Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.
col. 1451–1452page 1 of 6
PG 26:1451Αβραμιαίος, ἀγαπητὸν καὶ Ἕλληνες ἴσασιν οἱ δεινοὶ περὶ τὰς λέ ξεις, ὅτι ἴσον ἐστὶ τῷ εἰπεῖν μονογενής. Αγένητος εἰ ἀγέννητος. 46. Οὕτω τοίνυν ἀλογωθέντων τῶν ἀνθρώπων.
ONOMASTICON.
Codicibus Regio 2284 et 2502, recenti manu, sed
bonæ notæ, Segueriano, eminentissimi cardinanalis Ottoboni, et lectionibus Felckm. codicum
Basil., Anglic., Gobler. 1 et 11.
Ad epistolam ad Serapionem, II, 607.
Jisdem codicibus et lectionibus.
Ad epistolam ad Serapionem, II, 623.
Codicibus Regio 2284, Segueriano et lectionibus
Felckm. codd. Basil., Gobler. 1.
Ad epistolam ad Serapionem, II, 637.
isdem codicibus et lectionibus.
Ad epistolam de Synodis Arimini et Seleucie, II,
Codice Regio 2284 et duobus eminent. cardinalis
Ottoboni codicibus, et lectionibus Felckman. ex
Basil. et, insuperque ex scriptoribus ecclesiasticis.
Ad tomum ad Antiochenos, II, 795.
Codicibus Regio 2284 et Segueriano, ac lectionibus
Felekm. codicum Basil., Gobler. 1.
Ad epistolam Joviani ad Athanasium, II, 843.
Codice Regio 2284 et lectionibus Felckman., Basiliensis.
Ad epistolam Athan. ad Jovianum, II, 844.
Codice Regio 2284 et lectionibus Felckm. ex Basiliensi et vn. Insuperque editis Theodoreti Hist.
eccles.
Ad petitiones ad Jovianum imp., II, 851.
Codice Regio 2284 et lectionibus Felckm, ex codice
Basiliensi.
Ad Vitam S. Antonii, II, 855.
Codicibus Regiis, 2004, 493. Colbertinis 430, 357,
2536. Vaticano uno RR. PP. Jesuitarum collegii
Ludovici Magni, lectionibus D. Hoeschelii. Ad
versionem Evagrii Colbertino uno. Sangerman.
duobus, Gemmeticensibus tribus, Desmarezii
uno.
Epistola prima ad Orsisium, II, 977:
Ex Vita Pachomii, in appendice ad Acta SS. ad decimam quartam Maii, pag. 49.
Epistola secunda ad Orsisium, ibid.
Indidem, pag. 50.
Narratio Athanasii ad Ammonium, II, 979.
Ex appendice eadem, pag. 71, in epistola Ammonii.
Ad librum de Incarnatione Dei Verbi, et contra Arianos, II, 981.
Codice Segueriano, et lectionibus Felckman. codicum Basil., Anglic., Gobler. 1, 11, II, v. Insuper
Hist. eccles. Theodoreti.
Ad epistolam ad Afros, II, 1029.
Colice Regio 2284 et lectionibus Felckm. codicibus
Basil., Anglic.
Ad epistolam ad Epictetum, II, 1049.
Codice Segueriano, RR. PP. Jesuitarum collegii Ludovici Magni, Epiphanii editis, Leonis edit. et lectionibus Felckman. codicum Basil., Anglican.,
Gobler.
In epistolam ad Adelphium, II, 1069.
Codice Segueriano, et lectionibus Felckm. codicum
Basil., Anglic, Gobler. et 1.
Ad epist. ad Maximum philosophum, II, 1085.
lisdem codicibus et lectionibus.
Ad librum primum contra Apollinar., II, 1093.
Codice Segueriano, et Felckm. lectionibus codicum
Basil., Anglic., Gobler. et 1.
Ad librum secundum contra Apollinar., II, 1434.
lisdem codicibus et lectionibus.
Ad tres epistolas, scilicet ad Amunem, II, 1169.
Heoriastica seu festali, II, 1475, et ad Rufinium, II,
Codicibus Reg. 2038, 2043, 2044, 2502, 2505, 2508,
2509, 3027, et Colb. 924, 4262, 4956.
Ad epistolas duas ad Luciferum, 11, 1181.
Codicibus Regio et Sangermanensi.
Ad epistolam ad monachos, II, 1185.
Nullum codicem nacti sumus, sed ex Felckm. appendice edidimus.
Fragmentum Epistolæ saneti Athanasii Filiis suis,
Prodit ex codice Colbertino, 1785.
Ad librum de Trinitate et Spiritu sancto, II, 1191.
Codicibus Regio et Sangermanensi.
ONOMASTICON
VOCUM
Vel insolentium, vel quarum significationes peculiares aut inobservatæ sunt, quæ in
duobus prioribus tomis occurrunt.
Revocatur lector ad numeros crassiores.
'Ablsztéw, cæcatio, 736.
'Aбpaшaños, epitheton senibus ascriptum. De
Αβραμιαίος,
Hosio dicitur, 293.
'Arunar xoivurlar, communionem amplecti alicujus, 279. Eadem sententia, 283, Toy portion
Blov hyannav, Monasticam vitam amplexi suni.
'Araxntóc, idem qui, povoyevs, unigenitus. To
ἀγαπητὸν καὶ Ἕλληνες ἴσασιν οἱ δεινοὶ περὶ τὰς λέ
ξεις, ὅτι ἴσον ἐστὶ τῷ εἰπεῖν μονογενής. Caeterum
norunt ipsi Græci, qui litteraram periti sunt, dilectum idem esse atque unigenitum, 507, pro qua
re afferuntur Homeri carmina.
Αγένητος εἰ ἀγέννητος. Harumce vocum varias
significationes videsis, 184 et seqq., et in Monito ad Epistolam de decretis Nicænis et ad Orationes contra Arianos.
'Arertionpl6ovç, agentes in rebus, 239. Erant li
palatii officiales. Ibid. in notis.
'Abénzoç, involuntarius, qui involuntarie gignitur. Id de Filio negatur contra Arianos, quod
præter voluntatem Patris gignatur. Nam licet non
ex voluntate et arbitrio Patris genitus sit, at non
¿¿nto est, sive non involuntarie genitus est,
'Arc, illibatus, intactus, integer, 738.
'Arc, intactili modo, 748.
'Axa0nnwr, inofficiosus, 296.
'Alorwoɛls, ad brutorum conditionem redactus,
46. Οὕτω τοίνυν ἀλογωθέντων τῶν ἀνθρώπων.
'AμɛσITEÚτws, sine medio, sine intermedio, 592.
'Aulartos, amiantus, apud Indos, 57, 69. Est
linum quod comburi nequit.
