elrietati et munerum acceptioni indulgent ; et vali- cinium malorum quibus hi puniendi sunt ; et promis- sio vocationis gentium et evangelicæ prædicationis, et perturbationis quam inde diabolus passurus est. IX. Aspectus gloriæ Dei, et stationis necnon et melodiæ Seraphim. Electio prophetæ ad arguendum Judæos missi, et ad prædicandum ea quæ ex obe- dientia ipsis exspectandum est. ✗. Narratio expeditionis regis Samaria contra regem Judæ, et jussio Dei ad prophetam, confor tantem regem Judæ, scilicet insurgentis in ipsum vana statuisse, cum Samaria sub imperio Assyrio- rum sit redigenda. XI. Vaticinium generationis Salvatoris ex Virgine Dei Genitrice, et miraculorun quæ Christus adhuc parvulus operaturus erat, tum ipsi Judææ bene- faciens, tum gentes vocans, tum diabolum irritum faciens, tum gratiæ fontem aperiens, tum sterili- tatem terræ in virtutum fecunditatem transmutans. XII. Prædictio evangelicæ Scripturæ a lege et prophetis affirmatæ et generationis Christi, et de- structionis diaboli. XIII. Minæ in Judæos, pro eo quod verbum evan- gelicæ gratiæ renuerunt; et ideo sub errore diaboli versabuntur. Et animadversio contra dæmones, scilicet quamvis ad tempus contra nos prævaleant, attamen, Deo commilitante, vincentur. Et accusatio Judæorum quod Christo non crediderint, et quod vivant in hypocrisi, sponte legem transgredientes, et frustra jactantes suam in Deum confidentiam. XIV. Prophetia adoptionis filiorum per Christum, juxta prodigia ab ipso patranda in Jerusalem; et dissuasio ne intendatur ad gentiles divinationes; et accusatio Judæorum quod acceptam logem eis non adhærendi non servaverint, et ideo in magnis calamitatibus incidunt. XV. Vocatio gentium et vaticinium liberationis carum, et malitiæ dæmonum, et pravi zeli Judæorum de generatione Christi qui regnum David reno- varet. XVI. Prædictio correptionum a Deo missarum, tum Judæis, tum his qui contemnunt novam Sion; et detractio Judzorum principum, eo quod popu- D • lun in errorem induxerint. Et narratio correptio- num quæ ipsis Dei dextra illate sunt. Εt questus. contra iniquo judicantes, quod excitetur ira Dei præcipue eorum causa. XVII. Minæ in Assyrios, sub quorum persona dæmones indicat et cum eis diabolum, quasi in- surgentem contra Deum, et affectantem universæ terræ dominationem, nec cogitantem se per conces- sionem in modicum prævaluisse. XVIII. Allocutio fideli populo ne timeat dæmo- nes, utpote quorum tyrannis mox sit conterenda; et indicium operationis diabolicæ quam in Judais per cædem puerorum ab Herode mactatorum ope- - ὧν οὗτοι τιμωρεῖσθαι μέλλουσι· καὶ ὑπόσχεσις κλή σεως ἐθνῶν, καὶ ἀποστολικοῦ κηρύγματος, καὶ θαυ ρύβου ὃν ἐντεῦθεν ἔμελλεν ὁ διάβολος πείσεσθαι. Α μέθῃ τε καὶ δωροδοκίᾳ σχολαζόντων· καὶ προφητεία θ'. θεωρία δόξης Θεοῦ, καὶ τῆς τῶν Σεραφίμ στά- σεώς τε καὶ ὑμνῳδίας· καὶ χειροτονία τοῦ προφήτου, κατηγορῆσαι τῶν Ἰουδαίων πεμφθέντος, καὶ κηρύ ξαι ἅπερ ἐκ τῆς ὑπακοῆς ἔμελλον ὑποστήσεσθαι. ι'. Διήγησις τοῦ βασιλέως Σαμαρείας κατὰ τοῦ βα- σιλέως τῆς Ἰουδαίας επαναστάσεως· καὶ πρόσταγμα τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν προφήτην, παραθαρρύνοντα τὸν βασιλέα τῆς Ἰουδαίας, ὡς τῶν ἐπαναστάντων κατ' αὐτοῦ μάταια βουλευσαμένων, μελλούσης δὲ τῆς Σαμαρείας ὑπὸ τὴν βασιλείαν Ασσυρίων γενήσεσθαι. ια΄. Προφητεία τῆς τοῦ Σωτῆρος ἐκ τῆς Παρθένου τῆς Θεοτόκου γεννήσεως· καὶ ὧν ὁ Χριστὸς θαυμα· τουργεῖν ἔτι βρέφος ὢν ἔμελλεν, αὐτήν τε τὴν Ἰου δαίαν εὐεργετῶν, καὶ τὰ ἔθνη καλῶν, καὶ τὸν διάβο λον καταργών, καὶ τὴν χάριν πηγάζων, καὶ τὴν ἀκαρπίαν τῆς γῆς εἰς ἀρετῶν καρπογονίαν μεταβολών. ιβ'. Πρόρρησις εὐαγγελικῆς συγγραφῆς, ὑπὸ νό μου καὶ προφητῶν μαρτυ ρουμένης, καὶ γεννήσεως Χριστοῦ, καὶ διαβόλου πορθήσεως. ιγ΄. Απειλή κατὰ τῶν Ἰουδαίων, ἀνθ' ὧν τὸν λόγον τῆς εὐαγγελικῆς παρητήσαντο χάριτος, καὶ ὑπὸ τὴν πλάνην τοῦ διαβόλου διὰ τοῦτο γενήσονται. Καὶ ἐπιτιμία κατὰ δαιμόνων, ὅτι κἂν πρὸς καιρὸν καθ' ἡμῶν ἰσχύσωσιν, ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ συμμαχοῦντος ήτη θήσονται. Καὶ κατηγορία Ἰουδαίων, ὡς ἀπειθούντων τῷ Χριστῷ, καὶ διαγόντων μὲν ἐν ὑποκρίσει, έχοντὶ δὲ τὸν νόμον παραβαινόντων, καὶ μάτην αὐχούντων τὴν εἰς Θεὸν πεποίθησιν. ιδ'. Προφητεία υἱοθεσίας διὰ Χριστοῦ κατὰ τῶν ἐσομένων παρ' αὐτοῦ σημείων ἐν Ἱερουσαλήμ· καὶ αποτροπή τοῦ προσέχειν Ἑλληνικαῖς μαντείαις· καὶ κατηγορία τῶν Ἰουδαίων, ὅτι νόμον λαβόντες ώστε τούτοις μὴ προσέχειν, οὐκ ἐφύλαξαν· καὶ κακοῖς διὰ τοῦτο μεγάλοις περιπίπτουσι. ιεʹ. Κλῆσις ἐθνῶν, καὶ προφητεία τῆς τούτων ἐλευθερίας, καὶ τῆς τῶν δαιμόνων πονηρίας, καὶ ζήλου πονηροῦ τῶν Ἰουδαίων, ἐπὶ τῇ γεννήσει τοῦ Χριστοῦ, ὅστις τὴν βασιλείαν τοῦ Δαυΐδ ἀνενέωσε. ις'. Πρόῤῥησις τῶν ἀποσταλέντων παρὰ θεοῦ παιδειῶν τοῖς τε Ιουδαίοις καὶ τοῖς ἐξουθενοῦσι τὴν νέαν Σιών· καὶ διαβολὴ τῶν Ἰουδαϊκῶν ἀρχόν των, ἐφ᾽ οἷς τὸν λαὸν ἐπλάνων· καὶ διήγησις τῶν παιδειῶν, αἴ τινες αὐτοῖς ἐκ τῆς τοῦ Θεοῦ δεξιᾶς ἐπενέχθησαν· καὶ σχετλιασμός, κατὰ τῶν παρανό μως κρινόντων, ὡς ἀκμαζούσης τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ, αὐτῶν ἕνεκα μάλιστα. • ιζ'. 'Απειλὴ κατὰ ᾿Ασσυρίων, ἐν ᾗ τοὺς δαίμονας αινίττεται, καὶ σὺν αὐτοῖς τὸν διάβολον, ὡς ἀρθέντα κατὰ Θεοῦ, καὶ πάσης τῆς γῆς κρατήσαι προσδοκή σαντα, καὶ μὴ λογισάμενον, ὅτιπερ ἐκ συγχωρήσεως Θεοῦ πρὸς ὀλίγον ἐκράτησε. της. Προσφώνησις τῷ πιστῷ λαῷ, μὴ δεδιέναι τοὺς δαίμονας, ὡς τάχος αὐτῶν μελλούσης τῆς τυ ραννίδος συντρίβεσθαι· καὶ αἰνιγμα τῆς διαβολικής ἐνεργείας, ἣν ἐν τοῖς Ἰουδαίοις διὰ τῆς Ἡρώδου πα HESYCHII PRESBYTERI

