Diplomatic text · TLG-E clean (diplomatic Greek; primary witness) — PG column chips mark the printed columns.
Admonitio ad homiliam sequentem (editorial preface
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
PG 33:1183〔Editorial preface, from the Migne page scan (OCR)〕
ADMONITIO. quo more dicunt Græci, nos festum Purificationis appellamus; et Symeonis de ipso verba, magnifica Christi dignitatis commendatione enarrat (num. 1). Cœlum et terram ad consocianda gaudia et celebrandas Christi laxdes invitat (num. 2). Hierosolymitanum populum et universos hortatur, ut Domino in templum venienti di- gne occurrant. Christi dignitatem cum humili in quo apparet habitu componens, eumdem esse dicit (num. 4 et 5) et pontificem et victimam, et templum et aram, et sucrificium et Deum cui sacrificium offertur. Tum verba Evangelistæ referens, ea summatim cæponit (num. 6); sed Adamum in Symeonis persona Christi laudes fuse disserentem inducit: qua in oratione æternam Verbi generationem, mundi conditum, demissionem Christı in incarnatione, prophetias ejus nativitatis prænuntiatrices, præcipua ejus incarnati mysteria, et fructus incarna- tionis perstringit (num. ); brevique, ad præsens festum accommodata exhortatione orationem concludit. Sty- lus est affectate claboratus, sententiis sublimis, antithesibus fere continuis distinctus, ac totus Scripturarum testimoniis, vel ad eadem allusionibus respersus; et digna omnibus modis quæ legatur oratio. II. Edita primum est Coloniæ anno , apud hæredes Birkmanni, Laurentio Sifano interprete, sed tota pene mendis fœdata. Inde in Bibliothecam Patrum Græco-Latinam Parisiis ann. excusam, tom. II, p., translata est : quam postea Pontanus edidit, referente Combefisio; sed Pontani editionem diu conquisitam mihi videre non licuit. Tandem Combefisius eam cum tribus mss., Regiis duobus, et Mazarinæo uno collatam de novo edidit, et interpretatus est; Auctuariique sui Bibliothecæ Patrum tom. I, pag , ann. , inseruit ; iterumque ejus Latinam versionem in Bibliothecam concionatoriam transtulit, ad diem secundam Februarii quæ etiam in Lugdunensi sanctorum Patrum Bibliotheca, aliis Cyrilli nostri Operibus conjuncta visitur. Hanc ita ut ediderat Combefisius, Thomas Millesius in sua Cyrilli Hierosolymitani Operum editione Oxoniensi repræ- sentavit, Combefisium nihil aliorum diligentiæ reliquum fecisse præfatus; tantum Bodleiani codicis ad margi- nem varietates adnotavit, ac Combefisii admonitionem et notas tres brevissimas transcripsit. III. Nos eam ad editiones præcedentes, codicesque mss. permultos iterum collatam, et aliquot locis castiga - tam, cum versione Combefisii, paucis, ut locus postulabat, mutatis, in hac editione lectori denuo offerimus. Co- dicibus quinque mss. usi sumus. Duos suppeditavit Regia Bibliotheca. Primus est membranaceus notatus , antea , quem se Combefisius contulisse adjecta codici superscriptione notavit. Habet hanc homiliam p. ; scriptum judicant periti x11 vel XIII sæculo. Alter chartaceus est n. , antea , notatus, cujus scriptura Sv seculi initia non superat : habetur in eo nostra hæc homilia pag. , inter multa alia Græcorum Patruın Opera. Tertius, quo usi sumus, liber ms. nobis e Colbertina bibliotheca communicatus est, not. ; chartaceus est, scriptus XIII sæculi fine vel xiv initio, cujus pag. , nostra hæc continetur oratio. Quartus Coislinianus est n. , in charta nitidissima paulo ante centum annos Christianissimi regis gratia elegantissime descriptus ex alio codice, qui x\v sæculi initio scriptus erat: habet nostram hanc homiliam fol. . Quintus tandem, Coislinianus alter , sæculi xiv, chartaceus; hanc orationem habens fol. . His adjumentis usi errata, ut videbantur, non pauca correximus. IV. De hujus orationis auctore non minima difficultas est. In omnibus editionibus et mss. codicibus miro consensu Cyrillo Hierosolymitano tribuitur. Unus est Mazarinæus, in quo sub Cyrilli Alexandrini nomine de- scripta continetur. Sed, ut advertit Combefisius, facile librario festinanti occurrere potuit Cyrillus Alexandrinus pro Hierosolymitano. Alter etiam codex Ottobonianus hanc homiliam continet sub Cyrilli Alexandrini nomine; sed erasum est nomen Alexandrini minio scriptum, et substitutum Hierosolymitani,
PG 33:1187Τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Κυρίλλου ἀρχιεπισκόπου Ἱεροσολύμων λόγος εἰς τὴν ὑπαπάντην τοῦ κυρίου ἡμῶν καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ εἰς τὸν Συμεῶνα τὸν θεοδόχον. Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών. κήρυττε χαράν, θύγατερ Ἱερουσαλήμ. χόρευε λαὸς πόλεως τῆς τοῦ θεοῦ. σκιρτήσατε πύλαι καὶ τείχη Σιὼν καὶ πᾶσα ἡ γῆ. βοήσατε τὰ ὄρη, καὶ οἱ βουνοὶ μεγάλα σκιρτήσατε. ποταμοὶ κροτήσατε χεῖρας, καὶ ὄχλοι Σιὼν περιλάβετε, θεοῦ παρουσίαν ἐν αὐτῇ βλέποντες. συμφωνείτω σήμερον τὰ οὐράνια τοῖς ἐπιγείοις, καὶ ἀνυμνείτω ἡ ἄνω μετὰ τῆς κάτω Ἱερουσαλήμ, διὰ Χριστὸν τὸν ἐν αὐτῇ, οὐράνιον καὶ ἐπίγειον. οὐράνιον νοεραὶ δυνάμεις περιχορεύσατε, ἐπίγειον οἱ ἐπὶ τῆς γῆς σὺν ἀγγέλοις ὑμνήσατε. Σήμερον γὰρ ὤφθη ὁ θεὸς τῶν θεῶν ἐν Σιών. σήμερον δεδοξασμένα ἐλαλήθη περὶ σοῦ, ἡ πόλις τοῦ θεοῦ Ἱερουσαλήμ, ἡ πόλις τοῦ βασιλέως τοῦ μεγάλου ἄνοιγε τὰς πύλας τῷ ἀνοίξαντι πᾶσι τὰς οὐρανίους πύλας καὶ ἀνοίξαντι πᾶσι τὰς παραδείσου πύλας καὶ ἀνοίξαντι τῶν τάφων ἐπὶ σταυροῦ τὰς πύλας καὶ συντρίψαντι ᾅδου τὰς ἀπ’ αἰῶνος πύλας καὶ συγκλείσαντι παραδόξως τῆς παρθενίας τὰς πύλας.
1187 APPENDIX AD OPERA S. CYRILLI. 1188 hanc homiliam esse suadet non solum illa observatio n. 13, Bethlehem ab meridie Hierosolymæ sitam esse, quæ multis Patribus extru Hierosolymam scribentibus communis fuit; verum quod num. 1 et 2 populum Hierosoly- mitanum tanquam præsentem compellare videatur; Hierosolymam terrestrem ad laudes cum cœlesti Hierosoly- ma consociandas hortetur ; num. 2, Hierosolymam ad aperiendas Christo portas invitet; filias Hierusalem pri- mo in ejus occursum ire jubeat; tum populos yentium ad faces Christo venienti præferendas impellat. Tum etiam num. 3 trisagium refert, ut in Ecclesiæ Hierosolymitanæ liturgia canitur. Cum in debellando Nestorio multus sit, vel nulla vel pauca speciatim adversus Eutychianam hæresim intendit : ut mihi videatur auctor sub tempore Zenonis vel Anastasii scripsisse, cum in Oriente laboraret concilii Chalcedonensis auctoritas, Mono- physitarum calumniis vexata; ita ut magis in ejus concilii fide ab Nestorianismi accusatione vindicanda, quam in ejus auctoritate urgenda Catnolicorum incumberet labor. Quamobrem hanc orationem alicujus eorum pa- triarcharum qui hoc tempore vixerunt, ut Sallustii vel Eliæ, vel si quis tum Cyrilli nomine in ea Ecclesia presbyter fuerit, esse crediderim. Hanc certe non sexto sæculo recentiorem existimo ; vis enim ejus, sententiarum crebritas ac robur, ac sermonis elegantia, multum distat ab jejuna recentioris ævi Græcorum eloquentia : quæ tota longis frigidisque dialogis, exsuccaque copia, et humili orationis genere constat. VIII. Omittere tamen non debeo similem homiliæ stylum mihi videri cum stylo orat. 11 in Annuntiationem sub Damasceni nomine, tom. II, p. 837, quæ tamen post ejus ætatem habita est. Eadem est auctoris utrius- que doctrina de Symeone sene, quem Noster num. 11, et pseudo-Damascenus p. 837, sacerdotem faciunt. Idem dictionum compositarum, et acervatorum epithetorum amor. Sicuti Noster n. 9, 10 et 11, multas phrases ab eadem voce, οὗτός ἐστιν, vel τοῦτο τὸ παιδίον, importune inchoat: ita aller ducenties repetit χαῖρε, κεχαριτω µévŋ. Omnia attributa Filii quæ pseudo-Cyrillus acervat n. 9 et seqq., recitantur a pseudo-Damasceno p. 836. Ita ut vel idem orationis utriusque auctor esse videatur; vel, quod magis censeo, alter alterum pseudo - Cy- rillum pseudo-Damascenus, vel transcripserit, vel, imitatus sit. Hoc quoque animadversum volo : Quæ haben- tur hic num. 15 ex Nazianzeno partim imitata, partim transcripta, adeo similia et gemina sunt his quæ ha- bentur apud Eulogium Alexandrinum, vel quemcunque alium auctorem homiliæ in ramos palmarum, inter Cyrilli Alexandrini opera primum, deinde ab Combefisio in Auctuario vulgatæ, ut alteruter alterum legisse et expressisse mihi videatur: sufficere tamen potest quod ambo Nazianzenum sibi ad imitandum proposue- rint. ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ (1) ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΚΥΡΙΛΛΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ, Λόγος εἰς τὴν ὑπαπαντὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ εἰς τὸν Συμεώνα τὸν θεοδόχον. 362 S. P. N. CYRILLI, ARCHIEPISCOPI HIEROSOLYMORUM, Oratio in occursum Domini nostri et Salvatoris Jesu Christi, et in Symeonem qui Deum suscepit". I. Gaude admodum, filia Sion, prædica gaudium, filia Hierusalem "8. Choreas age, popule civitatis 9. 27 Luc. 11, 22 sqq. 98 Zachar. 1x, Harpos wv, sancti et beati Patris nostri. Vocen 26yos adjecimus ex codd. Coisl., duobus Colb., Reg. 1 et ed. Sifani; et articulum thy ex Coisl. et Colb. Post Kuplov Reg. 1 addit, xal ɛou, Deique. At Reg. 2, et Colb. omittunt, xal Ewtypos. Verba, xal ɛiç tòv Zvµsŵva, desunt in Reg. 2, Colb. et Coisl. utroque. Reg. vero 1, ita fert, xal el; toy dixatov Συμεών, omisso τὸν Θεοδόχον, et in justum Symeon. Α'. Χαίρε σφόδρα, θύγατερ (2) Σιών · κήρυττε χα- ράν, θύγατερ Ιερουσαλήμ χόρευε, λαὸς πόλεως τῆς Naz. carm. 15 iambico sacram mensam, sodyov vocat. Greg. Nyss. hom. 13 in Cant. pag. 668 D, Christi humanitatem vocal, Θεοδόχον ἄνθρωπον. νο cem ɛodoxos Nestorius de beata" Virgine loquens, substituit voci θεοτόκος. Buyarnp. Scripsimus, oxipthoate, ex duobus Regg., Colb., Coisl. duobus, et Bodl., loco oxiptare. Verba, καὶ τείχη Σιών, etc. usque ad κροτήσατε eacl. de (4) Τοῦ ἐν ἁγίοις. Colb., τοῦ ἁγίου καὶ μακαρίου (2) Oúrated. Ex Reg., Coisl. 2 et Colb. Editi vero,
PG 33:1188Σήμερον ὁ πάλαι τῷ Μωσῇ χρηματίσας ἐπὶ τοῦ ὄρους Σινᾶ θεοπρεπῶς πληροῖ τὸν νόμον ὑπὸ νόμον γενόμενος δουλοπρεπῶς. σήμερον ὁ θεὸς ἀπὸ Θαιμὰν ἐν Σιὼν ἔρχεται. σήμερον ὁ οὐράνιος νυμφίος μετὰ θεομήτορος παστάδος ἐν τῷ ναῷ παραγίνεται. θυγατέρες Ἱερουσαλὴμ ἐξέλθετε εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ. τὰς λαμπάδας φαιδρῶς τῷ φωτὶ τῷ ἀληθινῷ ἐξάψατε, τοὺς χιτῶνας τῶν ψυχῶν τῷ νυμφίῳ Χριστῷ εὐτρεπίσατε. Μετὰ τῆς Σιὼν οἱ τῶν ἐθνῶν λαοὶ φωτοφοροῦντες ὑπαντήσωμεν. ἐν τῷ ναῷ σὺν τῷ ναῷ καὶ θεῷ καὶ Χριστῷ συνεισέλθωμεν. μετὰ ἀγγέλων τὸν τῶν ἀγγέλων ὕμνον βοήσωμεν· ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος κύριος σαβαώθ, πλήρης ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ τῆς δόξης αὐτοῦ. πλήρη τὰ πέρατα τοῦ κόσμου τῆς ἀγαθότητος αὐτοῦ. πλήρης πᾶσα ἡ κτίσις τῆς αἰνέσεως αὐτοῦ. πλήρης πᾶσα ἡ ἀνθρωπότης τῆς συγκαταβάσεως αὐτοῦ. τὰ οὐράνια, τὰ ἐπίγεια, τὰ καταχθόνια πλήρη τῆς εὐσπλαγχνίας αὐτοῦ, πλήρη τοῦ ἐλέους αὐτοῦ, πλήρη τῶν οἰκτιρμῶν, πλήρη τῶν δωρεῶν, πλήρη τῶν εὐεργεσιῶν αὐτοῦ. Τοιγαροῦν πάντα τὰ ἔθνη κροτήσατε χεῖρας. πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς δεῦτε καὶ ἴδετε τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ. πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν κύριον.
1187 APPENDIX AD OPERA S. CYRILLI. 1188 hanc homiliam esse suadet non solum illa observatio n. 13, Bethlehem ab meridie Hierosolymæ sitam esse, quæ multis Patribus extru Hierosolymam scribentibus communis fuit; verum quod num. 1 et 2 populum Hierosoly- mitanum tanquam præsentem compellare videatur; Hierosolymam terrestrem ad laudes cum cœlesti Hierosoly- ma consociandas hortetur ; num. 2, Hierosolymam ad aperiendas Christo portas invitet; filias Hierusalem pri- mo in ejus occursum ire jubeat; tum populos yentium ad faces Christo venienti præferendas impellat. Tum etiam num. 3 trisagium refert, ut in Ecclesiæ Hierosolymitanæ liturgia canitur. Cum in debellando Nestorio multus sit, vel nulla vel pauca speciatim adversus Eutychianam hæresim intendit : ut mihi videatur auctor sub tempore Zenonis vel Anastasii scripsisse, cum in Oriente laboraret concilii Chalcedonensis auctoritas, Mono- physitarum calumniis vexata; ita ut magis in ejus concilii fide ab Nestorianismi accusatione vindicanda, quam in ejus auctoritate urgenda Catnolicorum incumberet labor. Quamobrem hanc orationem alicujus eorum pa- triarcharum qui hoc tempore vixerunt, ut Sallustii vel Eliæ, vel si quis tum Cyrilli nomine in ea Ecclesia presbyter fuerit, esse crediderim. Hanc certe non sexto sæculo recentiorem existimo ; vis enim ejus, sententiarum crebritas ac robur, ac sermonis elegantia, multum distat ab jejuna recentioris ævi Græcorum eloquentia : quæ tota longis frigidisque dialogis, exsuccaque copia, et humili orationis genere constat. VIII. Omittere tamen non debeo similem homiliæ stylum mihi videri cum stylo orat. 11 in Annuntiationem sub Damasceni nomine, tom. II, p. 837, quæ tamen post ejus ætatem habita est. Eadem est auctoris utrius- que doctrina de Symeone sene, quem Noster num. 11, et pseudo-Damascenus p. 837, sacerdotem faciunt. Idem dictionum compositarum, et acervatorum epithetorum amor. Sicuti Noster n. 9, 10 et 11, multas phrases ab eadem voce, οὗτός ἐστιν, vel τοῦτο τὸ παιδίον, importune inchoat: ita aller ducenties repetit χαῖρε, κεχαριτω µévŋ. Omnia attributa Filii quæ pseudo-Cyrillus acervat n. 9 et seqq., recitantur a pseudo-Damasceno p. 836. Ita ut vel idem orationis utriusque auctor esse videatur; vel, quod magis censeo, alter alterum pseudo - Cy- rillum pseudo-Damascenus, vel transcripserit, vel, imitatus sit. Hoc quoque animadversum volo : Quæ haben- tur hic num. 15 ex Nazianzeno partim imitata, partim transcripta, adeo similia et gemina sunt his quæ ha- bentur apud Eulogium Alexandrinum, vel quemcunque alium auctorem homiliæ in ramos palmarum, inter Cyrilli Alexandrini opera primum, deinde ab Combefisio in Auctuario vulgatæ, ut alteruter alterum legisse et expressisse mihi videatur: sufficere tamen potest quod ambo Nazianzenum sibi ad imitandum proposue- rint. ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ (1) ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΚΥΡΙΛΛΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ, Λόγος εἰς τὴν ὑπαπαντὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ εἰς τὸν Συμεώνα τὸν θεοδόχον. 362 S. P. N. CYRILLI, ARCHIEPISCOPI HIEROSOLYMORUM, Oratio in occursum Domini nostri et Salvatoris Jesu Christi, et in Symeonem qui Deum suscepit". I. Gaude admodum, filia Sion, prædica gaudium, filia Hierusalem "8. Choreas age, popule civitatis 9. 27 Luc. 11, 22 sqq. 98 Zachar. 1x, Harpos wv, sancti et beati Patris nostri. Vocen 26yos adjecimus ex codd. Coisl., duobus Colb., Reg. 1 et ed. Sifani; et articulum thy ex Coisl. et Colb. Post Kuplov Reg. 1 addit, xal ɛou, Deique. At Reg. 2, et Colb. omittunt, xal Ewtypos. Verba, xal ɛiç tòv Zvµsŵva, desunt in Reg. 2, Colb. et Coisl. utroque. Reg. vero 1, ita fert, xal el; toy dixatov Συμεών, omisso τὸν Θεοδόχον, et in justum Symeon. Α'. Χαίρε σφόδρα, θύγατερ (2) Σιών · κήρυττε χα- ράν, θύγατερ Ιερουσαλήμ χόρευε, λαὸς πόλεως τῆς Naz. carm. 15 iambico sacram mensam, sodyov vocat. Greg. Nyss. hom. 13 in Cant. pag. 668 D, Christi humanitatem vocal, Θεοδόχον ἄνθρωπον. νο cem ɛodoxos Nestorius de beata" Virgine loquens, substituit voci θεοτόκος. Buyarnp. Scripsimus, oxipthoate, ex duobus Regg., Colb., Coisl. duobus, et Bodl., loco oxiptare. Verba, καὶ τείχη Σιών, etc. usque ad κροτήσατε eacl. de (4) Τοῦ ἐν ἁγίοις. Colb., τοῦ ἁγίου καὶ μακαρίου (2) Oúrated. Ex Reg., Coisl. 2 et Colb. Editi vero,
PG 33:1190πᾶσα ἡ γῆ προσκυνησάτω, πᾶσα γλῶσσα ᾀσάτω, πᾶσα ψαλλέτω, πᾶσα δοξολογησάτω παιδίον θεόν, τεσσαρακονθήμερον καὶ προαιώνιον, παιδίον μικρὸν καὶ παλαιὸν τῶν ἡμερῶν, παιδίον θηλάζον καὶ τῶν αἰώνων ποιητήν. Βρέφος βλέπω καὶ θεόν μου γνωρίζω, βρέφος θηλάζον καὶ τὸν κόσμον διατρέφον, βρέφος κλαυθμυρίζον καὶ κόσμῳ ζωὴν καὶ χαρὰν χαριζόμενον, βρέφος σπαργανούμενον καὶ τῶν σπαργάνων με τῆς ἁμαρτίας λυτρούμενον, βρέφος ἐν ἀγκάλαις μητρὸς μετὰ σαρκὸς ἀληθῶς ἀνελλιπῶς ἐπὶ γῆς, καὶ αὐτὸν καὶ ἐν κόλποις τοῦ πατρὸς ἀληθῶς καὶ ἀνελλιπῶς ἐν οὐρανοῖς. Βρέφος βλέπω ἐκ Βηθλεὲμ εἰς Ἱερουσαλὴμ εἰσερχόμενον καὶ τῆς ἄνω Ἱερουσαλὴμ οὐδαμῶς χωριζόμενον. βρέφος βλέπω νομικῶς τῷ ναῷ θυσίαν προσάγων ἐπὶ γῆς, ἀλλ’ αὐτὸ τὰς πάντων εὐσεβεῖς θυσίας δεχόμενον ἐν οὐρανοῖς, αὐτὸν ἐν ἀγκάλαις τοῦ πρεσβύτου οἰκονομικῶς καὶ αὐτὸν ἐν θρόνοις χερουβικοῖς θεοπρεπῶς, αὐτὸν προσφερόμενον καὶ ἁγνιζόμενον καὶ αὐτὸν τὰ πάντα ἁγνίζοντα καὶ καθαίροντα. αὐτὸς τὸ δῶρον καὶ αὐτὸς ὁ ναὸς ὤν. αὐτὸς ὁ ἀρχιερεὺς καὶ αὐτὸς τὸ θυσιαστήριον, αὐτὸς τὸ ἱλαστήριον [καὶ αὐτὸς ὁ πρεσβεύων].
τοῦ Θεοῦ· σκιρτήσατε, πύλαι καὶ τείχη Σιών, καὶ πᾶσα ἡ γῆ· βοήσατε, τὰ ὄρη (1), καὶ οἱ βουνοί, μεγάλα σκιρτήσατε· ποταμοί, κροτήσατε χεῖρας, καὶ ὄχλοι, Σιὼν περιλάβετε, Θεοῦ παρουσίαν ἐν αὐτῇ βλέποντες. Συμφωνείτω σήμερον τὰ οὐράνια τοῖς ἐπιγείοις, καὶ ἀνυμνείτω ἡ ἄνω μετὰ τῆς κάτω Ἱερουσαλήμ, διὰ Χριστὸν τὸν ἐν αὐτῇ, οὐράνιον καὶ ἐπίγειον. Οὐρά νιον (2), νοεραὶ δυνάμεις, περιχορεύσατε· ἐπίγειον, οἱ ἐπὶ τῆς γῆς σὺν ἀγγέλοις ὑμνήσατε. Β'. Σήμερον γὰρ ὤφθη ὁ Θεὸς τῶν θεῶν ἐν Σιών· σήμερον δεδοξασμένα ἐλαλήθη περὶ σοῦ, ἡ πόλις τοῦ Θεοῦ Ἱερουσαλήμ, ἡ πόλις τοῦ Βασιλέως τοῦ μεγάλου. Ανοιγε (5) τὰς πύλας τῷ ἀνοίξαντι πᾶσι τὰς παρα- δείσου πύλας, καὶ ἀνοίξαντι τῶν τάφων ἐπὶ σταυροῦ τὰς πύλας, καὶ συντρίψαντι ᾅδου τὰς ἀπ' αἰῶνος πύλας, καὶ συγκλείσαντι παραδόξως τῆς παρθενίας τὰς πύλας. Σήμερον, ὁ πάλαι τῷ Μωσῇ χρηματίσας ἐπὶ τοῦ ὄρους Σινᾶ θεοπρεπώς, πληροῖ τὸν νόμον, ὑπὸ νόμον γενόμενος, δουλοπρεπῶς (4). Σήμερον δ Θεὸς ἀπὸ Θαιμὰν ἐν Σιὼν ἔρχεται· σήμερον ὁ οὐρά γιος νυμφίος, μετὰ θεομήτορος παστάδας, ἐν τῷ ναῷ παραγίνεται. Θυγατέρες Ιερουσαλήμ, ἐξέλθετε (5) εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ· τὰς λαμπάδας φαιδρώς τῷ φωτὶ τῷ ἀληθινῷ ἐξάψατε· τοὺς χιτῶνας τῶν ψυχῶν τῷ νυμφίῳ Χριστῷ εὐτρεπίσατε. Γ. Μετὰ τῆς Σιών, οἱ τῶν ἐθνῶν λαοὶ φωτοφο ροῦντες ὑπαντήσωμεν· ἐν τῷ ναῷ, σὺν τῷ ναῷ καὶ Θεῷ καὶ Χριστῷ, συνεισέλθωμεν. Μετὰ ἀγγέλων τὸν τῶν ἀγγέλων ὕμνον βοήσωμεν Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος Κύριος Σαβαώθ· πλήρης ὁ οὐρανὸς (6) καὶ ἡ γῆ τῆς δόξης αὐτοῦ. Πλήρη τὰ πέρατα τοῦ κόσμου τῆς ἀγαθότητος αὐτοῦ· πλήρης πᾶσα ἡ κτίσις τῆς αἰνέ- σεως αὐτοῦ· πλήρης πᾶσα ἡ ἀνθρωπότης τῆς συγκα ταβάσεως αὐτοῦ. Τὰ οὐράνια, τὰ ἐπίγεια, τὰ κατα- χθόνια, πλήρη τῆς εὐσπλαγχνίας αὐτοῦ, πλήρη του ἐλέους αὐτοῦ, πλήρη τῶν οἰκτιρμῶν, πλήρη τῶν διο ρεῶν, πλήρη τῶν εὐεργεσιῶν αὐτοῦ. » Β πᾶσα ἡ γῆ, πάσης γῆς. σκιρτήσατε κεκράξατε. χεῖρας ὄχλοι, δρη, νοεραί, οὐρανίων αἱ δυνάμεις. ἐπίγειον, ἐπιγείων. ΣΑΣ Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε· Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε. Ασατε τῷ Κυρίῳ, πᾶσα ἡ γῆ. Εὐφραίνεσθε, οὐρανοὶ, καὶ ἀγαλλιάσθω γῆ, διὰ τὸν ἐπουράνιον, εἶτα ἐπίγειον, ἀνοιγέτω, οὐρανίους πύλας, καὶ ἀνοίξαντι τὰς παραδείσου πύλας, πύλας καὶ συντρίψαντι, σήμερον Θαιμάν Θεμάν, ἐξάψωμεν οι ευτρεπίσωμεν. ἐξανάψατε εἰ εὐτρεπίσατε. ἐξέλθετε. θυγα- τέρες Ἱερουσαλήμ, ἐξέλθωμεν πλήρης πᾶσα ἡ κτίσις τῆς αἰνέσεως αὐτοῦ, πλήρη τοῦ ἐλέους αὐτοῦ πλήρη τῶν οἰκτιρ μῶν, INCERTI HOMILIA IN OCCURSUM DOMINI. A Dei s. Saltate, porta et muri Sion, ac terra uni- Psal. XLVII, 1. V. præloq. n. 7. » Matth. xxvii, 52. III, 3. C versa. Clamate, montes ", collesque, alte exsilite ". Flumina, plaudite manibus ", ac turbæ, circum- plectimini Sionem ", Dei in ea adventum viden tes. "Consonent hodie cœlestia terrenis, superaque Hierusalem una cum terrestri laudes conjungat ; propter Christum in ista versantem, qui cœlestis simul et terrestris est. Caelestem, intellectiles virtu- tes, choris circumplectimini : terrestrem, terra in- colæ, una cum angelis laudibus celebrate. II. Hodie namque visus est Deus deorum in Sion. Hodie gloriosa dicta sunt de te, civitas Dei Hierusalem ", quæ Regis magni civitas es ". Aperi portas ei qui cœlestes omnibus fores aperuit " ; qui omnibus paradisi januas reseravit; qui monu- mentorum iu cruce portas reclusit ; qui inferni fores a sæculo [ seu antiquitus positas j contrivit, et virginitatis portas nova ac stupenda ratione con- clusit ". Hodie, is qui olim Mosi in monte Sina Deo digna cum majestate responsa dederat “, fa- ctus sub lege ** servili habitu legem adimplet. Hodie Deus a Thæman in Sion venit "; hodie cœlestis sponsus, cum Dei matre, suo illo thalamo, in tem- plo se praesentem reddit. Filiæ Hierusalem, exite in occursum ejus ; lampades vestras vero lumini festive accendite animarum vestrarum tunicas sponso Christo concinnate. 48° , præferentes occurramus. In templo, cum templo quod et Deus et Christus est, simul ingrediamur. Cum angelis angelorum canticum alte personemus : Sanctus, sanctus, sanctus Dominus Sabaoth. Plenum est cœlum et terra gloria ejus *. Plena sunt mundi extrema bonitate ejus; plena ejus laudis universa creatura; plenum omne humanum genus misericordissimæ ejus ad nos demissionis. Cœle- stia, terrestria, infera, misericordiæ ejus plena; plena miserationis, plena misericordiæ effectuum, plena donorum, beneficentiarum ipsius plena. • Psal. cxiii, 6. "Psal. XCVII, 8. as Psal. XLVII, 13. * Psal. LXXXVI, 3. Psal. XLVII, 3. Peal. XXIII, 7. xxxvIII, 17. Exod. xx, sqq. i Gal. IV, 4. . Habac. ts Vid. num. 15, et Praloq. n. 5. Isa. vi, 3. Isa. XLIV, 23. & Psal. Lxxxii, 8. "Psal. CVI, 16; Job ** Cant. 111, 11. Matth. xxv, 6. sunt in Reg. 2. Pro Reg. 1, Colb., Coisl., Bodl., Sifan. et Pellan. habent, Colb., Coisl. utroque, et Bodl. Pro est in Coisl. duobus, Vox deest in Reg. 1, Colb., Bodl., Sitan. Loco turba, Reg. habet, montes. at Colb., omisso scriptum habet, Loco Coisl. et Bodl. habent, In his autem imitatur Nazianzenum, oral. in Christi Natalem, initio, pag. 615, sic scri- Lentem : etc. Similiter fere iusi- pit Eulogii Alex. homilia In ramos palmarum. crleri habeant, aperial. Post ex Reg. et Coisl. addidimus verba, quæ propter D tam sape repetitam vocem facile excidere potuerunt. Verba, etc. usque ad excl. desunt in Reg. 1. Bodl. et Silano. ex ambobus Regg., Colh., Coisl. et sacro textu scripsimus, loco hic et infra, num. 8. exeamus. Id magis convenit sequentibus secundum priores editiones, in quibus habebatur, Nos autem ex Reg. scripsimus, Hæc duo verba, ad filias Sion directa sequi debent verbum prius Minus autem convenire videtur, ut scribatur : obrem e liturgia sumpta videtur. Voces, desunt in cod. Coisl. Inferius, verba desunt in Reg. 1, Bodl., et Colb. ; hæcque, in iisdem et in Sifau. ac Reg. 2, 1. Una cum Sione, populi gentium lumina (1) Τα όρη. Articulum addidimus ex Reg. 1, (2) Ουράνιον, etc. Coisl., οὐρανίων, ut et Bodl.; (3) "Ανοιγε. lta scripsimus ex Coisl. duobus, cum (1) Δουλοπρεπώς. Abest ea vox in Reg. 1, Colb., (5) Εξέλθετε, etc. Colb. et Bodl., ἐξέλθωμεν, (6) Ο ουρανός, etc. Deest ea vos in Isaia ; quam-
PG 33:1191καὶ αὐτὸς ὁ προσφέρων καὶ αὐτὸς ὁ ὑπὲρ κόσμου θυσία προςφερόμενος, καὶ αὐτὸς τὰ ξύλα τῆς ζωῆς καὶ τῆς γνώσεως, αὐτὸς ὁ ἀμνὸς καὶ αὐτὸς τὸ πῦρ ὑπάρχων. αὐτὸς ἡ ὁλοκαύτωσις καὶ αὐτὸς ἡ μάχαιρα τοῦ πνεύματος. αὐτὸς ὁ ποιμὴν καὶ αὐτὸς τὸ ἀρνίον. αὐτὸς ὁ θύτης καὶ αὐτὸς ὁ θυόμενος. αὐτὸς ὁ ἀναφερόμενος καὶ αὐτὸς ὁ τὴν θυσίαν δεχόμενος. αὐτὸς ὁ νόμος καὶ αὐτὸς ὁ νῦν ὑπὸ νόμον γινόμενος. Ἀλλὰ γὰρ φέρε λοιπὸν τὰ περὶ τῆς ἡμέρας ἐκ τῶν ἱερῶν εὐαγγελίων ἀκούσωμεν.
