PG 27Athanasius
On the Titles of the Psalms
Printed pages · scan text
vision-corrected · Migne scan
Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.
col. 1093–1094page 252 of 376
PG 27:109321. Ὁ ἐξαποστέλλων πηγὰς ἐν φάραγξιν 22. ᾿Ανὰ μέσον τῶν ὀρέων διελεύσονται ὕδατα. 23. Ποτιοῦσι πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ 24. Προσδέξονται ὄναγροι εἰς δίψαν αὐτῶν. 25. Ἐπ' αὐτὰ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσει 26. Εκ μέσου τῶν πετρῶν δώσουσι φωνήν. 27. Ποτίζων ὄρη ἐκ τῶν ὑπερῴων αὐτοῦ. 28. ᾿Απὸ καρποῦ τῶν ἔργων σου χορτασθήσεται ἡ γῆ. 29. ῾Ο ἐξανατέλλων χόρτον τοῖς κτήνεσι, 30. Καὶ χλόην τῇ δουλείᾳ τῶν ἀνθρώπων. 31. Τοῦ ἐξαγαγεῖν ἄρτον ἐκ τῆς γῆς 32. Καὶ οἶνος εὐφραίνει καρδίαν ἀνθρώπου. 35. Τοῦ ἱλαρῦναι πρόσωπον ἐν ἐλαίῳ 34. Καὶ ἄρτος καρδίαν ἀνθρώπου στηρίζει. 35. Χορτασθήσονται τὰ ξύλα τοῦ πεδίου, 36. Αἱ κέδροι τοῦ Λιβάνου, ἃς ἐφύτευσας. 37. Ἐκεῖ στρουθία ἐννοσσεύσουσι 21. Ὁ ἐξαποστέλλων τοὺς ἀποστόλους εἰς τὰ ἔθνη, 22. ᾿Ανὰ μέσον τῶν ἐθνῶν διελεύσονται οἱ εὐαγ γελισταί. 23. Τὸν λόγον τοῦ εὐαγγελιστοῦ κηρύξουσι πᾶσι τοῖς ἔθνεσι τοῦ κόσμου. 24. Προσδέξονται τὰ ἔθνη τὸ κήρυγμα εἰς ἀπάντησιν τῶν ψυχῶν. 25. Ἐπ' αὐτὰ τὰ ἔθνη κατοικήσει τὰ χαρίσματα αὐτοῦ. 26. Εκ μέσου τῶν καρδιῶν αὐτῶν δοξάσουσιν αὐ τόν 27. Ποτίζων τὰ ἔθνη ἐκ τῶν χαρισμάτων αὐτοῦ. 28. ᾿Απὸ τῆς χάριτος τῶν προσταγμάτων σου ἐμπλησθήσονται αἱ ψυχαὶ τῶν ἐθνῶν. 29. 'ϋ μαραίνων τὸν πλοῦτον τῶν ἀσεβῶν. 30. Καὶ [ἐξανατέλλων] τὰ προστάγματα αὐτοῦ ταῖς ψυχαῖς, καὶ τοῖς μέλεσι τῶν ἐπεγνωκότων την ἀλήθειαν. 31. Τὸ σύστημα τῶν πεπιστευκότων 52. Ο Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς. 33. Τοῦ πληρῶσαι τῆς χάριτος αὐτοῦ πᾶσαν καρ δίαν ἐν τῷ ἐλέει αὐτοῦ. 34. ῾Ο ἐπουράνιος ἄρτος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰη σους. 35. Τὸ πλῆθος τῶν ἁγίων τῶν πλῆρες έργων ἀγαθῶν χορτασθήσεται τῆς χάριτος αὐτοῦ. 36. Οἱ αὐτοὶ ἅγιοι ἄσηπτοι, καὶ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ οἱ φυτευθέντες ἐν τῇ πίστει παρὰ τοῦ Κυρίου. Δι βανος γὰρ λευκασμὸς ἑρμηνεύεται, ὅπερ ἐστὶν ὁ Κύριος ὁ λευκαίνων πάντας. 37. Τὰ ἔθνη ἐν τοῖς ἀποστόλοις. Ευαγγελίου ποιήσαντες πάσι, Ανάπαυσιν. Τον Θεόν. Ορη. Πεπιστευκότων ἐθνῶν. Αυτός άρτος. Το πλήρες, χορτασθήσονται τῆς χάρι τός σου. Λευκαίνων.
col. 1095–1096page 253 of 376
PG 27:109558. Τοῦ ἐρωδιοῦ ἡ κατοικία ἡγεῖται αὐτῶν. 59. Ὄρη τὰ ὑψηλὰ ταῖς ἐλάφοις 40. Πέτρα καταφυγὴ τοῖς λαγῳοῖς. 41. Εποίησε σελήνην εἰς καιρούς 42. Ο ήλιος ἔγνω τὴν δύσιν αὐτοῦ. 45. Ἔθου σκότος, καὶ ἐγένετο νύξ 44. Ἐν αὐτῇ διελεύσονται πάντα τὰ θηρία τοῦ δρυμοῦ. 45. Σκύμνοι ωρυόμενοι τοῦ ἁρπάσαι, 46. Καὶ ζητῆσαι παρὰ τῷ Θεῷ βρῶσιν αὐτοῖς. 47. ᾿Ανέτειλεν ὁ ἥλιος, καὶ συνήχθησαν 48. Καὶ εἰς τὰς μάνδρας αὐτῶν κοιτασθήσονται. 49. Ἐξελεύσεται ἄνθρωπος ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ. 50. Καὶ ἐπὶ τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ ἕως ἑσπέρας. 51. Ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου, Κύριε 38. 'Ερωδιοῦ ἑρμηνεύεται κατάρχοντος. Τοῦ Κυρίου οὖν κατάρχοντος τῇ κατοικίᾳ, εἰκότως οἱ ἀπό στολοι ἡγοῦνται τῶν ἐθνῶν. 39. Αἱ ἐντολαὶ αἱ ἐπουράνιαι τοῖς ἀναιροῦσι τὰ ἰοβόλα τῶν θηρίων. 40. Ο Κύριος τοῖς ταπεινοῖς, καὶ πραέσι, καὶ προθύμοις ἐπὶ τὴν πορείαν καταφυγὴ ὑπάρχει. 41, 42. Ο Κύριος έλεγε περὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ. 43. Ἔθου σκότος ἐν τῇ συναγωγῇ διὰ τὴν ἀπο στίαν αὐτῶν· νυκτὶ γὰρ ὠμοίωσας αὐτὴν διὰ τοῦ προφήτου. 44. Ἐν σκότει διατελοῦσιν οἱ ἀπειθοῦντες αὐτῷ Ἰουδαῖοι. 45, 46. Τὰ ἔθνη βοῶσι πρὸς τὸν Θεὸν τοῦ ἁρπάσαι τὴν βασιλείαν αὐτοῦ. Σκύμνους εἴρηκε τὰ ἔθνη, ἐπειδὴ ὁ σκύμνος, ὅτε τεχθῇ, διὰ τριῶν ἡμε ρῶν ἀναβλέπει· οὕτως οὖν καὶ τὰ ἔθνη διὰ τῆς τριημέρου μεμνήσεως τοῦ Κυρίου ἐν τῷ βαπτίσματι ἀνέβλεψαν. Ἐν γὰρ ταῖς τρισὶ καταδύσεσι τοῦ βαπτίσματος τὰς τρεῖς νύχτας τοῦ θανάτου Κυρίου μιμοῦνται, ἐπειδὴ ἐν τῇ καταδύσει οὐδὲν δύνανται βλέπειν ἐν νυκτί· ἐν δὲ ταῖς τρισὶν ἀναλύσεσι τοῦ βαπτίσματος τὰς τρεῖς ἡμέρας τοῦ Κυρίου μιμοῦνται, ἐπειδὴ ὡς ἐν τῇ ἡμέρᾳ πάντα καθορῶσιν ἐν τῇ ἀναλύσει· αὕτη οὖν ἑρμηνεία του σκύμνου. 47. ᾿Ανέστη ὁ Κύριος, καὶ ἐπίστευσαν, καὶ ἦλθε πρὸς αὐτὸν εἰς τὰς τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας. 48. Καὶ εἰς τὰς αἰωνίους ἀναπαύσεις. 49. Πᾶς τῶν πιστῶν προθύμως ἐπιδῷ ἑαυτὸν εἰς τὰ προστάγματα τοῦ Θεοῦ. 50. Καὶ ἐπὶ τὰ ἔργα τῆς δικαιοσύνης ἕως τῆς συνο τελείας 51. Ὡς ὑπερεπλεόνασαν τα χαρίσματά σου. Ερωδιού, τοῦ κατάρχοντος ἡ κατοικία, τουτέστιν οἱ ἀπόστολοι, Επουράνιοι. Ὁ Χριστός, ὑπάρχων. Προέλεγεν. Ομομοίωσας. (6 Ν. 45. Τὰ ἔθνη, Σκύμνοι είρηκεν, Επειδή γάρ, μιμήσεως τοῦ Κυρίου, του θανάτου τοῦ Κυρίου, δύναται βλέπειν, ὡς ἐν νυκτί, ἀναδύσεσιν τοῦ, ἐν ἡμέρᾳ πάντα καθαίρωσιν καθορῶσιν ἐν τῇ ἀναδύσει, Ν. 46. Τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ. Ν. 47. 'Ανέστη ὁ Κύριος, καὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν. Ν. 43. Εἰς τὰς τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας, καὶ εἰς τὰς αἰωνίου; ἀναπαύσεις. Ν. 49. Πᾶς, Υπερεπλεόνασεν, τ. χ. σ. Κυριε.
col. 1097–1098page 254 of 376
PG 27:109712. Πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας 65. Ἐπληρώθη ἡ γῆ τῆς κτίσεώς σου; 54. Αὕτη ἡ θάλασσα ἡ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος 55. Ἐκεῖ ἑρπετὰ ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμὸς, 56. Ζῶα μικρὰ μετὰ μεγάλων. 57. Ἐκεῖ πλοῖα διαπορεύονται 58. Δράκων οὗτος, ὃν ἔπλασας ἐμπαίζειν αὐτῷ. 59. Πάντα πρὸς σὲ προσδοκῶσι δοῦναι τὴν τροφὴν αὐτῶν [αὐτοῖς] εἰς εὔκαιρον 60. Δόντος σου αὐτοῖς, συλλέξουσιν. 61. Ανοίξαντός σου [δέ σου] τὴν χεῖρα, τὰ σύμ παντα πλησθήσονται χρηστότητος 62. Αποστρέψαντος δέ σου τὸ πρόσωπον, ταραχθήσονται. και 63. Ἀντανελεῖς τὸ πνεῦμα αὐτῶν, καὶ ἐκλείψουσι 64. Καὶ εἰς τὸν χοῦν αὐτῶν ἐπιστρέψουσιν. 65. Ἐξαποστελεῖς τὸ Πνεῦμά σου, καὶ κτισθήσον 66. Καὶ ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς. 67. Ἤτω ἡ δόξα Κυρίου εἰς τοὺς αἰῶνας 68. Εὐφρανθήσεται Κύριος ἐπὶ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ. 69. Ὁ ἐπιβλέπων ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν. 52. Πάντα τὰ χαρίσματά σου ἐν τῇ πολυποικίλῳ σου σοφίᾳ κατήρτισας 58. Ο κόσμος τῶν ἁγίων σου. 54. Ἡ οἰκουμένη. 55. Οἱ δαίμονες. 56. Οἱ ἄνθρωποι. 57. Οἱ ἅγιοι ἔχοντες ἐν αὐτοῖς τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ, καὶ διὰ τῶν τρέφοντες τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων. 58. Ο διάβολος ὁ καταπαιζόμενος ὑπὸ τῶν ἁγίων σου. 59. Τὰ ἔθνη ἀπεκδέχονται τὴν παρὰ σοῦ τροφήν, ἣν αὐτοῖς δώσεις ἐν εἰρήνῃ. 60. Δεδωκότος σου αὐτοῖς, τὰς ἐντολάς σου δέξονται. 61. Φανερώσαντος δέ σου τὸν Κύριον Υἱόν, ὁ κόσμος σου πλησθήσεται τοῦ Πνεύματός σου τοῦ ἁγίου. 62. ᾿Απὸ τῶν Ἰουδαίων ἀποστρέψαντος τὸ πρόσω ωπόν σου, εἰς ἀφανισμὸν ἔσονται 63. Λάβῃς τὴν χάριν ἀπ' αὐτῶν, καὶ διαλυθήσονται. 64. Καὶ ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ αὐτῶν ἐναπομένωσιν 65. Ἐπὶ τοὺς πιστεύοντας εἰς σέ. 66. Καὶ ἀνανεώσεις τὴν διάνοιαν τῆς καρδίας αὐτῶν. 67, 68. Τοῖς ἁγίοις. 69. Ἐπὶ τὸ σύστημα τῶν δαιμόνων. Κατήρτισα. Επληρώθη ὁ κόσμος, Εαυτοῖς. Δι' αὐτῶν. Τον Υιόν σου, δ, Γενήσονται. Εναπομείνωσιν. Ν - Απαύστως. Ν. 68. Τοῖς ἁγίους.
col. 1099–1100page 255 of 376
PG 27:109970. Ὁ ἀπτόμενος τῶν ὀρέων, καὶ καπνίζονται. 71. Ασω τῷ Κυρίῳ ἐν τῇ ζωῇ μου 72. Ψαλῶ τῷ Θεῷ μου ἕως ὑπάρχω. 73. Ηδυνθείη αὐτῷ ἡ διαλογή μου 74. Ἐγὼ δὲ εὐφρανθήσομαι ἐπὶ τῷ Κυρίῳ. 75. Εκλείποιεν ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ τῆς γῆς, 76. Καὶ ἄνομοι, ὥστε μὴ ὑπάρχειν αὐτούς 77. Ευλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον. Αλληλούϊα. ΨΑΛ. ΡΔ'. 1. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐπικαλεῖσθε τὸ ὄνομα αὐτοῦ 2. Απαγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι τὰ ἔργα αὐτοῦ. 3. Ασατε αὐτῷ, καὶ ψάλατε αὐτῷ. 4. Διηγήσασθε πάντα τὰ θαυμάσια αὐτοῦ 5. Ἐπαινεῖσθε ἐν τῷ ἁγίῳ [ὀνόματι] αὐτοῦ 6. Εὐφρανθήτω καρδία ζητούντων τὸν Κύριον. 7. Ζητήσατε τὸν Κύριον, καὶ κραταιώθητε 8. Ζητήσατε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ διαπαντός. 9. Μνήσθητε τῶν θαυμασίων αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε, 70. Ο φλέγων τὰς ἐναντίας δυνάμεις καὶ ἐκλείπουσιν. 71. Ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι. 72. Ἐν τῷ νῦν αἰῶνι. 73. Αρέσει αὐτῷ ἡ ὑμνολογία μου. 74. Χαρήσομαι. 75. Οἱ δαίμονες ἀπὸ τῆς γῆς τῶν ἁγίων ἧς μέλλουσι κληρονομεῖν. 76. Αἱ ἐναντίαι δυνάμεις, καὶ οἱ πειθόμενοι αὐτοῖς. 77. Δοξολόγει Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει Αλληλούτα, αἶνος, ὅπερ ερμηνεύεται αἰνεῖτε τὸν ὄντα Θεόν. Δοξολογεί. 1. Εξαγορεύονται [ Εξαγορεύεσθε] τὰς ἁμαρτ τίας ἡμᾶς τῷ Κυρίῳ, ἱκετεύσατε αὐτόν. 2. Κηρύξατε τοῖς ἔθνεσι τὰ προστάγματα αὐτοῦ. 5. Αγαλλιώμενοι δοξάσατε αὐτόν. 4. Οτι, Θεὸς ὢν, γέγονε δι' ἡμᾶς ἄνθρωπος μείνας Θεὸς, καὶ πέπονθε, καὶ ἀνέστη, καὶ ἀνελήφθη ὅθεν δι' ἡμᾶς κατελθὼν οὐκ ἐχωρίσθη. 5. Ἐκ τῆς καλῆς ὑμῶν ἐπιστροφῆς ἔντιμοι για νεσθε καὶ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις. 6. Πλησθήσεται πνεύματος καρδία πιστευόντων εἰς τὸν Κύριον. 7. Πιστεύσατε εἰς τὸν Θεὸν καὶ δυναμοῦσθε. 8. Αιτήσασθε τὴν χάριν αὐτοῦ ἀδιαλείπτως. 9. Ὑπόμνησιν λάβετε, ὡς διῆλθεν εὐεργετῶν, καὶ ιώμενος πάντα· τοὺς καταδυναστευομένους ὑπὸ τοῦ Ο διαβόλου. Η διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει. Εξαγορεύοντες, ὑμῶν, ικετεύετε, Ἐν τοῖς. Αγαλλιώμενος δόξαζε, Γενέσθε. Κύριον.
col. 1101–1102page 256 of 376
PG 27:110110. Τα τέρατα αὐτοῦ, καὶ τὰ κρίματα του στόματος αὐτοῦ. 11. Σπέρμα Αβραὰμ δοῦλοι αὐτοῦ, 12. Υἱοὶ Ἰακὼβ ἐκλεκτοὶ αὐτοῦ. 13. Αὐτὸς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν, 14. Ἐν πάσῃ τῇ γῇ τὰ κρίματα αὐτοῦ. 15. Εμνήσθη εἰς τὸν αἰῶνα διαθήκης αὐτοῦ, 16. Λόγου, οὗ ἐνετείλατο εἰς χιλίας γενεάς. 17. Ον διέθετο τῷ ᾽Αβραὰμ, 18. Καὶ τοῦ ὄρκου αὐτοῦ τῷ Ἰσαάκ. 19. Καὶ ἔστησεν αὐτὸν τῷ Ἰακὼβ εἰς πρόσταγμα 20. Καὶ τῷ Ἰσραὴλ εἰς διαθήκην αἰώνιον. 21. Λέγων· Σοὶ δώσω τὴν γῆν Χαναάν 22. Σχοίνισμα κληρονομίας ὑμῶν. 23. Ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἀριθμῷ βραχεῖς, 24. Ολιγοστούς καὶ παροίκους ἐν αὐτῇ. 25. Καὶ διῆλθεν ἐξ ἔθνους εἰς ἔθνος 26. Καὶ ἐκ βασιλείας εἰς λαὸν ἕτερον. 10. Αἱ ἰάσεις καὶ αἱ διδασκαλίαι τοῦ λόγου τῆς χά ριτος αὐτοῦ 11. Οἱ πιστοὶ ὡς ᾿Αβραάμ. 12. Οἱ ἀπόστολοι ὡς Ἰακώβ, τουτέστι καθαροὶ τῇ καρδίᾳ. 13. Ο ἐξ ἀρχῆς αὐτὸς καὶ ἐπὶ γῆς ὀφθείς 14. Τὰ ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις προστάγματα αὐτοῦ. 15. Ἐπλήρωσεν ἐν καιρῷ ἐσχάτῳ τὰ περὶ τῆς βασι λείας αὐτοῦ. 16. Περὶ τοῦ πάθους αὐτοῦ, οὗ προέλεγε καθ' ἑκά στην γενεὰν διὰ τῶν προφητῶν. 17. Οτι εἶπε τῷ ᾿Αβραάμ· Εσται το σπέρμα σου ὡς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τῷ πλήθει καὶ τῷ φωτί. 48. Καὶ τὴν πίστιν αὐτῷ τῷ λαῷ τῆς χάριτος [χαρᾶς]. "Ορκος γὰρ πίστις ἐστίν. Ἰακὼβ δὲ ἑρμης νεύεται χάρις. 19. Καὶ ἐπλήρωσεν αὐτὴν ἀσάλευτον τὴν ἐπαγγελίαν τῆς πίστεως τῷ λαῷ τῷ τὰ τέλη τῶν Ἰουδαίων κατασχόντι. 20. Καὶ τοῖς ἀποστόλοις καὶ τοῖς ἁγίοις πᾶσι τοῖς ὁρῶσιν αὐτὸν ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων, καὶ ὁμο λογοῦσιν αὐτὸν, ὡς Θεόν κατ' ουσίαν, ὥσπερ δ Ἰσραὴλ ὁρῶν τὸν Θεόν. 21. Λέγων τῷ χορῷ τῶν ἀποστόλων· Ὑμῖν δώσω πάντα τὸν κόσμον τῶν ἐθνῶν. Χανκὰν γὰρ ἑρμηνεύεται προσκυνῶν τὴν ἀνομίαν, ὅπερ ἦσαν τὰ ἔθνη. 22. Απέραντον πλῆθος τῆς κληρονομίας ὑμῶν. 23. Ησαν γὰρ δώδεκα. 24. Ιδιώτας τῷ λόγῳ, καὶ πτωχοὺς ἐν τῷ κόσμῳ. 25. Κηρύσσοντες τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ 26. Καὶ ἐκ τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων διῆλθον κηρύσε σοντες εἰς τὰ ἔθνη. Χάριτός σου. Ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη. Αὐτοῦ τῷ λαῷ τῆς χάριτος, 'Ισαὰκ δέ, Εἰς Θεόν, Τήν (β) Θεοῦ εἰς πάντα τὰ ἔθνη.
col. 1103–1104page 257 of 376
PG 27:110327. Οὐκ ἀφῆκεν ἄνθρωπον ἀδικῆσαι αὐτούς 28. Καὶ ἤλεγξεν ὑπὲρ αὐτῶν βασιλεῖς. 29. Μὴ ἅπτεσθε τῶν χριστῶν μου 30. Καὶ ἐν τοῖς προφήταις μου μὴ πονηρεύεσθε. 31. Καὶ ἐκάλεσε λιμὸν ἐπὶ τὴν γῆν 32. Πᾶν στήριγμα άρτου συνέτριψεν. 33. Απέστειλεν ἔμπροσθεν αὐτῶν ἄνθρωπον 34. Εἰς δοῦλον ἐπράθη Ἰωσήφ. 35. Εταπείνωσαν ἐν πέδαις τοὺς πόδας αὐτοῦ 36. Σίδηρον διῆλθεν ἡ ψυχὴ αὐτοῦ. 37. Μέχρι τοῦ ἐλθεῖν τὸν λόγον αὐτοῦ. 38. Τὸ λόγιον Κυρίου ἐπύρωσεν αὐτόν. 39. Απέστειλε βασιλεὺς, καὶ ἔλυσεν αὐτόν 40. "Αρχων λαοῦ, καὶ ἀφῆκεν αὐτόν. 41. Κατέστησεν αὐτὸν Κύριον τοῦ οἴκου αὐτοῦ, 42. Καὶ ἄρχοντα πάσης τῆς κτήσεως αὐτοῦ. 43. Τοῦ παιδεῦσαι τοὺς ἄρχοντας αὐτοῦ ὡς ἑαυτὸν, Θεοῦ. 27. Οὐκ ἀφῆκέ τινα τῶν τότε κρατούντων κατα δυναστεῦσαι τῶν ἀποστόλων. 28. Ἡρώδην καὶ Νέρωνα ἐθανάτωσεν. 29. Τῶν ἀποστόλων. 30. Ησαν γὰρ οἱ αὐτοὶ ἀπόστολοι καὶ προφῆται, λέγοντες τὰ μέλλοντα ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. 31. Ἐν τῇ συναγωγῇ ἤνεγκεν οὐ λιμὸν ἄρτου, ἀλλὰ λιμὸν τοῦ ἀκοῦσαι λόγον Κυρίου 32. Πᾶσαν αὐτῶν τὴν διδασκαλίαν τὴν κοσμικήν εἰς ἀφανισμὸν ἔδωκεν. 33. Εγένετο ἄνθρωπος ἀπεσταλμένος παρὰ Θεοῦ, ὄνομα αὐτῷ ᾿Ιωάννης 34. Τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων εἰς δουλείαν ἦν πε πραμένοι τῇ ἁμαρτίᾳ ἀπὸ τοῦ ᾿Αδάμ• Ιωσής γὰρ ἑρμηνεύεται προσέθηκα. 35. Ἐδάμασαν ἐναντίαι δυνάμεις τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων τῇ ἁμαρτίᾳ. 36. Εἰς θάνατον ἐπέπεσεν ἡ ψυχὴ παντὸς τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων. 57. Εως οὗ ἦλθεν ὁ μονογενής Υἱὸς τοῦ Θεοῦ. 38. Η διδαχὴ καὶ ἡ παρουσία τοῦ Κυρίου ἐκαθάρισε τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων. 39. Ὁ Πατὴρ τὸν Υἱὸν ἀπέστειλε, καὶ ἔλυσε πάντα τὸν κόσμον ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. 40. Ελευθέρους αὐτοὺς πεποίηκε τοῦ κυριεύεσθαι ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας. 41. Ο Πατὴρ ἀνέδειξε τὸν Υἱὸν αὐτοῦ Κύριον πάνω των τῶν ἁγίων, καὶ εἴρηκεν, ὡς Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητὸς, αὐτοῦ ἀκούετε. 42. "Αρχοντα καὶ ἐξουσιαστὴν πάσης ὁμοῦ τῆς ἐπουρανίου, καὶ ἐπιγείων, καὶ καταχθονίων ατι σεως. 43. Τοὺς ἀποστόλους αὐτοῦ. Πεπραμένον, προσέθηκεν. Δἱ ἐναντίαι. Ὑπέπεσεν, Τοῦ Τοῦ μὴ κυριεύεσθαι. (β) 'Αγίων αὐτοῦ, εἰρηκώς· Οὗτος, Επιγείου, καὶ καταχθονίου,
col. 1105–1106page 258 of 376
PG 27:110544. Καὶ τοὺς πρεσβυτέρους αὐτοῦ σοφίσαι. 45. Καὶ εἰσῆλθεν Ἰσραήλ εἰς Αἴγυπτον 46. Καὶ Ἰακὼβ παρώκησεν ἐν γῇ Χάμ. 47. Καὶ ηύξησε τὸν λαὸν αὐτοῦ σφόδρα 43. Καὶ ἐκραταίωσεν αὐτὸν ὑπὲρ τοὺς ἐχθροὺς αὐ τοῦ. 49. Μετέστρεψε τὴν καρδίαν αὐτοῦ τοῦ μισῆσαι τὸν λαὸν αὐτοῦ 50. Τοῦ δολιοῦσθαι ἐν τοῖς δούλοις αὐτοῦ. 51. Εξαπέστειλε Μωϋσῆν τὸν δοῦλον αὐτοῦ, 52. Ααρών, ὃν ἐξελέξατο ἑαυτῷ. Β. Εθετο ἐν αὐτοῖς τοὺς λόγους τῶν σημείων αυτ τοῦ, 54. Καὶ τῶν τεράτων αὐτοῦ ἐν γῇ Χάμ. 55. Εξαπέστειλε σκότος καὶ ἐσκότασεν 56. Ότι παρεπίκραναν τους λόγους αὐτοῦ. 17. Μετέστρεψε τὰ ὕδατα αὐτῶν εἰς αἷμα 58. Καὶ ἀπέκτεινε τοὺς ἰχθύας αὐτῶν. 59. Ἐξεῖρψεν ἡ γῆ αὐτῶν βατράχους 60. Ἐν τοῖς ταμιείοις τῶν βασιλέων αὐτῶν. 44. Και επισκόπους καὶ πρεσβυτέρους ἐν πλήθει τῆς χάριτος αὐτοῦ. 45. Ὁ χορὸς τῶν ἀποστόλων εἰσῆλθεν ἐν τῇ θλίψει τοῦ κόσμου. Ἰσραὴλ γὰρ ἑρμηνεύεται τοῖς ὁρῶν τὸν Θεὸν, ὅπερ ἦσαν οἱ ἀπόστολοι. Αἴγυπτος δὲ ἐρ μηνεύεται θλίψις. 46. Ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ παρώκησεν ἐν τῷ κόσμῳ. 47. Καὶ κατήρτισε τοὺς ἁγίους αὐτοῦ. 48. Ενίσχυσε τοὺς ἁγίους ὑπὲρ τὰς ἐναντίας δυ νάμεις. 49. Απεστράφη τὸ ἔθνος τῶν Ἰουδαίων διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν. 50. Ἐπειδὴ ἐδολιεύσαντο κατὰ τῶν προφητῶν αὐ τοῦ. 51. Εξαπέστειλε τὸν χορὸν τῶν ἁλιέων Μωϋσῆς γὰρ ἑρμηνεύεται ἀναίρεσις ἀφ᾽ ὕδατος. Ἀπὸ γὰρ τῆς θαλάσσης ἀνείλετο τοὺς ἀποστόλους ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς. 52. Ααρών ἑρμηνεύεται ὄρος δυνάμενος ὅπερ ἐστὶν ἡ Ἐκκλησία τῶν πιστῶν, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος. 55. Τὰ προστάγματα αὐτοῦ ἔθετο ἐν τῷ λαῷ. 54. Καὶ τῶν παθημάτων αὐτοῦ, ὧν ὑπέμεινε τῇ συναγωγῇ τῶν τολμηρῶν ἀνθρώπων. Χαμ γὰρ τολμηρὸς ἑρμηνεύεται. 55. Ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτ τῶν. 56. Οτι οὐκ ἐφύλαξαν τὰ προστάγματα αὐτοῦ. 57. Αφείλετο αὐτῶν τὴν χάριν, καὶ εἴασε αὐτοὺς δουλεύειν τῇ ἁμαρτία. 58. Τὰς ψυχὰς αὐτῶν τὰς ἐν κόσμῳ νηχομένας. 59. Αἱ καρδίαι αὐτῶν τὰς ἐπιθυμίας τῶν δαιμόνων. 60. Ἐν ταῖς διανοίαις τῶν ἀρχόντων αὐτῶν. Εμπλῆσα: της, Αλιέων, ὧν Μωϋσῆς ὕδατος, ανήλατο, ἑρμηνεύεται ἀναίρεσις Δυνάμεως. Ἐν τῷ κόσμῳ,
col. 1107–1108page 259 of 376
PG 27:110761. Εἶπε, καὶ ἦλθε κυνόμυια, 62. Καὶ σκνίπες ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῶν. 65. Εθετο τάς βροχὰς αὐτῶν χάλαζαν, 64. Πῦρ καταφλέγον ἐν τῇ γῇ αὐτῶν. 65. Καὶ ἐπάταξε τὰς ἀμπέλους αὐτῶν καὶ τὰς συ κᾶς αὐτῶν 66. Καὶ συνέτριψε πᾶν ξύλον ὁρίου αὐτῶν. 67. Εἶπε, καὶ ἦλθεν ἀκρὶς, 68. Καὶ βροῦχος, οὗ οὐκ ἦν ἀριθμός. 69. Καὶ κατέφαγε πάντα χόρτον ἐν τῇ γῇ αὐτῶν 70. Και κατέφαγε πάντα τὸν καρπὸν τῆς γῆς αὐτῶν, 71. Καὶ ἐπάταξε πᾶν πρωτότοκον ἐν τῇ γῇ αὐτῶν 72. Απαρχήν παντὸς πόνου αὐτῶν. 73. Καὶ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐν ἀργυρίῳ καὶ χρυσίῳ. 74. Καὶ οὐκ ἦν ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν ὁ ἀσθενῶν. 75. Εὐφράνθη Αἴγυπτος ἐν τῇ ἐξόδῳ αὐτῶν 76. Ὅτι ἐπέπεσεν ὁ φόβος αὐτῶν ἐπ' αὐτούς. 77. Διεπέτασε νεφέλην εἰς σκέπην αὐτοῖς 78. Καὶ πῦρ τοῦ φωτίσαι αὐτοῖς τὴν νύχτα, 79. Ἤτησαν, καὶ ἦλθεν όρτυγομήτρα. Τη διδαχή Διέμενον. 61. Συνεχώρησε, καὶ ἦλθε τὰ ἔθνη κατ' αὐτῶν. 62. Καὶ πληγὴ ἀνίατος ἐπὶ τὰς ψυχὰς αὐτῶν. 63. Εἴασεν αὐτοὺς διδαχῇ τῶν δαιμόνων πεί θεσθαι. 64. Τὸν διάβολον καταφθείροντα τὸ ἔθνος αὐτῶν. 65. Τὰς ψυχὰς αὐτῶν, ἐπειδὴ ἄκαρποι ἔμενον 66. Πάντα ἄνθρωπον τῶν φυλῶν αὐτῶν μὴ καρποφοροῦντα. 67. Τὰ ἔθνη συνεχώρησεν ἐλθεῖν πρὸς αὐτόν αύ τούς] 68. Τὸ ἔθνος τῶν Ῥωμαίων λαὸν ἐκλείποντα [λίαν ἐκλεῖπον] αὐτούς. 69, 70. Εξωλόθρευσεν ἅπαν τὸ ἔθνος αὐτῶν. 71. Καὶ ἐφόνευσε πάντα Ἰουδαῖον ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ. Αὐτὸν γὰρ τὸν λαὸν ἡ Γραφὴ πρωτότοκον έλεγε προ τερον. 72. Ἀπὸ τῶν πρώτων αὐτῶν ἐφόνευσαν πᾶν τὸ πλῆθος αὐτῶν. 73. Τοὺς δὲ πιστεύσαντας αὐτῷ Ἰουδαίους ἐξήγα Ο γεν ἐκ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἐν τῇ χάριτι αὐτοῦ. 74. Καὶ οὐχ εὑρέθη τις τῶν πιστευσάντων Ιου δαίων ὁ πληγεὶς ἐν τῷ πολέμῳ. 75. Ἐπὶ τῇ ἀπωλείᾳ αὐτῶν. 76. Ὅτι ἐφρουροῦντο αὐτούς. 77. Τὴν βοήθειαν αὐτοῦ ἤπλωσε τοῖς πιστεύουσι 78. Τὴν χάριν αὐτοῦ φωτίσαι τὸν κόσμον. 79. Τὰ χαρίσματα αὐτοῦ ἔδωκε τοῖς πιστοῖς Αὐτόν Εκλέχοντα. έκλιχνεύοντα, Πάντα, Ἐφοβοῦντο. Αὐτοῦ τοῖς πιστοῖς. Καὶ τὴν χάριν,
col. 1109–1110page 260 of 376
PG 27:110980. Καὶ ἄρτον' οὐρανοῦ ἐνέπλησεν αὐτούς. 81. Διέρρηξε πέτραν, καὶ ἐῤῥύησαν ὕδατα 82. Επορεύθησαν ἐν ἀνύδροις ποταμοί. 85. "Οτι εμνήσθη τοῦ λόγου τοῦ ἁγίου αὐτοῦ, 84. Τοῦ πρὸς Ἀβραὰμ τὸν δοῦλον αὐτοῦ. 85. Καὶ ἐξήγαγε τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐν ἀγαλλιάσει 86. Καὶ τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐν εὐφροσύνῃ. 87. Καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς χώρας ἐθνῶν 88. Καὶ πόνους λαῶν κατεκληρονόμησαν. 89. Οπως ἂν φυλάξωσι τὰ δικαιώματα αὐτοῦ 90. Καὶ τὸν νόμον αὐτοῦ ἐκζητήσωσι. Αλληλούϊα. ΨΑΛ. ΡΕ". 1. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι χρηστός 2. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 5. Τις λαλήσει τὰς δυναστείας τοῦ Κυρίου; 4. Ακουστὰς ποιήσει πάσας τὰς αἰνέσεις αὐτοῦ; 5. Μακάριοι οἱ φυλάσσοντες κρίσιν, καὶ (α) ποιοῦντες δικαιοσύνην ἐν παντὶ καιρῷ. (α) 6. Καὶ ποιοῦντες, 7. Μνήσθητι, 80. Τὸν Υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ εδωκεν εἰς μετάληψιν (α). 81. Τὴν πλευρὰν τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ διήνοιξε, καὶ ἐπότισε τὸν κόσμον. 82. Επορεύθησαν ἐν τοῖς ἔθνεσιν οἱ εὐαγγελισταί. 83, 84. Οὗ ἐπηγγείλατο λέγων τῷ ᾿Αβραάμ Ἐν τῇ πίστει σου ευλογηθήσονται πάντα τὰ ἔθνη. 85. Ἐκ τοῦ κόσμου τούτου τοὺς πιστοὺς αὐτοῦ ἐρω ῥύσατο. 86. Καὶ τοὺς ἁγίους αὐτοῦ ἐν χαρᾷ. 87. Τὰς αἰωνίους ἀνέπαλιν 88. Τὰς μονὰς τῶν ἁγίων. 89. 'Ατελευτήτως διαμένωσιν εἰς τὸ βάπτισμα τοῦ Θεοῦ. 90. Καὶ τὸν νόμον αὐτοῦ ἐξακριβώσαντες πληρώσουσι. Ἡ προκειμένη επιγραφή περιέχει· Αλληλούϊα, όπερ ερμηνεύεται αἰνεῖτε τὸν ὄντα Θεόν. Ἐξαγγείλατε αὐτῷ τὰς προτέρας ἐν τῇ ἀγνοίᾳ ὑμῶν πράξεις, ὅτι ἀγαθός ἐστιν. 2. Καὶ ἀδιάλειπτον τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 3, 4. Τίς δυνηθῇ διηγήσασθαι μόνον τὰς εὐεργεσίας τοῦ Κυρίου, ἃς παρέχει τοῖς ἀνθρώποις, ἵνα ἀκούοντες ὑμνῶσιν αὐτόν; 5. Μακάριοι οἱ πιστεύοντες, ὅτι ἔστι κρίσις, καὶ ποιοῦντες δικαιοσύνην, καὶ νυκτὸς καὶ ἡμέρας ποιοῦντες ἀγαθόν. Εδωκεν αὐτοῖς, Αὐτοῦ Αναπαύσεις. Διαμείνωσιν. Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει. Ὑμνοῦσιν. Ν. 5, Μακάριοι κρίσις. Ν. 6. Καὶ νυκτός, τὸ ἀγαθόν. καὶ ποιοῦντες δικαιοσύνην. (α) Μετάληψις,
col. 1111–1112page 261 of 376
PG 27:1111σου 6. Μνήσθητι ἡμῶν, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ τοῦ λαοῦ 7. Επίσκεψαι ἡμᾶς ἐν τῷ σωτηρίῳ σου. 8. Τοῦ ἰδεῖν ἐν τῇ χρηστότητι τῶν ἐκλεκτῶν σου, 9. Τοῦ εὐφρανθῆναι ἐν τῇ εὐφροσύνῃ τοῦ ἔθνους σου, 10. Τοῦ ἐπαινεῖσθαι μετὰ τῆς κληρονομίας σου, 11, Ἡμάρτομεν μετὰ τῶν πατέρων ἡμῶν 12. Ηνομήσαμεν, ἠδικήσαμεν. 13. Οι πατέρες ἡμῶν ἐν Αἰγύπτῳ οὐ συνῆκαν τὰ θαυμάσιά σου 14. Οὐκ ἐμνήσθησαν τοῦ πλήθους τοῦ ἐλέους σου 15. Καὶ παρεπίκραναν ἀναβαίνοντες ἐν τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ. 16. Καὶ ἔσωσεν αὐτοὺς ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ 17. Τοῦ γνωρίσαι τὴν δυναστείαν αὐτοῦ. 18. Καὶ ἐπετίμησε τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ, καὶ ἐξη ράνθη 19. Καὶ ὡδήγησεν αὐτοὺς ἐν ἀβύσσω ὡς ἐν ἐρήμῳ. 20. Καὶ ἔσωσεν αὐτοὺς ἐκ χειρὸς μισοῦντος 21. Καὶ ἐλυτρώσατο αὐτοὺς ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν. 6. Μνήσθητι ἡμῶν, Κύριε, ὅτι εὐδοκεῖς τοῦ ἐλα θεῖν [πρὸς] τοὺς πιστεύσοντας 7. Ἐπίσκεψαι ἡμᾶς τοὺς ἀσθενεῖς ἐν τῷ πάθει σου 8. Τοῦ δὲ ἡμᾶς ἐλεῆσαι ἐν τῇ ἀγαθότητι ήν ποιεῖν [ποιεῖς] τοὺς ἐκλεκτοὺς τοῦ Θεοῦ. 9. Τοῦ εὐφρανθῆναι ἐν τῇ χάριτι ἦν παρέχεις Ο τοῖς ἁγίοις σου. 10. Τοῦ ἀξιωθῆναι μακαριασμοῦ τῶν εὐαρεστησάντων σοι, 11, 12. Ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν οἱ σταυρώσαντες σε ήνομήσαμεν. 13. Οἱ πατέρες ἡμῶν ἐν σκότει ὄντες οὐ συν ῆκαν τὴν ὑπερβολὴν τῆς εὐσπλαγχνίας σου. 14. Οὐκ ἐμνήσθησαν τὸ ἀμέτρητον ἐλέους σου, ὅτι Θεὸς ὢν ἠξίωσας ἄνθρωπος γενέσθαι, καὶ ὀφθῆναι τοῖς ἀνθρώποις. 15. Καὶ παρεπίκραναν σε επαιρόμενοι τῇ δια νοίᾳ ἐν τῇ αἰσχύνῃ τοῦ κόσμου. 16. Καὶ τοὺς ἀσθενοῦντας αὐτῶν, ἡ καταδυναστευομένους ὑπὸ τοῦ διαβόλου ἔσωσε διὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ τὸ φιλάνθρωπον. 17. Ινα φανερώσῃ αὐτοῖς τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ. 18. Καὶ ἐπετίμησε διὰ τοῦ λόγου τῆς χάριτος αὐ τοῦ τῇ ἁμαρτίᾳ τοῦ κόσμου, καὶ ἐνέκρωσεν αὐτήν. 19. Καὶ τοὺς πιστεύοντας αὐτῷ ὡδήγησεν ἐν τῷ βαπτίσματι, ἐν φωτισμῷ ὡς τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ ἐν τῇ ἐρήμῳ. 20,21. Τὸ βάπτισμα τοὺς ἄρχοντας του Σα τανᾶ ἐθανάτωσεν. 4) Ἐλθεῖν, καὶ σῶσαι τοὺς πιστεύοντάς σοι. Τοῦ καὶ ἡμᾶς, ᾗ ποιεῖς τοῖς ἐκλεκτοῖς, Τοῦ μακαρισμού. Ἐν τῷ, "Αμετρον. Διανοίᾳ κατὰ σοῦ, ἐν, 20, 21, 22. Τ, Ν. 23. Πάντας γὰρ αὐτούς, εἰς
col. 1113–1114page 262 of 376
PG 27:111322. Εκάλυψεν ὕδωρ τοὺς θλίβοντας αὐτούς 23. Εἷς ἐξ αὐτῶν οὐχ ὑπελείφθη. 24. Καὶ ἐπίστευσαν τῷ λόγῳ αὐτοῦ. 25. Καὶ ἦσαν τὴν αἴνεσιν αὐτοῦ. 26. Ἐτάχυναν, ἐπελάθοντο τῶν ἔργων αὐτοῦ 27. Οὐχ ὑπέμειναν τὴν βουλὴν αὐτοῦ. 28. Καὶ ἐπεθύμησαν ἐπιθυμίαν ἐν τῇ ἐρήμῳ 29. Καὶ ἐπείρασαν τὸν Θεὸν ἐν ἀνύδρῳ. 50. Καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς τὸ αἴτημα αὐτῶν 31. Εξαπέστειλε πλησμονὴν εἰς τὰς ψυχὰς αὐτῶν. 52. Καὶ παρώργισαν τὸν Μωϋσῆν ἐν τῇ παρεμβολῇ, 33. Τὸν (α) 'Ααρὼν τὸν ἅγιον Κυρίου. 34. Ηνοίχθη ἡ γῆ, καὶ κατέπιε Δαθάν 35. Καὶ ἐκάλυψεν ἐπὶ τὴν συναγωγὴν ᾿Αβειρών. 36. Καὶ ἐξεκαύθη πῦρ ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν 37. Φλόξ κατέφλεξεν ἁμαρτωλούς, (α) Τόν 22, 23. Πάντας γὰρ συνέτριψεν ἐπὶ τοῦ ὕδατος. 24. Οἱ βαπτισθέντες ἐπίστευσαν τοῖς ῥηθεῖσι παρ' αὐτοῦ ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις περὶ τῆς ἀποκειμένης βα σιλείας τῶν οὐρανῶν. 25. Καὶ ἐδόξασαν αὐτόν. 26. Ο λαὸς τῶν Ἰουδαίων 27. Οὐ διέμειναν ἐν τῷ νόμῳ καὶ ταῖς φωναῖς τῶν προφητῶν. 28. Καὶ μᾶλλον ἠγάπησαν τὴν ἀπόλαυσιν τοῦ κόσμου τούτου. 29. Καὶ ἐπείρασαν τὸν Θεὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτ τῶν ταῖς μὴ ἐχούσαις χάριν Θεοῦ, λέγοντες αὐτῷ Σημεῖον θέλομεν ἰδεῖν ἀπὸ σου. 30. "Οπερ ἠθέλησαν. 51. Ἐκ τῶν πέντε ἄρτων, καὶ πάλιν ἐκ τῶν ἑπτὰ ἐχόρτασεν αὐτούς. 2, 53. Καὶ ἐπέμειναν παροργίζοντες τὸν Υἱὸν ἐν τῷ κόσμῳ. Μωϋσῆς γὰρ ἑρμηνεύεται ανά ληψις, ὅπερ ἐστὶν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἀνελήφθη γάρ. Ααρών ἑρμηνεύεται ὄρος δυνάμεως· τὸν οὖν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ λέγει, τὸν κατὰ φύσιν ἅγιον. 34. Ηνοίχθη ἡ ψυχὴ τῶν ἀπειθούντων τῷ Κυρίῳ, καὶ ἔλαβεν ἑαυτοὺς τὴν ἁμαρτίαν [ἡ ἁμαρτία] αὐτῶν Δαθὰν γὰρ κρίσις δεδομένη ερμηνεύεται 35. Αβειρών έρμηνεύεται πατέρων ὑψηλῶν. Ἐκάλυψεν οὖν ἡ ἁμαρτία τὴν συναγωγὴν τὸ μὲν πρῶτον τῶν Πατέρων τῶν ἁγίων, [δεύτερον δὲ ] τῶν ἀρχόντων τῶν τετυφλωμένων. 36. Καὶ ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν. 37. Καὶ ἀνομία κατηνάλωσεν αὐτούς. Καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ὅπερ, Πέντε γάρ. Ν. 32. Καὶ ἐ. π. τ. Υί. τοῦ Θεοῦ ἀνελήφθη γάρ. Ν. 33. 'Ααρών έ. δ. δυνατόν, Ελαβον εφ' ἑαυτούς την αμαρτίαν αὐτῶν. Δαθὰν γὰρ ἑρμηνεύεται κρίσις δεδομένη. Τὸ δὲ δεύτερον βούλεται ἡ ἑρμηνεία τῶν ἀρ χόντων,
col. 1115–1116page 263 of 376
PG 27:1115(α) 38. Καὶ ἐποίησαν μόσχον εν Χωρήβ. 59. Καὶ προσεκύνησαν τῷ γλυπτῷ. 40. Καὶ ἠλλάξαντο τὴν δόξαν αὐτοῦ 41. Ἐν ὁμοιώματι μόσχου ἐσθίοντος χόρτον. 42. Καὶ (α) ἐπελάθοντο τοῦ Θεοῦ τοῦ σώζοντος αὐ τους 45. Τοῦ ποιήσαντος μεγάλα ἐν Αἰγύπτῳ, 44. Θαυμάσια ἐν γῇ Χάμ, 45. Φοβερὰ ἐπὶ θαλάσσης Ερυθράς. 46. Καὶ εἶπε τοῦ ἐξολοθρεῦσαι αὐτούς 47. Εἰ μὴ Μωϋσῆς ὁ ἐκλεκτὸς αὐτοῦ 48. Ἔστη ἐν τῇ θραύσει ἐνώπιον αὐτοῦ, 49. Τοῦ ἀποστρέψαι τὸν θυμὸν αὐτοῦ, τοῦ μὴ ἐξολοθρεῦσαι αὐτούς. 50. Καὶ ἐξουδένωσαν γῆν ἐπιθυμητήν 51. Οὐκ ἐπίστευσαν τῷ λόγῳ αὐτοῦ. 52. Καὶ ἐγόγγυσαν [ἐγόγγυζον] ἐν τοῖς σκηνώμασιν αὐτῶν 38. Καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς ἀσύνετον καρδίαν ἐν τῇ πηρώσει τῆς διανοίας αὐτῶν. Χωρήβ γὰρ ἑρμηνεύεται ξηρασμός, ὅπερ ἐστὶ πήρωσις. 59. Καὶ ἐδουλώθησαν τῇ ἁμαρτία. 40. Καὶ τὴν δόξαν τῆς συνέσεως, ἧς ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ Θεὸς, μετέβαλον εἰς ἀδόκιμον νοῦν. 41. Καὶ ὡμοιώθησαν κτήνει ἀσυνέτῳ, καὶ ὥσπερ ἐκεῖνα χόρτον ἐσθίει τὸν εἰς τὸ πῦρ βαλλόμενον, οὐ τως καὶ οὗτοι τὴν ἁμαρτίαν μεταλαμβάνουσι τὴν εἰς καῦσιν βαλλομένην. 42. Καὶ ἐπελάθοντο τοῦ Σωτῆρος τοῦ κόσμου. 45. Τοῦ ποιήσαντος μεγάλα ἐν τῷ σκότει τοῦ κόσμου. Αίγυπτος γὰρ σκότος ἑρμηνεύεται 4. Ἐν τῇ συναγωγῇ τῶν Ἰουδαίων. Χαμ γὰρ τολμηρὸς ἑρμηνεύεται, ὅπερ ἐστὶν ὁ λαὸς τῶν Ἰου δαίων. 45. Φοβερὰ ἐν τῷ κόσμῳ τῆς ἀνομίας 46. Καὶ εἶπεν ὁ Πατὴρ τοῦ ἐξολοθρεῦσαι αὐτούς. 47, 48. Εἰ μὴ ὁ Υἱὸς αὐτοῦ ἔστη ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ λέγων· Πάτερ, άφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἱ δασι τι ποιοῦσιν. 49. Όπως ἀποστρέψῃ τὸν θυμὸν αὐτοῦ τοῦ μὴ ἐξολοθρεῦσαι αὐτούς. Μωϋσῆς γὰρ ἀνάληψις ἑρμη νεύεται, ὅπερ ἐστὶν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς· ἀνελήφθη γάρ. 50. Τὴν Θεοτόκον Μαρίαν ὀνειδίζοντες, τῷ Κυρίῳ περὶ αὐτῆς καὶ λέγοντες· Ἡμεῖς ἐκ πορνείας οὐ γεγεννήμεθα. 51. Οὐκ ἐπίστευσαν, ὅτι ὁ Υἱός ἐστι τοῦ Θεοῦ. 52. Ἐγόγγυζον καθ' ἑαυτοὺς λέγοντες· Οὐχοὗτός ἐστιν ὁ τοῦ τέκτονος υἱός; Ν. 40. Καὶ τήν Ν. 41. Καὶ ὥσπερ, ἀσυνέτῳ. Ἑρμηνεύεται σκότωσις. Εστη που
col. 1117–1118page 264 of 376
PG 27:111755. Οὐκ εἰσήκουσαν τῆς φωνῆς Κυρίου. 54. Καὶ ἐπῆρε τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπ' αὐτοὺς, 55. Τοῦ καταβαλεῖν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ. 56. Καὶ τοῦ καταβαλεῖν τὸ σπέρμα αὐτῶν ἐν τοῖς έθνεσι. 57. Καὶ διασκορπίσαι αὐτοὺς ἐν ταῖς χώραις. 58. Καὶ ἐτελέσθησαν τῷ Βεελφεγώρ 59. Καὶ ἔφαγον θυσίας νεκρῶν. 60. Καὶ παρώξυναν αὐτὸν ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν 61. Καὶ ἐπληθύνθη ἐν αὐτοῖς ἡ πτῶσις. 63. Καὶ ἐκόπασεν ἡ θραύσις. 62. Καὶ ἔστη Φινεὲς καὶ ἐξιλάσατο 64. Καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην, 65. Εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἕως τοῦ αἰῶνος. 66. Καὶ παρώργισαν αὐτὸν ἐπὶ ὕδατος ἀντιλογίας 67. Καὶ ἐκακώθη Μωϋσῆς δι' αὐτούς. 68. Οτι παρεπίκραναν τὸ πνεῦμα αὐτοῦ 69. Καὶ διέστειλεν ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ. 55. Ουκ εισήκουσαν τῆς μαρτυρίας τοῦ Πατρὸς ἀπ᾿ οὐρανῶν βοώσης Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός. 54. Καὶ ὠργίσθη αὐτούς 55. Τοῦ συναπολέσθαι αὐτοὺς τῇ ἁμαρτία. 56. Καὶ τοῦ παραδοῦναι αὐτοὺς τῇ τῶν ἐθνῶν ἀνα στροφή. 57. Καὶ ἀποστρέψαι αὐτοὺς ἐν ταῖς τοῦ βίου ἐπάταις. 58. Καὶ ἐλάτρευσαν τῷ διαβόλῳ διὰ τῆς ἀνομίας Βεελφεγώρ γὰρ ἑρμηνεύεται εἶδος ἀσχημοσύνης, καὶ δαιμοχαιρῶν. 59. Καὶ μετέλαβον τὰς ἐπιθυμίας τὰς νεκρούσας τὴν ψυχὴν αὐτῶν. 60. Ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῶν. 61. Καὶ τὸ πλῆθος αὐτῶν συνέπεσε τῇ ἁμαρτίᾳ. 62. Καὶ Στέφανος πάλιν προσηύξατο περὶ αὐτῶν λιθαζόμενος λέγων· Κύριε, μὴ θήσῃς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην. Φινεές γὰρ ἑρμηνεύεται στόμα αὐτοῦ σιγῶν· τοῦτο γὰρ εἰπὼν ἐκοιμήθη. 63. Καὶ ἐπαύσατο ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ. 64, 65. Καὶ ἐλογίσθη τῷ Στεφάνῳ εἰς δικαιοσύνην. 66. Καὶ παρώργισαν τὸν Κύριον μὴ πιστεῦσαι τῷ βαπτίσματι αὐτοῦ. 67. Καὶ ἠσθένησεν ὁ νόμος δι' αὐτούς. 68. "Οτι παρώργισε τὸν λαλήσαντα δι' αὐτοῦ 69. Οὐκ ἔτι ἐλάλει αὐτοῖς ὁ νόμος. Ει Βοῶντος, ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ ηὐδόκησα. Επ' αὐτούς. Συναπολέσαι. Απορρίψαι. Πιστεύσαντες. Παρώργισαν τ. λ. ἐν αὐτῷ.
col. 1119–1120page 265 of 376
PG 27:1119Ει 70. Οὐκ ἐξωλόθρευσαν τὰ ἔθνη, ἃ εἶπε Κύριος αὐτοῖς 71. Καὶ ἐμίγησαν ἐν τοῖς ἔθνεσι 72. Καὶ ἔμαθον τὰ ἔργα αὐτῶν. 73. Καὶ ἐδούλευσαν τοῖς γλυπτοῖς αὐτῶν [ 74. Καὶ ἐγενήθη αὐτοῖς εἰς σκάνδαλον. 75. Καὶ ἔθυσαν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγα τέρας αὐτῶν τοῖς δαιμονίοις. 76. Καὶ ἐξέχεαν αἷμα ἀθῶον, 77. Αἷμα υἱῶν αὐτῶν καὶ θυγατέρων, 78. ἂν ἔθυσαν τοῖς γλυπτοῖς Χαναάν. 79. Καὶ ἐφονοκτονήθη ἡ γῆ ἐν τοῖς αἵμασι [αὐτῶν] 80. Καὶ ἐμιάνθη [ἡ γῆ] ἐν τοῖς ἔργοις αὐτῶν 81. Και επορνευσαν ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν. 82. Καὶ ὠργίσθη θυμῷ Κύριος ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ 83. Καὶ ἐβδελύξατο τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ. 84. Καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς γεῖσας ἐνθοῶν 85. Καὶ ἐκυρίευσαν αὐτῶν οἱ μισοῦντες αὐτούς. 86. Καὶ ἔθλιψαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν 87. Καὶ ἐταπεινώθησαν ὑπὸ τὰς χεῖρας αὐτῶν. Αὐταῖς. Προσκυνῶν ἀνομίαν. 70. Οὐκ ἀπέρριψαν τὰς σαρκικὰς ἐπιθυμίας, ἃς εἶπεν αὐτοῖς Κύριος. 71. Καὶ ἐκολλήθησαν τοῖς δαίμοσι. 72. Καὶ ἔμαθον τὰς διδαχὰς αὐτῶν. 73. Ταῖς ἀνομίαις. 74. Καὶ ἐπαγιδεύθησαν ἐν αὐτοῖς 75. Τὰ σώματα καὶ τὰς ψυχὰς αὐτῶν ἐθανάτωσαν ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ. 76-78. Καὶ κατήσχυναν τὸ γένος αὐτῶν τὸ ἐκλεκτὸν δουλώσαντες τὰς ψυχὰς, καὶ τὰ σώματα αὐτῶν, δι' ὧν ἐπετέλουν τὴν ἀνομίαν. Χαναὰν γὰρ ἑρμηνεύεται προσκύνησις ἀνομίας 79, 80. Καὶ ἐνεκρώθη ὅλη ἡ συναγωγὴ τῶν Ἰουδαίων ἐν ταῖς ἁμαρτίαις. 81. Κολληθέντες τοῖς δαίμοσι, καὶ ἀποστάντες τοῦ Θεοῦ. 82. Καὶ ὠργίσθη ἐπὶ τὸν πρότερον λαὸν αὐτοῦ. 83. Αὐτοὺς τοὺς Ἰουδαίους. 84. Συνεχώρησεν αὐτοὺς καταδυναστεύεσθαι ὑπὸ τῶν ἐναντίων δυνάμεων. 85. Οι δαίμονες. 86. Κατεδουλώσαντο αὐτοὺς αἱ τοῦ ἐχθροῦ δυνάμεις. 87. Καὶ ὑπετάγησαν ὑπὸ τὰς ἐξουσίας τῶν ἀκα θάρτων πνευμάτων. Ν. 79. Καί, ἁμαρτίαις αὐτῶν. Ν. 80, 81. Κολληθέντες, ἀπὸ τοῦ Θεοῦ.
col. 1121–1122page 266 of 376
PG 27:112188. Πλεονάκις έῤῥύσατο αὐτούς 89. Αὐτοὶ δὲ παρεπίκραναν αὐτὸν ἐν τῇ βουλῇ αὐτῶν 90. Καὶ ἐταπεινώθησαν ἐν ταῖς ἀνομίαις αὐτῶν. 91. Καὶ εἶδε Κύριος ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτούς 92. Ἐν τῷ αὐτὸν εἰσακοῦσαι τῆς δεήσεως αὐτῶν. 95. Καὶ ἐμνήσθη τῆς διαθήκης αὐτοῦ 94. Καὶ μετεμελήθη κατὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους αὐτοῦ. 95. Καὶ ἔδωκεν αὐτοὺς εἰς οἰκτιρμούς, 96. Εναντίον πάντων τῶν αἰχμαλωτευσάντων αὐτούς. 97. Σῶσον ἡμᾶς, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν 98. Καὶ ἐπισυνάγαγε ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐθνῶν 99. Τοῦ ἐξομολογήσασθαι τῷ ὀνόματί σου τῷ ἁγίῳ 100. Τοῦ ἐγκαυχᾶσθαι ἐν τῇ αἰνέσει σου. 101. Εὐλογητός Κύριος ὁ Θεὸς Ἰσραήλ 102. ᾿Απὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος. 105. Καὶ ἐρεῖ πᾶς ὁ λαός· Γένοιτο, γένοιτο. Αλληλούια. ΨΑΛ. ΡϚ'. 1. Εξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι χρηστός 88. Πολλάκις συνεχώρησεν αὐτούς. 89. Αὐτοὶ δὲ παρώργιζον αὐτὸν ἐν τῇ ἀπιστίᾳ αὐτῶν. 90. Καὶ κατενύγησαν τινες αὐτῶν. 91. Τούς λυπουμένους αὐτῶν. 92. Καὶ δεομένων αὐτῶν πρὸς αὐτὸν εἰσήκουσεν αὐτῶν. 93. Καὶ ἐμνήσθη, ὅτι καὶ αὐτοὶ σπέρμα Αβρααμ εἰσι. 94. Καὶ ἐσπλαγχνίσθη. 95. Καὶ ἔδωκεν αὐτοὺς εἰς ἐπίγνωσιν ἐλέους 36. Καὶ ἐναντιοῦσθαι τοῖς δαίμοσι τοῖς αἰχμαλωτεύσασιν αὐτούς. 97. Καὶ τοῦ βοᾷν πρὸς αὐτὸν διὰ τοῦ βαπτίσματος Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν. 98. Ἐκ τῶν ἐναντίων δυνάμεων. 99. Τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν. 100. Ἐν τοῖς προστάγμασί σου. 101. Εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τῶν διανοίων τῶν ὁμολογούντων σε, ὅτι Θεὸς εἶ. Τοῦτο γὰρ ἑρμηνεύε και Ἰσραήλ, νοῦς ὁρῶν τὸν Θεόν. 102. ᾿Απὸ τοῦ αἰῶνος καὶ εἰς τὸν μέλλοντα. 103. Καὶ πᾶς ὁ λαὸς τῶν πιστῶν λέγει· Ἀμὴν, ἀμήν. Ἡ προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει· Ἀλληλούτα, ὅπερ ἑρμηνεύεται, αινέσατε, καὶ ὑμνήσατε τὸν ὄντα Θεόν. 1. Προσαγάγετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν τῷ Κυρίῳ. Καὶ εἶδε Κύριος τούς, Ελθεῖν. Καὶ ἐπισυνάγαγε ἡμᾶς Τοῦ ἐγκαυχᾶσθαι ἐν Τόν Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει, καί. Ν. 1. Προσαγάγετε, ἐστιν. Ν. 2 "Ότι,
col. 1123–1124page 267 of 376
PG 27:11232. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 5. Εἰπάτωσαν οἱ λελυτρωμένοι ὑπὸ Κυρίου 4. Οὓς ἐλυτρώσατο ἐκ χειρὸς ἐχθροῦ 5. Καὶ ἐκ τῶν χωρῶν συνήγαγεν αὐτούς 6. ᾿Απὸ ἀνατολῶν, καὶ δυσμῶν, καὶ βοῤῥᾶ, καὶ θα λάσσης. 7. Επλανήθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐν ἀνύδρῳ 8. Οδὸν πόλεως κατοικητηρίου οὐχ εὗρον θ. Πεινώντες, καὶ διψῶντες 10. Η ψυχή [Α' ψυχαὶ] αὐτῶν ἐν αὐτοῖς ἐξέλιπε ἐξέλιπον]. 11. Καὶ ἐκέκραξαν πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτούς 12. Καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἐῤῥύσατο αὐτούς. 13. Καὶ ὡδήγησεν αὐτοὺς εἰς ὁδὸν εὐθεῖαν, 14. Τοῦ πορευθῆναι εἰς πόλιν κατοικητηρίου. 15. Εξομολογησάσθωσαν τῷ Κυρίῳ τὰ ἐλέη αὐτοῦ, 16. Καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων. 17. Ὅτι ἐχόρτασε ψυχὴν κενήν 18. Καὶ ψυχὴν πεινῶσαν ἐνέπλησεν ἀγαθῶν. 2. Οτι ἀγαθός ἐστιν, ὅτι ἀτελεύτητον τὸ ἔλεος αὐτ τοῦ. 3. Εἰπάτωσαν οἱ λελυτρωμένοι ὑπὸ Κυρίου τῷ βα πτίσματι, ὅτι ἀγαθὸς, καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἀδιάλειπιόν έστι 4. Τοῦ διαβόλου. 5. Καὶ περιῆγεν ὁ Ἰησοῦς τὰς πόλεις, καὶ τὰς χώρας κηρύσσων τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ἰώμε-. νος πᾶσαν νόσον, καὶ πᾶσαν μαλακίαν. 6. ᾿Απὸ τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων καὶ τῶν ἐθνῶν. 7. Επλανήθησαν ἐν τῷ κόσμῳ ἐν τῇ εἰδολωλατρεία καὶ πάσῃ πράξει ἀκάρπῳ. 8. Ἐντολὴν τῆς ἐπουρανίου πόλεως οὐχ εὗρον. 9. "Ινα αναπαύσωνται αἱ ψυχαὶ αὐτῶν. 10. Ἐξεκαίοντο, καὶ κατετήκοντα αἱ ψυχαὶ αὐτῶν ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας. 11. Καὶ ἐβόησαν πρὸς τὸν Θεὸν, ὅτι κατεδυνα στεύοντο ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας. 12. Ἐκ τῶν ἐναντίων δυνάμεων. 13. Εἰς τὴν πίστιν τῆς ἀληθείας αὐτοῦ. 14. Τοῦ εὑρεῖν αὐτοὺς ἀνάπαυσιν τῇ ἄνω Ιε ρουσαλήμ. 15. Διηγήσονται πᾶσι τὰ ἐλέη αὐτοῦ. 16. Καὶ τὴν ἀμέτρητον αὐτοῦ ἀγαθότητα τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων. 17. Ότι πᾶσαν ψυχὴν ἀσθενῆ ἐνεδυνάμωσεν. 18. Καὶ ἐνέπλησε τῶν χαρισμάτων τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ τοῦ ἀγαθοῦ. Ἐν τῷ βαπτίσματι ὑπὸ Κυρίου, διαπαντὸς ἐστιν. Περιῆγε γὰρ ὁ, Ν. 8. Ἐντολήν αὐτῶν. Ν. 9. Ἐξ εκαίοντο, Τοῖς, Ασθενοῦσαν.
