HESYCHII PRESBYTERI HESYCHII PRESBYTERI JEROSOLYMITANI EPITOME DUODECIM PROPHETARUM ET ISAIÆ IN VERSICULOS altracta quidem quasi in somnum peccatum, re- novala vero et excitata per memoriam rerum mẹ- liorum. VERS. 39. • Amputa opprobrium meum. » Omnis vir justus suspectos habet peccatores de opprobrio quo solent ipsis exprobrare, quando vel minimum quid a virtute aberraverint. Verum Deus clementibus ac benignis judiciis utens, minime despicit opprobrium eorum, sed illud amputat corrigendo, si quid etiam modicum aberraverint. VERS. 68. « Bonus es tu, Domine. » Opus justi est, in omnibus quæ accidunt conten- tam a providentia hilariter accipiendo, etiam in iis quæ acerbiora reputantur Deo dicere illud, Bonus es tu; item illud, Benedicam Dominum in omni tem- pore w, idem animi propositum retinendo. Illud quidem antiquum est apud vates studium, C stilicet in versiculis, ut plurimum, ad rerum quæ tractantur dilucidationem, prophetias exponere. Ita enim videas quidem David cithara canentem, au- ctorem Proverbiorum suas parabolas, et Ecclesia- stema suas prophetias exponentem ; ita scriptum de Job librum, ita in versiculos divisa Cantica can- Licorum. Insuper et apostolicum librum cum ita 2 quodam conscriptum iuvenissem, non immerito i duodecim libris prophetarum et ego ipse sum. secutus. Scd quoniam multa quidem obscura illu- strat versiculoruun divisio, docet autem et ubi or- dinanda sint pleraque punctorum dubiorum, ut et inscips pariter et peritus aliquam omnino sive parvam sive magnam percipiant laboris utilitatem, Α ὕπνον τὸ ἁμάρτημα, ἀνανεούσα δὲ καὶ ἐγειρεμένη διὰ τῆς τῶν κρειττόνων μνήμης. • Περίελε τὸν ὀνειδισμόν μου. Ονειδισμὸν τὸν ὑπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν ὑποπτεύε: πᾶς δίκαιος, ὅνπερ αὐτοὺς ὀνειδίζειν, ὅταν τι καὶ μικρόν αποσφαλῶσι τῆς ἀρετῆς, ειώθασιν. Αλλ' ὁ Θεὸς χρηστοῖς κρίμασι καὶ φιλανθρώποις χρώμενος, οὐ περιορᾷ τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν, περιαιρεῖ δὲ διορ θούμενος, εἴ τι καὶ μικρὸν ἀποσφαλέντες ἔτυχαν. • Χρηστὸς εἶ σὺ, Κύριε. » Δικαίου ἔργον ἐστὶν, ἐπὶ πᾶσι συμβαίνουσιν εὐ αρεστούμενον ἀπὸ τῆς Προνοίας ἱλαρῶς δεχόμενον λέγειν, καὶ ἐπὶ τοῖς πικροτέροις εἶναι νομιζομένοις τῷ Θεῷ τὸ, Χρηστὸς εἶ σύ· καὶ τὸ, Εὐλογήσω τὸν Β Κύριον ἐν παντὶ καιρῷ, τῆς αὐτῆς ἐχόμενον προει ρέσεως. ΗΣΥΧΙΟΥ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ (1) ΣΤΙΧΗΡΟΝ (2) ΤΟΝ ΙΒ' ΠΡΟΦΗΤΩΝ, ΚΑΙ ΗΣΑΙΟΥ [ΚΑΙ ΔΑΝΙΗΛ], ΕΧΟΝ ΕΝ ΠΑΡΑΘΕΣΕΣΙ ΤΑΣ ΤΩΝ ΔΥΣΧΕΡΕΣΤΕΡΩΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ". Εστι μὲν ἀρχαῖον τοῦτο τοῖς θεοφόροις τὸ σπού δασμα, στιχηδὸν ὡς τὰ πολλὰ, πρὸς τὴν τῶν μελε τωμένων σαφήνειαν, τὰς προφητείας εκτίθεσθαι. Οὕτω τοιγαροῦν ὄψει μὲν τὸν φαυλό κιθαρίζοντα, τὸν Παροιμιαστὴν δὲ τὰς παραβολάς, καὶ τὸν Ἐκκλησια- στὴν τὰς προφητείας ἐκθέμενον. Οὕτω συγγραφεί σαν τὴν ἐπὶ τῷ Ἰὼβ βίβλον· οὕτω μερισθέντα τοῖς στίχοις τὰ τῶν ἀσμάτων "Ασματα· πλὴν ἀλλὰ καὶ τὴν ἀποστολικὴν βίβλον οὕτω τικὶ συγγραφείσαν εὑρών, οὐ μάτην ἐν ταῖς διόδεκα βίβλοις τῶν προφητῶν καὶ αὐτὸς ἠκολούθησα· ἀλλ' ἐπειδὴ πολλὰ μὲν τῶν ἀσι- φῶν ἡ τῶν στίχων σαφηνίζει διαίρεσις, διδάσκει δὲ καὶ τῶν στιγμῶν τῶν ἀπόρων ποῦ δεῖ τάττειν τὰς πλείονας, ὥστε καὶ τὸν ἰδιώτην καὶ τὸν ἄγαν ἐπιστή μονα τρυφῆσαι τι πάντως ἢ μικρὸν ἢ μέγα τοῦ και DIGESTA, APPOSITIS DIFFICILIORUM LOGORUM INTERPRETATIONIBUS. 38 Psalm. XXXIII, ΝΟΙ Ε. (1) Ησυχίου. Presbyter Hierosolymitanus dieitur ad discrimen alterius Constantinopolitani. Utrius- que autem fit mentio in Photii nostri Myriobiblo filius etiam in F. Sixti Senensis Bibliotheca, ubi Gregorii Naz. auditor fuisse et anno Domini 400, sub Augusto, claruisse scribitur. Joann. PEARSONIUS, Critici Sacri, t. VIII, col. 25. (2) Στιχηρόν. Hinc apparet illam in capita et versus seu paragraphos distinctionem non ita recen- tem esse, ut quidam sunt arbitrati, cum antiquitus viris sanctis usurpatam Hesychius quoque feste- tur.

νήματος χρήσιμον. Δεδυκότος δὲ καὶ παρ' ἀξίαν τοῦ Α' Πνεύματος, ὅπερ ἐστὶν ἄγαν ἀναγκαῖον τῷ μελετ τῶντι, προσέθηκα σύντομον ὅτὴν τὴν τῶν ἀπόρων ἢ τυχὸν ἀσαφῶν ἢ καὶ ὅλως ἀμφιβόλων· ἐξήγησιν, πλ ραθεὶς αὐτὴν τοῖς στίχοις, ὥστε ἅμα τῇ ἀναγνώσει ἐπιλαβέσθαι τῆς γνώσεως· ὅτι δὲ τὰ πλεῖστα προς ἀναγωγὴν εἴρηται, θαυμάζειν ου χρή προφητεία γὰρ τὸ σύγγραμμα. Μέλει δὲ τοῖς προφήταις, τῷ λαλοῦντι δὲ μᾶλλον ἐν αὐτοῖς, μηδὲν λέγειν, οἷον καὶ τοῖς ἄλλοις εὐχερὲς ὑπάρχει, τοῖς μὴ τετυχηκόσιν ἁγίου Πνεύματος, διαλέγεσθαι· τὰς περὶ Θεοῦ δὲ [ἴσ. δῆ] προῤῥήσεις, καὶ ὧν οἰκονομεῖ συγγεγραμμένων θαυμάτων τὴν ἐξήγησιν· καὶ μυστήρια, τὰ χρόνοις πολλοῖς αὐτῶν ὕστερον τῶν αὐτὰ φθεγγομένων ἐσό- μενα· ἅπερ οὐ χρὴ ταπεινῶς νοείν. Ύβρις γὰρ τοῦτο δήπου τοῦ γνωρίσαντος πνεύματος· ἀλλ' οὐδὲ δυνα. Η τὴν εὑρήσεις τῶν προφητῶν τὴν ἐξήγησιν, γυμνώσαν ταύτην ἐπιχειρῶν τῆς θεωρίας τοῦ πνεύματος. Τί μὲν γὰρ ἐρεῖς Ωσηέ ταῦτα βούλεσθαι τὰ ῥήματα, « Ὁ δὲ Ἐφραίμ, πονηρὸν πνεῦμα;, τίνος χάριν καὶ, ἱ Ελαιον εἰς Αἴγυπτον ἐνεπορεύετο ;, καὶ ποίας τοῦτο μέμψεως, τίνος εγκλήματος ἄξιον ; τί δὲ τοῦ ἐξευτοῦ τὸ ἄγγος, ὅπὲρ Αμώς παρέδωκε ; τί τὸν λίθον τὸν κασσιτέρινον, ἑπτὰ ὀφθαλμοὺς, ὡς Ζαχαρίας γέγρα φεν ὁ προφήτης, βαστάζοντα; καὶ πολλὰ τούτοις ἕτερα παραπλήσια· ἐφ᾽ οἷς αὐτὸς ὁ ταῦτα τοῖς καὶ λάμοις τῶν προφητῶν φθεγξάμενος, εἰπεῖν ταῦτα τὸν Ὥσηὲ προβάλλεται · « Ἐγὼ δράσεις ἐπλήθυνα, καὶ ἐν χερσὶ προφητῶν ὡμοιώθην. Τούτου δὲ οὕτως ἐκεῖνο συντόμως ὁ λόγος παραδίδωσιν, ὡς οἱ τινὲς τῶν προφητῶν τοὺς βασιλεῖς, ἐφ᾽ ὧν ἐξέθεντο τὴν προφητείαν, ἔκρυψαν· ἡ παρ' ἔθνεσι προφητεύσαν. τές, ἢ ἐξ ἐθνῶν ὁρμηθέντες ἐτύγχανον· εἰ γὰρ καὶ πρωτοτύπως ἡ προφητεία τῷ Ἰσραὴλ ἀπέσταλτο, ἀλλ' ὅμως προφητῶν τινων τινὰ τῶν ἐθνῶν ὑπῆρξεν ἀκροάσασθαι· ἦ οὐχὶ τοῦτο Ἰωνᾶς ἡμῖν μάλιστα παρασκευάζει στοχάσασθαι, αὐτός τε ἐξ ἐθνῶν γεν γονώς, καὶ προφητεύσας ἐν ἔθνεσι; Νινευίταις μὲν γὰρ κηρύξων ὁ προφήτης ἀπέσταλτο, ἀπὸ δὲ τῆς Γεθ αὐτὸν τῶν Βασιλειῶν ἡ βιβλος, ἥτις ἦν μία τῶν ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις σατραπιών, ἐκδίδωσι· φησὶ γάρ • Ῥῆμα Κυρίου Θεοῦ Ἰσραὴλ, 8 ἐλάλησεν ἐν χειρ! δούλου αὐτοῦ Ἰωνᾶ, υἱοῦ Ἀμαθί, τοῦ προφήτου ἐκ Γεθ Χοφέρ. » Καὶ τούτου χάριν ἄχρονον ἄρα τὴν προ- φητείαν ἐκθέμενος· ἀλλὰ καὶ Ἰωὴλ, γράψας οὕτω καὶ D αὐτὸς τὸ προοίμιον· Ακούσατε ταῦτα, οι πρεσβύ- τεροι, καὶ ἐνωτίσασθε, πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν. » Τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ᾿Αβδιού· «Ακοὴν ἤκουσα παρά Κυρίου, καὶ περιοχὴν εἰς τὰ ἔθνη ἐξαπέστειλεν. Ετι καὶ Ναούμ• « Λήμμα Νινευί λέγων, ὅμοια στην χάζεσθαι περὶ σφῶν ἀναγκάζουσιν. » Αμβακούμ γὰρ, εἰ μὲν οὗτός ἐστιν ὅν ἐς τὴν Βαβυλωνίων ἁρπάσας ἀποκόμισεν ἄγγελος, εἰπεῖν τὸ σαφές οὐκ ἔχω· πλὴν οὐδὲ αὐτὸς ἐν προοιμίῳ τῆς βίβλου, τῆς Ἰουδαίας, ευχόν, η Σαμαρείας, ἢ τοῦ Ἰσραὴλ μέμνηται, ἀλλὰ · καὶ τῆς γῆς ὅλης· οὐχὶ γὰρ μόνης της Ιουδαίας ἐν ὅλῃ τῇ προφητικῇ βίβλῳ κατηγορίαν εἰσέρχεται· ζη- τῶν δὲ τὸν Μαλαχιήλ, εὑρήσεις τοῖς ἔθνεσι τὸ κεφά- λαιον τῆς προφητείας νέμοντα. "Ος εἰ καὶ ἄγγελος ;» operanti summopere necessarium, adjeci bre- vem aliquantulam dubiorum aut. forte obscu- rorum, aut etiam omnino ambiguorum expla- nationenr, quam subjunxi versiculis, ita ut ipsa lectione acquiratur simul et intelligentia. Plu rima autem mystice sensa dicta esse non mi reris : prophetia enim est ille liber. Est autem prophetarum, seu potius loquentis in ipsis, nihil dicere quod aliis pervium sit, scilicet Spiritus san- . cti expertibus, tractare nempe de Deo prædictio- nes, et narrationem miraculorum quæ dispensat, et mysteria longe post narrantium ætatem futura; quæ non sunt vulgari modo cogitanda; id enim esset revelantis Spiritus contumelia. Nequaquam juvante autem ultra meritum Spirit, quod cat autem prophetarum explanationem assequi po terit, qui eam a Spiritus visione segregare tenia- veril. Quid enim dices velle ista Osee verba : ● Ephraim, malus spiritus,› ad quid ● oleum in Ægy- plum ferebat. Quænam ista objurgatio? quid hic reprehensione dignum ? quid hoc aucipis vas, quod Amos Ladit ? quid dices hunc lapidem stan- neum, septem oculos ferentem, ut scripsit Zacha- rias propheta ? et alia multa his similia; de qui- bus ille ipse qui hæc per prophetarum calɔmum locutus est : perhibet hæc Osee dixisse : e Ego visiones multiplicavi, et in manibus propheta- rum assimilatus sum. › Hujus autem verbum illud breviter tradit, scilicet quosdam prophetarum re- ges latuisse, quibus regnantibus prophetias edi derant, sive quod apud gentes prophetaverunt, sive quod de gentibus ipsi prodierunt. Si enim præcipue prophetia ad Israel directa est, nihilo- minus quosdam prophetas contigit a quibusdam gentibus auditos fuisse. Nonne hoc Jonas nobis præsertim indicare videtur, cum ipse esset ex gentibus et apud gentes prophetaret: Ninivitis. enim prædicaturus propheta missus est: liber aur tem Regum illum de Geth, quæ est una ex alie- nis satrapiis, tradit. Dixit enim : « Verbum Domini Dei Israel, quod locutus est in manu servi suf Jenæ, fili Ammatii, prophetae de Gela et Opher. Et propterea absque tempore prophetiam exposuit. Sed et Joel, cum scripsisset sic ipse quoque proœ- mium: Audite hoc, senes, et auribus percipite, ommes inhabitantes terram.» Idem autem et Abdias: ‹ Auditum audivi a Domino et legatum ad gentes misit. Et etiam Nahum Ninive titulum dicens : Omnes similia intendere de ipsis cogunt. De Ha- bacuc enim, si ille quidem est quem in Fabylo- niam raptum reportavit Angelus, non est mihi quod dicam clarum, nisi quod ipse in proemio libri non modo de Judæa, sive de Samaria, sive de Israel mentionem facit, sed etiam de tota terra. Non enim solius Judææ in toto prophetico libro accusationem introducit. Malachiam autem si quæras, invenies di- stribuentem gentibus præcipuam prophetiæ partem, qui, cum angelus Domini nominetur, homo tamen erat: Dei enim angeli propheta dicebantur ; quod " IN XII PROPHETAS MINORES.

