PG 93Leontius Neapolitanus
Leontius of Neapolis: Life of Saint John the Almsgiverapparatus
Printed text · machine OCR
machine OCR · Migne scan
Diplomatic text · scholarios OCR (cleaned, language-split) — OCR floor from page-view (megaspan gap-fill) — PG column chips mark the printed columns.
col. 1613–1614page 1 of 27

INTERPRETE ANASTASIO (3) S. R. E. BIBLIOTHECARIO. · AUCTORE LEONTIO (2) NEAPOLEOS CYPRORUM EPISCOPO. (1) Cogitante me, ac díu tacite solliciteque mecum considerante, quid in domo Dei commodius ac dignius operari possem, ne ea videlicet præsumerem quæ mihi ex ministerio credita non sunt, nec rursus illa arri- perem quæ ingenioli mei vires excedunt, secundum illud Salomonis: Mel invenisti, comede quod sufficit tibi, ne forte satiatus eromas illud (Prov. xxv). Et alibi: Altiora te ne quæsieris, et fortiora te ne scrutatus fueris (Fecli. 1); ecce subito quidam strenui ac studiosi viri me cohortari voluerunt, ut in Latinum sermonem verterem Leontium de Vitæ residuis (5) Joannis Alexandrini antistitis, quem Græci propter multiplicem compassionem, quam erga omnes possidebat, merito et absolute Eleemona, id est, misericordem appellant, quatenus tantus vir non tantum sermone Græco, verum etiam Latino eloquio pollentibus utilitati esset et commodo. Quapropter quia me dignum að tantum opus atque idoneum minime perspexi, levavi oculos meos in montes, unde veniret auxilium mihi (Psal. cxx); sicque solatia patrum et orationes adhibens, tam proficuum virum non passus sum celare Latinis. Sed licet membranas inciderim, scedulas præparaverim, non tamen hunc in Codicem conficere ausus sum, antequam a dominatione vestra, o millies beate, licentiam adipisci promerui- Neque enim fas est ut absque vicario Dei (6), absque clavigero coeli, absque curru et auriga spiritualis Israelis, absque universitatis pontifice, absque unico papa, absque singulari pastore, absque speciali Patre, absque te oinnium arbitro aliquid consummetur aut divulgetur. Tu enim tenes claves David (Lucæ xı), tu ac- cepisti claves scientiæ. In arca quippe pectoris tui tabulæ testamenti et manna cœlestis saporis requiescunt. Tu enim quod ligas, nemo solvit; quod solvis, nemo ligat; qui aperis, et nemo claudit; claudis, et nenio aperit (Matth. xvi). Vicem namque in terris possides Dei. Cum autem hunc beatum in Latinum verterem eloquium, nec Græcorum idiomata, nec eorum ordi- nem verborum sequi potui vel debui. Non enim verbum e verbo, sed sensum e sensu excerpsi. Sed nec Latinas regulas usquequaque servare curavi, dum tantum intentio mea illo tenderet, ex quo utilitas nasce- retur legentibus. Qua de re, coangelice downe, non personam tantillitatis meæ intuens, non astutiam inve- stigaus, non verborum phaleras requirens, sed potius pio cordis oculo profectum legentium prænoscens, Не tantus vir tanquam exemplar et speculum sit omnibus, vestra apostolica auctoritate translationem hanc, si vestro arbitrio placet, firmate; si displicet, emendate; dummodo Latinitas se tanto non doleat esse sale pri- vatam, quo Gracia se gaudet optime conditam. Suscipe ergo sanctum a peccatore interpretatum; et noli attendere per quem translatus sit, sed quis translatus sit. Neque enim propter fistulam plumbean (7) aquam limpidissimam despicis, neque propter spinas quæ producunt, rosam quæ producitur spernis. Custos denique et amator tuus, quando voluit, Pba- raoni (Gen. xl³) et Nabuchodonosor (Dan. Iv) iniquis regibus somnia, qu:bus futura prænoscerentur, osten- dit; et Caipham impium quod expediebat protulit (Joan. x1); quinimo et quando voluit, asinæ loqui articulata voce permisit (Num. xx11). Salve, Præsul amate Deo, per sæcula salve, Tolius atque orbis pa, a beate, vale. VITA SANCTI JOANNIS ELEEMOSYNARII. JANUARII XXIII. VITA SANCTI JOANNIS ELEEMOSYNARII, PREFATIO ANASTASII AD DOMINUM (4) NICOLAUM PAPAM.

col. 1615–1616page 2 of 27

PROOEMIUM AUCTORIS. Intentio quidem una est nostra quoque et eorum qui ante nos fuerunt studiosorum, et sanctorum virorum, super præsenti memorabilis viri Vitæ narratione; id est, ut ex hoc omnibus quidem imitatio pia et utilitas fiat, gloria autem et magnificentia sanctæ et adorandæ Trinitati referatur; et in hoc, sicut et in omnibus, quæ semper in generationem et generationem propria luminaria ostendit, ad illuminandos qui in tenebris et in umbra mortis sedent (Luc. 1) et peccati. Quoniam vero amici Christi non valde miramur, qui ante gene- rationem nostram fuerunt viri, qui Deo placita conversatione vixerunt; sed de diabolica operatione illos sermones semper dicimus ad alterutruni, quia sub viris qui ante nos fuerunt, non erat ita iniquitas hominum multiplicata sicut modo, ut prædixit divina Scriptura, eo quod abundavit iniquitas, refrigescit charitas mul- torum (Matth. xxiv); ideo non valemus ad eorum consurgere, meritum : hujus rei gratia ad præsentem san- ctæ hujus Vitæ narrationem ex parte venimus ad ostendendum etiam dièbus nostris volentes, et propositam suum cogentes, excellentiores nobis demonstrari, et angustam et arctam viam posse incedere (Matth. vu) et obstruere os loquentium iniqua (Psal. LXII), et animæ nocuos intellectus. Jam quidem et alii ante nos optima atque excellentissima de hoc admirabili viro et summo sacerdote Joanne philosophati sunt, potentes existentes in opere et in sermone. Dico enim Joannem et Sopbrouium (8) Dei cultores, et amatores virtutum, et pietatis propugnatores; attamen quamvis tales essent, de dignitate et merito studii viri istius et ipsi omiserunt, et idipsum perpessi sunt, quod nonnulli studiosi agricolæ, vi- neam uberem et fructuosam vindemiantes; nam relinquunt utique ex fructu benedictionem, etiam nolentes, retro se sequentibus egenis eligentibus vineam, ex quibus sun-us et nos minimi. Nam et omnes sancti isti, quamvis omni fortitudine sua fructiferam hanc olivam, quæ in domo Dei, ut ait Psalmista (Psal. 11), plantata est, propter multiplices revera olivas, quæ in ea sunt, zelo Dei vindemiare studuerint, attamen latuit eos multus olivæ fructus, Domino dispensante. Nostram ergo vilem et frigidam alacritatem suscipite, ut duo vidur minuta (Lucæ xx1); non enim illis detrahentes, neque qui possimus eorum a Deo donatam sapientiam imi- tari, justi gesta scripturæ tradere festinavimus; sed primo quidem ut quod intelligimus non justum esse, e quæ possunt utilitatem audientibus facere, silentio occultare; ne et nos incidamus in judiciam servi illias (Matth. xxv), qui talentum in terra abscondit. Secundo autem, ut in hac narratione nostra correctio- res et delectabiles historiæ conscribantur, quæ scriptæ non sunt ab optimis viris, in laudibus sanctissimi revera atque beatissimum Joannis. Deinde vero, quia sapientes et potentes in sermone, amatores historiæ erant, sapienter et sublimiter materiam depinxerunt: quod maxime et peramplius erexit uos ad præsentem sollici- tudinem, ut eo qui inest nobis, pedestri, deformi, humilique charactere enarraremus, ut posset et idiota et sine litteris de his quæ dicuntur proficere. LEONTI NEAPOLITANI EPISCOPI

col. 1617–1618page 3 of 27
PG 93:1617Caper enses. — Cum. pervenissem. Alexandriam 4 egu indignus ad ampleetandos sanetos et viclores martyres Cyrum et Joannem (9), et eorum jueundis epulis et refectione frueremur, convenientibus et eolloquentibus ibidem quibusdam viris venerabilibus atque philochristis (10), et dispataremus de Seripturis et de animz institutione, venit ad nos quidam peregrinus petens eleemosynam. Dicebat euin se wüper de. captivitste Persarum ereptum. Accidit igitur ub nullus de eonsidentibus inveniretur. habeus pretium aut uumimuz. Unus ergo de considentibus babebat illic astantem mercenarium, callide datorem, aecipientem tres tantum nummos per singulos annos, el habentem uxorem et duos filios. Cumque recessisse qui petebat, prosecutus est eum ingeuiose, et abstulit a se quam ferebat erueiculam argenteam (11), ] et datei, dicens se non habere aliud aliquid usque ad siliquam unam (12) in vita sua. Fgo igitur de line quod acciderat, inio quod. gestum videram, per gratiam Dei considersus quod fecerat, et compuuctus, enarravi stalim. prope sedenti, Menn: nomine, viro industrio et timenti Deum , qui et erat ordiaans di spensationem sanctissimz eeclesie sub nobili et beatissimo Josnne patriarcha, Qui cum me intuitus esset. admirantem et laudantem eum qui. eleemosynam fecerat, dixit mibi : Ne mireris, eo quod ex traditione et doctrina l.ujusmodi aetionis operator exstitit. Et dicente me ad eum, Quomodo? propler charitatem prodesto mihi. Ipse respondens ait : Sanetisximo ter beato patriarchae nostro ministraus permansit. Joanni, et tanquam filios proprius. patris iodustriam suscepit, dicente saneto ad eum : Hamilis Zacharia, esto inisericors ; et verbum habes ex Deo per iufelieitatem meam, quia neque in vilà mea. neque post mortem deeril a te. Deus; qnod servat usque. liodie, Multas euim benedictiones mit'it ei. Deus, sed an dimitiit quidquam, quod non statim det pauperibus, propemodum coutringeus et in nihilum redigens domum suam. Multoties autem in exsultatione iaüvenerunt eum. quidam, dieentem. Deo : Sie, s'c, aut tu 1nittendo, aut ego dispergendo ; videbimus vero quis vincat. Liquet enin quonmm tu dives , Domine, et vite nostr ministrator es. Porro est. quando. juxta eventum mon babet ad horam aliquid quod det à $e petenli; et iristatus. dicit ad. tihernarium aut ad negotiatorem : Da milii unum tremissem (15), et ser- | viam tibi uno merse. vel. duobus, ut vis et ubi. vis, quoniam esuriunt valde qui in domo mea suat, Et. somens dat eger, rogaus ut. neniiai dicat. Cum ergo. seusisset me idem Dei eultor Meunas (14) , tanquam Eseitasti nobis lacertos et rubetas, verna aniinantia, sed lamen immunda, Qund si etiam opus est testibus, non stabust ad testimonium. dieendum servi, neque genus eunmchorum infame eb perniciosum : hoe, inquam, genus non femineum, ; sed effeminatum, in. mulieres insaniens , invidum, mala mercede conductum, mutabile, incommuuicabile, orimia accipiens, insatiabile, ceram deplorans, iracundum, insano auri amore laborans, ste vum, muliebre, ventri serviens (et quid. opus est aliud dicere?), eum ipso ortu ad ferrum damnatum. Quomodo euim potest mens earuia esse receta, quorum eontoru sunt pedes? Isti ergo sine. mercede quidem sunt moderati. ct temperantes per ferrum,on——————————————— —
col. 1619–1620page 4 of 27

mittens per totam civitatem eosdem Dei amicos, A eum, ne tardet, sed illud Prophetæ dictum protinus œconomos et cancellarios (19), et reliquos quibus erat dispositio civitatis credita, non permisit mensu- ram qualemcunque, vel pondus parvum vel magnum in tota civitate; sed omnia in una Campana state- ra (20), modio et artabe (21), vendere et emere con- testabatur, scribens in subscriptione sua conditionem per omnem regionem, habentem formam hanc: ‹ Joannes humilis et exiguus servus servorum Do- mini nostri Jesu Christi, ommibus sub paupertate nostra degentibus, quique ab eodem Domino et Deo nostro regimini, hæc : Egregio besto Paulo, per euin qui in eo loquebatur, Christum jubente, et omnibus legem ponente, Obedite præpositis vestris et subja- cete eis; ipsi enim pervigilant, quasi rationem pro animabus vestris reddituri (Hebr. xIII) : credit tan- tillitas mea, verbo divino obedientes vos, suscipere petitiones nostras ut ex Deo, et non ex bomine; unde hoc sciens, moneo charitatem vestrain, ut nequa- quam in quopiam vestrum appareat hujuscemodi prævaricatio. Denique, ut ait divina Scriptura, Sta- teram magnam el parvam odio habet Deus (Prov. x1). Si vero quis apparuerit post præsentem subscriptio- wis unstræ conditionem, istiusmodi erimen incidens, universas facultates suas indigentibus, non volens, sine mercede, apponet. › Ergo, ut dignum memoria, et hoc ipsum publicum præceptum hic ponere festi- navimus. - CAP. IV. Relatum est autem aliquando huie di- vinitus sapientiam consecuto, quod per xenia eccle- exclamamus: Cito anticipet nos misericordia tua, Domine (Psal. lxxviii); quomodo, putas, nos con- servorum nostrorum petitiones cum omni festinatione debemus peragere, memores Domini dicentis: In qua mensura mensi fueritis, remetietur vobis (Matth, ♥11). Et Prophetæ iterum perhibentis: Quemadmodum perfecisti, erit tibi? Una ergo dierum simili modo bic mirabilis procedens, et in solito loco presidens usque ad horam quintam, et nemine accedente, mœstus et collacrymans recessit; nullo autem audente eum interrogare causam mœroris, sanctus Sophronius ait ad eum secreto (illic enim erat tunc): Quæ causa est, Dei curator, retinentis animum tuum sanctum tristi- tiæ? omnes quippe nes repente conturbavit. Qui dixit B ei mansueta voce: Hodie (23) humilis Joannes qua- lemcunque mercedem a quopiam non habuit, neque Christo pro innumeris peccatis ejus aliquid obtulit, sicut nec aliquando. Cui sanctus Sophronius divini- tus inspiratus, respondit (mox enim intellexit car- sam ob quam idem tristabatur patriarcha): Hodie quidem gaudere et lætari oportet, beatissime; veraciter enim beatissimus es, ita pacificans a Chri- sto creditum tibi gregem, ut nullam habeat contra proximum suum litem aut dubietatem, sed velut angelos sine litigio et sine judicio homines esse fe- cisti. H'e autem vere mitis pastor, credens quod dictuin erat verum esse, oculos in cœlum extendens, dicebat Gratias ago tibi, Deus, quia et immeritam pusillanimitatem meam sacerdotio fungi, et me exi- siæ rectores empti personas acciperent circa disposi- C gunm et peccalorem, sacerdotem tuum vocari, el tiones captivorum. Quos nihil negligens, convocavit ; el neminem penitus exasperans, superauxit mercedes quæ eis prius dabantur, ponens verbum, quatenus munera a quolibet omnimodis non acciperent: Quo- niam, inquit, ignis consurnet domos munera acci- pientium. Ex tunc igitur per gratiam Dei abundave- runt domus eorum, ita ut quidam ex eis additæ sibi inercedis quantitatem dimitterent. pascere rationabilem gregem tuum dignatus es. Mox ergo pusillanimitate omni deposita, gaudium in hu- militate multum illi adfuit. Hunc vero (ut quidam aiunt) in hoc imitatus est Constantinus, qui post Heraclium imperatorem exstitit, cujus et filius erat. CAP. VI. Hujus sancti patriarchæ temporibus ascendentes Persæ (24) captivaverunt et deprædati sunt Syriam. Itaque pene omnes qui effugiebani manus Persarum, ad nomen hujus ter beati, tanquam ad portum sine fluctu accurrebant, ab eo et ipsi suffragio et susceptione perfrui postulantes. Quos beatus iste hospitio recipiebat, et consolabatur non tanquam captivos, sed quasi natura veraciter fratres, Continuo ergo plagatos quidem et infirmos in xeno̟- CAP. V. · Discens vero aliquando iterum ille ter dives, quud quidam injuriam paterentur ab adversa- riis suis, et voleutes adire eum, timore cancellario · rum et ecclesiæ defensorum (22) atque ei astantium prohiberentur, consideravit tale quid Deo acceptum negotium; et quarta et sexta feria publice ponens sellam et dun scamına, sedebat ante ecclesiam, col- D dochiis et nosocomiis fecit recumbere, præcipiens loquens quibusdam strenuis viris, aut sancta Evange- lia præ manibus tenens, nullum tanti obsequii appro- pinquare sibi permittens, excepto uno defensore ecclesiæ, licentiam et confidentiam dare festinans se adire volentibus; quibus et confestim quod dignum erat, per ecclesiæ defensores faciebat; et præcipie- bat ut nemo eorum gustare!, quoadusque ordinarent capitulum. Et audientibus dicebat: Si nos homines existentes, permissionem semper pro petitionibus nostris habemus ingrediendi domum Dei, et petitio - nes nostras notas facere ei, videlicet intractabili ac omni creaturæ supereminenti, atque operam damus quo preocs nostre implentur, nec non et rogamus curam eis et medicinam gratis impendi; et tânc recedere, quando unusquisque eorum propria volun- tate vellet. Eorum vero, qui cum sani essent et ege- ni, veniebant ad rogam (25), masculis quidem singu- las siliquas dabat; mulieribus autem et puellis „ tanquain infirmioribus membris, binas. Venientibus autem quibusdam indutis ornamentis aureis et dex- tralibus, et quærentibus eleemosynam, referebant de eis patriarchæ hi quibus erat roga credita. Ad quus beatus ille torvo oculo ac severa voce usus, quan- quam mitis esset et visus bilaris, dixit: Si quidem humilis Joannis, imo Christi dispensatores vultis esse, divino præcepto sine calliditate obedite, di- ized by LEONTI NEAPOLITANI EPISCOPI

