὸν μακάριον Παῦλον περὶ τῆς τοῦ Κυρίου ἐκ τοῦ Πατρὸς ἀνάρχου γεννήσεως, ὅς ἐστι πρωτότοκος πάσης κτίσεως, ἤδη καὶ ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου φυσικὸν συνέγραψεν· οὐδ’ αὖ πάλιν ὁ αὐτὸς Παῦλος, τὸν αὐτὸν Κύριον πρωτότοκον ἐκ τῶν νεκρῶν καλέσας, ἤδη καὶ ὅμοιον τοῦ Κυρίου παρεισήγαγε, παραπλησίως τὸν ᾅδην πατήσαντα. Διὸ ἄκουε συνετῶς, καὶ πίστευε θεοφιλῶς. Πρωτότοκος ὁ Κύριος ἐκ τῶν νεκρῶν, καὶ ἐκ τοῦ Πατρὸς καὶ ἐκ τῆς Παρθένου, ἵνα διὰ πάντων γνωσθῇ τὸ μοναδικὸν τῆς υἱότητος ἀξίωμα. Ἀσύγκριτος δὲ ὁ δεσποτικὸς τόκος· ὅπου γὰρ ἡ Μήτηρ Παρθένος, πῶς τόκος ἑρμηνευόμενος; Ὁμοίως καὶ τὸ εἰπεῖν τὸν εὐαγγελιστὴν Ματθαῖον περὶ τοῦ Ἰωσὴφ, ὅτι «Οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν, ἕως οὗ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον·» οὐκ ἐγίνωσκεν γὰρ αὐτὴν ἀληθῶς, ἕως οὗ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον. Ἕως οὗ ἡ Παρθένος ἐκυοφόρει, οὐκ ἐγνώριζεν αὐτὴν ὁ Ἰωσήφ· οὐκ ᾔδει, τί τὸ ἐν αὐτῇ· οὐκ ᾔδει, τί τὸ πραγματευόμενον· οὐκ ᾔδει, τί τὸ κατασκευαζόμενον· μόνον γὰρ ἔτεκε, καὶ τότε ἐγνώρισε·
ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις Α εὐνοκία. » Τότε γονυπετήσεις, καὶ οὐ καταζητήσεις. Οὐχ ὁρᾶς τῆς ὁδοῦ τὴν διάβασιν, Ἰωσὴν, καὶ ὅτι οὐδ εἰς ἀνδρῶν συνοδοιπορεῖ ἡμῖν; Οὐχ ὁρᾷς τὸν ἥλιον λαμπροτέραν στολὴν ἀναβαλλόμενον (87); Οὐχ ὁρᾷς πᾶσαν τὴν κτίσιν σκιρτῶσαν ; Οὐχ ὁρᾶς τὰ ὄρη πη δῶντα; Οὐχ ὁρᾶς τοὺς βουνούς εὐφραινομένους ; Οὐχ ὁρᾶς τὰς ἀφέσεις τῶν ὑδάτων ὑπερβλυζούσας; Οὐχ ὁρᾷς τὸν Ἰορδάνην ἔξω περιτρέχοντα; Ἀπὸ τῶν σημείων στόχασαι το τεκμήριον, καὶ μὴ, ὅτι Εγκυύς είμι, δίσταζε, Ἰωσήφ. Ἐδανείσθην, οὐκ ἐμο- λύνθην· ἔχρησα τὴν κοιλίαν, οὐκ ἐμόλυνα τὴν παρ- θενίαν. Μὴ ἀπιστήσῃς τοῖς προκειμένοις, ὦ Ἰωσήφ. Οτε μαιωθήσομαι (88), τότε τίς εἰμι γνωρισθήσο μαι· νῦν ἐνειδίζομαι, τότε μακαρισθήσομαι· νῦν ὡς αἴτιον ἀπελαύνεις, τότε ὡς ἁγίαν ἐγγὺς εἶναι παρα- καλέσεις. Μὴ, ὅτι δοκεῖς φυλάττειν (89), μεγαλύνου ἐγὼ γάρ σε φυλάττω· ὁ γὰρ τὴν ἐμὴν κοιλίαν σκηνὴν ποιῆσαι καταδεξάμενος, οὗτος πάσης τῆς φύσεως φύλαξ. Πορευθώμεν τοίνυν, καὶ ἐναπογραφοι γενώ μεθα, όπως πληρωθῇ καὶ ἡ στρατιωτική νομοθεσία, καὶ ἡ βασιλικὴ δογματοθεσία. Β δδὲν ἐβάδιζε· τοῖς μὲν ποσὶ τὴν γῆν ἰχνοποιῶν (90), τοῖς δὲ λογισμοῖς τὰς νεφέλας ὑπερπηδῶν. Τί γὰρ ἕτερον εἶχεν ὁ Ἰωσὴφ διαπράττεσθαι, ἢ ἄνω τὸν νοῦν σχολάζειν, ἐπειδὴ πᾶσα δόσις ἀγαθὴ ἄνωθέν ἐστι δεδομένη. Διὰ τοῦτο λοιπὸν ὁ Ἰωσὴφ συμπεριεφέρετο τῇ Παρθένω, ὁμοῦ καὶ βοηθὸς καὶ σκόπος τῶν μελ- λόντων γενόμενος· οὐχ ὅτι ἔχρηζεν βοηθοῦ ἡ Παρθέ νος, μᾶλλον δὲ ὁ ἐν Παρθένῳ κυοφορούμενος· αὐτὸς γὰρ ὁ πάντων βοηθὸς ἦν καὶ ἔστι (91), καὶ πρὸς αὐτὸν ἐκέκραγεν ὁ κράζων «Η βοήθειά μου παρὰ Κυρίου τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. » Ἀλλ' ὅτι ἀναγκαῖον ἦν ὡς πραγματείαν τῆς οἰκονομίας, τοῦ εἶναι τὸν Ἰωσὴφ βοηθόν, πρὸς τὸ τὴν Παρθένον ὡς υπανδρον φημίζεσθαι, πρὸς τὸ λαθεῖν τὸν διάβολον τὸ κατασκευαζόμενον, ὅπως μὴ μάθῃ τὸ γενόμενον (92) • πῶς ὁ Θεὸς μετὰ τῶν ἀνθρώπων συναναστραφή και κατεδέξατο. Τί οὖν ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς; Και λὸν γὰρ λοιπὸν συνιδεῖν καὶ τὸν Ἰωσὴφ πληροφορού μενον (95), καὶ τὸν οἰκίσκον, ἔνθα ἡ Παρθένος ἀπὸ εκύησε, τῆς Ἐκκλησίας τὸν τύπον δεχόμενον· ὅπου θυσιαστήριον μὲν ἡ φάτνη, ἐφημερευτὴς δὲ ὁ Ἰω- σήφ, διάκονοι δὲ οἱ ποιμένες, ἱερεῖς οἱ ἄγγελοι, άρ- χιερεὺς ὁ Κύριος, θρόνος ή Παρθένος, κρατήρες οἱ μαζοί, ἀναβόλαιον ἡ ἐνανθρώπησις, ῥιπιστῆρες τὰ χερουβίμ, δίσκος τὸ ἅγιον Πνεῦμα, ὁ Πατήρ δισκο- κάλυμμα (94). Ότι δὲ τῆς Ἐκκλησίας τύπον προσ σε Εγώ γάρ σε φυλάττω, ὁ τὴν ἐμ. πάσης τῆς κτίσεως φύλαξ ως δημιουργός. ἀμπελοφύλαξ. τοῦ Κυρίου τοῦ Ὑψίστου Ἀλλ' ὅτι. ἀναγκαῖον πρα ο ο γματείαν τῆς οἰκονομίας, πιστευθῆναι τὸν Ἰωσὴφ δῆλον ἐντεῦθεν ἔδει τὴν κ. τι γινόμενον (δ τύραννος πῶς Θεός μετά ἀνθ. ἀναστραφῆναι. μενον. δυνάμει. προεχάραξεν. προσεχάραξεν. ὁ τόπος SERMO DE DESCRIPTIONE DEIPARÆ. in terra pax, in hominibus beneplacitum . Tum C D Luc. 11, 14. Psal. CXX, Paulo post, iidem, Editi, deest. Mox mss. ut in textu. Editi vero, Mus iidem, genua flectes, nec perquires. An non transitum nostrum consideras, Joseph, quod scilicet vir nullus nobis sit comes itineris? Non vides solem splendidiore amictum veste? Non vides universam creaturam exsultantem? Non vides montes saltare ? Non vides colles lætari? Non vides aquarum alveos exundare? Non vides Jordanem extra ripam er- fluentem? Ex siguis rem conjice significatam, nec ambigas, o Joseph, quod me prægnantem cernas. Me ipsam mutuo dedi, nec polluta sum : uterum commodavi, nec virginitatem temeravi. Ne propo- sitis rebus fidem abneges, Joseph : cum obstetrice usa fuero, tum quæ sim exploratum erit ; jam pro- bris afficior, tum beata prædicabor; nunc ut ream abigis, tunc ut sanctam prope adesse rogabis. Ne glorieris quod me custodire videaris : ego nam- que te custodio. Nam qui uterum meum in taber- naculum sibi apparare dignatus est, is est totius naturæ custos. Pergamus ergo et describamur, ut et militaris lex, et imperatorium edictum impleatur. incedebat, pedibus quidem terram vestigio calcans, cogitationibus autem nubes supergressus. Quid enim aliud agendum Josepho restabat, quam ut sursum mente degeret. Quandoquidem omne