HESYCHII PRESBYTERI demonstrat Aggeus sic quidem seipsum sic etiam & et alios prophetas vocans, quibus prophetiæ suæ mi- nistris utebatur. Dicit enim: ‹ Et dixit Aggæus angelus Domini inter angelos Domini populo. » Forte etiam eɩ hoc nomen proprium propheta sortitus est. Sed insuper illud adjiciendum et ad sinceriorem libro- rum propheticorum intelligentiam, scilicet anti- quam esse prophetiæ gratiam: quippe quæ ab ipsa primitus hominum creatione incipiat; ita ut Adam de Eva dixerit prophetico plane dono : Propter hoc derelinquet homo patrem suum et matrem suam, et adhærebit ad uxorem suam ; et erunt duo in carnem unam. › Abraham propheta ab ipso Deo hæc dicente ad Abimelech, nuncupatus est: Red- de uxorem viro, quia propheta est. Non igitur hi soli prophete sunt, quorum nomine inscribitur prophetia. Nam quomodo Samuel princeps prophe- tarum vocabatur ? Quomodo filii prophetarum di- cebantur qui juxta Eliam congregabantur ? Pro- phetia enim ulla nec horum nec illorum nomine inscripta refertur. Quotquot igitur erant philoso- phiæ forsan ante alios periti, bi quoque prophetico studio illustres facti, sive quod historicis libris inspirata Scripturæ quæcunque prophetico spiritu dixerunt aut fecerunt conscripta sunt, sicut Sa- muel, Elias et Elizæus ; sive quod libros ipsi pro- pheticos, allante Spiritu, condiderunt, quales fuere duodecim, et Isaias, et Jeremias, et Exe- chiel, et Daniel. Inter quos Ezechiel quidem et Da- niel, Aggaeus et Zacharias, captivitati populi Judai- ci apud Assyrios posteriores prophetant. Jeremias auten hanc ipsam captivitatem vaticinatur. Sopho- nias non toto tempore suæ prophetiz, sed parte tantum, floruit regnante Josia; quo ctiam re- gnante Jeremias vaticinari incipiebat. Cæteri autem Isaie quidem contemporanei, sed Samuele, Elia et Eliseo recentiores. Id ex eo patet quod Eliseo morienti adfuit Joas, rex Israel. In diebus autem Jeroboam, non filii Nabath, sed flii Joas, Osee prophetiam edit. Simul cum eo floruerunt Amos, Michæas et Isaias; sicut enumerati in fronte sin- gulorum prophetiæ reges studiose quærenti et scru- tanti indicare possunt. Quod autem deest prologo necessario addemus: scilicet, Amos et Osee apud Judæam et Samariam prophetaverunt et ideo D inter reges Jude Jeroboam, qui decem tri- buum Israel separatarum tenuit sceptrum, annu- merant. Patet autem Amasiam sacerdotem Bethel hæc ad Amos dixisse: Trasmigra in terram Juda et ibi vive, et ibi prophetabis: In Bethel autem non adjicias. » Quotquot autem futuræ Judææ pro- phetism prædicaverunt, hi solum reges in eam regnantes commemorant. Θεοῦ ἑρμηνεύεται, ἄνθρωπος όμω; ἦν. "Αγγελοι γὰρ Θεοῦ οἱ προφῆται ἐλέγοντο δηλοῖ δὲ 'Αγγαίος οὕτω μὲν ἑαυτὸν, οὕτω δὲ καὶ τοὺς ἄλλους προφήτας κε- κληκὼς οἷς ὑπηρέταις τῆς ἑαυτοῦ προφητείας ἐκέχρη το. Φησί γάρ « Καὶ εἶπεν 'Αγγαίος ἄγγελος Κυρίου ἐν ἀγγέλοις Κυρίου τῷ λαῷ. » Ἴσως δὲ καὶ ὄνομα τοῦτο κύριον ὁ προφήτης εκέκτητο. ᾿Αλλὰ μὴν κάτ κείνο προσθεῖναι πρὸς ἀκριβεστέραν γνῶσιν τῶν βί- βλων τῶν προφητικῶν ἄξιον, ὡς ἀρχαῖον μὲν ἦν τῆς προφητείας τὸ χάρισμα, ἐξ αὐτῆς ἄνωθεν τῆς τῶν ἀνθρώπων δημιουργίας ἀρξάμενον. Ὥστε τὸν ᾿Αδάμ περὶ τῆς Εὔας λέγειν, προφητικῷ δηλονότι χαρίσματ τις «Ενεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τον πατέρα αὐτοῦ, καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, καὶ προσκολληθήσε ται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς Β σάρκα μίαν. ο 'Αβραὰμ δὲ προφήτης παρ' αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ, ταῦτα πρὸς τὸν ᾿Αβιμέλεχ εἰπόντος, προσηγό- ρευται · ι 'Απόδος τὴν γυναῖκα τῷ ἀνθρώπῳ, ὅτι προ- φήτης ἐστίν. » Οὐ μόνοι τοίνυν προφῆται γεγόνα- σιν, ὧν ἔγγραφος ή προφητεία φέρεται· ἐπεὶ πῶς μὲν ὁ Σαμουήλ προφητῶν ἔξαρχος ἐπωνόμαστο; πῶς δὲ υἱοὶ προφητῶν οἱ συναγόμενοι παρὰ τὸν Ἐλισαῖον ἐλέγοντο; Προφητεία γὰρ ἔγγραφο; οὐ τούτων μὲν οὖν, οὐδὲ ἐκείνων φέρεται. Οσοι τοίνυν ἦσαν τὴν φι- λοσοφίαν ἴσως ὑπὲρ τοὺς ἄλλους ἐξαίρετοι, οὗτοι καὶ την προφητικὴν θεωρίαν γεγονότες ἐπίσημοι, ἢ ταῖς Ιστορικαῖς βίβλοις τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς, ὅσα προφητικῷ Πνεύματι εἰπόντες ἢ πράξαντες ὑπῆρχαν, ἀνεγράφησαν, ὥσπερ Σαμουήλ, Ηλίας τε καὶ Ἑλισ σαῖος· ή βίβλους, ἐπιτραπέντες παρὰ τοῦ Πνεύματος, αὐτοὶ προφητικάς συνέταξαν· οἷοί τινες οι δώδεκα, Ἡσαΐας τε, καὶ Ἱερεμίας, καὶ Ἰεζεκιήλ, καὶ Δανιήλ γεγόνασιν· ὧν Ἰεζεκιήλ μὲν καὶ Δανιήλ, Αγγλιός τε καὶ Ζαχαρίας, τῆς ἁλώσεως τῆς ἐξ ᾿Ασσυρίων τῷ λαῷ συμβάσης τῶν Ἰουδαίων, ὕστεροι προφητεύου σιν. Ἱερεμίας δὲ ταύτην προφητεύει τὴν ἅλωσιν· ὁ Σοφονίας οὐ πάντα τὸν καιρὸν τῆς προφητείας, ἀλλ᾽ ἀπὸ μέρους συνήκμασεν, ἐπὶ τῆς Ἰωσίου βασιλείας προφητεύσας· ἐφ᾽ οὗ τῆς προφητείας Ἱερεμίας ἤρξατο· οἱ λοιποὶ δὲ Ἡσαΐου μὲν σύγχρονοι, ἀλλὰ καὶ Σαμουήλ, καὶ Ηλίου, καὶ Ελισσαίου νεώτεροι. Δήλον γὰρ ἀφ' ὧν τῷ μὲν Ελισσαίῳ παρήν Ἰωᾶς ὁ τοῦ Ισραήλ βασιλεὺς, τὸν βίον μεταλλάττει· ἐν ἡμέραις δὲ Ἱεροβοάμ, οὐ τοῦ υἱοῦ Ναυάτ, ἀλλὰ τοῦ υἱοῦ Ἰωᾶς, Ωσηέ τὴν προφητείαν ἐκτίθεται· τούτῳ δὲ καὶ Αμὼς καὶ Μιχαίας καὶ Ησαΐας συνήκμασαν· ὡς οἱ προτεταγμένοι τῆς ἑκάστου προφητείας βασιλείς παιδεῦσαι τὸν ἀπὸ σπουδῆς μελετώντά τε καὶ ψηλα φῶντα δύνανται. Οπερ δὲ λοιπόν ἐστι τῷ προλόγῳ, ἀναγκαίως προσθήσομεν ώς μὼς καὶ Ἀσης κατά τὴν Ἰουδαίαν καὶ Σαμάρειαν προφητεύσαντες ἔτυχον, καὶ τούτου χάριν τοῖς βασιλεῦσι τῆς Ἰουδαίας τὸν Ιεροβοὰμ τὸν τὰ δέκα σκήπτρα τῆς ἀφορισθείσης τῷ Ἰσραὴλ βασιλείας ἐσχηκότα συνέταξαν· δῆλον δὲ ὅτι ᾿Αμασίας ὁ ἱερεὺς Βαιθήλ τοιαῦτα πρὸς τὸν ᾿Αμώς ἐφθέγξατο· « Εκχώρησον εἰς γῆν Ἰούδα, καὶ ἐκεῖ καταδίου, καὶ ἐκεῖ προφητεύσεις. » Εἰς δὲ Βαιθήλ οὐκέτι προσθῇς· ὅσοι δὲ τῆς Ἰουδαίας ἐσομένης τὴν προφητείαν εκήρυξαν, οὗτοι μόνον τῶν ἐν αὐτῇ βασι- λευσάντων μέμνηνται.

α'. Εἰκὼν τῆς τῶν Ἰουδαίων συναγωγῆς, ἐξ ἧς ὁ Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα τίκτεται· καὶ λαοῦ τὸ μὲν ἐν ἀπιστίᾳ ἔμεινεν, τὸ δὲ ὕστερον ἐπιστρέφει καὶ σώ ζεται. β'. Απειλὴ κατὰ τῆς συναγωγῆς, ὅτι πάντων τῶν δοθέντων αὐτῇ παρὰ Θεοῦ ἀγαθῶν, ἀλλὰ καὶ ὧν ἔδο- ξεν ἐκ τῶν εἰδώλων ἔχειν, γυμνωθήσεται. γ'. Πρόῤῥησις, ὅπως ἡ μὲν Συναγωγὴ τῶν Ἰουδαίων ταπεινοῦται, καὶ τῆς δουλείας τῆς τῶν εἰδώλων παύε ται· οἱ ἐξ αὐτῆς δὲ πιστεύσαντες κοινωνήσουσι τῆς νέας διαθήκης, καὶ τῶν ἐν Χριστῷ μυστηρίων τοῖς ἔθνεσι. δ. Κατηγορία τῆς Συναγωγῆς, ὅτι παρὰ Θεοῦ ἀγα πωμένη τοῖς εἰδώλοις προσέδραμε · καὶ πρόρρησις, ὅπως ὁλοκλήρως αὐτῇ τὰ τῆς ἀρχαίας πολιτείας άρ- γήσῃ, αὐτὴ δὲ ἐπιστρέψῃ πρὸς τὸν Χριστὸν εἰς ὕστε ρον. ε'. Διήγησις ὧν ὁ λαὸς τῶν Ἰουδαίων καὶ οἱ τούτου ἱερεῖς ἡσέβουν καὶ ἡμάρτανον. 5. Κατηγορία τῶν Ἰουδαϊκῶν ἀρχόντων· ὅτι παρὰ τὴν αὐτῶν αἰτίαν ὁ λαὸς ἐξημάρτανε· καὶ γνησίως μὲν πρὸς τὸν Θεὸν οὐκ ἐπέστρεφον, μετὰ θυσιῶν δὲ αὐτὸν ἀλόγων ἐζήτει, καὶ διὰ τοῦτο οὐχ ηὕρισκε. ζ'. Πρόσταγμα, κηρυχθῆναι οἷα ὁ λαὸς μὲν τῶν Ἰουδαίων ἐξήμαρτεν· ὁ Χριστὸς δὲ διὰ τοῦ μυστη ρίου καὶ τῆς ἀναστάσεως καὶ τῆς ἀναλήψεως τῆς εἰς οὐρανοὺς ἔπραξεν. η. Ενδειξις τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας, καὶ τῆς τῶν Ἰουδαίων ἀγνωμοσύνης· καὶ παραίνεσις πρὸς αὐτοὺς, ἵνα τοῖς ἔθνεσι τῆς ἐπιστροφῆς καὶ τῆς ἐξ. ομολογήσεως τῷ λῃστῇ τῷ κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ σταυ ροῦ σωθέντι κοινωνήσωσι. θ'. Κατηγορία τοῦ αἰσθητοῦ Ἰσραήλ, ὅσα εἰς τὸν Χριστὸν διαφόρως ἐξήμαρτε· καὶ ὅτι παλαιωθείσης αὐτῶν τῆς πολιτείας οὐκ ᾔσθάνοντο, ἐζήλωσαν δὲ τῶν ἐθνῶν τὴν ἀρχαίαν ἀσέβειαν, ἀνθ' ὧν αὐτοῖς ταπεί νωσιν ἠπείλησε. ι'. Θρήνος τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων, οἷα μὲν εἰς τὸν Θεὸν ἐξήμαρτεν, οἷα δὲ παρ' αὐτοῦ ἐπαιδεύθησαν· καὶ ὅπως διὰ τὴν πλάνην τῶν εἰδώλων ἀπόληται αυτ τῶν ὁ ναὸς καὶ ἡ χώρα· καὶ ἅπερ ἔλαβον παρὰ τοῦ Θεοῦ νόμιμα. ια΄. Απόγνωσις τῆς Ἰουδαϊκῆς χαρᾶς, ἀνθ' ὧν μια μησάμενοι τῶν ἐθνῶν τὴν ἀσέβειαν, τὰς θυσίας τοῦ Θεοῦ καὶ τὰς σπονδὰς ἐμόλυναν, καὶ τὴν τῶν εἰδώλων πλάνην εἰς τὸν ναὸν εἰσήγαγον. ιβ. Οπως τὸν Ἰσραὴλ ἀγαπητῶς ὁ Θεὸς ἐξελέξατο, αὐτοὶ δὲ εἰδώλοις προσέδραμον, καὶ τοῦ Θεοῦ τῆς δου - λείας ἀπέστησαν, καὶ οὐδὲ ἐξ αὐτῶν τὸν Χριστὸν σαρ κωθέντα ᾐδέσθησαν· ὅθεν αὐτοῖς ἀρὰ ἀκαρπίας, καὶ τῆς εἰς τὰ ἔθνη διασπορᾶς ἐπάγεται. 1. Effigies Synagogæ Judæorum ex qua Christus secundum carnem nascitur, et populi [ qui ] pri- vero se convertit et salvatur. II. Minæ adversus Synagogam, scilicet omni- idolis obtinere sibi visa est, nudatam iri. humiliatur, et a servitute idolorum liberatur. Qui et ejus sacerdotes impie egerunt et peccaverunt. VI. Accusatio Judzorum principum, quod per eorum culpam populus peccavit, nec ingenue qui- VII. Jussio ut denuntietur quæ populus Judæo- rum peccaverit ; quæ autem Christus per resur- rectionis et ascensionis mysterium effecerit. VIII. Demonstratio divini in homines amoris Judzorumque immemoris animi. Et ad ipsos ex- pore crucis salvati participes fiant. IX. Accusatio adversus sensualem Israel scilicet quot et quanta in Christum peccaverit, et quod antiquatum suum regimen non senserit, sed æmu- bus criminibus humiliationem ipsis minatur. X. Lamentatio populi Judæorum, quanta quidem in Deum peccaverit, quantis vero ab ipso multa- tus sit, et quomodo propter idololatriæ errorem perierint eorum templum et locum, et quæ a Deo D acceperint legalia. XI. Defectio Judaeorum gaudii, et ex quod gen- tium impietatem imitati, Dei sacrificia et obla- plum introduxerint. XII. Quomodo Israel Deus unice sibi elegerit ; ipsi vero ad simulacra cucurrerunt, et a Dei servitute desciverunt, nec inter eos Christum incar- πε ες νοῤῥεῖχλεοκλδο χοο «΄ Εἰκὼν τῆς τῶν Ἰουδαίων συναγωγῆς, ἐξ ἧς ὁ Χριστὸς τὸ κατὰ σάρχα τίκτεται" χαὶ λαοῦ τὸ μὲν ἐν ἀπιστίᾳ ἔμεινεν, τὸ δὲ ὕστερον ἐπιστρέφει καὶ σώ- ζεται. Β΄. ᾿Απειλὴ κατὰ τῆς συναγωγῆς, ὅτι πάντων τῶν δοθέντων αὐτῇ παρὰ Θεοῦ ἀγαθῶν, ἀλλὰ καὶ ὧν ἔδο- εν ἐκ τῶν εἰδώλων ἔχειν, γυμνωθέσετα!, Ὑ. Πρόῤῥησις, ὅπως ἡ μὲν Συναγωγὴ τῶν Ἰουδαίων ταπεινοῦται, καὶ τῆς δουλείας τῆς τῶν εἰδώλων παύς-- ται" οἱ ἐξ αὐτῆς δὲ πιστεύσαντες χοινωνήσουσι τῆς νέας διαθήκης, χαὶ τῶν ἐν Χριστῷ μυστηρίων τοῖς ἔθνεσι. δ'. Κατηγορία τῆς Συναγωγῆς, ὅτι παρὰ Θεοῦ ἀγα- πωμένη τοῖς εἰδώλοις προσέδραμε καὶ πρόῤῥησις, ὅπως ὁλοκλήρως αὐτῇ τὰ τῆς ἀρχαίας πολιτείας ἀρ- γήσῃ, αὑτὴ δὲ ἐπιστρέψῃ πρὸς τὸν Χριστὸν εἰς ὕστε- ρον. ε΄, Δεήγησις ὧν ὁ λαὺς τῶν Ἰουδαίων καὶ οἱ τούτου ἱερεῖς ἡσέδουν καὶ ἡμάρτανον. ς΄. Κατηγορία τῶν Ἰουδαϊκῶν ἀρχόντων" ὅτι παρὰ τὴν αὐτῶν αἰτίαν ὁ λαὸς ἐξημάρτανε- καὶ γνησίως μὲν πρὸς τὸν Θεὸν οὐχ ἐπέστρεφον, μετὰ θυσιῶν δὲ αὐτὸν ἀλόγων ἐζήτει, καὶ διὰ τοῦτο οὐχ ηὕρισκε. ζ΄ Πρόσταγμα, κηρυχθῆναι οἵα ὁ λαὺς μὲν τῶν Ἰουδαίων ἐξήμαρτεν" ὁ Χριστὸς δὲ διὰ τοῦ μυστη- ἷον καὶ τῆς ἀναστάσεως καὶ τῆς ἀναλέψεως τῆς εἰς οὐρανοὺς ἔπραξεν. η΄. Ἔνδειξις τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας, χαὶ τῆς τῶν Ἰουδαίων ἀγνωμοσύνης " καὶ παραίνεσις πρὸς αὐτοὺς, ἵνα τοῖς ἔθνεσ: τῆς ἐπιστροφῆς καὶ τῆς ἐξ- ομολογήσεως τῷ λῃστῇ τῷ κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ σταυ- ροῦ σωθέντ: χοινωνήσωσι. 9΄. Κατηγορία τοῦ αἰσθητοῦ Ἰσραὴλ, ὅσα εἰς τὸν Χριστὸν διαφόρως ἐξήμαρτε" χαὶ ὅτι παλαιωθείσης αὐτῶν τῆς πολιτείας οὐκ ἡ σθάνοντο, ἐζήλωσαν δὲ τῶν ἐθνῶν τὴν ἀρχαίαν ἀσέδειαν, ἀνθ᾽ ὧν αὐτοῖς ταπεῖ- γωσιν ἠπείλησε. ὑ. Θρῆνος τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων, οἵα μὲν εἰς τὸν Θεὸν ἐξήμαρτεν, οἵα ὃὲ παρ᾽ αὐτοῦ ἐπαιδεύθησαν ᾿" χαὶ ὅπως διὰ τὴν πλάνην τῶν εἰδώλων ἀπόληται αὐ- πῶν ὁ ναὺς χαὶ ἡ χώρα" καὶ ἅπερ ἔλαθον παρὰ τοῦ Θεοῦ νόμιμα. ια΄. ᾿Απόγνωσις τῆς Ἰουδαϊκῆς χαρᾶς, ἀνθ᾽ ὧν μι- μησάμενοι τῶν ἐθνῶν τὴν ἀσέθειαν, τὰς θυσίας τοῦ Θεοῦ χαὶ τὰς σπονδὰς ἐμόλυναν, καὶ τὴν τῶν εἰδώλων πλάνην εἰς τὸν ναὸν εἰσήγαγον. τϑ'. “Ὅπως τὸν Ἰσραὴλ ἀγαπητῶς ὁ θεὸς ἐξελέξατο, αὐτοὶ δὲ εἰδώλοις προσέδραμον, καὶ τοῦ Θεοῦ τῆς δου- λείας ἀπέστησαν, καὶ οὐδὲ ἐξ αὐτῶν τὸν Χριστὸν σαρ- χωθέντα ἠδέσθησαν᾽ ὅθεν αὐτοῖς ἀρὰ ἀχαρπίας, καὶ τῆς εἰς τὰ ἔθνη διασπορᾶς ἐπάγεται. IN XII PROPHETAS MINORES. CAPITA OSEE PROPHETÆ.