col. 1621–1622page 5 of 27

centi : Omni petenti le da (Luca vi). Si autem. ve- À Dientes curiose investignveritis, Deus curiosorum ministrorum non indiget, neqne humilis Joannes. Si enim qui. dantur mea existerent, el mecum nala essent, fortasse bene in meis tenax existerem. Si vero quae dantur Dei sunt, utique in suis preceptum sunm eustodiri vult. Si autem ex incredulitate ant modica (ide illud timetis , ne forte multitudo eorum quibus dantur, superet introitum peeuniarum, ezo vestra: pusille fidei communicari non patior. Etenim 5i beneplacito Dei aetum est ut essem ego indignus dispensator ejus munerum, si tetuis mundus congre- goretar Alexandri: eleemosyn:e indigens, imimensos thesauros Dei non angustabunt, neque sanctam eccle- Siam. Cap. VII. — Cumque istos dimisisset , universam B quo cireumdederat illos defectionem et modicam fidem seindens , loquebatur his qui ei consedebaut , et adiiirabantur de a Deo data ei compassione : Cum essem, inqniens, in Cypro adhuc juvenis quasi anno- rum quindecim, video una noctium in somnis puel- lam quamdam, eujus species supra solem splendebat, ornatam supra omnem humanum sensum, qua venit et stetit ante leclum menm, et pnlsavit me in latere. Expergefactus vero, video eam in veritate stantem , el sestimavi eam esse mulierem ; figura igitur crucis signatus, dixi ei : Qn: es. tn? et quomodo ausa es intrare super me dum dormirem? llabebat et coro- nam de olivarum ramis super eaput sunm. Tunc illa hilari vultu et subridendo labiis dicit milii : Ego sum prima filiarum regis. Cumque hiec audissem, statim ( adoravi eam. Tune dicit mihi: Si me possederis amicam , ego te dueam -in eonspectu imperato ris. Enim nemo habet polestatem apud eum, sicut ego. Ejo quippe feei eum in terris hominem feri et salvare homines, Et hzc dicens, disparuit. Ego vero in memetipsum reversus, intellex: visio- nem, et dixi : Credo, Compassio ac Eleemosyua esl, eL ideo habet in capite ex oliv: foliis coronam. Et- enim veraciter compassio eL benignitas erga ho:ines Deum carne vestiri fecit. Statim ergo vestivi me, et nullum domus me: excitans, in ecelesiam abii, Erat enim jam aurora. Et cum irem obviam fratri frigore vexanti (26), expoliavi me indumento caprino, et dedi ei, dixique intra me : Ecce in hoc sciam si uti- que vera est visio quam vidi , au demoniaea, Et ve- 1 ritate testante, nec dum ecclesiam comprelienderau:, el subito obvians mihi quidam , albis indutas vesti bus, dat mihi ligaturam (27) centum numismatum , dicens : Accipe hse, frater, et dispensa ut vis. Ego autem prz gaudio statum hiec suscipiens , reversus sum, volens reddere ei ligalaram illam, quasi uibil indigens, el amplius non vidi aliquem. Tune dixi mibi: Veraciter non eral phaniasia. Ex illa ergo hora sepe dabam aliquid fratribus, et dicebam : Videbo si mittat Deus mibi, ut dixit, centupla, Et curn-tentassem Dominum, malefaciens, el satisfaetus. essem diversis modis per eas res, dixi : Cessa, mi- scra anima, tentando intentalilem. Tot igitur certitu- dines habente ex Deo humili anima mea, hi increduli fortasse hodie venerunt, et ine. iu diffidea- tiam seeum cadere hortabanrur. Car. VIII. — Adhuc (28) existente eadem populi multitudine in eivitate, quidam peregrinorum videns iantam ejus compassionem , voluit tentare eum ; et indutus vestimenta vetera, adiit eum, euntem ad vi- sitandos qui in nosocomio jacebant. Dis enim per hebdomadam vel ter ibat illuc. Et dieit ad eum : Mi- serere mei, quoniam captivus sum. Dicit datori ; Da ci sex numismata. Deinde cum hzec accepisset , vadit et mutat habitum, el obviat ei aliunde, et procidit ei, dicens : Miserere mei , quia eoarctor. Dieit denuo petriareha datori: Da ei sex nummos aureos. Curr -ergo isset, dicit ille distributor ad aurem illius pa- | triarehe : Per orationes tuas, domine, idem ipse accepit secundo, Fecit vero seipsum patriarcha tan- quam nesciret, Venit itaque tertio iterum. aecipere, et tetigit dator patriarcbam qui aurum ferebat, signi- ficaus quod ipse esset, Tune respondit ei Dei amicus, ille veraeiter misericors : Da ei duodecim numismata, ne forte Christus meus sit, et tentet me. Cap. IX. — Nauclerus quidam peregrinus damna pertulit; et accedens hune beatum virum, rogabat eum multis laerymis, ut. cempateretur ei, sicut. et owmibus aliis. Precepitque eum accipere quinque libras aurí. Cumque accepisset has, abiens emit en- Vhiecam (23), et misit in navim. Mox accidit ut extra pharum (360) naufragium pertulisset; navim vero non perdidit. Accessit iterum ad eum, de bona ejus ] vuluntate prsumens, el dixit : Miserere mei, ut Deus mundi misertus est. Cui ille patriarcha dixit : Crede, (rater, nisi miseuisses peeuniz ecclesie illas pecunias qua tibi remanserant, nullatenus. maufra- gum pertulisses, De malis enim habuisli eas, el perdite sunt eum eis el. quz faerunt ex. bonis. Ve- rum prxeepi denuo dari ci deeem liliras auri, de- nuntians ei ne eommisceret eis alias pecunias. Emens praterea enthecam, et navigans uno die, vento va- lido flante, projecius est in ferram; el omnia per- didit, et ipsam navem, et non sunt salvat usi anima tanum. Voluit ergo prz confusione et an gustía idem uauelerus necare seipsum ; sed Deus qui. semper saluti hominum providet , revelavit linc beata. patriarchae, Et cum audisset quod acciderat ei , nun- D tiat ej venire aid se nihil omnino dubitaus. Tune aspersit se pulvere, el tunicam scindeus, iudecenter accedit ad eum. Cumque vidisset eum in tli. habitu ille sanctus, redarguit eum, et dixit : Misereatur tui Dominus benedietus Deus. Credo ei quod ab hodieraa die nequaquam naufragium ineidas, usquequo mo- riaris. Hoe vero tibi contingit , eo quod et ipsa navis iua ex injuslilia esset possessa. Mox ergn jussit. lradi ei unam magnam navim, plenam frumento viginti mnillium modiorum , de illis navibus qua sanctissime ecclesie suhjecte ministrabant. Quam recipiens , exiit Alexandria ; et affirmabat ipse nauclerus, asse- verans : Viginti diebus ac noctibus vehenienti vento navigavimus, non valentes omnino scire quo issemus,

col. 1625–1626page 7 of 27

và xazotarijpior zr Aebrzuov vt Nwovt, Aéorzac 8b cebc Basictz, eil pirove 8b nig soos viciz, vejdye i, zodstoy sis ózqxóouc miei. Ob mdhan, net, Xvsov Btrqy «hy Nivevt uiv olzoüvsez, mda Gt &ücO. Pmióweeg, xh vpagky xol; axüpvotz mapl- Eovsse, mióe VU obbtv xtoUvoy Bgáve, meodspitoy July Ens vctoy ; Kad épdtvov zi gon" « lod $xogeü- 0r, eno, Mov co) sissiüstu; » "AXX Spa, eno, pi wach usw oxpueeizy wovisa. àaeinpdv EvOy- yos, dylea «Oy Evil vh osfeoz mponiGaley XX ob Ésccaüemt « CExet yàp, quo, axdpoc More 5, xdi 9 olx Ww 6 ixgotüv, » OUx abche io póvos vupurüsa ivDnaós Pbeiryayse, AXI xo ol oxpaznyol vise, ol ódant pridvx üetpatyovese, DX clie dong wactadevese Baaaeie, vat vbv Excl- üsy epos Büpsitovces, wal sols bxybvows poohy | mopiovieg i. TTouvo yàp sexpsbijwoss * àt y m. AYove" Wf. € Adv fonxss tà brav aizoD! sole gyó- giyote, xd &cdézens sole Mousty aüxoü * xol Éndmos Üfgus vossidy advo, woi* cb xaxoucqyipov advoo &pcayüe. » El0s yàp cà Ünpla dmonviysty cà Ün- Qógsva Ga, xaY ecu tolg E abro mposoipsw «poplv. Kat oi "Asüpu 05, vg vOv BÜviy xaca- Mousse Bacüelag, sb» ixelücw bxapnoüvro Bucpóv. Tajens 85 «Re mapavoulag iyÓ ce sismpifouas 0f- xac. tr. € CKob yàp &yà Eni ot, Myst Küpiog mayto- xpámop, xo Exwadcto Ev xxmu miRüóg cou, xol og Movrás evo xaxocgáryecat gáyatga *, vat éBol- Üpsóst Ex «fic * Yüs «hy Ütpav soo, xat ob pi üxou- 503 Esc Epya coo. » "Ezetoh cponudóc dvi) Asdv- ato», xk axjuvov, xaX Ükpac, xal vois Bpvmuó- veuazy, eiydstg xa hv soóctoy üvalgesiw cporxüg apolsacitst. Kal Exeibiy e Ey divepore vtel wexpun- géva Ürpla, xxi cpoxomesty cU Boukdysva, xumby cag slaóDong mposgipeveeg ei Ünprücyeee, iEiyat »asavapiA oum, wa Leiva Beyovet. xal alyuale, sbxósoz Égr xaxvi) mapaDisst vb midlog, xai aouz Aoysaz ^f Dopgaig" srpaiys, 8t «b» vhs mólcus Énsconauby. val ehy «OV BxaDdun acris. QV. vevos silate compresso eormn qui ab eo alebaotur, et in inulta Cura et uratione bealo perseverante, sensit quidam eivitatis habitstor eam quae cireumdederat sanctissimum illum ariditatem et omnimodam ege- slatem : bigamus existeus, desiderat diaconus san- ctae eeclesia: fieri, EL per. necessitatem qua sanctum undique cireumdederat , volebat snadere eiut eum conseeraret; fecitque ei deprecationem, continentem. it: (in faeie quippe ei non audebat tale aliquid di- cere) : « Sanctissimo et ter beato Patri patruum Joauni vieario Christi, depree:tio et postulatio a Cosuia (4) indigno servo servorum sauctitatis vestra. Ediscens, sanctissime domine, qui obtinet honorandum caput tuum secundum permissionem Dei, imo pro pecea'is mostris, escarum penuriam, nom justam existimavi | servus tous, in refectione conversari, domino ineo ju sxbtilirate ($1) manendi. Sunt igitur indigno servo tuo frumenti ducenta i»illia modiorum, et auri libre ventum octoginta, quas rogo dari Christo per te domin meum : tantum ego indigous in ministerio vesti disconatu [rni merear, ut per tolem cum te domino sanc allaris ministralionem, emundet a peecitorum meorum luxuria. Dicit enim. vere Dei prisdicator sanetus Apostolus, quouiam ex uecessi- late eL legis translatio fit (Hebr, va), » Hae susci- pieus divinius sapiens, et virum advocans, ait ad eum :'Tu es qui preces nobis per notarium tuum ei filium misisti ? Quo dicente : Eüam, domine, misit omues foras bealus et misericordissimus, molens coram ominibus huue confundere, et coepit dicere ad ; emm: Üblstio quidem tua valle justa eL tempori necessaria, sed maeulosa est; et nosti quod ib Lege ovissive parva, sive raagea, visi iimaenlat. esset, mon in saerifieium offerebatur (erit. xxu) ; et idec ad sacrificium Cain. non respexit Deus (Gen. 1v). Quoniam vero dixisti, frater, quod ex necessitate el legis translatio fiat, de lege veleri lioe dicit Aposto- ius; nam quomodo. ait [rater Domini Jacobus, quod quicunque observaverit totam legem, offendat autem in uno, factus est omnium reus (Jac. 10)? De fratribus vero meis egenis et de saucta Ecclesia, Deus qui eos nutrivit ante quam ego et t nasceremur, ipse et nune nutriet eos; tàntum, sí sermones ejus illsos custodierimus. llle enim qui tune quinque panes maltiplicavit (Joan. v), potest et decem horrei tei D modiis benedicere. Quapropter illud dico ad te, fili, quod in Actibus apostolorum dietum est ; Non est tibi portio neque bzreditas in liac. parte. (Act. vui). Cumque liunc tristem et sine effecim dimisisset, uun- tiatur ei duas Ecclesie magnarum navium ad terram esse eübmissas, quas miserat in Siciliam propter franenium. Hoc ^nlem audiens ille beatus, cadens in terram, gratias egit omnipotenti Deo, dicens : Gratias refero tibi, Domine, quoniam non permisis servo tuo pecuniis vendere gratiam toam. Vere in- quirenes te, Domine, el sancte Ecclesim tue re- gnlas custodientes, non deficient — omui b no (Psal, xxvm). Cos XI. c Oarbusdam duobus clericis in. cul-

col. 1629–1630page 8 of 27

LEONTI NEAPOLITANI EPISCOPI Et Prophetæ iterum perhibentis: Quemadmodum Dei curator, retinentis animum tuum sanctum tristi- erat dispositio civitatis credita, non permisit mensu- ‹ Joannes humilis et exiguus servus servorum Do- nostra degentibus, quique ab eodem Domino et Deo legem ponente, Obedite præpositis vestris et subja- Si vero quis apparuerit post præsentem subscriptio- que eis prius dabantur, ponens verbum, quatenus runt domus eorum, ita ut quidam ex eis additæ sibi mercedis quantitatem dimiuerent. Discens vero aliquando iterum ille ter lemcunque mercedem a quopiam non habuit, neque quidem gaudere et lætari oportet, beatissime, veraciter enim beatissimus es, ita pacificans a Chri- eisti. H'e autem vere mitis pastor, credens quod gumm et pecca'orem, sacerdotem tuum vocari, el militate multum illi adfuit. Hunc vero (ut quidam CAP. VI. Hujus sancti patriarchæ temporibus Continuo ergo plagatos quidem et infirmos in xeno. loquens quibusdam strenuis viris, aut sancta Evange- quo preocs nostræ implentur, nec non et rogamus recedere, quando unusquisque eorum propria volm- tate vellet. Eorum vero, qui cum sani essent et ege- ni, veniebant ad rogam (25), masculis quidem singa- autem quibusdam indutis ornamentis aureis et dex- tralibus, et quærentibus eleemosynam, referebant de eis patriarchæ hi quibus erat roga credita. Ad quis quan) mitis esset et visus hilaris, dixit: Si quidem hunni¦is Joannis, imo Christi dispensatores sultis exclamamus: Cito anticipet nos misericordia tua, Domine (Psal. LXXVII); quomodo, putas, nos con- servorum nostrorum petitiones cum omni festinatione debemus peragere, memores Domini dicentis: In qua mənsur mensi fueritis, remetietur vobis (Matth. vII). perfecisti, erit tibi? Una ergo dierum simili modo hie mirabilis procedens, et in solito loco presidens usque ad horam quintam, et nemine accedente, mœstus et collacrymans recessit; nullo autem audente cam interrogare causam mœroris, sanctus Sophronius an ad eum secreto (illic enim erat tunc): Quæ causa est, tiæ? omnes quippe nos repente conturbavit. Qui dixit mittens per totam civitatem eosdem Dei amicos, A eum, ne tardet, sed illud Prophetæ dictum prolinos œconomos et cancellarios (19), et reliquos quibus ram qualemcunque, vel pondus parvum vel magnum in tota civitate; sed omnia in una Campana state- ra (20), modio et artabe (21), vendere et emere con- testabatur, scribens in subscriptione sua conditionem per omnem regionem, habentem formain hanc : mini nostri Jesu Christi, ommbus sub paupertate nostro regimini, hæc: Egregio beato Paulo, per eum qui iu eo loquebatur, Christum jubente, et omnibus cete eis; ipsi enim pervigilant, quasi rationem pre animabus vestris reddituri (Hebr. xIII) : credit tan- B ei mansueta voce: Hodie (23) humilis Joannes qua- tillitas mea, verbo divino obedientes vos, suscipere petitiones nostras ut ex Deo, et non ex homine; unde hoc sciens, moneo charitatem vestram, ut nequa- quam in quopiam vestrum appareat hujuscemodi prævaricatio. Denique, ut ait divina Scriptura, Sta- teram magnam el parvam odio habet Deus (Prov. x1). wis nostræ conditionem, istiusmodi crimen incidens, universas facultates suas indigentibus, non volens, sine mercede, apponet. › Ergo, ut dignum nemoria, et học ipsum publicum præceptum hic ponere festi- pavimus. - CAP. IV. Relatum est autem aliquando huic di- vinitus sapientiam consecuto, quod per xenia eccle- siæ rectores empti personas acciperent circa disposi- C tiones captivoruru. Quos nihil negligens, convocavit ; et neminem panitus exasperans, superauxit mercedes munera a quolibet omnimodis non acciperent : Quo- niam, inquit, iguis consumet domos munera acci- pientium. Ex tunc igitur per gratiam Dei abundave- CAP. V.. dives, quad quidam injuriam paterentur ab adversa- riis suis, et volentes adire eum, timore cancellario - rum et ecclesiæ defensorum (22) atque ei astantium prohiberentur, consideravit tale quid Deo acceptum negotium; et quarta et sexta feria publice ponens Christo pro innumeris peccatis ejus aliquid obtulit, sicut nec aliquando. Cui sanctus Sophronius divini. tus inspiratus, respondit (mox enim intellexit cau- sam ob quam idem tristabatur patriarchal: Bodie sto creditum tibi gregem, ut nullam habeat contra proximum suum litem aut dubietatem, sed velvi angelos sine litigio et sine judicio homines esse le- dictuin erat verum esse, oculos in cœlum extendens, dicebat Gratias ago tibi, Deus, quia et immeritam: pusillanimitatem meam sacerdotio fungi, et me exi- pascere rationabilem gregem tuum dignatus es. Mox ergo pusillanimitate omni deposita, gaudium in hu- aiunt) in hoc imitatus est Constantinus, qui post Heraclium imperatorem exstitit, cujus et filius erat. ascendentes Persæ (24) captivaverunt et deprædi|| sunt Syriam. Itaque pene omnes qui effugieban| manus Persarum, ad nomen højus ter beati, tanquan: ad portum sine fluctu accurrebant, ab eo et ipsi suffragio et susceptione perfrui postulantes. Quas beatus iste hospitio recipiebat, et consolabatur non tanquam captivos, sed quasi natura veraciter fratres, sellam et duo scamina, sedebat ante ecclesiam, col- D dochiis et nosocomiis fecit recumbere, præcipien lia præ manibus tenens, nullum tanti obsequii appro- pinquare sibi permittens, excepto uno defensore ecclesiæ, licentiam et confidentiam dare festinans se adire volentibus; quibus et confestim quod dignum erat, per ecclesiæ defensores faciebat; et præcipie- bat ut nemo eorum gustare), quoadusque ordinarent capitulum. Et audientibus dicebat: Si nos homines existentes, permissionem semper pro petitionibus nostris habemus ingrediendi domum Dei, et petitio - nes nostras notas facere ei, videlicet intractabili ac omni creaturæ supereminenti, atque operam damus curam eis et medicinam gratis impendi; et tone las siliquas dabat; mulieribus autem et puellis, tanquam infirmioribus membris, binas. Venientibus beatus ille torvo oculo ac severa voce usus, quad- esse, divino præcepto sine calliditate obedite, di-