'Arloina (tà), res quæ abrogato priore judicio in
col. 1453–1454page 2 of 6
PG 26:1453Ανακαίνισις, 406. Αναλύειν, Ανασκευάζω, Ανασοβή, ᾿Ανέξοδος, ἀνὰ τὰς ἐξόδους, Ανθρωποθυσία, Ανόμοιοι, ἀνόμοιον, Αντιδιαστολή, πρὸς ἀντιδιαστολήν, Η Αντινομοθετέω, ᾿Αντίψυχον ὑπὲρ πάντων, Απαρέγκλιτος, Απερίδρακτος, 2 περὶ εἰ δράσσω. 202. Απόκοπος, Απομαφορίζομαι, Μαφόριον Αποξενίζειν, Αποπροσποιούμαι, 586. Αποσφράγισμα ομοιώσεως, Αῤῥεύστως, Οὕτως ἡ τοῦ Πατρὸς εἰς τὸν Υἱὸν θεότης ἀρρεύστως καὶ ἀδιαιρέτως τυγχάνει, 80. Αρχιδιδασκαλία, Αρχιερεσία, Αρχιερέσια Ασυνειδήτως, Ασκεπτί, Αστασιάστως, Αστόργως, Αταφος, Αὐγοειγὴς χάρις, Αὐτέλεγκτος, Αὐτολόγος, έμφασιν αυτοσοφία, αὐτοδύναμις, αὐτοφῶς, αὐτοαλήθεια, αὐτοδικαιοσύνη, αυτοαρετή, 37. αὐτοαγιασμός, αὐτοζωή, Αφιέρωσις, Αφοσιώσει, Βῆλον, 235, Αὐτὸς γὰρ εἰσήκει πρὸ τοῦ βήλου. Και τὰ βῆλα τῆς ἐκκλησίας, 772, Βηριδάριοι, 153. Βικάριος, Βίος ἀνθρώπων, καταλαζονευόμενοι τοῦ τῶν ἀνθρώπων βίου, 779. ὁ σύμπας τῶν ἀνθρώπων βίος, Βρεβίον, Ιη βρεβυτον. Γελοιολογία, Γνησίως ὁρᾷν, Δακρυτικός, 245. Διαβεβλημένοι περὶ τὸν Χριστιανισμόν, διαβεβλημέ ναι πρὸς Χριστιανισμόν. Διαγυμνάζω, Διάθεσις, νος Ἡ διάθεσις σου, Διαμαρτυρία, 311. Διανήφω, Διαῤῥιπίζω, Διαστηματικὴ ἀρχή, Διασυνίστημι, Διαφέρειν τινί, Διαχύνομαι, 508. Δικάσιμον πράγμα, Διμοιρίται, Δισκεύομαι, Δισκεύει, δισκοβολεί, δισκεῦσαι, δίσκον ρίψαι ήτοι λιθάσαι, Καταξήσωσι Παρνήσου κλακες "Οθεν Πετραῖον ἄλμα δισκευθήσεται. δισκεύω, σκεύων, ἐκδεχόμενος, ή κυλίων, δισκεύειν Καθάπερ καὶ τὸν θαυμαστὸν ἐκεῖνον τὸν πρῶτον τῆς κατ' αὐτοὺς λεγομένης προφητείας οἷον ἐπίσ τροπόν τινα, θεόδοτον, πολὺς αἱρεῖ λόγος. Ως αἱρόμενόν ποτε καὶ ἀναλαμβανόμενον εἰς οὐρα νούς, παρεκστῆναί τε καὶ καταπιστεῦσαι ἑαυτὸν τῷ τῆς ἀπάτης πνεύματι, καὶ δισκευθέντα κακῶς τελευτῆσαι. δισκευθέντα δημεύ οντο, Δοκεῖν, 150, Ινα τῷ ὀνόματι τούτῳ δόξωσι τῇ συκοφαντία καταπλήττειν τοὺς ἀκούοντας, 147, Ινα τοίνυν καὶ ὧν ἐπιθυμεῖς τετι χηκέναι δοκοίῃς. ι. καὶ πολλοὶ τῶν δοκούντων ἀπατᾶσθαι, 520, ἵνα δίξωσι καὶ αὐτοὶ οὕτω καλεῖσθαι Χριστιανοί. δοκεῖν, Δοξολογία, τρισάγιον Αναρχία, Εγκαταμίσγειν, 287.
judicium iterum vocantur, 97.
Ανακαίνισις, renovatio, 406.
ONOMASTICON.
Αναλύειν, solvere, mori, resolvi, 113.
Ανασκευάζω, de integro tracto, refricu, 720.
Ανασοβή, perturbatio, conturbatio, tumultus, 137.
᾿Ανέξοδος, qui, ἀνὰ τὰς ἐξόδους, per vias et exitus
stipem cogit. 278. Vide in notis, 277.
Ανθρωποθυσία, immolatio hominum, 19.
Ανόμοιοι, Anoindi, ita dicti quod Filium Patri
ἀνόμοιον, id est dissimilem, dicerent, 597.
Αντιδιαστολή, πρὸς ἀντιδιαστολήν, ad differentiam,
Η 567 et alibi.
Αντινομοθετέω, contrariam legem affero, 254.
᾿Αντίψυχον ὑπὲρ πάντων, quod pro redemptione
animarum hominum omnium datur in præmnium, 44.
Απαρέγκλιτος, qui inclinatus et infexus non est,
Απερίδρακτος, incomprehensibilis, qui capi nequit,
2 περὶ εἰ δράσσω. 202.
Απόκοπος, castratus, 218, 274.
Απομαφορίζομαι, Maforio seu maforte exuor, 90.
Vide Μαφόριον in Onomastico tomi 1V.
Αποξενίζειν, alienum facere, separare, 525.
Αποπροσποιούμαι, me nescire simulo, 586.
Αποσφράγισμα ομοιώσεως, signaculum similitudinis, id diabolus erat antequam de cœlo caderet, 539.
Αῤῥεύστως, sine fluxione. Οὕτως ἡ τοῦ Πατρὸς εἰς
τὸν Υἱὸν θεότης ἀρρεύστως καὶ ἀδιαιρέτως
τυγχάνει, 80.
Αρχιδιδασκαλία, primaria doctrina, 379.
Αρχιερεσία, videtur significare renigum præfecturaun, 142. In cod. Reg. legitur Αρχιερέσια in
neutro plurali.
Ασυνειδήτως, imperite, vel, cum mala conscientia, 203.
Ασκεπτί, inconsiderate, citra pravium examen,
Αστασιάστως, sine seditione, sine dissensione, 29.
Αστόργως, sine charitate, sine amore, 102.
Αταφος, femininum, insepulta, 277.
Αὐγοειγὴς χάρις, splendida gratia, 542.
Αὐτέλεγκτος, qui sese falsi arguit, 737.
Αὐτολόγος, vocatur ipsum Dei Verbum per excellentiam et έμφασιν ita dictum, 32. Dicitur item
αυτοσοφία, αὐτοδύναμις, αὐτοφῶς, αὐτοαλήθεια,
αὐτοδικαιοσύνη, αυτοαρετή, 37. item αὐτοαγιασμός,
αὐτοζωή, ibid.
Αφιέρωσις, consecratio, dedicatio templi, 157.
Αφοσιώσει, defunctorie, perfunctorie, 131.
Βῆλον, velum, 235, Αὐτὸς γὰρ εἰσήκει πρὸ τοῦ
βήλου. Ipse namque stabat anie velum, 298. Και
τὰ βῆλα τῆς ἐκκλησίας, 772, et domum negotiationis el veli locum sanctum fecerunt.
Βηριδάριοι, veredarii, 153.
Βικάριος, vicarius, magistratus, 275.
Βίος ἀνθρώπων, genus humanum. καταλαζονευόμενοι τοῦ τῶν ἀνθρώπων βίου, 779. Superbe
agentes adversum genus humanum. Hac sententia item legitur apud Eusebium Præp. evang. in
fine sexti libri, ὁ σύμπας τῶν ἀνθρώπων βίος,
universum hominum genus, et apud alios scriptores.
Βρεβίον, breviarium, brevis catalogus, 148. Ιη
epist. Constantini, apud Eusebium Hist. eccles.
I. x, c. 6. legitur βρεβυτον.
Γελοιολογία, scurriles facetiæ, ridicula dicta, 322.
Γνησίως ὁρᾷν, sereno et placido vultu intueri,
Δακρυτικός, luctuosus, 245.
Διαβεβλημένοι περὶ τὸν Χριστιανισμόν, de Judzeis
dicitur, id est, ut putamus, qui propter odium
erga Christianismum male audiunt, 118. Eadem
sententia in Origene Iluetii, t. 1, 190, διαβεβλημέναι πρὸς Χριστιανισμόν.
Διαγυμνάζω, tracto, exsequor,
Διάθεσις, νος compellandi passim. Ἡ διάθεσις
* σου, charitas seu affectus tuus.
Διαμαρτυρία, contestatio, 311.
