Diplomatic text · TLG-E clean (diplomatic Greek; primary witness) — PG column chips mark the printed columns.
PG 31:625ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΛΟΓΟΣ ΑΣΚΗΤΙΚΟΣ, καὶ παραίνεσις περὶ ἀποταγῆς βίου, καὶ τελειώσεως πνευματικῆς. Δεῦτε πρὸς μὲ, πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς, φησὶν ἡ θεία φωνὴ, εἴτε τὴν ἐκεῖ ἀνάπαυσιν, εἴτε τὴν ἐντεῦθεν αἰνιττομένη. Πλήν γε προσκαλεῖται ἡμᾶς, τοῦτο μὲν τὸν φόρτον τῆς πολυκτησίας διὰ τῆς εἰς τοὺς δεομένους ἀποθέσεως προτρέπουσα ἀποβάλλεσθαι· τοῦτο δὲ, τὸν ἐκ τούτου προσγινόμενον ἡμῖν ἐσμὸν τῶν ἁμαρτημάτων διὰ τῆς εὐποιίας καὶ ἐξαγορεύσεως ἀποῤῥίψαντας, προσδραμεῖν τῷ σταυροφόρῳ βίῳ τῶν μοναχῶν. Ὁ τοίνυν ὑπακοῦσαι Χριστῷ προῃρημένος, καὶ πρὸς τὸν πτωχὸν καὶ ἀπερίσπαστον βίον ἐπειγόμενος, θαυμαστὸς ὡς ἀληθῶς καὶ μακαριστός. Ἀλλὰ, παρακαλῶ, μὴ ἀδοκιμάστως τοῦτο ποιείτω, μηδὲ ὑπογραφέτω ἑαυτῷ ἀνεκτότητα βίου, καὶ σωτηρίαν ἄμαχον·
ματος ἀσθένειαν ἀποδοκιμαζόμενον, καὶ πολλαὶ γυ- Α ναῖκες ἠρίστευσαν ἀνδρῶν οὐκ ἔλαττον. Εἰσὶ δὲ αἱ καὶ μειζόνως εὐδοκίμησαν. Ἐκ τούτων εἰσὶν αἱ τῆς παρθενίας πληροῦσαι τὸν χορόν. Ἐκ τούτων αἱ τοῖς ἀγῶσι τῆς ὁμολογίας καὶ ταῖς νίκαις τῆς μαρτυρίας ἐκπλάμπουσιν. Ἠκολούθουν δὲ καὶ αὐτῷ τῷ Κυρίῳ κατὰ τὴν παρουσίαν οὐκ ἄνδρες μόνον, ἀλλὰ καὶ γυναῖ- κες, καὶ δι᾿ ἀμφοτέρων ἡ λειτουργία τοῦ Σωτῆρος ἐπετελεῖτο. Τοιούτων καὶ οὕτως ἐνδόξων ἀποκειμένων τῇ στρατείᾳ τῇ κατὰ Χριστὸν, ἐπιθυμείτωσαν, (55) αὐτῆς καὶ πατέρες παίδων, καὶ μητέρες θυγατέρων. Προσαγέτωσαν τὰ αὑτῶν γεννήματα, χαίροντες ἐπὶ ταῖς αἰωνίοις ἐλπίσιν, ὧν οἱ παῖδες αὐτοῖς μεθέξουσι, προστάτας ἔχειν παρὰ Χριστῷ καὶ πρεσβευτὰς ἀγα θοὺς ἐπιθυμοῦντες. Καὶ μὴ μικρόψυχοι περὶ τοὺς παῖδας γενώμεθα, μηδὲ φοβηθῶμεν εἰ πονήσουσιν, ἀλλ᾽ εὐφρανθῶμεν, ὅτι δοξασθήσονται. Παραστήσωμεν τῷ Κυρίῳ τὰ δοθέντα παρ' αὐτοῦ, ἵνα καὶ τῆς εὐδο- κιμήσεως τῶν παίδων γενώμεθα κοινωνοί, συμπροσ άγοντες ἑαυτοὺς (56) καὶ συμπαριστῶντες. Τοῖς δὴ οὕτω προθυμουμένοις καὶ οὕτως ἀγωνιζομένοις καλῶς ἄν τις ἐκ τοῦ Ψαλμῳδοῦ λέγοι· Εὐλογημένοι ὑμεῖς τῷ Κυρίῳ τῷ ποιήσαντι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Καὶ κατὰ τὸν Μωσέα, εύξεται περὶ αὐτῶν· Ευλόγει, Κύριε, τὰ ἔργα αὐτῶν· κάταξον ὀφρὺν (57) ἀνθεστηκότων αὐτοῖς. Ἀνδρίζεσθε ὡς γενναῖοι, δράμετε γενναίως τὸν δρόμον ἐπὶ τοῖς αἰωνίοις στε φάνοις, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. Αμήν. ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΛΟΓΟΣ ΑΣΚΗΤΙΚΟΣ, καὶ παραίνεσις περὶ ἀποταγῆς βίου, καὶ τελειώ- σεως πνευματικῆς. φορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς, φησὶν ἡ θεία φωνή, εἴτε τὴν ἐκεῖ ἀνάπαυσιν, εἴτε τὴν ἐντεῦθεν αἰνιττομένη. Πλήν γε προσκαλεῖται ἡμᾶς, τοῦτο μὲν τὸν φόρτον τῆς πολυκτησίας διὰ τῆς εἰς τοὺς δεομέ- νους ἀποθέσεως προτρέπουσα ἀποβάλλεσθαι· τοῦτο δὲ, τὸν ἐκ τούτου προσγινόμενον ἡμῖν (58) ἐσμὸν τῶν ἁμαρτημάτων διὰ τῆς εὐποιίας καὶ ἐξαγορεύ- σεως ἀπορρίψαντας, προσδραμείν τῷ σταυροφόρω βίω τῶν μοναχῶν. Ὁ τοίνυν ὑπακοῦσαι Χριστῷ προηρη- μένος, καὶ πρὸς τὸν πτωχὸν καὶ ἀπερίσπαστον βίον ἐπειγόμενος, θαυμαστὸς ὡς ἀληθῶς καὶ μακαριστός. Αλλά, παρακαλώ, μὴ ἀδοκιμάστως τοῦτο ποιείτω, μηδὲ ὑπογραφέτω ἑαυτῷ ἀνεκτότητα βίου, καὶ σωτη- ρίαν ἄμαχον· ἀλλὰ μᾶλλον προγυμναζέτω ἑαυτὸν πρὸς εὐδοκίμησιν ὑπομονῆς θλίψεων σωματικών τε η προσαγαγέτωσαν τά. προσαγαγεῖν τά. κάταξον ὀσφύν, εύ λόγησον. SERMO DE RENUNTIATIONE SÆCULI, ETC. animi fortitudinem ad militiam delectum, nec ob corporis imbecillitatem rejectum, cum feminæ com- plures non minus fortiter quam ipsi viri sese gesse- rint. Imo etiam non desunt quæ gloriam longe majo- rem consecutæ sint. Ex his sunt quæ virginalem chorum componunt. Ex his, quæ confessionis certaminibus, et martyrii victoriis clarent. Quin Dominum ipsum etiam, dum inter nos versaretur, sequebantur non viri solum, sed et mulieres quo- que, et per utrosque ministerium Servatoris per- ficiebatur. Cum igitur talia et tam eximia præmia militiæ Christi destinentur, ac seponantur, ejus afficiantur desiderio et patres filiorum, et matres filiarum. Adducant sua pignora, spe æterna læti, cujus sui filii secum futuri sunt participes, atque B apud Christum patronos bonosque legatos ac de- precatores habere cupientes. Neque simus pusillo animo in liberos, neque perterreamur, si labore conficiantur: sed de gloria ipsis tribuenda læte- mur. Offeramus Domino quæ ab ipso sunt data, ut socii etiam gloriæ filiorum efficiamur, adducentes simul et sistentes nosmetipsos. Certe iis qui hanc animi alacritatem ostenderint, atque ita de- certarint, jure ac merito quispiam ex Psalmista dixerit Benedicti vos a Domino, qui fecit cœlum et terram ". Et sicut Moses, orabit pro ipsis: Be- nedic, Domine, operibus illorum : frange supercilium eorum qui illis adversantur ". Viriliter agile tan- quam generosi, generososque cursu ad sempiter- nas coronas contendite, in Christo Jesu Domino nostro, cui gloria in sæcula. Amen. C D « Psal. cxull, 15. Deut. xxx[J], 11. Matth. quanto post duo Regii Alius codes supercilium; et ita quoque in Reg. primo legitur EJUSDEM SERMO ASCETICUS, et exhortatio de renuntiatione sæculi, et de per- fectione spirituali. • estis, et ego reficiam vos, inquit vox ipsa divina Hæc sive futuram, sive præsentem significet re- quiem, nos certe hortatur, partim ut multarum divitiarum onus abjiciamus, erogando eas paupe- ribus · partim ut peccatorum multitudiuem, quæ inde accedit, per liberalitatem et confessionem de- ponentes, ad cruciferam monachorum vitam accur- ramus. Quisquis igitur Domino obedire sibi pro- posuit, festinatque ad pauperem ac quietam vitam, vere admirandus est, beatusque dicendus. Sed adhortor, ut ne inconsideranter hoc faciat, nec sibi ſingat aliquod vitæ genus remissum, salutemque sine pugna obtinendam : quin potius antea exer- ceat sese ac probet ad tolerandas corporis animi- que molestias: ne si seipsum in inopinata certa- x1, 28. secunda manu. At in Reg. tertio et apud LXX seri- ptum invenitur frange lumbos. Hanc varietatem fecit nominis similitudo. Ibidem, initio periodi, Reg. tertius et editio Ven. in margine 1. Δεῦτε πρὸς μὲ, πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πε (55) Regii primus et tertius επιθυμησάτωσαν. Αli- (56) Antiqui duo libri συμπροσάγοντες αὐτούς. (57) Laliti et Reg. secundus κάταξον ὀφρύν, frange 1. Venite ad me, omnes qui laboratis, et onerali (58) Codex Maz. προσγενόμενον ἡμῖν
ἀλλὰ μᾶλλον προγυμναζέτω ἑαυτὸν πρὸς εὐδοκίμησιν ὑπομονῆς θλίψεων σωματικῶν τε καὶ πνευματικῶν, ἵνα μὴ, ἀπροσδοκήτοις ἑαυτὸν ἐμβαλὼν παλαίσμασιν, εἶτα ἀδυνατῶν πρὸς τὴν ἀντίστασιν τῶν ἐπερχομένων αὐτῷ δοκιμιῶν, εὑρεθῇ παλινδρομῶν πρὸς τὰ ἀφ’ ὧν ἐξελήλυθε, σὺν αἰσχύνῃ καὶ γέλωτι, μετὰ κατακρίσεως ψυχῆς ἐπανερχόμενος τῷ βίῳ, καὶ πολλοῖς σκάνδαλον γινόμενος, ἀδυναμίας ὑπολήψεις πᾶσιν ἐμποιῶν τῆς ἐν Χριστῷ πολιτείας, οὗ τὸν κίνδυνον ἴστε πάντες οἱ τὰ Εὐαγγέλια ἀναγινώσκοντες, ἐν οἷς λέγει ἡ θεία φωνή· Συμφέρει αὐτῷ ἵνα μύλος ὀνικὸς περίκειται περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ ἔῤῥιπται εἰς τὴν θάλασσαν, ἢ ἵνα σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων. Οὐ γὰρ μόνον ὑπεύθυνος ἔσται τῇ καταδίκῃ τοῦ λειποταξίου, ἀλλὰ καὶ τῆς τῶν ἀνατρεπομένων ὑπ’ αὐτοῦ ἀπωλείας, κἂν δόξῃ φρενοβλαβέσι λογισμοῖς πείθειν ἑαυτὸν ἐν τῷ βίῳ διάγοντα ἀγαθοεργίαις ἐξευμενίζειν τὸ θεῖον· ὅπερ ἐστὶν αὐτῷ ἀδύνατον. Ὁ γὰρ μὴ ἰσχύσας ἐν τῷ δυσαμαρτήτῳ βίῳ διὰ τὸ ἀπερίσπαστον ἐνεγκεῖν τὰ παλαίσματα τοῦ ἐχθροῦ, πῶς ἐν τῷ πολυαμαρτήτῳ καὶ ὑπ’ αὐτοῦ ἀρχομένῳ βίῳ δυνήσεται κατορθῶσαί τι τῶν ἐναρέτων;
ματος ἀσθένειαν ἀποδοκιμαζόμενον, καὶ πολλαὶ γυ- Α ναῖκες ἠρίστευσαν ἀνδρῶν οὐκ ἔλαττον. Εἰσὶ δὲ αἱ καὶ μειζόνως εὐδοκίμησαν. Ἐκ τούτων εἰσὶν αἱ τῆς παρθενίας πληροῦσαι τὸν χορόν. Ἐκ τούτων αἱ τοῖς ἀγῶσι τῆς ὁμολογίας καὶ ταῖς νίκαις τῆς μαρτυρίας ἐκπλάμπουσιν. Ἠκολούθουν δὲ καὶ αὐτῷ τῷ Κυρίῳ κατὰ τὴν παρουσίαν οὐκ ἄνδρες μόνον, ἀλλὰ καὶ γυναῖ- κες, καὶ δι᾿ ἀμφοτέρων ἡ λειτουργία τοῦ Σωτῆρος ἐπετελεῖτο. Τοιούτων καὶ οὕτως ἐνδόξων ἀποκειμένων τῇ στρατείᾳ τῇ κατὰ Χριστὸν, ἐπιθυμείτωσαν, (55) αὐτῆς καὶ πατέρες παίδων, καὶ μητέρες θυγατέρων. Προσαγέτωσαν τὰ αὑτῶν γεννήματα, χαίροντες ἐπὶ ταῖς αἰωνίοις ἐλπίσιν, ὧν οἱ παῖδες αὐτοῖς μεθέξουσι, προστάτας ἔχειν παρὰ Χριστῷ καὶ πρεσβευτὰς ἀγα θοὺς ἐπιθυμοῦντες. Καὶ μὴ μικρόψυχοι περὶ τοὺς παῖδας γενώμεθα, μηδὲ φοβηθῶμεν εἰ πονήσουσιν, ἀλλ᾽ εὐφρανθῶμεν, ὅτι δοξασθήσονται. Παραστήσωμεν τῷ Κυρίῳ τὰ δοθέντα παρ' αὐτοῦ, ἵνα καὶ τῆς εὐδο- κιμήσεως τῶν παίδων γενώμεθα κοινωνοί, συμπροσ άγοντες ἑαυτοὺς (56) καὶ συμπαριστῶντες. Τοῖς δὴ οὕτω προθυμουμένοις καὶ οὕτως ἀγωνιζομένοις καλῶς ἄν τις ἐκ τοῦ Ψαλμῳδοῦ λέγοι· Εὐλογημένοι ὑμεῖς τῷ Κυρίῳ τῷ ποιήσαντι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Καὶ κατὰ τὸν Μωσέα, εύξεται περὶ αὐτῶν· Ευλόγει, Κύριε, τὰ ἔργα αὐτῶν· κάταξον ὀφρὺν (57) ἀνθεστηκότων αὐτοῖς. Ἀνδρίζεσθε ὡς γενναῖοι, δράμετε γενναίως τὸν δρόμον ἐπὶ τοῖς αἰωνίοις στε φάνοις, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. Αμήν. ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΛΟΓΟΣ ΑΣΚΗΤΙΚΟΣ, καὶ παραίνεσις περὶ ἀποταγῆς βίου, καὶ τελειώ- σεως πνευματικῆς. φορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς, φησὶν ἡ θεία φωνή, εἴτε τὴν ἐκεῖ ἀνάπαυσιν, εἴτε τὴν ἐντεῦθεν αἰνιττομένη. Πλήν γε προσκαλεῖται ἡμᾶς, τοῦτο μὲν τὸν φόρτον τῆς πολυκτησίας διὰ τῆς εἰς τοὺς δεομέ- νους ἀποθέσεως προτρέπουσα ἀποβάλλεσθαι· τοῦτο δὲ, τὸν ἐκ τούτου προσγινόμενον ἡμῖν (58) ἐσμὸν τῶν ἁμαρτημάτων διὰ τῆς εὐποιίας καὶ ἐξαγορεύ- σεως ἀπορρίψαντας, προσδραμείν τῷ σταυροφόρω βίω τῶν μοναχῶν. Ὁ τοίνυν ὑπακοῦσαι Χριστῷ προηρη- μένος, καὶ πρὸς τὸν πτωχὸν καὶ ἀπερίσπαστον βίον ἐπειγόμενος, θαυμαστὸς ὡς ἀληθῶς καὶ μακαριστός. Αλλά, παρακαλώ, μὴ ἀδοκιμάστως τοῦτο ποιείτω, μηδὲ ὑπογραφέτω ἑαυτῷ ἀνεκτότητα βίου, καὶ σωτη- ρίαν ἄμαχον· ἀλλὰ μᾶλλον προγυμναζέτω ἑαυτὸν πρὸς εὐδοκίμησιν ὑπομονῆς θλίψεων σωματικών τε η προσαγαγέτωσαν τά. προσαγαγεῖν τά. κάταξον ὀσφύν, εύ λόγησον. SERMO DE RENUNTIATIONE SÆCULI, ETC. animi fortitudinem ad militiam delectum, nec ob corporis imbecillitatem rejectum, cum feminæ com- plures non minus fortiter quam ipsi viri sese gesse- rint. Imo etiam non desunt quæ gloriam longe majo- rem consecutæ sint. Ex his sunt quæ virginalem chorum componunt. Ex his, quæ confessionis certaminibus, et martyrii victoriis clarent. Quin Dominum ipsum etiam, dum inter nos versaretur, sequebantur non viri solum, sed et mulieres quo- que, et per utrosque ministerium Servatoris per- ficiebatur. Cum igitur talia et tam eximia præmia militiæ Christi destinentur, ac seponantur, ejus afficiantur desiderio et patres filiorum, et matres filiarum. Adducant sua pignora, spe æterna læti, cujus sui filii secum futuri sunt participes, atque B apud Christum patronos bonosque legatos ac de- precatores habere cupientes. Neque simus pusillo animo in liberos, neque perterreamur, si labore conficiantur: sed de gloria ipsis tribuenda læte- mur. Offeramus Domino quæ ab ipso sunt data, ut socii etiam gloriæ filiorum efficiamur, adducentes simul et sistentes nosmetipsos. Certe iis qui hanc animi alacritatem ostenderint, atque ita de- certarint, jure ac merito quispiam ex Psalmista dixerit Benedicti vos a Domino, qui fecit cœlum et terram ". Et sicut Moses, orabit pro ipsis: Be- nedic, Domine, operibus illorum : frange supercilium eorum qui illis adversantur ". Viriliter agile tan- quam generosi, generososque cursu ad sempiter- nas coronas contendite, in Christo Jesu Domino nostro, cui gloria in sæcula. Amen. C D « Psal. cxull, 15. Deut. xxx[J], 11. Matth. quanto post duo Regii Alius codes supercilium; et ita quoque in Reg. primo legitur EJUSDEM SERMO ASCETICUS, et exhortatio de renuntiatione sæculi, et de per- fectione spirituali. • estis, et ego reficiam vos, inquit vox ipsa divina Hæc sive futuram, sive præsentem significet re- quiem, nos certe hortatur, partim ut multarum divitiarum onus abjiciamus, erogando eas paupe- ribus · partim ut peccatorum multitudiuem, quæ inde accedit, per liberalitatem et confessionem de- ponentes, ad cruciferam monachorum vitam accur- ramus. Quisquis igitur Domino obedire sibi pro- posuit, festinatque ad pauperem ac quietam vitam, vere admirandus est, beatusque dicendus. Sed adhortor, ut ne inconsideranter hoc faciat, nec sibi ſingat aliquod vitæ genus remissum, salutemque sine pugna obtinendam : quin potius antea exer- ceat sese ac probet ad tolerandas corporis animi- que molestias: ne si seipsum in inopinata certa- x1, 28. secunda manu. At in Reg. tertio et apud LXX seri- ptum invenitur frange lumbos. Hanc varietatem fecit nominis similitudo. Ibidem, initio periodi, Reg. tertius et editio Ven. in margine 1. Δεῦτε πρὸς μὲ, πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πε (55) Regii primus et tertius επιθυμησάτωσαν. Αli- (56) Antiqui duo libri συμπροσάγοντες αὐτούς. (57) Laliti et Reg. secundus κάταξον ὀφρύν, frange 1. Venite ad me, omnes qui laboratis, et onerali (58) Codex Maz. προσγενόμενον ἡμῖν
PG 31:628Ἵνα δὲ καὶ δοίη τις διορθοῦν ἑαυτοῦ τὸν οἰκεῖον βίον, τὸ ἔγκλημα τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐγκαταλείψεως οὐκ ἐκφεύξεται, καθὰ καὶ οἱ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ δηλούμενοι μαθηταὶ, περὶ ὧν φησιν ὁ θεῖος εὐαγγελιστής· Πολλοὶ δὲ τῶν μαθητῶν ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ οὐκέτι περιεπάτουν μετὰ Ἰησοῦ, λέγοντες· Σκληρός ἐστιν ὁ λόγος αὐτοῦ, τίς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν; Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ ὁ φιλάνθρωπος Θεὸς, κηδόμενος τῆς ἡμῶν σωτηρίας, εἰς δύο διεῖλε βίους τὴν τῶν ἀνθρώπων διαγωγὴν, συζυγίαν λέγω καὶ παρθενίαν, ἵνα ὁ μὴ δυνάμενος ὑπενεγκεῖν τὸν τῆς παρθενίας ἆθλον ἔλθοι ἐπὶ συνοίκησιν γυναικὸς, ἐκεῖνο εἰδὼς, ὡς ἀπαιτηθήσεται λόγον σωφροσύνης καὶ ἁγιασμοῦ, καὶ τῆς πρὸς τοὺς ἐν συζυγίαις καὶ τεκνοτροφίαις ἁγίους ὁμοιώσεως. Οἷος ἦν ἐν μὲν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ Ἀβραὰμ, ὃς, τῇ τοῦ Θεοῦ προτιμήσει τὸν μονογενῆ θυσιάζων ἀσυμπαθῶς, ἐμεγαλαύχει, καὶ τὰς τῆς σκηνῆς αὐτοῦ θύρας διαπεπετασμένας εἶχε, πρὸς ὑποδοχὴν τῶν ἐπιξενοῦσθαι μελλόντων ἑτοιμαζόμενος. Οὐ γὰρ ἤκουσε· Πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς. Καὶ τὰ μείζονα τούτων ἐπεδείξατο Ἰὼβ, καὶ ἕτεροι πλεῖστοι, Δαβίδ τε καὶ Σαμουήλ.
