In S. Clementem Romanum et alios apostolicos Patres quorum seripta hicce tomus II complectitur. Prior numerus tomum, posterior columnas editionis nostræ significat. Aaron chrismate unctus ad sacerdotium, II, 295, 806. Aaron, figura episcoporum, et filii ejus, sacerdotum, Abel. Istius nominis significatio, ejus et posterorum virtutes, II, 127. Abortio severe prohibetur, I, 999. Accusationes potius a spiritu invidiæ, quam charitatis procedunt, II, 794. Accusatoribus omnibus non credendum est, I, 690. Quantum sit crimen accusandi falso sacerdotes, II, 792, Adultera impoenitens dimittatur a viro suo; sed vir non ducat aliam, II, 919. Adulterium, crimen horrendum, I, 270, 987. Adulterii consectaria, I, 467; II, 171. Adventus Christi necessarius erat ad errorem e mundo depellendum, I, 1215. Sine vero propheta, impossibile erat philosophis detegere veritatem, 11, 83. Vide Jesus Christus. Edificatio. Debemus fratribus nostris et ethnicis bono exemplo esse, 1, 432, 434. Ægyptii, Ægyptiorum errores circa Divinitatem, I, 1339. Emulatio (scilicet invidia). Istius effectus: effecit ut Caïn occideret Abelem; ut Joseph a fratribus suis venditus fuerit. Invidia perdidit Dathan et Abiron. Davidem alie nigenis et etiam Saule reddidit invisum. Invidia fuit causa persecutionum contra Christianos, 1,218. Principium est divisionis inter conjuges, et gentium subversionis, I, 222. Ad mortem æternam ducit, 1, 227. Enumerantur effectus invidiæ iterum, II, 1047, 1050. Eones. De onibus, juxta Simonem Magum, I, 934. Equanimitas. Cum æquanimitate gaudet Spiritus san Ictus II, 923, 926. Evum. Vocatur femina ævum præsens; mas nomina tur ævum futurum, II, 87. Agapes primorum Christianorum. Qualis ordo servan dus in agapibus, I, 674. Allegoriæ quædam gentilium, I, 1441. Altercationes inter Christianos vitandæ sunt, I, 706, 707. Amon tristis exitus, 1, 651. Anacletus. Anacleti papa epistolæ, II, 790. Ejusdem duo decreta de accusationibus episcoporum et de eorum dem peregrinatione ad limina SS. Apostolorum Petri et Pauli, Andreas, unus ex duodecim Apostolis, interrogationem subit, et cum Christi doctrinam abnegare renuit, ad mor tem damnatur, et cruci affigitur, II, 1226. Annubion philosophus, discipulus Simonis Magi, II, 162. Antiochiæ cives primum decepti a Simone Petrum cum gaudio suscipiunt, I, 1452. Plus quam decem millia homi numa S. Petro Antiochiæ baptizantur, I, 1453. Antiochiæ, discipuli Christi primum Christiani appellantur, II, 814. Vid. Petrus. Apostasia magnum crimen, I, 834, 835, 838. Apostolorum doctrina contra primos hæreticos plane exponitur, 1, 935, 938. Expertes artis dialectica, sim pliciter quæ viderant, quæ audierant, exponebant apo stoli, II, 66. Appion, Judæorum osor, fit discipulus Simonis Magi, II, 162. Plures libros contra Judæos conscribit, II, 175. Quomodo per allegoriam, ex nominibus, gestis, origine deorum explicabat creationem, II, 195. Aqua. Ex antiquis philosophis virtus aque, I, 1385. S. Clemens, quod ex aquis omnia provenirent, opinaba tur, I, 504. De benedictione aquæ, I, 1126. Vid. Ba ptismus. Nondum definita erat ab Ecclesia doctrina opposita, Aquila. Quomodo cum fratre Nicota emitur a vidua Syrophonissa, a Domino sanata, et Simonis fit auditor, 11, 91. Vid. Clemens. Arbitrium liberum. Definitur liberum arbitrium, I, 1293. Homo fruitur libero arbitrio, I, 1333; quod constat ex legibus institutis apud omnes populos, ex agendi modo Dei, qui remunerat virtutem et peccatum punit, 1, 1415, 1416. Istiusce veritatis negationis consectaria, I, 1292, Ascensio Domini. De tempore et modo hujus festi ce lebrationis, I, 895. Aser testamentum, 11, 1119. Redarguit homines dupli cis faciei; ad operandum recte et in simplicitate bonum hortatur filios, II, 1119, 1122, 1123. Prænuntiat suorum crimina, captivitatem Israel, adventum Jesu Christi, in credulitatem et ad consummationem sæculi, conversio nem Judæorum, II, 1124, 1126. Moritur centesimo vice simo anno vitæ, II, 1126. Astrologia. Astrologorum falsa est et deceptrix scien tia, I, 1426, 1427. Constat ex diversis populorum moribus qui non sequuntur illa quæ a constellatione sub qua nati sunt, inspirantur; qui mores suos sub eadem constella tione mutant, qui sub diversa mores antiquos servant, Athenodorus, unus e primis hæreticis, Simoni adhæ rens, II, 162. Aufidianus praeses mittitur ad Chersonem; martyrium S. Clementis jubet, II, 595. Augurium et divinatio prohibentur, I, 1003. Avaritia damnatur in pluribus Scripturæ locis, I, 559. Effectus avaritiæ, I, 559; II, 1079. De avaro, I, 810. Baptismus necessarius est ad salutem, sive justis, sive injustis, I, 504, 505, 1242. 1214, 1352, 1353. Non diffe rendus est baptismus, I, 950. Martyrio suppletur bapti sinus, I, 838. Necessaria est ad baptismum præparatio, I, 1368. Quinam sunt admittendi ad baptismum,quinam sunt arcendi, ex S. Paulo, I, 1127, 1130, 1131, 1134. Præpara tio proxima ad baptismum, 1, 1011, 1014, 1311. De admini stratione haptismi primis sæculis, I, 493. Baptismus, nec alia sacramenta a mulieribus administrari debent, 1, 782, 783, 786, 787; sed a solis episcopis et presbyteris, I, 787. Suscipere baptismum ab hæreticis non licet; baptismus iste nullus est, I, 947 Rebaptizare non licet, I, 947. Baptismi cæremoniæ, I, 798, 1011, 1311; earum signifi catio, I, 799, 1000. Significatio aquae in baptismo adhibitæ, I, 504, 505, 1352, 1402. Aqua baptismi sæpe in veteri lege prænuntiata, II, 755, 758, 759. Barnabas. Barnabæ prædicatio, 1. 1210, 1211, 1212. S. Barnabæ epistola catholica, II, 727. Basilides, unus e primis hæreticis, I, 926. Beneficia, tum naturalia, tum supernaturalia Domini erga nos, I, 330, 331. Benjamin testamentum, II, 1142. Uortatur filios ad imi tandum castum Joseph; dicit puram mentem nihil mali excogitare, nihil mali concipere, II, 1142, 1143, 1146. Prænuntiat suorum fornicationes, adventum, passionem mortem, et resurrectionem Filii Dei, Spiritum sanctum descendentem,carnis resurrectionem, judicium ultimum, 11, 1146, 1147. Moritur anno centesimo vicesimo vitæ sue, II, 1149. Benjamin adjutor creatur Zacchæo, episcopo Cæsarea a S. Petro instituto, I, 1312. Berenices suscipit Tyri Clementem et duos fratres, qui ad observandum Simonem veniebant, II, 159, 162.