Διανήφω, ad me redeo, ad mentem redeo. Atl.
Hist. Arian. ad Monachos.
Διαῤῥιπίζω, ventilo, fatum excito, 277.
Διαστηματικὴ ἀρχή, initium intervallis distinctum,
Διασυνίστημι, compono, constituo, 169.
Διαφέρειν τινί, alicui convenire, 700.
Διαχύνομαι, efundor, 508.
Δικάσιμον πράγμα, negotium quod potest in jus
vocari, 234.
Διμοιρίται, Dimndrite, uude ita dicti, 719.
Δισκεύομαι, 90. Difficilis est hujus vocis interpretatio; et quidem duas significationes apud gravissimos auctores invenio: prior, quam sequinur,
est Hesychii. Sic enim ille, Δισκεύει, δισκοβολεί,
id est, discum jacit. Mosque idem, δισκεῦσαι, δίσκον
ρίψαι ήτοι λιθάσαι, discum jacere, sive lapidare, quæ item interpretatio in multis lexicis
comparet. Pro jactu item accipitur apud Euripidem in lone,
Καταξήσωσι Παρνήσου κλακες
"Οθεν Πετραῖον ἄλμα δισκευθήσεται.
Secundo in veteribus glossis legitur, δισκεύω,
rolo, cui accinere videtur Suidas qui habet dɩσκεύων, ἐκδεχόμενος, ή κυλίων, nam ibi volutare,
seu circumagere pro rotare accipi commode potest, id est arreptum agere circumquaque, et
more fundæ rolare, arreptum manu, aut instrumento quopiam ut longius projiciatur. Sed hic
postremus vocis δισκεύειν usus non ita perspicuus videtur. Non omittam bic Eusebii locum 1.
v, c. 16, ubi de Montanista quodam hæc habet:
Καθάπερ καὶ τὸν θαυμαστὸν ἐκεῖνον τὸν πρῶτον
τῆς κατ' αὐτοὺς λεγομένης προφητείας οἷον ἐπίσ
τροπόν τινα, θεόδοτον, πολὺς αἱρεῖ λόγος. Ως
αἱρόμενόν ποτε καὶ ἀναλαμβανόμενον εἰς οὐρα
νούς, παρεκστῆναί τε καὶ καταπιστεῦσαι ἑαυτὸν
τῷ τῆς ἀπάτης πνεύματι, καὶ δισκευθέντα κακῶς
τελευτῆσαι. Ubi δισκευθέντα probe pulo ab interprete verti, jactatum. Cæterum hanc esse veram
lectionem in memorato Athanasii loco, p. 90,
non dubitandumn, respuendaque lectio δημεύ
οντο, qua significatur actio juris, cum quis proscribitur, aut ejus bona publicantur, quod non
competere videtur turmæ forensium irrumpenti;
quare nos lectionen mss. sequimur.
Δοκεῖν, plerumque non minuit affirmationem; sic
p. 150, Ινα τῷ ὀνόματι τούτῳ δόξωσι τῇ συκοφαν
τία καταπλήττειν τοὺς ἀκούοντας, ubi sic vertendum Ut hoc nomine usi per sycophantiam
auditores percellant, non, percellere videantur:
clare, 147, Ινα τοίνυν καὶ ὧν ἐπιθυμεῖς τετι
χηκέναι δοκοίῃς. Ut igitur οplata consequaris,
et alibi saep. Sic apud Epiphaniu ", ι. II, 2, καὶ
πολλοὶ τῶν δοκούντων ἀπατᾶσθαι, qui decepti
fuerant. Athan. item 520, ἵνα δίξωσι καὶ αὐτοὶ
οὕτω καλεῖσθαι Χριστιανοί. Ubi fortasse melius
vertas, ut et ipsi Christiani vocentur. Et summopere cavendum ne vulgari interpretum vertendi
more ducti, qui vocem δοκεῖν, per illam, videri,
vertunt, quæ certa dicuntur, ut incerta habeamus.
Δοξολογία, 86. Idipsum est quodl postea τρισά
γιον vocatum fuit, id est hæc verba, Sanctus,
sanclus, sanclus. Alia hujus vocis significata vide
in Glossariis Cangii et Suiceri
Αναρχία, sive duo principia, in Deo non sunt, 489.
Εγκαταμίσγειν, immiscere, 287.
col. 1455–1456page 3 of 6
PG 26:1455Εγκυκλεῖν, 204. Ὁ δὲ λόγος τὸν νοῦν εἰς τοὺς ἀκροατὰς ἐγκυκλεί. Εἰ δ' οὔ, Ειδωλομανία, Εἰσποιητός, Εκβλητός, Εκκλίνω, Ἐκπόρευμα του Πατρός, Εμμάρτυρος θάνατος, Εμπεριδράξασθαι, Ἐμπερινοῆσαι, Εναπόδεικτος, Ἐνδιάθετος λόγος. Προφορικός. Ενδοιαστῶς, 765, 766. Ενοειδής φωνή, Ἐνούσιος λόγος, Εντυχία, ἐντυγχάνειν, 625. Καί τις σχολαστικὸς τῶν κυνικῶν ἐνέτυχε τῷ βασιλεῖ. ἐντυχίας ἕνεκα. Εντυχία ἐτυχίας Ενυπεστάτως, Εξεράω, 140. Εξετάζεσθαι ἐν τοῖς ζῶσιν. Εξίσωσις, Εξόρισις, 624. Εξουκόντιος. ἐκ οὐκ ὄντων, ἐξουκόντιοι, 597. Εξοχετεύομαι, Λόγος ἀπὸ καρδίας διὰ στόματος ἐξοχετεύεται. Επακοῦσαι, έπ ακοῦσαι ὑπακοῦσαι. 'Αρει ανοὶ καὶ αὐτοὶ ἐπακούουσιν ἐξ ἴσου λέγοντες. 11 534: Οὐκοῦν δέον ἐκεῖθεν ἐπαν αγαγόντας τὸν λόγον, μετέρχεσθαι εἰς τὰ κατὰ τὴν σάρκωσιν, καὶ οὕτως τὰ κατὰ τὸν εὐαγγελισμὸν ἐπακούειν. ἐπακούειν, Επαρχία, Επεμβιβάζω, Επενδύτης, Επεξεύρεσις, Επεξηγοῦμαι, Επερυθριάω, Ἐπιβαρεῖν, Επικριτιανοί, Επίμικτος, Επινεανιεύομαι, Επισκοπικῶς, Επιτεμεῖν, 'Επιτριβή, Εποφθαλμέω, Εποφθαλμιάω, εποφθαλμία. Εργασίαι. 107 εργασίαι τε κατ᾿ αὐτῶν ἐπεσείοντο, Εργασία εργασίαι τε κατ' αὐτῶν ἐπεσείοντο, καὶ ἐθνικοί δῆμοι πρὸς τὸ γυμνοῦν, Εταιροτρόφος, 281. Εὐκατάγνωστος, Εὐπροχώρητος, Εὐσάλευτος, Εὐφαντασιαστος, Θάκαι, Θαυμάζω, Θεολογεῖσθαι, Οὐχ ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ κατὰ χάριν ἔλαβε τὸ καλεῖσθαι Θεός, ἀλλ᾽ ἡ σὰρξ αὐτοῦ σὺν αὐτῷ ἐθεολογήθη, 698. Θεόλογος, Θεοπλανησία, Θεοπλαστία, Θεοφάνεια τοῦ Λόγου. 70. θεωρητής, Ιερατείον, ἀπ' αὐτοῦ τοῦ ἱερατείου ἔδει καταστῆσαι, εἰ 147, τὸ ὑπὸ σὲ ἱερατεῖον προσαγορεύομεν, ει 769, καταξίωσον δὲ αὐτὰ ἀναγνῶναι τῷ ἱερατείῳ Ισοδυναμέω, *Ισον, ἀπόγραφον, 622. "Ισα (τά), Ισότυπον, ἀπόγραφον, 586. Καθήκον (τό), 45. Κ Καθικετεύειν, καθηκεύειν. καθη κετεύειν. 293, 304, καθηκεύειν. Καθολικός, Καθολικαὶ ἐπιστολαί, 767. Ο καθόλου, ἡ καθόλου. κόσμου. Καθοσίωσις, ἐπὶ τῆς ἐμῆς καθοσιώσεως, Ἐν τῇ τάξει τῆς τῆς καθ οσιώσεως. Καθοσίωσις, Τοιγαροῦν εἰ καὶ τὰ μάλιστα καὶ τῇ σῇ καθοσιώσει πρὸ τού του τοῦ χρόνου διὰ γραμμάτων ἐπέσταλται. Κακοθελέω, ἑαυτὸν κακοθελεῖν. Κακοτέχνως, Κανονίζομαι, κανονιζόμενα βιβλία. Καρτερικῶς, Καστρήσιος, 278. Καταβάζω, Καταγινώσκειν. Αθανάσιος δὲ μηδὲ ἐν Τύρω καταγνωσθεὶς ἐμαρτυρήθη. Αικα
ONOMASTICON.