Δ'. Τοιγαροῦν πάντα τὰ ἔθνη, κροτήσατε χεῖρας· πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς, δεῦτε, καὶ ἴδετε τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ· πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν Κύριον· πᾶσα ἡ γῆ (2) προσκυνησάτω· πᾶσα γλῶσσα ἀσάτω· πᾶσα ψαλλέτω· πᾶσα δοξολογησάτω παιδίον Θεὸν, τεσσαρακονθήμερον, καὶ προαιώνιον · παιδίον μικρόν, καὶ Παλαιὸν τῶν ἡμερῶν· παιδίον θηλάζον, καὶ τῶν αιώνων ποιητήν. Βρέφος βλέπω, καὶ Θεόν μου γνω ρίζω βρέφος θηλάζον, καὶ τὸν κόσμον (3) διατρέ τον· βρέφος κλαυθμυρίζον, καὶ κόσμῳ ζωὴν καὶ χα- ρὰν χαριζόμενον· βρέφος σπαργανούμενον, καὶ τῶν σπαργάνων με τῆς ἁμαρτίας λυτρούμενον· βρέφος ἐν ἀγκάλαις μητρός, μετὰ σαρκὸς ἀληθῶς, ἀνελλι- πῶς, ἐπὶ γῆς· τὴν αὐτὸν καὶ ἐν κόλποις τοῦ Πατρὸς, ἀληθῶς καὶ ἀνελλιπῶς ἐν οὐρανοῖς. Ε΄. Βρέφος βλέπω ἐκ Βηθλεὲμ (4) εἰς Ἱερουσαλὴμ εισερχόμενον, καὶ τῆς ἄνω Ἱερουσαλὴμ οὐδαμῶς χω- ριζόμενον. Βρέφος βλέπω νομικῶς τῷ ναῷ θυσίαν προσάγον ἐπὶ γῆς· ἀλλ᾿ αὐτὸ τὰς πάντων εὐσεβεῖς θυσίας δεχόμενον ἐν οὐρανοῖς· αὐτὸν ἐν ἀγκάλαις τοῦ πρεσβύτου οἰκονομικῶς, καὶ αὐτὸν ἐν θρόνοις χερουβικοῖς θεοπρεπῶς· αὐτὸν προσφερόμενον καὶ ἀγνιζόμενον, καὶ αὐτὸν τὰ πάντα, ἀγνίζοντα καὶ καθαίροντα. Αὐτὸς τὸ δῶρον, καὶ αὐτὸς ὁ ναὸς ὤν (5) • αὐτὸς ὁ ἀρχιερεὺς, καὶ αὐτὸς τὸ θυσιαστήριον· αὐτὸς τὸ ἱλαστήριον (6). Καὶ αὐτὸς ὁ προσφέρων, καὶ αὐτὸς ὁ ὑπὲρ κόσμου θυσία προσφερόμενος, καὶ αὐτὸς τὰ ξύλα (7) τῆς ζωῆς καὶ τῆς γνώσεως. Αὐτὸς ὁ ἀμνὸς, καὶ αὐτὸς τὸ πῦρ ὑπάρχων· αὐτὸς ἡ ὁλοκαύτωσις, * ἁγνίζοντα καὶ καθαίροντα, καθαρισμού αὐτῶν· καθαρισμοῦ αὐτῆς, Μια- κατὰ τὰς τῶν πρωτοτόκων ἀξίας καθαρισθείς, καθήρατο δ' εἵνεκ' έμεῖο, Καὶ γὰρ πάνθ' ὑπέδεκτο, νόμῳ θρεπτήρια τίννων, Η καὶ χαζομένῳ πεμπτήρια. ἡ γῆ, πνοή πάσα ψαλάτω, πᾶσα ἀσάτω καὶ ψαλάτω. πᾶσα δοξολογησάτω, καί. ἐν Βηθλεέμ. βρέφος βλέπω, τῷ ναῷ, τὸν ἄνω, θυσίαν · τὴν ἄνω θυσίαν. προάγοντα αὐτόν, αὐτό, τὸ δῶρον ὤν. καὶ αὐτὸς ὁ πρεσβεύων, και APPENDIX AD OPERA S. CYRILLI. IV. Ergo, omnes gentes, plaudite manibus". Omnes A fines terræ, venite et videte opera Dei *8. Omnis spi- ritus laudet Dominum ". Omnis terra adoret "º. Omnis lingua canat; omnis psallat ; omnis glorificet puerum Deum, quadraginta dierum eumdem et se- culis priorem ; puerum parvum, et Antiquum die- rum ; puerum lactentem, et sæculorum factorem ". Infantem video, et Deum meum agnosco; infantem lactentem, ac mundo alimenta præbentem ; infan- tem ejulantem, ac vitam mundo gaudiumque lar- gientem; infantem fasciis involutum, qui me a peccatorum fasciis liberat : infantem in ulnis ma- tris, cum carne vere et sine defectu in terris, eum- demque in sinu Patris vere et sine defectu in cœlis. V. Infantem video ex Bethlehem Hierosolymam ingredientem, nec a superna Hierusalem quidquam recedentem. Infantem video secundum legis præ- scriptum in templo super terram hostiam offeren- tem; eumdem vero in cœlis pias universorum ho- stias suscipientem; eumdem inter senis brachia secundum assumpte carnis J dispensationem ; atque in cherubicis sedibus pro divina majestate [residentem "]; eumdem qui offeratur et sanctifi- cetur (1), quique omnia sanctificet et purificet. Ipse donum est, et templum ipse: ipse pontifex, et idem ara ; ipse propitiatorium. Ipse etiam qui offert, et ipse qui pro mundo offertur hostia, et ipse ligna B vitæ et scientia ". Ipse agnus, et idem ignis exsi- C Psal. xlvi, 2. Psal. Lxxix, 2. Psal. Lxv, 5. • Psal. CL, 6. Psal. Lxv, 4. Dan. VII, 9. sa Hebr. 1, 2. st Gen. 1, 9. sequentibus, sanctificatio hæc purificatio est. Christum igitur dicit purifica- tum quod minime mirum videri debet, cum apud Lucam legerit infra num. 6, Postquam impleti sunt dies purgalionis eorum, ubi legi- mus purgationis ejus, id est rie. Communis et pervulgata fuit apud veteres ea lectio unde admiratio apud Patres, et quæstio quo sensu Christus purificatus esse dicatur. Vide Orige- nem, homil. in Levit., et hom. in Luc.; Eu- stathius Antiochenus ad calcem dialogi Theodo- reti, p. 91, ait de Christo, secundum jura primogenitorum purificatus. Naz., carun. 8, Arc., pag. 174, Christi mysteria ex ordine recensens, dum ad Purificatio- tem venit, ait, propter me D purificatus est. Quæ verba non intellexit interpres, ad baptismum referens, cujus postea suo ordine subsequitur mentio. Hic autein agitur de legali cæ. remonia ; subdit enim : Namque omnia sustinuit, legi nutricationis præmia [persolvens, Aut eidem abeunti parentalia. Maximus Taurin., hom, De grat. baptismi: Offertur pro eo purgationis holocaustum….. qui omnium hominum sordes purgaturus advenit. Eo redit Patrum respon- sio, Christum legali cæremonia purificatum sacra- mento tenus, quemadmodum circumcisionis et ba- plismi sacramenta, quæ in cæteris peccati sunt in- dicia ac purgatio, suscepit. Nihilo certe magis Chri- stum. purificatum dicere vereri debemus, quam Mariam matrem ejus, quod tamen quotidiano ser- mone frequentamus: cum nihil amplius illa, quod ad partum Christi pertinet, purgandum habuerit quam ipse Christus. Reg. 2, nec nec agnoscit. Post, loco Reg. 1, Colb. et Sifan. habent, Loco ante Reg. 1, Bodl., Colb., Sifan. habent, Reg. et Sifano. loco Verba . et sequen- tia, citantur a Dositheo Hierosolymitano sub no- mine Cyrilli nostri, Enchiridii p. 351, cum aliquot varietatibus. Loco Reg. absque Βodl., Anibo et Dositheus scriptum habent. Post, loco scri- psimus, ex Reg. et Coisl. in Sifan., Reg. 1, Bodl. et Colb., in quo tamen habe- tur eorum loco, sunt. Post haec verba, Combefisius addidit de suo, ac ipse intercessor, ut sibi mutuo responderent antitheses auctori quæsitæ. Ea non existimavimus in textu relinquenda : lantum particulam ex codd. Coisl. addidimus, qua plirasis ex bimembri fit trimembris. Cæterum ab his verbis usque ad præsentis numeri finem magna est codicum mss. in collocandis sequentibus verbis varietas, quam hic exhibere nihil attinet, cum transpositiones meræ sint, nihil sensum immutantes. codd. Reg. 1, Colb., Sifano et Doroth Ailudit au- ctor ad ligna ab Isaaco in sacrificii usum gestata - (1) Qui ... sanctifcetur, ἁγνιζόμενον. Ex verbis (2) Πᾶσα ἡ γῆ. Reg. 1, Colb. et Βodl., πᾶσα πνοή. 5) Τον κόσμον. Articulum ascripsimus ex Colb., (4) Ἐκ Βηθλεέμ. Ita nos ex Colb. et Coisl. 2, (5) Αὐτὸς ὁ ναὸς ὤν. Hæc desunt apud Doroth. (6) Αὐτὸς τὸ ἱλαστήριον. Hæc in cod. Colb. de- (7) Τα ξύλα. lta reposuimus, loco το ξύλον, ex
PG 33:1192φησὶ γὰρ περὶ Χριστοῦ ὁ θαυμάσιος Λουκᾶς, ὅτι, «ὅτε ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωυσέως, ἀνήγαγον τὸν Ἰησοῦν εἰς Ἱερουσαλήμ, τοῦ παραστῆσαι αὐτὸν τῷ κυρίῳ, καθὼς γέγραπται ἐν τῷ νόμῳ κυρίου, ὅτι πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν ἅγιον τῷ κυρίῳ κληθήσεται.20 Σαμουὴλ μὲν οὖν καὶ Ἰσαὰκ ὁμοῦ τε καὶ Ἰακὼβ Ἰωσήφ τε καὶ ἕτεροι οἱ ἐκ στειρώσεως παρ’ ἐλπίδα τεχθέντες καὶ διανοίξαντες ἀκάρπους μήτρας μητέρων ἅγιοι τῷ κυρίῳ ἐκλήθησαν, Χριστὸς δὲ ὁ μόνος ἐκ μόνης, τοῦ μόνου μονογενής, παρθένου τεχθεὶς καὶ μὴ διανοίξας πύλας παρθενικὰς οὐχ ἅγιος τῷ κυρίῳ, ἀλλ’ ἅγιος τῶν ἁγίων καὶ κύριος τῶν κυρίων καὶ θεὸς τῶν θεῶν καὶ πρωτότοκος τῶν πρωτοτόκων ἀρχόντων ἄρχων τε καὶ βασιλεὺς βασιλευόντων καὶ κληθήσεται καὶ πιστευθήσεται καὶ προσκυνηθήσεται καὶ νῦν ἐν τῷ ναῷ ὑπὸ Συμεὼν κηρυχθήσεται. Ἦν γάρ, φησίν, ἄνθρωπος ἐν Ἱερουσαλήμ, ᾧ ὄνομα Συμεών. καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος, καὶ πνεῦμα ἅγιον ἦν ἐν αὐτῷ. καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἰδεῖν τὸν Χριστὸν κυρίου. καὶ ἦλθεν ἐν τῷ πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν.
Δ'. Τοιγαροῦν πάντα τὰ ἔθνη, κροτήσατε χεῖρας· πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς, δεῦτε, καὶ ἴδετε τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ· πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν Κύριον· πᾶσα ἡ γῆ (2) προσκυνησάτω· πᾶσα γλῶσσα ἀσάτω· πᾶσα ψαλλέτω· πᾶσα δοξολογησάτω παιδίον Θεὸν, τεσσαρακονθήμερον, καὶ προαιώνιον · παιδίον μικρόν, καὶ Παλαιὸν τῶν ἡμερῶν· παιδίον θηλάζον, καὶ τῶν αιώνων ποιητήν. Βρέφος βλέπω, καὶ Θεόν μου γνω ρίζω βρέφος θηλάζον, καὶ τὸν κόσμον (3) διατρέ τον· βρέφος κλαυθμυρίζον, καὶ κόσμῳ ζωὴν καὶ χα- ρὰν χαριζόμενον· βρέφος σπαργανούμενον, καὶ τῶν σπαργάνων με τῆς ἁμαρτίας λυτρούμενον· βρέφος ἐν ἀγκάλαις μητρός, μετὰ σαρκὸς ἀληθῶς, ἀνελλι- πῶς, ἐπὶ γῆς· τὴν αὐτὸν καὶ ἐν κόλποις τοῦ Πατρὸς, ἀληθῶς καὶ ἀνελλιπῶς ἐν οὐρανοῖς. Ε΄. Βρέφος βλέπω ἐκ Βηθλεὲμ (4) εἰς Ἱερουσαλὴμ εισερχόμενον, καὶ τῆς ἄνω Ἱερουσαλὴμ οὐδαμῶς χω- ριζόμενον. Βρέφος βλέπω νομικῶς τῷ ναῷ θυσίαν προσάγον ἐπὶ γῆς· ἀλλ᾿ αὐτὸ τὰς πάντων εὐσεβεῖς θυσίας δεχόμενον ἐν οὐρανοῖς· αὐτὸν ἐν ἀγκάλαις τοῦ πρεσβύτου οἰκονομικῶς, καὶ αὐτὸν ἐν θρόνοις χερουβικοῖς θεοπρεπῶς· αὐτὸν προσφερόμενον καὶ ἀγνιζόμενον, καὶ αὐτὸν τὰ πάντα, ἀγνίζοντα καὶ καθαίροντα. Αὐτὸς τὸ δῶρον, καὶ αὐτὸς ὁ ναὸς ὤν (5) • αὐτὸς ὁ ἀρχιερεὺς, καὶ αὐτὸς τὸ θυσιαστήριον· αὐτὸς τὸ ἱλαστήριον (6). Καὶ αὐτὸς ὁ προσφέρων, καὶ αὐτὸς ὁ ὑπὲρ κόσμου θυσία προσφερόμενος, καὶ αὐτὸς τὰ ξύλα (7) τῆς ζωῆς καὶ τῆς γνώσεως. Αὐτὸς ὁ ἀμνὸς, καὶ αὐτὸς τὸ πῦρ ὑπάρχων· αὐτὸς ἡ ὁλοκαύτωσις, * ἁγνίζοντα καὶ καθαίροντα, καθαρισμού αὐτῶν· καθαρισμοῦ αὐτῆς, Μια- κατὰ τὰς τῶν πρωτοτόκων ἀξίας καθαρισθείς, καθήρατο δ' εἵνεκ' έμεῖο, Καὶ γὰρ πάνθ' ὑπέδεκτο, νόμῳ θρεπτήρια τίννων, Η καὶ χαζομένῳ πεμπτήρια. ἡ γῆ, πνοή πάσα ψαλάτω, πᾶσα ἀσάτω καὶ ψαλάτω. πᾶσα δοξολογησάτω, καί. ἐν Βηθλεέμ. βρέφος βλέπω, τῷ ναῷ, τὸν ἄνω, θυσίαν · τὴν ἄνω θυσίαν. προάγοντα αὐτόν, αὐτό, τὸ δῶρον ὤν. καὶ αὐτὸς ὁ πρεσβεύων, και APPENDIX AD OPERA S. CYRILLI. IV. Ergo, omnes gentes, plaudite manibus". Omnes A fines terræ, venite et videte opera Dei *8. Omnis spi- ritus laudet Dominum ". Omnis terra adoret "º. Omnis lingua canat; omnis psallat ; omnis glorificet puerum Deum, quadraginta dierum eumdem et se- culis priorem ; puerum parvum, et Antiquum die- rum ; puerum lactentem, et sæculorum factorem ". Infantem video, et Deum meum agnosco; infantem lactentem, ac mundo alimenta præbentem ; infan- tem ejulantem, ac vitam mundo gaudiumque lar- gientem; infantem fasciis involutum, qui me a peccatorum fasciis liberat : infantem in ulnis ma- tris, cum carne vere et sine defectu in terris, eum- demque in sinu Patris vere et sine defectu in cœlis. V. Infantem video ex Bethlehem Hierosolymam ingredientem, nec a superna Hierusalem quidquam recedentem. Infantem video secundum legis præ- scriptum in templo super terram hostiam offeren- tem; eumdem vero in cœlis pias universorum ho- stias suscipientem; eumdem inter senis brachia secundum assumpte carnis J dispensationem ; atque in cherubicis sedibus pro divina majestate [residentem "]; eumdem qui offeratur et sanctifi- cetur (1), quique omnia sanctificet et purificet. Ipse donum est, et templum ipse: ipse pontifex, et idem ara ; ipse propitiatorium. Ipse etiam qui offert, et ipse qui pro mundo offertur hostia, et ipse ligna B vitæ et scientia ". Ipse agnus, et idem ignis exsi- C Psal. xlvi, 2. Psal. Lxxix, 2. Psal. Lxv, 5. • Psal. CL, 6. Psal. Lxv, 4. Dan. VII, 9. sa Hebr. 1, 2. st Gen. 1, 9. sequentibus, sanctificatio hæc purificatio est. Christum igitur dicit purifica- tum quod minime mirum videri debet, cum apud Lucam legerit infra num. 6, Postquam impleti sunt dies purgalionis eorum, ubi legi- mus purgationis ejus, id est rie. Communis et pervulgata fuit apud veteres ea lectio unde admiratio apud Patres, et quæstio quo sensu Christus purificatus esse dicatur. Vide Orige- nem, homil. in Levit., et hom. in Luc.; Eu- stathius Antiochenus ad calcem dialogi Theodo- reti, p. 91, ait de Christo, secundum jura primogenitorum purificatus. Naz., carun. 