col. 1631–1632page 9 of 27

egestate esse sanctum Modestum patriarcham Jero- solymorum (35), ad horum relevationem et rezdifi- cationem mittit ei numismata mille, et mille saccos plenos frumento, et mille legutuioa, mille libras ferri, ille restes s'ceatoram piscium, qui menomenie (54) dicuntur, mille vascula vini, et mille ZEgyptios ope« rarios, mittens ei per litteras : « Da mibi. veuiam , vere Christi operator, nihil dignum temps Christi mittenti, Vellem enim, crede mihi, si esset. eonve- niens, eL ipse eo venire, et ipse operari in domo san- cte Christi resurreetionis, Verumtamen illud rogo honorandum eaput. tuum, ut nullatenus hoc imputes minimo nomini exiguilatis me:e, sed hoe potius petas a Cliristo, ut ibi me couscribat ubi veraciter conseri- ptio beata corsistit. » Car. XX. — Arripit ille sanetus et hoc, bonum ; dico, videlicet quod infimo siratu recumberet, et vilibus operimentis in cellula sua uteretur. Quod cum audisset quidam possessorum civitatis, ascendens ad eum, et videns quod opertorio scisse et laneo tegere- tur, transniisit ci coopertorium numismatum triginta sex, rogans mullum eum ut eo eooperiretur ad me- moriam, inquit, mittentis. Ille vero hoc suscipiens, propter multam viri postalationem eoopertus est hoc una noete, per totam pene noetem dicebat ad sem:- Mipsum, ut reeitabant eubieularii ejus : Quis. dict, quod huinilis Joannes (habebat enim semper verbum istud in ore) pallio triginta sex numismatum legatur, et fratres Christi frigore neeentur? Quauli suut modo qui dentibus strident prz glacie? quanti sunt. modo qui psiathum (55) habentes subtus dimidium, et supra € dimidium, el non possunt extendere pedes suos, sed dormiunt ut glomus trementes (36)? Quanti in monte dormierunt incoenati, et sine lucerna, liabentes du- plicem eruciatum tam ex frigore quam ex jejunio? Quauti desiderant saturari de foliis olerum, quie pro- jiciuntur de coquina mea? Quanii vellent tingere panem suum in zemate (57) quod projieiuot coqui mei? Quami cupiunt. vel odorare vinum, quod. fan- ditur in cellario meo? Quanti sunt. in civitate ista iu hac liora peregrini, nou habentes ubi liospitentur, et in foro jacent, fortasse et pluvia madefaeti? Quant, putas, habent. totum mensem, vel etiam duos, n.n gustantes: oleum. Quanti suat qui non babeut. afie- rum vestimentum in :state, eL alleruu in bieme, et ita miseriis alliguntur? Tu vero exspectans eiiam E teleruam jueunditatem assequi, et. vinum bibis , et pisces iumaues. devoras, et in eubiculis demoraris, modo autem enm. omnibus malis etin eeopertorio Lriginta sex numismatui te calefacis? Veraciter ita vivens et in lali laxalione conversans, non exspecta- bis illie. prararatis gaudiis rui, sed audies uique 4^» et dives ille audivit (Lueg xvi) : Recepisti «qona in vita. tua, pauperes vero mala; nunc vigo cousolantur, tu vero eruciaris. Denedictus Deus, huilis Joannes alia nocte non cooperietur illo. Ju- slum est enim, el bene acceptum Deo, ul. tegautur centem potius quadraginta quatuor fratres el domini wn, quami fu dufelix, Venundabantur enim. quatuor A r2chanellae (28) numismate uno. Mox ergo transmisit illud in crastinum, ut venundaretur. Et videns is qui obtulerat, emit illnd. triginta sex. numismatibus, et rursus obrulit patriarchae, Cum vero in erastinuar vidisset illud, emit he similiter, et rursus obtulit patriarehie, deposcens ut tegereturab eo. Cum autem tertio hoc fecisset, dicit ei gratulabundus ille ssü- ctus : Videbinius quis deficiet, ego an lu. Erat enim opulentus valde, et suaviter quasi vindemiabat eum ile sanctus, paulatim ab eo multa auferens; et dice- liat semper quod posset aliquis intentione dandi jau- peribus exspoliare divites, et ipsum etiam hypoea- iisuin (39) ab eis lienevole auferre, et non peceare, et maxime si sunL aliqui. immisericordes et avari. Duo enim lueratur talis : unum quidem, quia animas p illorum servat ; allerum autem, quoniam et ipse ex lioe mercedein nou modicam hibet, Attudit auteai ad. credulitatem verbi et testimonium: verax, quod eirca sanctum Epiphanium et Joannem (60) episcopum Jo- rosolymorum factum est, quomodo sanetus Epiphu- nius per arlem tulit argentum palriareliv, videlicet Joannis ejusdem, et dedit egentibus. Cap XXI. — Dignum et congruam prsdieto capi- tolo referelat semel coram omnibus iste sanetus , di- ens : Habebam, iuquit, quemdam m'nistrum in apo- theca mea in Cypro, fidelem valde, et virginem usquo ad obitum suum. llic ergo narrabat mihi quia in Africa existente me facta. est res hujusmodi : Pe:- manebam enim, ait, cum quodam. teloneario, divita vehementer et. immi-ericordi, Semel ergo pauperi- : pus in hierno sedentibus ad sulerm, seque calefaeien- tibus, eceperunt singuli domos eleenosyuatorum eol- laudare, et pro eis orare per singulos eorum, simili- ter eL dataos eleemosynam non faejentium vituperare. Inter quie veuit in inedium eorum et nomen senioris. mei leionearii, el caoperunt singuli interrogare proximum : Vere tu, frater, aecepisti aliquando do domo illa henodietionem ? Et omnibus. interroganti bus invieem, nullus inventus est accepisse aliquando de domno ejus aliquid, Dieit ergo unus ex eis : Quid dabitis mihi, et ego aceipiam hodie ex eo bonedi- ctionem? Et facientibus eum eo pactum, venit et shut foris portam. domus, exspeetans quando ad. do- minm suam reverteretur, Ex dispensatione Dei per- venerunt simul, ipse ingrediens portam, et animil ) portans siligines a mancipio (61), causa. prandii ip- sius. Videns igitur egenum, non inveniens lapidem, per lurorem arripit siliginem de elitella, et jaciavit in faciem ejus. Ille vero suscepit eum, et abiit ut sa- Visfaceret confratribus suis, quod ex eisdem manibus accepisset eam. liaque post duos dies ;iegrotaviL it- firmitate ad mortem idem telonearius, et.vidit in som- nis seipsum rationem ponentem, et omnes actus suos super stüteram appendere : in una quidem acie (62) congregabantur. Mauri quidam deformes. altera autem aeios aliorum quorumdam erat. eandi- datorum et terribilium specie. Qui nihil invenientes boni , ut et ipsi appenderent ecoutra adversum mia opera qui collecta erant a Mauris. in acie ipsoruti.

col. 1633–1634page 10 of 27

De ceae Hormisae. Dum hae geruntur, Pers:e ornisdam interfece - runt: regum — omnium injusüssimum : quippe qui subditos suos non solum peeuniarum exactionibus, verum etiam variis suppliciorum generibus op- pressisset. b gentarium, qui damna inciderat. Ad locutionem vero venientibus ambobus, dieit ei notarius : Audi me. Zoile, et eme servum ununi, quia habeo tam bouum, uidicat homo qnod. patricius sit. Et audiens argen- tarius quod servum. haberet, admiratus est, et dicit ei : Crele mihi, quia non possideo unde emere pos- sim. Dicit ei rursum. notarius : Accipe mutuum, et eme eum, multumi enim est bonus, et beneiicet tibi Deus per eum. Aequievit ergo ei, e emit enm sordi- *tis vestibus indutum, numismotibus triginta. Relin- quens autem eurn notarius, abiit. Constantinopolim , satisinciens quod nulli hoc manifeslaret, et. quod de pretio nequaquam sibi retinendo aliquid. defraudaret, sed boc totum pauperibus daret. Ergo aliquando idem Petrus coquinam faciebat domino suo, ali- B quando amem lavabal pannos ejus, nunquam ali- quando in quolibet horum assuetus. Afflixit autem seipsum et jejunio multo. Cum vero vidisset se be- medici dominus ejus super omnem benedictionem, dicit ei, verecündatus enormem ejus virtutem et hu- militatem : Volo, humilis Petre, liberare te, et ut sis de reliquo frater meus. Ille vero noluit. Viderat au- tem eum frequenter convicia perferre, et percuti a couservis suis. Habebant autem eum tanquam amen- tem, ita ut et nomen ei imponerent Amentis. Quo- Üescunque ergo tribulabant eum conservi sui, et dormiebat in tribulatione, apparebat ei qui in Africa illi apparuerat, vestitus esophorio ejus, tenens. et illa triginta. numismata in manu, dicens ei: Noli mustus esse, frater Petre, ego suscepi et pretium ) uii, sed sustenta usque dum cognoscaris. Post aliquod vero tempus, venerunt a. patria cjus quidam argenti venditores, ut orarent ad loca sau- cia; et invitavit eos ad prandium dominus domini 'e- tri; et cum ministraret, siatim ille cognovit eos, Ipsi $ufem dum pranderent, cawperunt affigurare eum , et invicem ad aures dicere : Quam símilat puer iste domino Petro teloneario. Ille vero occultabat, quan- lum poterat, vu'tum. suum, Herum ergo comedenti- bus eis, cosperunt dicere ad enm qui eos invilaverat : Vere putamus, res tibi magna evenit, domine Zoile; etenim, nisi erramus, publicam personam in mini- sterio tuo habes, Neque enim sciebant certius, quia erat de coquina ot. jejunio commutatus vultus. ejus. Diu igitur eonsiderantibus eum, dicit unus ex cis : ) Vere dominus Petrus est, surgam et ienebo eum. Valde enim imperator audiens, tristatnr de eo, quia dudum non eomparuit, loris itaqué stans ondivit hiec; et ponens calinum à se, non est ingressus, sed recio cursu cueurrit ad portam. Erat ilaque ei qui eum tuue habebat ostiarius mutus et surdus a. nati- vitate, qui per nutum tamen aperiebat et elaudebat, Festinans ergo servus Dei exire, dicit surdo et muto . Tibi dico in nomine Christi. Ille vero audivit statim, et dixit : Etiam, domine. herum vero ille ad eum : Aperi. Respondit mutus et. surdus secondo : Ego, domine.Statim ergo surresi!, et aperuit ei. Et exeunte eo, subiit ostiarius, eL clamavit coram omnibus gau-

col. 1635–1636page 11 of 27

mine, Domine. Porro omuibus qui in eadem domo A erant perterritis, quoniam andicbant eum loquentem, iterum dicit ille quondam mutus : Ille qui eoquinam faciebat, exiiL currens, se videte ne forte fuga lap- sus sit, magnus enim servus Dei est, Quando disce- debat, dixit mihi : Tibi dico in nomine Domini; et mox vidi de ore ejus exéuntem flammam, et tangen- tem aures meas ; et stalim audivi, et locutus sum, Et exsilientes el sequentes eum cuncti, ullerius non viderunt eum. Tune penitentiam omnes age- bant, qui in domo illa erant, et ipse dominus ejus qui Petrum emerat, quia in tali. exhonorantia humi- liassent eum, et maxime hi qut voeabant eum Amen- tem. He sunt beatissimi a Deo honorati Joannis pa- lriorehze narrationes. Non solum enim de vita sua 1 contentus erat volentem proficere :ifieare, verum etiam de Deo acceptis et. veracibus relationibus suis, et dicebat semper hzec audientibus : Si proprio san- guini non pepercerunt quidam hominum, sed hunc dederunt in manus fratrum, imo Christi, quomodo putas nos cum alaeritate et. humilitate debemus. de. facultatibus nostris dare Cliristo et egenis atque pau- peribus, ut recompensarionem recipiamus a justo et mercedum redditore Deo, in illa timenda et horrenda retributionis die? Qui nunc seminat parce, parce et metet; et qui seminzt in. benedictionibus, id est, large et magnanimiter, multipliciter et metet (14 Cor. 1x); lioc est, bona illa h:reditabit quae omnem men- tem transcendunt, Car. XXII. — Omnibus ergo. rectis moribus iste ( sanctus adornatus, nec. hoc carebat; valde eniin di- ligebat eloqui de aetibus sanctorum. Patrum, et eo- rum qui eleemosyn: cultores fuerunt. Uude cum una dierum recitaret de vita saneti Serapionis, qui vocabatur Sindonius, et inveniret eum (ut fertur) amictum suum dedisse egeno (Pallad., eap. 85), et iterom paululum processisse illiuc, et. frigus patienti obviasse, eL illi tunicam przbuisse, et quia. nudus sedebat, tenens sanctum. Evangelium; et interroga- ius a quodam : Quis te exspoliavit, abba? demon- sirans sanctum Evangelium, ait: Iste; et alio tem- pore hoc ipsum Evangelium vendidisse, et dedisse eleemosynam, et discipulo suo dicente : Ablia, Evan- gelium ubi est? et. illo dicente ad eum : Crede, lli, qui dixit mibi : Yende qus habes, et da pauperibus | (Mau. xim), ipsum vendidi el. dedi eis, ut in die ju- dicii habeamus fiduciam abundantiorern apud Deum ; et quia alias iterum vidua molier petisset ab eodem. sancto Serapione eleemosynam, quoniam esuriebant tilii ejus, et nou habente eo aliquid omnino, tradidit 5e ei, ut venderet eum ad. mimos Grecos, quos et Christianos fecil in paucis diebus. llic legens. sanetus de sancte Serapione, stupefa- €tus et miratus sancti industriam, totus laerymis in- fectus vocavit omnes dispensatores proprios, legit et tis omnia de sancto Serapione, el dicit ad eos: Vava, o philechrisü, quid prodest honüni eollo- quenti de actibus sanetorum Patrum? Credile mihi, | quia usque hodie putabam quod vel aliquid facerem, datis quas habere possnm peeuniis; nesciebam an- lem quod el seipsos veriderent, quadam compasslone superati. Car, XXII. — Semper quidem honorabat mona chieum scliema sanctus liic, et colebat. et campatie- batur, ubi maxime aspiciebot monachum corporali- bus utilitatibus angustatum.. Habebat autem. et. hoc super multos praecipuum, quia accusationem qua- Jemeumque, sive mendacem, sive veracem, non su- scipiebat eontra aliquem eircumamietum monachico habitu. Semel enim evenit ex immissione quorum- dam eriminalorum, perlulisse eum aliquid tale : Quodam monacho gyrante in civitate eum puella una juveneula, et peteste e'eemosynam per dies aliquot , )quiJam qui hoc viderant, seandalizati, et existi- mantes quod mulier ejus esset, attulerunt patriarchae contra eum querelas, dicentes : Propter quid, a Deo honorate, derogat talis angeliez» monacliez. vitae schemali, puellam quamdam habens mulierem? Mox ergo Dei lamulus, putans prohibere contra Deum €ominissa peecata, tanquam qui ad hoc sb eo esset provectus, praecepit mulicrem quidem flagellis codi, et separari ab c0; ipsum «utem verberari, et in car- cere secreto recludi. Dum ergo eum omni celeritate jussio saneti in opus procederet, apparuit ei nocte per visum monachus, ostendens ei dorsuin suum pu- irefaetum (non pareentes enim ceciderant eum Ee- clesis defensores) dicens ei : lta placet tibi, domine patriarcha; hae una vice errasti ut hotno; crede : mili, quia de proximo est. vita et mors, Et haec di- cens, discessit ab eo. Maue autem facto, recordatus estille beatus visionis nocLluruz, et sedebat. super lectum suum moestus ; mitiitque statim, et convocat per cancellarium suum monachum de loco in quo erat reclusus, cogitans intra se bealus ille patriarcha. si similis esset illi qui nocte sibi apparuerat. Cum ergo venisset cum labore multo (neque enim pru- pter plagas moveri poterat), cumque vulium ejus vi- disset patriareha, remansit sine voce. imiuotus, non valens loqui : sola autem mauu sua innuit ut sederet prope se in lectulo suo. In. semelipsum vero rever- sus et signatus, rogavit monaclium, precinetuim lin- teo, uL sine verecundia despoliaret se, quatenus vi- deret dorsum ejus, si ita esset sieut eL in somnis D viderat. Vix ergo suasus ut id ageret, despoliavit se. Cum vero despoliaretur ut monstraret dorsum suum viro sancto, per admirandum Dei consilium soluius est quo erat indutus amictus, el cecidit in terram, et viderunt eum omnes esse eunuchum, Sed quia recens eral, nulli hne existebat mauife- stum. Videntibus ergo eum omnibus et sancto pon- tiice, et muaxime dorsi ejus perniciosa verbera, mittens mox, segregavit ilios qui hune inconsiderate traetaveruni. Venerabilissimo autem monaebo com- plura rationabatur, in ignorantia dicens se in eum peccasse, e: in Deum verum. Et iu hoc adinonelat eum ille sauetus : Non, inquit, o fili, ita sine custo- dia in eiviatibus conversari oportet. eos qui sanclo.