δοκτονίας ενήργησε · καὶ παράκλησις πρὸς τὴν νέαν Σιών, ὡς ὀλοθρεύειν τοῦ Χριστοῦ τὸν ψευδόχριστον, καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ μέλλοντος. ειν. Εὐαγγελισμός σαρκώσεως Χριστοῦ, καὶ ὅπως ἐν αὐτῷ τὸ πλήρωμα κατοικήσει τοῦ Πνεύματος· καὶ ὅπως τοὺς μὲν ἐναντίους διαφθερεῖ, ἀληθείᾳ δὲ καὶ δικαιοσύνῃ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους χρήσεται, καὶ μετὰ δικαίων ἀθροίσει τοὺς ἐξ ἁμαρτίας επιστρέ- φοντας· καὶ τὴν ἐκ δαιμόνων καταργήσει βλάβην, πληθυνομένης τῆς πίστεως. κ. Ὅτι ἐθνῶν ὁ Χριστὸς προσδοκία· καὶ τοὺς πανταχόθεν εἰς σωτηρίαν συνάξει, καὶ τοῖς δικαίοις τοὺς ἐξομολογουμένους ἁμαρτωλούς συνάψει· καὶ τοῖς μὲν ἔθνεσιν ἐκπέμψει τοὺς ἀποστόλους κήρυ κας· ἐν Αἰγύπτῳ δὲ ἡ γνῶσις πληθυνθήσεται· καὶ προτροπή κοινωνίας βαπτίσματος· καὶ δοξολογία Χριστοῦ, ἐφ' οἷς ἐν τῇ Σιὼν ἐμυσταγώγησε θαύμασι. και. Προφητεία κλήσεως ἐθνῶν διὰ Χριστοῦ, καὶ ἀφίξεως, καὶ τῶν ἐσομένων ἐν τῷ καιρῷ τῆς συντε λείας ἐν τῇ γῇ καὶ τοῖς στοιχείοις ἅπασι· καὶ τῆς τῶν ἀνόμων διαφθορᾶς, καὶ τῆς τῶν δικαίων δόξης καὶ οἷα πείσονται οἱ ὑπεύθυνοι τότε τῇ δίκῃ εύρι σκόμενοι. κα. Προφητεία, ὅτι τὰ ἔθνη κατὰ δαιμόνων ἀνα- στήσεται, καὶ ἀφανισθήσεται παρ' αὐτῶν ἡ τῶν εἰδώ· λων σύγχυσις, Ἰσραὴλ δὲ αὐτοῖς ὁ πιστεύων αναμιχθή σεται, καὶ θρῆνος ἐντεῦθεν τῷ διαβόλω γενήσεται. κγ'. Παρὰ τῶν ἐθνῶν, καὶ σχετλιασμὸς τῶν ἀσε τῶν ἐπὶ τῷ πτώματι τοῦ διαβόλου· καὶ ἐπιτίμησις κατ' αὐτοῦ παρὰ τοῦ Θεοῦ, παντελῆ μὲν ὄλεθρον αὐ- τοῦ τε καὶ τῶν αὐτοῦ, βεβαίωσιν δὲ τῆς βουλῆς τῆς θείας καταγγέλλουσα. κδ'. Προσφώνησις τοῖς δαίμοσι, μὴ θαῤῥεῖν τῷ Ἰουδαϊκῷ πτώματι, ἐπειδὴ χαλεπὰ παρὰ τῶν τοῖς ἀποστόλοις μαθητευθέντων πείσονται. κε'. Προφητεία κατὰ τῆς εἰδωλολατρείας ἐν αἰνίγο ματι τῆς Μωάβ· ἦν γὰρ αὐτὴ κατείδωλος· καὶ τῆς ἐπιδημίας τῆς τοῦ Κυρίου πρόῤῥησις· καὶ τῆς τῶν πεπλανημένων ἐθνῶν διορθώσεως μήνυσις. κς'. Προφητεία, τὴν πλάνην καὶ ἐκ Δαμασκοῦ παύεσθαι· καὶ πρόβξησις τῆς τοῦ λαοῦ τῶν Ἰου δαίων ελαττώσεω;, ἐθνῶν τε ἐπιστροφῆς· καὶ οἷα τῶν Ἰουδαίων οἱ παῖδες διὰ τὴν εἰς Χριστὸν ἀπι- στίαν πεπόνθασι. κζ'. Κατάρα κατὰ τῶν ἐθνῶν ὁμοῦ κατὰ τῶν δαι- μόνων· καὶ πρόῤῥησις ἀποστολικοῦ δρόμου πρὸς τὰ ἔθνη, καὶ τῆς τῶν ἀπίστων ὀλοθρεύσεως, τῶν ἐξ ἐθε νῶν δὲ πιστευσάντων πρὸς τὰ μυστήρια τὰ τῆς Σιών ἀφίξεως. κη'. Πρόῤῥησις, οἷα τους Αίγυπτίους ὁ Κύριος βρέφος πρὸς αὐτοὺς καταβὰς εὐηργέτησεν· ὅπως τε αὐτῶν πᾶν γένος τῆς ἀπάτης ἐξηφάνισε, καὶ τοὺς σοφούς τους παρ' αὐτοῖς νομιζομένους ᾔσχυνε, καὶ φοβερὰν αὐτοῖς τὴν βουλὴν τὴν οἰκείαν κατέστησε. κθ'. Προφητεία τῆς Αἰγυπτίων πρὸς τὸν Θεὸν ἐπιστροφῆς· καὶ ὅπως μετὰ τῶν ἄλλων ἐθνῶν τὰ πρωτεία κατὰ τοῦ Ἰσραὴλ ἕξουσι. 1. Προσφώνησις τῷ Ησαΐα, κηρύξαι τὴν γενομέ A ratus est; et consolatio ad novam Sien, quod Christus pseudochristum et qui cum eo erunt, occisurus sit. XIX. Annuntiatio incarnationis Christi, et quo- modo in ipso inhabitabit plenitudo Spiritus; et quomodo inimicos quidem destruet, veritate autem et justitia in homines utetur, et cum justis con- gregabit eos qui ex peccato conversi fuerint ; et dæmonum delebit perversitatem, multiplicata fide. XX. Quod Christus erit exspectatio gentium, et omnes undique in salutem congregabit, et justis peccatores confitentes adjunget, et gentibus mittet præcones apostolos, et in Ægypto notitia crescet. Et exhortatio ad participationem baptismatis; et gloria Christi propter miracula quæ in Sion opera- tus est. XXI. Vaticinium vocationis gentium per Chri- stum, et adventus, et futurorum in tempore con- summationis in terra et in omnibus elementis, et iniquorum perditionis, et justorum gloriæ ; et qua- nam patientur hi qui tunc judicio obnoxii inve- micntur. XXII. Vaticinium gentes in dæmones insurre- cturas esse, et ab eis delendam idolorum confusio- nem. Israel autem fidelis cum eis miscebitur, et gemitus inde diabolo fiet. XXIII. Gaudium gentium et desolatio impiorum in ruina diaboli; et animadversie in eum a Deo, c completam illius perditionem ejusque asseclarum, confirmationem vero divinæ sententiæ annun- tians. XXIV. Allocutio ad dæmones, scilicet ne confi- dant Judæorum ruinæ, quɔniam gravia ab his qui ab apostolis edoeti fuerint, patientur. XXV. Vaticinium contra idololatriam sub figura Moab; erat enim ipsa idolis dedita. Et prædictio adventus Domini, et indicium restaurationis gen - tium in erroribus versantium. XXVI. Vaticinium, errorem etiam ex Damasco desituram esse; et prædictio imminutionis populi Judæorum et conversionis gentium; et quænam Judæorum filii, eo quod in Christum non credide- rint, passuri sunt. XXVII. Diræ in gentes simul et in dæmones; et prædictio apostolorum cursus in gentes, et incre- dulorum perditionis, et eorum qui ex gentibus cre- diderunt accessionis ad mysteria Sion. XXVIII. Vaticinium beneficiorum quæ in Ægy- ptios Dominus adhuc puer ad ipsos descendens contulit, et quomodo ab eis omne genus erroris amovit, et qui inter ipsos sapientes censebantur confudit, et propriam ipsis sententiam terribilem effecit. XXIX. Vaticinium conversionis Ægyptiorum að Deum, et quomodo cum aliis populis primatum in Israelem obtinebunt. XXX. Allocutio ad Isaiam ut denuntiet eam quæ IN ISAJAM. *