8, Arc., pag. 174, Christi mysteria ex ordine recensens, dum ad Purificatio- tem venit, ait, propter me D purificatus est. Quæ verba non intellexit interpres, ad baptismum referens, cujus postea suo ordine subsequitur mentio. Hic autein agitur de legali cæ. remonia ; subdit enim : Namque omnia sustinuit, legi nutricationis præmia [persolvens, Aut eidem abeunti parentalia. Maximus Taurin., hom, De grat. baptismi: Offertur pro eo purgationis holocaustum….. qui omnium hominum sordes purgaturus advenit. Eo redit Patrum respon- sio, Christum legali cæremonia purificatum sacra- mento tenus, quemadmodum circumcisionis et ba- plismi sacramenta, quæ in cæteris peccati sunt in- dicia ac purgatio, suscepit. Nihilo certe magis Chri- stum. purificatum dicere vereri debemus, quam Mariam matrem ejus, quod tamen quotidiano ser- mone frequentamus: cum nihil amplius illa, quod ad partum Christi pertinet, purgandum habuerit quam ipse Christus. Reg. 2, nec nec agnoscit. Post, loco Reg. 1, Colb. et Sifan. habent, Loco ante Reg. 1, Bodl., Colb., Sifan. habent, Reg. et Sifano. loco Verba . et sequen- tia, citantur a Dositheo Hierosolymitano sub no- mine Cyrilli nostri, Enchiridii p. 351, cum aliquot varietatibus. Loco Reg. absque Βodl., Anibo et Dositheus scriptum habent. Post, loco scri- psimus, ex Reg. et Coisl. in Sifan., Reg. 1, Bodl. et Colb., in quo tamen habe- tur eorum loco, sunt. Post haec verba, Combefisius addidit de suo, ac ipse intercessor, ut sibi mutuo responderent antitheses auctori quæsitæ. Ea non existimavimus in textu relinquenda : lantum particulam ex codd. Coisl. addidimus, qua plirasis ex bimembri fit trimembris. Cæterum ab his verbis usque ad præsentis numeri finem magna est codicum mss. in collocandis sequentibus verbis varietas, quam hic exhibere nihil attinet, cum transpositiones meræ sint, nihil sensum immutantes. codd. Reg. 1, Colb., Sifano et Doroth Ailudit au- ctor ad ligna ab Isaaco in sacrificii usum gestata - (1) Qui ... sanctifcetur, ἁγνιζόμενον. Ex verbis (2) Πᾶσα ἡ γῆ. Reg. 1, Colb. et Βodl., πᾶσα πνοή. 5) Τον κόσμον. Articulum ascripsimus ex Colb., (4) Ἐκ Βηθλεέμ. Ita nos ex Colb. et Coisl. 2, (5) Αὐτὸς ὁ ναὸς ὤν. Hæc desunt apud Doroth. (6) Αὐτὸς τὸ ἱλαστήριον. Hæc in cod. Colb. de- (7) Τα ξύλα. lta reposuimus, loco το ξύλον, ex
PG 33:1193καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν, τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς ὁ Συμεὼν ἐδέξατο αὐτὸν εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ καὶ ηὐλόγησε τὸν θεὸν καὶ εἶπε· νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ. Τίς λαλήσει τὰς δυναστείας τοῦ κυρίου, ἀκουστὰς ποιήσει πάσας τὰς αἰνέσεις αὐτοῦ; ὁ κατέχων τὴν γῆν πᾶσαν δρακὶ ἀγκάλαις πρεσβύτου χωρεῖται, καὶ βαστάζεται ὁ φέρων τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ. Ἀγαλλιάσθω ὁ Ἀδὰμ διὰ Συμεὼν πρὸς Χριστὸν λέγων· νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ. νῦν ἀπολύεις με τῶν αἰωνίων δεσμῶν νῦν ἀπολύεις με τῆς φθορᾶς. νῦν ἀπολύεις με τοῦ θανάτου. νῦν ἀπολύεις με τῆς λύπης, ὁ ἐμὸς υἱὸς καὶ θεός. Ὃν ἐν τῷ ναῷ Συμεὼν ἐναγκαλιζόμενος καὶ τὸ ξένον τῆς οἰκονομίας μυστήριον πᾶσι τοῖς ἔθνεσι καὶ Ἰουδαίοις εὐαγγελιζόμενος σκιρτᾷ καὶ ἀγαλλιᾷ, καὶ λαμπρᾷ καὶ διαπρυσίῳ φωνῇ περὶ αὐτοῦ ἀνακέκραγε λέγων·
καὶ αὐτὸς ἡ μάχαιρα τοῦ Πνεύματος· αὐτὸς ὁ ποι- Α μὴν, καὶ αὐτὸς τὸ ἀρνίον· αὐτὸς ὁ θύτης, καὶ αὐτὸς ὁ θυόμενος· αὐτὸς ὁ ἀναφερόμενος, καὶ αὐτὸς ὁ τὴν θυσίαν δεχόμενος· αὐτὸς ὁ νόμος, καὶ αὐτὸς ὁ νῦν ὑπὸ νόμον γινόμενος. Γ'. Ἀλλὰ γὰρ φέρε λοιπόν, τὰ περὶ (1) τῆς ἡμέ ρας ἐκ τῶν ἱερῶν Εὐαγγελίων ἀκούσωμεν. Φησὶ γὰρ περὶ Χριστοῦ ὁ θαυμάσιος Λουκᾶς, ὅτι Ὅτε έπλη- ρώθησαν αἱ ἡμέραι του καθαρισμοῦ αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωϋσέως, ἀνήγαγον τὸν Ἰησοῦν εἰς Ἱερουσαλήμ, τοῦ παραστῆσαι αὐτὸν τῷ Κυρίῳ, καθώς γέγραπται ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου· "Οτι πάν ἄρσεν διανοίγον μήτραν, ἅγιον τῷ Κυρίῳ κλη θήσεται. Σαμουήλ μὲν οὖν, καὶ Ἰσαάκ, ὁμοῦ τε καὶ Ἰακώβ, Ἰωσήφ τε, καὶ ἕτεροι οἱ ἐκ στειρώσεως (2) παρ' ἐλπίδα τεχθέντες, καὶ διανοίξαντες ἀκάρπους μήτρας μητέρων, ἅγιοι τῷ Κυρίῳ ἐκλήθησαν· Χρι- στὸς δὲ ὁ μόνος ἐκ μόνης (3) (τοῦ μόνου Μονογενής ) Παρθένου τεχθείς, καὶ μὴ διανοίξας πύλας παρθενι κάς, οὐχ Ἅγιος τῷ Κυρίῳ, ἀλλ᾽ Αγιος τῶν ἁγίων, καὶ Κύριος τῶν κυρίων, καὶ Θεὸς τῶν θεῶν, καὶ πρωτότοκος τῶν πρωτοτόκων, ἄρχων τε ἀρχόντων, καὶ βασιλεὺς βασιλευόντων, καὶ κληθήσεται, καὶ πι στευθήσεται, καὶ προσκυνηθήσεται, καὶ νῦν ἐν τῷ καῷ ὑπὸ Συμεὼν κηρυχθήσεται. Ζ. Ην γάρ, φησὶν, ἄνθρωπος ἐν Ἱερουσαλήμ, ᾧ ὄνομα Συμεών· καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος, καὶ Πνεῦμα ἅγιον ἦν ἐν αὐτῷ (4). Καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου, μὴ ἰδεῖν θάνατον, πρὶν ἢ ἰδεῖν τὸν Χριστὸν Κυ- ρίου. Καὶ ἦλθεν ἐν τῷ Πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν. Καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν, τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νό- μου περὶ αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς ὁ Συμεὼν ἐδέξατο αυτ τὸν εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ, καὶ ηυλόγησε τὸν Θεὸν, καὶ εἶπε· Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, Δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου, ἐν εἰρήνῃ· ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὁ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἰς ἀπο- κάλυψιν ἐθνῶν, καὶ δόξαν λαοῦ σου Ισραήλ. - " 6ο ὅτι, καὶ ἐγένετο. καθαρισμοῦ αὐτῶν, καθαρι σμοῦ αὐτῆς. αὐτὸν προσφερό μενον καὶ ἁγνιζόμενον. εἰς Ἱερου- σαλήμ, εἰς Ἱεροσόλυμα. παραστῆσαι αὐτόν, ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου, ἐκ στειρών, Β μητέρων, ἅγιοι, ἅγιον, άγιοι Παρθένου τεχθείς, μονογενὴς δὲ, ὅτι μόνος, ἐκ μόνου, καὶ μόνον, καὶ μονοτρόπως • μόνος καὶ μόνου, καὶ μόνως, καὶ μόνον. οὐχ ἅγιος, μόνον, ἐπ' αὐτόν. πρὶν ἢ ἰδεῖν, πρὶν ἴδῃ. πρὶν ἰδεῖν. πρὶν ἢ ίδη. ἦλθεν ἐν τῷ ἱερῷ ἐν τῷ τῷ, Πνεύματι. ἦλθεν τῷ ἱερῷ ἐν Πνεύματι. νοχ Συμεών ἐδέξατο αὐτόν αὐτό εἰς τὰς ἀγκάλας, ἐν ταῖς ἀγκάλαις. INCERTI HOMILIA IN OCCURSUM DOMINI. stens ". ipse holocaustum, et gladius Spiri- Gen. xx11, 6, 7, 9, 10, 13. * Ephes. vi, 17. » Apoc. xix, 16. Psal. CV, pturam codd. Reg. 2, Coll. et Coisl. utriusque. Re- gius et Sifanus neutrum habent. In citato Lucæ testimonio, Colb. addit post Omnes mss. et editi codices habent, ut passim legere Latini et Græci Patres, quamvis in nostris Graecis exemplaribus habeatur, Scripturam illam supponit auctor no- ster, cum scribit num. præced., Paulo post, loco Regii ambo, Colb. et Coisl. ferunt, ut apud Lucam, Post addidi- mus, ex Reg. 1, Bodl. et Sifano, quamvis apud Lucam non habeatur. Post verba, habetur in Coisl. 2, plus quam duarum pa ginarum additamentum: quod cum hujus orationis stylo et elegantia plane alíeuum sit, ne ad calcem quidem exscribendum duxi. es sterili. Sifanus, ex sterilibus feminis. PATROI GR. XXXIII. G D tus". Ipse pastor, et agnus ipse; idem sacrificus, et sacrificatus ipse; ipse qui offertur, et ipse qui hostiam suscipit. Lex ipse, et idem nunc factus sub lege 57. VI. Agedum vero, quæ ad præsentem diem spe- ctant ex sacris Evangeliis audiamus. Ait enim de Christo admirabilis Lucas : Postquam impleti sunt dies purgationis eorum secundum legem Moysi, ad- duxerunt Jesum in Hierusalem, ut sisterent eum Do- mino, sicut scriptum est in lege Domini : Quoniam omne masculinum adaperiens vulvam, sanctum Do- mino vocabitur. Samuel quidem et Isaac, una cum Jacob, Joseph, aliisque qui ex sterilibus præter spem editi sunt, et infecundas matrum vulvas aperuere, sancti Domino sunt vocati. Christus vero, qui, ut- pote unius ac solius unigena, solus ex sola virgine natus est, nec virginales portas aperuit; non San- ctus Domino, sed Sanctus sanctorum et Dominus dominorum *, et Deus deorum, et primogenitorum primogenitus, et principum princeps, et regnantium rex”, cum vocabitur, tum credetur et adorabitur, nuncque a Symeone in templo prædicabitur. VN. Erat enim, ait [Scriptura ], homo Hierosoly- mis, cui nomen Symeon: et homo´iste justus, et Spi- ritus sanctus erat in eo. Et responsum acceperat a Spiritu sancto, non visurum se mortem, priusquam vi- deret Christum Domini. Et venit in Spiritu in templum. Et cum inducerent pucrum Jesum parentes, ut face- rent secundum legis consuetudinem pro eo, ipse quoque Symeon accepit eum in ulnas suas, et benedixit Deum, ac dixit : Nunc dimittis servum tuum, Domine, se- cundum verbum tuum, in pace : quia viderunt oculi mei salutare tuum, quod parasti ante faciem omnium populorum, lumen ad revelationem gentium, et glo- riam plebis tuæ Israel. Quis loquetur potentias Domini, auditus faciet omnes laudes ejus " ? Qui tellurem universam pugillo continet ", ulnis senis - Galat. V Dan. ix, 24; Tim. vi, 15. Infra, post loco Colb. habet, sanctum. Legendum suadent sequentia. Verba, desunt in Reg. 1, Colb. et Bodl. Naz. orat. 36, pag. 590, et orat. 23, p. 421, Infra, post addit Reg. cod., non sanctus solum Domino, etc. Lucas, Loco Reg. 1, Sifa- nus, et Colb., Reg. 2, et Coisl., Lucas et Cyrillus cat. 17, num. 4, Sequentia verba sic habentur in Reg. 1, et Colb., (deest Colb.) Βodl., Infra, ante non habetur in Coisl., sicut omittitur in sacro textu. Mox, pro ha- betur in Evangelio. Loco Reg. 1. Colb. et Bodl. habent, 2. 6: Isa. xL, 12. (1) Τὰ περί. Editi, τῶν περί. Secuti sumus scri- (2) Εκ στειρώσεως. Reg. 1, et Colb., ἐκ στείρας, (3) Ο μόνος ἐκ μόνης, etc. Imitari videtur (4) Εν αὐτῷ. Reg. 1, Colb. et Bodl., ἐπ' αὐτῷ.
PG 33:1194οὗτός ἐστιν ὁ ὢν καὶ προὼν καὶ ἀεὶ τῷ πατρὶ συμπαρών, ὁμοούσιος, ὁμόθρονος, ὁμόδοξος, ὁμοδύναμος, ἰσοδύναμος, παντοδύναμος, ἄναρχος, ἄκτιστος, ἀναλλοίωτος, ἀπερίγραπτος, ἀόρατος, ἄῤῥητος, ἀκατάληπτος, ἀψηλάφητος, ἀκατανόητος, ἀτέκμαρτος. Οὗτός ἐστι τῆς πατρικῆς δόξης τὸ ἀπαύγασμα. οὗτός ἐστιν ὁ χαρακτὴρ τῆς πάντων συστάσεως. τοῦτο τὸ φῶς τῶν φώτων, ἐκ πατρικῶν ἀνατέλλον τῶν κόλπων. οὗτος ὁ θεὸς τῶν θεῶν, καὶ ἐκ θεοῦ θεὸς γνωριζόμενος. οὗτος ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς ἐκ πηγῆς τῆς τοῦ πατρὸς ζωῆς προερχόμενος. οὗτος ὁ ποταμὸς τοῦ θεοῦ, ἐξ ἀβύσσου θείας ἐκπορευόμενος, ἀλλ’ οὐ χωριζόμενος. οὗτος ὁ θησαυρὸς τῆς ἀγαθότητος τῆς πατρικῆς καὶ ἀεννάου μακαριότητος. τοῦτο τὸ ὕδωρ τῆς ζωῆς καὶ τὸ ζωὴν τῷ κόσμῳ χαριζόμενον. οὗτος ἡ ἀκτὶς ἡ ἄκτιστος, ἐκ προφώτου ἡλίου γεννώμενος, ἀλλ’ οὐ τεμνόμενος. Οὗτός ἐστιν ὁ ἐκ μὴ ὄντων εἰς τὸ εἶναι θεὸς λόγος λόγῳ μόνῳ τὰ πάντα συστησάμενος. οὗτός ἐστιν ὁ ἑωσφόρος πρὸ ἑωσφόρου τὰς ἀσωμάτους διακοσμήσας δυνάμεις τῶν οὐρανίων, ἀσωμάτων, ἀοράτων στρατευμάτων καὶ ταγμάτων. οὗτός ἐστιν ὁ τανύσας τὸν οὐρανὸν μόνος καὶ περιπατῶν ἐπὶ θαλάσσης ὡς ἐπὶ ἐδάφους.