col. 1125–1126page 268 of 376
PG 27:112519. Καθημένους ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου, 20. Πεπεδημένους ἐν πτωχείᾳ καὶ σιδήρῳ. 21. Ότι παρεπίκραναν τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ 22. Καὶ τὴν βουλὴν τοῦ Ὑψίστου παρώξυναν. 23. Καὶ ἑταπεινώθη ἐν κόποις ἡ καρδία αὐτῶν 24. Ησθένησαν, καὶ οὐκ ἦν ὁ βοηθῶν. 25. Καὶ ἐκέκραξαν πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτούς 26. Καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἔσωσεν αὐτούς. 27. Καὶ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐκ σκότους καὶ σκιᾶς θα νάτου 28. Καὶ τοὺς δεσμούς αὐτῶν διέρρηξεν. 29. Εξομολογησάσθωσαν τῷ Κυρίῳ τὰ ἐλέη αὐτοῦ, 50. Καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώ των. 51. Ὅτι συνέτριψε πύλας χαλκᾶς 52. Καὶ μοχλούς σιδηρούς συνέθλασεν. 33. Αντελάβετο αὐτῶν ἐξ ὁδοῦ ἀνομίας αὐτῶν 34. Διὰ γὰρ τὰς ἀνομίας αὐτῶν ἐταπεινώθησαν 35. Πᾶν βρῶμα ἐβδελύξατο ἡ ψυχὴ αὐτῶν 36. Καὶ ἤγγισαν ἕως τῶν πυλῶν τοῦ θανάτου. 19. Εγκεκλεισμένοι ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ τοῦ θανά του. 20. Ρερημμένους [Πεπεδημένου- ] ἐν θλίψει, καὶ ὀδύνη ἰσχυρᾷ. 21. Ὅτι ἐναντία τῶν λόγων τοῦ Θεοῦ πεποιήκασι. 22. Μὴ ποιήσαντες τὸ θέλημα αὐτοῦ. 23. Ἐδουλώθη ἐν ἁμαρτία ἡ καρδία αὐτῶν. 24. Δἱ ψυχαὶ αὐτῶν ἠσθένησαν, καὶ οὐδεὶς ἴσχυε βοηθῆσαι αὐτοῖς. 25. Καὶ ἐδεήθησαν ἐν τῷ κυριευεσθαι αυτούς ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας. 26. Καὶ ἐκ τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων ἔσωσεν αὐτ τούς. 27. Τῆς ἐξουσίας τοῦ διαβόλου. 28. Καὶ τὰς ἐπιθυμίας τὰς πονηρας εκ των καρ διῶν αὐτῶν ἀπέῤῥιψεν. 29. 'Ανυμνήσατε τὰ ἐλέη τοῦ Κυρίου. 30. Καὶ διηγήσονται τὴν ἀμέτρητον αὐτοῦ φιλανθρωπίαν. 31. "Οτι συνέτριψε τὰς ἐναντίας δυνάμεις. 32. Καὶ τοὺς ἄρχοντας τοῦ σκότους τῆς ἁμαρτίας ἀπώλεσεν. 33. Ερρύσατο αὐτοὺς ἐκ τῆς ἀναστροφῆς αὐτῶν τῆς πονηρᾶς. 54. Διὰ γὰρ τὰς ἀνομίας αὐτῶν ἐδουλώθησαν. 35. Ἐξετάκησαν αἱ ψυχαὶ αὐτῶν καὶ ἀπεγνώσθησαν. 36. "Εως τῆς συντελείας παρ' ὀλίγον ὁ θάνατος ἐκυρίευσε τῶν ἀνθρώπων. Εγκεκλεισμένους. Αμαρτίαις. Ανυμνοῦσιν. Εως γάρο
col. 1127–1128page 269 of 376
PG 27:112737. Καὶ ἐκέκραξαν πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτούς 58. Καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἔσωσεν αὐτούς. 39. Απέστειλε τὸν λόγον αὐτοῦ, καὶ ἰάσατο αὐτούς 40. Καὶ ἐῤῥύσατο αὐτοὺς ἐκ τῶν διαφθορῶν αὐτῶν. 41. Εξομολογησάσθωσαν τῷ Κυρίῳ τὰ ἐλέη αὐτοῦ, 42. Καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων. 45. Και θυσάτωσαν αὐτῷ θυσίαν αἰνέσεως" 44. Καὶ ἐξαγγειλάτωσαν τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν ἀγαλα λιάσει. 45. Οἱ καταβαίνοντες εἰς θάλασσαν ἐν πλοίοις, 46. Ποιοῦντες έργασίαν ἐν ὕδασι πολλοῖς. 47. Αὐτοὶ εἶδον [είδοσαν] τὰ ἔργα Κυρίου, 48. Καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ ἐν τῷ βυθῷ. 49. Εἶπε, καὶ ἔστη πνεῦμα καταιγίδος 50. Καὶ ὑψώθη τὰ κύματα αὐτῆς. 51. ᾿Αναβαίνουσιν ἕως τῶν οὐρανῶν 52. Καὶ καταβαίνουσιν ἕως τῶν ἀβύσσων Η Πρὸς τὸν Θεόν, 37. Ανεβόησαν προς Κύριον καὶ Θεὸν ἐν τῷ συνέχεσθαι αὐτοὺς ὑπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. 58. Καὶ ἐκ τῶν τοῦ διαβόλου δυναστειῶν ἔσωσεν αὐ τούς. 59. Απέστειλε τὸν Θεὸν Λόγον ὁ Πατήρ, καὶ κεντηθέντος αὐτοῦ τὴν πλευρὰν ἡμεῖς πάντες ἰαθήμεν, ὡς Ἡσαΐας λέγει· Τῷ μώλωπι αὐτοῦ πάντες ιάθη μεν 40. Τῷ γὰρ θανάτῳ αὐτοῦ τὸν θάνατον συνέτριψεν. 41. Δοξάσουσι τὰ ἐλέη αὐτοῦ. 42. Καὶ διηγήσονται τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων, ὅτι ἐν ὁμοιώματι ἡμῶν γενόμενος πέπονθε δι᾿ ἡμᾶς ὁ Θεὸς Λόγος, καὶ ἀνέστη. 45. Καὶ ἀνυμνήσουσιν αὐτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν. 44. Καὶ διηγήσονται τὰ παθήματα αὐτοῦ, καὶ τὴν ἀνάστασιν, καυχώμενοι καὶ χαίροντες. 45. Οἱ ἀπόστολοι λέγοντες· Ἡμῖν δὲ μὴ ᾖ καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. 46. Ησαν γὰρ ἁλιεῖς 47. Αὐτόπται γεγόνασι τῶν παθημάτων καὶ τῆς ἀναστάσεως. 48. Οτε ἔπλεον εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν. 49. Τῷ Πνεύματι τοῦ προστάγματος αὐτοῦ κατέβη λαῖλαψ ἀνέμου. 50. Διηγείρετο ἡ θάλασσα. 51. Καὶ συνέβαλλον [συνέβαινον] τὰ κύματα εἰς τὸ πλοῖον. .. Καὶ συνεπληροῦντο, καὶ ἐκινήθησαν Κεντηθέντος τοῦ Θεοῦ Λόγου την, καθώς Ησαΐας, Τῷ μώλωπι αὐτοῦ τοῦ ἀποσταλέντος Λόγου ἡμεῖς πάντες ιάθημεν. Δοξάσωσιν. ᾿Ανυμνοῦσιν. Είη. 'Αλιεῖς· ὅμως καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐποιήσαντ ἐργασίαν πολλὴν, κηρύσσοντες αὐτοῖς. Παθημάτων αὐτοῦ, Τὸ Πνεῦμα τοῦ, Καὶ διηγείρετο. Εκινδύνευον.
col. 1129–1130page 270 of 376
PG 27:112953. Ἡ ψυχὴ αὐτῶν ἐν κακοῖς ἐτήκετο. 54. Εταράχθησαν, ἐσαλεύθησαν ὡς ὁ μεθύων 55. Καὶ πᾶσα ἡ σοφία αὐτῶν κατεπόθη. 56. Καὶ ἐκέκραξαν πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτούς 57. Καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἐξήγαγεν αὐτούς. 58. Καὶ ἐπέταξε τῇ καταιγίδι, καὶ ἔστη εἰς αὐραν 59. Καὶ ἐσίγησαν τὰ κύματα αὐτῆς. 60. Καὶ εὐφράνθησαν, ὅτι ἡσύχασαν 61. Καὶ ὡδήγησεν αὐτοὺς ἐπὶ λιμένα θελήματος αὐτοῦ. 62. Ἐξομολογησάσθωσαν τῷ Κυρίῳ τὰ ἐλέη αὐτοῦ, 65. Καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων. 64. Υψωσάτωσαν αὐτὸν ἐν ἐκκλησίᾳ λαοῦ 65. Καὶ ἐν καθέδρα πρεσβυτέρων αινεσάτωσαν αὐτ τόν. 66. Εθετο ποταμοὺς εἰς ἔρημον 67. Καὶ διεξόδους ὑδάτων εἰς δίψαν. 68. Γην καρποφόρον εἰς ἄλμην, 69. (α) ᾿Απὸ κακίας τῶν κατοικούντων ἐν αὐτῇ. 70. Ἔθετο ἔρημον εἰς λίμνας ὑδάτων (α) 53. Ἐφοβήθησαν, καὶ ὠλιγοψύχησαν. 54. Καὶ ἐν ἀγῶνι πολλῇ γέγονα 55. Καὶ πᾶσα ἡ τέχνη αὐτῶν ἡττήθη ὑπὸ τοῦ κλύ δωνος· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς. 56. Καὶ ἐβόησαν πρὸς τὸν Ἰησοῦν· Κύριε, σῶσον ἡμᾶς, ἀπολλύμεθα. 57. Καὶ ἐκ τῶν κυμάτων καὶ τοῦ λαίλαπος τοῦ ἀνέμου ἐξήγειρεν αὐτούς 58. Ἐπετίμησε γὰρ τῷ ἀνέμῳ, καὶ ἐπαύσατο, καὶ μόνον αὖραν παρείχεν εἰς ἀνάψυξιν αὐτοῖς. 59. Καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη. 60. Καὶ ἐπλήσθησαν χάριτος, ὅτι διεσώθησαν. 61. Κατέπλευσαν γὰρ εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν. 62. Διηγήσονται ἐν Εὐαγγελίῳ 63. Καὶ αὐτὰ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ σὺν τοῖς λοιποῖς τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων. 64. Δοξάσουσι αὐτὸν διὰ τοῦ κηρύγματος ἐν τοῖς ἔθνεσιν. 65. Καὶ ἐν τῇ ἀναπαύσει τῶν ἁγίων αἰνεσάτωσαν αὐτόν. 66. Τὰς φυλὰς τῶν Ἰουδαίων. 67. Καὶ ἀπὸ τῶν καρδιῶν αὐτῶν ἀφελεῖ τὴν χάριν αὐτοῦ διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν. 68, 69. Τὴν συναγωγὴν τὴν ἄτεχνον. 70, 71. Καὶ τὰς καρδίας αὐτῶν βρύειν τὴν χάριν αὐτοῦ. Γεγόνασιν. Εξήγαγεν, Καὶ ἐπληρώθησαν χαρᾶς, ὅτι, Εὐαγγελίῳ τὰ ἐλέη αὐτοῦ. Τοῖς 'Αφείλεν.
col. 1131–1132page 271 of 376
PG 27:1131Ει Ει (α) Αὐτῶν νας 71. Καὶ γῆν ἄνυδρον εἰς διεξόδους ὑδάτων. 72. Καὶ κατῴκισεν ἐκεῖ πεινῶντας 73. Καὶ συνεστήσαντο πόλεις κατοικεσίας. 74. Καὶ ἔσπειραν ἀγροὺς, καὶ ἐφύτευσαν ἀμπελῶ 73. Καὶ ἐποίησαν καρπόν γεννήματος. 76. Καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς, καὶ ἐπληθύνθησαν [σφό δραζ 77. Καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν οὐκ ἐσμίκρυνε. 78. Καὶ ὠλιγώθησαν, καὶ ἐκακώθησαν 79. Ἀπὸ θλίψεως κακῶν καὶ ὀδύνης. 80. Ἐξεχύθη ἐξουδένωσις ἐπ' ἄρχοντας αὐτῶν (α) 81. Καὶ ἐπλάνησεν αὐτοὺς ἐν ἀβάτῳ, καὶ οὐχ ὁδῷ. 82. Καὶ ἐβοήθησε πένητι ἐκ πτωχείας 83. Καὶ ἔθετο ὡς πρόβατα πατριάς. 84. Οψονται εὐθεῖς, καὶ εὐφρανθήσονται 85. Καὶ πᾶσα ἀνομία ἐμφράξει τὸ στόμα αὐτῆς. 86. Τίς σοφὸς καὶ φυλάξει ταῦτα; 87. Καὶ συνήσουσι τὰ ἐλέη τοῦ Κυρίου; 72. Τὸ πλῆθος τῶν ἐθνῶν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ. 73. Τὰς καρδίας αὐτῶν. 7. Οἱ ἀπόστολοι τὰς καρδίας τῶν ἐθνῶν. 75. Τὰ ἔθνη καρπόν δικαιοσύνης. 76. Τοὺς πιστούς. 77. Καὶ τοὺς ταπεινοὺς αὐτῶν, καὶ πραεῖς οὐκ ἐξουδένωσεν. 78. Ο λαὸς τῶν Ἰουδαίων. 79. ᾿Απὸ θλίψεως κακῶν καὶ τῆς ὀδύνης τῆς Ο γενομένης αὐτοῖς παρὰ τῶν ἐθνῶν τῶν κυριευσάντων αὐτούς. 80. Τῶν Ἰουδαίων. 81. Καὶ εἴασεν αὐτοὺς τῇ ἐπιθυμίᾳ τῶν καρδιῶν αὐτῶν πορεύεσθαι. 82. Τῷ ἐξ ἐθνῶν λαῷ. 83. Τὰ ἔθνη. 84. Αἱ ἅγιαι δυνάμεις χαιρόμεναι βοήσωσι· Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη καὶ τὰ ἑξῆς. 85. Καὶ πᾶσα ἐναντία δύναμις καταισχυνθεῖσα παύσεται μετὰ τῆς διδαχῆς αὐτῶν 86, 87. Οὐ λέγει· Τίς σοφὸς τοῦ κόσμου τούτου; ἀλλὰ τῆς ἀποκεκρυμμένης σοφίας τίς ἐμπεπλησμένος, ἵνα πρόσχῃ τῇ διανοίᾳ [πρὸς ταῦτα τὰ εἰρημένα ένα ταῦθα, καὶ ἐπιγνῷ τὰ ἐλέη τοῦ Κυρίου τὰ ἀμέτρητα καὶ ἀνεξιχνίαστα; 4) Ταπεινοὺς τῷ πνεύματι, και, θλίψεων, κυριευσάντων αὐτῶν. Τῷ λαῷ τῶν ἐξ έθνων. Εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία. Αὐτῆς.
col. 1133–1134page 272 of 376
PG 27:1133Ὠδὴ ψαλμὸς [ψαλμοῦ] τῷ Δαβίδ. ΨΑΛ. ΡΖ. 1. Ετοίμη ἡ καρδία μου, ὁ Θεὸς, ἑτοίμη (α) ἡ καρ δία μου 2. Ασομαι καὶ ψαλῶ ἐν τῇ δόξη μου. 3. Εξεγέρθητι, ἡ δόξα μου 4. Εξεγέρθητι, ψαλτήριον καὶ κιθάρα 5. Εξεγερθήσομαι ὄρθρου. 6. Εξομολογήσομαί σοι ἐν λαοῖς, Κύριε 7. Ψαλῶ σοι ἐν ἔθνεσιν. 8. Οτι μέγα ἐπάνω τῶν οὐρανῶν τὸ ἔλεός σου 9. Καὶ ἕως τῶν νεφελῶν ἡ ἀλήθειά σου. 10. Υψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανοὺς, ὁ Θεός 11. Καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἡ δόξα σου. 12. Οπως ἂν ῥυσθῶσιν οἱ ἀγαπητοί σου 13. Σῶσον τῇ δεξιᾷ σου, καὶ ἐπάκουσόν μου. 14. Ο Θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ 15. Υψωθήσωμαι, καὶ διαμεριῶ Σίκιμα (α) 2, Ετοίμη, δόξῃ μου. Ἡ προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει 'Ὠδὴ ψαλμοῦ τῷ Δαβίδ, ὅπερ ἑρμηνεύεται τὸ ᾆσμα τοῦ ψαλμοῦ τῷ ἱκανῷ τῇ χειρὶ, τουτέστι τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ 1. Εἰς τὸ δοξάζεσθαι τὴν χάριν σου. 2. Ἐν ἀγαλλιάσει τῆς χάριτός σου ψαλῶ δ 5. Ἐλθὲ ἐν τῇ διανοίᾳ μου, ὁ Θεός 4. Καὶ διανίστασο τὸ πνεῦμά μου σὺν τῇ δια νοία μου. 5. Οταν φωτίσης με διὰ τῆς χάριτός σου, τότε εξερ θήσομαι τῇ καρδίᾳ. 6. 'Ανυμνήσω σε ἐν λαοῖς, Κύριε. 7. Δοξάσω σε ἐν τοῖς ἔθνεσιν. 8. Διηγοῦμεν πᾶσιν, ὅτι πολὺς ὁ μισθὸς ὁ ἀπο κείμενος τοῖς ἀγαπῶσί σε. 9. Καὶ ἡ ἐπαγγελία τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἕως τῶν ἁγίων τῶν κεχωρισμένων ἐκ τῆς γῆς. 10. Αναλήφθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανοὺς, ὁ Θεός. 11. Καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη τὸ κήρυγμα τῶν παθη μάτων σου 12. Οἱ πιστεύοντες εἰς σέ. 13. Επάκουσόν μου, καὶ σῶσον τῇ ἰσχύϊ σου. 14. Λοιπὸν ὁ Θεὸς Λόγος ἀποκρίνεται διὰ τοῦ ροῦ τῶν προφητῶν χο 15. Οταν σταυρωθῶ, τότε πάντας τοὺς πιστοὺς ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν. Σίκιμα γὰρ ἑρμηνεύεται ἡ ἀναβαίνουσα, τουτέστιν ἡ ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησία· ή πάλιν ἡ ποθοῦσα ψυχὴ τὸν Κύριον χωρίζει γὰρ ἐκ τοῦ κόσμου· ἢ πάλιν ἔστιν ἄλλως θεωρῆσαι τὸν Κύριον λέγοντα, ὅτι Οταν σταυρωθῶ, τὰ χαρίσματά μου διαμερίσω τοῖς πιστεύουσιν εἰς ἐμέ. Η διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει. Θεοῦ εἴρηται. Δέξασθαι. Καρδία μου, ὁ Θεός μου. Διαναστήσω. Εξεγερθήσομαι. Διηγούμενος. Αγίων σου. Μαθητῶν σου. Γὰρ αὐτήν.
col. 1135–1136page 273 of 376
PG 27:113516. Καὶ τὴν κοιλάδα τῶν σκηνῶν διαμετρήσω. 17. Εμός ἐστι Γαλαάδ, καὶ ἐμός ἐστι Μανασσῆς 18. Καὶ Ἐφραὶμ ἀντίληψις τῆς κεφαλῆς μου 19. Ἰούδας βασιλεύς μου. 20. Μωαβ λέβης τῆς ἐλπίδος μου 21. Ἐπὶ τὴν Ἰδουμαίαν ἐπιβὰλῶ [ἐκτενῶ] τὸ ὑπό δημά μου 22. Ἐμοὶ ἀλλόφυλοι ὑπετάγησαν. 23. Τίς ἀπάξει με εἰς πόλιν περιοχής; 24. "Η τίς ὁδηγήσει με ἕως τῆς Ιδουμαίας; 25. Οὐχὶ σὺ, ὁ Θεὸς ὁ ἀπωσάμενος ἡμᾶς; 26. Καὶ οὐκ ἐξελεύσῃ, ὁ Θεὸς, ἐν ταῖς δυνάμεσιν ἡμῶν; 27. Δὺς ἡμῖν βοήθειαν ἐκ θλίψεως 28. Καὶ ματαία σωτηρία ἀνθρώπου. Καὶ τὴν καρδίαν τὴν ταπεινοῦσαν ἑαυτὴν ἐνοικήσω, καὶ ἐμπεριπατήσω. 17. Γαλαάδ ἑρμηνεύεται μέτοικος Μανασσῆς ἑρμηνεύεται επιλανθανόμενος. Εμὸς οὖν ἐστι, λέγει, ὁ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας φεύγων, καὶ μέτοικος γενόμενος παρ' ἐμοὶ, καὶ ὅς ἐστι λανθανόμενος τῶν προτέρων αὐτοῦ πονηρῶν πράξεων. 18. Ἐφραίμ ἑρμηνεύεται παράκλητος. Πνεῦμα τὸ ἅγιον, λέγει, Παράκλητος ἀντίληψις τῆς καρδίας μου. 19. Καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ βασιλεύς μου· δῆλον γὰρ έξ Ἰουδαίων ἀνέσταλκεν ὁ Θεὸς Λόγος, ὅταν αὐτὸς γέγονε σὰρξ ἐκ τῆς Παρθένου. 20. Ἐν τῷ πεντηκοστῷ ἐνάτῳ ψαλμῷ τὸν αὐτὸν στίχον εὑρήσεις έγκείμενον, καὶ τὴν ἑρμηνείαν αὐ τήν 21. Ιδουμαία ἑρμηνεύεται ἐκλείπουσα· ἐπὶ τὴν οἰκουμένην οὖν τὴν ἐκλείπουσαν ποιήσομαι την πορείαν μου. 22. Αλλόφυλοι ερμηνεύεται πίπτοντες ποτή ματι· τὰ ἔθνη οὖν τὰ πρότερον πίπτοντα διὰ τοῦ πό ματος τῆς ἁμαρτίας ὑπετάγησάν μοι διὰ τῆς πίστεως. 23. Τίς ἀπαγάγει με εἰς τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ; 24. Πρὸς τὴν Ἰδουμαίαν, ήγουν πρὸς τὴν ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίαν τὴν τὸ πρότερον ἐκλείπουσαν. 25. Οὐχὶ σὺ ἡμᾶς ὁ Θεὸς ὁδηγήσεις πρὸς αὐτὴν ὁ τὸ πρότερον ἡμᾶς ἀποῤῥίψας, 26. Οὐκ ἐξελεύσῃ ὡς εἷς τῶν βασιλέων ἢ τῶν ἀρχόντων ἡμῶν. 27. Λύτρωσαι ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας. 28. Πάντων γὰρ τῶν ἀνθρώπων ἡ δυναστεία ματαία. Την ταπεινὴν οὖσαν ἑαυτήν, Καὶ ὁ ἐπιλανθανόμενος. Τὸ Πνεῦμα, τὸ Παράκλητον. Γάρ, ὅτι ἐξ Ιούδα ἀνατέταλκεν ὁ Θεός, ἐκ τῆς Παρθένου Μαρίας διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν. Αὐτοῦ λέγουσαν περὶ τῆς Παρθένου καὶ τοῦ Κυρίου. Ερμηνεύονται πίπτοντες πτώματα, διὰ τοῦ πτώματος, 'Απάγει. "Η τίς ὁδηγήσει με τὸν λαὸν τῶν Ἰουδαίων πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν τὴν ἐξ ἐθνῶν, τὴν τό, Σὺ τό, Καὶ οὐκ ἐξελεύσει. 'Η
col. 1137–1138page 274 of 376
PG 27:113729. Ἐν τῷ Θεῷ ποιήσομεν δύναμιν, 30. Καὶ αὐτὸς ἐξουδενώσει τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν. Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαβίδ. ΨΑΛ. ΡΗ'. 1. Ο Θεός, τὴν αἴνεσίν μου μὴ παρασιωπήσῃς 2. "Οτι στόμα ἁμαρτωλοῦ, καὶ στόμα δολίου ἐπ' ἐμὲ ἠνοίχθη. 5. Ελάλησαν κατ' ἐμοῦ γλώσσῃ δολίᾳ 4. Καὶ λόγοις μίσους εκύκλωσάν με 5. Καὶ ἐπολέμησάν με δωρεάν. 6. Ἀντὶ τοῦ ἀγαπᾷν με ἐνδιέβαλλόν με 7. Ἐγὼ δὲ προσευχόμην. 8. Καὶ ἔθεντο κατ' ἐμοῦ κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν 9. Καὶ μῖσος ἀντὶ τῆς ἀγαπήσεώς μου. 10. Κατάστησον ἐπ' αὐτὸν ἁμαρτωλόν 11. Καὶ διάβολος στήτω ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ 12. Ἐν τῷ κρίνεσθαι αὐτὸν, ἐξέλθοι καταδεδικασμένος 29. Ἐν τῷ Θεῷ διὰ τῆς πίστεως δύναμιν θῶς μεν 30. Καὶ αὐτὸς ἀσθενεῖς ποιήσει τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν. Ἡ προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει "Οτι ὁ ψαλμὸς εἰς τὰ τέλη εἴρηται τῶν μελλόντων συμβήσε τῷ ἱκανῷ τῇ χειρὶ, τουτέστι τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ. 1. Ὁ Θεὸς ὁ Πατήρ μου, ὁ μόνος με γινώσκων, τὴν δόξαν μου φανέρωσον τίς ὑπάρχει. 2. "Οτι ὡς ἕνα τῶν ἀνθρώπων οὗτος ὁ ἁμαρτωλὸς 6 Ἰούδας μετὰ δόλου ἦλθεν φιλῆσαί με λέγων Χαῖρε, Ραββί, 3. Συνέθετο μετὰ τῶν Ἰουδαίων λαβεῖν ἀργύ ρια παρ' αὐτῶν, καὶ παραδοῦναι με. 4. Καὶ βουλευσάμενοι ἐκύκλωσάν με. 5. Καὶ μετὰ ξύλων καὶ μαχαιρῶν ἐλθόντες έκρά τησάν με ἀδίκως. 6. Ὑπὲρ ὧν ὤφειλον ἀγαπᾶν με, ὅτι τοὺς ἀσθε νοῦντας αὐτῶν ἰασάμην, κατηγόρουν μου 7. Ἐγὼ δὲ προσευχόμην τύπον τοῖς μαθηταῖς μου διδοὺς ἐν καιρῷ πειρασμοῦ οὕτως προσεύχεσθαι. 8. Καὶ ὥρισαν ἀναιρεθῆναι με ἀντὶ τῶν ἀγαθῶν, ὧν ἀεὶ παρέσχον αὐτοῖς. 9. Καὶ ἀντὶ τῆς ἀγάπης, ἧς ἐγὼ ἠγάπησα αὐτοὺς ἐμίσουν με. 10, 11. Αρχέτω αὐτοῦ, καὶ κυριευσάτω ἀπ' ἀρχῆς ἁμαρτωλὸς ὁ διάβολος. 12. Αναπολόγητος ἔστω ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως Δυναμωθῶμεν. Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει· Εἰς τὸ τέλος, ψαλμὸς τῷ Δαβίδ. Τοῦτο οὖν δηλοί, "Οτι, συμβήσεσθαι τῷ, Λαμβάνειν. Μοι. ᾿Αγαπήσεως ἧς ἡγάπησα αὐτοὺς ἐγώ, Αὐτοῦ ὁ ἀπ' ἀρχῆς,
col. 1139–1140page 275 of 376
PG 27:113915. Καὶ ἡ προσευχὴ αὐτοῦ γενέσθω εἰς ἁμαρτίαν. 14. Γενηθήτωσαν αἱ ἡμέραι αὐτοῦ ὀλίγαι 15. Καὶ τὴν ἐπισκοπὴν αὐτοῦ λάβοι ἕτερος. Ει Ει 16. Γενηθήτωσαν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ὀρφανοί 17. Καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ χήρα. 18. Σαλευόμενοι μεταναστήτωσαν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ ἐπαιτησάτωσαν 19. Εκβληθήτωσαν ἐκ τῶν οἰκοπέδων αὐτῶν. 20. Εξερευνησάτω δανειστής πάντα, ὅσα ὑπάρ χει αὐτῷ 21. Καὶ διαρπασάτωσαν ἀλλότριοι τοὺς πόνους αὐτοῦ. 22. Μὴ ὑπαρξάτω αὐτῷ ἀντιλήπτωρ 23. Μηδὲ γενηθήτω οικτίρμων τοῖς ὀρφανοῖς αὐτοῦ. 24. Γενηθήτω τὰ τέκνα αὐτοῦ εἰς ἐξολόθρευσιν 25. Ἐν γενεᾷ μια εξαλειφθείη τὸ ὄνομα αὐτοῦ. 26. Αναμνησθείη ἡ ἀνομία τῶν πατέρων αὐτοῦ Έναντι Κυρίου 27. Καὶ ἡ ἁμαρτία τῆς μητρὸς αὐτοῦ μὴ ἐξαλειφθείη. 28. Γενηθήτωσαν εναντίον Κυρίου διαπαντός 29. Καὶ ἐξολοθρευθείη ἐκ γῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν. 30. ᾿Ανθ' ὧν οὐκ ἐμνήσθη ποιῆσαι ἔλεος Τὰ μάταια. Αὐτῷ ἁμαρτίαν, Εὑρεθείη βοηθῶν αὐτῷ. 13. Καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ γενέσθω εἰς σκότος. 14. Αὐθήμερον γὰρ ἀπελθὼν ἀπήγξατο. 15. Ματθίας, οὐχ ὁ τελώνης. 16. Τὰ ἔργα αὐτοῦ μάταια 17. Καὶ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ διαρπαζομένη. 18. Ἐν ἐνδείᾳ συνέσεως καταστῶσιν αἱ φρένες απ τοῦ. 19 Ἐκβληθήτωσαν ἀπ' αὐτοῦ αἱ φρένες αὐτοῦ ὑπὸ τῶν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ τεχθέντων πονηρῶν ἐνθυμήσεων. 20. Μηδεμίαν ἁμαρτίαν αὐτοῦ συγχωρήσει ὁ Κύριος. 21. Καὶ αἱ ἐναντίαι δυνάμεις κατακυριεύσουσι τῆς ψυχῆς καὶ τῶν μελῶν αὐτοῦ. 22. Μηδείς εὑρεθῇ βοηθὸς αὐτῶν 23. Μηδὲ οἰκτειρήσῃ ὁ Κύριός τι τῶν ἔργων αὐτοῦ τῶν πονηρῶν. 24. Τὰ ἔργα αὐτοῦ 25. παραχρῆμα ἐκ τῆς βίβλου τῆς ζωῆς. 26. Τῶν Πατέρων αὐτοῦ τῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ έναν τιουμένων ἀεὶ τῷ Κυρίῳ. 27. Τῆς συναγωγής. 28. Γενηθήτωσαν ἀεὶ ἐναντιούμενοι τῷ Κυρίῳ. 29. Καὶ ἐξολοθρευθείη ἐκ τῆς γῆς τῶν ζώντων τὸ μνημόσυνον τῶν ἀπειθούντων Ἰουδαίων. 30. ᾿Ανθ᾽ ὧν οὕτως ἐπενοήσατο Αὐτοῦ, λέγει. Γενέσθωσαν. 'Απενοήσατο
col. 1141–1142page 276 of 376
PG 27:114131. Καὶ κατεδίωξεν ἄνθρωπον πένητα καὶ πτωχὸν, 32. Καὶ κατανενυγμένον τῇ καρδίᾳ τοῦ θανατῶσαι. 55. Καὶ ἠγάπησε κατάραν, καὶ ἥξει αὐτῷ 54. Καὶ οὐκ ἠθέλησεν εὐλογίαν, καὶ μακρυνθήσεται ἀπ' αὐτοῦ. 35. Καὶ ἐνεδύσατο κατάραν ὡς ἱμάτιον 56. Καὶ εἰσῆλθεν ὡσεὶ ὕδωρ εἰς τὰ ἔγκατα αὐτοῦ 37. Καὶ ὡσεὶ ἔλαιον ἐν τοῖς ὀστέοις αὐτοῦ. 38. Γενηθήτω αὐτῷ ὡς ἱμάτιον ὅ περιβάλλεται 30. Καὶ ὡσεὶ ζώνη ἣν διαπαντός περιζώννυται. 40. Τοῦτο τὸ ἔργον τῶν ἐνδιαβαλλόντων με παρὰ Κυρίου, 41. Καὶ τῶν λαλούντων πονηρὰ κατὰ τῆς ψυ χής μου. 42. Καὶ σύ, Κύριε Κύριε, ποίησον μετ' ἐμοῦ [ἔλεος] ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου 45. "Οτι χρηστὸν τὸ ἔλεός σου [Κύριε]. 44. Ῥῦσαί με, ὅτι πτωχὸς καὶ πένης εἰμὶ ἐγώ 45. Καὶ ἡ καρδία μου τετάρακται εντός μου 46. ὡσεὶ σκιὰ ἐν τῷ ἐκκλῖναι αὐτὴν, ἀντανῃρέθην 47. Ἐξετινάχθην ὡσεὶ ἀκρίδες. 31. Καὶ κατεδίωξε τὸν πλούσιον τὸν δι' ἡμᾶς πτω γεύσαντα. 33. Τὸν πρᾷον τῇ καρδίᾳ. 5. Καὶ ἡ ἀγάπη θάνατον, καὶ ἥξει αὐτοῖς. 34. Καὶ οὐκ ἠθέλησε τὴν αἰώνιον ζωήν, καὶ ἀπο στήσεται ἀπ' αὐτοῦ. 35. Τὸν θάνατον ὡς ἱμάτιον. 36. Πρηνὴς γὰρ γενόμενος ἐλάκησε μέσος, καὶ ἐξεχύθη πάντα τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ. 37. Περιεχύθη ὁ θάνατος ἐν τοῖς μέλεσιν αὐτοῦ. 38. Έστω μετ' αὐτοῦ διὰ παντὸς ἡ ἁμαρτία περιπτυσσομένη αὐτόν. 39. Περισφίγγου αὐτὴν ἀεί. 40. Τοῦτο γενέσθω ἐπὶ τὸν διάβολον καὶ τοὺς ἀγ γέλους αὐτοῦ. 41. Καὶ [κατὰ] τῶν ἐναντίων δυνάμεων, τῶν συμ βουλευομένων ἀπολέσθαι τὴν ψυχήν μου. 42. Καὶ σὺ, Κύριε Κύριε, ὅτι τὸ ὄνομά σου φιλάνθρωπον λέγεται καὶ ἐστὶν, οὕτως καὶ ποίησον μετ' ἐμοῦ 45. "Οτι ἀγαθὸν τὸ ἔλεός σου. 44. Ῥῦσαί με, ὅτι πτωχός είμι, καὶ πένης ἐν τῇ Ισχύϊ τῆς ψυχῆς μου. 45. Καὶ ἡ καρδία μου ἐν ἀγῶνι πολλῷ καθέστηκεν 46. Ασθενησάσης αὐτῆς καὶ ἐκκλινάσης ['Ασθε νήσασαν αὐτὴν καὶ ἐκκλίνασαν] εἰς ἁμαρτίαν ἐθα νάτωσας 47. Κατεῤῥίφην ἀπὸ τῶν ἀερίων πνευμάτων τῶν ἀκαθάρτων. ηγάπησεν, αὐτῷ. Καὶ περισφίγγουσα, Απολέσαι. Εἰς τὴν ἁμαρτίαν ἐθανατώθη.
col. 1143–1144page 277 of 376
PG 27:114348. Τὰ γόνατά μου ἠσθένησαν ἀπὸ νηστείας 49. Καὶ ἡ σάρξ μου ἠλλοιώθη δι' ἔλαιον. 50. Κἀγὼ ἐγενήθην όνειδος αὐτοῖς 51. Εἴδοσάν με, ἐσάλευσαν κεφαλὰς αὐτῶν. 32. Βοήθησόν μοι, Κύριε ὁ Θεός μου 53. Καὶ σῶσόν με κατὰ τὸ ἔλεός σου. 54. Και γνώτωσαν ὅτι ἡ χείρ σου αὕτη 55. Καὶ σύ, Κύριε, ἐποίησας αὐτήν. 56. Καταράσονται αὐτοὶ, καὶ σὺ εὐλογήσεις 57. Οἱ ἐπανιστάμενοί μοι αἰσχυνθήτωσαν 58. Ὁ δὲ δοῦλός σου εὐφρανθήσεται. 59. Ἐνδυσάσθωσαν οἱ ἐνδιαβάλλοντές με εντροπήν 60. Καὶ περιβαλέσθωσαν ὡς διπλοίδα αἰσχύνην αὐτῶν. 61. Εξομολογήσομαι τῷ Κυρίῳ σφόδρα ἐν τῷ στόματί μου 62. Καὶ ἐν μέσῳ πολλῶν αἰνέσω αὐτόν. 65. "Οτι παρέστη ἐκ δεξιῶν πένητος, 4. Τοῦ σῶσαι ἐκ τῶν καταδιωκόντων τὴν ψυ χήν μου. 48. Εξέτηξα ἐμαυτὸν ἐν νηστείαις ἐξομολογούμενος σοι. 49. Καὶ γέγονεν ἡ εἰδέα μου ὡσεὶ νεκροῦ, διὰ τὸ ἐλεηθῆναι με παρὰ σοῦ. 50. Καὶ ὡς ὄνειδός με ἔχουσιν αἱ ἐναντίαι δι Ο νάμεις ὁρῶσαι με ἐν τῇ μετανοίᾳ. 51. Καὶ βλέποντες ἀπειλοῦσί μοι. 52. Πολέμησον τοὺς ἐπανισταμένους μοι. 55. Τὸ ἀμέτρητον. 54. Καὶ ἐπιγνῶσιν, ὅτι ἡ χείρ του δύναται βοηθῆναι, καὶ σῶσαι με. 55. Καὶ σύ, Κύριε ηὐτρεπισας αὐτὴν εἰς βοήθειαν. 56. θελήσουσι ἀπολέσθαι με, καὶ σὺ περιποιήσεις με εἰς σωτηρίαν. 57. Μηδὲν δυνάμενοι ποιῆσαί μοι αἱ ἐναντίαι δυνάμεις αἰσχυνθήτωσαν. 58. Ἐγὼ δὲ καὶ πᾶς δοῦλός σου, εὐφρανθησόμεθα ἐν τῇ χάριτί σου. 59. Οἱ ἄρχοντες τοῦ κόσμου 60. Αἱ ἐναντίαι δυνάμεις. 61. Απαύστως ὁμολογήσω την παρὰ τοῦ Θεοῦ μοι γενομένην σωτηρίαν. 62. Καὶ ἐπὶ πάντων ἀνυμνήσω αὐτόν. 65. Οτι παρέστη ὑπερασπίζων μου, καὶ μὴ συν χωρῶν τινα τῶν ἐπιβούλων μου πλησιάσαι μοι 64. Τοῦ λυτρώσασθαι ἐκ τῶν ἐναντίων δυνάμεων τὴν ψυχήν μου. Καὶ ἐξετείναξα ἑαυτὸν ἐν, Εξέτηξα. "Ονειδόν με. Βλέποντές με. Ν. 53. 54. Τὸ ἀμέτρητον Καὶ ἐπίγνωσιν, βοηθῆσαι καὶ σῶσαι. Σὺ γὰρ, Κύριε, βοήθειαν καὶ σωτηρίαν. Δυνάμεναι ποιῆσαί με. Σκότους. Μου, Με.
col. 1145–1146page 278 of 376
PG 27:1145Ψαλμὸς τῷ Δαβίδ. ΨΑΛ. ΡΘ'. 1. Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου· Κάθου ἐκ δε ξιών μου 2. Ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου. 3. Ράβδον δυνάμεως ἐξαποστελεῖ σοι Κύριος ἐκ Σιών 4. Καὶ κατακυρίευε ἐν μέσῳ τῶν ἐχθρῶν σου. 5. Μετὰ σοῦ ἡ ἀρχὴ ἐν ἡμέρᾳ τῆς δυνάμεώς σου, 6. Ἐν ταῖς λαμπρότησι τῶν ἁγίων σου 7. Ἐκ γαστρὸς πρὸ Ἑωσφόρου ἐγέννησά σε. 8. "Ωμοσε Κύριος, καὶ οὐ μεταμεληθήσεται 9. Σὺ ἱερεύς (α) εἰς τὸν αἰῶνα, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ. (α) Σὺ εἶ βασιλεύς. ἱερεύς, Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει Ψαλμὸς τῷ Δαβίδ, ὅπερ ἑρμηνεύεται, ὡς πολλάκις εἰρήκαμεν, Ψαλμὸς τῷ ἱκανῷ τῇ χειρὶ, τουτέστι τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ. 1. Εἶπεν ὁ Πατήρ τῷ ἐξαγοράσαντί με τῷ τιμίῳ αἵματι αὐτοῦ· Κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἵνα πάντες γνῶσιν, ὅτι σὺ εἶ ἡ δόξα μου. 2. Εως ἂν οἱ ἀέριοι, καὶ ἐπίγειοι, καὶ καταχθόνιοι ἐχθροί σου γόνυ κάμψουσι δεδεμένοι δεσμοῖς ἀἰδίοις, ἐξομολογούμενοι, ὅτι ὄντως Κύριος Ἰησοῦς εἰς δόξαν τοῦ ἑαυτοῦ Πατρός. 3. Εν δυνάμει καὶ ἐξουσίᾳ μεγάλῃ ἐλεύσεται ἀπὸ τοῦ Πατρός· Σιὼν γὰρ ἑρμηνεύεται τόπος, ὅπου ἡ σκηνή. 4. Καὶ βασιλεύσεις ατελευτήτως κατὰ τῶν ἐχε θρῶν σου. 5. Εμπροσθέν σου ὁ σταυρὸς τοῦ πάθους σου ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐνδόξου σου παρουσίας. 6. Οταν οἱ ἅγιοι σου ἐκλάμψουσιν ὡς ὁ ἥλιος. 7. Ἐν ἐμοὶ ἧς ἀεὶ ἀφ᾽ οὗ ἡρξάμην δημιουργεῖν τὰ πάντα διὰ σοῦ· ἐφανέρωσά σε, ὅτι εἶχον, καὶ ἔχω Υἱὸν ἐν ἑαυτῷ. 8. Εθετο ὁ Πατὴρ βουλὴν ἀσάλευτον καὶ ἀμετάβλητον. 9. Σὺ εἶ ὄντως ἱερεὺς ἀληθῆς, ὁ καθάρας πάντα τὸν λαόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ· οὐ δεήσεις ἢ ἱκεσίας ποιησάμενος πρός τινα, ἀλλὰ τῷ τιμίῳ αἵματι πάντας καθαρίσας. Τὸ δὲ, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ, τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον. Πρῶτον μὲν ὁ Μελχισεδέκ ἱερεὺς ἀνεδείχθη οὐκ ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ Λευΐ τῆς ἱερατείας, ὥσπερ οὔτε ὁ Κύριος, ὅτε εὐδό κησεν ἐπὶ τῆς γῆς τεχθῆναι, οὐκ ἐκ τοῦ Λευὶ ἐτέχθη δεύτερον δὲ τὰς δεκάτας, ἃς ἐδίδου ὁ ἱερεὺς τῷ Θεῷ, ταύτας προσήνεγκεν ᾽Αβραὰμ τῷ Μελχισεδέκ. ἐπειδὴκατὰ πάντα τύπον ἔφερεν ὁ Μελχισεδὲν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ. 43. 4 Σιν, 20. Η διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει. Κάθου ἐκ δεξιῶν μου. Δεσμίοις. Βασίλευε. Λαὸν αὐτοῦ ἀ. τ. ἀ. αὐ. δεήσεις ἱκεσίας, τῷ τιμίῳ σου αἵματι πάντα ἐκαθάρισας, ὥσπερ οὗτος Κύριος, τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.
col. 1147–1148page 279 of 376
PG 27:114710. Κύριος ἐκ δεξιῶν σου συνέθλασεν (α) ἐν ἡμερα ὀργῆς αὐτοῦ βασιλεῖς. 11. Κρινεῖ ἐν τοῖς ἔθνεσι, πληρώσει πτώματα 12. Συνθλάσει κεφαλὰς ἐπὶ γῆς πολλῶν. 13. Ἐκ χειμάρρου ἐν ὁδῷ πίεται 14. Διὰ τοῦτο ὑψώσει κεφαλήν. Ἀλληλούϊα. ΨΑΛ. ΡΓ. 1. Εξομολογήσομαί σοι, Κύριε, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου 2. Ἐν βουλῇ εὐθέων καὶ συναγων.. 3. Μεγάλα τὰ ἔργα Κυρίου 4. Εξεζητημένα εἰς πάντα τὰ θελήματα αὐτοῦ. 5. Εξομολόγησις καὶ μεγαλοπρέπεια τὸ ἔργον αὐτοῦ 6. Καὶ ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. (α) 11, Συνέθλασεν, 12, Κρινεί, 13, Συνθλάσει, 'Ασάφ Γήθ; Γάμελ Δάλεθ. 10. Σὺ ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρὸς, καὶ τὸ Πνεῦμά σου τὸ ἅγιον ἐκ δεξιῶν σου τῷ γὰρ Πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ ἀναλώσει ὁ Κύριος τὸν διάβολον καὶ τὰς ἐξουσίας αὐτοῦ. 11. Ποιήσει ἐκδίκησιν ἐν τοῖς ἔθνεσι, καὶ πάσας τοῦ ἐχθροῦ τὰς ἀρχὰς θανατώσει. 12. Τῶν δαιμόνων. 13. Ἐκ τοῦ πλήθους τῶν ἐθνῶν ἐν τῇ πίστει πίε ται τὴν σωτηρίαν αὐτῶν. 14. Διὰ τοῦτο τὴν προτέραν ἀρχὴν κατὰ πάντων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐξουσίαν, ἣν ἔδωκεν ἡμῖν ἐπὶ τοῦ ᾿Αδάμ, πάλιν ἀποκατέστησεν ἡμῖν. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει· Αλληλούια, ὅπερ ἑρμηνεύεται αινέσατε, ὑμνήσατε, πάντα, στον. (α) Ἐν τῷ ἄρξασθαί με λαλεῖν οὐκ ἀποκρύψω τι τῶν ἐν τῇ καρδίᾳ μου. 2. Ἐν τῷ ἐπισυναχθῆναι τοὺς ἁγίους ἐν τῇ ἡμέρα τῆς κρίσεως. 5. Μεγάλη ἡ ἀνταπόδοσις αὐτοῦ [ αὐτῶν ] παρὰ τοῦ Κυρίου Τὸ γὰρ Γὴθ [ Βὴθ ] ἑρμηνεύεται ληνός, ὅπερ ἐστὶν εὐφροσύνη. 4. Δεδοκιμασμένα τὰ ἔργα τῶν ἁγίων κατὰ πάντα τὰ θελήματα τοῦ Κυρίου. Τὸ γὰρ Γαμέν Γίμελ] ἑρμηνεύεται ἀνταπόδοσις, τουτέστι τοῦ ἔργου τῶν ἁγίων. 5. Οἱ ἐν ἐλεημοσύνῃ καὶ πίστει εὑρεθέντες τοῦ Κυρίου ἀνεδείχθησαν 6. Καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἁγίων μένει ατελευτήτως ἡ [ αὕτη ] γὰρ ἑρμηνεία ἐστίν. Πατρὸς κατὰ τὸ Πνεῦμά σου τὸ ἅγιον, καὶ αὐτὸ ἐκ δεξιῶν σου. Ν. Τῷ γάρ, δ. Αποκαταστήσει. Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει, ύμνη σατε τὸν ὄντα Θεόν. Λαλείν με, καρδίᾳ μου· ἑρμηνεύεται γὰρ τὸ Ασάφ ἀρχὴ στόματος. Αὐτοῖς παρὰ Κυρίου. Γαμέλ, τὰ ἔργα τῶν ἁγίων. 'Ανεδείχθησαν. Δάλεθ γὰρ ἑρμηνεύεται ἀνά κρισις. Η γὰρ ἑρμηνεύεται ἔστιν. (α)
col. 1149–1150page 280 of 376
PG 27:11497. Μνείαν ἐποιήσατο τῶν θαυμασίων αὐτοῦ, 8. Ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων ὁ Κύριος 9. Τροφὴν ἔδωκε τοῖς φοβουμένοις αὐτόν. 10. Μνησθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα διαθήκης αὐτοῦ 11. Ἰσχὺν ἔργων αὐτοῦ ἀνήγγειλε τῷ λαῷ αὐτοῦ, 12. Τοῦ δοῦναι αὐτοῖς κληρονομίαν ἐθνῶν. 13. Εργα χειρῶν αὐτοῦ ἀλήθεια καὶ κρίσις. 14. Πισταὶ πᾶσαι αἱ ἐντολαὶ αὐτοῦ 15. Ἐστηριγμέναι εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος 16. Πεποιημέναι ἐν ἀληθείᾳ καὶ εὐθύτητι. 17. Λύτρωσιν ἀπέστειλε [ ἀπέστειλε Κύριος, τῷ λαῷ αὐτοῦ 18. Ενετείλατο εἰς τὸν αἰῶνα διαθήκην αὐτοῦ 19. "Αγιον καὶ φοβερὸν τὸ ὄνομα αὐτοῦ. 20. Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου 21. Σύνεσις δὲ ἀγαθὴ πᾶσι τοῖς ποιοῦσιν αὐτήν 22. Η αίνεσις αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. 7. Εμνημόνευσεν, ὡς προεῖπε διὰ τῶν προφητῶν αὐτοῦ, ἐλθεῖν, καὶ διὰ τῶν παθημάτων αὐτοῦ σῶ σαι ἡμᾶς. 8. Ελεήμων γὰρ καὶ οἰκτίρμων ὑπάρχει ὁ Κύριος. 9. ἑαυτὸν γὰρ τροφὴν, καὶ τὰ λόγια αὐτοῦ ἔδωκε τοῖς φοβουμένοις αὐτόν. 10. Αδιαλείπτως μνησθήσεται τῶν ἁγίων αὐτοῦ. 11. Τὴν δύναμιν τῶν Γραφών τῶν προλεχθέν των εφανέρωσε τοῖς ἀποστόλοις αὐτοῦ. 12. Τοῦ δοῦναι τοῖς ἀποστόλοις ἐξουσίαν κυριεῦσαι διά τοῦ κηρύγματος πάντων τῶν ἐθνῶν. 13. Τὰ ἔργα τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ πίστις καὶ δι καιοσύνη. 14. Αληθεῖς αἱ ἐπαγγελίαι αὐτοῦ. 15. Καὶ ἀμεταμέλητα τὰ χαρίσματα αὐτοῦ 16. Κατηρτισμένα ἐν πίστει καὶ δικαιοσύνῃ. 17. Ο Πατὴρ τὸν Υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδω κεν ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς. 18. Ενετείλατο τοῖς πιστεύουσιν αὐτῷ φυλάσσειν τὰ προστάγματα αὐτοῦ. 19. Ενδοξον τοῖς ἁγίοις καὶ φοβερὸν τοῖς δαίμοσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ. 20. Καὶ ἀρχαὶ πίστεως τὸ φοβηθῆναι τὸν Κύ ριον. 21. Χάρις δὲ Πνεύματος ἁγίου ἐστὶ πᾶσι τοῖς φο βουμένοις τὸν Κύριον. 22. Ατελεύτητος μένει ή αίνεσις τοῦ Κυρίου. Ο ἂν προείπεν δ. τ. π. τοῦ ἐλεεῖν, καί, σω θῆναι ἡμᾶς. Προφητών προφητειών.) Διά Αμεταμέλητα γὰρ τὰ χαρίσματα τοῦ Θεοῦ, Κατηρτισμέναι. Αρχή, καί τό. Μένει (α)
col. 1151–1152page 281 of 376
PG 27:1151Αλληλούϊα. ΨΑΛ. ΡΙΑ'. 1. Μακάριος ἀνὴρ ὁ φοβούμενος τὸν Κύριον 2. Ἐν ταῖς ἐντολαῖς αὐτοῦ θελήσει σφόδρα. 3. Δυνατὸν ἐν τῇ γῇ ἔσται τὸ σπέρμα αὐτοῦ 4. Γενεὰ εὐθέων ευλογηθήσεται. 5. Δόξα καὶ πλοῦτος ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ 6. Καὶ ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. 7. Εξανέτειλεν ἐν σκότει φῶς τοῖς εὐθέσιν 8. Ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων καὶ δίκαιος. 9. Χρηστὸς ἀνὴρ ὁ οἰκτείρων καὶ κιχρῶν 10. Οἰκονομήσει τους λόγους αὐτοῦ ἐν κρίσει 11. Ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα οὐ σαλευθήσεται. 12. Εἰς μνημόσυνον αἰώνιον ἔσται δίκαιος 15. ᾿Απὸ ἀκοῆς πονηρᾶς οὐ φοβηθήσεται. 14. Ετοίμη ἡ καρδία αὐτοῦ ἐλπίζειν ἐπὶ Κύριον 15. Ἐστήρικται ἡ καρδία αὐτοῦ, οὐ μὴ φοβηθῇ, Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει· Ἀλληλούϊα, ὅπερ ἑρμηνεύεται αινέσατε, υμνήσατε τὸν ὄντα Θεόν. (α). 1. Οτι ἀφίσταται ἀπὸ παντὸς κακοῦ. 2. Σπουδάζει πληρῶσαι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ. 3. Ἐν τῇ γῇ τῶν ζώντων τίμια ἔσονται τὰ ἔργα αὐτοῦ. 4. Τῶν καθαρῶν τῇ καρδίᾳ ὁ χορὸς δοξασθήσεται. 5. Πᾶσα χάρις καὶ δικαιοσύνη ἐν τῷ κλήρῳ τῶν ἁγίων. 6. Καὶ ἡ μισθαποδοσία αὐτῶν ἀτελεύτητος. 7. ᾿Ανέδειξεν ἐν τῷ κόσμῳ τοῖς ἁγίοις τὸν Υἱὸν αὐτοῦ. 8, 9. ᾿Αγαθὸς ἀνὴρ ὁ ἐν ἀγάπη μεταδιδοὺς τῷ πλησίον αὐτοῦ, ἐκ τοῦ χαρίσματος τοῦ δοθέντος αὐτῷ παρὰ τοῦ Θεοῦ. 10. Λέγει γὰρ τῷ Κυρίῳ ἐν τῇ κρίσει· Κύριε, πέντε τάλαντα μοι παρέδωκας, ἵδε άλλα πέντε τάλαντα εκέρδησα. 11. Πεπλήρωται γὰρ χαρᾶς, καὶ ἀγαλλιάσεται. 12. Λέγει γὰρ αὐτῷ ὁ Κύριος· Εύγε, δούλε ἀγαθέ, καὶ πιστέ, ἐπὶ ὀλίγα ἧς πιστὸς, ἐπὶ πολ λων σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Ο Κυρίου σου. 13. Οὐκ ἔτι γὰρ ἔσεται ὁ ἀντικείμενος αὐτῷ. 14. Ηυτρέπισται πάντοτε ἡ καρδία αὐτοῦ εἰς εὐαρέστησιν τοῦ Θεοῦ. 15: Τετελείωται [τεθεμελίωται] ἡ καρδία αὐτοῦ ἐν τῷ Θεῷ. Ἡ διὰ τῆς κινναδάρεως περιέχει. Ν. 6, 7. Καί, ἀτέλευτος, ὃς ἀνέδειξεν, Ν. 8. Κύριος ὁ Θεός. Ν. 9. ᾿Αγαθὸς ἀνὴρ ἐν ἀγάπη Θεού, Ν. 11. Λέγει γάρ, Ν. 12. Οὐκ ἔτι, Ν. 13. Πεπλήρωται γὰρ χαρᾶς καὶ ἀγαλλιάσεως Εἰς τήν. (α)
col. 1153–1154page 282 of 376
PG 27:115316. Πως οὗ ἐπίδῃ ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ. 17. Εσκόρπισεν, ἔδωκε τοῖς πένησιν 18. Η δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. 19. Τὸ κέρας αὐτοῦ ὑψωθήσεται ἐν δόξῃ. 20. Αμαρτωλός όψεται, καὶ ὀργισθήσεται 21. Τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ βρύξει, καὶ τακήσεται 22. Επιθυμία ἁμαρτωλοῦ ἀπολεῖται. Αλληλούϊα. ΡΙΒ. 1. Αἰνεῖτε, παῖδες, Κύριον 2. Αἰνεῖτε τὸ ὄνομα Κυρίου. 3. Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον 4. Ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος. 5. Ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν 6. Αἰνετὸν τὸ ὄνομα Κυρίου. (α) 7. Υψηλὸς ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη ὁ Κύριος" 8. Ἐπὶ τοὺς οὐρανοὺς ἡ δόξα αὐτοῦ. 16. Αφ' οὗ ἴδῃ, ὅτι παρεδόθησαν τῷ αἰωνίῳ πυρὶ ὁ διάβολος καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ. 17, 18. Ὡς ὁ Κύριος πλούσιος ὢν ἐπτώχευσε δι' ἡμᾶς, καὶ τὰ χαρίσματα αὐτοῦ ἔδωκε πᾶσιν ὁμοίως καὶ οὗτος ἐποίησε, πάντα τὸν πλοῦτον αὐτοῦ δέδωκεν τοῖς ἔθνεσιν· διὰ τοῦτο ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. 19. Ερεῖ αὐτῷ ὁ Κύριος Δεῦρο ευλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμέ την ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. 20. Ὁ διάβολος ὁρῶν τὴν ἀνταπόδοσιν τῶν δικαίων. 21. 'Θ διάβολος εἰς τὴν αἰώνιον ὑπάρχει κόλασιν. 22. Η πρόσκαιρος ἀπόλαυσις γὰρ τοῦ κόσμου ἀπολεῖται. Ἡ προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει. Αλληλούϊα, ὅπερ ἐστὶ, αἰνεῖτε τὸν ὄντα Θεόν. 1. Οἱ ἀπόστολοι τῇ καρδίᾳ. 2. Αδιαλείπτως. 5. Ἐν πᾶσιν ἔθνεσι 4. Καὶ πάλιν, ἀφ᾽ οὗ ἀνατείλει τὸ φῶς αὐτοῦ ἐν τῷ κόσμῳ διὰ τῆς παρουσίας αὐτοῦ καὶ ἕως τῆς συν τελείας 5, 6. Καὶ πάλιν ἀπὸ τῶν οὐρανῶν καὶ ἕως τῆς γῆς αἰνεῖτε τὸ ὄνομα Κυρίου. 7. Δεδοξασμένος. 8. Ἐπὶ τοὺς ἁγίους ἡ χάρις αὐτοῦ. Ν. 17. Ὡς, δέδωκεν πᾶσιν, αυτος ἐποίησεν οὕτως, πάντα, τοῖς πένησιν ἔθνε σιν. Ν. 18. Διὰ τοῦτο, Ερεϊ γάρ, ὁ εὐλογημένος τοῦ Πατρός μου, ἀπόλαβε τήν, Υπάρχων. Γάρ εἰ ἀπολεῖται Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περ., ὅπερ έρμη νεύεται αινέσατε, ὑμνήσατε τον, Ν. 1. Ν. 2. Ατελευτήτως. Ν. 5. Ἐν πᾶσιν ἔθνεσιν· καὶ πάλιν, ἀφ ου ἀνατεῖλαι τό, τὸ ὄνομα Κυρίου. δεδοξασμένος. Ν. 8, Ἐπὶ τοὺς ἁγίους, Τίς ἐστιν οὕτως φιλάνθρωπος; Ν. 10, 11, 6, "Οτι, Ν. 11, ..... ὢν, αὐτὸς καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Ν. 9. Τοῦ, 16, 10. Μετὰ τῶν ἀγ γέλων, Ν. 17, 11. Τὴν Ἐκκλησίαν, τὴν τὸ πρότερον, πίστεως εἰς βασιλείαν σου. Ν. Τήν,
col. 1155–1156page 283 of 376
PG 27:11559. Τίς ὡς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν; 10. ῾Ο ἐν ὑψηλοῖς κατοικῶν 11. Καὶ τὰ ταπεινὰ ἐφορῶν [ἐφορῶν, καὶ τὰ ὑψηλὰ ἀπὸ μακρόθεν γιγνώσκων], 12. Ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐν τῇ γῇ 15. Ὁ ἐγείρων ἀπὸ γῆς πτωχὸν, 14. Καὶ ἀπὸ κοπρίας ἀνυψῶν πένητα, 15. Τοῦ καθίσαι αὐτὸν μετὰ ἀρχόντων, 16. Μετὰ ἀρχόντων λαοῦ αὐτοῦ. 17. Ο κατοικίζων στείραν ἐν οἴκῳ, 18. Μητέρα ἐπὶ τέκνοις εὐφραινομένην. Αλληλούϊα. ΡΙΓ. 1. Ἐν ἐξόδῳ Ἰσραὴλ ἐξ Αἰγύπτου, 2. Οίκου Ἰακὼβ ἐκ λαοῦ βαρβάρου. 3. Εγενήθη Ἰουδαία ἁγίασμα αὐτοῦ 4. Ἰσραὴλ ἐξουσία αὐτοῦ. 5. Η θάλασσα εἶδε καὶ ἔφυγεν 9-11. "Οτι ἐν τῷ οὐρανῷ κατοικῶν τοὺς ταπεινοὺς καὶ ἁμαρτωλοὺς οὕτως ἠγάπησεν. 12. Ὁ ἐν τῷ οὐρανῷ ὢν καὶ ἐπὶ γῆς παραγέγονεν. 13, 14. Ὁ τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων ἐκ τῶν γηίνων καὶ ἀσώτων ἐπιθυμιῶν πεσὸν ἀναστήσας, καὶ δοξάσας διὰ τῆς υἱοθεσίας. 15. Τοῦ ἀξιῶσαι τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων τῆς ἀνα παύσεως τῶν ἀγγέλων. 16. Μετὰ τῶν ἁγίων τῶν συνόντων τοῖς ἁγίοις [ἀγγέ λοις] αὐτοῦ. 17. Ὁ τὴν Ἐκκλησίαν τῶν ἐθνῶν τὴν πρότερον ἄκαρπον εἰσάγων διὰ τῆς πίστεως. 18. Τὴν ἄνω Ἱερουσαλὴμ χαίρουσαν ἐπὶ τοῖς ἁγίοις. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει Αλληλούϊα, ὅ ἐστιν, αἰνεῖτε τὸν ὄντα Θεόν. Ο 1. Ἰσραὴλ ἑρμηνεύεται λαὸς ἰσχυρός· Αἴγυ πτος δὲ σκότωσις· ἐν τῷ οὖν τοὺς πιστεύοντας ῥυσθῆναι ἐκ τοῦ σκότους τῆς ἁμαρτίας. 2. Τῶν πιστῶν τῶν κατασχόντων τὰ ἔσχατα. Ια κωδ γὰρ ἑρμηνεύεται κρατῶν ἔσχατα· τὸ δὲ, ἐκ λαοῦ βαρβάρου, δῆλον [δηλοῖ] ὅτι ὁ πιστὸς λαὸς ἐξελθὼν ἐκ τοῦ σκότους ἀνεχώρησε τῶν βαρβάρων, τουτέστι τῶν ἐναντίων δυνάμεων. 5. Καὶ λοιπὸν γίνεται αὐτῷ ἡ Ἐκκλησία ἁγίασμα διὰ τοῦ βαπτίσματος. Ἰουδαία λέγεται διὰ τὸ τὴν χάριν εἶναι ἐν αὐτῇ τοῦ καταξιώσαντος Θεοῦ ἐξ Ἰούδα τεχθῆναι. Κατὰ δὲ τὴν ἑρμηνείαν τοῦ ὀνόματος Ἰου δαία ἑρμηνεύεται Θεῷ ἐξομολογούμενος Όταν οὖν ψυχὴ Θεῷ ἐξομολογήσεται, γίνεται αὐτὴ ἡ ἐξω ομολόγησις ἁγίασμα διὰ τῆς ἀφαιρέσεως τῶν ἁμαρτιῶν. 4. Καὶ οἱ ἄνδρες οἱ ὁρῶντες Θεὸν τουτέστι οἱ ἀπόστολοι, ἄρχοντες αὐτοῦ· τοῦτο γὰρ ἑρμηνεύεται Ἰσραὴλ, ἀνὴρ ὁρῶν Θεόν. Η διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει· ᾿Αλληλούϊα, ὅπερ ἑρμηνεύεται αἰνεῖτε, Δὲ ἑρμηνεύεται, Εξομολογουμένη. 5. Η εἰδωλολατρεία έφυγεν ἰδοῦσα Θεὸν ἐπὶ γῆς Αφέσεως. Τον Θεόν, Τὸν Θεὸν ἐπὶ τῆς γῆς.
col. 1157–1158page 284 of 376
PG 27:11576. Ο Ιορδάνης ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω. 7. Τὰ ὄρη ἐσκίρτησαν ὡσεὶ κριοί 8. Καὶ οἱ βουνοὶ ὡς ἀρνία προβάτων. 9. Τί σοί ἐστι, θάλασσα, ὅτι ἔφυγες; 10. Καὶ σὺ, Ἰορδάνη, ὅτι ἐστράφης εἰς τὰ ὀπίσω; 11. Τὰ ὄρη, ὅτι ἐσκιρτήσατε ὡσεὶ κριοί; 12. Καὶ οἱ βουνοὶ ὡς ἀρνία προβάτων; 15. Ἀπὸ προσώπου Κυρίου ἐσαλεύθη ἡ γῆ, 14. Από πρώτο που τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ 15. Τοῦ στρέψαντας τὴν πέτραν εἰς λίμνας ὑδάτων, 16. Καὶ τὴν ἀκρότομον εἰς πηγὰς ὑδάτων. 17. Μὴ ἡμῖν, Κύριε, μὴ ἡμῖν, 18. ᾿Αλλ' ἢ τῷ ὀνόματί σου δὸς δόξαν. 19. Ἐπὶ τῷ ἐλέει σου καὶ τῇ ἀληθείᾳ σου 20. Μήποτε είπωσι τὰ ἔθνη· Ποῦ ἐστιν ὁ Θεὸς αὐτῶν; β. 'Ο Ἰορδάνης ἑρμηνεύεται τῇ ἐσχάτῳ· πλῆ θος οὖν τῶν ἐθνῶν ἀνεχώρησεν ἀπὸ τῆς εἰδωλολατρείας, καὶ ἦλθε πρὸς τὸν ἐξ ἀρχῆς Δεσπότην, καὶ Δημιουργὸν Ἰησοῦν. 7. Οἱ προφῆται ἀγάλλονται καὶ ἐπὶ τῇ ἐπι στροφῇ τῶν ἐθνῶν 8. Καὶ οἱ ἐκ τῶν προφητῶν ἀνατείλαντες, τουτέστιν οἱ ἀπόστολοι ὥσπερ οἱ βουνοὶ ἐκ τῶν ὀρέων. 9. Τί σοί ἐστιν, εἰδωλολατρεία, ὅτι ἔφυγες, όπερ ἐπὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἐποίησας; 10. Καὶ ὑμεῖς, τὰ ἔθνη πάντα, ὅτι ἀπέστητε ἀπὸ τῆς εἰδωλολατρείας; 11. Καὶ ὑμεῖς, οἱ προφῆται, ὅτι οὕτως ἀγαλλιᾶσθε; 12. Ομοίως καὶ ὑμεῖς, οἱ ἐκ τῶν προφητῶν ἀπό στολοι, τί οὕτως χαίρετε; 13. Ομοῦ δὲ πάντες αποκρίνονται· ἡ μὲν εἰδω λολατρεία ἀποδυρομένη, τὰ δὲ ἔθνη, καὶ οἱ προφῆται, καὶ οἱ ἀπόστολοι χαίροντες βοῶσιν, ὅτι, ὀφθέντος τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῆς γῆς, πάντες μετετέθησαν εἰς τὴν ἐπί γνωσιν αὐτοῦ. 14. Ἀπὸ τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ κηρυχθέντος Ἰακὼβ γὰρ ἑρμηνεύεται ἀκοή. 15. Τοῦ μεταβαλόντος τὴν λιθίνην καρδίαν τῶν ἐθνῶν εἰς τὴν χάριν· Δυνατὸς γάρ ἐστιν ὁ Θεὸς, καθὼς εἶπεν [ Ἰωάννης, ἐγεῖραι τέκνα] υἱῷ· Εγειρον τέκνα τῷ Ἀβραὰμ ἐκ τῶν λίθων τούτων. 16. Καὶ τὴν σκληροτάτην αὐτῶν διάνοιαν εἰς τὰ χαρίσματα αὐτοῦ. 17. Οὐχ ὅτ' ἄξιοί εσμεν, τοῦτο ἐποίησας 18. ᾿Αλλ' ἵνα δοξασθῇ τὸ ὄνομά σου, ὅτι φιλάνθρωπος καὶ ἐλεήμων εξ. 19. Διὰ τὸ ἔλεός σου καὶ τὴν ἀλήθεάιν σου. 20. ἵνα μὴ καυχήσωνται αἱ ἐναντίαι δυνάμεις λέ γουσαι· Ποῦ ἐστιν ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας αὐτούς; Ἰορδάνης ἑρμηνεύεται γῆ ἐσχάτη. Τὸ πλῆ θος, ᾿Αγαλλιῶνται ἐπὶ τῇ, Τοῦ κηρυχθέντος. Μεταβάλλοντος, τὴν χάριν αὐτοῦ, καθὼς εἶπεν Ἰωάννης· Ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖ και τέκνα τῷ ᾿Αβραάμ. Εσμέν, Κύριε· οὐχ ὅτι ἄξιοί εσμεν, τοῦτο,
col. 1159–1160page 285 of 376
PG 27:115921. Ὁ δὲ Θεὸς ἡμῶν ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐν τῇ ν 22. Πάντα ὅσα ἠθέλησεν ἐποίησε. 23. Τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν ἀργύριον καὶ χρυσίον, 24. Εργα χειρῶν ἀνθρώπων. 25. Στόμα ἔχουσι, καὶ οὐ λαλήσουσιν 26. Οφθαλμοὺς ἔχουσι, καὶ οὐκ ὄψονται. 27. Ωτα ἔχουσι, καὶ οὐκ ἀκούσονται 28. Ρῖνας ἔχουσι, καὶ οὐκ ὀσφρανθήσονται. 29. Χεῖρας ἔχουσι, καὶ οὐ ψηλαφήσουσι 30. Πόδας ἔχουσι, καὶ οὐ περιπατήσουσι 51. Οὐ φωνήσουσιν ἐν τῷ λάρυγγι αὐτῶν. 52. Όμοιοι αὐτοῖς γένοιντο [Οὐδὲ γάρ ἐστιν πνεῦμα ἐν τῷ στόματι αὐτῶν· ὅμοιοι αὐτῶν γένωνται] οἱ ποιοῦντες αὐτὰ, 33. Καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ' αὐτοῖς. 34. Οἶκος Ἰσραὴλ ἤλπισεν ἐπὶ Κύριον 55. Βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν. 21-23. Η γὰρ φιλαργυρία τῶν ἐθνικῶς ζώνε των εἰδωλολατρεία ἐστὶ, καθὼς εἶπεν ὁ Ἀπόστολος. Τὰ δὲ εἰρημένα περὶ τῶν εἰδώλων δῆλα πασίν εἰσιν, ὅτι χαρακτῆρα μὲν ἔχουσιν, ἐνέργεια δὲ μηδεμία ὑπάρχει ἐν τοῖς λεγομένοις μέλεσιν καὶ ἡ ἀπό φασις δὲ ἡ εἰρημένη ἐν τῷ προκειμένῳ ψαλμῷ περὶ τῶν ποιούντων αὐτὰ, καὶ περὶ τῶν πεποιθότων ἐπ᾿ αὐτοῖς ἀληθὲς ὑπάρχει· ἀλλὰ δίκαιον ἡγησάμην καὶ ἐπὶ τὴν ἀλληγορίαν ἐλθεῖν, καὶ ὑποθῆναι ἑκάστοις στίχοις τὸ ἴδιον νόημα τῆς θεωρίας. 24. Ἔργα ἐπιθυμιῶν ἀνθρώπων ἐστὶν ἡ φιλαργυρία. 25. Οὐδὲν γὰρ ἀγαθὸν λαλήσουσιν οἱ τοῖς χρή μασι χαίροντες. 26. Ως μὴ ἔχοντες γὰρ ὀφθαλμοὺς κατὰ τῇ ἑαυτ τῶν ἀπωλείᾳ πορεύσονται. 27. Οὐ γὰρ ὑπακούσωσι τοῖς τοῦ Θεοῦ προστάγμασιν. 28. Οὐ γὰρ τῆς εὐδοκίας τοῦ Θεοῦ μετέχουσιν. 29. Οὐ γὰρ ἐξεζήτησαν εὑρεῖν τὴν θύραν τῆς ζωῆς, τουτέστι τὸν Κύριον 50. Ἐχώλαναν γὰρ διεστραμμένας ὁδοὺς Πορευθέντες ἐν ταῖς πράξεσιν αὐτῶν. 51. Οὐ μὴ ἐπικαλέσονται τὸν Κύριον. 32. Ἔσονται οὕτως ἀπολλύμενοι ὡς τὰ χρήματα οἱ θησαυρίζοντες αὐτά. 35. Καὶ πάντες οἱ ἐλπίζοντες ἐπὶ τοῖς χρήμασι. 34. Οἱ δὲ τῇ διανοίᾳ Θεὸν ὁρῶντες ἤλπισαν οὐκ ἐπὶ χρήμασιν, ἀλλ' ἐπὶ Κύριον. 55. Καὶ διὰ τοῦτο ἐνισχύει αὐτοὺς, και πρό νοιαν αὐτῶν ποιεῖται. Ν 21, 22. 'Ο δὲ Θεὸς ἡμῶν καὶ πρὸ τῆς παρ ουσίας αὐτοῦ, καὶ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ πάντα, ὅσα ἠθέλησεν ἐποίησεν. Ν. 25. Η γὰρ φιλαργυρία, Μέλεσιν αὐτῶν. Παραθῆνα: ἑκάστῳ στίχῳ. Λαλοῦσιν. Τῆς ἑαυτῶν ἀπωλείας. Εὐωδίας τοῦ Χριστοῦ. Χριστόν. 33, 34. Οἱ δέ
col. 1161–1162page 286 of 376
PG 27:116156. Οίκος Ααρών ἤλπισεν ἐπὶ Κύριον 37. Βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν. 33. Οι φοβούμενοι τὸν Κύριον ἤλπισαν ἐπὶ Κύριον [ἐπ' αὐτόν] 59. Βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστι. 40. Κύριος μνησθεὶς ἡμῶν, εὐλόγησεν ἡμᾶς 41. Εὐλόγησε τὸν οἶκον Ἰσραήλ. 42. Εὐλόγησε τὸν οἶκον Ααρών. 43. Εὐλόγησε τους [Ευλόγησε πάντας τοὺς] φοβουμένους τὸν Κύριον, 44. Τοὺς μικροὺς μετὰ τῶν μεγάλων. 45. Προσθείη Κύριος ἐφ' ὑμᾶς, 46. Ἐφ' ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ὑμῶν. 47. Εὐλογημένοι ὑμεῖς τῷ Κυρίῳ 48. Τῷ ποιήσαντι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. 49. Ο οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ τῷ Κυρίῳ " 50. Τὴν δὲ γῆν ἔδωκε τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων. 51. Οὐχ οἱ νεκροὶ αἰνέσουσί σε, Κύριε 52. Οὐδὲ πάντες οἱ καταβαίνοντες εἰς ᾅδου. 53. Αλλ' ἡμεῖς οἱ ζῶντες εὐλογήσομεν τὸν Κύριον. 54. Ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος. 56, 57. Οι πιστεύοντες, ὅτι ἔστι κρίσις, καὶ λογιζόμενοι, ὡς λόγον ἀποδώσουσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν αὐτῶν, οὐκ ἐπὶ δυναστείᾳ ἀνθρώπων, ἀλλ' ἐπὶ Κύριον ἐλπίζουσιν. 58, 59. Οἱ πιστεύοντες ὁμοίως ἐπὶ Κύριον καὶ λο γιζόμενοι, ὅτι ἔστι κρίσις, καὶ τὰ λοιπά. 40. Τοὺς πιστεύοντας εἰς αὐτόν. 41. Τῶν ὁρώντων αὐτὸν τῇ διανοίᾳ εὐλόγησε τας ψυχὰς καὶ τὰ σώματα· Ἰσραὴλ γὰρ ἑρμηνεύεται νοῦς ὁρῶν Θεόν. 42. Τὴν Ἐκκλησίαν τῶν ἐθνῶν· ὅρος γὰρ δυνά μεως Ααρών έρμηνεύεται. 45. Τοὺς ταπεινοὺς τῇ καρδίᾳ. 44. ᾿Απὸ τῶν ἐσχάτων τῶν ἡμῶν πεπιστευκότων ἕως τῶν προφητῶν. 45, 46. Τὴν χάριν αὐτοῦ 47. Οἱ πιστοὶ καὶ ἐν τῷ νῦν καὶ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι. 48. Τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα. 49. Το κατοικητήριον τῶν ἁγίων τοῦ Κυρίου ἐστίν 50. Τοῖς δὲ ἀνθρώπινα φρονοῦσιν ὡς κτήνη κατ ἔλειπεν αὐτοὺς τὰ γήινα φρονεῖν 51. Οὐ δοξάσουσί σε οἱ νενεκρωμένοι τῇ ἁμαρ τία. 52. Οὐδὲ οἱ πορευόμενοι ἐν ἀνομία. 53. ᾿Αλλ' ἡμεῖς οἱ ζώντες διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ δοξάσομεν τὸν Κύριον. 54. ᾿Απὸ τοῦ νῦν, καὶ εἰς τὸν ἀτελεύτητον αἰῶνα. ἔργα ὑμῶν, λέγει. Ν. 56, 57, Καὶ οἱ ἀμετακίνητοι καὶ ἑδραίο: ὡς ὄρος δυνατὸν οὐκ ἐπὶ πλούτῳ [πλούτου] ἀδηλότητι, ἀλλ᾽ ἐπὶ Κύριον. Ααρών γὰρ ἑρμηνεύεται ὄρος δυνατόν. Ν. 38, 59. Οἱ πιστεύοντες, ὅτι ἔστιν κρίσις Ημερῶν. Αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ὑμῶν, καὶ ἐπὶ τὰ Τοῦ λαοῦ τῶν ἁγίων τοῦ Υἱοῦ ἐστιν. Γηίνους κατέλιπεν αυ. τ. γ. κρατεῖν. Εν τῇ. Νῦν αἰῶνος, και,
col. 1163–1164page 287 of 376
PG 27:1163Ο Αλληλούϊα. ΨΑΛ. ΡΙΔ'. 1. Ηγάπησα, ὅτι εἰσακούσεται Κύριος τῆς φωνῆς τῆς δεήσεώς μου. 2. Οτι ἔκλινε τὸ οὖς αὐτοῦ ἐμοί 3. Καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις μου ἐπικαλέσομαι. 4. Περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου 5. Κίνδυνοι ᾅδου εὕροσάν με. 6. Θλίψιν καὶ ὀδύνην εὗρον 7. Καὶ τὸ ὄνομα Κυρίου ἐπεκαλεσάμην. 8. "Ω Κύριε, ῥῦσαι τὴν ψυχήν μου 9. Ελεήμων ὁ Κύριος καὶ δίκαιος 10. Καὶ ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐλεεῖ. 11. Φυλάσσων τὰ νήπια ὁ Κύριος 12. Εταπεινώθην, καὶ ἔσωσέ με. 15. Επίστρεψον, ψυχή μου, εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου Η προκειμένη επιγραφή περιέχει Αλληλούϊα, ὅπερ ἐστὶν, αἰνέσατε [καὶ] ὑμνήσατε τὸν Θεόν. Εἶτα ἀνεπίγραφος παρ' Ἑβραίοις, τουτέστι τοῦτο οἱ Εβραίοι [ού] πεποιήκασιν· οὔτε γὰρ ᾔνεσαν, οὔτε ὕμνησαν τὸν ὄντα Θεόν· εἰς εἰδωλολατρείαν γὰρ καὶ ἀποστασίαν ετράπησαν τὸ πρότερον, ἐπὶ τέλει δὲ αὐτὸν τὸν Θεὸν ἐσταύρωσαν. Ει Οι 4. Επίστευσα, ὅτι εἰσακούσεται Κύριος τοῦ κλαυ θμοῦ τῆς ἐξομολογήσεώς μου. 2. Οτι ἔγνων, ὅτι διὰ φιλανθρωπίαν ἕτοιμός εστι τοῦ εἰσακοῦσαί μου. 5. Καὶ ὅταν ἀνανήψω ἐκ τοῦ ὕπνου τῆς ἁμαρτίας, μου, ἐπικαλέσομαι αὐτόν. 4. Εκυρίευσαν με ἂς συνέλγεια ἁμαρτάνει εἰς ἐμὲ αἱ συναλγείαι τῆς ἁμαρτίας] ἕως θανάτου 5. Αἱ ἐπιθυμίαι τοῦ ἐχθροῦ οὐ κατέσχον με. 6. Καὶ φωτίσαντός με τοῦ Θεοῦ ἀνένηψα, καὶ εὗρον πάλιν ἀνομίαν καὶ ἁμαρτίαν ἐν ἐμοί. 7, 8. Καὶ ἐδεήθην τοῦ Κυρίου λέγων· Δέομαι σου, Κύριε, ῥῦσαι τὴν ψυχήν μου. 9. Καὶ ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐλεεῖ, καὶ ἐλεήμων ἐστὶν ὁ Κύ ριος, καὶ οὐκ ἂν παρίδῃ με δικαιούμενον· οἶδε γὰρ, ὅτι παράκειται μοι τὸ θέλειν ἀποστῆναι ἀπὸ τῆς ἁμαρ τίας· τὸ δὲ πῶς, οὐ γινώσκω. 10. Ελεεῖ, καὶ ῥύσεταί με ἀπ' αὐτῆς. 11. Τοὺς γὰρ νηπίους τῇ ψυχῇ φυλάσσει ὁ Κύριος. 12. Κυριευόμενόν με ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας ἔσωσεν. 13. Ὑποτάγηθι οὖν, ψυχή μου, τῷ αέροντι ἀπὸ σοῦ τὸν κόπον καὶ τὸ φορτίον σου, καὶ διὰ τῆς χάριτος Ο αὐτοῦ ἀναπεσόντα σε. Η διά της κινναβαρεως περιέχει 'Αλληλούϊα ἀνεπίγραφος παρ' Εβραίοις· ὅπερ ἑρμηνεύεται, αἱ νέσατε, ὑμνήσατε τὸν ὄντα Θεόν. Εἶτα ἀνεπίγραφος, οὔτε γὰρ ὕμνησαν, εἰς εἰδωλολατρείας γὰρ καὶ ἀποστασίας, Εκυρίευσαν μου, ἃς συνέλαβον ἁμαρτίας ἕως θανάτου. Ν. 7. Καί, Ν. 8. Δέομαι. Ν. 9, 10. Ελεήμων ἐστίν, παρίδει με αδικούμενον· οἶδεν γὰρ ὅτι θέ λειν παράκειται μοι, οὐ γιγνώσκω· ἐλεεῖ δὲ, καὶ φύεται με ἀπ' αὐτῆς. Αναπεσόντα σε. ἀναπαύοντί στο
col. 1165–1166page 288 of 376
PG 27:116514. Οτι Κύριος ευηργέτησέ σε. 15. Ὅτι ἐξείλετο [ἐξήλατο] τὴν ψυχήν μου ἐκ θα νάτου 16. Τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀπὸ δακρύων 17. Καὶ τοὺς πόδας μου ἀπὸ ὀλισθήματος. 18. Εὐαρεστήσω ἐνώπιον Κυρίου ἐν χώρᾳ ζώντων Αλληλούϊα. ΨΛΛ. ΡΙΕ'. 1. Ἐπίστευσα, διὸ ἐλάλησα 2. Ἐγὼ δὲ ἐταπεινώθην σφόδρα. 5. Ἐγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ ἐκστάσει μου· Πᾶς ἄνθρω πως ψεύστης. 4. Τί ἀνταποδώσω τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων, ὧν ἀντ απέδωκέ μοι; 5. Ποτήριον σωτηρίου λήψομαι 6. Καὶ τὸ ὄνομα Κυρίου ἐπικαλέσομαι. 7. Τὰς εὐχάς μου τῷ Κυρίῳ ἀποδώσω ἐναντίον παντὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. 8. Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τῶν ὁσίων αὐτοῦ. Ει 14. Οτι τὸν πλοῦτον αὐτοῦ ἐχαρίσατό σοι. 15. Οτι, ἀπελάσας τὰς ἐναντίας δυνάμεις ἀπ' ἐμοῦ, ἀπέσπασε με ἀπ' αὐτῶν. 16. Τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς διανοίας μου ἀπὸ τῶν ὀδυνῶν τῶν ἐχουσῶν με. 17. Καὶ τοὺς μηκέτι ἀκολουθοῦντάς με τῇ ἐπι θυμίᾳ τῆς ἁμαρτίας συμπίπτειν με. 18. Διαπαντός. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει· Ἀλληλούια, ὅπερ ἐστὶν ἑρμηνεία ὁμοίως τῶν πρὸ αὐτοῦ ψαλμών. 1. Ἐπίστευτα, ὅτι πέπονθεν ὁ Θεὸς, διὸ καὶ τοῦτο κηρύσσω πᾶσιν. 2. Τὸ πρότερον ἐταπεινώθην ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας πάνυ. 5. Καὶ ὅταν ἀπετιθέμην τὰ τοῦ κόσμου πάντα, καὶ εἶπα· Οντως ὑπόδικός ἐστι πᾶς ὁ κόσμος το Θεῷ. 4: Ινὰ παραλείπω τὸ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος ἀχθῆναι με ὑπ' αὐτοῦ, καὶ ὅσα ἐδημιούργησε καὶ εἰς ἀπόλαυσιν, τίς δύναται αὐτῷ ἀνταποδοῦναι, ὅτι οὕτως ἀπει θοῦντός μου αὐτῶν οὐκ ἀπεστράφη με, ἀλλ᾽ ἑαυτὸν ἕως θανάτου ἔδωκε, καὶ ὑπὲρ τῆς σωτηρίας μου; 5. Οὐδὲν οὖν ἄλλο δύναμαι αὐτῷ ἀνταποδοῦναι εἰ μὴ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ ἀποθανεῖν, καὶ τοῦτο διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ. 6, 7. Ἐν ἐκκλησίαις ὑμνήσω αὐτόν. 8. "Οτι ἔνδοξος ὁ θάνατος ἐνώπιον αὐτοῦ τῶν οὕτως ἐκδιδόντων ἑαυτοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ. Καὶ τοῦ μηκέτι ἀκολουθοῦντά με, με Η διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει· Αλληλούϊα, τὴν ἑρμηνείαν ἔχει ὁμοίως τὴν πρό, Εγὼ δὲ τό, 'Απεθέμην, πάντα ἔγνων, καί, Τοῦ ἐκ τοῦ μή, καὶ ὅσα, καὶ οἷα ἐδημιούργησε πρὸς ἀπόλαυσίν μου, ὅτι δύναμαι αὐτῷ, ἀπειθοῦντός μου αὐτῷ, ἔδωκεν ὑπὲρ τῆς, Ν. 5, 6. Οὐδὲν ἄλλο δύναμαι, μετὰ τῆς χάριτός σου. Ν. 8 Ενδοξος θάνατος,
col. 1167–1168page 289 of 376
PG 27:1167Ο 9. Ο Κύριε, ἐγὼ δοῦλος σος, 10. Ἐγὼ δοῦλος σὸς, καὶ υἱὸς τῆς παιδίσκης σου. 11. Διέρρηξας τους δεσμούς μου. 12. Σοὶ θύσω θυσίαν αἰνέσεως 13. Καὶ ἐν ὀνόματι Κυρίου ἐπικαλέσομαι. 14. Τὰς εὐχάς μου τῷ Κυρίῳ ἀποδώσω. 15. (α) Εναντίον παντὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. 16. Ἐν αὐλαῖς οἴκου Κυρίου, 17. Ἐν μέσῳ σου, Ἱερουσαλήμ. Αλληλούϊα. ΨΛΛ. ΡΙ. 1. Αἰνεῖτε τὸν Κύριον, πάντα τὰ ἔθνη 2. Επαινέσατε αὐτὸν, πάντες οἱ λαοί. 3. Ὅτι ἐκραταιώθη τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐφ' ἡμᾶς. 4. Καὶ ἡ ἀλήθεια τοῦ Κυρίου μένει εἰς τὸν αἰῶνα. Αλληλούτα. ΨΑΛ. ΡΙΖ'. 1. Εξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθὸς, (α) 15, 16, 17, Ἐν αὐλαῖς οἴκου Κυρίου ἐναντίον παντὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἐν μέσῳ σου, Ἱερουσαλήμ. 9. Δέομαί σου, Κύριε, ἐν τῷ τιμήῳ σου αἵματι 1,70 ράσθην. 10. Ἐγὼ τοῖς ἴχνεσί σου ἐξακολουθῶ, καὶ υἱός εἰμι τῆς ὑπακοῆς σου 11. Απέρριψας τὰς ἁμαρτίας μου. 12. Σοὶ λατρεύσω, ἐν ψυχῇ συντετριμμένος δε ξάσω σε. 13. Καὶ παρὰ τοῦ ὀνόματός σου αἰτήσω τὰ πρὸς σωτηρίαν αἰτήματα. 14, 15. Τοὺς καρποὺς τῆς μετανοίας, ούς ὑπ εσχόμην προσενεγκεῖν αὐτῷ. 16. Εἰς τὰς αἰωνίους ἀναπαύσεις. 47. Ἐν τῇ ἄνω Ἱερουσαλήμ. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει· Ἀλληλούτα, ὅπερ ἐστὶν, αἰνεῖτε τὸν ὄντα Θεόν· ἀνεπίγραφος, τουτέστι οὐ τοῖς Ἑβραίοις λαλεῖ ὁ ψαλμὸς ἀνηκοΐας, ἀλλὰ τοῖς ἔθνεσιν 4. Ὑμεῖς αἰνεῖτε τὸν Κύριον, ὅτι τὴν χάριν αὐτοῦ ἀφεῖλεν ἀπὸ τῶν Ἰουδαίων διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτ τῶν, καὶ ὑμῖν δέδωκεν 2. Θαυμάσατε τὴν ἀγαθότητα αὐτοῦ, ὅτι, Θεός ὤν, γέγονε δι' ἡμᾶς ἄνθρωπος ἀτρέπτως καὶ ἀκαταλήπτως. 3. Ὅτι ἐπὶ πάντας τὸ ἔλεος αὐτοῦ περιεπή ξατο (β). 4. Καὶ ἡ πίστις αὐτοῦ διαμένει ἐν ἡμῖν. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει· Ἀλληλούϊα, ὅ ἐστιν αἰνέσατε τὸν ὄντα Θεόν Σου 1. Ανυμνήσατε αὐτὸν ἐν ὅλῃ καρδία Συντετριμμένη καί, Ν. 14. Τούς, μετανοίας σου μου) υπεσχόμην προσενέγκαι αὐτῷ. Ν. 15, 16, 17. Εἰς τάς, Ἱερουσαλήμ. Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει· Αλληλούϊα, ἀνεπίγραφος παρ' Εβραίοις. Τὴν δὲ ἑρμηνείαν τοῦ Αλληλούϊα ἡ ἀρχὴ τοῦ πρώτου στίχου έχει. Είτα, ἀνεπίγραφος παρ' Ἑβραίοις, λαλεῖ ὁ ψαλμὸς διὰ τὴν ἀνηκοΐαν αὐτῶν, ἀλλὰ τοῖς ἔθνεσιν. Απείθειαν αὐτῶν, καὶ ἡμῖν δέδωκεν. "Οτι πάντας, περιεπτύξατο. Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει· ᾿Αλληλούϊα, ὅπερ, ὡς πολλάκις εἰρήκαμεν, ἐπιτρέπει πᾶσιν ἀν υμνεῖν τὸν Θεὸν, καθὼς καὶ ἡ ἀπαρχὴ τοῦ ψαλμοῦ αὐτὸ τοῦτο δηλοί. Ανυμνεῖτε αὐτὸν ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ὑμῶν, ὅτι ἀγα θός ἐστιν.
col. 1169–1170page 290 of 376
PG 27:11692. Οτι εἰς τὸν αιώνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 3. Εἰπάτω δὴ οἶκος Ἰσραὴλ, ὅτι ἀγαθὸς, 4. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 5. Εἰπάτω δὴ οἶκος 'Ααρών, ὅτι ἀγαθὸς. 6. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 7. Εἰπάτωσαν δή πάντες οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον, ὅτι ἀγαθὸς, 8. Ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 9. Εκ θλίψεως ἐπεκαλεσάμην τὸν Κύριον, 10. Καὶ ἐπήκουσέ μου εἰς πλατυσμόν. 11. Κύριος ἐμοὶ βοηθὸς, καὶ οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι άνθρωπος; 12. Κύριος ἐμοὶ βοηθός, κἀγὼ ἐπόψομαι τοὺς ἐχθρούς μου. 15. ᾿Αγαθὸν πεποιθέναι ἐπὶ Κύριον, 14. Η πεποιθέναι ἐπ' ἄνθρωπον. 45. ᾿Αγαθὸν ἐλπίζειν ἐπὶ Κύριον, 16. Η ἐλπίζειν ἐπ' ἄρχουσι [ἄρχοντας ] 17. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με 18. Καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς. 19. Κυκλώσαντες ἐκύκλωσάν με 2. Οτι ἀνελλιπὲς τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 5. Η καρδία τῶν ὁρώντων Θεὸν τῇ διανοίᾳ 4. Ὅτι ἀνελλιπὲς τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 5. Εἰπάτω δὴ ὁ χορὸς τῶν ἁγίων, ὅτι ἀγαθός ἐστιν Ααρών γὰρ ἑρμηνεύεται ὄρος δυνάμεως. 6. Οτι ἤπλωται ἐπὶ πάντας τοὺς βουλομένους τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 7. Εἰπάτωσαν δὴ πάντες οἱ ταπεινοὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι ἀγαθός ἐστιν, 8. "Οτι τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐπ' αὐτούς ἐστιν 9. Ἐν τῷ σκότει τῆς ἁμαρτίας κρατούμενος ἐδεήθην αὐτοῦ 10. Καὶ ἐπήκουσέ μου, καὶ ἤγαγέ με εἰς ἀνάπαυσιν τοῦ φωτὸς αὐτοῦ. 11. Αφ' οὗ αὐτὸς περισσπίζει μου, τί δειλιώ τινα τῶν γηίνων δυνάμεων; 12. Κύριος ἀντιλαμβάνεται μου, κἀγὼ μόνον ἴστα μαι ὁρῶν τοὺς ἄρχοντας τοῦ σκότους συντριβομένους ὑπ' αὐτοῦ. 13, 14. ᾿Αγαθὸν θαῤῥεῖν, καὶ καυχᾶσθαι ἐπὶ τὸν Κύριον, ἢ πεποιθέναι ἐπὶ γηίνῃ δυναστεία. 15, 16. Αγαθὸν ἐν ὑπομονῇ περιμένειν τὴν τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἀπόλαυσιν, ἢ πρόσκαιρον ἔχειν " ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν. 17. Αἱ ἐναντίαι δυνάμεις ἐκύκλωσάν με. 18. Καὶ τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ συνέτριψα αὐτὸν [ αυτάς ] 19. Καὶ πάλιν ἐπέμειναν ἐπιμονή. Εἰπάτω δὴ καρδία τῶν ὁρώντων τὸν Θεὸν, ὅτι ἀγαθός ἐστιν. Ατελεύτητον. Έστι διαπαντός. Σου. Υπερασπίζει. Ν. 15. ᾿Αγαθόν, 44. "Η θαῤῥεῖν ἐπὶ γηί την δυναστείαν. Αὐτούς.
col. 1171–1172page 291 of 376
PG 27:117120. Καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἡμυνάμην αὐτούς. 21. Εκύκλωσάν με ὡσεὶ μέλισσαι κηρίον 22. Καὶ ἐξεκαύθησαν ὡς πῦρ ἐν ἀκάνθαις 23. Καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς. 24. Ωσθεὶς ἀνετράπην τοῦ πεσεῖν 25. Καὶ ὁ Κύριος ἀντελάβετό μου. 26. Ισχύς μου καὶ ὕμνησίς μου ὁ Κύριος 27. Καὶ ἐγένετό μοι εἰς σωτηρίαν. 28. Φωνὴ ἀγαλλιάσεως καὶ σωτηρίας ἐν σκηναίς δικαίων. 29. Δεξιὰ Κυρίου ἐποίησε δύναμιν 30. Δεξιὰ Κυρίου ύψωσέ με τ 31. Δεξιὰ Κυρίου ἐποίησε δύναμιν. 32. Οὐκ ἀποθανοῦμαι, ἀλλὰ ζήσομαι 35. Καὶ διηγήσομαι τὰ ἔργα Κυρίου. 34. Παιδεύων ἐπαίδευσέ με ὁ Κύριος" 35. Καὶ τῷ θανάτῳ οὐ παρέδωκέ με. 36. 'Ανοίξατέ μοι πύλας δικαιοσύνης 57. Εἰσελθὼν ἐν αὐταῖς ἐξομολογήσομαι τῷ Κυ οψ. 58. Αὕτη ἡ πύλη τοῦ Κυρίου Αύτους. 20. Καὶ τῇ ἐπικλήσει του Κυρίου ἀπήλασα αὐτόν [ αὐτάς] 21. Επεχείρουν νεοσσεύειν εἰς ἐμὲ, καὶ τὰς ἡδονὰς τοῦ βίου συνάγειν εἰς τὴν καρδίαν μου. 22. Καὶ ἐπιθυμίας σαρκικὰς ἐξέκαιον ἐν ἐμοί. 25. Καὶ πάλιν ἐγὼ ἐπικαλούμενος τὴν χάριν τοῦ Κυρίου κατέσβεννον [ κατέσβεσα] αὐτάς. 24. Επιρρίψαντες αἰφνίδιον ἐνέῤῥηξαν μοι. 25. Καὶ ὁ Κύριος οὐ συνεχώρησε κυριευθῆναι με ὑπ' αὐτῶν. 26. Αὐτὸς δυναμοί με κατ' αὐτῶν 27. Καὶ γὰρ ὑπάρχει μοι σωτηρία. 28. Χαρὰ ἀνεκλάλητος, καὶ χάρις Θεοῦ ἐν ταῖς ψυ χαῖς, καὶ τοῖς μέλεσι τῶν ἁγίων. 29, 30. Ο Υἱός τοῦ Θεοῦ ἐνίσχυσέ με. 31. Ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἐνεδυνάμωσέ με κατὰ τοῦ διαβόλου. 32. Οὐκ ἔτι κυριευθήσομαι ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας, ἀλλὰ ζωοποιηθήσομαι διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ. 55. Καὶ διηγήσομαι ὁ ἐποίησεν μετ' ἐμοῦ. 54. Επισκεψάμενος με υπέδειξέ μοι φεύγειν ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας ὁ Κύριος. 35. Καὶ οὐ συνεχώρησε με έως τέλους συν απολέσθαι τῇ ἀνομίᾳ μου. 56, 37. Αποκαλύψετέ μοι τὰ νοήματα τῶν Γραφῶν, ἵνα, συνετισθεὶς ἐν αὐταῖς, δουλώσω ἐμαυ τὸν τῷ Κυρίῳ. 38. Η πίστις αὐτοῦ. Εννοσσεύειν, συναίρειν εἰς τήν, Επιθυμίαις σαρκικαῖς ἐξέκαιον, εἰς. Κατεσκήνουν. Ν. 24, 25. Επιρρίψαντες αἰφνίδιον ἔρρηξάν μοι, καὶ ὁ Κύριος συνεχώρησε με κυριευθῆναι, είς. Αὐτῶν, καὶ δοξάσω αυτόν. Ἐν τοῖς. Ν. 29. Ο Υιός, 30. Ο Υιός, 51. 52, 35. Οὐκ ἔτι, μετ' ἐμοῦ. φυγεῖν φεύγειν. Ν. 36. Αποκαλύψετε, Ν. 37, να αν ετισθεὶς αὐτάς,
col. 1173–1174page 292 of 376
PG 27:117359 Δίκαιοι εἰσελεύσονται ἐν αὐτῇ. 40. Εξομολογήσομαί σοι, ὅτι ἐπήκουσάς μου 41. Καὶ ἐγένου μοι εἰς σωτηρίαν. 42. Λίθον, ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομούντες, 43. Οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλήν γωνίας. 4. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη 45. Καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν. 46. Αὕτη ἡ ἡμέρα, ἣν ἐποίησεν ὁ Κύριος 47. ᾿Αγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ. 48. Ο Κύριε, σῶσον δή 49. "Ω Κύριε, εξέδωσον δή 80. Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.. 51. Ευλογήκαμεν ὑμᾶς ἐξ οἴκου Κυρίου 52. Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν. Ο Ο 53. Συστήσασθε ἑορτὴν ἐν τοῖς πυκάζουσιν, 54. Ἕως τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου.. 39. Οἱ μισοῦντες τὰ πονηρά. 40. Ταπεινώσω ἐμαυτὸν ὑπὸ τὴν χάριν σου, ὅτι ἐπήκουσάς μου. 4. Καὶ ὑπάρχεις μου σωτηρία 42. Τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ὃν ἐξουδένωσαν οι ἄρχοντες τῶν Ἰουδαίων, καὶ οἱ σοφοὶ τοῦ κόσμου τούτου. 45. Οὗτος ἀνεδείχθη τὰ ἐπουράνια πάντα, καὶ τὰ ἐπίγεια μόνον περιέχων, καὶ πάντα συνιστῶν, καὶ ἐπάνω πάντων ὤν, καὶ μείζων πάντων ὑπάρχων.. 44. Παρὰ τοῦ Πατρός ἡ μαρτυρία αὕτη γεγένηται λέγοντος· Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός. 45. Καὶ ἡμεῖς ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ δό ξαν ὡς Μονογενοῦς παρὰ Πατρὸς, πλήρης χάρι τις καὶ ἀληθείας. 46. Ἡ πίστις αὐτοῦ ἐστι τὸ φῶς τὸ ἀληθές 47. Αγαλλιασώμεθα οὖν ἐν Πνεύματι ἁγίῳ καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ. 48. Δεόμεθά σου, Κύριε 49. Κατάρτισαι τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν ἀληθείᾳ πο ρεύεσθαι. 50. Τοῦτο εἴρηται παρὰ τῶν παίδων τῶν Ἰου δαίων, ὅταν εἶδον αὐτὸν ἐπὶ τοῦ πώλου καθήμενον, καὶ ἔλαβον τὰ βάϊα. 51. Οἱ ἀπόστολοι κηρύσσουσι [ἐκήρυξαν] Ἰουδαίοις καὶ Ελλησι λέγοντες· Εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν τὰ εἰρημένα τῶν προφητῶν περὶ τοῦ Κυρίου, ὅτι πε πλήρωνται 52. ὡς γὰρ ἂν ὁ Θεὸς Ἰησοῦς Κύριος ὤφθη ἐπὶ τῆς γῆς. 55. Λοιπὸν ὁ Κύριος πρὸς τοὺς ἀποστόλους· Συ στήσασθε χαρὰν ἀνεκλάλητον τοῖς ἀποθεμένοις τὴν σκληρότητα τῆς καρδίας αὐτῶν, καὶ ἤδη ἀνθοῦσιν ἐν τῇ πίστει 54. Αμα ταῖς ἐπουρανίαις δυνάμεσιν ἀγαλλιάσθε, Μοι εἰς σωτηρίαν. Μόνος. ᾿Αληθινόν. Δέομαί σου, Κύριε. 'Αγαλλιασώμεθα σὺν τῷ Πνεύματι τῷ ἁγίῳ, Εὐαγγελιζόμεθα, πεπλήρωται.
col. 1175–1176page 293 of 376
PG 27:117555. Θεός μου εἶ σὺ, καὶ ἐξομολογήσομαί σοι 56. Θεός μου εἶ σὺ, καὶ ὑψώσω σε. 57. Ἐξομολογήσομαί σοι, ὅτι ἐπήκουσάς μου 58. Καὶ ἐγένου μοι εἰς σωτηρίαν. 59. Εξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθὸς, 60. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. Αλληλούια. ΨΑΛ. ΡΙΕ. 1. Μακάριοι οἱ ἄμωμοι ἐν ὁδῷ, οἱ πορευόμενοι ἐν γόμῳ Κυρίου. 2. Μακάριοι οἱ ἐξερευνῶντες τὰ μαρτύρια αὐτοῦ. ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ἐκζητήσουσιν αὐτόν. 5. Οὐ γὰρ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ ἐπορεύθησαν. 4. Σὺ ἐνετείλω τὰς ἐντολάς σου, του φυλάξασθαι σφόδρα. 5. Οφελον κατευθυνθείησαν αι οδοί μου, τοῦ φυλά ξασθαι τὰ δικαιώματά του. 6. Τότε οὐ μὴ αἰσχυνθῶ, ἐν τῷ με ἐπιβλέπειν ἐπὶ πάσας τὰς ἐντολάσου. 55, 56. Εκαστος τῶν πιστευσάντων, ἀκούσας τὴν ἀγάπην, καὶ τὰ σπλάγχνα τοῦ σταυρωθέντος δι' ἡμᾶς, λέγει· Θεός μου εἶ σὺ, καὶ ἐμαυτὸν ὁμολογήσω ἐξηγορᾶσθαι τῷ τιμίῳ σου αἷματι. 57, 58. Θεός μου εἶ τύ, καὶ δοξάσω σε· έκδωσῳ ἐμαυτὸν, ὅτι οὐκ ἀπεστράφης με, ἀλλ᾽ ἀπεδείχθης βοηθός μου εἰς σωτηρίαν. 59. Ἐν ὅλῃ καρδίᾳ προσεύχεσθε αὐτῷ, ὅτι ἀγαθές έστιν, 60. Οτι οὐκ ἀπεστράφη ἀφ' ἡμῶν τὸ ἔλεος αὐτοῦ. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει· Ἀλληλούϊα, ὅπερ ἑρμηνεύεται [αἰνεῖτε τὸν ὄντα Θεὶν] διάφορος [ διαφόρως ], εἰς ὕμνον καὶ αἶνον ἡμᾶς τοῦ Θεοῦ προτρεπομένου. σε 1. Μακάριοι οἱ κατὰ τὸν Ἰώβ, οἱ ἀπεχόμενοι ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος. 2. Μακάριοι οἱ καθ᾿ ἑκάστην πράξιν δοκιμάζοντες τί τὸ εὐάρεστον καὶ τέλειον παρὰ τῷ Θεῷ. Θερμοὶ δν τες περὶ τὴν ἀγάπην αὐτοῦ οὐχ ὑπνώσουσι μεριμνῶντες, πῶς αὐτὸν δέξωνται ἔνοικον αὐτοῖς. 5. Οὐ γὰρ οἱ λεγόμενοι είναι Χριστιανοί, καὶ τὰς επιθυμίας τοῦ κόσμου ἔχοντες, τοῖς πράγμασιν [προστάγμασιν] αὐτοῦ πείθονται. 4. Σὺ εἶπας· Ἐπικατάρατος πᾶς ὁ ποιῶν τὰ τοῦ Κυρίου ἀμελῶς. 5. Δώη ἡ χάρις σου συνετισθῆναι τὰ θελήματα τῆς καρδίας μου τοῦ καρποφορεῖν με ἐν τοῖς δικαιώματ! σου. 6. Ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως οὐ μὴ ἀκούσω παρά τοῦ τὸ, Οὐκ οἶδά σε, ἂν ἡ διάνοιά μου πεφώτισται [ ἐπὶ ] πάσας τὰς ἐντολάς σου. Ν. 53. Εκαστος, καὶ ἑαυτόν, 56. Θεός μου εἶ σὺ, καὶ δοξάσω σε. Ν. 57. Εκδώσω, Ν. 58, ἀλλ᾽ ἀπέδειξας.
col. 1177–1178page 294 of 376
PG 27:11777. Εξομολογήσομαί σοι ἐν εὐθύτητι καρδίας ἐν τῷ μεμαθηκέναι με τα κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. 8. Τα δικαιώματά σου φυλάξω, μή με ἐγκαταλίπης έως σφόδρα. 9. Εν τίνι κατορθώσει νεώτερος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ; ἐν τῷ φυλάξασθαι τους λόγους σου. 10. Ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐξεζήτησά σε, μὴ ἀπώσῃ με ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου. 11. Ἐν τῇ καρδία μου έκρυψα τὰ λόγιά σου, ὅπως ἂν μὴ ἁμάρτω σοι. 12. Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε, δίδαξόν με τα δικαιώματά σου. 15. Ἐν τοῖς χείλεσί μου ἐξήγγειλα πάντα τὰ κρί ματα του στόματός σου. 14. Ἐν τῇ ὁδῷ τῶν μαρτυρίων σου ἐτέρφθην, ὡς ἐπὶ παντὶ πλούτῳ. 15. Ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου ἀδολεσχήσω, καὶ κατα νοήσω τὰς ὁδούς σου. 16. Ἐν τοῖς δικαιώματί σου μελετήσω, οὐκ ἐπι λήσομαι τῶν λόγων σου. 17. Ανταπόδος τῷ δούλω σου, ζησόν με, καὶ φυ λάξω τους λόγους του 7. Εκᾶν ἐμαυτόν σοι ἐν ἀληθινῇ καρδίᾳ, ἐν τῷ ἀκοῦσαί με, καὶ πιστεῦσαι περὶ τῆς μελλούσης δι καίας ἀνταποδόσεως. 8. Τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐάσω, μόνον, μή με ἐγκαταλίπης ἕως τέλους. 9. Πῶς τῶν νεωτερικῶν ἐπιθυμιῶν ἐπελάθετό τις; Ἐν τῷ μνημονεύειν αὐτὸν τῶν εἰρημένων παρὰ σοῦ, ὅτι μέλλουσιν ἀκούειν οἱ ἁμαρτωλοί· Ὑπάγετε ἀπ' ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον, καὶ τὰ ἑξῆς. 10. Εξ όλης της ψυχής μου έπεπόθησά σε, μὴ ἀνάξιον ἡγήσῃς με τῆς χάριτός σου. 11. Ἐν πάσῃ φυλακῇ ἑτήρουν ἑαυτὸν, μὴ ἐλθὼν ὁ πονηρὸς λάβῃ ἀπὸ τῆς καρδίας μου τὰ λόγιά σου, καὶ μείνω χέρσος. 12. Δεδοξασμένος εἶ, Κύριε, δίδαξόν με τὰ δικαιώματα σου. 15. Οὐχ ὑπεστειλάμην τοῦ μὴ διδάξαι, καὶ διαμαρτύρασθαι πάντα τὰ θελήματά σου. 14. Οὕτως χαρᾶς πληροῦμαι, ὅταν ποιῶ τὰς ἐντο λάς σου, ἅπαξ ὡς πλοῦτον θησαυρίζων ἑαυτῷ ἐν τῷ οὐρανῷ. 15. Ἐν ταῖς Γραφαῖς σου ἀναγνῶ, καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς τῆς διανοίας μου ἐπιγνῶ τὴν δύναμιν αὐτῶν. 16. Νυκτός και ἡμέρας, καὶ πληρώσω αὐτοὺς ἔρ γοις. 17. Δός μοι τὴν χάριν τοῦ ἁγίου Πνεύματος, καὶ ζωοποιηθήσομαι δι' αυτῆς, καὶ πληρώσω τοὺς λόγους σου δι' έργων.
col. 1179–1180page 295 of 376
PG 27:117918. Αποκάλυψον τοὺς ὀφθαλμούς μου, καὶ κατα νοήσω τὰ θαυμάσια ἐκ τοῦ νόμου σου. 19. Πάροικος ἐγώ εἰμι ἐν τῇ γῇ, μὴ ἀποκρύψῃς ἀπ' ἐμοῦ τὰς ἐντολάς σου. 20. Επεπόθησεν ἡ ψυχή μου τοῦ ἐπιθυμῆσαι τὰ κρίματά σου ἐν παντὶ καιρῷ. 21. Επετίμησας ὑπερηφάνοις, ἐπικατάρατοι οι ἐκκλίνοντες ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου. 22. Περίελε ἀπ' ἐμοῦ ὄνειδος καὶ ἐξουδένωσιν; ὅτι τὰ μαρτύριά σου ἐξεζήτησα. 25. Καὶ γὰρ ἐκάθισαν ἄρχοντες, καὶ κατ᾿ ἐμοῦ κατελάλουν· ὁ δὲ δοῦλός σου Αδολέσχει ἐν τοῖς δια καιώμασί σου. 24. Καὶ γὰρ τὰ μαρτύριά σου μελέτη μου ἐστὶ, καὶ αἱ συμβουλία: μου τὰ δικαιώματά σου .25. Ἐκολλήθη τῷ ἐδάφει ἡ ψυχή μου, ζήσόν με κατὰ τὸν λόγον σου. 26. Τὰς ὁδούς μου εξήγγειλα, καὶ ἐπήκουσάς μου δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. 27. Οδὲν δικαιωμάτων σου συνέτισόν με, καὶ ἀδολεσχήσω. ἐν τοῖς θαυμασίοις σου. 28. Ἐνύσταξεν ἡ ψυχή μου ἀπὸ ἀκηδίας, βε βαίωσόν με ἐν τοῖς λόγοις σου. 18. Διαχώρισον το σκότος ἐκ τῆς καρδίας μου, καὶ τὸ φῶς σου λάμψον, καὶ ἐπιγνῶ τὰ προστάγματα τοῦ νόμου σου. 19. Οὐκ ἔχω πόλιν ὧδε μένουσαν, ἀλλὰ τὴν μέλ λουσαν ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἐπιζητῶ, ἧς τεχνίτης και δημιουργὸς αὐτὸς ὑπάρχεις· μὴ ἄξιον ἡγήσῃ με του γνῶναι τὸ θέλημά σου. 20. Επιποθεῖ ἡ ψυχή μου, καὶ οὐκ ὀρέννυται. [ἀρνεῖται ] τὰ κρίματά σου ποιεῖν νυκτὸς καὶ ἡμέρας.. 21. Τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ· Ἐπὶ ἀπωλείᾳ τετήρηνται οἱ ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου λαβόντες ἑαυτοὺς, καὶ εἰς τὰς προτέρας αὐτῶν πονηρίας ἀναστροφάς πορευόμενοι. 22. Αφελε ἀπ' ἐμοῦ τὴν παλαιὰν ἐκείνην ἐπιθυμίαν τὴν πονηρὰν, ὅτι ἡδέως ἔχω τὰ προστάγματά σου, δι' οὗ μεμαρτύρηται ἕκαστος τῶν ἀνθρώπων. σου αἵματι ἐπεσκεπτόμην τας Γραφάς σου 23. Καὶ γὰρ οἱ ἄρχοντες τοῦ σκότους τούτου βου λεύσονται κατ' ἐμοῦ, ἐγὼ δὲ ἂν ἐξηγόρασας τῷ τιμί 24. Καὶ γὰρ μελετῶν νυκτὸς καὶ ἡμέρας, ἃ δι εμαρτύρω μοι, καὶ αὐτὰ συμβουλεύω τῇ ψυχῇ μου. 25. Εταπεινώθην ἐνώπιόν σου, ζωοποίησόν με καθὼς θέλει ἡ χάρις σου. 26. Εξωμολογησάμην τὰς πρότερον ἐν τῇ ἀγνοία μου ἁμαρτίας, καὶ εὐθὺς ἠλέησάς με δώρησαι ούκ μοι τὴν χάριν σου. 27. Τὸν φωτισμὸν τῶν Γραφῶν σου συνέτισόν με διὰ τῆς χάριτός σου, ἀπὸ τῆς τέρψεως [ού] παύσομε λέγειν ἐν τῇ μεγαλειότητι τῶν λόγων σου. 28. Βεβύθισται ἡ ψυχή μου ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας, ἀλλὰ διέγειρόν με τῇ χάριτι σου ἐν τοῖς λόγοις σου
col. 1181–1182page 296 of 376
PG 27:118129. Οδὸν ἀδικίας απόστησον ἀπ' ἐμοῦ, καὶ τῷ νόμῳ σου ἐλέησόν με. 30. Οδὸν ἀληθείας ᾑρετισάμην, καὶ τὰ κρίματά σου οὐκ ἐπελαθόμην. 31. Ἐκολλήθην τοῖς μαρτυρίοις σου, Κύριε, μή με καταισχύνης. 32. Οδὸν ἐντολῶν σου ἕδραμον, ὅταν ἐπλάτυνας τὴν καρδίαν μου. 33. Νομοθέτησόν με, Κύριε, τὴν ὁδὸν τῶν δι καιωμάτων σου, καὶ ἐκζητήσω αὐτὴν διαπαντός. 34. Συνέτισόν με, καὶ ἐξερευνήσω τὸν νόμον σου, καὶ φυλάξω αὐτὸν ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου. 35. Οδήγησόν με ἐν τῇ τρίβῳ τῶν ἐντολῶν σου, ὅτι αὐτὴν ἠθέλησα. 56. Κλίνον τὴν καρδίαν μου εἰς τὰ μαρτύριά σου, καὶ μὴ εἰς πλεονεξίαν. 57. Απόστρεψον τοὺς ὀφθαλμούς μου τοῦ μὴ ἰδεῖν ματαιότητα, ἐν τῇ ὁδῷ σου ζῆσόν με. 38. Στῆσον τῷ δούλῳ σου τὸ λόγιόν σου εἰς τὸν φόβον σου. 39. Περίελε τὸν ὀνειδισμόν μου, ὃν ὑπώπτευσα, ὅτι τὰ κρίματά σου χρηστά. 40. Ἰδοὺ ἐπεθύμησα τὰς ἐντολάς σου, ἐν τῇ δι καιοσύνῃ σου ζησόν με. 20. Απέλασον τὰς ἐπιθυμίας τοῦ κόσμου ἀπ' ἐμοῦ, καὶ ἐλέησόν με ὁδηγῶν μὲ ἐν τῷ νόμῳ σου. 30. Πεπόθηκα τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, τὴν ὁδὸν τῆς ἀληθείας· ἐμνημόνευον γὰρ τὸ βῆμά σου τὸ φο φερόν. 51. Ἀκολουθεῖν ἠρξάμην τοῖς προστάγμασί σου, Κύριε, μὴ ἀδόχιμόν με τάσῃς ἐν αὐτοῖς. 32. Προθύμως πορῶ τὸ θέλημά σου, ὅταν ἀνοίξῃς τὴν καρδίαν μου ἐγγράψας ἐν αὐτῇ τὸν νόμον σου. 53. Στήριξον ἐν τῇ διανοίᾳ μου τὸ πῶς ἐπιτελέσω τα δικαιώματά σου, καὶ ἐπιποθήσω ἀεὶ αἰτεῖσθαι παρὰ σοῦ τὴν χάριν ταύτην. 34. Φώτισόν με, καὶ ἐπιζητήσω τὴν ἑρμηνείαν τῶν Γραφῶν σου, καὶ σπουδάσω πληρῶσαι αὐτὴν δι' ἔργων ἀγαθῶν. 35. Ἐπεὶ νήπιός είμι, καὶ οὐκ οἶδα βαδίζειν ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου, ζητῶν καὶ τὴν ὁδὸν αὐτῶν· κρά τησον τῇ χάριτι σου τὴν ψυχήν μου, καὶ ποίησόν με πατεῖν ἐν αὐταῖς. 56. Ὑπόταξαν τὴν καρδίαν μου εἰς τὰ μαρτύριά σου, καὶ [οὐκ] εἰς τὴν πλεονεκτοῦσαν με ἁμαρτίαν, ἵνα μὴ ὦ δεδουλωμένος. 37. Φώτισον τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς διανοίας μου, τοῦ μὴ προσχεῖν εἰς τὴν ἀπόλαυσιν τοῦ κόσμου· ἐν τῷ Υἱῷ σου ζωοποίησόν με, 38. Στήριξον εἰς τὴν καρδίαν μου τὸ λόγιόν σου μετὰ τοῦ φόβου σου. 39. Αφελε ἀπ' ἐμοῦ τὴν αἰσχύνην [ήν] προσ εδόκησα ἔχειν ἐπι τοῦ βήματός σου, ὅτι αἱ ἐπαγγε λίπι σου ἀγαθα!. 40. Ἰδοὺ ἐδίψησα ποιεῖν τὰς ἐντολάς σου, πότισόν με τὴν χάριν σου. α!τεῖσθα
col. 1183–1184page 297 of 376
PG 27:1183Ει 41. Καὶ ἔλθοι ἐπ' ἐμὲ τὸ ἔλεός σου, Κύριε, τὸ σω τήριόν σου κατὰ τὸν λόγον σου. 42. Καὶ ἀποκριθήσομαι τοῖς ὀνειδίζουσί μοι λόγον, ὅτι ἤλπισα ἐπὶ τοῖς λόγοις σου. 45. Καὶ μὴ περιέλῃς ἐκ τοῦ στόματός μου λόγου ἀληθείας ἕως σφόδρα, ὅτι ἐπὶ τοῖς κριμασί σου ἐπιλ πισα. 44. Καὶ φυλάξω τὸν νόμον σου διαπαντὸς εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. 45. Καὶ ἐπορευόμην ἐν πλατυσμῷ, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα. 46. Καὶ ἐλάλουν ἐν τοῖς μαρτυρίοις σου ἐναντίον βασιλέων, καὶ οὐκ ᾔσχυνόμην. 47. Καὶ ἐμελέτων ἐν ταῖς ἐντολαῖς του, ἃς ἠγάπη τα σφόδρα. 48. Καὶ ἦρα τὰς χεῖράς μου πρὸς τὰς ἐντολάς σου, ᾶς ἠγάπησα, καὶ ἐδολέσχουν ἐν τοῖς δικαιώμασί σου. 49. Μνήσθητι τῶν λόγων σου τῷ δούλῳ σου, ὧν ἐπήλπισάς με. 50. Αύτη με παρεκάλεσεν ἐν τῇ ταπεινώσει μου, ὅτι τὸ λόγιόν σου ἔζησέ με. 51. Υπερήφανοι παρηνόμουν ἕως σφόδρα, ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐξέκλινα. 41. Καὶ ἔλθοι επ' ἐμὲ τὸ Πνεῦμά σου τὸ ἅγιον τὴ ζωοποιοῦν, καθὼς ἐπήγγειλάς μοι. 42. Καὶ δός μοι τὴν χάριν τοῦ λέγειν με ἀπὸ τῶν ἁγίων Γραφών σου πρὸς πάντας αἱρετικούς, του δαίους τε καὶ Ἕλληνας, ὅτι ἐπεπόθειν [ἐπεπόθησα ἐπὶ τοὺς λόγους σου. 45. Καὶ μὴ ἀφέλῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ τὴν χάριν σου ἕως τέλους, ὅτι ἐν τοῖς προστάγμασιν ὅλως ἐκκέχυμαι. 44. Καὶ ποιήσω ἀδιαλείπτως τὸν νόμον σου ἔχων αὐτὸν ἐν ἑαυτῷ καὶ ἐν τῷ νῦν, καὶ ἐν τῷ μέλλοντε αἰῶνι. 45. Καὶ ἠγαλλιάσατο ή καρδία μου, ὅτι μεριμνών [ἐμερίμνησα] τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου. 46. Καὶ ἐμνημόνευον ἐν τῇ διανοίᾳ μου ἀπὸ τῶν προσταγμάτων σου, καὶ ἀνθιστάμην τοῖς τοῦ σκότους βασιλεῦσι, καὶ οὐκ ἐκυριευόμην ὑπ' αὐτῶν. 47. Καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ μου ἐπέλυον τὰς Γραφάς, ὅτι ἐκκέχυμαι ποθεῖν αὐτάς. 48. Καὶ ἐνέτεινον τὴν διάνοιαν τῆς καρδίας μου εἰς την θεωρίαν τῶν Γραφῶν σου, ἃς ἠγάπησα, καὶ ἐπ έμενον δοκιμάζων, καὶ ἀνακρίνων τὰ ἐν ταῖς Γραφαῖς σου. 49. Μνήσθητι, ὅτι ἐπήγγειλας ἐλεεῖν με, ἐὰν ἐπι στρέψω ἐν τοῖς λόγοις σου. 50. Αὕτη ἡ ἐπαγγελία σου παρεμυθήσατό με, ὅταν ήμην ἐν τῇ ἁμαρτία μου, ὅτι εἴρηκας Οι βούλομαι τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ὡς τὸ ἐπιστρέ ζειν, καὶ ζῇν αὐτόν. 51. Οἱ ἐξουδενοῦντες τὰ προστάγματά σου ἀσεβοῦσιν ἕως τέλους· ἐγὼ δὲ ἀπὸ τοῦ νόμου σου οὐκ ἀφο ιστάμην.
col. 1185–1186page 298 of 376
PG 27:118552. Εμνήσθην τῶν κριμάτων σου ἀπ' αἰῶνος, Κύ ριε, καὶ παρεκλήθην. 53. 'Αθυμία κατέσχε με ἀπὸ ἁμαρτωλῶν τῶν ἐγκα ταλιμπανόντων τὸν νόμον σου. 54. Ψαλτὰ ἦσαν μοι τὰ δικαιώματά σου ἐν τόπῳ παροικίας μου. 55. Εμνήσθην ἐν νυκτὶ τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, καὶ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου. 56. Αὕτη ἐγενήθη μοι, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξ εζήτησα. 57. Μερίς μου εί, Κύριε, εἶπα τοῦ φυλάξασθαι τὸν νόμον σου. 58. Ἐδεήθην τοῦ προσώπου σου ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, ἐλέησόν με κατὰ τὸ λόγιόν σου. 59. Διελογισάμην τὰς ὁδούς σου, καὶ ἐπέστρεψα τοὺς πόδας μου εἰς τὰ μαρτύριά σου. 60. Ητοιμάσθην, καὶ οὐκ ἐταράχθην τοῦ φυλάξασθαι τὰς ἐντολάς σου. 61. Σχοινία ἁμαρτωλῶν περιεπλάκησάν μοι, καὶ τοῦ νόμου του οὐκ ἐπελαθόμην. 62. Μεσονύκτιον ἐξηγειρόμην, τοῦ ἐξομολογεῖσθαί σοι ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. 65. Μέτοχος ἐγώ εἰμι πάντων τῶν φοβουμένων σε, καὶ τῶν φυλασσόντων τὰς ἐντολάς σου. 52. Μόνον ἐν νῷ λαβὼν τὰ προστάγματά σου, τὰ ἐξ ἀρχῆς, Κύριε, χαίρεται ἡ καρδία μου. 53. Πολλή θλίψις εἶχε με, ὅταν εώρων τοὺς ἁμαρ τάνοντας καταφρονοῦντας τοὺς νόμους σου. 54. Αεὶ ἐν τοῖς δικαιώμασί σου ἑτερπόμην, [ἑν] παντί τόπῳ τῆς γῆς ὑπάρχων. 55. Αμαρτίας μοι ὑπεισελθούσης, ἐμνήσθην, ὅτι Θεός μου εἶ, καὶ ἀπέστην ἀπ' αὐτῆς· τοῦτο γὰρ ἐν ελείλω μοι [ἐνετείλω μοι]. 56. Αὕτη μοι βοήθεια ὑπῆρξεν, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐπεπόθησα μᾶλλον ἢ τὴν ἁμαρτίαν. 57. Σὺ εἶ ἡ ζωή μου, Κύριε· συνεθέμην γὰρ τοῦ πληρῶσαι τὸν νόμον σου. 58. Εδεήθην ἐλθεῖν [τὴν χάριν σου], ἐν ὅλῃ καροι, μου, ἐλέησόν με, καὶ ἀπόστειλον αὐτὴν, καθὼς εἴρη κας· Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν. 59. Ἐν νῷ ἔλαβον, ὅτι ἐν ἁμαρτίαις πορεύομαι, καὶ μετανοήσας κατέφυγον εἰς τὰ παθήματά σου. 60. Εως θανάτου η τρέπεσα τὴν ψυχήν μου εἰς τὸ θέλημά σου, καὶ οὐκ ἦν μοι δυσχερὲς τὸ πληροῦν τὰς ἐντολάς σου. 61. Λογισμοὶ τῶν ἐναντίων δυνάμεων εἰς ἐπιθυμίας ὑπεισήρχοντό μοι· ἐμνημόνευον γὰρ, ὅτι οἱ πορ νεύσαντες ἐν τοῖς κατακλυσμοῖς ἀπώλοντο, καὶ οἱ Σου δομῖται ἐθραύθησαν [συνεκαύθησαν]. 62. "Οταν πάντες ὕπνῳ κατείχοντο, ἐγώ νη φούσῃ τῇ διανοίᾳ παριστάμενος ἐλάτρευόν σοι ἐν ψαλμοῖς, καὶ ὕμνοις, καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς. 63. Ὁρῶν ἕκαστον τῶν εὐαρεστούντων σου, σημειοῦμαι, πῶς ἕκαστος αὐτῶν πολιτεύεται, καὶ ἀφ' ἑκά στου κρατῶ παρ' ἐμαυτῷ, ἐκτελῶν αὐτὸ ὡς ἐκεῖ νος.
col. 1187–1188page 299 of 376
PG 27:118764. Τοῦ ἐλέους σου, Κύριε, πλήρης ἡ γῆ, τὰ δικαιώματα του δίδαξόν με. 65. Χρηστότητα ἐποίησας μετὰ τοῦ δούλου σου, Κύριε, κατὰ τὸν λόγον σου. 66. Χρηστότητα, καὶ παιδείαν, καὶ γνῶσιν δίδαξόν με, ὅτι ταῖς ἐντολαῖς σου ἐπίστευσα. 67. Πρὸ τοῦ με ταπεινωθῆναι ἐγὼ ἐπλημμέλησα, διὰ τοῦτο τὸ λόγιόν σου ἐφύλαξα. 68. Χρηστὸς εἶ σὺ; Κύριε, καὶ ἐν τῇ χρηστότητί σου δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. 69. Επληθύνθη ἐπ' ἐμὲ ἀδικία ὑπερηφάνων· ἐγὼ δὲ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐξερευνήσω τὰς ἐντολάς σου. 70. Ετυρώθη ὡς γάλα ἡ καρδία αὐτῶν· ἐγὼ δὲ τον νόμον σου ἐμελέτησα. 71. Αγαθόν μοι, ὅτι ἐταπείνωσάς με, ὅπως ἂν μας θω τὰ δικαιώματά σου. 72. ᾿Αγαθός μοι ὁ νόμος τοῦ στόματός του ὑπὲρ χε λιάδας χρυσίου καὶ ἀργυρίου. 73. Αἱ χεῖρές σου ἐποίησάν με, καὶ ἔπλασάν με, συνέτισόν με, καὶ μαθήσομαι τὰς ἐντολάς σου. 74. Οἱ φοβούμενοι σε δψονταί με, καὶ εὐφρανθήσονται, ὅτι εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα. 64. Οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος, ὃν οὐκ ἐλεεῖς, κἀμὲ ἐλεής σεις, καὶ διδάξεις με τα δικαιώματά σου. 65. Πᾶσαν τὴν ἀγαθωσύνην σου ἐπλήρωσας εἰς ἐμὲ; καθὼς ἐπηγγείλω μοι. 66. ᾿Αγάπην, καὶ ταπείνωσιν, καὶ τὴν δύναμιν τῶν Γραφῶν σου εἰδέναι με διὰ τῆς χάριτός σου δώρησαί μοι, ὅτι ἐπίστευσα, ὅτι ἔστιν ἀνταπόδοσις δικαίων καὶ ἀδίκων. 67. Πρὸ τοῦ με ὑποταγῆναι σοί, ἐγὼ εἰς σὲ πολλὰ ἥμαρτον, διὰ τοῦτο νῦν ὅπερ ἐνετείλω μοι, ἐφύλαξα. 68. ᾿Αγαθὸς εἶ, Κύριε, καὶ ἐν τῷ Πνεύματί σου τῷ ἀγαθῷ δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου, καὶ γινώσκειν, καὶ ποιεῖν. 69. Πλῆθος ἐπιθυμιῶν καὶ ἐνθυμήσεων διαβολικῶν ἐπέστη μοι· ἐγὼ δὲ οὐδὲ ὅλως ἐξέδωκα εἰς αὐτὰ τὴν καρδίαν μου· τὴν γὰρ διάνοιάν μου εἶχον εἰς τα ἐντολάς σου. 70. Εσκλήρυται ἡ καρδία αὐτῶν, ἐγὼ δὲ τὴν διά νοιάν μου εἰς τὸν φόβον σου ἔχω. 71. Αγαθόν μοι, ὅτι ἐπράϋνας τὴν καρδίαν μου, ὅπως ἂν δέξωμαι τὴν χάριν σου. 72. ᾿Αγαθός μοι ὁ πλοῦτος δν ἔδωκάς μοι λέγων Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον ὑπὲρ πάντα πλοῦτον, ὃν ἐάν τις ἐνθυμηθῇ. 73. Σὺ ἐν ἀρχῇ πηλὸν ὄντα με, καὶ γῆν, ἔπλασας κατ' εἰκόνα σὴν καὶ ὁμοίωσιν, καὶ νῦν φθαρείσης τῆς καρδίας μου ὑπὸ τῶν γηίνων ἐπιθυμιῶν ἀνακαίνισον αὐτὴν, καὶ ποίησον, ὡς σὴν οὖσαν εἰκόνα, τὰς ἐντο λὰς ἔχειν ἐν αὐτῇ ἐγγεγραμμένας. 74. Οἱ ἅγιοί σου καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι σου ἀγαλ λιάσονται ὁρῶντες, ὅτι μετενόησα.
col. 1189–1190page 300 of 376
PG 27:118975. Εγνων, Κύριε, ὅτι δικαιοσύνη τα κρίματά του, καὶ ἀληθείᾳ ἐταπείνωσάς με. 76. Γενηθήτω δὴ τὸ ἔλεός σου τοῦ παρακαλέσαι με κατὰ τὸ λόγιόν σου τῷ δούλῳ σου. 77. Ἐλθέτωσάν μοι οἱ οἰκτιρμοί σου, καὶ ζήσομαι, ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μου ἐστίν. 78. Αἰσχυνθήτωσαν ὑπερήφανοι, ὅτι ἀδίκως ἠνόμησαν εἰς ἐμέ· ἐγὼ δὲ ἀδολεσχήσω ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου. 79. Επιστρεψάτωσάν με οι φοβούμενοί σε, καὶ οἱ γινώσκοντες τα μαρτύριά σου. 80. Γενηθήτω ἡ καρδία μου ἄμωμος ἐν τοῖς δικαιών μασί σου, ὅπως ἂν μὴ αἰσχυνθῶ. 81. Ἐκλείπει εἰς τὸ σωτήριόν σου ἡ ψυχή μου, εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα. 82. Ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοί μου εἰς τὸ λόγιόν σου, λέγοντες· Πότε παρακαλέσεις με; 85. "Οτι ἐγενήθην ὡς ἀσκὸς ἐν πάχνῃ, τὰ δικαιώματα σου οὐκ ἐπελαθόμην. 84. Πόται εἰσὶν αἱ ἡμέρα: τοῦ δούλου σου; πότε ποιήσεις μοι ἐκ τῶν καταδιωκόντων με κρίσιν; 85. Διηγήσαντό μοι παράνομοι αδολεσχίας, ἀλλ' οὐχ ὡς ὁ νόμος σου, Κύριε. 75. Φωτισθεὶς ὑπὸ τῆς χάριτός σου ἔγνων, ὅτι δί καιά εἰσι τὰ προστάγματά σου, καὶ ἅπερ ἀπεφήνω ἐν αὐτοῖς κατ᾿ ἐμοῦ τοῦ ἁμαρτωλοῦ δικαίως ὥρισας. 76. ᾿Αλλὰ πάλιν γένοιτο τὸ ἔλεός σου παραμυθούμενον με, ὅτι οὕτως εἶπας· Οὐ βούλομαι τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ὡς τὸ ἐπιστρέψαι καὶ ζῆν αὐτόν. 77. Επισκηνώσει ἡ χάρις σου εἰς ἐμέ, καὶ νεκρωθέντα με ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας ζωοποιήσει, ὅτι ἠρξάμην μελετῶν τὸν νόμον σου. 78. Αἰσχυνθήτωσαν αἱ ἐναντίαι δυνάμεις, ὅτι αὗταί με ἐξῃχμαλώτισαν· ἐγὼ δὲ ἐπιστήσω τὴν διάνοιάν μου εἰς τὰ θελήματά σου. 79. Κατηχήσουσι, καὶ διδάξουσιν οἱ ἔχοντες τὴν χάριν σου, καὶ εἰδότες τὴν δύναμιν τῶν ἁγίων σου Γραφών. 80. Καθαρισθήτω ή καρδία μου ὑπὸ τῆς χάριτός σου εἰς τὰ δικαιώματά σου, μὴ ἔχουσα ἐν ἑαυτῇ ἐπι θυμίαν ἢ φροντίδα γηίνην, ἵνα μὴ πάλιν αἰσχυνθῶ εἰς τὸ βῆμά σου. 81. Διψᾷ ἡ ψυχή μου τὴν σωτηρίαν σου [τὸ σωτή ριόν σου ], πότισόν με τὰ λόγιά του. 82. Εξετάκην ὅλος ἀπ' ἐπιθυμίας μεριμνών, πότε ποτίσεις με τὴν χάριν σου. 85. "Οτι ενεκρώθην, καὶ ἐξηράνθην ἐν τῇ ἁμαρτία μου, οἶδα, καὶ μνημονεύω, ὅτι εἶπας ἐν τοῖς δικαιώμασί σου τὸν ἁμαρτωλὸν ἀντιλαμβάνεσθαι. 84. Πόσας ἄλλας ἔχω ζῆσαι ἡμέρας; πότε τοσοῦ τον χρόνον δώσει [δώσεις] μοι ἐξουσίαν πατεῖν ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ [ τῶν ἐχθρῶν ], ὅσον αὐτοί μοι κατεδυνάστευσαν; 85. Υπέθεντό μου τὸ πρότερον οἱ δαίμονες τὰς ἑαυτῶν ἀπάτας, ἀλλ' οὐχ ὡς σὺ θέλεις, Κύριε.