gentibus fidelibus eveniet ex idolorum servitute li- be ationem. XXXI. Minæ in impios, et mysticæ mensä vati- cinium; et aspectus prædicationis Petri et Pauli, et Christi in suis commorationis, per quam dejecta sunt dæmonum simulacra. XXXII. Vocatio gentium et prædictio commu- nionis. mysteriorum, et prænuntiatio destructionis telorum idolorum. XXXIII. Tragoedia veteris Jerusalem, et quænam illi a gentibus quæ crediderint patientur, eo quod eorum quidem pœnitentiam celaverint, minas au- tem Dei spreverint. XXXIV. Predictio sacerdotium Judeorum per- iturum, Christi autem in ejus loco successurum esse. XXXV. Prophetia perdendos esse avaros quos sub figura mercatorum maris exposuit; casuros esse etiam Assyrios, spiritales videlicet, et dæmo- nes, minatus est. Salvandam esse per poenitentiam Ecclesiam gentium promisit, sub figura Tyri illam delineans. XXXVI. Narratio futurorum peccatoribus et justis in sæculo venturo, et superventurorum ele- mentis in consummatione, et gloriæ Christi, qua glorificatus est apparendo in carne. XXXVII. Hymnus ad Deum pro eo quod Jerusa- lem vetus propter impietatem cecidit, floruerunt autem novz Jerusalem mysteria, et deleta est C mors, et conculcata est idolorum impietas, necnon et hujus auctor diabolus; præter quod vocationem gentium per spem in Deum praedixit prophete calamus. XXXVIII. Canticum prophetæ perditionem dia- boli, et Judæorum ignorantiam et invidiam annun- tians, et prædicans piorum spem in Deum, qui suscitat mortuos quos medici non possunt. XXXIX. Consolatio, Dei scilicet iram imminui, ita ut diabolum destruat; et accusatio sterilitatis Judorum ;, et vaticinium terram ad Christum ven turam ; et promissio salvauim fore a Christo Israel conversum, et destruenda idola, et dedicandas ra- tionabiles aves. XL. Vocatio mulierum quæ viderunt resurre- ctionem Christi ; et prædictio quomodo per evange- licam prædicationem peribit impietas. Ira autem in Judæos, eo quod non solum idolorum errore inebriati sunt, sed et prædicationi apostolorum non crediderunt, unde incredulis perditio, salus au- tem credentibus speratur. XLI. Minæ in eos qui existimant se impietate adjuvandos fore; et exhortatio ad obediendum Christo, qui, post resurrectionem, iram incredulis, salutem vero summam orbi terræ mittit, et qui primum lege et postea præceptis evangelicis nos coluit. Α νην τοῖς πιστοῖς ἔθνεσιν ἐκ τῆς τῶν εἰδώλων αἶχε μαλωσίας γύμνωσιν. λα'. Απειλὴ κατὰ τῶν ἀσεβῶν· καὶ προφητεία τῆς μυστικῆς τραπέζης· καὶ θεωρία τοῦ κηρύγμα τος Πέτρου και Παύλου, καὶ τῆς ἐνδημίας τοῦ Χρι- στοῦ, δι' ἧς κατεβλήθη τὰ τῶν δαιμόνων είδωλα. λβ'. Κλῆσις ἐθνῶν, καὶ τῆς κοινωνίας τῶν μυστη ρίων πρόῤῥησις, καὶ τῆς τῶν εἰδωλικῶν τοξευμά των απωλείας προαγόρευσις. λγ'. Τραγῳδία τῆς ἀρχαίας Ἱερουσαλήμ· καὶ προφητεία, οἷα παρὰ τῶν ἐθνῶν τῶν πιστευόντων πείσονται, ἀνθ' ὧν ἔκρυψαν μὲν ἐξ αὐτῶν τὴν μετά- νοιαν, τῆς ἀπειλῆς δὲ τοῦ Θεοῦ κατεφρόνησαν. λδ'. Πρόρρησις, τὴν τῶν Ἰουδαίων ἱερωσύνην φθαρήσεσθαι, τὴν τοῦ Χριστοῦ δὲ ἀντ᾿ αὐτῆς ἀνα- Β. στήσεσθαι. λε΄. Προφητεία, ἀπολεῖσθαι τους φιλαργύρους, οὓς· εἰς αἴνιγμα τῶν ἐμπόρων τῆς θαλάσσης ἐξέθετο πεσεῖσθαι δὲ καὶ τοὺς ᾿Ασσυρίους ἠπείλησε, τοὺς νοητούς δηλονότι, τοὺς δαίμονας· σωθήσεσθαι διὰ μετανοίας τὴν ἐκ τῶν ἐθνῶν Ἐκκλησίαν, εἰς τὸ πρόσωπον αὐτὴν Τύρου χαρακτηρίσας, ὑπέσχετο. λς'. Διήγησις τῶν ἐσομένων τοῖς ἁμαρτωλοῖς καὶ τοῖς δικαίοις ἐν τῷ αἰῶν, τῷ μέλλοντι· καὶ τῶν ἐν τῇ συντελείᾳ τοῖς στοιχέοις συμβησομένων· καὶ τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ, ἣν διὰ σαρκὸς αὐτὸν ἐμφανίσε σθαι δεδόξασται.. λε'. Υμνολογία Θεοῦ, ἐφ᾽ οἷς Ἱερουσαλὴμ ἡ ἀρ χαία ὡς ἀσεβοῦσα ἔπεσεν, ήνθησε δὲ τῆς Ἱερου- σαλὴμ τῆς νέας τὰ μυστήρια· καὶ κατηργήθη μὲν ὁ θάνατος, πεπάτηται δὲ τῶν εἰδώλων ἡ ἀσέβεια καὶ ὁ ταύτην ἐνεργήσας διάβολος· ἐφ' οἷς τὴν τῶν ἐθνῶν κλῆσιν διὰ τῆς εἰς Θεὸν ἐλπίδος ὁ προφητικὸς προς- εφώνησε κάλαμος. λη'. Ὠδὴ τοῦ προφήτου, ἀπώλειαν τοῦ διαβόλου καὶ τῶν Ἰουδαίων ἄγνοιαν καὶ φθόνον καταγγέλλου σα· καὶ τῶν εὐσεβῶν τὴν ἐλπίδα εἰς Θεὸν εἶναι χτ ρύττουσα, τὸν ἐγείροντα τοὺς νεκροὺς, οὓς Ιατροί μὴ δύνανται. - λθ'. Παραίνεσις, τὴν ὀργὴν τοῦ Θεοῦ ὑποστέλλε σθαι, ὡς καὶ αὐτὸν ἀναιρεῖν τὸν διάβολον μέλλουσαν καὶ κατηγορία τῆς τῶν Ἰουδαίων ἀκαρπίας· καὶ προφητεία, τὴν γῆν τῷ Χριστῷ προσελεύσεσθαι· καὶ ὑπόσχεσις, σωθήσεσθαι παρὰ Χριστοῦ τὸν ἐπ:- στρέφοντα Ισραήλ, καὶ ἀπολεῖσθαι τὰ εἴδωλα, τα λογικὰ δὲ ἀναθήσεσθαι πρόβατα. μ'. Κλῆσις γυναικῶν, αἵτινες ἐθεώρησαν του Χριστοῦ τὴν ἀνάστασιν· καὶ πρόῤῥησις όπως διὰ τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος ἀπολεῖται ἡ ἀσέβεια· ὀργὴ δὲ τοῖς Ἰουδαίοις, ἀνθ' ὧν οὐ μόνον τῇ πλάνη τῶν εἰδώλων ἐμεθύσθησαν, ἀλλὰ καὶ τῷ κηρύγματι τῶν ἀποστόλων οὐκ ἐπείσθησαν· ἐξ οὗ τοῖς ἀπίστες ἀπώλεια, σωτηρία δὲ τοῖς πιστοῖς ἐλπίζεται. μα'. Απειλή κατὰ τῶν· οἰομένων ὑπὸ τῆς ἀσε βείας βοηθεῖσθαι· καὶ παραίνεσις, ὑπακοῦσαι τῷ Χριστῷ, τῷ μετὰ τὴν ἀνάστασιν ὀργὴν τοῖς ἀπό στοις, σωτηρίαν δὲ σύντομον ἀποστέλλοντι τῇ οἰκου μένη, κήρυγμα καὶ πρότερον τῷ νόμῳ, καὶ μετὰ τοῦτο ταῖς εὐαγγελικαῖς ἡμᾶς ἐντολαῖς γεωργήσαντι. HESYCHI PRESBYTERI