donum per- fectum desuper datum est. Quamobrem deinceps Joseph una Virgini comes, et adjutor erat, atque futurarum spectator rerum. Non quod Virgini ad- jutore esset opus, nedum ei qui in Virgine gesta- batur, quique omnium auxiliator erat et est, et ad quem exclamat ille qui ita vociferatur: ● Auxilium meu a Domino qui fecit cœlum et terram " sed quod necesse esset, ad œconomiæ illius nego- Lium, adjutorem Joseph esse, ut Virgo conjux re- putaretur, ut diabolo lateret quod agebatur, neque rem gestam ille edisceret : qua ratione scilicet Deus cum hominibus conversari dignatus sit. Quid igitur Lucas evangelista? nam operæ pretium est videre et Joseph certiorem factum, et domicilium in quo peperit Virgo, quod Ecclesiæ typum gerit : ubi al- tare est præsepe ; qui vice sua ministrat, Joseph; diaconi, pastores; sacerdotes, angeli; summus sacerdos, Dominus; thronus, Virgo; crateres, mammæ; vestis sacerdotalis, incarnatio; flabella, cherubin; discus, Spiritus sanctus; Pater autem disci operculum. Quod autem Ecclesiæ typum præ- figuraret locus in quo Dominum peperit, audisti Colb. 1,) lidem, Editi, Ibidem, deerat in editis, sed exstat in miss. 7. Ἐν τούτοις ὁ Ἰωσὴφ εὐλαβηθείς, διττήν λοιπὸν (87) Colb. 1, 2, περιβεβλημένον. (88) Colb. 1, 2, μαίαις ὀφθήσομαι. (89) Colb. 1, 2, φυλάττειν, Ἰωσήφ, μέγα φρόνει· (91) Sic Colb. i, 2. In editis vero, v xal Esti 7. llis pudefactus Joseph, duplici deinceps via (92) Colb. 1, 2, κατασκιαζόμενον ὄρος μὴ μάθῃ (95) Colb. 1, 2, ἰδεῖν τὸν Ἰωσὴφ χαρᾶς πληρού- (94) Colb. 1, 2, δισκοκάλυμμα ἐπισκιάζων τῇ ἰδίᾳ
PG 28:956τότε ἔγνω ὁ Ἰωσὴφ τίς ἦν ἡ δύναμις τῆς Παρθένου, καὶ τί γενέσθαι κατηξιώθη· τότε ἔγνω, ὅτι μαζὸν ἐπέδωκε, καὶ φλεβοσυλίαν οὐχ ὑπέμεινε· τότε ἔγνω, ὅτι ἐξελόχευσε, καὶ τὰ τῶν λοχῶν οὐ κατενόησε· τότε ἔγνω, ὅτι θηλὺν παρεῖχεν ἡ ἀκρότομος πέτρα τῇ νοητῇ πέτρᾳ· τότε ἔγνω ὁ Ἰωσὴφ, ὅτι περὶ αὐτῆς ἔγραψεν Ἡσαί̈ας· «Ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει.» Διὰ τὸ ἀσύγκριτον τοιγαροῦν πρωτότοκος ὁ Ἰησοῦς. Εἰ δὲ δεῖ ἐπαληθεῦσαι τῷ λόγῳ, ὁ αὐτὸς Κύριος καὶ Μονογενὴς ἐκ Πατρός· μόνος γὰρ ἐκ μόνου ἀνάρχως γεγέννηται· ὁ αὐτὸς Κύριος καὶ Μονογενὴς καὶ πρωτότοκος· Μονογενὴς ἐκ τοῦ Πατρὸς, Μονογενὴς ἐκ τῆς μητρὸς, διὰ τὸν ὅρον τῆς οἰκονομίας. Ἔχει γὰρ πολλοὺς ἀδελφοὺς, οὐ φύσει, ἀλλὰ χάριτι, καὶ ἐν τῇ Παρθένῳ καὶ ἐν τῷ Πατρί. Ὁμοίως καὶ ἐν τῇ ἀναστάσει ἔχει ἀδελφοὺς ὁ Κύριος· καὶ τίνες οὗτοι; Πρὸ πάντων οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι, πρὸς οὓς ὁ Κύριος ἔφη· «Πορεύομαι πρὸς τὸν Πατέρα μου, καὶ Πατέρα ὑμῶν·» πρὸς οὓς ὁ Κύριος ἔφη· «Ὑμεῖς δὲ, προσευχόμενοι, λέγετε·