ματος ἀσθένειαν ἀποδοκιμαζόμενον, καὶ πολλαὶ γυ- Α ναῖκες ἠρίστευσαν ἀνδρῶν οὐκ ἔλαττον. Εἰσὶ δὲ αἱ καὶ μειζόνως εὐδοκίμησαν. Ἐκ τούτων εἰσὶν αἱ τῆς παρθενίας πληροῦσαι τὸν χορόν. Ἐκ τούτων αἱ τοῖς ἀγῶσι τῆς ὁμολογίας καὶ ταῖς νίκαις τῆς μαρτυρίας ἐκπλάμπουσιν. Ἠκολούθουν δὲ καὶ αὐτῷ τῷ Κυρίῳ κατὰ τὴν παρουσίαν οὐκ ἄνδρες μόνον, ἀλλὰ καὶ γυναῖ- κες, καὶ δι᾿ ἀμφοτέρων ἡ λειτουργία τοῦ Σωτῆρος ἐπετελεῖτο. Τοιούτων καὶ οὕτως ἐνδόξων ἀποκειμένων τῇ στρατείᾳ τῇ κατὰ Χριστὸν, ἐπιθυμείτωσαν, (55) αὐτῆς καὶ πατέρες παίδων, καὶ μητέρες θυγατέρων. Προσαγέτωσαν τὰ αὑτῶν γεννήματα, χαίροντες ἐπὶ ταῖς αἰωνίοις ἐλπίσιν, ὧν οἱ παῖδες αὐτοῖς μεθέξουσι, προστάτας ἔχειν παρὰ Χριστῷ καὶ πρεσβευτὰς ἀγα θοὺς ἐπιθυμοῦντες. Καὶ μὴ μικρόψυχοι περὶ τοὺς παῖδας γενώμεθα, μηδὲ φοβηθῶμεν εἰ πονήσουσιν, ἀλλ᾽ εὐφρανθῶμεν, ὅτι δοξασθήσονται. Παραστήσωμεν τῷ Κυρίῳ τὰ δοθέντα παρ' αὐτοῦ, ἵνα καὶ τῆς εὐδο- κιμήσεως τῶν παίδων γενώμεθα κοινωνοί, συμπροσ άγοντες ἑαυτοὺς (56) καὶ συμπαριστῶντες. Τοῖς δὴ οὕτω προθυμουμένοις καὶ οὕτως ἀγωνιζομένοις καλῶς ἄν τις ἐκ τοῦ Ψαλμῳδοῦ λέγοι· Εὐλογημένοι ὑμεῖς τῷ Κυρίῳ τῷ ποιήσαντι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Καὶ κατὰ τὸν Μωσέα, εύξεται περὶ αὐτῶν· Ευλόγει, Κύριε, τὰ ἔργα αὐτῶν· κάταξον ὀφρὺν (57) ἀνθεστηκότων αὐτοῖς. Ἀνδρίζεσθε ὡς γενναῖοι, δράμετε γενναίως τὸν δρόμον ἐπὶ τοῖς αἰωνίοις στε φάνοις, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. Αμήν. ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΛΟΓΟΣ ΑΣΚΗΤΙΚΟΣ, καὶ παραίνεσις περὶ ἀποταγῆς βίου, καὶ τελειώ- σεως πνευματικῆς. φορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς, φησὶν ἡ θεία φωνή, εἴτε τὴν ἐκεῖ ἀνάπαυσιν, εἴτε τὴν ἐντεῦθεν αἰνιττομένη. Πλήν γε προσκαλεῖται ἡμᾶς, τοῦτο μὲν τὸν φόρτον τῆς πολυκτησίας διὰ τῆς εἰς τοὺς δεομέ- νους ἀποθέσεως προτρέπουσα ἀποβάλλεσθαι· τοῦτο δὲ, τὸν ἐκ τούτου προσγινόμενον ἡμῖν (58) ἐσμὸν τῶν ἁμαρτημάτων διὰ τῆς εὐποιίας καὶ ἐξαγορεύ- σεως ἀπορρίψαντας, προσδραμείν τῷ σταυροφόρω βίω τῶν μοναχῶν. Ὁ τοίνυν ὑπακοῦσαι Χριστῷ προηρη- μένος, καὶ πρὸς τὸν πτωχὸν καὶ ἀπερίσπαστον βίον ἐπειγόμενος, θαυμαστὸς ὡς ἀληθῶς καὶ μακαριστός. Αλλά, παρακαλώ, μὴ ἀδοκιμάστως τοῦτο ποιείτω, μηδὲ ὑπογραφέτω ἑαυτῷ ἀνεκτότητα βίου, καὶ σωτη- ρίαν ἄμαχον· ἀλλὰ μᾶλλον προγυμναζέτω ἑαυτὸν πρὸς εὐδοκίμησιν ὑπομονῆς θλίψεων σωματικών τε η προσαγαγέτωσαν τά. προσαγαγεῖν τά. κάταξον ὀσφύν, εύ λόγησον. SERMO DE RENUNTIATIONE SÆCULI, ETC. animi fortitudinem ad militiam delectum, nec ob corporis imbecillitatem rejectum, cum feminæ com- plures non minus fortiter quam ipsi viri sese gesse- rint. Imo etiam non desunt quæ gloriam longe majo- rem consecutæ sint. Ex his sunt quæ virginalem chorum componunt. Ex his, quæ confessionis certaminibus, et martyrii victoriis clarent. Quin Dominum ipsum etiam, dum inter nos versaretur, sequebantur non viri solum, sed et mulieres quo- que, et per utrosque ministerium Servatoris per- ficiebatur. Cum igitur talia et tam eximia præmia militiæ Christi destinentur, ac seponantur, ejus afficiantur desiderio et patres filiorum, et matres filiarum. Adducant sua pignora, spe æterna læti, cujus sui filii secum futuri sunt participes, atque B apud Christum patronos bonosque legatos ac de- precatores habere cupientes. Neque simus pusillo animo in liberos, neque perterreamur, si labore conficiantur: sed de gloria ipsis tribuenda læte- mur. Offeramus Domino quæ ab ipso sunt data, ut socii etiam gloriæ filiorum efficiamur, adducentes simul et sistentes nosmetipsos. Certe iis qui hanc animi alacritatem ostenderint, atque ita de- certarint, jure ac merito quispiam ex Psalmista dixerit Benedicti vos a Domino, qui fecit cœlum et terram ". Et sicut Moses, orabit pro ipsis: Be- nedic, Domine, operibus illorum : frange supercilium eorum qui illis adversantur ". Viriliter agile tan- quam generosi, generososque cursu ad sempiter- nas coronas contendite, in Christo Jesu Domino nostro, cui gloria in sæcula. Amen. C D « Psal. cxull, 15. Deut. xxx[J], 11. Matth. quanto post duo Regii Alius codes supercilium; et ita quoque in Reg. primo legitur EJUSDEM SERMO ASCETICUS, et exhortatio de renuntiatione sæculi, et de per- fectione spirituali. • estis, et ego reficiam vos, inquit vox ipsa divina Hæc sive futuram, sive præsentem significet re- quiem, nos certe hortatur, partim ut multarum divitiarum onus abjiciamus, erogando eas paupe- ribus · partim ut peccatorum multitudiuem, quæ inde accedit, per liberalitatem et confessionem de- ponentes, ad cruciferam monachorum vitam accur- ramus. Quisquis igitur Domino obedire sibi pro- posuit, festinatque ad pauperem ac quietam vitam, vere admirandus est, beatusque dicendus. Sed adhortor, ut ne inconsideranter hoc faciat, nec sibi ſingat aliquod vitæ genus remissum, salutemque sine pugna obtinendam : quin potius antea exer- ceat sese ac probet ad tolerandas corporis animi- que molestias: ne si seipsum in inopinata certa- x1, 28. secunda manu. At in Reg. tertio et apud LXX seri- ptum invenitur frange lumbos. Hanc varietatem fecit nominis similitudo. Ibidem, initio periodi, Reg. tertius et editio Ven. in margine 1. Δεῦτε πρὸς μὲ, πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πε (55) Regii primus et tertius επιθυμησάτωσαν. Αli- (56) Antiqui duo libri συμπροσάγοντες αὐτούς. (57) Laliti et Reg. secundus κάταξον ὀφρύν, frange 1. Venite ad me, omnes qui laboratis, et onerali (58) Codex Maz. προσγενόμενον ἡμῖν
Ἐν δὲ τῇ Νέᾳ Διαθήκῃ, οἷος Πέτρος ἦν, καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀποστόλων. Ἀπαιτηθήσεται γὰρ πᾶς ἄνθρωπος τοὺς καρποὺς τῆς πρὸς Θεὸν ἀγάπης καὶ τὸν πλησίον, καὶ τῆς παρατροπῆς τῶν ἐντολῶν τούτων καὶ πασῶν τίσει δίκας. Καθὼς καὶ ὁ Κύριος ἐντοῖς Εὐαγγελίοις δηλοῖ λέγων· Ὁ ἀγαπῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ, οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ, Ὃς οὐ μισεῖ τὸν πατέρα αὑτοῦ, καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, καὶ τὴν γυναῖκα, καὶ τὰ τέκνα, ἔτι δὲ καὶ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν, οὐ δύναταί μου εἶναι μαθητής. Ἆρά σοι δοκεῖ καὶ τοῖς ὑπογυναίοις τεθεῖσθαι τὰ Εὐαγγέλια; Ἰδοὺ, σεσαφήνισταί σοι, ὡς πάντες ἄνθρωποι ἀπαιτηθησόμεθα τὴν πρὸς τὸ Εὐαγγέλιον ὑπακοὴν, μοναχοί τε καὶ οἱ ἐν συζυγίαις. Ἀρκέσει γὰρ τῷ ἐπὶ γάμον ἐλθόντι ἡ συγγνώμη τῆς ἀκρασίας καὶ τῆς πρὸς τὸ θῆλυ ἐπιθυμίας τε καὶ συνουσίας· τὰ δὲ λοιπὰ τῶν ἐντολῶν πᾶσιν ὁμοίως νενομοθετημένα οὐκ ἀκίνδυνα τοῖς παραβαίνουσι. Καὶ γὰρ εὐαγγελιζόμενος ὁ Χριστὸς τὰ τοῦ Πατρὸς ἐντάλματα, τοῖς ἐν τῷ κόσμῳ διελέγετο· εἰ δέ που συνέβη καὶ κατ’ ἰδίαν ἐπερωτηθέντα αὐτὸν ἀποκρίνασθαι τοῖς αὑτοῦ μαθηταῖς, διεμαρτύρατο λέγων· Ἃ δὲ ὑμῖν λέγω, πᾶσι λέγω.
ματος ἀσθένειαν ἀποδοκιμαζόμενον, καὶ πολλαὶ γυ- Α ναῖκες ἠρίστευσαν ἀνδρῶν οὐκ ἔλαττον. Εἰσὶ δὲ αἱ καὶ μειζόνως εὐδοκίμησαν. Ἐκ τούτων εἰσὶν αἱ τῆς παρθενίας πληροῦσαι τὸν χορόν. Ἐκ τούτων αἱ τοῖς ἀγῶσι τῆς ὁμολογίας καὶ ταῖς νίκαις τῆς μαρτυρίας ἐκπλάμπουσιν. Ἠκολούθουν δὲ καὶ αὐτῷ τῷ Κυρίῳ κατὰ τὴν παρουσίαν οὐκ ἄνδρες μόνον, ἀλλὰ καὶ γυναῖ- κες, καὶ δι᾿ ἀμφοτέρων ἡ λειτουργία τοῦ Σωτῆρος ἐπετελεῖτο. Τοιούτων καὶ οὕτως ἐνδόξων ἀποκειμένων τῇ στρατείᾳ τῇ κατὰ Χριστὸν, ἐπιθυμείτωσαν, (55) αὐτῆς καὶ πατέρες παίδων, καὶ μητέρες θυγατέρων. Προσαγέτωσαν τὰ αὑτῶν γεννήματα, χαίροντες ἐπὶ ταῖς αἰωνίοις ἐλπίσιν, ὧν οἱ παῖδες αὐτοῖς μεθέξουσι, προστάτας ἔχειν παρὰ Χριστῷ καὶ πρεσβευτὰς ἀγα θοὺς ἐπιθυμοῦντες. Καὶ μὴ μικρόψυχοι περὶ τοὺς παῖδας γενώμεθα, μηδὲ φοβηθῶμεν εἰ πονήσουσιν, ἀλλ᾽ εὐφρανθῶμεν, ὅτι δοξασθήσονται. Παραστήσωμεν τῷ Κυρίῳ τὰ δοθέντα παρ' αὐτοῦ, ἵνα καὶ τῆς εὐδο- κιμήσεως τῶν παίδων γενώμεθα κοινωνοί, συμπροσ άγοντες ἑαυτοὺς (56) καὶ συμπαριστῶντες. Τοῖς δὴ οὕτω προθυμουμένοις καὶ οὕτως ἀγωνιζομένοις καλῶς ἄν τις ἐκ τοῦ Ψαλμῳδοῦ λέγοι· Εὐλογημένοι ὑμεῖς τῷ Κυρίῳ τῷ ποιήσαντι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Καὶ κατὰ τὸν Μωσέα, εύξεται περὶ αὐτῶν· Ευλόγει, Κύριε, τὰ ἔργα αὐτῶν· κάταξον ὀφρὺν (57) ἀνθεστηκότων αὐτοῖς. Ἀνδρίζεσθε ὡς γενναῖοι, δράμετε γενναίως τὸν δρόμον ἐπὶ τοῖς αἰωνίοις στε φάνοις, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. Αμήν. ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΛΟΓΟΣ ΑΣΚΗΤΙΚΟΣ, καὶ παραίνεσις περὶ ἀποταγῆς βίου, καὶ τελειώ- σεως πνευματικῆς. φορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς, φησὶν ἡ θεία φωνή, εἴτε τὴν ἐκεῖ ἀνάπαυσιν, εἴτε τὴν ἐντεῦθεν αἰνιττομένη. Πλήν γε προσκαλεῖται ἡμᾶς, τοῦτο μὲν τὸν φόρτον τῆς πολυκτησίας διὰ τῆς εἰς τοὺς δεομέ- νους ἀποθέσεως προτρέπουσα ἀποβάλλεσθαι· τοῦτο δὲ, τὸν ἐκ τούτου προσγινόμενον ἡμῖν (58) ἐσμὸν τῶν ἁμαρτημάτων διὰ τῆς εὐποιίας καὶ ἐξαγορεύ- σεως ἀπορρίψαντας, προσδραμείν τῷ σταυροφόρω βίω τῶν μοναχῶν. Ὁ τοίνυν ὑπακοῦσαι Χριστῷ προηρη- μένος, καὶ πρὸς τὸν πτωχὸν καὶ ἀπερίσπαστον βίον ἐπειγόμενος, θαυμαστὸς ὡς ἀληθῶς καὶ μακαριστός. Αλλά, παρακαλώ, μὴ ἀδοκιμάστως τοῦτο ποιείτω, μηδὲ ὑπογραφέτω ἑαυτῷ ἀνεκτότητα βίου, καὶ σωτη- ρίαν ἄμαχον· ἀλλὰ μᾶλλον προγυμναζέτω ἑαυτὸν πρὸς εὐδοκίμησιν ὑπομονῆς θλίψεων σωματικών τε η προσαγαγέτωσαν τά. προσαγαγεῖν τά. κάταξον ὀσφύν, εύ λόγησον. SERMO DE RENUNTIATIONE SÆCULI, ETC. animi fortitudinem ad militiam delectum, nec ob corporis imbecillitatem rejectum, cum feminæ com- plures non minus fortiter quam ipsi viri sese gesse- rint. Imo etiam non desunt quæ gloriam longe majo- rem consecutæ sint. Ex his sunt quæ virginalem chorum componunt. Ex his, quæ confessionis certaminibus, et martyrii victoriis clarent. Quin Dominum ipsum etiam, dum inter nos versaretur, sequebantur non viri solum, sed et mulieres quo- que, et per utrosque ministerium Servatoris per- ficiebatur. Cum igitur talia et tam eximia præmia militiæ Christi destinentur, ac seponantur, ejus afficiantur desiderio et patres filiorum, et matres filiarum. Adducant sua pignora, spe æterna læti, cujus sui filii secum futuri sunt participes, atque B apud Christum patronos bonosque legatos ac de- precatores habere cupientes. Neque simus pusillo animo in liberos, neque perterreamur, si labore conficiantur: sed de gloria ipsis tribuenda læte- mur. Offeramus Domino quæ ab ipso sunt data, ut socii etiam gloriæ filiorum efficiamur, adducentes simul et sistentes nosmetipsos. Certe iis qui hanc animi alacritatem ostenderint, atque ita de- certarint, jure ac merito quispiam ex Psalmista dixerit Benedicti vos a Domino, qui fecit cœlum et terram ". Et sicut Moses, orabit pro ipsis: Be- nedic, Domine, operibus illorum : frange supercilium eorum qui illis adversantur ". Viriliter agile tan- quam generosi, generososque cursu ad sempiter- nas coronas contendite, in Christo Jesu Domino nostro, cui gloria in sæcula. Amen. C D « Psal. cxull, 15. Deut. xxx[J], 11. Matth. quanto post duo Regii Alius codes supercilium; et ita quoque in Reg. primo legitur EJUSDEM SERMO ASCETICUS, et exhortatio de renuntiatione sæculi, et de per- fectione spirituali. • estis, et ego reficiam vos, inquit vox ipsa divina Hæc sive futuram, sive præsentem significet re- quiem, nos certe hortatur, partim ut multarum divitiarum onus abjiciamus, erogando eas paupe- ribus · partim ut peccatorum multitudiuem, quæ inde accedit, per liberalitatem et confessionem de- ponentes, ad cruciferam monachorum vitam accur- ramus. Quisquis igitur Domino obedire sibi pro- posuit, festinatque ad pauperem ac quietam vitam, vere admirandus est, beatusque dicendus. Sed adhortor, ut ne inconsideranter hoc faciat, nec sibi ſingat aliquod vitæ genus remissum, salutemque sine pugna obtinendam : quin potius antea exer- ceat sese ac probet ad tolerandas corporis animi- que molestias: ne si seipsum in inopinata certa- x1, 28. secunda manu. At in Reg. tertio et apud LXX seri- ptum invenitur frange lumbos. Hanc varietatem fecit nominis similitudo. Ibidem, initio periodi, Reg. tertius et editio Ven. in margine 1. Δεῦτε πρὸς μὲ, πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πε (55) Regii primus et tertius επιθυμησάτωσαν. Αli- (56) Antiqui duo libri συμπροσάγοντες αὐτούς. (57) Laliti et Reg. secundus κάταξον ὀφρύν, frange 1. Venite ad me, omnes qui laboratis, et onerali (58) Codex Maz. προσγενόμενον ἡμῖν
PG 31:629Μὴ τοίνυν ἀναπέσῃς, ὦ οὗτος, ὁ πρὸς κοινωνίαν γυναικὸς προῃρημένος, ὡς ἐπ’ ἐξουσίας ἔχων τὸν κόσμον περιβαλέσθαι. Πλειόνων γάρ σοι πόνων καὶ φυλακῆς χρεία πρὸς τὴν τῆς σωτηρίας ἐπιτυχίαν· ἅτε δὴ καὶ ἐν μέσῳ τῶν παγίδων καὶ τοῦ κράτους τῶν ἀποστατικῶν δυνάμεων οἰκεῖν ἐκλεξαμένῳ, καὶ τοὺς ἐρεθισμοὺς τῶν ἁμαρτιῶν ἐν ὄψεσιν ἔχοντι, καὶ πρὸς τὴν αὐτῶν ἐπιθυμίαν νύκτωρ τε καὶ μεθ’ ἡμέραν ἐκμοχλευομένῳ πάσας σου τὰς αἰσθήσεις. Γίνωσκε τοίνυν, ὡς οὐ διαδράσεις τὴν πρὸς τὸν ἀποστάτην παλαίστραν, οὐδὲ τῆς τούτου νίκης καθάψῃ ἄνευ πόνων πολλῶν τῶν ἐπὶ φυλακῇ τῶν εὐαγγελικῶν δογμάτων. Πῶς γὰρ δυνήσῃ ἀρνήσασθαι τὴν πρὸς τὸν ἐχθρὸν μάχην, ἐν τῷ σκάμματι τῆς μάχης διάγων; Ὅπερ ἐστὶ πᾶσα ἡ ὑπ’ οὐρανὸν γῆ, ἐν ᾗ ἐμπεριάγειν τοῦτον καὶ ἐμπεριπατεῖν, ὡς κύνα λυττῶντα, ζητοῦντα τίνα καταπίῃ, ὑπὸ τῆς τοῦ Ἰὼβ γραφῆς διδασκόμεθα. Εἰ τοίνυν ἀρνῇ τὴν πρὸς τὸν ἀνταγωνιστὴν μάχην, μέτελθε εἰς ἕτερον κόσμον, ἐν ᾧ αὐτὸς οὐκ ἔστι· καὶ ὑπάρξει σοι ἡ τῆς πρὸς αὐτὸν πάλης ἄρνησις, καὶ τῶν εὐαγγελικῶν δογμάτων ἀκίνδυνος ἀργία.