col. 1637–1638page 12 of 27

angelico vestro indumento cireumamicti sunt, ma- A xime et feminam eircumducere ad seandalum alio- rom videntium. Tune. monachus eum omni humili- iate rationem reddebat saneto, dicens : Crede, do- müne, non mentiar. Gaz eram ante paucos dies; et exeunte me de civilate, ul venirem et salutarem sanctum abbatem Cyrum (65), obviavil mihi haec bene visa puella foris portam, vespere incumbente ; ei accurrens ad. pedes meos; rogabat nt mecum am- bularet. Dicebat enim se llebroam esse, et velle lieri Christianam; et ccpit eadem narrare verbis horribilibus, nt non. permitterem perire eam. Ti- iens itaque ego judicium Dei, sumpsi eam, xsti- maus quod mon immitteret tentatiouem — Satanas spadonibus. Nesciebam vero quod nemini pareat. Igitur venieutibus nobis, sanctissime Pater, et ora- f. lionem perlicientibus, baptizavi eam ad sanetum ab- bam Cyrum, et eyrabam cum ea in simplici corde, exposcens modicum sumptum, quatenus introduce- rem eam in monasterium. Cum hze audisset pa- triarclia, dixit: Papse! quot absconsos servos habet Deus, et nescis nos humiles? Et enarrabat his qui prasto erant visionem quam viderat nocte de eo. Et protulit patriarcha. centum numismata de manu, da- turus ei : Dei autem amicus ille vere monachus, non passus aliquid accipere ex eis, dignum memoria verbum ad patriarcham locutus est, dicens: Ego hoc non postulo, domine; monaehus enim si fidem habet, horum non iadiget. Si autem. horum eget, fi- dem non habet, Quod maxime amplius satisfecit ermnibus qui audierant quod servus Dei iste moaa ehus esset. Genuflexit igitur patriarche, et exiit in pace. Extunc igitur plus honorabat et hospitio reci- piebat monachos, et bonos zestimatos ct malos : et sedifieabat mox xenodochium seorsum, et appellavit lioc Receptaeulum omnium monachorum. Car. XXIV. — Mortalitate aliquando civitatem comprelendente, ibat et ipse sanetus, ut videret funerum obsequia. Valde enim dicebat hoc esse pro- ficuum, et sepulerorum considerationem. Multoties vero assülebat et his qui, morituri, vexationem in exitu anim patiebantur; et ipse eorum oculos pro- priis manibus claudebat, memoriam habere ex hoe sempiternam voleus, et curam proprii exitus. Praci- piebat antem et. collectiones pro defunctis impigre (86)etsine dubio perüeere. Etenim dicebat quia able pauceum tempus captivus duetus est ad. Persas quidam, et. desceudens in Persidam, retrusus est in carcerem qui appellabatur Lethe, hoc. est, oblivio. Quidam ergo fogien:es illine, venientesque. in Cy- prom, et interrogati à parentibus illius, si forte vi- dissent enm, respoudentes dixerunt eis, quia nos propriis manibus sepelivimus eum. Non autem erat iste de quo inerrogabont eus, sed alius indissimiliter em similans. Dixerunt vero eis et mensem, et diem obitus ipsius. Iii vero tanquam pro mortuo faeiebant ei tres collectas per singulos annos. Posi quatuer itaque annos venit in Cyprum, fuga lapsus a. Persis. EP. o o M. ni ME WI lis AG. unssSrMPE CU dM d quod mortuus esses, et memoriam Lui faciebamus ter in anno. Cum ergo audisset quod in anno ter face-. rent pro eo memoriam, interrogat eos in quo die, et in quo mense hic celebrarent. Et- illis dicentibus, sanctis Theophaniis, et Dominica sancta atque saneta Pentecoste (67), dixit ille : Quia tribus istis temporibus anni veniebat quidam candijatus ut sol, et dissolve- bat me. a vinculis ferreis eta. custodia ; et movebar deambulando tota die, et nemo recoguoscebat me, etin crastinum inveniebar vincula ferrea porlans. Dicebat igitur sanctus episeopus quia ex hoe diseimus habere dormientes quietem, quando pro eis clle- etas faeimns, Cap. XXV. — Quod in Actibus apostolorum audi- vimus factum (Aci. 1), hoe frequenter et liuic com- | patientissimo accidebat. Videntes enim multi iudesi- nentem ejus et inscrutabilem eirca gentes compas- Sionem, movebantur multoties ad vendenda imulta de substantiis suis ; et ferentes, prebebant Dei de- voto ministro. Unde et quidam veniens una dierum, offerebat ei septeni libras auri et. dimidiam, satisfa- ciens sancto, quod non possideret aliud aliquid. in auro, Petebat autem ab eo eum multis genuflexioni- bus ut oraret quatenus Dominus Deus filium ejus salvaret, Habebatenim unum solummodo filium quasi aunoram quindecim, ul reduceret navim ejus cum bono ab Africa, illuc enim abierat. Accipiens igitur summus sacerdos quantitatem auri de manu ejus, miratus est cum, tam esse magnauimum ad of- ferendam totam quanütatem auri quam possidebat. 1 Oravit quidem ei (68) et in facie multum, et sic eum dimisit, Tamen propter ejus muliam fidem, posuit subtus sanctam mensam ligaturam quantitatis auri patriarcha in oratorio cubiculi sui, et synaxiin fecit statim perfectam super eam pro illo qui hanc obtule- ràt, satis abundeque Deum rogans quatenus et filium ejus salvaret, et navem cum salute reduceret, secun- dum quod fuerat postulatus ab illo. Necdum erga triginta trapsaetis diebus, defunetus est filius homi- nis illius qui obtulerat septem libras el dimidiam patriarchze; et in tertia die rhortis pueri, recepit et navim suam ab Afriea, in qua erat et frater germanus, ejusdem viri ereditor, Et veniens juxta Pharum, re- tulit quomodo navis naufragium pertulit, et perdiderit totum quo erat plena, et quod non essent salvatze. nisi D anim, et una seapha vacua. Cum ergo et hune casum didicisset evenisse sibi dominus navis et pater pueri, secundum verbum Prophet, paulo minus in inferno habitavit anima ejus (Psal. xcum); nondum enim iribulaiioue filii sui exstincta, comprehendit eum et nàvis; relata sunt itaque omnia que acciderant ei patriarehiae, et pene plus quam is qui hxc perpessus fuerat in trislitia morabatur, maxime propter filium ejus unieum. Neseiens ergo quid faceret, rogat mise rieordisssnum Deum, ut eonsolaretur virum immensa yieiate sua, Convocare enim eum, et couselari in fa cie sanetus erubescebat : verumtamen mandavit ej vut nullatenus desperaret ; neque enim sine justo judi ein anm facere alianid. sed omnia in hoc quod ex«

col. 1639–1640page 13 of 27

mercedem, quam fecit in septem et dimidia libra auri, et fidem quam possidebat circa sanclum patriarcham ; jam vero ut et nos in tentationibus, qux nobis eve- niunt, quando aliquid honi fecerimus, imperrurbati et gratias referentes ad Deum permaneamus ; vidit in som»is jam dietus vir philochrietus postera nocte quemdam, qoasi im babitn sanelissimi pitriarchie, dicentem sibi : Ut quid tribularis, frater, et morure dlissolveris? Nonne tu me rogas ut peterem a Deo, ut salvus fieret filius tuus? Eece salvus factus est. Crede mihi, si viveret, pravus et immundns liomo fieret, Et de navi tua, vere, nisi Deus placaretur pro hono quod fecisti parvitati mex, sententia erat data, quatenus tota, ut jacet, eum animabus iti profundum pergeret, et perderes fratrem. tuum. Sed. surge, et ] glorifica Deum, qui dedit tibi eum, et salvavit. filinm tuum mundum de hoc sxculo vano. Evigilans itaque vir, invenit cor suum consolatum, et universam tri- Blitiam ejus ejectam ; et indutus vestimenta sua, ve- nit.cursim ad honorabilissimum patriarcham, et ji- tial se ad pedes cjus, gratias agens Deo et ei, et narrans visionem quam viderat. Quam audiens ju- stissimus, dixit : Gloria tibi, beuigne et misericors Deus, qui et deprecationem peccatorum esoudis. Merumque ad hominem dixit: Nequaquam, o fili, gratiam hane orationi me:e aseribas, sed Deo et fidei tue, hee enita omnia ista impetrare valuit. Erat enim valde humiliter sentiens sanctus, verbis scilicet atqua prudentia, Car. XXVI. — Pergebat aliquando hie beatus ad € visitandos pauperes, in locum qui dicitur Caesarium ; illie enim eis lecerat asi tholos (63) quosdam pro- lixos, ligneis tabulis pavimento stroto ad requiescen- dos eos, el simnl eum storeis et rachanis (70) per totam liiemem, cum quadam episcoporum eorum qui cum eo eranl, amatore pecunie, passibii modo presso. Dixitque beatus patriarelia ad eot : Ama ac honora, frater "Troile, fratres Christi ; hoc enim ei erat nomeu, Nunliaverunl. enim quidam patriarchae quod triginta libras auri portaret in ipsa hora dome- siieus ejusdem episcopi Troili, ut emeret speciem ar- genti auaglyplii, gratia mensae su:e. Episcopus autem. tanquam veritus sermonem patriarchze, imo ad horam valefacius, singula dari omnibus fratribus praccepit. ei qui triginta libras illas portabat. Celeriter ergo hujusmodi auri quantitas erogata est. Recedenlibus it&que utrisque, patriarcha scilicet, et qui. invitum. (ut ita dicam) eleemosynam fecerat, episcopo Troilo jn propriis episcopiis velut quedam amens et animae periculosa in eum cogitatio irruit, propter pecunia- rum dationem; horroris et amoris peconie, et cru- delitatis et negligentiz genimen eum sequebatur, febre extra naturam misto, propter quod zgrotus in- vitus in lectum cecidit. Hebdomadario ergo a san- etissimo patriarcha ad eum veniente, et ad mensani ejusdem patriareliar eum invitante, recusatit, frigore etim et febre se vexari pro quadam causa dicebat. Ígiiur eum lioc audi«set patriarcha. mox agnovit eau Quivis enim eorum, qui etiam auxilio esse possent, / parabolicas ficus** excidinm in nobis metueus, supplicationem Dco pro nobis offerre detrectabat ; nt ne inutili promissione, lata sententia, non ad- mittenda sponsio videretur. Tu auiem, qua ma- terna in Denm. auctoritaie polleas, etiam iis qui enormiler peccant, eximiam remissionis gratiam concilias, Non enim potes non exaudiri, cum Deus, ut verz ac intemerate Matri. sux, quoad omnia, et per omuia, et in omnibus, morem gerat. Vine merito, afflictus quisque ad te eonfugit ; in- firmus tibi adbxret; bello petitus te hostibus epponit. Tu, « Indignationem, et iram, et tril ula- tionem, immissionem per angelos malos **, » trans- fers; justasque minas, ae condigna sententiam condemnationis, quz Filii tui nomine appella-! tum (47) popnlum, impensius diligas, avertis. Hine vl populug tuus Christianus, perpendens rerum suarum statam, fidenter tibi sias ad Deum, perf- vendas preces committit. Iadubius fore sperat, ut exoret ac. flectat, o sanclissinia, ob factum olim perieulum (£8), et multitudinem. tuorum in nos beneficiorum; quoique scpius supplicando, ut benigne annueris, adigat. Quapropter, quis non featam te deprzdiect? Spectaculum, sngelorum in:e'ligentia majus; omni priestantem, iniraculo, summeque novam liominum felicitatem ; Christia- norum gcntis susceptionem ; peccatorum frequens asylum; que per horas singulas Christianorum ore verseris ? Simul atque enim tremore correptus , fuerit Cliristianus aliquis, aut pedem ad lapidem effenderit, illico tui nominis presidium invocat. Quare ut quis nulla requie, te laudibus celebret, non existimat se celebrare; qui magis insatiabili alfectu. celebrare incipiat. Nemo enim satis pro dignitate celebrare possit. Qui te semper magnili- care desiderat, jugi tua glorificalion&, debitum in te suum apud se repetit. Cum enim multorum debitor nihil possit repeniere, aceumulat gratia- rum actionem , quemadmodum ipsa tutelam et protectionem aecumulas. Quia eniin illa donum est optimum quod finem: non. habeat, jugi afficientem beneficio, velut a principio, gratiarum aetione de- wieretur. Quis enim 1e admirationi non habeat, *pem immulabilem, protectionem immobilem, sta-'

col. 1641–1642page 14 of 27

enim sanctissime ecclesie comprehendentibus vio- A lentam hieme, in loco qni dicebatur Adria (71), projecerunt omnia sua, qux naves portaban!; erant vero omnes naves simul. Erat autem. summa multa valde enthecarum suarum; habebant enim tantum vestimenta et argentum, et alias res altiores, ut computaretur pondus quod ivit in perditionem quan- titatis centenariorum triginta quatuor. Plus enim erant. quam tredecim naves, capientes per singulas decem inillia modiorum, Venienübus vero Alexandriam et pergentibus, statim reliqui ereditores et primi nautze in ecclesiam confugerunt. Sanctus vero hoc audiens, eL eausam propier quam fugerant, miitit eis verbum msnibus suis conscriptum, habens ita » « Dominus dedit, fratres; Dominus, ut voluit, abstulit; sicut Domino placuit, ita faetum est :sit nomen Domini [ benedictum (Job. 1). Exite, filii, nihil ex hoc veriti : Dominus enim sollicitus erit de crastiuo. » Ascendit itaque pene dimidium civitatis in secretum ; die au- tem altero volenles (72) consolari nobilem istum; ipse vero praoceupans, ecepit omnibus dicere : Ne- quaquam, o filii et fratres, 'causa navium diflicultatis Wistemini; nam humilis Joannes, credite, inventus est culpabilis; quippe nisi extollentiam haberem, nullo modo hoc ferrem. Sed quia extollebar in his qui Dei erant, et :estimabam quod magna opera fa- cerem, dans qua hominum eraat, hoc mihi eveuit ; volens ergo Deus ut hoc intelligerem, ista permisit. Eleemosyna enim ncn vigilantem plerumque in extol^ lentiam elevat z invitus vero casus humiliat sustinen- ien. Ait enim divina Scriptura : Paupertas virum ( humiliat. Et iterum David lioe sciens, dicebat : Do- num mibi quod tu humiliasti me, ut diseam justifica- tiones tuas (Psal. cxvin). Dum enim malis faetus sum 3bnoxius, quia datíonem per vanam gloriam perde- bam, et quoniam per vitium meum perdite sunt tante pecuuiz, habeo nunc judicium animarum quae in arcto sunt. Verum, dilectissimi, qui tunc tempore justi illius Job fuit Deus, et nune idem ipse est, qui non propter egestatem meam, sed ob indigentium necessitatem, non derelinquet nos. lpse enim dixit : Nontedeseram, deque nerelinquam (Hebr. xn). Et rursus : Quzrite primum regnum Dei, et justitiam ejus, et bzee omnia adjicientur vobis (Math. vi). Vo: lentes ergo consolari eum civitatis habitatores, ut dictum est, ipsi magis inveati sunt econtra cousola- ! lionem ab ejus beatitudine recepisse. Nimisergo brevo lempus preteriit, et in duplum restituit Deus novo nostro Job facultates ; eL iterum erat ipse magnanimus cirea misericordiam, fortusse autem et religiosior quam antea fuerat. Cap, XXVIII. — Ad extremam paupertatem perve- nienti cuidam de dome:ticis ministris, propria manu iste sanctus , ut nullus seiret, duas libras auri ded.t ; cL audiens ab accipiente : Quoniam lise. accipiens, domine, ulterius non habeo vultum intendendi in ho- norabilem et angelicam faeiem tuam, vere dignum Jaude, wt sapiens, locutus est verbum : Nondum, in- quiens, sanguinem meum pro te , frater, effudi, sicut mandavit mihi Dominus meus et omnium Christus Deus (Joan. x). Car. XXIX. —Distrietus quidam ab hisqui per.sio- nem exigebant, cum non haberet quod daret (erat enim regio in magna di/fieuliate, eo quod fluvius Nilus secundum consuetudinem non irrigaret aquis terram), ipse abiens deprecatus est ducem quemdam magna- lorum, ut mutuas sibi daret. quinquaginta libras au - ri; et dicebat se dare pignora, si vellet, dupla. Re- promisit ergo. dux dare ei, ad presens vero distulit. Exaetorib:s ergo. constringentibus eum, vatit ipse, sit omnis ad portum a quo. cuneti recipiuntur, vide- licet ad mitissimum et dignum admiratione patriar- cham. Et nondum pepe propriam necessitalem ei narraverat, dixitsanetus ad eum : Do, fili, si volueris, ) el quo veslior, vestimentum. Etenim cum admira- bilibus suis bonis et hoe possidebat, quod non posset videre aliquem de necessitatibus lacrymantem, et non statim se propriis rigaret laerymis : unde el mox petitionem volentis ab eo mutuum accipere adim- plevit. Et sequenti nocte videt dux quod staret super altare quidam, cui offerebant multi oblationes; et perunam quam ponebant, aceipiebant centum pro ipsa de altari. Erat autem et patriarcha post tergum ejus. Jacebat ergo una oblatio ante eos in uno sca- muo, et dieit quidam duei : Vade, domine dux, ac- eipe oblationem illam, et olfer ad altare, et. tolle pro ea centum oblationes. lllo vero pigritaute, cu- eurrit patriarcha, licet post euin staret, et tulit hanc ante eum, eL oblulit, ot aecepit, sicut omnes, cen- ; tum de altari. Evigilans itaque, non poterat discer- nere somnium, Misit autem et adduxit eum qui vole- bat mutuum accipere, ut przstaret ej. Et cum. ve- nisset, dicit ej dux: Accipe quod petisti mutuum. Respondens ille, dixit ei : Ante tulit mercedem tuam. dominus patriarcha. Etenim te domino differente me, compulsus sum. ad ilum tanquam ad portum conlu- gre, multa enim erat vis inquietudinis exaetorum. Cum ergo audisset hoe, slatim recordatus est somit, et dixit : Vere hene dixisti : Quia ante tulit mercedem fuam. Ante tulit enim, et vx illi qui vult facere bo- num, ct differt. Et enarravit ei oL omnibus somniuui quod viderat. Car. XXX. — Pergente aliquando. saneto ad tem- plum sanctorum. victoriosoruim martyrum Cyri et D J.onnis, in gloriosa eorum memoria orationis gratia, exeunte poriam civitatis, suscepit eum mulier pro- cidens, et dicens : Vindica me, quoniam injuriam pa- lior a genero meo. Quiliusdam erg» de obsequio ejus, qui babebant confidentiam spud eum, dicentibus : Quia cum reversus fueris, causam ejus facies. Respon- dit sapieutissimus : Et quomodo Deus orationem wostram suscipiet, siego istam postposuero? Quis mibi spopondit ut vivam ego in crastinum? et ibo ad Christum, proca rationem redditurus? Et non recessit de loco illo, usque dum quod satis ei erat fieri faceret. Cap. XXXI. — Ad voluntatem igitur memorabilis lvjus, qui tota in Deo erat, misit ei Deus viros sa- Wentes et semper. memnrandogs. Inannem et! &wnhrne