Α εχάραξεν ὁ τόπος, ἔνθα ἡ Παρθένος ἀπεκύησε τὸν Κύριον, ήκουες ἀρτίως τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ λέ- γοντος· « Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐκεῖ, ἐπλή- σθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τεκεῖν αὐτὴν τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν (95) πρωτότοκον· καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν, καὶ ἐν τῷ καταλύματι. ο κρὰ τὰ ῥήματα, καὶ μεγάλα τὰ μυσταγωγήματα! Ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐκεῖ, ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι του τεκεῖν αὐτήν. » Ω τῶν παραδόξων πρα- γμάτων, ὁ τῶν χρόνων ποιητής ὡρισμένον χρόνον περιέμενεν! Ο οροθέτης τῶν χρόνων προθεσμίαν μηνῶν ἀνέμενεν, ἵνα μηδεὶς φαντασίαν ἢ δόκησιν να μίση (96). « Εγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐκεῖ, ἐπλή σθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τεκεῖν αὐτὴν τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον· καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν, καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ. » Βλέπε τὴν μυστικὴν ἀποκύησιν τῆς Παρθένου· αὕτη ἔτεκεν, αὕτη ἐσπαργάνωσεν. Ἐπὶ τῶν κοσμικῶν γυναικῶν ἄλλη τίκτει, καὶ ἄλλη σπαργανοῖ· ἐπὶ δὲ τῆς Παρθένου εὐχ οὕτως· αὕτη ἔτεκεν, καὶ αὕτη ἐσπαργάνωσεν· καὶ αὕτη ἄκοπος · μήτηρ καὶ ἀδίδακτος μαῖς, οὐ συνεχώρησεν ἀν- άγνοις χερσὶν (97) ἅψασθαί τινα τοῦ ἀχράντου τότ κου· αὕτη διὰ ἑαυτῆς τὸν ἐξ αὐτῆς, πρὸ αὐτῆς καὶ ὑπὲρ αὐτῆς ἐθεράπευσεν· ι Καὶ ἐσπαργάνω σεν αὐτὸν, καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνη, διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι. » Εἶδες, ὦ φίλε, πῶς τῆς Ἐκκλησίας τὸν τύπον προανεζω γράφησε (98) τὸ εὐτελὲς καταγώγιον, ἔνθα ἡ Παρ θένος ἔτεκεν, ἡ ἅπαξ κυοφορήσασα, καὶ δεύτεροι μή γεννήσασα, καὶ ὕβρεως ἔμφασιν μὴ ὑπομείνασα· εἰ καί τινες μανέντες, διὰ τὸ ἀκοῦσαι αὐτοὺς λέγον τος τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ· « Καὶ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, » καὶ δευτέραν σύλληψιν τῆς Παρθένου ἐδογμάτισαν (99), τὴν ἀφθαρσίαν εἰς φθο ρὰν μεταβάλλοντες· φάσκοντες ἐν τοῖς οἰκείοις δό- γμασιν· Οὐκ ἂν λεχθείη πρωτότοκος, δευτέρου μὴ παρακολουθήσαντος. Οὐ μόνον δὲ οἱ ἐξ ἐναντίας τὸν Λουκᾶν τῆς οἰκείας αβελτηρίας προβάλλονται μάρ τυρα, ἀλλὰ καὶ τὸν εὐαγγελιστὴν Ματθαῖον τὰ αὐτὰ μηνύοντα, καὶ ἔτι σαφέστερον παρεγγυώντα· ὅθεν καὶ τὰς ἐκείνου λέξεις φανεροποιοῦσιν οἱ ἄθεοι, ἐν τοῖς ἑαυτῶν συγγράμμασι λέγοντες ἅπερ Ιωσήφ ἐν ὀπτασίς (1) δεξάμενος ἀναγέγραπται, τοῦ εὐαγγε λιστοῦ Ματθαίου λέγοντος· « Ωφθη δὲ ἄγγελος Κυ ρίου κατ᾿ ὄναρ τῷ Ἰωσήφ, λέγων· Ἰωσὴφ υἱὸς Δα- Εἰδ, μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαριάμ τὴν γυναῖκά τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ (2) γεννηθέν, ἐκ Πνεύματός ἐστιν ἁγίου. Αναστὰς δέ, φησὶν, Ἰωσήφ, παρ έλαβε Μαριάμ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἐπορεύθησαν εἰς Αἴγυπτον· καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτήν, έως ου ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον. » Ομοίως καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ, ὅτι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος Ο Β ο το διότι οὐκ ἦν. ἔνσαρκον οἰκονομίαν. Έτεκε, φησί, τὸν Υἱὸν αὐτῆς. καὶ πρὸ αὐτῆς σου ναι. μετ᾿ ὀπτασίαν. παράλαβε Μαριάμ τὴν γυναῖκά σου, διότι τὸ ἐν αὐτῇ. S. ATHANASIUS. DUBIA. - jamjam evangelistam Lucam dicentem : « Factum est autem cum essent ibi, impleti sunt dies ut pa- reret filium suum primogenitum, et pannis eum involvit, et reclinavit eum in præsepio, quia non erat eis locus in diversorio 7º. C quam magna mysteria! Factum est, cum essent ibi, impleti sunt dies ut pareret. » rem stupen- dam, Conditor temporum definitum tempus exspe- ctat! Qui terminum tempori constituit, statutum mensium spatium exspectavit; ut nemo phanta- siam aut speciem tantum illud esse existimaret. • Ractum est, cum essent ibi, impleti sunt dies, ut pareret filium suum primogenitum : et pannis eum involvit et reclinavit eum in præsepio. Per- pende mysticum Virginis partum ipsa peperit, ipsa pannis involvit. Inter feminas hujus sæculi, alia parit, alia pannis involvit apud Virginem non item; ipsa peperit, ipsa pannis involvit: ipsa infa- tigabilis mater, ipsa obstetrix sine magistra, non permisit quemquam impuris manibus partum intemeratum contingere; ipsa per sese curavit eum, qui ex se, et ante se, et propter se natus erat : • Et pannis eum involvit : et reclinavit eum in præ- sepio, quia non erat eis locus in diversorio. » Vides, o dilecte, quomodo Ecclesiæ typum nobis jam ante depinxerit vile illud diversorium, ubi Virgo illa pe- perit quæ semel uterum gestavit, nec secunda vice gemuit, nec contumeli notam sustinuit : licet in- cani quidam, quod audierint Lucam evangelistam sic loquentem : « Et peperit filium suum primoge- nitum, › secundam fuisse Virginis conceptionem docuerint, incorruptionem in corruptionem trans- mutantes : in suis dogmatibus ita loquentes: Ne- quaquam primogenitus dictus fuerit, nisi subsequa- tur alter. Adversarii autem nostri, non modo Lu- cam suæ pravitatis producunt testem; sed etiam evangelistam Matthæum