ιγ'. Διαβολὴ τοῦ αἰσθητοῦ Ἰσραήλ, ὅτι πρότερον Ει ΧΙΧ. εὐσεβῶν, ὕστερον οὐ μόνον ἐν τοῖς εἰδώλοις, ἀλλὰ καὶ τοῦ Χριστοῦ τὴν βασιλείαν ηρνήσατο· καὶ ἀπειλή κατ' αὐτῶν ὅσα παιδεύεσθαι μέλλουσι. ιδ. Παραίνεσις τῷ ἀρχαίῳ λαῷ θεοσεβείας· καὶ ἀπειλὴ κατὰ τῶν αὐτῶν, ἀνθ' ὧν τὸν Χριστὸν σαρχω θέντα ἀπέρριψαν· καὶ προφητεία, ὅπως ἐξ Αἰγύπτου βρέφος ὢν παρὰ τοῦ Πατρὸς κέκληται. ιε'. Κατηγορία τῆς εἰδωλικῆς τῶν Ἰουδαίων πλά νης· καὶ ὅτι παρὰ τοῦ Θεοῦ διορθωθέντες οὐκ ἐπ έστρεψαν, ἀργὸν δὲ αὐτοῦ πεποιηκότες τὸ κήρυγμα, ὀργισθῆναι κατὰ τῆς πολιτείας καὶ τοῦ ναοῦ παρ εσκεύασαν. ις'. Οἷα τοῖς Ἰουδαίοις ὁ Χριστὸς φιλανθρωπεύε ται, αὐτοὶ δὲ ἀσεβοῦντες ἐπέμειναν· διόπερ αὐτοὺς μὲν τιμωρήσεσθαι, ἐκδικήσειν δὲ τὸν Χριστὸν ὁ Πε τὴρ ὡς παρακουσθέντα παρ' αὐτῶν ἐπαγγέλλεται. τζ'. Παραίνεσις πῶς δεῖ πρὸς τὸν Θεὸν ἐπιστρέφειν και κατηγορία ὧν ὁ τῶν Ἰουδαίων λαὸς παρανομών ελογίζετο. Καὶ διήγησις ὅσα διὰ νόμου καὶ προφητῶν καὶ διὰ τῆς οἰκείας αὐτοῦ παρουσίας ὁ Χριστὸς εὐηρ γέτησεν. ιη'. Ὅπως ὁ τῶν Ἰουδαίων λαὸς τὸν Χριστὸν ὄνει δίσας τὴν ἀμοιβὴν ἀπέλαβε, καὶ τῇ δουλείᾳ τῶν εἰδώ λων επιμείνας ἠφάνισται· καὶ ὅσα παρὰ τοῦ Θεοῦ εὐηργετήθη πρότερον, ἀγνωμονήσας δὲ μετὰ ταῦτα παιδεύεται. εθ'. Ονειδισμός κατὰ τῶν Ἰουδαίων, ὅτι τοῦ Χρι στοῦ μὲν αὐτοὶ τὴν βασιλείαν ηρνήσαντο, αὐτὸς δὲ τὸν μὲν διάβολον κατήργησε, καὶ τὸν θάνατον ἔπαυσεν ἀφανισμὸν δὲ τῆς Συναγωγῆς καὶ τῆς ἐν αὐτῇ πολι τείας ἀπείλησε. δε *. Παραίνεσις ἐξομολογήσεως, καὶ συγγνώμης ὑπό σχεσις, καὶ μυστηρίων κοινωνίας, ὧν ὁ λαὸς ὁ ἐξ ἐθνῶν ἀπήλαυσεν. Ωσης ἑρμηνεύεται σωζόμενος• οὗτος ἦν ἐκ Βε λεμών ελελεμώθ τῆς φυλῆς Ἰσάχαρ, καὶ ἔδωκε τέρας ήξειν Κύριον ἐπὶ γῆς ἀνθρώποις συν αναστρεφόμενον· καὶ ἡ δρὺς ἡ ἐν Σιλώμ μερισθήσεται [εἰς] δώδεκα μέρη· καὶ γενήσονται δώδεκα δρύες ἐπ ἀκοῦσαι καὶ ἀκολουθῆσαι αὐτῷ ἐπὶ [τῷ ἐπὶ] γῆς φα γένει θεῷ, καὶ δι' αὐτοῦ σωθήσεται πᾶσα ἡ γῆ καὶ οὕτως [οὗτος] θανὼν ἐτάφη ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ. ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΙΩΗΛ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ. α. Κατηγορία τῶν Ἰουδαίων, καὶ προφητεία ὧν ὁ ἐξ ἐθνῶν λαὸς ποιεῖν τὸν λαὸν τῶν Ἰουδαίων ἔμελλεν. β'. Θρήνος τῶν Ἰουδαϊκῶν ἱερέων διὰ τὴν ἀκαρπίαν τοῦ λαοῦ, καὶ τῶν νομικῶν θυσιῶν τὴν καθαίρεσιν. γ': Παραίνεσις τῷ Ἰσραήλ μετανοίας ἕνεκα τῶν ἐνω ταῦθα συμβάντων αὐτοῖς κακῶν, καὶ τῶν προσδοκωμέν νων ἐν ἡμέρα τῆς κρίσεως. ΝΟΤ.Ε. Ωσηέ. ἀνωνύμως, περὶ δ. Προφητεία τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος, καὶ τῶν προφητῶν, XIII. Accusatio sensualis Israel, quod, cum prius pietatem coluerit, postea non solum idolis (ser vierit ), sed etiam Christi regnum detrectaverit. Εt minæ in eos quantis puniendi sint. XIV. Antiquo populo exhortatio ad pietatem; et minæ contra eos pro eo quod Christum incar natum abjecerint. Et vaticinium quomodo ex gy plo, parvulus cum esset, a Patre suo vocatus fuerit, XV. Accusatio idololatriae Judæorum, et quod, cum a Deo correpti fuissent, non se converterint, sed contempta illius denuntiatione, eum ad ira cundiam in civitatem et templum provocaverint. XVI. Quæ Judæis Christus beneficia contulerit, ipsi vero in sua impietate perstiterunt. Propterea ipsos puniendos, Christumn vero a-Patre vindicandum fore eo quod illum non audierint, denuntiatur. XVII. Exhortatio quomodo ad Deum converti oporteat, et accusatio eorum quæ Judæorum po pulus transgrediendo cogitabat. Εt narratio eorum Et quæ tum per legem et prophetas, tum per suam ipsius præsentiam Christus benefecit. XVIII. Quomodo Judæorum populus, cum Chri sto conviciatus fuisset, vicem receperit, et, idolo rum servituti insistens deletus fuerit. quanta quidem a Deo beneficia acceperit, postea vero immemor factus corripitur. Objurgatio in Judæos, quod Christi regnum ipsi detrectaverint; ille vero diabolum irritum effecit, mortique Inem imposuit, abolitionem au tem Synagoge et ejus regiminis minatus est. XX. Exhortatio ad confessionem, et promissio veniæ et participationis mysteriorum quibus gen ium populus potitus est. Osee significat salvatus. Ille erat ex Belemoth, de tribu Issachar; et dedit signum venturum, Do minum scilicet cum hominibus in terra conver fatum. Et quercus Silom dividetur in duodecim par tes, et sicut duodecim quercus quæ audiant et se quantur Deum in terris visum. Et per ipsum salva bitur omnis terra. Et mortuus sepultus est in terra I. Accusatio Judæorum, et vaticinium eorum quæ gentium populus facturus est populo Judæorum. 11. Lamentatio Judæorum sacerdotum propter sterilitatem populi, et legalium sacrificiorum de structionem. * III. Exhortatio Israeli ad pœnitentiam propter mala quæ ipsis nunc accidunt, et quæ ventura sint in die judici. 1V. Vaticinium evangelicæ prædicationis, et i Theophylact.] Illa in codice Augustano, et ut reli quorum prophetarum xi vitæ, litteris majusculis exarata, sed visuntur. De auctore non injuria dubiles, cum et in Epiphanii libro et in Theophylacti Hermeneia, dem legantur; pleraque etiam apud Dorotheum; Joelis item Vita in Cyrillo Alexandrino ms. non ali ter quam hic describatur.

KEPAAAIA AMOX IIPOPHTOY. 1 : CAPITA AMOS PROPHETJE, τῆς τοῦ νέου λαοῦ πολιτείας, χαὶ τῶν μελλόντων χατὰ ἡ τὸν καιρὸν τῆς συντελείας ἔσεσθαι. τ΄, Διδασχαλία τῶν τῆς μετανοίας τρόπων, καὶ Θεοῦ συμπαθείας ὑπόσχεσις, καὶ προφητεία μυστη- ρίων δι᾽ ὧν ἡ δυναστεία τοῦ διαδόλου πέπαυται. ς΄. Πρόῤῥησις τῆς διὰ σταυροῦ σωτηρίας, καὶ τῆς τῶν μυστηρίων τῶν νέων παραδόσεως, ἅπερ ὁ Χριστὸς ἐνανθρωπήσας εἰς ἀποτροπὴν τῶν ἔμπροσθεν χαχῦν τῷ Ἰσραὴλ μάλιστα τῷ νοητῷ δεδώρηται. ζ΄. Ὑπόσχεσις τῆς καθολικῆς δωρεᾶς χαὶ καθόλου ποῦ Πνεύματος" καὶ πρόῤῥησις τίνα ἐν τῷ καιρῷ τῆς συντελείας ἔσται, χαὶ τίνες οἱ τότε σωζόμενοι. η΄. ᾿Λπειλὴ κρίσεως χατὰ δαιμόνων μάλιστα, ἀνθ᾽ ὧν τοῦ Θεοῦ τὸν λαὸν εἰς ἡδονῶν δουλείαν καὶ λατρείαν εἰδώλων Ἑλληνικῶν ἀπέδοντο, καὶ τῆς ἐπιστροφῆς τῶν ἀπεδῶν ὑπόσχεσις. Ι 9’, Προτροπὴ θείου ζήλου, καὶ ἀπειλὴ τῆς παγχο- σρίου χρίσεως, χαὶ παραίνεσις ἀρετῶν κατορθώ- σεως. ἰ, Προφητεία τῶν κατὰ τὸν χαιρὸν γεγονότων τοῦ σταυροῦ, καὶ ἁγιασμοῦ τῆς νέας Ἱερουσαλὴμ, καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν συμφωνίας καὶ μυστι- χῆς πηγῆς, ἥτις ἐξ οἴκου Κυρίου τῆς πλευρᾶς τῆς Δεσποτυκῆς ἔῤῥευσε " καὶ ἀφανισμοῦ δαιμόνων" κεὶ ἐκδικήσεως τοῦ ᾿Αδάμ᾽' χοὶ ὑπόσχεσις διαθόλου χρί- σεως" χαὶ τῆς ἐν τῇ Σιὼν τῇ νοητῇ χατοικήσεως. Ἰωὴλ (5) ἑρμηνεύεται ἀγαπητὸς Κυρίου, ἢ ἀρχή. Οὗτος ἣν ἐκ τῆς φυλῆς 'Ῥουθὴν, ἀγροῦ μεθομόρων " ἐν εἰρήνῃ ἀπέθανε, καὶ ἐτάφη ἐχεῖ. ΚΕΦΑΛΑΙΑ ἈΜῺΣ ΠΡΟΨΗΤΟΥ͂. { α΄. Προφητεία τῆς ἀποφανθείσης παρὰ τοῦ Χρ:- στοῦ τοῖς Ἰουδαίοις ἐρημώσεως. 8΄. ᾿Απειλὴ χατὰ τῶν γειτονούντων τῷ Ἰσραὴλ ἐθνῶν, ἀνθ' ὧν εἰς αὐτόν τε ποικίλως ἐπλημμέλησαν, χαὶ εἰς θεὸν ἡσέδησαν. γ΄. ᾿Απειλὴ κατὰ τοῦ Ἰούδα καὶ τοῦ Ἰσραὴλ, ἀνθ" ὧν τὸν μὲν νόμον παρέδησαν, καὶ τὸν Χριστὸν ἀπ- ἕδοντο, γαὶ εἰς τοὺς αὐτοῦ μαθητὰς ἐπλημμέλησαν᾽ ἐν τῷ ναῷ δὲ ἡσξλγαινον, καὶ ἐνεργεῖν τοὺς ἐν αὑτοῖς πνευματοφόρους ἐκώλυον, δ΄. Ὅτι παρὰ τοῦ Θεοῦ Ἰσραὴλ ἐπιλεχθεὶς, ἐθέτη- σε" καὶ διὰ τοῦτο μαστίζεται" καὶ ὅτε πᾶσα παρὰ Θεοῦ παιδεία ἐπιφέρεται, καὶ παρ᾽ αὑτοῦ τοῖς προ- φήταις γνωρίζεται. ε΄. Κατηγορία τῶν ἐν τῇ Σαμαρείᾳ πλημμεληθέν- τῶν, καὶ ἀπειλὴ τῆς νοητῆς Τύρου, καὶ πρόῤῥησις ὅτι ὁ Ἰσραὴλ ἀπὸ μέρους σωθήσεται. ς΄. Προφητεία τῶν συμθητομένων τῇ Ἱερουσαλὴμ χαὶ τῇ λοιπῇ Ἰουδαία, ἀνθ᾽ ὧν τὸν νόμον, πρὸς τοῖς ἄλλοις θύοντες ἔξω τοῦ τόπου τοῦ προσταχθέντος, παρέθαινον. ζ΄. διήγησις ὧν ἔμελλεν ὁ λαὸς τῶν Ἰουδαίων πεί- σεσθαι, καὶ ὧν πέπονθε πρότερον " καὶ προφητεία τῆς τοῦ Σωτῆρος ἀφίξεως. CAPUT XVIII. NOTAE. (B) Ἰωὴλ οὗτος ἣν ἐξ ἀγροῖ Βηϑώρ, Epiph. ; vicinus agro Bethoron, Dorotb.

η. Προφητεία τῇ Ἰουδαϊκή Συναγωγῇ τῆς πανιε λοῦς ἐκπτώσεως· καὶ παραίνεσις τῆς πρὸς τὸν θεὸν επιστροφῆς· καὶ ἀπειλή ὧν ἔμελλον εἰς τὸν Χριστὸν παρανομούντες πείσεσθαι. θ'. Συμβουλή θεοσεβείας, καὶ πρόρρησις τοῦ Ιου δαϊκοῦ θρήνου, καὶ τῶν ἐσομένων τοῖς ἁμαρτωλοῖς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως. ι. Αποστροφὴ τῶν Ἰουδαϊκῶν θυσιῶν· καὶ κατ ηγορία ὅτι τοῖς εἰδώλοις ἐδούλευον τῶν ὁμορούντων ἐθνῶν, καίτοι μείζονες ἀριθμῷ καὶ δυνάμει τυγχά νοντες· καὶ ὅπως ὑπὸ πλήθους τρυφῆς ἐτράπησαν εἰς ἀσέλγειαν. ια΄. Απειλὴ τῆς ἐρημώσεως τοῦ Ἰσραήλ, καὶ δια ήγησις ὧν εἰς τὸν νόμον καὶ τὸν Θεὸν ἡμάρτανον, ὑπὲρ ὧν Βαβυλωνίους ἐπιφέρειν ἠπείλησεν. ιβ. Πρόρρησις τῆς Βαβυλωνίων ἐπιστρατεύσεις, καὶ τῆς ἐπελευομένης τοῖς Ἰουδαίοις δίκης ἐν τῷ αἰῶνι τῷ μέλλοντι, καὶ τῆς ἐν σαρκὶ τοῦ Σωτῆρος ἀφίξεως, καὶ τῶν μελλόντων ἐξ αὐτῆς τοῖς Ἰουδαίος ἔσεσθαι. ιγ'. Διήγησις τῆς τοῦ ἱερέως Βαιθήλ ἐπιβουλής κατὰ τοῦ προφήτου, καὶ ὧν ὁ προφήτης τῷ ἱερεῖ παρὰ τοῦ Θεοῦ προστεταγμένος ηπείλησε. ιδ'. Προφητεία τῆς ἐπενεχθείσης τῷ ναῷ παρά Χριστοῦ πορθήσεως· καὶ διήγησις ὧν ἐν τοῖς Σαββά τοις καὶ ταῖς Νουμηνίαις ὁ λαὸς τῶν Ἰουδαίων ἡμάρ τανεν, ἀνθ' ὧν αὐτοῖς ἡ γῆ μετὰ τῶν οἰκούντων πρ δεύεται. ιε'. Προφητεία τῶν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ γενομένων θαυμάτων, καὶ τῶν κακῶν & τοῖς Ἰουδαίοις συμβαί νειν, τῆς χάριτος ἐξ αὐτῶν ἀναχωρούσης, ἔμελλεν. ις'. Πρόρρησις ὧν ὁ Χριστὸς ποιήσειν τὸν ναὸν καὶ τὸν λαὸν ἠπείλησε· καὶ πρὸς τούτοις ὠνείδισεν ὡς ἀποίκους καθάπερ τὰ λοιπὰ ἔθνη τῶν ἀλλοφύλων υπο άρχοντας.. ιζ. Όπως ὁ πιστὸς Ἰσραὴλ ἐκ τοῦ ἀπίστου χωριο ζεται διὰ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἀφίξεως, καὶ ἡ βασιλεία τοῦ Δαυΐδ ἐν αὐτοῖς ἀνανεοῦται, καὶ μετὰ τοῦ νόμου καρπώσονται καὶ τὰ καλὰ τῆς χάριτος. ᾿Αμώς ερμηνεύεται στερέωσις η ισχύς· Ἀμὸς ἐν ἐκ Θεκουέ· καὶ ᾿Αμασίας συχνῶς αὐτὸν τυμπα νίσας, τέλος ἀνεῖλεν αὐτὸν ξίφει· ἔτι δὲ ἐμπνέοντες αὐτοῦ ἀνῆλθεν εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ· καὶ μεθ' ἡμέρας δύο ἀπέθανε, καὶ ἐτάφη ἐκεῖ. ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΑΒΑΙΟΥ. α'. Απειλὴ κατὰ τοῦ διαβόλου· καὶ πρόρρησις ὧν έμελλεν αὐτός τε ὑπὸ τῶν ἀποστόλων καὶ τῶν ἐξ ἀπ βείας ἐπιστρεψάντων, καὶ οἱ ὑπ' αὐτὸν ἐν πλάνη τ λοῦντες καὶ ἀσεβείς πείσεσθαι. β. Απειλὴ κατὰ τοῦ αὐτοῦ, μὴ ἐπιχαρῆναι τῶν ἐθνῶν πλάνῃ· καὶ πρόῤῥησις μυστηρίων, ὧν διὰ τῆς εὐαγγελικῆς ἀπολαύουσι κλήσεως. γ. Οπως οἱ τὰς ἀρετὰς ἀσκούμενοι αὐτοὶ μὲν καὶ τῶν νοητῶν ἀλλοφύλων καὶ τῶν Ἰουδαίων τοὺς πλή ΝΟΤΑ. Αμασίας. Ὁ ἱερεὺς Βαιθήλ, ἀνεῖλεν αὐτόν. Ο υἱὸς Αμασίου, ροπάλῳ πλήξας αὐτὸν κατὰ τοῦ κροτάφου. εμπνέων αὐτός. VIII. Vaticinium ad synagogam Judaicam integri casus. Et exhortatio ut ad Deum convertatur; et prophetia eorum quæ in Christum delinquentes passuri sunt. IX. Consilium de culto divino et promissio amentationis Judæorum, et eorum quæ eventura sunt peccatoribus in die judicii. el X. Repudiatio sacrificiorum Judaicorum, accusatio quod servierint idolis vicinarum gentium, licet numero et viribus majores, et quomodo pro pter multitudinem voluptatum, conversi sunt ad luxuriam. XI. Minæ vastationis Israel, et narratio eorum quæ adversus legem et Deum peccaverunt, propter quæ Babylonis se inducturum minatur. XII. Prædictio expeditionis Babyloniorum, et venturæ Judæis pœnæ in tempore futuro, et ad ventus Salvatoris in carne, et eorum quæ ex ipso futura sunt Judæis. XIII. Narratio insidiarum sacerdotis Bethel in prophetam, et eorum quæ propheta sacerdoti, Deo jubente, minatus est. XIV. Vaticinium ruinæ templi a Christo indu clæ, et prophetia eorum quæ in Sabbatis et Neo meniis populus Judæorum peccavit, propter quod eorum terra cum incolis castigatur. XV. Prophetia miraculorum in cruce futurorumI et malorum quæ Judais, gratia ab ipsis discedente, superventura sunt. XVI. Prophetia eorum quæ Christus facturum se populo et templo minatus est, et insuper eos objurgat tanquam non minus alienos quam cæteræ gentes extraneorum. XVII. Quomodo fidelis Israel ex infideli secer nitur per Salvatoris adventum, et regnum David in ipsis renovatur, et simul cum lege bonis gratiæ fruentur. Amos significat firmitas sive robur. Amos erat ex Thecue; et Amasias crebro fuste contusum tandem gladio necavit. Qui cum adhuc spiraret regressus est in terram suam. Et post duos dies mortuus est ibi et sepultus. 1. Minæ adversus diaboluin et prædictio eorum quæ ipse passurus est, et qui sub ipso in errore . et impietate degunt ab apostolis et ab iis qui ex impiatate conversi sunt. II. Minæ adversus eumdem, scilicet ne gaudeat de gentium errore, et prædictio mysteriorum qui bus fruuntur per vocationem evangelicam. III. Quomodo qui in virtutibus se exercent, ii quidem spiritalium extraneorum et Judæorum hæ Epiphan. Ibid. Idem Epiphan. et De roth. Mox malim legere

ρους διαρπάζουσιν· οἱ δὲ ἐξ Ἰσραὴλ πιστεύσαντες πρὸς τὴν πολιτείαν καὶ τὴν πίστιν τὴν αὐτῶν μετ οικίζονται εἰς τὸν Χριστὸν πιστεύσαντες. Αβδιού ἑρμηνεύεται δοῦλος ἐξομολογητής. Οὗτος ἦν ἐκ τῆς Συχέμ· οὗτος ἦν ὁ τριστάτης εκατόν ταρχος· ὁ τρίτος Οχοζίου, καὶ δεηθεὶς τοῦ Ἡλίου, καὶ διασωθεὶς παραδόξως ἐγένετο αὐτοῦ λειτουργός πολλὰ δὲ παθὼν καὶ ὑπὸ τοῦ Ἀχαὰδ διὰ τὸν Ηλίαν; τέλος καταφρονήσας θανάτου, καταλιπὼν τὸν βασιλέα ἠκολούθησε τῷ Ηλίᾳ, καὶ προεφήτευσε, καὶ ἀποθα νὼν ἐν εἰρήνῃ ἐτάφη μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ. ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΙΩΝΑ. α'. Πρόσταγμα Θεοῦ πρὸς Ἰωνᾶν, καὶ φυγὴ τοῦ προφήτου, καὶ θαλάττιος χειμών, καὶ κλῆρος ἐξ οὗ φυγὰς ὁ προφήτης ἐλέγχεται. β'. Οπως Ἰωνᾶς ὁ προφήτης ὑπὸ κήτους καταπο θεὶς, καὶ τρεῖς ἡμέρας καὶ νύχτας ἐν αὐτῷ διατελέ σας ηύξατο τῷ Θεῷ, καὶ οὕτως εἰς τὴν γῆν ὑπὸ κή τους ἐκβάλλεται. γ'. Πρόσταγμα κηρύγματος πρὸς τὸν Ἰωνᾶν δεύτε μον· καὶ δρόμος εἰς Νινευῆ καὶ κήρυγμα ᾧ πεισθέν τες Νινευίται εἰς μετάνοιαν ἦλθον, ἣν ὁ Θεὸς δυσωπη θεὶς, τὴν ἀπειλήν κατέπαυσεν. δ'. Εντευξις Ἰωνᾶ πρὸς τὸν Θεὸν, καὶ τῆς πόλεως ἔξοδος, καὶ σκηνῆς κατασκευή, καὶ κολοκύνθης ἀνά δοσις καὶ φθορά· καὶ τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν προφήτην διάλεξις, ὅτι τῆς Νινευῆ οὐκ ἀλόγως ἐφείσατο. Ἰωνᾶς ἑρμηνεύεται Υψίσνου πονοῦντος, ἢ περι στερά. Ἰωνᾶς ἦν ἐκ γῆς Καριαθὲμ [Καριαθιαρείμ, ὥς τινές φασι, πλησίον Αζώτου πόλεως Ἑλλήνων κατὰ θάλασσαν· καὶ ἐκβρασθεὶς ἐκ τοῦ κήτους, ἀπελθὼν εἰς Νινευΐ καὶ κηρύξας καὶ ἀνακάμε ψας οὐκ ἔμεινεν ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ· ἀλλὰ παραλαβὼν τὴν μητέρα αὐτοῦ παρῴκησεν ἐν τῇ Ασσούρ χώρᾳ ἀλλοφύλων ἐθνῶν· ἔλεγε γὰρ, ὅτι οὕτως ἀφελῶ τὸ ὄνειδός μου, ὅτι ἐψευσάμην προφητεύσας κατά Νι νευῒ τῆς μεγάλης πόλεως· ἦν τις Ηλίας [πόλεώς μου τῆς μεγάλης· ἦν δὲ τότε Ἡλ. ἐλέγ χων τὸν ᾿Αχαάβ, καὶ καλέσας λιμὸν ἐπὶ τὴν γῆν, ἔφυγε· καὶ ἐλθὼν εἰς Σαραφθὰ ηὗρε [Σάρεφθα, εὗρε, τὴν χήραν μετὰ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς, καὶ ἔμεινε παρ' αὐτοῖς· οὐδὲ γὰρ ἡδύνατο μένειν μετὰ τῶν ἀπεριτμήτων· καὶ εὐλόγησεν αὐτὴν διὰ τὴν ξε νοδοχίαν, ἦν γὰρ προγνώσκων αὐτὴν ἐκ πρώτον. Θανόντος δὲ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς ἐν μέσῳ ἀπεριτμήτων, πάλιν ἤγειρεν ὁ Θεὸς διὰ τοῦ 'Ηλία ἐκεῖ νεκρόν ἠθέ λησε γὰρ δεῖξαι αὐτῷ, ὅτι οὐ δύναταί τις αποδράσαι [διαδράναι Θεόν. Καὶ ἀναστὰς Ἰωνᾶς μετὰ τὸν λιμόν, ἦλθεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν· καὶ ἀπέθανεν ἡ μήτηρ αὐτοῦ κατὰ τὴν ὁδὸν, καὶ ἔθαψαν αὐτὴν, εχόμενα τῆς βαλάνου Δεββώρας· καὶ κατ ΝΟΤ.Ε. Τριστάτης. Τρίτος πεντηκόνταρχος, Ἰωνᾶς. Ο θεσπέσιος Ἰωνᾶς πατρὸς μὲν ἐξέφυ τοῦ ᾿Αμαθί, ὥρμητό γε μὴν ἐκ Γέθ Χιβέρ· πολίχνιον δὲ τοῦτο τῆς Ἰουδαίων γῆς, ήτοι κώμη κατά γε τὸν εἰκότα λόγον, εχειν. Καριαθιαρείμ. ἐκ γῆς Καραμαούμ, πλησίον Αζώτου, Εχόμενα της βαλάνου. Σαραήρ. Σαάρ, Κενέζ, Κενεζαίου Ισραήλ. Ιερουσαλήμ, reditatem rapiunt; qui autem ex Israel crediderunt ad eorum regimen et fidem transmigrant in Chri stum credentes. Theophyl.] Theophyl.] Theophyl.] Theophyl. m. s. Aug.] Abdias significat servus confessor. Hle erat de Sychem. Erat tertius centurio, tertius ab Ochozia. Et cum implorasset Eliam et miro modo salvatus esset, factus est ei minister. Multa autem passus ab Aehab Elia causa; demum, morte contempta et rege relicto, Eliam secutus est et prophetavit. Et mortuus in pace, sepultus est cum patribus suis. I. Jussio Dei ad Jonam et fuga prophetæ, et in mari tempestas; et sors per quam propheta ſugi tivus convincitur. II. Quomodo Jonas propheta a pisce absorbetur, et cum tres dies et noctes in ipso degisset, depre catus est Deum et in terram a pisce dejicitur. H. Jussio denuntiationis secunda ad Jonam; cursus in Niniven, et denuntiatio: eui cum eredi dissent Ninivilæ ad penitentiam venerumt, per quam Deus placatus a minis destitit. IV. Deprecatio Jona ad Deum, et e civitate egressio, et tabernaculi preparatio; et hederae na. tivitas et mors; et Dei ad prophetam allocutio, se Ninive sponte pepercisse. Jonas significat altissimo laborante sive columba. Jonas erat ex terra Garisthem (Carinthiarim) prope Azotum, urbem gentium apud mare. Εt cum ejectus esset a pisce et abiisset in Niniven, et denuntiavisset et regressus esset, non remansit in terra sua: sed accepta matre sua, habitavit in regione Assur, apud exteras gentes. Dicebat enim: Sic auferam oppro brium meum, quod scilicet erraverim prophetando contra Niniven civitatem grandem. Erat autem tunc Elias arguens Achab. Qui cum vocasset fa med super terram, fagit. Et veniens in Sarepta, in venit viduam cum filio ejus, et mausit apud eos; non enim mawere poterat cum incircumcisis. Et benedixit ei propter hospitalitatem. Noverat enim eam primitus. Defuncto autem filio ejus in medio incircumeisorum resuscitavit Deus mortuum per Eliam. Voluit enim ostendere Jonæ neminem posse Dei manus effugere. Et surgens Jonas post faniem, venit in Judæam, et mortua est mater ejus in itì. nere, et sepelierunt eam juxta quercum Debbóræ. Et habitavit in terra Saraer; mortuus est autom ibi, et sepultus est in spelunca Cenez, judicis in diebus quando non erant reges. Et dedit sigħumi magnum in Israel, et in omni terra. Cum viderint, Epiph. et Doroth. Ibid. l. xxxΙ. Cyrill. Alex. ms. Ibid. 1. Hinc forte corri gendi Epiphan. et Doroth. qui oriundum scribunt. Prope montem Li banum, Doroth. Ibid. 1. Lii. Epiph. et Doroth. Ibid. 1. Lii. Epiph. Ibid. l. Liv. Doroth.