col. 1191–1192page 301 of 376
PG 27:119186. Πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου ἀλήθεια· ἀδίκως κατεδίωξαν με, βοήθησόν μοι. 87. Παρὰ βραχύ συνετέλεσαν με ἐν τῇ γῇ, ἐγὼ δὲ οὐκ ἐγκατέλιπον τὰς ἐντολάς σου. 88. Κατὰ τὸ ἔλεός σου ζησόν με, καὶ φυλάξω τὰ μαρτύρια τοῦ στόματός σου. 89. Εἰς τὸν αἰῶνα, Κύριε, ὁ λόγος σου διαμένει έν τῷ οὐρανῷ 90. Εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἡ ἀλήθειά σου· έθειε λίωσας τὴν γῆν, καὶ διαμένει. 91. Τῇ διατάξει σου διαμένει ἡμέρα, ὅτι τὰ σύμ παντα δοῦλα σά. 92. Εἰ μὴ ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μου ἐστὶ, τότε ἂν ἀπωλόμην ἐν τῇ ταπεινώσει μου. 93. Εἰς τὸν αἰῶνα οὐ μὴ ἐπιλάθωμα: τῶν δικαιων μάτων σου, ὅτι ἐν αὐτοῖς ἔζησάς με. 94 Σός εἰμι ἐγώ, σῶσόν με, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα. 95. Ἐμὲ ὑπέμειναν ἁμαρτωλοὶ τοῦ ἀπολέσαι με, τα μαρτύριά σου συνῆκα. 96. Πάσης συντελείας εἶδον πέρας, πλατεῖα ἡ ἐν τολή σου σφόδρα. Με xνι, 86. Οἶδα, ὅτι δίκαιος κριτής εἰ εἰς πάντας· φεύ γοντός μου ἀπ' αὐτῶν, καὶ θέλοντος ἐλθεῖν πρὸς σὲ τὸν κατὰ φύσιν μου Δεσπότην, καταδιώκουσί με ζη τοῦντες ἁρπάσαι με βοήθησόν μοι. 87. Οὕτως ἰσχυρῶς ἐπέβησάν με, ὅτι παρὰ μικρὸν ἐθανάτωσάν με ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ· ἐγὼ δὲ ἐν τῇ καρδία μου ἔλεγον τῇ ψυχῇ μου· Μνημόνευε τί σοι ἐντέταλται ὁ Θεός. 88. Καθὼς τὸ ἔλεός σου ἀμέτρητον, καὶ ἀνεξιχνίαστον ἐστιν, οὕτω τὴν χάριν σου δός μοι τὴν ζωοποιοῦσαν με, καὶ πληρώσω τὰ προστάγματα, ὰ ἐνετείλω μου. 89. Εἰς τὴν καρδίαν, ἐν ᾗ οἰκείως ἐμπεριπατεῖς, ἀπαύστως ἐστὶ τὸ θέλημά σου. 90. Εἰς τοὺς ἁγίους τοὺς καθ' ἑκάστην εὐαρεστήσαντας σοι ὄντως ἐστὶν ἡ πίστις σου· ἐθεμελίωσες τὸν κόσμον ἐν τῇ πίστει σου, καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς. 91. Τῇ δωρεᾷ τῶν χαρισμάτων σου διαμένει τὸ φῶς σου, ὅτι ἐπουρανίων, καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθη νίων αὐτὸς δεσπόζεις. 92. Εἰ μὴ κἂν νῦν ἠρξάμην μανθάνειν τὸν νόμον σου, ἀλλ᾽ ἔμεινον οὕτως ὡς τὸ πρότερον, παντί τρόπῳ εἶχον ἀπολέσθαι ἐν τῇ ἁμαρτία μου. 93. Οὐκ ἂν ἐπιλάθωμαί ποτε τῶν παθημάτων σου, ὅτι νεκρόν με ὄντα ἐν τῷ αἵματί σου εζωοποίη [ἐζωοποίησάς]. 94. Εξηγόρασάς με τῷ τιμίῳ σου αίματι τελείως σῶσόν με, ὅτι, ἀκούσας τὸ κήρυγμά σου, ἐπίστευσα. 95. Ἐμὲ ἐζήτησαν αἱ ἐναντίαι δυνάμεις ἀπολέσα ἐν τῇ εἰδωλολατρείᾳ· τὰ δὲ λεχθέντα παρὰ σοῦ περὶ τῆς εἰς σὲ πίστεως καὶ ἐλπίδος ἀκοῦσαι [ ἀκούσας ] ἐπίστευσα. 96. Πάσης δόξης, καὶ ἀπολαύσεως σαρκικῆς εἶδον
col. 1193–1194page 302 of 376
PG 27:119397. Ως Αγάπησα τὸν νόμον σου, Κύριε, ὅλην τὴν ἡμέραν μελέτη μου ἐστιν. 98. Ὑπὲρ τοὺς ἐχθρούς μου εσόφισάς με τὴν ἐντο λήν σου· ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα ἐμοί ἐστιν. 99. Ὑπὲρ πάντας τοὺς διδάσκοντάς με συνήκα, ὅτι τὰ μαρτύριά σου μελέτη μου ἐστιν. 100. Ὑπὲρ πρεσβυτέρους συνῆκα, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα. 101. Ἐκ πάσης ὁδοῦ πονηρᾶς ἐκώλυσα τοὺς πό δας μου, ὅπως ἂν φυλάξω τοὺς λόγους σου. 102. ᾿Απὸ τῶν κριμάτων σου οὐκ ἐξέκλινα· ὅτι σὺ ἐνομοθέτησάς με. 103. Ὡς γλυκέα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγιά σου, ὑπὲρ μέλι τῷ στόματί μου. 104. ᾿Απὸ τῶν ἐντολῶν σου συνῆκα· διὰ τοῦτο ἐμίσησα πᾶσαν ὁδὸν ἀδικίας. 105. Λύχνος τοῖς ποσί μου ὁ νόμος σου, καὶ φῶς ταῖς τρίβοις μου. 106. Ώμοσα, καὶ ἔστησα τοῦ φυλάξασθαι τὰ κρί ματα τῆς δικαιοσύνης σου. τέλος· οἱ δὲ την εντολήν σου φυλάττοντες ἀτελευτή του δόξης, καὶ ἀπολαύσεως ἀξιοῦνται. 97. Ὡς μόνος ἠρξάμην ἀγαπᾶν τὸν νόμον σου, ἀδια λείπτως λοιπὸν φωτίζομαι, καὶ προσκόπτω ἐν αὐτῷ. 98. Ταῖς γὰρ ἐναντίαις δυνάμεσι καὶ πᾶσι τοῖς αἱ ρετικοῖς οὐκ ἔδωκας τοιαύτην χάριν, ὡς ἐμοὶ, τοῦ εἰ δέναι τὰς ἐντολάς σου, ὅτι ἐμοὶ ἀδιαλείπτως ἐδωρήσω τὴν χάριν αὐτήν. 99. Ὑπὲρ τοὺς παλαιοτέρους μου τῇ ἡλικίᾳ ἐφω τίσθην τὰ λόγιά σου, ὅτι νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐν αὐτ της μελετῶ. 100. Ὑπὲρ τοὺς πρὸ ἐμοῦ ὄντας τῇ γνώσει συνῆκα τὴν δύναμιν τῶν Γραφῶν, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐπόθησα. 101. Από πάσης ἁμαρτίας πονηρᾶς ἐπαυσάμην, ὅπως πληρώσω εἰς σὲ καὶ τὸν πλησίον ἀγάπην. 102. Ἐν τοῖς προστάγμασί σου πλαγείς οὐκ ἐπο ρεύθη, ὅτι σὺ τῆς χάριτός σου [ἐπορεύθην, ὅτι σὺ τῇ χάριτι σου] ὁδηγήσεις με. 103. Τὸ μὲν πρῶτον ἰδικὸν τοῦτό ἐστι, ὅτι ὑπὲρ τὸ μέλι γλυκύτερά εἰσι τὰ λόγιά σου· ἐκεῖνο γὰρ οὔτε εἰς τὴν καρδίαν μου εἰσέρχονται [εἰσέρχεται], καὶ μετὰ λαβεῖν αὐτὸ, εὐθέως ἡ γλυκύτης αὐτοῦ παύεται ταῦτα δὲ διαμένοντα εἰς τὴν καρδίαν μου πλεονάζουσιν εἰς ἐμὲ τὴν γλυκύτητα αὐτῶν· τὸ δὲ ἀλληγορῆσαι τοῦτό ἐστιν, ὅπερ ὑπὲρ πᾶσαν ἡδύτητα τοῦ κόσμου γλυκύτερά εἰσι τὰ λόγιά σου, ὅτι τῆς αἰωνίου ἀπο λαύσεως ἔχουσι τὴν προσδοκίαν. 104. Ἀπὸ τῶν δικαιωμάτων σου συνεπείσθην· διὰ τοῦτο ἀπεστράφην πᾶσαν ἁμαρτίαν. 105. Οταν σκότος ἐπέλθῃ μοι τῆς ἁμαρτίας, φαί νει μοι ὄνομά σου, μὴ προσκόψαι [προσκόψαντά με τῇ ἁμαρτίᾳ πεσεῖν, ἢ πληγῆναι ἔτι τῆς διανοίας μου [τῇ διανοία μου], καὶ φωτίζει με, τί ποιήσω. 106. Ὁ ὅρκος πίστις ἐστί· πιστεύσας οὖν εἰς σέ, ἐστήριξα τὴν καρδίαν μου, τοῦ πληρῶσαι τὸ θέλημα τῆς ἀγαθότητός σου.
col. 1195–1196page 303 of 376
PG 27:1195107. Εταπεινώθην ἕως σφόδρα· Κύριε, ζήσόν με κατὰ τὸν λόγον σου. 108. Τὰ ἐκούσια τοῦ στόματός μου εὐδόκησον δή, Κύριε, καὶ τὰ κρίματά σου δίδαξόν με. 109. Ἡ ψυχή μου ἐν ταῖς χερσί σου διαπαντὸς, καὶ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην. 110. Ἔθεντο ἁμαρτωλοὶ παγίδα μοι, καὶ ἐκ τῶν ἐντολῶν σου οὐκ ἐπλανήθην. 111. Εκληρονόμησα τα μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰῶνα, ὅτι ἀγαλλίασμα τῆς καρδίας μου εἰσιν. 112. Ἔκλινα τὴν καρδίαν μου, τοῦ ποιῆσαι τὰ δι καιώματά σου εἰς τὸν αἰῶνα δι᾿ ἀντάμειψιν. 113. Παρανόμους ἐμίσησα, τὸν δὲ νόμον σου ἠγά πησα. 114. Βοηθός μου καὶ ἀντιλήπτωρ μου εἶ σὺ, εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα. 115. Εκκλίνατε ἀπ᾿ ἐμοῦ, πονηρευόμενοι, καὶ ἐξερευνήσω τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ μου. 116. Αντιλαβοῦ μου κατὰ τὸ λόγιόν σου, καὶ ζῆ σόν με, καὶ μὴ καταισχύνῃς με ἀπὸ τῆς προσδοκίας μου. 117. Βοήθησόν μοι, καὶ σωθήσομαι, καὶ μελετήσω ἐν τοῖς δικαιώμασί σου διαπαντός. 107. Κυριευθείς τὸ πρότερον ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας πολλὰ ἠνόμησα ἐνώπιόν σου· καθώς ειρήκαμεν [ σόν με, καθὼς εἴρηκας]· Ο πιστεύων εἰς ἐμὲ ἔχει ζωὴν αἰώνιον. 108. Καὶ τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου φώτισόν με. 109. Σὺ ἐξέδωκας ἑαυτὸν ἕως θανάτου, καὶ τῆς εἰς σὲ ἀγάπης καὶ τοῦ πλησίον οὐκ ἐπελαθόμην. 110. Οἱ δαίμονες ἐνέβαλόν μοι φιλαργυρίαν, και οὐκ ἐπλανήθην ἐμνημόνευον γάρ σου εἰπόντος, τώς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. 111. Κατεκρύφησα ἐν τῷ εἰδέναι με την φανέρωσιν τῶν μαρτυρίων σου, ὅτι χαρὰ ἀνεκλάλητός ἐστι τῇ καρδίᾳ μου. 112. Εἰς τὸν αἰῶνα ἐξέδωκα ἐμαυτὸν ὅλον εἰς τὸ εὐαρεστῆσαι διὰ παντὸς διὰ τὴν αἰωνίαν ἀνταπόδοσιν τῶν ἀγαθῶν σου. 113. Τοὺς θέλοντάς με ἀποστῆσαι τῆς ἀληθείας ἀπεστρεφόμην, τὰ δὲ προστάγματά σου περιεπυσ σάμην [περιεπηξάμην] ἐν τῇ καρδίᾳ μου. 114. Σὺ ἐν πᾶσιν ὑπερασπίζεις μου· ἐπίστευσα γὰρ τοῖς εἰρημένοις παρὰ σοῦ περὶ τῆς μακαρίας ἐλπίδος. 115. Αναχωρήσατε ἀπ' ἐμοῦ, αἱ ἐναντίαι δυνά μεις, καὶ ἐπιστήσω τὸν νοῦν μου, πῶς πληρώσω τις ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ μου. 116. Ῥῦσαί με ἐκ τῶν παγίδων του διαβόλου, καθὼς ἐπηγγείλω λέγων· Θανάτος ὑμῶν οὐ μὴ κυ ριεύσει, καὶ μὴ συγχωρήσῃς ήττηθέντα με στερηθή να: τῆς αἰωνίου ζωῆς. 117. Κύκλωσαν τῇ χάριτι σου τὴν καρδίαν μου,
col. 1197–1198page 304 of 376
PG 27:1197118. Εξουδένωσας πάντας τοὺς ἀποστατοῦντας ἀπὸ τῶν δικαιωμάτων σου· ὅτι ἄδικον τὸ ἐνθύμημα αὐτῶν. 119. Παραβαίνοντας ελογισάμην πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς· διὰ τοῦτο ἠγάπησα τα μαρ τύριά σου. 120. Καθήλωσον ἐκ τοῦ φόβου του τὰς σάρκας μου ἀπὸ γὰρ τῶν κριμάτων σου ἐφοβήθην. 121. Εποίησα κρίμα καὶ δικαιοσύνην· μὴ παρα δῷς με τοῖς ἀδικοῦσί με. 122. Εκδεξαι τὸν δοῦλόν σου εἰς ἀγαθόν· μὴ συκοφαντησάτωσάν με υπερήφανοι. 123. Οἱ ὀφθαλμοί μου ἐξέλιπον εἰς τὸ σωτήριόν σου, καὶ εἰς τὸ λόγιον τῆς δικαιοσύνης σου. 124. Ποίησον μετὰ τοῦ δούλου σου κατὰ τὸ ἔλεός σου, καὶ τὰ δικαιώματά σου δίδαξόν με. 125. Δουλός σου εἰμι ἐγώ, συνέτισόν με, καὶ γνώ σομαι τὰ μαρτύριά σου. 126. Καιρὸς τοῦ ποιῆσαι τῷ Κυρίῳ· διεσκέδασαν τὸν νόμον σου. 127. Διὰ τοῦτο ἡγάπησα τὰς ἐντολάς σου ὑπὲρ χρυσίον, καὶ τοπάζιον. καὶ φυλαχθήσομαι, καὶ εἰρήνης οὔσης ἐν ἐμοί, οὐδε μία μοι ἄχλη [ἄλλη] ἔσται φροντίς, ἢ μὴ τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου διαπαντός. 118. Ὅτι οἱ μὲν ἐπίστευσαν εἶναί σε Θεόν, οἱ δὲ τῇ ἀσελγείᾳ, καὶ τῇ πλεονεξίᾳ, καὶ τοῖς λοιποῖς ἐξω έδωκαν ἑαυτούς. 119. Ἐλογισάμην, ὅτι ἀπολλύμενοι εἰσι πάντες οἱ τῇ ἀσελγείᾳ κεκολλημένοι· διὰ τοῦτο ποθῶ τὰ μαρ τύριά σου· ὅτι ζωὴ αἰώνιος εἰσιν. 120. Πεπηγέναι ποίησον ἀσάλευτον ἐν τοῖς μέλεσί μου τὸν φόβον σου, ἵνα νενεκρωμένος ὑπάρχω τῇ ἁμαρτία· ἤκουσα γὰρ περὶ τῶν αἰωνίων κολάσεων, καὶ ἐφοβήθην. 121. Ἐπίστευσα καθὼς ἐνετείλω μοι, καὶ τὸ θέλημά σου πεπλήρωκα· μὴ συγχωρήσῃς κυριευθῆναι με ὑπὸ τῶν ἐναντίων δυνάμεων. 122. Μακροθύμησον εἰς τὴν μετάνοιάν μου, μὴ εὕρωσιν αἱ ἐναντίαι δυνάμεις ἀφορμήν τινα κατηγορεῖσθαι με πρὸς σέ. 125. Ολος ὁ πόθος μοί ἐστι τὸ δέξασθαι τὴν χάριν σου, καὶ πληρῶσαι ἅπερ ενετείλω μοι. 124. Καὶ τὰ δικαιώματά σου ποίησον μετ᾿ ἐμου, ὡς εἴωθε τὸ ἔλεός σου, καὶ κατὰ τὸ μέγεθος τοῦ ἐλέους καὶ τῇ χάριτι σου κατάρτισαι τὴν καρδίαν μου ἐπιτελεῖν τὰ δίκαια μετὰ σοῦ. 125. Εξηγόρασας με τῷ τιμίῳ αἷματι, καὶ ὑπο ἐταξά σοι ἐμαυτόν· δός μοι τὴν χάριν, ἵνα ἐπιγνῶ πῶς ἐπιτελεῖν ἄπερ ἐνετείλω μοι. 126. Νῦν ἐστιν ὑπὲρ τῆς ἀληθείας σου ἀγωνίσασθαι ἕως θανάτου, ἐπειδὴ ηρνήσαντο τὴν πίστιν σου. 127. Διὰ τοῦτο μᾶλλον τὰς ἁγίας του Γραφάς ἐκράτησα ὑπὲρ τὸ χρυσίον τὸ ἐξαίρετον. Τοπάζιον γὰρ ἀγαθὸν ἑρμηνεύεται· ἐπεὶ οὖν οὗτος ὁ πλοῦτος
col. 1199–1200page 305 of 376
PG 27:1199128. Διὰ τοῦτο πρὸς πάσας τὰς ἐντολάς σου κατ ωρθούμην· πᾶσαν ὁδὸν ἄδικον ἐμίσησα. 129. Θαυμαστὰ τὰ μαρτύριά σου· διὰ τοῦτο ἐξο ἐρεύνησεν αὐτὰ ἡ ψυχή σου. 130. Ἡ δήλωσις τῶν λόγων σου φωτιεῖ, καὶ συνετιεῖ νηπίους. 131. Το στόμα μου ήνοιξα, καὶ εἵλκυσα πνεῦμα ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐπεπόθουν. 152. Ἐπίβλεψον ἐπ᾿ ἐμὲ, καὶ ἐλέησόν με κατὰ τὸ κρίμα τῶν ἀγαπώντων τὸ ὄνομά μου. 135. Τὰ διαβήματά μου κατεύθυνον κατὰ τὸ λόγιόν σου, καὶ μὴ κατακυριευσάτω μου πᾶσα ἀνομία. 134. Λύτρωσαν με ἀπὸ συκοφαντίας ἀνθρώπων, καὶ φυλάξω τὰς ἐντολάς μου. 135. Τὸ πρόσωπόν σου ἐπίφανον ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου, καὶ δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. 136. Διεξόδους ὑδάτων κατέδυσαν οἱ ὀφθαλμοί μου ἐπεὶ οὐκ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου. 137. Δίκαιος εἶ, Κύριε, καὶ εὐθεῖς αἱ κρίσεις σου. 138. Ἐνετείλω δικαιοσύνην τὰ μαρτύριά σου, καὶ ἀλήθειαν σφόδρα. πρόσκαιρός ἐστιν, οὐδὲ διὰ τῶν ἐντολῶν σου αἰώνιος ὑπάρχει, διὰ τοῦ [τοῦτο] μᾶλλον ἠγάπησα τὰς ἐντο λάς σου. 128. Διὰ τοῦτο πρὸς πάντα τὰ θελήματά σου έτοι μος ήμην, καὶ πᾶσαν ἁμαρτίαν ἀπεστρεφόμην, ἐπειδὴ εἰς τὴν μισθαποδοσίαν ἀποβλέπω. 129. Πάσης ἐκπλήξεως μετά [μεστά] εἰσι τὰ μαρ τύριά σου δυναμένῳ αὐτὰ νοῆσαι· διὰ τοῦτο ἐπεθύμησα γνῶναι τὴν δύναμιν τῶν Γραφῶν σου. 150. Ἡ ἑρμηνεία τῶν Γραφῶν σου φωτίζει, καὶ εἰς σύνεσιν ἄγει τοὺς νηπίους όντας περὶ τοῦ νοῆσαι. 131. Διψῶν τὴν χάριν σου ἐδεήθην σου, καὶ ἔδωκάς μοι τὸ Πνεῦμά σου τὸ ἅγιον, ἐπειδὴ ἐπεπόθουν τὴν ἑρμηνείαν γνῶναι τῶν Γραφών. 132. Καθὼς ἐφορᾶς τοὺς ἀγαπωντάς σε μετὰ ἐλέους καὶ οἰκτιρμῶν, οὕτως καμὲ ἔπιδε, καὶ ἐλέει με. 153. Την προθυμίαν τῆς καρδίας μου ποίησον ἐξ ἀκολουθεῖν τῷ θελήματί σου, καὶ μὴ ἰσχύσῃ πᾶσα δύναμις τοῦ διαβόλου ἀποστῆσαι με τῆς πρὸς σὲ ἀγάπης. 134. Λύτρωσαι με ἀπὸ πάσης ἀφορμῆς τῶν δαιμόνων, καὶ πληρώσω τὰς ἐντολάς σου. 135. Τὸ φῶς τῆς χάριτός σου ἀνάτειλον ἐν τῇ καρ δίᾳ μου, καὶ δίδαξόν με νοεῖν, καὶ ποιεῖν τὰ δικαιώματα σου. 136. Ποταμούς δακρύων κατήγαγον ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν μου κλαίων, καὶ ἐνθυμούμενος, ὅτι οὐκ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου. 137. Δικαιοκρίτης εἶ, Κύριε, καὶ οὐκ ἔστι προσωποληψία παρα σοί. 138. Προσέταξας εἰς μαρτυρίαν σου δικαιοσύνην ποιεῖν, καὶ μηδὲν καθ᾽ ὑπόκρισιν.
col. 1201–1202page 306 of 376
PG 27:1201159. Εξέτηξέ με ὁ ζῆλός σου· ὅτι ἐπελάθοντο τῶν λόγων σου οἱ ἐχθροί μου. 140. Πεπυρωμένον τὸ λόγιόν σου σφόδρα, και δοῦλός σου ἠγάπησεν αὐτό. 141. Νεώτερος ἐγώ εἰμι καὶ ἐξουδενωμένος, τὰ δι καιώματά σου οὐκ ἐπελαθόμην. 142. Η δικαιοσύνη σου δικαιοσύνη εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ὁ νόμος σου ἀλήθεια. 143. Θλίψεις καὶ ἀνάγκαι εὔροσάν με, αἱ ἐντολαί σου μελέτη μου. 144. Δικαιοσύνη τὰ μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰῶνα, συνέτισόν με, καὶ ζήσομαι. 145. Εκέκραξα ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, ἐπάκουσόν μου, Κύριε, τὰ δικαιώματα σου ἐκζητήσω. 146. Εκέκραξά σοι, σῶσόν με, καὶ φυλάξω τὰ μαρ τύριά σου. 147. Προέφθασα ἐν ἀωρία καὶ ἐκέκραξα, εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα. 139. Εμαράνθην ὅλος ἀπὸ τοῦ ζήλου περ. σε, ὅτι ὁρῶ τοὺς αἱρετικοὺς ἐναντία τῶν Γραφῶν σου λα βόντας περὶ τῆς πίστεώς σου. 140. Ἐπειδὴ πῦρ αὐτὸς ὑπάρχει (ὑπάρχεις], πεπυρακτωμένα καὶ τὰ λόγιά σου εἰσι πρὸς τὸ κατακαίειν ξύλα, χόρτον, καλάμου [καλάμην], τουτέστι ταῖς πονηραῖς πράξεσι [τὰς πονηρὰς πράξεις]. Ὁ δὲ δοῦλός σου ὑπάρχων ἀγαπᾷ τὸ λόγιόν σου, ἐπειδὴ πεπυρωμένον ὑπάρχων καταφθείρει τὰς ἀκάνθας τοῦ βίου. 141. Ἐγὼ νῦν ἐρξάμην τοῦ ἐπιστρέψαι πρὸς σὲ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου, καὶ πάντες όνειδός με ἔχου σιν ὡς ἁμαρτωλόν· ἐγὼ δὲ ὀνειδιζόμενος ὑπ' αὐτῶν τὰ δικαιώματά σου ἐφύλαττον. 142. Ὁ ποιῶν τὴν δικαιοσύνην δίκαιός ἐστιν εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ πάντα ὅσα ἐπηγγείλω περὶ τῶν μελ λόντων ἀγαθῶν ἀλήθειά ἐστιν. 143. Ενδεια, καὶ διωγμὸς εὔροσάν με, ἐγὼ δὲ ὑπὸ εμνησκόμην (α), ὅτι περιείπας· Μακάριοι οἱ πεινῶντες [καὶ διψώντες τὴν δικαιοσύνην], καὶ μακά ριοί έστε, ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς, καὶ διώξωσι. 144. Δικαιοσύνη ἐστὶ τὰ μαρτύριά σου καὶ εἰς τὸν νῦν, καὶ εἰς μέλλοντα αἰῶνα· συνέτισόν με αὐτὰ, καὶ ζήσομαι δι' αὐτῶν. 143. Κύριε, μακροθύμησον ἐπ' ἐμοὶ, καὶ πάντα σοι ἀποδώσω· ἐπιβλέψω γὰρ εἰς τὰς Γραφάς σου, καὶ ἐπὶ γνῶσιν τί [καὶ ἐπέγνωκα τί] οὐκ ἐπλήρωσα ἐν αὐταῖς, καὶ τοῦτό σοι ἀποπληρώσω. 146. Ἐν ὀδύνῃ τῆς καρδίας μου πρὸς σέ· βεβυθισμένον ὄντα με ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας σῶσον, ὡς ἔσω σας τὸν Πέτρον ἐν τῷ κλύδωνι τῆς θαλάσσης, καὶ οὐκ ἂν ἐάσω τὰ μαρτύριά σου. 147. Ὡς ἑώρακα ἡσυχάζουσαν τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τῶν ἐνοχλουσῶν αὐτὴν, ἐξωμολογούμην σοι τὰς ἁμαρ τίας μου· ἤλπισα γὰρ εἰς τοὺς λόγους σου, ὅτι ἧς εἰρηκώς· Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ Ξεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς. (α) ύπεμιμνησκόμην, ὅτιπερ εἶπας, 1217, Ν. 164.
col. 1203–1204page 307 of 376
PG 27:1203148. Προέφθασαν οἱ ὀφθαλμοί μου πρὸς ὄρθρον τοῦ μελετῶν τὰ λόγιά σου. 149. Τῆς φωνῆς μου ἄκουσον, Κύριε, κατὰ τὸ ἔλεός σου, [καὶ] κατὰ τὸ κρῖμά σου ζησόν με. 150. Προσήγγισαν οἱ καταδιώκοντές με ἀνομίᾳ, ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου σου ἐμακρύνθησαν. 151. Ἐγγὺς εἶ σὺ, Κύριε, καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοί σου ἀλήθεια. 152. Κατ' ἀρχὰς ἔγνων ἐκ τῶν μαρτυρίων σου, ὅτε. εἰς τὸν αἰῶνα ἐθεμελίωσας αὐτά. 153. Ιδε τὴν ταπείνωσίν μου, καὶ ἐξελοῦ με, ὅτι τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην. 154. Κρίνον τὴν κρίσιν μου, καὶ λύτρωσαί με, διά τὸν λόγον σου ζῆσόν με. 155. Μακρὰν ἀπὸ ἁμαρτωλῶν σωτηρία, ὅτι τὰ δι καιώματά σου οὐκ ἐξεζήτησαν. 156. Οἱ οἰκτιρμοί σου πολλοί, Κύριε, κατὰ τὸ κρί μά σου ζῆσόν με. 157. Πολλοὶ οἱ ἐκδιώκοντες με, καὶ θλίβοντές με ἐκ τῶν μαρτυρίων σου οὐκ ἐξέκλινα. 158. Εἶδον ἀσυνετοῦντας, καὶ ἐξετηκόμην, ὅτι τὰ λόγιά σου οὐκ ἐφυλάξαντο. 159. Ιδε, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα· Κύριε, ἐν τῷ ἐλέει σου ζῆσόν με 148. ᾿Ανῆψαν οἱ ὀφθαλμοὶ τῆς καρδίας μου τὸ ἡδέως δέξασθαι τὸ φῶς τῶν Γραφών σου. 149. Καθὼς ἀμέτρητόν ἐστι τὸ ἔλεός σου, οὕτως ἄκουσόν μου, καὶ καθὼς θέλεις, οὕτως ζῆσόν με. 150. Προσέφερον αἱ ἐναντίαι δυνάμεις ἐπιθυμίας πονηράς· ὡσεὶ [ὡς δὲ] εἶδον ἐν ἐμοὶ ὄντα τὸν νόμον σου, ἀφανεῖς ἐγένοντο. 151. Πλησίον εἶ σὺ, Κύριε, τῶν θελόντων προσφεύ-. γειν σοι, καὶ πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου οὐκ εἰσὶ βαρεῖαι. 152. Ἐξ ἀρχῆς συνετίσθην ἐκ τῶν Γραφών σου, ὅτι ἀνίκητά [ἀκίνητά] εἰσι τὰ προστάγματά σου. 153. Μνήσθητι, ὅτι γῆ καὶ σποδός εἰμι, καὶ ἐξελοῦμαί [ἐξελοῦ με] ἐκ τῶν ἐναντίων δυνάμεων, ὅτι μερι μνῶ ἀδιαλείπτως τὸ πῶς πληρώσω τον νόμον σου.. 154. Ὡς δικαιοκρίτης ὑπάρχεις, ἀδικούμενόν με ὑπὸ τῶν δαιμόνων λύτρωσαι, καὶ διὰ τὸν λόγον σου ἔτισόν με [ζησόν με. 155. Ότι εἶπας· Οὐδὲν [οὐδεὶς] ὑμῶν οὐ μὴ ἀδικήσῃ· τεθανατωμένοι εἰσὶν οἱ ἁμαρτωλοί, ὅτι τὴν ἐπαγ Ο γελίαν τῆς ζωῆς τῆς μελλούσης οὐκ ἠθέλησαν. 156. Οἶδα ὅτι ἀμέτρητοι εἰσιν οἱ οἰκτιρμοί σου, ὡς θέλεις, ζῆσόν με. 157. Αἱ ἐναντίαι δυνάμεις. Εμεμνήμην γὰρ εἰπόντ τος σου· Ἐν ύπομονῇ κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν, καὶ ὁ ὑπομείνας εἰς τέλος οὗτος σωθήσεται. 158. Προσεῖχον τοὺς ἀπολλυμένους, ἐξετηκόμην ἀπὸ τῆς θλίψεως, ὅτι τῷ βουλήματί σου ἀνθίσταντο. 159. Καρδιογνώστα πάντων, οἶδας, ὅτι ἡδέως ἔχω πληρῶσαι τὰς ἐντολάς σου, Κύριε· ἐλεῶν με, καὶ βοηθῶν με, ζησόν με διὰ τῆς χάριτός σου.
col. 1205–1206page 308 of 376
PG 27:1205160. Αρχὴ τῶν λόγων σου ἀλήθεια, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα πάντα τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. 161. "Αρχοντες κατεδίωξάν με δωρεάν, καὶ ἀπὸ τῶν λόγων σου ἐδειλίασεν ἡ καρδία μου. 162. 'Αγαλλιάσομαι ἐγὼ ἐπὶ τὰ λόγιά σου, ὡς δ εὑρίσκων σκύλα πολλά. 163. Αδικίαν ἐμίσησα, καὶ ἐβδελυξάμην· τὸν δὲ νό μου σου ἠγάπησα. 164. Επτάκις τῆς ἡμέρας ᾔνεσά σε ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. 165. Εἰρήνη πολλὴ τοῖς ἀγαπῶσι τὸν νόμον σου, καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς σκάνδαλον. 166. Προσεδόχων τὸ σωτήριόν σου, Κύριε, καὶ τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα. 167. Εφύλαξεν ή ψυχή μου τὰ μαρτύριά σου, καὶ ἠγάπησεν αὐτὰ σφόδρα. 168. Εφύλαξα τὰς ἐντολάς σου καὶ τὰ μαρτύριά σου· ὅτι πᾶσαι αἱ ὁδοί μου ἐναντίον σου, Κύριε. 169. Ἐγγισάτω ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου, Κύριε, κατὰ τὸ λόγιόν σου συνέτισόν με. 160. Ἀρχὴ τῶν προσταγμάτων σου τὸ πιστεύειν εἰς σέ, καὶ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι ἀπόδοσις ἑκάστου κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ. 161. Αἱ ἐναντίαι δυνάμεις ἦλθον κατέχειν με εἰς μα ταιότητα ματαιοτήτων, καὶ ἐπιμνησθεὶς τῆς αἰωνίου κρίσεως ἐφοβήθη ή καρδία μου εἶναι σὺν αὐτοῖς. 162. Οὕτως χαίρω εἰς τὰ λόγιά σου, ὡς ὁ εὑρίσκων Θησαυρὸν ἀμέτρητον. 163. Πᾶσαν ἁμαρτίαν ἐμίσησα, καὶ βδελύσσομαι τὸ δὲ ἀγαπᾶν σε καὶ τὸν πλησίον, χαρά μου ἐστιν. 164. Τὸ μὲν πρῶτον· ἀπαύστως ᾔνεσά σοι, ἐπιτελῶ διεγείρων ἀγαθὴν τὴν δικαιοσύνην σου· καὶ ἑτέ ρως δὲ πάλιν νοεῖται· ὅτι διὰ τῶν ἑπτὰ χαρισμάτων τοῦ φωτός σου τῶν ἐν τοῖς προστάγμασι τῆς δικαιοσύνης σου ήνεσά σε ἔργῳ καὶ λόγῳ. 165. Οἱ πόθον ἔχοντες πληρῶσαι τὸν νόμον σου οὐ πολεμοῦνται ὑπό τινος, οὐδέ ἐστιν ἐν αὐτοῖς ἐπιθυμία τις πονηρά· ἔχοντες γὰρ ἐν ἑαυτοῖς τὴν ἀμέτρη τον χάριν σου, ἣν ἠγάπησας, βοηθοῦσι, καὶ διδάσκουσιν αὐτούς. 166. ᾿Απέβλεπον εἰς τὴν αἰώνιον ζωήν, Κύριε, καὶ διὰ τοῦτο ἅπερ προσέταξάς μοι, ἡδέως εἶχον. 167. Μέμνηται ἀεὶ τῶν παθημάτων σου ἡ ψυχή μου, καὶ ἐγκείμενά ἐστιν ἀεὶ διὰ τῆς μνήμης εἰς τὴν διά νοιαν αὐτῆς πάνυ. 168. Εφύλαξα ἐν ἐμαυτῷ ὅπερ προσέταξάς μοι, καὶ διεμαρτύρουν μοι πάντες σφόδρα, ὥσπερ ἐπιτε Τῶν [ὅπερ ἐπετέλουν] ἔργῳ καὶ λόγῳ. μ 169. Οὕτως ἰσχυρὰν, καὶ δυνατὴν ποίησον τὴν δέη σίν μου, ὥστε δυνηθῆναι αὐτὴν ἀνελθοῦσαν πλησίον σου εὑρεθῆναι. "Η πάλιν· Αὐτὸς ἑαυτὸν κλίνας διὰ τῆς φιλανθρωπίας πλησίον αὐτῆς γένου [γενοῦ]; ἵνα οὔτε [οὕτως, ἐγγίσῃ μου, καὶ καθὼς εἶπας, Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν, δός μοι αιτουμένῳ τὴν χάριν. σου, καὶ ἐν αὐτῇ συνέτισόν με.
col. 1207–1208page 309 of 376
PG 27:1207170. Εἰσέλθοι τὸ ἀξίωμά μου ἐνώπιόν σου, κατὰ τὸ λόγιόν σου ῥῦσαί με. Μακάριοι, Κύριε, 171. Εξερεύξαιντο τὰ χείλη μου ὕμνον, ὅταν διδά ξης με τὰ δικαιώματά σου. 172. Φθέγξατο ἡ γλῶσσά μου τὰ λόγιά σου, ὅτι πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου δικαιοσύνη. 175. Γενέσθω ή χείρ σου τοῦ σῶσαι με, ὅτι τὰς ἐν τολάς σου ᾑρετισάμην. 174. Ἐπεπόθησα το σωτήριόν σου, Κύριε, καὶ ὁ νόμος σου μελέτη μου ἐστι. 175. Ζήσεται ἡ ψυχή μου, καὶ αἰνέσει σε, καὶ τὰ κρίματά σου βοηθήσει μοι. 176. Επλανήθην ὡς πρόβατον ἀπολωλός· ζήτησον τὸν δοῦλόν σου, ὅτι τὰς ἐντολάς σου οὐκ ἐπελαθόμην. Οι πορευόμενοι, Μακάριοι, Ἐν ὅλῃ, Οὐ γάρ, Η προκειμένη επιγραφὴ ἡ διὰ τῆς κινναβάρεως περιέχει, Έρμηνεύεται διαφόρως καὶ πολυτρόπως εἰς, ἡμᾶς προτρεπόμενον. 1. Μακάριοι οἱ κατὰ τὸν Ἰώβ. Τὸ ᾿Αλερ, τὸ διὰ τῆς κινναβάρεως παρακείμενον, ἑρμηνεύεται ἀρχὴ στόματος, τουτέστιν ὁ δυνάμενος μὴ πταίειν ἐν λόγῳ, οὗτος τέλειος ἀνήρ. το τι 170. ῎Ανοιξον τὰς πύλας τῶν οὐρανῶν σου, καὶ τὴν παράκλησιν μου δέξαι, καθὼς εἶπας· Ἐπικαλέσεται με επικάλεσαι με] ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς σου, καὶ έξελοῦμαι σε, καὶ δοξάσεις με· οὕτως νῦν, δεξα μένου μου τὴν παράκλησιν, ῥῦσαί με. 171. 'Ανέπεμψα [αναπέμψω] ύμνον δοξάζων σε ὅταν φωτίσῃς με τὰ δικαιώματά σου, καὶ νοεῖν, καὶ πράττειν. 172. Λαλήσω τὸν λόγον σου μετά παρρησίας, ότι ἀπ' ἀρχῆς ἕως τέλους δικαιοσύνη εἰαὶν, ἅπερ ἐνετείλω ὑμῖν [ἡμῖν]. 173. Εὐτρέπισον τὴν χάριν σου [εἰς τὸ] φυλάττειν με, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξελεξάμην. 174. Επεπόθησα γνώναι, Κύριε, τὴν φανέρωσιν τῶν προσταγμάτων σου· διὰ τοῦτο ἐπιζητῷ ἑκάστης Γραφῆς τὴν ἐπίλυσιν. 175. Ζωοποίησον την ψυχήν μου διὰ τῆς χάριτός σου, καὶ αἰνέσει [σε ] δι' αὐτῆς· καὶ τὰ κρίματά σου ὅπλα μοι γένοιντα κατὰ τῶν ἐναντίων δυνάμεων. 176. Επλανήθην καταλιπών σε τὸν ἀληθινὸν ποι μένα· ἀλλὰ γινώσκεις ποῦ εἰμι· θέλησον εὑρεῖν με, ὅτι καὶ πεπλανημένος ὢν ὡς πρόβατον ἀναβοῶν ζη τῶν [ζητῶ ] σε, καὶ τὴν σὴν ποίμνην, φοβούμενος, μήποτε διὰ τῆς ἁμαρτίας μου καὶ θηριάλωτος γένω μαι ὑπὸ τῶν ἐναντίων δυνάμεων. Οἱ ἀπεχόμενοι, Μακάριοι, 4. Θερμοί, τὸ πῶς, ἔνοικον ἐν αὐτοῖς. 5. Οἱ γὰρ λεγόμενοι, τοῖς προστάγμασιν αυ τοῦ οὐ πείθονται.
col. 1209–1210page 310 of 376
PG 27:1209Τὰ δικαιώματά σου, Ἐν τοῖς χείλεσί μου, 19. Ἐν ταῖς ἐντολαῖς, καὶ κατανοήσω τα 20. Ἐν τοῖς δικαιώμασί σου, Αποκάλυψον, 31. Καὶ γὰρ τὰ μαρτύριά σου, 6. Σὺ εἶπας, τὰ ἔργα Κυρίου ἀμελῶς. Τα 8. Ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως σου μή, Τὰ δικαιώματά σου, 12. Πῶς τῶν νεωτερικῶν ἐπιθυμιῶν ἐπιλάθεται τις; Τὸ διὰ τῆς κινναβαρεως παρακείμενον όνομα, τὸ Βὴθ, ἑρμηνεύεται οἶκος. Δηλοῖ δὲ, ὅτι οὕτω κατορθοί τὰ μέλη αὐτοῦ οἶχον Θεοῦ. 15. Ἐν τῷ, τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ. 17. Οὐχ ὑπεστειλάμην τοῦ διδάξαι, 19. Ἐν ταῖς Γραφαῖς σου, τῆς καρδίας μου, 20. Νυκτὸς καὶ ἡμέρας. 21. Καὶ πληρώσω αὐτοὺς ἔργῳ. Δός, τοῦ ἁγίου σου, 25. Διαχώρισον το σκότος σου, 25. Μὴ ἀνάξιον ἡγήσῃ με τοῦ γνῶναι με τό, 26. Επιποθεί, καὶ οὐ κορέννυται τά, 28. Ἐπὶ ἀπωλείᾳ, πονηρὰς ἀναστροφές 29. "Αφελε, μεμαρτύρησαι ἕκαστον τῶν, 30. Καὶ γάρ, Επισκεπτόμην, 33. Εξωμολογησάμην σοι, καὶ εὐθέως ήθε 34. Τὸν φωτισμόν, καὶ ἀπὸ τῆς τέρψεως οὐ 37. Επεπόθησά σε τόν, Μνημονεύω γὰρ τό, 42. Ἐπειδὴ νήπιος, βαδίσαι, ζητήσω δὲ με 43. Ὑπόταξον, καὶ μὴ εἰς τήν, ἵνα
col. 1211–1212page 311 of 376
PG 27:1211Απόστρεψον, Ἐν τῇ ὁδῷ, Στήσον, Περίελε, Ιδού, Καὶ ἔλθοι, 50. Καὶ ἀποκριθήσομαι, 51. Οτι ἤλπισα ἐπὶ τοὺς λόγους σου. Καὶ μή, Καὶ φυλάξω, Καὶ ἐπορευόμην, Καὶ ἐλάλουν, 56. Καὶ ἐμελέτων, αἷς ἠγάπησα, Καὶ ἦρα, Καὶ ἠδολέσχουν, Μνήσθητι, Αὕτη, Ὅτι τὸ λόγιόν σου, 62. Υπερήφανοι παρηνόμουν, Εμνήσθην, Αθυμία, Ψαλτά, Εμνήσθην, Αὕτη, 68. Μερίς μου, φυλάξασθαι τὰς ἐντολὰς σου. Ἐδεήθην, Διελογισάμην, Ητοιμάσθην, Σχοινία, Καὶ τοῦ νόμου, Μεσονύκτιον, Μέτοχος, Τοῦ ἑλέους, 77. Χρηστότητα, κατὰ τὸ λόγιόν σου. Ἐπληθύνθη, Ετυρώθη, Αἱ χεῖρές σου, Συνέτισόν με, εἰε. Οἱ φοβούμενοί σε, 44. Φώτισον, προσχεῖν με εἰς, 45. Ἐν τῷ Υἱῷ σου ζησόν με. 67. Αφελε, τὴν αἰσχύνην, καὶ δός μοι παρ ῥησίαν σχεῖν ἐπὶ τοῦ, 49. Καὶ ἔλθοι, ζωοποιοῦν με καθὼς ἐπηγγείλω μοι. Καὶ δός μοι, Οτι ἐπεπόθησα ἐπί, 52. Καὶ μή, προστάγμασί σου ἐκκέχυμαι. 53. Καὶ ποιήσω, τὸν νόμον ἔχων, καὶ ἐν τῷ νῦν αἰῶνι, καὶ ἐν τῷ μέλλοντι. 54. Καὶ ἠγαλλιάσατο, ὅτι μεριμνῶ τοῦ, 56. Καί, ἐπέλυον ἐν ἑαυτῷ τάς, ἐκκέχυμαι πόθῳ ἐν αὐταῖς. 57. Καὶ ἀνέτεινον, ὧν ἠγάπησα. Καὶ ἐπέμενον, 59. Μνήσθητι, ὅτι ἐπηγγείλω μοι, ἐὰν ἐπιστρέψω έν, Αὕτη, 61. Ὅτι ἧς εἰρηκώς, τὸ ἐπιστρέψαι, και, Οἱ ἐξουδενοῦντες, Μόνον, 64. Πολλή, ὅταν ἐθεώρουν τούς, τοῦ νό μου σου. 'Αε!, ἐν παντὶ τόπῳ, 66. 'Αμαρτίας, Τοῦτο γὰρ ἐνετείλω μοι. 69. Εδεήθην ἐλθεῖν ἐν ὅλῃ, καὶ ἀπόστειλον τὴν βοήθειάν σου, καθὼς εἶπας· Αἰτεῖτε, 72. Λογισμοί, εἰς ἐπιθυμίαν, 73. Ἐμνημόνευον γάρ, ἐν τῷ κατακλυσμῷ, ἐκεραυνοβολήθησαν. 74. Οταν, παριστάμην λατρεύων σοι, 76. Οὐκ ἔστιν, κἀμὲ ἐλέησον, καὶ δίδαξόν με, 81. Πλῆθος, εἰς αὐτὰς τήν, ἔσχον εἰς τάς, 82. Εσκλήρυνται αἱ καρδίαι αὐτῶν κατ᾿ ἐμοῦ. Ἐγὼ δέ, εἰς τὸν νόμον σου ἔχω. 85. Σὺ ἐν ἀρχῇ, ἔπλασας με κατ', 86. Καὶ νῦν, ἀνακαίνισον αὐτὴν, ὡς στην οὖσαν, τὰς ἐντολάς σου ἔχειν ἐν ἑαυτῇ, 87. Οἱ ἅγιοι σου, ὁρῶντές με,
col. 1213–1214page 312 of 376
PG 27:121393. Επιστρεψάτωσάν με, 95. Εκλείπει, καὶ εἰς τοὺς λόγους, 100. Διηγήσαντό μοι, ἀδολεσχίαν, Σός είμι, 117. Ὑπὲρ τούς, ἐμή ἐστιν. 90. ᾿Αλλὰ πάλιν γένοιτο τό, 91. Επισκηνώσει, ζωοποίησον, ὅτι, 93. Κατηχήσουσι, καὶ ἰδόντες τῶν ἁγίων 98. Οἶδα, καὶ μνημονεύω, τῶν ἁμαρτωλῶν 99. Πόσας, δώσεις μο:, μου κατεδυνά 100. Υπέθεντό μοι τό, ἀλλ' οὐχ οὕτως οὐ θέ 110. Οὐκ ἄν, ἐξωποίησας. 112. Ἐμέ, παρὰ σοῦ περὶ τῆς σῆς ἐλπίδος. 113. Πάσης, εἶδον πέρας. 115. Ὡς μόνον, ἀγαπᾶν τὸ ὄνομά σου. Οι 116. Αδιαλείπτως, καὶ προκόπτω ἐν αὐτῷ. 117. Ταῖς γάρ, τὴν χάριν ταύτην. 121. Ἐν τοῖς, πλάγιος οὐκ ἐπορεύθην, ὅτι σὺ τῇ χάριτι σου, 122. Τὸ μὲν πρῶτον τὸ ἰδικόν, ἐστί μοι τὰ δι 101. Οἶδα, ὅτι δικαιοκρίτης εἶ εἰς πάντα. Νονί, καιώματά σου· καὶ μετὰ τὸ παραλαβεῖν αὐτό, 104. Καθώς, τὰ προστάγματά σου, 105. Εἰς τὴν καρδίαν, ἐν ᾗ οἰκεῖς, καὶ ἐμπεριπα 106. Εἰς τοὺς ἁγίους σου τοὺς καθ᾿ ἑκάστην γε 107. Εθεμελίωσας πάντα τὸν κόσμον, τοῦ πέεται, Τοῦτο δηλοῖ, ὅτι ὑπὲρ πᾶσαν, 125. ᾿Απὸ τῶν, συνετίσθην. 124. Όταν, φαίνει μοι ὁ νόμος που τῷ μὴ προσκόψαντί μοι [προσκόψαι με] τῇ ἁμαρτία μου πεσεῖν ἢ πληγῆναί τι τῆς,
col. 1215–1216page 313 of 376
PG 27:1215Η ψυχή μου, 136. 'Αντιλαβοῦ, καὶ ζήσομαι, 152. Ἐπίβλεψον, τὸ ὄνομά σου, μɛ, 126. Κυριευθείς, ἐνώπιόν σου· καὶ ζῆσόν με, καθὼς εἴρηκας· ὁ, 127. Κατευθυνθήτω η προσευχή μου, ὡς θυμίαμα 130. Οἱ δαίμονες ἐπέβαλόν μοι, 151. Κατετρύφησα ἐν, ἔστιν ἐν τῇ, 132. Εξέδωκα, εὐαρεστήσαι σοι διά, 153. Τούς, περιεπτυσσόμην ἐν, 134. Σύ, τοῖς εἰρημένοις μοι, 135. ᾿Αναχωρήσατε, τὸ πῶς, 137. Κύκλωσον, οὐδέν μοι ἄλλη ἔσται, 139. Ἐλογισάμην, οἱ τῆς ἀσελγείας κεκολλη 141. Επίστευσα εἰς σὲ καθώς, 142. Μακροθύμησον, κατηγορῆσαί μου πρὸς 143. υλος ὁ πόθος μου ἐστι τὸ δέξασθαί με 144. Ποίησον μετ' ἐμοῦ, τοῦ ἐλέους σου, 145. Εξηγόρασας, τιμίῳ σου, τὴν χάριν 147. Διὰ τοῦτο, Ἐπειδὴ οὖν οὗτος ὁ πλοῦτος πρόσκαιρος, ὁ δὲ διὰ τῶν ἐντολῶν σου πλοῦτος αιώ νιος ὑπάρχει, διὰ τοῦτο μᾶλλον, 148. Διὰ τοῦτο, απέβλεπον. 149. Πάσης ἐκπλήξεως μεστά εἰσι, τῷ δυνα μένῳ, Διὰ τοῦτο οὖν, τῶν Γραφών. 150. Η ερμηνεία περὶ τὸ νοῆσαι. 151. Διψών, ἐπειδὴ ἐπεθύμουν ἐπιγνῶναι τὴν ἑρμηνείαν τῶν Γραφῶν σου. 152. Καθὼς ἐφόρεσας τους, καὶ ἐλέησόν με. 154. Λύτρωσαι με ἀπὸ πάσης συκοφαντίας καὶ 159. Ἐμαράνθην, λαλοῦντας περί, 160. Επειδή, υπάρχεις, καλάμην, τους ἐστιν αἱ πράξεις αἱ πονηραί. 161. Ὁ δὲ δοῦλός σου, τὰς ἐν ἑαυτῷ ἀπάνθας
col. 1217–1218page 314 of 376
PG 27:1217462. Νεώτερός είμι εγώ, καί, Προέφθασα, 172. Τῆς φωνῆς μου, κατὰ τὸ λόγιόν σου, Πολλοί, καὶ ἐκ τῶν, Κατὰ τὸ λόγιόν σου, 162. Ἐγὼ νῦν, καὶ πάντες εἰς ὄνειδός με, 164. Ένδεια, ὅτιπερ εἶπες Μακάριος, ὅταν διώξωσιν ὑμᾶς, καὶ ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς. 165. Δικαιοσύνη, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα μέλλοντα, 183. Αρχή, πιστεύειν σοι, ἀποδώσεις, Οὕτως χαίρω εγώ, 187. Πᾶσαν, χαρά μοί ἐστιν. 188. Τὸ μὲν πρῶτον, νεσά σε, ἐπιτελῶν διὰ Ἐπιβλέψω, καὶ ἐπιγνῶ τί, ἔργων ἀγαθῶν τήν, 168. Ἐν ὀδύνῃ, βοῶ πρὸς σέ, 169. Ὡς ἑώρακα, ἐξομολογοῦμαι σοι, 189. Οἱ πόθον, ἣν ἠγάπησαν βοηθοῦσαν, καὶ 192. Εφύλαξα ἐν αὐτῷ ἅπερ προσέταξάς μοι, καὶ 171. Ανένηψαν οἱ, τοῦ ἡδέως, διεμαρτύρω μοι, ὅτι πάντα ἐφορᾷς ἅπερ ἐπιτελῶ ἔρ 172. Καθώς, καὶ καθὼς θέλεις, ζῆσόν με. 173. Προσέφερόν μοι αἱ, ὡς δὲ εἶδον ἐν 177. Ὡς δικαιοκρίτης ὑπάρχων, λύτρωσαί με, καὶ διὰ λόγον σου συνέτισόν με, ὅτι εἶπας· Οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ. 181. Προσεῖχον, καὶ ἐτηκόμην, 182. Οἶδας, ὅτι, καὶ βοηθῶν μοι, 193. Οὕτως, γενοῦ, ἵνα οὕτως ἐπισίσης μοι [ἐγγίσης μου]. 195. Ανοιξον, ἐπικάλεσαι με, 197. Λαλήσω, ἐνετείλω ἡμῖν. 198. Εὐτρέπισον, τοῦ φυλάττειν, 200. Ζωοποίησον, καὶ αἴνεσαι (α) δι' αὐτῆς, 201. Επλανήθην, εἰμὶ νῦν. Θέλησον οὖν, σɛ,
col. 1219–1220page 315 of 376
PG 27:1219Ὠδὴ τῶν ᾿Αναβαθμῶν. ΨΑΛ. ΡΙΘ'. 1. Πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐξέκραξα, καὶ εἰσήκουσέ μου 2. Κύριε, ῥῦσαι τὴν ψυχήν μου ἀπὸ χειλέων ἀδίκων, 3. Καὶ ἀπὸ γλώσσης δολίας. 4. Τί δοθείη σοι, καὶ τί προστεθείη σοι πρὸς γλῶσ σαν δολίαν; 5. Τὰ βέλη τοῦ δυνατοῦ ἡκονημένα 6. Σὺν τοῖς ἄνθραξι τοῖς ἐρημικοῖς. 7. Οίμοι, ὅτι ἡ παροικία μου έμακρύνθη, 8. Κατεσκήνωσα μετὰ τῶν σνηνωμάτων Κηδάρ 9. Πολλὰ παρῴκησεν ἡ ψυχή μου. 10. Μετὰ τῶν μισούντων τὴν εἰρήνην ήμην είρη νικός 11. Οταν ἐλάλουν αὐτοῖς, ἐπολέμουν με δωρεάν. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει δὴ τῶν ᾿Αναβαθμῶν, ὅπερ ἐρμηνεύεται ἐξομολόγησις τῶν ἐρ χομένων ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν, ἀνιέναι εἰς τὴν τοῦ Κυρίου πίστιν, καὶ τὰς τούτου ἐντολάς. Αναβαθμοὶ οὖν διὰ τοῦτο εἴρηται ὅτι, ὥσπερ ἐξ ὑδάτων, οὕτως ἀπὸ τῆς εἰδωλολατρείας καὶ τῶν ἔργων ταύτης ἄρχονται οἱ ἐπιστρέφοντες ἀπὸ τοῦ πρώτου ψαλμοῦ τῶν ᾿Αναβαθμῶν ἐξομολογεῖσθαι, καὶ καθεξῆς καθ᾿ ἕκαστον βα θμὸν ἀνίεντο [ἀνιόντες] ὑψηλοτέρους δείκνυσθαι τούτοις· τελειοτέρους δὲ καὶ τελειοτέρας Εξομολογήσεις, καὶ εὐχαριστίας ἀναπέμπειν. 1. Ἐν τῷ εἶναι με δεδουλωμένον τῇ ἁμαρτίᾳ πρὸς Κύριον ἀνεβόησα μετὰ δακρύων, καὶ εἰσήκουσέ μου. 2, 3. Κύριε, δεόμενός σου ῥῦσαι τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τῶν ἐναντίων δυνάμεων καὶ τοῦ διαβόλου. 4. Ὁ δὲ Θεὸς, ἀκούσας αὐτοῦ, λέγει πρὸς αὐτ τόν· Τί σοι δωρήσομαι, καὶ μετὰ ποίας βοηθείας πρὸς τὸ ῥυσθῆναι σε ἀπὸ τῆς εἰδωλολατρείας; 5, 6. ᾿Αποστελῶ σοι τοὺς ἀποστόλους τῷ Υἱῷ μου μετὰ τῶν λόγων αὐτοῦ τῶν ἐρημούντων τὴν εἰ δωλολατρείαν, καὶ πᾶσαν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ. 7. Εξομολογεῖται λοιπὸν οὗτος λέγων· Οὐαί μοι ὅτι πάντα τὸν βίον μου ἀνήλωσα ζῶν ἀσώτως. 8. Καὶ διέμενον χωφὸς καὶ σεβόμενος τὰ εἴδω λα τῶν τοῦ σκότους δυνάμεων· ἑρμηνεύεται γὰρ Κηδάρ σκότος. 9. Απονηπιόθεν [ἀπενοήθην] τὴν ἐλπίδα μου πᾶσιν ἐν ἑαυτοῖς εἶχον. 10. Φίλος ήμην τῶν τοῦ διαβόλου δυνάμεων τῶν ἐχθρῶν τῆς εἰρήνης. 11. Οταν ἐλάτρευον αὐτοῖς, κατεδυνάστευόν μου αἰχμαλωτίζοντες εἰς ἐπιθυμίας ἀνωφελεῖς, καὶ ματαίας. Η διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει. Ερμηνεύονται. Αὐτῆς. ᾿Αναβαθμὸν ἀνιέντες, ὡς εἰς βαθμούς ὑψηλότεροι δείκνυσθαι, τουτέστι τελειότεροι, καὶ τελειοτέρας, Δέομαί σου, Εισακούσας. 'Αποστέλλω, τοῦ Υἱοῦ μου. Οὕτως λέγων· Οὐαί μοι ἐστιν, Πεποιθώς, καί, Ον. ᾿Απὸ νηπιόθεν, πᾶσαν ἐν αὐτοῖς εἶχον. Ελάλουν, αἰχμαλωτίζοντές με,
col. 1221–1222page 316 of 376
PG 27:1221Ὠδὴ των Αναβαθμῶν. ΨΑΛ. ΡΚ. 1. Ηρα τοὺς ὀφθαλμούς μου εἰς τὰ ὄρη, ὅθεν (α) ἥξει ἡ βοήθειά μου. 2. Η βοήθειά μου παρὰ Κυρίου, 3. Τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. 4. Μὴ δῴης εἰς σάλον τὸν πόδα σου, 5. Μηδὲ νυστάξῃ ὁ φυλάσσων σε. 6. Ἰδοὺ οὐ νυστάξει, οὐδὲ ὑπνώσει ὁ φυλάσσων τὸν Ἰσραήλ. 7. Κύριος φυλάξοι σε, 8. Κύριος σκέπη σοι [σου] ἐπὶ χεῖρα δεξιάν σου. 9. Ἡμέρας ὁ ἥλιος οὐ συγκαύσει σε 10. Οὐδὲ ἡ σελήνη τὴν νύκτα. 11. Κύριος φυλάξοι σὲ ἀπὸ παντὸς κακοῦ 12. Φυλάξοι τὴν ψυχήν σου ὁ Κύριος. (α) 2. Πόθεν ήξει, 5. Η βοήθειά, τὴν γῆν. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει· δὴ τῶν Ἀναβαθμῶν· ἐξομολόγησις τῶν ἀνιέντων ἀπὸ τοῦ πρώτου βαθμοῦ ἐπὶ τὸν δεύτερον, τουτέστιν ἀπὸ τῆς ἐξομολογήσεως τῶν ἁμαρτιῶν ἅμα νήφειν τῇ διανοίᾳ, καὶ τὴν βοήθειαν αὐτοῦ ἐπιγινώσκειν, ὅτιπερ παρὰ Θεοῦ ἐστιν. 1. Ανέτεινα τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς διανοίας μου ἀκοῦσαι παρὰ τῶν ἁγίων Γραφῶν, πόθεν ἐλεύσεται ἡ βοήθειά μου. 2, 5. Καὶ ἤκουσα ἐν αὐταῖς, ὅτι ἡ βοήθειά μου παρὰ Κυρίου ἔσεται τοῦ δημιουργοῦ πάντων τῶν ὁρατῶν καὶ τῶν ἀοράτων. 4. Παραγγελεῖ αὐτῷ λοιπὸν ὁ Θεός· Μηκέτι εἰς τὸν ὄλισθον τῶν προτέρων σου ἁμαρτημάτων περιπάτει [περιπατεῖν]. Σάλος γὰρ πειρασμὸς ἑρμηνεύεται. 5. Μηδὲ δὲ ὑπνώσῃ ὁ νοῦς σου τοῦ λοιποῦ εἰς τὴν ἁμαρτίαν, ἀλλὰ γρηγορείτω, καὶ προσευχέσθω τοῦ μὴ ἐμπεσεῖν εἰς πειρασμόν. 6. Ἰδοὺ [οὐδὲ] στιγμὴν, οὐδὲ χρόνον παραλεί πε: ὁ Θεὸς ἐφορῶν, καὶ φυλάσσων τὸν νοῦν τὸν ὁρῶντα αὐτόν. Ἰσραὴλ γὰρ ἑρμηνεύεται ὁρῶν Θεόν. 7, 8. Κύριος ἐκ δεξιῶν σου ἐστιν φυλάσσων καὶ σκέπων εἰς τὰ ἔργα δικαιοσύνης. 9. Ἐν τῷ φωτὶ ὢν [όντα] πᾶσα θέρμη πειρασμοῦ οὐ ξηρανεῖ σε· ἔχεις γὰρ ἐν ἑαυτοῖς τὴν πηγὴν τῆς ζωῆς. 10. Οὐδὲ ἡ ἀπάτη τοῦ βίου τούτου ἐν τῷ σκότει κυριεύσει σου. 11, 12. Ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως ὁ Κύριος οὐ συγκαύσει σε· οὐ γὰρ μέλλεις ἔχειν τοιαῦτα ἔργα, μεθ' ὧν ὠφείλεις τῷ πυρὶ παραδοθῆναι, οὐδὲ ἡ πρόσ καιρος δόξα τῶν ἀρχόντων τοῦ κόσμου τούτου ἡ κατ' ὀλίγον φθίνουσα, ὥσπερ ή σελήνη, καταδυναστεύσει σου Η διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει· π. τ. 'Α. ὅπερ ἑρμηνεύεται ἐξομολόγησις, Της πρώτης εξομολογήσεως τ. ά. ἄρχεται ἀνα νήφειν τῇ, Εσται, των. Παραγγέλλει, περιπατήσῃς, Χρόνον οὐ παραλείπει, τῶν ὁρώντων, εἰ νους ὁρῶν, Φυλάττων σε, καὶ σκέπων σε, 7) Φωτί σου όντος, ἐν ἑαυτῷ. Καταδυναστεύει σου.