αὐτοῦ, καὶ τὴν γυναῖκα, καὶ τὰ τέκνα, ἔτι δὲ καὶ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν, οὐ δύναταί μου είναι μαθητής. τὰ (65) Εὐαγγέλια; Ιδού, σεσαφήνισταί σοι, ὡς πάντες ἄνθρωποι ἀπαιτηθησόμεθα τὴν πρὸς τὸ Εὐα αγγέλιον ὑπακοήν, μοναχοί τε καὶ οἱ ἐν συζυγίαις. Αρκέσει γὰρ τῷ ἐπὶ γάμον ἐλθόντι ἡ συγγνώμη τῆς ἀκρατίας καὶ τῆς πρὸς τὸ θῆλυ ἐπιθυμίας τε (66) καὶ συνουσίας· τὰ δὲ λοιπὰ τῶν ἐντολῶν πᾶσιν ὁμοίως νενομοθετημένα οὐκ ἀκίνδυνα τοῖς παραβαί νουσι. Καὶ γὰρ εὐαγγελιζόμενος ὁ Χριστὸς τὰ τοῦ Πατρὸς ἐντάλματα, τοῖς ἐν τῷ κόσμῳ διελέγετο· εἰ δέ που συνέβη καὶ κατ' ἰδίαν ἐπερωτηθέντα αὐτὸν ἀποκρίνασθαι (67) τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς, διεμαρτύ- Β ματο λέγων· ἡ δὲ ὑμῖν λέγω, πᾶσι λέγω. Μὴ τοίνυν ἀναπέσῃς, ὦ οὗτος, ὁ πρὸς κοινωνίαν γυναικὸς προηρημένος, ὡς ἐπ' ἐξουσίας ἔχων τὸν κόσμον περι- βαλέσθαι. Πλειόνων γάρ σοι πόνων καὶ φυλακῆς χρεία πρὸς τὴν τῆς σωτηρίας ἐπιτυχίαν· ἅτε δὴ καὶ ἐν μέσῳ τῶν παγίδων καὶ τοῦ κράτους τῶν ἀποστατι κῶν δυνάμεων οἰκεῖν ἐκλεξαμένῳ, καὶ τοὺς ἐρεθι σμοὺς τῶν ἁμαρτιῶν ἐν ὄψεσιν ἔχοντι, καὶ πρὸς τὴν αὐτῶν ἐπιθυμίαν νύκτωρ τε καὶ μεθ' ἡμέραν ἐκμο χλευομένῳ πάσας σου τὰς αἰσθήσεις. Γίνωσκε τοί- νυν, ὡς οὐ διαδράσεις τὴν πρὸς τὸν ἀποστάτην παλαίστραν, οὐδὲ τῆς τούτου νίκης καθάψῃ ἄνευ τόνων πολλῶν τῶν ἐπὶ φυλακῇ τῶν εὐαγγελικῶν δογμάτων. Πῶς γὰρ δυνήσῃ ἀρνήσασθαι τὴν πρὸς τὸν ἐχθρὸν μάχην, ἐν τῷ σκάμματι τῆς μάχης δι- άγων ; Οπερ ἐστὶ πᾶσα ἡ ὑπ' οὐρανὸν γῆ, ἐν ᾗ ἐμπε- ριάγειν τοῦτον καὶ ἐμπεριπατεῖν, ὡς κύνα λυττῶντα, ζητοῦντα τίνα (68) καταπίῃ, ὑπὸ τῆς τοῦ Ἰὼβ γρα φῆς διδασκόμεθα. Εἰ τοίνυν ἀρνῇ τὴν πρὸς τὸν ἀνταγωνιστὴν μάχην, μέτελθε εἰς ἕτερον κόσμον, ἐν ᾧ αὐτὸς οὐκ ἔστι· καὶ ὑπάρξει σοι ἡ τῆς πρὸς αὐτὸν πάλης ἄρνησις, καὶ τῶν εὐαγγελικών δογμά- των ἀκίνδυνος ἀργία. Εἰ δὲ τοῦτο ἀδύνατον, σπεῦδε πρὸς τὴν μάθησιν τῆς κατ' αὐτοῦ ἀθλήσεως, διδασκό μενος ὑπὸ τῶν 'Γραφῶν (69) παλαισμάτων τέχνην ἵνα μὴ, ἐξ ἀγνοίας ἡττηθεὶς ὑπ' αὐτοῦ, τῷ αἰωνίῳ πυρὶ παραδοθῇς. Καὶ ταῦτα μὲν ὅμως ἐν παραδρο μῇ πρὸς τοὺς ἐν συζυγίαις ἀκινδύνως τῆς τῶν ἐντο λῶν τοῦ Χριστοῦ φυλακῆς καταμελοῦντας εἰρήσθω. Σὺ δὲ, ὁ τῶν οὐρανίων πολιτευμάτων ἐραστής, καὶ τῆς ἀγγελικής διαγωγής (70) πραγματευτὴς, καὶ τῶν ἁγίων μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ συστρατιώτης γενέσθαι ἐπιθυμῶν, τόνωσον σεαυτὸν πρὸς τὴν ὑπομονὴν τῶν τά. ὃ δὲ ὑμῖν. ᾧ οὗτος. εὐαγγελι κῶν ῥημάτων ἀκίνδυνος. φικῶν, Γραφών, μὲν ὁμοίως ἐν παραδρομή, μὲν ὡς ἐν. μὲν ὅμως. διαγωγής, SERMO DE RENUNTIATIONE SECULI, ETC. animam suam, non potest meus esse discipulus "³. A dixit : Qui amat patrem aut matrem plus quam me, non est me dignus 1. Et, Qui non odit patrem suum, el matrem suam, et uxorem, et filios, adhuc autem et contigit aliquando, ut ipse seorsum interrogatus res duxerunt, Evangelia lata? Ecce, tibi planum factum est obedientiam quæ Evangelio reddenda est, ab omnibus hominibus sive monachis sive conjugatis exigendam esse. Etenim qui conjugio sese implicuerit, ei satis fuerit, si incontinen- tia, et feminæ libido, suaque cum ipsa consue- tudo sibi condonetur: sed reliqua præcepta æque omnibus sancita periculum afferunt violatoribus. Christus enim cuin Patris præcepta annuntiaret, ad eos qui in mundo erant loquebatur; quod si discipulis suis responderit, sententiam suam decla ravit, his verbis : Quæ autem vobis dico, omnibus dico”. Ne igitur deses exsistas, o tu, qui elegisti uxoris societatem, quasi mundum amplecti penes te sit. Nam pluribus laboribus et custodia majore tibi opus est ad obtinendam salutem : quippe qui in mediis laqueis, mediaque rebellium potestatum ditione sedem delegeris, habeasque ob oculos pec- catorum irritamenta, atque ad ea concupiscenda omnes tui sensus quasi loco suo emoti noctuque diuque impellantur. Scias igitur te cum defectore luctationem non evitaturum esse, neque de eo citra multos labores victoriam reportaturum in evange- licis dogmatibus custodiendis. Quomodo enim in C ipsa certaminis fossa versans, certamen cum hoste Luc. XIV, D detrectare poteris? Quæ utique tota est terra sub cœlo contenta: per quam circumire hunc et obam- bulare tanquam rabiosum canem, quærentem quem devoret, ex Jobi historia edocemur. Itaque si cum adversario inire pugnam recuses, transi in alterum mundum, in quo ipse non sit; tumque licebit tibi cum illo non decertare, atque in dogmatis evangelicis servandis sine periculo iners perma- nere. Quod si id fieri non potest, eam quæ tibi cum illo futura est pugnam discere festines, artem lu- ctaminum ex Scripturis edoctus; ut ne ex ignoran- tia ab ipso devictus, æterno igni tradaris. Et hæc quidem adversus eos qui matrimonio juncti præ- cepta Christi obscrvare secure negligunt, quasi in transcursu dicta sint. Tu vero, qui coelestis vivendi ritus amator es, atque angelicæ vitæ negotiator, quique sanctorum Christi discipulorum commilito esse cupis, corrobora teipsum ad res adversas per- rs Matth. x, Evangelia prescripta. Bona lectio. Utraque edi- dio et Reg. secundus ut in contextu. dimus. teres duo libri neque in nostris tribus mss. Regiis, neque in edi- tione Veneta reperitur. Aliquanto post duo mss. ¿v Subinde editio Ven. in contextu corrupte. Codex II. emendate. Quod ait Combefisius statim legi in Maz. de eo aliter sentiet qui hunc librum le- gerit. Ita enim habet, Editi evangelica vitæ. 2. Αρά σοι δοκεῖ καὶ τοῖς ὑπογυναίοις τεθεῖσθαι 2. Annon tibi videntur fuisse iis etiam qui uxo- 26. 7 Marc. XIII, 37. (65) Veteres duo libri καὶ ὑπογυναίοις τετάχθαι (66) Voculam τε ex antiquis duobus libris addi- (67) Reg. primus αὐτὸν ἀποκρίνεσθαι. Statim ve (68) Editio Paris. ζητοῦντα τίνα. Vox ζητοῦντα (69) Utraque editio et Reg. tertius ὑπὸ τῶν γρα (70) Regii primus et tertius καὶ τῆς εὐαγγελικῆς
Εἰ δὲ τοῦτο ἀδύνατον, σπεῦδε πρὸς τὴν μάθησιν τῆς κατ’ αὐτοῦ ἀθλήσεως, διδασκόμενος ὑπὸ τῶν Γραφῶν παλαισμάτων τέχνην· ἵνα μὴ, ἐξ ἀγνοίας ἡττηθεὶς ὑπ’ αὐτοῦ, τῷ αἰωνίῳ πυρὶ παραδοθῇς. Καὶ ταῦτα μὲν ὅμως ἐν παραδρομῇ πρὸς τοὺς ἐν συζυγίαις ἀκινδύνως τῆς τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ φυλακῆς καταμελοῦντας εἰρήσθω. Σὺ δὲ, ὁ τῶν οὐρανίων πολιτευμάτων ἐραστὴς, καὶ τῆς ἀγγελικῆς διαγωγῆς πραγματευτὴς, καὶ τῶν ἁγίων μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ συστρατιώτης γενέσθαι ἐπιθυμῶν, τόνωσον σεαυτὸν πρὸς τὴν ὑπομονὴν τῶν θλίψεων, καὶ ἀνδρείως πρόσελθε τῇ συγκλήτῳ τῶν μοναχῶν· καὶ ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τῆς ἀποταγῆς σου ἀνδρίζου, μὴ καθελκυσθῆναι ὑπὸ τῆς προσπαθείας τῶν κατὰ σάρκα συγγενῶν, τῇ ἀνταλλαγῇ τῶν θνητῶν πρὸς τὰ ἀθάνατα ἐνισχυόμενος· ἡνίκα δὲ τῶν προσόντων σοι πραγμάτων ποιῇ τὴν ἀπόθεσιν, ἔσο ἀκαμπὴς, προπέμπειν αὐτὰ εἰς οὐρανοὺς πληροφορούμενος, τοῖς μὲν κόλποις τῶν πτωχῶν ἐναποκρύπτων αὐτὰ, παρὰ δὲ Θεῷ εὑρίσκων σὺν πολλῇ τῇ προσθήκῃ. Φίλων δὲ καὶ συνήθων διασπώμενος, μὴ γενοῦ περιθλιβὴς, Χριστῷ συναπτόμενος τῷ ὑπὲρ σοῦ σταυρωθέντι· οὗ τί ἂν λογιστέον ἡμῖν φιλικώτερον;
αὐτοῦ, καὶ τὴν γυναῖκα, καὶ τὰ τέκνα, ἔτι δὲ καὶ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν, οὐ δύναταί μου είναι μαθητής. τὰ (65) Εὐαγγέλια; Ιδού, σεσαφήνισταί σοι, ὡς πάντες ἄνθρωποι ἀπαιτηθησόμεθα τὴν πρὸς τὸ Εὐα αγγέλιον ὑπακοήν, μοναχοί τε καὶ οἱ ἐν συζυγίαις. Αρκέσει γὰρ τῷ ἐπὶ γάμον ἐλθόντι ἡ συγγνώμη τῆς ἀκρατίας καὶ τῆς πρὸς τὸ θῆλυ ἐπιθυμίας τε (66) καὶ συνουσίας· τὰ δὲ λοιπὰ τῶν ἐντολῶν πᾶσιν ὁμοίως νενομοθετημένα οὐκ ἀκίνδυνα τοῖς παραβαί νουσι. Καὶ γὰρ εὐαγγελιζόμενος ὁ Χριστὸς τὰ τοῦ Πατρὸς ἐντάλματα, τοῖς ἐν τῷ κόσμῳ διελέγετο· εἰ δέ που συνέβη καὶ κατ' ἰδίαν ἐπερωτηθέντα αὐτὸν ἀποκρίνασθαι (67) τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς, διεμαρτύ- Β ματο λέγων· ἡ δὲ ὑμῖν λέγω, πᾶσι λέγω. Μὴ τοίνυν ἀναπέσῃς, ὦ οὗτος, ὁ πρὸς κοινωνίαν γυναικὸς προηρημένος, ὡς ἐπ' ἐξουσίας ἔχων τὸν κόσμον περι- βαλέσθαι. Πλειόνων γάρ σοι πόνων καὶ φυλακῆς χρεία πρὸς τὴν τῆς σωτηρίας ἐπιτυχίαν· ἅτε δὴ καὶ ἐν μέσῳ τῶν παγίδων καὶ τοῦ κράτους τῶν ἀποστατι κῶν δυνάμεων οἰκεῖν ἐκλεξαμένῳ, καὶ τοὺς ἐρεθι σμοὺς τῶν ἁμαρτιῶν ἐν ὄψεσιν ἔχοντι, καὶ πρὸς τὴν αὐτῶν ἐπιθυμίαν νύκτωρ τε καὶ μεθ' ἡμέραν ἐκμο χλευομένῳ πάσας σου τὰς αἰσθήσεις. Γίνωσκε τοί- νυν, ὡς οὐ διαδράσεις τὴν πρὸς τὸν ἀποστάτην παλαίστραν, οὐδὲ τῆς τούτου νίκης καθάψῃ ἄνευ τόνων πολλῶν τῶν ἐπὶ φυλακῇ τῶν εὐαγγελικῶν δογμάτων. Πῶς γὰρ δυνήσῃ ἀρνήσασθαι τὴν πρὸς τὸν ἐχθρὸν μάχην, ἐν τῷ σκάμματι τῆς μάχης δι- άγων ; Οπερ ἐστὶ πᾶσα ἡ ὑπ' οὐρανὸν γῆ, ἐν ᾗ ἐμπε- ριάγειν τοῦτον καὶ ἐμπεριπατεῖν, ὡς κύνα λυττῶντα, ζητοῦντα τίνα (68) καταπίῃ, ὑπὸ τῆς τοῦ Ἰὼβ γρα φῆς διδασκόμεθα. Εἰ τοίνυν ἀρνῇ τὴν πρὸς τὸν ἀνταγωνιστὴν μάχην, μέτελθε εἰς ἕτερον κόσμον, ἐν ᾧ αὐτὸς οὐκ ἔστι· καὶ ὑπάρξει σοι ἡ τῆς πρὸς αὐτὸν πάλης ἄρνησις, καὶ τῶν εὐαγγελικών δογμά- των ἀκίνδυνος ἀργία. Εἰ δὲ τοῦτο ἀδύνατον, σπεῦδε πρὸς τὴν μάθησιν τῆς κατ' αὐτοῦ ἀθλήσεως, διδασκό μενος ὑπὸ τῶν 'Γραφῶν (69) παλαισμάτων τέχνην ἵνα μὴ, ἐξ ἀγνοίας ἡττηθεὶς ὑπ' αὐτοῦ, τῷ αἰωνίῳ πυρὶ παραδοθῇς. Καὶ ταῦτα μὲν ὅμως ἐν παραδρο μῇ πρὸς τοὺς ἐν συζυγίαις ἀκινδύνως τῆς τῶν ἐντο λῶν τοῦ Χριστοῦ φυλακῆς καταμελοῦντας εἰρήσθω. Σὺ δὲ, ὁ τῶν οὐρανίων πολιτευμάτων ἐραστής, καὶ τῆς ἀγγελικής διαγωγής (70) πραγματευτὴς, καὶ τῶν ἁγίων μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ συστρατιώτης γενέσθαι ἐπιθυμῶν, τόνωσον σεαυτὸν πρὸς τὴν ὑπομονὴν τῶν τά. ὃ δὲ ὑμῖν. ᾧ οὗτος. εὐαγγελι κῶν ῥημάτων ἀκίνδυνος. φικῶν, Γραφών, μὲν ὁμοίως ἐν παραδρομή, μὲν ὡς ἐν. μὲν ὅμως. διαγωγής, SERMO DE RENUNTIATIONE SECULI, ETC. animam suam, non potest meus esse discipulus "³. A dixit : Qui amat patrem aut matrem plus quam me, non est me dignus 1. Et, Qui non odit patrem suum, el matrem suam, et uxorem, et filios, adhuc autem et contigit aliquando, ut ipse seorsum interrogatus res duxerunt, Evangelia lata? Ecce, tibi planum factum est obedientiam quæ Evangelio reddenda est, ab omnibus hominibus sive monachis sive conjugatis exigendam esse. Etenim qui conjugio sese implicuerit, ei satis fuerit, si incontinen- tia, et feminæ libido, suaque cum ipsa consue- tudo sibi condonetur: sed reliqua præcepta æque omnibus sancita periculum afferunt violatoribus. Christus enim cuin Patris præcepta annuntiaret, ad eos qui in mundo erant loquebatur; quod si discipulis suis responderit, sententiam suam decla ravit, his verbis : Quæ autem vobis dico, omnibus dico”. Ne igitur deses exsistas, o tu, qui elegisti uxoris societatem, quasi mundum amplecti penes te sit. Nam pluribus laboribus et custodia majore tibi opus est ad obtinendam salutem : quippe qui in mediis laqueis, mediaque rebellium potestatum ditione sedem delegeris, habeasque ob oculos pec- catorum irritamenta, atque ad ea concupiscenda omnes tui sensus quasi loco suo emoti noctuque diuque impellantur. Scias igitur te cum defectore luctationem non evitaturum esse, neque de eo citra multos labores victoriam reportaturum in evange- licis dogmatibus custodiendis. Quomodo enim in C ipsa certaminis fossa versans, certamen cum hoste Luc. XIV, D detrectare poteris? Quæ utique tota est terra sub cœlo contenta: per quam circumire hunc et obam- bulare tanquam rabiosum canem, quærentem quem devoret, ex Jobi historia edocemur. Itaque si cum adversario inire pugnam recuses, transi in alterum mundum, in quo ipse non sit; tumque licebit tibi cum illo non decertare, atque in dogmatis evangelicis servandis sine periculo iners perma- nere. Quod si id fieri non potest, eam quæ tibi cum illo futura est pugnam discere festines, artem lu- ctaminum ex Scripturis edoctus; ut ne ex ignoran- tia ab ipso devictus, æterno igni tradaris. Et hæc quidem adversus eos qui matrimonio juncti præ- cepta Christi obscrvare secure negligunt, quasi in transcursu dicta sint. Tu vero, qui coelestis vivendi ritus amator es, atque angelicæ vitæ negotiator, quique sanctorum Christi discipulorum commilito esse cupis, corrobora teipsum ad res adversas per- rs Matth. x, Evangelia prescripta. Bona lectio. Utraque edi- dio et Reg. secundus ut in contextu. dimus. teres duo libri neque in nostris tribus mss. Regiis, neque in edi- tione Veneta reperitur. Aliquanto post duo mss. ¿v Subinde editio Ven. in contextu corrupte. Codex II. emendate. Quod ait Combefisius statim legi in Maz. de eo aliter sentiet qui hunc librum le- gerit. Ita enim habet, Editi evangelica vitæ. 2. Αρά σοι δοκεῖ καὶ τοῖς ὑπογυναίοις τεθεῖσθαι 2. Annon tibi videntur fuisse iis etiam qui uxo- 26. 7 Marc. XIII, 37. (65) Veteres duo libri καὶ ὑπογυναίοις τετάχθαι (66) Voculam τε ex antiquis duobus libris addi- (67) Reg. primus αὐτὸν ἀποκρίνεσθαι. Statim ve (68) Editio Paris. ζητοῦντα τίνα. Vox ζητοῦντα (69) Utraque editio et Reg. tertius ὑπὸ τῶν γρα (70) Regii primus et tertius καὶ τῆς εὐαγγελικῆς
PG 31:632Ἡνίκα δὲ συνεργίᾳ Θεοῦ τὴν πρώτην ταύτην πυγμὴν νικήσῃς τὸν σὸν ἐχθρὸν, μὴ ῥίψῃς σεαυτὸν ὥσπερ τι τῶν ἀτίμων σκευῶν. Ἤδη γὰρ τῇ ἀποταγῇ τῶν γηίνων πραγμάτων τετίμηκας σεαυτὸν παρὰ Χριστῷ· ἀλλ’ ἐν πολλῇ φροντίδι καὶ περινοίᾳ ποίησαι εὑρεῖν ἄνδρα πρόοδον τῆς σῆς πολιτείας ἀπλανῆ, καλῶς ἐπιστάμενον ὁδηγεῖν τοὺς πρὸς Θεὸν πορευομένους, κομῶντα ταῖς ἀρεταῖς, ἐκ τῶν οἰκείων ἔργων τὴν μαρτυρίαν ἔχοντα τῆς πρὸς Θεὸν ἀγάπης, γνῶσιν ἔχοντα τῶν θείων Γραφῶν· ἀπερίσπαστον, ἀφιλάργυρον, ἀπράγμονα, ἡσύχιον, θεοφιλῆ, φιλόπτωχον, ἀόργητον, ἀμνησίκακον, πολὺν εἰς οἰκοδομὴν τῶν ἐγγιζόντων αὐτῷ, ἀκενόδοξον, ἀνυπερήφανον, ἀκολάκευτον, ἀπερίτρεπτον, μηδὲν προτιμῶντα τοῦ Θεοῦ. Καὶ εἰ εὕροις τοιοῦτον, ἔκδος σεαυτὸν αὐτῷ, ἅπαν θέλημα σὸν ἀποπτύσας καὶ ἔξω ῥίψας, ἵνα εὑρεθῇς ὡς καθαρὸν ἀγγεῖον, τὰ ἐν σοὶ βαλλόμενα ἀγαθὰ διατηρῶν πρὸς ἔπαινόν σου καὶ δόξαν. Εἰ γάρ τι ἐγκαταλίπῃς ἑαυτῷ τῶν προϋπαρξάντων ἐν σοὶ παθῶν, εἰς ὀξίνην μεταποιήσας τὰ ἐμβεβλημένα ἐν σοὶ ἀγαθὰ, ἔξω βληθήσῃ, ὥσπερ τι τῶν ἀχρήστων σκευῶν. Αὕτη δευτέρα πάλη πρὸς τὸν ἀνταγωνιστὴν τῆς σωτηρίας ἡμῶν.
Ἀγαθῶν γὰρ διδασκάλων ἀγαθὰ τὰ μαθήματα· πάντως που καὶ κακῶν κακά. Ὅταν γὰρ μὴ ἰσχύσῃ ὁ πονηρὸς ἡμῶν ἀντίπαλος πεῖσαι ἡμᾶς ἐναπομεῖναι τῇ τοῦ κόσμου συγχύσει καὶ ἀπωλείᾳ, σπεύδει πεῖσαι μὴ ἀκριβεῖ βίῳ ἑαυτοὺς ἐκδοῦναι, ἢ ἀνδρὶ πάντα ἡμῶν τὰ ἁμαρτήματα ὑπ’ ὄψιν ἄγοντι καὶ διορθουμένῳ, ἀλλά τινι τῶν δοξομανούντων καὶ τὰ οἰκεῖα πάθη προφάσει συγκαταβάσεως τῆς πρὸς τοὺς συζῶντας συνιστῶντι, ἵνα, οὕτως ἀσυμφανῶς πάλιν μυριοπαθεῖς ἡμᾶς ποιήσας, ὑπὸ τὰ οἰκεῖα δεσμὰ τῆς ἁμαρτίας ἡμᾶς καταστήσῃ. Εἰ δὲ ἐκδῷς σεαυτὸν πολυαρέτῳ ἀνδρὶ, γενήσῃ κληρονόμος τῶν ἐν αὐτῷ ἀγαθῶν, μακαριστότατός τε παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις. Εἰ δὲ φειδοῖ τοῦ σώματος ζητοίης πρὸς τὰ ἐν σοὶ πάθη συγκαταβατικὸν διδάσκαλον, ἢ μᾶλλον εἰπεῖν, συγκαταπίπτοντά σοι, μάτην ὑπέστης τὸν τῆς ἀποταξίας ἆθλον, ἐμπαθεῖ βίῳ ἑαυτὸν ἐκδεδωκὼς, τυφλῷ ὁδηγῷ χρησάμενος, καὶ ἐπὶ βόθυνον προβιβαζόμενος. Ἐὰν γὰρ τυφλὸς τυφλὸν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον ἐμπεσοῦνται. Ἀρκετὸν γὰρ τῷ μαθητῇ γενέσθαι κατὰ τὸν διδάσκαλον αὐτοῦ. Θεοῦ ἡ φωνὴ, καὶ οὐ διασφαλήσεται.
PG 31:633Ἀθλητικῷ νόμῳ δεῖ σε πολιτεύεσθαι, εἰ δὲ μὴ, οὐ στεφανοῦσθαι, καθὼς εἶπεν ὁ Ἀπόστολος· Καὶ ἐὰν ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ. Εἰ τοίνυν εὕρῃς Θεοῦ χάριτι (πάντως γὰρ ζητήσας εὑρήσεις) ἀγαθῶν ἔργων διδάσκαλον, τήρησον παρ’ ἑαυτῷ, μηδὲν παρὰ γνώμην αὐτοῦ διαπράττεσθαι. Ἅπαν γὰρ τὸ ἔξωθεν αὐτοῦ γινόμενον κλοπή τίς ἐστι καὶ ἱεροσυλία πρὸς θάνατον ἄγουσα, οὐ πρὸς ὠφέλειαν, κἂν δοκῇ σοι ἀγαθὸν εἶναι. Εἰ γὰρ ἀγαθὸν, τίνος ἕνεκεν λάθρα, καὶ μὴ ἐν τῷ φανερῷ γίνεται; Ἐρώτησον τὸν λογισμόν σου τὸν λῃστεύειν σε διὰ τῶν δεξιῶν μηχανώμενον· διὰ γὰρ τῶν ἀγαθῶν δῆθεν παρακουσμάτων τὰς ἀριστεράς σοι πράξεις παρασκευάζει. Μὴ θέλε διορθοῦν ἐπᾳσμοὺς τῶν θηριοδήκτων, ἄπειρος ὢν τοῦ ἐπᾴδειν, μήπως, ἐπισπασάμενος τοὺς ὄφεις, καὶ περιδραχθεὶς ὑπ’ αὐτῶν, εἶτα ἀδυνάτως ἔχων πρὸς τὴν ἀντίστασιν, ἀσυγγνώστως ἀναλωθῇς ὑπ’ αὐτῶν. Μὴ ἐπερείδου εὐγενείᾳ σαρκὸς, καὶ τιμὴν ἐπιζήτει· Σαρκικὸς γὰρ οὐ δέχεται τὰ τοῦ Πνεύματος.
Μὴ πειρασθῇς τι τῶν ἐν συνηθείᾳ τῆς ἀληθείας παραχαράξαι, καὶ τῇ οἰκείᾳ χαυνότητι ὑποσκελίζειν μὲν τοὺς ἀγωνιζομένους, ἑαυτῷ δὲ φόρτον ἁμαρτημάτων ἐπισωρεύειν, μὴ ἐν στρωμνῇ ἁπαλωτέρᾳ, μὴ ἐν ἐνδύμασιν, ἢ ὑποδήμασιν, ἢ ἑτέρῳ τινὶ σχήματι, ἢ ἐν βρωμάτων παραλλαγῇ, ἢ τραπέζῃ ὑπὲρ τὸν τῆς ἀποταγῆς σου χρόνον, ἢ ἐν στάσει, ἢ ἐν καθέδρᾳ, ἢ ἐν ἐργοχείρῳ ἀναπαυτικωτέρῳ, ἢ καθαριωτέρῳ. Ταῦτα γὰρ πάντα, οὐ μόνον ὑπάρχοντά σοι, ἀλλὰ καὶ ἐπιζητούμενα, οὐκ ἀγαθὴν ἕξουσιν ἔκβασιν. Καὶ γὰρ εἰ μὴ ἐν τάχει ἐπεγνωκὼς διαβολικὴν εἶναι τὴν μεθοδείαν ἐκκόψεις ἐκ τῆς σῆς καρδίας, ἔκπτωσίν σοι τῆς ἐν Χριστῷ πολιτείας κατασκευάζουσιν. Ἀλλὰ θέμενος ἐν σεαυτῷ πάντων ἀνθρώπων εἶναι ἀτιμότερον καὶ ἁμαρτωλότερον, ξένον τε καὶ ἀλήτην, καὶ κατ’ οἶκτον παρειλημμένον ὑπὸ τῶν πρὸ σοῦ ἀποταξαμένων, σπεῦδε πάντων εἶναι ἔσχατος, καὶ πάντων δοῦλος. Ταῦτα γάρ σοι οἴσει τιμὴν καὶ δόξαν ἀληθινὴν, οὐκ ἐκεῖνα. Ὦτα ἔχων ἠνεῳγμένα πρὸς ὑπακοὴν, καὶ χεῖρας ἑτοίμους πρὸς ἐκπλήρωσιν τοῦ ἠκουσμένου, στόμα ἔχε σιγηρὸν, καὶ καρδίαν περίβλεπτον.