Εγκυκλεῖν, 204. Ὁ δὲ λόγος τὸν νοῦν εἰς τοὺς
ἀκροατὰς ἐγκυκλεί. Verbum autem mentem in circumstantes auditores insinual. Vide ibid. in notis.
Εἰ δ' οὔ, alioquin, alias, 181, 201, 584.
Ειδωλομανία, idololatriæ furor, 47.
Εἰσποιητός, ascititius, adoptivus, 612.
Εκβλητός, projectæ temeritatis homo, 299.
Εκκλίνω, declinare facio, averto, 749.
Ἐκπόρευμα του Πατρός, emanatio Patris. Ita dicitur Spiritus sanctus, 81.
Εμμάρτυρος θάνατος, mors quæ coram testibus
contigit, 54.
Εμπεριδράξασθαι, comprehendere, perfecte concipere, 582.
Ἐμπερινοῆσαι, cogitatione comprehendere, concipere, 582.
Εναπόδεικτος, perspicuus, manifestus, common
stratus, 736.
Ἐνδιάθετος λόγος. Vide in voce Προφορικός.
Ενδοιαστῶς, dubitanter, 765, 766.
Ενοειδής φωνή, vox unilatis signifcativa, De
synodis.
Ἐνούσιος λόγος, Verbum substantia præditum,
Εντυχία, petitio adversus aliquem, accusatio,
624, et in Monito, 621, ubi etiam de voce έντυγχάνειν, 625. Καί τις σχολαστικὸς τῶν κυνικῶν
ἐνέτυχε τῷ βασιλεῖ. Epiphanius hær. LIVII,
720,^ait Meletianorum primarios ad comitatum
missus ἐντυχίας ἕνεκα. Εντυχία item eodem
modo videtur verti posse in Epist. ad Marcellinum, t. Ill. Nam qui Psalmi ἐτυχίας dicuntur,
accusationes proferunt in adversarios.
Ενυπεστάτως, ad modum subsistentis. Athan. lib.
1 contra Apollin.
Εξεράω, evomo, 140.
Εξετάζεσθαι ἐν τοῖς ζῶσιν. Superstes esse, inter vivos numerari, 124 et 126.
Εξίσωσις, adæquadio, coæquatio, 343.
Εξόρισις, exsilium, 624.
dicti
Εξουκόντιος. Ariani, quod dicerent Filium ἐκ οὐκ
ὄντων, id est, ex non exstantibus factuun,
sunt, ἐξουκόντιοι, 597.
Εξοχετεύομαι, emittor, emano, derivor, 204.
Λόγος ἀπὸ καρδίας διὰ στόματος ἐξοχετεύεται.
Επακοῦσαι, respondere, 241. Pulabam olim έπακοῦσαι ibi positum esse pro ὑπακοῦσαι. At quia
ista vox 457 item occurrit eadem sententia, line
minus suspecta videatur. Sic ibi legitur: O! 'Αρει
ανοὶ καὶ αὐτοὶ ἐπακούουσιν ἐξ ἴσου λέγοντες. 11
est, Ariani pariter ex adverso respondent, dicentes;
et magis firmatur vocis hujus significatio ex alio
loco tomi IV, p. 534: Οὐκοῦν δέον ἐκεῖθεν ἐπαναγαγόντας τὸν λόγον, μετέρχεσθαι εἰς τὰ κατὰ τὴν
σάρκωσιν, καὶ οὕτως τὰ κατὰ τὸν εὐαγγελισμὸν
ἐπακούειν. Ubi vocem ἐπακούειν, intelligimus,
quasi dicas, consequenter eloqui rem, præcedenti,
quam loquebanur, allinem: et vertinus: Quamobrem par est ut inde orsi, transeamus ad ea quæ
Incarnationem spectant, atque ita de Annuntiatione
consequenter verba faciamus, quæ interpretatio
superiori si non similis omnino, finitima" saltem
est.
Επαρχία, provincia ecclesiastica.
Επεμβιβάζω, impello, induco. Apol. contra Arian.
Επενδύτης, ependytes, vestis monachalis, 664.
Επεξεύρεσις, commentum, inventio, 542.
Επεξηγοῦμαι, enarro, explico, 499.
Επερυθριάω, erubesco. Athan.
Ἐπιβαρεῖν, gravare, molestiam creare, 112.
Επικριτιανοί, epicritiani, histrionum genus, 309.
Επίμικτος, promiscua turba, 944.
Επινεανιεύομαι, adhuc nova molior. Apol. contra
Arian.
Επισκοπικῶς, episcopali more, 109.
Επιτεμεῖν, in compendium redigere, 552.
'Επιτριβή, ferocitas, immanitas, 501.
Εποφθαλμέω, cupiditatis oculos adjicio, cupidine
teneor, 314.
Εποφθαλμιάω, cupiditatis oculos adjicio, 275, ubi
legendum εποφθαλμία.
Εργασίαι. Putavimus olim hæc 107 εργασίαι τε
κατ᾿ αὐτῶν ἐπεσείοντο, significare, facinora seu
flagitia concitata adversus virgines fuisse. At
rem considerantibus in mentem subiit, hoc loco
Εργασία: significare operas, sive operarios ut Latinas fert usus. Et totum locum ita vertendum
esse, εργασίαι τε κατ' αὐτῶν ἐπεσείοντο, καὶ ἐθνικοί
δῆμοι πρὸς τὸ γυμνοῦν, etc. Opera contra virgines
excitabantur, necnon ethnici populi ad eas nudandas, etc.
Εταιροτρόφος, leno, 281.
Εὐκατάγνωστος, qui facile convinci et confutari
potest, 20.
Εὐπροχώρητος, qui feliciter procedit, 749.
Εὐσάλευτος, fluctuans, nutans, volubilis. Athan. De
sent. Dionysii.
Εὐφαντασιαστος, qui bonarum rerum plantasias
et cogitationes habet.
Θάκαι, latrina, 270.
Θαυμάζω, laudo, cum admiratione celebro, 122, et
usu frequenti.
Θεολογεῖσθαι, Deus vocari. Οὐχ ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ
κατὰ χάριν ἔλαβε τὸ καλεῖσθαι Θεός, ἀλλ᾽ ἡ σὰρξ
αὐτοῦ σὺν αὐτῷ ἐθεολογήθη, 698.
Θεόλογος, sic dicitur Joannes evangelista, 33. Vul
gare est.
Θεοπλανησία, error circa Deum, seu, cultus falsorum deorum, 380.
Θεοπλαστία, deorum efformatio, fielio, 15.
Θεοφάνεια τοῦ Λόγου. Dei Verbi adventus, 70.
θεωρητής, contemplator, 2.