IN ISAIAM. μβ'. Σχετλιασμὸς κατὰ τῆς ἀρχαίας Ἱερουσαλήμ. Α καὶ ἀπειλὴ κατὰ δαιμόνων, τῶν αὐτὴν τυραννησάν- των· καὶ κατηγορία τῆς τῶν Ἰουδαίων πωρώσεως· καὶ ὅπως τὸ Εὐαγγέλιον τοῖς Ἰουδαίοις ἐσφράγι σται, ἀγνοεῖται δὲ πρὶν τὰ θεῖα παιδευθῆναι. μγ'. Κατηγορία [Ισ. προφητεία] τῆς τῶν Ἰου δαίων κατακρίσεως, καὶ πρόῤῥησις τῆς τῶν ἐθνῶν θεογνωσίας, καὶ τῆς ἀπωλείας τῶν ἔργῳ καὶ λόγῳ τὸν λαὸν σκανδαλιζόντων· καὶ ὅπως τοῖς τοῦ Χρι- στοῦ θαύμασι τὰ μὲν ἔθνη παιδευθήσεται, Ἰουδαῖοι δὲ αἰσχυνθήσονται, ὡς ἀποστάντες Θεοῦ, καὶ τοῦ νοητοῦ τὴν συμμαχίαν ελόμενοι. μδ'. Οπως τὰ παρὰ τῶν δαιμόνων ἀνωφελῆ· τούτους γὰρ τοῖς θηρίοις παρείκασεν, ὅπερ ἐν εἰ κόνι τῆς εὐαγγελικῆς βίβλου γράψαι ὁ προφήτης κελεύεται· καὶ ὅπως ἀκούειν Ἰουδαῖοι τὰ θεῖα παρ- αιτούμενοι, πτῶμα ἀνίατον πίπτουσι. με'. Παραίνεσις μετανοίας τῷ Ἰσραήλ, καὶ ἀνά μνησις οἷα αὐτοὶ ἀποστάντες ἀπὸ Θεοῦ ἐβουλεύσαν- το, ὁ Χριστὸς δὲ διὰ τῆς οἰκείας σαρκώσεως οίκονο- μεῖν εὐτρέπισται. μς'. Πρόρρησις τοῦ Χριστοῦ τῆς δευτέρας ἀφο ίξεως· καὶ ἀπειλὴ κατὰ τῶν ἀποκεχρημένων τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ, καὶ κατὰ τοῦ διαβόλου καὶ τῶν ἐπ' αὐτῷ πεποιθότων· καὶ ὅπως ἡ τοῦ Σωτῆρος ἐπιδημία, ἀναίρεσις τῆς πλάνης τῶν εἰδώλων, καὶ τοῦ ταύτην ἐνεργήσαντος γίνεται. μζ'. Μακαρισμὸς τῶν φυλαττόντων τὴν πρὸς 18- ρουσαλὴμ τὴν νοητήν συγγένειαν, ἐν ᾗ φανεροί τῆς οἰκείας ἐπιδημίας ὁ Χριστὸς τὰ μυστήρια, καὶ τὴν C τῶν Ἰουδαίων ἀλαζονείαν παύει, βεβαιοῖ δὲ τῶν πιστῶν τὴν εὐσέβειαν. μη'. Εὐαγγελισμὸς τῶν Ἐκκλησιῶν, καὶ θρήνος τῶν Ἰουδαϊκῶν συναγωγῶν· καὶ ἀστειλὴ τῆς Ἱερου σαλὴμ ἐρημώσεως, μέχρις ἂν δέξηται τὴν κοινωνίαν τοῦ Πνεύματος, ἦν τὰ ἔθνη δεχόμενα, ἐλεύθερα πά σης βλάβης φυλάττεται, Ἰουδαῖοι δὲ διασπορὰς ὡς ἀπειθοῦντες πείσονται. μθ'. Δοξολογία Θεοῦ καὶ τῶν ἀγαθῶν, ἅπερ αὐτὸς χαρίζεται· καὶ πρόῤῥησις, φθαρήσεσθαι τὴν ἀσέ- Γειαν δι' ἀναστάσεως Χριστοῦ καὶ ἀναλήψεως, καὶ τῶν ἄλλων μυστηρίων, ἅπερ εἰς ἀφανισμόν πάσης πλάνης ἐπιτελεῖ σαρκούμενος· ἐξ ὧν Σιὼν μὲν ἡ νέα ἀσάλευτος ἔσται, αἱ συναγωγαὶ δὲ τῶν Ἰουδαίων σείονται. ν'. Πρόδρησις συντελείας τῆς ὁρωμένης κτίσεως, καθ᾽ ἣν ἀφανίζονται θυμῷ τοῦ Θεοῦ μετὰ τῆς ἀσε Γείας οἱ ταύτῃ προσχωρήσαντες, τοῖς εὐσεβέσι δὲ κληρονομία δίδοται. να'. Εὐαγγελισμὸς τοῦ τῆς Ἐκκλησίας ἄνθους, καὶ τῶν θαυμάτων & σαρκωθεὶς ὁ Χριστὸς ἐδέξατο, καὶ τῶν ἀγαθῶν τῆς δωρεᾶς τοῦ βαπτίσματος. νβ'. Διήγησις, οἷα Ραψάκης τῇ Ἱερουσαλὴμ παρὰ τοῦ Σεναχειρίμ αποσταλεὶς ἐπείλησε· καὶ ὅπως τὴν ἀπειλὴν Εζεκίας μαθών, πρὸς Ησαΐαν τοὺς ὑπὲρ αὐτῆς δεηθῆναι παρακαλοῦντας ἔπεμψεν · ὁ δὲ ἀσφάλειαν παρὰ Θεοῦ τῇ πόλει, ἀποστροφὴν δὲ τοῦ Σεναχειρὶμ εἰς τὴν χώραν τὴν οἰκείαν ἐμήνυσε. XLH. Querela adversus veterem Jerusalem, et minæ in dæmones qui eam subegerunt; et accusatio duritiæ Judæorum, et quomodo Evangelium Judæis sancituar est; non accipitur autem priusquam di- vina edoceantur. XLIII. Prophetia judicii Judæorum, et prædictio notitiæ Dei apud gentes, et perditionis eorum qui verbo et opere populum scandalizant; et quomodo gentes Christi miraculis docebuntur. Judæi autem confundentur, quippe qui a Deo defecerint, diaboli autem auxilium prætulerint. XLIV. Quomodo quæ a dæmonibus, sunt vana. Hos enim feris assimilat ; quod in figura libri evan- gelici scribere propheta jubetur. Εt quomodo au- dire divina Judæi cum renuerint, ruina insanabili cadent. XLV. Exhortatio poenitentiæ ad Israel; et reme moratio qualia ipsi, cum a Deo defecerint, consi- liati sint; Christus autem per suam incarnationem bonam institutionem parat. XLVI. Prædictio secundi adventus Christi; et minæ in eos qui abusi sunt domo Dei, et in diabo- lum et in eos qui confidunt in eo. Et quomodo Salvatoris adventus fiat destructio erroris idulorum et ejus qui eam inspirat. XLVII. Beatitudo eorum qui servant spiritalem cum Jerusalem cognationem, in qua manifestat Christus sui adventus mysteria, et Judaeorum su- perbiæ finem imponit, et confirmat fidelium pie- tatem. XLVIII. Lætitia Ecclesiarum et lamentatio Judai- carum synagogarum et minæ desolationis Jerusa- lem, donec recipiat communicationem Spiritus, quam recipientes gentes, immunes servantur omnis noxæ; Judæi autem pro sua incredulitate disper- sionem patientur. D synagoga autem Judaeorum quatientur. XLIX. Glorificatio Dei et bonorum quæ ipse lar- gitur; et prædictio disperdendam fore impietatem, per Christi resurrectionem et ascensionem aliaque mysteria quæ in abolitionem omnis erroris perficiet incarnatus, per quæ nova Sion inconcussa erit, L. Prædictio consummationis creationis visibilis, in qua Dei furore delentur et impietas et ii qui im- pietati adhæserunt, piis autem donatur hæreditas. LI. Lætum nuntium floris Ecclesiæ, et miracu- lorum quæ Christus incarnatus perfecit, et bonorum doni baptismatis. LII. Expositio malorum quæ Rabsaces, a Senna- cherib missus, Jerusalem minatus est, et quomodo, his auditis, Ezechias ad Isaiam misit qui eum de- precarentur ut oraret pro eis : ille autem securita- tem a Deo civitati, regressum vero Sennacherib in suam regionem annuntiavit.