col. 1223–1224page 317 of 376
PG 27:1223σου 15. Κύριος φυλάξοι τὴν εἴσοδόν του καὶ τὴν ἐξεδόν 14. Ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος. Ὠδὴ τῶν Ἀναβαθμῶν. ΨΑΛ. ΡΚΑ. 1. (α) Εὐφράνθην ἐπὶ τοῖς εἰρηκόσι μοι 2. Εἰς οἶκον Κυρίου πορευσόμεθα. 3. Εστῶτες ἦσαν οἱ πόδες ἡμῶν ἐν ταῖς αὐλαῖς σου, Ιερουσαλήμ 4. Ἱερουσαλὴμ οἰκοδομουμένη ὡς πόλις 5. Ης ἡ μετοχὴ αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτό. 6. Ἐκεῖ γὰρ ἀνέβησαν αἱ φυλαί, 7. Φυλαὶ Κυρίου, μαρτύριον τοῦ Ἰσραήλ, 8. Τοῦ ἐξομολογήσασθαι τῷ ὀνόματι Κυρίου [ὀνό ματί σου, Κύριε ]. 9. Ὅτι ἐκεῖ ἐκάθισαν θρόνοι εἰς κρίσιν, Εν ταῖς αὐλαῖς σου ῾Ιερουσαλήμ. 13. Ο Κύριος φυλάξοι τὴν ἀκοήν σου τοῦ μὴ ὑπα κοῦσαι τῇ ἁμαρτίᾳ, καὶ τὴν καρδίαν τοῦ μη ἐξαγαγεῖν πονηροὺς καὶ ἐπιθυμίας βλαβεράς. 14. Ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τῆς συντελείας. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει Ὠδὴ τῶν ᾿Αναβαθμῶν, ὅπερ ἑρμηνεύεται ἐξομολόγησις τῶν ἀπὸ τοῦ πρώτου βαθμοῦ τῆς καθ᾿ ἑαυτὸν ἐξομολογήσεως, καὶ τοῦ δευτέρου βαθμοῦ τῆς κατηχήσεως ἀνιέντων ἐπὶ τὸν τρίτον βαθμὸν τοῦ σπουδάζειν λοιπὸν ἐλθεῖν ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ, καὶ τοῖς ἱερεῦσι τοῦ Θεοῦ ἐξομολογεῖσθαι, καὶ παρ' αὐτῶν ἀκοῦσαι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ θέλοντες φωτισθῆναι. 4, 2. Ἐπληρώθην χαρᾶς ἀκούσας παρὰ τῶν συμβουλευόντων μοι· Εἰς τὴν Ἐκκλησίαν Θεοῦ ἀπέλ θαμεν. 3. Εἶτα εἰσελθὼν ἀποκρίνεται πρὸς αὐτόν [ἑαυτόν] Επέβησαν οἱ πόδες μου ἐν ταῖς αὐλαῖς σου, ἔνθα τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος τοῦ Κυρίου ἐστί· τοῦτο γὰρ ἐρ μηνεύεται Ἱερουσαλήμ, Πνεῦμα αὐτοῦ χάριτος. 4. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ οἰκοδομουμένη καὶ τειχιζομένη ὑπὸ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ· Πύλαι γὰρ ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς. 5. Τῆς χάριτος οἱ ἅγιοι σου μετέχουσιν, ἧς καὶ αὐτός 6, 7. Ἐν αὐτῇ γὰρ ἀνέβησαν οἱ ἀπόστολοι, οἱ ἀπόστολοι Κυρίου οἱ μάρτυρες, οἱ ἑωρακότες τὸν Θεόν· Ἰσραὴλ γὰρ ἑρμηνεύεται, ὡς προείπον, ὁρῶν Θεόν. 8. Τοῦ κηρύξαι ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. 9. Ὅτι ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ἐκάθισαν οἱ ἀπόστολοι σὺν ἐπισκόποις καὶ πρεσβυτέροις. Κύριος φυλάξει τ. ά. σ. τ. μ. ὑπακούειν, λογισμούς πονηρούς, Τῆς, Η διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει. Ανιόντων. Κυρίου. Χαρᾶς ἐπληρώθην, τοῦ Θεοῦ ἀπελθεῖν. Τῆς αὐτῆς χάριτος οἱ ἅγιοι σου μετέχουσιν καὶ αὐτοί. Ν. 6. Ἐν αὐτῇ γὰρ εἰσιν οἱ ἀπόστολοι. Ν. 7. Οἱ ἀπόστολοι τοῦ Κυρίου, προείπον, καὶ πάλιν λέγω· ἀνὴρ ὁρῶν Θεόν. Ονόματα σου, Κύριε,
col. 1225–1226page 318 of 376
PG 27:122511. Ερωτήσατε δὴ τὰ εἰς εἰρήνην τὴν Ἱερουσαλήμ, 10. Θρόνοι ἐπὶ οἶκον Δαβίδ. 12. Καὶ εὐθηνια τοῖς ἀγαπῶσί σε. 13. Γενέσθω δὴ εἰρήνη ἐν τῇ δυνάμει σου, 14. Καὶ εὐθηνία ἐν ταῖς πυργοβάρεσί σου. 45. Ενεκα τῶν ἀδελφῶν μου καὶ τῶν πλησίον μου, 16. Ελάλουν δὴ εἰρήνη [εἰρήνην ] περὶ σοῦ. 17. Ἕνεκα τοῦ οἴκου Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐξ εζήτησα ἀγαθά σοι. Ὠδὴ τῶν Ἀναβαθμῶν. ΨΑΛ. ΡΚΒ'. 1. Πρὸς σὲ ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μου, 2. Τὸν κατοικοῦντα ἐν τῷ οὐρανῷ. 5. Ἰδοὺ ὡς ὀφθαλμοὶ δούλων εἰς χεῖρας τῶν κυ ρίων αὐτῶν 10. Καθὼς εἴπαμεν, οἱ ἀπόστολοι ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ ἱκανοῦ τῇ χειρὶ· τοῦτο γὰρ ἑρμηνεύεται Δαβίδ ἱκανὸς χειρὶ ὅπερ ἐστὶν οἱ Υἱοὶ τοῦ Θεοῦ. 11. Λοιπὸν οἱ ἐλθόντες ἐπὶ τὸ φωτισθῆναι δέονται λέγοντες τοῖς ἀποστόλοις· Παρακαλέσατε ἱκανῶς κατ αλλαγῆναι ἡμῖν τὸν Θεὸν, ἵνα καὶ ἡμεῖς δεξώ μεθα τὴν χάριν αὐτοῦ· ὡς γὰρ προείπαμεν, Ἱερουσαλὴμ ἑρμηνεύεται Πνεῦμα αὐτοῦ χάριτος. 12. Καὶ εὐθηνήσει ἡ καρδία αὐτῶν ἐν ταῖς ἐντολαῖς τῶν ἁγίων. 13-15. Ο χορὸς τῶν ἀποστόλων λέγει πρὸς τὸν Θεόν· Ενεκεν τῆς σωτηρίας ἡμῶν ἀδελφῶν ἡγου μένων, καὶ τῶν πλησίον ἡμῶν γενομένων διὰ τῆς πίστεως, 16. Ελαλήσαμεν αὐτοῖς τὸν λόγον σου καὶ τὴν εἰς σὲ ἐλπίδα. Ει Ἕνεκα τοῦ καταρτισμοῦ τῶν ἁγίων ήτησα [ᾐτήσαμεν] χαρίσματα τοῦ Πνεύματός σου ἁγίου. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει (β)· δὴ τῶν ᾿Αναβαθμῶν, ὅπερ ἑρμηνεύεται ἐξομολόγησις τῶν ἀνα βαινόντων ἀπὸ τοῦ τρίτου βαθμοῦ τῆς θεοσεβείας ἐπὶ τὸν τέταρτον εἰς σύνεσιν ἐρχομένων, καὶ γινωσκόντων ἑαυτοὺς ἐπὶ ταῖς ἁμαρτίαις, ταπεινουμένων ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ δεομένων αὐτοῦ, ὥστε ἐλεηθῆναι. 1, 2. Οὐκ ἔτι τὴν ἐλπίδα μου ἔχω ἐπὶ τῇ ματαιότητι τῶν εἰδώλων· ἀνένευσα γὰρ τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς διανοίας μου πρὸς σὲ τὸν ἐν τῷ οὐρανῷ κατοικοῦντα. 3. "Ωσπερ έκαστος τῶν δούλων ἀφορᾷ, καὶ τὸ ζῇν, καὶ τὸ θανεῖν αὐτὸν ἐν τῷ Δεσπότῃ αὐτοῦ· οὕτω καὶ ἡμεῖς ἐνώπιόν σου παριστάμεθα το [οἷον] βούλημα σόν ἐστι ποιῆσαι εἰς ἡμᾶς· ἀπολογίαν γὰρ οὐκ ἔχου μεν ἐνώπιόν σου. Τῇ χειρι, ὁ Υἱός. Ημίν Ν. 12. Καὶ βλαστῆσαι ἡμᾶς, καὶ καρποφορῆσαι διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ, οὕτως ὡς τοὺς ἀγαπῶντας αὐτόν. Ν. 13. Προσεύχονται λοιπὸν ὑπὲρ αὐτῶν οἱ ἀπόστολοι λέγοντες· Γενέσθω δὴ ἐν αὐτοῖς εἰρήνη ἐν τῇ δυνάμει σου. Ν. 14. Καὶ εὐθήνησεν ἡ καρδία, 12. Ν. 15. Ὁ χορὸς τῶν, Σωτηρίας των ἀδελφῶν ἡμῶν, καί, Ἠτήσατο, σου τοῦ ἁγίου. 16) Η διά κινναβαρεως περ 7) Τῶν εἰς σ. έ. κ. συγγινωσκόντων ἑαυτοῖς,; καὶ ταπεινουμένων, Καὶ ὥσπερ ἔ. τ. δ. τῶν ἡμαρτηκότων ἀσύγ γνωστα ἀφορᾶ τὸ ζῇν, αὐτοῦ εἶναι, παρ ιστάμεθα βούλημα,
col. 1227–1228page 319 of 376
PG 27:12274. Ως ὀφθαλμοὶ παιδίσκης εἰς χεῖρας τῆς κυρίας αὐτῆς 5. Οὕτως οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, 6. Εως οὗ οἰκτειρῆσαι ἡμᾶς. 7. Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς 8. "Οτι ἐπὶ πολὺ ἐπλήσθημεν ἐξουδενώσεως. 9. Ἐπὶ πλεῖον ἐπλήσθη ἡ ψυχὴ ἡμῶν. 10. Τὸ ὄνειδος τοῖς εὐθηνοῦσι, 11. Καὶ ἡ ἐξουδένωσις τοῖς ὑπερηφάνοις. Ὠδὴ τῶν ᾿Αναβαθμῶν. ΨΑΛ. ΡΚΓ'. 1. Εἰ μὴ ὅτι Κύριος ἦν ἐν ἡμῖν 2. Εἰπάτω δὴ Ἰσραήλ 3. Εἰ μὴ ὅτι Κύριος ἦν ἐν ἡμῖν, 4. Ἐν τῷ ἐπαναστῆναι ἀνθρώπους ἐφ' ἡμᾶς 5. "Αρα ζῶντας ἂν κατέπιον ἡμᾶς. 4. Καὶ ὡς ἑκάστη παιδίσκη, ἡμαρτηκυία, μετά φόβου καὶ τρόμου παρίσταται τῇ κυρίᾳ αὐτῆς ἐκδε χομένη ἢ θανατῶσαι, ἢ χαρίσεται [χαρίσασθα:] αὐτῇ τὸ ζῆν 5, 6. Οὕτω καὶ ἡμεῖς ἀπεκδεχόμεθα νῦν ἢ τὴν ζωὴν δοθῆναι ἡμῖν παρὰ Θεοῦ, ἢ τὴν δικαίαν ἀνταπόδοσιν τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν. 7. Δεόμεθά σου, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς. 8. Πεπληρωμένοι γάρ ἐσμεν πάσης ἀνομίας καὶ ἁμαρτίας. 9. Ανήκαστόν ['Ανήκεστόν] ἐστι τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν. 10, 11. Ὁ δὲ Κύριος πρὸς αὐτούς· Μὴ φοβεῖσθε, ἀνθ' ὧν ἐπεστρέψατε πρός με· αἱ ἀνομίαι ὑμῶν ἐπὶ τὰς ἐναντίας δυνάμεις, καὶ τὸ κατάκριμα ὑμῶν ἐπὶ τὰς τοῦ διαβόλου ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας. Ἡ προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει Ὠδὴ τῶν ᾿Αναβαθμῶν, ὅπερ ἑρμηνεύεται ἐξομολόγησις τῶν ἀνα βαινόντων ἀπὸ τετάρτου βαθμοῦ τῆς θεοσεβείας ἐπὶ τὸν πέμπτον· τουτέστι μετὰ τὴν ἐξομολόγησιν φωτισθέντες, καὶ μεμνημένοι πῶς ἐκυριεύοντο ὑπὸ τῶν ἐναντίων δυνάμεων τὸ πρότερον· καὶ ὅτι μὴ ὁ Θεὸς διὰ τοῦ βαπτίσματος ἐῤῥύσατο αὐτοὺς ἐξ αὐτῶν, ἤμελλον ἀποθνήσκειν ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ αὐτῶν. 1. Εἰ μὴ Ἰησοῦς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ὁ Κύριος ἡμῶν ἦλθε, καὶ ὤφθη ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη. 2. Είπατω δὴ ὁ λαὸς ὁ φωτισθεὶς τὴν διάνοιαν. 5. Οτι εἰ μὴ αὐτὸς ὁ Κύριος παρεγένετο. 4. Ἐν τῷ τὰς ἐναντίας δυνάμεις επέρχεσθαι καθ' ἡμῶν. 5. Παντὶ τρόπῳ, ὡς ἔτι ἦμεν ἐπὶ τῆς γῆς, ζῶν τες ἂν ἐθανατώθημεν. Εἰ θανατώσει αὐτήν, ἤ, Ανίκαστον, ἁμαρτιῶν μου. ἀνίκητον.. Επιστρέψατε. Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περι Ἀπὸ τοῦ. Τουτέστι τῶν. Φωτισθέντων, καὶ μεμνημένων τὸ πῶς
col. 1229–1230page 320 of 376
PG 27:12296. Ἐν τῷ ὀργισθῆναι τὸν θυμὸν αὐτοῦ ἐφ' ἡμᾶς, 7. "Αρα τὸ ὕδωρ ἂν κατεπόντισεν ἡμᾶς. 8. Χείμαρρον διῆλθεν ἡ ψυχὴ ἡμῶν 9. "Αρα διῆλθεν ἡ ψυχὴ ἡμῶν τὸ ὕδωρ τὸ ἀνυπόστατον. 10. Εὐλογητός Κύριος, ὃς οὐκ ἔδωκεν ἡμᾶς εἰς θήκ ραν τοῖς ὁδοῦσιν αὐτῶν. 11. Ἡ ψυχὴ ἡμῶν ὡς στρουθίον ἐῤῥύσθη 12. Εκ τῆς παγίδος τῶν θηρευόντων. 13. Η παγὶς συνετρίβη, καὶ ἡμεῖς ἐῤῥύσθημεν. 14. Η βοήθεια ἡμῶν ἐν ὀνόματι Κυρίου, 15. Τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Ὠδὴ τῶν ᾿Αναβαθμῶν. ΨΑΛ. ΡΚΔ'. 1. Οἱ πεποιθότες ἐπὶ Κύριον, ὡς ὄρος Σιών. 2. Οὐ σαλευθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα ὁ κατοικῶν Ἱερουσαλήμ. 6. Ἐν τῷ τὰς ἀρχὰς, καὶ ἐξουσίας καὶ τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους βρύχειν ἐφ' ἡμᾶς. 7. Πάντως ἡ ὁρμὴ τῆς δυναστείας αὐτῶν κατήγαγεν ἂν ἡμᾶς εἰς τὰ κατώτατα τῆς ἀβύσσου. 8. Τὰς ὁρμὰς τῆς ἡδονῆς καὶ τῶν ἐπιθυμιῶν τοῦ διαβόλου, δι᾿ ὧν κατασύρει πάντας. 9. "Αρα διῆλθεν ἡ ψυχὴ ἡμῶν τὴν τυραννίδα τοῦ διαβόλου τὴν ἀκράτητον. 10. Εὐλογητός Κύριος, ὃς οὐ συνεχώρησεν ἕως τέτ λους ἀπολέσαι ἡμᾶς ὑπὸ τῶν διδασκομένων αὐτῶν. 11, 12. Ἡ ψυχὴ ἡμῶν ὡς στρουθίον ἐῤῥύσθη ἐκ τῆς παγίδος τῶν ἐναντίων δυνάμεων θηρευθείς γὰρ ὑπάρχει ὑπ' αὐτῶν διὰ τὰς γηίνας ἐπιθυμίας, ὡς στρουθίον. 15. Αλλ' ὁ Κύριος ἐλθὼν συνέτριψε τὴν ἁμαρτίαν διὰ τοῦ βαπτίσματος, καὶ ἡμεῖς ἐῤῥύσθημεν. 14, 15. Καὶ τοῦ λοιποῦ ἡ βοήθεια ἡμῶν ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐστι τοῦ δημιουργοῦ πάντων. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει Ὠδὴ τῶν ᾿Αναβαθμῶν, ὅπερ ἑρμηνεύεται ἐξομολόγησις τῶν ἀπὸ τοῦ πέμπτου βαθμοῦ τῆς εἰς Χριστὸν ἐλπίδος ἀνελθών [ἀνελθόντων] ἐπὶ τὸν ἕκτον βαθμόν· τουτέστιν ἐξομολόγησις τῶν μετὰ τὸ βάπτισμα ἐπιγινωσκόντων τὴν δύναμιν τοῦ Χριστοῦ· τὸ πῶς ἀντιλαμβάνεται τῶν πιστευόντων εἰς αὐτὸν, καὶ τοὺς ἀπειθοῦντας αὐτῷ πῶς παραδίδωσιν εἰς κόλασιν αἰωνίαν 1. Οἱ πιστεύοντες εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ δυνατοί Ισχύϊ ὑπάρχουσιν, ὡς ἡ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ. Σιὼν ἑρμηνεύεται ἐντολή. 2. Αμετακίνητοι ἔσονται οἱ διαμένοντες ἐν τῷ Πνεύματι τῆς χάριτος αὐτοῦ· ἑρμηνεύεται γὰρ Πνεῦμα αὐτοῦ χάριτος. Τὰς ἐξουσίας. Τῶν ἡδονῶν. Απολέσθαι, τῶν διδασκαλιῶν. Θηρευθείσα γὰρ ὑπῆρχεν. Εν ὀνόματι Κυρίου Ἰησοῦ ἐστι τοῦ δημιουργοῦ τῶν, Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει. Ανιόντων. (*) Αιώνιον. Αἱ ἐντολαί, Σιών γάρ, Γὰρ Ιερουσαλήμ,
col. 1231–1232page 321 of 376
PG 27:12313. Ορη κύκλῳ αὐτῆς, 4. Καὶ ὁ Κύριος κύκλῳ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. 5. ᾿Απὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος. 6. Οτι οὐκ ἀφήσει Κύριος την ῥάβδον τῶν ἁμαρ τωλῶν 7. Επι τον κλῆρον τῶν δικαίων 8. Οπως ἂν μὴ ἐκτείνωσιν οἱ δίκαιοι ἐν ἀνομίας; χεῖρας αὐτῶν. 9. Αγάθυνον, Κύριε, τοῖς ἀγαθοῖς καὶ τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ. 10. Τοὺς δὲ ἐκκλίνοντας εἰς τὰς στραγγαλιας 11. Απάξει Κύριος μετὰ τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν. 12. Εἰρήνη ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ Ὠδὴ τῶν ᾿Αναβαθμῶν. ΨΑΛ. ΡΚΕ. 1. Ἐν τῷ ἐπιστρέψαι Κύριον τὴν αἰχμαλωσίαν Σιών, 5. Ορη ὑπάρχουσι κύκλῳ τῆς Ἱερουσαλήμ. 4, 5. Καὶ ὁ Κύριος Ἰησοῦς, τὸ ὄρος τὸ πληροῦν τὴν οἰκουμένην, κύκλῳ ἐστὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ νῦν, καὶ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι. 6. Οὐ γὰρ συγχωρήσει Κύριος κατ' ἐξουσίαν, καὶ τὴν ἐναντίαν δύναμιν. 7. Τῶν ἁγίων αὐτοῦ. 8. ἵνα μὴ οἱ δίκαιοι, κυριευθέντες ὑπὸ τῶν δαιμόνων, ἐκδώσωσι τὰς ψυχὰς αὐτῶν ταῖς ἐπιθυμίαις τοῦ βίου. 9. ᾿Αγαθὰ δώρησαι, ὁ Θεὸς, τοῖς ἀγαθοῖς καὶ τοῖς ὑπακούουσι ταῖς ἐντολαῖς σου ἐκ καρδίας. 10, 11. Τοὺς δὲ εἰς ἀσελγείας ἐκδεδωκότας ἑαυ τοὺς τῇ φθορᾷ παραδώσει Κύριος τῷ αἰωνίῳ πυρί Ο μετὰ τοῦ διαβόλου καὶ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ. 12. Η χάρις τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς καθαρούς τῇ καρδία. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει δὴ ᾿Αναβαθμῶν, ὅπερ ερμηνεύεται ἐξομολόγησις τῶν ἀπὸ τοῦ πέμπτου βαθμοῦ [ ἀπὸ τοῦ ἔκτου βαθμοῦ τῆς γνώσεως τοῦ Χριστοῦ ἀνιέντων ἐπὶ τὸν ἕβδομον βαθμὸν ] τῆς εἰς Χριστὸν ἐλπίδος ἀν:έντων ἐπὶ τὸν ἔκτον βαθμὸν, τουτέστιν ἐξομολόγησις τῶν μετὰ τὸ βάπτισμα ἐπιγινωσκόντων τὴν δύναμιν τοῦ Χριστοῦ· τὰ πῶς ἀντιλαμβάνεται τῶν πιστευόντων εἰς αὐτὸν, καὶ τοὺς ἀπειθοῦντας αὐτῷ παραδίδωσιν εἰς κόλασιν αιώνιον. 1. Ἐν τῷ καιρῷ ὅταν ἐπέστρεψεν ὁ Κύριος Ἰησοῦς τὴν δουλείαν τῆς καρδίας ἡμῶν, ὅταν ἐβουλεύσα μεν ταῖς ἐναντίαις δυνάμεσι. Σιών γὰρ ερμηνεύε και σκοπευτήριον, ὅπερ ἐστὶν ἡ καρδία. Οὐ γάρ, κατ εξουσιάζειν τὰς ἐναντίας δυνάμεις των, Καρδίας. Ν. 10, Τούς, 11. Παραδώσει, 12, Η χαρά του, Η διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει· Ὠδὴ τῶν ᾿Αναβαθμῶν, ὅπερ ἑρμηνεύεται ἐξομολόγησις τῶν ἀνα βαινόντων ἀπὸ τοῦ ἔκτου βαθμοῦ τῆς εἰς Χριστὸν τε λειότητος ἐπὶ τὸν ἕβδομον βαθμὸν, τὴν μνήμην γεν νῶντα τοῖς πιστοῖς, καὶ παρασκευάζοντα αὐτοὺς δια ηγεῖσθαι τὰ περὶ τῆς γενομένης αὐτοῖς παρὰ τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀντιλήψεως, καὶ παράκλησις παρακλήσεως) ἀπολαβεῖν αὐτοὺς τὴν προτέραν ἀπό λαύσιν τοῦ παραδείσου, ἣν ὁ προπάτωρ Ἀδὰμ ἀπὸ ώλεσεν, ἀπατηθεὶς ὑπὸ τοῦ διαβόλου. Εδουλεύσαμεν.
col. 1233–1234page 322 of 376
PG 27:12332. Εγενήθημεν ὡσεὶ παρακεκλημένοι. 3. Τότε επλήσθη χαρᾶς τὸ στόμα ἡμῶν, 4. Καὶ ἡ γλῶσσα ἡμῶν ἀγαλλιάσεως. 5. Τότε ἐροῦσιν ἐν τοῖς ἔθνεσιν 6. Ἐμεγάλυνε Κύριος τοῦ ποιῆσαι μετ' αὐτῶν. 7. Ἐμεγάλυνε Κύριος τοῦ ποιῆσαι μεθ᾿ ἡμῶν 8. Εγενήθημεν εὐφραινόμενοι. 9. Επίστρεψον, Κύριε, τὴν αἰχμαλωσίαν ἡμῶν, 10. Ως χειμάρρους ἐν τῷ νότῳ. 2. Εγενόμεθα ὡς ἀνάπαυσιν· Ο γὰρ παρακαλῶν τοὺς ταπεινούς παρεκάλεσεν ἡμᾶς Θεός. 5. Τότε επλήσθημεν Πνεύματος ἁγίου 4. Καὶ ἠρξάμεθα λαλεῖν ἑαυτοῖς ἐν ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις, καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς ᾄδοντες, καὶ ψάλ λοντες ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. 5, 6. Τότε έλεγον αἱ ἐναντίαι δυνάμεις· Εὐδό χησεν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ σῶσαι αὐτούς. 7. Ἡμεῖς δὲ πάλιν καυχώμενοι ἐν Κυρίῳ λέγομεν Ἥπλωσεν ἐπὶ πάντας, καὶ εἰς ἡμᾶς τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 8. Εὑρέθημεν πλησθέντες τη χαριτι αὐτοῦ. 9, 10. Ο χειμάρρους οὗτος, περὶ οὗ λέγει ὁ Προ φήτης, ἐν τῷ νότῳ ἐστὶν ἐν τῇ Ρινοκουρούρα ἥτις ἐστὶν ἀρχὴ τῆς Αἰγύπτου· διὸ καὶ ὁ Προφήτης εἴρηκεν, ὡς ὁ χειμάρρους ἐν τῷ νότῳ. Τοῦτο οὖν μεμαθήκαμεν παρὰ πλειόνων, ὅτιπερ οἱ Σαρακηνοί κατήρχοντο εἰς τὴν Ῥινοκουρούραν, ἢ [ὡς] καὶ κατ έρχονται μέχρι τοῦ νῦν, καὶ παιδεύουσιν ὥσπερ [πορθοῦσιν ὄπερ] εὑρίσκουσι, καὶ ἀνέρχονται εἰς τοὺς τόπους αὐτῶν. Ὁ δὲ χειμάρρους οὗτος, περὶ οὗ εἶπεν ὁ Προφήτης, ἐκ τῶν Σαρακηνῶν κατέρχεται κατὰ βούλησιν οὖν Θεοῦ, ἡνίκα γένηται ὑετὸς λάβρος, πληθύνει ὁ χειμάρρους, ὥστε κατέρχεσθαι αὐτὸν σφο δρῶς, λαμβάνοντα τὰς σκηνὰς τῶν Σαρακηνῶν, καὶ αὐτοὺς δὲ ἀπόλλυσιν, ἅπερ δὲ διήρπασαν λαβὼν φέ ρει εἰς τὴν Ρινοκουρούραν, ὅθεν καὶ ἐλήφθησαν ἀπὸ τῶν Σαρακηνῶν τὸ πρότερον· καὶ ἡμεῖς δὲ, γενόμενοι ἐν αὐτῇ τῇ πόλει, ἐθεασάμεθα τὸν χειμάρρουν. Τοῦτο οὖν ἐστιν ὁ λέγει ὁ Προφήτης ἐκ προσώπου τῶν πεπιστευκότων· ὅτι, ὥσπερ ἐκεῖνος ὁ χειμάρρους τοὺς μὲν αἰχμαλωτίζοντας ἀπόλλυσι, τὰ δὲ ληφθέντα παρ' αὐτῶν σκύλα ἀποκαθίστησιν, ἐξ ὧν καὶ ἐλήφθησαν, οὕτω ποίησον καὶ αὐτὸς, καὶ τὰς μὲν ἐναντίας δυνάμεις τὰς αἰχμαλωτισάσας ἡμᾶς θανάτωσον τῷ ὕδατι τοῦ βαπτίσματος, δι' αὐτοῦ δὲ τοῦ ὕδατος ἀπό δος ἡμῖν τὴν δόξαν καὶ τὴν ἐλευθερίαν, ἣν ἀφείλαντο ἡμῖν αἱ τοῦ ἐχθροῦ δυνάμεις. Αὕτη οὖν ἡ διήγησις τοῦ χειμάρρου, καὶ αὕτη ἡ αἰτία τοῦ εἰρηκέναι τὸν Προφήτην. Εἰς ἀνάπαυσιν, ὁ Θεός. Ἐν ἑαυτοῖς. Ν. 5, Τότε, τοῦ Ν. 6, 7, Ημείς, ἐν τῷ Κυρίῳ, εἰς πάντας ἡμᾶς, Τῆς χάριτος, Ἐν τῇ Ρινοκούρα, ὡς χειμάρρους,
col. 1235–1236page 323 of 376
PG 27:123511. Οἱ σπείροντες ἐν δάκρυσιν ἐν ἀγαλλιάσει θε ριοῦσι. 12. Πορευόμενοι ἐπορεύοντο, καὶ ἔκλαιον 13. Βάλλοντες τὰ σπέρματα αὐτῶν. 14. Ερχόμενοι δὲ ἥξουσιν ἐν ἀγαλλιάσει, 15. Αίροντες τὰ δράγματα αὐτῶν. Ὠδὴ τῶν Ἀναβαθμῶν τῷ Σολομών. 1. Ἐὰν μὴ Κύριος οικοδομήση οίκον, 2. Εἰς μάτην εκοπίασαν οἱ οἰκοδομούντες. 3. Ἐὰν μὴ Κύριος φυλάξῃ πόλιν, 4. Εἰς μάτην ηγρύπνησεν ὁ φυλάσσων. 11. Μακάριοι οἱ πενθοῦντες ἐν τῷ νῦν καιρῷ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν ἐν καρδίᾳ καθαρᾷ, ὅτι παρακληθής σονται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. 12, 13. Τὸν βίον αὐτῶν πάντα ἐπετέλουν μετὰ φά ου νυκτὸς καὶ ἡμέρας μετὰ δακρύων κατεργαζόμενοι τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν 14, 15. Ἐν τῇ ἀναστάσει ερχόμενοι ἐλεύσονται ἐν ἀγαλλιάσει ἀπολαμβάνοντες τὴν αἰώνιον ζωήν. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει Ὠδὴ τῶν ᾿Αναβαθμῶν τῷ Σολομών, ὅπερ ἑρμηνεύεται τῶν σω θέντων διὰ τοῦ βαπτίσματος τῷ εἰρηνικωτάτῳ, τουτέστιν Ἰησοῦ τῇ εἰρήνῃ ἡμῶν· τοῦτο οὖν λέγω, λοιπὸν μετὰ τὸν ἕβδομον βαθμὸν τῆς γνώσεως [τῆς δυνάμεως] τοῦ Χριστοῦ εἰς ὑψηλότερον βαθμὸν ἀνέρχονται εἰς τὸν ὄγδοον ὡσανεὶ εἰς τὰ χαρίσματα τοῦ Χριστοῦ, τῷ διδάσκοντι αὐτοὺς, ὅτιπερ οὐκ ἦν δυνατὸν σωθῆναι ἡμᾶς διὰ τοῦ λόγου τοῦ λαληθέντος δι' ἀγγέλων καὶ τῶν προφητῶν, εἰ μὴ αὐτὸς ὁ Κύριος, αὐταῖς ὄψεσι παρα γενόμενος, ἔσωσεν ἡμᾶς· καὶ ὅτι αὐτοὶ προφῆται ἐν ὀδύνῃ διήγον, ὅτι οὐκ ἠδύναντο ἐπιστρέψαι τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων, ἵνα σωθῇ, εἰ μὴ ὡς προεἶπον, ὁ Κύριος παραγέγονεν, ὡς καὶ αὐτὸς ὁ πρῶτος στίχος τοῦ ψαλμοῦ Το 1, 2. Ἐὰν μὴ αὐτὸς ὁ Κύριος τῇ ἑαυτοῦ παρ ουσίᾳ ᾠκοδόμησε τὴν Ἐκκλησίαν, καθὼς εἴρηκε τῷ Πέτρῳ· Σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρα οικοδομήσω μου τὴν Ἐκκλησίαν, ὀφελεῖς ὑπῆρχον οἱ κόποι τῶν προφητῶν ἐν γένει τῶν ἀνθρώπων. 3, 4. Ἐὰν μὴ Κύριος φυλάξῃ πάντα ἄνθρωπον, εἰς μάτην εκόπιεν ἕκαστος τῶν δοκούντων εἶναί τι. εἰς τὴν 'Ρινοκούραν, ή και, καὶ παρεδρεύουσιν ἅπερ εὑρίσκουσι, καὶ ἀπέρχονται, ὑετὸς λά βρος, ἀπόλλυσι. Τὰ δὲ αὐτῶν πάντα ἀναγκαίως, καὶ ἅπερ διήρπασαν, Ρινοκούραν, ὅθεν καὶ ἐλή φθησαν τὰ αὐτὰ σκύλα ὑπὸ τῶν, "Οτι, ὥσπερ ὁ χειμάρρους, καὶ αὐτός, τὰς αἰχμαλωτισά σας ἡμᾶς, εἰε., πάλιν ἀποδώσει ἡμῖν, ἣν ἀφεί. λαντο ἡμῶν, 1) Φόβου, και τρόμου. Τη δέ. Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει, Σολο μῶν, ὅπερ ἑρμηνεύεται ἐξομολόγησις τῶν, ᾿Αγγέλου. Οἱ προφῆται. Ψαλμοῦ αὐτὸ τοῦτο δηλοῖ. Ν. 1. Εάν, Ανωφελείς, Τῷ γένει, 2, 3, 4. Ἐὰν μὴ Κύριος, Εκοπίασεν,
col. 1237–1238page 324 of 376
PG 27:12375. Εἰς μάτην ὑμῖν ἐστι τὸ [τοῦ] ἀρθρίζειν 6. Εγείρεσθε μετὰ τὸ καθῆσθαι, 7. Οἱ ἐσθίοντες ἄρτον ὀδύνης. 8. Οταν δῷ τοῖς ἀγαπητοῖς αὐτοῦ ὕπνον. 9. Ἰδοὺ ἡ κληρονομία Κυρίου, υἱοί 10. Ὁ μισθὸς τοῦ καρποῦ τῆς γαστρός. 11. ὡσεὶ βέλη ἐν χειρὶ δυνατοῦ 12. Οὕτως οἱ υἱοὶ τῶν ἐκτετιναγμένων. 15. Μακάριος, ὃς πληρώσει τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοῦ ἐξ αὐτῶν 14. Οὐ καταισχυνθήσονται, ὅταν λαλῶσι τοῖς ἐχθροῖς αὐτοῦ [αὐτῶν] ἐν πύλαις. 5. Ὑμῖν τοῖς προφήταις εἰς μάτην ἐστὶ τὸ όρο θρίζειν ὑμᾶς, καὶ λαβεῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν ἀπείθειαν τῶν ἀνθρώπων. 6. Ομως μετὰ τὴν κοίμησιν ὑμῶν ἀνίστασθε· ὁ λόγος γὰρ ὑμῶν μέλλει κηρύσσεσθαι, καὶ ἄγειν πάνε τας εἰς τὴν πίστιν τοῦ Θεοῦ. 7. Οἱ νῦν, διὰ τὸ μηδένα ὑμῶν ἀκούειν, με δδύ νης ἐσθίοντες τὸν ἑαυτῶν ἄρτον. 8. Πότε διεγείρεσθε, ὅταν ὁ Κύριος μέλλων συλ λαμβάνεσθαι ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων ἐπὶ τοῖς ἀγαπητοῖς αὐτοῦ, τουτέστι τοῖς ἀποστόλοις· Καθεύδετε τὸ λοι πὸν, καὶ ἀναπαύσεσθε· ἤγγικε γὰρ ὁ παραδιδοὺς με. 9. Ἰδοὺ ἡ κληρονομία Κυρίου υἱοὶ ὑμῶν τῶν προ φητῶν, οἱ ἀπόστολοι. 10. Καὶ ὁ μισθὸς τοῦ πόνου ὑμῶν καὶ τῆς ὀδύνης, ῆς ἔχετε τότε κυριεύσοντες, τούτους τοὺς ἀποστόλους ἡμῖν ἔτεκεν. 11. Ὡς βέλη πεμπόμενα παρά τινος εὐστόχου καὶ Ισχυροῦ, οὕτως εἰσὶν οἱ ἀπόστολοι ὑπὸ Κυρίου πεμ πόμενοι εἰς τὸ κήρυγμα. 12. Οἱ υἱοὶ τῶν προφητῶν, τῶν μὴ ἐχόντων ἐν αὐτ τοῖς σίτα, ἢ βρῶσιν τὴν ἀφανίζουσαν. 13. Μακάριος, ὅτι [ ὅστις ] τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων εἰς τὰ εἰρημένα ὑπὸ τῶν ἀποστόλων, και μαθών αὐτὰ, καὶ πληρῶν. 14. Οἱ τοιοῦτοι γὰρ οὐ καταισχύνονται, ὅταν μετα βαίνωσιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου, καὶ ἐναντίαι δυνά μεις ἑστῶσαι ἔξωθεν τῶν πυλῶν τοῦ οὐρανοῦ ζητοῦσι κατ' αὐτῶν εὑρεῖν τινα πράξιν πονηρὰν εἰς αὐτ τοὺς, ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτῶν πρὸς τὸν Θεὸν ὡς ἡμαρτηκότων. Τοῦ ὀρθρίζειν ὑμᾶς, καὶ λαλεῖν, Μετ' οδύνης ἤσθιον, Πότε δὲ ἐγείρεσθε, ὅταν ὁ Ἰησοῦς ὁ μέλλων, Ἰουδαίων εἴπῃ τοῖς, και γάρ. Είχετε τότε κηρύσσοντες. Ἐν ἑαυτοῖς σἶτα, ἢ βρῶσίν τινα, Ο. Πονηρὰν πεπραχότας αὐτούς,
col. 1239–1240page 325 of 376
PG 27:1239Ὠδὴ τῶν Αναβαθμῶν. ΨΑΛ. ΡΚΖ'. 1. Μακάριοι πάντες οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον, 2. Οἱ πορευόμενοι ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ. 5. Τοὺς πόνους τῶν καρπῶν σου φάγεσαι 4. Μακάριος εἶ, καὶ καλῶς σοι ἔσται. 5. Η γυνή σου ὡς ἄμπελος εὐθηνοῦσα 6. Ἐν τοῖς κλίτεσι τῆς οἰκίας του. 7. Οἱ υἱοί σου ὡς νεόφυτα ἐλαιῶν 8. Κύκλῳ τῆς τραπέζης σου. 9. Ἰδοὺ οὕτως ευλογηθήσεται ἄνθρωπος ὁ φοβούμενος τὸν Κύριον. 10. Εὐλογήσαι σε Κύριος ἐκ Σιών, 11. Καὶ ἴδοις τὰ ἀγαθὰ Ἱερουσαλήμ 12. Πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου. 13. Καὶ ἴδοις υἱοὺς τῶν υἱῶν σου Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει Ὠδὴ τῶν ᾿Αναβαθμῶν, ὅπερ ἑρμηνεύεται ἐξομολόγησις τῶν ἀπὸ τῆς γνώσεως [τῶν χαρισμάτων] τοῦ Χριστοῦ, τουτέστιν ἀπὸ τοῦ ὀγδόου βαθμοῦ ἀνιόντων εἰς τὸν Θεὸν, λέγω δὴ τοῦ εἰδέναι αὐτοὺς, ὅτι πληρῶν τὰς ἐντολὰς τοῦ Χριστοῦ πῶς ἡ μισθαποδοσία αὐτῶν [τῆς μισθαποδοσίας αὐτὸς] ἀξιοῦται ἐν τῇ ἡμέρα τῆς κρίσεως ὑπὸ τοῦ Θεοῦ. 1. Μακάριοι οἱ ὑπακούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ. 2. Οἱ ἐξακολουθούντες τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ. 5. Τοὺς καρποὺς τῆς δικαιοσύνης, οὓς μετά θλίψεως τῆς ἐν τῷ κόσμῳ ἐκτελεῖς, ὕστερον ἐμπλησθήσῃ αὐτῶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ. 4. Τοῦ μακαρισμοῦ τῶν ἁγίων ἀξιωθήσῃ, εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Θεοῦ σὺ εἰσελεύσεις. εὐφροσύνης· οὕτως ἐστὶν ἐν τοῖς μέλεσι τοῦ σώματός 5, 6. Ἡ ψυχή σου, ὡς ἄμπελος, γέμουσα ἁπάσης σου, ἔνθεν αὐτῆς, καὶ ἔνθεν ἔχουσα καρπούς δικαιοσύνης, Διὰ τῶν ὅπλων τῆς δικαιοσύνης τῶν δε ξιῶν καὶ ἀριστερῶν, διὰ δόξης, καὶ ἀτιμίας, καὶ τῶν λοιπῶν. 7, 8. Τὰ ἔργα τῆς δικαιοσύνης σου μετὰ ἐλέους καὶ καρπῶν εἰρηνικῶν εἰσι συσφίγγοντα καὶ σκέπονται Ο τὴν καρδίαν σου. 9. Ἰδοὺ οὕτως μακαρισθήσεται ἄνθρωπος (ώς μέλλων λέγειν [α]) ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. 10. Ερεῖ γὰρ παντὶ τοιούτῳ ἀνθρώπῳ ὁ Κύριος, ἐν τῇ ἐπουρανίῳ πόλει· Δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι του Πατρός μου καὶ τὰ ἑξῆς. ἀγαθῶν, ὧν ἐπηγγείλατο ὁ Κύριος τοῖς ἀγαπῶσιν 11, 12. Καὶ ἀπολαύσει ἕκαστος τῶν αἰωνίων αὐτὸν εἰς τοὺς ἀτελευτήτους αἰῶνας. 15. Τὴν ἀνταπόδοσιν τῶν ἔργων σου. Η διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει, 'Ανιόν των εἰς τὸν ἔννατον, λέγω, δή, Ὅτι ὁ πληρῶν, Πόσης μισθαποδοσίας ἀξιοῦται, Ὑπὸ τοῦ Θεοῦ Λόγου. Τῷ λόγῳ. οὓς νῦν μετά, Χάριν τοῦ Θεοῦ σου εἰσελθεῖν. Διὰ τῶν δεξιῶν. Ως μέλλω λέγειν, πᾶς ἄνθρωπος, δ, Μου, ἀπολάβετε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασι λείαν πρὸ καταβολής κόσμου. Εκαστος τοιοῦτος τῶν. Καὶ ἴδοις τήν, (α)
PG 27:124114. Εἰρήνη ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ. δὴ τῶν ᾿Αναβαθμών. ΨΑΛ. ΡΚΗ'. 1. Πλεονάκις ἐπολέμησαν με ἐκ νεότητός μου 2. Εἰπάτω δὴ Ἰσραήλ 5. Πλεονάκις ἐπολέμησαν με ἐκ νεότητός μου 4. Καὶ γὰρ οὐκ ἠδυνήθησάν μοι. 5. Ἐπὶ τὸν νῶτόν μου τοῦ νώτου μου] ἐτέκταινον οἱ ἁμαρτωλοί 6. Ἐμάκρυναν τὴν ἀνομίαν αὐτῶν. 7. Κύριος δίκαιος [ὁ Κύριος δικαίως] συνέκοψεν αὐχένας ἁμαρτωλῶν 8. Αἰσχυνθήτωσαν, καὶ ἀποστραφήτωσαν εἰς τὰ ὀπίσω πάντες οἱ μισοῦντες Σιών. 14. Καὶ οὐκ ἔτι ἐστὶν ἐν τῇ ἄνω Τρουσαλήμ ὁ πολεμῶν τινα· εἰρήνη γάρ ἐστι· ἐπειδὴ καὶ τεχνί της, καὶ δημιουργὸς αὐτῆς ὑπάρχει Ἰησοῦς, καὶ εἰρήνη ἡμῶν. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει δὴ ᾿Αναβαθμῶν, ὅπερ ἑρμηνεύεται ἐξομολόγησις τῶν ἀπὸ [ἐννάτου] τοῦ Θεοῦ βαθμοῦ ἀναβαινόντων ἐπὶ τὸν Ἰησοῦν, τουτέστι μετὰ τὴν γνῶσιν τοῦ εἰδέναι τὰ τῆς μελλούσης μισθαποδοσίας, μέμνηνται δὲ ἅπερ ὑπέμειναν ὑπὸ τῶν ἐναντίων δυνάμεων, καὶ πῶς ὑπὸ τῆς χάριτος τοῦ Κυρίου ἡμῶν ἐῤῥύσθησαν, ἔτι γε μὴν εἰς ὑψηλοτέραν γνῶσιν ἀνιόντες τοῦ προγινώσκειν ἅπερ συνέβη τοῖς ἁμαρτωλοῖς ἐξιοῦσι τὸν βίον τοῦτον. 4. Ἐπὶ πολὺν χρόνον ἐζήτουν αἰχμαλωτίζειν με οἱ δαίμονες, ὅτε ήμην νήπιος τῇ κατὰ Θεὸν φρονήσει. 2, 3 Ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ αὐτῶν διηγησάσθωσαν οἱ φωτισθέντες τὴν διάνοιαν ἐπιγνῶναι τὸν Θεὸν, τὸ πῶς ἐπολεμοῦντο ὑπὸ τῶν ἐναντίων δυνάμεων. 4. Ἐπειδὴ ὁ Κύριος ἀντιλαμβάνετό μου. 5, 6. Ετι μὲν τοὺς δύο στίχους λαβεῖν εἰς τὸν Κύριον, τουτέστιν ἡνίκα ἐφραγελλώθη ὑπὸ τῶν Ἰου δαίων· ὅμως καὶ πρὸς τὰ ἄνω δεδομένα (λεγόμενα] θεωροῦνται ἐκ τῶν ἀποῤῥιφέντων ὀπίσω μου πονη ρῶν πράξεων, καὶ πάλιν ἐπετίθουν μοι αὐτὰς, καὶ ἐπέμενον ἐπὶ χρόνον ἱκανὸν ἐπικείμενοί μοι. 7. Αλλ' ὁ Κύριος, ὁ μηδένα παρορῶν πιστευόντων εἰς αὐτὸν, ἐθανάτωσε τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας του σκότους. 8. Ἐν τῇ μελλούσῃ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως ὁ διάβολος, καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ, καὶ πάντες οἱ πειθόμενοι αὐτοῖς καταδικασθήτωσαν τῷ αἰωνίῳ πυρί, οἱ ἀποστρεφόμενοι πᾶσαν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου. Σιών γὰρ ἐντολὴ ἑρμηνεύεται. Έσται, Ἰησοῦς ἡ εἰρήνη ἡμῶν. Η διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει· Ὠδὴ τῶν, ἀπὸ τοῦ ἐννάτου βαθμοῦ, ἐπὶ τὸν δέκατον, τουτέστι, μέμνηται ἅπερ, καὶ τὸ πῶς, (α) ἅπερ συμβαίνει τοῖς, Έστι μέν, ἐφραγγελώθη· καὶ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους ὅμως, καὶ πρὸς τὰ ἀποδεδομένα, & θεωροῦνται, πράξεων πάλιν, επικείμεναί μοι.
col. 1243–1244page 327 of 376
PG 27:12439. Γενηθήτωσαν ώσει χόρτος δωμάτων, 10. Ος πρὸ τοῦ ἐκσπασθῆναι [ἐκσπασθῆναι αὐτὸν] ἐξηράνθη. 11. Οὗ οὐκ ἐπλήρωσε τὴν χεῖρα αὐτοῦ ὁ θερίζων, 12. Καὶ τὸν κόλπον αὐτοῦ ὁ τὰ δραγματα συλλέγων. 13. Καὶ οὐκ εἶπον [εἶπαν] οἱ παράγοντες· Εὐλογία Κυρίου ἐφ' ὑμᾶς 14. Εὐλογήκαμεν ὑμᾶς ἐν ὀνόματι Κυρίου. Ὠδὴ τῶν Ἀναβαθμῶν. ΨΑΛ. ΡΚΘ'. 1. Εκ βαθέων ἐκέκραξα σοι, Κύριε 2. Κύριε (α), εἰσάκουσον τῆς φωνῆς μου. 5. Γενηθήτω τὰ ὦτά σου προσέχοντα εἰς τὴν φωνὴν τῆς δεήσεώς μου. (α) 2. Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχής μου, προσέχοντα. 5. Εἰς τήν, 9. Οὕτως εἰς πῦρ βαλλόμενοι. 10. Οἱ πρὸ τοῦ τέλους ὄντες εν τῷ κόσμῳ νεα νεκρωμένοι ὑπῆρχον ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας. 11, 12. ᾿Απὸ τῶν τοιούτων οὐχ εὗρεν ἕκαστος τῶν ἀγγέλων τῶν τὰς ψυχὰς αὐτῶν λαμβανόντων, ὡσεὶ μίαν δραχμήν δικαιοσύνης, καὶ ἕκαστος ἄγγε λος τῶν συνόντων αὐτοῖς ἐν τῇ ζωῇ αὐτῶν, καὶ τὰ ἔργα αὐτῶν προσφέρων τῷ Θεῷ, οὐχ εὗρεν ἐν αὐτοῖς σπέρμα δικαιοσύνης ἀνενεγκεῖν τῷ Θεῷ. 15. Καὶ οἱ ἅγιοι ἄγγελοι αποστελλόμενοι ἐν τῷ κόσμῳ διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν, θεωροῦντες αὐτοὺς ἀπαγομένους ἐκ τοῦ κόσμου τού οὐχ ἡσπάσαντο αὐτούς. του, 14. Οὐδὲ εἶπον αὐτοῖς, Εἰρήνη ὑμῖν· τοῦτο γάρ ἐστι Ο τὸ ὄνομα Κυρίου. Η προκειμένη επιγραφή περιέχει δὴ τῶν Ἀναβαθμῶν, ὅπερ ἑρμηνεύεται ἐξομολόγησις τῶν ἀπὸ τοῦ δεκάτου βαθμοῦ τῆς γνώσεως τοῦ εἰδέναι τὰ τῆς μελλούσης κρίσεως· λοιπὸν ἀδιαλείπτως νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐκ τῆς καρδίας αὐτῶν μετὰ ὀδυρμῶν δεόμενοι τοῦ Θεοῦ πρὸ τοῦ ἀφεθῆναι αὐτοῖς εἴ τι πάρεστιν αὐτῶν ἁμάρτημα πεπραγμένον. 1. Ἐκ τῆς καρδίας μου στεναγμὸν ἀλάλητον ἀνεβόησα πρὸς σέ 2, 3. Υποκλίνας μοι ἑαυτὸν παράσχου μοι τὰ ὦτά σου ἕτοιμα εἰς τὸ ἀκοῦσαι, ἅπερ μέλλω ἐξομολο Ο γεῖσθαί μοι. Οι πρὸ τοῦ τελευτήσουσιν ὡς ἐντὶ ἦσαν ἐν τῷ. Ν. 11. Από, 12. Καὶ ἕκαστος ἄγγε λος, Ν. 13. Καὶ οἱ, τούτου. Ν. 14. Οὐκ ἡσπάσαντο αὐτοὺς, οὐδὲ εἶπον, Ἡ διὰ τῆς κινναβάσεως περιέχει, της γνώ σεως τοῦ Θεοῦ εἰς τὸν ἑνδέκατον ἀνιέντων, τοῦτ' ἔστιν ἀπὸ τῆς γνώσεως τοῦ εἰδέναι, μετὰ ὀδυρμοῦ δεσ μένων τοῦ Θεοῦ, αὐτοῖς, εἰ τί περ αὐτοῖς ἐστιν ἁμάρτημα, Στεναγμῷ ἀλαλήτω. Ἑαυτήν, ἑαυτόν, ἐξομολογεῖσθαί
col. 1245–1246page 328 of 376
PG 27:1245ριε 4. Ἐὰν ἀνομίας παρατηρήσης [παρατηρήσει], Κύ 5. Κύριε, τίς ὑποστήσετα: (α); 6. Οτι παρὰ σοὶ ἱλασμός ἐστιν. 7. Ενεκεν τοῦ ὀνόματός σου ὑπέμεινα σε, Κύριε. 8. Υπέμεινεν ἡ ψυχή μου εἰς τὸν λόγον σου [εἰς τοὺς λόγους σου ] 9. Ηλπισεν ἡ ψυχή μου ἐπὶ τὸν Κύριον. 10. ᾿Απὸ φυλακῆς πρωίας μέχρι νυκτὸς, 11. Από φυλακῆς πρωίας ἐλπισάτω Ἰσραὴλ ἐπὶ τὸν Κύριον. 12. Ὅτι παρὰ τῷ Κυρίῳ τὸ ἔλεος, 13. Καὶ πολλὴ παρ' αὐτῷ λύτρωσις 14. Καὶ αὐτὸς λυτρώσεται τὸν Ἰσραὴλ ἐκ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ. 'δὴ τῶν ᾿Αναβαθμῶν τῷ Δαβίδ. ΨΑΛ. ΡΛ'. 1. Κύριε, οὐχ ὑψώθη ἡ καρδία μου 4, 5. Ἐὰν προσχῇς ταῖς ἀνομίαις ἡμῶν, καὶ πρὸ αὐτῆς οὕτω ποιήσῃς ὑμῖν, Κύριε, Κύριε, τίς περιλειφθήσεται; 6. Ὅτι σὺ εἶ ὁ ἱλασμὸς τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν οὐ μόνον δὲ περὶ τῶν ἡμετέρων, ἀλλὰ καὶ περὶ ὅλου τοῦ κόσμου. 7. "Οτι ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος ὑπάρχεις, διὰ τοῦτο κἀγὼ ἀπεκδέχομαι παρὰ σοῦ ἐλεηθῆναι. 8. Καὶ ὑπομένει ή ψυχή μου εἰς τὰς ἐντολάς σου. 9. Ελπισον, ἡ ψυχή μου, εἰς τὸν Κύριον, ὅτι οὐκ ἂν ἀπεῤῥίφης ἀπ' αὐτοῦ. 10. Φυλάττων αὐτὸν τοῦ μὴ ἁμαρτήσαι ἡμέρας καὶ νυκτός. 11. Καὶ συντηρῶν ἑαυτὸν ἐν τοῖς ἔργοις τοῦ φω τὸς, ἐλπισάτω πᾶς ἀνὴρ τῶν ὁρώντων τὸν Θεὸν τῇ διανοίᾳ· τοῦτο γὰρ ἑρμηνεύεται Ἰσραὴλ, ἀνὴρ 6 ρῶν Θεόν. 12. "Οτι παρὰ τῷ Κυρίῳ τὸ ἔλεος δίδοται τοῖς ἀνθρώποις. 13. Καὶ αὐτὸς διὰ τοῦ τιμίου αἵματος πάντας ἐξαγοράσει τοὺς πιστεύοντας εἰς αὐτόν. 14. Καὶ τὰς ἀνομίας πάντων ἐξαλείψει. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει δὴ τῶν Ἀναβαθμῶν τῷ Δαβίδ, ὅπερ ἑρμηνεύεται ἐξομολόγησις τῷ ἱκανῷ τῇ χειρὶ, τουτέστι τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ, τῶν ἀναβαινόντων ἀπὸ τοῦ ἑνδεκάτου βαθμοῦ ἐπὶ τὸν Ἰησοῦν, ὡσανεὶ ἀπὸ τῆς ἐξομολογήσεως, καὶ τῆς ἐλπίδος, καὶ τελειότητος τῆς εἰς τὸν Χριστὸν ἀναβέβηκεν εἰς τὸ τῆς ταπεινοφροσύνης ὕψος. 1. Κύριε, οὐκ ἐλογισάμην εἶναί σου ἄξιος. Καὶ πρὸς αὐτὰς οὕτως ἡμῖν ποιήσεις, Κύριε, καὶ τίς, Περὶ τῶν, Υπέμεινεν. Ηλπισεν, ἐπὶ τόν, ἀπεῤῥίφην, Εαυτόν, Τοῦ Κυρίου. Τοῦ τιμίου αὐτοῦ αἵματος. Αὐτῶν πάντων. Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει, βαθμού ἐπὶ τὸν δωδέκατον, ώσανεί,
col. 1247–1248page 329 of 376
PG 27:12472. Οὐδὲ ἐμετεωρίσθησαν οἱ ὀφθαλμοί μου 5. Οὐδὲ ἐπορεύθην ἐν μεγάλοις 4. Οὐδὲ ἐν θαυμασίοις ὑπὲρ ἐμέ. 5. Εἰ μὴ ἐταπεινοφρόνουν, ἀλλὰ (α) ύψωσα την ψυχήν μου 6. Ὡς τὸ ἀπογεγαλακτισμένον ἐπὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ 7. ὡς ἀνταποδώσεις ἐπὶ τὴν ψυχήν μου. 8. Ελπισάτω Ἰσραὴλ ἐπὶ τὸν Κύριον 9. ᾿Απὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος. Ὠδὴ τῶν Ἀναβαθμῶν. ΨΑΛ. ΡΛΑ. 1. Μνήσθητι, Κύριε, τοῦ Δαβίδ, καὶ πάσης τῆς πραότητος αὐτοῦ. 2. Ως ὤμοσε τῷ Κυρίῳ, ηύξατο τῷ Θεῷ Ἰακώβ. 5. Εἰ εἰσελεύσομαι εἰς σκήνωμα οίκου μου (α) 6. Αλλά, 7. Ως τό, 8. Ὡς ἀνταποδώσεις, 9. Ελπισάτω, 10. ᾿Απὸ τοῦ, 2. Οὐδὲ ἡ διάνοιά μου έχει τι τοιοῦτον. 5, 4. Οὐδὲ ἐπεθύμησα ἱερατικοῦ τινὸς ἀξιώ ματος ἐντὸς γενέσθαι. 5-7. Εἰ μὴ, ὡς τὸ παιδίον τὸ γνῶσιν ἔχον ταπεινοῦται ὑπὸ τὴν μητέρα αὐτοῦ, οὕτω κἀγὼ ἐταπείνουν ἐμαυτὸν ἐνώπιόν σου, ἀλλ' ἐλογισάμην, ὅτι περ εὐηρέστησά σοι· γένοιτο ἀνταπόδοσις τῇ ψυχῇ μου ἐν τοῖς ὑπερηφάνοις. 8, 9. Ἡ χάρις δὲ τοῦ Θεοῦ λέγει τοῖς τοιούτοις Μὴ φοβεῖσθε, ἐλπίσατε ἐπὶ τὸν Κύριον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τῆς συντελείας. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει δὴ τῶν Ἀναβαθμῶν, ὅπερ ἑρμηνεύεται ἐξομολόγητις τῶν ἀνα βαινόντων ἀπὸ τοῦ κυρίου βαθμοῦ ἐπὶ τὸν Ἰησοῦν, τουτέστιν ἀπὸ τῆς ταπεινοφροσύνης εἰς πλείονα φωτισμόν ἀναβέβηκεν. Εκδέδωκε γὰρ ἑαυτὸν ἀποτάξασθαι πᾶσι τοῖς ἐν τῷ κόσμῳ, ἐκδοῦναι δὲ αὐτὸν ὅλον τῷ Θεῷ, ἐν ταῖς ὑψηλοτέραις ὡσανεὶ μείζοσιν ἐντολαῖς λοιπὸν ἀνιών εὑρίσκεται· ὥσπερ γὰρ ἀπὸ τοῦ κυρίου βαθμοῦ ἀνιών τις ἐπιφαίνεται, οὕτω καὶ οὗτος ἐπὶ τὸν μείζονα τοῦ Χριστοῦ ἀναβέβηκεν. Εσχεν τι, 1. Μνήσθητι, Κύριε, τοῦ κατὰ τὸν Δαβὶδ λαοῦ σου τοῦ ποιοῦντος οὕτως τὰ θελήματά σου. 2. Ὡς ἐπίστευσε τῷ Κυρίῳ, ἐτάξατο ἑαυτὸν τῷ Θεῷ τῆς ὑπακοῆς· ἑρμηνεύεται γὰρ Ἰακὼβ ἀκρή 5. Εἰ πρόνοιαν τοῦ λοιποῦ ποιήσομαι τοῦ σώ ματός μου. Ν. Οὐδέ, εἰ μὴ, ὡς, ἔχον τεταπείνωται ὑπό, ἐταπείνουν ἑαυτόν εὐηρέστησά σοι Ν. 8. Γένοιτο, ὡς τοῖς, 9, 10. Η χάρις τοῦ Θεοῦ, καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος. Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει, ἀπὸ τοῦ δωδεκάτου βαθμοῦ ἐπὶ τὸν τρισκαιδέκατον, του τέστιν ἀπὸ τῆς, ἀποτάξασθαι μέν, έκδο.. ναι δὲ ἑαυτὸν ὅλον τῷ Θεῷ, καὶ ἐν ταῖς, λοιπὸν ἀν:ὼν εὑρίσκεται· ὥσπερ ἀπὸ τοῦ δωδεκάτου βαθμοῦ ἀνιών τις ἐπὶ τὸν τρισκαιδέκατον υψηλότερος ανα φαίνεται, οὕτω καὶ οὗτος ἐπὶ τὸν μείζονα φωτισμὸν τοῦ Κυρίου ἀναβέβηκεν. Υπακοή. Ποίησον μετά τοῦ σώματός μου.
col. 1249–1250page 330 of 376
PG 27:12494. Ε! ἀναβήσομαι ἐπί κλίνης στρωμνῆς μου. Β. Εἰ δώσω ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου, 6. Καὶ τοῖς βλεφάροις μου νυσταγμόν, 7. Καὶ ἀνάπαυσιν τοῖς κροτάφοις μου, 8. Εως οὗ εὕρω τόπον τῷ Κυρίῳ, 9. Σκήνωμα τῷ Θεῷ Ἰακώβ. 10. Ἰδοὺ ἠκούσαμεν αὐτὴν ἐν Ἐφραθά 11. Εὔρομεν αὐτὴν ἐν τοῖς πεδίοις τοῦ δρυμοῦ. 12. Εἰσελευσόμεθα εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ 13. Προσκυνήσομεν εἰς τὸν τόπον, οὗ ἔστησαν οἱ πόδες αὐτοῦ. 14. Ανάστηθι, Κύριε, εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου, 15. Σὺ καὶ ἡ κιβωτός τοῦ ἁγιάσματός σου. 16. Οἱ ἱερεῖς σου ἐνδύσονται δικαιοσύνην, 17. Καὶ οἱ ὅσιοί σου ἀγαλλιάσονται [ἀγαλλιάσει ἀγαλλιάσονται]. 18. Ἔνεχεν Δαβίδ τοῦ δούλου σου 4. Εἰ μὴ ἐπ' εδάφους ὕπνωσα τοῦ λοιποῦ. 5, 6. Εἰ παύσομαι ἀγρυπνῶν, καὶ προσευχόμενος, καὶ μελετῶν νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐν τῷ νόμῳ σου. 7. Καὶ εἰ δώσω ἄνεσιν τῇ διανοίᾳ τῆς καρδίας μου περὶ τὰ νοήματα τῶν Γραφών. 8, 9. Ἕως οὗ διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ οἰκοδομήσω ἐμαυτὸν οἶκον τῷ Κυρίῳ, καὶ ἀνάπαυσιν τῷ Θεῷ ὑπὸ ακοῆς εἴπαμεν γὰρ, Ἰακὼβ ἑρμηνεύεται ὑπ ακοή. 10. Ἰδοὺ ἠκούσαμεν ἐν Εὐαγγελίῳ, ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ ἀνάπαυσις τοῦ Θεοῦ, ὅταν τις πωλήσῃ τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ, καὶ δῷ πτωχοῖς, καὶ ἀπέλθῃ, καὶ ἀποτάξηται· Εφραθὰ γὰρ ἑρμηνεύεται παραδιδόντος καρποφορίαν. 11. Εύρομεν τὴν ἀνάπαυσιν ταύτην εἰς τὴν ἔρημον, ἔνθα τὸ πλῆθός ἐστι τῶν ἀνδρῶν τῶν ἐχόν των ἡπλωμένας τας καρδίας πρὸς τὸν Θεόν· δῆλον, τοὺς μοναχοὺς λέγει. 12. Εἰσελευσόμεθα εἰς τὰ μοναστήρια πρὸς τὸ ἀπο τάξασθαι. 13. Τὸν σταυρὸν αὐτοῦ προσκυνήσομεν, ἔνθα ἐπάγησαν οἱ πόδες αὐτοῦ. 14. Προσεύχονται οἱ ἡγούμενοι ὑπὲρ τῶν ἀποτασσομένων, λέγοντες· Ἐλθὲ, Κύριε, εἰς τὴν καρδίαν τούτων τῶν τὴν ἀνάπαυσίν σου τελούντων 15. Σὺ ἐλθέ, καὶ ἡ χάρις σου σὺν τοῖς ἁγίοις σου πᾶσιν. 16. Ἡμεῖς οἱ ἱερεῖς σου ἐνδυσόμεθα διὰ τῆς διδασκαλίας τούτους τοὺς τῆς δικαιοσύνης υἱούς. 17. Καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι σου καὶ πᾶσα ἡ ἀδελ φότης ἀγαλλιάσονται ἐπὶ τῇ ἀποταγῇ τούτων τῶν προελθόντων. 18. Διὰ τὸν χορὸν τὸν πεπυθημένον τῶν ἁγίων σου· Δαβὶδ γὰρ ἑρμηνεύεται πεποθημένος. Επ' Τῆς ὑπακοῆς· εἴπαμεν γάρ, ὅτι Ἰακώβ, Τοιαύτη, Εΰραμεν, πρὸς τὸν Θεὸν, τουτέστι τους. Εκτελούντων. Ενδυσόμεθα τούτους δ. τ. δ. τοὺς τῆς δ. αὐτ τοῦ υἱούς.