Bestialitas crimen exsecrandum, I, 983, 999. Bonum. Est aliquid intrinsece bonum, I, 1424. Omne bonum venit a Deo, I, 1395. Cæremoniæ. Quomodo celebrabantur tempore S. Cle mentis sacræ Cæremoniæ, I, 723, 726. Cain, primus homicida, II, 126, 127. Istius nominis si gnificatio, II, 127. Calumniator. Calumniatori quænam est imponenda poena, I, 699. Vid. Detractio. Caper, erat typus Christi, II, 743, 746, 747. Caro qui de carne est, carnalia loquitur, carnalia facit, et non est bonum in carne, I, 398 De omni carne uten dum est, I, 1011. Sensus spiritualis legum Moysis quibus esus quorumdam animalium prohibebatur, II, 751, 754, Castigatio. Castigationis et disciplinæ fructus, si quis forte in culpam inciderit, I, 322, 323, 326. Castitas. Debemus castum corpus servare, quia vocali Bumus in carne, et veniemus in carne, 1, 342. Castitas commendatur, 1, 505, 506, præsertim uxoribus, 1, 225; omnibus, 1353, 1354. Cautiones adhibendæ ad servandam castitatem, I, 422, 424, 426, 430, 1370. Castitas servatur jejunio et orationibus, II, 1130, 1131. Castitatis remune ratio, I, 1370. Vid. Virginitas. Catechumeni, quæ scire debebant, antequam ad bapti smum accederent, I, 1039. Quæ ediscere debebant, imme diate antequam baptizarentur, I, 1039. Conscientiam suam prius emendare debebant, I, 1042. Formula renuntiatio nis dæmonibus et ascriptionis ad Christum, a catechume nis pronuntianda, 1, 1042. Variæ cæremoniæ adhibendæ in baptismo catechumenorum, 1, 1043, 1046, 1047. Cum catechumenis, vel cum hæreticis communicatio in cibis non permittebatur, I, 1181, 1182, 1367. Charitas erga Deum, excellentia charitatis, I, 311, 314. Necessaria est ad salutem, I, 474. Characteres et effectus charitatis erga Deum, 1, 310. Qui charitatem Dei habet, servat mandata, I, 310. Fructus charitatis Christi erga nos, I, 311. Charitas erga proximum in qua consistit: primum ut careat lædere, secundo ut bonum præstet, 1, 474. Quæ cunque aliquis sibi desiderat bona, alteri indigenti pari ter tribuat, 11, 278. Necessaria est ad salutem charitas erga proximum, I, 474. Exempla charitatis desumpta tum e Scriptura sacra, tum ex annalibus gentium, I, 315, 318, 319, 322. Nosmetipsos invicem adjuvemus, 1, 283, 467. Commendatur ordo in charitate erga proximum, I, 408. Eleemosyne pigro, ebrioso, voraci non sunt præbendæ, I, 599. Humanitatem inter et charitatem discrimen, II, 322. Cerinthus, unus e primis hæreticis, I, 926. Certamen. Brevis adhortatio ad certamen spirituale su stinendum, et punitio eorum qui fortiter illud non susti nuerunt, I, 338, 339. Christiani. Christianorum mores: Non, quoad res hu manas, ab alteris sunt distincti, II, 1174. Leges regionis in qua vivunt, observant, omnes amaut et ab omnibus abhorrentur, et osores eorum non possunt indicare cau sam invidiæ, II, 1174, 1175. Sunt in mundo, ut anima in corpore, II, 1175. Creatore ipso, a Verbo, a Sapientia edocti fuerunt Christiani, II, 1175, 1178. Circumcisioni Judæorum substituitur circumcisio auris et cordis, II, Claves. Data fuit potestas clavium Petro et successo ribus, I, 464. Clemens. Natus e matre Matthidia, quæ erat de familia Caesaris, et e patre Faustiniano, I, 1359. Quomodo Mat thidia, cum duobus suis geminis, ad Athenas missa fuit, 1, 1359, 1366. Quomodo pater, ad illos quærendos, relicto Clemente sub procuratoribus, profectus fuit, I, 1359, 1360. Studet Romæ philosophie: ejus dubia et luctuationes, I, 1207, 1208, 1209. Apud se ducit et andit Barnabam, I, 1212. Enavigat in Judæam, I, 1213. Vel juxta aliam versionem appulit Alexandriam ubi Barnabe occurrit, II, 65. Hic contra philosophos Barnabam protegit, II, 67. Occurrit Barnabæ et Petro, I, 1213. Edocetur a S. Petro, de Deo, de vero propheta, de creatione, de diluvio, de idololatria nascente, de vocatione Abrahami, de Moyse, de veteri lege, de historia populi Dei, de adventu Christi, de electione apostolorum, de prædicatione veritatis, de Judæorum induratione, de unctione sacerdotali, de du plici adventu Jesu Christi, de errore Judæorum, de vita æterna, de salute viventium ante Christum, de dis putatione apostolorum cum Judæis, de seditione orta post prædicationem Jacobi Hierosolymæ, et de aliis reli gionis veritatibus, I, 1214. Clemens conscribit librum de vero propheta, I, 1216. S. Petrus declarat Clementem semper apud se remansurum, I, 1312. Jubente Petro, Clemens conscribit quae Petrus Cæsareæ docebat, I, 1314. Quæ isti libri continebant, I, 1314, 1315, 1316. Clemens baptizatur a S. Petro,1,1355. Cum Sancto Petro profici scitur Antiochiam, I, 1355, 1356. Juxta aliam versionem, Tyrum proficiscitur, ubi cum Appione disputat, II, 163. Confundit Græcorum opinionem circa Divinitatem; dicit ethnicos exemplis deorum ad stupra incitari, et extollit unum Deum remuneratorem virtutis, et criminis vindi cem, II, 167... Deinde sequitur S. Petrum gressus diri gentem ad Sidonem, ad Berytum, ad Byblum, ad Tripo lim... Vid. Petrus. Quomodo mater Clementis Matthi dia in insula Arado a sancto Petro invenitur; naufragii matris relatio, I, 1361, 1362, 1363. Agnoscuntur quoque fratres S. Clementis, I, 1366, 1367. Quomodo a fluctibus salvi facti sunt; eorum vita et conversio;baptizatur mater S. Clementis, 1, 1370. Laodicea reperitur pater S. Cle mentis, II, 347. S. Clemens una cum matre et suis fratri bus recognoscunt patrem, I, 1419. Clemens cum sancto Petro Antiochiæ suscipitur a civibus, 1, 1452. Constitui tur Romæ episcopus a S. Petro, II, 575, 578. De zelo, de charitate S. Clementis, episcopi Romæ, II, 582, 583. Ei insidias ponit Sisennius, et vult eum capti vum ducere, II, 586, 587. In urbe Roma oritur seditio contra Clementem sub duce Publio Tarquitiano, II, 591. Clemens trans Pontum ablegatur, jubente Trajano et huc adveniens mille Christianos reperit in marmoris lapidici nis, 11, 594. Quomodo hic vivebant, II, 594, 595. S. Cle mens fontem aquæ detegit, II, 595. Invidiam contra se ipsum movet multis conversionibus, II, 595. Aufidianus præses mittitur ad Chersonem et jubet Clementem in mare projici, II, 595, 598. Miracula quæ ad tumulum S. Clementis fiebant, 1, 598. Cleobius, unus e primis hæreticis, 1, 923. Clerici, omnes sint unius uxoris, I, 956, 958. Clerici in suo ordine stare debent, I, 1150, 1151, 1154, 1155. Cri men et punitio eorum qui superioris gradus functiones usurparunt, 1, 1151, 1154, 1155. Vid. Episcopus, Presby ter, Diaconus. Coetus infidelium fugiendi, I, 750, 751. Cetus fidelium cum episcopo commendantur; punitio eorum qui eos negligunt, I, 155. Communicatio cum sceleratis prohibetur, I, 831; cum infidelibus, I, 959, 962. Communio, necessaria est ad salutem participatio cor poris et sauguinis Christi, I, 1242. Cum qua reverentia suscipienda est communio, I, 484. Ad communionem non sunt omnes admittendi, I, 1019. Communis vita utilis est ad perfectionem, I, 506, 507. Tempore apostolorum omnia erant communia inter fide les, 1, 507. Complexus impudici vitandi sunt, I, 270. Concordia inter fratres commendatur, I, 471. Concupiscentia. Etiam concupiscentia mulieris interdi citur et ut peccatum imputatur, II, 893, 894, 918. Conditionum diversitas est necessaria et probat sapien tiam Dei, I, 1402, 1403. Condonatio injuriarum commendatur, I, 715, 718, 998. Confessio peccatorum Deo jucunda, I, 315. Confessores non usurpent functiones ecclesiasticas, I, Confirmatio. Ad confirmationem recipiendam hortatio, I, 505. Agitur quoque de confirmatione, I, 695, 922. Conjugatio. Conjugationis doctrina: Ex ista doctrina, mundo inanimi priora meliora sunt, posteriora autem de teriora; bominibus autem, pejora sunt priora, et meliora posteriora; sic S. Petrus probat Simonem deceptorem esse, quia venit prius, se autem esse legatum veri pro phetæ, quia postea venit, II, 87, 88, 100. Consuetudo. Discrimen inter consuetudinem et verita tem, I, 163. Contemptus. Imprudentia eorum qui ex contemptu peccant, I, 650, 651. Contentiones devitentur; uxor præsertim cum marito contentiones devitet, I, 587. Controversia. Vitent fideles controversias cum infide libus, 1, 706. Convicia omnibus prohibentur, I, 794. Cor. Non induremns cor nostrum, sed potius confitea mur de peccatis: indurati cordis punitio, I, 314, 315. Cornelius, discipulus S. Clementis, II, 598. Cornelius centurio efficit ut Antiochiam fugiat Simon Magus, I, 1447. Corpus servetur mundum, quia templum est Spiritus sancti, II, 963, 964. Correptio. Diversus modus corripiendi et admonendi, I, 615, 616. Ordo servandus in correptionibus ex Scri ptura, I, 690, 691.

