et hæreticorum filii profitentur, gignitur. pulus, interfectis sanctis ante populares? Verum A supplicio quoque anteeat populares, ut quibus oc- ſas est, o juste judex, eum qui exemplo cæteros casio fuit ruinæ, exemplum sit necis. Tempus est, pracedere debuisset, si scelere reliquos excellat, ait Petrus, ut incipiat judicium a domo Dei*. 1 1 Petr. iv, 17. (ANG. MAI, Scriptor. Vet. Collect., L. I, part. ut, p. 34.) Cap. II, v. 33. «Pedum quædam pars erat ferrea. ultimum; ferreos vero utpote validum et omnium dominator exsistens. Cap. II, v. 27. ‹ Quoniam non derelinques ani- B animæ ex inferioribus locis cum Salvatore ascen- derunt. Cap. IV, v. 27. • Convenerunt enim vere adver- sus sanctum puerum tuum Jesum.» Dominum vocat Patrem, Christum jure Filium. Insidiæ enim in Uni- genitum ceciderunt in Patrem qui in Filio injuria eum Cap. VII, v. 57. ‹ Clamantes vero. › Cum enim Judæis ob eorum incredulitatem indigeret, gentibus abundare fecit, postquam a dextris suis collocavit : quod tu quidem exiguum et leve putas, cum eximium valde sit, et de solo Filio tanquam C Deo, Patris æquali, dici possit. Sicut enim Filius non solum a dextris Patris sedet, sed et a dextris stal, Stephanus enim ait : Vidi calos apertos, etc. ; est : Filius meus es tu, ego hodie genui te. » Hæc verba in incarnationem Christi omnino quadrant, quæ in tempore se exseruit. Voces enim hodie et cras dies inferunt. A Patre enim ante tempus, quod V. 35. « Non permittes sanctum tuum videre corruptionem. » Christus enim tempore passionis [CRANER. III, 47.] WER. III, 81.] Anecd. Græc. t. III, p. 155.j nens. • Οι πόδες μέρος μέν τι σιδηροῦν. » Πόδας την τῶν Ῥωμαίων βασιλείαν ὡς ἐσχάτην σιδηροὺς δὲ ὡς ἰσχυρὰν καὶ ὑποτακτικὴν ἁπάντων τυγχάνου- σαν. • Οτι οὐκ ἐγκαταλείψεις την ψυχήν μου εἰς ᾄδην. » Ωσπερ αἱ ψυχαὶ τῶν δικαίων μετὰ τοῦ Σε τῆρος ἐκ τῶν κάτω χωρίων έτριψαν ἀναβαίνουσαι. • Συνήχθησαν γὰρ ἐπ' ἀληθείας ἐπὶ τὸν ἅγιον παῖδά σου Ἰησοῦν. • Κύριον καλεῖ τὸν Πατέρα, Χριστὸν εἰκότως τὸν Υἱόν· τῇ γὰρ κατὰ τοῦ Μονογε νοῦς ἐπιβουλῇ, ὡς ὑβριζόμενον ἐν αὐτῷ, τὸν Πατέρα συνέπλεξεν· ἐπειδήπερ εὐδοκίᾳ τοῦ Πατρὸς, όλων τ ὑπὲρ ἡμῶν μυστήριον ὁ Μονογενής έπραξεν. [(Βι- • Κράζοντες δὲ φωνῇ. 2 Ἐν γὰρ τοῖς Ἰουδαίοις αὐτὴν διὰ τὴν ἐκείνων ἀπιστίαν πενόμενον πλουτείν πεποίηκεν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ παρ ιστὰς, ὅπερ σὺ μὲν δοκεῖς εἶναι ταπεινὸν, ἔστι δὲ σφόδρα ὑψηλὸν, καὶ περὶ μόνου Υἱοῦ ὡς Θεοῦ καὶ ὁμοουσίου δυνάμενον λέγεσθαι. Ωσπερ γὰρ ὁ Υἱ; οὐ μόνον κάθηται ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρὸς, ἀλλὰ καὶ ἐκ δεξιῶν ἵσταται. Φησὶ γὰρ ὁ Στέφανος. Εἶδον τοὺς οὐρανοὺς ἀνεωγμένους· οὕτω