PG 31:636Ἔσο ἀργὸς περὶ ἀργολογίαν, συνετὸς δὲ καὶ ἐπιστήμων πρὸς τὰς σωτηριώδεις τῶν θείων Γραφῶν ἀκροάσεις. Ἤτω σοι πικρὰ γεῦσις ἡ τῶν κοσμικῶν διηγημάτων ἀκρόασις, κηρία δὲ μέλιτος τὰ τῶν ὁσίων ἀνδρῶν διηγήματα. Πρὸς τὴν μίμησιν σπεῦδε τῶν προασκησάντων ἐν τοῖς ἤθεσι, καὶ μὴ ἐκδέχου διδάσκεσθαι ἕκαστον. Ταῖς μείζοσι τῶν ἀρετῶν ἐπεκτείνεσθαι ἀγωνίζου, καὶ τῶν ἐλαττόνων μὴ ἀμελεῖν. Σφάλματος μὴ περιφρόνει, κἂν μικρότερον παντὸς σκανδάλου ᾖ τὸ γινόμενον. Ἀλλὰ σπεῦδε μᾶλλον πρὸς τὴν διὰ μετανοίας ἐπανόρθωσιν· κἂν πολλοὶ πολλὰ σφάλλωνται μικρά τε καὶ μείζονα, καὶ μένωσιν ἀμετανόητοι. Μὴ γίνου ἀλλοτρίων πταισμάτων δικαστής. Ἔχουσι γὰρ κριτὴν δίκαιον, Ὃς ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ. Σὺ τὸ σὸν κράτει, καὶ κοῦφον ποίει, ὅση σοι δύναμις, τὸ σεαυτοῦ φορτίον. Ὁ γὰρ βαρύνων τὸν φόρτον αὐτοῦ, αὐτὸς καὶ βαστάσει αὐτόν. Μετάνοια σωτηρία· ἄνοια δὲ, μετανοίας θάνατος. Κρύπτε σεαυτὸν ἀπὸ τῶν εἰκαιοτέρων ἀνθρώπων· φανεροῦ δὲ σεαυτὸν, ὡς τὰ πολλὰ, τῷ Θεῷ. Πᾶσαν προέλευσιν παραιτοῦ, ὅσον ἐστὶν ἐν σοὶ, φεύγων τὰς τῆς καρδίας σου διαχύσεις. Ἐξῆλθες γάρ σου τῆς κέλλης; Ἀπέλιπες τὴν ἐγκράτειαν·
πατάς τε παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις. Εἰ δὲ φειδοῖ τοῦ σώματος ζητοίης πρὸς τὰ ἐν σοὶ πάθη συγκαταβα- τεκὸν διδάσκαλον, ἢ μᾶλλον εἰπεῖν, συγκαταπίττοντά σου, μάτην ὑπέστης τὸν τῆς ἀποταξίας ἆθλον, ἐμπα- θεῖ βίῳ ἑαυτὸν ἐκδεδωκώς, τυφλῷ ὁδηγῷ χρησάμενος, καὶ ἐπὶ βόθυνον προβιβαζόμενος. Ἐὰν γὰρ τυφλός τυφλὸν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον ἐμπεσοῦν- ται (78). Αρκετὸν γὰρ τῷ μαθητῇ γενέσθαι κατά τὸν διδάσκαλον αὐτοῦ. Θεοῦ ἡ φωνὴ, καὶ οὐ δια- σφαλήσεται. ᾿Αθλητικῷ νόμῳ δεῖ σε πολιτεύεσθαι, εἰ δὲ μή, οὐ στεφανοῦσθαι (79), καθὼς εἶπεν ὁ ᾿Από- στολος· Καὶ ἐὰν ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ. τήσας εὑρήσεις) ἀγαθῶν ἔργων διδάσκαλον, τήρησον παρ' ἑαυτῷ, μηδὲν παρὰ γνώμην αὐτοῦ διαπράττε σθαι. "Απαν γὰρ τὸ ἔξωθεν αὐτοῦ γινόμενον κλοπή τίς ἐστι καὶ ἱεροσυλία πρὸς θάνατον άγουσα (80), οὐ πρὸς ὠφέλειαν, κἂν δοκῇ σοι ἀγαθὸν εἶναι. Εἰ γὰρ ἀγαθὸν, τίνος ένεκεν λάθρα, καὶ μὴ ἐν τῷ φανερῷ γίνεται; Ἐρώτησον τὸν λογισμόν σου τὸν νηστεύειν σε διὰ τῶν δεξιῶν μηχανώμενον· διὰ γὰρ (81) τῶν ἀγαθῶν δῆθεν παρακουσμάτων τὰς ἀριστεράς σοι πράξεις παρασκευάζει. Μὴ θέλε διορ- θοῦν ἐπασμοὺς τῶν θηριοδήκτων, ἄπειρος (82) ὢν τοῦ ἐπάδειν, μήπως, ἐπισπασάμενος τοὺς ὄφεις, καὶ περιδραχθεὶς ὑπ' αὐτῶν, εἶτα ἀδυνάτως ἔχων πρὸς τὴν ἀντίστασιν, ἀσυγγνώστως ἀναλωθῇς ὑπ' αὐτῶν. Μὴ ἐπερείδου εὐγενείᾳ σαρκὸς, καὶ τιμὴν ἐπιζήτει· Σαρκικὸς γὰρ οὐ δέχεται τὰ τοῦ Πνεύματος. Μη πειρασθῇς τι τῶν ἐν συνηθείᾳ τῆς ἀληθείας παρα- χαράξαι, καὶ τῇ (83) οἰκείᾳ χαυνότητι ὑποσκελίζειν μὲν τοὺς ἀγωνιζομένους, ἑαυτῷ δὲ φόρτον ἁμαρτη μάτων επισωρεύειν, μὴ ἐν στρωμνῇ ἀπαλωτέρα, μὴ ἐν ἐνδύμασιν, ἢ ὑποδήμασιν, ἢ ἑτέρῳ τινὶ σχήματι, ἢ ἐν βρωμάτων παραλλαγῇ, ἢ τραπέζῃ ὑπὲρ τὸν τῆς (84) ἀποταγής σου χρόνον, ἢ ἐν στάσει, ἢ ἐν καθέδρᾳ, ἢ ἐν εργοχείρῳ ἀναπαυτικωτέρῳ, ή καθαριωτέρῳ. Ταῦτα γὰρ πάντα, οὐ μόνον ὑπάρχοντά σοι, ἀλλὰ καὶ ἐπι ζητούμενα, οὐκ ἀγαθὴν ἕξουσιν ἔκβασιν. Καὶ γὰρ εἰ μὴ ἐν τάχει ἐπεγνωκώς διαβολικὴν εἶναι τὴν μεθοδείαν ἐκκόψεις (85) ἐκ τῆς τῆς καρδίας, Εκπτωσίν σοι τῆς ἐν Χριστῷ πολιτείας κατασκευάζουσιν. ᾿Αλλὰ θέ- το διδάσκαλον, αὕτη Θεοῦ φωνή. ή φωνή. διδάσκαλον αὐτ τοῦ. Θεοῦ φωνή. δια- σφάλλεται. στεφανοῦσθαι. άγουσα. πράξεις παρασκευαζόμενον. παρασκευάζει. άπειρος. διορθοῦν ἐπ- Εt Ει- αϊσμούς θηριοδήκτων ἄπειρος, διορθοῦν ἐπισμούς θηριοδήκτων ἄπειρος. έπασμούς ὀριοδήκτων, τοῦ ἐπαίζειν. υποσκελίζων.... ἐπισωρεύων. παιδαγωγίαν ἐκκόψεις. ἐκ τῆς καρ δίας σου. . SERMO DE RENUNTIATIONE SÆCULI, ETC. A multis virtutibus instructo, bonorum ejus efficieris B C D Matth. xv, 14. Matth. x, post idem codex Reg. tertius Editi et Reg. tertius Hoc ipso in loco Reg. primus tio Paris. editio Statira editio Paris. Editio Ven. et tres miss. Editio Ven. in contextu hæres, erisque apud Deum et apud homines beatis- sinus : sin autem ob corporis curam exquiras ma- gistrum una tecum ad tua vitia descendentem, aut ut rectius loquar, una tecum corruentem, frustra renuntiationis certamen subiiɛti, qui te ipse vitæ vitiosis affectibus obnoxiæ mancipaveris, cæcoque ductore usus, teipsum in foveam dederis præcipi- tem. Si enim cæcus cæco dux fuerit, ambɔ in foveam cadent". Sufficit enim discipulo ut sit sicut magi- ster ejus ". Sunt Dei verba, nec unquam excident. Vita tua ex lege athletica est instituenda, sin mi- nus, non coronabere, uti dixit Apostolus : si quis certet, non coronatur, nisi legitime certave- rit T. si quæras, reperies) bonorum operum doctorein, observa apud teipsum, ut nihil præter ejus sen- tentiam peragas. Quidquid enim sine ipso efficitur, furtum est et sacrilegium, quod mortem infert, non utilitatem, tametsi tibi videtur esse bonum. enim si bonum est, cur fit clanculum, non in aperto? Interroga auimum tuum, te ad prædandum indu- strie provocantem: siquidem dum bonis non obtem- peras, te ad sinistras actiones instruit. Noli eorum qui a bestiis mursi sunt, incantamenta emendare, si non calleas incantandi artem, ne forte postea- quam serpentes attraxeris, ab eisque implicatus fueris, nec possis deinde ipsis resistere, immiseri- corditer ab eis absumare. Ne innitare carnis mobi- litati, neque honorem exquiras : Qui enim carnalis est, non capit ea quæ sunt Spiritus 18. Ne tentes quidpiam eorum quæ ex consuetudine vera ha- bentur, adulterare, neque per tuam mollitiem pu- gnantes decipere, in te vero peccatorum onus congerere, non in strato molliore, non in vesti- mentis, aut calceamentis, aut in alio ullo habitu, aut in ciborum varietate, aut in mensa quæ in- struatur contra atque permittit tuæ renuntiationis tempus, non stando, non sedendo, non manuum operi remissiori et elegantiori incumbendo. Hæc enim omnia non solum si adsunt tibi, sed etiam si requiruntur, non bonum habebunt exitum. Nam nisi celeriter diabolicas esse insidias noveris, easque excideris ex corde tuo, te ab ea vivendi ra- 5. Cor. 11, 14. nec secus legitur in Reg. tertio. Eadem editio Ven. et Reg. tertius in margine Reg. primus incantamenla eorum, qui a serpentibus morsi sunt. Ibidem liber Maz. et editio Ven. in contextu ultra quam sinit, etc., sensu non ita multum dissi- mili. Ibidem duo mss. 4. Εἰ τοίνυν εὕρῃς Θεοῦ χάριτι (πάντως γὰρ ζη- 25. 17 ] Tim. 11, (78) Reg. primus εἰς βόθυνον πεσούνται. Aliquanto (7) Editio Ven. et tres mss. οὐ στεφανοῦσαι. Edi- (80) Antiqui tres libri θάνατον ἄγον. Utraque (81) Addidi ex antiquis duobus libris voculam γρ. (82) Editio Paris. διορθοῦν ἐπασμοὺς τῶν θηρίων 4. Si igitur Dei auxilio repereris (prorsus autem (83) Regii primus et tertius παραχαράξαι, τῇ.... (84) Regii primus et tertius παρὰ τὸν τῆς, etc.. (85) Reg. tertius et editio Ven. in contextu εἶναι
ἐνέκυψας τῷ κόσμῳ· συνέτυχες πόρνῃ γυναικὶ, ἥ σου καταγοητεύσασα, τοῖς μὲν ἐρεθιστικοῖς λόγοις τὰς ἀκοὰς, τῇ δὲ τοῦ προσώπου περικαλλείᾳ τὰς ὄψεις, λίχνοις δὲ τοῖς ἐδέσμασι τὰς γεύσεις, ὥσπερ ἀγκίστρῳ, ἄξει πρὸς ἑαυτήν· εἶτα περιπλακεῖσά σου τοῖς μέλεσι, καὶ ἐνστερνισαμένη ἑαυτῇ, καταμαλάσσει σου τὸ σταθερὸν τῆς πρὸς τὴν ἐγκράτειαν ἐπιθυμίας· οὕτω τε ἠρέμα ὑφελκύσασά σε τῆς κατ’ ἀρετὴν πολιτείας ἐν ἑαυτῇ διαφθείρει. Εἰ δέ που καὶ βοηθούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ διαδρᾶναι δυνηθῇς τὰ ταύτης δίκτυα, ἐπανῆκες μὲν τῇ κέλλῃ, ἀλλ’ οὐχ ὁ αὐτός· πάρετος δέ τις καὶ νενοσηκὼς, καὶ πρὸς ἅπαν ἔργον τῶν ἀρετῶν δυσάρεστος, πολλῷ δὲ χρόνῳ ἐπανελθεῖν εἰς τὴν οἰκείαν ἕξιν δυνάμενος. Στενοχωρήσει γάρ σε τοῖς λογισμοῖς ἡ πρὸς ἑκάτερον βίον ἐπιθυμία· καὶ πολλῷ καμάτῳ δυνήσῃ δοῦναι τῇ ψυχῇ τὰ νικητήρια.
πατάς τε παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις. Εἰ δὲ φειδοῖ τοῦ σώματος ζητοίης πρὸς τὰ ἐν σοὶ πάθη συγκαταβα- τεκὸν διδάσκαλον, ἢ μᾶλλον εἰπεῖν, συγκαταπίττοντά σου, μάτην ὑπέστης τὸν τῆς ἀποταξίας ἆθλον, ἐμπα- θεῖ βίῳ ἑαυτὸν ἐκδεδωκώς, τυφλῷ ὁδηγῷ χρησάμενος, καὶ ἐπὶ βόθυνον προβιβαζόμενος. Ἐὰν γὰρ τυφλός τυφλὸν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον ἐμπεσοῦν- ται (78). Αρκετὸν γὰρ τῷ μαθητῇ γενέσθαι κατά τὸν διδάσκαλον αὐτοῦ. Θεοῦ ἡ φωνὴ, καὶ οὐ δια- σφαλήσεται. ᾿Αθλητικῷ νόμῳ δεῖ σε πολιτεύεσθαι, εἰ δὲ μή, οὐ στεφανοῦσθαι (79), καθὼς εἶπεν ὁ ᾿Από- στολος· Καὶ ἐὰν ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ. τήσας εὑρήσεις) ἀγαθῶν ἔργων διδάσκαλον, τήρησον παρ' ἑαυτῷ, μηδὲν παρὰ γνώμην αὐτοῦ διαπράττε σθαι. "Απαν γὰρ τὸ ἔξωθεν αὐτοῦ γινόμενον κλοπή τίς ἐστι καὶ ἱεροσυλία πρὸς θάνατον άγουσα (80), οὐ πρὸς ὠφέλειαν, κἂν δοκῇ σοι ἀγαθὸν εἶναι. Εἰ γὰρ ἀγαθὸν, τίνος ένεκεν λάθρα, καὶ μὴ ἐν τῷ φανερῷ γίνεται; Ἐρώτησον τὸν λογισμόν σου τὸν νηστεύειν σε διὰ τῶν δεξιῶν μηχανώμενον· διὰ γὰρ (81) τῶν ἀγαθῶν δῆθεν παρακουσμάτων τὰς ἀριστεράς σοι πράξεις παρασκευάζει. Μὴ θέλε διορ- θοῦν ἐπασμοὺς τῶν θηριοδήκτων, ἄπειρος (82) ὢν τοῦ ἐπάδειν, μήπως, ἐπισπασάμενος τοὺς ὄφεις, καὶ περιδραχθεὶς ὑπ' αὐτῶν, εἶτα ἀδυνάτως ἔχων πρὸς τὴν ἀντίστασιν, ἀσυγγνώστως ἀναλωθῇς ὑπ' αὐτῶν. Μὴ ἐπερείδου εὐγενείᾳ σαρκὸς, καὶ τιμὴν ἐπιζήτει· Σαρκικὸς γὰρ οὐ δέχεται τὰ τοῦ Πνεύματος. Μη πειρασθῇς τι τῶν ἐν συνηθείᾳ τῆς ἀληθείας παρα- χαράξαι, καὶ τῇ (83) οἰκείᾳ χαυνότητι ὑποσκελίζειν μὲν τοὺς ἀγωνιζομένους, ἑαυτῷ δὲ φόρτον ἁμαρτη μάτων επισωρεύειν, μὴ ἐν στρωμνῇ ἀπαλωτέρα, μὴ ἐν ἐνδύμασιν, ἢ ὑποδήμασιν, ἢ ἑτέρῳ τινὶ σχήματι, ἢ ἐν βρωμάτων παραλλαγῇ, ἢ τραπέζῃ ὑπὲρ τὸν τῆς (84) ἀποταγής σου χρόνον, ἢ ἐν στάσει, ἢ ἐν καθέδρᾳ, ἢ ἐν εργοχείρῳ ἀναπαυτικωτέρῳ, ή καθαριωτέρῳ. Ταῦτα γὰρ πάντα, οὐ μόνον ὑπάρχοντά σοι, ἀλλὰ καὶ ἐπι ζητούμενα, οὐκ ἀγαθὴν ἕξουσιν ἔκβασιν. Καὶ γὰρ εἰ μὴ ἐν τάχει ἐπεγνωκώς διαβολικὴν εἶναι τὴν μεθοδείαν ἐκκόψεις (85) ἐκ τῆς τῆς καρδίας, Εκπτωσίν σοι τῆς ἐν Χριστῷ πολιτείας κατασκευάζουσιν. ᾿Αλλὰ θέ- το διδάσκαλον, αὕτη Θεοῦ φωνή. ή φωνή. διδάσκαλον αὐτ τοῦ. Θεοῦ φωνή. δια- σφάλλεται. στεφανοῦσθαι. άγουσα. πράξεις παρασκευαζόμενον. παρασκευάζει. άπειρος. διορθοῦν ἐπ- Εt Ει- αϊσμούς θηριοδήκτων ἄπειρος, διορθοῦν ἐπισμούς θηριοδήκτων ἄπειρος. έπασμούς ὀριοδήκτων, τοῦ ἐπαίζειν. υποσκελίζων.... ἐπισωρεύων. παιδαγωγίαν ἐκκόψεις. ἐκ τῆς καρ δίας σου. . SERMO DE RENUNTIATIONE SÆCULI, ETC. A multis virtutibus instructo, bonorum ejus efficieris B C D Matth. xv, 14. Matth. x, post idem codex Reg. tertius Editi et Reg. tertius Hoc ipso in loco Reg. primus tio Paris. editio Statira editio Paris. Editio Ven. et tres miss. Editio Ven. in contextu hæres, erisque apud Deum et apud homines beatis- sinus : sin autem ob corporis curam exquiras ma- gistrum una tecum ad tua vitia descendentem, aut ut rectius loquar, una tecum corruentem, frustra renuntiationis certamen subiiɛti, qui te ipse vitæ vitiosis affectibus obnoxiæ mancipaveris, cæcoque ductore usus, teipsum in foveam dederis præcipi- tem. Si enim cæcus cæco dux fuerit, ambɔ in foveam cadent". Sufficit enim discipulo ut sit sicut magi- ster ejus ". Sunt Dei verba, nec unquam excident. Vita tua ex lege athletica est instituenda, sin mi- nus, non coronabere, uti dixit Apostolus : si quis certet, non coronatur, nisi legitime certave- rit T. si quæras, reperies) bonorum operum doctorein, observa apud teipsum, ut nihil præter ejus sen- tentiam peragas. Quidquid enim sine ipso efficitur, furtum est et sacrilegium, quod mortem infert, non utilitatem, tametsi tibi videtur esse bonum. enim si bonum est, cur fit clanculum, non in aperto? Interroga auimum tuum, te ad prædandum indu- strie provocantem: siquidem dum bonis non obtem- peras, te ad sinistras actiones instruit. Noli eorum qui a bestiis mursi sunt, incantamenta emendare, si non calleas incantandi artem, ne forte postea- quam serpentes attraxeris, ab eisque implicatus fueris, nec possis deinde ipsis resistere, immiseri- corditer ab eis absumare. Ne innitare carnis mobi- litati, neque honorem exquiras : Qui enim carnalis est, non capit ea quæ sunt Spiritus 18. Ne tentes quidpiam eorum quæ ex consuetudine vera ha- bentur, adulterare, neque per tuam mollitiem pu- gnantes decipere, in te vero peccatorum onus congerere, non in strato molliore, non in vesti- mentis, aut calceamentis, aut in alio ullo habitu, aut in ciborum varietate, aut in mensa quæ in- struatur contra atque permittit tuæ renuntiationis tempus, non stando, non sedendo, non manuum operi remissiori et elegantiori incumbendo. Hæc enim omnia non solum si adsunt tibi, sed etiam si requiruntur, non bonum habebunt exitum. Nam nisi celeriter diabolicas esse insidias noveris, easque excideris ex corde tuo, te ab ea vivendi ra- 5. Cor. 11, 14. nec secus legitur in Reg. tertio. Eadem editio Ven. et Reg. tertius in margine Reg. primus incantamenla eorum, qui a serpentibus morsi sunt. Ibidem liber Maz. et editio Ven. in contextu ultra quam sinit, etc., sensu non ita multum dissi- mili. Ibidem duo mss. 4. Εἰ τοίνυν εὕρῃς Θεοῦ χάριτι (πάντως γὰρ ζη- 25. 17 ] Tim. 11, (78) Reg. primus εἰς βόθυνον πεσούνται. Aliquanto (7) Editio Ven. et tres mss. οὐ στεφανοῦσαι. Edi- (80) Antiqui tres libri θάνατον ἄγον. Utraque (81) Addidi ex antiquis duobus libris voculam γρ. (82) Editio Paris. διορθοῦν ἐπασμοὺς τῶν θηρίων 4. Si igitur Dei auxilio repereris (prorsus autem (83) Regii primus et tertius παραχαράξαι, τῇ.... (84) Regii primus et tertius παρὰ τὸν τῆς, etc.. (85) Reg. tertius et editio Ven. in contextu εἶναι
PG 31:637Εἰ τοίνυν συμβῇ σε κατὰ περίστασίν τινα ἐκδημῆσαι τῆς κέλλης, περιτεθωρακισμένος τὸν φόβον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐνιδρυσάμενος τῇ χειρὶ τὴν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, καταπαλαίσας πάσῃ ἐγκρατείᾳ τὰς τῶν ἡδονῶν προσβολὰς, αὐτίκα τῆς χρείας γενομένης, ἀποπήδησον, μὴ ἐγχρονίσας, ἀλλ’ ὀξεῖ τῷ πτερῷ χρησάμενος πρὸς τὴν ἐπάνοδον, ὥσπερ τις ἄκακος περιστερὰ, πρὸς τὴν ἐκπέμψασάν σε κιβωτὸν αὐτομολήσας, ἐν στόματι φέρων τὰ ἐλέη Χριστοῦ· οὕτω τε πείθων τοὺς λογισμοὺς τοὺς ἔνδον ἄβατον εἶναι τὴν ἐπὶ παντὸς ἑτέρου τόπου σωτηριώδη ἀνάπαυσιν. Νέος ὢν εἴτε τὴν σάρκα εἴτε τὸ φρόνημα, φεῦγε τὴν συνδιαγωγὴν τῶν ὁμηλίκων, καὶ ἀποδίδρασκε ἀπ’ αὐτῶν, ὡς ἀπὸ φλογός. Πολλοὺς γὰρ ἐμπρήσας δι’ αὐτῶν ὁ ἐχθρὸς τῷ αἰωνίῳ πυρὶ παρέδωκε, πνευματικῇ δῆθεν ἀγάπῃ εἰς τὸ τῶν πενταπολιτῶν μυσαρὸν βάραθρον ἐγκαταστρέψας αὐτούς. Καὶ τοὺς ἐν τῷ πελάγει καὶ παντὶ ἀνέμῳ καὶ κλύδωνι διασωθέντας, εἴσω τῶν λιμένων ἀμεριμνοῦντας, σὺν αὐτάνδρῳ τῷ σκάφει τῷ βυθῷ παρέδωκεν. Ἐν καθέδρᾳ πρὸ πολλοῦ καθέσθητι ἀπ’ αὐτοῦ. Ἐν ἀνακλίσει ὕπνου μὴ γειτνιαζέτω σου τὰ ἐνδύματα τοῖς ἐκείνου· μᾶλλον δὲ κέχρησο γέροντι μεσίτῃ.