qui ea ipsa enarret, et apertius adhuc affirmet, atque ejus voces impii illi proferunt, in scriptis suis ea loquentes quæ Joseph in visione accepisse scribitur, Matthæo evangelista dicente : « Apparuit autem angelus Donini in sum- nis Joseph, dicens : Joseph fili David, noli timere accipere Mariam conjugem tuam, quod enim in ea natum est, ex Spiritu sancto est. Surgens autem Joseph, ait, accepit Mariam conjugem suam; et non cognovit eam donec peperit filium suum pri- mogenitum ". » Simili modo adversarii has voces mutuantur, ut gloriosam Virginem secundo pepe- risse doceant. Sed apage absurditatem : immacula- tum prorsus permansit hoc virginale, et gloriosum Luc. 11, 6, 7. Matth. 1, 20-25. post, iidem, legitur in codicibus miss., secus in politis. p Sic Colb. 1, 2. 8. Ὢ τῶν παραδόξων πραγμάτων ! βαβαι, πως μια 8. O res admirabiles ! papæ, quam exigua verba, (95) Colb. 1, 2, αὐτὴν καὶ ἔτεκεν τὸν π. Paulo (96) Colbertinus prinus et secundus, νομίσῃ τὴν (97) Colb. 1, εὐαγέσι χερσί. Infra, post ἐξ αὐτῆς, (98) Colb. 1, 2, προεζωγράφησεν. (99) Σύλληψιν έδογμάτισαν τὴν Παρθένον ὑπομεῖ (1) Ita Colb. 2, recte. Editi vero, φαμὲν Ἰωσὴφ (2) Sic Colb. 1, 2. Editi vero, λέγων· Αναστάς
Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου,» ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Α εχάραξεν ὁ τόπος, ἔνθα ἡ Παρθένος ἀπεκύησε τὸν Κύριον, ήκουες ἀρτίως τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ λέ- γοντος· « Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐκεῖ, ἐπλή- σθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τεκεῖν αὐτὴν τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν (95) πρωτότοκον· καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν, καὶ ἐν τῷ καταλύματι. ο κρὰ τὰ ῥήματα, καὶ μεγάλα τὰ μυσταγωγήματα! Ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐκεῖ, ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι του τεκεῖν αὐτήν. » Ω τῶν παραδόξων πρα- γμάτων, ὁ τῶν χρόνων ποιητής ὡρισμένον χρόνον περιέμενεν! Ο οροθέτης τῶν χρόνων προθεσμίαν μηνῶν ἀνέμενεν, ἵνα μηδεὶς φαντασίαν ἢ δόκησιν να μίση (96). « Εγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐκεῖ, ἐπλή σθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τεκεῖν αὐτὴν τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον· καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν, καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ. » Βλέπε τὴν μυστικὴν ἀποκύησιν τῆς Παρθένου· αὕτη ἔτεκεν, αὕτη ἐσπαργάνωσεν. Ἐπὶ τῶν κοσμικῶν γυναικῶν ἄλλη τίκτει, καὶ ἄλλη σπαργανοῖ· ἐπὶ δὲ τῆς Παρθένου εὐχ οὕτως· αὕτη ἔτεκεν, καὶ αὕτη ἐσπαργάνωσεν· καὶ αὕτη ἄκοπος · μήτηρ καὶ ἀδίδακτος μαῖς, οὐ συνεχώρησεν ἀν- άγνοις χερσὶν (97) ἅψασθαί τινα τοῦ ἀχράντου τότ κου· αὕτη διὰ ἑαυτῆς τὸν ἐξ αὐτῆς, πρὸ αὐτῆς καὶ ὑπὲρ αὐτῆς ἐθεράπευσεν· ι Καὶ ἐσπαργάνω σεν αὐτὸν, καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνη, διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι. » Εἶδες, ὦ φίλε, πῶς τῆς Ἐκκλησίας τὸν τύπον προανεζω γράφησε (98) τὸ εὐτελὲς καταγώγιον, ἔνθα ἡ Παρ θένος ἔτεκεν, ἡ ἅπαξ κυοφορήσασα, καὶ δεύτεροι μή γεννήσασα, καὶ ὕβρεως ἔμφασιν μὴ ὑπομείνασα· εἰ καί τινες μανέντες, διὰ τὸ ἀκοῦσαι αὐτοὺς λέγον τος τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ· « Καὶ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, » καὶ δευτέραν σύλληψιν τῆς Παρθένου ἐδογμάτισαν (99), τὴν ἀφθαρσίαν εἰς φθο ρὰν μεταβάλλοντες· φάσκοντες ἐν τοῖς οἰκείοις δό- γμασιν· Οὐκ ἂν λεχθείη πρωτότοκος, δευτέρου μὴ παρακολουθήσαντος. Οὐ μόνον δὲ οἱ ἐξ ἐναντίας τὸν Λουκᾶν τῆς οἰκείας αβελτηρίας προβάλλονται μάρ τυρα, ἀλλὰ καὶ τὸν εὐαγγελιστὴν Ματθαῖον τὰ αὐτὰ μηνύοντα, καὶ ἔτι σαφέστερον παρεγγυώντα· ὅθεν καὶ τὰς ἐκείνου λέξεις φανεροποιοῦσιν οἱ ἄθεοι, ἐν τοῖς ἑαυτῶν συγγράμμασι λέγοντες ἅπερ Ιωσήφ ἐν ὀπτασίς (1) δεξάμενος ἀναγέγραπται, τοῦ εὐαγγε λιστοῦ Ματθαίου λέγοντος· « Ωφθη δὲ ἄγγελος Κυ ρίου κατ᾿ ὄναρ τῷ Ἰωσήφ, λέγων· Ἰωσὴφ υἱὸς Δα- Εἰδ, μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαριάμ τὴν γυναῖκά τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ (2) γεννηθέν, ἐκ Πνεύματός ἐστιν ἁγίου. Αναστὰς δέ, φησὶν, Ἰωσήφ, παρ έλαβε Μαριάμ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἐπορεύθησαν εἰς Αἴγυπτον· καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτήν, έως ου ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον. » Ομοίως καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ, ὅτι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος Ο Β ο το διότι οὐκ ἦν. ἔνσαρκον οἰκονομίαν. Έτεκε, φησί, τὸν Υἱὸν αὐτῆς. καὶ πρὸ αὐτῆς σου ναι. μετ᾿ ὀπτασίαν. παράλαβε Μαριάμ τὴν γυναῖκά σου, διότι τὸ ἐν αὐτῇ. S. ATHANASIUS. DUBIA. - jamjam evangelistam Lucam dicentem : « Factum est autem cum essent ibi, impleti sunt dies ut pa- reret filium suum primogenitum, et pannis eum involvit, et reclinavit eum in præsepio, quia non erat eis locus in diversorio 7º. C quam magna mysteria! Factum est, cum essent ibi, impleti sunt dies ut pareret. » rem stupen- dam, Conditor temporum definitum tempus exspe- ctat! Qui terminum tempori constituit, statutum mensium spatium exspectavit; ut nemo phanta- siam aut speciem