καὶ αὐτὸς ἡ μάχαιρα τοῦ Πνεύματος· αὐτὸς ὁ ποι- Α μὴν, καὶ αὐτὸς τὸ ἀρνίον· αὐτὸς ὁ θύτης, καὶ αὐτὸς ὁ θυόμενος· αὐτὸς ὁ ἀναφερόμενος, καὶ αὐτὸς ὁ τὴν θυσίαν δεχόμενος· αὐτὸς ὁ νόμος, καὶ αὐτὸς ὁ νῦν ὑπὸ νόμον γινόμενος. Γ'. Ἀλλὰ γὰρ φέρε λοιπόν, τὰ περὶ (1) τῆς ἡμέ ρας ἐκ τῶν ἱερῶν Εὐαγγελίων ἀκούσωμεν. Φησὶ γὰρ περὶ Χριστοῦ ὁ θαυμάσιος Λουκᾶς, ὅτι Ὅτε έπλη- ρώθησαν αἱ ἡμέραι του καθαρισμοῦ αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωϋσέως, ἀνήγαγον τὸν Ἰησοῦν εἰς Ἱερουσαλήμ, τοῦ παραστῆσαι αὐτὸν τῷ Κυρίῳ, καθώς γέγραπται ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου· "Οτι πάν ἄρσεν διανοίγον μήτραν, ἅγιον τῷ Κυρίῳ κλη θήσεται. Σαμουήλ μὲν οὖν, καὶ Ἰσαάκ, ὁμοῦ τε καὶ Ἰακώβ, Ἰωσήφ τε, καὶ ἕτεροι οἱ ἐκ στειρώσεως (2) παρ' ἐλπίδα τεχθέντες, καὶ διανοίξαντες ἀκάρπους μήτρας μητέρων, ἅγιοι τῷ Κυρίῳ ἐκλήθησαν· Χρι- στὸς δὲ ὁ μόνος ἐκ μόνης (3) (τοῦ μόνου Μονογενής ) Παρθένου τεχθείς, καὶ μὴ διανοίξας πύλας παρθενι κάς, οὐχ Ἅγιος τῷ Κυρίῳ, ἀλλ᾽ Αγιος τῶν ἁγίων, καὶ Κύριος τῶν κυρίων, καὶ Θεὸς τῶν θεῶν, καὶ πρωτότοκος τῶν πρωτοτόκων, ἄρχων τε ἀρχόντων, καὶ βασιλεὺς βασιλευόντων, καὶ κληθήσεται, καὶ πι στευθήσεται, καὶ προσκυνηθήσεται, καὶ νῦν ἐν τῷ καῷ ὑπὸ Συμεὼν κηρυχθήσεται. Ζ. Ην γάρ, φησὶν, ἄνθρωπος ἐν Ἱερουσαλήμ, ᾧ ὄνομα Συμεών· καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος, καὶ Πνεῦμα ἅγιον ἦν ἐν αὐτῷ (4). Καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου, μὴ ἰδεῖν θάνατον, πρὶν ἢ ἰδεῖν τὸν Χριστὸν Κυ- ρίου. Καὶ ἦλθεν ἐν τῷ Πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν. Καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν, τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νό- μου περὶ αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς ὁ Συμεὼν ἐδέξατο αυτ τὸν εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ, καὶ ηυλόγησε τὸν Θεὸν, καὶ εἶπε· Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, Δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου, ἐν εἰρήνῃ· ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὁ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἰς ἀπο- κάλυψιν ἐθνῶν, καὶ δόξαν λαοῦ σου Ισραήλ. - " 6ο ὅτι, καὶ ἐγένετο. καθαρισμοῦ αὐτῶν, καθαρι σμοῦ αὐτῆς. αὐτὸν προσφερό μενον καὶ ἁγνιζόμενον. εἰς Ἱερου- σαλήμ, εἰς Ἱεροσόλυμα. παραστῆσαι αὐτόν, ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου, ἐκ στειρών, Β μητέρων, ἅγιοι, ἅγιον, άγιοι Παρθένου τεχθείς, μονογενὴς δὲ, ὅτι μόνος, ἐκ μόνου, καὶ μόνον, καὶ μονοτρόπως • μόνος καὶ μόνου, καὶ μόνως, καὶ μόνον. οὐχ ἅγιος, μόνον, ἐπ' αὐτόν. πρὶν ἢ ἰδεῖν, πρὶν ἴδῃ. πρὶν ἰδεῖν. πρὶν ἢ ίδη. ἦλθεν ἐν τῷ ἱερῷ ἐν τῷ τῷ, Πνεύματι. ἦλθεν τῷ ἱερῷ ἐν Πνεύματι. νοχ Συμεών ἐδέξατο αὐτόν αὐτό εἰς τὰς ἀγκάλας, ἐν ταῖς ἀγκάλαις. INCERTI HOMILIA IN OCCURSUM DOMINI. stens ". ipse holocaustum, et gladius Spiri- Gen. xx11, 6, 7, 9, 10, 13. * Ephes. vi, 17. » Apoc. xix, 16. Psal. CV, pturam codd. Reg. 2, Coll. et Coisl. utriusque. Re- gius et Sifanus neutrum habent. In citato Lucæ testimonio, Colb. addit post Omnes mss. et editi codices habent, ut passim legere Latini et Græci Patres, quamvis in nostris Graecis exemplaribus habeatur, Scripturam illam supponit auctor no- ster, cum scribit num. præced., Paulo post, loco Regii ambo, Colb. et Coisl. ferunt, ut apud Lucam, Post addidi- mus, ex Reg. 1, Bodl. et Sifano, quamvis apud Lucam non habeatur. Post verba, habetur in Coisl. 2, plus quam duarum pa ginarum additamentum: quod cum hujus orationis stylo et elegantia plane alíeuum sit, ne ad calcem quidem exscribendum duxi. es sterili. Sifanus, ex sterilibus feminis. PATROI GR. XXXIII. G D tus". Ipse pastor, et agnus ipse; idem sacrificus, et sacrificatus ipse; ipse qui offertur, et ipse qui hostiam suscipit. Lex ipse, et idem nunc factus sub lege 57. VI. Agedum vero, quæ ad præsentem diem spe- ctant ex sacris Evangeliis audiamus. Ait enim de Christo admirabilis Lucas : Postquam impleti sunt dies purgationis eorum secundum legem Moysi, ad- duxerunt Jesum in Hierusalem, ut sisterent eum Do- mino, sicut scriptum est in lege Domini : Quoniam omne masculinum adaperiens vulvam, sanctum Do- mino vocabitur. Samuel quidem et Isaac, una cum Jacob, Joseph, aliisque qui ex sterilibus præter spem editi sunt, et infecundas matrum vulvas aperuere, sancti Domino sunt vocati. Christus vero, qui, ut- pote unius ac solius unigena, solus ex sola virgine natus est, nec virginales portas aperuit; non San- ctus Domino, sed Sanctus sanctorum et Dominus dominorum *, et Deus deorum, et primogenitorum primogenitus, et principum princeps, et regnantium rex”, cum vocabitur, tum credetur et adorabitur, nuncque a Symeone in templo prædicabitur. VN. Erat enim, ait [Scriptura ], homo Hierosoly- mis, cui nomen Symeon: et homo´iste justus, et Spi- ritus sanctus erat in eo. Et responsum acceperat a Spiritu sancto, non visurum se mortem, priusquam vi- deret Christum Domini. Et venit in Spiritu in templum. Et cum inducerent pucrum Jesum parentes, ut face- rent secundum legis consuetudinem pro eo, ipse quoque Symeon accepit eum in ulnas suas, et benedixit Deum, ac dixit : Nunc dimittis servum tuum, Domine, se- cundum verbum tuum, in pace : quia viderunt oculi mei salutare tuum, quod parasti ante faciem omnium populorum, lumen ad revelationem gentium, et glo- riam plebis tuæ Israel. Quis loquetur potentias Domini, auditus faciet omnes laudes ejus " ? Qui tellurem universam pugillo continet ", ulnis senis - Galat. V Dan. ix, 24; Tim. vi, 15. Infra, post loco Colb. habet, sanctum. Legendum suadent sequentia. Verba, desunt in Reg. 1, Colb. et Bodl. Naz. orat. 36, pag. 590, et orat. 23, p. 421, Infra, post addit Reg. cod., non sanctus solum Domino, etc. Lucas, Loco Reg. 1, Sifa- nus, et Colb., Reg. 2, et Coisl., Lucas et Cyrillus cat. 17, num. 4, Sequentia verba sic habentur in Reg. 1, et Colb., (deest Colb.) Βodl., Infra, ante non habetur in Coisl., sicut omittitur in sacro textu. Mox, pro ha- betur in Evangelio. Loco Reg. 1. Colb. et Bodl. habent, 2. 6: Isa. xL, 12. (1) Τὰ περί. Editi, τῶν περί. Secuti sumus scri- (2) Εκ στειρώσεως. Reg. 1, et Colb., ἐκ στείρας, (3) Ο μόνος ἐκ μόνης, etc. Imitari videtur (4) Εν αὐτῷ. Reg. 1, Colb. et Bodl., ἐπ' αὐτῷ.
PG 33:1196οὗτός ἐστιν ὁ ὀμίχλῃ σπαργανώσας τὴν ἄβυσσον. οὗτός ἐστιν ὁ στερεώσας τὴν γῆν ἐπὶ τῶν ὑδάτων. οὗτός ἐστιν ὁ ψάμμῳ περιτειχίσας τὴν θάλασσαν. οὗτός ἐστιν ὁ διορίσας τὸ φῶς ἀπὸ τοῦ σκότους. οὗτός ἐστιν ὁ τὴν κυκλικὴν τῶν ἀστέρων συντάξας διακόσμησιν. οὗτός ἐστιν ὁ πάντα τὸν ὁρώμενον καὶ νοούμενον κόσμον ἐν σοφίᾳ συστησάμενος. οὗτος ὁ χερσὶν ἀχειροπλάστοις ἐκ πηλοῦ διαπλάσας καὶ μορφώσας τὸν ἄνθρωπον. οὗτός ἐστιν ὁ κατ’ εἰκόνα θεοῦ δημιουργήσας ἡμᾶς, καὶ νῦν αὐτὸς κατ’ εἰκόνα τὴν ἡμετέραν γενόμενος ἄνθρωπος. Ἄνθρωπος, ἀλλὰ μὴν καὶ θεὸς ὁ αὐτός. ἄνθρωπος τὸ ὁρώμενον, ὅλως ὡς κἀγὼ αὐτὸς μετὰ τῶν ἐμῶν, ἵνα με καθαρίσας σώσῃ, θεὸς τὸ νοούμενον, τέλειος ἐκ τελείου πατρὸς τὴν οὐσίαν ἔχων. ὃς ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων δεσποτικῇ νῦν τὴν ἐμὴν μορφὴν ἔλαβε τὴν δουλικήν, οὐ μειώσας τῆς θεότητος τὸ ἀξίωμα, ἀλλ’ ἁγιάσας τῆς ἐμῆς φύσεως τὸ φύραμα. ἄνω ὅλος καὶ κάτω ὅλος ὁ αὐτὸς γνωριζόμενος, ἄνω γεννηθεὶς ἀχρόνως καὶ κάτω ἀσπόρως, τῶν ἄνω ποιητὴς ὡς θεὸς καὶ κάτω ποίημα ὡς ἄνθρωπος. Ἀκούσατε ταῦτα, πάντα τὰ ἔθνη, ἄκουε, Ἰσραήλ.
Α Τις λαλήσει τὰς δυναστείας τοῦ Κυρίου, ἀκου- στὰς ποιήσει πάσας τὰς αἰνέσεις αὐτοῦ; Ο κατα ἔχων (1) τὴν γῆν πᾶσαν δρακί, ἀγκάλαις πρεσβύτου χωρεῖται· καὶ βαστάζεται, ὁ φέρων τὰ πάντα τῷ δήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ. Β Η'. ᾿Αγαλλιάσθω ὁ ᾿Αδάμ, διὰ Συμεὼν πρὸς Χρισ στὸν λέγων· Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, Δέσ σποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου, ἐν εἰρήνῃ (2) • νῦν ἀπο λύεις με τῶν αἰωνίων δεσμῶν· νῦν ἀπολύεις με τῆς φθορᾶς· νῦν ἀπολύεις με τοῦ θανάτου· νῦν ἀπολύεις με τῆς λύπης, ὁ ἐμὸς Υἱὸς καὶ Θεός. Ον ἐν τῷ ναῷ Συμεὼν ἐναγκαλιζόμενος, καὶ τὸ ξένον τῆς οἰκονομίας μυστήριον πᾶσι τοῖς ἔθνεσι (5) καὶ Ἰουδαίοις εὐαγ γελιζόμενος, σκιρτᾷ καὶ ἀγαλλιά· καὶ λαμπρᾷ, καὶ διαπρυσίῳ φωνῇ περὶ αὐτοῦ ἀνακέκραγε, λέγων· Οὗτός ἐστιν ὁ ὢν, καὶ προὼν, καὶ ἀεὶ τῷ Πατρὶ συμ- παρών· ὁμοούσιος, ὁμόθρονος, ὁμόδοξος, ὁμοδύναμος, ισοδύναμος, παντοδύναμος (4), ἄναρχος, ἄκτιστος, ἀναλλοίωτος, ἀπερίγραπτος, ἀόρατος, ἄῤῥητος, ἀκατάληπτος, ἀψηλάφητος, ἀκατανόητος, ἀτέκμαρ τος. Θ'. Οὗτός ἐστι τῆς πατρικῆς δόξης τὸ ἀπαύγασμα οὗτός ἐστιν ὁ χαρακτήρ τῆς πάντων συστάσεως (5)· τοῦτο τὸ φῶς τῶν φώτων, ἐκ πατρικῶν ἀνατέλλον (6) τῶν κόλπων· οὗτος ὁ Θεὸς τῶν θεῶν, καὶ ἐκ Θεοῦ Θεός γνωριζόμενος· οὗτος ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς, ἐκ πη- γῆς, τῆς τοῦ Πατρὸς ζωῆς, προερχόμενος· οὗτος ὁ ποταμὸς τοῦ Θεοῦ, ἐξ ἀβύσσου θείας ἐκπορευόμενος, ἀλλ' οὐ χωριζόμενος· οὗτος ὁ θησαυρὸς τῆς ἀγαθό τητος τῆς πατρικῆς, καὶ ἀεννάου μακαριότητος· τοῦτο τὸ ὕδωρ τῆς ζωῆς, καὶ τὸ ζωὴν τῷ κόσμῳ χα- ριζόμενον· οὗτος ἡ ἀκτὶς (7) ἡ ἄκτιστος, ἐκ προφώ του ηλίου γεννώμενος, ἀλλ' οὐ τεμνόμενος. * κατέχων. ὁ γὰρ κατέχων. πᾶσαν. με τῆς λύπης, με τῆς φθορᾶς, με τοῦ θανάτου, μου τὴν λύπην. ἐμὸς υἱός, ἐμὸς Κύριος, πᾶσι, τοῖς ἔθνεσιν ἐδήλωσεν· καὶ Ἰουδαίοις εὐαγγελισάμενος, σκιρτᾷ, καὶ; Ἰουδαίοις γάρ εὐαγγελισάμενος, Ισοδύναμος. τῆς πάντων συστά σεως, χαρα κτήρ εἰ τῆς πάντων τῆς σε ὑποστάσεως, συστάσεως· ὑπόστασις συστάσεως χαρακτὴρ ὑποστάσεως, ὑποστά σεως χαρακτήρ χαρακτήρ ὑποστάσεως τῆς πάντα συστάσης, λόγῳ μόνῳ τὰ πάντα συστησάμενος. ἀνατέλλων. οὗτος ὁ Θεὸς τῶν θεῶν, οὗτος πρὸς τὸν Θεόν, ἐκ πη- γῆς, ἐκ πηγῆς τοῦ Πατρός ζωὴ προερχόμενος προσερχόμενος), επ ἀκτίς. APPENDIX AD OPERA S. CYRILLI. capitur, portaturque is, qui omnia fert verbo po- testatis suæ **. VIII. Exsultet Adam per Symeonem, Christum alloquens in hæc verba: Nunc dimittis servum tuum, Domine, secundum verbum tuum, in pace. Nunc absolvis me aeternis vinculis; nunc a corruptione me absolvis; nunc a morte expedis; nunc a tristitia liberas, tu Filius ac Deus meus. Quem in templo Symeon ulnis accipiens, novum- que susceptæ carnis mysterium gentibus omnibus ac Judais annuntians, exsultat et gestit; atque con- tenta allisonaque voce clamans de ipso dicit : Iste est, qui est, et qui olim erat, ac semper Patri præ- sens adest : consubstantialis, ejusdem throni et gloriæ particeps, eadem potentia, pari virtute, omnipotens, sine initio, increatus, immutabilis, incircumscriptus, invisibilis, ineffabilis, incompre- hensus, incontrectabilis, cogitatu major, nullis con- jecturis æstimandus. IX. Hic est paternæ gloriæ splendor " ; hic cha- racter [et norina] constitutionis rerum omnium. Hic luminum lumen e paterno sinu oriens; hic Deus deorum, qui ex Deo Deus agnoscitur. Hic fous vitae ex fonte, Patris videlicet vita, pro- grediens; hic fluvius Dei ex divina abysso proce- dens", nec vero ab ea separatus. Hic thesaurus paternæ bonitatis ac perennis felicitatis. Hic vitæ aqua ", quæ etiam mundo vitam largitur. Hic est radiùs ille increatus, qui ex sole luci anteriore na- scitur, nec ab eo dividitur. Hebr. 1, 3. ibid. iv, 14. c Psal. LxxxIII, S. Psal. xxxν, 10. * Psal. XLV, 3; Lxiv, 10. Colb., In iisd. et Bodl. deest, Coisl. 2, et loco superiore, ubi integrum evangelistæ testum describit. Paulo post, ex Coisl. scripsimus, ut in præcedentibus, loco Μox, pro Bodl. et Colb. habent, meus Do- minus; quain lectionem magis probat Millesius, cui non assentior; nam gaudet hic auctor antithesibus, D quæ Filii Dei humilitatem cum magnitudine compa- rant hic autem præclara reperitur, ut idem sit Adami filius, et ejusdem Deus. sic habent, ita ut, alteram phrasim inci- piat, nexum cum verbis sequentibus, etc. Sifanus etiam sic scribit omisso etc. Regiis duobus, Coisl. utroque, Colb., Bodl. et ed. Sifani. Nam auctor videtur omnia ejus generis com- posita, quæ in Christum cadere poterant, hoc loco acervare voluisse. Coisl. tamen uterque omittit, ex cod. Coisl. utroque. Verba, desunt in cod. Colb. Editi vero inter intersertam habent vocem Joan. ut sit sensus, character substantiæ re- rum omnium consistentium. Hanc eliminavimus, primum quia inutilis est, cum sufficiat vox sub- jecta secundo, informis est dicendi ratio; atque in hoc loco tria genitiva simul congesta, non satis cæterarum hujus orationis partium elegantiæ respondere videntur; tertio, hæc vox, hic ad res creatas accommodata,ita a sancto Paulo, Hebr. 1, 3, ad divinam substantiam et paternam hypostasim applicatur et determinatur, ut non facile reperias qui ea voce ad creaturas deflexa abusi esse videan- tur; quarto tandem, videtur mihi aut vox a librariis voci adjuncta, propter soleinne Apostoli testimonium in quo conjunguntur; aut ab eis deformala vera auctoris lectio, character sub- stantiæ quæ universa consistere fecit: eaque scriptura plane scopo et verbis auctoris congruit; qui num. seq. ait, Coisl. scriptura, quam editorum, Loro horum verborum, Βodl., hic apud Deum. Pro etc., S fanus et Colb., (Colb., funte Patris vita procedens. Prepositionem ex adjecimus ex codd. Reg. duobus, Cold. Coisl., utroque, Bodl. et Sifano. Loco (1) Ο κατέχων. Reg. uterque et Coisl., ὅτι ὁ (2) Ἐν εἰρήνῃ. Praepositionem v addidimus ex (5) Πᾶσι τοῖς ἔθνεσι. Bodl. et Sifan., omisso (4) Παντοδύναμος. [d verbum addidi ex codd. (5) Χαρακτήρ τῆς πάντων συστάσεως. Ita lego (6) Ανατέλλον. Melior hæc codd. Regiorum et (7) Οὗτος ἡ ἀκτίς, etc. Colb. omittit vocem ἡ
PG 33:1197κύριος ὁ θεός σου οὗτός ἐστιν ὃν ἐγὼ ὁ σὸς ἱερεὺς Συμεὼν ἐν ἀγκάλαις βαστάζων μεγάλῃ κηρύττω τῇ φωνῇ τῷ λαῷ ἐν τῷ ναῷ διαμαρτυρόμενος. διὸ προσέχετε λαός μου τὸν λόγον μου, κλίνατε τὸ οὖς ὑμῶν εἰς τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου. τοῦτο τὸ παιδίον ἐστί, περὶ οὗ Ἰσαί̈ας προεκήρυξε λέγων, ὅτι παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν, υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν, καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς «τῆς τοῦ πατρός» ἄγγελος, θαυμαστός, σύμβουλος, θεὸς ἰσχυρός, ἐξουσιαστής, ὦ Ἰσραήλ, ἄρχων εἰρήνης, πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. εἰ οὖν θεὸς ἰσχυρὸς τοῦτο τὸ παιδίον, περὶ αὐτοῦ δῆλον ὅτι εἴρηκε Δαβίδ· ὀφθήσεται ὁ θεὸς τῶν θεῶν ἐν Σιών. περὶ τούτου παιδίου Ἱερεμίας βοᾷ· ὅτι ὁ θεὸς ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη. Τοῦτο τὸ παιδίον ἐστὶν ὁ πάλαι τῷ Ἰσραὴλ τὴν θάλασσαν διαῤῥήξας καὶ τὸν φαραὼ βυθίσας καὶ τὸν νόμον δοὺς τοῖς Ἰσραηλίταις καὶ τὸ μάννα ἐπομβρίσας καὶ στύλῳ πυρὸς τὸ γένος τῶν Ἑβραίων ὁδηγήσας καὶ πέτραν ῥήξας καὶ βάτον πυροδρόσου φλογὸς ἄφλεκτον φυλάξας.