Ιερατείον, sacerdotalis ordo, aut sacrarium, locus
in ecclesia, 88. Prima significatione exstat 118,
ἀπ' αὐτοῦ τοῦ ἱερατείου ἔδει καταστῆσαι, εἰ
147, τὸ ὑπὸ σὲ ἱερατεῖον προσαγορεύομεν, ει 769,
καταξίωσον δὲ αὐτὰ ἀναγνῶναι τῷ ἱερατείῳ·
cunda autem, 265
Ισοδυναμέω, qualem vim habeo, 596.
*Ισον, exemplar, ἀπόγραφον, 622.
"Ισα (τά), apographa, exemplaria, 150.
Ισότυπον, exemplar, ἀπόγραφον, 586.
Καθήκον (τό), 45.
Κ
Καθικετεύειν, etiam legitur, καθηκεύειν. favere,
assentari, gratiam alicujus captare, 251, καθηκετεύειν. legitur. Sed 293, 304, καθηκεύειν.
Καθολικός, officialis, quinam sit vide 107.
Καθολικαὶ ἐπιστολαί, 767.
Ο καθόλου, ἡ καθόλου. Universalis. Athan. De
sent. Dionysii, subaudi κόσμου.
Καθοσίωσις, vox a rationali usurpata, ἐπὶ τῆς ἐμῆς
καθοσιώσεως, Coram mea sanctitate, aut æquitak,
158, 282. Constantius Nestorium Ægypti præfectum compellans ait, Ἐν τῇ τάξει τῆς τῆς καθ
οσιώσεως. Καθοσίωσις, eadem ratione usurpatur 2
Maximino in epistola sua ad Sabinum, apud Ensebium Hist. l. 1x, c. 9, his verbis: Τοιγαροῦν
εἰ καὶ τὰ μάλιστα καὶ τῇ σῇ καθοσιώσει πρὸ τούτου τοῦ χρόνου διὰ γραμμάτων ἐπέσταλται.
Κακοθελέω, ἑαυτὸν κακοθελεῖν. Mala sibi exoptare.
Alban. Apolog. contra Arianos.
Κακοτέχνως, malitiose, cum mala arte, 696.
Κανονίζομαι, κανονιζόμενα βιβλία. Libri in Ca
nonem recepti, 767.
Καρτερικῶς, toleranter, fortiter. In Vila Antoni.
Καστρήσιος, Castrensis, 278.
Καταβάζω, obloquor.
Καταγινώσκειν. Hujus vocis varia sunt significat.
Significat primo convincere, sic 113, Αθανάσιος
δὲ μηδὲ ἐν Τύρω καταγνωσθεὶς ἐμαρτυρήθη. Αικα
col. 1457–1458page 4 of 6
PG 26:1457νυν ἁγία σύνοδος καταγνοῦσα τῆς ἀπρεποῦς καὶ ὑπόπτου φυγῆς ἐκείνων. Ει 155, Καὶ καταγνόντες ὅτι χωρὶς ἡμῶν ἀπέστειλαν οὓς ἠθέλησαν. ἡ εὐσέβεια αὐτοῦ ἀκούσασα, οὐ καταγνώσεται 141, καταγινώσκων μὲν Ἰσίω ἣν ἠδύνατο θύρα κατεάσσων ἄνοιγε. Τους κηριόλους τῆς ἐκκλησίας τοῖς εἰδώλοις ἀνῆ πτον, κερίωνας. Κοιμητήριον, Κοιμητήρια, Εξεσται οὔτε ὑμῖν οὔτε ἄλλοις τισὶν, ἢ συνόδους ποιεῖσθαι, ἢ εἰς τὰ καλούμενα κοιμητήρια εισιέναι. Κομήτης ἥλιος, 625. Κράτησις, κράτησις τοῦ θα νάτου, 45. Κυριακὸς ἄνθρωπος, λογικότητος λογιότης τος, παρ' ἡμῶν λόγος ὕποπτός ἐστι τοῖς πολλοῖς, ὡς τάχα διά τινας ίδιωτικὰς φιλονεικίας, την μικροψυχίαν πρὸς αὐτοὺς ἑλομένων. Μυθοπλαστία, Νεωτέρα, Παρὰ δὲ Αἰγυπτίοις Ισις, Κόρη, καὶ Νεωτέρα, 8. Ξένη, Συνωρὶς τῶν ἀποστόλων, θους, Οικονομία τοῦ Ορθοτομία πίστεως, 157. Οὐρανοφανής, Παντέφορος, Παραφανίζομαι, 43. ПĘσ, Παροικέω, ἐκκλησία παροικοῦσα, 122.
ONOMASTICON.
nasium testantur Tyri convictum non fuisse. Vide
ibid. in notis. Et 117, 120, et sæpe alibi. Secundo
significare videtur animadvertere. Sic 122, 'H tolνυν ἁγία σύνοδος καταγνοῦσα τῆς ἀπρεποῦς καὶ
ὑπόπτου φυγῆς ἐκείνων. Ει 155, Καὶ καταγνόντες
ὅτι χωρὶς ἡμῶν ἀπέστειλαν οὓς ἠθέλησαν. Tertio
damnare, sen improbare, 155, DoTεúoµEv yàp ötɩ
ἡ εὐσέβεια αὐτοῦ ἀκούσασα, οὐ καταγνώσεται
pwv. Et 160, 167. Nam pro juridica damnatione
vix usurpatur. Sic 141, καταγινώσκων μὲν Ἰσίω -
vos, damnans Isionem.
Kardywos, perspicuum adversus aliquem argumertum, 122. Confutatio.
Kazarwilsobat, dorsum vertere, avertere se, 447.
Kardonono. Sic per antiphrasin vocantur identidem episcopi Ariani, id est, exploratores, seu
potius, episcopis adversarii, 274.
Karapurevja, plantatio, 80.
Katedoow, frango, rumpo. Hæc vox sæpe apud
Athanasium usu venit, 312, 'O Bovλóµevos dondv
ἣν ἠδύνατο θύρα κατεάσσων ἄνοιγε.
Knplolos. Cereus in ecclesiis accendi solitus, 90.
Τους κηριόλους τῆς ἐκκλησίας τοῖς εἰδώλοις ἀνῆπτον, in prius editis legitur κερίωνας.
Κοιμητήριον, cemeterium, humandis corporibus
destinatum, 247, 256.
Κοιμητήρια, ευnventus loca fuisse testificatur item
Eusebius, Hist. eccl., 1. VII, c. 11: Obdaµ; dè
Εξεσται οὔτε ὑμῖν οὔτε ἄλλοις τισὶν, ἢ συνόδους
ποιεῖσθαι, ἢ εἰς τὰ καλούμενα κοιμητήρια εισιέναι.
Kopertápios, commentarius, minister forensis, cui
incumbebat delationum et accusationum monumenta apud se in commentariistservare, 103.
Κομήτης ἥλιος, comalus sol, 625.
Kontratos, comitatus, sive imperatoris, sive præfecti cujuspiam, 89.
Röroic, molesta defatigatio, 736.
Koopla, moderatio, modestia. Athan. Apolog. ad.
Constantium.
Koupiwoot, curiosi, officiales quinam sint, vide p.
150 in notis.
Κράτησις, imperium, dominatus, κράτησις τοῦ θα
νάτου, 45.
Kpeittur Sic passim, apud ecclesiasticos maxime, Deus dicitur, 250.
Kpionégalo, dii Ægyptiorum arietino capite, 7.
Kovaτnpla (n), latibulum.
Kupianor, Dominicum sive ecclesia, 311.
Kupianorowa, Domini nostri J. C. carpus, 43, 81.
Κυριακὸς ἄνθρωπος, Dominicus homo, scilicet
Christus. Vide quæ de ea voce in Monito ad Expositionem fidei dicta sunt, 78, 79, 81. Hæc vox
item exstat apud Epiphanium, t. 1, 84.