col. 1251–1252page 331 of 376
PG 27:125119. Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπον τοῦ Χριστοῦ σου. 20. Ωμοσε Κύριος τῷ Δαβιδ ἀλήθειαν, 21. Καὶ οὐ μὴ ἀθετήσει αὐτήν [αὐτόν] 22. Ἐκ καρποῦ τῆς κοιλίας σου θήσομαι ἐπὶ τοῦ θρόνου σου. 23. Ἐὰν φυλάξωνται οἱ υἱοί σου τὴν διαθήκην μου, 24. Καὶ τὰ μαρτύριά μου ταῦτα, & διδάξω αὐτοὺς, 25. Καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν ἕως τοῦ αἰῶνος καθιοῦνται ἐπὶ τοῦ θρόνου σου. 26. Οτι ἐξελέξατο Κύριος την Σιών 27. Ηρετίσατο αὐτὴν εἰς κατοικίαν ἑαυτῷ. 28. Αὕτη ἡ κατάπαυσίς μου εἰς αἰῶνα αἰῶνος 29. 'Ωδε κατοικήσω, ὅτι ᾑρετισάμην αὐτήν. 50. Τὴν χήραν αὐτῆς εὐλογῶν εὐλογήσω 51. Τοὺς πτωχοὺς αὐτῆς χορτάσω ἄρτων. 32. Τοὺς ἱερεῖς αὐτῆς ἐνδύσω σωτηρίαν, 55. Καὶ οἱ ὅσιοι αὐτῆς ἀγαλλιάσει ἀγαλλιάσονται. 34. Ἐκεῖ ἐξανατελῶ κέρας τῷ Δαβίδ. Αυτόν, 19. Μὴ ἀντανέλῃς ἀφ᾿ ἡμῶν τὴν χάριν τοῦ Υἱοῦ σου. 20, 21. "Α ἐπηγγείλατο ὁ Κύριος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτὸν, οὐ μὴ στερήσῃ αὐτούς Δαβὶδ γὰρ ἐρμης νεύεται ἀγαπητός. 22. Τὰ τέκνα ὑμῶν, & τίκτετε διὰ τῆς χάριτός μου, αὐτὰ κληρονομήσουσι τὴν βασιλείαν τῶν οὐρα νῶν· ταῦτα πρὸς ἕκαστον τῶν ἡγουμένων λέγει. 23, 24. Ἐὰν οἷόν τε ὑπὸ τὴν χεῖρα ἑνὸς ἑκά στου ὑμῶν ἔχωσιν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν τὴν διαθήκην μου, καὶ τὰ παθήματά μου ταῦτα, & φωτίσω αὐτοὺς εἰδέναι διὰ τῆς χάριτός μου. 25. Καὶ τὰ ἔργα τῆς δικαιοσύνης αὐτῶν βασιλεύσουσι ἀτελευτήτως. 26. Οτι ἐξελέξατο Κύριος καρδίαν τὴν ποιοῦσαν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ· Σιών γὰρ ἑρμηνεύεται σκοπευτήριον, ὅπερ ἐστὶν ἡ καρδία. 27. Ἐν τῇ τοιαύτῃ καρδίᾳ ἡδέως ἐνοικήσει ὁ Θεός. 28. ᾿Αναπαύσομαι ἐν τῇ τοιαύτῃ καρδίᾳ καὶ ἐν τῷ νῦν, καὶ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι. 29. Ἐν αὐτῇ ἐνοικήσω, καὶ ἐμπεριπατήσω, ὅτι ἠγάπησα αὐτήν 50. Τὸ φιλόξενον αὐτῆς εὐλογῶν εὐλογήσω. 51. Τὸ πρᾶον αὐτῆς καὶ ἡσύχιον χορτάσω τῶν λο γίων μου. 32. Τὰς δεήσεις αὐτῆς, καὶ ἱκεσίας περιβαλώ σω τηρίαν. 55. Καὶ τὰ ἔργα αὐτῆς τὰ ἄμωμα ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν ἀγαλλιάσονται. 54. Ἐν τῇ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐξανατελῶ τὴν βασι λείαν τῷ λαῷ τῷ πεποθημένῳ· Δαβὶδ γὰρ ἑρμηνεύε και πεποθημένος. 23. Εάν οἱ ὄντες ὑπό, 21. Καὶ τὰ παθήματά μου, Ενοικεῖ,
col. 1253–1254page 332 of 376
PG 27:125335. Ητοίμασα λύχνον τῷ Χριστῷ μου. 56. Τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ἐνδύσω αἰσχύνην. 37. Ἐπὶ δὲ αὐτὸν ἐξανθήσει τὸ ἁγίασμά μου. Ὠδὴ τῶν ᾿Αναβαθμῶν τῷ Δαβίδ. ΨΑΛ. ΡΛΒ'. 1. Ἰδοὺ δὴ τί καλόν, ἢ τί τερπνόν, 2. Αλλ' ἢ τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ἐπὶ τὸ αὐτό; 3. Ως μύρον ἐπὶ κεφαλῆς, τὸ καταβαῖνον ἐπὶ πώς γωνα, 4. Τὸν πώγωνα τὸν Ααρών. 5. Τὸ καταβαῖνον ἐπὶ τὴν ᾤαν τοῦ ἐνδύματος αὐτοῦ 35. Θεωρείται μὲν εἰς τὸν Ἰωάννην τὸν Βα πτιστὴν καὶ εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ· καὶ πρὸς τὰ δεδομένα [λεγόμενα] δὲ ἁλο ληγορεῖται τὸ, Ητοίμασα λύχνον τῷ Χριστῷ μου, τουτέστιν· Ηὐτρέπισα φῶς ἀἴδιον τῷ λαῷ μου τῷ χρισθέντι τὴν χάριν τοῦ ἁγίου Πνεύματος διὰ τοῦ βαπτίσματος. 36. Τὰς ἐναντίας δυνάμεις, καὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας τοῦ διαβόλου, καὶ τοὺς πειθομένους αυτ ταῖς καὶ ἐχθροῖς οἶσι τοῦ λαοῦ μου, ἐνδύσω αἰσχύνην αιώνιον ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως. 37. Ἐπὶ δὲ τὸν χορὸν τῶν ἁγίων ἐπελεύσεται ἡ χάρις μου, καὶ ἐκλάμψουσιν ὡς ὁ ήλιος. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει δὴ τῶν ᾿Αναβαθμῶν τῷ Δαβίδ, τουτέστι τέρψις ὑπάρχουσι καὶ ἀγαλλίασις τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ οἱ ἀναβαίνοντες εἰς τὴν τελείαν γνῶσιν τῆς ἀποταγῆς· ἐπειδὴ γὰρ ὁ πρὸ αὐτοῦ ψαλμὸς ἐκ προσώπου τῶν ἀποτασσομένων τῷ κόσμῳ εἴρηται, διὰ τοῦτο ἐν τούτῳ τῷ ψαλμῷ οὐ λέγει μόνον, ὡς ἐν τοῖς πρὸ αὐτοῦ ἀναβαθμοῖς, δὴ τῶν ᾿Αναβαθμῶν, ἀλλὰ προστίθησι τὸ τῷ Δαβίδ, ἵνα δῆλον ᾖ, ὅτι τούτου τοῦ ἀναβαθμοῦ ἡ ᾠδὴ τῷ ἱκανῷ τῇ χειρὶ, ὡσανεὶ τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ, εἴρηται. Ὠδὴ γὰρ τέρψις ἐστίν εἶτα τῶν Ἀναβαθμῶν, λέγω δὴ τῶν ἀνελθόντων ἀπὸ τοῦ τρισκαιδεκάτου ἀναβαθμοῦ ἐπὶ τὸν τεσσαρεσκαιδέ. κατον. Εἶτα τῷ Δαβίδ, ὡς προεῖπον, ἑρμηνεύεται τῷ ἱκανῷ τῇ χειρὶ, φημὶ δὴ τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ· ὡς προεί τον οὖν, τέρψεις ὑπάρχουσι τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ οἱ ἀναβαίνοντες εἰς τὴν τελείαν γνῶσιν τῆς ἀποταγῆς, ὡς καὶ ὁ πρῶτος στίχος δηλοῖ, ἀπὸ τούτου Κυρίου λέγοντος. 1. 2. Τί τοιοῦτο καλόν, ἢ τί τερπνὸν ὡς τοὺς ἀπο ταξαμένους τῷ κόσμῳ ὁμοῦ εἶναι συμψύχως καὶ ἐν φρονοῦντες; 5-5. Ὡς τὸ μύρον τὸ πνευματικὸν, ᾧπερ θεωρεί, καὶ πρὸς τὰ ἀποδεδομένα δέ, Αὐτοῖς. Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει· Ὠδὴ τῶν Αναβαθμῶν, τουτέστι τέρψις, Τέρψις. Δηλοί, αὐτὸ τοῦτο τοῦ Κυρίου, Συμψύχους τὸ ἓν φρονοῦντας; "Οπερ ἐχρίσθη, 1., τῷ κόσμῳ κατὰ Θεὸν, καὶ ὄντες, καὶ ἴρεως, καὶ ἐγένετο, ἐχρίετο ὁ ἱερεὺς, ὅταν προεχειρίζετο, κάλαμος δὲ εὐωδίας ἐστίν, "Οπερ ήρμηνεύθη σμύρνα, εις. ὅπερ ἡρμηνεύθη τὸ κιννάμωμον, Τὸ τῆς ἱερέως ἴρεως) όνομα, Τῆς χάριτος, καὶ τὴν γρηγόρησιν, εις. Διὰ τοῦτο οὖν ἀπείκασεν αὐτούς, εις. Καὶ ἐπὶ τὸ περιστόμιον τοῦ ἱματίου· τοῦτο γάρ ἐστιν ἡ α τοῦ ἐνδύματος, τὸ περιστόμιον τὸ κυκλοῦν τὸν τράχηλον, καὶ ἐπληροῦτο ἀναγκαίως τοῦ μύρου ἀμ φότερα, Ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, τουτέστιν εἰς τὴν διάνοιαν πληροῖ γὰρ τῆς, Πληροῖ δὲ καὶ κύ κλῳ γλυκύτητος διδασκαλίαν τῆς ψυχῆς, εἰς. Καὶ πάλιν ἔστι συνιδείν, Τὸ μύρον ἐκεῖνο ἀπείκασεν αὐτοὺς, ἐπειδήπερ ἐκ τῶν τεσσάρων ἐκείνων εἰρή καμεν, Εἰς τὸ ἔλαιον, Μεστὴ ἐλέους, εις. Μύρον εκκενωθεν εὐωδίας· ἀναγκαίως, Τοῦ Χριστοῦ κατὰ χάριν μέλλοντος, εἰκότως,
col. 1255–1256page 333 of 376
PG 27:1255κόσμῳ καταθανόντες, καὶ οἱ ὄντες ὁμόψυχοι. Ἐκεῖνο γὰρ τὸ μύρον κατεσκεύαστο ἀπὸ σμύρνης, καὶ κινναμώμου, καὶ καλάμου ευώδους, καὶ ἴρεως· ἐμίγνυτο γὰρ ταῦτα ἐν ἐλαίῳ, καὶ ἐγίνετο μύρον μυρεψικόν καὶ τούτῳ ἐχρίσατο ὁ ἱερεὺς, ὅταν προεχειρίζετο Ιερα τεύειν τῷ Θεῷ· οὕτω γὰρ ἦν προστάξας ὁ Θεὸς τῷ Μωϋσεῖ ἐν τῇ βίβλῳ τῆς Ἐξόδου. Ἑρμηνεύεται οὖν σμύρνα μελωδία αὐτῶν· κιννάμωμον δὲ ἑρμηνεύεται κτίσις ἄμωμος· κάλαμος δὲ εὐώδης ἐστὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ὁ γὰρ Κύριος φησιν· Ἡ γλῶσσα μου κάλαμος γραμματέως ὀξυγράφου, τουτέστι τὸ Πνεῦμα· ἱερέως [ἔρις] δὲ ἑρμηνεύεται γρηγόρησις. Οὕτως οὖν καὶ οὗτοι ὑπάρχουσι συγκείμενοι, λέγω δὴ οἱ ἀποταξάμενοι κατὰ Θεὸν διὰ μελῳδίας αὐτῶν, ἐχρίσθη Ααρών, οὕτως εἰσὶ καὶ οἱ ἀποταξάμενοι τῷ (α) ὅπερ ἑρμηνεύεται σμύρνα· καὶ διὰ τῆς κτήσεως τῶν ἔργων αὐτῶν τῶν ἀμώμων, ὅπερ ἑρμηνεύεται τὸ κιννάμωμον· καὶ διὰ τῆς χάριτος τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ὅπερ ἐστὶν ὁ κάλαμος ὁ εὐώδης· καὶ διὰ τῆς ἐγρη γόρσεως τῆς ψυχῆς, ὅπερ ἡρμηνεύθη τὸ τοῦ ἱερέως όνομα. Ταῦτα οὖν ἔχοντες οἱ ἀποταξάμενοι, τὴν μετ λῳδίαν αὐτῶν, καὶ τὴν κτῆσιν τῶν ἔργων τῶν ἀμώμων, καὶ τὴν εὐωδίαν τῆς χάριτος, καὶ τὴν ἐγρήγορσιν, μίσγουσιν αὐτὰ ἐλεημοσύνῃ, καὶ ἔστι μύρον τῷ Θεῷ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας. Διὰ τοῦτο οὖν ἀπηκλ. [ἀπεικάζει] αὐτοὺς τῷ μύρῳ τῷ βληθέντι ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ ἱερέως. Καὶ ἄλλην δὲ ἑρμηνείαν ἔχου σιν οἱ αὐτοὶ στίχοι. Ηνίκα γὰρ ἐπέχεε τὸ μύρον τὸ προλεχθὲν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ ἱερέως, ἀναγκαίως κατῄει ἐπὶ τὸν πώγωνα αὐτοῦ τὸ μύρον, καθὼς εἴτ ρηκεν ὁ ψαλμὸς, καὶ ἐπὶ τὸ περιστόμιον τὸ κυκλοῦν τὸν τράχηλον, καὶ ἐπληροῦντο ἀναγκαίως τοῦ μύρου τὰ ἀμφότερα, ὅ τε πώγων καὶ ἡ (να τοῦ ἐνδύματος αὐτοῦ. Οὕτως οὖν, λέγει, εἰσὶ καὶ οἱ ὁμοψύχως κατὰ Θεὸν ἀποταξάμενοι· ἐπιχέεται γὰρ αὐτοῖς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, ὅπερ ἐστὶ τὸ μύρον, καὶ κατελθὸν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν, τουτέστι εἰς διάνοιαν, πληροί τῆς χάριτος αὐτοῦ, καὶ τὰ λεπτά νοήματα τῆς καρδίας, ὡσανεὶ τὴν πώγωνα. Πληροῖ καὶ κύκλῳ γλυκύτητος τὴν διδασκαλίαν τῆς ψυχῆς τῆς διδα σκαλίας τὴν ψυχὴν], ὅπερ ἐστὶν ἡ α τοῦ ἐνδύματος, ἵνα λέγει· Χριστοῦ εὐωδία εσμὲν ἐν τοῖς σωζομένοις. Καὶ πάλιν ἔστι συνιδεῖν, ὅτι διὰ τοῦτο τὸ μύρον ἐκεῖνο τὸ μύρον [ἐκείνῳ τῷ μύρῳ] ἀπείκασεν αὐτοὺς, ἐπειδὴ ἐκ τῶν τεσσάρων ἐκείνων, ὧν εἰρή καμεν, κατεσκεύαστο εἰς ἔλαιον ἐκεῖνο τὸ μύρον· οὔ τως οὖν καὶ οὗτοι ἐκ τῶν τεσσάρων Ευαγγελίων κατά εσκευάσθησαν εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ, ἥτις ὑπάρ χει μεστὴ ἐλαίου καὶ καρπῶν εἰρηνικῶν. Οὐ μόνον δὲ τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἄλλως ἔστιν ἐπιστῆσαι τὸν νοῦν διὰ ποίαν αἰτίαν τῷ μύρῳ ἐκείνῳ τῷ πνευματική ἀφωμοίωσε τοὺς τοιούτους· ἐπειδὴ ὄντως οἱ τοιοῦτοι Χριστοῦ μέλη τυγχάνουσι, περὶ οὗ ὁ προφήτης λέ γει· Μύρον ἐκκενωθεν ὄνομά σοι· ἀναγκαίως οὖν ὡς τοῦ θείου μύρου, ώσανεί Χριστοῦ, κατὰ χάριν μέλη ὄντες, εἰκότως καὶ αὐτοὶ κύρῳ ἀπεικάσθησαν. (α)
col. 1257–1258page 334 of 376
PG 27:12576. Ως δρόσος Αερμὼν ἡ καταβαίνουσα ἐπὶ τὰ ὄρη Σιών. 7. "Οτι ἐκεῖ ἐνετείλατο Κύριος τὴν εὐλογίαν, 8. Ζωὴν ἕως τοῦ αἰῶνος. Ὠδὴ τῶν ἀναβαθμῶν. ΨΑΛ. ΡΛΓ. 1. Ἰδοὺ δὴ εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πάντες οι δοῦλοι Κυρίου. 2. Οἱ ἑστῶτες ἐν οἴκῳ Κυρίου, 3. Ἐν αὐλαῖς οἴκου Θεοῦ ἡμῶν. 9. Δρόσος Αερμών ἑρμηνεύεται δρόσος ἐνδοξαζόμενος· τοῦτο οὖν λέγει, ὅτι οὕτως ὑπάρχουσι, περὶ ὧν ἄνω εἰρήκαμεν, ὡς ἡ χάρις τοῦ Πνεύματος ἡ πολυποίκιλος, ἡ κατιοῦσα ἐπὶ τοὺς προφήτας, καὶ ἐπουρανίου πόλεως· ἡ δρόσος γὰρ ἡ ἐνδοξαζομένη, δῆλον, ὅτι τὰ χαρίσματά εἰσι τοῦ ἁγίου Πνεύ ματος διὰ τὸ λεπτότατον αὐτῶν, καὶ ὠφέλιμον· τὰ δὲ ὄρη δηλονότι οἱ προφῆταί εἰσιν· ἡ δὲ Σιών σαφῶς ἡ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐν πολλοῖς ἀποδέδεικται. Οὕτως οὖν καὶ οὗτοι ὁμοψύχως ἀποταξάμενοι ἔχουσι διάφορα χαρίσματα, καὶ ὡς ἐν τῇ ἄνω Ἱερουσαλήμ όντες, οὕτως πολιτεύονται. 7, 8. "Οτι ἐκεῖ εἰς τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ ἐπηγ γείλατο ὁ Κύριος λέγειν· Δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, απολάβετε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν πρὸ καταβολῆς κόσμου εἰς τοὺς ἀτε λευτήτους αιώνας. Ἡ προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει 'δὴ τῶν ἀναβαθμῶν τῷ Δαβίδ, ὅ ἐστιν, ὅτι ἡ ᾠδὴ αὕτη τῶν ἀναβαθμῶν τοῦ Δαβίδ ἐστι· τουτέστιν, οὐκ ἔτι ἐκ προσώπου τῶν ἐπιστρεψάντων ἐστὶν ἡ ᾠδὴ, ἀλλὰ τῷ ἱκανῷ τῇ χειρὶ, λέγω δὴ τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ· οὕτω γὰρ ἑρμηνεύεται τὸ Δαβὶδ όνομα ἱκανὸς χειρί. προστάσσει γὰρ αὐτὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῖς ἀποταξαμένοις καὶ κατοικοῦσιν ἅμα ἐπὶ τὸ αὐτὸ λατρεύειν αὐτῷ ἐν εἰλι κρινεῖ διανοίᾳ. 1. Ὑμῖν λέγω τοῖς ἀποταξαμένοις· [ Ἰδοὺ δή] Ἱκανῶς εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, τουτέστιν ἐμέ τὸ γὰρ δὴ ἱκανῶς ἑρμηνεύεται [ἰδοὺ δὴ ἑρμηνεύεται], οἱ ἐκδεδωκότες ἑαυτοὺς εἰς τὴν ὑπομονὴν τοῦ Χριστοῦ, οἱ τῇ διανοίᾳ νήφοντες, καὶ ἀνιστάμενοι, αὐτὴν παριστῶντες τῷ βουλήματι τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ὕψει τῶν οὐρανῶν. 2, 5. Καὶ ἑδραῖοι ὄντες ἐν ταῖς ἐντολαῖς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐν αὐταῖς αὐλιζόμενοι. Τοῦ ἁγίου Πνεύματος, Τοὺς προφήτας τῆς επουρανίου, Τὰ δὲ ὄρη, δῆλον, ὅτι οἱ, Απο δέδεκται, Οὗτοι οἱ ὁμοψύχως κατὰ Θεὸν ἀποταξάμενοι, Η διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει, Τῷ Δα Οδ, ὅπερ ἑρμηνεύεται, ὅτι, Τὸ τοῦ Δαβὶδ ὄνομα, Ιχανως. Ν. 2. Πάντες λέγει οἱ ἐκδεδωκότες ε. εἰ. τ. ὑπο ακοὴν τοῦ Χριστοῦ. Ν. 3. Οἱ τῇ διανοίᾳ νήφοντες, καὶ ἀνατεταμένην αὐτήν, τῶν οὐρανῶν. Ν. 4, 5, 5. Ἐν ταῖς ἐπερχομέναις, εύχα οιστίας τὸν Κύριον.
col. 1259–1260page 335 of 376
PG 27:12594. Ἐν ταῖς νυξὶν ἐπάρατε τὰς χεῖρας ὑμῶν εἰς τὰ "Αγια, 5. Καὶ εὐλογεῖτε τὸν Κύριον. 6. Εὐλογήσαι σε Κύριος ἐκ Σιών, 7. Ο ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. 4. Ἐν ταῖς ἐπερχομέναις ὑμῖν εἰσβολαῖς τοῦ σκέ τους, τουτέστι τοῦ ἐχθροῦ, ἀνατείνατε τὰς καρδίας ὑμῶν ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἀποβλέποντες τὰ ἀποκείμενα μῖν ἀγαθά. 5. Καὶ δοξάζετε διὰ τῶν ἔργων τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς εὐχαριστίας τὸν Κύριον. 6, 7. Καταπέμψει σοι Κύριος ἐκ τῶν ἁγίων αὐτ τοῦ ὑψωμάτων τὴν χάριν αὐτοῦ σκέπουσαν σε κα. ἁγιάζουσαν. Διὰ τί δὲ ὁ ἀριθμὸς τῶν ᾿Αναβαθμῶν δέκα καὶ πέμ πτων ψαλμῶν ὑπάρχει, λέξομεν τῇ χάριτι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ. Δῆλον πᾶσιν ὑμῖν ἐστιν, ὅτιπερ οἱ κατὰ Θεὸν προκόπτοντες υἱοὶ φωτός εἰσι, καὶ υἱοὶ ἡμῶν [ἡμέρας], ὡς αὐτὸ τοῦτο λέγει ὁ ᾿Απόστολος γράφων Θεσσαλονικεῦσιν· Ὅτι πάντες ὑμεῖς υἱοὶ φωτός ἐστε, καὶ υἱοὶ ἡμέρας· καὶ πάλιν μετ' ὀλίγα· Ἡμεῖς δὲ, ἡμέρας ὄντες νήφομεν· καὶ πάλιν αὐτὸς ὁ Κύ ριος περὶ ἑαυτοῦ ταὐτὰ λέγει ἐν Εὐαγγελίῳ, ἡμέραν ἑαυτὸν καὶ φῶς διαγράφων διὰ τοῦ λέγειν· 'Εάν τις περιπατῇ ἐν τῇ ἡμέρᾳ οὐ προσκόπτει, ὅτι τὸ φῶς τοῦ κόσμου τούτου. βλέπει· καὶ πάλιν· Εγώ είμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου. Οὐκοῦν, ὡς προείπαμεν, οἱ τῷ Κυρίῳ κολλώμενοι τῆς ἡμέρας καὶ τοῦ φωτός εἰσιν υἱοί. Οἴδατε καὶ τοῦτο, ἀγαπητοί, ὅτιπερ, ὅταν ἡ νύξ τὸ τέλειον ἐκλείψει, δέκα καὶ πέμπτων ὡρῶν γίνεται ἐν ἡμέρᾳ. Διὰ τοῦτο οὖν καὶ ἀναβαθμοὶ δέκα καὶ πέμπτοι εἴρηνται, ἵνα δῆλον ᾗ πᾶσιν, ὅτι περὶ τῆς τελείας ἡμέρας τοῦ φωτὸς, τουτέστι τοῦ ἐν Χριστῷ κατὰ πρόσβασιν εἰς τελειότητα φωτὸς ἀνερχομένων ἐν βαθμοῖς. Οὐ μόνον δὲ τοῦτο, ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦτο ἐν τρισκαιδεκάτῳ βαθμῷ, λέγω δὴ εἰς τὸ, Μνήσθητι, Κύριε, τοῦ Δαβίδ, εἴρηκε περὶ τῶν ἀποτεσσάρων βαθμῶν τῷ κόσμῳ [ἀποταξάντων τῷ κόσμῳ], ἵνα σημαίνῃ, ὅτι πλείονος φωτὸς ἀξιοῦνται οἱ τοιοῦτο:. Ὑπερέβησαν γὰρ τὸν Ἰησοῦν βαθμὸν, καὶ εἰς ὑψη λοτέραν γνῶσιν ἀναβεβήκασι τοῦ φωτὸς τοῦ Χριστοῦ. Ἐξέλιπε γὰρ παρ' αὐτοῖς νύξ τῆς ἁμαρτίας· ἑαυ τοὺς γὰρ δεδώκασι ἀναβαίνειν μὲν ἐν τῷ φωτὶ τῆς ἡμέρας, ὡσανεὶ τοῦ Χριστοῦ ἐπὶ τοὺς δέκα καὶ πέμ υ στους ἀναβαθμούς, ἵνα δῆλον ᾗ πᾶσιν, ὅτι παρ' αὐ τοῖς τὸ τέλειον ἐξέλιπεν ἡ νύξ, καὶ ἀνίσχυρος γίνεται ἡ ἁμαρτία, καθὼς προεἶπον· οἱ ἀναβαθμοὶ οὖν ταῖς ὥραις τῆς τελείας ἡμέρας ἀφωμοιωμένοι εἰσὶ, διηγούμενοι ἐκ προσώπου τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς, καὶ τῶν τούτου υἱῶν. οι Ν. 7, 8. Καταπέμψει, σοι, Διὰ τί δὲ καὶ ὁ ἀριθμός, εις. Καὶ πέντε ψαλμῶν, Ἰησοῦ Χρι στοῦ, Καὶ υἱοὶ ἡμέρας, ὡσαύτως τοῦτο λέγει, Τὰ αὐτὰ λέγει, Διὰ τοῦτο λέγει, ἐάν, Τοῦ κόσμου τούτου, Οίδατε δὲ καί, Δέκα καὶ πέντε ὡρῶν γίνεται ἡ ἡμέρα. Διὰ τοῦτο οὖν οἱ ἀναβαθμο, πέντε καὶ δέκα εἴρηνται, Τοῦ φωτός, τοῦτ᾽ ἔστιν τῆς ἐν Χριστῷ ἀναστροφῆς διηγοῦνται τὴν ἀνάβασιν τῆς προκοπῆς τῶν ἐν Χριστῷ κατά, εἰς. Ως ἐν βαθμοῖς, Καὶ διὰ τοῦτο τῷ τρισκαιδεκάτῳ ἀναβαθμῷ, Τῷ Δαβίδ, εἴρηκε περὶ τῶν ἀποτασσομένων τῷ κόσμῳ, ἵνα σημαίνῃ, ὅτιπερ πλείονος φωτὸς ἠξίωται ὁ τοιοῦτος. Υπερέβη γὰρ τὸν δωδέκατον ἀριθμὸν ἀναβαθμὸν καὶ εἰς ὑψηλοτέραν γνώσιν ἀναβέβηκεν τοῦ φωτός, Παρ' αὐτῶν παρ' αὐτῷ ἡ νύξ τῆς ἁμαρτίας ἑαυτὸν γὰρ δέδωκεν ἀναβαίνειν, Ἐπὶ τοὺς κ' ἀναβαθμούς, Παρ' αὐτῷ, Γεγένηται ἡ ἁμαρ τία. Ἐκ προσώπου.
col. 1261–1262page 336 of 376
PG 27:1261Αλληλούϊα. ΨΑΛ. ΡΛΔ'. 1 Αἰνεῖτε τὸ ὄνομα Κυρίου, 2. Αἰνεῖτε, δοῦλοι, Κύριον. 5. Οἱ ἑστῶτες ἐν οἴκῳ Κυρίου, 4. Ἐν αὐλαῖς οἴκου Θεοῦ ἡμῶν. 5. Αἰνεῖτε τὸν Κύριον, ὅτι ἀγαθὸς Κύριος. 6. Ψάλατε τῷ ὀνόματι αὐτοῦ, ὅτι καλόν. 7. Οτι τὸν Ἰακὼβ ἐξελέξατο ἑαυτῷ ὁ Κύριος, 8. Ἰσραὴλ εἰς περιουσιασμὸν ἑαυτῷ [ἑαυτοῦ]. 9. "Οτι ἐγὼ ἔγνωκα, ὅτι ὁ (α) μέγας ὁ Κύριος 10. Καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν παρὰ πάντας τοὺς θεούς. 11. Πάντα ὅσα ἠθέλησεν ὁ Κύριος ἐποίησεν 12. Ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐν τῇ γῇ, 15. Ἐν ταῖς θαλάσσαις καὶ ἐν πάσαις ταῖς ἀβύσσοις. 14. Ανάγων νεφέλας ἐξ ἐσχάτου τῆς γῆς, 15. Αστραπὰς εἰς ὑετὸν ἐποίησεν. 1. Ἐπαινεῖτε τὴν ὡραιότητα αὐτοῦ. 2. Οἱ ὑποτασσόμενοι αὐτῷ. 5. Οἱ ἀδιαλείπτως παριστάμενοι τῇ διανοίᾳ τῷ Θεῷ. 4. Ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 5. Αἰνεῖτε τὸν Κύριον, ὅτι οὐ βούλεταί τινα ἀπολέσθαι, ἀλλὰ πάντας εἰς μετάνοιαν θέλει χωρῆσαι, καὶ τῶν αἰωνίων αὑτοῦ ἀγαθῶν ἀπολαῦσαι. 6. Ανυμνεῖτε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐν καρδίᾳ και θαρᾷ, ὅτι τοῦτο ὑμῖν ἀποβήσεται εἰς σωτηρίαν. 7. "Οτι τὸν λαὸν τὸν ὄντα κατὰ τὸν Ἰακὼς ἁπλα στον τῇ καρδίᾳ ἐξελέξατο ἑαυτῷ ὁ Κύριος. 8. Τῇ καρδίᾳ τὸν Θεὸν [ὁρῶντας] περιεποιήσατο εἰς πλοῦτον ἑαυτῶν διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος. 9. Συνετισθεὶς παρ' αὐτοῦ ἐπέγνων τὴν μεγαλειότητα αὐτοῦ διὰ τῆς ἰσχύος τοῦ θανάτου αὐτοῦ. 10. Καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος ἡμῶν δυνατώτερός ἐστιν ὑπὲρ πάντας τοὺς θεοὺς, οἵπερ εἰσὶ λεγόμενοι μὲν, οὐκ ὄντες δὲ θεοί, εἴτε ἐν τῷ οὐρανῷ, εἴτε ἐν τῇ γῇ. 11, 12. Τῷ γὰρ βουλήματι αὐτοῦ οὐδεὶς οὔτε ἀντιστῆναι ἐδυνήθη, οὔτε ἀνθίσταται. 13. Καὶ ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἐν τῇ γῇ, καὶ ἐν τοῖς ὕδασι τοῦ βαπτίσματος ἐν τῷ θανάτῳ ἑαυτοῦ πάντα ὅσα ἠθέλησεν, ἐποίησε, καὶ τὰς ἐναντίας δυνάμεις συνέτριψεν. 14. Ἐπ᾿ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν τοῦ κόσμου ἀνέδειξε προφήτας τοὺς περὶ τὸν ᾿Αγαβον καὶ Συμεῶνα τὸν καλούμενον Νῆγερ, καὶ Λούκιον τὸν Κυρηναίον, καὶ Μαναῆν τὸν Ἡρώδου τοῦ τετράρχου σύντροφον. 15. Τοὺς ἀποστόλους αὐτοῦ φαίνειν τῷ κόσμῳ ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ ἕως δυσμῶν, καὶ ὡς ὑετόν κατιέναι τὸν λόγον αὐτῶν εἰς τὴν καρδίαν τὴν ξηρανθεῖσαν διὰ τῆς ἁμαρτίας. οι ή περιεποιήσατο εἰς πλοῦτον ἑαυτῷ διά, Καὶ ὅτι αὐτός, Η προκειμένη ἐπιγραφὴ ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει· Αλληλούϊα. Τοῦτο γὰρ ἑρμηνεύεται Αλ ληλούϊα, ὅπερ δηλοῖ ὁ πρῶτος στίχος του ψαλμοῦ, τουτέστιν· Αἰνεῖτε, ὑμνεῖτε τὸν Κύριον. Θέλει Ανυμνεῖτε αὐτὸν ἐν καρδίᾳ, Ἰσραὴλ ἑρμηνεύεται ἀνὴρ ὁρῶν Θεὸν, καὶ νοῦς ἐρῶν Θεόν· τὸν λαὸν τὸν ὁρῶντα, τῇ καρδίᾳ τὸν Θεὸν Ν. 11. Τῷ, Ἠδυνήθη, 12, 13. Καὶ ἐ. τ. οὐ γὰρ, καί, Καὶ ἐν τῷ θανάτῳ, Αγαβ, καὶ Συμεῶνα, σύντροφον. ᾿Απὸ ἀνατολῶν ἕως δυσμῶν αὐτῶν εἰς τήν,
col. 1263–1264page 337 of 376
PG 27:126316. Ὁ ἐξάγων ἀνέμους ἐκ θησαυρῶν αὐτοῦ. 17. ὓς ἐπάταξε τὰ πρωτότοκα Αἰγύπτου, 18. ᾿Απὸ ἀνθρώπου έως κτήνους. 19. Εξαπέστειλε σημεῖα καὶ τέρατα 20. Εν μέσῳ σου, Αίγυπτε 21. Ἐν Φαραώ, καὶ ἐν πᾶσι τοῖς δούλοις αὐτοῦ. 22. ὓς ἐπάταξεν ἔθνη πολλά 23. Καὶ ἀπέκτεινε βασιλεῖς κραταιούς 24. Τὸν Σηὼν βασιλέα τῶν ᾿Αμορραίων, 25. Καὶ τὸν Ογ βασιλέα τῆς Βασὰν, 20. Καὶ πάσας τὰς βασιλείας Χαναάν. 27. Καὶ ἔδωκε τὴν γῆν αὐτῶν κληρονομίαν, 28. Κληρονομίαν Ἰσραὴλ λαῷ αὐτοῦ. 29. Κύριε, τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα 30. Καὶ τὸ μνημόσυνόν σου εἰς γενεὰν καὶ γε νεάν. 16. Τοὺς αὐτοὺς ἀποστόλους λέγει, τοὺς καταρ σθέντας ἐκ τῶν προσταγμάτων αὐτοῦ περιοδεύσα πᾶσαν τὴν γῆν. 17. Τὰς ἀρχὰς τοῦ σκότους· Αἴγυπτος γὰρ σκό τος ἑρμηνεύεται. 18. ᾿Απὸ τοῦ διαβόλου, καὶ ἕως τῶν δυνάμεων αὐ τοῦ τῶν ὄντων εἰς ἀκουστὴν ὑπακοὴν] καθώς γέγραπται περὶ αὐτῶν ἐν τῷ Ἰώβ. 19, 20. Εξαπέστειλε διὰ τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ ἐν τῷ σκότει σημεία, καὶ τέρατα διὰ τῶν ἰάσεων, ὧν ἐπετέλουν, 21. Ἐπὶ διάβολον καὶ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ. 22. Τὰς ἐναντίας δυνάμεις ἐν τῷ βαπτίσματι 23. Τὰς ἐξουσίας καὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ διαβόλου. 24. Σηών γὰρ ἑρμηνεύεται πειρασμὸς θερ μός· Ἀμοῤῥαίων ἑρμηνεύεται πικραινόντων ὑδά των· οὐκοῦν τὸν διάβολον σαφῶς λέγει τὸν βασιλέα τῶν δαιμόνων τῶν πικραινόντων πᾶσαν ψυχήν. 25. Ὢγ πάλιν ἑρμηνεύεται ἀθροίζων· Βασὰν δὲ ἑρμηνεύεται αἰσχύνη ξυρά [αἰσχύνη ξηρασίας ξηρά) δῆλον οὖν, ὅτι θάνατον λέγει τὸν βασι λεύοντα τῆς ἁμαρτίας. 26. (α) Καὶ πάσας τὰς ἀρχὰς, καὶ τὰς ἐξουσίας, ὡς προεἶπον, τῶν προσκυνούντων τῇ ἀνομίᾳ· τοῦτο γὰρ ἑρμηνεύεται Χαναάν προσκυνούντων ἀνομίαν. 27, 28. Καὶ τὰ ἔθνη, & τὸ πρότερον αὐτοὶ εἶ χον διὰ τῆς πλάνης, ἔδωκαν αὐτὰ τοῖς ἀποστόλοις κληρονομῆσαι, τουτέστι περιποιήσασθαι τοῖς ἀνδράσι τοῖς θεασαμένοις αὐτόν· Ἰσραὴλ γὰρ ἑρμηνεύεται ἀνὴρ ὁρῶν Θεόν. 29. Ανεξάλειπτον. 30. Καὶ ἡ μνήμη τῶν παθημάτων σου ἀεὶ διαμέ ει Εἰς ἄβυσσον, καθώς, Ἐπὶ τὸν διάβολον, Βαπτίσματι συνέτριψεν. Γάρ Ξηρά, ὅτι τὸν θάνατον, Τά 2 τό, ἔδωκεν, Διαμενεῖ. (α)
col. 1265–1266page 338 of 376
PG 27:126551. Ὅτι κρινεί Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ 32. Καὶ ἐπὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ παρακληθήσεται. 33. Τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν ἀργύριον καὶ χρυσίον ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων. 34. Στόμα ἔχουσι, καὶ οὐ λαλήσουσιν 55. Οφθαλμοὺς ἔχουσι, καὶ οὐκ ὄψονται. 56. Ωτα ἔχουσι, καὶ οὐκ ἐνωτισθήσονται [ἀκούσονται] 37. Οὐδὲ γάρ ἐστι πνεῦμα ἐν τῷ στόματι αὐτῶν. 58. Όμοιοι αὐτοῖς γένοιντο οἱ ποιοῦντες αὐτὰ, 39. Καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ' αὐτοῖς. 40. Οίκος Ισραήλ, εὐλογήσατε τὸν Κύριον 41. Οίκος 'Ααρών, εὐλογήσατε τὸν Κύριον 42. Οίκος Λευί, εὐλογήσατε τὸν Κύριον 43. Οἱ φοβούμενοι τον Κύριον, εὐλογήσατε τὸν Κύριον. 44. Εὐλογητός Κύριος ἐκ Σιών, 45. Ο κατοικῶν Ἱερουσαλήμ. 31. Ὅτι ποιήσει Κύριος τὴν ἐκδίκησιν τοῦ λαοῦ αὐ τοῦ ἐκ τῶν ἐναντίων δυνάμεων. 32. Καὶ ἐπὶ τοῖς ὑπακούουσι τῷ λόγῳ τοῦ Εὐαγ γελίου ἑαυτὸν δυσωπήσας καταλλαγήσεται. 33. Τὰ σώματα καὶ αἱ ψυχαὶ τῶν ἐθνικῶς βιούν των δεδούλωται τῇ φιλαργυρίᾳ· τὸ μὲν ἰδικὸν ὡς καὶ ἀλλαχοῦ εἴρηται δῆλόν ἐστιν, ἡ δὲ θεωρία τοῦ το βούλεται. 34. Οὐδὲν γὰρ εἰρηνικὸν ἐν τῷ στόματι αὐτῶν. 35. Ἐν σκότει γὰρ διαπορευόμενοι οὐκ ἀνανή φουσιν. 56. Οὐχ ὑπακούουσι γὰρ τοῖς τοῦ Θεοῦ προστάγματ σιν, ὡς καὶ ὁ Κύριος πρὸς τοὺς τοιούτους ἔλεγεν Ὁ ἔχων ώτα ακούειν, ἀκουέτω. 37. Οὐδὲ γὰρ ἔχουσι Πνεῦμα ἅγιον. 58. Ομοίως τῶν χρημάτων τῷ πυρὶ παραδοθήσονται οἱ θησαυρίζοντες αὐτά. 39. Καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπὶ πλούτου ἀδηλότητι. 40. Οἱ εὐθεῖαν ἔχοντες τὴν καρδίαν πρὸς τὸν Θεὸν, δοξάσατε τὸν Κύριον· Ισραὴλ γὰρ ἑρμηνεύεται εὐ θύτης Θεοῦ. 41. Οἱ ἑδραῖοι ὄντες περὶ τὴν πίστιν καὶ τὰς ἐντο λὰς τοῦ Θεοῦ, δοξάσατε τὸν Κύριον· Ααρών γὰρ ἑρμηνεύεται ὄρος δυνατόν. 42. Οἱ προσκείμενοι τῷ Θεῷ, δοξάσατε τὸν Κύριον Λευί γὰρ ἑρμηνεύεται προσκείμενος. 45. Οἱ εὐλαβεῖς τῇ καρδίᾳ, ἐγκωμιάσατε αὐτόν. 44, 45. Σιὼν ἑρμηνεύεται διψῶσα· Ιερουσαλὴμ ἑρμηνεύεται ὅρασις ειρήνης· ἐκ καρδίας οὖν διψώ σης εὐλογητός Κύριος ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῇ. Δεδούλωνται. Πορευόμενοι. Ομοίως των χρημάτων παραδοθήσονται τῷ αἰωνίῳ πυρὶ θη σαυρίζοντες αὐτά. Δοξάσατε τὸν Κύριον, Λευίς γάρ, Διψώσης αὐτόν, εὐλογητός,
col. 1267–1268page 339 of 376
PG 27:1267Αλληλούτα. ΨΑΛΜ. ΡΑΕ. 1. Εξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός 2. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 3. Εξομολογεῖσθε τῷ Θεῷ τῶν θεῶν 4. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 5. Εξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ τῶν κυρίων 6. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 7. Τῷ ποιήσαντι θαυμάσια μεγάλα μόνῳ 8. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 9. Τῷ ποιήσαντι τοὺς οὐρανοὺς ἐν συνέσει 10. Ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 11. Τῷ στερεώσαντι τὴν γῆν ἐπὶ τῶν ὑδάτων 12. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 13. Τῷ ποιήσαντι φῶτα μεγάλα μόνῳ 14. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. Η προκειμένη επιγραφή περιέχει Ἀλληλούϊα. Εν τισι δὲ ἀντιγράφοις εὔραμεν μετὰ τὸ, Ἀλληλούται, καὶ τῆς διπλῆς [διττῆς] ἐπιγεγραμμένης, ὡς καὶ ἐνταῦθα προγέγραπται. Τὸ Ἀλληλούια, ὡς πολλάκις είν ρήκαμεν, ἑρμηνεία, αἰνεῖτε τὸν Θεόν· τὸ δὲ, τῆς διπλῆς, τοῦτο δηλοί, ὡς ὅτιπερ τῆς δευτέρας διαθήκης ἐστὶν οὗτος ὁ αἰών [αἶνος]. Ἐπειδὴ καθ' ἓν ἕκαστον, ὃ ἐποίησεν εἰς ἡμᾶς, πλουσίως ἐπεδείξατο τὸ ἔλεος αὐτοῦ, καθὼς αὐτὸς ὁ ψαλμὸς τοῦτο δηλοῖ ἐφ' ἑκάστου, ὧν ἐποίησεν ἐπ' ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν λέγων· Ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 1, 2. Εξαγοράσατε τῷ Κυρίῳ τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν, ὅτι οὐ μνησικακεῖ, διότι ελεήμων ὑπάρχει. 3. Εξομολογεῖσθε τῷ Θεῷ τῶν ἁγίων, τῶν κατὰ χάριν αὐτοῦ θεῶν γεγονότων. 5. Εξομολογεῖσθε τῷ δεσπόζοντι πάντων τῶν ἐν ὑπεροχῇ ὄντων. 7. Καὶ ἐπὶ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ, καὶ ἐπὶ τῇ ἐνδόξῳ αὐτοῦ παρουσίᾳ. 9. Τῷ ἐμπλήσαντι τοὺς ἁγίους αὐτοῦ πνεῦμα συνέσεως, ἐν οἷς κατοικεῖ, καὶ ἐμπεριπατεῖ, καὶ καταρτίσαντι αὐτοὺς εἰς σύνεσιν πνευματικήν. 11. Τὰς καρδίας τῶν ἐθνῶν εἰς τὴν πίστιν αύ τοῦ ἐν τοῖς ὕδασι τοῦ βαπτίσματος. 13. Τοὺς ἀποστόλους αὐτοῦ, καθὼς ἔλεγεν αὐτοῖς Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου· καὶ, Οὕτως λαμ ψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων Ο καὶ τὰ ἑξῆς. Η διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει· Αλληλούϊα τῆς διπλῆς. Ἔν τισι, καὶ τῆς διπλῆς ἐπιγεγραμμένον, ἑρμηνεύεται, Αἰνεῖτε τὸν ὄντα Θεόν, εις.. ὡς ὅτι περὶ τῆς δευτέρας διαθήκης ἐστὶν οὗτος ὁ αἴ γος, ὧν ἐποίησεν, ὁ ψαλμὸς αὐτὸ τοῦτο ἐπι λέγει ἐφ' ἑκάστου, Εξαγορεύετε, οὐ μνησικακεῖ, ὑπο ἀρχει ἐν πᾶσιν. Τῷ ἐμπιπλάσαντι, καὶ ἐγκαταστήσαντι αὐτούς, Τῷ στερεώσαντι τὰς καρδίας, Ανθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα, καὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
col. 1269–1270page 340 of 376
PG 27:126915. Τὸν ἥλιον εἰς ἐξουσίαν τῆς ἡμέρας 16. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 17. Την σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρας εἰς ἐξουσίαν τῆς νυκτός 18. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 19. Τῷ πατάξαντι Αίγυπτον σὺν τοῖς πρωτοτόκοι αὐτῶν 20. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 21. Καὶ ἐξαγαγόντι τὸν Ἰσραὴλ ἐκ μέσου αὐτῶν 22. Ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 23. Ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ 24. "Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 25. Τῷ καταδιελόντι τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν εις διαιρέσεις 26. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 27. Καὶ διαγαγόντι τὸν Ἰσραὴλ διὰ μέσου αὐτῆς [ ἐκ μέσου αὐτῶν ] 28. Ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 29. Καὶ ἐκτινάξαντι Φαραὼ καὶ τὴν δύναμιν αὐ τοῦ εἰς θάλασσαν Ἐρυθράν. (α) 15. Τοὺς ἁγίους ἄρχειν τοῦ λαοῦ τοῦ φωτὸς, αὐτὸς [ περὶ αὐτῶν ] γὰρ εἴρηται, ὅτι τότε ἐκλάμψουσιν ὡς ὁ ἥλιος. 17. Τὴν Παλαιὰν Διαθήκην καὶ τοὺς προφήτας άρ χειν τῶν τότε Ἰουδαίων. 19. Τῷ πᾶν τὸ πλῆθος τῶν δαιμόνων συντρίψαντι σὺν ταῖς ἀρχαῖς καὶ ταῖς ἐξουσίαις αὐτῶν. 21. Καὶ ῥυσαμένῳ τὸν λαὸν φωτισθέντα τῇ δια νοίᾳ ἐκ τῆς δουλείας αὐτῶν. 23. Ἐν τῷ Υἱῷ αὐτοῦ τῷ μονογενεί 25. Τῷ τὸν κόσμον διαμερίσαντι τοῖς ἀποστόλοις ἐν τῷ κηρύγματι αὐτῶν. Τὸ μὲν εἰδικὸν γεγενημένον τότε ἐν τῇ Ἐρυθρά θαλάσσῃ ἐπὶ Μωϋσέως, ὡς πολλοὶ τῶν παλαιῶν ἱστοροῦσι, ὅτιπερ εἰς δύο καὶ δέκα μέρη διείλε τότε τὴν θάλασσαν τὴν Ἐρυθράν, ἵνα εκάστη φυλὴ ἰδίαν ὁδὸν ὁδεύσῃ δι' αὐτῆς· διδ καὶ οὕτω λέγει ὁ ψαλμὸς τῷ καταδιελόντι τὴν Ερυ θρὰν θάλασσαν, καὶ οὐκ εἶπεν εἰς διαίρεσιν, ἀλλ᾽ εἰς διαιρέσεις. Αὕτη οὖν ἡ ἱστορία ἡ γενομένη ἐν τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ εἰς τύπον ὑπῆρχε τοῦ κόσμου τοῦ μέλλοντος διαιρεῖσθαι τοῖς δύο καὶ δέκα ἀποστόλοις παρὰ Κυρίου. 27. (α) Καὶ αὐτὸν τὸν χορὸν τῶν ἀποστόλων τῶν θεασαμένων αὐτὸν διαγαγὼν διὰ μέσου τῆς οἰκουμένης. 29. Καὶ συντρίψαντι τὸν διάβολον, καὶ τὴν δύ να μιν αὐτοῦ ἐν τῷ βαπτίσματι· Ἐρυθρὰν δὲ θάλασ Του ἄρχειν του λαού του φωτός· αὐτὸς γὰρ εἴ βηκεν, Καί Καὶ φωτισθέντα τὴν διάνοιαν ἐκ τῆς δουλείας αὐτῶν. Ἰσραὴλ γὰρ ἑρμηνεύεται νοῦς ὁρῶν Θεόν. Τὸ μὲν ἰδικός, ὡς δώδεκα μέρη δ. τ. τ. θ. Ερυθράν, ἡ ἱστορία ἡ γεναμένη, τοῖς δώ δεκα ἀποστόλοις παρὰ τοῦ Κυρίου, Καὶ τήν,
col. 1271–1272page 341 of 376
PG 27:127150. "Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτου. 31. Τῷ διαγαγόντι τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ 32. "Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 33. Τῷ πατάξαντι βασιλεῖς μεγάλους 34. "Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 35. Καὶ ἀποκτείναντι βασιλεῖς κραταιούς 36. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 37. Τὸν Σηών βασιλέα τῶν ᾿Αμορραίων 38. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 39. Καὶ τὸν ἂγ βασιλέα τῆς Βασάν 40. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 41. Καὶ δόντι τὴν γῆν αὐτῶν κληρονομίαν 42. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 43. Κληρονομίαν Ἰσραὴλ δούλῳ αὐτοῦ 44. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 45. Ὅτι ἐν τῇ ταπεινώσει ἡμῶν ἐμνήσθη ἡμῶν Κύριος 46. "Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 47. Καὶ ἐλυτρώσατο ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν 48. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 49. Ο διδοὺς τροφὴν πάσῃ σαρκί Επειδή. Τοῦ Ἰησοῦ σημάνῃ ἡμῖν. σαν διὰ τοῦτο λέγει τὸ βάπτισμα ἐπεὶ ὡς ἐν τῇ θαλάσσῃ ζωογονοῦνται οἱ ἰχθύες αὐτῆς, οὕτω καὶ οἱ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ νηχόμενοι ἄνθρωποι ζωοποιοῦνται, βαπτιζόμενοι ἐν τῷ αἵματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ· διὰ γὰρ τοῦτο εἴρηται Ερυθρά, ἵνα τὸ αἷμε τοῦ Κυρίου σημαίνῃ ἡμῖν. 31. Τῷ ποιμαίνοντι τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐν τῷ κόσμῳ. 35. Τὰς ἀρχὰς τοῦ διαβόλου 55. Καὶ τὰς ἐξουσίας αὐτοῦ. 37. Σηών έρμηνεύεται πειρασμὸς θερμός, ὅς ἐστιν ὁ διάβολος ὁ βασιλεὺς τῶν ἡδονῶν τοῦ κόσμου. Αμορραίων δὲ ἑρμηνεύεται πικραινόντων ὑδάτων, ὅπερ εἰσὶν αἱ ἐναντίαι δυνάμεις, αἱ πικραίνουσαι πά σαν ψυχήν. 39. Ογ ἑρμηνεύεται αθροίζων· Βασὰν δὲ ἑρμη νεύεται αἰσχύνη ξηρά· τὸν θάνατον οὖν λέγει τὸν συνάγοντα μὲν τοὺς νεκροὺς, βασιλεύοντα δὲ τῆς ἁμαρτίας. 41. Καὶ δόντι τῷ λαῷ τῷ πιστῷ τὴν ἄνω Ἱερουσαλὴμ, ἐν ᾗ οὗτοι κατῴκουν πρὸ τοῦ ῥιφῆναι ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ. 45. Κληρονομίαν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ. 45. Οτι εἶδεν ἡμᾶς δεδουλωμένους ὑπὸ τῶν ἐναντίων δυνάμεων, καὶ ἐσπλαγχνίσθη, καὶ ηλέησεν ἡμᾶς. 47. Καὶ ἐλυτρώσατο ἡμᾶς διὰ τοῦ πάθους αὐτοῦ ἐκ τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων. 49. Τὸ μὲν εἰδικὸν δῆλόν ἐστιν, ἡ δὲ ἑρμηνεία τοῦ Προφήτου τοῦτο δηλοῖ· ὁ ἑαυτὸν παρέχων τροφὴ εἰς ζωὴν αἰώνιον παντὶ ἀνθρώπῳ βουλομένῳ. Σιών, Σηών) ὅπερ υπαρχει ὁ διά σε όλος ὁ βασιλεύων, ἅπερ εἰσίν, Ῥιφῶσιν ἀπ' οὐρανῶν. Εἶδεν. Της προφητείας.
col. 1273–1274page 342 of 376
PG 27:127350. Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. 51. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Θεῷ τοῦ οὐρανοῦ 52. "Οτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. Ψαλμὸς τῷ Δαβίδ διὰ Ἱερεμίου. ΨΑΛ. ΡΛη. 1. Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος, 2. Ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν, 5. Ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών [τὴν Σιών]. 4. Ἐπὶ ταῖς ἰτέαις, ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν. 5. "Οτι ἐκεῖ ἐπηρώτησαν ἡμᾶς οἱ αἰχμαλωτεύσαντες ἡμᾶς, λόγους ᾠδῶν 6. Καὶ οἱ ἀπαγαγόντες ἡμᾶς, ὕμνον 7. Ασατε ἡμῖν ἐκ τῶν ᾠδῶν Σιών. 8. Πῶς ᾄσωμεν τὴν ᾠδὴν Κυρίου ἐπὶ γῆς ἀλλοτρίας; 51, 52. Δοξάζετε τὸν Θεὸν τοῦ χοροῦ [οἱ χοροὶ ] τῶν ἁγίων, διηγούμενοι τὰ προλεχθέντα, ὅτι ἀτελεύτητον τὸ ἔλεος αὐτοῦ. Ἡ προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει Τῷ Δαβὶδ διὰ ῾Ιερεμίου, ἀνεπίγραφος παρ' 'Εβραίοις. Αὕτη οὖν ἡ ἑρμηνεία τοῦ επιγράμματος, τῷ ἱκανῷ τῇ χειρὶ, τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ, τουτέστιν ἐξομολόγησις διὰ τοῦ βαπτίσματος τῶν προτέρων πονηρῶν πράξεων. Τοῦτο γὰρ ἑρμηνεύεται τὸ διὰ Ἱερεμίου, παροχὴ ὕδατος ὡτανεὶ τὸ βάπτισμα, καὶ μνήμη τῶν προσερχομένων τῷ φωτίσματι Ἰουδαίων, πῶς αἱ ἐναντίαι δυνάμεις ἠνάγκαζον αὐτοὺς λατρεύειν αὐταῖς. Τὸ δὲ, ἀνεπίγραφος παρ' Εβραίοις, ἀπρόσδεκτος λέγει τοῖς ἀπειθοῦσι Ἰουδαίοις· οὐ προείλαντο γὰρ τὸ βάπτισμα τοῦ Χριστοῦ. 1. (α) 'Εν ταῖς ἐπιθυμίαις τῆς συγχύσεως. Τοῦτο γὰρ ἑρμηνεύεται Βαβυλῶνος, ἐν οἷς ἐδελεάσθημεν, καὶ ἐξεκλύσθημεν εναπομείναντες. 2, 5. Ἐκεῖ ἐκλαύσαμεν μνησθέντες τῆς ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ. Σιών γὰρ ἑρμηνεύεται εντολή. 4. Η ιτέα τέρψιν μὲν ἔχει τοῦ ἰδεῖν, ἄκαρπον δὲ δένδρον ὑπάρχει. Τοῦτο οὖν λέγει ὅτι ἐν ταῖς ἀπάταις καὶ ματαιότητι τοῦ βίου ἀπεκρέμαντο τῇ ἐπιθυμίᾳ τὰ μέλη ἡμῶν ἐν μέσῳ τῆς συγχύσεως, τουτέστι τῆς ἁμαρτίας. 5-7. Ὅτι ἐκεῖ, ἐν τῇ συγχύσει ὄντων ἡμῶν τῆς ἁμαρτίας, λοιπὸν καὶ ἠπάτων ἡμᾶς αἱ ἐναντίαι δυνά μεις αἰχμαλωτεύσασθαι ἡμᾶς τοῦ λατρεύειν, καὶ σέβεσθαι αὐτὰς, καὶ λέγειν ἡμῖν· Δοξάσατε ἡμᾶς ὡς τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ. Τὸ γὰρ Σιών πάλιν ἑρμηνεύεται τόπος ὅπου ἡ σκηνὴ, ὡσανεὶ ὁ οὐρανός. 8. Ἡμεῖς δὲ πρὸς τὰς ἐναντίας δυνάμεις ἐλέγομεν Πῶς ὑμῖν λατρεύσωμεν τοῖς δαίμοσι τοῖς γηίνοις τοῖς ἀλλοτρίοις; Ταῦτα τὰ προλεχθέντα, ὅτι ἀτελεύτητόν ἐστιν, Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει· Τῷ Δαβὶδ ᾠδὴ διά, Καὶ μνήμη τῶν προερχομένων, Το πῶς, Οὐ προσήλαντο γὰρ τῷ βαπτίσματι του Χριστοῦ. Καὶ ἐξεκλύσθημεν, Λέγει, ὡς νομίζω, ὅτι, εἰς. Τοῦ βίου τούτου Αιχμαλωτεύσασαι. Τοῖς γηίνοις (α) Ν.
col. 1275–1276page 343 of 376
PG 27:1275Ἐὰν ἐπιλάθωμαί σου, Ἱερουσαλήμ, ἐπιλησθείη ή δεξιά μου. 10. Κολληθείη [Κολληθῇ ] ἡ γλῶσσά μου τῷ λά ρυγγί μου, ἐὰν μή σου μνησθῶ. 11. Ἐὰν μὴ προανατάξωμαι τὴν Ἱερουσαλήμ, ὡς ἐν ἀρχῇ τῆς εὐφροσύνης μου. 12. Μνήσθητι, Κύριε, τῶν υἱῶν Ἐδωμ, τὴν ἡμέ ραν Ἱερουσαλήμ. 13. Τῶν λεγόντων· Ἐκκενοῦτε, ἐκκενοῦτε ἕως τῶν θεμελίων αὐτῆς. 14. Θυγάτηρ Βαβυλῶνος ἡ ταλαίπωρος 15. Μακάριος, ὃς ἀνταποδώσει σοι τὸ ἀνταπόδομά σου, ὁ ἀνταπέδωκας ἡμῖν. 16. Μακάριος, ὃς κρατήσει, καὶ ἐδαφιεῖ τὰ νήπια σου [καὶ ἐδαφιεῖ αὐτὰ] πρὸς τὴν πέτραν. Ψαλμὸς τῷ Δαβίδ. ΨΑΛ. ΡΛΖ. 1. Ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου. η 9. Καὶ ἐν ἁμαρτίᾳ ὧν ἐὰν ἐπιλάθω σου, Ἰησοῦ ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ἀποπέσω τῆς βοηθείας σου· Ιερουσαλήμ γὰρ ἑρμηνεύεται ὅρασις εἰρήνης, τουτέστιν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ. Ἑωράθη γὰρ τῷ κόσμῳ εἰρήνη ὑπάρχων. 10. Εκλείψῃ ἡ ψυχή μου ζητοῦσα τὴν χάριν τοῦ ἁγίου Πνεύματος, καὶ μὴ τυγχάνουσα, ἐὰν μή σου μνησθῶ, καὶ ἐπιστραφῷ πρὸς σέ. 11. Ἱερουσαλὴμ ἑρμηνεύεται πνεῦμα χάρι τος· τοῦτο οὖν λέγει, ὡς νομίζω, ἐὰν μὴ πάντων τῶν ἐν τῷ κόσμῳ προτιμήσω τὴν χάριν τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ἐν τῷ ἀνανήφειν τὴν καρδίαν μου. 12, 13. Εδώμ ἑρμηνεύεται έκλείπων [ἐκλείπουσα] ὅπερ ἐστὶν ὁ διάβολος. Μνήσθητι οὖν, λέγει, καὶ τοῦ ὀνειδισμοῦ τῶν ἐναντίων δυνάμεων, τῶν υἱῶν τοῦ πονηροῦ τοῦ λέγοντος· Ἐκλείπει, ἐκλείπει τὸ γένος τῶν πιστῶν· καὶ πάλιν εἰς τὸν αὐτὸν στίχον· Τὴν ἡμέραν Ἱερουσαλήμ, τουτέστι τὸν φωτισμὸν τῆς ἄνωθεν γνώσεως διὰ τοῦ λουτροῦ τῆς ἀθανασίας. 14. Ταλαίπωρος ψυχὴ ἡ οὖσα θυγάτηρ τῆς συγχύσεως, ὡσανεὶ τῆς ἁμαρτίας· Βαβυλών γὰρ ἐρ μηνεύεται σύγχυσις. 15. Μακάριος, λέγει, ἐστὶν ὅς οὕτως καταδουλώσει ἑαυτῷ τὴν ἁμαρτίαν, ὥσπερ αὐτὴ πρότερον κατεδούλωσεν αὐτόν 16. Μακάριος δς, κυριεύσας τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν, συντρίψει αὐτὰς πρὸς τὴν πέτραν, τουτ ἐστι τὸν Χριστόν· ἡ γὰρ πέτρα ἦν ὁ Χριστὸς, και θὼς λέγει ὁ ᾿Απόστολος. 1. Ο λαὸς τῶν φωτιζομένων λέγει· Ἐκδέδωκά σοι ἐμαυτόν. Αμαρτίαις ῶν, ἐὰν ἐπιλάθωμαί σου, Πνεῦμα αὐτοῦ χάριτος, Πνεύματός σου Εκλείπον, Τῶν λεγόντων· Ἐκλείπῃ, ἐκλεί. τη, Τῆς ἄνωθεν γενέσεως, Βαβυλῶνος. Καὶ συντρίψεις αυτάς, Η προκειμένη ἐπιγραφὴ ἡ διὰ τῆς κινναβάρεων περιέχει· Τῷ Δαβίδ, τοῦτ' ἔστιν τῷ ἱκανῷ τῇ χειρὶ λέγω δὲ τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ
col. 1277–1278page 344 of 376
PG 27:12772. Καὶ ἐναντίον ἀγγέλων ψαλῶ σοι 8. Οτι ήκουσας πάντα τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου. 4. Προσκυνήσω πρὸς ναὸν ἅγιόν σου 5. Καὶ ἐξομολογήσομαι τῷ ὀνόματί σου, 6. Ἐπὶ τῷ ἐλέει σου καὶ τῇ ἀληθείᾳ σου 7. "Οτι εμεγάλυνας ἐπὶ πᾶν [πάντας] τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν σου. 8. Ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλέσομαί σε, ταχὺ ἐπι ἀκουσόν μου 9. Πολυωρήσεις με ἐν ψυχῇ μου δυνάμει σου. 10. Εξομολογησάσθωσάν σοι, Κύριε, πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς 11. Ὅτι ήκεσαν πάντα τὰ ῥήματα τοῦ στόματός σου. 12. Καὶ ἀσάτωσαν ἐν ταῖς ὁδοῖς Κυρίου [ὁδοῖς σου, Κύριε] 15. Ὅτι μεγάλη ἡ δόξα Κυρίου. 14. Οτι ὑψηλὸς Κύριος, καὶ τὰ ταπεινὰ ἐφορᾷ 15. Καὶ τὰ ὑψηλὰ ἀπὸ μακρόθεν γινώσκει. ΓΕ 2. Καὶ ἐπὶ τῶν ἁγίων ἀγγέλων τῶν παρεστώτων τῷ φωτίσματί σου ἀνυμνήσω σε. 5. Οτι προσεδέξω τὴν ἐξομολόγησίν μου, καὶ ἠξίω σάς με τῆς χάριτός σου. 4. Εἰσελθὼν ἐν τῷ ἁγίῳ ναῷ σου προσκυνήσω σοι, μετὰ τὸ φωτισθῆναι με. 5. Καὶ ἐξομολογήσω ἐμαυτὸν δεδουλῶσθαι τῷ ὀνόματί σου, 6. Διὰ τὸ ἔλε; σου, καὶ τὴν ἀλήθειάν σου, ἣν ἐποίησ σας εἰς ἐμέ. 7. "Οτι καὶ ἐπὶ πάντας δεδόξασται τὸ ὄνομά σου. 8. Αφ' οὗ ἠξίωσάς με της υἱοθεσίας, μόνον βοῶ Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, εὐθὺς ἀκούεις μου. 9. Εἰς τὰ ὕψη ἐντολών σου ἀναγάγεις την ψυ χήν μου τῇ δυνάμει σου. 10. Δοξάσουσί με πάντες οἱ πεπιστευκότες εἰς σέ. 11. "Οτι ἐδέξαντο, καὶ ἐπλήρωσας ἅπερ αὐτοῖς ἀπηγγείλω. 12. Καὶ ἐν ἀγαλλιάσει καρδίας ἀνυμνήσουσί σε, Κύριε. 13. "Οτι ἀνεκλάλητός ἐστιν ἡ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ. 14. Ὅτι τοσοῦτος, καὶ τηλικοῦτος ὤν, καὶ κατοικῶν ἐν τοῖς οὐρανοῖς, πρόνοιαν ποιῆσαι ἁμαρτωλῶν, καὶ ταπεινῶν ἀνθρώπων, τουτέστιν ἡμῶν. 15. Καὶ τοὺς ἁγίους ἀπὸ προκαταβολής κόσμου προέγνω, καὶ προώρισεν. Ἐν τῷ ναῷ σου τῷ ἁγίῳ, Ομολογήσω. Ἐπὶ τοὺς ἁμαρτωλούς δεδόξασται, Βοήσω πρὸς σέ· Πάτερ μου, ἄκουσόν με 'Ανάγαγε. (ϋ) Ἐπλήρωσαν ἅπερ αὐτοῖς ἐνετείλω. 'Ανυμνήσωσί σε, Ανέκλειπτος, τοῦ Κυρίου, Καταξιοῖ ποιεῖσθαι, 'Αγίους αὐτοῦ πρό,
col. 1279–1280page 345 of 376
PG 27:127916. Ἐὰν πορευθῶ ἐν μέσῳ θλίψεως. ζήσεις με ή. σης με]. 17. Επ' ὀργὴν ἐχθρῶν μου ἐξέτεινας χεῖράς σου [χεῖρά σου]. 48. Καὶ ἔσωτέ με ἡ δεξιά σου. 19. Κύριος ἀνταποδώσει ὑπὲρ ἐμοῦ. 20. Κύριε, τὸ ἔλεός σου εἰς τὸν αἰῶνα 21. Τὰ ἔργα τῶν χειρῶν του μὴ παρίδης. Εἰς τὸ τέλος τῷ Δαβίδ. ΨΑΛ. ΡΛΗ'. 1. Κύριε, ἐδοκίμασάς με, καὶ ἔγνως με. 2. Σὺ ἔγνως τὴν καθέδραν μου καὶ τὴν ἔγερσίν μου. 3. Σὺ συνῆκας τοὺς διαλογισμούς μου ἀπὸ μακρόθεν. 4. Τὴν τρίβον μου καὶ σχοινόν μου σὺ ἐξιχνίασας, 5. Καὶ πάσας τὰς ὁδοὺς μου προεῖδες 6. Οτι οὐκ ἔστι δόλος ἐν γλώσσῃ μου. 7. Ἰδού, Κύριε, σὺ ἔννως πάντα τὰ ἔσχατα καὶ τὰ ἀρχαῖα 16. Ἐὰν ἐν τῇ ὁδῷ τῇ στενῇ τῶν ἐντολῶν σου που ρευθώ, ζήσεις με. 17. Ἐν τῷ τοὺς ἐχθρούς μου ζητεῖν με τοῦ ἀνελεῖν, ἀντελάβου μου διὰ τῆς παρουσίας σου. 18. Καὶ ἔσωσέ με ἡ χάρις σου. 19. Κύριος καταπολεμήσει τὰς ἐναντίας δυνάμεις, ὑπὲρ ὧν ἐπολέμησάν με. 20. Καὶ ἀληθάργητον τὸ ἔλεός σου τοῦτο, ὅ ἐποίησας τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων. 21. Καὶ ἕως τέλους μὴ παρίδης, οὓς ἐποίησας κατ' εικόνα σήν. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει Εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τῷ Δαβίδ, ὅπερ ἑρμηνεύεται περὶ ἐπ' ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν μελλόντων ἔσεσθαι, εἴρηται ὁ ψαλμὸς τῷ ἱκανῷ τῇ χειρὶ, τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ. 1. Κύριε, διακρίνας τας ενθυμησεις μου καὶ τὴν διάνοιαν τῆς καρδίας μου ἔγνως, ὁποῖος ἀποδήσομαι ἐνώπιόν σου. 2. Σὺ ἔγνως, τί ἐστιν ἡ ἀνάπαυσις τῆς καρδίας μου, καὶ ἡ προθυμία τῆς ψυχῆς μου. 5. Σὺ πρὸ τοῦ με γενηθῆναι εἴδης [οίδας] ἅπερ μέλλω διαλογίζεσθαι. 4. Τὴν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ αναστροφήν μου, καὶ ὁποίων ἔργων ἀγαθῶν, ἡ πονηρῶν ἤμελλον, ἢ μέλλω ἐκτελεῖν πλοκὴν ἐν ταῖς ἡμέραις μου, σὺ ἕως τέλους κατάλεπτον οἶδας τὴν ἀπόβασιν αὐτῶν. 5. Τὰς πράξεις μου προγινώσκεις. 6. Καὶ οἶδας, ὅτι οὐ λέγω ψευδή. 7. Σὺ γὰρ τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι, καὶ τὰ γεγονότα ἐπίστασαι. Ἔστι δὲ καὶ ἄλλως θεωρῆσαι τὸν στίχον, ότι κατὰ Προφήτην είρηται· Ιδού, Κύριε, σὺ ἔγνως πάντα τὰ ἔσχατα, καὶ τὰ ἀρχαῖα, τουτέστι, σύ μέλλεις ἔχειν πάντα τὰ ἔσχατα ἔθνη, καὶ τὰ ἀρχαία τῶν Ἰουδαίων γένη. Ζητεῖν τοῦ ἀνελεῖν με, Η διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει, περὶ τῶν ἐπ᾽ εἰς., τῇ χειρὶ, τοῦτ' ἔστιν τῷ, Ἥδεις. Καὶ πάσας τάς, Προγεγονότα, κατά προφητείαν,
col. 1281–1282page 346 of 376
PG 27:12818. Σὺ ἔπλασάς με, καὶ ἔθηκας ἐπ' ἐμὲ τὴν χεῖρά σου. 9. Εθαυμαστώθη ἡ γνῶσίς σου ἐξ ἐμοῦ 10. Εκραταιώθη, οὐ μὴ δύνωμαι πρὸς αὐτήν. 11. Ποῦ πορευθῶ ἀπὸ τοῦ Πνεύματός σου; 12. Καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου που φύγω; 13. Ἐὰν ἀναβῶ εἰς τὸν οὐρανὸν, σὺ ἐκεῖ εἶ 14. Ἐὰν καταβῶ εἰς τὴν ᾄδην, πάρει. 15. Ἐὰν ἀναλάβοιμι τὰς πτέρυγάς μου κατ' όρθρον, 16. Καὶ κατασκηνώσω εἰς τὰ ἔσχατα τῆς θαλάσσης 17. Καὶ γὰρ ἐκεῖ ἡ χείρ σου ὁδηγήσει με 18. Καὶ καθέξει με ἡ δεξιά σου. 19. Καὶ εἶπα· "Αρα σκότος καταπατήσει με. 20. Καὶ νὺξ φωτισμὸς ἐν τῇ τρυφῇ μου. 21. Ὅτι σκότος οὐ σκοτισθήσεται ἀπὸ σοῦ, 8. Σὺ ἐδημιούργησάς με, και έθηκας ἐπ' ἐμὲ τὴν βοήθειάν σου σκέπουσάν με. 9. Μνησθεὶς τὸ, τίς ὑπάρχει ἡ δύναμίς σου, ἔξω ἐμαυτοῦ γέγονα ἀποθαυμάζων ἐν ἐμαυτῷ. 10. 'Ανείκαστος ὑπάρχει ἡ δύναμίς σου, οὐ δύνα μαι ἀντιστῆναι πρὸς αὐτήν. 11. Ποῦ γὰρ δύναμαι κρυβῆναι ἀπὸ τὸ ἅγιόν σου Πνεῦμα, τὸ γινῶσκον [τοῦ ἁγίου σου Πνεύματος, τοῦ γινώσκοντος] τὰ πάντα; 12. Καὶ ἀπὸ σοῦ τὰ πάντα ἐφορῶντος, που δύ ναμαι φυγεῖν; ὅτι πάντα γυμνὰ, καὶ τετραχηλισμένα τοῖς ὀφθαλμοῖς σου. 15. Αχώριστος εἶ τῶν πατρικῶν κόλπων. 14. Εθανατώθης γὰρ δι' ἐμέ. 15. Τοῦτό μοι μόνον περιλείπεται, ἐὰν ἄρα ἀνα λάβω τὰς ἐνθυμήσεις τῆς καρδίας μου, καταφύγω ἐν τῷ φωτίσματι τῆς πίστεώς σου 16. Καὶ δώσω ἐμαυτὸν εἰς τὸ βάπτισμα. 17, 18. Καὶ γὰρ ἐκεῖ ἡ χάρις σου οδηγήσει με, καὶ περικρατήσει με. 19. Καὶ ἐλογισάμην κατ' ἐμαυτὸν λέγων· 'Αρα οὕτως ἀνάσχωμαι ἕως τέλους κυριεύεσθαι ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας; 20. Καὶ ἐλογισάμην δοῦναι ἐμαυτὸν τῇ κατα δύσει τοῦ βαπτίσματος, ὅτι φωτισμὸς καὶ τρυφή μου ἐστι τὸ λουτρὸν τῆς ἀθανασίας· ἐκεῖ γὰρ καταλιμπάνω τὰς ἁμαρτίας μου. 21. Οτι πᾶσα ψυχὴ ἐν σκότει καθημένη, ελθουσα ἐπὶ τὸ βάπτισμα, οὐκ ἔτι σκοτισθήσεται, ἀπὸ τοῦ σε τὸ ἀληθὲς φῶς ἐπιβῆναι ἐν αὐτῇ. Ἐξ ἑαυτοῦ γέγονα, ἐν ἑαυτῷ. Κρυβῆναι τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιόν σου τὸ πάντα γιγνώσκονται γιγνώσκον). Σοῦ τοῦ τὰ, Αχώριστος γάρ, Σου Η χείρ σου. Εαυτόν, Αληθινὸν φῶς ἐπιβῆναι ἐν ταύτῃ.