HESYCHII PRESBYTERI CAPITA MICHÆÆ PROPHETÆ. inquit . lapidem clamantem luctuose, et cantharum A ligneum ad Deum loquentem, tune prope erit salus. Tunc videbunt Jerusalem totam stratam usque ad fundamenta, et in ea omnes gentes adorabunt Do- πολὺ ἐπὶ [ἐν Theophyl.] minum, et transferent lapides versus oocasum solis, et ibi erit adoratio uncti (Christi), eo quod de specta fuerit Jerusalem in deserto ferarum et om- nis immunditiæ. Et tunc veniet finis omnis ani- I. Vaticinium adventus Christi, et eorum quæ superventura sunt populo Judæorum. II. Exhortatio ad impias gentes ne derideant Is- rael quod ab ipsis in pietatem edoctus est; et nar- ratio eorum quæ Deus Israeli minatus est. III. Prædictio, quænam plerique Judæorum propter injuriam in Christum passuri sint, quænam autem evenient iis qui ex ipsis crediderint. IV. Minæ in principes Judæorum et eorum pseu- doprophetas, utpote qui faciunt contra id quod docent. Εt prædictio non jam fore fidem prophetiæ apud ipsos, Jerusalem autem antiquam et Sion ever- tendas fore. V. Vaticinium doni Spiritus in omnes credentes elfusi, et gentium ingressus in novam Jerusalem et C Sion, et pacis ipsarum, cujus Christum principem habebunt : et quomodo Ecclesia post pressuram ab errore, recipietur. VI. Reprehensio in Synagogam propter errorem anteriorem ; et annuntiatio contra dæmones per virtutem Crucis, in eorum gratiam qui ex Synagoga crediderint. VII. Vaticinium annuntians Christum ex Beth- leem; et quomodo qui ex gentibus convertentur per evangelicas beatitudines et dono Spiritus liber- tatem ex diabolica servitute consequentur. VIII. Prædictio, apostolos fore gentibus terribiles videndos, et fore ut prævaleant contra dæniones ii D qui ex Israel crediderint, postquam ex ipsis per- ierint fallaciæ idolorum symbola. IX. Judicium Dei in Israel, propter varia bene- ficia quæ ipsi contulit ; et ad eumdem exhortatio, quid scilicet faciendo salvus erit. X. Consilium ad Israel, ut ab iniquitate abstineat, et comminatio illos delendos fore, et mystica bona non gustaturos esse, et gentibus in opprobrium fore. XI. Lamentatio prophetæ de sterilitate populi, et exhortatio ne tantam in suis quantam in Deo fidu- ciam habeat. XII. Allocutio Ecclesiæ ad Synagogam ne gaudeat propter antiquam impietatem. Ipsa enim Ecclesia ᾤχησεν ἐν γῇ Σαραήρ (Σαραάμ Theophyl.), ἀπέθανε δὲ ἐκεῖ, καὶ ἐτάφη ἐν σπηλαίῳ Κενές, κριτοῦ γενο. μένου ἐν ἡμέραις τῆς ἀναρχίας· καὶ ἔδωκε τέρας Ισραήλ καὶ ἐφ' ὅλην τὴν γῆν· ὅταν, φησίν, ἴδωσιν λίθον βοῶντα οἰκτρῶν, καὶ κάνθαρον ἀπὸ ξύλου πρὸς Θεὸν φθεγγόμενον, τότε ἐγγίζειν τὴν σωτηρίαν· τότε ὄψονται τὴν Ἱερουσα- λὴμ ἠδαφισμένην [ ηφανισμένην Theophyl.] έως θε- μελίων ὅλην, καὶ εἰς αὐτὴν πάντα τὰ ἔθνη [ἐν] προσ κυνήσει τῷ Κυρίῳ· καὶ μεταθήσουσι [ μεθήσουσι Theophyl.] τοὺς λίθους κατὰ δυσμὰς ἡλίου, καὶ ἐκεῖ διὰ τὸ τὴν Ἱερουσαλήμ βδελυχθῆναι ἐν ἔσται ἡ προσκύνησις τοῦ ἠλημμένου [ἠλειμμένου Theophyl.], ἐρημώσει θηρίων καὶ πάσης ἀκαθαρσίας, καὶ τότε ἥξει τὸ τέλος πάσης πνοῆς. ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΜΙΧΑΙΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ. α'. Προφητεία ἐπιδημίας Χριστοῦ, καὶ τῶν μελ λόντων τῷ λαῷ τῶν Ἰουδαίων συμβήσεσθαι. β'. Παραίνεσις πρὸς τὰ ἀσεβοῦντα τῶν ἐθνῶν, μὴ ἐπιγελᾶν τῷ Ἰσραὴλ, ἐπειδὴ τὸ ἀσεβεῖν ἐξ αὐτῶν ἐδιδάχθησαν· καὶ διήγησις ὧν ὁ Θεὸς τῷ Ἰσραὴλ ἠπείλησε. γ'. Πρόῤῥησις, τίνα μὲν ὁ πλεῖστος Ἰσραὴλ διὰ τὴν εἰς Χριστὸν παρανομίαν πάσχουσε, τίνα δὲ ἔσται τοῖς ἐξ αὐτῶν πιστεύουσιν. δ. Απειλὴ κατὰ τῶν Ἰουδαϊκῶν ἀρχόντων, καὶ τῶν παρ' αὐτοῖς ψευδοπροφητῶν, ὡς ἐναντία διδασκόντων οἷς ἔπραττον· καὶ πρόῤῥησις, ὡς οὐκέτι μὲν προφη τεία παρ' αὐτοῖς πιστευθήσεται, Ἱερουσαλήμ δὲ ἡ ἀρχαία καὶ Σιὼν πορθηθήσεται. ε'. Προφητεία τῆς ἐπὶ πάντας τοὺς πιστοὺς δωρεάς έκχεομένης τοῦ Πνεύματος· καὶ τῶν ἐθνῶν εἰς τὴν νέαν Ἱερουσαλὴμ καὶ Σιὼν ἀναβάσεως· εἰρήνης το αὐτῶν, ἣν ἐν Χριστῷ βραβεύονται· καὶ ὅπως ἡ ἔχ κλησία μετὰ τὴν συντριβὴν τὴν ἐκ πλάνης δεχθήσε και ς'. Επιτίμησις τῇ συναγωγῇ, τῆς πλάνης τῆς προ λαβούσης ἕνεκα· καὶ εὐαγγελισμὸς κατὰ δαιμόνων διὰ σταυροῦ δυναστείας τοῖς ἐξ αὐτῆς πιστεύουσι 5. Προφητεία τὸν Χριστὸν ἐκ Βηθλεὲμ κηρύττα σα· καὶ ὅπως οἱ ἐξ ἐθνῶν ἐπιστρέφοντες, διὰ τῶν εὐαγγελικῶν μακαρισμῶν, καὶ τῶν δωρεῶν τοῦ Πνεύ ματος, ἐλευθερίαν τῆς διαβολικῆς τυραννίδος λαμβά νουσιν. η'. Πρόρρησις, φοβεροὺς τοῖς ἔθνεσι τοὺς ἀποστί λους ὀφθήσεσθαι, δυναστεύσειν τε κατὰ δαιμόνων τοὺς ἐξ Ἰσραὴλ πιστεύσαντας, ὅταν ἐξ αὐτῶν ἐλε θρευθῇ τῆς ἀπάτης τῶν εἰδώλων τὰ σύμβολα. θ'. Κρίσις τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν Ἰσραὴλ, ἐφ᾽ οἷς οὐ τὸν ποικίλως εὐηργέτησε· καὶ παραίνεσι; πρὸς τὴν αὐτὸν, τί ποιήσας σωθήσεται. ι. Συμβουλὴ τῷ Ἰσραὴλ, παρανομίας ἀπέχεσθαι καὶ ἀπειλὴ ἀφανισμοῦ, καὶ τῶν ἀγαθῶν ὅτι τῶν με στικῶν οὐ γεύσονται, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔθνεσιν εἰς ὀνει δισμὸν ἔσονται. ια΄. Σχετλιασμὸς τοῦ προφήτου ἐπὶ τῇ ἀκαρπία τη λαοῦ· καὶ παραίνεσις, μὴ τοσοῦτον ἐπὶ τοῖς οἰκείος ὅσον ἔχειν ἐπὶ Θεῷ τὴν πεποίθησιν. ιβ'. Προσφώνησις τῆς Ἐκκλησίας πρὸς τὴν Συν αγωγήν, μὴ ἐπιχαίρειν διὰ τὴν ἀρχαίαν ἀσέβειαν

αὕτη μὲν γὰρ ἡ Ἐκκλησία διὰ μετανοίας ἀναστήσε ται, ἐκείνη δὲ καὶ τῶν νομίμων ἐκπεσεῖται, καὶ τοῖς νοητοῖς Ασσυρίοις παραδοθήσεται. ιγ. Παραίνεσις τῷ Ἰσραὴλ, διὰ σταυροῦ ποιμαί νεσθαι· καὶ πρόῤῥησις, ὅπως τὰ μὲν ἔθνη τῶν δαι μόνων αἰσχυνθήσεται, ἡμεῖς δὲ διὰ βαπτίσματος ἄφεσιν ἁμαρτημάτων παρὰ Θεοῦ ληψόμεθα. Μιχαίας ερμηνεύεται ταπείνωσις, ἢ ταπεινούμε νος. Οὗτος ἦν ἀπὸ Μοραθεὶ [Μαραθι ἐκ φυλῆς Ἐφραίμ· οὗτος πολλὰ ποιήσας τῷ ᾿Αχαάβ, ὑπὸ Ἰωρὰμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ἀνῃρέθη κρημνῷ, ὅτι ἤλεγχεν αὐτὸν ἐπὶ ταῖς ἀσεβείαις τῶν πατέρων αὐτ τοῦ· καὶ ἐτάφη ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ μόνος, σύνεγγυς που κυανδρίου Ενακείμ. ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΝΑΟΥΜ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ. α'. Ενδειξις ἀπειλῆς Θεοῦ, καὶ τῆς εἰς τὸ τιμω ρεῖσθαι δυνάμεως· κατὰ δαιμόνων ὁμοῦ καὶ Ἰουδαίων ἑκάτερον. β'. Απειλὴ κατὰ διαβόλου· καὶ προσφώνησις τῇ Εκκλησίᾳ τῆς τῶν εἰδώλων ἀπαλλαγῆς· καὶ εὐαγ γελισμὸς τοῦ σωτηρίου κηρύγματος, ἑορτῶν τε τῶν διὰ Χριστοῦ, καὶ ἀφανισμοῦ δαιμόνων καὶ συγχύ σεως. γ΄. Πρόῤῥησις ἀναστάσεως Χριστοῦ καὶ τῶν συν ανισταμένων αὐτῷ ψυχῶν, καὶ τῆς τότε γινομένης θανάτου καὶ διαβόλου ἁρπαγῆς καὶ σκυλεύσεως. δ'. 'Απειλὴ κατὰ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ, καὶ σχε τλιασμὸς τῆς Ἱερουσαλήμ· καὶ πρόῤῥησις ὧν ἔμελλεν. ἐν τῇ ἁλώσει τῇ Ῥωμαϊκῇ πείσεσθαι, ἀνθ' ὧν τοῖς ἔθνεσιν ὁ λαὸς ἐγένετο πρόσκομμα. ε'. Απειλή κατὰ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἐπ᾽ αἰσχύνῃ γυμνώσεως· καὶ ὅπως ζητήσει μὲν ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἱερουσαλὴμ παράκλησιν, αὐτὴ δὲ ποικίλοις ὁμιλήσει κακοῖς Ἱερουσαλήμ, διὰ τὸ νοσῆσαι κακίαν ἀνυπέρ βλητον. Ναούμ ἑρμηνεύεται παράκλητος [ παράκλησις, Οὗτος ἦν ἀπὸ Ελκεσεὶν [Ελκασαί πέραν τοῦ Ἰορδάνου εἰς Βιγαβρ!, πέραν τοῦ Τηνβαρείν ἐκ φυλῆς Συμεών. Οὗτος μετὰ τὸν Ἰωνᾶν τέρας ἔδωκεν, ὅτι ἀπὸ ὑδάτων γλυκέων καὶ πυρὸς ἀπολεῖται ἡ Νινευΐ· ὁ καὶ γέγονε ἡ γὰρ περι έχουσα αὐτὴν λίμνη κατέκλυσεν αὐτὴν ἐν σεισμῷ, καὶ πῦρ ἐκ τῆς ἐρήμου [ἐπελθὸν] τὸ ὑψηλότερον αὐτ τῆς μέρος ἐνέπρησεν· ἀπέθανε δ' ἐν εἰρήνῃ, καὶ ἐτάφη ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ. ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΑΜΒΑΚΟΥΜ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ. α'. Σχετλιασμός τοῦ προφήτου περὶ τῆς ἐν τῷ βίῳ πολιτευομένης ἀδικίας· καὶ πρόββησις τοῦ κατὰ Χριστὸν μυστηρίου, καὶ τῆς τῶν ἐθνῶν κλήσεως καὶ δυναστείας, ἐν ᾗ παίζειν καὶ καθαίρειν τὸν διάβολον μέλλουσι. ΝΟΤΑ. Μοραθεί. Μαραθί, ΧΧΙ. Τῷ ᾿Αχαάβ, Ταῖς ἀσεβείαις. Αὐτοῦ καὶ τῶν πατέρων αὐτοῦ, Πέραν τῆς Βηθαβαρά. Πέραν τοῦ Ἰορδάνου εἰς Βηγαδάρ, per penitentiam resurget; illa autem legalibus excidet, et spiritualibus Assyriis tradetur. Theophyl.], Theophyl.] Theophyl.] XIII. Exhortatio ad Israel ut per crucem regatur et quomodo gentes quidem a dæmonibus confun dentur; nos autem per baptismum remissionem peccatorum a Deo accipiemur. Michæas significat humilitas sive humiliatus. Ille erat ex Morathi, de tribu Ephraim. Is cum multa fecisset Achab, a filio ejus Joram præceps datus periit, quia ei objiciebat impietates patrum ejus. Et sepultus est in terra sua solus, prope cœmete rium Enacim. 1. Denuntiatio minarum Dei et ejus ad vindican dum potestatis, tum contra dæmones, tum etiam contra Judaos. II. Minæ adversus diabolum, et allocutio ad Eco clesiam de liberatione ab idolis: et annuntiatio prædicationis salutis et festivitatum per Christum, et abolitionis dæmonum et confusionis. III. Prædictio resurrectionis Christi et animarum cum ipso conresuscitatarum, et ruinæ et spoliationis mortis et diaboli tunc futuræ. IV. Minæ in populum Judaicum, et desolatio Je rusalem, et prædictio eorum quæ in Romana dire tione passura est, pro eo quod gentibus populus factus est scandalum. V. Minæ contra Jerusalem de opprobrio nuditatis; et quomodo quæret Ecclesia Jerusalem consolatio nem, ipsa autem in variis malis conversabitur, ut pote quæ laboret malitia inexsuperabili. Nahum significat consolator sive consolutio. Ille erat ex Helcesin, ultra Timbarin, de tribu Simeon. Ille post Jonam signum edidit, scilicet aquis dulci bus et igne perituram Niniven; quod et evenit. Lacus enim qui eam circumdabat demersit eam in terræ motu, et ignis ex deserto superiorem ejus partem combussit. Mortuus est autem in pace, et sepultus est in terra sua. I. Querela prophetæ de iniquitate administrata in vita: et vaticinium mysterii in Christo, et gentium vocationis, et virtutis qua illudent diabolo eumque destruent. Epiph. et Doroth. Ibid. I. iidem. Ibid. I. xxxvi. Εpiph. Doroth. Epiph.