Kupiandę ǎropwxoc, Dominicus homo; id est Christus, 166.
Asróμɛroç εzíσoxoç, de eo dicitur, qui vere episcopus est. Sic 140 et alibi, quod observatu dignissimum.
Aorizons, ros, ratiocinandi vis. 25. Fortasse
quispiam legendum putaverit Roytontos. Sed
cum editi omnes et manuscripti, uno excepto,
λογικότητος habeant, et alioquin λογιότης eo loci
non quadret, quia de rationabilitate, non de eloquentia est quæstio, putamus legendum loyixónτος, rationabilitatis. Quæ vox inusitata lexicis est.
Mapruptor, temptum, ecclesia, 457.
Meraxouôn, commeatus, transvectio, 104.
Mixpoyuzla, vox non satis probe intellecta a multis interpretibus, vulgo significat simultatem, dissensionem, quæ quidem ex pusillanimitate oritur, 112, 120, a compluribus perperam intelligitur. Sic apud Basil. epist. 74, hæc, ó μèv yap
παρ' ἡμῶν λόγος ὕποπτός ἐστι τοῖς πολλοῖς, ὡς
τάχα διά τινας ίδιωτικὰς φιλονεικίας, την μικρο1458
ψυχίαν πρὸς αὐτοὺς ἑλομένων. Ubi interpres:
Quæ nos enim loquimur multis suspecta suni,
quasi propter privalas quasdam contentiones metum ac pusillanimitatem illis incutere velimus. Ubi
vertendum erat: Quasi propter privalas quasdam
contentiones, simultatem cum illis suscipere velimus. Hic multi interpretes labuntur.
Morapxla, in Deo est, scilicet unitas principii, sive
unum principium, 489.
Morn, mansio, diversorium publicum viatoruin.
Quorum numerum videre est in Itinerario Antonini, 147. Movh item monasterium.
Mormons Bios, monastica vita, 634.
Moroμépeia. Actio juridica vitiosa, quæ fit altera
solum e partibus præsente, 113, 115, et falibi
passion.
Moroovσios, vox Sabellianis usitata, qua ita substantiam unam in Patre et Filio affirmabant, us
tollerent distinctionem personarum.
Mvoldior, fabella, 323.
Μυθοπλαστία, fabularum fictio, 570..
Mvotηpixos, arcanus, secretus, 134.
N
Νεωτέρα, dea Ægyptiorum. Παρὰ δὲ Αἰγυπτίοις
Ισις, Κόρη, καὶ Νεωτέρα, 8. Quæ sit autem dea
isthæc, ibi vide in notis.
Ξένη, peregrina. regio, 631. Videin Monito, 626
vn, 106, alia sententia.
E&w, cædo, lancino, 90, 251 et seqq.
Συνωρὶς τῶν ἀποστόλων, Apostolorum coetus.
Olxovojla sæpe pro Incarnatione usu venit. Volgatius autem significat totam seriem actionum
Christi ut, 761. Dicitur etiam, olxovopía toū nÁθους, economia passionis, 736, 748. Οικονομία τοῦ
Otaupov, economia crucis.
Ouroorwe, parcissime, modice, 395.
'Oлórpaços zɛip, rescriptum cujusdamı manu, de
integro exaratum, 416.
'Olox.nows, integre, perfecte. Athan. Epist. ad Antiochenos.
‘Оµoioµâówę, ex similaribus partibus, 600.
Oμolonths, confessor, qui pro fide Christi exsulavit aut passus est, 728.
'Oronégaloi, dii Ægyptiorum asinino capite, 7.
"Oñoɩ d” år, quocunque loco, quoquoversus. Atban.
contra Gent. 76. "Omov &' &v, idem.
Ορθοτομία πίστεως, recta et sana fides, 157.
Opozó, vox Arii, significans orthodoxus, 322.
Οὐρανοφανής, qui e colo apparet.
Opionéçalo, dii Ægyptiorum serpentino capite, 7.
Пáµçuloi reyórats, adagium, id est, Cujuslibet.
tribus estis. Dictum de iis qui probe nesciunt cui
ex dissentientibus partibus hæreant, 752.
Пaungl, omnium calculo atque judicio, 132.
Пarovantos, nulli non criminationi obnoxius,
Παντέφορος, qui omnia circumspicit.
Ilaparvous, perperam intelligens. Athan. Apol. ad
Const.
Пlaparȧlwja лvpóç. Ita Constantium vocat Atha…….
nasius, quasi dicat æterno igue absumendum,
Παραφανίζομαι, dispereo, 43.
Пaperovéoμai, negligo. Apol. contra Arianos.
Пapɛɛɛvpɛir, prave invenire, male excogitare,
ПĘσ, prava excogitatio, futile commentum, or. 1 contra Arianos, post medium.
Παροικέω, inhabito, dicitur de ecclesia quapiam,
ἐκκλησία παροικοῦσα, 122.
col. 1459–1460page 5 of 6
PG 26:1459Περιπείρω, 214. Τούς πλανηθέντας τοῖς ἰδίοις περιπείρει δεσμοῖς, 288. Περιττόν, κατὰ περιττόν, Πνευματοφόροι, πος προαγνισθεὶς ταῖς προγενομέναις εὐχαῖς. Προαπονίπτω, 77. Προαποπλύνω, Προαποπερασμένος, 545. Προβολεὺς Πνεύματος, Προφορικός λόγος, 79. τῷ, ἐνδιάθετος ενδιά λόγῳ προφορικῷ καὶ ἐνδιαθέτω, Σ Αὐτὸς οὖν ἐστι Θεὸς σαρκοφόρος, 700. 695. Σαρκοφόρος γενόμενος ὁ Λόγος. Σπερματικός λόγος, γὰρ (τῶν Στωϊκῶν καὶ ποιητῶν καὶ συγγραφέων) ἀπὸ μέρους του σπερματικοῦ θείου λόγου τὰ συγγενὲς ὁρῶν καλῶς ἐφθέγξατο. Στιάριον λινόν. Στολίζω, Θρόνον τὸν ἐστο λισμένον ἐπισκοπικῶς, Συναγένητος, συναγέννητος, συναγέννητον τῷ Πατρί, 583, 590.1 Μηδὲ συνάρασθαι τῇ τῶν περὶ Εὐσέβιον σκέ Συνεξισάζω, 333. Συνεφίστημι, Καὶ τὰς δόξας συνυποστήσαντος αὐτῷ τοῦ Πατρός. Σωματοφυώς, Ταμιακά (τά), Υποδέκτης ταμιακών, 19. Τεχνή Εκκλησιαστικῆς ἱστορίας ἐπιθέντες τόμον. Άγιος, ἅγιος, ἅγιος. Тρодáč, Τροπικοί, 185. Θέκλαν μέσην μὲν τῶν παρθένων ἔφη, ἐκ δεξιῶν δὲ τῆς ἀρετῆς στᾶσαν, κοσμίως ψάλλειν τὰς δὲ λοιπὰς ἐν κύκλῳ καθάπερ ἐν χοροῦ σχήματι συστάσας ὑπακούειν αὐτῇ. Ὑπακούω, Υποβαστάζομαι, 299.
ONOMASTICON.
napoixla, aliquando dioecesis, aliquando ecclesia
quædam peculiaris, 122.
ПɛCoлopia, incessio pedibus, 681.
Περιπείρω, constringo, astringo, 214. Τούς πλανηθέντας τοῖς ἰδίοις περιπείρει δεσμοῖς, 288.
Пlapizóлnois Ewc. Vitæ cursus, vitæ curricuJum, 51.
Περιττόν, κατὰ περιττόν, idiotismus Athanasii,
eo magis, eo maxime, 15.
Пéravpor ädov. Inferni fovea, aut, inferni lacus,
Irɛvjatopaɣɛir, Spiritum sanctum impugnare,
Πνευματοφόροι, homines dicuutur Spiritum Dei
ferentes, 700.