SERMO DE RENUNTIATIONE SÆCULI, ETC. Β κατ' ἀρετὴν πολιτείας (94) ἐν ἑαυτῇ διαφθείρει. Εl δέ που καὶ βοηθούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ διαδρᾶναι δυνηθῇς τὰ ταύτης δίκτυα, ἐπανῆκες μὲν τῇ κέλλῃ, ἀλλ' οὐχ ὁ αὐτός· πάρετος δέ τις καὶ νενοσηκὼς, καὶ πρὸς ἅπαν ἔργον τῶν ἀρετῶν δυσάρεστος, πολλῷ δὲ χρόνῳ ἐπανελθεῖν εἰς τὴν οἰκείαν ἕξιν δυνάμενος. Στενοχωρήσει γάρ σε τοῖς λογισμοῖς ἡ πρὸς ἑκάτερον βίον ἐπιθυμία· καὶ πολλῷ καμάτῳ δυνήσῃ δοῦναι τῇ ψυχῇ τὰ νικητήρια. Εἰ τοίνυν συμβῇ σε κατὰ περί στασίν τινα ἐκδημῆσαι τῆς κέλλης, περιτεθωρακι σμένος (95) τον φόβον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐνιδρυσάμενος τῇ χειρὶ τὴν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, καταπαλαίσας πάσῃ ἐγκρατείᾳ τὰς τῶν ἡδονῶν προσβολὰς, αὐτίκα τῆς χρείας γενομένης (96), ἀποπήδησον, μὴ ἐγχρο- νίσας, ἀλλ' ἐξεῖ τῷ πτερῷ χρησάμενος πρὸς τὴν ἐπάνοδον, ὥσπερ τις άκακος περιστερά, πρὸς τὴν ἐκπέμψασάν σε κιβωτὸν αὐτομολήσας, ἐν στόματι φέρων τὰ ἐλέη Χριστοῦ· οὕτω τε πείθων τοὺς λογι- σμούς (97) τοὺς ἔνδον ἄβατον εἶναι τὴν ἐπὶ παντὸς ἑτέρου τόπου σωτηριώδη ἀνάπαυσιν. Νέος ὢν εἴτε τὴν σάρκα εἴτε το φρόνημα, φεύγε τὴν συνδιαγωγήν τῶν ἐμηλίκων, καὶ ἀποδίδρασκε ἀπ' αὐτῶν, ὡς ἀπὸ φλογός. Πολλοὺς γὰρ ἐμπρήσας δι' αὐτῶν ὁ ἐχθρὸς τῷ αἰωνίῳ πυρὶ παρέδωκε, πνευματικῇ δῆθεν ἀγάπη εἰς τὸ τῶν πενταπολιτῶν μυσαρόν βάραθρον έγκαι ταστρέψας αὐτούς. Καὶ τοὺς ἐν τῷ πελάγει καὶ παντὶ ἀνέμῳ καὶ κλύδωνι διασωθέντας, εἴσω τῶν λιμένων ἀμεριμνοῦντας, σὺν αὐτάνδρῳ τῷ σκάφει τῷ βυθῷ παρέδωκεν (98). Εν καθέδρα πρὸ πολλοῦ: καθέσθητι ἀπ' αὐτοῦ. Ἐν ἀνακλίσει ὕπνου μὴ γειτνιαζέτω σου τὰ ἐνδύματα τοῖς ἐκείνου· μᾶλ λον δὲ κέχρητο γέροντι μεσίτῃ. Ηνίκα δέ σοι διαλέγεται, ἢ ἀντιπρόσωπος ψάλλει, κάτω νεύων ἀντίφθεγξαι αὐτῷ, μήπως, τῇ εἰς τὰ πρόσωπα ἐν ατενίσει σπέρμα επιθυμίας ὑπὸ τοῦ ἐπισπορέως ἐχθροῦ δεξάμενος (99), δράγματα φθορᾶς καὶ ἀπωλείας καρ- ποφορήσῃς. Ἐν οἴκῳ ἢ ἐν τόπῳ, οὗ οὐκ ἔστιν ὁ βλέπων τὰ ἔργα ὑμῶν, μὴ εὑρεθῇς μετ' αὐτοῦ, προφάσει μελέτης θείων λογίων, ἢ ἑτέρας (1) ὁποιασοῦν καὶ αναγκαιοτάτης χρείας. Οὐδὲν γὰρ ἀναγκαιότερον ψυχῆς, ὑπὲρ ἧς Χριστὸς ἀπέθανεν. Μὴ πίστευε δο λουργῷ λογισμῷ ὑποτιθεμένῳ σοι τὸ ἀσκανδάλιστον εἶναι· αὐτὸ τοῦτο σκάνδαλον εἶναι πληροφορούμενος πολλῇ τῇ πείρᾳ τῶν πεπτωκότων προφανῆ σοι ταῦτα παρασχόμενον (2). λιτείαν, εἰ δέ που. που περιθωρακισάμενος. καὶ τῆς χρείας γενόμενος καὶ ἀπὸ τῆς χρείας, μὴ ἐγχρονίσας. ἐγχρονίσης. είο ὀξὺ τῷ. Αt ὀξεῖ τῷ. τὴν διαγωγήν. τῷ βυθῷ παραδούναι δεδύνηται, ἀπ' αὐτῶν.... ἐνδύματα τοῖς ἐκείνων. ἀπ' αὐτοῦ, ἐπισπορέως, ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ ἐπισπορέως. ὑπὸ τοῦ ἐπισπορέως ἐχθροῦ, Εt ἐν ᾧ. φάσει μελέτης... ἢ προφάσει ἑτέρας. καὶ ἀναγκαίας. αναγκαιότερον ψυχῆς. ψυχῇ. παρασχομένῳ. A seipsa corrumpit. Quod si forte, Deo auxiliante, piam ac sanctam vivendi rationem per seipsum corrumpit. Editi et codex Combef. ut in contextu, melius. Statim duo mss. Vocula in utraque editione deerat. et tres mss. ubi fortasse legendum est solutus negotio. Ibidem editio Paris. Editio Ven. et tres mss. Hoc ipso in loco utraque edi- mss. iidem mss. tres libri submergere retia ejus effugere valeas, redibis quidem ad cel lam, sed non idem, fraetus potius et languidus, isque, qui omnem virtutis actionem gre feras, quique nonnisi multo tempore ad tuum ipsius habitum reverti possis. Etenim te tuæ cogitationes ad angustias adducent ob utriusque vitæ deside- rium, et non nisi multo labore victoriam anima parere poteris. Itaque si necessitate quapiam ur- gente contigerit te e cella egredi, tunc Dei timore ceu thorace circunmunitus, inserta in ma- num charitate Christi, oppugnatisque per omnem continentiam incursibus voluptatum, simul ut ne- gotium absolveris, statim revertere, non immorans, sed ad reditum velocibus alis usus, et tanquam in- nocens quædam columba, ad arcam unde emissus fuisti, confugiens, ferens in ore misericordiam Christi, sicque internis cogitationibus persuade, te requiem salutarem in nullo alio loco invenire posse. Juvenis es sive corpore, sive animo : æqualium tuo- rum consuetudinem declina, ab iisque velut a flamma aufuge. Hostis enim multos quos per ipsos incen- deral, æterno igni tradidit, atque spiritualis dilem clionis specie illos in horrendum illud quinque ci- vitatum barathrum dejecit: et qui in pelago ab. omni vento et tempestate servati fuerant.incolu- mes, eos in portu desidentes una cum navi vecto· ribusque in profundum submergit. In sedili procul a coævo sede. Cum recubas ad somnum capiendum, indumenta tua non sint vicina illius indumentis; imo potius senem intermedium adhibe. Quando vero tecum loquitur, aut ex adverso psallit, responde ei vultu humi defixo, ne forte oculis in vultus con- jectis, a satore inimico libidinis semen suscipias, ac corruptionis et interitus manipulos metas. In domo, aut in loco, ubi nemo est qui videat opera vestra, ne meditandorum divinorum eloquiorum aut alterius cujuscunque rei vel maxime necessaria obtentu, cum ipso inveniare : nihil enim magis ne- cessarium est quam anima pro qua Christus mor- tuus est. Subdolæ isti cogitationi quæ rem offendi- culo vacare submonet, fidem ne adhibe: sed ob. multam experientiam eorum qui lapsi sunt, quique hæc tibi clara et manifesta reddunt, penitus tibi D persuadeas idipsum offendiculum esse. C poluit. Statim Reg. primus Illud, accipi debet de æquali et coevo. ab inimico et a malorum satore. Vele- res duo libri Alius a satore inimico. quidem qui libidinis semen spargit, vere inimicus est. Ali- quanto post duo mss. Ibidem iidem mss. Nec ita mulio post codex Com- bef. et alii duo cum editione Ven. Editio Paris. mus emendatus: quo in codice ante emendationem, ut conjicere licet, legebatur Editio (94) Regii primus et tertius την κατ' ἀρετὴν που (95) Regii primus et tertius ἐχθῆναι τῆς κέλλης, (96) Editio Paris. χρείας γενομένης. Editio Ven. (97) Antiqui duo libri τοὺς ἔνδον λογισμούς. ΜοΣ (98) Utraque editio τῷ βυθῷ παραδεδωχεν. Veteres (99) Utraque editio ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ καὶ τῶν κακῶν (1) Sic Regii prinus et tertius. Editio Paris. ή προ- (2) Sic Reg. tertius, et ita quoque habet Reg. pri-
Ἡνίκα δέ σοι διαλέγεται, ἢ ἀντιπρόσωπος ψάλλει, κάτω νεύων ἀντίφθεγξαι αὐτῷ, μήπως, τῇ εἰς τὰ πρόσωπα ἐνατενίσει σπέρμα ἐπιθυμίας ὑπὸ τοῦ ἐπισπορέως ἐχθροῦ δεξάμενος, δράγματα φθορᾶς καὶ ἀπωλείας καρποφορήσῃς. Ἐν οἴκῳ ἢ ἐν τόπῳ, οὗ οὐκ ἔστιν ὁ βλέπων τὰ ἔργα ὑμῶν, μὴ εὑρεθῇς μετ’ αὐτοῦ, προφάσει μελέτης θείων λογίων, ἢ ἑτέρας ὁποιασοῦν καὶ ἀναγκαιοτάτης χρείας. Οὐδὲν γὰρ ἀναγκαιότερον ψυχῆς, ὑπὲρ ἧς Χριστὸς ἀπέθανεν. Μὴ πίστευε δολουργῷ λογισμῷ ὑποτιθεμένῳ σοι τὸ ἀσκανδάλιστον εἶναι· αὐτὸ τοῦτο σκάνδαλον εἶναι πληροφορούμενος πολλῇ τῇ πείρᾳ τῶν πεπτωκότων προφανῆ σοι ταῦτα παρασχόμενον. Πίστευε τοῖς ἐμοῖς λόγοις ἐκ φιλαδέλφου καρδίας προφερομένοις. Πρόστρεχε γέρουσι δυσεντεύκτοις, οἵτινες λόγοις μὲν παροιμιῶν ἀλείφουσι τοὺς νέους πρὸς τὰς ἐναρέτους πράξεις, βλάπτουσι δὲ προσώπῳ οὐδαμῶς. Πάσῃ φυλακῇ τήρει σὴν καρδίαν. Ὥσπερ γὰρ χρυσὸς κατασκοπεῖται μὲν ἀδιαλείπτως ὑπὸ τῶν κλεπτῶν ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρᾳ, ἁρπάζεται δὲ ἀπροςδοκήτως, καὶ οὐ γινώσκεις· ὅρα μή σε πλανήσῃ ὁ ἐχθρὸς τῇ τοῦ προπάτορος ἁμαρτίᾳ, καὶ τὸ τάχος σε ἐκβάλῃ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς.
SERMO DE RENUNTIATIONE SÆCULI, ETC. Β κατ' ἀρετὴν πολιτείας (94) ἐν ἑαυτῇ διαφθείρει. Εl δέ που καὶ βοηθούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ διαδρᾶναι δυνηθῇς τὰ ταύτης δίκτυα, ἐπανῆκες μὲν τῇ κέλλῃ, ἀλλ' οὐχ ὁ αὐτός· πάρετος δέ τις καὶ νενοσηκὼς, καὶ πρὸς ἅπαν ἔργον τῶν ἀρετῶν δυσάρεστος, πολλῷ δὲ χρόνῳ ἐπανελθεῖν εἰς τὴν οἰκείαν ἕξιν δυνάμενος. Στενοχωρήσει γάρ σε τοῖς λογισμοῖς ἡ πρὸς ἑκάτερον βίον ἐπιθυμία· καὶ πολλῷ καμάτῳ δυνήσῃ δοῦναι τῇ ψυχῇ τὰ νικητήρια. Εἰ τοίνυν συμβῇ σε κατὰ περί στασίν τινα ἐκδημῆσαι τῆς κέλλης, περιτεθωρακι σμένος (95) τον φόβον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐνιδρυσάμενος τῇ χειρὶ τὴν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, καταπαλαίσας πάσῃ ἐγκρατείᾳ τὰς τῶν ἡδονῶν προσβολὰς, αὐτίκα τῆς χρείας γενομένης (96), ἀποπήδησον, μὴ ἐγχρο- νίσας, ἀλλ' ἐξεῖ τῷ πτερῷ χρησάμενος πρὸς τὴν ἐπάνοδον, ὥσπερ τις άκακος περιστερά, πρὸς τὴν ἐκπέμψασάν σε κιβωτὸν αὐτομολήσας, ἐν στόματι φέρων τὰ ἐλέη Χριστοῦ· οὕτω τε πείθων τοὺς λογι- σμούς (97) τοὺς ἔνδον ἄβατον εἶναι τὴν ἐπὶ παντὸς ἑτέρου τόπου σωτηριώδη ἀνάπαυσιν. Νέος ὢν εἴτε τὴν σάρκα εἴτε το φρόνημα, φεύγε τὴν συνδιαγωγήν τῶν ἐμηλίκων, καὶ ἀποδίδρασκε ἀπ' αὐτῶν, ὡς ἀπὸ φλογός. Πολλοὺς γὰρ ἐμπρήσας δι' αὐτῶν ὁ ἐχθρὸς τῷ αἰωνίῳ πυρὶ παρέδωκε, πνευματικῇ δῆθεν ἀγάπη εἰς τὸ τῶν πενταπολιτῶν μυσαρόν βάραθρον έγκαι ταστρέψας αὐτούς. Καὶ τοὺς ἐν τῷ πελάγει καὶ παντὶ ἀνέμῳ καὶ κλύδωνι διασωθέντας, εἴσω τῶν λιμένων ἀμεριμνοῦντας, σὺν αὐτάνδρῳ τῷ σκάφει τῷ βυθῷ παρέδωκεν (98). Εν καθέδρα πρὸ πολλοῦ: καθέσθητι ἀπ' αὐτοῦ. Ἐν ἀνακλίσει ὕπνου μὴ γειτνιαζέτω σου τὰ ἐνδύματα τοῖς ἐκείνου· μᾶλ λον δὲ κέχρητο γέροντι μεσίτῃ. Ηνίκα δέ σοι διαλέγεται, ἢ ἀντιπρόσωπος ψάλλει, κάτω νεύων ἀντίφθεγξαι αὐτῷ, μήπως, τῇ εἰς τὰ πρόσωπα ἐν ατενίσει σπέρμα επιθυμίας ὑπὸ τοῦ ἐπισπορέως ἐχθροῦ δεξάμενος (99), δράγματα φθορᾶς καὶ ἀπωλείας καρ- ποφορήσῃς. Ἐν οἴκῳ ἢ ἐν τόπῳ, οὗ οὐκ ἔστιν ὁ βλέπων τὰ ἔργα ὑμῶν, μὴ εὑρεθῇς μετ' αὐτοῦ, προφάσει μελέτης θείων λογίων, ἢ ἑτέρας (1) ὁποιασοῦν καὶ αναγκαιοτάτης χρείας. Οὐδὲν γὰρ ἀναγκαιότερον ψυχῆς, ὑπὲρ ἧς Χριστὸς ἀπέθανεν. Μὴ πίστευε δο λουργῷ λογισμῷ ὑποτιθεμένῳ σοι τὸ ἀσκανδάλιστον εἶναι· αὐτὸ τοῦτο σκάνδαλον εἶναι πληροφορούμενος πολλῇ τῇ πείρᾳ τῶν πεπτωκότων προφανῆ σοι ταῦτα παρασχόμενον (2). λιτείαν, εἰ δέ που. που περιθωρακισάμενος. καὶ τῆς χρείας γενόμενος καὶ ἀπὸ τῆς χρείας, μὴ ἐγχρονίσας. ἐγχρονίσης. είο ὀξὺ τῷ. Αt ὀξεῖ τῷ. τὴν διαγωγήν. τῷ βυθῷ παραδούναι δεδύνηται, ἀπ' αὐτῶν.... ἐνδύματα τοῖς ἐκείνων. ἀπ' αὐτοῦ, ἐπισπορέως, ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ ἐπισπορέως. ὑπὸ τοῦ ἐπισπορέως ἐχθροῦ, Εt ἐν ᾧ. φάσει μελέτης... ἢ προφάσει ἑτέρας. καὶ ἀναγκαίας. αναγκαιότερον ψυχῆς. ψυχῇ. παρασχομένῳ. A seipsa corrumpit. Quod si forte, Deo auxiliante, piam ac sanctam vivendi rationem per seipsum corrumpit. Editi et codex Combef. ut in contextu, melius. Statim duo mss. Vocula in utraque editione deerat. et tres mss. ubi fortasse legendum est solutus negotio. Ibidem editio Paris. Editio Ven. et tres mss. Hoc ipso in loco utraque edi- mss. iidem mss. tres libri submergere retia ejus effugere valeas, redibis quidem ad cel lam, sed non idem, fraetus potius et languidus, isque, qui omnem virtutis actionem gre feras, quique nonnisi multo tempore ad tuum ipsius habitum reverti possis. Etenim te tuæ cogitationes ad angustias adducent ob utriusque vitæ deside- rium, et non nisi multo labore victoriam anima parere poteris. Itaque si necessitate quapiam ur- gente contigerit te e cella egredi, tunc Dei timore ceu thorace circunmunitus, inserta in ma- num charitate Christi, oppugnatisque per omnem continentiam incursibus voluptatum, simul ut ne- gotium absolveris, statim revertere, non immorans, sed ad reditum velocibus alis usus, et tanquam in- nocens quædam columba, ad arcam unde emissus fuisti, confugiens, ferens in ore misericordiam Christi, sicque internis cogitationibus persuade, te requiem salutarem in nullo alio loco invenire posse. Juvenis es sive corpore, sive animo : æqualium tuo- rum consuetudinem declina, ab iisque velut a flamma aufuge. Hostis enim multos quos per ipsos incen- deral, æterno igni tradidit, atque spiritualis dilem clionis specie illos in horrendum illud quinque ci- vitatum barathrum dejecit: et qui in pelago ab. omni vento et tempestate servati fuerant.incolu- mes, eos in portu desidentes una cum navi vecto· ribusque in profundum submergit. In sedili procul a coævo sede. Cum recubas ad somnum capiendum, indumenta tua non sint vicina illius indumentis; imo potius senem intermedium adhibe. Quando vero tecum loquitur, aut ex adverso psallit, responde ei vultu humi defixo, ne forte oculis in vultus con- jectis, a satore inimico libidinis semen suscipias, ac corruptionis et interitus manipulos metas. In domo, aut in loco, ubi nemo est qui videat opera vestra, ne meditandorum divinorum eloquiorum aut alterius cujuscunque rei vel maxime necessaria obtentu, cum ipso inveniare : nihil enim magis ne- cessarium est quam anima pro qua Christus mor- tuus est. Subdolæ isti cogitationi quæ rem offendi- culo vacare submonet, fidem ne adhibe: sed ob. multam experientiam eorum qui lapsi sunt, quique hæc tibi clara et manifesta reddunt, penitus tibi D persuadeas idipsum offendiculum esse. C poluit. Statim Reg. primus Illud, accipi debet de æquali et coevo. ab inimico et a malorum satore. Vele- res duo libri Alius a satore inimico. quidem qui libidinis semen spargit, vere inimicus est. Ali- quanto post duo mss. Ibidem iidem mss. Nec ita mulio post codex Com- bef. et alii duo cum editione Ven. Editio Paris. mus emendatus: quo in codice ante emendationem, ut conjicere licet, legebatur Editio (94) Regii primus et tertius την κατ' ἀρετὴν που (95) Regii primus et tertius ἐχθῆναι τῆς κέλλης, (96) Editio Paris. χρείας γενομένης. Editio Ven. (97) Antiqui duo libri τοὺς ἔνδον λογισμούς. ΜοΣ (98) Utraque editio τῷ βυθῷ παραδεδωχεν. Veteres (99) Utraque editio ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ καὶ τῶν κακῶν (1) Sic Regii prinus et tertius. Editio Paris. ή προ- (2) Sic Reg. tertius, et ita quoque habet Reg. pri-
PG 31:640Ὁ γὰρ τὸν Ἀδὰμ τῇ τῆς βρώσεως κλοπῇ ὑφελκύσας τῆς ζωῆς, προσδοκήσας τε καὶ Ἰησοῦν ὑποσκελίζειν, οὐκ ἐντραπήσεται πολλῷ μᾶλλον καὶ σοὶ κεράσαι τὸ πρῶτον αἴτιον τῶν κακῶν, ἰσχυρὸν δηλητήριον τοῦτο γινώσκων. Τὸ γὰρ τῆς γαστριμαργίας πάθος οὐκ ἐν πλήθει βρωμάτων τὴν ἰδίαν ἰσχὺν ἐπιδείκνυσθαι πέφυκεν, ἀλλ’ ἐν ἐπιθυμίᾳ καὶ μικρᾷ γεύσει. Εἰ τοίνυν ἐπιθυμία βραχείας τινὸς γεύσεως ἰσχύσει σε ὑποβάλλειν τῷ τῆς γαστριμαργίας πάθει, ἀκαμάτως σε τῷ θανάτῳ παραδώσει. Ὥσπερ γὰρ φύσις τις ὕδατος πολλοῖς ὁλκοῖς προσδιαιρουμένη πάντα τὸν περὶ τοὺς ὁλκοὺς τόπον θάλλειν παρασκευάζει· οὕτω καὶ τὸ τῆς γαστριμαργίας πάθος, εἰ ἀναδοθῇ σου τῇ καρδίᾳ, πάσας σου τὰς αἰσθήσεις ποτίζον, ὕλην κακίας ἐν σοὶ καταφυτεῦσαν, θηρίων κατοικητήριον τὴν σὴν ψυχὴν καταστήσει. Πολλοὺς γὰρ ἐγὼ πάθεσι κρατηθέντας εἶδον ἐν ὑγείᾳ γενομένους, ἕνα δὲ ἐκ πάντων λαθροφάγον, ἢ γαστρίμαργον οὐκ εἶδον, ἀλλ’ ἢ ἀποῤῥαγέντας τοῦ ἐγκρατοῦς βίου, καὶ τῷ κόσμῳ διαφθαρέντας, ἢ τοῖς ἐγκρατέσιν ἐναποκρύπτεσθαι πειρωμένους, καὶ τῷ διαβόλῳ τῇ ἡδυπαθείᾳ συνασπιζομένους.