β'. Μαρτυρία τῆς τοῦ Θεοῦ δικαιοσύνης, καὶ πεῦσις, ἀνθ' ὅτου μακροθυμεῖ τοῖς τῶν ἀνθρώπων ἁμαρτήμασι, καὶ τῆς θήρας τοῦ διαβόλου, ἣν θηρα τοὺς ἀνθρώπους, διήγησις· ἐφ᾽ οἷς ἀπόκρισιν ὁ προφήτης παρὰ τοῦ Θεοῦ ζητεῖ, καὶ τὴν τοῦ Χρι στοῦ παρουσία», καὶ τὴν ματαίωσιν τῆς ἁπληστίας τοῦ διαβόλου διδάσκεται. γ΄. Προσφώνησις τοῦ διαβόλου, ὅπως ὑπὸ τῶν συ ληθέντων παρ' αὐτοῦ σκυλευθήσεται· καὶ σχετλια σμὸς κατὰ τοῦ αὐτοῦ, ἐφ᾽ οἷς κακῶν τὸν βίον ἀν θρώπων ἐνέπλησε· καὶ ταλανισμὸς τῶν τοῖς εἰδώ λοις πεποιθότων· καὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἐπιδημίας πρόῤῥησις. δ'. Προφητεία Χριστοῦ παρουσίας, καὶ τῶν ἐξ αὐτῆς θαυμάτων, καὶ κηρυγμάτων ἀποστολικῶν, καὶ δαιμόνων καταργήσεως, καὶ τῆς πολιτείας τοῦ αἰῶν νος τοῦ μέλλοντος. Αμβακούμ ἢ ᾿Αββακού, έρμηνεύεται πατήρ ἐγέρσεως. ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΣΟΦΟΝΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ. α'. Απειλὴ τῆς τῶν ἁμαρτωλῶν ἀπωλείας, καὶ τῶν εἰδώλων καὶ τῶν λειτουγησάντων τούτοις καὶ ἀποστάντων Θεοῦ ἐξολοθρεύσεως· καὶ πρόρρησις της τοῦ σταυροῦ θυσίας καὶ τιμωρίας, ἣν ὑπέμειναν οἱ τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων ἡγούμενοι. β'. Προσφώνησις θρήνου τῆς Ἱερουσαλήμ· καὶ ἀπειλὴ κατὰ τῶν λεγόντων ἀπρονόητα τῷ θεῷ τυγ χάνειν τὰ ἡμέτερα· καὶ πρόῤῥησις τῆς ἡμέρας τῆς κρίσεως, καὶ κακῶν ἅπερ ἐν αὐτῇ τοῖς ἀσεβέσι συμ βήσεται. γ΄. Παραίνεσις συναφθῆναι Θεῷ, καὶ ταῖς ἀγαθοῖς αὐτὸν ἐπιζητεῖν πράξεσι· καὶ προφητεία ὧν ἔμελλε τὰ ἔθνη τὰ ἀλλόφυλα, φθειρομένης ἐν αὐτοῖς τῆς ἀσεβείας, πείσεσθαι· καὶ ὀλοθρεύσεως εἰδώλων. δ'. Απειλή ῥομφαίας εὐαγγελικῆς τοῖς δαίμοσι καὶ τῷ διαβόλῳ καὶ τῇ Ἱερουσαλήμ· καὶ πρόρρηση τῶν συμβησομένων αὐτῇ κακῶν, ἕνεκα τῆς ἀλαζο νείας τῆς κατὰ Θεοῦ μάλιστα. ε'. Σχετλιασμὸς τῆς Ἱερουσαλήμ, ἐφ᾽ οἷς τῇ σοφία τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑπήκουσε· καὶ κατηγορία τῶν ταύτης ήγουμένων, καὶ προφητεία παρουσίας Χριστοῦ, καὶ ὧν μετὰ δικαιοσύνης ἔμελλε κακῶν τοὺς Ἰουδαίας Ο ἐργάζεσθαι. 5'. Εὐαγγελισμὸς τῇ Ἐκκλησίᾳ ἀναστάσεως Χρισ στοῦ, καὶ χάριτος γλωσσῶν, καὶ συναγωγῆς ἐθνῶν, ἀφανισμοῦ πλάνης, καὶ ἐκλογῆς πιστῶν ἐξ ἐθνῶν πρότερον, ἐξ Ἰουδαίων δεύτερον. Αμβακούμ. Οὗτος ἦν ἐξ ἀγροῦ Βηξζοχὴρ Βαιθζαχαρία] ἐκ φυλῆς Συμεών, οὗτος ὁ προφήτης περὶ τῆς ἐλεύσεως τοῦ Κυρίου πολλὰ προεφήτευσεν· πρὸ δὲ δυοῖν ἐτοῖν τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ λαοῦ τῆς ἀπὸ Βαβυ λῶνος ἀπέθανε, καὶ ἐτάφη ἐν τῷ ἰδίῳ αὐτοῦ ἀγρῷ ἐνα δόξως, ἱμονώτατος, Αστακοῦ. Αββακούμ, Β. τὸ λήμμα 8 εἶδεν ᾿Αββακούμ ὁ προφήτης. Λημμά φησιν ἐν τούτοις τὴν τῆς δράσεως ἤτοι τὴν τῆς προγνώσεως λῆψιν, ἣν ἂν τις ἔλοι δι ξ'. Προσφώνησις χαρᾶς τῆς ἐσομένης ἕνεκα τῶν δόντος Θεοῦ· αὐτὸς γὰρ ὁράσεις, κατὰ τὸ γεγραμμέ νον, ἐπλήθυνε, καὶ αὐτὸς λελάληκε πρὸς προφήτας, προαναφαίνων αὐτοῖς διὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος κα ἐσόμενα, καὶ ὡς ἤδη παρόντα μονονουχί καὶ ἐν δρα τιθείς· ὅτι δὲ οὗ τὰ ἀπὸ τῆς σφῶν καρδίας λαλεῖν ἐγνώκασι, διαπορθμεύουσι δὲ μᾶλλον εἰς ἡμᾶς τοὺς παρὰ Θεοῦ λόγους, προαναπείθει σαφῶς, προφήτην ἑαυτὸν ὀνομάσας, καὶ τῆς εἰς τοῦτο χάριτος ἀποφαί νων έμπλεων, II. Testificatio justitiæ Dei, et quaeritur quanam & de causa longanimiter ſerat peccata hominum. Et expositio venationis diaboli, per quam venatur ho mines; de quibus responsum a Deo quærit pro pheta; et Christi adventum et vanitatem insatiabi litatis diaboli edocetur. HI. Allocutio ad diabolum, quomodo ab iis quos spoliaverit ipse spoliabitur. Querela adversus eum dem de eo quod malis vitam hominum repleverit. Et lamentatio eorum qui in idolis confusi fuerant; et adventus Salvatoris prædictio. IV. Vaticinium adventus Christi, et exinde mira culorum, et prædicationis apostolorum, et inertiæ dæmonum, et regiminis sæculi venturi. Habacuc significat pater suscitationis. J. Minæ perditionis peccatorum et destructionis idolorum et eorum qui ipsis servierint et a Deo de sciverint. Prædictio sacrificii Crucis et ultionis quæ judices populi Judæorum manet. H. Prædictio lamentationis Jerusalem, et minæ in eos qui dicunt improvisa Deo evenire nostra; et prædictio diei judicii et malorum quæ in ea im piis supervenient. III. Adhortatio ad adhærendum Deo, et ad illum bouis operibus quærendum, et Vaticinium eorum quæ gentibus extraneis, destructa in ipsis impie tate, evenient, et ruinæ idolorum. IV. Minæ gladii evangelici in demones, in diabo lum, et in Jerusalem, et prædictio ipsi superventu rorum, præsertim propter jactantiam contra Deum. .V. Desolatio Jerusalem, eo quod sapientiæ Dei non obedivit, et accusatio principum ejus. Vatici nium adventus Christi et malorum quæ cum justi tia Judaeis facturus est. IV. Annuntiatio resurrectionis Christi ad Eccle siam, necnon et gratiæ linguarum, et congregatio nis gentium, abolitionis erroris, et electionis fide lium ex gentibus primum, deinde ex Judais. VII. Prædictio gratiæ quæ futura est propter ayro [forte Epiphan. ex Bithicucar, Doroth. Doroth.] Epiph. Ibid. cod. Cyrill. Alex.

περὶ τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ λαοῦ προεφήτευσε· καὶ δ. Προφητεία, την νέαν Ἱερουσαλήμ διὰ Χριστοῦ sessorum, et prophetia de Christo, significans dis- prophetavit de conversione populi et vidit in parte μυστηρίων, ἅπερ ἐν αὐτῇ παρὰ Χριστοῦ τετέλεσται· καὶ τῆς δόξης, ἣν ἡ Ἐκκλησία κατὰ πᾶσαν τὴν οἰ κουμένην, ἐπιστρεφούσης τῆς αἰχμαλωσίας τῶν ἁμαρτωλῶν, ἔλαχε. Σοφονίας ερμηνεύεται σκοπιὰ Κυρίου. Οὗτος ἦν ἐκ φυλῆς Συμεών, ἀγροῦ Σαβαρώθ (12) καὶ προεφή- τευσε περὶ τῆς πόλεως Ιερουσαλὴμ καὶ περὶ τέ- λους Ἰσραήλ, καὶ ἀντεισαγωγῆς καὶ σωτηρίας ἐθνῶν, καὶ αἰσχύνης ἀσεβῶν, καὶ δόξης δικαίων, καὶ κρι τοῦ πάσης πνοῆς· καὶ θανὼν ἐτάφη ἐν τῷ ἀγρῷ α. ᾿Αγανάκτησις Θεοῦ κατὰ τῶν ῥαθυμούντων τῆς οἰκοδομῆς τοῦ ναοῦ· καὶ διήγησις ὅσα αὐτοῖς ἐντεῦθεν συνέβη κακὰ, ὅσα δὲ καὶ συμβήσεται. β'. Ὑπακοὴ τῶν ἀρχόντων, αὐτοῦ τε τοῦ λαοῦ· καὶ σπουδὴ περὶ τὰ ἔργα τοῦ ναοῦ· καὶ τοῦ Θεοῦ πρὸς αὐτοὺς προσφώνησις, ἀνδρίζεσθαι καὶ θαῤῥεῖν, καὶ γινώσκειν τὸν Θεὸν αὐτὸν [αὐτῶν] ἐφιστάμενον Έχοντας. γ'. Πρόρρησις τῶν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ τοῖς στοιχείοις συμβησομένων· καὶ τῆς τῶν ἐθνῶν καρποφορίας, καὶ τῆς τοῦ νέου ναοῦ δόξης· καὶ τῆς εἰρήνης, ἥτις παρὰ τοῦ Χριστοῦ διὰ τοῦ σταυροῦ τοῖς εὐσεβοῦσι κατώρθωται. δι. Κατηγορία Ἰουδαίων, ὡς οὔτε ἁγιαζομένων ταῖς θυσίαις, καὶ μιαινόντων ταῖς αὐτῶν πονηρίαις τοὺς ἐγγίζοντας· καὶ διήγησις ὧν αὐτοί τε καὶ οἱ καρποὶ τῆς γῆς διὰ τὴν τοῦ λαοῦ πονηρίαν ὑπέστη σαν· καὶ τῆς ἐσομένης διὰ Χριστοῦ εὐλογίας ὑπό σχεσις. ε. Πρόρρησις καταστροφής δαιμόνων, καὶ τῶν παρ' ἐκείνων ἐνεργουμένων· προφητεία δὲ παρὰ [ίσ. τε περὶ] Χριστοῦ, καὶ τὴν οἰκονομίαν τῆς σαρ- κὸς καὶ τῆς θεότητος μηνύουσα. Αγγαίος ἑορτάζων ἑρμηνεύεται. Οὗτος ἐτέχθη εἰς Βαβυλῶνα, ἦν δὲ ἐκ φυλῆς Λευῒ· καὶ ἔτι νέος ὢν ἦλθεν ἀπὸ Βαβυλῶνος εἰς Ἱερουσαλήμ· καὶ φανερῶς εἶδεν ἐκ μέρους τὴν οἰκοδομὴν τοῦ ναοῦ· καὶ ἀποθα νὼν ἐν Ἱερουσαλήμ, ἐτάφη πλησίον τάφου τῶν 18- ρέων ἐνδόξως, ὡς αὐτοὶ, ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς ἦν ἐκ γέν νους ἱερατικοῦ. α'. Προτροπή προς μετάνοιαν, καὶ ὀνειδισμὸς τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ, ὅτι τῶν προγόνων τὴν κακίαν ἐζήλωσαν. β'. Προφητεία δρόμων ἀποστολικῶν, καὶ ἀνανεών σεως, ἕως τῆς Ἱερουσαλήμ, ἥτις αὐτὴ διὰ τῆς νέας γεγένηται. γ. Αίνιγμα τῶν Εὐαγγελίων, ἐξ ὧν τὰ ἔθνη κατὰ τῆς Ἱερουσαλὴμ τῆς ἀρχαίας ὠξύνθησαν. κτισθήσεσθαι, καὶ πλῆθος οἰκούντων ἕξειν· καὶ τοῦ ΝΟΤΑ. A mysteria quæ in ipsa a Christo perfecta sunt, et glom ( riæ quæ Ecclesiæ per universum orbem, conversa servitute peccatorum, obtigit. Sophonias significat specula Domini. Hie erat ex de urbe Jerusalem, et de fine Israel et de suffectio- ne gentium in ejus loco earumque salute, et de confu- sione impiorum, et de gloria justorum, et de judice omnis spiritus. Et mortuus sepultus est in regione sua. 1. Indignatio Dei contra pigritantes in ædificatio- ne templi; et exponitur quot ipsis inde mala super- ventura sint. II. Obauditio principum necnon et ipsiusmet po- puli, et studium opus templi. Et allocutio Dei ad ipsos ut confortentur et viriliter agant et sciant quia Dominus ipse stat super eos qui perseverant. III. Prædictio eorum quæ in cruce elementis su- pervenient,et gentium fecunditatis, et gloriæ novi templi, et pacis quæ a Christo per Gracem disposita est sanctis. IV. Accusatio Judaeorum, quippe qui non sancti- ficant sacrificiis, sed coinquinant suis malitiis pro- ximos. Et expositio eorum quibus et ipsi et fructus terræ propter populi malitiam subjacuerunt, et fu- turæ per Christum benedictionis promissio. V. Prædictio ruinæ dæmoniorum et ab ipsis pos- positionem carnis et divinitatis. Aggæus significat festiyans. Hic natus est in Ba- bylone, et erat de tribu Levi. Et puer euin adhuc esset, venit ex Babylone in Jerusalem, et palam ædificationem templi. Et mortuus in Jerusalem, se- pultus est prope sepulturam sacerdotum, eodem ho- nore quo et ipsi : utpote qui erat ex genere sacer- dotali. I. Exhortatio ad pœnitentiam, et objurgatio po- puli Judaici, eo quod patrum suorum malitiam imi- tati sunt. II. Vaticinium cursuum apostolorum et renova- tionis Jerusalem quæ ipsa novalis facta est. III. Indicium nuntiorum ex quibus gentes contra antiquam Jerusalem infensæ sunt. IV. Vaticinium novam Jerusalem a Christo fun- datam iri, et multitudinem habitantium ipsi futu- tribu Simeon, e regione Sabaroth. Et vaticinatus est (12) Σαβαρών. Σαραβαθά, Epiph. Subarthatha, Dorolla. IN XII PROPHETAS MINORES. αὐτοῦ. ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΑΓΓΑΙΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ. ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΖΑΧΑΡΙΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ. CAPITA AGGÆI PROPHETÆ. CAPITA ZACHARIA PROPHETÆ.