Creatio. Omnia propter hominem creata sunt, 1, 503, 1351. Quomodo Deus potuerit creare eos quos prævidebat peccaturos, I, 1324. Creationis varietas probat potentiam et sapientiam divinam, II, 131, 134. Tota creatio sese ex tollit contra hominem ingrati animi erga Deum,11,282,283, Crux in veteri lege multæ figuræ crucis, et Christi ab ea pendentis, II, 759, 762, 763. Cultus. Deus exigit tum cultum internum, tum cultum externum, I, 334. Quod ingrati sunt, qui Don Deo cultum præbent, I, 1351. Cultus idolorum infanda deflendaque consectaria. II, 287. Cupiditas. Duplex est cupiditas, boni et mali, II, 946. Utriusque effectus, II, 947. Cupiditatis bona opera facia mus, et mala opera fugiamus, II, 947, 950. Dæmon. Doctrina singularis circa originem dæmonum, II, 238. Cur dæmones intrare in corpus hominum gau deant, II, 247, 250. Dan. Testamentum Dan, II, 1098. Iræ et mendacii ef fectus assignat, 11, 1099, 1102. Prænuntiat tribus suæ scelera, cum tribu Levi et Juda luctationem, captivita tem Israel et adventum Filii Dei, qui in omni loco regna bit, II, 1102, 1103. Moritur anno vitæ suæ centesimo vicesimo quinto, II, 1103. Dapes communes inter fideles commendantur, I, 467. Decimæ. Clerici ex decimis a fidelibus oblatis vivere debent, et reliquias pauperibus distribuere, I, 659, 662, 663, 666. De obligatione solvendi decimas, 1, 682, 683. De benedictione decimarum, I, 1126. Deus unus est, ingenitus, creator, judex, I, 1265, 1267, 1268, 1269, 1270, 4285; 11, 375, 378, 379. Quo sensu au dienda sunt hæc verba: Faciamus hominem, II, 374, 375. Deus est immensus de immensitate Dei magnifica de scriptio, II, 391, 394. Deus non tantum est bonus, sed ut justus agnosci debet, I, 1299. Plane evolvitur doctrina justitiæ Dei, I, 84, 87; II, 404, 406. Si Deus non esset justus, non esset bonus, 1, 1299. Deus est dominus eceli et terræ, 1, 1336. Quonam sensu, illud quod vult Deus, est, I, 1293. Deus solus est adorandus, I, 1337, 1338, 1339. Incommunicabile est nomen Dei, I, 1340, 1341. Ne mo in carne potest videre Deum, II, 399. Non indiget taudibus nostris, sed eas exigit ad nos retinendum in bo na via, I, 1343; 11, 1171. Non statim punit post peccatum, exspectans peccatores ad poenitentiam, et quia tolleret liberum arbitrium, I, 1342. Non suggerit menti omnia quas cogitat, I, 1342. Si quis vult invenire Deum, necesse est ut primum justitiam quærat, I, 1399. Sine vero pro pheta, nullus potest cognoscere Deum, I, 1399. Nullum malum de Deo affirmari potest, II, 106, 107. Deus formam habet ex Scripturis, sed non potest comparari cum loco in quo residet, II, 390, 391. Tribus modis Deus quis dici tur, I, 1268, 1269, 1339. Deorum gentilium origo ridicula, I, 1430, 1431. Stultitia eorum qui talibus diis venerationem præbent, I, 1434, 1436. Gentiles adorationem præbebant etiam hominibus, quasi diis, quos mortales cognoscebant, et quorum se pulera monstrabantur, I, 1474, 1435. Dii gentium per sæpe erant homines, tempore vitæ suæ magiæ dediti, II, 214. Quod si homines falsos deos imitati fuissent, aut regibus temporalibus ea tribuissent quæ diis imputabant, supplicium solvissent. II. 215. Insauus deorum cultus I, 1435, 1436. Detractionis malitia, 11, 815, 816. detra ctionibus abstinendum est, et vitandi sunt detractores,II, 816, 817, 915. Detractio cum patientia ferenda est, II, Diaconus. De ordinatione diaconorum, ex constitutione Philippi, 1, 1115. Dignitas diaconi, I, 678. Quales esse debent diaconi, I, 794,802.Submittanturin omnibus epi scopis, 1, 678, 679. Diaconorum officium, I, 468, 469, 492, 667, 703, 1126. Resumitur officium diaconorum in ministrando, 1, 802. Cum quali zelo officio vacare debent, Jesum Christum imitantes, I, 802, 803. Diaconissa. De constitutione diaconisse, ex Bartholo mæo, I, 1115. Diaconissa officium, 1, 667, 795, 798, 1126. Dilatio. Ne differamus conversionem nostram, I, 487, 488, 1347, 1348. Nec senes, nec juvenes conversionem differant, 1, 1442, 1443. Diluvium ad puniendas hominum iniquitates evenit, I, 1320. Systema circa causam et modum corruptionis ho minum aute diluvium, 11, 231, 234, 235. Dissensiones vitanda, I, 468. Qui dissentionibus favet inter fideles, distrahit membra Christi, I, 306. Dissensio nes inter fratres sunt causa ruine, II, 1098. Punitio ho minis dissensionibus faventis, I, 306. Divitias temporales negligamus, ut coelestium curam habeamus, II, 952; 954. Divortium condemnatur, I, 946, 917. Doctor. Falsorum doctorum doctrinæ vanitas, I, 406. Falsorum doctorum condemnatio ex Scriptura; judicium durissimum fiet eis, I, 406. Doctrina. Necessitas doctrinam Christi ediscendi, I, 493. Ut ediscatur, doctrina Christi, ordo servandus est in quæstionibus,1,129,1298,Jesus Christus misit apostolos ad gentes docendas, 11,390.Oportet docere que Jesus Christus docuit; sine eorum scientia, nulla charitas, nulla vita, II, 1183, 1186. Evidentia doctrinæ Christi, I, 1216, 1217.Effe etus doctrinæ Christi, in hominibus bona voluntatis, 1, 1333 1334. Cura ut doctrina tua fidelibus inserviat, I, 408. Qui malas doctrinasdocent, duplicemeondemnationem patien tur, 1, 343. Juventus quæ in mala doctrina alitur, corrum pitur, et difficile ad meliores mores redit, II, 170. Dominus scrutator cordis, I, 258. Sustinet justos, pec catores flagellat, 1, 258. Officia dominorum erga famulos et vice versa, 1, 823, 1007. Dominicam diem celebrare debemus, 1, 906. De modo istam diem celebrandi, 1, 1022. In veteri lege prænun tiabatur Sabbato Dominicam diem substituendam esse, Dosithæus, II, 92, 96. Ebrietas vitanda, 11, 1078, 1079. Effectus ebrietatis, II, Ecclesia vocatur sponsa Christi, I, 467. Comparatur navi, I, 469, 470, 471. Officia episcoporum, presbytero rum; diaconorum in hacce navi, I, 479, 470. 471. Ecclesia conparatur turri edificata in medio campi, super portam et petram, sex virginibus custodita, ab innumerabilibus operariis astructe, montibus duodecim circumdata. Vir excelsus ædificationem dirigit cum aliis viris sublimibus. Significatio turris, petræ et portæ quæ sunt sex vir gines qui sunt operarii, qui est vir excelsus, sublimes inter viros: significatio montium et lapidum justa colo rem et formam, II, 981. Extra Ecclesiam nulla salus obti neri potest, II, 222. Eleemosyna. Commendatur eleemosyna, I, 683, 766, 767, 819, 822; II, 915, 1011. Quomodo facienda est elee mosyna, I, 791. Eleemosynarum dispensatio credatur episcopis, 1, 686, 671. quibusdam peccatoribus publicis eleemosyna non sunt accipienda, 1, 811, S14, 815, 818, 819. Melius est ecclesiam perire, quam recipere ex tali bus dona; dona ista mittantur ad carbones, I, 819, 822, Eleemosyna renumeratio, I, 766, 767. Elementa mundi non possunt esse Deus, II, 215. Ephraim, Chersonis archiepiscopus,miracula ad tumu lum S. Clementis patrata testatur, II, 634. Episcoporum et diaconorum antiquissima institutio, I, 291, 294. Apostoli tradunt ordinem successionis in epi scopatu ut vitentur contentiones, I, 298. Cæremonia ad hibende in ordinatione episcoporum, 1, 1070, 1071, 1074, 1123. De ordinatione episcoporum ex Anacleto, II, 802, Non ordinentur nisi a tribus episcopis, 11, 807. Non ad modicam civitatem episcopus ordinari debet, II, 812. Prima sedes episcoporum erat sedes Romæ, secunda, Alexandriæ, tertia, Antiochiæ II, 812. Episcopus debet esse moribus irreprehensibilis, doctus, sermonis peritus, I, 594, 595. Ornari debet omnibus virtutibus Christianis, et sapiens esse administrator, conjux unius uxoris, I, 598, 503. Non sit iracundus, avarus, I, 599. Sit justus, sobrius, clemens, assiduus lector Scripturæ, 1, 602, liber ab omnibus curis secularibus,I, 602, 603. Episcopus non debet muneribus corrumpi, 1, 608, 610. Laicis seditiosis non adhereat, 1, 622. Ut possit peccatores castigare, sine peccato esse debet, 1, 627, 628. Non ignoscat facilius pec catori, 1, 610, 611. Et tamen misericorditer tractet pec catores, 1, 615, 617. Com qua diligentia debet populum curare, tum justos, tum peccatores, I, 630. Qualitates episcopi enumerantur in toto libro secundo Constitutium apostolicarum. Episcoporum dignitas et potestas, I, 611, 615,678, 679, 1123. Suut claves ecclesiæ, I, 478. Episcopi sunt lux mundi, I, 478. Vocantur Thronus Dei, II, 155. Locum le nent duodecim apostolorum, II, 806, 807. Officia episco porum, I, 470 et in tota prima epistola S. Clementis, I, 631, 635, 638, 639, 662, 663, 665, et passim in toto libro secundo Constitutionum apostolicarum, 1, 1123. Officia episcoporum indicantur, II, 151, 154. Cum quibus cære moniis celebrare debet episcopus, I1, 795, 796. Quales esse debent qui sacrificio intersunt, 51, 796, 797. Onus grave episcoporum, I, 606, 631; 111 4. Qualem ratio nem deposcetur a negligentibus epis opis, I, 631; 634. Indigni episcopi punientur, I, 1067, 1070. Non accnsandi sunt episcopi,sed judicium eorum Deo relinquendum est,