col. 1643–1644page 15 of 27

uium, Consiliarii enim etant veraeiter boni, quibus , et tanquam patribus indiscrete obediebat, et gratius agebat, tanquam constantibus maxime et viriliter agentibus militibus pro pietate religionis. Etenim sancti Spiritus virtite freti, et com Severianitis (77) at eateris circa reglonem existentibus iurmundis hie- retieis sapientia sua ac disputationibus pugnam ha- bentes et. conflictum, multa. quidem castella, plures- que ecclesias, similiter e| monasteria ab ere talium bestiarum, tanquatu boni pastores , evellere studuc- runt, propler quod et maxime plarimum bonorabat sanctos hos ille vere sanctissimus. Car. XXXII —Si vero alieabi aliquem duram et iu- liumanum et. percussorem circa proprios servos sen- tiebat ille beatus, hane primo convocabat, et cum mul- 1a lenitate rogabat, dicens : Fili, venit quide: ad aures ] peccatrices meas quod es operatione inimici modiemn durius eirea proprios pueros tuos feraris; sed, roga, des locum ira. Non enim ut percutiamus eos, dedit vobis hos Deus, sed. ut serviant. Fortasse vero nec propter hoe, sed ut sustententar a. nobis, ex quibus Peus prestitit nohis, Quid euim (edic mihi) et dedit hom, el emit eum qui ad imag nem et si- militudinem Dei creatus et. honoratus esi? Nuuquid enim t», dominus ejus, aliquid plus possides in. proprio eorpore, mannm aut pedem, vel auditum, act animam? Nenquid nou similis est tibi per omuia? Auli lumen gloriosum, Paulum dicentem : Quotquot iu Christo baptizati estis, Christum induistis (Gal.an). Non est Judzeus neque Graecus, non est servus neque liber, omnes enim vos unum estis in Christo. Si ergo 4 epud Christum zequales sumus, ei ad invicem zequa- les éfücinmur. Etenim Christus. formam — servi sssumpsit, docens mos non superbire contra ser- vos nostros, Unus cnim est Dominus omnium, in cadis liabitans, et humilia respieieas (Psal. cx) ; nen dixil sublimia, sed humilia. Quantum. enim nurum dedimus, ul honoriliextum 6t emptum nobis- eun eum sanguine divino et Dominico , nobis servi- tub suhjiciumus? Propter euu coelum, propter. eunt lerra. propter enm stelle, propter eum sol , propier eum mare et qua in eo sunt. Estautem verum, quis el angeli ei ministrant, prepter eum. Christus pedes servorum lavit, propter cmi erucilivus esl, et exwlera omnia propter eum passus est, "Tu autem eun «ui a Deo honoratur inhonoras , et quasi noii sis rjus- T dem naturas, non parcens feris? Dic , obsecro, velles, quoties eulpam admittis, ut mox redileret bi Deus? Meguaquam. Die, quumodo oras quotidie, dicens : füimiite nobis debita nostra, sicut. et nos dimiLimus debitoribus nostris (Matth, vi)? 1s et his similibus verbis de habitante in se thesauro monens hunc absolvit; et nisi didicisset istum. euendatuan pra- parabat et instruebat servum alflietum , ut fugam ar- riperet, et venditiouem peteret; et. hune comparaus josius, statim liberum statuebat. Car. XXXIHIL — Audieus aliquando eujusdaim ele- emosynatorjs puerum orphanum derelictam , paren- 3ibus suis morientibus, et in. multa paupertate con- práscoy 14qov, val uddusza. mgbs volg 23, gopotiysac* cà ykp mávsov d$ micuz, Gg Gumw 6 Matos Aot- mày ul àvavsy leto poat wa üvzidescázm qul] dis wuveg Éopowg, ümcprosuidwteg wpátoysy Bio usui Ürkhuava wal bdo quoudg ivepyzioz, wo 6do gusta das wa cdDe, XA uet! eüxadiclag x2 q6u» Oto wal meptsiilsng * Éoss yàp xai cüsz- Cüz sixty By X piat) x2. às 000 góosg. Üpolu Éss xol épfis xal crps AO: sims] iv aíz xai cuan xa Evepystag * xe ykp xal Auiopor xo Nesiópuwe Miyousi 006 Qüsetg Xpiztsü, à Ümo- eavxüz. Ko Osjbogo; 6 "Averoystg xo "Agetoz à "Axslasipsus Mou. io Üeki paca, à2X ivavtttg.

col. 1645–1646page 16 of 27

,Ücty, «s mapaÓohudig cuxüs vh» bxroph? iv fado sDa6oiusvos, ávsGANAero zi» Ümtp fuüw buesíay «à Oei rpocavantaxat: 0a pis ce dmogáasux ik zb üxapzo) vh Ümocyissur üoürisme, üexrog àveipüvrst: 601. Xo 0t, prspiav Eyousa nphs cv Ocho iiy. ioybv, xai cols zal üzepoyhy &gapvávou- ct, xaU' ünspüoih» Thy ouy4drprow EExviets. 0028 Xp Pvhiyesal sb avs napaxossÜTvat, bxiPh mti- apyst oot vati mávix xol Oià mávva, xo £y máaty ó hz, Og Amft, avo xol Kypkveo Mrpl. "O0cv & (hufbusvos, eüxóytos mph ob xazagsiyet* 6 &cüe- ww, co mposxolldsai" 6 mokeuoóusvog, sb vol; iyügole &vüowkizen. « Gugbv x3 ópykv xol OMgrv, moszoky Bc à yEloy movrp, ) 2b peraGxets. , Anti Docala xat digov Airemalloos vasalbing 3) gezactpégste, áyamisa geyához vbv bmxexn- gévos &Q óvógam. zo YioO cou Aaóv, "Ofcv xat 6 Xpidumwbg Axág cou, zk xa0' baueby dyuxpluwov, mpÀg piv eh Ocbv mapfrncuacrudóg Üroscilhevat 60) à; Bsfarig mposqépriv. Xb Bucwmclv üvivbofu- vxo; Ünpéct, navay!a, Bà vtv melpav, xal và xA On zOw zi lud; àyaüOv cou, xai mapafiáoioüal c& moYidong 2» lsafazz. "Ay0* dv cle e p paxaplaet ; Tíw cüv áyy£oy Üstp Évyotav Écop!av" tk cy vp Üxipzsvos imituylayt rhy ÜcAwybey soU qévouc 389. Xptoxtxiy * ch ylouevov? nüv &yxg- cu» mpospiyww* why xaü' pav Ev «(p exópant cv Xpurwavüw eepopívny. Mévov yàp el üporoi Xpioztavhs, el xal mpbs Moy bv ÉavcoU mposxójn . iba, xb oby Emtxalelini mpbg fofütunw Üvoua. à ^ «oryapoty zi; Dotázuv, &nzóswo; oU pd GotáTevat. Aotáze e, püXoy bày &xópuz Sváptnsat. "Abüva- a0» yàp £raliuz àvupvazt se. Tb ik mavebg ge- quhówetw ce moüc, Gà «oU Drmvexüig Bofoloyely ct, mapzjeyh? v?) ypious &vaxagÜdvov. "Emàw yàp moXà ypeuutGy oióbv ávvomobibuci cot, mix fovet ^w ebyaptoríav, Og cb «hv mposraciav, Encióh mavéatoy Dopnpa x£Voc uh Geydpievov, vh royap- clay dx; bv àpyfj, àel vb àáyaÜbyv motcüvet * mpos- "dyes Eb qd Onopáses rhy ApeváBerov oxézmv, ^h» àpetáscuvoy xaxauyly, vhy áxolumtoy mpe- cclav, «hy dBdheunzoy curpíav, vi qraüepàv Boffievav, vhy ácdheutov mposwaclav, 1b &mópünrov «elyoc, tà Ürazupby cv &nohaóosoy, «bv ávéxim- D tov P rapábatcov , 3b ácqaDte Gyipupa, sb xpavaibv " Luc. xii, 6 seqq. *' Psal, Lxxvu, 49. VARLE LECTIONES. ^ Reg. gi ips *omotoícq. hmpr. mpóg vt. ? hmpr. dvéxhetrrov. NOTA.

col. 1647–1648page 17 of 27
PG 93:1647illusor Christi, non emendas te ab his nequitiis tuis? 4 Qui dixit ad eum : Crede mihi, accipies alapam 3 me humili, ut tola Alexandria colligatur ad elamores tuos. Nondum brevi tempore transacto, dormivit. cum jace in cellula sua sanetus Vitalius, nemine sciente omnino. Habebat enim valde pusillam cel'ulam, super locum qui. dicitur Porta. solis (79). Unde et plerumque, cum collecta celebraretur juxta cellulam ejus in ecclesia Metrze (80), convenientes quzdom mulierenlarum barum, ad alterutras. dicebant: Eamus, eamus, iterum abbas Vitalius colleetam habel. Et venientibus eis, curabat eas. Igitur dormiente. eo, uL przdietum est, in propria cellula, et nullo. "sciente, mox quidam damon tanquam ZEthiops deformis, astat ei qui dederat alapam abbati Vitalio, et dat ei alapam, dicens : Suseipe alapam quam mi- 1 sit tibi abbas Vitalius. Et eadens, statim ccepit spumare. Congregata est igitar, seeundum prophetiam Vitalii, pene tota Alexandria in violentiam quam patiebatur a dzemone ; et maxime quia souitum datze ei alape audierunt quidam , quasi ad unius jsetum sagit. Post aliquantas vero horas in mentem rediens is qui patiebatur, seidit vestimenta pectoris sui, et cucurrit ad. cellulam , clamans et dicens : Culpam feci tibi, serve Dei Vitali, miserere mei. Cucurrerunt vero cum eo omnes audientes. Cum pervenisset ad cellulam sancti, exiit iterum dzemonium, jactans eum omnibus ospiclentibus. Et cum ingrederentur intro hi qui cum eo eueurrerunt, invenerunt sanetum stantem in geniculis suis, et orantem, et animam Domino tradentem, et in pavimento f seripturam hujusmodi : Viri Afezandrini, nolite ante tempus. aliquid. jidicare, quoadusque veniat Dominus (1 Cor, 1Y). Confitebatur vero et homo, qui a diemanio vexabatur, quod. sancto fecerat, et quod dixerat sanctus ei, Recitata sunt ergo beatissimo Joanni patriarele omnia qu eirea. sanctum Viralium act» sunt; et descendeus cum clero, venit ad eorpus sanciü Vitali; el eum vidissel superscriptionem , dixit : Vere hane humilis Joannes per Deum evasit, nam alapam quam accepit qui patitur ego aceiperem. Tune itaque omnes fornicarim, el quse abrepuntiaverunt ex eis, et viros susceperant, eum cereis et tampadibos praribant eum flentes, et dicentes : Perdidimus salutem nostram et doctrinam. Enarrabant enim jam conversationem ejus omnibus, el, Quoniam non prepter turpem rem ad nos intrabat; et quia nunquam aliquamdo vidimus eum super latus dormientem, aut unam ex nobis tenentem manu sua, Et reprehendentibus eas quibu: dar et dicentibus : Quare haec non omnibus dicebitis, sed seandaliz:batur ju eo tota. eivitas? enarrabavt jam capitult, quod eirea eam gestum est, quie a daemonio vwexationem sustinuit,.et quia hoc timentes tacebamns. Sepulto ergo eo in mullo honore, permansit is qui ab eo correctus et sanus factus est, faciens mesuoriam ejus. Posunodum autem eL renunliavit siei aul odd Mo pae uri ten mE "cM E UN KU CONCRA o ERR. nda Minulie on rM. :. 0 ese sunt aecipiet : at tepidus, veluti jam declaravimus, parum habet ad fervorem, et. eo bono privatus est quod quandoque baptizandus sit. "HEPἘΣΟΙΣΒΗΒΙΝΕ. ἘΥΨΒΗΣΕΝ NPERRAMERR S M MINNS RSSTSK consilia cordium (I Cer. 1v).
col. 1649–1650page 18 of 27

cci d CIC QC CENE EE Oxopopópevo. xai Ügrye)vieg taívQv iv volg mig- mno ya iy aul büDiuat. bmvsshicrre, borlog o0- Bhv Evesbsy xapmibsopat. Kal Or: za90" cücuz Syst, pápsog vüe alyualsocixs b yodvoc* Ey iüboudytovza vip isssws ojBeuiay pot ik vratslas spooqiyxate Bcpamslay. "Dom:o soivov éaÜlowsz wai mivoveeg üpzl; hs ivesüüsw dioovi]c dmoladees, Octo xai cy zb vhs vmaselag Orig Ogikeas vapnaosüs. Kal v3 vopíanze xavily elvat cadery ttv. GbaosaMos * málat vàp xal mpómias vaUcx tk zv moogniüw xolg Üyszipote mpoyévotg xxi maxgást óisvileon M yov. C. Oby obse vàp, ensis, ot Dóyor claty !y oz BDdines Kóptog iv yspsi!P cy moogntóv y Éu- mposüsv; "Os Ws "Itpousskhg »aeocxoupdvm, wal sünvolza. '*, xal alU mdr abote " vaxidlev, val dp épnvh, xe d mih xarttusiso. » Do Oelfag ziv *oD wmp)vpazor àpyuuienia, eium sà Ospa- mióovea abxby sut elus iddsusi 1 Kolya. Glxatoy xplyaze 15, xax Ekzoy wat olztto- ph» moii, Üxastog mpg «by &Brkobw ezoD. (/.) Kal yfpay, xd 6poavüy , wat mpoatiusov, xs ssiy- quz p] wasoduvaassóomes, xai xaxiaw Éxaseos vod T dAskgou edvoo pd pwnsuxayiies iy vals vapülats pw.» "Eeyov, tol, vot ügszigots maepást, Bmdlovezs ons wal Pormiay bvoiosw civ (gov, EMig 8k mepi coUc 5 flus wiyphoUmt, càg üb niv Bapi? ve yrosiag Exxotozz Cuybv, wa cobg óggz- wav Dbopopiuouc, php mizetw ci Bowtawela, prat àgopuhy elg menvstlas v sOv merfyoy Xag eáyecy | ücüdvsta* mpg OS aoízotg shy pyrsvxaadta fhdz- ^oÜai, xoi pp &udvesüa: vobg dpizyvas àbtulag. Taüss &yi piv Ükyov* Ewslyor 8b ümaxodty ? olx. 3choy, « "AX Éxoxav, qst, vUrtow abtüy ?* zapz- qpovüyzz. » Kai eyóuevot pácctyag yalyrolaw ivósows, Nüzor yàp napagporoUrza ci uaioin- ,Sía» ixiisosw, bx yurvagopüg vOv wacit[ougévtoy obeecüyv, xa üvraty ixstüev uh vagraopivos. fo Katcx dca abc £Odpuvay v00 dh elsaxedetv. ((9-) Kei ey xaphünv abvüv fcatay àmeU, coU yh elaawodety 209. vójioo qoo "xal v Mew o2 Qv iEonéstakxs Kpiog mavvovpáte, Ev lucüpast a5x63, Ev yepat mpoonciy !* «Gy Ép.zoosÜsv. ». "AXOX "e nztlslac Büpipeyto sby sapistv. , vEyévevo ykp ópyh usy zapk Kupiou mavzo- xpázopoz. (ny'.) Kak Észon 0v epómow cimov!*, uoY t3x clafxouso odr00 5 , cüct xexpátoyeat, wx o qi, elsaxcóso, keyet Küptog mayzoxpázop. » "Eval- Mise sb ayfyua vod yobuou * «à vp fin eyevnuéva Os piove Xévei* cb vàp, xexpü£orzau, àvi vo) dopaLar, xo sb ob. pij eleaucow, àye. so). obx

col. 1651–1652page 19 of 27

NOTITIA. | scoplo. Semel ergo et bis fecit hoc ipsum schema ille beatus. Erudivit et in hoc plebem magnifice , et emendavit ; timebant enim, ne iterum idipsum sche- ma faceret eis ille semper memorandus, Car. XLIL — Loqui autem in sacramo omnino mon permittebat, sed in conspectu omnium foras mittebat eum., dicens : Si quidem ut orares venisti buc, in hoe mentem tuam et os tuum vacare exopta ; $i vero propter locutionem , scriptum est: Domus Dei domus orationis vocabitur ( Math, xxi ) ; noli ergo facere eam speluncam latronum. Car. XLIII — Hoc autem erat admirabilius san- ctissimi hujus patriarchze , quoniam nec monaehicam vitam ducens, neque in clero moratus in ecclesia , sed et fominz legitime dudum conjunctus (86), ita 3j tenuit vigorem ecclesiz ab ipso initio quo patriarcha cousecratus est, et in talem spblimitatemi exaltatus est, uL mullos eremitarum et in areta vita degentium superaret, Car. XLIV. — Volens autem nec hujus boni esse inexpers, videlicet monacbicz vitie connumeratio- mis, studet rem talem : congregans duos ordines sanctorum monachorum , statuit in eis omnem utili- tatem tribui de villis suis in. civitate sua : et facieus ' eis cellulas in duobus oratoriis Dominz nostrz san- cie Dei genitricis, et saneti Joannis, qui ipse a fundamenüs cdifieaverat, dicens amantissimis Deu monachis ita : Ego post Deum utilitaten) corporalem vestram proeurabo, vos autem spiritalis habetote me: curam salutis. Vespertina et moeturna vigilia ? mihiapud Deum imputetur quidquid vero in cellulis vestris officii feceritis, pro vestris sit animabus. Iloe autem fecit, volens sollieitiores effisere Dei amicos monachos. Unde et permansit Deo talis grata consti- lutio ordinum ; et ad similitudinem monasterii ex his civitas pene vivit, in diversis locis pervigiles hyni- nodias Deo referens. Car. XLV. — Ei hoc beatus iste ita omnes doce- bat, et contestabatur dicens : Nullatenus aliquando hereticorum communionis , imo coinquinationis par- ticipemini, etiam si omni vita vestra ex aliqua im- puisione vel necessitate communionem ceatholicze Ecelesim mon invenientes, sine communione per- manseritis. Si enim, ait, uxorem corporalem legi- time possidentes, in regione aliqua longinqua absque ' ista tempore mullo morantes , relinquere hane et alit copulari, a Deo et legibus prohibemur, si vero hoc egerimus, punimur; quomodo pulas, Deo per re- ctm fidem et catholieam Eeclesiam conjuneti , ut. ait Apostolus: Aptavi vos uni viro virginem castam exhibere Christo (IL Cor. x1) , si orthodoxam et san- tam fidem adulteraveritis per communionem hzre- tieorum, non ia futuro sweulo tormenti, quod exspo- clot h:wreticos, erimus facti participes? Communio enim , ait, ideo dieitur, eo quod communem faciat , et firmet communicantem quibus commuuicat. Ne igitur, quaeso, ait, o filii, hujusmodi oratoriis ap- plicetis. Yon. WE«SEFER. 1. Las Munnastbuns huesiis aedis ab jas