Β προφερομένοις. Πρόστρεχε γέρουσι (3) δυσεντεύκτοις, οἵτινες λόγοις μὲν παροιμιῶν ἀλείφουσι τους νέους πρὸς τὰς ἐναρέτους πράξεις, βλάπτουσι δὲ προσώπω οὐδαμῶς. Πάσῃ φυλακῇ τήρει σὴν καρδίαν. "Ωσπερ γὰρ χρυσὸς κατασκοπεῖται μὲν ἀδιαλείπτως ὑπὸ τῶν κλεπτῶν ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρᾳ, ἁρπάζεται δὲ ἀπροσ δοκήτως, καὶ οὐ γινώσκεις· ὅρα μή σε πλανήσῃ ὁ ἐχθρὸς τῇ τοῦ προπάτορος ἁμαρτίᾳ, καὶ τὸ τάχος σε ἐκβάλῃ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς. Ὁ γὰρ τὸν 'Αδάμ τῇ τῆς βρώσεως κλοπῇ ὑφελκύσας τῆς ζωῆς, προσδοκήσας τε καὶ (4) Ἰησοῦν ὑποσκελίζειν, οὐκ ἐντραπήσεται πολλῷ μᾶλλον καὶ σοὶ κεράσαι τὸ πρῶ τον αἴτιον τῶν κακῶν, ἰσχυρὸν δηλητήριον τοῦτο γινώσκων. Τὸ γὰρ τῆς γαστριμαργίας πάθος οὐκ ἐν πλήθει βρωμάτων τὴν ἰδίαν ἰσχὺν ἐπιδείκνυσθαι πέ- φυκεν, ἀλλ' ἐν ἐπιθυμίᾳ καὶ μικρά γεύσει (5). Εί τοίνυν ἐπιθυμία βραχείας τινός γεύσεως ἰσχύσει σε ὑποβάλλειν τῷ τῆς γαστριμαργίας πάθει, ἀκαμάτως σε τῷ θανάτῳ παραδώσει. "Ωσπερ γὰρ φύσις τις (6) ὕδατος πολλοῖς ὁλκοῖς προσδιαιρουμένη πάντα τὸν περὶ τοὺς ὁλκοὺς τόπον θάλλειν παρασκευάζει· οὕτω καὶ τὸ τῆς γαστριμαργίας πάθος, εἰ ἀναδοθῇ σου τῇ καρδίᾳ, πάσας σου τὰς αἰσθήσεις ποτίζον, ὕλην και κίας ἐν σοὶ καταφυτεῦσαν, θηρίων κατοικητήριον τὴν σὴν ψυχὴν καταστήσει. Πολλοὺς γὰρ ἐγὼ πάθεσι κρα τηθέντας εἶδον ἐν ὑγείᾳ γενομένους, ἕνα δὲ ἐκ πάνω των λαθροφάγον, ἢ γαστρίμαργον οὐκ εἶδον, ἀλλ' ή ἀποῤῥαγέντας τοῦ ἐγκρατους βίου, καὶ τῷ κόσμῳ διαφθαρέντας, ἢ τοῖς ἐγκρατέσιν ἐναποκρύπτεσθα: πειρωμένους, καὶ τῷ διαβόλῳ τῇ ἡδυπαθείᾳ συνασπι ζομένους. Ψεῦσται γάρ εἰσιν οὗτοι, πολύορκοι, ἐπί ορχοι, ἀντιστάται, ἀντιπλῆκται (7), ανακράκται, ἀρ νησίφαγοι, ἀνελεύθεροι, αβροδίαιτοι, μεμψίμοιροι, ἐρευνηταί, σκοτεινοχαρείς, πάσης τῆς ἐναρέτου που λιτείας ἀντεργάται ἑκούσιοι. Ἵνα γὰρ τὸ τῆς γαστρι μαργίας πάθος σκεπάσωσι, τῷ ἐσμῷ τῶν κακῶν περ ριπίπτουσιν· οἵτινες τῷ μὲν σχήματί εἰσιν ἐν τοῖς σωζομένοις, τοῖς δὲ πράγμασιν ἐν τοῖς κατακεκρι- μένοις (8). σμῳ συντέλειαν ἐπήγαγε διὰ τὴν τῆς γαστρὸς ἡδονήν. Νῶε γελᾶται, Χαμ (9) κεκατήραται, Ησαῦ τῶν πρω τοτοκίων ἐκπίπτει, καὶ τοῖς Χαναναίοις ἐπιγαμβρεύε ται, Λὼτ θυγατρόγαμος γίνεται, γαμβρὸς ἑαυτοῦ καὶ πενθερός· ὁ πατὴρ ἀνὴρ, καὶ ὁ πάππος πατὴρ, έκα- πολλῇ τε τῇ πείρα τῶν πεπτωκότων προφανῆ σοι ταῦτα φαινέσθωσαν, πρόστρεχε γέρουσι. πρόσεχε, προσδοκήσας τε καί. γείας τινὸς γεύσεως. Εἰ γάρ σε ἰσχύσει καταβαλεῖν, τέρωθεν τοὺς ὅρους τῆς φύσεως ενυβρίζων. Αὕτη καὶ τὸν Ἰσραὴλ εἰδώλου προσκυνητὴν ἐποίησε (10), καὶ πλήκται. κριμένοι. πεποίηκε. S. BASILII MAGNI benevolo prodeunt. Accede ad senes qui facilem al se aditum non præbent: qui proverbiorum qui- dem sententiis juvenes ad virtutem cohortantur, B nec tamen facile lædunt. Omni custodia serva cor tuum 60. Etenim uti aurum indesinenter diu noctu- que observatur a furibus, atque præter exspectatio- nem et te inscio subripitur; cave ne te primi pa- rentis peccato seductum in errorem impellat ad- versarius, teque cito ex voluptatis paradiso expellat. Qui enim Adamum per escæ furtum vita spoliavit, speraveratque fore, ut Jesum supplantaret, is tibi quoque multo magis hanc primam malorum cau- sam propinare non verebitur, venenum efficax id esse non nescius. Nam gulæ vitium non in esca- rum copia, sed in appetitione et in modico gustatu, vim suam exserere soiet. Ergo si brevis alicujus gustatus appetitio potuit subjicere te in- gluviei vitio, tibi nullo negotio interitum afferet. Quemadmodum enim aquæ scaturigo in multos ductus divisa facit, ut omnis locus his ductibus circumjacens virescat: ita et gulæ vitium si se in cor tuum eſſuderit, ipsum irrigatis omnibus tuis sensibus, qui sunt nequitiæ quasi silva in te con- sita, animam tuam ferarum habitaculum efficiet. Ego enim vidi multos, qui vitiis mancipati redie- runt ad sanitatem : sed ex omnibus ne unum qui- dem, qui occulte manducaret, aut gulosus esset, emendatum vidi; imo vero aut vitæ continentis in- stitutum deserunt, atque in mundo corrumpuntur, aut inter continentes occultari conantur, et dia- C boli fiunt commilitones per voluptatem. Hi enim mendaces sunt, multis juramentis obnoxii, perjuri, contentiosi, ad referiendum parati, clamusi, et qui negent se comedisse, illiberales, molles, queruli, scrutatores, et qui tenebris gaudeant, omneque vitæ piæ ac sanctæ institutum ultro oppugnent. Etenim, ut gulæ vitium contegant, in malorum in- cidunt multitudinem: qui quidem specie tenus in- ter electos, at reipsa inter reprobos numerantur. ventris voluptatem mundo exitium intulit *. Irri- detur Noe, Cham devotus est *, primogeniti jura admittit Esau 8ª, atque cum Chananæis affinitatem contrahit 8. Lot Gliarum maritus fit 6s, ipse sui psius gener et socer, pater vir, et avus pater, D utrinque naturæ terminos afficiens contumelia. Hæc etiam Israelem impulit ad adorandum simula- Prov. 1V, 23. Gen. 1, 6. ss Gen. ix, 21, XIX, 35. Paris. et editio Ven. in margine el per multam experientiam eorum qui lapsi sunt, manifesta fant isthæc tibi. dein tres mss. Editi ailende. duo mss. ss Gen. xxv, 33. Gen. xxxvi. 2. es Gen. 25. sed in brevis cujusdam saporis appetitione. Etenim si, etc. cula xat in duobus mss. deest. tertius 6. Crede meis verbis, quæ ex corde in fratres A 6. Πίστευε τοῖς ἐμοῖς λόγοις ἐκ φιλαδέλφου καρδίας 7. Αὕτη τὸν Ἀδὰμ θανάτῳ παρέδωκε, καὶ τῷ πά 7. Ingluvies morti tradidit Adamum, atque per (3) Antiqui duo libri καρδίας προσφερομένοις. Ibi- (4) Editi et Reg. tertius προσδοκήσας τε καί. Alii (5) Regii primus et tertius ἀλλ' ἐν ἐπιθυμία βρα (6) Vox τις ex antiquis duobus libris addita est. (7) Editio utraque ἀντίπληκται. Reg. tertius άντι- (8) Antiqui duo libri τοῖς δὲ πράγμασι κατακε (9) Utraque editio et Reg. tertius καὶ Χάμ. Vo (10) Reg. primus προσκυνητήν πεποίηται. Βιι.
Ψεῦσται γάρ εἰσιν οὗτοι, πολύορκοι, ἐπίορκοι, ἀντιστάται, ἀντιπλῆκται, ἀνακράκται, ἀρνησίφαγοι, ἀνελεύθεροι, ἁβροδίαιτοι, μεμψίμοιροι, ἐρευνηταὶ, σκοτεινοχαρεῖς, πάσης τῆς ἐναρέτου πολιτείας ἀντεργάται ἑκούσιοι. Ἵνα γὰρ τὸ τῆς γαστριμαργίας πάθος σκεπάσωσι, τῷ ἐσμῷ τῶν κακῶν περιπίπτουσιν· οἵτινες τῷ μὲν σχήματί εἰσιν ἐν τοῖς σωζομένοις, τοῖς δὲ πράγμασιν ἐν τοῖς κατακεκριμένοις. Αὕτη τὸν Ἀδὰμ θανάτῳ παρέδωκε, καὶ τῷ κόσμῳ συντέλειαν ἐπήγαγε διὰ τὴν τῆς γαστρὸς ἡδονήν. Νῶε γελᾶται, Χὰμ κεκατήραται, Ἡσαῦ τῶν πρωτοτοκίων ἐκπίπτει, καὶ τοῖς Χαναναίοις ἐπιγαμβρεύεται, Λὼτ θυγατρόγαμος γίνεται, γαμβρὸς ἑαυτοῦ καὶ πενθερός· ὁ πατὴρ ἀνὴρ, καὶ ὁ πάππος πατὴρ, ἑκατέρωθεν τοὺς ὅρους τῆς φύσεως ἐνυβρίζων. Αὕτη καὶ τὸν Ἰσραὴλ εἰδώλου προσκυνητὴν ἐποίησε, καὶ τούτων τὰ κῶλα ἐν τῇ ἐρήμῳ πεσεῖν παρεσκεύασεν. Αὕτη καί τινα τῶν προφητῶν, ἐπὶ ἐλέγχῳ ἀνοσιουργοῦ βασιλέως ἀπὸ Θεοῦ ἀποσταλέντα, ἀγρίου θηρὸς βορὰν πεποίηκε· καὶ ὃν οὐκ ἴσχυσεν Ἱεροβοὰμ ὁ βασιλεὺς σὺν πάσῃ τῇ βασιλικῇ δυνάμει ἀμύνασθαι, τῇ τῆς γαστρὸς ἀπάτῃ ληφθεὶς, ἐλεεινὸν θάνατον ἀποφέρεται.
Β προφερομένοις. Πρόστρεχε γέρουσι (3) δυσεντεύκτοις, οἵτινες λόγοις μὲν παροιμιῶν ἀλείφουσι τους νέους πρὸς τὰς ἐναρέτους πράξεις, βλάπτουσι δὲ προσώπω οὐδαμῶς. Πάσῃ φυλακῇ τήρει σὴν καρδίαν. "Ωσπερ γὰρ χρυσὸς κατασκοπεῖται μὲν ἀδιαλείπτως ὑπὸ τῶν κλεπτῶν ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρᾳ, ἁρπάζεται δὲ ἀπροσ δοκήτως, καὶ οὐ γινώσκεις· ὅρα μή σε πλανήσῃ ὁ ἐχθρὸς τῇ τοῦ προπάτορος ἁμαρτίᾳ, καὶ τὸ τάχος σε ἐκβάλῃ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς. Ὁ γὰρ τὸν 'Αδάμ τῇ τῆς βρώσεως κλοπῇ ὑφελκύσας τῆς ζωῆς, προσδοκήσας τε καὶ (4) Ἰησοῦν ὑποσκελίζειν, οὐκ ἐντραπήσεται πολλῷ μᾶλλον καὶ σοὶ κεράσαι τὸ πρῶ τον αἴτιον τῶν κακῶν, ἰσχυρὸν δηλητήριον τοῦτο γινώσκων. Τὸ γὰρ τῆς γαστριμαργίας πάθος οὐκ ἐν πλήθει βρωμάτων τὴν ἰδίαν ἰσχὺν ἐπιδείκνυσθαι πέ- φυκεν, ἀλλ' ἐν ἐπιθυμίᾳ καὶ μικρά γεύσει (5). Εί τοίνυν ἐπιθυμία βραχείας τινός γεύσεως ἰσχύσει σε ὑποβάλλειν τῷ τῆς γαστριμαργίας πάθει, ἀκαμάτως σε τῷ θανάτῳ παραδώσει. "Ωσπερ γὰρ φύσις τις (6) ὕδατος πολλοῖς ὁλκοῖς προσδιαιρουμένη πάντα τὸν περὶ τοὺς ὁλκοὺς τόπον θάλλειν παρασκευάζει· οὕτω καὶ τὸ τῆς γαστριμαργίας πάθος, εἰ ἀναδοθῇ σου τῇ καρδίᾳ, πάσας σου τὰς αἰσθήσεις ποτίζον, ὕλην και κίας ἐν σοὶ καταφυτεῦσαν, θηρίων κατοικητήριον τὴν σὴν ψυχὴν καταστήσει. Πολλοὺς γὰρ ἐγὼ πάθεσι κρα τηθέντας εἶδον ἐν ὑγείᾳ γενομένους, ἕνα δὲ ἐκ πάνω των λαθροφάγον, ἢ γαστρίμαργον οὐκ εἶδον, ἀλλ' ή ἀποῤῥαγέντας τοῦ ἐγκρατους βίου, καὶ τῷ κόσμῳ διαφθαρέντας, ἢ τοῖς ἐγκρατέσιν ἐναποκρύπτεσθα: πειρωμένους, καὶ τῷ διαβόλῳ τῇ ἡδυπαθείᾳ συνασπι ζομένους. Ψεῦσται γάρ εἰσιν οὗτοι, πολύορκοι, ἐπί ορχοι, ἀντιστάται, ἀντιπλῆκται (7), ανακράκται, ἀρ νησίφαγοι, ἀνελεύθεροι, αβροδίαιτοι, μεμψίμοιροι, ἐρευνηταί, σκοτεινοχαρείς, πάσης τῆς ἐναρέτου που λιτείας ἀντεργάται ἑκούσιοι. Ἵνα γὰρ τὸ τῆς γαστρι μαργίας πάθος σκεπάσωσι, τῷ ἐσμῷ τῶν κακῶν περ ριπίπτουσιν· οἵτινες τῷ μὲν σχήματί εἰσιν ἐν τοῖς σωζομένοις, τοῖς δὲ πράγμασιν ἐν τοῖς κατακεκρι- μένοις (8). σμῳ συντέλειαν ἐπήγαγε διὰ τὴν τῆς γαστρὸς ἡδονήν. Νῶε γελᾶται, Χαμ (9) κεκατήραται, Ησαῦ τῶν πρω τοτοκίων ἐκπίπτει, καὶ τοῖς Χαναναίοις ἐπιγαμβρεύε ται, Λὼτ θυγατρόγαμος γίνεται, γαμβρὸς ἑαυτοῦ καὶ πενθερός· ὁ πατὴρ ἀνὴρ, καὶ ὁ πάππος πατὴρ, έκα- πολλῇ τε τῇ πείρα τῶν πεπτωκότων προφανῆ σοι ταῦτα φαινέσθωσαν, πρόστρεχε γέρουσι. πρόσεχε, προσδοκήσας τε καί. γείας τινὸς γεύσεως. Εἰ γάρ σε ἰσχύσει καταβαλεῖν, τέρωθεν τοὺς ὅρους τῆς φύσεως ενυβρίζων. Αὕτη καὶ τὸν Ἰσραὴλ εἰδώλου προσκυνητὴν ἐποίησε (10), καὶ πλήκται. κριμένοι. πεποίηκε. S. BASILII MAGNI benevolo prodeunt. Accede ad senes qui facilem al se aditum non præbent: qui proverbiorum qui- dem sententiis juvenes ad virtutem cohortantur, B nec tamen facile lædunt. Omni custodia serva cor tuum 60. Etenim uti aurum indesinenter diu noctu- que observatur a furibus, atque præter exspectatio- nem et te inscio subripitur; cave ne te primi pa- rentis peccato seductum in errorem impellat ad- versarius, teque cito ex voluptatis paradiso expellat. Qui enim Adamum per escæ furtum vita spoliavit, speraveratque fore, ut Jesum supplantaret, is tibi quoque multo magis hanc primam malorum cau- sam propinare non verebitur, venenum efficax id esse non nescius. Nam gulæ vitium non in esca- rum copia, sed in appetitione et in modico gustatu, vim suam exserere soiet. Ergo si brevis alicujus gustatus appetitio potuit subjicere te in- gluviei vitio, tibi nullo negotio interitum afferet. Quemadmodum enim aquæ scaturigo in multos ductus divisa facit, ut omnis locus his ductibus circumjacens virescat: ita et gulæ vitium si se in cor tuum eſſuderit, ipsum irrigatis omnibus tuis sensibus, qui sunt nequitiæ quasi silva in te con- sita, animam tuam ferarum habitaculum efficiet. Ego enim vidi multos, qui vitiis mancipati redie- runt ad sanitatem : sed ex omnibus ne unum qui- dem, qui occulte manducaret, aut gulosus esset, emendatum vidi; imo vero aut vitæ continentis in- stitutum deserunt, atque in mundo corrumpuntur, aut inter continentes occultari conantur, et dia- C boli fiunt commilitones per voluptatem. Hi enim mendaces sunt, multis juramentis obnoxii, perjuri, contentiosi, ad referiendum parati, clamusi, et qui negent se comedisse, illiberales, molles, queruli, scrutatores, et qui tenebris gaudeant, omneque vitæ piæ ac sanctæ institutum ultro oppugnent. Etenim, ut gulæ vitium contegant, in malorum in- cidunt multitudinem: qui quidem specie tenus in- ter electos, at reipsa inter reprobos numerantur. ventris voluptatem mundo exitium intulit *. Irri- detur Noe, Cham devotus est *, primogeniti jura admittit Esau 8ª, atque cum Chananæis affinitatem contrahit 8. Lot Gliarum maritus fit 6s, ipse sui psius gener et socer, pater vir, et avus pater, D utrinque naturæ terminos afficiens contumelia. Hæc etiam Israelem impulit ad adorandum simula- Prov. 1V, 23. Gen. 1, 6. ss Gen. ix, 21, XIX, 35. Paris. et editio Ven. in margine el per multam experientiam eorum qui lapsi sunt, manifesta fant isthæc tibi. dein tres mss. Editi ailende. duo mss. ss Gen. xxv, 33. Gen. xxxvi. 2. es Gen. 25. sed in brevis cujusdam saporis appetitione. Etenim si, etc. cula xat in duobus mss. deest. tertius 6. Crede meis verbis, quæ ex corde in fratres A 6. Πίστευε τοῖς ἐμοῖς λόγοις ἐκ φιλαδέλφου καρδίας 7. Αὕτη τὸν Ἀδὰμ θανάτῳ παρέδωκε, καὶ τῷ πά 7. Ingluvies morti tradidit Adamum, atque per (3) Antiqui duo libri καρδίας προσφερομένοις. Ibi- (4) Editi et Reg. tertius προσδοκήσας τε καί. Alii (5) Regii primus et tertius ἀλλ' ἐν ἐπιθυμία βρα (6) Vox τις ex antiquis duobus libris addita est. (7) Editio utraque ἀντίπληκται. Reg. tertius άντι- (8) Antiqui duo libri τοῖς δὲ πράγμασι κατακε (9) Utraque editio et Reg. tertius καὶ Χάμ. Vo (10) Reg. primus προσκυνητήν πεποίηται. Βιι.
PG 31:641Δανιὴλ δὲ ὁ ἐπιθυμιῶν ἀνὴρ, κρατήσας γαστρὸς, βασιλείας Χαλδαίων κατεκυρίευσεν, εἰδώλων καθαιρέτης γενόμενος, καὶ δράκοντος ἀναιρέτης, λεόντων παιδαγωγὸς, ἐνανθρωπήσεως Θεοῦ προαγορευτὴς, καὶ μυστηρίων ἀποκρύφων ἐξηγητής. Γαστρὸς ἡδονῆς ἀνώτεροι φανέντες οἱ τρεῖς ἅγιοι παῖδες, ὀργῆς βασιλικῆς ὑπερεφρόνησαν, καὶ τῆς φοβερᾶς ἐκείνης καμίνου τῆς καιομένης, ἣν ἴσχυσεν ἀνάψαι Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς, ἀπτοητὶ κατετόλμησαν. Εἰκόνα χρυσῆν θεοποιουμένην ἀργὴν ἀπέδειξαν· καὶ τὴν ἐν πολλῷ χρόνῳ κατασκευασθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ ἐφ’ ὕβρει τῆς τοῦ Θεοῦ δόξης, λάφυρα λαβόντες, τῷ ἰδίῳ Δεσπότῃ προσενηνόχασιν. Αὐτὸν τὸν ἔχθιστον βασιλέα, καὶ ἅπαν τὸ κατὰ τοῦ Θεοῦ στρατόπεδον σὺν πάσῃ τῇ κτίσει ὑμνῳδεῖν τὸν Θεὸν παρεσκεύασαν. Καὶ, ἵνα πάντα συνελὼν εἴπω, εἰ κρατήσεις γαστρὸς, οἰκήσεις τὸν παράδεισον· εἰ δὲ οὐ κρατήσεις, γέγονας θανάτου παρανάλωμα. Γενοῦ πιστὸς θησαυρὸς τῶν ἀρετῶν, καὶ ἔχε κλεῖδα τὴν τοῦ πνευματικοῦ σου πατρὸς γλῶσσαν. Αὕτη σου ἀνοιγέτω τὸ στόμα πρὸς μετάληψιν ἄρτου, καὶ αὕτη ἀποκλειέτω. Μὴ παραδέξῃ σύμβουλον τὸν ὄφιν, ἀντὶ καλῆς συμβουλίας συλαγωγῆσαί σε θέλοντα.