11, 803, 804, 805. Quia Deus ut pupillam oculi eos consi derat, II, 805. Ethnicorum vitandum commercium, I, 471, 487. In die judicii virtutibus suis nos condemnabunt ethuici, 1, 500; II, 298. Ethnicis annuntiandum erat verbum Dei, II, 339. Multis prophetiis e veteri lege desumptis, prænuntiabatur ethnicos, non Judæos, hæredes futuros novi foederis,II, 766. Ethnicorum conversio, prædicata a prophetis,1,913, 918. Vocatio gentilium figurata, 1, 939, 942. Exemplum sanctorum penitentium in nobis spem inji cit, 1, 642. Exhortatio. Quomodo debemus exhortari fratres.1,418, Exorcismus. Quomodo exorcismi fieri debent, I, 410. Exorcistæ non ordinantur, sed simpliciter eliguntur, 1, Facies. Duplicis faciei arguuntur homines, II, 1122, Famem experiuntur homines, ut ad artes sese con ver tant, I, 1402. Faustinianus, pater S. Clementis edocetur a filiis suis et a Petro, I, 1430. Juxta aliam versionem Simon dispu tat cum S. Petro coram Faustiniano, et iste convincitur audiens, 11, 367. Arte Simonis Magi ejus facies vertitur in faciem Simonis, 1, 1446. Antiochiami proficiscitur cum sua uxore, geminis filiis, sub specie Simonis, I, 1450. Antiochiæ civibus persuadet se esse Simonem et decepto rem, Petrum vero missum fuisse a vero propheta, I, 1451, 1452. Recuperat suam faciem et baptizatur a S. Pe tro, 1, 1453. Faustinianus, imperante Tiberio, ad Romam pergit, cum uxore sua: hic honoribus cumulatur, et lon go tempore pie vivit, II, 575. Femiina, tota seductio, II, 127.Femina doli ad capien dos homines, II, 1043. Festorum observatio commendatur, 1, 832. Quaies dies festi observari debent. I, 1134, 1135. Fides ex Deo venit; libere non per vin infiunditur, I, 1420, 1421; II, 227. Ratio firina fidem, 1280. Fides futurorum datur ex his quæ jam gesta sunt, I, 1295. Præ destinatis semper præbet occasiouem acquirendæ fidei Deus, I, 1421, 1422. Fides in Deum Patrem in Deum Filium, necessaria est ad salutem, 1, 473. Fides nostra firma sit in Dei promissionibus, I, 343, 346, 1007. Quisnam in fide sit ordo, I. 1215. Methodus testimonii, non inqui sitionis adhibenda est in fide, II, 83, 84. Qualis felicitas his qui suscipiunt fidem, 11, 1182, 1183. Filiorum erga parentes officia, I. 1007. Firmamentum, cur factum fuerit a Deo, I, 1295. Cur resolvendum sit, I, 1295. Foedus. Novum foedus a prophetis prædictum fuerat, II, 738, 739, 742, 743. Foedus novum nobis est ad salu tem, Judæis ad interitum, II, 733, 734, 735, 736, 738. Gad testamentum.Odium suum revocat contra Joseph, 11, 1114. Detestatur odium, ejus enumerat e Tectns, et liberos suos ad fugiendum odium hortatur, 11,1115,1118, 1119. Prænuntiat salvatoris nativitatem ex Juda. Mori tur anno vitæ suæ centesimo vicesimo septimo, 11,1119. Gamaliel aliquatenus comprimit furorem Judæorum adversus apostolos, I, 1241. Secreto inservit apostolis, I. Generatio. Quid sit in Deo generatio, 1, 1286, 1287. Genius. Duo sunt in homine genii, genius æquitatis et genius iniquitatis... Cujuscunque suggestiones, 11, 927, Gigantes, I, 1223. Ex quibus nati, II, 234. Græcorum, circa origiuem deorum et formationem ho minis, varia systemata, I, 1138, 1439. Gratiarum actionis formula, i, 1015, 101S; post com munionem, 1, 1018. Heresis. Hereses vitanda sunt, I, 910, qnia, quamvis inter se differentes, una adversionem orfendnot,I, 927, 975, 978. Hæreseon quisuam fuerit pater, 1: 919, 922, 923. Tempore S. Clementis hæreses, I, 13, 919, Helena, femina, qua in magiis utebatur Simon Magu Hermas. Hermar, viri apostolici. Pastor, II, 893. Hesiodus. Hesiodi systema circa creationem mundi, formationem hominis et originem deorum, I, 1437. Hierarchia ecclesiastica, ut nunc est inter nos, institu ta, I, 475, 476; II, 800, 808. Homicidium. Tria sunt homicidia: proprie dictum; detractio; odium, 1, 480. Homo. Slulle opiniones philosophorum circa creatio nem hominis, I, 1429. Ilominis structura demonstrat Dei providentiam et sapientiam, 1,1 386, 1387. In homine colenda est imago Dei, I, 1341; II, 379. Homo factus ad imaginem Dei debet eum imitari, et ab eo omnia exspe etare, II, 797, 798, 799. Homo debet agere id ad quod destinatus fuit, et non mutare ordinem divinum, II, 1106, 1107. Iloma est parvus in alio mundus, 1, 1386. Hominis regeneratio a Christo, II, 742. Honor. Commendatur honor erga seniores, I, 255. Ilospitalitas. Quomodo colebatur hospitalitas tempore S. Clementis, I, 420, 422. Hospitalitatis fructus: propter hospitalitatem Rahab meretrix servatur, I, 231. Humilitatis definitio ex Spiritu sancto,1,235. Commen datur bumilitas iis præsertim quibus Deus largitur dona, 1, 243, 246. Quo major quis esse videtur, eo humilior,I, 310. Inmilitatis exempla in Abrahamo, Moyse, Job, Da vide, I, 243, 246, in adventu, in laboribus, in morte Jesu Christi, I, 239, 242. Idololatria.Jmpietas est idololatria et maxima impietas, 1, 854; 11, 242. Impotentia idola suut, 1, 1337; 11,1170; quoniam neque as, neque aqua, neque ignis Deus sunt, I, 503, ergo absurda est, I, 1336; II, 267, 270, 271, 274. Deus permisit ut idololatria fuerit absurda, ut facillius homines ab ea averterentur, 1, 1440. Ingrati sunt erga Deum idolorum cultores, I, 1345. Quomodo in idolola triam prolapsi sunt homines, 1, 1319.Quomodo post dilu vium denuo iu idololatriam prolapsi sunt homines, II 243, 246. Astra et ignis fuerunt prima idola, I, 1327, 1328. Apostoli missi sunt ad evertendam idololatriam,I, 1320, 1321. Cultui idolorum dediti fuerunt homines, propter festorum ludos et ebrietates, I, 1320. Insane cæremoniae cultus idolorum, I, 1345. Cultus idolorum prava consectaria, I, 1345, 1346, 1329. Idololatria confunditur, 1, 503. Idololatriæ variæ puni tiones, I, 1319. Idolotbytis abstinendum est, I, 1011. Ignatius (S.) a S. Petro Antiochiae episcopus consti tuitur, II, 814. Ignorantia quid sit, I, 404.Triplicis generis ignorantia I, 1416. Effectus ignorantiæ, I, 494. 1333, 1334. Est fons omnis mali,1,1333.Per se perniciosa et causa damnationis I, 1338. Inter ignorantiam et errorem discrimen, II, 259. Imaginationis phantasiæ et vanæ fictiones eradicanda sunt, 1, 1278. Omne quod concipitur absolute possibile est, sed non existit semper, I, 1279. Immortalitas anime probatur a justitia Dei, I, 1300. Doctrina oppositæ consectaria sunt omnium perturbatio et morum eversio, I, 1501. Impietas est unica malorum quæ in mundo eveniunt causa, I, 1393, 1394. Inpins. Elementa mundi adversus impios indignantur, 1, 1243. Persepe impii in hoc mundo non puniuntur,quia ad ignem æternum reservantur, I, 1405. Punitio impii in impietate morientis, 1, 1243. Imfirmitates, morbi; mors subita ex intemperantia ho minum proveniunt, I, 1403, 1404. Inimicos diligere debemus, 1, 562; eis ignoscere et li benter ferre eorum injurias, quia qui nobis nocet potius, sibi ipsi nocet, 11, 338, 362. Quomodo Deus condonatio nem injuriarum remunerat, II, 1138. Intentio. Ad valorem et imputationem actus requiritur intentio, 11, 337. Involuntarium non coinquinat hominem, sed sola im pietas, 1, 999, 982. Ira Dei, quomodo justa est,1,1414.Iram contra se ipsos concipere debent qui in peccatis etignorantia diu versati sunt, 1, 502. Ira quale est peccatum, II, 1099. Iræ conse claria, 11, 1099, 1102. Ira fugat Spiritum Sanctum, II,922 irrisor. Arguuntur irrisores, 1, 414. Issachar testamentam, II, 1086. Revocat nativitatis sue circumstantias, 1086. Dicit se semper in simpli citate vixisse et sine peccato; praenuntiat peccata suæ gentis; simplicem vitam laudat et moritur in anno vitæ suc centesimo vicesimo secundo, II; 1087, 1090. Jejunium præsertim consistit in abstinentia a malo,et in bonis operibus, II, 957, 938. Jejunium bonis operibus et eleemosyna comitetur; II, 731. Jejunium Quadragesi male commendatur, I, 839, 862; in quo consistebat I, 862, 891. Jejunium Paschale commendatur; in quo con sistebat, I, 867. De modo illud observandi, I, 890; 891.

Octavo die post Pentecosten, novum commendatur jeju nium, 1, 902. Jejunium suadetur feria quarta et sexta et diversis diebus, I, 904. 1014, 1015. Afferuntur exempla jejunii, I, 902, 903. Jesus Christus. Cur vocatur Christus, I, 1233, 1231. Consecratio Christi multo melior est quam consecratio Aaronis, I, 1234. Jesus Christus natus et genitus a Patre, I, 1234. Est Messias, quod probatur prophetiis de tem pore adventus, de vita, de morte, in illo adimpletis, et miraculis ab ipso factis, I, 886, 1213, 1334, 1335. Jesus Christus coelum ipsum reddit testimonium, I, 146. Variæ prophetiæ de potestate, de misericordia Jesu Christi, 1,895, 898, 899. prophetis multis prædicta fuerat passio Jesu Christi, II, 738, 739. Narratur passio Jesu Christi, I, 874, 875, 878, 879. Jesus Christus passus est pro nostra salute, et etiam ut ad exemplum ejus similia pa tiamur, II, 123. Doctrina Jesu Christi circa veteres scri pturas, II, 143, 146, 147. Jesus Christus non citius appa ruit, ut homines intelligerent, se non posse consequi ve ritatem, sine ejus præsidio, 11, 1179, 1182. Joseph testamentum, 11, 1126. Revocat vitæ suæ præci puos eventus, II, 1126... Sollicitationes uxoris Putiphar ad fornicationem, II, 1127, 1130, 1131. Dicit se castita tem servavisse orationibus et jejunio, II, 1130, 1131. Memorat omnia quæ sustinuit ut non confunderet fratres suos, II, 1134, 1135, 1138. Eis ignovit, postquam eos re cognovisset, II, 1138. Prænuntiat agnum oriturum esse ex Juda, fortem ut leo, et omnes feras devorantem,agnum, gaudium omnis terræ, II, 1139. Prædicit Ægyptiorum persecutionem et moritur, II, 1139. Josue nomine suo prænuntiabat Christum, II, 763. Judæi, ex prophetiis, post Jesum Christum jam non populus Dei remanere debebant, I, 915, 918. Deflenda est Judæorum obcæcatio et pro eis precandum, I, 883, 886. Judæi a Romanis oppressi, I, 974, 975. Judæ testamentum, II, 1070. Commemorat fortitudinem suam, prælia quæ sustinuit, matrimonium cum Bessue,e qua suscepit Silom, II, 1070, 1071, 1074. Loquitur de Her, de Aunan, de Thamar, et eorum detestatur scelera, II, 1074, 1075. Deflet incestum suum cum Thamar, II, 1075. Ebrietatis consectaria assignat, II, 1078; avaritiam con demnat, II, 1079. Prænuntiat principatum tribus suæ et Levi sacerdotium, posterorumi abominationes, II, 1082. Adventum Filii Dei prædicit et doctrinæ ejus propagatio nem, et moritur centesimo decimo nono anno vitæ suæ, Judas qui et Barsabas, ad Ecclesiam Antiochiæ mitti tur, I, 943. Judicium. Quisque ex actibus suis judicabitur, I, 622. 