col. 1653–1654page 20 of 27

Latus hie possidebat, quod ( ut dietum est ) non , condemnaret pruximum , nec condemnaates reeipe- rot, Dieam vero et ejus doetiinam de hoe omnibus prlicuam : Juvenis quidam rapiens monacham , fugit Constantinopolim. Hoe discens justus, tris'is facetus est usque a4 mortem, Tempore vero aliquo transacto, consedente eo una. dierum in honorabili eimiliarchio eum quibusdam clericis, et sermonem anime utilem movente, venit in medium et memo- ria juvenis qui ancillam Dei ropnerat, et cceperunt qui sancto considebant anathemaüizare !alem juve- nem, tanquam qni duas animas perdiderat, suam videlicet et sanctimonialis. Compescuit ergo et rese- cavit eos beatus , dicens : Ne sie, filii, ne sic ; nam ostendam volis quia et vos duo peecata facitis : unum, qua trausgredimiui mandatum dicentis : Nolite judicare, vt non judicemini (Matth, vir) ; dein- de, quia nescitis certius si usque bodie peecent, el non poeuiteant, Legi enim vitam Patris aligu'd tale habentem : quia in civitue quadam duo monachi alierunt in ministerium. EL cum transiret unus per locum, ela- mabat ej una forniearia, dicens: Salva me, Pater, ut Christus meretricem. llle vero liominum eonfusio- »em omnino non ecarms, — dixit ei: Sequere me. Et tenens eam per marum ejus, exiit publice de civilate, omnibus aspicientibus. Faela est ergo Tama quia abbas accepit mulierem domnam Por- phyriam (ita enim. voeabatur mulier), Pergentibus ergo eis, uL mitteret eam in monasterium , invenit mulier in una ecelesia puerum iun lerram projectum, et sustulit eum nt nutriret illum. Itaque post annum quidam venerunt in patriam , ubi erat abbas et Por- phyria, que fuerat de merewicibus ; et. videntes eam babere puerulum, dieunt ci: Veraciter bonum abbati pullum genuisti. Nondum enim sanctum selie- ma aeceperat. Euntes ergo Tyrum qui viderant eam. (inde enim abbas tulerat illam ), diffamaverunt , quia genuit de abbate Porphyria, et nus vidimus puerulum oculis nostris sirilanteur ei. Quaudo ergo engnovit ex Deo abbas obitum suum ; dicit nonna: Feiagize, sic enim mutavit nomen ejus, quaudo tra-. didit ei sanctum sehiema : Eamus Tyrum, quia ha- beo ille responsum , et volo ut venias mecum. Illa vero nou valens contradicere ei , secuta est eua : et. venerunt ambo , baben:es et. puerulum septem an- uorum existentem. Cum ergo agrolusset abbas iu iufirn itàie ad inortem , ascenderunt. ad. visitationem. ejus de civitalé usque ad centum. auimas. EL dicil z Allerie prunas. Haque cum venisset thuribulum (37) pleuum prunis , tulit et evaenavit cas iu vesimen- tum suum, et dixit: Creuite, fratres, quia sicut Deus rubum. custodivit incombustum ab igne, sicul ree lunicam haue mezm incenderubt pruma istm, ita nec ego agnovi peecatum mulieris, ex quo natui Sum. Et omnes mirati sunt, quomodo non ardebat vestimentum ab igne; et glorifieaverunt Deum ba- bentem occultos servos, Ex occasione autem nonna Pelanim tnftniam morairinie. alim fnnninarim gnnüiu

col. 1655–1656page 21 of 27

Cyprum, in civitatem suam. Unde occasione ac- , cepta, pradatus Niceta patrieius dixit ad sanctum ; Obserro, si inveni gratiam anle le, ne dedigneris fatigari u-que ad regiam civitatem, et bene ae- ceplas preces luas donare pissimis imperatoribus. lile vero mulie fidei viri consentiens, obe- Giens ad hoc faetus est Deo el voluntati ejus, et a. se datum honorem quantum erat circa beatum ostea- dere volente. Fatigata igitur navi multipliciter a. vi ventorum , jn qua sanctus cum patrieio erat, et in prolundum mittenda , videl szpe memoratus patri- cius, et optimates qui cum eo erant , una nocte, in qua tempestas facta est, patriarcham modo quidem cun! pauperibus per navim ubique circumcurren- iem, modo autem ilerum eum eis manus in eclum extendentem, et ab alto adjutorium abstrahentem. | Cumque in Rhodum (90) pervenissent ascendentes , videt experge'aetus a. Deo vocatus hic quemdam eu- nuchuim coruscantem forma, et aureum sceptrum in dextra tenentem, assistentein sibi et dicentem : Veni, jube (94), Rex regnantium qusrit te, Nihil ergo «ta- Vm negligens, advocat patricium. Nicetam , ei dicit €i cum multis laerymis : Tu quidem , o domine , ad terrenum imperatorem me vocasti ; sed praeveniens coelestis , ante vocavit exiguitatem meam. Et retulit. €i eunuchi, imo angeli visionem , quae apparuerat tibi. Gavisus ergo et tristis faetus idem gloriosissi- mus vir, impedire sanctum non potuit. Abunde igi- lur sanetis ejus repletus orationibus , et imperato- ribus bas deferens , cum multo honore redire ci in Cyprum jussit. ( Car. XLIX. — Adveniente ergo eo in propriam eivitatem, qux Amathunta (92) vocabatur, testamen- ium propiium scribere cito ministris suis precepit. Veloeiter vero ct sine dilatione ehartam et calamum prasentantibus, przcepit saerum illud os scribere sic: « Joannes servus, propter eam vero qui» sup- posita est mibi sacerdotii dignitatem, Dei gratia liber. Gratias ago, Deus, tibi, quoniam exaudisti miseriam meam, rogantem bonitatem tuam, ne inveniretur morien:i mili nisi unus tremissis. loveniente enira me in honorabili episcopio sanetissimx Ecelesie Alesandriuorum magnas civitatis, quam per indul- gentiam Dei suscepi, quando in ea consecratus sum episcopus, eireiter octoginta centenaria auri, et qux intraverunt mihi ab amicis Christi, pene numerum 1 hominis transcendunt ; in seipsam mentem co:ligens, € cognoscens lee omnia dominatoris omnium esse, festinavi ea quae Dei erànt De» dare, Unde et quod remansit mibi hoe tremisse, Dei et lioc existens, ju- beo dari his qui sunl iei. » O gloriosa res! 0 devo- tionem sancti ! Non attendit, sicut debuisset, Suis; quod faciunt ulti qui in divitiis sunt, qui Dei dosa aut ex injustitia eullecta, tanquaur propria, et tan- quam si ea secum ferre possunt, tiesaorizant, et non large egenis praebent; sed illa quaerebat. qui scinper maneut, et aliquando non minuuntur. Unde sine men- dacio repromissionibus non est fraudatus, qua asse- verant, ex persona Dei, quoniam qui glerificant me, ilujusee rei gratia diximus, quoniam theologi ; nomina omnia quae divinam majestatem insinuant, sua interpretatione referunt ad supersubstantialem simul et eonsuhstantialem Trinitatem; ceu sunt, Deus, Dominus, Bonus, Lux, Vita, Veritas, Impera- tor omniam, Omnipotens, Dominus Sabaoth, quod interpretatur exercituum, et pleraque alia, quxe ab. ipsis theologis depromuntur, quibus religiose col- laudatur Deus, quatenus sinimur eam Trinitatem pro modulo nostro intellisere, ab eadem edocti, dum seipsam edisserit : « Quid me interrogas de bono? Nemo bonus, nisi unus Deus 9. » Et his qui excolendz vine operas suas elocarent : « Quia ego bonus sum ", ; Et: « Spiritus tuus bonus **, » Et Moysi : « Ego sum qai sum ?*. » Et Joannes : « Quod erat ab initio *, » Et: « Qui venit *, » ] Et : « linperator sive omnipotens Dominus, nomen illi 5. » Et : « SjiriLus verilatis qui est, qui a Patre procedi". » Sed et Thomw : « Ego sum via, veritas et vita ?^. » Et : « Sanelifica eos in veritate Qua 51. 2 Et: « Verbum tuum veritas est 9, » Et: « Cum autem venerit Paracletus quem ego mittam vobis a Patre, Spiritnm veritatis qui a Patre proce- dit 9, » Rursus : « Cum autem venerit ille Spiritus veritatis, ducet vos in omnem veritatem; ille me glorificabit, qnia de meo accipiet et annuntiabit vobis *. » Rursus : « Quecunque hahet Pater, mea sunt : propterea dixi, quia de meo accipiet et annuntiabit vobis "5. » [terum : « Sicut Pater susci- lat inorluos et vivificat, sic et Filius, quos vult, c vivificat **, » EL: « Spiritus est qui vivificat; » sed et : « Dominus Spiritas est 9, » Et: « Omnia ex Deo, et per ipsum et in ipso creata sunt omnia *. » Et : « Omnia per ipsum facta sunL*?, » Et : « Emiltel Spiritum suum et creabuntur **, » Et : « Verbo Domini cali firmati sunt, et spiritu oris ejus omnis virtus eorum **, » Alque ut singula compendio perstringam , ipsum divina: majestatis Nerbum ait : « Ego et Pater unum sumus 9, » Et : * Omnia mea tua sunt, et lua. mea **. » Itemque, iuacunque sunt et Patris et ipsius Filii, eadem prorsus Spiritui sancto et in majestate Deitatis auguslissimo ipse Filius aseribit propter indiscre- iam parilitatem communis et unius naturz, puta propter reverenda culturam divin: operationis, | fontanam ac perpetem creatricis potentie causam, dnm dicit : « Profecti docete omnes gentes, bapti- zantes eos in nominc Patris ei Filii et Spiritus sancti ", » 1029 Itaque per hic superius dicta declaratur quod theologia omnis ect unita est et disereta; neque tamen quz discreta sunt, quid- 4uam admittunt confusionis. Et quidem ea quo «nita sunt, sive que ad unilam pertinent theolo-

col. 1657–1658page 22 of 27

potes id mihi indulgere; dixit enim vobis Dominus : / Quoniam quaieunque solveritis super terram, erunt soluta, etin ccelis ; et quicunque ligaveritis super terram, erunt ligata et in elis (Matth. xvin) ; et quorum remiseritis peccata, remittuntur eis ; et quo- 1um retinueritis, retenta sunt (Joan. xx). Ilxc verba audiens a muliere sanctus, et timens, si petitionem ejus refutaret, noxius ejus tormenti fieret, dum posset liberari proprio peceato per filem quam habebat in eum, dicit ad eam humiliter : Si utique credis, o mulier, Deo, quod per infelieitatem meam ignoscatur tibi crimen quod dicis, confitere mihi hoe. Quie dixit: Nou possum, domine, dicere id, neqne enim potest auditus hominum portare illud, Dicit ad eam iterum sanctus : Et. si erubescis, vade et scribe illud, si musti litteras, et fer mihi. llla. iterum respondit : I Vere, domine, non possum. Exspectens ergo mudi- cum quid tacens, dixit ei : Non potes scribere el bul- lare, et afferre mihi ? Tune dixit ei; Possum, domi- ne, loc facio, rogans honorabilem et eoangelicam animam tuam ne solvatur, neqne ullo modo inve- niatur a. quolibet pittacium (97) hoe aliquando. Ver- bum igitur aecipiens a Deo honorabilis quod. nuilus lomo solveret aut legeret ejus pittacium, abiens Scripsit propria manu peccatum, et. bullans portavit beato. Suseipiens ergo sanctus piltavium, post quin- que dies ad Dominum profectus est, netiui aliquid de hujusmodi pittacio aut disponens, aut. indicans, Mulier itaque fortuitu, imo dispensatione Dei, n.n existens. in civitate die in qua transla'us est in. pace de szeulo isto ad aliud patriarcha, volente et in hoc € demonstrare Deo quantam apud eum, utpote pro- prius famulus, fiduciam possidebat. Sed post unam diem reconditionis pretiosi ejus lipsani (98) adve- niens, cum audisset dormitionem ejus, amens ct de- sipiens propemodum: faeta est, existimans pittacium quod dederat, in episcopio relictum, omnibus faceret €ulpam ejus manifestam. Cito ergo resiliens, et prio- rem (idem suam indubitabilem super animam resu- mens, arcam a Deo honorati apprehendit; et, sieut. viventi ei veraeiter, ità. turbata perhibebat : Homo. Dei, tibi hoc peccatum non poLui enarrare, eo quod supra modum existeret grave, eL ecce uunc omnibus faetum est forsitan mauifestum et coguitum ; utinam. non tibi rem meam manifestassem. Heu ! heu mihi ! putans confusionis absolutionem invenire, confusio 1 omnibus facta sum; pro medela lilasphemiam recepi. Quid mihi ad te. opus erat sceretum anim:e me: pa- tefacere ? Tainen non deliciam neque diffiJam, ueque removebo a tumulo licrymas, usque dum satisfactio nem de petitione mea accepero. Neque enim mor- tnus es, sanete Dei, sed vivis. Scriptum est enim quia justi in perpetuum vivent. (Sap. v). lterumque eadem verba assumens, dircbat: Nibil, homo Dei, peto a Le, nisi ut. certum facias cor meum quidnam de dato tibi pittacio factum siL? Deus ergo qui dixit aliquando ad Chananzain : Fides tua te salvam fecit (Matth, xv), ipse et. liane certam fecit. Tribus eniu dicbus perseverans ad sepulerum sancti, et cibum j aut potum omniaó mon gustans, lerlia noete, dum Türsus eum lacrymis eosdem duros ac fideles ser- mones bealissiuo diceret, eece egred tur Dei famulas de Lumulo suo, oculatim apparens cum duobus epi- scopis, qui cum eo jacebant, uso láne, et allero hine aspitantibus (99), et dicit ad eam : usquequo mulier hos qui hic sunt comtoses, et non ditnittis cos quiesce- re ? Infaderunt enim stolas nostras lacryiae tue. Et liec dicens, dat ei proprium pittacium bullatuin, di- cens : Suscipe, recognoscis hoc ? solve, aspice. Et in. seipsam ex visione veaiens, vi!it iterum sanctos in- grediestes in proprium locum; et solvens, invenit. litteras suas delefas, el subscriptionem sub eis, ha- bentem sic : Propter Joannem servum meum, deletam est peccatum tuum. Quis loquetur potentias Domini, ) o amici et fratres? Qui ita misericors et amator ho- minum, faciens voluntatem timentium se, et elorifi- cans glorifieantes se, eL per miraculorum operatiunes magnificans eos? Non autem in lioc loeosolum, inquo pretiosa dormitio ejus facta est , gratia quam habuit apud ['eum, marifestata est, sed ubique longius elaruit. Cae. LII. — Eadem enim die in qua ad Deum ex liae vita beatus iste prüfectus est, quidam eorum qui angelica vitam. et schema — monachicum — ha- bent, vir admirabilis et industrius, Sabinus nomine, Alesandrie habitans, vidit quasi in excessu mentis faetus, divinitus honoratum Joannem de proprio epi- scopio egredientem eum clero omni cerea. portantem, etad imperatorem euntem, tanquam eunuclio quo- dam (ut ipse dicebat. Sabinus) cubiculario hunc vo- ? cante, postquam januam episcopi exiit, quod signi- fient. proprii corporis separationem, et unam puellam vt solem, snscipientem eum, et manu tenentem, et super caput eoronam ex oleze ramis cireumamictum. Mox ergo agnovit sanetus Sabinus migrat:onem pa- triarch:e ad Dominum ipsa hora fuisse factam. Qua- propter adnotanles quilem mensem et diem, erat enim celebris, videlicet sancti martyris Menn:e (100), quibusdam venientibus de Cypro percunciantes qui- dam qui habitabant Alexaodriz de migratione sancti patriarchz, agnoverunt veram fuisse visionem, eo quod eadem hora fieret in qua obiit beatus, et maxi- me de exemplo puelle quz manu tenebat eum. Ac« ceperat enim repromissiones ab ea sanclus, sieut in precedentibus verbis Vitae disimus (Sup., c. 7): ) Quia si me possides amicam, ego te ante. imperata rem introducam, quod et revera fecit. Car, LII]. — Non utem ex lioe lantum omnes sa- tisfaetionem acceperunt, quod eleemosyna et miscri- cordia quam habuit cirea egentes, eum in. ecelorum regnum deduxerunt; sed quia alius eorum qui habita bat civitatem Alexandriam, timens Deum, vidit. ipsa wocte in qua et sanctus Sabinus, omnes pauperes et orphanos atque viduas, olez ramos bajulantes, et in patriarchae obsequio euntes, et ad cecles am pergen- tes. Non solum duo, aut decem, aut centum satisfa- Ctiones sunt, per quas seimus elare quoniam saneto- rum numerum merui memorabilis hic; sed eece ct alie, quas subsequens forma ostendit.