νγ'. Διήγησις τῆς ἀῤῥωστίας Εζεκίου, ἐν ᾗ θά νατον μὲν αὐτῷ ὁ προφήτης ἐμήνυσεν, εύξαμένῳ δὲ ὁ Θεὸς χρόνον ζωῆς προσέθηκε· καὶ ᾠδὴ τοῦ αὐτοῦ καὶ δῶρα ἐκ Περσῶν, ἐφ' οἷς αὐτὸς μὲν τοὺς θησα ροὺς τοὺς οἰκείους ἐπειδὴ ἔδειξε, ὁ προφήτης δὲ αὐτῷ τὴν ἐσομένην τῆς Ἱερουσαλήμ προεφήτευσεν ἅλωσιν. νδ'. Υπόσχεσις τῷ Ἰσραὴλ ἁμαρτημάτων ἀφ ἐσεως, καὶ παρουσίας Χριστοῦ· καὶ εὐαγγελισμὸς ὧν ἐπιδημήσας κατώρθωσε· καὶ αὐτοῦ μὲν δοξολο γία, διαβολὴ δὲ τῶν ποιούντων τὰ εἴδωλα. νε'. Προσφώνησις τῷ Ἰσραήλ, μη προβάλλεσθαι τὴν εἰς Χριστὸν ἄγνοιαν, τοῦ κόσμου μὲν Ποιητήν, τῶν πιστῶν δὲ εὐεργέτην ὑπάρχοντα· καὶ ἐγκαι νισμὸς τῶν Ἐκκλησιῶν διὰ Χριστοῦ καθελόντος τὴν ἀσέβειαν, καὶ τὰ ἔθνη καταπλήξαντος· καὶ τῆς τῶν εἰδώλων ἀσθενείας διήγησις. νς'. Προσφώνησις τῆς ἐκλογῆς τοῦ νέου Ισραήλ, ὃς θα ῥεῖν ἐγκελεύεται· ἀπειλὴ δὲ τοῖς πρὸς αὐτὸν ἐκθρένουσι [ἐχθρεύουσι· ] καὶ τῆς μὲν Ἐκκλη σίας προλέγει τὰ μυστήρια, σκοπεῖ δὲ μηδὲν ἐπι σταμένους οὐ τῶν ἀρχαίων, οὐ τῶν μελλόντων, τοὺς δαίμονας, καὶ τὰ εἴδωλα σὺν αὐτοῖς, ὡς ἀναίσθητα. να'. Προσφώνησις τοῦ Πατρὸς περὶ τῆς ἀγάπη; τοῦ Υἱοῦ· καὶ μεθ᾽ ὅσης μὲν ὁ Υἱὸς ἐπιδημεί προσ τητος, ὅσα δὲ εὐδοκίᾳ τοῦ Πατρὸς κατορθοί· καὶ εὐαγγελισμὸς τῇ Ἐκκλησίᾳ, ἐφ᾽ οἷς ὁ Χριστὸς αὐτ τὴν μὲν εὐεργετεῖ, ἀναιρεῖ δὲ τὴν τῶν εἰδώλων ἀσέ βειαν. νη'. Ονειδισμὸς τῷ Ἰσραὴλ τῆς κατὰ γνώμην πωρώσεως, ἐξ ἧς τὴν τῶν θείων διαρπαγὴν ὑπο μείνας, ἔμεινεν ὅμως ἀναίσθητος· καὶ εὐαγγελισμός, τὸν νέον Ἰσραὴλ παρὰ Θεοῦ βοηθεῖσθαι, καὶ παν ταχόθεν ἀθροίζεσθαι· καὶ διαμαρτυρία τοῦ Χριστοῦ, ὡς αὐτοῦ μὲν ὄντος προαιωνίου Θεοῦ, αὐτοῦ δὲ τὴν τῶν ἀνθρώπων οἰκονομήσαντος λύτρωσιν. νθ'. Παραίνεσις τῷ Ἰσραήλ, μὴ προσέχειν το ἀρχαίᾳ πολιτείᾳ, ἀλλὰ τοῖς τῆς Ἐκκλησίας μυστη ρίοις· ὡς τοῦ Θεοῦ τὰς Ἰουδαϊκὰς μὲν θυσίας οὐ καθελόντος, διὰ μετανοίας δὲ τοὺς προσιόντας σύ ζοντος· καὶ ὑπόσχεσις τῷ νέῳ Ἰσραήλ, διὰ τῆς δι ρεᾶς ἀνθήσειν τοῦ βαπτίσματος. ξ'. Προσφώνησις περὶ Χριστοῦ, ὡς ἂν τοῦ Θεοῦ αιωνίου τυγχάνοντος· καὶ διαβολὴ τῶν τα είδωλα ποιούντων, καὶ προσκυνούντων ἅπερ αὐτοὶ ἐξ ὕλης ἀσθενοῦς κατεσκεύασαν· καὶ παραίνεσις τῷ Ἰσραὴλ, λήθην Θεοῦ μὴ κτήσασθαι. ξα'. Εὐαγγελισμὸς τῆς λυτρώσεως, ήν, καταργή σας τὰς τῶν δαιμόνων μαγγανείας, ὁ Χριστὸς ἐπ ετέλεσε, καὶ τὸν λαὸν τὸν νέον ἐβεβαίωσεν· εν εἰς πρόσωπον Κύρου ή προφητεία αινίττεται, ἐπειδὴ Ἱε ρουσαλὴμ τὴν ἀρχαίαν ἐκεῖνος, οὗτος τὴν νέαν ἤγειρε. Εκθρένουσι. ἐχθρεύουσι, ἐχθραίνουσι ΑΣΗΜΙ, 22, ἐχθρεύσω τοῖς ἐχθροῖς σου. 55, ἐχθρεύσουσιν ὑμῖν. 25, ν. 17, ἐχθραίνετε τοῖς Μαδιηναίοις. 11, 30. Μη φιλεχθρήσης προς άνθρω που μάτην, φιλέχθρως έχειν τιμάς τινα. LIII. Narratio infirmitatis Ezechiæ, in qua mor tem ipsi propheta denuntiavit; deprecanti autem Deus tempus vitæ addidit; et canticum ejusdem, et munera a Persis accepta; propter quæ, cum the sauros ostendisset, propheta ipsi futuram Jerusalem captivitatem vaticinatur. LIV. Promissio ad Israel remissionis peccatorum et adventus Christi; et annuntiatio eorum quæ ve niens instaurabit; et ejusdem glorificatio, detractio autem eorum qui faciunt simulacra. LV. Allocutio ad Israel, ne suam prætendant in credulitatem in Christum, mundi quidem factorem, fidelium autem benefactorem; et renovatio Eccle siarum per Christum qui impietatem destruxit, et gentes stupefecit. Et expositio debilitatis idolo rum. LV. Prædictio electionis novi Israel, qui confi dere jubetur. Minæ autem in eos qui ei infensi sunt. Et Ecclesiæ prædicit mysteria; et irridet dæmones, ut qui nihil sciant neque de præteritis neque de futuris, simulque cum eis simulacra, ut sensu carentia. LVII. Allocutio Patris de dilectione Filii, et cum quanta veniet Filius benignitate; et quanta, Patris bona voluntate, instaurabit: et ad Ecclesiam lætum nantium de bonis quæ ipsi Christus præstabit, de lebitque idolorum impietatem. LVIII. Objurgatio ad Israel propter mentis duri tiam, ex eo quod, cum divinorum spoliationem sustinuisset, permansit tamen sensu carens. Et lætum nuntium, scilicet novum Israel a Deo adju vari et undequaque colligi. Εt testificatio de Christo, quod, cum esset ante omnia sæcula Deus, hominum instituit redemptionem. LIX, Exhortatio ad Israel ne adhæreat veteri legi, sed Ecclesiæ mysteriis, cum Deus non Judaica sacrificia accipiat, per pœnitentiam autem adeuntes salvet. Et promissio novo Israel quod efflorebit dono baptismatis. LX. Allocutio de Christo tanquam æterno Deo. El detractio eorum qui simulacra faciunt, et ado rant ea quæ de materia debili confecerunt. Et ex hortatio ad Israel, ne Dei obliviscatur. LXI. Lætum nuntium redemptionis, quam, ablatis dæmonum præstigiis, Christus perfecit, et novum populum stabilivit, quem sub persona Cyri prophetia figurat, postquam Jerusalem veterem ipse in novam congregavit. Legendum vel vel utrumque verbum Biblicum, Exod. Num. xxxi, Ibid. cap. Ejusdem notionis compositum illud. Prov. quod Laertio