Γ. Οὗτός ἐστιν, δ, ἐκ μὴ ὄντων εἰς τὸ εἶναι, Θεὸς Α Λόγος λόγῳ μόνῳ τὰ πάντα συστησάμενος· οὗτός ἐστιν ὁ ἑωσφόρος, πρὸ ἑωσφόρου τὰς ἀσωμάτους διακοσμήσας δυνάμεις τῶν οὐρανίων, ἀσωμάτων (1), ἀοράτων, στρατευμάτων καὶ ταγμάτων· οὗτός ἐστιν ὁ τανύσας τὸν οὐρανὸν μόνος, καὶ περιπατῶν ἐπὶ θαλάσσης ὡς ἐπὶ ἐδάφους· οὗτός ἐστιν ὁ ὀμίχλῃ σπαργανώσας τὴν ἄβυσσον· οὗτός ἐστιν ὁ στερεώσας τὴν γῆν ἐπὶ τῶν ὑδάτων· οὗτός ἐστιν ὁ ψάμμῳ περι- τειχίσας τὴν θάλασσαν· οὗτός ἐστιν ὁ διορίσας τὸ φῶς ἀπὸ τοῦ σκότους· οὗτός ἐστιν ὁ τὴν κυκλικὴν τῶν ἀστέρων συντάξας διακόσμησιν· οὗτός ἐστιν ὁ πάνω τα, τὸν ὁρώμενον (2) καὶ νοούμενον, κόσμον ἐν σοφίᾳ συστησάμενος· οὗτός ἐστιν, ὁ χερσὶν ἀχειροπλάστοις ἐκ πηλοῦ διαπλάσας καὶ μορφώσας τὸν ἄνθρωπον· οὗτός ἐστιν ὁ κατ' εἰκόνα Θεοῦ δημιουργήσας ἡμᾶς, καὶ νῦν αὐτὸς κατ' εἰκόνα τὴν ἡμετέραν γενόμενος ἄνθρωπος. Ανθρωπος, ἀλλὰ μὴν καὶ Θεὸς ὁ αὐτός· ἄνθρωπος τὸ ὁρώμενον, ὅλος ὡς κἀγὼ αὐτὸς μετὰ τῶν ἐμῶν, ἵνα με καθαρίσας σώσῃ· Θεὸς, τὸ νοού- μενον, τέλειος ἐκ τελείου (3) Πατρὸς τὴν οὐσίαν ἔχων. Ος ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων δεσποτικῇ, νῦν τὴν ἐμὴν μορφὴν ἔλαβε τὴν δουλικήν· οὐ μειώσας τῆς θεότητος τὸ ἀξίωμα, ἀλλ᾽ ἁγιάσας τῆς ἐμῆς φύσ σεως τὸ φύραμα· ἄνω ὅλος, καὶ κάτω ὅλος ὁ αὐτὸς γνωριζόμενος· ἄνω γεννηθεὶς ἀχρόνως, καὶ κάτω ἀσπόρως· τῶν ἄνω ποιητὴς ὡς Θεός (4), καὶ κάτω ποίημα ὡς ἄνθρωπος. Χ. το ; ΙΑ'. Ακούσατε ταῦτα, πάντα τὰ ἔθνη· ἄκους, Ἰσραήλ (5) · Κύριος ὁ Θεός σου, οὗτός ἐστιν ὅν ἐγὼ ὁ σὸς ἱερεὺς Συμεὼν ἐν ἀγκάλαις βαστάζων, μεγάλη κηρύττω τῇ φωνῇ, τῷ λαῷ ἐν τῷ ναῷ διαμαρτυρό μενος. Διὸ προσέχετε, λαός μου, τὸν λόγον μου (0)• κλίνατε τὸ οὖς ὑμῶν εἰς τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου. Τοῦτο τὸ παιδίον ἐστί, περὶ οὗ Ἰσαΐας προεκή- ρυξε, λέγων, ὅτι Παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν, υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν· καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς (τῆς τοῦ Πατρὸς) (7) ἄγγελος θαυμαστός, * το β. πατροφώτου, προφώτου, πρό, πατρό, προφώτου ἀσωμάτους δυνάμεις τῶν νοουμένων. ὡς ἄνθρωπος, τὸ δέ, και, κάτω. ... ... ἐγὼ ὁ σὸς ἱερεὺς Συμεὼν κηρύττω, ἂν ὁ Συμεών κηρύττει. Αt οὗτός ἐστιν, Οὐκ ἦν ἱερεὺς Συμεών, τῶν δὲ ἱερέων ταῖς ἀρεταῖς πολλὰ προεἶχεν οἱ ἱερεῖς τὸν Συμεῶνα. Ο πολιοφανής ἱερεὺς Συμεών. τῷ λόγῳ μου. τὸν νόμον μου τῶν λόγων, τὸν νόμον μου. INCERTI HOMILIA IN OCCURSUM DOMINI. Hic est Deus Verbum ", qui verbo solo om- nia ex non exstantibus ut essent fecit; hic est lu- cifer ", qui ante luciferum incorporales cole- stium, incorporeorum, invisibiliumque exercituum et ordinum potestates distinxit; hic est qui extendit cœlum solus, ac supra mare ambulat velut supra solum ”; hic est qui abyssum nube fasciæ instar obvolvit "; hic est qui firmavit terram super aquas”, quique arena tanquam muro mare circumvalla- vit 78; hic est qui divisit lucem a tenebris *, quique orbiculatum siderum ornamentum cœlo colloca- vit; hic est qui universum cum visibilem, tum in- telligibilem nundum in sapientia constituit; hic est qui manibus non manufactis hominem ex luto finxit et informavit 7; hic est qui ad imaginem B Dei nos condidit; nuncque ipse ad imaginem no- stram factus est homo : homo, inquam, verum idem etiam Deus. Homo, quantum ad il quod cer- nitur; totus qualis et ego ipse cum iis quæ mea sunt, ut me emundans salvum eliciat : Deus, quantum ad id quod sola cogitatione intel- ligi potest, perfectus ex perfecto Patre essen- tiam habens. Qui cum in herili Dei forma es- set, nunc servilem meam formam assumpsit non divinitatis dignitatem diminuens, sed meæ naturæ massam sanctificans; qui in superis totus, idemque totus in his inferis locis agnoscitur: sur- sum natus sine tempore, ac deorsum absque virili partibus creatura, ut homo. satu : superorum factor, uti Deus : et in inferis hisce C Joan. 1, 1. xxxvm, 10, 11. LXXVII, 1. * Job xxxviu, 7. Job 15, * Gen. 1, 4. Gen. 11, 7. XI. Audite hæc, omnes gentes : audi, Israel : Dominus Deus tuus, hic est quem tuus ego sacer- dus Symeon in ulnis gestans, populum in templo contestans, magna voce prædico. Idcirco attende, popule meus, sermonem meum : inclinate aurem ve- stram in verba oris mei 78. Hic ille puer est, de quo Isaias prænuntiavit dicens : Puer natus est nobis, filius et datus est nobis: et vocatur nomen ejus ma- gui consilii (Patris videlicet consilii) angelus ; ad- mirabilis, consiliarius, Deus fortis, potestatem exer- Psal. CXXXV, Job Psal. XLVIII, 2. Philipp. 11, 6, 7. informis vocis ex Colb. et Coisl. sub- stilimus, quam librarii, compendiosa D notæ vice assueti, deformaverant. In Coisl. 2, est cum abbreviante nota. tam plane redundans, abest a codd. Colb. et Bodl. Baill. et Sifan. desunt in Sifan. et codd. Bodl. et Colb. quorum postremus habet loco aple habet, præferenda lectio recepta, in qua Symeon continuat orationem jam a medio numero præcedenti inchoatam his verbis, etc. Cavere forsan voluit vel librarius, vel Psal. emendator, ne Symeoni seni sacerdotii dignitas tribueretur. Hanc vero multorum opinionem fuisse testis est Photius qui in Amphilochiis quæstionibus mss., quæst. 186, eam refellit aiens : Non erat sacerdos Symeon, tametsi sacerdotibus virtutum merito multo præcelleret. Proclus CP. orat. Iv in Nat. Dom. Combef. Auct. I, pag. 337, Symeonem sacerdotum numero accenset, dum ju- bet ut mulieres Martham offerant, viduæ Annam, steriles Elizabetam, virgines Mariam, sacerdotes Symeonem : Non absimilis est hæc homilia stylo Proclianis ; pseudo-Damasce- nus quoque orat. in Annuntiat., tɔm. II, p. 837, ait : Coisl., Reg. et Colb., legem meam verborum. Est in psalmno, bus commentarii vice ab auctore autexta, desunt in 8. "¹ Job xxxvшı, 9. (1) Ασωμάτων. Ea vox, propter superius posi- (2) Τὸν ἐρώμενor, etc. Coisl., τῶν ὁρωμένων, καὶ (5) Εκ τελείου. Præpos. ex adjeci ex codd. Colb., (4) Ως Θεός. Hæc verba et mox consequentia, (5) Ισραήλ. Colb., Ἱερουσαλήμ. Μox, loco (6) Τὸν λόγον μου, Regius 2, τοῖς λόγοις μου. (7) Τῆς τοῦ Πατρός. Ea verba, Scripture voci
PG 33:1198τοῦτο τὸ παιδίον τεςσαρακονταετῆ φονευτὴν Μωσέα τοῦ αἰγυπτιακοῦ λαοῦ πεποίηκε καὶ τεσσαράκοντα ἔτη ποιμένα προβάτων ἀνέδειξε καὶ τεσσαράκοντα ἔτη ὁδηγὸν τῷ Ἰσραὴλ κατέστησε, καὶ τεσσαράκοντα ἡμέρας νηστεῦσαι ἐδυνάμωσεν, ὡς καὶ αὐτὸ τὸ παιδίον μετὰ τὸ βάπτισμα τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐνήστευσε καὶ μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως εἰς τὴν ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἀνελήλυθε καὶ μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας τῆς ἐκ παρθένου γεννήσεως νῦν εἰς τὴν ἐπίγειον Ἱερουσαλὴμ εἰσελήλυθε. Περὶ τούτου τοῦ παιδίου Ἀμβακοὺμ προεκήρυξε λέγων· ὁ θεὸς ἀπὸ Θαιμὰν ἥξει, τουτέστιν ἐκ τοῦ νότου. ἐκ νότου γὰρ τῆς Ἱερουσαλήμ, ἐκ Βηθλεέμ, νῦν ἐν Σιὼν εἰσελήλυθε. διὰ τοῦτο τὸ παιδίον Μωυσῆς ὑμῖν διεμαρτύρετο λέγων ὅτι προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει κύριος ὁ θεὸς ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν, καὶ πᾶς ὁ μὴ ἀκούων αὐτοῦ ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ αὐτοῦ. Περὶ τούτου τοῦ παιδίου ὁ προφήτης Δαβὶδ ηὔχετο λέγων· ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν χερουβὶμ ἐμφάνηθι, ἐξέγειρον τὴν δυναστείαν σου καὶ ἐλθὲ εἰς τὸ σῶσαι ἡμᾶς. καὶ πάλιν· ταχὺ προκαταλαμβανέτωσαν ἡμᾶς οἱ οἰκτιρμοί σου κύριε. καὶ πάλιν· κύριε κλῖνον τοὺς οὐρανούς σου καὶ κατάβηθι.
Γ. Οὗτός ἐστιν, δ, ἐκ μὴ ὄντων εἰς τὸ εἶναι, Θεὸς Α Λόγος λόγῳ μόνῳ τὰ πάντα συστησάμενος· οὗτός ἐστιν ὁ ἑωσφόρος, πρὸ ἑωσφόρου τὰς ἀσωμάτους διακοσμήσας δυνάμεις τῶν οὐρανίων, ἀσωμάτων (1), ἀοράτων, στρατευμάτων καὶ ταγμάτων· οὗτός ἐστιν ὁ τανύσας τὸν οὐρανὸν μόνος, καὶ περιπατῶν ἐπὶ θαλάσσης ὡς ἐπὶ ἐδάφους· οὗτός ἐστιν ὁ ὀμίχλῃ σπαργανώσας τὴν ἄβυσσον· οὗτός ἐστιν ὁ στερεώσας τὴν γῆν ἐπὶ τῶν ὑδάτων· οὗτός ἐστιν ὁ ψάμμῳ περι- τειχίσας τὴν θάλασσαν· οὗτός ἐστιν ὁ διορίσας τὸ φῶς ἀπὸ τοῦ σκότους· οὗτός ἐστιν ὁ τὴν κυκλικὴν τῶν ἀστέρων συντάξας διακόσμησιν· οὗτός ἐστιν ὁ πάνω τα, τὸν ὁρώμενον (2) καὶ νοούμενον, κόσμον ἐν σοφίᾳ συστησάμενος· οὗτός ἐστιν, ὁ χερσὶν ἀχειροπλάστοις ἐκ πηλοῦ διαπλάσας καὶ μορφώσας τὸν ἄνθρωπον· οὗτός ἐστιν ὁ κατ' εἰκόνα Θεοῦ δημιουργήσας ἡμᾶς, καὶ νῦν αὐτὸς κατ' εἰκόνα τὴν ἡμετέραν γενόμενος ἄνθρωπος. Ανθρωπος, ἀλλὰ μὴν καὶ Θεὸς ὁ αὐτός· ἄνθρωπος τὸ ὁρώμενον, ὅλος ὡς κἀγὼ αὐτὸς μετὰ τῶν ἐμῶν, ἵνα με καθαρίσας σώσῃ· Θεὸς, τὸ νοού- μενον, τέλειος ἐκ τελείου (3) Πατρὸς τὴν οὐσίαν ἔχων. Ος ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων δεσποτικῇ, νῦν τὴν ἐμὴν μορφὴν ἔλαβε τὴν δουλικήν· οὐ μειώσας τῆς θεότητος τὸ ἀξίωμα, ἀλλ᾽ ἁγιάσας τῆς ἐμῆς φύσ σεως τὸ φύραμα· ἄνω ὅλος, καὶ κάτω ὅλος ὁ αὐτὸς γνωριζόμενος· ἄνω γεννηθεὶς ἀχρόνως, καὶ κάτω ἀσπόρως· τῶν ἄνω ποιητὴς ὡς Θεός (4), καὶ κάτω ποίημα ὡς ἄνθρωπος. Χ. το ; ΙΑ'. Ακούσατε ταῦτα, πάντα τὰ ἔθνη· ἄκους, Ἰσραήλ (5) · Κύριος ὁ Θεός σου, οὗτός ἐστιν ὅν ἐγὼ ὁ σὸς ἱερεὺς Συμεὼν ἐν ἀγκάλαις βαστάζων, μεγάλη κηρύττω τῇ φωνῇ, τῷ λαῷ ἐν τῷ ναῷ διαμαρτυρό μενος. Διὸ προσέχετε, λαός μου, τὸν λόγον μου (0)• κλίνατε τὸ οὖς ὑμῶν εἰς τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου. Τοῦτο τὸ παιδίον ἐστί, περὶ οὗ Ἰσαΐας προεκή- ρυξε, λέγων, ὅτι Παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν, υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν· καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς (τῆς τοῦ Πατρὸς) (7) ἄγγελος θαυμαστός, * το β. πατροφώτου, προφώτου, πρό, πατρό, προφώτου ἀσωμάτους δυνάμεις τῶν νοουμένων. ὡς ἄνθρωπος, τὸ δέ, και, κάτω. ... ... ἐγὼ ὁ σὸς ἱερεὺς Συμεὼν κηρύττω, ἂν ὁ Συμεών κηρύττει. Αt οὗτός ἐστιν, Οὐκ ἦν ἱερεὺς Συμεών, τῶν δὲ ἱερέων ταῖς ἀρεταῖς πολλὰ προεἶχεν οἱ ἱερεῖς τὸν Συμεῶνα. Ο πολιοφανής ἱερεὺς Συμεών. τῷ λόγῳ μου. τὸν νόμον μου τῶν λόγων, τὸν νόμον μου. INCERTI HOMILIA IN OCCURSUM DOMINI. Hic est Deus Verbum ", qui verbo solo om- nia ex non exstantibus ut essent fecit; hic est lu- cifer ", qui ante luciferum incorporales cole- stium, incorporeorum, invisibiliumque exercituum et ordinum potestates distinxit; hic est qui extendit cœlum solus, ac supra mare ambulat velut supra solum ”; hic est qui abyssum nube fasciæ instar obvolvit "; hic est qui firmavit terram super aquas”, quique arena tanquam muro mare circumvalla- vit 78; hic est qui divisit lucem a tenebris *, quique orbiculatum siderum ornamentum cœlo colloca- vit; hic est qui universum cum visibilem, tum in- telligibilem nundum in sapientia constituit; hic est qui manibus non manufactis hominem ex luto finxit et informavit 7; hic est qui ad imaginem B Dei nos condidit; nuncque ipse ad imaginem no- stram factus est homo : homo, inquam, verum idem etiam Deus. Homo, quantum ad il quod cer- nitur; totus qualis et ego ipse cum iis quæ mea sunt, ut me emundans salvum eliciat : Deus, quantum ad id quod sola cogitatione intel- ligi potest, perfectus ex perfecto Patre essen- tiam habens. Qui cum in herili Dei forma es- set, nunc servilem meam formam assumpsit non divinitatis dignitatem diminuens, sed meæ naturæ massam sanctificans; qui in superis totus, idemque totus in his inferis locis agnoscitur: sur- sum natus sine tempore, ac deorsum absque virili partibus creatura, ut homo. satu : superorum factor, uti Deus : et in inferis hisce C Joan. 1, 1. xxxvm, 10, 11. LXXVII, 1. * Job xxxviu, 7. Job 15, * Gen. 1, 4. Gen. 11, 7. XI. Audite hæc, omnes gentes : audi, Israel : Dominus Deus tuus, hic est quem tuus ego sacer- dus Symeon in ulnis gestans, populum in templo contestans, magna voce prædico. Idcirco attende, popule meus, sermonem meum : inclinate aurem ve- stram in verba oris mei 78. Hic ille puer est, de quo Isaias prænuntiavit dicens : Puer natus est nobis, filius et datus est nobis: et vocatur nomen ejus ma- gui consilii (Patris videlicet consilii) angelus ; ad- mirabilis, consiliarius, Deus fortis, potestatem exer- Psal. CXXXV, Job Psal. XLVIII, 2. Philipp. 