καὶ ὁ Πατέρ ἵστασθαι (1) ἐκ δεξιῶν λέγεται τοῦ Υἱοῦ, ἵνα μίαν ἡμεῖς ἀξίαν Υἱοῦ καὶ Πατρὸς μάθωμεν. [No. • Ω; καὶ ἐν ψαλμῷ γέγραπται· Υιός μου εἶ σὺν ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε. ο Ταῦτα τῇ ἐνανθρω πήσει τοῦ Χριστοῦ πρέπει δήπου τὰ ῥήματα, ξτι χρονικὴν εἶχε τὴν ἐπιφοίτησιν. Τὰ γὰρ σήμεριν καὶ αὔριον ἡμερῶν ἐστι παραστατικόν. Αχρόνως γὰρ παρὰ τοῦ Πατρὸς ὡς καὶ παῖδες αἱρετικῶν ὁμολογοῦσι, τίπτεται. [WoLr. loc. cit. 175.] Ο • Οὐ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν. » γὰρ Χριστὸς κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ πάθους καὶ τὴν Per pedes inperium Romanum designat, quippe quod mam meam in inferno. Quemadmodum justorum afficitur, quia beneplacito Patris fecit Unigenitus quidquid de redemptionis nostræ mysterio egit. ita et Pater stare dicitur a dextris Filii, ut inde discamus camdem esse Filii et Patris dignitatem. Cap. XIII, v. 33. ‹ Sicut et in psalmo scriptum (4) Ιστασθαι. Fortasse respicit Noster psal. cx, 51, qui est propheticus, ad Messiam in primis perti HESYCHII PRESBYTERI FRAGMENTUM IN DANIELEM. FRAGMENTA IN ACTA APOSTolorum.

ψυχὴν ἑαυτοῦ καὶ τὸ σῶμα χωρίς φθορᾶς ὡς Θεός διεφύλαξεν. [WoLr. loc. cit. 177.] • Εκαστος δὲ πειράζεται, ὑπὸ τῆς ἰδίας ἐπιθυ- μίας ἐξελκόμενος. » Ωδίνες θανάτου αἱ τῶν ἁμαρ- τωλῶν ἐπιθυμίαι τυγχάνουσι. • Κατακαυχάται ἔλεος κρίσεως. ο Ωσπερ τὸ ἔλαιον ἐξολισθαίνειν τοὺς ἀθλητὰς τὰς χεῖρας τῶν ἀντιδίκων ποιεί, οὕτως ἡ ἐλεημοσύνη τους ταύτης ἀσκουμένους ἐκκλίνειν καὶ ἀποφεύγειν παρασκευά- ζει τοὺς δαίμονας. • Τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδείς. » Καθάπερ γὰρ ἡ ῥομ φαία ἑτοιμοτέρα πρὸς τομὴν, ἂν ἀκονηθῇ, καὶ ὀξυ τέρα πρὸς ἀναίρεσιν γίνεται, οὕτως ἡ γλῶσσα δυσχερὴς, καὶ καθ' ἑαυτὴν εἰς τὸ ἠρεμεῖν τυγχάνουσα καὶ δυσκάθεκτος, τότε χαλεπωτέρα γίνεται, όταν παρὰ τῶν πονηρῶν συκοφαντεῖν καὶ λοιδορεῖν καὶ διαβάλλειν ἐθίζηται. • Ταπεινώθητε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. » Μακάριον ἐνώπιον Θεοῦ ταπεινοῦσθαι. Φησὶ γὰρ ὁ Ἰάκωβος Ταπεινώθητε ενώπιον Κυρίου, καὶ ὑψώσει ὑμᾶς. Οταν τοίνυν οὕτω ταπεινωθῶμεν, κἂν ὑπὸ ἀνθρώ- πων μισούντων τὰς ἀρετὰς πολεμηθῶμεν, ἔχομεν τὸν Θεὸν ἐξαιρούμενον, μόνον ἵνα τοῦ νόμου αὐτοῦ μὴ ἐπιλαθώμεθα, μηδὲ ἀποκακῶμεν ἐν ταῖς θλίψεσι. Φησὶ γὰρ ὁ Δαβίδ· "Ιδε τὴν ταπείνωσίν μου, καὶ ἐξελοῦ με, ὅτι τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην. « "Αγε νῦν, οἱ πλούσιοι. » Προλέγει την τιμωρίαν, διὰ φιλανθρωπίαν, ἵνα μετανοήσαντες έξω γένοιντο τῶν ἀπειλουμένων. • Ο γὰρ θέλων ζωὴν ἀγαπῶν. » (3) Ενταῦθα τὸ D Τίς ; οὐχ ὡς ἀποροῦντος τοῦ προφήτου κεῖται, ἀλλὰ μακαρίζοντος, καὶ μᾶλλον προτρέποντος, ἴσως καὶ ἀποροῦντος. Οἱ γὰρ πολλοὶ οὐ θέλουσι τὴν ὄντως ζωὴν ὑπὸ τῆς τοῦ προσκαίρου δελεαζόμενοι, οὐδὲ ἰδεῖν ἀγαπῶσιν ἡμέρα; ἀγαθὰς τὰς τοῦ μέλλοντος τῇ κατὰ τὸν παρόντα βίον εὐημερίᾳ προσέχοντες. A suæ et animam suam et corpus a corruptione, ut Deus, immune conservavit, (VOLF. Anecd. Græc. t. III, p. 58.) Cap. I, v. 14. ‹ Unusquisque vero tentatur a concupiscentia sua abstractus. » Cupiditates pecca- Lorum sunt dolores mortis (2). Cap. II, ν. 13. . Gloriatur misericordia contra judicium. Sicut oleum efficit ut athletæ adver- sariorum suorum manibus elabantur; ita eleemo- synarum largitio efficit, ut, qui illi student, demo- nes effugiant et evitent. Cap. III, v. 8. Linguam vero nemo. » Sicut enim gladius, si acuatur, ad cædendum aptior, et ad occidendumn acuior redditur : ita lingua, quæ per se difficulter in quiete continetur, nec facile coerceri potest, insolentior evadit, si a malis fallere, calumniari et criminari discat. Cap. IV, v. 40. • Subjiciamini coram Domino, Beata res, curam Deo humiliari. Facobus enim ait : Humilietis vos coram Domino, et exaltabit vos. Quando itaque sic humiles reddimur, etiamsi a dæmonibus struantur insidiæ, etiamsi ab hominibus virtutum osoribus oppugnemur, Deum tamen habemus nos exaltantem, modo legis ejus non obliviscamur, ne- que in calamitatibus languescamus. David enim in- quit: Vide dejectionem meam, et libera me, quia legis tuæ non sum, oblitus ¹. Cap. V, v. 1. ‹ Agite Itaque, o divites, › Prædi- cit pœnam, amore hominum ductus, ut, pœnitentia acta, libcri evaderent a malís impendentibus. Cap. III, v. 10. « Qui enim vitam vult diligere. » Vox Quis? hoc loco nou est prophetæ dubitantis, sed felicem prædicantis, vel potius excitantis, for- tasse tamen etiam dubitantis. Plerique enim non amant vitam vere talem, inescati scilicet a temera- ria ista, neque videre desiderant dies felices vitæ immimentis, tranquillitati præsentis vitæ tantum intenti. FRAGMENTA IN EPIST. S. PETRI. FRAGMENTA IN EPISTOLAM I S. JACOBI. 1 Psal. cxvil, 153. FRAGMENTUM IN EPISTOLAM I S. Petri. (2) Est ille procul dubio Hesychius, presbyter Hierosolymitanus, scriptor sæculi v, cujus frequens est in Catenis speciatim in Psalmos, in quos coin- mentarius ejus niss. ex parte apud me exstat, men- tio. Forte sequens explicatio ad Psalmum XVII, 5, ab eo allata fuit. In Corderii tamen Catena in Psal- mos, quæ exstal, frustra quæsivi quod et de reliquis, quæ hic sequuntur, fragmentis dictum est. (3) Locus hic Hesychii procul dubio ex Conment. ejms in Psalinos petitus est, ubi xxx 1, 13 legitur: In Cafeoa tamen Τίς ἐστιν ἄνθρωπος ὁ θέλων ζωήν; Corderiana in Psalmos non legitur,