623. In judiciis non debet esse acceptio personarum, I, 711, 713. Severi judicii requiretur ratio, 1, 640, 642. In justi judicii tristes effectus, I, 639. De judiciis ecclesiasti cis, II, 799, 800. Cum qua prudentia ferenda sunt judicia ecclesiastica, I, 638, 639, 710, 711. Cause difficiles ad S. Sedem ultimo referendæ sunt, II, 800, 801, 815. Judicium temerarium prohibetur, I, 489, 687, 690. Judicii generalis ignoratur tempus, I, 346. Quæ præcedent judicium gene rale, I, 1022, 1023. Judicii ultimi memoria cupiditates comprimit, I, 1406. Peccant homines, quia judicium ulti mum non timent, II, 451. Jupiter. Ejus flagitiosa acta, I, 1430, 1431, 1432, 1433, Juramentum prohibetur, 1, 858. Formula juramenti pronuntiata ab iis qui libros prædicationum apostolorum accipiebant, II, 30." Justificationem non per nosmetipsos obtinere possu mus, sed per fidem et bona opera, I, 271. Justus in terra sæpe ab injusto non potest secerni, II, 935, 936, sed in venturo sæculo agnoscetur, II, 956, Lectores. De ordinatione lectorum, ex constitutione S. Matthæi I. 1118. Levi testamentum: Visio quam habuit de sacerdotio tribus suæ et de principatu Judo, 11, 1054. Ordo septem ccelorum quos vidit Levi, 11, 1054. Prænuntiatur ei semen suum illuminationem esse Israel usquedum veniat Filins Dei; tunc in illum Judæi manus injicient, II, 1055, 1063, 1066. Revocat trucidationem filiorum Emmor, propter Dinnam, II, 1055.Quomodo per visiouem Levi consecratus fuit sacerdos, II. 1058, 1059. Prænuntiat impietatem et dispersionem Judæorum, II, 1059. Indicat nepotes, annos sacerdotii, II, 1062. Tribus suæ omnia nefanda prænun tiat, II, 1063, 1066. Prophetat de sacerdotio usque ad adventum Christi, II, 1066; captivitatem Judæorum et eversionem templi prædicit, II, 1066; novi sacerdotii con stitutionem per totum orbem, II, 1067. Moritur centesimo trigentesimo septimo anno vitae sure, II, 1067. Lex. Legi naturali præcepta positiva, ritus et cæremo nize addita fuerunt a Deo, ad idololatriam et impietatem præveniendas, I, 963, 966, 967, 1320. Legi antiquæ Jesus Christus reddidit testimonium, 1, 963. Jesus Christus legem antiquam, quoad ritualia et judicialia, abolevit ut paratur ar borstabiliret, I, 971, 974. Lex Domini com perfectionem imagnæ quæ tegit omnem terram, II, 971, 972, 973, 974, et cujus quisque fidelis accepit ramum; significatio cujusque rami prout redditur, aut viridis, aut aridus, aut scissus, ant integer, aut ferens fructum, aut non ferens, 11, 971.... Scientia completa legis resumi tur in cognitione Moysis et Jesu Christi, II, 230. Libri. Cum qua cautione tradendi erant libri prædicatio num apostolorum, II, 26, 27; et servandi ab his qui eos acceperant, II, 30. Abstinendum a libris gentilium qui detrahunt a fide, I, 570, 571. Cavendi libri apocryphi, I, 950, 951, 954, 955. Postquam Moyses tradidisset libros legis septuaginta electis, scripta lex recipere potuit quæ dam falsa contra Deum, II, 103, 106. In libris veteris legis Jesus Christus admittit quædam esse falsa, II, 143. Liturgia S. Clementis, II, 606... Loquacitas reprehenditur in uxore Herme, II, 898. Lux. De luce incomprehensibili a Simone Mago ad missa, 1, 1271, 1272. Absurda est ista doctrina, I, 1274, Magia. Mesraim, filius Cham, post diluvium tradit di sciplinam artis magicæ, I, 1326. Sic magia fuit exordium idololatrice, I, 1325. Magia condemnatur, 1, 999. Artis magica injustitia, II, 178. Malu. Est aliquid intrinsece malum, I, 1424. Malum non venit a Deo, I, 1397, nec malæ hominum cogitationes, II, 279. Malum ab homine provenit, I. 1393, 1394, 1395. De origine mali, II, 435, 438. Quomodo Deus in utilita tem vergit malum, I, 1324, 1325. Jesus Christus docuit malum esse diabolum, II, 423. malis actibus abstinen dum est, II, 931, 934, 935. Mamertinus, præfectus Romæ, vult Clementem indu cere ad sacrificandum diis, II, 594. Manasses rex in Deum peccat; ejus captivitas, conver sio et liberatio, I, 642, 643, 646, 647, 650. Mansuetudo commendatur, II, 1099. Marcus, unus e primis hæreticis, I, 926. Maro ordinatur Tripolis episcopus, I, 1356. Martyrum dignitas et sanctitas, 1, 827, 830. Martyres in honore apud nos sint, I, 854. Ex substantia nostra mar tyribus subvenire debemus, I, 830. Eis subveniendum est etiam cum periculo vitæ, I, 832, 834. Matrimonium est legitimum, I, 986. Variæ regulæ circa commercium viri cum femina, I, 986. Juvenes matrimo nium contrahant ad vitandam fornicalionem, II, 154. Menander, unus e primis hæreticis, I, 926. Mendacium essentialiter malum, impossibile Deo, I, 267. Quale sit peccatum mendacium, II, 918. Mendacii consectaria, II, 1099, 1102. Meretricis fallaciæ timendæ et vitandæ sunt, 1, 575, 578. Mesraim filius Cham ex quo descendunt Egyptii, Ba bylonii, Persæ, II, 245. Metamorphoseon stultitia, I, 1435. Methodus. De methodo adhibenda in inquisitione ve ritatis circa Christum, I, 1264, 1265. Ministri Ecclesiæ. Adhibendæ sunt cautiones in eligen dis ministris Ecclesiæ, I, 487. Vid. episcopus, presbyter, diaconus, clericus... Subjiciantur episcopis in omnibus, I, 497. Ecclesiæ ministri fugere debent feminarum fre quentationem, 1, 486. Varice dispositiones circa ministros conjugatos, I, 486. Miracula. Omnes non habent donum miraculorum, I, 1062, 1063, 1066. Propter quam causam Deus concedit donum miraculorum, I, 1062. Non oportet sese extollere, ob boc donum acceptum, I, 1066, 1067, 1070. Modus se cernendi vera a falsis miraculis: falsa uulli prosunt, vera hominibus prosunt, I, 1308; II, 100, 102. Misericordia commendatur, I, 238. Misericordiæ laudes, I, 1027... Misericordiæ Domini erga peccatores, I, 654, 653. 358. Misericordiæ fructus, II, 1091, 1095. Missio. Jesus Christus missus a Fatre; apostoli missi a Jesu Christo, I, 291. Modestia commendatur, 1, 575, præsertim mulieribus, Morum corruptio impedit quia convertai cor ad veri tatem, I, 1298, 1300. Moyses erat figura Christi, II, 810. Munditia exterior commendatur, I, 505. Mundus non est æternus, I, 1376, 1377, ergo demon

strat Conditoris existentiam, I, 1379. Variæ opiniones philosophorum circa principia mundi, I, 1379. Non potuit formari, occurrentibus atomis, I, 1379. Systemata philoso phorum circa structuram mundi, I, 1379, 1380, 1381, 1429. Munera a pravis non sunt accipienda, I, 779, 782. Munia ecclesiastica quale sit crimen usurpandi, I, 670, Mysteria. Ad celebranda sacra mysteria constitutio Joannis, fratris Zebedaci, 1, 1091... Nature nomen sæpe pro Deo accipitur, I, 1338. Natura falsa prophetissa depingitur, II, 126. Dicitur prophetia ejus feminea, II, 126. Necessariis contentus vivere debet Christianus, I, 1358. Nephthali testamentum, II, 1103, natus ex Balla quam per fraudem Rachel Jacob imposuit, II, 1106. Dicit omnem hominem a Deo accepisse destinationem a qua non rece dere licet, II, 1106, 1107. Prænuntiat tribus suae cri mina, captivitatem, sacerdotium Levi, et principatum Jude, calamitates quibus probabuntur Judæi, adventum Filii Dei, II, 1110, 1111. Moritur anno vitæ suæ centesimo tricesimo, II, 1111. Nicæla, frater S. Clementis, emitur a vidua et fit Si monis auditor, II, 91. Vile Aquila et Clemens. Nicolaita. Quænam fuit eorum doctrina, 1, 927. Ninus vel Nemrod arti magicæ deditus, I, 1327. Noe e diluvio propter justitiam salvus, I, 1320. Nuptiae secundas concedebantur, tertiæ condemnaban tur, I, 762, 763. Obedientia. Obediendum est voluntati divinæ, I, 283, 1313. Obedientia character quam Deus a nobis exigit, I, 1313. Quia obediverunt Deo, Enoch transfertur ad coelum, Noe conservatur, Abraham vocatur, I, 227, 230. Lot sal vus evadit, I, 231. Commendatur obedientia erga episco pos, 1, 471, 498; ita ut quisque inimicum habeat qui detra hit episcopo, II, 816; erga sacerdotes, I, 482, 488, 492; erga præpositos temporales, 1, 225; erga superiores ge neratim, I, 477. Obcæcatio eorum qui anteponunt voluptates mundi, promissionibus Christi, I, 343. Oblationum constitutio, I, 1019, 1022. Obtrectatio vitetur, I, 270. Severe redarguuntur obtre ctatores, I, 478. Odium prohibetur, I, 718. Officium laicorum erga episcopos, I, 634, erga omnes ministros Ecclesiæ, 1, 682, 683. De vespertimo officio, ex Jacobo, fratre Domini, I, 1138. Olei significatio, et quo modo benedici debet, I, 1126. Opera necessaria sunt ad obtinendam benedictionem Dei, I, 271; ad salutem, I, 334, 335, 484, 505, 1259; 11, 227, 230. Hortatio ad bona opera facienda, exemplo Dei qui tot et tanta creavit, et exsultat in operibus suis, I, 274. Opera faciamus, quia reddit unicuique Deus, juxta opera sua, 1, 275; II, 733, 734. Opera nostra bona sunt lux que nos in hoc mundo illuminat, et fratres