11, 6, 7. informis vocis ex Colb. et Coisl. sub- stilimus, quam librarii, compendiosa D notæ vice assueti, deformaverant. In Coisl. 2, est cum abbreviante nota. tam plane redundans, abest a codd. Colb. et Bodl. Baill. et Sifan. desunt in Sifan. et codd. Bodl. et Colb. quorum postremus habet loco aple habet, præferenda lectio recepta, in qua Symeon continuat orationem jam a medio numero præcedenti inchoatam his verbis, etc. Cavere forsan voluit vel librarius, vel Psal. emendator, ne Symeoni seni sacerdotii dignitas tribueretur. Hanc vero multorum opinionem fuisse testis est Photius qui in Amphilochiis quæstionibus mss., quæst. 186, eam refellit aiens : Non erat sacerdos Symeon, tametsi sacerdotibus virtutum merito multo præcelleret. Proclus CP. orat. Iv in Nat. Dom. Combef. Auct. I, pag. 337, Symeonem sacerdotum numero accenset, dum ju- bet ut mulieres Martham offerant, viduæ Annam, steriles Elizabetam, virgines Mariam, sacerdotes Symeonem : Non absimilis est hæc homilia stylo Proclianis ; pseudo-Damasce- nus quoque orat. in Annuntiat., tɔm. II, p. 837, ait : Coisl., Reg. et Colb., legem meam verborum. Est in psalmno, bus commentarii vice ab auctore autexta, desunt in 8. "¹ Job xxxvшı, 9. (1) Ασωμάτων. Ea vox, propter superius posi- (2) Τὸν ἐρώμενor, etc. Coisl., τῶν ὁρωμένων, καὶ (5) Εκ τελείου. Præpos. ex adjeci ex codd. Colb., (4) Ως Θεός. Hæc verba et mox consequentia, (5) Ισραήλ. Colb., Ἱερουσαλήμ. Μox, loco (6) Τὸν λόγον μου, Regius 2, τοῖς λόγοις μου. (7) Τῆς τοῦ Πατρός. Ea verba, Scripture voci
PG 33:1200καὶ ἄλλως· σὺ κύριε ὁ θεὸς τῶν δυνάμεων πρόσσχες τοῦ ἐπισκέψασθαι πάντα τὰ ἔθνη. διὸ γνῶτε ἔθνη καὶ ἡττᾶσθε. Ἴδετε Ἰουδαῖοι καὶ πείσθητε ὅτι τοῦτο τὸ παιδίον ὑμνοῦσιν ἄγγελοι, τούτῳ προσκυνοῦσιν ἀρχάγγελοι, τοῦτο τρέμουσιν ἐξουσίαι, τοῦτο δοξάζουσι δυνάμεις, τούτῳ δουλεύουσι τὰ χερουβίμ, τοῦτο θεολογεῖ τὰ σεραφίμ. τούτῳ δουλεύει ὁ ἥλιος, τούτῳ λειτουργεῖ σελήνη, τούτῳ ὑπακούει τὰ στοιχεῖα, τούτῳ ὑποτάσσονται αἱ πηγαί. τοῦτο τὸ παιδίον ἰδοῦσαι πύλαι ᾅδου συνετρίβησαν, πύλαι δὲ οὐράνιοι ἀνεπετάσθησαν, καὶ ᾅδης ἰδὼν ἐτρόμαξε. τοῦτο τὸ παιδίον θάνατον κατήργησε, τὸν διάβολον ᾔσχυνε, τὴν κατάραν ἔλυσε, τὴν λύπην κατέπαυσε, τὸν ὄφιν συνέτριψε, τὸ μεσότοιχον διέκοψε, τὸ πονηρὸν χειρόγραφον τῶν ἁμαρτιῶν διέῤῥηξε, τὴν ἁμαρτίαν ἐπάτησε, τὴν πλάνην κατέλυσε, τὴν κτίσιν ἀνέστησε. τοῦτο τὸ παιδίον τὸν Ἀδὰμ διέσωσε, τὴν Εὔαν ἀνέπλασε, τὰ ἔθνη ἐκάλεσε, τὸν κόσμον ἐφώτισε. Διὸ δεῦτε καὶ ὑμεῖς φιλόχριστοι καὶ φιλόθεοι.
Α σύμβουλος, Θεὸς ἰσχυρὸς, ἐξουσιαστής ( Ἰσραήλ), ἄρχων εἰρήνης, πατὴρ τοῦ μέλλοντος αιώ νος. Εἰ οὖν Θεὸς ἰσχυρὸς τοῦτο τὸ παιδίον, περὶ αὐτοῦ δηλονότι (1) εἴρηκε Δαβίδ· Ὀφθήσεται ὁ Θεὸς τῶν θεῶν ἐν Σιών. Περὶ τούτου τοῦ (2) παι δίου Ἱερεμίας βοᾷ, ὅτι ὁ Θεὸς ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη, καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη. ΙΒ'. Τοῦτο τὸ παιδίον ἐστὶν, ὁ πάλαι τῷ Ἰσραὴλ τὴν θάλασσαν διαῤῥήξας (5), καὶ τὸν Φαραὼ βυθίσας· καὶ τὸν νόμον τοὺς τοῖς Ἰσραηλίταις, καὶ τὸ μάννα ἐπομβρίσας, καὶ στύλῳ πυρὸς τὸ γένος τῶν Εβραίων ὁδηγήσας, καὶ πέτραν ρήξας, καὶ βάτον πυροδρόσου φλογὸς ἄφλεκτον φυλάξας. Τοῦτο τὸ παιδίον, τέσσα- ρακονταετή (4) φονευτήν Μωσέα τοῦ Αἰγυπτίου λαοῦ πεποίηκε, καὶ τεσσαράκοντα ἔτη ποιμένα προβάτων ἀνέδειξε, καὶ τεσσαράκοντα ἔτη ὁδηγὸν τῷ Ἰσραὴλ κατέστησε, καὶ τεσσαράκοντα ἡμέρας νηστεῦσαι ἐν εδυνάμωσεν· ὡς καὶ αὐτὸ (5) τὸ παιδίον μετὰ τὸ βάπτισμα, τεσσαράκοντα ἡμέρας ενήστευσε, καὶ μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστά σεως εἰς τὴν ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἀνελήλυθε, καὶ μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας τῆς ἐκ Παρθένου γεννήσεως, νῦν εἰς τὴν ἐπίγειον Ἱερουσαλὴμ εἰσελήλυθε ΙΓ΄. Περὶ τούτου τοῦ παιδίου Αμβακούμ προεχή ρυξε, λέγων· Ὁ Θεὸς ἀπὸ Θαιμαν ἤξει, τουτέστιν, ἐκ τοῦ νότου· ἐκ νότου γὰρ τῆς Ἱερουσαλήμ, ἐν Βηθλεὲμ νῦν ἐν Σιὼν εἰσελήλυθε. Διὰ τοῦτο τὸ παι δίον Μωϋσῆς ὑμῖν διεμαρτύρετο, λέγων, ὅτι Προφή την (6) ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεὸς ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν· καὶ πᾶς ὁ μὴ ἀκούων αὐτοῦ, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ αὐτοῦ. Περὶ τούτου τοῦ παιδίου ὁ προφήτης Δαβὶδ ηύχετο, λέγων· Ο καθ ήμενος ἐπὶ τῶν χερουβὶμ, ἐμφάνηθι· ἐξέγειρον τὴν δυναστείαν σου, καὶ ἐλθὲ εἰς τὸ σῶσαι ἡμᾶς· καὶ πάλιν· Ταχὺ προκαταλαμβανέτωσαν ἡμᾶς οἱ οἰκτιρμοί σου, Κύριε· καὶ πάλιν· Κύριε, χιν, 21-29. Γι, καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς τῆς τοῦ Πατρός) ἄγγελος. ὦ Ἰσραήλ, έξω ουσιαστής, δῆλον. τὸ διαῤῥῆξαν, βυθίσαν, πυροδρόσου φλογός, πυρός δροσον πυρένδροσον, πυρίδροσον) φλόγα. πυρίδροσον φλογί, πο Μωσήν, Μωσέα. λαοῦ δίον τεσσαράκοντα ἡμέρας βαπτισθὲν νενηστευκέναι, ἀνεληλυθέναι, οι εἰσεληλυθέναι. ἡμέρας ἔτη, άνα- στάσεως, ἀναγεννήσεως. ή ψυχὴ αὐτοῦ, ἐκ γῆς ζώντων, APPENDIX AD OPERA S. CYRILLI. cens (o Israel), princeps pacis, pater futuri secu- li ”. Si igitur Deus fortis hic puer est, de illo nimirum a Davide dictum est: Videbitur Deus deo- rum in Sion 80. De hoc puero clamat Jeremias (Ba- ruch]: Deus in terra visus est, et cum hominibus con- versatus est XII. Hic ille puer est, qui olim Israeli mare discidit, et Pharaonem demersit : qui legem Israelitis dedit ac manna pluit et ignis co- lumna Hebræorum generi viam commonstravit : qui petram disrupit ", ac rubum roscida flamma ardentem servavit incombustum *. Hic puer Moy- sen quadraginta annos natum Ægyptiaci populi occisoreni fecit **; eumdemque per annos quadra- ginta pastorem ovium constituit " ; quadragintaque itidem annis Israelitico populo viæ ducem præferit; tolerandique quadraginta dierum jejunii potentem effecit " : quemadmodum ipse puer post baptisma quadraginta dies jejunavit "; ac post totidem a resurrectione ex mortuis dies, in supernamn Hieru- salem ascendit, demumque post quadra- ginta a nativitate ex Virgine dies nutuc terrenam Hierusalem ingressus est. , X. De hoc puero Ambacum præsignificavit his verbis Deus a Thæman veniet ”, hoc est ab au- stro; nam ab austro Hierosolymæ ex Bethlehem nunc in Sionem intravit. Propter hunc puerum vobis Moyses contestatus est dicens: Prophetam vobis suscitabit Dominus Deus ex fratribus vestris : et quicunque ipsum non audierit, exterminabitur anima ejus *. De eodem puero propheta David ora- bat in hæc verba : Qui sedes super cherubim, ap- pare. Excita potentiam tuam, et veni ut salvos nos facias ; iterumque : Cito anticipent nos misericor- diæ tuæ, Domine "; ac rursuın : Domine, inclina et descende " ; et alias : Tu, Domine, colos tuos, Isa. IX, 6. Psal. Lxxx111, 8. • Exod. xvi, 15. Exod. x, 21, 28. 1. 2. • B C Baruch !!!, 38. Exod. Exod. xx sq. Exod. 111, 2. Exod. 1. 11. ss Exod. !!!, Num. xx, 8. Act. 1, 3, 8qq. Exod. XXIV, 18. • Matth. 1, 19; Act. 1, 29. vs Psal. Lxxix, 2. 3. Psal. LXXVIII, 8. Colb. et Coisl. Sumpsit ex Naz. hom. 38, p. Loco quod deest etiam in Sifano, habetur in Bodl. et Colb. codicibus, puteslate utens; quæ vox a me in textum immissa, una cum aliis reperitur apud LXX, in Ald. et Compl. edit., et in cod. Alexandrino : tametsi in sinceriori eorumdem editione Vaticana nullus alius titulus habeatur, præter quam magni consilii angelus : Hieronymusque censet LXX_interpretes certo consilio ea nomina suppressisse. Attamen le- cta sunt passim a Patribus, Irenzo, Eusebio, etc. Cae terum Cyrillus nou videtur hæc verba in Isaia legisse, cum eis nunquam utatur, quamvis occasionem ha- buerit cat. 11, num. 15; et cat. 12, num. 24. habetur solummodo et Sir. neutro genere scripta habent, etc. Infr, loco Regii ambo, Colb. et Sifanus in accusandi casu, (Colh., Silan., Coisl. duo, omniuin D ps Habac. 11, 3. » Deut. xvi, 15, 18, Psal. CXLIII, 5. stra sententia rectissime. in Sifano, qui Moysis nomen consequenter in se- quente menibro scribit, sed ita non Vox deest in Colb., et revera Ægyptii unius viri, non autem populi interfector tunc fuit Moses; sed illa viri Ægyptii cædes argumentum et signum erat a Deo datum de futura populi internecione, per Moysen olim procuranda, Act. vii, 25. similiter in consequentibus habet, Sed ibi mire turbata est hujus codi cis lectio, ita ut loco tertii, quod infra lepi- tur, scriptum ferat annos pro diebus. Pro Sifanus legit, ut Bodl. etiam codex habet, non ut habetur in Deuteronomio, sed ut ea Petrus commemorat Act. 11, 22, quanquam etiam paulo liberius. Loco habet Sifanus, quæ neque in Deuteronomio, neque in Actis ad præsentem locum habentur. (1) Δηλονότι. Ita nos ex codd. Coisl. In editis (2) Tov. Addidimus de nostro. edit. (3) Διαρρήξας. Hoc et sequentia participia, Colb. (4) Τεσσαρακονταετή, etc. Deest hoc membrum (5) Ὡς καὶ αὐτό, etc. Colb., ὥστε αὐτὸ τὸ παι· (6) Προφήτην, etc. Citat auctor verha Mosis,
PG 33:1201τῇ τοῦ κυρίου καὶ δεσπότου ὑπαντῇ φαιδροὶ πάντες καὶ καθαροὶ ὑπαντήσωμεν, μὴ νομικῶς, ἀλλὰ πνευματικῶς, μὴ γαστρὶ τρυφῶντες, ἀλλὰ πνεύματι σκιρτῶντες, μὴ οἴνῳ μεθύοντες, ἀλλὰ τῷ πνεύματι ζέοντες. οὕτως σήμερον φαιδροὶ φαιδρῶς τὰς λαμπάδας κοσμήσωμεν. οὕτως ὡς υἱοὶ φωτὸς τοὺς κηροὺς τῷ φωτὶ τῷ ἀληθινῷ Χριστῷ προσαγάγωμεν, διότι φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν τῷ κόσμῳ ἐπέφανε. διὸ ὡς φῶτα ἐκ φωτὸς ὑπὲρ χιόνα ἀναλάμψωμεν, ὑπὲρ γάλα τυρωθέντες, ὑπὲρ λίθον σάπφειρον αὐγασθέντες, ὑπὲρ περιστερὰς ἀσπίλους εἰς οὐρανοὺς ἀναπτάντες, οὕτως ἐν νεφέλαις εἰς θεοῦ ὑπάντησιν ἐξέλθωμεν. Ἅπαντες σήμερον καὶ διὰ παντὸς τὰ τῆς ἑορτῆς βοήσωμεν. μετὰ ἀγγέλων χορεύσωμεν. μετὰ ποιμένων καταυγασθῶμεν. μετὰ μάγων προσκυνήσωμεν. μετὰ τῆς Βηθλεὲμ ἑορτάσωμεν. μετὰ τῆς Σιὼν ὑπαντήσωμεν. μετὰ τοῦ ναοῦ ἁγιασθῶμεν. μετὰ τῆς παρθένου μεγαλύνοντες ἀγαλλιασθῶμεν. μετὰ Ἰωσὴφ προσενέγκωμεν ὡς δύο τρυγόνας τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα. μετὰ Συμεὼν Χριστὸν ἐναγκαλισώμεθα, καὶ μετὰ Ἄννης ἀνθομολογησώμεθα.