Пolveórnua, loquacitas, garrulitas, 625.
Пloouлlous, quantus, quam magnus, 100.
Пpéda, præda vox Latina, 90.
Пpoarrita, prius lustro, prius expio, 243, 'O Tóπος προαγνισθεὶς ταῖς προγενομέναις εὐχαῖς.
Προαπονίπτω, prius abluo, 77.
Προαποπλύνω, idem ibidem.
Προαποπερασμένος, supra dictus, 545.
Προβολεὺς Πνεύματος, sic dicitur Deus Pater
apud Greg. Nazianzenum orat. 13.
Пporrwoτixwe, per præscientiam, 591.
Пpoσɛɛɛvplσxw, insuper invenio, 201.
Пpooxixpar, commodare, mutuare, 231.
Ilpoσлoisir, vulgo significat. simulare; sed sibi
vult etiam, admittere, 531, 535.
Προφορικός λόγος, 79. Opponitur τῷ, ἐνδιάθετος
26yos. Erant nimirum qui dicerent Deum Patrem
ante mundi creationem habuisse Verbum ενδιάOεtov, sive, intus positum aut internum. Et quando
mundum creavit, protulisse Verbum suum et tunc
fuisse popopixov Adyov, prolatitium Verbum. De
· λόγῳ προφορικῷ καὶ ἐνδιαθέτω, prout scilicet in
hominibus est, agit Plutarchus in libro: Quod
philosophus debeat maxime principes alloqui.
Σ
Zapnɛvç, qui carnem gestat, dictum de Christo,
Zaprosipos de Christo dicitur, id est, carnem
gerens. Αὐτὸς οὖν ἐστι Θεὸς σαρκοφόρος, 700. Vide
in Monito, 695. Σαρκοφόρος γενόμενος ὁ Λόγος.
Clem. Strom. 5, 562.
Zionpcouat, ferreis catenis constringor, 305.
Exialoréw, umbratilia et fictitia loquor, 339.
Zopór, accipitur pro sophisma, 448.
Exɛnovlarup, spiculator seu carnifex, 103. Vide
in notis ibid.
Σπερματικός λόγος, il est ratio quæ singulis rebus inest, qua notatur intelligentia opificis, 31.
Eodem usu hanc vocem adhibebant Stoici teste
Justino Apolog. pro Christianis, 51: "Exactos
γὰρ (τῶν Στωϊκῶν καὶ ποιητῶν καὶ συγγρα
φέων) ἀπὸ μέρους του σπερματικοῦ θείου λόγου
τὰ συγγενὲς ὁρῶν καλῶς ἐφθέγξατο.
Στιάριον λινόν. Vestis ecclesiastica ministrorum
altaris, 141.
Στολίζω, velis et tapetibus orno. Θρόνον τὸν ἐστο
λισμένον ἐπισκοπικῶς, thronum episcopali more
velis ornatum, 109.
Expo6los, 90. Strobilus. Ibidem vide in notis.
Eurmareobleσbat,, una absumi et devorari, 566.
Bútnois, convictus, 2, 77.
Σvμлvo, compresbyteri, ita presbyteros
vocant episcopi, quia nimirum episcopatus presbyteri ordinem complectitur, 125. Tritum est
et tamen hæc vox perperam plerumque intelligitur.
Eurayeur, id est collectas agere et synaxin celebrare, 88, 1, in notis maxime.
Συναγένητος, vel συναγέννητος, simul-non-genitus, vel simul- non-factus. Ariani dicunt Filium
1460)
esse συναγέννητον τῷ Πατρί, 583, 590.1
Evrápaσbai, una conjungi, una conjurare, 153.
Μηδὲ συνάρασθαι τῇ τῶν περὶ Εὐσέβιον σκέ
Jei.
Evraσsbew, socius sum impietatis, 273.
Evrdiánorvos, condiaconus. Hac voce utuntur episcopi de diacono loquentes, quia diaconatus in
episcopatu continetur, 144.
Συνεξισάζω, coæquo, 333.
Zvrezionoлo, coepiscopi, comministri, 145.
Europóenç, conjurationis socius. Athan. Epist. ad
Serapionem de morte Arii.
Σvrtážaσðaɩ, valedicere, salutare, 135.
Συνεφίστημι, una exsistere facio. Καὶ τὰς δόξας
συνυποστήσαντος αὐτῷ τοῦ Πατρός. Ιd est, Patre in Filio suo glorias suas una exsistere faciente, 583.
Σωματοφυώς, pro corporum natura, corporum
more, 80.
Ewrɛipa, Diana, 10, wepa, dicitur item de Minerva. Item weipa Opis apud Pindarum
Olymp. ode 8. Item Juno sospita. Unde verisimile est Σwtetpav esse epitheton dearum omnium.
T
Ταμιακά (τά), penuaria. Υποδέκτης ταμιακών,
exceptor penuariorum, 307.
Tauɛiogáros, depeculator, qui penuaria publica
absumpsit, 296.
Taεeç, id est tabulæ, commentaria, 137. Item
tás, militaris manus, 107.
Texrobvola, immolatio liberorum
19. ΤεχνήTns, arte factus. Athan.
Touoc, rescriptum compendiosum, sic vocatum
quod in eo res ouvrɛtµņµévw; tractentur, 614,
615. Tóuos item pro libro simpliciter usurpatur, sic Eusebius Hist. eccl. initio decimi libri,
Εκκλησιαστικῆς ἱστορίας ἐπιθέντες τόμον.
Tpicariórne, terna sanctitas, quæ vox spectat ad
angelicum illud dictum, Άγιος, ἅγιος, ἅγιος. 86.
Tplrevyos (n). Sic vocantur tres libri, scilicet Josue, Judicum,et Ruth, 784.
Тρодáč, tremo, 729.
Tpozinol, tropici. Ita dicti sunt primum qui Spiritus sancti deitatem impugnabant, deinde vero
Macedoniani vocati sunt, sic Doxapatres vide
p. 526, et alibi sæpe. Tropis et metaphoris depravabant Scripturas, ideo Tropici dicti, 526, in
notis. Hæc autem vox Athanasii propria est.
Eamdem quoque usurpat qui Athanasii nomine
et ex ejus scriptis librum Adversus hæreses edi
dit.
Τροπικοί, tropici, 185.
r
Yiorárup, filio-pater. Ita Deum vocabat Sabellius,
putans solo nomine, nec re, Patrem et Filium
distingui, 80.
'Yanovsir, respondere, 265. Vide ibi in notis.
Eximius est Methodii locus in Convivio Virginum,
161, quo antiquus psallendi ritus illustratur. Thy
Θέκλαν μέσην μὲν τῶν παρθένων ἔφη, ἐκ δεξιῶν
δὲ τῆς ἀρετῆς στᾶσαν, κοσμίως ψάλλειν τὰς δὲ
λοιπὰς ἐν κύκλῳ καθάπερ ἐν χοροῦ σχήματι συστά
σας ὑπακούειν αὐτῇ. Ὑπακούω, respondeo.
'Yлɛparabuirw, transcendo, 477.
'Tлepllar, supra modo, 455.
Υποβαστάζομαι, sustentor, 299.
'Yлоεxτns, exceptor, exactor, officium, 580.
'Yлdoraσiç. De variis hujus vocis, quæ plerumque occurrit apud Athanasium, significationibus,
vide in præfatione generali.
Yaprar, dolus, artificium, vafrities, 482.
Yonlios (n), terrarum orbis, quod sit dy' fàlov,
sub sole, 47.
'Yoç, metaphorice contextus sermonis. Atkan.
Epist. ad Antiochenos.
col. 1461–1462page 6 of 6
PG 26:1461Χείρ, χειρός, αὐτόγραφον. Καὶ αὐτοῦ δὲ τοῦ κατηγόρου Ἰσχύρα προεκόμισε χεῖρα ολόγραφον αυθεντικήν, 116, 143. Ψευδώνυμον γνῶσιν,
Partariovxozśw. Variis spectris terreo aut in religionem adduco, 71.