col. 1283–1284page 347 of 376
PG 27:1283Α. 22. Καὶ νὺξ ὡς ἡμέρα φωτισθήσεται 23. Ὡς τὸ σκότος αὐτῆς, οὕτω καὶ τὸ φῶς αὐτῆς. 24. Ὅτι σὺ ἐκτήσω τοὺς νεφρούς μου 25. ᾿Αντελάβου μου ἐκ γαστρὸς μητρός μου. 26. Εξομολογήσομαί σοι, ὅτι φοβερῶς ἐθαυμαστώθης. 27. Θαυμάσια τὰ ἔργα σου, καὶ ἡ ψυχή μου για νώσκει σφόδρα. 28. Οὐκ ἐκρύβη τὸ ὀστοῦν μου ἀπὸ σοῦ, 29. Ο ἐποίησας ἐν κρυφῇ, 30. Καὶ ἡ ὑπόστασις μου ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς. 31. Τὸ ἀκατέργαστόν μου εἶδον οἱ ὀφθαλμοί σου. 32. Καὶ ἐπὶ τὸ βιβλίον σου πάντες γραφήσονται 35. Ημέρας πλασθήσονται, καὶ οὐδεὶς ἐν αὐτοῖς. 34. Ἐμοὶ δὲ λίαν ἐτιμήθησαν οἱ φίλοι σου, ὁ Θεός 35. Λίαν ἐκραταιώθησαν αἱ ἀρχαὶ αὐτῶν. 22. Καὶ ἡ ἐν ἁμαρτίαις ἐπινοσοῦσα ψυχή, δι εγερθεῖσα ἐν τῷ βαπτίσματι, ὡς ἡμέρα φωτισθήσεται, ἀνατείλαντός σου ἐν αὐτῇ. 25. Οὕτως γὰρ μιμεῖται ἐν τῷ βαπτίσματι πᾶσα ψυχὴ φωτιζομένη ὑπὸ σοῦ τὴν τριήμερον τοῦ θανάτου σου καὶ τῆς ἀναστάσεως νύκτα καὶ ἡμέραν. 24. Ὅτι σὺ ἐξηγόρασας πᾶσαν τὴν ἰσχύν μου Ο τῷ τιμίῳ σου αἷματι. 25. Βοηθόν μοι δέδωκας εὐθέως ἀπὸ τῆς κοι λυμβήθρας τὸ Πνεῦμά σου τὸ ἅγιον. 26. Ἐκδώσω σοι ὅλον ἐμαυτὸν, ὅτι ὑπερβαλλόντως δεδόξασαι. 27. Εκπλήξεως μετὰ ὑπάρχουσι τὰ παθήματά σου, καὶ ἡ ψυχή μου πιστεύει ἐν αὐτοῖς ἕως τέλους. 28. Οὐ παρεωράθη παρὰ σοῦ τὸ ἀσθενὲς τῆς ψυχῆς μου, 29. Καὶ ἡ ὑπόστασις αὐτῆς ἡ παλαιωθεῖσα ἐν ἁμαρτίαις. 30. Ανεκαίνισας γάρ με ἐν κρυφῇ, τουτέστιν ἐν τῷ βαπτίσματι τὴν καρδίαν μου. 31. Τὸ διεφθαρμένον μου, καὶ ἄχρηστον τῆς δια νοίας οὐ παρεῖδες, ἀλλ᾽ ἐποιήσω πρόνοιαν. 32. Καὶ οἱ ἀξιωθέντες τοῦ βαπτίσματός σου πάντες ἐν βίβλῳ σμιλίῳ ἐτάγησαν [ τῆς ζωῆς ἐγράφησαν] ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 35. Ἐν τῷ φωτὶ τοῦ βαπτίσματος ἀνακαινοῦνται, καὶ οὐδεὶς ἄλλος ἐκεῖ εἰ μὴ σὺ μόνος ἐν αὐταῖς 34. Ἐμοὶ δὲ τοῦ λοιποῦ τίμιοι ὑπάρχουσιν οἱ ἀπόστολοί σου, πρὸς οὓς εἰρήκαμεν· Ὑμεῖς φίλοι ἐστέ. 35. Ἰσχυρῶς κατεδυνάστευσεν ἡ ἐξουσία τοῦ κρ ρύγματος αὐτῶν. Καὶ ἐν ἁμαρτίαις ὑπνοῦσα ψυχή, ὡς ἡ ἡμέρα, Ούτω, Ἐν τῷ, Μεστά, Βοηθῶν μοι, Ν. Τῆς ψυχῆς, καὶ ἡ ὑπόστασις τῆς ψυχῆς μου ή, Εν βίβλῳ ζωῆς ἀνετάγησαν, Αὐτοῖς. Τιμής, πρὸς οὓς ειρηκας· Ὑμεῖς φιλο μου έστε.
col. 1285–1286page 348 of 376
PG 27:128536. Εξαριθμήσομαι αὐτοὺς, καὶ ὑπὲρ ἄμμον πλη θυνθήσονται 57. Εξηγέρθην, καὶ ἔτι εἰμὶ μετὰ σοῦ. 58. Ἐὰν ἀποκτείνης ἁμαρτωλούς, ὁ Θεός 59. "Ανδρες αἱμάτων, ἐκκλίνατε ἀπ' ἐμοῦ 40. Ὅτι ἐρισταί ἐστε εἰς διαλογισμούς 41. Λήψονται εἰς ματαιότητα τὰς πόλεις [σου]. 42. Οὐχὶ τοὺς μισοῦντάς σε, Κύριε, ἐμίσησα; 45. Καὶ ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς σου [ τοῖς ἐχθροῖς σου ἐξετηκόμην; 44. Τέλειον μίσος ἐμίσουν αὐτούς 45. Εἰς ἐχθροὺς ἐγένοντό μοι. 46. Δοκίμασόν με, ὁ Θεὸς, καὶ γνῶθι τὴν καρδίαν μου ' 47. Ἔτασόν με, καὶ γνῶθι τὰς τρίβους μου. 48. Καὶ ἴδε, εἰ ὁδὸς [εἰ ἔστιν ὁδὸς] ἀνομίας ἐν ἐκοί 49. Καὶ ὁδήγησόν με ἐν ὁδῷ αἰωνίᾳ. 86. Δώδεκά εἰσι, καὶ τὸν κόσμον ὅλον διὰ τοῦ λόγου αὐτῶν περιποιήσονται εἰς υἱοὺς καὶ θυνατέρας. 37. Εζωοποιήθην διὰ τοῦ βαπτίσματος, καὶ ἀδια λείπτως ἔσομαι μετὰ σοῦ. 33. Ἐὰν θανατώσῃςταύ τας τὰς ἐναντίας δυνάμεις, ὁ Θεός 39. Τοῖς δαίμοσι λέγει· Αἱμοπόται μισάνθρωποι, ἀναχωρήσατε ἀπ' ἐμοῦ 40. "Οτι ἐνθυμήσεις πονηρὰς ὑποτίθεσθε πολε μοῦντες 41. Αἰχμαλωτίζουσι τας ψυχας τῶν ἀνθρώπων εἰς μάτην· πάλιν γὰρ ἐπιστρέψουσι πρὸς σέ. 42. Ἐγὼ δὲ πάντας τοὺς ἀνθισταμένους τῇ ἀληθείᾳ σου, Κύριε, ἐμίσησα. 43. Καὶ ἐπὶ τοῖς ἀπειθοῦσιν εξετηκόμην ἀπὸ τοῦ ζήλου. Καὶ ἄλλως δὲ νοεῖται ὁ αὐτὸς στίχος· καὶ ἐπὶ ταῖς ἐναντίαις δυνάμεσι διὰ τῆς νηστείας καὶ ἐγκρατείας. 44. Οὔτε προσηγόρευον τοὺς ἐχθροὺς τῆς πίστεώς σου. 45. Οὕτως ἐβδελυσσόμην αὐτοὺς, ὡς ἐπισυστῆναι αὐτοὺς ἅμα ἐπ' ἐμὲ, εἰς τὸ φονεῦσαι με. 46. Ἐπίσκεψαι τὴν καρδίαν μου, καὶ πρόσχες, εἰ εἰς πάντα ἐπακούει σου. 47. Ανάκρινον τὴν καρδίαν μου, καὶ ἐπίγνωθι τὰς ἐνθυμήσεις μου. 48. Καὶ ἐὰν εὕρῃς ἐν ἐμοὶ ἐπιθυμίαν πονηρὰν, φυγάδευσον αὐτὴν τῇ χάριτί σου. 49. Καὶ ὁδήγησόν με ἐν τῇ αἰωνίῳ ζωῇ. Πολεμοῦντες με. Απειθοῦσι τοῖς προστάγμασί σου ἐξετηκόμην, δὲ νοητέον τὸν αὐτὸν στίχον· καί, Αιωνίᾳ,
col. 1287–1288page 349 of 376
PG 27:1287Εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τῷ Δαβίδ. ΨΑΛ. ΡΑΘ. 1. Εξελοῦ με, Κύριε, ἐξ ἀνθρώπου πονηροῦ 2. ᾿Απὸ ἀνδρὸς ἀδίκου ῥῦσαί με. 5. Οἵτινες ἐλογίσαντο ἀδικίαν ἐν καρδίᾳ 4. Ολην τὴν ἡμέραν παρετάσσοντο πολέμους. 5. Ηκόνησαν γλῶσσαν αὐτῶν ὡσεὶ ὄψεως 6. Ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν. 7. Φύλαξόν με, Κύριε, ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ 8. ᾿Απὸ ἀνθρώπων ἀδίκων ἐξελοῦ μετ 9. Οἵτινες διελογίσαντο τοῦ (α; ὑποσκελίσαι τὰ δια βήματά μου. 10. Έκρυψαν ὑπερήφανοι παγίδα μοι 11. Καὶ σχοινίοις διέτειναν παγίδα τοῖς ποσί μου 12. Εχόμενα τρίβου σκάνδαλα ἔθεντό μοι. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει Εἰς τὸ τέλος τῷ Δαβὶδ ψαλμός, ὅπερ ερμηνεύεται περὶ τῶν ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰώνων μελλόντων ἔσεσθαι τοῖς ἀνθισταμένοις τῇ ἀληθείᾳ, καὶ περὶ τῆς μισθαποδοσίας τῶν ἁγίων εἴρηται ψαλμὸς τῷ ἱκανῷ τῇ χειρὶ, τουτέστιν τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ· τοῦτο γὰρ ἑρμηνεύεται Δαβίδ, ὡς πολλάκις εἰρήκαμεν. 1. Λύτρωσαι με, Κύριε, ἐκ τῶν ἐχόντων μόρφωσιν μὲν εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι 2. Ἀπὸ παντὸς ὁπλιζομένου κατὰ τῆς ἀληθείας 5. Οίτινες τὴν ὑπόκρισιν ἔχουσιν ἐν ἑαυτοῖς. 4. Αδιαλείπτως ταχινοί εἰσι τοῦ ἐκχέαι αἷμα. 5. Διὰ τῆς χρηστολογίας καὶ εὐλογίας ἀπατῶσι τὰς ψυχὰς τῶν ἀκάκων, ὥσπερ ὁ ὄφις διὰ τῶν λόγων αὐτ τοῦ Εὐαν ἐξηπάτησεν. 6. Η διδασκαλία αὐτῶν καὶ ἡ νουθεσία θανατηφόρος τυγχάνει, ὡς ὁ ἱὸς τῆς ἀσπίδος. 7. Φύλαξόν με, Κύριε, ἐκ τῶν τοιούτων, ὅτι χειρ τοῦ διαβόλου ὑπάρχουσιν. 8. ᾿Απὸ ἀνθρώπων τῶν τὴν ἀλήθειαν ἐν ἀδικία κατεχόντων ἐξελού με. 9. Οἵτινες ἐσκέχαντο πιθανότητας λόγων ἀπὸ τοῦ καταγαγεῖν με ἀπὸ τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως. 10. Συνήγαγον ἑαυτοὺς [ἑαυτοῖς] οἱ τῇ ἀληθείᾳ τοῦ Θεοῦ ἀνθιστάμενοι λόγους τινὰς ζητημάτων παγιδεῦσαι με θέλοντες. 11. Καὶ πλοκάς τινας τῶν διεστραμμένων αυτ τῶν λόγων προσέεινάν μοι ἐπὶ τὸ λαβέσθαί μου. 12. Καὶ ζητήσεις τινὰς βλαβερὰς καὶ ἀνωφελεῖς προσεβάλοντό μοι. Ἡ διὰ τῆς κινναβάρεως περιέχει, Ηρνημένων. Αληθείας, ῥῦσαί με. Εψεύσαντο πιθανότητάς τινας λόγων, Εν ἑαυτοις, Τινάς διεστραμμένων αὐτῶν λόγων προέτειναν μοι ἐπὶ τὸ λαβέσθαι μοι. Προεβάλοντό μοι.
col. 1289–1290page 350 of 376
PG 27:128913. Εἶπα τῷ Κυρίῳ· Θεός μου εί σύ. 14. Ενώτισαι, Κύριε, τὴν φωνὴν τῆς δεήσεώς μου. 15. Κύριε, Κύριε, δύναμις τῆς σωτηρίας μου, 16. Ἐπεσκίασας ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου ἐν ἡμέρᾳ που λέμου. 17. Μὴ παραδῷς με (α), Κύριε, ἀπὸ τῆς ἐπιθυμίας μου ἁμαρτωλῷ. 18. Διελογίσαντο κατ' ἐμοῦ, μὴ ἐγκαταλίπῃς με, μήποτε ὑψωθῶσιν. 19. Η κεφαλὴ τοῦ κυκλώματος αὐτῶν. 20. Κόπος τῶν χειλέων αὐτῶν καλύψει αὐτούς 21. Πεσοῦνται ἐπ' αὐτοὺς ἄνθρακες 22. Ἐν πυρὶ καταβαλεῖς αὐτούς [ἐν τῇ γῇ]. 23. Εν ταλαιπωρίαις, καὶ οὐ μὴ ὑποστῶσιν. 24. 'Ανὴρ γλωσσώδης οὐ κατευθυνθήσεται ἐπὶ τῆς γῆς 25. Ανδρα ἄδικον κακὰ θηρεύσει θηρεύσῃ] εἰς διαφθοράν. 26. Έγνων, ὅτι ποιήσει Κύριος τὴν κρίσιν τῶν πτωχῶν, (α) Με 13, 14. Ἐγὼ δὲ εἶπα τῷ Κυρίῳ· Θεός μου εἶ σὺ ὁ σταυρωθείς· ἄκουσον, Κύριε, τοῦ στεναγμοῦ τῆς καρδίας μου. 15. Κύριε, Κύριε, τὰ παθήματά σου εἰσὶν εἰς σω τηρίαν μου. 16. Κατέπεμψας τὴν χάριν σου φρουρεῖν τὴν καρ δίαν μου ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἀντιθέσεως τῆς ψευδωνύμου αὐτῶν συνέσεως 17. Μὴ συγχωρήσῃς, Κύριε, τῷ διαβόλῳ ἀποστῆσαι με τῆς πίστεώς σου· αὕτη γὰρ ὑπάρχει ἡ ἐπιθυμία μου. 48. Εσκεψαντό τινας εξερευνήσεις κατ' ἐμοῦ πρὸς τὸ ἀπατῆσαί με· μὴ ἀντανέλῃς τὴν χάριν σου, μήποτε καυχήσωνται, ὡς ἠδικήσαντο. 19. Τὸ φρόνημα τῆς καρδίας αὐτῶν ἀσθενὲς ὑπάρ χει 20. Ασθενῆσαι ποίησαι καὶ τοὺς λόγους τῆς σου φίας αὐτῶν, καὶ πεσοῦντε [ἐπιπεσοῦνται] ἅμα αὐτῶν. 21. Οἱ γὰρ λόγοι τῆς χάριτος οὓς λαλήσω πρὸς αὐτοὺς, ὡς ἄνθρακες [σου] ἐπιπεσοῦνται ἐπ' αὐτούς. 22. Καὶ τῷ Πνεύματί σου τῷ ἁγίῳ νεκρώσεις αὐτούς. 23. Ἐν ταῖς ταλαιπωρίαις τῶν σεσοφισμένων αὐτῶν λόγων οὐ μὴ δυνηθῶσιν ἀντιστῆναι πρὸς σὲ τὴν ἀλή θειαν 24. Ανδριζόμενος κατὰ σοῦ, καὶ λαλῶν διεστραμμένως οὐκ εἰσελεύσεται εἰς ἄνω Ἱερουσαλήμ. 25. "Ανδρα ανθιστάμενον τῇ ἀληθείᾳ τοῦ Θεοῦ καὶ αἱ λοιπαὶ ἁμαρτίαι περικυκλώσουσι, φυλάττουσαι αὐτὸν εἰς ἀπώλειαν. 26. Οἶδα, ὅτι ποιήσει Κύριος τὴν ἐκδίκησιν τῶν ἁγίων αὐτοῦ. Ν. 15, Εγώ, 14, "Ακουσον τοῦ στεναγμοῦ, Γενέσεως συνέσεως. ᾿Απ' ἐμοῦ· μὴ ἀντανέλῃς τὴν χάριν σου ἀπ' ἐμοῦ, ὡς ήδη νικήσαντες. Ὑπάρχον. Ποιήσει, ἅμα σὺν αὐτοῖς. Χάριτός σου, Πρὸς τὴν ἀλήθειαν. Διεστραμμένα, εἰς τὴν ἄνω,
col. 1291–1292page 351 of 376
PG 27:129127. Καὶ τὴν δίκην τῶν πενήτων. 28. Πλὴν δίκαιοι ἐξομολογήσονται τῷ ὀνόματί σου 29. Καὶ κατοικήσουσιν εὐθεῖς σὺν τῷ προσώπου σου. Ψαλμὸς τῷ Δαβίδ. ΨΑΛ. ΡΜ. 1. Κύριε, ἐκέκραξα πρὸς σὲ, εἰσάκουσόν μου 2. Πρόσχες τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου, 5. Ἐν τῷ κεκραγέναι με πρὸς σέ. 4. Κατευθυνθήτω η προσευχή μου ὡς θυμιαμα ἐνώπιόν σου 5. Επαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινή. 6. Θου, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόματί μου 7. Καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη μου. 8. Μὴ ἐκκλίνῃς τὴν καρδίαν μου εἰς λόγους πονηρίας, 27. Καὶ τὴν ἐκδίκησιν τῶν καταπονουμένων νῦν διὰ τὴν εἰς Χριστὸν ἐλπίδα. 28. Πλὴν γὰρ αὐτῶν τῶν ἁγίων ουσεις ετερος τῶν ἀδίκων ἐστὶν ὁ δοξάζων σε. 29. Καὶ οὕτως πάντοτε έσονται οἱ ἅγιοι σου χαρᾷ ἀνεκλαλήτῳ θεωροῦντες τὴν δόξαν σου, καὶ ἀπαύστως ὑμνοῦντές σε. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει (2*)· Ψαλμὸς τῷ Δαβίδ, ὅπερ ἑρμηνεύεται ψαλμὸς τῷ ἱκανῷ τῇ χειρὶ τουτέστι τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ· τοῦτο γὰρ, ὡς ἐν τοῖς ἔμπροσθεν εἰρήκαμεν, τὸ τοῦ Δαβὶδ ὄνομα· καὶ ἄλλας δὲ ἑρμηνείας ἔχει τὸ αὐτὸ ὄνομα· ἐνταῦθα τοῦτο ἑρμηνεύεται, ὡς προγέγραπται. σέ, 1. Κύριε, ἐν ὀδύνῃ τῆς καρδίας μου ἀνεβόησα πρὸς εἰσάκουσόν μου. 2. Πρόσχες τῷ πόνῳ τῆς καρδίας μου, 5. Ἐν τῷ στένειν αὐτὴν πρὸς σέ. 4. Ανειμησαμένη ['Ανιμησαμένη] ἡ χάρις σου τὴν προσευχήν μου, καὶ ἡδέως ἑλκύσασα πρὸς ἑαυ τὴν, ὡς θυμίαμα κατέχει παρ' ἑαυτῇ. 5. Ἡ ἀναβόησις τῆς καρδίας μου οὕτως εὐρεθῇ ἐνώπιόν σου, ὡς ἡ θυσία, ἣν ἀναπέμπουσιν οἱ ἅγιοι ἄγγελοί σου ἐπιστρέφοντες πρὸς σὲ ἀπὸ τῆς διακονίας τῶν μελλόντων κληρονομεῖν σωτηρίαν. 6, 7. Ασφάλισαι, Κύριε, τὸ στόμα μου, καὶ τὴν χάριν σου δός μοι περὶ τὰ χείλη μου, ἵνα μὴ ἐκπορεύηται ἐκ τοῦ στόματός μου λόγος σαπρὸς, καὶ ὑπὲρ ἀργοῦ λόγου εὑρεθῶ λόγον διδοὺς, ἀλλὰ μᾶλλον εἴ τι πρὸς οἰκοδομὴν τῶν ἀκουόντων ἵνα λέγω, καὶ πλη ρωθῇ ἐν ἐμοὶ τὸ Διήνοιξε το στόμα αὐτοῦ. 8. Με συγχωρήσῃς τὴν καρδίαν μου δοῦναι ἑαυτὴν εἰς λόγους ὑποκρίσεως, Εσονται σὺν σοὶ οἱ, Τὸ διά ψαλμα οὖν ἑρμηνεύεται ἀεί· εἰς ὃν οὖν στίχον κεῖται σημαίνει το λεγόμενον ῥητὸν ὑπὸ τοῦ στίχου, ὅτι τοῦτο τὸ λεγόμενον ἐν τῷ στίχῳ ἐστίν· ἀεὶ, εἴτε ἀγα ψόν ἐστιν ὁ λέγει ὁ στίχος, εἴτε φαῦλον. Οὐ μόνον δὲ τοῦτο, ἀλλὰ ἕως οὗ εἰς) ἂν κεῖται τὸ διάψαλμα, σημαίνει, ὅτι περὶ ἄλλου λέγει ὁ ψαλμός προσώπου, καὶ οὐχὶ περὶ οὗ ἔλεγεν ἕως τοῦ διαψάλματος. Αὕτη οὖν ἡ διήγησις περὶ τοῦ διαψάλματος. Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει, ἑρμη νεύεται τὸ τοῦ Δαβὶὸ ὄνομα, ἔχει τὸ τοῦ Δαβιδ ὄνομα· ὅμως ἐνταῦθα τοῦτο ἑρμηνεύεται, δ γέγραπται. Ανισαμένη" ἀνισταμένη, κατά σχη, 'Ανάβασις, Πᾶς λόγος, εἴτε προς οἰκοδομήν, ἐν ἐμοὶ τὸ, Ανοιγε στόμα σὸν λόγῳ Θεοῦ.
col. 1293–1294page 352 of 376
PG 27:12939. Τοῦ προφασίζεσθαι προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις, 10. Σὺν ἀνθρώποις ἐργαζομένοις τὴν ἀνομίαν 11. Καὶ οὐ μὴ συνδυάσω μετὰ τῶν ἐκλεκτῶν αὐτῶν. 12. Παιδεύσει με δίκαιος ἐν ἐλέει, καὶ ἐλέγξει με 15. Ἔλαιον δὲ ἁμαρτωλοῦ μὴ λιπανάτω τὴν κε φαλήν μου 14. Οτι ἔτι καὶ ἡ προσευχή μου ἐν ταῖς εὐδοκίαις αὐτῶν. 15. Κατεπόθησαν εχόμενα πέτρας οἱ κριταὶ αὐτῶν 16. 'Ακούσονται τὰ ῥήματά μου, ὅτι ἠδυνήθησαν. 47. ὡσεὶ πάχος γῆς ἐῤῥάγη ἐπὶ τῆς γῆς 18. Διεσκορπίσθη τὰ ὀστᾶ αὐτῶν παρὰ τὸν ἅδην. 19. Ὅτι πρὸς σὲ, Κύριε, Κύριε, οἱ ὀφθαλμοί μου, 20. Ἐπὶ σοὶ ἤλπισα, μὴ ἀντανέλῃς τὴν ψυχήν μου. 21. Φύλαξόν με ἀπὸ παγίδος, ἧς συνεστήσαντό μοι, 22. Καὶ ἀπὸ σκανδάλων τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνο μίαν. 25. Πεσοῦνται ἐν ἀμφιβληστρῳ αὐτῶν οἱ ἁμαρτωλοί 9. Τοῦ συντιθεῖν τινας ἀφορμὰς ἔθελον εὐλό γους 10. Μετὰ ἀνθρώπων τῶν μὴ πειθομένων τῷ νόμῳ σου, ἀλλ᾽ ἀφόβως ἑαυτοὺς ποιμαινόντων 11. Καὶ οὐ μὴ σύνθομαι τὴν διδασκαλίαν τῶν ἱερέων αὐτῶν. 12. Παιδεύσει με πᾶς ποιῶν τὴν δικαιοσύνην, καὶ λαλῶν ἀλήθειαν ἐν σπλάγχνοις Χριστοῦ, καὶ ἐπιπλήξει μοι. 13. Ἡ δὲ ἀγάπη, καὶ ἡ κολακία τῶν ἐχθρῶν τῆς ἀληθείας μὴ πλησιάσει τῇ διανοίᾳ μου. 14. "Οτι διὰ πάντων τοῦτο προσεύχομαι, τὸ τοῖς ἴχνεσι τῶν ἁγίων ἀκολουθῆναι. 15. Ανηλώθησαν καταλειφθέντες ὑπὸ τῶν ἁγίων οἱ ἄρχοντες τῶν ἀσεβῶν. 16. Ἰσχύσει ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου, καὶ πληρωθήτω ἅπερ ᾐτησάμην σε. 17. Εἶδον τὸν Σατανᾶν πεσόντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ συντριβέντα ὡσεὶ βόλιν γῆς. 18. Πᾶσα ἡ ἰσχὺς αὐτῶν διεφθάρη ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τοῦ θανάτου. 19. Ὅτι πρὸς σέ, Κύριε, οἱ ὀφθαλμοὶ τῆς διανοίας μου ἀνατεταγμένοι ὑπάρχουσιν. 20. Ἐπὶ σοὶ ἤλπισα, μὴ ἀντανέλῃς τὴν χάριν σου τὴν συνιστῶσαν τὴν ψυχήν μου. 21. Φύλαξόν με ἀπὸ πάσης αὐτῶν διδασκαλίας να μιζόμενον ἔχειν τινὰ τροφὴν τῇ ψυχῇ, ἐν ἑαυτῇ οὔτης δὲ συλλήψεως εἰς θάνατον. 22. Καὶ ἀπὸ τῶν δαιμόνων τῶν ὑποτιθέντων μου τὰς ἡδονὰς τοῦ βίου. 23. Συλληφθῶσιν ἐν ταῖς ἁπάταις τοῦ βίου οι ἐν τῷ πελάγει αὐτοῦ διάγοντες. Ἐθέλω εὐλόγους. Συνθώμαι τῇ διδασκαλίᾳ τῶν, Η Ὅτι δεῖ, καὶ διαπαντὸς τοῦτο, ἐξακολουθεῖν τῶν ἁγίων. ᾿Ανήλθοσαν, ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ οἱ ἄρχοντες, Ισχύει ή, Βόλος, Νομιζομένης, Ταῖς συνερραμμέναις ἀπάταις,
col. 1295–1296page 353 of 376
PG 27:129526. Καταμένας εἰμὶ ἐγώ, ἕως ἂν ἕως οὗ παρέλθω Συνέσεως τῷ Δαβίδ, ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν τῷ σπηλαίῳ προσευχόμενον. ΓΑΛ. ΡΜΑ. 1. Φωνή, μου πρὸς Κύριον ἐκέκρας 2. Φωνή μου προς Κύριος προς τὸν Θεὸν ἐδεήθη 3. Εκχεῶ ἐνώπιον αὐτοῦ τὴν δέησίν μου 4. Την θλίψιν μου ἐνώπων αὐτοῦ ἀπαγγελῶ. 5. Ἐν τῷ ἐκλείπειν ἐξ ἐμοῦ τὸ πνεῦμά μου, 6. Καὶ σὺ ἔγνως τις τρίβους μου. 7. Ἐν ὁδῷ ταύτη, ᾗ ἐποφενόμην, έκρυψαν παγίδα με.. 8. Κατενόουν εἰς τὰ δεξιὰ, καὶ ἐπέβλεπον 9. Καὶ σὐκ ἦν ὁ ἐπιγινώσκων με. 10. Απώλετο φυγὴ ἀπ' ἐμοῦ Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει Συνέσεως τῷ Δαβὶδ ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν τῷ σπηλαίῳ προσει χόμενον. Τοῦτο οὖν ἐστι· τὸ τοῦ Δαβίδ όνομα διαφόρως ἑρμηνεύεται, ὡς πολλάκις εἰρήκαμεν· ὅτε γὰρ εἰς πρόσωπον τοῦ Κυρίου εὑρήσεις αὐτὸ κείμενον, ἑρμηνεύεται ἱκανὸς χειρί· ὅτε δὲ εἰς πρόσωπον τῶν δικαίων, ἑρμηνεύεται πεποθήμενος· ὅτε δὲ εἰς πρόσωπον τῶν ἁμαρτανόντων καὶ ἐπιστρεφόντων εὑρήσεις αὐτὸ κείμενον, ἐξουθενημένον διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτοῦ. [Ψαλμὸς οὖν εἴρηται] εἰς τὸν λαὸν τὸν ἡμαρτηκότα, καὶ εἰς σύνεσιν ἐλθόντα, καὶ ἐν σπηλαίῳ ἑαυτὸν κατακλείσαντα, καὶ προσευχόμενον μετά δακρύων ἰσχυρῶν ἐξομολογούμενον· ὡς δὲ αὐτὸ τοῦτο δηλοῖ, ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ψαλμὸς σαφῶς τοῦτο διδάσκει. 24. Οὐκ ἂν δουλώσω ἐμαυτὸν τῇ ἁμαρτία, ἕως ἂν τελέσω τὸν δρόμον μου. 1. Ἐν ἐδύνῃ τῆς καρδίας μου ἐστέναξα πρὸς σέ. 2. Καὶ μὴ τολμῶ τὰ χείλη μου ἀνοῖξαι ἐνώπιον αὐτοῦ, στεναγμοῖς ἀλαλήτοις πρὸς αὐτὸν ἐδεήθην. 5. Διὸ δάκρυα τῆς ψυχῆς μου ἐνώπιον αὐτοῦ ἐκχεῶ. 4. Καὶ τὰς ἁμαρτίας μου, άσπερ οἶδε πρὸ τῶν ἐμῶν ῥημάτων, ἐνώπιον αὐτοῦ ἐξομολογήσομαι. 5. Καὶ νῦν, καὶ εἰς τὰ ἔσχατα τῶν ἡμερῶν μου. 6. Καὶ σύ, καρδιογνώστα πάντων, γινώσκεις τὰς πονηράς μου πράξεις. 7. Ἐν παντὶ χρόνῳ τῆς ζωῆς μου ἐνεφύτευσαν εἰς τὴν καρδίαν μου τὴν πονηρὰν τοῦ βίου ἐπιθυμίαν. 8. Καὶ ἀνανήψας ἐλογιζόμην ἐν ἑαυτῷ, εἰ ἄρα ἐποίησα τι ἀγαθὸν ἐνώπιόν σου. 9. Καὶ παντελῶς οὐκ ἦν ἐν ἐμοὶ ἀποκείμενον ἔρ γον ἀγαθόν 10. Καὶ διελογιζόμην τὸ πρὸς τίνα φύγω, καὶ ἐν ἀμηχανία ήμην. Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει Ἐν τῷ σπηλαίῳ, προσευχή. Τοῦτο, ειρήκαμεν, καὶ δια φόρως καὶ λαμβάνεται· ὅτε γάρ, τῶν δικαίων εὑρήσεις αὐτὸ κείμενον, ἑρμηνεύεται, κείμενον ἑρμηνεύεται ἐξουθενημένος, τουτέστι διὰ τὰς ἁμαρ τίας αὐτοῦ. Νῦν οὖν αὐτὸ τοῦτο τὸ Δαβὶδ ὄνομα ἔστι λαβεῖν εἰς τὸν λαόν, ἰσχυρῶν ὡς καὶ αὐτὸ τοῦτο, σαφῶς αὐτὸ τοῦτο διδάσκει. Τολμών, Τα δάκρυα, Διό Εργον τι ἀγαθόν. (ϋ) Τὸ ποῦ, ἢ πρὸς τίνα φυγὼν ἀεὶ ἐν,
col. 1297–1298page 354 of 376
PG 27:129711. Καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐκζητῶν τὴν ψυχήν μου. 12. Εκέκραξα πρὸς σέ, Κύριε, 13. Εἶπα· Σὺ εἶ ἡ ἐλπίς μου, 14. Μερίς μου εἶ ἐν γῇ ζώντων. 15. Πρόσχες πρὸς τὴν δέησίν μου 16. Ὅτι ἐταπεινώθην σφόδρα. 17. Ῥῦσαί με ἐκ τῶν καταδιωκόντων με 18. Ὅτι ἐκραταιώθησαν ὑπὲρ ἐμέ. 19. Εξάγαγε ἐκ φυλακῆς τὴν ψυχήν μου, 20. Τοῦ ἐξομολογήσασθαι τῷ ὀνόματί σου. 21. Ἐμὲ ὑπομενοῦσι δίκαιοι, ἕως οὗ ἀνταποδώς μοι. Ψαλμὸς τῷ Δαβίδ, οπότε κατεδίωκεν αὐτὸν Ἀβεσαλὼμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ. ΨΑΛ. ΡΜΒ. 1. Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου 2. Ενώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου. 11. Οὐδὲ γὰρ ἦν πρόνοιάν μου ποιούμενος τῆς ψυχῆς. 12, 13. Ὡς οὖν εἶδον, ἐμαυτὸν ἀπήλπισα, καὶ μετ τὰ δακρύων ἀνεβόησα πρὸς σὲ, Κύριε, καὶ εἶπα Απολογίαν οὐκ ἔχω ἐνώπιόν σου· εἰς δὲ τὴν φιλανθρωπίαν σου ἐλπίζω, ὅτι ἐλεήσεις με. 14. Κληρονομία εἶ ἐν τῇ ἄνω Ἱερουσαλήμ τῇ πόλει τῶν ἁγίων σου. 15, 16. Πρόσχες πρὸς τὴν δέησίν μου, καὶ πλήρωσον αὐτὴν, ὅτι δεδουλωμένος εἰμὶ τῇ ἁμαρτία 17. Ῥῦσαί με ἀπὸ τῶν ἐναντίων δυνάμεων τῶν θε λόντων με ἀποστῆσαι ἀπὸ σοῦ. 18. Οτι, ἐμοῦ ἡμαρτηκότος, αὗται ισχυρότερα! μου γεγόνασιν. 19. Ἐξάγαγε ἐκ τῶν δεσμῶν καὶ τοῦ σκότους τῶν ἀνομιῶν τὴν ψυχήν μου 20. Οπως, ἐλθὼν ἐν τῷ φωτί σου, δυνηθῶ ἐξομολογήσασθαι σοι, ἅπερ πέπρακται μοι· πᾶν γὰρ τὸ φανερούμενον φῶς ἐστι. 21. Εμὲ ὑπομενοῦσι πάντες οἱ δίκαιοί σου καὶ αἱ ἅγια! σου δυνάμεις, ἵνα ἐπιστρέψω, καὶ ἀντὶ τοῦ πένθους, οὗ ἔχω ἐν τῇ ψυχῇ μου, δώρησαί μοι εύ φροσύνην, συγχωρήσας μοι τὰ παραπτώματα, καὶ λοιπὸν συνήθως χαρὰν ποιήσωσιν ὑμνοῦντές σε ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι, τουτέστιν ἐμοί. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει Ψαλμὸς τῷ Δαβίδ, ὁπότε αὐτὸν κατεδίωκεν ᾿Αβεσαλὰμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ. Δαβὶδ οὖν ἑρμηνεύεται ἔνθα πεποθημένος, τουτέστι ὁ ἐπιστρέφων πρὸς τὸν Κύριον λαὸς τῶν Ἰου 1. 2. Κύριε, πλήρωσον τὴν προσευχήν μου, καὶ ἄκουσον τὴν δέησίν μου ἐν τῷ Υἱῷ σου ὑπάρχων. Εαυτὸν ἀπηλπισμένον μετά, Κληρονομία μου εἶ, 'Αμαρτία πάνυ. Ισχυρότεροί μου, Ὑπομένουσι πάντες οἱ ἅγιοί σου, χαρὰν ποιήσουσιν, Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει, ὅτε αὐτ τήν, τῶν Ἰουδαίων. Εἰ τότε αὐτόν, τῆς εἰ ρήνης ὡσανεὶ ὁ δρομαῖος, τοῦ κατασχεῖν εἰς σω τηρίαν, ἔλεγεν μετὰ καὶ τῆς ἄλλης, τῷ στίχῳ τῷ ὀκτὼ καὶ δεκάτῳ ψαλμῷ· ὁμοίως καὶ τοῦ το, ἐκ τῶν οὐρανῶν, καὶ τὸ ἀναβεβηκέναι αὐτὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἐν τῷ λέγειν αὐτόν, συλλαβεῖν αὐτὸ εἰς, ὅτιπερ ὁ υἱὸς τὸν πατέρα ἑαυτοῦ κατα εδίωκε, δῆλον εὑρήσῃς καὶ τοῦτο. Ο γάρ, Ἰησ σους Υιός, Ν. 1. Κύριε, 2. Καὶ ἄκουσον,
col. 1299–1300page 355 of 376
PG 27:12993. Εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου, 4. Καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου 5. Οτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. 6. "Οτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου 7. Εταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου. 8. Εκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος, 9. Καὶ ἠκηδίασεν ἐπ' ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου 10. Ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου. δαίων. "Η τότε [εἶτα, ὁπότε] αὐτὸν κατεδίωκεν Αβεσαλὴμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ· Ἀβεσαλώμ ἑρμηνεύεται πατὴρ εἰρήνης· τὸν λαὸν οὖν τὸν ἐπιστρέφοντα τῶν Ἰουδαίων κατεδίωκεν ὁ πατὴρ τῆς εἰρήνης Ἰησοῦς ὡσανεὶ ὁ δρο μέως [δρομεύς]· κατελήλυθεν Ἰησοῦς ἐκ τῶν οὐρανῶν τοῦ κατασχεῖν αὐτὸν εἰς σωτηρίαν. Τοῦτο γὰρ μεμνημένος ὁ Προφήτης ἔλεγεν· μετὰ δὲ τῆς ἄλλης ἑρμηνείας τῆς παρακειμένης τῷ στίχῳ τοῦ ὀγδοδεκάτου ψαλμοῦ ὁμοίως δὲ τοῦτο δηλῶν τὸ καταβεβηκέναι αὐτὸν ἐκ τῶν οὐρανῶν ἐν τῷ λέγειν αὐτόν· Αγαλλιάσεται ὡς για γας δραμεῖν ὁδιν, ἀπ᾿ ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ ἡ ἔξοδος αὐτοῦ, καὶ τὸ κατάντημα αὐτοῦ ἕως ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ. Αὕτη οὖν ἡ ἑρμηνεία τοῦ ἐπιγράμματος· Ψαλμὸς τῷ λαῷ τῶν Ἰουδαίων τῷ ἐπιστρέψαντι πρὸς τὸν Θεόν, ὅτε ὁ πατὴρ τῆς εἰρήνης Ἰησοῦς κατεδίωκεν ἀπὸ τῶν οὐρανῶν τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων. συλλαβεῖν αὐτ τοὺς εἰς σωτηρίαν. Τὸ δὲ εἰπεῖν ἐν τῷ ἐπιγράμματι, ὅτε ὁ υἱὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ κατεδίωκε, δῆλον εὑ ρήσεις τοῦτο. Ο γὰρ Πατήρ τῆς εἰρήνης Ἰησοῦς, ὁ Υἱὸς γεγονώς κατὰ χάριν ἰδίαν τῶν Ἰουδαίων, οὕτως ἐσπούδαζε συλλαβεῖν αὐτοὺς ὑπὸ τὰς πτέρυγας αὐτοῦ εἰς σωτηρίαν. ᾿Αμαρτιών μου. Ὅτι συνέσχεν, 5. Καὶ πλήρωσον αὐτὴν δι' αὐτοῦ. 4. Καὶ μὴ θελήσῃς συνᾶραι λόγον μετ᾿ ἐμοῦ, τουτέ ἐστιν ἐξέτασιν ποιήσασθαι τῶν ἀνομιῶν μου 5. Ὅτι οὐκ ἔστιν δίκαιος, οὔτε εἷς· Πάντες γὰρ ἥμαρτον, καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης σου, δικαιούμενοι δωρεάν τῇ σῇ χάριτι. 6. Συνέσχεν ὁ διάβολος τὴν ψυχήν μου. 7. Ἐθανάτωσεν εἰς τὰς γηίνας ἐπιθυμίας τὴν ψυ χήν μου. 8. Ὡς τοὺς νεκροὺς ἐν τοῖς μνήμασιν ἀπο κλείουσι, καὶ ἑῶσιν αὐτοὺς ἐν τῇ δυσωδίᾳ τῆς δια φθορᾶς αὐτῶν, οὕτως πεποίηκέ μοι καὶ ὁ διάβολος. Απέκλεισε γάρ με ἐν τῇ δυσωδίᾳ τῶν ἁμαρτιῶν μου διαφθείρεσθαι, καὶ οὕτως προσώζουσα, ὥστε τὴν δυσωδίαν ὧν ἔπραξα μὴ φέρειν τὴν ψυχήν μου, ἀλλ᾽ ἑαυτὴν βδελύττεσθαι. 9. Καὶ τὸ συνειδὸς τῆς καρδίας μου, 10. Μνησθέντος μου τῆς μελλούσης κρίσεως, φόβῳ συνεσχέθη. Ν. 8, 9. Ως τούς, ἀποκλείουσιν οἱ τεθνηκότες αὐτοὺς, και, τῆς φθορᾶς αὐτῶν, τῶν ἁμαρτιῶν διαφθείρεσθαι, καὶ οὕτως προσώζεσα, μὴ φθείρειν τήν, βδελύσσεσθαι. Ν. 10. Καὶ τό, συνεσχέθη.
col. 1301–1302page 356 of 376
PG 27:130111. Εμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων 12. Εμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, 15. Ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. 14. Διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου 15. Ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. 16. Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε 47. Ἐξέλιπε τὸ πνεῦμά μου. 13. Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ' ἐμοῦ, 19. Καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκ κου. 20. ᾿Ακουστὸν ποίησόν μοι τὸ πρωὶ τὸ ἔλεός σου 21. Ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα. 22. Γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδὸν, ἐν ᾗ πορεύσομαι 25. Οτι πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου. 24. Εξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, 25. Πρὸς σὲ κατέφυγον. 26. Δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου, ὅτι σὺ εἶ 5 Θεός μου.. 11. Εμνήσθην γὰρ τῶν προτέρων μου ἡμερῶν τῶν παλαιωθεισῶν ἐν ἀνομίαις. 12. Καὶ ἠρξάμην ἐπιστρέψας γυμνάζειν ἐμαυτὸν ἐν τοῖς ἔργοις τῆς εὐσεβείας. 13. Καὶ ὡς ἐξ ἀρχῆς ἐδημιούργησάς με, ἐπειρώμην τοιοῦτος εὑρεθῆναι ἐνώπιόν σου. 14. Ανατείνας τὴν καρδίαν μου, μετ᾿ ὀδύνης ἐβόησα πρὸς σέ 15. Ακαρπος ὑπάρχει, καὶ κεχώρισται μὴ ἔχουσα ἐν ἑαυτῇ τὸ Πνεῦμά σου τὸ ἅγιον. 16. Δέομαί σου, Κύριε· ταχὺ πλήρωσον ὅπερ αι τοῦμαι 17. Τεθανάτωμαι γὰρ ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας 18. Μὴ βδελύξη με διὰ τὸ ὄνομά σου. 19. Καὶ ὅμοιος γένωμαι τῶν μὴ ὁρώντων τοῦτο τὸ φῶς, καὶ πιπτόντων εἰς βόθρον, καὶ ἀπὸ τοῦ κἀμὲ οὔτ τως ἐμπίπτειν καὶ ἐναπομένειν τῇ ἁμαρτία. 20, 21. Ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα, οὕτως ἐλέησόν με. 22. Ὥστε πάντας γνῶναι, ὅτι περ ηλέησάς με ἐν τῷ τὸ φῶς σου ἀνατεῖλαι ἐν ἐμοί. 23. Ότι σοι προσήγαγον τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἀπὸ σκότους εἰμὶ [ἐσκοτισμένος] τῶν πρώτων μου άμαρ τιῶν, καὶ οὐκ οἶδα τὸ πῶς πορευθῶ πρὸς τὸ ἐγγίσαι σοι, δός μοι τὴν ὁδηγοῦσαν με πρὸς σέ. 24. Εξελοῦ με ἐκ τῶν δαιμόνων, Κύριε. 25. Οτι ὑπὸ τὴν σὴν δεσποτείαν θέλω εἶναι. 26. Καὶ ἐπειδὴ νήπιός εἰμι ἀκμὴν ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου, κατήχησόν με, τί τὸ τέλειον καὶ εὐάρεστον ἐν ώπιόν σου. Εαυτόν, Ανεβόησα, Πλήρωσον, Κύριε, ὅπερ αἰτοῦμαι σε. Βδελύξει με τό, Πιπτόντων καὶ ἀπὸ τούτου, καὶ ἐμὲ οὕτως ἐκπίπτειν, Ν. 20, 21. "Οτι, ἐν ἐμοί. Ν. 22, 23. Ὅτι σοι προσήγαγον τ. ψ. μ. ἔτι ἀπὸ τοῦ σκότους εἰμὶ τῶν πρώτων μου, 24, 25. Έξελοῦ με, τὴν σὴν δεσποτείαν,
col. 1303–1304page 357 of 376
PG 27:1303(α) 2. Διδάσκων. 27. Τὸ Πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθεία 28. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με έν τῇ δικαιοσύνη σου. 29. Ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου, 50. Καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου. 31. Καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας την ψυχήν μου' 32. ῞Οτι ἐγὼ δοῦλός σου εἰμί. Ψαλμὸς τῷ Δαβίδ, πρὸς τὸν Γολιάθ. ΨΑΛ. ΡΜΓ. 1. Εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεός μου, ὁ (α) διδάσκων τὰς χεῖράς μου εἰς παράταξιν. 2. Τοὺς δακτύλους μου εἰς πόλεμον, 3. Ελεός μου καὶ καταφυγή μου, 27. Σοῦ τοῦ ἀγαθοῦ τὸ ἀγαθὸν καὶ ἅγιον Πνεῦμα οδηγήσει με καταντῆσαι ἐν τῇ ἄνω Ἱερουσαλήμ. 28. Οτι ζῶν ὑπάρχων, καὶ τοῦτο όνομά σοι, κἀμὲ τὸν νεκρωθέντα ζωοποίησον ἐν τῷ Υἱῷ σου τῷ δικαιοκρίτῃ. 29. Ἐξάξεις με ἐκ τοῦ σκότους καὶ τῶν δεσμῶν τῶν προκειμένων τῇ ψυχῇ μου. 30. Καὶ ὁρῶν τοὺς μώλωπας τῆς ψυχῆς μου, οὓς πεποίηκάν μοι οἱ ἐχθροί μου, εὐσπλαγχνίσθητι καὶ τῷ αἰωνίῳ πυρὶ παράδος αὐτούς. 51. Καὶ πάντας τοὺς ὑποτιθεμένους τῇ καρδίᾳ μου τὰς τοῦ βίου πονηρὰς ἐπιθυμίας ἀπώλεσον εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός. 32. Ὅτι ἐγὼ τῷ τιμίῳ αἵματι ἐξηγοράσθην. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει· Ψαλμὸς τῷ Δαβίδ, πρὸς τὸν Γολιάθ· τοῦτο οὖν λέγει τῷ λαῷ τῷ πεποθημένῳ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν διάβολον· ἑρμηνεύεται γὰρ τὸ τοῦ Δαβὶδ ὄνομα πεποιημένος, καὶ τὸ τοῦ Γολιάθ ὄνομα μετοικίζων, τουτέστιν αἰχμαλωτίζων, ὅπερ σαφῶς ὁ διάβολός ἐστιν, ὁ πάντας αἰχμαλωτίζων. 1. Κατὰ φύσιν εὐλογητὸς ὁ Κύριος ὁ Θεός μου, ὁ τῇ χάριτι τοῦ ἁγίου Πνεύματος αὐτοῦ διδάσκων τὴν καρδίαν μου ευτρεπίζειν ἑαυτὴν πρὸς πάντα πει ρασμόν. 2. Καὶ τὴν διάνοιάν μου ἀνθίστασθαι πρὸς πάντα τὰ βέλη τοῦ ἐχθροῦ τὰ πεπυρωμένα. 5. Ανάπαυσις μου, καὶ σκέπη μου. Τὸ ἅγιον ἀγαθὸν Πνεῦμα, Ν. 28. "Οτι ζῶν ὑπάρχεις, ζωο ποίησον. Ν. 29. Ἐν τῷ, ψυχή μου. Σπλαγχνίσθητι, Τιμίῳ σου αἵματι. Η διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει· Τῷ Δαβιδ πρὸς τὸν Γολιάδ, καὶ τὸ τοῦ Γολιάδ όνομα ἑρμη νεύεται μετοικίζων, Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε, 5, Ν. 2. ϋ τῇ,
col. 1305–1306page 358 of 376
PG 27:13054. Αντιλήπτωρ μου καὶ ῥύστης μου, 5. Υπερασπιστής μου, καὶ ἐπ' αὐτῷ ἤλπισα, 6. Ὁ ὑποτάσσων τὸν λαόν μου ἐπ' ἐμέ [ὑπ' ἐμέ ]. 7. Κύριε, τί ἐστιν ἄνθρωπος, ὅτι ἐγνώσθης αὐτῷ; 8. Η υἱὸς ἀνθρώπου, ὅτι λογίζῃ αὐτῷ [αὐτόν ]; 9. "Ανθρωπος ματαιότητι ώμοιώθη 10. Α' ἡμέραι αὐτοῦ ὡσεὶ σκιὰ παράγουσι. 11. Κύριε, κλίνον οὐρανοὺς, καὶ κατάβηθι 12. Αψαι τῶν ὀρέων, καὶ καπνισθήσονται. 13. Αστραψον ἀστραπὴν, καὶ σκορπιεῖς αὐτούς 14. Εξαπόστειλον τὰ βέλη σου, καὶ συνταράξεις αὐτούς. 15. Εξαπόστειλον τὴν χεῖρά σου ἐξ ὕψους 16. Εξελοῦ με, καὶ ῥῦσαί με ἐξ ὑδάτων πολλῶν, 17. Ἐκ χειρὸς υἱῶν ἀλλοτρίων 18. ἂν τὸ στόμα ἐλάλησε ματαιότητα, 4. Ὑπὲρ ἐμοῦ ἐδίδων [ὁ διδοὺς ] ἑαυτὸν ἕως θανάτου, καὶ ῥυόμενός με. 5. Πρόνοιάν μου ποιεῖται, καὶ πᾶσαν τὴν μέριμνάν μου ἐπ' αὐτὸν ἐπέρριψα. 6. Ο εκχύων με ὑποπιάζειν μου τὸ σῶμα, καὶ δουλαγωγεῖν αὐτό. 7. Κύριε, τί ἐστιν ἄνθρωπος, ὅτι κατηξίωσας αὐτῷ ὀφθῆναι ἐπὶ τῆς γῆς; 8. Η τί ἐστι πάλιν υἱὸς πηλοῦ, ὅτι οὐκ ἐπι λανθάνεις αὐτοῦ, ἀδιαλείπτως καὶ πρόνοιαν αὐτοῦ του σαύτην ποιούμενος; 9. Εκαστος τῶν ἀνθρώπων τῷ κόσμῳ τούτῳ ὠμοιώθη. 10. ᾿Ανωφελεῖς καὶ ἀνυπόστατοι. 11. Κύριε, κλίνας σου τοὺς οὐρανούς, ἐλθὲ πρὸς ἡμᾶς. 12. Πλησίον μόνον γενοῦ τῶν ἐναντίων δυνάμεων, καὶ εὐθέως ἄρξονται καταφλέγεσθαι. 13. 'Οράθητι μόνον ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ θεασάμενοι τὸ ἀπαύγασμα, εἰς τὴν γῆν πεσοῦνται ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων. 14. Απόστειλον τοὺς ἀποστόλους σου κατ' αὐτῶν ἠκονημένη [ ὡς βέλη ήκονημένα ] ἐξεῖς ὄντας τῇ χάριτι τοῦ ἁγίου Πνεύματος, καὶ ἀσθενεῖς εἰς αὐτ τοὺς ποιήσωσιν. 15. Τῷ Θεῷ Πατρὶ πάλιν προσεύχεται λέγων Πέμψον τὸν Υἱόν σου ἐκ τῶν ἁγίων σου υψωμάτων. 16. Ελευθέρωσόν με δι' αὐτοῦ ἀπὸ τῶν πνευμάτων τούτων πονηρῶν τῶν πολλῶν, τῶν βυθιζόντων με. 17. Ἐκ τῆς δυναστείας τῶν υἱῶν τοῦ πονηροῦ, τῶν ἐναντίων δυνάμεων 18. Τῶν ἡ διδασκαλία πᾶσα οὐδὲν ζωοποιὸν ἔχει, ἀλλὰ πάντα εἰς διαφθορὰν καὶ ἀπώλειαν. τήν, Δίδον, διδούς διδῶν, με. Ὁ ἐνισχύων με, Κύριε, τίς ἐστιν, αὐτὸν ὀφθῆναι, Η τίς ἐστι, πεποίησαι; Απαύγασμα τῆς δόξης του προσώπου σου εἰς σιν. Ηκονημένους, ἀσθενεῖς αὐτοὺς ποιήσου Τούτων τῶν πονηρῶν, Πάντας,
col. 1307–1308page 359 of 376
PG 27:130719. Καὶ ἡ δεξιὰ αὐτῶν δεξιὰ ἀδικίας. 20. Ὁ Θεὸς, ᾠδὴν καινὴν ᾆσομαί σοι. 21. Ἐν ψαλτηρίω δεκαχόρδῳ ψαλῶ σοι 22. Τῷ διδόντι τὴν σωτηρίαν τοῖς βασιλεῦσι 23. Τῷ λυτρουμένῳ Δαβὶδ τὸν δοῦλυν αὐτοῦ ἐκ ῥομφαίας πονηράς [ ρύσεται αὐτόν ]. 24. Ῥῦσαί με, καὶ ἐξελοῦ με ἐκ χειρὸς υἱῶν ἀλ λοτρίων 25. ἂν τὸ στόμα ἐλάλησε ματαιοτητα, 26. Καὶ ἡ δεξιὰ αὐτῶν δεξιὰ ἀδικίας. 27. ἂν οἱ υἱοὶ αὐτῶν ὡς νεόφυτα ἱδρυμένα ἐν τῇ νεότητι αὐτῶν. 28. Αἱ θυγατέρες αὐτῶν κεκαλλωπισμέναι, περι κεκοσμημέναι (α) ὡς ὁμοίωμα ναού. 29. Τὰ ταμιεία αὐτῶν πλήρη, ἐξερευγόμενα ἐκ τούτου εἰς τοῦτο. 50. Τὰ πρόβατα αὐτῶν πολυτόκα, πληθύνοντα εν ταῖς ἐξόδοις αὐτῶν (α) 29, Περικεκοσμημέναι ὡς ὁμοίωμα ἀνθρώπου. 30, Τὰ ταμιεία, Θάνατος, 19. Οὐ μόνον τὰ ἀριστερὰ αὐτῶν ἀπώλειά ἐστιν, ἀλλὰ καὶ ἡ δεξιὰ αὐτῶν θανάτου ὑπάρχει. 20. Καθαράν, ἄμωμον ὑπὲρ τοῦ πάθους σου. 21. Ἐν τῇ χάριτι τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐν ταῖς δέκα ἐντολαῖς καταρτίσας ἐμαυτὸν, δοξάσω σε δι᾿ ἔργων ἀγαθῶν. 22. Τῷ ζωοποιοῦντι διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ τοὺς ἁγίους τοὺς ἐν τῇ γῇ βασιλεύοντας κατὰ τῆς ἁμαρ τίας, καὶ ἐν οὐρανῷ εἰς τοὺς ἀτελευτήτους αἰῶ νας. 23. Τῷ δεδωκοτι ἑαυτὸν ἀντίλυτρον τῷ θανάτῳ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ τοῦ πεποθημένου, ὅπως ἐξέληται ἡμᾶς ἐκ τοῦ διαβόλου. 24. Ῥῦσαι, καὶ ἀπόσπασόν με ἐκ τῆς ἐξου σίας τῶν ἐναντίων δυνάμεων 25. αν ἡ διδαχή διέσπειρε ἀνομίαν καὶ ἁμαρ τίαν ἐν τοῖς ἀνθρώποις 26. Καὶ ἡ δύναμις αὐτῶν αὕτη ἐστὶν, τί ἵνα ἀρ πάσωσι καὶ βίᾳ καταδουλώσωνται. 27. Καὶ ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις καὶ ταῖς ἀνομίαις τῶν δαιμόνων γεγεννημένοι, εὐθηνοῦσι πλούτῳ καὶ δόξῃ, δρώμενο: παρὰ τῶν ἀνθρώπων ἐν τῇ ἀπάτῃ αὐτῶν ἐπαινούμενοι ὡς νεόφυτα ἰσχυρὰ καὶ εὐθαλῆ.. 28. Καὶ αἱ ψυχαὶ αὐτῶν πάσῃ περιβολῇ που λυτελεῖ ἡμφιεσμέναι, καὶ χρυσῷ, καὶ ἀργύρῳ, καὶ λίθῳ πολυτελεῖ δορυφορούμεναι. 29. Αἱ καρδίαι αὐτῶν πεπληρωμέναι πάσης ἀνο μίας καὶ ἁμαρτίας, καὶ ἐκ τούτου τοῦ πονηροῦ ἐπιτηδεύματος εἰς ἄλλο δεινότερον μετέρχονται ἐπιθύμημα. 30. Οἱ αὐτοὶ ἄνθρωποι, τῆς ἁμαρτίας ὄντες ἐπιθυμηταὶ, ἐφευρεταί εἰσι κακῶν, ἐξάγοντες ἐκ τῆς καρ δίας αὐτῶν διαλογισμούς πονηρούς. Οὐρανῷ βασιλεύοντας εἰς, Ἐξελεῖται, Ρυσαί με, καί, Πᾶσαν ἀνομίαν. Αὕτη ἐστὶ τὸ, τί ἁρπάσωσιν, Καὶ ἀνομίαις, 28, Καὶ ψυχαὶ αὐτῶν πᾶσα: ἠμφιεσμέναι. Ν. Καὶ χρυσῷ, Ν. 50, Α' καρδίαι, 31, Θἱ αὐτοὶ ἄνθρωποι οἱ τῆς ἁμαρτίας, 52, οι διδάσκαλοι, Ν. 55, Οὐκ ἔστι τινὰ ἐπιβῆναι τοῖς,
col. 1309–1310page 360 of 376
PG 27:130930. Οἱ βόες αὐτῶν παχείς. 32. Οὐκ ἔστι κατάπτωμα φραγμοῦ οὐδὲ διέξοδος" 33. Οὐδὲ κραυγὴ ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῶν. 34. Ἐμακάρισαν τὸν λαὸν, ᾧ ταῦτά ἐστι 35. Μακάριος ὁ λαὸς, οὗ Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ. Αἴνεσις τῷ Δαβίδ. ΨΑΛ. ΡΜΑ'. 1. 1. 'Αλέφ] Υψώσω σε, ὁ Θεός μου ὁ βασιλεύς μου δ 2. Καὶ εὐλογήσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα, 5. Καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. 4. [Βήθ] Καθ' ἑκάστην ἡμέραν εὐλογήσω σε, 5. Καὶ αἰνέσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα, 31. Οι διδάσκαλοι αὐτῶν σπαταλῶντες ἐν ταῖς εὐωχίαις αὐτῶν, καὶ μεγαλαυχοῦντες κατὰ τῆς ἀληθείας. 32. Οὐκ ἔστι τινὰ ἐπιμῆναι τοῖς κτήμασιν αὐτῶν, οὐδὲ παρελθεῖν ἑαυτοῖς· πάσῃ γὰρ φυλακῇ τηροῦνται. 35. Οὐδέ τινα τολμῆσαι ἐν ταῖς οἰκίαις αὐτῶν τοσοῦτον φόβον ἔχουσιν. 54. Καὶ λοιπὸν οἱ ἄνθρωποι ἐμακάρισαν, ᾧ ταῦτα ὑπῆρξεν 35. Εγω δὲ λέγω· Μακάριος ὁ λαὸς, οὗ Κυριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ, πλοῦτος αὐτοῦ καὶ δόξα ὑπάρχων Καὶ ἄλλως δὲ ἔστι θεωρῆσαι τοὺς προκειμένους στί χους πάλιν εἰς τοὺς ἁγίους αὐτοῦ· ὅτι τῶν μὲν δαι μόνων τὰ πρόβατα καὶ οἱ βόες εἰσὶ, καθὰ ἑρμηνεύεται περὶ αὐτῶν· ἐν δὲ τοῖς δικαίοις οὐκ ἔτι τὴν βο ήθειαν [βόσκημα] αὐτῶν παλαιωθῆναι, καὶ πεσεῖν [βό σκειν ]· οὐδὲν γὰρ ὑπερηφανίας ἐν ταῖς διανοίαις αὐτ τῶν· ἐμαχάρισαν αἱ Γραφαι, ᾧ ταῦτα ὑπάρχει λέ γουσαι· Μακάριος ὁ λαὸς, οὗ Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει Αἴνεσις τῷ Δαβίδ, τουτέστι τῷ ἱκανῶ τῇ χειρὶ, τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ· τοῦτο γὰρ ἑρμηνεύεται Δαβίδ, ὡς πολλάκις ειρήκαμεν. 1. Δοξάσω σε, ὁ Θεὸς ὁ βασιλεύς μου, ὁ διδά ξας με γνῶναι· τὸ γὰρ παρακείμενον τῷ στίχῳ ὄνο μα τὸ Αλὲς ἑρμηνεύεται διδασκαλία.. 2. Ἐν τῷ νῦν, 5. Καὶ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι. 4. Καθ' ἑκάστην πράξιν τοῦ φωτός σου δοξάσω σε ἐν τῇ καρδίᾳ μου· τοῦτο γὰρ δηλοῖ ἡ συλλαβὴ ἡ παρακειμένη τῷ στίχῳ· ἑρμηνεύεται γὰρ τὸ Βὴθ, οἶκος, ὅπερ ἐστὶν ἡ καρδία.. 5. Οὐ διαλείψῃ ὕμνος ἐκ τοῦ στόματός μου έκπο ρευόμενος ἐν τῷ νῦν αἰῶνι. Τολμῆσαι λαλῆσαι ἐν ταῖς, Δόξα υπάρχει, ὅτι τῶν μὲν εὐδαιμόνων τὰ πρόβατα, καὶ αἱ βόες, οὐκ ἔστι τὴν βοήθειαν αὐτῶν παλαιωθῆναι, καὶ πεσεῖν, οὐδὲ τελευτὴν αὐτ τῶν· ἀεὶ γὰρ ζῶσιν· οὐδὲ ὑπερηφανία ἐν ταῖς, Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει, εἰρή καμεν, ἱκανὸς χειρὶ, ὅπερ ἐστὶν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ. Ο Θεός μου, ὁ διδάξας με γνῶσιν· τὸ γὰρ τῆς κινναβάρεως παρακείμενον, 2, 3. Καὶ ἐν τῷ νῦν, αἰῶνι. Μου συλλαβὴ ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως τῷ στίχῳ παρακειμένη, καὶ ἐν τ. ν. α', καὶ ἐ. τ. α. καὶ εἰς τὰς αἰωνίους αὐλάς σου.