κλίνον (1) τους οὐρανούς σου, καὶ κατάβηθι· καὶ ἄλλως· Σὺ Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, πρόσχες τοῦ ἐπισκέψασθαι πάντα τὰ ἔθνη. Διὸ γνῶτε, ἔθνη, καὶ ἡττᾶσθε. ΙΔ'. Ιδετε, Ἰουδαῖοι, καὶ πείσθητε, ὅτι τοῦτο τὸ παιδίον ὑμνοῦσιν ἄγγελοι· τούτῳ προσκυνοῦσιν ἀρχ- άγγελοι (2) τοῦτο τρέμουσιν ἐξουσίαι· τοῦτο δοξά- ζουσι δυνάμεις· τούτῳ δουλεύουσι τὰ χερουβίμ· τοῦτο θεολογεῖ τὰ σκεραφίμ. Τούτῳ δουλεύει ὁ ἥλιος· τούτῳ λειτουργεῖ σελήνη· τούτῳ ὑπακούει τὰ στοι χεῖα· τούτῳ ὑποτάσσονται αἱ πηγαί. Τοῦτο τὸ παι- δίον ἰδοῦσαι πύλαι ᾅδου συνετρίβησαν· πύλαι δὲ οὐ ράνιοι ἀνεπετάσθησαν, καὶ ᾅδης ἰδὼν ἐτρόμαξε. Τοῦτο τὸ παιδίον θάνατον κατήργησε, τὸν διάβολον ᾔσχυνε, τὴν κατάραν ἔλυσε, τὴν λύπην κατέπαυσε, τὸν ὄφιν συνέτριψε, τὸ μεσότοιχον διέκοψε, τὸ πονη- Β ρὸν χειρόγραφον τῶν ἁμαρτιῶν διέρρηξε, τὴν ἁμαρ- τίαν ἐπάτησε, τὴν πλάνην κατέλυσε, τὴν κτίσιν ἀνέστησε. Τοῦτο τὸ παιδίον τὸν Ἀδὰμ διέσωσε, τὴν Εὔαν ἀνέπλασε, τὰ ἔθνη ἐκάλεσε, τὸν κόσμον ἐφώτισε. ΙΕ΄. Διὸ δεῦτε καὶ ὑμεῖς, φιλόχριστοι καὶ φιλό- θεοι (3)· τῇ τοῦ Κυρίου καὶ Δεσπότου ὑπαντῇ φαι δροὶ πάντες καὶ καθαροὶ ὑπαντήσωμεν· μὴ νομικῶς, ἀλλὰ πνευματικῶς· μὴ γαστρὶ τρυφῶντες, ἀλλὰ πνεύματι σκιρτώντες· μὴ οἴνῳ μεθύοντες, ἀλλὰ τῷ πνεύματι ζέοντες. Οὕτως σήμερον (4) φαιδροί φαι- δρῶς τὰς λαμπάδας κοσμήσωμεν· οὕτως, ὡς υἱοὶ φωτός, τοὺς κηροὺς τῷ φωτὶ τῷ ἀληθινῷ Χριστῷ προσαγάγωμεν· διότι φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν τῷ κόσμῳ ἐπέφανε. Διὸ ὡς φῶτα ἐκ φωτός (5), ὑπὲρ χιόνα ἀναλάμψωμεν, ὑπὲρ γάλα τυρωθέντες, ὑπὲρ λίθον σάπφειρον αὐγασθέντες· ὑπὲρ περιστερὰς ἀσπίλους εἰς οὐρανοὺς ἀναπτάντες, οὕτως ἐν νεφέ λαις εἰς Θεοῦ ὑπάντησιν ἐξέλθωμεν. ταχὺ προκαταλαμβ. καὶ ἄλλως, καὶ πάλιν, καὶ ἄλλος, ἀρχαί, τρέμουσιν, προπέμπουσιν, δουλεύει, προσκυνεῖ καὶ πακούει, του Κυρίου και. φαι- δροί, φαιδρώς. καὶ καθαροί. γαστρὶ τρυφῶντες, γαστρορυφῶντες. ει 637. Καλῶς ἑορτάσωμεν, μὴ γαστρὶ τρυφῶντες, ἀλλὰ πνευματικῶς εὐφραινόμενοι, οὕτως σμήσωμεν, ἀνάψωμεν, φῶς τὸ ἐκ φωτός. εἰς φῶς τὸ ἐκ φωτός. διότι φῶτα ἐκ φωτός. διότι φῶτα ἐκ φωτὸς ὑπάρχοντες. ὑπάρχοντα. φῶτα τέλεια τῷ μεγάλῳ φωτί παραστάν- τες. ὑπὲρ χιόνα, Λαμπροί λαμπρῶς, ὑπὲρ χιόνα λάμψαντες, ὑπὲρ γά λα τυρωθέντες, ὑπὲρ λίθον σάπφειρον αὐγασθέντες, μὴ βραδύνωμεν. έτυ ρώθησαν, ἐπυρώθησαν, έπυῤῥώθησαν τες, Σήμερον διὰ παντὸς τὸν τῆς ἑορτῆς βαδίσωμεν δρόμον INCERTI HOMILIA IN OCCURSUM DOMINI. A Deus virtutum, intende ad visitandas omnes ges- tes ”. Idcirco intelligite, gentes, ac vincimini ”. XIV. Videte, Judæ, ac persuasum vobis sit, hunc puerum ab angelis laudari, illum adorari ab ar- changelis ; eum potestates tremere, glorificare vir- tutes; ei servire cherubim, ejus deitatem prædicare seraphim. Huic sol inservit, illi ministrat luna, ei obediunt elementa, ac fontes subjiciuntur. Eum puerum cum vidissent inferni januæ, contritæ sunt, cœlestes vero apertæ; vidensque infernus contre- muit '. Hic puer mortem abolevit, diabolum con- fudit, maledictionem dissolvit, tristitiæ finem at- tulit, serpentem contrivit *, medium parietem per- Gregit ', infestum peccatorum chirographum disci- Psal. Lvin, 6. Isa. vi, 9. * Rom. xn, 11. • Joan. xil, 50. C dit *, peccatum conculcavit, errorem destruxit, creaturam reparavit. Hic puer Adamo salutem de- dit, Evam reformavit, gentes vocavit, mundum illuminavit. XV. Idcirco venite et vos, Christi et Dei amato- res. In Domini ac heri nostri occursum splendidi omnes ac puri occurramus, non legali ritu, sed spiritali paratu; non ventris voluptatibus indulgen- tes, sed spiritu exsultantes; non inebriali vino, sel spiritu ferventes . Sic hodie nitidi nitide lampades perornemus sic tanquam lucis filii *, cereos Chri- sto vero lumini afferamus; siquidem ille lumen ad revelationem gentium mundo apparuit '. Propterea tanquam lumina de lumine, nive splendidius fulgeamus; lacte coagulatiores, lapide sapphiro lu- cidiores ⚫ : incontaminatis columbis pernicius in cœlos avolantes', sic in nubibus in occursum Do- nini exeamus. XVI. Omnes cum hodie, tum semper, quæ hujus * Gen. ut, 45. • Ephes. `n, 14. • Coloss. 11, 14. • Thren, 19, 7. Isa. Lx, 8. Job xxxvm, 17. Luc. 11, 32. ambo, Colb. et Coisl. duo ponunt ante præceden- tem, Loco Regii ambo et Coisl., et iterum; male Bodl. et Colb., et alius, cum ex eodem propheta sit te stimoniun. zarin., principatus. Pro Colb., habet, præmittunt, vel euntem se- quuntur. Post, locu Colb. eum sol adoral, eique obedit. Hac desunt in utroque Reg., Coisl. duob. et Colb., qui etiam omittit verba, Loro memorati codices omnes, excepto Colb., ha- bent, Colb. omittit, Idem, pro habet, Hæc et sequentia expressit auctor ex Greg. Naz. orat. in sancta Lumina, pag. Ait enim : etc. Reg. 1, propter vocem repetitam. Loco xo lampadas ornemus, Coisl., accendamus. Coisl. 2, Sifan., Bodl. et Colb., Colb., Naz. loco citato, D Sequentia, etc., expressa sunt ex Gr. Naz. orat. in sanctum Baptisma, p. A, Legerat auctor cuin Naz., vel ex co potius, in loco Threnorum quem hic respicit, coagulati sunt, non incensi sunt; quod habetur in LXX Rom. edit. At lectio prior est Aldine et Complut. editionis, codicis Alexandrini, Origenis, Nazianzeni, aliorumque Pa- trum Græcorum et Latinorum. In primis ita legebat auctor Romani officii, qui in responsorio martyrum temporis paschalis habet: Sicut lac coagulati sunt. In Hebræo tamen est, TOTN, rubuerunt, quod verio- rem lectionem indicat. Hodie festivitatis cursum semper decurra- mnus. 14. "Απαντες σήμερον (6), καὶ διὰ παντὸς τὰ (4) Κύριε, κλίνor Eum locum Psalmorum Regii (2) Αρχάγγελοι. Regius uterque, Coisl. et Ma (5) Δεῦτε καὶ ὑμεῖς, φιλόχριστοι καὶ φιλόθεοι. (4) Οὕτως σήμερον, etc. Deest hæc phrasis in (5) Ὡς φῶτα ἐκ φωτός. Reg. 1, et Coisl., ὡς (6) Άπαντες σήμερον, etc. Colb., omisso ἅπαν
PG 33:1202ὅπως τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν ἐντὸς γενώμεθα χάριτι καὶ οἰκτιρμοῖς καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ κυρίου καὶ θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος σὺν τῷ πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ πνεύματι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ἀμήν.
κλίνον (1) τους οὐρανούς σου, καὶ κατάβηθι· καὶ ἄλλως· Σὺ Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, πρόσχες τοῦ ἐπισκέψασθαι πάντα τὰ ἔθνη. Διὸ γνῶτε, ἔθνη, καὶ ἡττᾶσθε. ΙΔ'. Ιδετε, Ἰουδαῖοι, καὶ πείσθητε, ὅτι τοῦτο τὸ παιδίον ὑμνοῦσιν ἄγγελοι· τούτῳ προσκυνοῦσιν ἀρχ- άγγελοι (2) τοῦτο τρέμουσιν ἐξουσίαι· τοῦτο δοξά- ζουσι δυνάμεις· τούτῳ δουλεύουσι τὰ χερουβίμ· τοῦτο θεολογεῖ τὰ σκεραφίμ. Τούτῳ δουλεύει ὁ ἥλιος· τούτῳ λειτουργεῖ σελήνη· τούτῳ ὑπακούει τὰ στοι χεῖα· τούτῳ ὑποτάσσονται αἱ πηγαί. Τοῦτο τὸ παι- δίον ἰδοῦσαι πύλαι ᾅδου συνετρίβησαν· πύλαι δὲ οὐ ράνιοι ἀνεπετάσθησαν, καὶ ᾅδης ἰδὼν ἐτρόμαξε. Τοῦτο τὸ παιδίον θάνατον κατήργησε, τὸν διάβολον ᾔσχυνε, τὴν κατάραν ἔλυσε, τὴν λύπην κατέπαυσε, τὸν ὄφιν συνέτριψε, τὸ μεσότοιχον διέκοψε, τὸ πονη- Β ρὸν χειρόγραφον τῶν ἁμαρτιῶν διέρρηξε, τὴν ἁμαρ- τίαν ἐπάτησε, τὴν πλάνην κατέλυσε, τὴν κτίσιν ἀνέστησε. Τοῦτο τὸ παιδίον τὸν Ἀδὰμ διέσωσε, τὴν Εὔαν ἀνέπλασε, τὰ ἔθνη ἐκάλεσε, τὸν κόσμον ἐφώτισε. ΙΕ΄. Διὸ δεῦτε καὶ ὑμεῖς, φιλόχριστοι καὶ φιλό- θεοι (3)· τῇ τοῦ Κυρίου καὶ Δεσπότου ὑπαντῇ φαι δροὶ πάντες καὶ καθαροὶ ὑπαντήσωμεν· μὴ νομικῶς, ἀλλὰ πνευματικῶς· μὴ γαστρὶ τρυφῶντες, ἀλλὰ πνεύματι σκιρτώντες· μὴ οἴνῳ μεθύοντες, ἀλλὰ τῷ πνεύματι ζέοντες. Οὕτως σήμερον (4) φαιδροί φαι- δρῶς τὰς λαμπάδας κοσμήσωμεν· οὕτως, ὡς υἱοὶ φωτός, τοὺς κηροὺς τῷ φωτὶ τῷ ἀληθινῷ Χριστῷ προσαγάγωμεν· διότι φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν τῷ κόσμῳ ἐπέφανε. Διὸ ὡς φῶτα ἐκ φωτός (5), ὑπὲρ χιόνα ἀναλάμψωμεν, ὑπὲρ γάλα τυρωθέντες, ὑπὲρ λίθον σάπφειρον αὐγασθέντες· ὑπὲρ περιστερὰς ἀσπίλους εἰς οὐρανοὺς ἀναπτάντες, οὕτως ἐν νεφέ λαις εἰς Θεοῦ ὑπάντησιν ἐξέλθωμεν. ταχὺ προκαταλαμβ. καὶ ἄλλως, καὶ πάλιν, καὶ ἄλλος, ἀρχαί, τρέμουσιν, προπέμπουσιν, δουλεύει, προσκυνεῖ καὶ πακούει, του Κυρίου και. φαι- δροί, φαιδρώς. καὶ καθαροί. γαστρὶ τρυφῶντες, γαστρορυφῶντες. ει 637. Καλῶς ἑορτάσωμεν, μὴ γαστρὶ τρυφῶντες, ἀλλὰ πνευματικῶς εὐφραινόμενοι, οὕτως σμήσωμεν, ἀνάψωμεν, φῶς τὸ ἐκ φωτός. εἰς φῶς τὸ ἐκ φωτός. διότι φῶτα ἐκ φωτός. διότι φῶτα ἐκ φωτὸς ὑπάρχοντες. ὑπάρχοντα. φῶτα τέλεια τῷ μεγάλῳ φωτί παραστάν- τες. ὑπὲρ χιόνα, Λαμπροί λαμπρῶς, ὑπὲρ χιόνα λάμψαντες, ὑπὲρ γά λα τυρωθέντες, ὑπὲρ λίθον σάπφειρον αὐγασθέντες, μὴ βραδύνωμεν. έτυ ρώθησαν, ἐπυρώθησαν, έπυῤῥώθησαν τες, Σήμερον διὰ παντὸς τὸν τῆς ἑορτῆς βαδίσωμεν δρόμον INCERTI HOMILIA IN OCCURSUM DOMINI. A Deus virtutum, intende ad visitandas omnes ges- tes ”. Idcirco intelligite, gentes, ac vincimini ”. XIV. Videte, Judæ, ac persuasum vobis sit, hunc puerum ab angelis laudari, illum adorari ab ar- changelis ; eum potestates tremere, glorificare vir- tutes; ei servire cherubim, ejus deitatem prædicare seraphim. Huic sol inservit, illi ministrat luna, ei obediunt elementa, ac fontes subjiciuntur. Eum puerum cum vidissent inferni januæ, contritæ sunt, cœlestes vero apertæ; vidensque infernus contre- muit '. Hic puer mortem abolevit, diabolum con- fudit, maledictionem dissolvit, tristitiæ finem at- tulit, serpentem contrivit *, medium parietem per- Gregit ', infestum peccatorum chirographum disci- Psal. Lvin, 6. Isa. vi, 9. * Rom. xn, 11. • Joan. xil, 50. C dit *, peccatum conculcavit, errorem destruxit, creaturam reparavit. Hic puer Adamo salutem de- dit, Evam reformavit, gentes vocavit, mundum illuminavit. XV. Idcirco venite et vos, Christi et Dei amato- res. In Domini ac heri nostri occursum splendidi omnes ac puri occurramus, non legali ritu, sed spiritali paratu; non ventris voluptatibus indulgen- tes, sed spiritu exsultantes; non inebriali vino, sel spiritu ferventes . Sic hodie nitidi nitide lampades perornemus sic tanquam lucis filii *, cereos Chri- sto vero lumini afferamus; siquidem ille lumen ad revelationem gentium mundo apparuit '. Propterea tanquam lumina de lumine, nive splendidius fulgeamus; lacte coagulatiores, lapide sapphiro lu- cidiores ⚫ : incontaminatis columbis pernicius in cœlos avolantes', sic in nubibus in occursum Do- nini exeamus. XVI. Omnes cum hodie, tum semper, quæ hujus * Gen. ut, 45. • Ephes. `n, 14. • Coloss. 11, 14. • Thren, 19, 7. Isa. Lx, 8. Job xxxvm, 17. Luc. 11, 32. ambo, Colb. et Coisl. duo ponunt ante præceden- tem, Loco Regii ambo et Coisl., et iterum; male Bodl. et Colb., et alius, cum ex eodem propheta sit te stimoniun. zarin., principatus. Pro Colb., habet, præmittunt, vel euntem se- quuntur. Post, locu Colb. eum sol adoral, eique obedit. Hac desunt in utroque Reg., Coisl. duob. et Colb., qui etiam omittit verba, Loro memorati codices omnes, excepto Colb., ha- bent, Colb. omittit, Idem, pro habet, Hæc et sequentia expressit auctor ex Greg. Naz. orat. in sancta Lumina, pag. Ait enim : etc. Reg. 1, propter vocem repetitam. Loco xo lampadas ornemus, Coisl., accendamus. Coisl. 2, Sifan., Bodl. et Colb., Colb., Naz. loco citato, D Sequentia, etc., expressa sunt ex Gr. Naz. orat. in sanctum Baptisma, p. A, Legerat auctor cuin Naz., vel ex co potius, in loco Threnorum quem hic respicit, coagulati sunt, non incensi sunt; quod habetur in LXX Rom. edit. At lectio prior est Aldine et Complut. editionis, codicis Alexandrini, Origenis, Nazianzeni, aliorumque Pa- trum Græcorum et Latinorum. In primis ita legebat auctor Romani officii, qui in responsorio martyrum temporis paschalis habet: Sicut lac coagulati sunt. In Hebræo tamen est, TOTN, rubuerunt, quod verio- rem lectionem indicat. Hodie festivitatis cursum semper decurra- mnus. 14. "Απαντες σήμερον (6), καὶ διὰ παντὸς τὰ (4) Κύριε, κλίνor Eum locum Psalmorum Regii (2) Αρχάγγελοι. Regius uterque, Coisl. et Ma (5) Δεῦτε καὶ ὑμεῖς, φιλόχριστοι καὶ φιλόθεοι. (4) Οὕτως σήμερον, etc. Deest hæc phrasis in (5) Ὡς φῶτα ἐκ φωτός. Reg. 1, et Coisl., ὡς (6) Άπαντες σήμερον, etc. Colb., omisso ἅπαν
End of PG 33.≣ read PG 33 as one pagePG 34 begins →