τούτων τὰ κώλα ἐν τῇ ἐρήμῳ πεσεῖν παρεσκεύασεν. Αὕτη καί τινα τῶν προφητῶν, ἐπὶ ἐλέγχῳ ἀνοσιουρ- γοῦ βασιλέως ἀπὸ Θεοῦ ἀποσταλέντα, ἀγρίου θηρὸς βερὰν πεποίηκε· καὶ ὅν οὐκ ἴσχυσεν Ιεροβοάμ ὁ βα- σιλεὺς σὺν πάσῃ τῇ βασιλικῇ δυνάμει ἀμύνασθαι, τῇ τῆς γαστρὸς ἀπάτῃ ληφθεὶς, ἐλεεινὸν θάνατον ἀπο- φέρεται. Δανιὴλ δὲ ὁ ἐπιθυμιῶν ἀνὴρ, κρατήσας γα- στρὸς, βασιλείας Χαλδαίων κατεκυρίευσεν, εἰδώλων καθαιρέτης γενόμενος, καὶ δράκοντος ἀναιρέτης, λεόντων παιδαγωγός, ἐνανθρωπήσεως Θεοῦ προαγο- ρευτής, καὶ μυστηρίων ἀποκρύφων ἐξηγητής. Γαστρὸς ἡδονῆς ἀνώτεροι φανέντες οἱ τρεῖς ἅγιοι παίδες, ὀργῆς βασιλικῆς ὑπερεφρόνησαν, καὶ τῆς φοβερᾶς ἐκείνης καμίνου τῆς καιομένης, ἣν ἴσχυσεν ἀνάψαι Ναβουχο δονόσορ ὁ βασιλεὺς, ἀπτοητὶ κατετόλμησαν. Εἰκόνα χρυσήν θεοποιουμένην ἀργὴν ἀπέδειξαν· καὶ τὴν ἐν Β πολλῷ χρόνῳ κατασκευασθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ ἐφ' δρες τῆς τοῦ Θεοῦ δόξης, λάφυρα λαβόντες, τῷ ἰδίῳ Δεσπότῃ προσενηνόχασιν (11). Αὐτὸν τὸν ἔχθιστον βασιλέα, καὶ ἅπαν τὸ κατὰ τοῦ Θεοῦ στρατόπεδον σὺν πάσῃ (12) τῇ κτίσει ὑμνῳδεῖν τὸν Θεὸν παρεσκεύασαν. Καὶ, ἵνα πάντα συνελών εἴπω, εἰ κρατήσεις γαστρός, οἰκήσεις τὸν παράδεισον· εἰ δὲ οὐ κρατήσεις, γέγονας θανάτου παρανάλωμα. • Ει, κλεῖδα τὴν τοῦ πνευματικοῦ σου πατρὸς γλῶσσαν. Αὕτη σου ἀνοιγέτω τὸ στόμα πρὸς μετάληψιν ἄρτου, καὶ αὕτη ἀποκλειέτω. Μὴ παραδέξῃ σύμβουλον τὸν ὄφιν, ἀντὶ καλής συμβουλίας (15') συλαγωγήσαί σε θέλοντα. Μέχρι γεύσεως γλώσσης φυλάττου λαθροφαγίας αμαρτίαν. Εἰ γάρ σε ἐν μικρῷ τρέψαι ἰσχύσει, ἔβαλέ σε τῇ πάλῃ, καὶ συνέχει σε τοῖς δεσμοῖς. Μὴ ὑπεχε τὰ ὦτά σου παντὶ λαλοῦντι, καὶ μὴ ἀποκρίνου παντὶ ἀδολεσχοῦν. τι, ἐν ὁμιλίαις τῷ σκοπῷ τῆς ἀσκήσεως μὴ συμβαι- νούσαις (14). Αγαθῶν διδαγμάτων γίνου ἀκροατής, καὶ τῇ τούτων μελέτη συντηρει σὴν καρδίαν. Φύλαττέ σου τὰ ὦτα ἀπὸ κοσμικών διηγημάτων, μήπως ραντίσματι βορβόρου τὴν ψυχήν σου σπιλώσῃς. Μὴ κάμνε ένα ακροάσθαι τὰ παρ' ἑτέρων λαλούμενα, μηδὲ βάλλε κεφαλήν σου ἐν μέσῳ τῶν ὁμιλούντων· ἵνα μὴ καὶ σὺ μυκτηρισθῇς, καὶ αὐτοὺς καταλάλους ποιήσῃς. Μή Εσο περίεργος, μηδὲ πάντα βλέπειν θέλε, ἵνα μὴ ἰχώρας παθῶν (15) τῇ διανοίᾳ σου κατάσχῃς. Χρειωδῶς δρα, Σιν, 37. & ἐν πολλῷ χρόνῳ κατα- σκευασθεῖσαν, κατασχεθείσαν, βασιλέα καὶ ἅπαντα τὰ κατὰ τοῦ Θεοῦ στρατόπεδα τάση. (13') ἀντικλείδῳ συμβουλίᾳ συλαγωγῆσαί σε θέλοντα μέχρι γλώσσης γεύσεως, φυλάττου, ἀντὶ κλει· δὸς συμβουλίᾳ, τῷ σκοπῷ τῆς ἀσκήσεώς σου ἐμποδίζειν συμβαινού σαις. τῆς ἀσκή σεως μὴ συμβαινούσαις. μήπου φαντίσματι. μήπως. μήπω. ίχώρας. ἐπὶ μείζονος σου με προπετεύσῃ. ἐπὶ μείζονι. προπετεύσει. SERMO DE RENUNTIATIONE SÆCULI, ETC. A crum, eorumque cadavera in deserto prostravit " Hæc et quemdam prophetam qui a Deo ad objur- gandum impium regem fuerat missus, fera bestia pabulum ellicit : et quem Jeroboam rex cum omni regia potestate ulcisci non poterat, is ventris sua- dela captus, miserandam mortem recipit or Daniel vero desideriorum vir 88, subacto et domito ventre, potitus est regno Chaldaeorum, idolum evertit *, draconen interemit ", frenavit leones", prænun- tiavit Dei incarnationem ", atque mysteria abs- trusa interpretatus est". Sancti tres pueri qui ventris voluptate superiores exstitere, ira regis contempla, in fornacem hanc horrendam et ar dentem Nabuchodonosoris regis jussu succensam intrepidi descendere ausi sunt ". Statuam illam quæ pro Deo habebatur, vanam esse ac inertem ostenderunt : et quæ multo tempore a Satana con- structa fuerat ad Dei gloriam injuria afficiendam, eam ceu spolium accipientes, eandem suo Domino attulerunt. Hi fuere auctores, ut ipse infensissi- mus rex et exercitus omnis, quem adversus Deum instruxerat, Deum cum omni creatura hymnis ce- lebrarent 9. ut brevi omnia dicam, si ventrem edomas, habitabis paradisum : sed si non edomas, a morte absumeris. c C • tualis patris lingua ceu clavi utere. Hæc aperiat os tuum ad assumendum panem, hæc et ipsum claudat. Ne admittas consiliarium serpea- tem, qui boni consilii loco prædam te abducere cupit. Vita clandestinæ comesturæ peccatum vel usque ad linguæ gustum. Etenim si in modico ever- tere te potuerit, lucta te superabit, teque vinculis constringed. Ne præbeas tuas aures quibusvis gar- rientibus, neve respondeas cuilibet nugatori in iis colloquiis, quæ piæ exercitationis instituto minime conveniant. Auditor fias documentorum bonorum, et horum meditatione serva cor tuum. Avertas a mundanis sermonibus tuas aures, ne forte cœni respersione animam commacules tuam. Ne cures audire aliorum verba, neque caput tuum in me- dium colloquentium immittas : ne et tu irridearis, et ipsos obtrectatores efficias. Ne sis curiosus, ne- D que omnia intueri velis, ut ne vitiorum saniem in * Num. III Reg. xiii, 24. Dall. 1x, ; x, 11-19. ss Dan. v, 29. "1 ibid. 26. is Dan. vi, 22. vs Dall. IX, sqq. o ibid. sqq. prio Domino restituisse, est anima regis, quein, ut ibidem legimus, ad Deum celebrandum laudibus adduxerunt. Quare cum statua illa dicitur multo tempore a Satana constructa, manifestus est error, nec difficile est perspicere legendum esse quæ multo tempore a Salana detenta fuerat. MARAN. Sic Reg. primus et tertius. Codex Combef. et editio Ven. qui » Dan. vi, vult, et passim. ** Dan. xiv, 21. ** Dan. 111, 21. vel in ipso linguæ gustu per consilium clavi adversum diripere te ac spoliare vult. Editio Paris. etc., ut in editione Veneta. Regii primus et tertius simpliciter Nec ita multo infra editio Ven. et unus Codex Alii duo mss. Editio Paris. que editio Aliquanto post duo miss. Utraque editio Legebatur corrupte in duabus his editio- uibus 8. Γενοῦ πιστὸς (13) θησαυρὸς τῶν ἀρετῶν, καὶ ἔχε 8. Sis fidus virtutum thesaurus, tuique spiri- (11) Statua illa, quam tres pueri dicuntur pro- (12) Reg. primus et tertius αὐτόν τε τὸν ἐχθρὸν (13) Veteres duo libri γίνου πιστός. (44) Utraque editio et Reg. secundus ἐν ὁμιλίαις (15) Nostri tres libri ἵνα μὴ χώρας παθῶν. Utra-
Μέχρι γεύσεως γλώσσης φυλάττου λαθροφαγίας ἁμαρτίαν. Εἰ γάρ σε ἐν μικρῷ τρέψαι ἰσχύσει, ἔβαλέ σε τῇ πάλῃ, καὶ συνέχει σε τοῖς δεσμοῖς. Μὴ ὕπεχε τὰ ὦτά σου παντὶ λαλοῦντι, καὶ μὴ ἀποκρίνου παντὶ ἀδολεσχοῦντι, ἐν ὁμιλίαις τῷ σκοπῷ τῆς ἀσκήσεως μὴ συμβαινούσαις. Ἀγαθῶν διδαγμάτων γίνου ἀκροατὴς, καὶ τῇ τούτων μελέτῃ συντήρει σὴν καρδίαν. Φύλαττέ σου τὰ ὦτα ἀπὸ κοσμικῶν διηγημάτων, μήπως ῥαντίσματι βορβόρου τὴν ψυχήν σου σπιλώσῃς. Μὴ κάμνε ἐνακροᾶσθαι τὰ παρ’ ἑτέρων λαλούμενα, μηδὲ βάλλε κεφαλήν σου ἐν μέσῳ τῶν ὁμιλούντων· ἵνα μὴ καὶ σὺ μυκτηρισθῇς, καὶ αὐτοὺς καταλάλους ποιήσῃς. Μὴ ἔσο περίεργος, μηδὲ πάντα βλέπειν θέλε, ἵνα μὴ ἰχῶρας παθῶν τῇ διανοίᾳ σου κατάσχῃς. Χρειωδῶς ὅρα, χρειωδῶς ἄκουε, χρειωδῶς λάλει, χρειωδῶς ἀποκρίνου. Ἐπὶ μείζονί σου μὴ προπετεύσῃ καθίσαι. Εἰ δὲ καὶ προτραπῇς, μὴ γίνου συγκάθεδρος, ἀλλὰ περιβλεψάμενος ὧδε κἀκεῖσε, σπεῦσον εὑρέσθαι ὑποβαίνουσαν καθέδραν, ἵνα σε δοξάσῃ ὁ Θεὸς τῇ ταπεινώσει. Ἐρωτώμενος, ἀποκρίνου πρεπούσῃ φωνῇ καὶ ταπεινῇ· μὴ ἐρωτώμενος, ἡσυχίαν ἄγε.
τούτων τὰ κώλα ἐν τῇ ἐρήμῳ πεσεῖν παρεσκεύασεν. Αὕτη καί τινα τῶν προφητῶν, ἐπὶ ἐλέγχῳ ἀνοσιουρ- γοῦ βασιλέως ἀπὸ Θεοῦ ἀποσταλέντα, ἀγρίου θηρὸς βερὰν πεποίηκε· καὶ ὅν οὐκ ἴσχυσεν Ιεροβοάμ ὁ βα- σιλεὺς σὺν πάσῃ τῇ βασιλικῇ δυνάμει ἀμύνασθαι, τῇ τῆς γαστρὸς ἀπάτῃ ληφθεὶς, ἐλεεινὸν θάνατον ἀπο- φέρεται. Δανιὴλ δὲ ὁ ἐπιθυμιῶν ἀνὴρ, κρατήσας γα- στρὸς, βασιλείας Χαλδαίων κατεκυρίευσεν, εἰδώλων καθαιρέτης γενόμενος, καὶ δράκοντος ἀναιρέτης, λεόντων παιδαγωγός, ἐνανθρωπήσεως Θεοῦ προαγο- ρευτής, καὶ μυστηρίων ἀποκρύφων ἐξηγητής. Γαστρὸς ἡδονῆς ἀνώτεροι φανέντες οἱ τρεῖς ἅγιοι παίδες, ὀργῆς βασιλικῆς ὑπερεφρόνησαν, καὶ τῆς φοβερᾶς ἐκείνης καμίνου τῆς καιομένης, ἣν ἴσχυσεν ἀνάψαι Ναβουχο δονόσορ ὁ βασιλεὺς, ἀπτοητὶ κατετόλμησαν. Εἰκόνα χρυσήν θεοποιουμένην ἀργὴν ἀπέδειξαν· καὶ τὴν ἐν Β πολλῷ χρόνῳ κατασκευασθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ ἐφ' δρες τῆς τοῦ Θεοῦ δόξης, λάφυρα λαβόντες, τῷ ἰδίῳ Δεσπότῃ προσενηνόχασιν (11). Αὐτὸν τὸν ἔχθιστον βασιλέα, καὶ ἅπαν τὸ κατὰ τοῦ Θεοῦ στρατόπεδον σὺν πάσῃ (12) τῇ κτίσει ὑμνῳδεῖν τὸν Θεὸν παρεσκεύασαν. Καὶ, ἵνα πάντα συνελών εἴπω, εἰ κρατήσεις γαστρός, οἰκήσεις τὸν παράδεισον· εἰ δὲ οὐ κρατήσεις, γέγονας θανάτου παρανάλωμα. • Ει, κλεῖδα τὴν τοῦ πνευματικοῦ σου πατρὸς γλῶσσαν. Αὕτη σου ἀνοιγέτω τὸ στόμα πρὸς μετάληψιν ἄρτου, καὶ αὕτη ἀποκλειέτω. Μὴ παραδέξῃ σύμβουλον τὸν ὄφιν, ἀντὶ καλής συμβουλίας (15') συλαγωγήσαί σε θέλοντα. Μέχρι γεύσεως γλώσσης φυλάττου λαθροφαγίας αμαρτίαν. Εἰ γάρ σε ἐν μικρῷ τρέψαι ἰσχύσει, ἔβαλέ σε τῇ πάλῃ, καὶ συνέχει σε τοῖς δεσμοῖς. Μὴ ὑπεχε τὰ ὦτά σου παντὶ λαλοῦντι, καὶ μὴ ἀποκρίνου παντὶ ἀδολεσχοῦν. τι, ἐν ὁμιλίαις τῷ σκοπῷ τῆς ἀσκήσεως μὴ συμβαι- νούσαις (14). Αγαθῶν διδαγμάτων γίνου ἀκροατής, καὶ τῇ τούτων μελέτη συντηρει σὴν καρδίαν. Φύλαττέ σου τὰ ὦτα ἀπὸ κοσμικών διηγημάτων, μήπως ραντίσματι βορβόρου τὴν ψυχήν σου σπιλώσῃς. Μὴ κάμνε ένα ακροάσθαι τὰ παρ' ἑτέρων λαλούμενα, μηδὲ βάλλε κεφαλήν σου ἐν μέσῳ τῶν ὁμιλούντων· ἵνα μὴ καὶ σὺ μυκτηρισθῇς, καὶ αὐτοὺς καταλάλους ποιήσῃς. Μή Εσο περίεργος, μηδὲ πάντα βλέπειν θέλε, ἵνα μὴ ἰχώρας παθῶν (15) τῇ διανοίᾳ σου κατάσχῃς. Χρειωδῶς δρα, Σιν, 37. & ἐν πολλῷ χρόνῳ κατα- σκευασθεῖσαν, κατασχεθείσαν, βασιλέα καὶ ἅπαντα τὰ κατὰ τοῦ Θεοῦ στρατόπεδα τάση. (13') ἀντικλείδῳ συμβουλίᾳ συλαγωγῆσαί σε θέλοντα μέχρι γλώσσης γεύσεως, φυλάττου, ἀντὶ κλει· δὸς συμβουλίᾳ, τῷ σκοπῷ τῆς ἀσκήσεώς σου ἐμποδίζειν συμβαινού σαις. τῆς ἀσκή σεως μὴ συμβαινούσαις. μήπου φαντίσματι. μήπως. μήπω. ίχώρας. ἐπὶ μείζονος σου με προπετεύσῃ. ἐπὶ μείζονι. προπετεύσει. SERMO DE RENUNTIATIONE SÆCULI, ETC. A crum, eorumque cadavera in deserto prostravit " Hæc et quemdam prophetam qui a Deo ad objur- gandum impium regem fuerat missus, fera bestia pabulum ellicit : et quem Jeroboam rex cum omni regia potestate ulcisci non poterat, is ventris sua- dela captus, miserandam mortem recipit or Daniel vero desideriorum vir 88, subacto et domito ventre, potitus est regno Chaldaeorum, idolum evertit *, draconen interemit ", frenavit leones", prænun- tiavit Dei incarnationem ", atque mysteria abs- trusa interpretatus est". Sancti tres pueri qui ventris voluptate superiores exstitere, ira regis contempla, in fornacem hanc horrendam et ar dentem Nabuchodonosoris regis jussu succensam intrepidi descendere ausi sunt ". Statuam illam quæ pro Deo habebatur, vanam esse ac inertem ostenderunt : et quæ multo tempore a Satana con- structa fuerat ad Dei gloriam injuria afficiendam, eam ceu spolium accipientes, eandem suo Domino attulerunt. Hi fuere auctores, ut ipse infensissi- mus rex et exercitus omnis, quem adversus Deum instruxerat, Deum cum omni creatura hymnis ce- lebrarent 9. ut brevi omnia dicam, si ventrem edomas, habitabis paradisum : sed si non edomas, a morte absumeris. c C • tualis patris lingua ceu clavi utere. Hæc aperiat os tuum ad assumendum panem, hæc et ipsum claudat. Ne admittas consiliarium serpea- tem, qui boni consilii loco prædam te abducere cupit. Vita clandestinæ comesturæ peccatum vel usque ad linguæ gustum. Etenim si in modico ever- tere te potuerit, lucta te superabit, teque vinculis constringed. Ne præbeas tuas aures quibusvis gar- rientibus, neve respondeas cuilibet nugatori in iis colloquiis, quæ piæ exercitationis instituto minime conveniant. Auditor fias documentorum bonorum, et horum meditatione serva cor tuum. Avertas a mundanis sermonibus tuas aures, ne forte cœni respersione animam commacules tuam. Ne cures audire aliorum verba, neque caput tuum in me- dium colloquentium immittas : ne et tu irridearis, et ipsos obtrectatores efficias. Ne sis curiosus, ne- D que omnia intueri velis, ut ne vitiorum saniem in * Num. III Reg. xiii, 24. Dall. 1x, ; x, 11-19. ss Dan. v, 29. "1 ibid. 26. is Dan. vi, 22. vs Dall. IX, sqq. o ibid. sqq. prio Domino restituisse, est anima regis, quein, ut ibidem legimus, ad Deum celebrandum laudibus adduxerunt. Quare cum statua illa dicitur multo tempore a Satana constructa, manifestus est error, nec difficile est perspicere legendum esse quæ multo tempore a Salana detenta fuerat. MARAN. Sic Reg. primus et tertius. Codex Combef. et editio Ven. qui » Dan. vi, vult, et passim. ** Dan. xiv, 21. ** Dan. 111, 21. vel in ipso linguæ gustu per consilium clavi adversum diripere te ac spoliare vult. Editio Paris. etc., ut in editione Veneta. Regii primus et tertius simpliciter Nec ita multo infra editio Ven. et unus Codex Alii duo mss. Editio Paris. que editio Aliquanto post duo miss. Utraque editio Legebatur corrupte in duabus his editio- uibus 8. Γενοῦ πιστὸς (13) θησαυρὸς τῶν ἀρετῶν, καὶ ἔχε 8. Sis fidus virtutum thesaurus, tuique spiri- (11) Statua illa, quam tres pueri dicuntur pro- (12) Reg. primus et tertius αὐτόν τε τὸν ἐχθρὸν (13) Veteres duo libri γίνου πιστός. (44) Utraque editio et Reg. secundus ἐν ὁμιλίαις (15) Nostri tres libri ἵνα μὴ χώρας παθῶν. Utra-
PG 31:644Ἑτέρου ἐρωτωμένου, σφίγγε τὸ στόμα σου, μὴ, ἐκ προπετοῦς καρδίας συνωθουμένη ἡ γλῶσσά σου διαδρᾶσα, πλήξῃ τινὰ τῶν ἀκριβούντων τὴν ἄσκησιν, καὶ ὑπὸ τὰ δεσμὰ τῶν ἐγκλημάτων σε καταστήσῃ. Καθεζόμενος δὲ, οὐκ ἐπιτρέψεις τῷ ἑτέρῳ ποδὶ τὸ σκέλος σου· ἀπροςεξίας γὰρ τοῦτο, καὶ μετεωριζομένης ψυχῆς. Διαλεγόμενος τῷ ἐλαχιστοτέρῳ σου, ἢ καὶ ἐρωτώμενός τι παρ’ αὐτοῦ, οὐ ποιήσεις ῥᾳθύμως τὰς ἀποκρίσεις, ὑπερφρονῶν τοῦ ἀδελφοῦ ἐπὶ ὕβρει Θεοῦ. Ὁ γὰρ ἀτιμάζων πένητα παροξύνει τὸν ποιήσαντα αὐτὸν, φησὶν ἡ Παροιμία. Προπηδάτω ὁ τῆς παρακλήσεως λόγος τῶν λοιπῶν σου ῥημάτων, κυρῶν σου τὴν τοῦ πλησίον ἀγάπην. Τιθέσθω καὶ μέσος, καὶ πληρέστατος τῆς διαλέξεως, ἐν φαιδρῷ τῷ προσώπῳ, ἵνα δῷς εὐφροσύνην τῷ σοι διαλεγομένῳ. Ἐν παντὶ κατορθώματι τοῦ πλησίον σου εὐφραίνου, καὶ δόξαζε τὸν Θεόν· σὰ γάρ εἰσι τὰ ἐκείνου κατορθώματα, ὡς καὶ τὰ σὰ ἐκείνου. Τὰς πρωτοκλισίας καὶ τὰς πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συνελεύσεσι παραιτοῦ· τὸν δὲ ἔσχατον τόπον μεταδίωκε, ἵνα ἀκούσῃς μᾶλλον· Φίλε, προσανάβηθι. Ἐπὶ τραπέζης μὴ ἀτακτείτω ἡ χείρ σου ἡ ἀριστερὰ, μηδὲ καταυθεντείτω τῆς δεξιᾶς. Ἀργείτω δὲ μᾶλλον·