col. 1659–1660page 23 of 27

Car. LIV.— ITymnodia enim anniversaria post mul- , tum temporis dormitionis saneti celebrata, in templo. superius memorati saneti Tychonis (Sup., c. 42), ubi pretiosum lipsanum beatissimi patriarchae Joauriis re- positum est : erat autem quze colebatur sacra vigilize hymnodia annum recordationis sancti miraeulorum facioris Tyelionis. I5 qui est miraculorum Dominus, volens ostendere ownibus quali honore servum suum sanetum Joannem dignum fecerit, plaeuit de honora bili ejus lipsano unguenti saniferam suavitatem ema- nare, qua universi in lzxtitía freti gloriain retulerunt Patri ct Filio et Spiritui sancto; vero scilieet Dco nostro, qui proprios sanetos gloria glori(ieat infinita. Car, LV. — Et nullus, o amici Christi, tanti mi- raculi incredulus sit. Etenim usque nunc videtur in amica Christi Cyprorum insula, in diversis sanctis vilem Dei gratiam operantem, et tanquam ex fontibus unguentorum suavitatem de pretiosis eorum lipsauis profluentem, ad gloriam ejusdem bonitatis, et ad ho- norem sanctorum ejus, atque alacritatem et zelum. Car. LIV.— Iymnodia enim anniversaria post mul- , tum temporis dormitionis saneti celebrata, in templo. superius memorati saneti Tychonis (Sup., c. 42), ubi pretiosum lipsanum beatissimi patriarchae Joauriis re- positum est : erat autem quae colebatur saera vigilize hymnodia annum recordationis sancti miraeulorum facioris Tyelionis. I5 qui est miraculorum Dominus, volens ostendere ownibus quali honore servum suum sanetum Joannem dignum fecerit, plaeuit de honora bili ejus lipsano unguenti saniferam suavitatem ema- nare, qua universi in lzxtitía freti gloriain retulerunt Patri ct Filio et Spiritui sancto; vero scilieet Dco nostro, qui proprios sanetos gloria glori(ieat infinita. Cap, LV. — Et nullus, o amici Christi, tanti mi- raculi incredulus sit. Etenim usque nunc videtur in amica Christi Cyprorum insula, jn diversis sanctis | vilem Dei gratiam operantem, et tanquam ex fontibus unguentorum suavitatem de pretiosis eorum lipsauis profluentem, ad gloriam ejusdem bonitatis, et ad ho- norem sanctorum ejus, atque alacritatem et zelum. (1) Joannes.] Martyrologium Romanum, 25 Janua- rii : «Alexandrie sancti Joannis Eleemosynarii, vjusdem urbis episcepi, mi-erieordia in pauperes ce- leberrimi. » Menologium Grecum, 42 Novembris : ὁ Commermorato S. P. N. Joannis crchiepiseopi Alexaudrini, cognomento Eleemonis, Ilic fuit Cyprius. genere, Epiphanii illius regionis ducis filius : qui eum omnem diligentiam atque operam ad virtutis studinm. et Dei graiiam coneilandam contulisset, propter vitas spleudorem, Heraclio imp. peteute, faetus est arehie- piscopus Alexandrinus. Itaque ut lucerna in eandela- ro posita eluxit , multisque annis in sacerdotio trans- actis, multa efficiens miracula, abunde pauperibus ( et egenis vitse neeessaria suppeditans. Unde Kleemo- nis cognome-tum accepit, omnibus, el ipsis eriam infidelibus venerabilis migravit ad Dominum. » Eadem eodem die reperiuntur in Menzis, pauculis additis. Quod Baronius ad dictum 25 Januarii diem ait, Graecos eliam eodem die de eo agere, licet. uatalis dies siL 3 Februarii, nescio unde hauserit. Jam vidi- mus ex Meneis et Menologio, 19 Novenibris memo- riam ejus apud Gracos — celebrari. Et infra in Vita, vap. 52, dicitur Joannes obiisse die sancti Men- nx, Mennam autem Megalomartyrem labes in Mc- niis οἱ Menologio, 11 Novembris, eodem cum Joauuc. mense, die vix dilfercute, Addit ibidem Baronius : Puto hane, inquit, ipsam (23 Jau.) esse diem ordinationis ejus, quam et nati- lem dici consuevisse δὲ solemniter etiam celehrari, supra diximus, dum egimus de cathedra saneti Petri. lu Annalibus tamen, tomo vu, anno Cüristi 09, Bo- wifack V paps 5, Hleraelii imp. 41, ait dieu anni- versariam qua ob:it, esse 25 Januarii. (3) Leontio.| Sigebertus, cata'ogo illust. Ecclesie. Beript., cap. 57 : « Leontius Neapolis Cypriorsun in- sulee cpiscopus, serip it Vitam. Joannis Alexandrini episcopi, qui ob exiunam in pauperes niisericordiom agnoninatir Bleemosynarius. » Trithemius, c:tatogo illust. Ecclesi: Scriptorum, de eo etiam agit, el mln praeter hanc vitam ex ejus scriptis citat. Piura Leontii epera enumerot septima. generalis Byrodus, aet. t. Οὗτος ὁ ἀγαγνωσθεὶς πατὴρ, ἐν αἱᾷ τῶν reu» Κύπρον ἱεροπρεπῶς διέτρεψε᾽ καὶ πολλὰ ἐγκώμια καὶ πανηγυβικοὺς λόγους αὐτοῦ ἔχυμεν" μεῦ ὧν καὶ εἰς τὴν μεταμόρψωσιν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν" συνεγράψατο δὲ καὶ τὸν βίων τοῦ ἀγίον Ἰωάννου ἀρχιεπισχόπου ᾿Αλετανδρτίας, τοῦ Ἐλεήμονος, ἔτι μὴν καὶ τοῦ ὁσίου Συμεῶν τοῦ Σαλοῦ, xal ἕτερά τινα" καὶ ἐν πᾶσι τοὺς λόγοις αὐτοῦ ὀρθόδοξος γνωρίζεται. πομαξε δὲ κατὰ τοὺς χρόνους Μαυρικίου τοῦ ῥασύξως. «Hie qui lectus est Pater, in una urbium. Uypri, decore sacratissimo elaruit. Et mulla praeco- nia, et festivos sermones ejus haberaus, eum quibus est etiam sermo ejus in Transfizurationem Salvatoris nostri. Conseripsit autem et. Vitam sancti Joannis archiepiseopi Alexandrie, cognomento Eleemonis, id est, Misericordis ; quin et sancti Simeonis Simplicis, eL alia quedam. Atque in omnibus sermonibus suis orthiodoxus cernitur. Floruit autem temporibus Mau- ritii imperatoris. » Anastasius Dibliotheearius, in sua. versione vn synodi, post Simeonem addit eum seri- ) psisse, «turbationesque propier Christum eirca ea lempora in ecclesia factas, » quad hie deest ii Graeco. Quare vel ipse perfectius Graecum exemplar nactus fuit, vel certe τοῦ 32022, quod epitheton est Simeonis, quo simplex et stultus Syris desiguatur, ipse meta- phrastice explicat. Ex Grae τοῦ σάλος, Nan σάλος ricis jactatio, turbatio. Quare forte nihil daest tex- lui Graeco, sed Anastasius lapsus fuerit ambiguo vocabuli σαὶ οῦ et σάλου. Quae res Baronio, tom, Vill, anno Christi 594, et amo 620 labendi oceusionem przebuerit, ut existita- rit Leontium hü.€ historiam sui temporis scripsisse incipientem a Mauritio narrare eas quae fuerunt in Ecclesia pertwbationes. Eadem habel Possevinus noseer in App«ratu Sacro, Quare liber ille forte non excidit, nee alicubi delitescit, quia nunquam forle scriptus fuit. Nec recte priore loco apud Baronium, cL apu Posserinum dicitur Leoutius Constantis epi- βροῦνε, imo Neipolis fui. —— D labes in eadem syaodo, actione Θὰ em, vitatos aliquo libros. Leontii centra Judieus pro Christine rum apolezs, ex qubus etiam quedam adducit Joannes Damascenus orat. 1 et 5, de luiagin. Baronius, notsivee ad Mariyrologüum | Roma nua 25 Januarii, existimat duplicem Leontii editio" nem et transtaiiouem esse inter se diversam ; iu quarum altera aliqua habentur quae in altera deside- rantur. Est quidem duplex editio, et translatio Vitze Joennis Eleemosynarii, sed diverso auetore: una au- torem libet Leontiuim, qnae baetenus existit ip Vitis Patrum, et habetur tomo 11 Lipomani, Altera aueto- rem babet Metaphrastem, qu«m habes apu Lipouas wu, tomo V et Surium, tomo - (5) Anastusio.] Sigebertus , cap. 108: « Ana- suxsnus, jubente Nicolao papa, transtulit in Latipum Vitam Joannis Eleemosynarüi, scripam Grave a

col. 1661–1662page 24 of 27

Supra, ubi piura alià 3D Anastasio e Greco transiata recenset. (à) Demmum.] lta manuserip. Geniblacemsis et Aquic.; deest luec iuseriptio Editis. Dommus olim usurpatum; cum de hominibus ageretur loco Dominus quod soli Christo venerationis ergo reservabant. (δ) Leontium de Vite residuis] Leontius agit de Vile residuis Joannis Eleemosynarii, quz videlicet a Joawne el Sophrouio ejus Vize prioribus scriptori- bus fuerant prsetermissa, ut ipse Leontius asserit se- quenti procario. (8) Absque vicario Dei.] Egregia bic habes pon'ifi- cis elogia, quod sit « viearius Dei, clavizer coli, au- riga spirituaiis Israelis, universitaiis poniufex , unicus papa, singularis pastor, specialis Pater, omnium arbiter. » (7). Propter fistulam plumbeam.] Non absimilis apud divum Augustinum, libro 1v de Doct. Christ. simili- 1 tudo : « Bonorum ingeniorum insignis est indoles, jn verbis verum atnare, non verba. Quid euiur prodest clavis aurea, si aperire quod volumus non potest? aut quid obest lignea, si-hoe potest? quaudo niail quari- 1pu$, nisi patere quod clausuni est. » (8) Joannem et Sophronium.| Morum de Joanne Eleemosynario scripta nondum m:hi videre contigit. Morum et meutio iufra, cap. 51. (9) Cyrum et Joannem.) tnfra, cap. 39 : « A0 tem- plum sanctorum vietoriosorum martyrum Cyri et Joannis. » Martyrologium Romanum, 31 Januarii : « Rome, via Portuensi sanctorum uartyrüm Cyri et Joannis, qui post mulla tormenta pro confessione Christi eapite trurcati sunt. » (10) Philochristis. | Editi haetenus philosophis. Sic et int., cap. 12, et mutuo accepit a multis philochristis. Cap. 29, Varw, o philochristi. Et cap. 23 : Vidit in. somnis jam dictus vir philochristus. Nempe philochri- stus est amator Christi, ut liie explicatur cap. 14 : Hoc C praterea prazfati sumus amatores Christi, (14) Cruciculam argewteam.| Ecce morem Chri- stianorum ecollo gestaudi cruciculas. (3) Usque ad siliquam unam. | lsidorus, 1. xvi Orig., eap. 26 : « Siliqua, vigesima quarta pars. solidi est, ub arboris semine vocabulum teres.» (45). Tremissem. | Editi libri addunt, id est, tertiam partem. solidi aurei. Quod interpretamenu vice in textum irrepsit, Isidorus, ubi supra : « Tertiam par- tem (solidi) ideo dixerunt tremissem, eo quod solidum faciat ter missus.» Iuf., cap. 57, tremissia. (14) Mennas.] Narravit hie. Leontio Acta omnia Joaunis Elcenosynarii, quao habentur a cap. 2 usque ad 48, ut ibi in testu dicitur. (15) Vicedominum.] Id est, céconomum &eu dispea- satorém eeclesiae; paulo ante de codem : Cui et erat. ordinans dispensalionem sanctissinue. ecclesia. (16) Super pacem.] Intelligit diaconum, qui ante sacrem pronuntiabat, eipawà, pacifica, quie erant ἢ certa: formule, quas labes in Euchologio. (17) Iu honorabili secreto.] Metaphrastes, τῶν ἀπὸ τοῦ σεχρέτον, qui erant a secreto. (18) Consecratus est divino judicio.| Baronius, tomo ὙΠ], anno. Christi 610, Bon facii IV. pajas ἦν Meraclii imp. 4, Joannis in. patriarcham. Alexandri- num consecralionem pouit. (19) Canceflarios.] Intra, cap. 5, eancetlariorum, αἱ ecclesie de[ensorum. Et cap. 23 : Convecat per c«n- cellarium suum monachum. Apuaret hic ollicjum esse ecclesiasticum. (20) In una Campana. statera. Editi : in una cam- pana, id est, justa ei quali statera, Isidorus, lib. xvt. Ürig., cap. 24: « Statera campana ἃ regione ltali:e nonien accepit, uli primum ejus usus repertus est. TT Wires n MOT pe VR TE e em OY S CAPUT XIY.

col. 1663–1664page 25 of 27

;. Nam hos propter Dotum vivere, reliquos intert- re oportebat. Ex Zoarenim necessaria el commea- Lus subvehebantuc in montem. Unde eniin, omui- bus destructis et. igne devoratis, potuisset, quam ex.illooppidulo, habere vinum. Sed llebrzus sic loquitur de Segor : Üsque ad subsidentem. Nisi enim-terrz hiatu fuisset tandem obtecla, quo ore ausm fuissent dicere fiie Loti : « Nenio est su- per terra, qui ingrediatur ad nos. » Arbitrabantue etenim universum mortale genus interiisse. A Editi : cimiliarcium, id est. secretarium γεϊποιραίο, οἱ ita jn manusc. Aquie. superseriptum erat. Proprie χειμηλιαρχεῖον cimeliarchium est vestiarium seu ar- chivum cimeliorum, ubi ornamenta et donaria eccle- 5i reponebantur. Anastasius Biblivthecarius , in Viiis poniifieum, cap. 72, in Severino : « Sigillave- runt omne vestiarium eeclesi;, seu eirilia episcopii, qua: diversi Chrístianissimi inrperatores seu patrieii €t cousules pro redemptione animarum suarum beato Peiro apostolo reliquerant. » Cimelia bz, vestia- riorum gaze dicuntur Guilielmo Billiothecario in Vitis pontff., eap. 112, in Stephano VI : « Quid Inrum si vestiariorum gazas ablatus rejeiit, qui sacraría perquirens, de pluribus d nariis et ecc'esia- rum ornamentis pene nihil invenit, » (16) Mali. modi clericum. | Quod. explieal manuse. Aquic. superseribendo : id ést, malos mores habentis. Grxcce forte fuerit χαχότροπον. (47) Deiferi quidem SS. PP.] Cujus hie sententia sit, nondum mihi compertum. B. (48) Multum. ergo contra se secreto contendentes.] Editi : Coram. secretario contendentes. Ms. Gemblae., tOnlrü 86 acrilér contendenies. Manuserip. Aquic., coram secreto contendentes. (49) Mittentibus igitur ambobus metanoeam.] Editi adduut : id est penitud.nem sive. recognitionem, Quid Sit βώλλειν μετάνοιαν, jam explicui ad Vitam saneti Dasilii, cap. 11, num. δά: Infra, capite ὅδ, Et mittens genuflexiones. (56) Georgium.] Ma. uterque Manusc. ; ita et Me- taphrastes. Goloniensis editio, Gregorium, Baronius, lomo Vill, anuo Christi 620, Bonifacii Y pap:e 5, Heraclii imp. 14, quia apud Nicephorum in Chro- nico, Joannem Georgius in episcopatu Alexandriuo Sequitur, existimat hune illum esse consobrinum ejusdem Joannis, de quo hic agitur. Rationem eonje- €turze sus addit, q1:0d antiquitus in more esset positum Eeclesix Alexandrina: ut defunctis illis epi- Scopis, qui priestantiores fuissent, οἱ eam illustrassent. ; Ecclesiam, aliquis ex eorum propinquis successor eligeretur, ut vidimus de Cyrillo nepote Theophili in locum ejus subrogato (Baron, c. 4, an. 412). Mactenus Baronius. Valde ego dubito an ea tunc :late esse potuerit Georgius Joannis nepos, ut episepi Alexandriui munere fungi posset, quem hoc eapite lleutem iustar pueri vel adolescentis abemus, (91) Postquam coronatus est imperator.] Quod. de more hoc, dum coronatus est imperator, li.c dicitur, nou memini aibi legere. Consulto hoe imitatus. est Joannes Eleemosynarius, et post eum alii atiud nun absinile exeogitaruut. lustre exemplum edidit Maximilianus 1 imperator, eui cum displicuisse paia- tiun, quod apud OEuipontem fabricabatur, a iain se domuni, quà) magis placitura erat, sditicaturuim se esse alüirmabal, Eaque die sarcophagum cum omni supellectile libitinaria clam parari jussit, eum- que omuibus expeditionibus secum vesit, et quam Migenissime singulis noctibus conservari jussit. ? Arbisbantur plerique. aulici, thesaurum aliquem ilhe conservari; alii nonnihil librorum quibus l.sto- rke vet.res continerentur. Cae-ar vero subridendo, in rei cujusdam sibi omnium charissime usum, deferri illum dicebat. 11a refert Reinhardus Lorichius Hadamarius. Scu olim Philoromus presbyter Galata annos sex in sepulcris moriuorum habitasse dicitur, ul. uiortis foruidinem superaret. Palladius, cap. 115; lleraclides , cap. 22. . (52, Studiosi.| Quid hie in. Grzco faerit, divinare non possum. Σπουδαῖοι respondet Latino verbu. Sed qui lu siudiesi? Melapürastes habet : Qui prar[ect erant operi. (52) Sunctum. Modestum. patriarcham. Jerosolymo- Tuiw.| Ma legeuduui ex manuscripto Aquicinctno» Vetus ei. Colosiensis editio, sancium et modesium. Modesti hujus swpius meuinit Antiochus iuouachus.