nostros, Operarii. Quænam sint dotes operariorum messis Do mini, I, 416. Oratio. Ad orandum, oportet esse purus, I, 1010. Quæ nam esse debet oratio fidelium, I, 1015. In orando, non multoloquio utendum est, II, 810. Orandum est sine du bitatione, firma fide, et accipietur quod petitur, II, 935, 938. Orationis variæ formula, I, 1023; I, 1055, 1058; I, 1138. Qua hora precandum est, I. 1135, 1138. Pro paren tibus infidelibus orandum est, 1, 503. Orationis virtus, Ordinatio antiquissimis temporibus usitata, a Jesu Chri sto instituta, 1, 475. Tempore apostolorum, ordinatio fiebat unctione, 1, 492. Solis episcopis fieri debet, I, 788, 790, 803, 806. Episcopi ordinentur tribus, aut saltem duobus episcopis, I, 803. Qualitates ordinaudorum, I, 1022. Ornamenta ecclesiastica. Cum qua reverentia habendi sunt vestes, et vasa sacrata, etiam antiqua, 1, 485. Ornatus vitandi sunt ex Scriptura, I, 563, et mulier culis relinquendi, 1, 586, 567, quia ad luxuriam trahunt, I, 563. Occasio scandali proximio sunt, I, 563. Orphanos quomodo considerare debemus, 1, 667. Or phanos colligere est opus Deo gratum, I, 807. Curent orphanos episcopi, 1, 807. Orphei systema circa creationem mundi et formationem hominis, I, 1436, 1437. Otiositas fugienda est; gressus otiositatis sequitur sterilitas, 1, 754, 755, 758. Pascha. De modo et tempore celebrationis Pascha, I, Parentes. Officia parentum erga filios, I, 823. Educandi sunt et castigandi nati, II, 895, 896. Sæpe pro filiis casti gantur patres, 11, 970, 971, 972. Quod affectio parentum non debet nos arcere a severitate disciplinæ, 1, 1370. Pastores Ecclesime studio Scripturæ et doctrinæ vacare debent, 1, 466. Fideles debent pastoribus præbere victum, 11, 155, 158. Fugiendi sunt pastores falsi, I, 466. Vide Episcopus, Presbyter. Paulus persecutor, I, 1246. Pauperes, quando eleemosynam recipiunt, Creatori gratias agere debent, et orare pro benefactoribus, I, 810, 811. Pauper divitem orationibus adjuvat, II, 955. Pax. Dominus est Deus pacis, I, 1261, 1262. Evolvitur doctrina pacis a Jesu Christo stabilitæ, I, 1262, 1263. Quo sensu Christus ad pacem perturbandam venit, I, 1348. Inter fideles pax regnare debet, I, 1342. Peccatores. Jesus Christus venit ad vocandos peccato res, 1, 334. Qui convertere volunt ad Dominum adjuvandi sunt peccatores, I, 622, 694. Peccatores, quamvis iterum peccaverint, non sunt arcendi, I, 694. Quomodo ad panitentiam recipiendi sunt peccatores, I, 695, 698, 699. Cun peccatoribus sermonum communicatio non prohibetur, sed tantum actuum, I, 618, 619, 622. Non tamen cum peccatoribus publicis frequentandum est, I, Peccati originalis consectaria, I, 1319. Fugiendum est peccatum, 1, 615, 617. Pentecostes dies celebrari debet, in honorem Spiritus sancti, super apostolos descendentis, I, 889. Perfectio. Ad perfectionem tendere debemus, 1, 1336. Perjurii condemnatio, I, 1002. Persecutio. Ab injustis semper venit persecutio, I, 304. Persecutionum commoda, 1, 607. Beati estis, quia propter Christum persecutionem patimini, I, 831. Sicut Christus, persecutionem et tormenta pati debemus, I, 834, 835; II, 791, 792. Sub figura magnæ bestice perse cutiones apparent. Quid significant quatuor colores, nigrum, sanguinolentum, aureum et album, istius bestia capitis, II, 911, 912. Petrus mittitur Cæsaream a Jacobo, ut confundat Si monem, 1, 1247. Suscipitur a Zacchæo, I, 1247, 1248. Sese præparat ad disputandum cum Simone, I, 1256, 1257, 1258. Disputatio Petri contra Simonem, I, 1259... Mittit discipulos Petrus ad observandum Simonem, I, 1312. Decem millia hominum Cæsaree baptizat, I, 1314. Tripolim proficiscitur, 1, 1314. Tripolim advenit cum snis adjutoribus, et civibus gaudentibus suscipitur, I, 1315, 1316. Populum alloquitur, I, 1319... Antiochiam proficiscitur, I, 1356. In plurimis locis, Petrus sanat infirmos, vexatos a dæmonibus liberat, I, 1296, 1318, 1347, 1445, 1451, 1452, 1453. In insula Arado paralyticam sanat, I, 1364. Laodicæam advenit: quod actum est in ista urbe; sanat filiam hospitis a dæmone vexatam, I, 1420. Demum Antiochiam tangit, I, 1452. Juxta aliam versionem, sic S. Petri ordinantur peregrinationes et prædicationes. Tyrum petit et populum istiusce urbis alloquitur. Liberat quosdam a morbis, in epulis cum Simone contractis, docet veritatem, multos baptizat; Tyri constituit episcopum, et ad Sidonem dirigit gressus, 11, 219. Hic eadem facit et Berytum proficiscitur; fugat Simonem hic cum suis commorantem; sanat, docet, baptizat multos, constituit episcopum, adit Byblum, deinde ad Tripolim procedit, vestigia Simonis sequens, II, 223, 226. Deinde pergit ad Antharadum, II, 302. Ex Antharado ad Laodicaæain vadit, ubi cum Simone Mago agit disputationem, 11, 368. In tota fere disputatione, agitur de origine mali, II, 368... Deinde Antiochiam advenit, II, 467. Ex Antiochia, urbibus finitimis pera gratis, ad Romam dirigit gressus, ingentique ad veram religionem adducta multitudine, morte sua prædicta, constituit episcopum Rome Clementem, II, 575, 578. Ultima S. Petri sermo ad populum, II, 578, 579. S. Petrus vocatur fundamentum seu basis Ecclesiæ, II, 34. Ejus jurisdictio et successorum per totum orbem aperte declaratur, II, 33. De primatu S. Petri, et episco poram Romæ, II, 814. Philosophorum antiquorum vana et incerta doctrina, I. 1:07, 1208, 1209; circa Deum, II, 1178, 1179. Philosophi,vel negando providentiam, vel Dei existentiam, vel ascri hendo omnia fato vel cultum falsorum deorum introducen do, mores sustulerunt, I, 1444. Philosophi non possunt ad virtutem incitare animas, quia doctrinam de remuneratio ne et de penis non profitentur, I, 1443, 1444. Fabulis circa originem et facta deorum philosophi præbebant fidem, I, 1439. Quod si, ad veram originem rerum tegendam, philoso

phi et sapientes antiqui, deorum, per allegoriam, suppo suerunt originem ridículam, et immania facta, sunt potius morum eversores, quam sapientes, II, 210, 211. Phoebus, discipulus S. Clementis, II, 598. Pietas. In pietate perseverandum est, I, 1010. Platonis testimonium circa creationem mundi. I, 1381. Poena accomodata sit culpæ, 1, 710. Poenitentia. In omni tempore, Deus vocavit homines ad pœnitentiam, 1, 718, 722. Absolute necessaria est poenitentia ad salutem, II, 115. Agamus poenitentiam, dum vivimus, I, 342. De modo pœuitentiæ observato in Ecclesia primitiva, I, 626. Exempla poenitentiæ, I, 642, 643, 646, 647, 692, 694. Effectus et fructus pœnitentiæ, I, 226, 642, 643, 646, 647, 650. Peccatori relapso pœni tentia difficillima, II, 919. Non uno instanti perficitur poenitentia, II, 970, 971, 972. Possessio dæmonis, quomodo evenit, I, 1324, 1322; II, 247, Possessionis variæ species, II, 250, 251. Causa possessionis est infidelitas et peccatum, 1,1332.Quomodo fugantur dæmones, I, 1321, 1322. Non ideo gloriandum est quod & nobis fugantur dæmones, II, 258. Potentiæ et sapientiæ divinæ magnifien descriptio et laudes, 1, 247... I, 1026. Potentiana et Praxes, filiæ Pudentis et Savinillæ, in castitote et lege divina eruditæ, bona sua erogant pau peribus, II, 1021. Fontem baptismi dedicant, et in hoc fonte, in die sancto Pascha, baptizantur nonaginta et sex, II, 1022. Migrat Potentiana ad dominum sexdecim annos nata, II, 1022.Ejus corpus transfertur in cemeterio Priscilla, via Salaria, II, 1022. Reliquum vitæ suæ tempus in pietate transigit Praxes, II, 1022. Præceptum. Qui diligit Deum præcepta servat, I, 474. Minima præcepta servanda sunt, I, 342. Præcepta Dei non sunt impossibilia, II, 947, 950. Quod si quis ultra præcepta facit quid boni ad perfectionem, ei computa bitur, II, 959. Præsidium spirituale. Nocentes sunt qui negligunt præbere præsidia spiritualia, his quos diligunt, I, 1369. Præsumptio quale sit vitium, I, 1333. Presbyteri quomodo ordinantur, ex constitutione Jo annis a Domino dilecti, I, 1114, 1115. Presbyteri locum tenent septuaginta duorum discipulorum, II, 807. Pres byteri debent servare castitatem, 1, 466; colere omnes virtutes, I, 492; edocere populum, 1, 492; administrare sacramenta, 1, 466, 467; II, 154. Presbyteri indigni pu nientur, I, 1067. Principibus obedire oportet, 1, 826. Principium unum est non duplex, I, 1285. Propheta verus. Omnia nos edocuit circa veritatis agnitionem, I, 1399, 1400. Characteres veri prophetæ, II, 80, 83, 119, 122, 123. Facilis inventu est propheta, II, 83. Quando invenitur, ei credendum est, II, 84. Dis tinguuntur veri a falsis prophetis, spiritu et operibus, Pseudoprophetæ venient ad consummationem sæculi, I, 962. pseudoprophetis et falsis doctoribus cavendum est, I, 1330; II, 731, 732, 733. 