ξ3'. Προσφώνησις τοῖς στοιχείοις, διὰ τὴν τοῦ Α Θεοῦ περὶ τῶν ἀνθρώπων φιλανθρωπίαν εὐφραίνε- σθαι· καὶ ἐπιτιμία τοῖς ἐγκαλοῦσι τῷ Χριστῷ περὶ ὧν οἰκονομεῖ, δέον δοξολογεῖν οὗ μόνου προγνώστου καὶ ποιητοῦ τυγχάνοντος· καὶ διὰ τοῦτο τρεχόντων πρὸς αὐτὸν τῶν ἐθνῶν εἰς προσκύνησιν. Εγ. Προφητεία Ἐκκλησιῶν ἐγκαινισμοῦ· καὶ ὅπως ὁ Χριστὸς ὡς Θεὸς καὶ Δημιουργός μάταιον μὲν οὐδὲν τῷ Ἰσραὴλ ἐντέλλεται, τὰ ἔθνη δὲ καλεῖ καὶ σώζει· καὶ αὐτῷ μὲν πᾶν γόνυ κάμψει· τὰ εἴδωλα δὲ παρ' αὐτοῦ συντριβήσεται· καὶ κατηγορία τοῦ Ἰσραὴλ ἐπὶ τῇ εἰδωλικῇ πλάνῃ· καὶ παραίνεσις, προσδραμεῖν τῷ Χριστῷ ὡς οἰκονομεῖν τὰ μυστήρια μέλλοντι, ἅπερ εἰς σωτηρίαν τῷ Ἰσραὴλ προ- έθετο. ξδ. Προσφώνησις τῇ ἀρχαία Ιερουσαλήμ, πεντ θεῖν διὰ τὴν ἀσέβειαν, ὅθεν αὐτῇ τὸ τῆς Βαβυλῶνος περιέθηκεν πρόσωπον, ὡς τὰ ἐκείνης μιμησαμένῃ κακά· καὶ ἀπειλή, τὸν διάβολον εἰς τὸ πῦρ τῆς γεέννης πεμφθήσεσθαι. ξε'. Κατηγορία τῆς τοῦ Ἰσραὴλ ὑποκρίσεως τε καὶ σκληροκαρδίας· καὶ διαμαρτυρία τῶν ἐσομένων τῇ Ἐκκλησίᾳ μυστηρίων, καὶ τῆς τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ ἀπαλλοτριώσεως· καὶ ὡς ὁ Χριστὸς αὐτὸς πρὸ αἰώνων καὶ ἐπ' ἐσχάτων ἐστί· καὶ ὀνειδισμὸς τῷ Ἰσραὴλ, ὡς οὐχ ὑπακούσαντι κλῆσις δὲ τοῖς ἔθνεσι, καὶ ὑπόσχεσις τῆς πηγῆς τοῦ βαπτίσματος. ξς. Κλῆσις ἐθνῶν, καὶ προφητεία τοῦ Χριστοῦ, ὡς εἰς δούλου μορφήν ἑαυτὸν ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν ἐθ- νῶν κηρύξαντος, καιρῷ τε αὐτὴν οἰκονομοῦντος τῷ δέοντι. ξζ'. Προσφώνησις τοῖς στοιχείοις, ἑορτάζειν τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων ἕνεκα· καὶ ὑπόσχεσις τῆς ἐσομένης πολυπαιδίας, ἐθνῶν τε συναγωγής, καὶ διαβόλου σκυλεύσεως, ἀπωλείας τε δαιμόνων, καὶ τῶν πιστῶν λυτρώσεως. ξη'. Ονειδισμὸς τῷ Ἰσραὴλ, καὶ τῆς παρ' αὐτοῖς συναγωγῆς ἀποβολή · καὶ ἔνδειξις ἰσχύος Θεοῦ· καὶ προφητεία τῶν τοῦ Κυρίου παθῶν· καὶ ἀπειλὴ κατὰ τῶν Ἰουδαίων, ὡς αὐτῶν σκευασάντων τὴν οἰκείαν ἀπώλειαν. ξθ'. Προσφώνησις τῷ Ἰσραήλ, προσέχειν τοῖς τοῦ τάφου του Δεσποτικοῦ θαύμασι· καὶ τοῦ ᾿Αβραὰμ τὴν εὐλογίαν λογίζεσθαι· καὶ τῆς Σιὼν ἐγκαινισμὸν προσδέχεσθαι, ἐθνῶν προσέλευσιν, καὶ τῶν στοι χείων συντέλειαν · καὶ παραίνεσις τοῖς πιστοῖς, μὴ φοβεῖσθαι τῶν ἀπίστων τὰ σκώμματα. ο. Παράκλησις τῇ Ἱερουσαλήμ, ὡς λαοῦ πιστοῦ ἐν αὐτῇ συνελεύσεσθαι μέλλοντος· καὶ προτροπή, ἐπὶ Θεῷ πεποιθέναι· καὶ ὑπόσχεσις, τὴν κατ' αὐτῆς ὀργὴν κατὰ δαιμόνων τραπήσεσθαι. οα'. Παραίνεσις τῇ Σιών, ὡς τῆς αἰχμαλωσίας μελλούσῃ ἀπαλλάττεσθαι· καὶ ἀνάμνησις, οἷα Ισραήλ ὁ παλαιὸς ἠνόμησε· καὶ πρόρρησις, ὡς ἐνδημῶν ὁ Χριστὸς καὶ γνωρίζει τὰ οἰκεῖα μυστήρια, καὶ ἀπαλ λαγὴν αὐτοῖς τῆς ἀρχαίας Ἱερουσαλὴμ ὡς τυγχα νούσης ἀκαθάρτου χαρίζεται. ' . – LXI. Allocutio ad elementa ut propter Dei in homines benevolentiam lætentur. Et reprehensio in eos qui detrahunt Christo de his quæ ordinat, cum glorifcandus sit tanquam unicus futuri praescius et creator, et propterea ad eum concurrant nationes ad adorandum. LXIII. Vaticinium renovationis Ecclesiarum, et quomodo Christus, ut Deus et creator, nihil quidem vani ad Israel jubet, gentes autem vocat et salvat; et ipsi omne genu Dectetur; idola vero ab ipso conterentur. Et accusatio Israel propter idolorum errorem; et exhortatio ad currendum ad Christum, quippe qui dispensaturus sit mysteria quae propo- suit ad salutem Israel. LXIV. Allocutio ad veterem Jerusalem, ut doleat suam impietatem, unde ipsi Babylonis induxit figu- ram, tanquam imitatrici malitiæ ejus. Et minæ diabolum mittendum fore in ignem gehennæ. LXV. Accusatio hypocrisis et duritiæ cordis Israel, et testimonium futurorum Ecclesiæ myste- riorum et Judaici populi abalienationis; et quod Christus est ante sæcula et in finem. Et exprobratio ad Israel, eo quod non obediverit. Vocatio autem gentium, et promissio fontis baptismatis. LXVI. Vocatio gentium et vaticinium Christi, tanquam in formam servi seipsum in salutem gen- tium annuntiantis, et eam dispensantis tempore opportuno. LXVII. Allocutio ad elementa ut jubilent propter hominum salutem, et promissio futuræ fecunditatis et gentium congregationis, et diaboli spoliationis, dæmonum autem perditionis, et fidelium redem- ptionis. LXVIII. Exprobratio ad Israel, et Synagogæ eorum abnegatio; et demonstratio potentiæ Dei, et vati- cinium Domini passionum, et minæ in Judæos, ut. qui ipsi sibi paraverint suam perditionem. LXIX. Allocutio ad Israel, ut attendat miraculis sepulcri Domini et rationem habeat benedictionis Abrahæ; renovationem Sion, gentium accessionem, et elementorum consummationem exspectat. Et ex- hortatio ad fideles ut incredulorum ludibria non ti- meant. LXX. Consolatio ad Jerusalem, ex eo quod popu- lus fidelis in eam venturus sit, et exhortatio ut Deo credat, et promissio quod ira quæ contra eam erat, in damones convertctur. LXXI. Exhortatio ad Sion tanquam a captivitate liberandam ; et rememoratio quanta vetus Israel pec- caverit, et prædictio Christum in sua venientem patefacturum sua mysteria, et eis liberationem ve- teris Jerusalem tanquam pollute largiturum. IN ISAIAM.