col. 1665–1666page 26 of 27

Laurs Sab: abbatis, qui hoc tempore vixit, in epi- A sto'a ad Éustathium priepositum monasterio Datale- px Ancyrz civitatis Galatia, quam habes in ejusdem Antiochi Pandeele. In. qua bee. hc facientia : « Mo- desius sanctitatis eximie vir (de quo non semel dietum) mon eorum modo providam gerit curam sollicitus, qu» per banc vastam eremum sparsim disjeca sunt, monasteriorum, sed et moderandze huic eivitati, ac universe circum finitimx regioni solerter prospicit, Deo eidem cooperante in omni- bus. llic enim ad vivum nobis exprimit imaginem nowj cujuspiam Beseleelis, aut certe Zorobabelis. Gratia etenim plenus Spiritus sancti, templa Salvato- ris nostri Jesu Christi, quxe quidem barbarico igne conflagrarunt, in sublime erigit omni prorsus digna veneratione, puta zedes sancla Calvari, ac sancta Resurrectionis, domum insuper dignam omni honore veuerandm Crucis, quze mater ecclesiarum est, sed et sancte Assumptionis dem a fundamentis exzedi- Jivavit; adeo ut per lizee leta initia de futuris quoque I $pes amplissimas concipiamus, idque vel, ob eos maxime qui huc sperautur venturi ab externis regiouibus, saneta h:ec loca ut adorent, ut omnes in comune ploriticemus Deum. » Patriarcham Jerosolymorum , et alii auctores Mo- deswm ponunt przefuisse Jerosolymorum ecclesix. Aca Anastasii Perso, 22 Januarii : « De eo refert ad Modestum , qui sedi praeerat apostolica. » Suidas in Heraclio : Eig τὰ Ἱεροσόλυμα ἀφίκετο, xal Νοδέστῳ ἀρχιερεῖ καὶ τῷ αὐτοῦ κλήρῳ ταῦτα ὑπέδειξεν. € Jeroso- Wma profectus Modesto pontifici et ejus clero mon- stravit.» Menza Graecorum diem illi assiguant 16 No- veinbris, et Ἱεροσολύμων ἀρχιεπίσκοπον, Jerosolymo- rum archiepiscopum vocant. Baron., t. Vlll, anno Christi 616, Deusdedit papae 2, Meraelii imp. 7. Quod, aif, Zacharias viveret, nonalius admissus est Jerosolymorum episcopus, cum non liceret in eodem ioco episcopos duos esse; licel vb episcopalem prafectüram idem, vivente adliue Zacharia, luerit nominatus Jerosolymorum prefe- ( ctus, uL in Aclis saneti Anastasii martyris, dum agi- itur de ejus bapLismo post Zacharie rediuum per Modestum Jerosolymis exhibito. Sed revera si non episcopus, loco tamen episcopi, usquedum idem posulimipio rediit Zacharias, Modestus illam adinini- stravit ecclesiam, euncta restituens. Hujus autem ciadis Jerosolymitane, quo Zacharias pontilex quoque abductus est, memini Paulus dia- conus, l. xvut Mistoricorum. « Anuo quinto imyerii Vleraclii ceperunt Perse Jordanem bello, et Palzsti- nam et sanctam civitatem, el multos ip ea. per Ju- dorum manus interfecerunt, id est, ut quidam aiunt, millia nonaginta. Isti enim ementes Clrislia- nos, prout unusquisque habere polerat, oceidebant 608. Zacharism vero Jerosolymilanum —prosulem comprehensum, eL pretiosa et vivilica ligua cum mulia preda adduxerunt in Persidem. » (54) Mille restes. siccatorum piscium , qut menome- nc. | Ab hoe reste, quo siccati pisces οἱ allia colligan- ] ur, existimo hodieque vulgo dici, een rist vel rest buckingh,, een rist aiupn. Menamenas exis:imo esse, quas Plinius, lib. xxvir, eap. 11, Munus vocat, (85) Psiathum.] Ms. Aquic. superscribi, id est mattain, Jam aliquoties de eo dictum. (96) Ut Glomus trementes.| la Editi et. Manuseri - ptus Gemblae.; sed in manuscr. Aquic. est, ut gío- mus irenantes. (37) Zemate.| Va Ms. Aquic., et superseribit, id eat jactura aquarum ubi carnes coquuntur, vel fermento aut fece. Ms. Geniblae, Zimate. Kiliti. sehemate. male. A neret, aque ut ad veritatem B- rediret hortare- tur. Seripsit erga Joannes. patriarcha. Antiochenus ad Nestorium, se, nisi ad veritatem rediret, eou- venturos, ipsigue 1ualedieturos. lnlercesserunt etiam inter eos epistole non paucz ; Nestorius vero a sententia sua haudquaquam. reeessil, sed in errore suo, exeitateque ac opinionis pravitate per- mansit. Joonnes ergo patriarcha. Antiocbenus seri- ptis ad. Cyrillum. Alexandrinum litteris certiorem ipsum fecit Nestorium in sententi; sug pravitate perseverare. Scripsit igitur Cyrillus ad Colestinuu patriareiam Romanum, et ad Bu-Flavium patriar- cham lierosolymitanum, nec non Juannem patri- archam Antiochenum, rogans ut in urbe Epheso ad dispiciendum de sententia Nestorii convenirent, si D forsau redire vellet; sin minus, se ab eo südu- centes, ipsi ralediceremt, atque loco moverent. Convenerunt ergo in urhe Epheso episcopi ducenti. Concilii przsides erant Cyrillus patiareha Alexau- drinus, Celestinus patriarcha Romanus, ei Bu- Flavius patriarcha llierosolymitanus, Promisit ipsis Joannes se adfuturum, at euni moram trahens non veniret, haud ulterius ipsum exspectans Cyrillus patriarcba. Alexandrinus, eonvocatis, qui. aderant, episeopis, ad Nestorium misit ut se una sisteret, qui Ephesi tunc eral. Renuente aulem Nestorio accedere, cum ter ad ipsum $ misisset, nec ille ta- men veuirel, sententiam ipsius ad examen revoca- rünt, ipsumque ialedietione dignum judicantes, . anathemate devoverunt, ac loco moverunt, statue- " runtque. Mariam virginem Dei Matrem esse, Chri- *stumque Deum verum atque hominem duabus eon- stantem naturis, at persona unum esse, quod diversum est ab amore. Nestorius enim asserebat uuilatem esse duarum personarum consensum; €um unitas vera sit ut sil persona una duabus naturis [constans]. Cum, autem. jam Nestorio ma- ledixissent, accessit Joannes patriarcha Autioche- nus, qui eum jam illos ante adventum suum Nesto« rio maledixisse comperisset, ira commotus : lojuria, inquit, Nestorium affecisis, ipsumque mialedictionibus immerito devovistis. Nestorioque 58 adjungens, convocatis qui cum ipso erant epi- scopis, Cyrillum patriarcham Alexandrinum, nee non Simonem episcopum Ephesinum, exeomniuni- ) cavil. Cum ergo viderent socii Cyrilli absurditatem eorum 40:8 patravitJaannes, orto inter-ipsus tissiJio. Eplieso diseesseruut. Factique sunt socii Cyrilli, et Orientales partes duse, inter quas intercesserunt risae, At non destitit Theodosius rex donec iuter illos pacem conciliare, Seripserunt ergo Orientales li- bellum iu quo agserebant sancta: Mariam Virginem Deum et Dominum nostrum Jesum 9-31 Christum peperisse, qui ejusdem est cum Patre suo natura, ejuslemque .ewm hominibus quoad humanitatem naturz ; duas etiam naturas confessi sunt, et hy- postasiu unam, unamque personam, eL anathema in Nestorium denuntiarunt, Eunique libellum per

col. 1667–1668page 27 of 27

KEGAAAION IA'. Vrms, 4. « Ecce dies Domini venit, et. divi- dentur spolia lua ju te. » l[ostibus videlicet hiec dividentibus. Vans. 2. « Et congregabo omnes gentes adversus Hierosolymam ad bellandum, el. capictur eivitas, ! et diripientur domus, et mulieres polluentur; οἱ egredietur dinidia pars eivitatis in. captivitatem : reliqui autem populi mei non peribum de ci- vitate, » Fama enin est, Vespasiano et Tito bellum parantibus, id. temporis (ideles ex revela- tione urhem reliquisse. Hoe vero etiam in Evan- geliis Christus Dominus jussit : « Cum videritis vireumdari ab. exereitibus 1661. Hierosolymam, lune scitote appropinquasse finem ejus : tune qui in Judza sunt, fugianL * ad montes; et qui super tecto, ne descendat, ut quid tollat de domo sua j. » De his itidem per Zacliariam predixit : « Reliqui non peribunt. (Vrns. 5.) Et egredietur | Dominus in acie in gentibus illis, sicut dies com- missionis ejus die prirlii. » Instrnet autem aciem, non pro Jud:eis pugnans, sed eontra illos copias &ucens, « Et aderit Dominus Deus meus, el omnes saneti eum eo. » Augelorum intelligit legiones. Vens. &. « Et slabunt pedes ejus dic illo super monte Olivarum, «qui est e regione Ilierosolyms ad orientalem plagam. » Unde enim ad colos ascendit, inde vietoriam dat Lelum gerentibus contra Hierosolymam. Postea dicit montis fore quadripartitam divisionem, ita ot pars ad orien- iem, allera ad oceidentem, tertia. tendal ad aqui- Jonem, quarta ad meridiem. ] « Seindetur enim, inquit, mons Olivarum, dimi- dium ejus ad orientem, et dimidium ejus ad oe- cidentem (et) mare, vorago valde magna : et in- €linabit dimidia pars montis ad aquilonem, et di- midi pars ejus ad austrum, vallis magna. (Vcns, 5.) Et obturabitur vallis montium usque ad Jassau gy el obturabilur sieut oblurata est a facie tervae

col. 1623–1624page 6 of 27
PG 93:1623meque per stellas, neque per loca, exeepto quod gu- A hernator videbat illum patriarcham secum tenentera temonem, et dicentem sibi : No timeas, bene naviia. lgitur. post vigestnaim diem apparuimus iu insnlis Britannis; et descendentibus nobis in terram, invenimus illic famem magnam. Cum ergo dixissu mus vrimo civitatis, quod frumentum in navi portaremus, dixit: Bene Deus adduxit vos, Quidquid vuliis, elifile; aut per singulos modios numisma unum, ant ejusdem ponderis accipite stannum. Elegimus itaque dimidium sic, et dimidium sic. Rem autem vadit dicere senno, inexpertis munerum Dei incredibilem quidem et sine fide, his voro qui experientám miráculi ejus babent, eredibileu atque acceptam. asi praeterea Alexandriam eum gaudio reversa quievimus jo Pentapoli (51); et asporiav.t nauelerus de ! illo stanno. vt venundaret illud. Habebat enim illia anüquam socium in negoliis peten:em ex eodem stanno. Dat ci in saceo quasi quinquaginta libras, At ille volens probare speciem si bona essel, solvit itlud in igue, eL invenit argentom purum, PutaviL;ue s6 esse Lentatum , et retulit ei saccum diceus : Deus indulgeat tio. Nuuquid invenisti me impostorem crga te, quia lentando argentum pro stanno dedisti nübi? Expavesceus vero de sermone illo nauclerus, dieit: Crede, ego pro stanno illud babeo. Si vero ille qui fecit de aqua vinum. (oun. n), ipse per oraliones patriarelus. Pieit et stannum. argentum, nihil uirum, Et ut satsfias, veni ad navim, et videbis cmtera istius meta/li secia, quod aecepisti. Ascendentes itaque, invenerunt siannum argentum opi Y mum faetum. Et non est peregrinum miraeuluu, o philochzisti, Qui euim. quinque. panos multiplicavit (Joan. v), et. rursus aquam ZEgypti transinutavit. ia sanguinem (Exodi vii), et virgam in serpentem transmutavit, et transtulil. flammam in rorem (Dan. n), facilius et hoc tam gloriosum miraculum operatus €st, quatenus ei famulum suum ditaret, et uauclero misericordiam suam praestaret. Car. X. — Descendente sanctissimo isto viro aliquando iu ecelesiam Domninieo die, aecessit ad eum liomo, qui multas possederat facultates : et fures ingressi domum ejus, despoliaverunt cum usque ad siraurentum ; el eum miulta. quisstio esset facta, et nou invenisset qui hae. perpetraverant , compalsus est multa nimis paupertate, deprecari eam magna ] reverentia sanctissimum iilum patriarelap , dieeus €i et ealamitatem suam. Miserius ergo illius multum (fuerat enim cx clarissimis et iagnis prineipibus) dieit ad. aurem illius cui aurum eredilum erat, uz daret ei quindeeim libras auri. Cum autem. has dawrus abiret, apprehendil cousilium logothetse (52) et oconomi; et ex diabolica operatione invidentes, non dederuut ei uisi quinque libras. Cum ergo reverteretur de collecta (53) idem. honorabilissimus. zretiepiscopns, dat ei iu seriptis mulier vidua habens wnieum füium, notitiam xenii (34) quinque centemariorum auri. Qorn autem suscepisset, et honoralile. secretom. dimisissel, eonvoeavit, dispensatores, , eL Exit. ets : Quot Tibras dedistis ii qui ad me aecessit? Qni dixerunt : Dainine, ut hussit sseratissima sanclilas vestra, quindecim libras. Cam aurem coguovissel per inlabitantem in s» gratiam, illos essa mentilos, addueit eum qui acceperat , et interrogavit eum quid accepisset? Elo vero dicente qoinqne lihras, profereus de honoranda manu sua ille sanetus pitacium (33), quad sibi traditum ferat, dixit eis: A vobis exquirat Deus et illa alia decem eenrenaria, quoniam si dedissetis quindecim. libras, vt dixit himilitas wca, qui attulit quinque. centenaria, quinde- €im daret. Et ut certos vos faciam, miens adducam quo bas stinlit, Et mittens. duos venerabiles viros, ul accersirent reverendam femiuam, qui. ia baptisterio pittacium ei porrexerat, cui et indicat, di- t cens : Benedictionem, quam Deus sibi offerendam misit in cor tuum, ferens tecum, veni ad. humilitatem ineàm, Quo cursim. surgens, apprehendit vesigià saueli viri una cum quantitate auri. Cum ergo suscepisset iile patriarcha oblnlionen, et orasset super eam, et. super filium. ejus sutlicienter, dixit : Obsecro te, nonna. (36), hie tantum voluisti dare Christo, 22 aliud aliquid? Cum autetn seasisset deiferum , illud quod. fecerat cognovisse, tremore eonipressa, dixit: Per sanetas. domini uei orationes, et sancium meum Mennam (57), quindeeim centenaria seripseram in pillreio; et anle unam horam eum starem in synaxi, vt dorem hoe tbi Domino meo, dissolvens. illud, importune legi. Ego enim indigna ancilla tua. seríjsi hoe propria nonu, et inveni de- cen deleta a seipso. Tune stupefacta intra meniet« ipsam, diii: Utique nom est voluptas Dei ut deni visi quinque. Dimittente autem pairiarcha reverendam illam feminani, eeciderunt ad pedes ejus di Spensatores, qui Lrangressi sunt voluntatem ejus, petentes indulgeatian, et. affiriantes niliil tale sa ulterias aeturas fore. Car. Xl — latens Niceta parrieus (53) huis viri virtutibus pleni mognauimitatem , et sine parci- Vale manui expansam, et lanquam ex foute jugiter omnibus pristanter, instinetu quorumdam diabolum jmitantiuai , sobit ad sanctum , et dieit ei : Itegnum Orclatur, eL pecunia egel. Jam, quia sine parcitate erogaatur, qui deferuntur tibi pecunie, da eas impe:io, da eas in publicum sacellum. lile vero.de hoc D quod dietum fuerat, imperturbatus maneas, dicit ad eum : Non justum est nt arbitror, domine patrici, ea que supercelesii Regi oblata sunt, terrestri dare. Si vero et. emnino tale aliquid judicasti , crede, humulis Jaannes ex eis nummum non dabit tibi; s«d ecce sub humili lectulo meo est apolheea Christi, vil volueris fav. Surgens itaque statim patricius, vocat de suis. hominibus qui portare deberent, et iti- poni! super cos pecunias totas, mou relinquens cx eis nisi unum centenarium, Et eum descendereut qui portabant hujusmodi pecuniam , ascendebant quidam aiii portantes pusillas làgunculas, liabentes pecunias missus patriarchze de Alrica, superscriptas alias quia dem mb orrpiU, alias autem. wEL StxE FUMO. Cunt.καὶ δύναμις, φρόντισον τῆς οἰκείας σου ψυχῆς, ἵνα ἀχειμάστως τους κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ ἀέρος τούτου διαπεράσαι δυνηθῇς. Οἶδεν γὰρ ὁ Κύριος ὅτι πολλὴν μέριμναν καὶ φόβον ἔχω, ἕως οὗ ἀμεριμνήσω ἐξ αὐτῶν. Αὕτη γάρ ἐστι ἡμέρα ἡ πονηρά, περὶ ἧς ὁ ᾿Απόστολος, καὶ ὁ Δαυΐδ εἶπεν. Διὸ παρα καλῶ σε, τέκνον καὶ ἀδελφὲ Ιωάννη, πάσῃ σου δυ νάμει, εἰ ἔστιν δεκτόν, ἐλέει, καὶ τὰς ὑπὲρ πάσας ἀρετὰς βοηθῇ ἡμῖν τότε. Φησὶν γὰρ, ο Μακάριος ὁ συνιὼν ἐπὶ πτωχὸν καὶ πένητα, ἐν ἡμέρᾳ πονηρά ῥύσεται αὐτὸν ὁ Κύριος·» καὶ μηδέποτε τῷ ἁγίῳ θυ σιαστηρίῳ παραστῇ, ἔχων κατά τινος, μή πως ἡ σὴ ἀνομία ἀναξίους ποιήσῃ καὶ ἄλλους τῆς ἐπιφοιτήσεως τοῦ ἁγίου Πνεύματος 61. ξα'. Ταῦτα καὶ ἄλλα δὲ πλεῖστα παρήγγειλεν απ τῷ, ἐξ ὧν τινα μήτε εἰπεῖν αὐτά ποτέ τινι παρεκέλευσεν διὰ τὸ μὴ πάντας μετὰ πίστεως δέχεσθαι τὰ λεγόμενα. Παρακλήθητι δὲ, ἐπειδὴ διὰ τῶν τριῶν τούτων ἡμερῶν προσλαμβάνεται ὁ Κύριος τὸν Σαλόν τὸν ἐλάχιστον, καὶ τὸν κῦριν Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. Καὶ γὰρ ἐγὼ αὐτὸς ἀπελθὼν εἶπον αὐτῷ, ὅτι Αδελφέ, δεῦρο, ἄγωμεν. Καιρός ἐστι λοιπόν, ἀλλὰ μετὰ δύο ἡμέρας ἐλθὲ εἰς τὸ καλύβιόν μου, καὶ βλέπε εἴ τι εὑρίσκεις. Θέλω ἵνα ἔχῃς μνημόσυνου τοῦ τε πεινοῦ καὶ ἁμαρτωλοῦ Σαλοῦ. Καὶ ταῦτα καὶ πλείονα τούτων εἰπὼν αὐτῷ, ἀπελθών, συνέστειλεν ἑαυτὸν ἐν τῷ καλυβίῳ αὐτοῦ. Νυνὶ δὲ καιρὸς καλεῖ, ὦ φίλοι, καὶ τὸν ἀξιοθαύμαστον αὐτοῦ θάνατον, μᾶλλον δ ὕπνον, ὑμῖν διηγήσασθαι. Καὶ γάρ ἐστιν καὶ αὐτὸς οὐ τὴν τυχοῦσαν παρέχων ὠφέλειαν, ἀλλά τε κα πάντων τῶν προειρημένων εξαιρετώτερον, όστις και σφραγὶς καὶ βεβαίωσις· τῆς ἀμολύντου αὐτοῦ πολύ τείας καθέστηκεν. Αἰσθόμενος γὰρ ὁ μέγας τὴν κοι νὴν ὥραν, βουλόμενος μηδὲ κατὰ θάνατον τιμὴν ἀν θρωπείαν ἀπενέγκασθαι, τί ποιεῖ; Εἰσελθὼν ὑποκάτω τοῦ ὄντος φορτίου τῶν κληματιδίων ἐν τῷ καλυβίω αὐτοῦ τῷ ἱερῷ, ἐκεῖσε καθεύδων, τῷ Κυρίῳ παρέδωκεν τὸ πνεῦμα ἐν εἰρήνῃ. Οἱ οὖν συνήθεις αὐτοῦ, ὡς οὐκ εἶδον αὐτὸν τὰς δύο ἡμέρας, λέγουσιν· "Αγωμεν, ἴδωμεν, μή πως ἀσθενεῖ ὁ Σαλός. Καὶ εὗρον αὐτὸν ὑποκάτω κείμενον τοῦ φορτίου τῶν κληματιδίων νεο κρόν. Τότε λέγουσιν· Αρα ἂν ἄρτι πιστεύσουσιν πάντες, ὅτι παρ' ἑαυτὸν ἦν οὗτος; Ἰδοὺ καὶ αὐτὸς ὁ θάνατος αὐτοῦ κατάσκαλμος. Καὶ βαστάσαντες αὐ τὸν δύο τινές, χωρὶς τοῦ πλῦναι αὐτὸν, καὶ χωρὶς ψαλμῳδίας, καὶ χωρὶς κηρίων καὶ θυμιαμάτων, ἀπελθόντες ἔθαψαν αὐτὸν εἰς τὸ ξενοτάφιον. ξβ'. Ὡς οὖν ἀπήρχοντο διὰ οἴκου τινὸς ἀπὸ Ἑ βραίων ὑελεψοῦ, ὅνπερ αὐτὸς ἐποίησεν Χριστιανόν, ὡς ἀνωτέρω εἰρήκαμεν, οἱ τοῦτον βαστάζοντες, καὶ ἐξερχόμενοι θάψαι αὐτὸν, ἀκούει ὁ εἰρημένος ἀπὸ Εβραίων ψαλμῳδίας, οἷον μέλος οὐ δύναται ψάλει χεῖλος ἀνθρώπων, καὶ πλῆθος δ οὐ δύναται συνάξει σκαλμός, σχάλλω, κατάσκαλμος, κατά σκαλμούς.
Page scan enlarged

Notebook

Full View