734, 801. Purgatorium. Oratio pro defunctis commendatur, I, 481. Oratio pro mortuis, I, 1143. In quibus diebus et quomodo oporteat mortuorum facere commemoratio nem, I, 1146, 1147. Purificationes externæ commendantur, ut signum pu rificationis internæ, I, 1353. purificationis et obser vantiis vanis Judæorum et paganorum abstinendum est, I, 979, 982, 990. Quæstio. Abstinendum est a vanis quæstionibus, t. 1299; præsertim circa Deum, I, 1398, 1399. Ratio. Quod sola ratione veritates circa Deum, circa cultum et mores non dignosci possunt, I, 1399, 1400, Regni coelorum possessio acquiritur fide et operibus,I, 382.Duo regna sunt, unum terrestre, alterum cœleste, II, 450. Qui regi terrestri obediunt, peribunt, qui vero coelesti, vitam æternam consequentur, II, 450. Religio. Vana excusatio eorum qui dicunt se tenere parentum religionem, II, 290, 291. Remuneratio. Ad obtinendam remunerationem vitæ æternæ, devitanda vitia, colendæque virtutes, I, 278. Resurrectio insinuatur die et nocte sibi invicem succe dentibus, I, 239; seminatione grani, quod germinat, I, 262; resurrectione quadam avis, quae vocatur phoenix, I, 263, 843, ex libris sybillæ, I, 843. Probatur Scriptura diversis locis, miraculis et ratione, I, 266. Jesus Christus est pignus resurrectionis nostræ, 1, 894. Qualitates cor porum post resurrectionem, 1, 839. Reverentia erga parentes commendatur, I, 488. Erga episcopos et sacerdotes etiam malos, I, 471, 476, 478, 479, 480. Erga proximum generatim, I, 414. Ritus Judaici, post Jesu Christi adventum, jam non obligant, 1, 939, 942, 943. Ruben testamentum, II, 1038. Deflet peccata et præ sertim incestum, fornicationem delestatur, II, 1043. Filiis commendat ut audiant Levi, ut subjiciantur Ju dæ, cujus principatum penuntiat, II, 1046. Moritur anno centesimo vicesimo quinto vitæ suæ, II, 1046. Sacerdotes. De ordinatione sacerdotum ex Anacleto 11, 803. Sacerdotes præseferre debent scientiam et bo nam vitam, I, 471. Debent edocere populos legem Do mini, I, 491, 492, corripere fideles, I, 488, adhortari peccatores, 1, 623, 626. Sacerdotum laudes, I, 479. Con ira sacerdotes non insurgendum est etiam malos, sed potius Deo judicium eorum relinquendum est, II, 815, 816. Vid. Presbyteri. Sacerdotium. Quomodo sacerdotium in tribu Levi stabilitum fuit, I, 295. Sacrificta antiquæ legis,jam ante Christum Deo odiosa, abolevit Jesus Christus ut cor mundum repeteret, I, 967, 970, 971; II, 729, 730. Novæ legis sacrificia a recte ordi natis, et in locis ab episcopis permissis solummodo of ferri debent, 1, 498. Sine sacerdotibus, nullum sacrifi cium offeratur, I, 675. Sadducæi negabant resurrectionem, I, 1237. Salus. Per Jesum Christum salvi sumus, I, 279, 282. Salutem consequimur per exercitium bonorum operum, Samaritani negabant resurrectionem, 1, 1237. Saturninus, unus e primis hæreticis, 1, 926. Scandalum. Cavendum est ne scandalizentur infirmi, vel vita nostra, vel verbis, I, 428, 430. Scandali poena, 1, 478. Quonam sensu audienda sunt verba: Si oculus tuus dexter... I, 1370. Schismata. Auctorem habent schismata spiritum nequi tiæ, I, 978. Fugienda sunt schismata, I, 910, 1006. Auc tores schismatum vitentur, 1, 915. In Veteri Testamento punitiones schismaticorum, I, 910, 911, 914. Puniuntur qui sese insurgunt adversus temporalem potestatem, a fortiori, qui contra ecclesiasticam, I, 911. Scientiam universalem homo non habet, I, 1427, Scripturam sacram oportet legere, I, 570, 571, 574, 575. Non est explicanda juxta sensum uniuscujusque, sed ex traditione, 1, 508, 1441, 1442. Sunt in Scripturis quædam obscura, ut, qui ingrati quærunt veritatem, non inveniant, Scripturæ autem sunt satis claræ hominibus bonæ volontatis, II, 118, 374. Loca Scripturarum quæ aliquam in Deo imperfectionem supponunt, falsa sunt, Sermones impii severe redarguuntur, I, 478. IISerpentis antiqui seditiones, I, 1338. Persuadet ho mini ut non quaerat veritatem, I, 1338; ut colat plures deos, I, 1341, 1342. Vid. Spiritus immundi, Dæmon. Servi. Officia servorum erga dominos suos, I, 1007. Verus servus Dei a malis liberatur, I, 1346, 1347. Cur aliquando servus Dei a Deo probatur, I, 1346. Quod, exemplo Christi, non debemus erubescere fratrum servi esse, I, 1358. Servitium. Serviamus Deo qui nos populum fecit elec tionis suæ, I, 270. Servitium Dei præferendum servitio hominum, 1, 270. Silas mittitur ab apostolis ad Ecclesiam Antiochiæ regendam, I, 943. Simeonis testamentum, II, 1346. Punitur a Deo propter invidiam erga Joseph,fratrem suum; detestatur invidiam, II, 1047, 1030. Prædicit filiorum luctationem contra fi lios Levi, destructionem Chananæorum et aliorum po pulorum, Christi adventum, et idololatria eversionem, Levi sacerdotium, et Jude principatum, II, 1050, 1051. Moritur anno vitæ suæ centesimo vicesimo, 11, 1051. Simon Magus primus hæreticus, 1, 922, 923. Confun ditur a sancto Petro, I, 1258, Simon orator, dialectica nutritus, magus, I, 1250; sceleratus, 1251. Ejus vita, errores et crimina, I, 1251...; II, 91, 92, 95, 96, 99, 100, 218. Simonis heresis, I, 1246, 1217, 1303; 11, 91. 92, 95, 96, 99, 100. Simouis Magi errores erga Deum. Romam proficiscitur et suorum scelerum officinam in mare projicit, I, 1310. Per provinciam Romanam Si monis prædicatio mendax, I, 1314. Astante Petro,

Simon proficiscitur Syriam, 1, 1316. Antiochiæ cives ad versus S. Petrum concitat, 1, 1446. Juxta aliam versionem sic ordinantur peregrinationes Simonis: Simon Tyri ei ves adversus Petruin concitat, et Clemens in hacce ur be S. Petrum præcedit cum suis geminis fratribus Aqui la ei Nicæta, 11, 158, 159, 162. Tyro ad Sidonem au fugit, et e Sidone, instante Petro ad Berytum, II, 219. Berytum relinquit cum suis discipulis, fustibus depul sus, II, 223 et ad Tripolim vadit, II, 226. Tripoli ad Syriam aufugit, 11, 227, et ex Antiochia venit ad dis putandum cum S. Petro Laodicea, II, 368. Fugit ad Judæam, II, 467. Ex Autiochia proficisci cogitur, I, 1447 et Judæam tangit, 4, 1447. Adversus seipsum ver tuntur insidie Simouis, I, 1446, 1450. Simplicitas. Simplicis vitæ laudes, 11, 1087, 1090. Sisinnius, amicus Tiberii, a S. Clemente adducitur ad veram religionem, et baptizatur cum tota sua domo, et multis illustrioribus civibus Romæ, 11, 390, 391. Sodomia crimen exsecrandum, 1, 985, 999. Sobrietas commendatur præsertim clericis et omni bus, I, 1147, 1150. Somnia non sunt certitudinis regula, ii, 398, 399. Non soli justi visiones vident, ii, 399. Spiritus sanctus tenet ab Unigenito,quod iste ab Inge nito. Expositio illius processionis, 1, 1287, 1288. Duplex spiritus in homine, malus et bonus. Operibus secernendi sunt, 1, 946. Ex septem spiritibus homini datis a Cre atore ad opus bonum, procedunt ad opus malum sep tem alii spiritus a Belial dati, II, 1039, 1042. Spiritus immundi, non sie a Deo creati fuerunt, i, 1397. Deo permittente aliquando prophetant, I, 1323, 1324; quia sæpe cognoscunt quod ignorant homines, I, 1323; 11, 254: sed non ideo sunt dii. Tentant homines, I, 1321, 1322, sed nullam habent potestatem in homines, nisi ex eorum consensu, 1, 1330; II, 238. Non timendi sunt, sed contemnendi, II, 930, 931, 950. Sponsa. Homo illuminatus doctrina veritatis vocatur sponsa Christi, II, 130. Suavitas servitii Domini, I, 1445. Subdiaconus. De ordinatione subdiaconorum ex cons titutione S. Thomæ, I, 1118. Officium subdiaconorum, Subjectorum officia erga regem et magistratus, I, 1010. Superbiam vitare debemus et vanam laudem, 1, 270, Symbolum. Ad salutem consequendum,necessaria est fides omnium, qui continentur in Symbolo, articulorum, Templum llierosolymitanum destruendum erat, ut injucundum Deo. Sumus Dei templum, II, 774, 775. Ad ædificanda templa coupeliit lideles S. Clemens, 1, 489. De structura templorum, I, 723. Templa sunt a fidelibus frequentenda, I, 743, 746, 747, 750. Tentationes. Deus permittit bonos tentari a malis, I, 1306. Deus hic probat et punit fideles, ut devitentur poe næ æternæ, II, 287, 363. Insidiæ et tentationes a dæmo nibus suggestæ, 11, 251. Testamentum quod fuerat a Moyse contritum, recupe ravimus a morte Jesu Christi, il, 767. Testamentum duodecim patriarcharum, ii, 1038. Testes. Quales esse debent, 1, 710, 711. Pro testibus non admittendi sunt antea inimici, 11, 815. Theodora, conjux Sisiunii, sancta mulier, mariti con versionem a Domino petit, 11, 587. Theophilus Antiochiæ suscipit S. Petrum, I, 1454. Timor, Timeamus Deum criminis vindicem, I, 267,270. Nulla est voluptas que non resecetur a timore Dei, I, 1405, 1406. Timoris Domini salutares effectus, 11, 395, nos a malo detorquet et ad bonum impellit, II, 930, 931. Rejiciatur vanus timor hominum,et solus Deus timeatur, Tribulatio. Tribulationum commoda, I, 489. In vera religione quod ad aliquid inserviaut, 1, 1360. Tristitia contristat Spiritum sancium in nobis habitan tem, et nihil boni inspirat, II, 939, 942, 943. Ultio prohibita, 1, 562. Ultionem sæpe differt Deus, ad exspectandam peccatorum conversionem, I, 1444. Uxor debet diligere et venerari maritum, I, 578,579, 986, 987. Ornatus vanos meretricibus relinquat, I, 582. 