Χείρ, χειρός, exemplar manuscriptum αὐτόγραφον.
Καὶ αὐτοῦ δὲ τοῦ κατηγόρου Ἰσχύρα προεκόμισε
χεῖρα ολόγραφον αυθεντικήν, 116, 143.
Xwpexionоños, chorepiscopus, 158.
Vide præterea Onamasticon tomi IV.
Ψευδώνυμον γνῶσιν, male Valesius adulterinam
modo, modo falsam doctrinam vertit. Eus. Hist.
104, cum perspicuum sit hisce significari Gnosticorum hæresin: qui se perspicaces, aliisque
peritiores jactitabant; quorum hæresis ideo evSuyunos yuwois, quod est, ut habet Irenæus,
falsi nominis agnitio, id est cognitio sive scientia
falso cognominata.
IN DUOS. PRIORES TOMOS.
Revoçatur lector adnumerales notas typis grandioribus in textu expressas.
Aaron et Moyses ex Amram nati, 62. Christi et sacerdotii ejus typus, vestis ejus, carnis Christi typus, 62.
Abel ex Adam natus, 62. Martyrium passus, 166. Eadem instructus doctrina qua Moyses, Abraham, Enoch et
Noe, 166. Quam ab Adamo didicit, 166.
Abimelech. Coram eo David, vultum suum immutavit,
Abraham ex Tharra natus, 62. In Ægypto peregrinatos
non evertit idola ut Christus, 62. Propter illum Deus Abimelech castigavit Saræ causa, 168. Cum grandævus jam
esset notus esse incoepit, 62. Ea custodivit quæ Moyses
docuit, 166. Abraham patriarcha coronatus quia fidelis
Deo fuit, 23t. Abraham in cubili obiit, 62.
Abundantius, 133. Subscribit synodo Sardicensi, 155.
Abuterius ingenuus vir, 237. Magnentio occisus, 237.
Acacius episc., Eusebii Cæsariensis discipulus, 166,
581. Synodum Nicænam respuit, 581. In Encæniis (Antiochia) vocibus non scriptis usus. 600.. Athanasii inimicus,
284. Acacius ad omnem impietatem audacissimus, 218. In
synedo Sardicensi depositus, 218. Acacius Cæsareæ damnatur a Synodo Sardicensi, 122, 131, 132, 279. Episcopus,
572. Auctor Constantio convocandi Ariminensem et Seleucianam synodum. Damnatur in synodo Seleuciensi,
580. Queritur Nicænam synojum vocibus non scriptis
usam fuisse, 600.
Aehab scelestus et apostata, 244. Achabo cura fuit veritatem de medio tollere, 257.
Achaia, 98.
Achan ob furtum-lapidibus obrutus, 221.
Achillas episcopus, Petri successor, 105. Achillas magnus Meletianorum calumniis impetitus, 232. Melitio
maledictis lacessitus, 140.
Achillas Myrsines presbyter, 143.
Achillas presb. Mareotæ subscribit synodo. Alexandrinæ
anno 320, 317.
Achilles Arianus desertor Ecclesiæ, 314. Deponitur,
Achilles Cusarum episcopus Meletianus, 148..
Achilles, 13.
Achitas diaconus a Constantio adAthanasium missus,
Acta apostolorum liber canonicus, 365.
Adam sic Hebraice dictus. Ante peccatum cœlestium
rerum contemplatione fruebatur, 3. Simul ac creatus est
nihil differebat ab Enoch qui Deo placuit, 168. Veram a
Domino doctrinam didicit, 166. Archetypus, 738. Ante
lapsum vitiosis cogitationibus non subjectus erat 753. Qui
ex Adamo oriuntur, in iniquitatibus concipiuntur avi sui
damnatione collapsi, 866.
Adamantius episc. Egyptius interfuit synodo Tyriæ,
154. Cum Athanasio Constantinum adit, 160.
Adelphius episc. Ægyptius in exsilium missus ab Arianis, 256. Relegatur in Psinabla Thebaidis, 306. Episc.
Onuphis Alexandrina anno 362. Et ei subscripsit, 619..
Confessor; 728. Ad eum epistolam mittit Athanasius,
Adolescentula Ægyptiorum dea, 8.
Adolius, 155.
Adrianopolis, cujus episcopus Eutropius, 274. Luget ob
pulsum Eutropium, 254.
Adrianopolitani nolunt cum Arianis communicare, 280.
Unde Ariani administro Philagrio curarunt decem laicos
ex fabrica capite truncari, 280.
Adrianus in Ægypto versans defunctum Antinoum in,
deorum numerum retulit, 8. Hinc argumentum adversus
idololatriam præbuit; 8.
Adventus Christi. Vide ad vocem Christus. Adventus
secundus Christi non in humili forma sed in gloria, 77.
Egeon centimanus auxilium Jovi fert cum Thetide,
Egyptii Pelasgos deorum nomina docuerunt, 18. Egyptiorum dii, 7. Ægyptii Apin adorant, 19. Itidem, Osiridem, Orum, 8. Fluvios fontes et aquas colunt, 19. Aquam
ut deum colunt, 70. Non eadem quæ Phoenices idolà venerantur, 18. Egyptiorum oracula falsa, 71. Egyptii olim
homines Junoni immolabant, 19. Eorum abominandi ritus,
18. Egyptii et Chaldæi magia dediti, superstitiosi, moribus feri, 71, 74. Ægyptiorum civitates religiones varias
et inter se pugnantes habent, 18. Apud Ægyptios multi
magi memorantur, 73. Ægyptiorum idola in adventu Christi corruerunt, 62. Eorum impietas et idololatria eversa
per Christum natum, 63. Ad Ægyptios usque pervenit
Evangelium, 74. Ægyptii piorum hominum maximeque
martyrum corpora non humata in lectulis asservabant,
689. Hunc morem improbat Antonius, 690. Ægyptii episcopi qui cum Athanasio Tyrum venerant queruntur de
conspiratione Eusebianorum, et de legatione Mareotica,
152. Queruntur suspectos viros in Mareotem missos esse,
153. Recusant Eusebianos judices Athanasii, 152. In synedo Tyria, datis ad Dionysium comitem litteris appellant imperatorem Constantinum, 155. Calumnias Meletiaborum in Athanasium patefacere tentant, 155. Interpellantur ab Eusebianis, 153. Ægyptii episcopi litteras suas
ad Julium mittunt, 110. Quibus purgant Athanasium, 130.
Egypti, Thebaidis et Libyæ episcopi pacem cum Athanasio habebant in Gregorii ingressu, 89. Ægyptii episcopi, 94. Qui synodo Sardicensi subscribunt, 133. Ægypliorum episcoporum constantia adversus Arianos, 230.
Egyptii episcopi persecutionem sustinent pro Athanasio,
161. Egyptii ac Libyæ episcopi prope nonaginta persecutionem patiuntur pro Athanasii causa, 247. Egyptii episcopi sexdecim in exsilium pulsi, 247. Ægyptii! episcopi
Arianam hæresim confutarunt, 230. Egypti et Libyarum
episcopi numero circiter nonaginta cum Athanasio scribunt ad Afros, 718.
Ægyptus, 97, 122, 285.
Elianus, 133. Subscribit synodo Sardicensi, 153.
Elurion episc. Egyptius interfuit synodo Tyriæ, 151.
Eni in Thracia civitas cujus episcopus Olympius, 280.
Aer non a se ipso, sed ab æthere calorem babet, 2!.
Aeri dei honor ascriptus, 7.
Era Dodona, 9.
Esculapius inter deos relatus quod medicinam exercuerit, 72.
Eternitas nota homini, 2.
Æthales presb, Alexandrinus, 150
Continue reading PG 26: De azymis →≣ entire volume