ram esse, et Spiritus inspirationem ipsi pro muro / ore. V. Vocatio gentium in novam Sion, et minæ in dæmones, et annuntiatio adventus Domini in Sion cum carne, per quem gentes ad ipsum converten- tur. VI. Narratio expiationis Jesu apud ipsos tunc sa- cerdotis, et protestatio ad eumdem, quænam obser- vare deceat. VII. Vaticinium adventus Salvatoris, in quem septem dona Spiritus requiescunt ; et prædictio fu- turæ per Salvatoris passionem remissionis peccato - rum, et possessionis mysticorum bonoruin. VIII. Notitia imaginum pretii et operationis Spiri- tus et legis circa ipsum, et gratiæ et virtutis Chri- sti. Et reprehensio adversus diabolum, quasi ten- tantem impedire prædicationem salutis. IX. Vaticinium de Christo et operationibus Spiri- tus in ipso ; et effigies legis et gratiæ, et eorum quæ subministranda sunt in apparitione Spiritus. X. Minæ in fures et perjuros, quasi una cum do- mo perdendos. XI. Effigies iniquitatis inter homines regnantis, quam pariunt simul peccatum et impietas et quæ in confusione erroris habitationem sortita est. XII. Effigies regiminis quod generationes prophe- tarum et legis, patriarcharum et prophetarum per- currerunt. XIII. Indicium coronarum quæ futuræ sunt his qui ex peccato conversi fuerint, quorum specimen Jesum tunc sacerdotem, velut per pœnitentiam pu- rificatumn, profert. XIV. Narratio eorum quæ quidam reges gentium ad arcam mittentes siscitabantur ; et accusatio Israel, quod non secundum scopum Dei jejunant et man- ducant. XV. Admonitio quænam sint quibus Deus con- tentus, et accusatio inobedientiæ populi, et minæ dispersionis eorum et perditionis. XVI. Prædictio bonorum quæ Jerusalem futura sunt per Salvatoris adventum. XVII. Expositio quænam veteri populo ante ædi- D fcationem templi Dei, quænam vero novo populo post illius ædificationem, a Deo facta fuerint ; et Instructio quidnam corrigere debeant. XVIII. Exhortatio ad jejunium his qui confiten- tur, quasi in eo gaudium nacturi sint ; et prædictio conversionis gentium per Salvatoris adventum. XIX. Vaticinium abolitionis erroris apud gentes futuri; et prædictio fidei quæ in ipsis plantabitur, per quam non jam diabolicam direptionem metuunt. XX. Vaticinium de Christo, quomodo asinæ insi- dens Judaicam superbiam destruit, pacem vero con- ciliat gentibus, ministris usus apostolis in evange-- licam prædicationem, in destructionem erroris, in . Πνεύματος αὐτῇ τὴν ἐνέργειαν ἀντὶ τείχους γενή- σεσθαι. ε. Κλῆσις τῶν ἐθνῶν εἰς τὴν νέαν Σιών· καὶ ἀπειλὴ κατὰ δαιμόνων· καὶ εὐαγγελισμὸς τῆς τοῦ Κυρίου μετὰ σαρκὸς εἰς τὴν Σιὼν ἀφίξεως, δι' ἧς τὰ ἔθνη πρὸς αὐτὸν ἐπιστρέψουσιν. 5. Διήγησις τῆς Ἰησοῦ τοῦ παρ' αὐτοῖς τότε - ρέως καθάρσεως· καὶ διαμαρτυρία πρὸς τὸν αὐτὸν, τίνα φυλάττειν προσήκε. ζ'. Προφητεία τῆς ἀφίξεως τοῦ Σωτῆρος, ἐφ᾽ ἂν αἱ ἑπτὰ τοῦ Πνεύματος δωρεαὶ ἀναπαύονται· καὶ πρόρρησις τῆς ἐσομένης διὰ τοῦ σωτηρίου πάθους ἁμαρτημάτων ἀφέσεως, καὶ μυστικῶν ἀγαθῶν ἀπο λαύσεως. η'. θεωρία τῶν εἰκόνων τῆς ἀξίας καὶ ἐνεργείας Β τοῦ Πνεύματος, καὶ νόμου περὶ αὐτό, καὶ χάριτος καὶ δυνάμεως Χριστοῦ· καὶ ἐπιτιμία κατὰ τοῦ δια- βόλου, ὡς ἐμποδίζειν ἐπιχειροῦντος τῷ σωτηρίῳ κα ρύγματι. θ'. Προφητεία περὶ Χριστοῦ καὶ τῶν ἐνεργειῶν τῶν ἐν αὐτῷ τοῦ Πνεύματος· καὶ εἰκὼν νόμου καὶ χάριτος, καὶ τῶν μελλόντων ὑπηρετεῖσθαι τῇ φανε- ρώσει τοῦ Πνεύματος. ι. Απειλὴ κατὰ κλεπτῶν καὶ ἐπιόρκων, ὡς παν οικὶ μελλόντων όλοθρεύεσθαι. ια΄. Εἰκὼν τῆς ἐν ἀνθρώποις πολιτευομένης ἀδι κίας, ἣν ἁμαρτία μὲν συγκροτεῖ καὶ ἀσέβεια, ἐν δὲ τῇ συγχύσει τῆς πλάνης τὴν κατοικίαν κέκτηται. ιβ'. Εἰκὼν πολιτείας, ήν αι γενεαὶ προφητῶν καὶ νόμου, πατριαρχῶν καὶ ἀποστόλων, έδραμον. ιγ. Αίνιγμα τῶν ἐσομένων στεφάνων τοῖς ἐξ άμαρτίας ἐπιστρέφουσιν, ὧν τὸν Ἰησοῦν τότε ἱερέα, ὡς διὰ μετανοίας καθαρθέντα, χαρακτήρα προβάλ λεται, ιδ. Διήγησις, οἷα περὶ τῆς κιβωτοῦ βασιλεῖς τινες ἐθνῶν πέμψαντες ἐπυνθάνοντο· καὶ ἔλεγχος του Ἰσραήλ, ὅτι μὴ κατὰ σκοπὸν Θεοῦ νηστεύουσιν ἡ ἐσθίουσιν ιε. Νουθεσία, τίσι Θεὸς ἀρέσκεται· καὶ κατηγορία τῆς τοῦ λαοῦ παρακοῆς· καὶ ἀπειλὴ διασπορᾶς τῶν αὐτῶν καὶ πορθήσεως. ις'. Πρόβῥησις τῶν ἐσομένων τῇ Ἱερουσαλήμ ἀγαθῶν διὰ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἀφίξεως. ιζ. Διήγησις, οἷα τῷ ἀρχαίῳ λαῷ, πρὶν οἰκοδο μηθῆναι τὸν τοῦ Θεοῦ ναόν, οἷα δὲ μετὰ τὴν οἰκοδο μὴν τὴν τούτου, τῷ νέῳ λαῷ παρὰ Θεοῦ γεγένηται· καὶ διδασκαλία τί κατορθούν ὀφείλουσι. ιη΄. Προτροπή νηστείας τοῖς ἐξομολογουμένοις, ὡς ἐν αὐτῇ τὴν εὐφροσύνην ἔχουσι· καὶ πρόῤῥησις ἐπι· στροφῆς ἐθνῶν διὰ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἀφίξεως. ιθ'. Προφητεία ἀφανισμοῦ πλάνης ἐσομένης τοῖς ἔθνεσι· καὶ πρόῤῥησις τῆς ἐν αὐτοῖς φυτευομένης πίστεως, δι' ήν οὐκ ἔτι τὴν διαβολικὴν ἀπελασίαν δεδοίκασι. κ'. Προφητεία περὶ Χριστοῦ, ὅπως τὴν ὄνον καθ- ίσας, τὴν Ἰουδαϊκὴν ἀλαζονείαν ἀπόλλυσι· εἰρήνην δὲ πρυτανεύει τοῖς ἔθνεσι, ὀργάνοις τοῖς ἀποστόλοις εἰς τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα, καὶ τὴν ἀπώλειαν τῆς HESYCHII PRESBYTERI

πλάνης, καὶ τῶν μυστηρίων τὴν φανέρωσιν, καὶ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν πεπλανημένων χρησάμενος. κα'. Οτι παρὰ Θεοῦ καὶ τὴν χάριν δεῖ καὶ τὸν νόμον προσδέχεσθαι· καὶ διαβολὴ τῶν Ἑλληνικῶν μάντεων, καὶ ἀπειλὴ τῶν Ἰουδαϊκῶν ποιμένων· καὶ προφητεία τῆς διὰ τῶν ἀποστόλων ἐσομένης ἐπισ στροφῆς διὰ βαπτίσματος καὶ μετανοίας ἐκ τῆς πλά νης τοῖς ἔθνεσι. κβ'. Πρόῤῥησις εἰσόδου πρὸς τὰ ἔθνη τοῦ Πνεύ ματος· καὶ εἰδώλων πτώσεως· καὶ θρήνου τῶν Ἰου- δαϊκῶν ποιμένων, ἐφ᾽ οἷς καταργείται τὰ παρ' αὐ τοῖς καθάρσια. κγ'. Προφητεία περὶ Χριστοῦ, ποιμαίνειν εὐδοκία τοῦ Πατρὸς τὰ πρώην ἀπολωλότα μέλλοντος, καὶ ἀπειλὴ τῆς τῶν Ἰουδαίων πορθήσεως, Καϊάφα τε καὶ Πιλάτου καὶ Ηρώδου εξάρσεως, νόμου τε ἐγγρά φου καὶ φυσικοῦ μεταθέσεως εἰς αὐτόν· ἑκατέρου διόρθωσιν. κδ'. Προφητεία τῆς ἐσομένης ἐν τοῖς ἔθνεσι γνώ- σεως, καὶ τῆς τοῦ Κυρίου φαντασίας· καὶ ὅπως αὐτῆς μὲν ἀδόκιμον ἐδείχθη τὸ ἀργύριον, ἡ πρὸς τὸν λαὸν δὲ τῶν Ἰουδαίων διαθήκη κατηγορία. κε'. Προφητεία, τί μὲν ὁ ᾿Αντίχριστος ποιήσει, τί δὲ καὶ μέλλει πείσεσθαι. κς'. Πρόρρησις τῶν μελλόντων τῇ Ἱερουσαλὴμ ἐν τῇ πορθήσει συμβήσεσθαι καὶ τῶν ἐσομένων διὰ μετανοίας σωζομένοις ἀγαθῶν, ὅπως αὐτοὶ μὲν εἰς τὴν τάξιν τῶν δικαίων ἀναβήσονται, εἰς δὲ τὴν τῶν ἀγγέλων οἱ δίκαιοι. κζ'. Προφητεία ἀπωλείας δαιμόνων, καὶ τῆς ἰσχύ σεως τῆς ἐπὶ τοὺς πιστοὺς γινομένης τοῦ Πνεύμα τος· καὶ τῶν ἐσομένων ἐν τῷ καιρῷ τῆς συντελείας τοῖς Ἰουδαίοις κακῶν· εἰδώλων τε καὶ τοῦ πνεύμα τος τῆς πλάνης ολοθρεύσεως· καὶ οἷα τῷ Χριστῷ ἐξαίρετα προφητεύοντι παρὰ τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων γενήσεται. κη'. Προφητεία του Δεσποτικοῦ σταυροῦ, καὶ τῆς ἀρνήσεως τοῦ Πέτρου, καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων δια σπορᾶς, καὶ τῆς τῶν Ἰουδαίων ολοθρεύσεως, καὶ προσλήψεως τῶν ἐν αὐτοῖς σωθέντων δι' ἐξομολογή σεως, καὶ Χριστοῦ στρατηγίας, ἣν πρὸς τοὺς δαίμο- νας ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῶν ἐθνῶν παρατάττεται. κθ'. Πρόρρησις τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀναλήψεως, ἐξ ἧς τὸ μυστήριον εἰς ὅλα μερίζεται τῆς οἰκουμένης D τὰ κλίματα· καὶ προφητεία τῶν ἐσομένων ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ θαυμάτων, καὶ τῆς τῶν ἐθνῶν ὑποταγῆς, καὶ Ἱερουσαλήμ τῆς νέας κατοικήσεως. λ'. Απειλὴ κατὰ τῶν μὴ ἐπιστρεψάντων ἐθνῶν· καὶ διήγησις τοῦ πλούτου τῶν ἐξομολογουμένων· καὶ ἀπόφασις κατὰ τῶν ἁμαρτωλῶν, ὡς πεισομένων τοῖς ἀσεβέσιν ὅμοια. λα. Προφητεία ἀφανισμοῦ πλάνης ἐσομένης τοῖς ἔθνεσι· καὶ πρόῤῥησις τῆς ἐν αὐτοῖς φυτευομένης πίστεως, δι᾿ ἣν οὐκ ἔτι τὴν διαβολικὴν ἀπελασίαν δεδοίκασιν. λβ'. Απειλή κατὰ τῶν μὴ παραβαλλόντων τῇ νέα Ιερουσαλήμ, ὥστε τὰ νέα τοῦ Χριστοῦ πανηγυρίσαι μυστήρια· καὶ πρόῤῥησις, τῷ εὐαγγελικῷ λόγῳ τὰ A mysteriorum manifestationem, in conversionem eorum qui erraverant. XXI. Quod a Deo tum lex, tuin gratia, accipienda sit. Et detractio gentilium vatum, et minæ Judaico- rum pastorum. Vaticinium conversionis ex errore per apostolos gentibus futuræ per baptismum et pœ- nitentiam. XXII. Prædictio ingressionis Spiritus in gentes, et ruinæ idolorum, et lamentationis Judaicorum pa- storum, eo quod cessat apud ipsos hostia expiationis. XXIII. Vaticinium de Christo, qui ex bona volun- tate Patris pascere debet ea quæ ante perierant. Et minæ direptionis Judæorum, et ablationis Caipha et Herodis, legis tum scriptæ tum naturalis in Christum transformationis; utriusque instauratio. XXIV. Vaticinium futuræ in gentibus cognitionis. et apparitionis Domini ; et accusatio quomodo nul- lius pretii visum est argentum ejus, scilicet cum populo Judæorum fœdus. XXV. Vaticinium quid Antichristus facturus sit, quid vero passurus. XXVI. Prædictio eorum quæ Jerusalem in destru- ctione superventura sunt, et bonorum futurorum his qui per pœnitentiam salvi faciendi sunt; quo- modo hi quidem in ordinem justorum, justi autem in ordinem angelorum ascendent. XX VIL Vaticinium perditionis dæmonum, et for- titudinis per Spiritum fidelibus futuræ, et maloruin Judæis futurorum in tempore consummationis, et ruinæ idolorum et Spiritus erroris, et quænam Christo eximia prophetanti a populo Judzorum fient. XXVIU. Vaticinium crucis Dominicæ, et negatio - nis Petri, et dispersionis apostolorum, et perditio- nis Judæorum, et acceptionis eorum qui ex ipsis per confessionem salvati fuerint, et expeditionis Christi quam contra dæmones propter gentium sa- lutem disponit. XXIX. Prædictio Assumptionis Christi, ex qua mysterium distribuitur in universa orbis climata, et vaticinium futurorum eo tempore miraculorum, et subjectionis gentium, et habitationis nova Jeril- salem. XXX. Minæ in eos qui ex gentibus non conversi fuerint, et expositio divitiarum eorum qui confessi fuerint, et sententia contra peccatores, cadem sci- licet passuros esse quæ impii. XXXI. Vaticinium de errore gentilium auferendo, et prædictio de plantanda inter eos fide, quam am- plexi haud amplius diaboli persecutionem timent. XXXII. Minæ contra eos qui non adhærebunt novæ Jerusalem, ita ut nova Christi celebrent mysteria, et prædictio gentes evangelico verbo frenandas fore. IN XE PROPHETAS MINORES.