583. Pretium bone uxoris, I, 579, 582. Uxoris, pudica laudes, ii, 333, 342. Uxor mala quam intolerabilis, I, Vacca. Sacrificium vacca erat typus Christi, II,747,750. Vanitas. Vani sunt qui Deo resistunt, I, 286. Verbum Dei annuntiandum est, 1, 703; sed ab omnibus neu est explicandum neque annuntiandum, I, 667,775. Non ante impios habendum est,ad devitandam profana liouem, 1, 499. Cum qua reverentia suscipiendum est verbum Dei; colendus est qui annuntiat verbum divinum 1, 1006. Accurrunt omnes populi (ex prophetis) ad au diendum verbum Dei; sed isti soli possunt illud cum fructu audire qui diligunt animam suam, I, 1309, 1317, 1318. Requiritur libertas mentis ad audiendum cum fru ctu verbum Dei, II, 78. Punientur qui audiunt verbum Dei et non afferunt fructum, I, 1334. Veritas. Quam nocens est ille qui negligit inquirere veritatem, 1, 1305. Via. Duæ sunt viæ: via vitæ, via mortis, I, 996, 998. Qualis sit via vitæ, I, 998, 999. Qualis sit via mortis, I, 1010; II, 222. Duæ sunt viæ: via lucis, via tenebrarum, II, 775. Via lucis est via boni, II, 778, 779. Via tenebrarum est via mali, II, 779, 927. Viduas quomodo considerare debemus, 1, 667. Quænam esse debent viduæ, I, 766, 767, 769. Non sunt admittendæ in gradu viduarum juniores, I, 759, 762. Peccat vidua que secundum matrimonium contrahit, I, 759. Laudes viduitatis, 1, 762. Exaudiuntur preces viduarum, I, 778, 779. Defectus quos viduæ vitare debent, I, 775, 790,791. Obligationes viduarum, I, 790. Vir. Quomodo vir debet agere cum uxore pudica, II, 342. Non temere emittendum est votum virginitatis, I, 390, 326. Excellentia virginitatis, I, 388, 390, 400. Vocan tur virgines civitas Dei,luminaria mundi, semen cui bene. dixit Dominus, I1,400.Jesus Christus prætulit virginitatem aliis statibus, et commendavit ut perfectiorem, I, 392, 394 Bonis operibus vacare debent virgines, 1, 382, quia sine operibus bonis ad nihil utilis est virginitas, 1, 384, 386 Semper Deum habeat præsentem virgo, 1, 388; sit imita trix Christi, I, 392. Virgines visitent orphanos, viduas exagitatos a spiritibus malis, et generatim proximum aliquo dolore laboratum, fraternitatem hospitalitatemque colant, 1, 408, 410. 412. Virginitas abdicavit istud ver bum: Crescite et multiplicamini... omnes curas et cogita. tiones mundi pariter abdicavit, I, 386; concupiscentias carnis a se removere debet, I, 396. Vitare debent virgines frequentationem diversi sexus, dapes, otium, colloquia vana, curiositatem. I, 402, 418, 422, 436, 438, 440, 444. Causa quæ ruinam virginitatis procurat est frequentatio diversi sexus; qui talem frequentationem devitarunt,per severaverunt; qui neglexerunt hanc cautionem adhibere virginitatem amiserunt, quod probatur exemplo Joseph I, 436, 438; Samsonis, I, 438; Davidis, 1, 438, 440; Salo monis, I, 442; duorum seniorum qui Susannam constu prare tentarunt, I, 442.Exempla afferuntur ex vita Moysis Aaron, Josue, prophetarum,Jesu Christi et apostolorum desumpta, quidevitarunt diversi sexus personas, et usque ad finem perseveraverunt, I, 444, 446, 450. Virginitatis remuneratio, 1, 388, 390, 400. Voluptarius. Duplex genus voluptariorum: priores ad perniciem destinati, posteriores ad poenitentiam. Quo inodo isti tractantur, II, 964, 965, 966, 967. Voluptas. Memoria voluptatis longas peccatori infligit panas, 11, 967, 970. Zacchæus Cæsareæ episcopus ordinatur, I, 1311. Zabulon testamentum, II, 1090. Revocat circumstantias venditionis Joseph, II, 1091, 1094, 1095. Piscator fuit, II. 1895. Divisiones fugiendas esse dicit, quæ sunt causa ruinæ. Prænuntiat suorum scelera et conversionem, ad ventuin Jesu Christi et moritur in vitæ centesimo decima quarto anno, II, 1098. Zoroastres artem magicam docet; concrematur, 1,1326 1327. Ut sidus adoratur, I, 1327; II, 243.

Salutatio Barnabæ ad fratres. Sacrificia Judaica abolita sunt. Jejunia Judæorum non sunt vera nec Deo acce pta. Antichristus ante portas: ergo fugiamus errores judaizantium et opera malæ viæ. V. Novum foedus, passione Christi fundatum, est nobis ad salutem, Judæis ad interitum. VI. Christi passio et novum foedus jam et prophetis annuntiatur. ORDO RERUM QUÆ IN HOC TOMO CONTINENTUR Quo tempore scripta fuerit, inquiritur. CAP. IV. Quantæ sit auctoritatis, et quanti æstimanda CAP. V. Judicium Cl. Mazochii; cujus etiam erudita observationes in aliquot ejusdem epistolæ loca, reliquis editoribus præterita, in medium adducuntur. CAP. VI. De variis ejusdem epistolæ editionibus ac versionibus; in primis vero de Latina vetere, ubi et paucula de cura Gallandii. De discretione episcopornm et civitatum. 813 IV. Ut difficiliores causæ ad sedem apostolicam referantur. V. Non admittendos ad accusationem sive ad testi monium qui antea inimici fuerunt, et de extremo judicio. Duo decreta Anacleti papa. 1. Quare laici in accusatione episcoporum non au diuntur. II. Singulis annis apostolorum limina visitent epi scopi, qui ordinationibus apostolicis subjacent. 817 Testimonia veterum de S. Herma. Dissertatio de vita et scriptis S. Hermæ a D. Le Nourry. Articulus primus. - Analysis operis S. Hermæ cui ti tulus: Pastor. Articulus II. Quis Hermas auctor hujus operis; num sit frater Pii primi, summi pontificis. Articulus III. Num Hermas fuerit discipulus Pauli apostoli. VII. Jejunium et caper typus Christi. VIII. Vacca rubra typus Christi. Articulus IV. Articulus V. Quo tempore hos libros scripserit. Num hi libri Græce primum scripti sint. IX. De circumcisione auris et cordis, et de circum cisione typica Abrahami. X.Mandata de cibis, male a Judæis intellecta, Chri stianis sunt aperta. XI. Baptismum et crucem Deus jam in Vet. Test. præmonstravit. Articulus VI. Num versio latina sit barbara, et Ana stasius illius sit auctor. Articulus VII. Num sit tantum epitome. Articulus VIII. De titulo hujusce operis. Articulus IX. De hujus operis divisione, capitibus XII. Crux Christi sæpe in Vet. Test. annuntiata. Josue typus Christi. et capitum argumentis. Articulus X. Quid de his libris antiqui Patres sen XIII. Christianos, non Judæos, fœderis divini esse hæredes, jam in Vet. Test. annuntiatum est. serint. Articulus XI. Quantæ sint utilitatis. XIV. Testamentum quod Moyses accepit et contrivit, Dominus nobis dedit. Articulus XII. Utrum antiqui Patres illos spreverint. XV. Sabbatum Judæorum non est verum; Deo ac ceptum Sabbatum. Articulus XIII. Quam temere hi libri a quibusdam recentioribus contemnantur. XVI. Non templum Judæorum, sed spirituale tem plum Christianorum Deo placuit. Epilogus partis primæ. Articulus XIV.-Hos libros plenos non esse hæresibus, et primo quidem circa angelum bonum et malum sin gulis hominibus tributum. De duabus viis. Articulus XV. Hos libros non favere Novatianis. De via lucis. Articulus XVI. Eosdem libros immerito aliorum De via tenebrarum. Conclusio admonitoria. quorumdam errorum incusari. Dictum S. Barnabæ apostoli, quod in ejus catholica epistola non reperitur. Articulus XVII. De variis editionibus et notis in hos libros. Articulus XVIII. - Novæ observationes, ac primo de Christi sanctique Spiritus divinitate. Fragmenta. Articulus XXII. Articulus XIX. Utrum apostoli mortui prædicaverint nomen Filii Dei iis qui apud inferos erant. Articulus XX. Utrum Hegrin sit nomen angeli. 853. Articulus XXI. Num angeli omnia creaverint. 854 Qui doctores et præsides ministe Sententia brevis. riorum dicantur. Articulus XXIII. De xerophagiis. Articulus XXIV. Notitia. De matrimonii vinculo nunquam solvendo. Epistola prima. De oppressione Christianorum et de accusatione episcopi,de ordinatione archiepiscoporum et cæterorum,et deprimatibus et patriarchis, eorumque mi nisterio. I. De iis qui sacerdotes accusant. Il. beat. Ut episcopus Deo sacrificans testes secum ha III. De peregrinis et provincialibus judicibus. 798 IV. Ut oppressus judicio sæcularium appellet judi cium sacerdotum, et de majoribus causis ad sedem apo stolicam referendis. Epist. II. De ordinatione archiepiscoporum et reli quorum episcoporum atque sacerdotum, et de fide cæte risque causis. Quis cujasve fuerit Hermas. Distin guendus tum ab Herme, Dalmatiæ, ut fertur, episcopo, tum ab Hermete pastore, Pii I fratre. CAP. II. Opus Hermæ Pastor inscriptum. De Græcis ejus laciniis, deque vetere Latina versione. CAP.III. Quanto in pretio apud Patrum vetustissimos habitum. Valde utile jure existimatum. Hinc immerito a nonnullis reprobatur. Solvuntur aliquot objectiones, ab antiquornm Patrum auctoritate petitæ. CAP. IV. Quo tempore scripserit Hermas disquiritur. Articulus XXV. De libro apocrypho de Heldam et Modal. Judicium Cotelerii de S. Hermæ Pastore. Procemium Gallandii ad S. Hermam. I. De ordinationibus episcoporum et omnium cleri corum. CAP. V. Quid operæ in ejus Pastorem nunc denuo evulgatum, impensum. II. De accusationibus episcoporum. De doctrina S. Hermæ, auctore Lumper. III. Quod minus quam a tribus episcopis episcopus non debeat ordinari. IV. In quibus civitatibus primates, in quibus metro politani esse debeant. LIBER PRIMUS, qui inscribitur Visiones. Visio I. Contra turpes et elatas cogitationes, et ne gligentem Hermæ filiorum castigationem. Epist. III. De patriarchis et primatibus, ac reliquis episcopis; et quod Romana Ecclesia cardo sit et caput omnium ecclesiarum. 1. De bipartito ordine sacerdotum. Visio II. Rursum de negligenti uxoris loquacis et fi liorum libidinosorum castigatione, et ejus moribus. 895 Visio III. De triumphantis Ecclesiæ structura, et variis hominum reproborum ordinibus. De constitutione seu ordinatione episcoporum ac presbyterorum. Visio IV. De tentatione et tribulatione hominibus superventura.