LXXII, Vatieinium glorie Christi et ejus in sua 4 passione humiliationis; et quomodo propter nostram salutem seipsum in victimam tradidit, quam Pater, nostrorum peceatorum redemptionem dispensaus, benigne excepit. LXXIIL. Proedictio gaudii et incrementi Ecclesiz, et quod, modico lempore castigationis causa a Deo derelieta, reprehendetur. Et prophetize glorize novae Jerusalem futurae, et daemonum ipsi infensorum de- structionis. LXXIV. Annuntatio lyereditatis gentium, cl aquae mysliew, et fcederis evangeliei, et adorationis Chri- sti a gentibus. Et exhortatio ad poenitentiam, et promissio multitudinis bonorum per eam. LXXY. Declaratio pro Sabbatis. Dei teneri absti- T nentiam a malo, et ultra filiorum generationem lia- beri apud ipsum mandatorum rectam observationem. Et accusatio Israel, eo quod legem non fecerit, et dissolutioni se dederit. LXX YLAccusatio Jud:eotum, qui perniciem, quam, Christo perdito, subierunt, non intellexerunt, ido- lis autem se dederunt ; et. propter superbiam a Deo defecerunt. Et. exprobratio Jerusalem simulaera su- praDeum timentis. Et promissio salvos fore fideles. LXX VII. Jubetur prophetae Judieorum mala de- nunliare ; et exponit Deus qua de causa Judaeorum jejunium abjecerit, quale jejunium sibi aeceputm ( sit. qualibus Sabbatis delectetur. LXXVIH. Expositio cur Deus Jsrael oderit ; et quia malis operibus studentes, ex illis nullum. fru- etum retulerunt, sed in ignorantize czecitatem ceci- derunt. LXXIX. Prosopopreia prophetze aecusationem ma- litize Judorum habens ; eL minae vindice Dei in eos. Et pradictio. conversionis gentium et. Christi prie- senti; et federis evangelii, Spiritu quidem obsi- gnati, indesinenter autem gentibus observati. LXXX. Annuntiatio presenti; Christi novos Je- rusalem, et eongregationis genlium, et cursus apo- stolici, et fntura Eeclesize gloriz, illuminationisque 1 ?elerna'; et inerementi usque ad infinitum. nume- rum, LXXXI. Vaticinium adventus. Christi et. praedi- ealionis evangelicze, et letilie in Sion future de congregatione gentium, quibuscum :eternum fadus Deus init. LXXXII, Declaratio jucunditatis ex vultu fidelis populi prodeuntis ; et annuntiatio Sion future per Christum glorize, et ejusdem cum ipso desponsatio- nis, eL divinorum mysteriorum possessionis, et po- pali gentium accessionis et redemptionis. '— LXXXIIL Quzstio de Christi passione facie vir- tutum celestium ; et. responsio Christi se propter hominum salutem ea sustinuisse, de quibus illum. ΑἈΥΜΟΧ ΕΣΣΙΑ, 1968 ᾿ς οβ΄. Προφητεία τῆς τοῦ Χριστοῦ δόξης, καὶ τῆς ἐν ποῖς πάθητι [{ξἢνεσι] ταπεινώσεως " καὶ ὅπως τῆς ἡμετέρας ἕνεχα σωτηρίας ἑαυτὸν εἰς θυσίαν ἐπέδω- χεν" ἣν ὁ Πατὴρ, τὴν τῶν ἡμετέρων ἁμαρτημάτων λύτρωσιν οἰκονομῶν, εὐδόκησε. ογ΄. Προσφώνησις τῇ Ἐχχλησίᾳ χαρᾶς τε χαὶ αὐξήσεως" χαὶ ὅτι χρόνον ὀλίγον ἕνεχεν παιδείας καταλειρθεῖσα παρὰ Θεοῦ προσμεμφθήσεται " χαὶ προφητεία τῆς ἐσομένης τῇ νέᾳ ᾿Ιξρουσαλὴμ. δόξης, χαὶ δαιμόνων, τῶν ἐχθραινόντων [ἐχθραινόντων πρὸς αὑτὴν, ὀλοθρεύσεως, οδ΄, Ἐπαγγελία κληρονομίας ἐθνῶν, καὶ ὕδατος μυστικοῦ, καὶ διαθήκης εὐαγγελικῆς, καὶ ἐθνῶν εἰς Χριστὸν προσχυνήσεως " χαὶ προτροπὴ μετανοίας, καὶ ἀγαθῶν πλήθους διὰ ταύτης ὑπόσχεσις. Β΄ οε΄, ᾿Απόρασις Θεοῦ Σαδθάτων ἡγεῖσθαι τὴν τῶν καχῶν ἀποχὴν, καὶ ὑπὲρ τεχνογονίαν τιμᾶσθαι παρ᾽ αὐτῷ τῶν ἐντολῶν τὴν κατόρθωσιν" καὶ χατηγορία τοῦ Ἰσραὴλ, ὡς οὔτε τὸν νόμον μειοῦντος, καὶ ἀσω- πίᾳ σχολάζοντος, ος΄. Κατηγορία τῶν Ἰουδαίων μὴ συνιέντων τὴν βλάθην, ἣν τὸν Χριστὸν ζημιωθέντες ὑπέστησαν, εἰ- δώλοις δὲ σχολασάντων, καὶ δι᾽ ὑπερηφανίαν ἀπο- στάντων θεοῦ" καὶ ὀνειδισμὸς τῆς Ἱερουσαλὴμ, ὑπὲρ τὸν Θεὸν φοδηθείσης τὰ εἴδωλα᾽ καὶ ὑπόσχεσις, τὸν πιστὴν σωθήσεσθαι. οζ΄. Πρόσταγμα τῷ προφήτῃ τὰ τῶν Ἰουδαίων κηρῦξαι χακά᾽ χαὶ ἐξήγησις τοῦ Θεοῦ, τίνος μὲν ἢ χάριν τῶν Ἰουδαίων τὴν νηστείαν ἀπέθαλε, ποίᾳ ὃὲ νηστείᾳ τέρπεται, ποίοις Σαδθάτοις ἀρέσχεται. οη΄. Ἐξήγησις, τίνος χάριν ὁ Θεὸς τὸν Ἰσραὴλ ἀπέστραπται" καὶ ὅτι πονηρὰ μελετῶντες, οὐδὲν χέρδος ἐξ αὐτῶν ἀπηνέγκαντο, ἀλλ᾽ εἰς τὴν τύφλω- σιν τῆς ἀγνοίας ἐνέπεσαν. οθ΄. Προσωποποιῖα τοῦ προφήτου, κατηγορίαν τῆς χαχίας τῶν Ἰουδαίων ἔχουσα - καὶ ἀπειλὴ τῆς τοῦ Θεοῦ κατ᾽ αὑτῶν ἐκδικήσεως" χαὶ πρόῤῥησις ἐθνῶν ἐπιστροφῆς, καὶ Χριστοῦ παρουσίας, καὶ διαθήκης εὐαγγελικῆς, σφραγιζομένης μὲν πνεύματι, διηνεκῶς δὲ μελετωμένης τοῖς ἔθνεσι, τ΄ Εὐαγγελισμὸς τῇ νέᾳ Ἱερουσαλὴμ παρουσίας Χριστοῦ, χαὶ Συναγωγῆς ἐθνῶν, καὶ ἀποστολικοῦ . δρόμου, καὶ τῆς ἐσομένης τῇ Ἐχνλησίᾳ δύξης, φω- πισμοῦ τε αἰωνίου, χαὶ αὐξήσεως τῆς εἰς ἀριθμὸν ἄπειρον. παῖ, Προφητεία παρουσίας Χριστοῦ κα! χηρύγμα- τος εὐαγγελικοῦ, καὶ τῆς ἐσομένης χαρᾶς τὴς Σιὼν ἐπὶ τῇ Συναγωγῇ τῶν ἐθνῶν, οἷς αἰώνιον διαθήχην ὁ Θεὸς διατίθεται, πβ΄. ᾿Αναφώνησις εὐφροσύνης ἐκ προσώπου τοῦ πιστοῦ λαοῦ" καὶ εὐαγγελισμὸς τῆς Σιὼν τῆς ἐσομέ- νῆς αὐτῇ διὰ Χριστοῦ δόξης χαὶ τῆς πρὸς αὐτὸν νυμφεύσεως, καὶ θείων μυστηρίων ἀπολαύσεως, χαὶ τῆς τοῦ λαοῦ τῶν ἐθνῶν προσαγωγῆς καὶ λυτρώ- σεως. πγ΄. Πεῦσις περὶ τοῦ Κυριακοῦ πάθους ἐκ προσ- ὦπου τῶν οὐρανίων δυνάμεων" χαὶ ἀπόκρισις τοῦ Χριστοῦ, ὡς τῆς σωτηρίας τῆς ἀνθρωπίνης ἕνεκα