tantum illud esse existimaret. • Ractum est, cum essent ibi, impleti sunt dies, ut pareret filium suum primogenitum : et pannis eum involvit et reclinavit eum in præsepio. Per- pende mysticum Virginis partum ipsa peperit, ipsa pannis involvit. Inter feminas hujus sæculi, alia parit, alia pannis involvit apud Virginem non item; ipsa peperit, ipsa pannis involvit: ipsa infa- tigabilis mater, ipsa obstetrix sine magistra, non permisit quemquam impuris manibus partum intemeratum contingere; ipsa per sese curavit eum, qui ex se, et ante se, et propter se natus erat : • Et pannis eum involvit : et reclinavit eum in præ- sepio, quia non erat eis locus in diversorio. » Vides, o dilecte, quomodo Ecclesiæ typum nobis jam ante depinxerit vile illud diversorium, ubi Virgo illa pe- perit quæ semel uterum gestavit, nec secunda vice gemuit, nec contumeli notam sustinuit : licet in- cani quidam, quod audierint Lucam evangelistam sic loquentem : « Et peperit filium suum primoge- nitum, › secundam fuisse Virginis conceptionem docuerint, incorruptionem in corruptionem trans- mutantes : in suis dogmatibus ita loquentes: Ne- quaquam primogenitus dictus fuerit, nisi subsequa- tur alter. Adversarii autem nostri, non modo Lu- cam suæ pravitatis producunt testem; sed etiam evangelistam Matthæum qui ea ipsa enarret, et apertius adhuc affirmet, atque ejus voces impii illi proferunt, in scriptis suis ea loquentes quæ Joseph in visione accepisse scribitur, Matthæo evangelista dicente : « Apparuit autem angelus Donini in sum- nis Joseph, dicens : Joseph fili David, noli timere accipere Mariam conjugem tuam, quod enim in ea natum est, ex Spiritu sancto est. Surgens autem Joseph, ait, accepit Mariam conjugem suam; et non cognovit eam donec peperit filium suum pri- mogenitum ". » Simili modo adversarii has voces mutuantur, ut gloriosam Virginem secundo pepe- risse doceant. Sed apage absurditatem : immacula- tum prorsus permansit hoc virginale, et gloriosum Luc. 11, 6, 7. Matth. 1, 20-25. post, iidem, legitur in codicibus miss., secus in politis. p Sic Colb. 1, 2. 8. Ὢ τῶν παραδόξων πραγμάτων ! βαβαι, πως μια 8. O res admirabiles ! papæ, quam exigua verba, (95) Colb. 1, 2, αὐτὴν καὶ ἔτεκεν τὸν π. Paulo (96) Colbertinus prinus et secundus, νομίσῃ τὴν (97) Colb. 1, εὐαγέσι χερσί. Infra, post ἐξ αὐτῆς, (98) Colb. 1, 2, προεζωγράφησεν. (99) Σύλληψιν έδογμάτισαν τὴν Παρθένον ὑπομεῖ (1) Ita Colb. 2, recte. Editi vero, φαμὲν Ἰωσὴφ (2) Sic Colb. 1, 2. Editi vero, λέγων· Αναστάς
Continue reading PG 28: Sermo in nativitatem Christi Sp. →≣ entire volume