νου. Ἐπὶ μείζον! σου μὴ προπετεύσῃ καθίσαι. Εἰ δὲ καὶ προτραπῇς, μὴ γίνου συγκαθεδρος, ἀλλὰ περι- βλεψάμενος ὧδε κἀκεῖσε, σπεῦσον εὑρέσθαι ὑποβαί- νουσαν καθέδραν, ἵνα σε δοξάσῃ ὁ Θεὸς τῇ ταπεινώσει. Ερωτώμενος, ἀποκρίνου πρεπούσῃ φωνῇ καὶ ταπεινῇ· μὴ ἐρωτώμενος, ἡσυχίαν ἄγε. Ετέρου ερωτωμένου, σφίγγε τὸ στόμα σου, μή, ἐκ προπετοῦς καρδίας συνωθουμένη ἡ γλῶσσά σου διαδρᾶσα, πλήξῃ τινὰ τῶν ἀκριβούντων τὴν ἄσκησιν, καὶ ὑπὸ τὰ δεσμὰ τῶν ἐγκλημάτων σε καταστήσῃ. Καθεζόμενος δὲ, οὐκ ἐπιτρέψεις (16) τῷ ἑτέρῳ ποδὶ τὸ σκέλος σου· ἀπροσ- εξίας γὰρ τοῦτο, καὶ μετεωριζομένης ψυχῆς. Διαλε γόμενος τῷ ἐλαχιστοτέρῳ σου, ἢ καὶ ἐρωτώμενός τι παρ' αὐτοῦ, οὐ ποιήσεις ῥᾳθύμως τὰς ἀποκρίσεις, ὑπερφρονῶν τοῦ ἀδελφοῦ ἐπὶ ὕβρει Θεοῦ. Ὁ γὰρ ατιμάζων πένητα παροξύνει τὸν ποιήσαντα αυτ τὸν, φησὶν ἡ Παροιμία. Προπηδάτω ὁ τῆς παρακλή σεως λόγος τῶν λοιπῶν σου ῥημάτων, κυρῶν σου τὴν τοῦ πλησίον ἀγάπην. Τιθέσθω καὶ μέσος, καὶ πληρέ στατος τῆς διαλέξεως, ἐν φαιδρῷ τῷ προσώπῳ, ἵνα δῶς εὐφροσύνην τῷ σοι διαλεγομένῳ. Ἐν παντὶ κατ- ορθώματι τοῦ πλησίον σου εὐφραίνου, καὶ δόξαζε τὸν Θεόν·· σὰ γάρ εἰσι τὰ ἐκείνου κατορθώματα, ὡς καὶ τὰ σὰ ἐκείνου. Τὰς πρωτοκλισίας καὶ τὰς πρωτοκαθ εδρίας ἐν ταῖς συνελεύσεσι παραιτοῦ· τὸν δὲ ἔσχα- τον (17) τόπον μεταδίωκε, ἵνα ἀκούσης μᾶλλον· Φίλε, προσανάβηθι. Ἐπὶ τραπέζης μὴ ἀτακτείτω ἡ χείρ σου ἡ ἀριστερά, μηδὲ καταυθεντείτω τῆς δεξιᾶς. Αργείτω δὲ μᾶλλον· εἰ δὲ μή, κἂν ὑπουργείτω τῇ δεξιᾷ. Ἐν πάσῃ προσευχῆς σου προσκλήσει υπο ηχείτω (18) τὸ στόμα σου, καὶ μέχρις εσχάτης προσ- ευχῆς παράμενε τῷ κανόνι, μεγάλην ζημίαν ἡγού μενος τὴν ἀπόλειψιν. Εἰ γὰρ σιτούμενος διὰ τὴν τῆς σαρκός σου σύστασιν δυσαποσπάστως ἔχεις πρὸς τὴν τράπεζαν πρὸ τῆς κατὰ χρείαν συμπληρώσεως, καὶ οὐκ ἂν ῥᾳδίως τοῦτο ποιήσεις (19) ἄνευ πολλῆς ἀνα- γκης· πόσῳ δεῖ μᾶλλον τῇ πνευματική σε τροφή παι ραμένειν, καὶ τῇ προσευχῇ ἐνισχύειν τὴν σεαυτοῦ ψυχήν; Ὅσον γὰρ διαφέρει ὁ οὐρανὸς ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ τὰ ἐν οὐρανῷ τῶν ἐν γῇ, τοσοῦτον διαφέρει ψυχή σώματος. χρειωδῶς ἄκουε, χρειωδῶς λάλει, χρειωδῶς ἀποκρι ἢ καὶ ἐπερωτώμενος, δέ ὁ Κύριος· σὰρξ δὲ ἐκ γῆς ὑπάρχει, ἐν ᾗ κατοικοῦσι θνητοὶ ἄνθρωποι καὶ ἄλογα ζώα. Τοίνυν συμμέτρει πρὸς τὰς ὥρας τῶν προσευχῶν τὰς χρείας τοῦ σώμα τος, καὶ ἕτοιμος γίνου μὴ ὑπακούειν λογισμῷ ἀπο- σπῶντί σε τοῦ κανόνος. Εθος γὰρ τοῖς δαίμοσι κατά τὰς ὥρας τῶν προσευχῶν, προφάσει δῆθεν εὐλόγου χῆς του προσκλήσει ὑφηγείτω. ὑφ ηγείτω, ποιήσεις. S. BASILII MAGNI B animum tuum introducas. Utiliter vide, utiliter A audi, utiliter loquere, utiliter responde. Corain nata majore sedere ne temere audeas. Quod si id facere jubearis, eamdem atque ille sedem neque occupes, sed huc atque illuc circumspiciens, sellam inferiorem invenire coneris, ut te Deus ob humili- tatem gloria afficiat. Interrogatus responde decenti ac humili voce: si non interrogaris, tace. Dum alius interrogatur, cohibe os tuum, ne lingua tua excurrens, et a procaci corde impulsa, quempiam vitam asceticam accurate excolentem offendat, te- que in criminum vincula conjiciat. Gum autem se- des, non superpones alteri cruri alterum crus tuum : siquidem istud facere, animi parum attenti atque aliud agentis indicium est. Si sermonem ha- bes cum aliquo qui te sit inferior, aut etiam ab eo aliquid interrogaris, segniter negligenterque non respondebis, quasi fratrem ad Dei contumeliam contemnas. Ait enim Proverbium: Qui ignominia afficit pauperem, irritat eum qui fecit ipsum ". Sermo ad consolandum et ad exhortandum aptus præeat reliquis tuis verbis, qui tuam in proximum charitatem confirmet. Ponatur et medius, qui dis. similis non sit, nec sit dispar quoque, qui in fine colloquii habetur, idque cum hilari vultu, ut ei qui tecum colloquitur, lætitiam impertiat. In omnibus quæ præclare a proximo tuo geruntur, lætare, Dee que da gloriam: quandoquidem ejus recte facta tua sunt, sicut et tua illius. Primos accubitus et primas sedes in congressibus devila, ultimumque locum sectare, ut potius audias : Amice, ascende 38. C Sinistra tua se in mensa non inordinate gerat, ne- que adversus dextram sibi arroget auctoritatem. Imo potius iners sit et otiosa: sin minus, dexteræ subserviat : Quotiescunque ad preces vocaris, suc- cinal os tuum, operique divino intersis ad extremam usque precationem, ratus te inde non sine magno detrimento recessurum. Etenim si cum cibum capis ad tuum corpus sustentandum, avelli vix potes a mensa, nisi prius vitæ necessariis plene satisfeceris, nec facile quidem id facturus sis abs- que ingenti necessitate : quanto magis spiritualibus epulis debes adesse, tuumque animum preca- tione corroborare? Quantum enim differt cœlum a terra, et cœlestia a terrestribus tantum a corpore anima differt. bitat Dominus: caro vero constat e terra, quæ ab hominibus mortalibus, et a brutis animalibus in- colitur. Quare corporis necessitates ad precum ho- ras accommoda, sisque paratus non ei cogitationi obedire, quæ te ab opere divino avellat. Is enim dæmonibus mos est, videlicet æquæ causæ nomine » Prov. xvi1, 5. es Luc. xiv, 10. Regii duo in editis desideratur. Editio Paris. haud emendate. At Regii primus et tertius ut in contextu. 9. Animna coeli est imago, in qua videlicet inla- D (16) Codex Maz. οὐκ ἐπιστρέψεις. Haud longe (17) Amtiqui duo libri τὸν δὲ ἔσχατον. Vocula (18) Edillo Ven. et codex Combef. πάσης προσευ 9. Ψυχὴ οὐρανοῦ μίμημα· ἐν αὐτῇ γὰρ κατοικεῖ (19) Antiqui duo libri ποιήσῃς. Utraque editio
εἰ δὲ μὴ, κἂν ὑπουργείτω τῇ δεξιᾷ. Ἐν πάσῃ προσευχῆς σου προσκλήσει ὑπηχείτω τὸ στόμα σου, καὶ μέχρις ἐσχάτης προςευχῆς παράμενε τῷ κανόνι, μεγάλην ζημίαν ἡγούμενος τὴν ἀπόλειψιν. Εἰ γὰρ σιτούμενος διὰ τὴν τῆς σαρκός σου σύστασιν δυσαποσπάστως ἔχεις πρὸς τὴν τράπεζαν πρὸ τῆς κατὰ χρείαν συμπληρώσεως, καὶ οὐκ ἂν ῥᾳδίως τοῦτο ποιήσεις ἄνευ πολλῆς ἀνάγκης· πόσῳ δεῖ μᾶλλον τῇ πνευματικῇ σε τροφῇ παραμένειν, καὶ τῇ προσευχῇ ἐνισχύειν τὴν σεαυτοῦ ψυχήν; Ὅσον γὰρ διαφέρει ὁ οὐρανὸς ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ τὰ ἐν οὐρανῷ τῶν ἐν γῇ, τοσοῦτον διαφέρει ψυχὴ σώματος. Ψυχὴ οὐρανοῦ μίμημα· ἐν αὐτῇ γὰρ κατοικεῖ ὁ Κύριος· σὰρξ δὲ ἐκ γῆς ὑπάρχει, ἐν ᾗ κατοικοῦσι θνητοὶ ἄνθρωποι καὶ ἄλογα ζῶα. Τοίνυν συμμέτρει πρὸς τὰς ὥρας τῶν προσευχῶν τὰς χρείας τοῦ σώματος, καὶ ἕτοιμος γίνου μὴ ὑπακούειν λογισμῷ ἀποσπῶντί σε τοῦ κανόνος. Ἔθος γὰρ τοῖς δαίμοσι κατὰ τὰς ὥρας τῶν προσευχῶν, προφάσει δῆθεν εὐλόγου αἰτίας, ἐπείγειν ἡμᾶς πρὸς ὑποχώρησιν, ἵνα ἀπαγάγωσιν ἡμᾶς εὐλογοφανῶς τῆς σωτηριώδους εὐχῆς.
νου. Ἐπὶ μείζον! σου μὴ προπετεύσῃ καθίσαι. Εἰ δὲ καὶ προτραπῇς, μὴ γίνου συγκαθεδρος, ἀλλὰ περι- βλεψάμενος ὧδε κἀκεῖσε, σπεῦσον εὑρέσθαι ὑποβαί- νουσαν καθέδραν, ἵνα σε δοξάσῃ ὁ Θεὸς τῇ ταπεινώσει. Ερωτώμενος, ἀποκρίνου πρεπούσῃ φωνῇ καὶ ταπεινῇ· μὴ ἐρωτώμενος, ἡσυχίαν ἄγε. Ετέρου ερωτωμένου, σφίγγε τὸ στόμα σου, μή, ἐκ προπετοῦς καρδίας συνωθουμένη ἡ γλῶσσά σου διαδρᾶσα, πλήξῃ τινὰ τῶν ἀκριβούντων τὴν ἄσκησιν, καὶ ὑπὸ τὰ δεσμὰ τῶν ἐγκλημάτων σε καταστήσῃ. Καθεζόμενος δὲ, οὐκ ἐπιτρέψεις (16) τῷ ἑτέρῳ ποδὶ τὸ σκέλος σου· ἀπροσ- εξίας γὰρ τοῦτο, καὶ μετεωριζομένης ψυχῆς. Διαλε γόμενος τῷ ἐλαχιστοτέρῳ σου, ἢ καὶ ἐρωτώμενός τι παρ' αὐτοῦ, οὐ ποιήσεις ῥᾳθύμως τὰς ἀποκρίσεις, ὑπερφρονῶν τοῦ ἀδελφοῦ ἐπὶ ὕβρει Θεοῦ. Ὁ γὰρ ατιμάζων πένητα παροξύνει τὸν ποιήσαντα αυτ τὸν, φησὶν ἡ Παροιμία. Προπηδάτω ὁ τῆς παρακλή σεως λόγος τῶν λοιπῶν σου ῥημάτων, κυρῶν σου τὴν τοῦ πλησίον ἀγάπην. Τιθέσθω καὶ μέσος, καὶ πληρέ στατος τῆς διαλέξεως, ἐν φαιδρῷ τῷ προσώπῳ, ἵνα δῶς εὐφροσύνην τῷ σοι διαλεγομένῳ. Ἐν παντὶ κατ- ορθώματι τοῦ πλησίον σου εὐφραίνου, καὶ δόξαζε τὸν Θεόν·· σὰ γάρ εἰσι τὰ ἐκείνου κατορθώματα, ὡς καὶ τὰ σὰ ἐκείνου. Τὰς πρωτοκλισίας καὶ τὰς πρωτοκαθ εδρίας ἐν ταῖς συνελεύσεσι παραιτοῦ· τὸν δὲ ἔσχα- τον (17) τόπον μεταδίωκε, ἵνα ἀκούσης μᾶλλον· Φίλε, προσανάβηθι. Ἐπὶ τραπέζης μὴ ἀτακτείτω ἡ χείρ σου ἡ ἀριστερά, μηδὲ καταυθεντείτω τῆς δεξιᾶς. Αργείτω δὲ μᾶλλον· εἰ δὲ μή, κἂν ὑπουργείτω τῇ δεξιᾷ. Ἐν πάσῃ προσευχῆς σου προσκλήσει υπο ηχείτω (18) τὸ στόμα σου, καὶ μέχρις εσχάτης προσ- ευχῆς παράμενε τῷ κανόνι, μεγάλην ζημίαν ἡγού μενος τὴν ἀπόλειψιν. Εἰ γὰρ σιτούμενος διὰ τὴν τῆς σαρκός σου σύστασιν δυσαποσπάστως ἔχεις πρὸς τὴν τράπεζαν πρὸ τῆς κατὰ χρείαν συμπληρώσεως, καὶ οὐκ ἂν ῥᾳδίως τοῦτο ποιήσεις (19) ἄνευ πολλῆς ἀνα- γκης· πόσῳ δεῖ μᾶλλον τῇ πνευματική σε τροφή παι ραμένειν, καὶ τῇ προσευχῇ ἐνισχύειν τὴν σεαυτοῦ ψυχήν; Ὅσον γὰρ διαφέρει ὁ οὐρανὸς ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ τὰ ἐν οὐρανῷ τῶν ἐν γῇ, τοσοῦτον διαφέρει ψυχή σώματος. χρειωδῶς ἄκουε, χρειωδῶς λάλει, χρειωδῶς ἀποκρι ἢ καὶ ἐπερωτώμενος, δέ ὁ Κύριος· σὰρξ δὲ ἐκ γῆς ὑπάρχει, ἐν ᾗ κατοικοῦσι θνητοὶ ἄνθρωποι καὶ ἄλογα ζώα. Τοίνυν συμμέτρει πρὸς τὰς ὥρας τῶν προσευχῶν τὰς χρείας τοῦ σώμα τος, καὶ ἕτοιμος γίνου μὴ ὑπακούειν λογισμῷ ἀπο- σπῶντί σε τοῦ κανόνος. Εθος γὰρ τοῖς δαίμοσι κατά τὰς ὥρας τῶν προσευχῶν, προφάσει δῆθεν εὐλόγου χῆς του προσκλήσει ὑφηγείτω. ὑφ ηγείτω, ποιήσεις. S. BASILII MAGNI B animum tuum introducas. Utiliter vide, utiliter A audi, utiliter loquere, utiliter responde. Corain nata majore sedere ne temere audeas. Quod si id facere jubearis, eamdem atque ille sedem neque occupes, sed huc atque illuc circumspiciens, sellam inferiorem invenire coneris, ut te Deus ob humili- tatem gloria afficiat. Interrogatus responde decenti ac humili voce: si non interrogaris, tace. Dum alius interrogatur, cohibe os tuum, ne lingua tua excurrens, et a procaci corde impulsa, quempiam vitam asceticam accurate excolentem offendat, te- que in criminum vincula conjiciat. Gum autem se- des, non superpones alteri cruri alterum crus tuum : siquidem istud facere, animi parum attenti atque aliud agentis indicium est. Si sermonem ha- bes cum aliquo qui te sit inferior, aut etiam ab eo aliquid interrogaris, segniter negligenterque non respondebis, quasi fratrem ad Dei contumeliam contemnas. Ait enim Proverbium: Qui ignominia afficit pauperem, irritat eum qui fecit ipsum ". Sermo ad consolandum et ad exhortandum aptus præeat reliquis tuis verbis, qui tuam in proximum charitatem confirmet. Ponatur et medius, qui dis. similis non sit, nec sit dispar quoque, qui in fine colloquii habetur, idque cum hilari vultu, ut ei qui tecum colloquitur, lætitiam impertiat. In omnibus quæ præclare a proximo tuo geruntur, lætare, Dee que da gloriam: quandoquidem ejus recte facta tua sunt, sicut et tua illius. Primos accubitus et primas sedes in congressibus devila, ultimumque locum sectare, ut potius audias : Amice, ascende 38. C Sinistra tua se in mensa non inordinate gerat, ne- que adversus dextram sibi arroget auctoritatem. Imo potius iners sit et otiosa: sin minus, dexteræ subserviat : Quotiescunque ad preces vocaris, suc- cinal os tuum, operique divino intersis ad extremam usque precationem, ratus te inde non sine magno detrimento recessurum. Etenim si cum cibum capis ad tuum corpus sustentandum, avelli vix potes a mensa, nisi prius vitæ necessariis plene satisfeceris, nec facile quidem id facturus sis abs- que ingenti necessitate : quanto magis spiritualibus epulis debes adesse, tuumque animum preca- tione corroborare? Quantum enim differt cœlum a terra, et cœlestia a terrestribus tantum a corpore anima differt. bitat Dominus: caro vero constat e terra, quæ ab hominibus mortalibus, et a brutis animalibus in- colitur. Quare corporis necessitates ad precum ho- ras accommoda, sisque paratus non ei cogitationi obedire, quæ te ab opere divino avellat. Is enim dæmonibus mos est, videlicet æquæ causæ nomine » Prov. xvi1, 5. es Luc. xiv, 10. Regii duo in editis desideratur. Editio Paris. haud emendate. At Regii primus et tertius ut in contextu. 9. Animna coeli est imago, in qua videlicet inla- D (16) Codex Maz. οὐκ ἐπιστρέψεις. Haud longe (17) Amtiqui duo libri τὸν δὲ ἔσχατον. Vocula (18) Edillo Ven. et codex Combef. πάσης προσευ 9. Ψυχὴ οὐρανοῦ μίμημα· ἐν αὐτῇ γὰρ κατοικεῖ (19) Antiqui duo libri ποιήσῃς. Utraque editio
PG 31:645Μὴ εἴπῃς προφασιζόμενος, Οἴμοι τὴν κεφαλὴν, οἴμοι τὴν κοιλίαν, ὀδύνης ἀνυπάρκτου ἀδήλους μάρτυρας προϊσχόμενος, καὶ ἀναπαύσεως χάριν ἐνδιδοὺς τῇ εὐτονίᾳ τῆς ἀγρυπνίας. Ἀλλὰ μᾶλλον ἔχε κρυπτὰς προσευχὰς, ἃς βλέπει ὁ Θεὸς ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ. Ἔχε παρεμπόρευμα πολιτείας ἀρίστης, ἵνα εὕρῃς πλοῦτον ἀπόκρυφον ἐν ἡμέρᾳ ἀνάγκης. Ἐν ταῖς ἐφημερίαις τῆς διακονίας σου σὺν τῷ κόπῳ τοῦ σώματος ἔχε καὶ παρακλητικὸν λόγον πρὸς ἀγάπησιν τῶν διακονουμένων, ἵνα γένηται εὐπρόσδεκτος ἡ διακονία σου ἅλατι ἠρτυμένη. Μὴ ἐάσῃς τὰ ἐπιβάλλοντά σοι ἔργα ἕτερον ποιῆσαι, ἵνα μὴ καὶ ὁ μισθὸς, ἀρθεὶς ἀπὸ σοῦ, ἑτέρῳ δοθῇ, καὶ ἐν τῷ σῷ πλούτῳ ἄλλος δοξασθῇ, σοῦ ταπεινουμένου. Ποίει τὰ ἔργα τῆς διακονίας σου εὔσχημα καὶ ἐπιμελῆ, ὡς τῷ Χριστῷ διακονῶν. Ἐπικατάρατος γὰρ, φησὶ, πᾶς ὁ ποιῶν τὰ ἔργα Κυρίου ἀμελῶς. Φοβοῦ τὴν ἐκ περιττοῦ καὶ περιφρονήσεως παράχρησιν, κἂν εὐτελῆ δοκῇ εἶναι τὰ ἐν χερσί σου διακονήματα, ὡς Θεοῦ ἐποπτεύοντος. Μέγα τὸ τῆς διακονίας ἔργον, καὶ βασιλείας οὐρανῶν πρόξενον. Σαγήνη γάρ ἐστι τῶν ἀρετῶν, πάσας τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ ἐν ἑαυτῇ φέρουσα·
καὶ πρῶτον μὲν πάντων τὴν πανάρετον ταπείνωσιν, ἐπιφερομένην τὸν ἐσμὸν τῶν ἀγαθῶν· ἔπειτα τὸ, Ἐπείνασα, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν· ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με· ξένος, καὶ ἀσθενὴς, καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ διηκονήσατέ μοι. Καὶ μάλιστα ὅταν τὸ χρεωστούμενον ἐκτελῆται ἐν ταπεινῷ τῷ φρονήματι, ἐπάρσεως χωρὶς, ὀργῆς τε καὶ γογγυσμοῦ. Γίνου ζηλωτὴς τῶν ὀρθῶς βιούντων, καὶ τούτων τὰς πράξεις ἔγγραφε τῇ σῇ καρδίᾳ. Εὔχου γενέσθαι τῶν ὀλίγων. Σπάνιον γὰρ τὸ ἀγαθόν· διὸ καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εἰσερχόμενοι εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. Μὴ πάντας λογίζου σώζεσθαι τοὺς ἐν τῇ κέλλῃ, φαύλους τε καὶ χρηστούς. Οὐ γὰρ οὕτως ἔχει. Πολλοὶ γὰρ προσέρχονται τῷ ἐναρέτῳ βίῳ, ὀλίγοι δὲ τὸν ζυγὸν αὐτοῦ καταδέχονται. Βιαστῶν γάρ ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν. Εὐαγγελικὸς ὁ λόγος. Βίαν ἐκάλεσε τὴν τοῦ σώματος καταπόνησιν, ἣν ὑπομένουσιν ἑκουσίως οἱ τοῦ Χριστοῦ μαθηταὶ ἐν τῇ ἀρνήσει τῶν οἰκείων θελημάτων καὶ τῆς ἀναπαύσεως τῆς τοῦ σώματος, φυλακῇ δὲ πασῶν τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ. Εἰ τοίνυν βούλει ἁρπάσαι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, γενοῦ βιαστής·
ὑπόζευξόν σου τὸν αὐχένα τῷ ζυγῷ τῆς δουλείας τοῦ Χριστοῦ. Σφίγξον τὴν ζεύγλην περὶ τὸν τράχηλόν σου· θλιβέτω αὐτὸς τὸν σὸν αὐχένα· λέπτυνον αὐτὸν τῷ πόνῳ τῶν ἀρετῶν, ἐν νηστείαις, ἐν ἀγρυπνίαις, ἐν ὑποταγῇ, ἐν ἡσυχίᾳ, ἐν ψαλμῳδίαις, ἐν προσευχαῖς, ἐν δάκρυσιν, ἐν χειρεργίῳ, ἐν ὑπομονῇ πάσης θλίψεως ἐπερχομένης σοι ἔκ τε δαιμόνων καὶ ἀνθρώπων Μή σε πεισάτω τῷ χρόνῳ ἐνδοῦναι τοῖς πόνοις λογισμὸς ὑψηλόφρων, ἵνα μή που, πρὸς ταῖς θύραις τῆς ἐξόδου γυμνὸς ἀρετῶν καταληφθεὶς, ἔξω τῶν πυλῶν τῆς βασιλείας εὑρεθῇς. Μή σε βαθμὸς κλήρου ἐπαιρέτω, ἀλλὰ μᾶλλον ταπεινούτω. Προκοπὴ γὰρ ψυχῆς, προκοπὴ ταπεινώσεως· ὑστέρησις δὲ καὶ ἀτιμία, ἐξ ὑψηλοφροσύνης τίκτεται. Ὅσον ἐγγίζειν σε τῶν ἱερατικῶν βαθμῶν τοῖς μείζοσι συμβαίη, τοσοῦτον ταπείνου σεαυτὸν, δεδοικὼς τὸ ὑπόδειγμα τῶν υἱῶν Ἀαρών. Ἐπίγνωσις θεοσεβείας, ἐπίγνωσις ταπεινώσεως καὶ πραότητος. Ταπείνωσις, Χριστοῦ μίμησις· ἔπαρσις δὲ καὶ παῤῥησία καὶ ἀναίδεια, τοῦ διαβόλου μίμημα. Γίνου μιμητὴς Χριστοῦ, καὶ μὴ ἀντιχρίστου· Θεοῦ, καὶ μὴ ἀντιθέου· Δεσπότου, καὶ μὴ δραπέτου· ἐλεήμονος, καὶ μὴ ἀνηλεοῦς· φιλανθρώπου, καὶ μὴ μισανθρώπου·
PG 31:648τῶν τοῦ νυμφῶνος, καὶ μὴ τῶν τοῦ σκότους. Μὴ σπεύσῃς κελεῦσαι ἀδελφότητι, ἵνα μὴ ἐπιθήσεις ἀλλοτρίους φόρτους ἁμαρτημάτων ἐπὶ σῷ τραχήλῳ. Ἑκάστης ἡμέρας ἐργασίαν ἐπισκεπτόμενος, σύμβαλε τῇ πρὸ αὐτῆς, καὶ σπεῦδε πρὸς τὴν βελτίωσιν. Πρόκοπτε ταῖς ἀρεταῖς, ἵνα ἐγγὺς γένῃ τῶν ἀγγέλων. Ἐγχρόνιζε τῇ κέλλῃ οὐχ ἡμέρας οὐδὲ μῆνας, ἀλλὰ πολλῶν ἐτῶν περιόδους ἀνυμνῶν σου τὸν Δεσπότην ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρᾳ, μιμούμενος τὰ χερουβίμ. Ἂν οὕτως ἄρξῃ, οὕτω δὲ καὶ τελέσῃς, τὴν τεθλιμμένην ὁδεύσας ὁδὸν ἐν τῷ βραχεῖ σου χρόνῳ τῆς ἀσκήσεως, Θεοῦ χάριτι εἰσελεύσῃ εἰς τὸν παράδεισον ἐν φαιδρότητι λαμπάδος τῆς ψυχῆς, Χριστῷ συναγαλλόμενος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Continue reading PG 31: Sermo 12 (de ascetica disciplina) Dub. →≣ entire volume