col. 1311–1312page 361 of 376
PG 27:13116. Καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. 7. [ Γαμέλ] Μέγας Κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα, 8. [Δαλέθ ] Καὶ τῆς μεγαλωσύνης αὐτοῦ οὐκ ἔστι πέρας. 9. Γενεὰ καὶ γενεὰ ἐπαινέσει τὰ ἔργα σου. 10. [Η] Καὶ τὴν δύναμίν σου ἀπαγγελοῦσι. 11. Τὴν μεγαλοπρέπειαν τῆς δόξης τῆς ἁγιωσύνης σου λαλήσουσι, 12. [Οὐαῦ ] Καὶ τὰ θαυμάσιά σου διηγήσονται 13. Καὶ τὴν δύναμιν τῶν φοβερῶν σου ἐροῦσι, 14. [Ζηεί] Καὶ τὴν μεγαλωσύνην σου διηγήσονται [ καὶ τὴν δυναστείαν σου λαλήσουσιν ]. 15. Μνήμην τοῦ πλήθους τῆς χρηστότητός σου ἐξερεύξονται, 6. Καὶ ἐν τῇ κρίσει, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῆς αἰων νίου αὐλῆς σου. 7. Θώραξ μου ἐν πολέμῳ ὁ Κύριος, καὶ αἰνετός ἐστι τῇ καρδίᾳ μου ἕως τέλους· τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ Γαμέλ ὄνομα τὸ τῷ στίχῳ παρακείμενον· ἐρ μηνεύεται γὰρ θώραξ, ὅπερ ἐστὶν ὁ Κύριος ἡμῶν, καθὼς εἶπεν ὁ ᾿Απόστολος. 8. Καὶ οὐκ ἔστιν κτίσις ἡ χωροῦσα αὐτόν 9. Οἱ γεννώμενοι ἐκ τῆς χάριτός σου θαυμάσουσι τὰ προστάγματά σου· τὸ γὰρ παρακείμενον τῷ στίχῳ ὄνομα τὸ Δαλέθ ἑρμηνεύεται γέννησις. 10. Ἡ συλλαβὴ ἡ τῷ στίχῳ παρακειμένη "Η λεγο μένη ερμηνεύεται ἀλῶναι, ὅπερ ἐστιν ὁ Κύριος, καὶ πάλιν ἑρμηνεύεται δέξασθε· ὁ λαὸς, οὖν, ἅμα τὰς ἑρμηνείας τῆς συλλαβῆς συνάψας, εὑρήσεις, Κύ ριός ἐστιν, δέξασθε. Διὸ καὶ ὁ στίχος αὐτὸ τοῦτο δη λοι λέγων· Οτι Θεὸς εἶ, κηρύξουσί σε. 11, 12. Τὸ ἀπαύγασμα τῆς δόξης τοῦ προσ ώπου σου διηγήσονται, ὅτε μετεμορφώθης ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ τὰ θαύματά σου, ἃ ἐποίησας ἐν τῇ παρ ουσίᾳ σου, διηγήσονται ἐν τῇ οἰκουμένῃ· ἑρμηνεύεται γὰρ Οὐαῦ, ἐν αὐτῇ, τουτέστιν ἐν τῇ παρουσίᾳ καὶ ἐν τῇ οἰκουμένῃ 13, 14. Καὶ τὴν δύναμιν τῶν ἰάσεών σου τῶν φου σερῶν λέξουσιν ἐν Εὐαγγελίῳ, καὶ τὸ ἀμέτρητόν σου Έλεος διηγοῦνται· τὸ γὰρ παρακείμενον τῷ στίχω, δ λέγεται Ζαῖν, ἑρμηνεύεται ἔλεος. 15. Τὸ μνημόσυνον τῆς ἀμετρήτου σου ἀγαθότητος κηρύξουσιν, ὅτι θεὸς ὢν ὑπέμεινας σταυρὸν, αἰσχύ της καταφρονήτας. Τὸ διὰ τῆς κινναβαρεως ὄνομα τῷ στίχω παρακείμενον τὸ Γαμέλ, ὅπερ ερμηνεύεται θώραξ, ὅπερ ἐστὶν ὁ Κύριος, καθώς, Τὸ γὰρ ὄνομα διὰ τῆς κινναβάρεως παρακείμενον τῷ στίχῳ τῷ Δαλέθ, Η λεγομένη "Η ερμηνεύεται ᾿Αδοναί, ὅπερ ἐστὶν Κύριον, καὶ πάλιν ἑρμηνεύεται ἔστι, καὶ πάλιν ἑρμηνεύεται δέξασθε· ὅλας οὖν ἅμα τάς, Ν. 11. Τό, τοῦ προσώπου αὐτοῦ, μετ εμορφώθη, Ν. 12, Καὶ τὰ θαυμάσιά σου, ἄ, τὸ Οὐαῦ ἐν, 15, Καὶ τήν, 14, Καὶ τὸ ἀμέτρητόν, σου, τὸ γὰρ διὰ τῆς κινναβαρεως τῷ στίχῳ παρακείμενον 8 λέγεται Ζηεί,
col. 1313–1314page 362 of 376
PG 27:131346. [Ηθ] Καὶ τῇ δικαιοσύνῃ σου ἀγαλλιάσονται. 17. Οικτίρμων καὶ ἐλεήμων ὁ Κύριος, 18. Μακρόθυμος καὶ πολυέλεος. 19. Χρηστὸς Κύριος τοῖς σύμπασι, 20. Καὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ ἐπὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ. 21. [ Ἰώθ] Ἐξομολογησάσθωσάν σοι, Κύριε, πάντα τὰ ἔργα σου, 22. [ Χάμ] Καὶ οἱ ὅσιοί σου εὐλογησάτωσάν σε. 23. Δέξαν τῆς βασιλείας σου ἐροῦσι, 24. [ Σαβέδ] Καὶ τὴν δυναστείαν σου λαλήσουσι. 25. Τοῦ γνωρίσαι τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων τὴν δυναστείαν σου, 26. Καὶ τὴν δόξαν τῆς μεγαλοπρεπείας τῆς βασι λείας σου. 27. Η βασιλεία σου βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων, 28. Καὶ ἡ δεσποτεία σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ. [π] [ν] 16. Καὶ τῇ ἀνατροφῇ, ᾗ ανετράφης ἐν τῷ κόσμῳ, μαθόντες ἐν αὐτῇ πολιτεύσονται. Ἡ γὰρ τῷ στίχῳ παρακειμένη συλλαβή, ἡ λεγομένη Χήθ, έρω μηνεύεται ἔκστασις· ἔκστασις γὰρ εἶχε, καὶ ἔχει πάντας, ὅτι ἐστὶ Θεὸς, καὶ τοῖς ἀνθρώποις ἐπὶ τῆς τῆς συνανεστράφη. 17, 18. Ἀπὸ τῶν παθημάτων, ὧν ὑπέμεινεν ὑπὲρ ἡμῶν, δείκνυται. 19. ᾿Αγαθὸς Κύριος τοῖς πᾶσιν ἀνθρώποις. 20. Καὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ ἐπὶ πάντα ἄνθρωπον. 21. Εξομολογήσουσι πάντες οἱ ἄνθρωποι, ὅτι σὺ εἶ κυριεύων πάντων· τοῦτο γὰρ βούλεται τὸ τῷ στίχῳ παρακείμενον ὄνομα τὸ λεγόμενον ᾿Ιωθ, ὃ ἐρω μηνεύεται κυριεύων. 22. Καὶ οἱ τῷ πνεύματι ζῶντες, καὶ κοπιῶντες ἐν τοῖς ἔργοις τῆς δικαιοσύνης δοξάσουσί σε. Τὸ γὰρ τῷ στίχῳ παρακείμενον Τὰμ ἑρμηνεύεται θέρμη, καὶ [ κόπον ] ὅμως, τουτέστι τὸ θερμὸν τῆς πίστεως, καὶ ἐπίπονον τῶν ἁγίων ἐνταῦθα δηλοῖ. 23, 24. Καὶ τὴν αἰώνιον κόλασιν ἀναγγελοῦσι· τὸ γὰρ παρακείμενον τοῦτο δηλοῖ ἐπειδὴ ἑρμη νεύεται Σαμές [ Λαμέδ] ράβδος, τουτέστι βάσανος 25, 26. Τοῦ σημᾶναι πᾶσι τὴν κρίσιν τῆς παρουσίας σου, καὶ τὴν ἀνταπόδοσιν τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν ἐν τῇ βασιλείᾳ σου. 27. Ατελεύτητος, 28. Καὶ ἐπὶ τοὺς πιστεύσαντας τῷ λόγῳ τοῦ Εὐαγ γελίου, καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ πιστεύσαντας. Αναστροφή, ᾗ ανεστράφης, πολιτεύονται, συλλαβή, ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως, ἡ λεγομένη Ηθ, καὶ ἔχει πάντας, ὅτι Θεὸς ἐπὶ τῆς γῆς τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφης. Τὸ διὰ τῆς κινναβαρεως τῳ στίχῳ, Ἰώθε ἑρμηνεύεται γὰρ κυριεύων. Ζέοντες, και, παρακείμενον, τὸ λεγόμενον Χὰμ ἑρμηνεύεται θέρμη, καὶ ὅμως, ὠμός. Τὸ γὰρ τῷ στίχῳ παρακείμενον ὄνομα τοῦτο δηλοί, ἑρμηνεύεται τὸ Σαβὶδ ράβδος, Ν. 25, Του, τῆς ἐξουσίας του. Ν. 26, Καὶ τήν,
col. 1315–1316page 363 of 376
PG 27:1315[ν [ο [π 29. [Σάμ | Πιστός Κύριος ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτ του, 30. Καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ. 51. [ Χάμ] Υποστηρίζει Κύριος πάντας τοὺς και ταπίπτοντας, 52. Καὶ ἀνορθοῖ πάντας τοὺς κατεῤῥαγμένους. 35. [ Μεί ] Οἱ ὀφθαλμοὶ πάντων εἰς σὲ ἐλπίζουσι, 54. Καὶ σὺ δίδως τὴν τροφὴν αὐτῶν ἐν εὐκαιρίᾳ [ αὐτοῖς ἐν εὐκαιρίαις ] 35. [ Φή ] 'Ανοίγεις σὺ τὴν χεῖρά σου, και εμπι πλᾶς πᾶν ζῶον εὐδοκίας. 29. ᾿Αληθής, ἑδραῖος, ἀμετακίνητος, ἐφ᾽ οἷς ὥρι σεν ἐν τῇ κρίσει· τοῦτο γὰρ βούλεται ή συλλαβή ή λεγομένη Σάμ, ὅ ἐστιν ἐστήριξε, καὶ πάλιν ἐρ μηνεύεται ἐκεῖ, τουτέστιν ἐν τῇ κρίσει. 30. Καὶ ἄμεμπτος ἐν πᾶσιν, οἷς ἐδημιούργησεν, καὶ ἐν πᾶσι τοῖς προστάγμασιν αὐτοῦ, καὶ ἐν πᾶσιν, οἷς κατεδέξατο, καὶ πέπονθε διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν. 51. Ὑποτίθησι Κύριος τὴν χάριν αὐτοῦ. 52. Καὶ ἀνέστησε πάντας τοὺς καταπίπτοντας ἐπι τὰ πρόσωπα, τουτέστιν ἐπὶ τὰς καρδίας αὐτῶν, καὶ ἀσθενοῦντας ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ· ἡ δὲ παρακειμένη συλ λαβή ή λεγομένη Χάμ όμως ερμηνεύεται, ὡσανεὶ ὑποτίθησιν ἑαυτὸν ὁ Κύριος, καὶ βαστάζει τοὺς ἀσθε νεῖς, ὡς ὁ στίχος δηλοῖ· καὶ τοὺς ἐναπομείναντας τῇ διανοίᾳ εἰς τὴν ἁμαρτίαν, ὡς ἐξ ὕπνου διεγείρει, κατανύγων αὐτοὺς τῇ χάριτι αὐτοῦ, καὶ ἀναστάντας αὐτοὺς ἐξομολογεῖσθαι, καὶ νήφειν τοῦ λοιποῦ τοῦ μὴ ἁμαρτάνειν. 33. Α' καρδίαι πάντων τῶν πιστευόντων εἰς σὲ τὴν χάριν ἀπεκδέχονται. 54. Καὶ σὺ, ὅταν ἡσυχάζει ὁ νοῦς αὐτῶν ἀπὸ πάσης βιωτικῆς φροντίδος καὶ ἐπιθυμίας, φωτίζεις αὐτοὺς τὴν γνῶσιν τῶν προσταγμάτων σου. 55. Πλουσίως δώρησαι τὴν χάριν τοῦ ἁγίου Πνεύ ματος παντὶ ἀνθρώπῳ προκειμένῳ τῷ θελήματα σου· τὸ γὰρ Φὴ ἑρμηνεύεται στόμα, τουτέστι τὸ ἐμφυσᾶν αὐτὸν εἰς τὰ πρόσωπα τῶν ἁγίων, καὶ λέ γειν· Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον. Η διὰ τῆς κινναβάρεως συλλαβὴ ἡ λεγομένη Σάμ, ἑρμηνεύεται, στηρίξαι και, τουτέστιν ἐκεῖ, Πέποιθεν. Ν. 51. Υποτίθησι, καὶ ἀνίστησι πάντας τοὺς ἀσθενοῦντας, καὶ καταπίπτοντας, ἐπὶ τὰς καρδίας αὐτῶν· ἡ δὲ παρακειμένη διὰ τῆς κιννατά ρεως συλλαβή, ή λεγομένη Χάμ, υποτίθησιν αὐτ τὸν ὅ, τοὺς ἀσθενεῖς, καθὼς καὶ ὁ στίχος τοῦτο δηλοί. Ν. 32, Καὶ τοὺς ἐναπομείναντας, τῇ χάσ αὐτοῦ ἀναστάντας, ριτι Αὐτῶν ὁ νοῦς, τῶν προσταγμάτων σου τῶν δυναμούντων αὐτούς. Τοῦ ἁγίου σου Πνεύματος, προσκειμένω, εἰε., τὸ γὰρ Φὴ, τὸ διὰ τῆς κινναβαρεως, ἑρμηνεύεται,
col. 1317–1318page 364 of 376
PG 27:131736. Δίκαιος Κύριος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ, 37. Καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ. 38. [ Κώφ ] Εγγύς Κύριος πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτὸν, 39. Πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτὸν ἐν ἀληθείᾳ. 40. [Ρής ] Θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν ποιήσει, 41. Καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν εἰσακούσεται, καὶ σώ σει αὐτούς. 42. [ Σέμ ] Φυλάσσει Κύριος πάντας τοὺς ἀγαπῶντας αὐτὸν, 45. Καὶ πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἐξολοθρεύσει, 44. [ Θαῦ ] Αἴνεσιν Κυρίου λαλήσει τὸ στόμα μου, 45. Καὶ εὐλογείτω πᾶσα σὰρξ τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ, 46. Εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. 56. ᾿Αβαρὴς ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς αὐτοῦ· βα- 36. ρεῖαι γὰρ οὐκ εἰσίν 57. Καὶ ἐπαινεθήσεται ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτ τοῦ 38. Μόνον ει θεάσηταί τινα μέλλοντα ανα βουν πρὸς αὐτὸν, εὐθέως παραγίνεται αὐτὸς πρὸς αὐτόν· ἡ συλλαβὴ γὰρ ἡ λεγομένη Κως ἑρμηνεύεται ἐκκροῦμα, τουτέστιν ἀναβόησις. 39. Πᾶσι τοῖς ἐκ πίστεως αδιακρίτως αὐτὸν ἐπι καλουμένοις. 40. Η συλλαβή ή παρακειμένη τῷ στίχῳ ἡ λεγο μένη Ρὴς ἑρμηνεύεται κεφαλὴ καὶ ὁρατός σωτηρία ουν έστι τοῖς φοβουμένοις αὐτὸν, καὶ γνω στὸς αὐτοῖς πάλιν ἔσεται ὁ Κύριος. 41. Καὶ τὴν ἀναβόησιν, ἣν ποιοῦνται νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐκφυγεῖν τὴν μέλλουσαν κρίσιν, πληρώσει ὁ Κύριος· ἀξιώσει γὰρ αὐτοὺς τῆς αἰωνίου χάριτος. 42. Η συλλαβή ή παρακειμένη τῷ στίχῳ, ἥτις (β) ἐστὶν Σέμ, ἑρμηνεύεται ὄνομα· τὸ ὄνομα οὖν τοῦ Κυρίου ἐπικεκλημένον ἐπὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτ τὸν φυλάττει αὐτούς. 43. Παραδώσει τῷ αἰωνίῳ πυρί. 44. Ἡ τῷ στίχῳ παρακειμένη συλλαβή ή λεγο μένη θαῦ ἑρμηνεύεται σημεῖον, καὶ κλίσις, ἢ συντέλεια· τὴν δόξαν οὖν τοῦ σταυροῦ αὐτοῦ, καὶ τὴν συντέλειαν τοῦ αἰῶνος ἐν τῷ ψαλμῷ, λέγει, δεν ηγήσομαι. 45. Καὶ δοξαζέτω δι᾿ ἔργων ἀγαθῶν πᾶς ἄνθρωπος τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ. 46. Καὶ ἐν τῷ νῦν καὶ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι. Αὐτοῦ, καθὼς ὁ ᾿Απόστολος λέγει· Καὶ αἱ ἐν τολαί αὐτοῦ βαρεῖαι οὐκ εἰσίν. Τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ. Μόνον θεάσηται, ἡ συλλαβὴ γὰρ ἡ διὰ τῆς κινναβάρεως, ἡ λεγομένη, ἔκκρούσμα, Ἑρμηνεύεται ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως συλλαβή ἡ π. τ. στ. ἡ λ. Ρής, κεφαλή, οὖν ἔσται, πάλιν ἔσται, Πληρώσει, ὃς ἀξιώσει γάρ, Ἡ συλλαβὴ ἡ διὰ τῆς κινναβάσεως τῷ στίχω παρακειμένη, ήτις, Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως συλλαβὴ τῷ στίχω παρακειμένη, ἡ λεγομένη, Θαῦ, καὶ κλίσις, καὶ συντέλεια,
col. 1319–1320page 365 of 376
PG 27:1319Η Αλληλούϊα. Αγγαίου καὶ Ζαχαρίου. ΨΑΛ. ΡΜΕ. 1. Αίνει, ή ψυχή μου, τὸν Κύριον, 2. Αἰνέσω Κύριον ἐν τῇ ζωῇ μου 5. Ψαλῶ τῷ Θεῷ μου ἕως ὑπάρχω. 4. Μὴ πεποίθατε ἐπ' ἄρχοντας, ἐπὶ (α) υἱοὺς αν θρώπων οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία. 5. Ἐξελεύσεται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, 6. Καὶ ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ 7. Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀπολοῦνται πάντες οἱ δια λογισμοὶ αὐτοῦ. 8. Μακάριος, οὗ ὁ Θεὸς Ἰακὼβ βοηθὸς αὐτοῦ 9. Ἡ ἐλπὶς αὐτοῦ ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτοῦ, 10. Τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς (α) 5. Καὶ ἐπὶ υἱούς, 6. Ἐξελεύσεται, ἀποστρέψει, αὐτοῦ. 7. Εν ἐκείνῃ, οἱ διαλογισμοὶ αὐτῶν. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει Ἀλληλούια, Αγγαίου καὶ Ζαχαρίου· ἀλληλούια οὖν ἑρμηνεύεται αἰνέσατε, ὑμνήσατε τὸν ὄντα Θεόν· Ἀγγαίου δὲ ἑρμηνεύεται ἑορτάζοντος· Ζαχαρίου δὲ ἑρμηνεύεται νίκη λέοντος. Αἰνέσατε οὖν τὴν ἑορτὴν τῶν παθημάτων τοῦ λέοντος τοῦ νικητοῦ, Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Διὸ καὶ ὁ Προφήτης αὐτὸ τοῦτο ἄρχεται διὰ τοῦ λέγειν· Αἴνει, ἡ ψυχή μου. 1. Ἐπαίνους ἀξίου, ἀνάπεμπε τῷ Δεσπότῃ σου τῷ ἐξαγοράσαντί σε τῷ ἰδίῳ αἷματι. 2, 5. 'Ανυμνήσω αὐτὸν ἕως ἂν δέξηται τὸ πνεῦμάμου, καὶ πάλιν μετὰ τὸ δέξασθαι αὐτὸν τὸ πνεῦμάμου, ἐκεῖ ἀνυμνήσω αὐτόν. 4. Μή καταφύγετε ἐπὶ τὴν βοήθειαν αὐτῶν ἐν ὑπεροχῇ ὄντων, μηδὲ ἐπὶ υἱοὺς ἀνθρώπων, τοὺς μὴ δυναμένους ἑαυτοὺς σῶσαι· ἀλλ᾽ ἐπ᾿ ἐκεῖνον ἐλπίσατε τὸν λεγόμενον Υἱὸν ἀνθρώπου διὰ τὴν οἰκείαν φιλανθρωπίαν, Σωτῆρα δὲ ὄντα τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων, 5, 6. Εκάστου ἀνθρώπου τελευτήσαντος ὑποστρέφει ὑπόστασις εἰς τὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθη· ἐκεῖνος δὲ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, καὶ μετὰ τὸ θανεῖν αὐτὸν δι᾿ ἡμᾶς, καὶ ἄφθαρτος διέμεινεν οἰκείᾳ δυνάμει, καὶ Ο τοὺς νεκροὺς ἐζωοποίησεν. 7. Ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως τὰ κρυπτὰ τῶν ἀν θρώπων κρινεῖ ὁ Θεὸς, κατηγορούντων τῶν λογισμῶν ἕκαστον περὶ τῶν ἔργων αὐτοῦ. 8. Μακάριος ὁ ἄνθρωπος, οὗ ὁ Θεὸς τοῦ ἀπελά στου [ἀπέλαστος] βοηθὸς αὐτοῦ ἐστιν. 9. Καὶ πᾶσαν τὴν μέριμναν αὐτοῦ ἐπιρρίψει ἐπ' αὐτόν. 10. Τὴν θάλασσαν, καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς, τὸν Δημιουργὸν τῶν ἀοράτων καὶ ὁρατῶν πάντων. Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει, Υμνή σατε τὸν Κύριον. Αγγέου, Αἰνέσατε οὖν, ὑμνή σατε τὴν ἑορτήν, τοῦ νικητού, τουτέστιν Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, ὡς καὶ ὁ, ἄρχεται. Διὰ τοῦτο λέγει· Αίνει, Ν. 4. Μὴ καταφύγητε ἐπὶ τὴν βοήθειαν τῶν ἐν ὑπεροχῇ ὄντων Ν. 5. Μηδὲ ἐπί, Σωτῆρα τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων. 1. 6. Ἑκάστου, καὶ ἄφθαρτος ἔμεινεν, Εκάστου, Απλάστου λαοῦ βοηθός, τὸν δημιουργών,
col. 1321–1322page 366 of 376
PG 27:132111. Τὸν φυλάσσοντα ἀλήθειαν εἰς τὸν αἰῶνα 12. Ποιοῦντα κρῖμα τοῖς ἀδικουμένοις 15. Διδόντα τροφὴν τοῖς πεινῶσι. 14. Κύριος λύει πεπεδημένους 15. Κύριος σοφοί τυφλούς 16. Κύριος ἀνορθοί κατεῤῥαγμένους 17. Κύριος ἀγαπᾷ δικαίους 18. Κύριος φυλάσσει τοὺς προσηλύτους. 19. Ορφανὸν καὶ χήραν ἀναλήψεται, 20. Καὶ ὁδὸν ἁμαρτωλῶν ἀφανιεῖ. 21. Βασιλεύσει Κύριος εἰς τὸν αἰῶνα, ὁ (α) Θεός σου Σιών, 22. Εἰς γενεὰν καὶ γενεάν. Αλληλούϊα. Αγγαίου καὶ Ζαχαρίου. ΨΑΛ. 1. Αἰνεῖτε τὸν Κύριον, ὅτι ἀγαθὸν ψαλμός (α) 22. () Θεός σου, καὶ γενεάν. 11. Τὸν ἀψευδῆ Θεὸν τὸν φρουροῦντα πᾶσαν καρδίαν τῶν ἁγίων αὐτοῦ. 12. Ποιοῦντα ἐκδίκησιν καὶ ἐν τῷ νῦν, καὶ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι τοῖς καταπονουμένοις, ἢ ὑπὸ ἀνθρώπων, ἢ ὑπὸ τῶν ἐναντίων δυνάμεων. 15. Τὸ μὲν ἰδικὸν δῆλόν ἐστιν, ὅτι αὐτὸς τρέφει πα σαν σάρκα· ὅμως δὲ καὶ τοῦτο θεωρεῖται, ὅτι τοῖς ποθοῦσι τὴν χάριν αὐτοῦ πλουσίως αὐτὴν παρέχει. 14. Τοὺς συνεσφιγμένους ὑπὸ τῶν ἰδίων ἁμαρ ειῶν ἀπαλλάττει αὐτοὺς διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ. 15. Τοὺς πεπηρωμένους τὴν διάνοιαν σοφοί αὐτ τοὺς, οὐ τὴν σοφίαν τοῦ κόσμου τούτου, ἀλλὰ τὴν ἀνίκητον [ἀκίνητον] καὶ ἀτελεύτητον. 16. Κύριος ἀνεγείρει τους καταπεσόντας ἐν ταῖς ἁμαρτίαις. 47. Ὥστε καὶ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θεῖναι ὑπὲρ αὐτῶν. 18. Τους προσφεύγοντας αὐτῷ σκέπει τῇ χάριτι αὐτοῦ. 19. Τὸ μὲν εἰδικὸν δῆλόν ἐστιν, ὅτι ὀρφανὸν καὶ χήραν ἀναλαμβάνεται· περὶ δὲ τοῦ νεανίσκου λέγει, οὗ ἀνέστησεν ὁ Κύριος ἐν τῇ Ναῖν, καὶ τῆς τούτου μητρός. 20. Καὶ πᾶσαν τὴν ἐπιθυμίαν, καὶ τὴν ἀπάτην, καὶ τὴν διδασκαλίαν τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου συντελέσει. 21, 22. Ατελευτήτως ὁ Θεός σου ἡ ἄνω Ιε ρουσαλήμ, ἔνθα τὸ ἐπουράνιον θυσιαστήριον ὑπάρχει Σιὼν γὰρ ἑρμηνεύεται τόπος ὅπου ἡ σκηνή, τουτ ἐστιν ὅπου τὸ ἐπουράνιον θυσιαστήριον. Ἡ προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει Ἀλληλούϊα, Αγγαίου καὶ Ζαχαρίου· ἀλληλούτα οὖν ἑρμηνεύε 1. Αἰνεῖτε τὸν Κύριον, ὅτι ἡδὺ τῷ Θεῷ τὸ ψάλ 1. λειν αὐτῷ. Δέ Ιδίων Πεπρωμένους πεπηρωμένους. Αὐτῶν, αὐτοῦ. Ν. 21. Ατελευτήτως. Ν. 22. Ὁ Θεὸς ἡ ἄνω, τουτέστιν τόπος, ὅπου, Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει, έρμη νεύεται μνήμη Κυρίου, αἶνος, ὕμνος τῷ Θεῷ τῷ ὄντι παρά, Ψάλαι,
col. 1323–1324page 367 of 376
PG 27:13232. Θεῷ ἡδυνθείη αίνεσις. 3. Οἰκοδομῶν Ἱερουσαλὴμ ὁ Κύριος 3. Τὰς διασποράς τοῦ Ἰσραὴλ ἐπισυνάξει. 5. Ο ἰώμενος τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν 6. Καὶ δεσμεύων τὰ συντρίμματα αὐτῶν. 7. Ὁ ἀριθμῶν πλήθη άστρων, 8. Καὶ πᾶσιν αὐτοῖς ὀνόματα καλῶν. ται αἶνος καὶ ὕμνος· Ἀγγαίου δὲ ἑρμηνεύεται ἑορτάζοντος· Ζαχαρίου δὲ ἑρμηνεύεται μνήμης Κυρίου. Σαφῶς οὖν τοῦτο λέγει, αἶνος καὶ ὕμνος τῷ ὄντι Θεῷ παρὰ τοῦ ἑορτάζοντος λαοῦ τὴν μνήμην τῶν παθημάτ των αὐτοῦ. 2. Τερφθήσεται γὰρ ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ αἰνέσει ὁ Θεός. 3. Ἱερουσαλὴμ ἑρμηνεύεται ὅρασις εἰρήνης, ὅπερ ὑπάρχει καρδία πιστή· ἑκάστην οὖν τοιαύτην καρδίαν οἰκοδομεῖ ὁ Κύριος. Όμως δὲ τὴν ἄνω Ιερουσαλὴμ αὐτὸς ἐδημιούργησε, καὶ τὸ πλῆθος δὲ τῶν ἀγγέλων λέγεται Ἱερουσαλήμ, καὶ δῆλόν ἐστι πα σι, ὅτιπερ αὐτὸς αὐτοὺς οἰκοδομεῖ οἶκον πνευματικὸν, καθὼς εἶπεν ὁ Ἀπόστολος. 4. Τὰ διεσκορπισμένα μέλη τῶν ἁγίων, τουτέστι τοὺς ἐξ Ἰουδαίων λαοὺς, καὶ τοὺς ἐξ ἐθνῶν, ἐπι συνάξει διὰ τοῦ πάθους αὐτοῦ. Καὶ ἄλλην δὲ τῷ αὐτ τῷ στίχῳ ἑρμηνείαν λέξομεν. Ἰσραὴλ ερμηνεύεται ὁρῶν Θεόν· τῆς διανοίας οὖν τῆς ὁρώσης αὐτὸν πα σαν αἰχμαλωσίαν ἐπισυνάξει, καὶ εἰς τὴν αὐτῆς αὐτο εξουσιότητα αὐτὸν ἀποκαταστήσει. (α). Και δέ. 5, 6. Καὶ τὰς ἐπιθυμίας αὐτῶν τὰς πρότερον συντριβούσας τὰς καρδίας τῶν ἀνθρώπων δεσμεύων δεσμοῖς ἀϊδίοις, καὶ παραδιδοὺς τῷ αἰωνίῳ πυρί, τους ἐστι τὰς ἐναντίας δυνάμεις. 7, 8. Δῆλον μέν ἐστιν, ὅτι, ὡς πεποιηκώς, οἶδε την ποσότητα ὧν πεποίηκεν. Καὶ εἰς τοὺς ἁγίους δὲ θεωρεῖται ὁ τούτων ἀριθμὸς, καὶ ὁμοίως πάλιν καὶ αὐ τῶν γινώσκει τὸν ἀριθμόν. Εἰ μὴ γὰρ προΐδῃ πόστ. ἔσται ἡ ποσότης αὐτῶν, οὐκ ἂν προητοίμασεν αὐτοῖς πόλιν τὴν δυναμένην αὐτοὺς δέξασθαι. Ὁ ἀριθμῶν οὖν πλήθη ἄστρων, ὁ θεωρῶν καὶ δοκιμάζων ποῖον χάρισμα, καὶ πόσον δύναται δέξασθαι ἕκαστος τῶν ἁγίων, καὶ οὕτω παρέχων. Εἶτα, Καὶ πᾶσιν αὐτοῖς ὀνόματα καλῶν· ἔθνος γὰρ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τοὺς ἁγίους αὐτῆς τοὺς μὲν ἀποστόλους, τοὺς δὲ προφήτας, τοὺς δὲ διδασκάλους· εἶτα δυνάμεις, οἵτινες ὑπάρχουσιν οἱ διάκονοι· εἶτα τοὺς ἐπιτελοῦντας τὰς ἰάσεις εἶτα αναγνώστας· εἶτα τοὺς ἑρμηνεύοντας ἀπὸ τῆσδε τῆς γλώσσης εἰς τήνδε τὰς Γραφάς. Τοῦτο οὖν ἐστι τὸ, πᾶσιν αὐτοῖς ὀνόματα καλῶν. Καθὼς εἶπεν ὁ ᾿Απόστολος, Ἰσραὴλ γὰρ ἑρμηνεύεται νοῦς ὁρῶν, αὐ τὴν ἀποκαταστήσει. προήδει.
col. 1325–1326page 368 of 376
PG 27:13259. Μέγας (α) ὁ Κύριος ἡμῶν, 10. Καὶ μεγάλη ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ, 11. Καὶ τῆς συνέσεως αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἀριθμός. 12. Αναλαμβάνων πραεῖς ὁ Κύριος 13. Ταπεινῶν δὲ ἁμαρτωλοὺς ἕως τῆς γῆς. 14. Ἐξάρξατε τῷ Κυρίῳ ἐν ἐξομολογήσει 15. Ψάλατε τῷ Θεῷ ἡμῶν ἐν κιθάρα. 46. Τῷ περιβάλλοντι τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις, 17. Τῷ ἑτοιμάζοντι τῇ γῇ ὑετόν. 18. Τῷ ἐξανατέλλοντι ἐν ὄρεσι χόρτον, 19. Καὶ χλόην τῇ δουλείᾳ τῶν ἀνθρώπων. 20. Διδόντι τοῖς κτήνεσι τροφὴν αὐτῶν, 21. Καὶ τοῖς νεοσσοῖς τῶν κοράκων τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν. Ει (α) Μέγας, αὐτοῦ. Καὶ τῆς, Αναλαμβάνων, Ταπεινών, ἕως γῆς, 9,10. Ὁ διὰ τοῦ θανάτου αὐτοῦ καταργήσας τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τουτέστι τὸν διάβολον. 11. Ο βάθος πλούτου, καὶ σοφίας, καὶ γνώ σεως Θεοῦ! ὡς ἀνεξερεύνητα τὰ κρίματα αὐτοῦ, καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ! Τίς γὰρ ἔγνω νοῦν Κυρίου; ἢ τὶς σύμβουλος αὐτοῦ ἐγένετο; σὺν τῷ Πατρὶ γὰρ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι βουλευσάμενος, θανατωθεὶς ἐζωοποίησε τους νεκρούς. 12. Προσκαλεῖται πρὸς ἑαυτὸν τοὺς μὴ ἀνθ ισταμένους τοῖς προστάγμασιν αὐτοῦ. 13. Παραδοὺς δὲ τὸν διάβολον τηρεῖσθαι, καὶ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ, καὶ τοὺς πειθομένους αὐτοῖς ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς. 14. Διανοίξατε τὰς καρδίας ὑμῶν τῷ Κυρίῳ, ἐξομολογούμενοι αὐτῷ. 15. Νεκρώσαντες τὰ μέλη ὑμῶν, δοξάσατε αὐτὸν ἐν αὐτοῖς. 16. Τῷ σκέποντι τὸν χορὸν τῶν ἁγίων αὐτοῦ ἐν τοῖς χαρίσμασιν τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου. Καὶ ἄλλως δὴ λέξωμεν· Τὸν πληροῦντα τὸν παράδεισον τῶν ἁγίων αὐτοῦ. 17. Τῷ εὐτρεπίζοντι τὸ κήρυγμα αὐτοῦ τῇ οἰ κουμένῃ. Όμως καὶ ἄλλως λέξωμεν· Τῷ ἑτοίμως παρέχοντι καρδίᾳ πιστῇ τὴν χάριν αὐτοῦ. 18. Τὰ ἄνθη τῶν χαρισμάτων αὐτοῦ ἐν τοῖς ἔθνεσιν. 19. Καὶ τὰ λόγια αὐτοῦ εἰς ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς καὶ τοῖς μέλεσι τῶν ἀνθρώπων. 20. Διδόντι τοῖς ἀσυνέτοις σύνεσιν τοῦ μεταλαμβάνειν τῶν προσταγμάτων αὐτοῦ τῶν ζωοποιούντων αὐτούς. 21. Καὶ τοῖς τῶν μεμελανωμένων καὶ ἀκαθάρτων ἐθνῶν τέκνοις διδοὺς τροφὴν τὴν χάριν αὐτοῦ, τοῖς διὰ τῆς πίστεως ἀναβοῶσι πρὸς αὐτόν. Ο Ν. 17. Τῷ ἐξανατέλλοντι τὰ ἄνθη, Ν. 18. Καὶ τὰ λόγια, 19. Διδόντι, του μεταλαβεῖν, Καὶ τῶν μεμελανωμένων, 21. Οὐκ έν, Ν. 22. Οὐδὲ τῷ, 25. 'Αλλ' ἐν κ. τ. καὶ τεταπεινωμένῃ, εὐδοκεῖ κατοικεῖν. Ν. 24. Και ἐν τ. μ. π. ἐφ' ἑ. ὁ. εἰ. δίκαιοι· ἐλπίζοντας ἐλπί ζουσιν) δὲ, ὅτι διὰ τῆς ἀγαθότητος αὐτοῦ,
col. 1327–1328page 369 of 376
PG 27:132722. Οὐκ ἐν τῇ δυναστείᾳ τοῦ ἵππου θελήσει 23. Οὐδὲ ἐν ταῖς κνήμαις τοῦ ἀνδρὸς εὐδοκιεῖ. 24. Εὐδοκεῖ Κύριος ἐν τοῖς φοβουμένοις αὐτὸν, 25. Καὶ ἐν (α) τοῖς ἐλπίζουσιν ἐπὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ. Αλληλούϊα. ᾿Αγγαίου καὶ Ζαχαρίου. ΨΑΛ. ΡΜΖ'. 4. Επαίνει, Ἱερουσαλήμ, τὸν Κύριον, 2. Αἴνει τὸν Θεόν σου, Σιών. 5. Οτι ἐνίσχυσε τοὺς μοχλούς των πυλῶν σου 4. Εὐλόγησε τοὺς υἱούς σου ἐν σοί. 5. Ὁ τιθεὶς τὰ ὅριά σου εἰρήνην, 6. Καὶ στέαρ πυροῦ ἐμπιπλῶν σε. 22. Οὐκ ἐν τῇ δυναστείᾳ τοῦ ἀσυνέτου θελήσει ένοι κῆσαι τὴν χάριν αὐτοῦ. 23. Οὐδὲ τῷ μεγέθει, καὶ τῇ καρδίᾳ ἑκάστου τέρ πεται 24. ᾿Αλλ' ἐν καρδίᾳ συντετριμμένῃ, τεταπεινωμένη ὑπὸ τοῦ φόβου αὐτοῦ εὐδοκεῖ, καὶ κατοικεῖ. 25. Καὶ ἐν τοῖς μὴ πεποιθόσιν· ἐν ἑαυτοῖς, ὅτι εἰσὶ δίκαιοι ελπίζοντας· διὸ καὶ. [ἀλλ' ἐν τοῖς ἐλπίζουσιν, ὅτι καὶ]διὰ τὴν ἀγαθότητα αὐτοῦ ἀξιωθήσονται ἐλέους. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει 'Αλληλούϊα, Αγγαίου καὶ Ζαχαρίου, ὡς προείρηκα, καὶ πάλιν λέγω, ἀλληλούτα ἑρμηνεύεται αἰνεῖτε τὸν Θεόν· Αγγαίου δὲ ἑρμηνεύεται νίκη λέοντος Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, ἣν ἐποιήσατο διὰ τῆς παρουσίας καὶ τῶν παθημάτων αὐτοῦ. 1. Ορασις τῆς εἰρήνης, δόξασον τὸν Κύριον, τουτο ἐστιν ἡ ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησία, ἐν ᾗ ἑωράθη, καὶ ὁρᾶ ται εἰρήνη (%) τοῦ παντὸς κόσμου ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς· Ἱερουσαλὴμ γὰρ ἑρμηνεύεται δρασις εἰ ρήνης. 2. Αίνει τὸν Θεόν σου, ἡ αὐτοῦ Εκκλησία, εν θα τὸ ἁγίασμα τῆς χάριτος αὐτοῦ ἐστι· Σιών γὰρ ἑρμηνεύεται τόπος ὅπου ἡ σκηνή. 3. Ὅτι ἐνεδυνάμωσε τὰς δυναστείας τῶν ἀποστόλων, δι' ὧν πάντες εἰσέρχονται πρὸς σέ. 4. Ηγίασεν αὐτοὺς ἐν τῇ γαστρί σου, τουτέστιν ἐν τῇ κολυμβήθρα. 5. Πύλαι γὰρ ᾅδου οὐ κατασχύσουσί σε 6. Καὶ τὸ στέαρ τοῦ ἐπουρανίου σίτου ἐμπιπλῶν σε, τοῦ ἀποθανόντος ἐν τῇ γῇ, καὶ ἀνατείλαντος τοὺς στάχυας αὐτοῦ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ. χνι, Η διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει, ὡς προει βηχαμεν, αἰνεῖτε, ὑμνεῖτε τὸν ὄντα Θεόν. Αγγαίου δὲ ἑρμηνεύεται ἑορτάζοντος· Ζαχαρίου δὲ ἑρμηνεύεται νίκη λέοντος, Ἡ εἰρήνη, Αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησία, Κατισχύσουσί σου. Εἰς τὴν γῆν, καί,
col. 1329–1330page 370 of 376
PG 27:13297. Ὁ ἀποστέλλων τὸ λόγιον αὐτοῦ τῇ γῇ 8. Εως τάχους δραμεῖται ὁ λόγος αὐτοῦ. 9. Διδόντος χιόνα αὐτοῦ ὡσεὶ ἔριον 10. Ομίχλην ὡσεὶ σποδὸν πάσσοντος. 11. Βάλλοντος κρύσταλλον αὐτοῦ ὡσεὶ ψωμούς 12. Κατὰ πρόσωπον ψύχους αὐτοῦ τίς ὑποστήσεται; 15. Ἐξαποστελεῖ τὸν λόγον αὐτοῦ, καὶ τήξει αὐτά 14. Πνεύσει τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ ῥυήσεται ὕδατα. 15. Ὁ ἀπαγγέλλων τὸ λόγιον αὐτοῦ τῷ Ἰακώβ, 16. Δικαιώματα καὶ κρίματα αὐτοῦ τῷ Ἰσραήλ. 17. Οὐκ ἐποίησεν οὕτω παντὶ ἔθνει. 18. Καὶ τὰ κρίματα αὐτοῦ οὐκ ἐδήλωσεν αὐτοῖς. 7, 8. Ὁ ἀποστέλλων τὸ κήρυγμα αὐτοῦ διὰ τῶν προφητῶν τῆς συναγωγῆς τῇ γηίνῃ [τῇ γῇ], ἕως, τοῦ κόσμου τοῦ ἐν τάχει παριόντος, κηρυχθήσεται ὁ λόγος αὐτοῦ. 9. Τὸ καθαρὸν τοῦ λόγου λέγει καὶ ἀπαλὸν τοῖς βουλομένοις, καὶ ὅτιπερ τοῖς ἐπιμελῶς ἐργαζομένοις λόγον γίνεται, ὡς ἀπὸ ἐρέας, περιβόλαιον τῇ ψυχή. 10. Το λεπτότατον καὶ δυσνόητον ἐν τοῖς λόγοις αὐτ τοῦ ἐγκείμενον δηλοῖ· ὅτιπερ τὰ πλησίον ὄντα τοῦ ἀναγινώσκοντος λόγια οὐ συγχωρεῖται ἡ διάνοια αὐτ τοῦ καθορᾷν διὰ τὴν οὖσαν ἐν ἑαυτοῖς λεπτότητα, ὥσπερ ὁμίχλης ἐπικειμένης ἐν αὐτοῖς· χρεία οὖν ἵνα ἀνατείλῃ ἐν τῇ διανοίᾳ ήλιος δικαιοσύνης, καὶ παρ αγάγῃ τὴν ἐπικειμένην ὁμίχλην, ἵν' οὕτω δυνηθῇ καθαρῷ τῷ ὄμματι τῆς καρδίας ἰδεῖν ὁ ἀναγινώσκων τὸν ἐγκείμενον νοῦν. 11. Τὸ σκληρὸν τοῦ λόγου αὐτοῦ καὶ τηλαυγές, ὥσπερ τὸ κρύσταλλον· σημαίνει δὲ καὶ τὸ ζωο ποιοῦν αὐτοῦ, ὥσπερ ὁ ψωμός. 12. Τὸ φρικῶδες καὶ φοβερὸν τοῦ νόμου ἐδή λωσεν, ὡς νομίζω. 13. Εξαποστελεῖ τὸν Υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ τὸν ἥλιον τῆς δικαιοσύνης, καὶ διαλύσει αὐτὰ, ἑρμηνεύων ἡμῖν τὰ σκληρὰ καὶ δυσνόητα τοῦ νόμου 14. Επιφοιτήσει τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον αὐτοῦ ἐν τοῖς ἀνθρώποις, καὶ ῥεύσουσιν ἐκ τῆς κοιλίας αὐτῶν ποταμοὶ ὕδατος ζῶντος. 15. Ο φανερῶν τὸν Υἱὸν αὐτοῦ τῷ λαῷ τῷ ἐσχάτ τῳ. Ἰακὼβ γὰρ ἑρμηνεύεται κρατῶν ἔσχατα. 16. Καὶ τὰ προστάγματα αὐτοῦ φανερῶν τοῖς ὁρῶ σιν αὐτὸν τῇ διανοί.. 17. Ἕως γὰρ τῆς παρουσίας αὐτοῦ οὐκ ἐποίησενοὕτω παντὶ ἔθνει, τὸ τὸν λόγον αὐτοῦ ἀκοῦσαι ἐκ στόματός μου. 18. Καὶ οὕτω τὰ κρίματα αὐτοῦ οὐκ ἐδήλωσεν, ὡς τοῖς ἐπ' ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν πιστεύσασιν εἰς αὐτόν. Ν. 7. Ὁ ἀποστέλλων, προφητῶν τῇ συν αγωγῇ τῇ γηίνη. Ν. 8. Εως τοῦ κόσμου ἐν τάχει, Τὸ ἀκάθαρτον, καθαρόν. αὐτοῖς. Παραγαγεῖν, καρδίας ἐπιδεῖν, Δέ Τοῦ νόμου ἐδήλωσεν, ὡς λογίζομαι. - Λόγου Βίου. Τῷ τόν, στόματος αὐτοῦ.
col. 1331–1332page 371 of 376
PG 27:1331Η Αλληλούϊα. Ἀγγαίου καὶ Ζαχαρίου. ΨΑΛ. ΡΜΕ. 1. Αἰνεῖτε τὸν Κύριον ἐκ τῶν οὐρανῶν 2. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν τοῖς ὑψίστοις. 5. Αἰνεῖτε αὐτὸν, πάντες οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ. 4. Αἰνεῖτε αὐτὸν, πᾶσαι αἱ δυνάμεις αὐτοῦ 5. Αἰνεῖτε αὐτὸν, ἥλιος καὶ σελήνη 6. Αἰνεῖτε αὐτὸν, πάντα τὰ ἄστρα καὶ τὸ φῶς. 7. Αἰνεῖτε αὐτὸν, οἱ οὐρανοὶ τῶν οὐρανῶν, Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει· 'Αλληλούϊα, Αγγαίου καὶ Ζαχαρίου· εἴρηκα δὲ πολλάκις, ὅτι τὸ ἀλληλούϊα ἑρμηνεύεται αἰνεῖτε τὸν Θεόν· 'Αγγαίου δὲ ἑρμηνεύεται ἑορτάζοντος· Ζαχαρίου δὲ ἑρμηνεύεται μνησκομένη [μνημονευομένου] Κυρίου, καὶ πάλιν νίκη τοῦ λέοντος. Οὐκοῦν αἶνος Θεῷ τῶν ἑορταζόντων τὴν μνήμην καὶ τὴν νίκην τοῦ λεοντος, τουτέστι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τὴν παρουσίαν καὶ τὸ πάθος. 1-4. Ηνίκα γὰρ ἐτέχθη ἐπὶ τῆς γῆς διὰ τὴν ἡμε τέραν σωτηρίαν ὁ Θεὸς ἀνεβόησαν ἐκ τῶν οὐρα νῶν καὶ ἐκ τῶν ὑψίστων πᾶσαι αἱ οὐράνιαι στρατιαί Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία· ὁμοίως καὶ καθ᾿ ἑκάστην άνω υμνοῦσιν αὐτόν. Ο δὲ λέγει νῦν ὁ προφήτης, σαφῶς ἀπὸ τῆς Γραφῆς ἀποδέδεικται· ὅτι τὴν γενομένην ὑπὸ τῆς οὐρανίου στρατιᾶς δοξολογίαν ἐπὶ τῆς παρ ουσίας αὐτοῦ ἐδήλωσεν ἡμῖν ἐνταῦθα, καθώς νέο γραπται. 5, 6. Τὸ μὲν εἰδικὸν δῆλόν ἐστιν, ὅτι διὰ τῆς θέας, καὶ τοῦ τελεῖν αὐτὰ τὸν προσταχθέντα αὐτοῖς δρόμον, δοξάζουσιν αὐτὸν τὸν ποιήσαντα τὰ αὐτά Οπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα, καὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Όμως τὸ εἰρη μένον ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὡς ἀπὸ τῆς ἐπιγραφῆς ἔστι συνιδεῖν, ὅτι τὴν ἐν τῷ πάθει αὐτοῦ γενομένην αἴνεσιν ὑπὸ τῶν φωστήρων καὶ τοῦ φωτὸς ἐδήλωσεν ἡμῖν· ἡνίκα γὰρ ὑπῆρχε πεπηγὼς ἐπὶ τοῦ σταυροῦ, σκοτισθέντα ἀπέδειξαν ἐκεῖνον τὸν τὴν ὑπόστασιν τοῦ εἶναι αὐτὰ φῶς δημιουργήσαντα. 7. Σαφῶς καὶ οἱ οὐρανοὶ τῶν οὐρανῶν ήνεσαν αὐτὸν, κλίναντες μὲν ἑαυτοὺς τῇ αὐτοῦ δυνάμει ἐν τῇ πρὸς ἡμᾶς ἐπιδημίᾳ, ἀνεῳγότες δὲ πάλιν αὐτῷ, ὅταν ἀφ' ἡμῶν ἀνήει, ὅθεν κατελθὼν ἀχώριστος ἔμεινεν. Ομως δὲ καὶ ἄλλην σοι παραγάγω θεωρίαν περὶ τού του, ἀγαπητέ· Αἰνεῖτε γὰρ αὐτὸν, οἱ οὐρανοὶ τῶν οὐρανῶν· τουτέστιν, οἱ ἀπόστολοι οἱ ὑψηλότεροι πάντων τῶν ἁγίων, αἰνέσατε αὐτὸν διὰ τοῦ κηρύγματος ὑμῶν. Ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει, Ειρή καμεν δὲ πολλάκις, αἰνεῖτε τὸν ὄντα Θεόν. 'Αγ γαίου δὲ ἑρμηνεύεται μνησκομένου Κυρίου, καὶ πά λιν, ἑορτάζοντος, Ο Θεὸς αὐτῶν, καὶ ἐν τοῖς ὑψίστοις πα σαι, ὅμως καὶ καθ᾿ ἑκάστην ἀπαύστως ἀν υμνοῦσιν, καθὼς προγέγραπται. Ποιήσαντα αὐτὰ, ὥς που περὶ τῶν ἀνθρώπων εἴρηται, ὅπως ἴδωσιν, καὶ δοξάσουσιν, ἔστιν ὑμῖν ἰδεῖν, ὅτι, ἀπέδειξεν ἐκεῖνον, τοῦ εἶναι σαφῶς δημιουργήσαντα. Διήνεσαν αὐτόν, εἰς. Ομως καὶ ἄλλην σου παράγω θεωρίαν περὶ τούτου, ὦ ἀγαπητέ. εἰε.
col. 1333–1334page 372 of 376
PG 27:13338. Καὶ τὸ ὕδωρ τὸ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν, 9. Αινεσάτωσαν τὸ ὄνομα Κυρίου" 10. Οτι αὐτὸς εἶπε, καὶ ἐγενήθησαν 11. Αὐτὸς ἐνετείλατο, καὶ ἐκτίσθησαν. 12. Έστησεν αὐτὰ εἰς τὸν αἰῶνα, 13. Καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος 14. Πρόσταγμα ἔθετο, καὶ οὐ παρελεύσεται. 15. Αἰνεῖτε τὸν Κύριον ἐκ τῆς γῆς, 16. Δράκοντες καὶ πᾶσα: ἄβυσσοι. 8, 9. Τὸ μὲν ὕδωρ τὸ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν νε σεν αὐτὸν ἐπὶ τοῦ Νῶε, σαφῶς ἀποδεῖξαν τὴν δύναμιν τοῦ Δημιουργοῦ, ὅτι προστάγματι αὐτοῦ καὶ κατα βέβηκεν εἰς τὴν γῆν, ὅθεν ἀνήχθη ἐν τῇ κοσμοποιία, καὶ πάλιν ἀναβέβηκε μετὰ τὸν κατακλυσμόν, ὅθεν κατελήλυθεν, τουτέστιν ἐκ τῶν οὐρανῶν· ὅμως τάχα νῦν εὑρήσεις τὸ ὕδωρ τὸ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν [δουλοῦν] τὸ τοῦ βαπτίσματος ὕδωρ, τὸ ὑπὲρ κεφαλῆς μὲν εὑρισκόμενον τῶν οὐρανῶν, ὡσανεὶ τῶν πεπι στευκότων, ἐκχεόμενοι δὲ πάλιν ἑαυτούς [ ἐκχεόμενον δὲ ὑπὲρ αὐτούς]· ὡς γὰρ τὸ ὕδωρ τὸ ὑπερ άνω τῶν οὐρανῶν κατέκλυσε, καὶ ἀπώλεσε πάντας τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Θεοῦ· οὕτω τὸ καὶ τοῦ βαπτίσματος εὑρισκόμενον ὑπεράνω, λέγω δὲ ὑπὲρ κεφαλῆς τῶν πιστευσάντων, κατακλύζει καὶ ἀπόλλυσι τὰς ἐναντίας δυνάμεις· ὡς ἐν τῷ κατακλυσμῷ πεποίηκεν ἐπὶ τοὺς ἀνόμους τὸ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν τὸ ὕδωρ. 10. Αὐτὸς γὰρ εἶπεν ἀναγεννηθῆναι αὐτοὺς δι' ὕδατος καὶ Πνεύματος. 11. Αὐτὸς γὰρ ἐνετείλατο τοῖς ἀποστόλοις αὐτοῦ λέ γων· Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βα πτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, καὶ οὕτως ἀνεκαινο ποιήθησαν ἐν τῷ βαπτίσματι. 12, 15. Δῆλα μέν εἰσι τὰ περὶ τῶν εἰδικῶν· ἡ δὲ προφητεία περὶ ὧν ἡμῖν ὁ λόγος ἐστὶν, δηλοῖ, ὅτι τοὺς ἐν τῷ βαπτίσματι ὁ Κύριος προσέταξε ζην ἀτελευτήτως, καθὼς ἐν Εὐαγγελίῳ εἴρηκεν· Πιστεύων εἰς ἐμὲ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται. 14. Τὴν ἡμέραν τῆς δικαίας ἀνταποδόσεως. 15. 16. Αἱ τοῦ ἐχθροῦ δυνάμεις αἱ ἕρπουσαι ἐπὶ τῆς γῆς συντριβεῖσαι ὑπ' αὐτοῦ, καὶ μὴ βουλόμεναι ὁμολογεῖν τῆς ἀϊδίου θεότητος αὐτοῦ αὐθεντίαν τε καὶ δύναμιν βοῶσαι· Εα, τί ἡμῖν καὶ σοὶ, Ἰησοῦ Χριστὲ Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, ἦλθες πρὸ καιροῦ ἀπολέσαιἡμᾶς; καὶ ὅπως κριτὴν τοῦ μέλλοντος καὶ μὴ βου λόμεναι ὁμολογεῖν αὐτὸν, καθὰ προείπαμεν. (α) Εκχεόμενον δὲ πάλιν ἐπ' αὐτούς, ὡς τὸ ὕδωρ τὸ ὑπεράνω, οὕτως καὶ τὸ τοῦ βαπτίσματος, λέγω δή, ὡς ἐν τῷ κατακλυσμῷ πεποίηκεν,
col. 1335–1336page 373 of 376
PG 27:133517. Πῦρ, χάλαζα, χιών, κρύσταλλος, πνεῦμα κατ αιγίδος, 18. Τὰ ποιοῦντα τὸν λόγον αὐτοῦ, 19. Τὰ ὄρη καὶ πάντες οἱ βουνοί, 20. Ξύλα καρποφόρα καὶ πᾶσαι κέδροι, 21. Τὰ θηρία καὶ πάντα τὰ κτήνη, 22. Ερπετὰ καὶ πετεινὰ πτερωτά, 23. Βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ πάντες λαοί, 21. Αρχοντες καὶ πάντες κριταὶ γῆς, 25. Νεανίσκοι καὶ παρθένοι, 26. Πρεσβύτεροι μετὰ νεωτέρων, 27. Αἰνεσάτωσαν τὸ ὄνομα Κυρίου 28. Ὅτι ὑψώθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ μόνου. 17, 18. Δηλονότι τῷ πυρὶ εοίκασιν οἱ ἅγιοι ἀπό στολοι, τὰς ἐναντίας δυνάμεις καταφλέγοντες· ἐπειδὴ καὶ ἐκ τοῦ πυρὸς ταῦτα πάντα καταναλίσκοντος ἑτά χθησαν, καὶ ἐνεπληρώθησαν, τουτέστι Πνεύματος ἁγίου. Ομοίως καὶ χάλαζα τυγχάνουσιν οἱ αὐτο ἀπόστολος· ἐμπίπτοντες γὰρ εἰς τοὺς ὄφεας καὶ σκορ πίους, καὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, κατεπάτουν αὐτοὺς, καὶ τὴν αὐτῶν δύναμιν· χιὼν δὲ πάλιν ὑπάρχουσι διὰ τὸ καθαρὸν αὐτῶν τῆς καρδίας, καὶ κρύσταλλος εἰσι διὰ τὸ τηλαυγὲς αὐτῶν, καὶ ἰσχυρὸν τῆς πίστεως· οὐκοῦν πῦρ. χάλαζα, χιών, κρύσταλλος ὑπάρχουσιν ἐνταῦθα οἱ ἀπόστολοι, καθὼς ἀποδέδεικται. Πνεῦμα δὲ καταιγίδος εὑρήσεις ἐκεῖνο τὸ ὑπακοῦσαν αὐτῷ ἐν τῷ κλύδωνι τῆς θαλάσ της, ὅτε ἔλεγον οἱ ἀπόστολοι· Τίς ἐστιν οὗτος, ότι καὶ ἄνεμοι, καὶ ἡ θάλασσα ὑπακούουσιν αὐτῷ; περὶ οὗ καὶ ὁ προφήτης ἔλεγεν ἐν βίβλῳ Ψαλμῶν Καὶ ἐπέταξε τῇ καταιγίδι, καὶ ἔστη εἰς αὔραν, καὶ ἐσίγησαν τὰ κύματα αὐτῆς. Οἱ ἀπόστολοι οὖν ὁμοῦ, καὶ ὁ ἄνεμος ἦν ἐπαναυτὸν [ ἐπὶ τὸ αὐτὸ ] τότε οἱ μὲν ἀπόστολοι ἑωρακότες τὸ θαῦμα, ὁ δὲ ἄνεμος καταπτήξας τῷ λόγῳ τοῦ προστάγματος· διὰ γὰρ τοῦτο ἐπάγει περὶ τῶν ἀποστόλων καὶ τοῦ Πνεύματος τῆς καταιγίδος· Τὰ ποιοῦντα τὸν λόγον αὐτοῦ. 19, 20. Οἱ ὑψηλοὶ ταῖς ἐντολαῖς, καὶ ταπεινοὶ τῇ καρδίᾳ, ει ποιοῦντες καρπὸν δικαιοσύνης, καὶ ἄση που διαμένοντες. 21. Ἐν ταῖς ἐρήμοις διαιτώμενοι, καὶ πραεῖς τῇ καρδίᾳ. 22. Τὰ σώματα καὶ αἱ ψυχαί των ἁγίων. 23. Οἱ ἐπίσκοποι, καὶ πάντες λαοὶ οἱ πιστεύοντες. 24. Οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ τῷ κόσμῳ ἀποταξάμενοι. 25. Οἱ ἀνθιστάμενοι τῷ πονηρῷ, καὶ ἁγνὴν ἔχοντες τὴν καρδίαν. 26. Οι προηλπικότες ἐν τῷ Χριστῷ, καὶ τῇ γνώσει τελείως φερόμενοι, καὶ οἱ ἀνθοῦντες περὶ τὴν πίστιν. 27. Ομοθυμαδὸν ἐν ἑνὶ στόματι, καὶ μια καρδία ἀνυμνήσουσι τὸ ὄνομα Κυρίου πάντες. 23. "Οτι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἀπεδείχθη κυριεῦον πάν των.
col. 1337–1338page 374 of 376
PG 27:133729. Ἡ ἐξομολόγησις αὐτοῦ ἐπὶ γῆς καὶ οὐρανοῦ, 30. Καὶ ὑψώσει κέρας λαοῦ αὐτοῦ. 31. Ὕμνος πᾶσι τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ, 32. Τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ, λαῷ ἐγγίζοντι αὐτῷ. Αλληλούια ΨΑΛ. ΡΜΘ. 1. Ασατε τῷ Κυρίῳ ᾆσμα καινόν 2. Η αίνεσις αὐτοῦ ἐν ἐκκλησίᾳ ὁσίων. 5. Εὐφρανθήτω Ἰσραὴλ ἐπὶ τῷ ποιήσαντι αὐτὸν, 4. Καὶ υἱοὶ Σιὼν ἀγαλλιάσθωσαν ἐπὶ τῷ βασιλεῖ αὐτῶν. 5. Αἰνεσάτωσαν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐν χορῷ, 29. Καὶ ἐπὶ γῆς γὰρ ὄντες αὐτῷ ἐξομολογούμεθα τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, καὶ πάλιν ἐν οὐρανῷ πάντας ἡμᾶς δεῖ παραστῆναι τῷ βήματι αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ, καθὼς εἶπεν ὁ ᾿Απόστολος. 30. Καὶ τὴν βασιλείαν τοῦ λαοῦ ἀτελεύτητον ποιή σει. 31. Ἔπαινος πᾶσι τοῖς ὁσίοις. 32. Τοῖς υἱοῖς τῶν ἁγίων ἀποστόλων, τῶν ὁρώντων αὐτὸν τῇ διανοίᾳ· τοῦτο γὰρ ἑρμηνεύεται Ισραήλ, ἀνὴρ ὁρῶν Θεόν. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ περιέχει· Ἀλληλούτα, ὅπερ ἑρμηνεύεται αινέσατε, ὑμνήσατε τὸν ὄντα Θεόν. 1. Ὕμνον ἀναπέμψατε τῷ Κυρίῳ καθαρόν· ὅμως καὶ ἄλλως νοεῖται ὁ αὐτὸς στίχος, ὅτι ὕμνον δόξης εἴπατε τῷ Κυρίῳ ὑπὲρ τοῦ πάθους αὐτοῦ, ὃν οὐδεὶς εἴρηκε τῶν ἔμπροσθεν γενεῶν, εἰ μὴ μόνον ἡμεῖς, οἱ θεασάμενοι καὶ ἀκούσαντες τὸν Θεόν. 2. Η γὰρ αίνεσις αὐτοῦ λέγεται ἐν ἐκκλησία ὁσίων, τουτέστιν ἐν συστροφῇ τῶν ἁγίων. Ὅμως καὶ ἄλλως νοεῖται ὁ αὐτὸς στίχος· Ἡ αἴνεσις αὐτοῦ ἐν ταῖς καρδίαις καὶ ἐν τοῖς μέλεσι τῶν ἁγίων· Ὑμεῖς γὰρ, φησὶν ὁ ᾿Απόστολος, ναὸς Θεοῦ ἐστε· καὶ πά λιν· Οὐκ οἴδατε, ὅτι τὰ σώματα ὑμῶν ναός ἐστι τοῦ ἐν ὑμῖν ἁγίου Πνεύματος, οὗ ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ. Εὐφρανθήτω ὁ λαός ο πεφωτισμένος τὴν διά νοιαν ἐπὶ τῷ Κυρίῳ τῷ ποιήσαντι αὐτὸν, καὶ ἐν ἀρχῇ η καὶ ἐν τῷ βαπτίσματι· Ἰσραὴλ γὰρ ἑρμηνεύεται, ὡς πολλάκις εἰρήκαμεν, νοῦς ὁρῶν Θεόν. 4. Καὶ οἱ υἱοὶ τῆς ἐπουρανίου Ἱερουσαλήμ πόλεως ἀγαλλιάσθωσαν ἐπὶ τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ τῷ βασιλεῖ αὐτ τῶν· Σιὼν γὰρ ἑρμηνεύεται τόπος ὅπου ἡ σκηνή. 5. Αἰνεσάτωσαν αὐτὸν ἐν ὅλῃ καρδίᾳ, καὶ ἐν ὅλοις τοῖς μέλεσιν αὐτῶν· ὡς γὰρ ὁ χορὸς ὑπόκειται ὑπὸ διαφόρων άνθρώπων, οὕτω καὶ τὰ μέλη σύγκεινται ἐν τῷ ἀνθρώπῳ· ἐν ὅλοις οὖν τοῖς σώμασι καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ αἰνέσατε αὐτὸν δι᾽ ἔργων ἀγαθῶν. Ὑπὸ διαφόρων ἰδίων κύκλῳ, οὕτω τοῖς σώμασι, καθὰ προείπαμεν, καὶ ἐν τῇ, εἰ.
col. 1339–1340page 375 of 376
PG 27:13396. Ἐν τυμπάνῳ καὶ ψαλτηρίῳ ψαλάτωσαν αὐτῷ. 7. "Οτι εὐδοκεῖ Κύριος ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ, 8. Καὶ ὑψώσει πραεῖς ἐν σωτηρία. 9. Καυχήσονται ὅσιοι ἐν δόξῃ 10. Καὶ ἀγαλλιάσονται ἐπὶ τῶν κοιτῶν αὐτῶν. 11. Αἱ ὑψώσεις [ἡ ὕψωσις] τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ λάρυγγι αὐτῶν, 12. Καὶ ῥομφαῖαι δίστομοι ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν. 15. Τοῦ ποιῆσαι ἐκδίκησιν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, 14. Ἐλεγμοὺς ἐν τοῖς λαοῖς. 15. Τοῦ δῆσαι τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν ἐν πέδαις, 16. Καὶ τοὺς ἐνδόξους αὐτῶν ἐν χειροπέδαις σιδη ραῖς. 17. Τοῦ ποιῆσαι ἐν αὐτοῖς κρῖμα ἔγγραπτον 18. Δόξα αὕτη ἔσται πᾶσι τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ Ει 6. Καὶ νεκρώσαντες ἑαυτοὺς, καὶ πλησθέντες Πνεύ ματος ἁγίου ἀνυμνήσουσιν αὐτόν. 7. "Οτι θέλημα αὐτοῦ ἐν αὐτοῖς ἐστι. 8. Καὶ δοξάσει τοὺς ὑπακούοντας ἐν ταῖς ἐντολαῖς αὐτοῦ εἰς ζωὴν αἰώνιον. 9. Καυχήσονται οἱ ἀποστόλοι ἐν αὐτῷ τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐν τῷ σταυρῷ αὐτοῦ, καθώς φησιν ὁ ᾿Απόστολος Ὁ δὲ καυχώμενος ἐν τῷ Κυρίῳ καυχάσθω· καὶ, Ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι, εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. 10. Καὶ ἀγαλλιάσονται εἰς τὰς αἰωνίους ἀναπαύσεις. 11. Τὸ κήρυγμα τῶν παθημάτων τοῦ Θεοῦ ἀνα βοῶς ν. 12. Τῆς Παλαιᾶς καὶ Νέας Διαθήκης τὰ νοήματα ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν. Ὅμως δὲ ἄλλως νοεῖται [ὅτι] ὧν τὰ χαρίσματα τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν. Ὅσοις γὰρ ἐπέθηκαν τὰς χεῖρας χρείαν ἔχουσιν, ἐδίδουν αὐτοῖς Πνεῦμα ἅγιον· καὶ ὅσοις αῤῥώστοις επετίθουν τὰς χεῖρας, ἰῶντο αὐτούς. Τὰ γὰρ πάθη, τουτέστι τὰς ἐναντίας δυνάμεις, ἐθανάτουν τῇ δυνάμει τοῦ ἁγίου Πνεύματος. 13. Τοῦ ἐλευθερῶσαι τὰ ἔθνη ἀπὸ τῶν ἐναντίων δυνάμεων τῶν τὸ πρότερον καταδυναστευόντων αὐτῶν. 14. Τοῦ ἐλέγξαι ἐν τοῖς λαοῖς τὴν τόλμαν αυτ τῶν, τὴν κατὰ τοῦ Θεοῦ γεγενημένην. 15. Τοῦ δῆσαι τοὺς δαίμονας τοὺς βασιλεύοντας αὐτῶν διὰ τῆς ἁμαρτίας. 16. Τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας τοῦ ἐχθροῦ δεσμοῖς ἀϊδίοις ὑπὸ ζόφου παρέδωκαν τηρεῖσθαι εἰς ἡμέραν κρίσεως. 17, 18. Τοῦ ποιεῖν ἐν τοῖς λαοῖς καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐκδίκησιν. Καὶ ἐμοὶ μὴ εἴη καυχάσθαι, εἰ μή, Όμως καὶ ἄλλως νοητέον τὰ χαρίσματα, Οσοις γὰρ ἐὰν ἐπέθηκαν, Τὰ γὰρ πάθη ἔκοπτον ἀπ' αὐτῶν, τὰς δὲ ποιούσας τὰ πάθη, τουτέστιν, ἐθανάτουν τοῦ ἁγίου Πνεύματος τῇ δυνάμει. Λαοῖς τῶν Ἰουδαίων, Καὶ τάς, ὑπὸ ζόφον παρέδωκεν, Τοῦ ποιῆσσι, ἐκδίκησιν κατὰ τῶν ἐναν τίων δυνάμεων.
col. 1341–1342page 376 of 376
PG 27:1341Αλληλούϊα. ΨΑΔ. ΡΝ. 1. Αἰνεῖτε τὸν Θεὸν ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ 2. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν στερεώματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ. 5. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐπὶ ταῖς δυναστείαις αὐτοῦ 4. Αἰνεῖτε αὐτὸν κατὰ τὸ πλῆθος τῆς μεγαλοσύνης αὐτοῦ. 5. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν ἤχῳ σάλπιγγος 6. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν ψαλτηρίῳ καὶ κιθάρᾳ. 7. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν τυμπάνῳ καὶ χορῷ 8. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν χορδαῖς καὶ ὀργάνῳ. 9. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν κυμβάλοις εὐήχοις 10. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν κυμβάλοις ἀλαλαγμοῦ. ΨΑΛ. ΡΝ. Η προκειμένη ἐπιγραφὴ ἡ διὰ τῆς κινναβαρεως περιέχει· Ἀλληλούϊα, ὡς προείρηκα, καὶ πάλιν λέγω· Αινέσατε, ὑμνήσατε τὸν ὄντα Θεόν. 1. Αἰνεῖτε τὸν Θεὸν ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ. Αἰνεῖτε τὸν Θεὸν ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ, καὶ ἐν τοῖς ἁγίοις προστάγμασιν αὐτοῦ. 2. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν στερεώματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ. Ἐν τῇ πίστει τῆς χάριτος αὐτοῦ. 5. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐπὶ ταῖς δυναστείαις αὐτοῦ Ἐν τοῖς παθήμασιν αὐτοῦ. 4. Αἰνεῖτε αὐτὸν κατὰ τὸ πλῆθος τῆς μεγαλωσύνης αὐτοῦ. Καθὼς ἀνίκητος ὑπάρχεις 5. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν ἤχῳ σάλπιγγος Ἐν τῷ κηρύγματι αὐτοῦ. 6. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν ψαλτηρίῳ καὶ κιθάρα. Ἐν τῇ χάριτι τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου ἀνυμνοῦντες αὐτὸν ἐν τῇ καρδίᾳ, καὶ τῇ γλώσσῃ, καὶ τοῖς χείλεσιν ὑμῶν. 7. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν τυμπάνῳ καὶ χόρῳ Τῇ νεκρώσει παντὸς τοῦ σώματος ὑμῶν ἀνυμν σατε αὐτόν. 8. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν χορδαῖς καὶ ὀργάνῳ. Χορδαί, λογίζομαι, νεῦρά ἐστι, καθ᾿ ἑαυτὰ μὲν νεκρὰ ὄντα, καὶ ἀποδεδεμένα ἐν ξύλῳ τινί· κια νούμενα δὲ ὑπό τινος τῶν τεχνιτῶν, φωνὴν ἀποτελοῦσιν· ὄργανον δὲ αὐτοὶ συγκείμενοί εἰσι, καὶ ἀλλή λοις μεταδίδωσι τὸ μέλος ἐμπνεόμενα ὑπὸ τοῦ πνεύ ματος, ἡνίκα ἔχουσι τοὺς πρὸς τοῦτο αὐτοὺς κινοῦντας. Αἰνεῖτε οὖν αὐτὸν ἐν ταῖς ἐντολαῖς ταῖς λεπταῖς, καὶ ἰσχυραῖς, καὶ ταῖς ἀποδεδεμέναις τῇ νεκρώσει τοῦ σώματος, καὶ ἐν τῇ ἀγάπῃ τῇ ἐνεργουμένῃ ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου, καὶ μεταδιδοῦσα ἀπὸ τούτου εἰς τοῦτο, καὶ πληροῦσα πάσας ὁμοῦ τὰς ἐντολὰς, καὶ πᾶσιν ἀκουομένη, εἰ διατυγχάνει, ὡσεὶ τοῦ ὀργά του φωνή. 9. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν κυμβάλοις εὐήχοις Ανυμνεῖτε αὐτὸν ἐν τοῖς χείλεσι τοῦ σώματος ὑμῶν. 10. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν κυμβάλοις ἀλαλαγμοῦ. Καὶ ἐν στεναγμοῖς ἀλαλήτοις τῆς διανοίας ὑμῶν. ὑπάρχει.
Page scan enlarged

Notebook

Full View