CAPITA MALACHIÆ PROPHETÆ. δ. Προφητεία περὶ Χριστοῦ, καὶ ἀπειλή κατά ζ'. Προφητεία τῆς Ἰωάννου τοῦ προδρόμου παρ et in immensum progressura esse Christi mysteria. A Zacharias significat memoria Altissimi.sive victor leonis. llic erat de genere Levi; natus est in Galaad. Et veniens ex Chaldæa jam grandævus, et cum multa templo vaticinatus esset, hæc dedit in demonstratio- nem. Dixit ad Josedec quia gignet filium et in Jeru- salem sacrificabit in typum veri sacerdotis. Ilic quoque Salathiel de filio benedixit, et nomen ei Zorobabet imposuit, et, regnante Cyro, dedit signum in victoriam et prophetavit de ministerio ejus, quod perfecturus erat in Jerusalem et valde bene- dixit ei. Vidit autem propositionem Jerusalem; et edidit prophetiam de fine Israel, de initio gentium, de fine templi ejusque a fundamentis ruina, de ces- satione prophetarum, et sacerdotum, et Sabbatorum, Β et de duplici judicio. Et mortuus est in senectute nagna, et deficiens sepultus est prope Aggæum. I. Quod Deus hominem diligit, aversatur autem et odit diabolum. Et objurgatio in Israel, eo quod Deo ut Salvatori, neque ut Domino accesserunt. II: Accusatio sacerdotum Judaicorum, eo quod sacrificis adulterantes, altaria inquinav runt. Et vaticinium pietatis gentium ; et minæ in eos qui Deo bena promittunt, prava autem pro eis proferunt. 1. Minæ in sacerdotes Judaicos, scilicet fœdus cum ipsis initam dissipatum iri. IV. Vaticinium de Christo et minæ contra prin- çipes Judæorum, eo quod causa fuerint transgres- sionis legis. V. Reprehensio contra Judæos, quia fraternam dilectionem non servaverunt, et maledictio in vo- luptuose viventes et idololatras, et ea-offerentes pro- pter qua gemuerunt alii. VI. Rememoratio muliebris legis a Deo datæ de conjugio, et reprehensio eorum qui existimant Deum malis delectari. VII. Prædictio Joannis, præcursoris, praesentis, et Salvatoris adventus, et quænam miracula veniens operabitur. Vil Accusatio Judaicorum principum et populi propter (rebras prævaricationes : et ingratitudinem pro bonis antiquis denuntiat. Allocutio ipsius Dei ad justos eo quod pecca- tores melius babere conquerantur. Et promissio bo- norum quæ futura sunt justis, et malorum malis, in sæculo venturo, per priorem Christi adventum. X. Exhortatio ad recordandum eorum quæ a Deo dicta sunt in Horeb, cum Christum in.ipsis signifi- caverit. Et Eliæ Thesbites adventus promissio. ἔθνη χαλινωθήσεσθαι καὶ πρόκοψεν εἰς πλῆθος τοῦ ΙΧ. Χριστοῦ τὰ μυστήρια. Ζαχαρίας ἑρμηνεύεται μνήμη Υψίστου, ἢ νικη- τῆς λέοντος. Οὗτος ἦν ἐκ γένους Λευί, ἐγεννήθη ἐν Γαλαάδ· καὶ ἐλθὼν ἀπὸ Χαλδαίων, ήδη προβεβη- κώς, καὶ πολλὰ τῷ ναῷ προφητεύσας, ἔδωκεν εἰς ἀπόδειξιν οὕτως· εἶπε τῷ Ἰωσεδέκ, ὅτι γεννήσει υἱὸν, καὶ ἐν Ἱερουσαλὴμ ἱερατεύσει, εἰς τύπον τοῦ ἀληθῶς ἀρχιερέως. Οὗτος καὶ τὸν Σαλαθιήλ ἐπὶ υἱ εὐλόγησε, καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ζοροβάβελ ἐπέθηκε καὶ ἐπὶ Κύρου τέρας ἔδωκεν εἰς νίκος· καὶ περὶ τῆς λειτουργίας αὐτοῦ προεφήτευσεν, ἣν ποιήσει ἐν Ἱε ρουσαλήμ, καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν σφόδρα. Τὸ δὲ τῆς προθέσεως εἶδεν Ιερουσαλήμ· καὶ περὶ τέλους Ἰσ ραήλ, καὶ ἀρχῆς ἐθνῶν, καὶ τέλους τοῦ ναοῦ, ὡ; θεμελίων καταστροφῆς, καὶ ἀργίας προφητῶν καὶ ἱερῶν καὶ σαββάτων, καὶ διπλῆς κρίσεως, ἐξέθετο, καὶ ἀπέθανεν ἐν γήρει μακρῷ, καὶ ἐκλείπων ἐτέθη σύνεγγυς τοῦ 'Αγγαίου. α'. Ὅτι τὸν ἄνθρωπον ὁ Θεὸς ἀγαπᾷ, ἀποστρέφε ται δὲ καὶ μισεῖ τὸν διάβολον· καὶ ὀνειδισμὸς τοῦ Ἰσραὴλ, ἀνθ' ὧν τῷ Θεῷ οὐδὲ ὡς Σωτῆρι οὐδὲ ὡς Δεσπότῃ προσῆλθον. β'. Κατηγορία τῶν Ἰουδαϊκῶν ἱερέων, ἐφ᾽ οἷς τὰς θυσίας νοθεύοντες, ἐμίανον τὰ θυσιαστήρια· καὶ προφητεία τῆς τῶν ἐθνῶν θεοσεβείας· καὶ ἀπειλὴ κατὰ τούτων, οἵτινες ἐπαγγέλλονται χρηστὰ τῷ Θεῷ, φαῦλα δὲ ἀντ' ἐκείνων προφέρουσι. γ. Απειλὴ κατὰ τῶν Ἰουδαϊκῶν ἱερέων, ὡς μελλούσης τῆς πρὸς αὐτοὺς διαθήκης σκορπίζεσθαι. τῶν Ἰουδαϊκῶν ἀρχόντων ἀνθ' ὧν αἴτιοι ἐγένοντα τῆς τοῦ νόμου. παραβάσεως. ε. Επιτίμησις κατὰ τῶν Ἰουδαίων,, ὅτι τὴν φυλ αδελφίαν οὐκ ἐφύλαξαν· καὶ ἀρὰ κατὰ τῶν ἡθυπα θούντων, καὶ εἰδωλολατρούντων, καὶ ταῦτα προσφε ρόντων, ἐφ᾽ οἷς ἐστέναξαν ἕτεροι. ς'. 'Ανάμνησις τοῦ δοθέντος παρά Θεοῦ περὶ τῆς συζυγίας τοῦ γυναικείου νόμου· καὶ ἔλεγχος τῶν ἡγουμένων τὸν Θεὸν τοῖς πονηροῖς ἀρέσκεσθαι. ουσίας, καὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἀφίξεως, καὶ εἶπ Ο θαυματουργεί παραγινόμενος. η'. Κατηγορία τῶν Ἰουδαϊκῶν συναγωγῶν, καὶ τοῦ λαοῦ ἐπὶ πολλαῖς παρανομίαις· καὶ τῇ τῶν ἀπαρχῶν ἀγνωμοσύνῃ ἀδιορθουμένοις ἀγαθῶν ἐπαγ γελίαν ἔδωκε. θ'. Διάλεξις αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ πρὸς τοὺς δικαίους, ἐφ᾽ οἷς ὡς κρεῖττον τῶν ἁμαρτωλῶν πραττόντων ἐμέμφοντο· καὶ ὑπόσχεσις τῶν ἐσομένων ἀγαθῶν τοῖς δικαίοις, πονηρῶν δὲ τοῖς πονηροῖς, ἐν τῇ αἰῶνι μέλλοντι, διὰ τῆς τοῦ Χριστοῦ προτέρας άρ ίξεω;. ι'. Παραίνεσις, μεμνῆσθαι τῶν ἐν Χωρήβ λαλη- θέντων παρὰ Θεοῦ, ἐπειδὴ τὸν Χριστὸν ἐν αὐτοῖς προσεμήνυσε [ισ. προεμήνυσε ·] καὶ τῆς Ἡλέσω τοῦ Θεσβίτου παρουσίας υπόσχεσις. HESYCHȚI PRESBYTERI ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΜΑΛΑΚΙΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ.

μνώσεως· καὶ προφητεία, τὰς ἐνεργείας τοῦ Πνεύμα- Επιστροφήν τίκτεται ἐν Σεφιρᾷ ἐκ γένους Λευί, καὶ ἔτι πάνω νέος ὢν καλόν βίον ἔσχε· καὶ ἐπειδὴ πᾶς ὁ προφητείᾳ, αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ· ἄγγελος ὀφθεὶς Θεοῦ, λον οὐδεὶς ἀνάξιος ἐθεώρει, ἀλλ᾽ ἤτοι φωνὴν αὐτοῦ ρουν· ὡς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς ἀναρχίας· ὡς γέγραπται ἐν Σχορετεὶμ Εφάρ Φωτεὶμ, τουτέστιν α'. Διαμαρτυρία τῶν στοιχείων ἐπὶ τῇ τῶν Ἰου- δαίων παρανομία, καὶ διήγησις τῆς ἐκείνων πληγής καὶ προφητεία τῆς τῶν ἑορτῶν καὶ θυσιῶν τῶν παρ' αὐτοῖς ἀποβολῆς, ἀνθ' ὧν πονηρὰς πράξεις και μιας φόνους, μετέρχονται β'. Προτροπὴ πρὸς τὸ βάπτισμα· καὶ κατηγορία σαλήμ, ἥτις εἰς τὴν νέαν μὲν ἐκλαμβάνεται, ἀνα νεουμένης δὲ ταύτης, Όλεθρος πάντων τῶν ἐπὶ τῆς ἀρχαίας Ιερουσαλήμ παρανόμων ἐπήγγελται. γ. Προφητεία, ἐμφανὴ τὴν νέαν Ἱερουσαλήμ καὶ τὴν Σιὼν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν ἔσεσθαι· καὶ ἀποβολή τοῦ ἀρχαίου λαοῦ· ἀνθ' ὧν τὰ κατὰ τῶν ἐθνῶν τῶν παρανόμων ἐξήλωσαν· καὶ πρόρρησις εἰδώλων ἀπο ωλείας καὶ βλασφήμων ολοθρεύσεως. δ. Πρόῤῥησις, τὴν ἀρχαίαν Ἱερουσαλήμ τὰ ἀγα θὰ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας ζημιωθήσεσθαι, ἀνθ ὧν μετὰ τῆς ἄλλης κακίας ἐν τῇ ἀντάρσει τῇ κατά τοῦ Χριστοῦ τὴν Σοδόμων ἀνομίαν ἐζήλωσαν. ε'. Διαβολὴ τῆς ἀσελγείας τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ· καὶ πρόῤῥησις τῆς τῶν ἐνδόξων τῶν παρ' αὐτοῖς, γυ τὸς τῇ οἰκονομία τοῦ Χριστοῦ συναφθήσεσθαι· οὕτω τε τοὺς ἐκ περιτομῆς πιστεύοντας εἰς ζωὴν ἀπογράφε - σθαι· καὶ πᾶσαν Ἐκκλησίαν τειχίζεσθαι τῇ παρου- σίᾳ τοῦ Πνεύματος, σ'. Αποβολὴ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ ἀμπελῶνος, ἀνθ' ὧν ἐν τῇ παρουσία του Χριστοῦ ἐκαρποφόρησαν ἄνταρ- σιν. 5. Σχετλιασμός, κατὰ τῶν ἐν πλεονεξίᾳ καὶ ἐν παρανόμων βιούντων τρυφῇ· καὶ ὅπως ἐπ' ἐκείνοις μὲν ὁ ᾅδης ὁ νοητὸς πλατύνεται, ὁ Θεὸς δὲ ἐν τῇ κρίσει δοξασθήσεται, ἀπολαμβανόντων τότε τῶν δι- η'. Ταλανισμός τῶν ἁμαρτίας ἁμαρτίαις συν συνιστώντων, καὶ ἐπὶ σοφίᾳ οἰκείᾳ θα βούντων, ΝΟΤΑ. 1369: G₁ Malachias significat Angelus. Hic post reditum a captivitate natus est in Sophira de genere Levi. Et parvulus cum admodum adhuc esset, pulchram vitam habuit; et cum omnis populus eum honora- ret tanquam irreprehensibilem et mitem, appel- lavit eum Malachiam, quod est Angelus ; erat enim et forma egregius. Quinimo, sicut ipse dixit in prophetia, hac ipsa die angelus Dei visus est, cujus iterabat verba. Angelum autem nemo indignus vi- debat; sed vocem tantum ejus audiebat ; digni autem et faciem ejus videbant ; sicut factum est in diebus in quibus non erant reges, sicut scriptum est ip Saphatim, id est in libro Judicum. Εt cum adhuc esset junior, appositus est ad patres suos in vita bona, et sepultus est cum patribus suis. 1. Testificatio elementorum de Judæorum præva- ricatione, et narratio plagarum eorum. Et vaticinium eversionis festorum et sacrificiorum apud ipsos, pro eo quod inala opera et homicidia prosecuti sunt. II. Exhortatio ad baptismum ; et accusatio veteris Jerusalem, et minæ in principes ejus; et promissio renovationis Jerusalem, quæ novalis accipitur ; re- novata autem ipsa, perditio omnium in veteri Je- rusalem prævaricatorum annuntiatur. III. Vaticinium; novam Jerusalem et Sion visibi- lem fore omnibus gentibus ; et veteris templi ever- sio; eo quod imitati sunt gentes prævaricatrices; et prædictio destructionis idolorum et perditionis blasphemorum. IV. Prædictio veterem Jerusalem bonis adventus Christi privatum iri, eo quod, præter cæteras ma- hitias, insurgendo adversus Christum Sodomoruu prævaricationem imitati sunt. V. Detractio luxuriæ Judaici populi, et prædictio nudidatis superborum apud ipsos et vaticinium operationes Spiritus difcio Christi connectendas fore; sicque ex circumcisione credentes in vitam ascribi, et universam Ecclesiam pro muro fulciri praesentia Spiritus. VI. Eversio Judaicæ vineæ, eo quod in adventu Christi fructificaverunt insurgendo in eum. VII. Querela adversus eos qui in superbia. et in illegitima vivunt voluptate; et quomodo ipsis infer- nus spiritalis dilatatur; Deus autem in judicio glorificabitur, recipientibus tunc justis, quantum nunc spoliati fuerunt. WHI. Miseria eorum qui peceatis peccata addunt, et qui bonis operibus: detrahmut malis autem in- sistunt, et qui in sua sapientia confidunt, et qui Μαλαχίας ερμηνεύεται ἄγγελος. Οὗτος μετὰ τὴν Α λαὸς ἐτίμα· αὐτὸν ὡς ἄμεμπτον καὶ πραΰν, ἐκάλεσε Μαλαχίαν αὐτὸν, ὅ ἐστιν ἄγγελος· ἦν γὰρ καὶ τῷ εἴδει εὐπρεπής· ἀλλὰ καὶ ὅς αὐτὸς εἶπεν (43) ἐν ἐπεδεύτεροι (14) τοὺς λόγους αὐτοῦ· τὸν δὲ ἄγγε ήχους μόνον· οἱ· δὲ ἄξιοι καὶ τὸ εἶδος αὐτοῦ ἐθεώ ἐν βίβλῳ Κριτῶν· καὶ ἔτι νέος. ὢν προσετέθη προς τοὺς πατέρας αὐτοῦ, ἐν βίῳ ἀγαθῷ, καὶ ἐτάφη μετά τῶν πατέρων αὐτοῦ. ἀρχαίας Ιερουσαλήμ· καὶ ἀπειλή, κατὰ τῶν ταύτης ἀρχόντων· καὶ ὑπόσχεσις ἀνανεώσεως τῆς Ἱερου καίων ὅσα νῦν ἀφηρέθησαν. απτόντων, καὶ τὰ καλὰ διαβαλλόντων, τὰ κακὰ δὲ (15) Lege ἀλλὰ καὶ ὅσα εἶπεν αὐτός. (14) Lege: ἐπεδευτέρου, vel ex. Epiphanio ἐπεδευτέρωσε, IN ISAIAM. ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΗΣΑΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ. CAPITA ISAIÆ PROPHETÆ.