κατεδέξατο, ἐφ᾽ οἷς αὐτὸν ὁ προφήτης ὑμνεῖ· κατ- ηγορεῖ δὲ τῶν Ἰουδαίων, καὶ τῶν θαυμάτων ἀνα- μιμνήσκει τῶν ἔμπροσθεν. πδ'. Εντευξις τοῦ προφήτου πρὸς τὸν Θεὸν ὑπὲρ τοῦ Ἰσραὴλ, ὡς παραφθέντος διὰ τὴν πρόσκρουσιν, καὶ τὰς ἁμαρτίας ἔτι μᾶλλον πλεονάσαντος· καὶ ἱκετηρία, μὴ μέχρι τέλους παρασιωπῆσαι τὸν Θεόν, ἀλλὰ τὸν ἑαυτοῦ λαὸν καὶ τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐπισκέ ψασθαι. πε΄. Υπόσχεσις Χριστοῦ, τοῖς ἔθνεσιν αὐτὸν ἐμ- φανισθήσεσθαι· καὶ ἀπειλὴ κατὰ τῶν Ἰουδαίων, ὡς ἀπειθησάντων ἐν τῷ σταυρῷ, καὶ εἰδώλοις μὲν δουλευ- σάντων, ἑαυτοὺς δὲ δικαιούντων, ὑπὲρ ὧν αὐτοῖς ἀποδώσειν τὰς ἁμαρτίας ἠπείλησεν. πς'. ᾿Απόφασις Θεοῦ, τὸν Ἰσραὴλ μὴ εἰς τέλος φθαρήσεσθαι, ἀλλὰ τοὺς ἀπειθοῦντας ἀπολεῖσθαι, Β τοὺς δουλεύοντας δὲ Θεῷ καὶ μυστηρίων ἀπόλαυσιν καὶ ὀνόματος καινοῦ τεύξεσθαι, καὶ τῷ ναῷ τῆς νέας Ἱερουσαλήμ ἀρετῶν ἔσεσθαι τελειότητα, καὶ τῶν πόνων τῶν οἰκείων ἀπόλαυσιν. πζ'. Απόφασις Θεοῦ, οἴκους αἰσθητοὺς μὴ ἐκλέτ γεσθαι, μηδὲ ταῖς ἐξ ἀδικίας θυσίαις ἀρέσκεσθαι· καὶ παραίνεσις τοῖς πιστοῖς, ἀνεξικακίαν πρὸς τοὺς ἐχθροὺς ἐνδείκνυσθαι· καὶ πρόῤῥησις τοῦ τεχθησο· μένου λαοῦ τῇ νέᾳ Σιών· καὶ προσφώνησις εύφρο- σύνης ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς, ἃ τῇ νέα Ἱερουσαλήμ εύο τρεπίζεται. πη'. Προφητεία δευτέρας Χριστοῦ παρουσίας, καὶ ἀπωλείας τῶν ἀσεβῶν· καὶ πρόῤῥησις τῆς τῶν ἐθνῶν μετὰ δόξης εἰς τὴν νέαν Ἱερουσαλὴμ συνόδου, καὶ τῆς διὰ Χριστοῦ καινῆς κτίσεως· καὶ ὅπως τὰ κατὰ τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων τοῖς ἔθνεσιν εἰς θεωρίαν προκείσεται. Ησαΐας ὁ προφήτης ἐγένετο μὲν ἐν Ἱερουσαλὴμ ἐκ φυλῆς Ἰούδα, θνήσκει δὲ ὑπὸ Μανασσῆ τοῦ βα- σιλέως Ἰούδα [πριονι ξυλίνῳ (16) πρισθεὶς εἰς δύο, και ἐτέθη ὑποκάτω δρυός 'Ρωγήλ, ἐχόμενα τῆς διαβά σεως τῶν ὑδάτων, ὧν ἀπώλεσεν Εζεκίας ὁ βασιλεὺς χώσας αὐτά. (16) Πριονι ξυλίνῳ. ΝΟΤΑ. A propheta collaudat : incusat autem Judzos, et pri- stina prodigia in memoriam revocal. LXXXIV. Deprecatio prophetæ ad Deum pro Is. rael, ut pote qui propter offensiones despiciatur, et qui peccata sua amplius etiam multiplicet ; et sup- plicatio ne Deus sileat in finem sed suum populum et Jerusalem visitet. LXXXV. Promissio Christi, videlicet se gentibus manifestaturum ; et minæ in Judæos, eo quod in Cruce non crediderint, et idolis quidem servierint, seipsos autem condemnent iis pro quibus ipsis pec- catorum ultionem minatus est. LXXXVI. Declaratio Dei non in finem Israel pe- riturum, sed incredulos quidem perdendos fore,Deo autem servientes, tum mysteriorum possessionem, tum nomen novum sortituros esse, et in templo novæ Jerusalem virtutum perfectionem futuram esse et laboruin suorum liberationem. LXXXVII¸ Declaratio Dei domos sensuales non eli- gi, nec se victimis ex iniquitate contentum esse. Et exhortatio ad fideles, ut patientiam ad inimicos os- tendant. Εt predictio populi in Sion nascituri, et prædictio jucunditatis de bonis quæ nova Jerusa- lem præparantur. Et LXXXVIII, Vaticinium secundi Christi adventus, et impiorum perditionis ; et prædictio ingressionis gentium cum gloria in novam Jerusalem, et novæ per Christum creationis ; et quomodo quæ sunt contra Judæos, gentibus in considerationem propo- nentur. Isaias propheta natus est in Jerusalem de tribu Juda; mortuus est autem regnante in Juda Manasse. (serra lignea) sectus in duo, et sepultus est sub quercu Rhogel, juxta præterfluentes aquas, quas perdidit Ezechias rex terra defossas, VILLALPANDUS, t. I, p. 130.) Cap. IX, v. 6. ‹ Et a sanctuario meo incipite. »D Murmurantibus Aaron et Maria adversus Mosen, Queniam habitu solum sancti, non revera : nam si habuissent signum, non revera, atque alii delendi fuissent, etc. Novum genus audio providentiæ, Domine Deus, adversus ministros sanctuarii tui. Olim enim errantibus connivebas, parcebas de- linquentibus; quo tuo nomini et honori parceres. 1 Isa. xxiv, 2. Id ex Justino Martyre. PATROL. GR. XCIII. illa punitur lepra, ille innocuus evadit. Aaron et Moyses delinquunt ad aquas contradictionis, conni- vet Deus utrique multo tempore, quantumvis esset indignatus. Abiatharo digno morte parcit Salomon, quia tuleral arcam Domini. At nunc erit sicut popu- lus, sic sacerdos ' ? imo vero sicut sacerdos, sic po- FRAGMENTA IN EZECHIELEM.