Monitum ad Commentaria in Lucam. Marcellus. Qualiter Sabellii dogma restauravit Quod Judaizare deprehenditur in opinione sua. Quomodo Del Verbum in Deo exsistens, sine principio definivit, et ingenitum. Quomodo unum atque idem esse Verbum Monitum in Theophaniam. atque Deum dixit. Fragmenta operis de Theophania. Quod cum ita dicat, Filium neget. Adnotatio generalis de Græcis Theophaniæ fragmentis. Quid de divinitate Filii sentiat Ecclesia. Monitum in subsequens opusculum. modi librum conscripserit. Quandonam incitatus Marcellus ejus CAP. I. Quod nec sacras Scripturas satis exacte cal leat. CAP. III. Marcelli de proverbiis apud Græcos. CAP. IV. Quod cum doctrinam Ecclesiæ, tum ejusdem prasules accuset. Qualiter Marcellus opinates est, et docuit Filium Dei, ante nativitatem de Virgine, neque Verbo doctrina. esse aliquid, nec præexsistentiam possedisse. CAP. III. Quid Marcellus sentiebat de carne illa, quam assumpsit Dei Verbum. CAP. IV. Qualemnam finem subinfert Marcellus Chri sti regno, et carni quam assumpsit. CAP. II. — Quæ fuerat Marcelli sententia de Verbo in Deo exsistente. Quomodo Ecclesia Patris prædicat momer Quibus verbis Marcellus abnegavit Filium Refutatio perversæ hujus hominis senten CAP. X. Quod non recte capit illud; In principio erat Verbum. CAP. XI. - Quod eum aliquando prolatitium Del Ver bum vocet, aliquando autem intus repositum, ut in homi nibus solet fieri, atque immanens. CAP. XII. - Quod non ut Marcello videbatur theolo giam de Filio evangelista proposuit. CAP. XIII. Quot modis intelligatur, quid voce Verbi significetur. Qualiter exponenda sit evangelica de Cap. XV. Voces proponuntur illæ, quibus „arcellus planissime abnegavit Dei Filium: affirmans illum esse Verbum nunc immanens, nunc emanans. CAP. XVI.· Refutatur perversa hujus hominis opinio. CAP. XVII. Vers sententiæ de Verbo explicatio. chiam. Dei. tiæ. CAP. XVIII. Cur in principio Evangelii sui evangeli sta Filium Verbum nominavit? Proœmium. CAPUT PRIMUM. Sabellium a Marcello inepte repre hensum, cum eodem in errore cum Sabellio ipse per om nia versetur. CAP. II. Quod per Christi gratiam collata est Eccle sise excellens quædam cognitio de Patre et Filio. 831 CAP. II. Quod variis erroribus impliciti erraverint, de Filio diversa sentientes ab Ecclesia. CAP. IV. Quod frustra se denominent Christianos, qui Filium Dei non fatentur substitisse. CAP. V. Quomodo Marcellus Filium Dei abnegavit, Sabellii sectam secutus et propositum. Quomodo credat Ecclesia Dei. Quod diversum ab Ecclesia dogma tuentes a theologica de Dei Filio ratione, non uno modo solo exci derunt CAP. VHI. Proponitur orthodoxa et salutaris Eccle sia âdes. CAP. IX. Quod non similiter atque cæteræ creaturæ subsistat Filius. CAP. I. Quod cum solus sit de Patre progenitus, merito solus dicitur ipse et Deus, et Unigenitus, atque Pilios. Quod Marcellus, advocatis in testimonjum e Veteri Testamento Scripturis de Deo uno, non secus quam Judæi solent, abnegaverit Dei Filium. CAP. XX.-Quid cause fuerit quod Moses et prophetæ explicitam de Filio theologiam Judæis non tradiderunt. CAP. XXI. Quod Filias is Dei fuerat, qui cum Mose atque Abrahamo loquebatur. CAP XXII. Quod etiam in prophetis Pater per Fi lium Deus prædicatur. CAP. XXIII. Quod Ecclesia non prædicat deos duos. Quod Marcellus unigenitum Filium Ver bum verbis Dei agendorum instructivis assimilet. 985 Qualiter sibi ipsi contraria scribat. CAPUT PRIMUM. Quam perverse Marcellus interpretari ausus est sacras Litteras. CAP. II. Quomodo illud, Dominus condidit me prin cipium viarum ejus et quæ sequuntur intelligi debeant. Et quomodo Marcellus ea transtulit ad carnem Servatoris sus ceptam. CAP. III. Refutatio eorum quæ perverse comments tus est ad loca, et orthodoxa eorum interpretatio. 989 CAP. IV. - Quomodo Marcellus, Scripturas non intelli gens, unam eamdemque definit esse substantiam Patris, et Filii, et Spiritus sancti. CAP. V. Quomodo de sancto Spiritu Servator docuit. CAP. XI.· Quod Ecclesia unum agnoscat et notum fa clat Deum, licet nuper admiserit illam formam, Deus de Deo. Cap. XII. Quod sit inenarrabilis illius de Patre gene ratio. CAP. XIII. Quod adventus Filii omnibus fuerit salu taris et necessarius. CAP. XIV. Quod Ecclesia, nec immerito, Marcel lum ejecerit, eamdem cum Sabellio foventem opinionem. CAP. VI. - Quae sit Ecclesiæ traditio de Patre, et Fl lio, et Spiritu sancto. CAP. VII. Quomodo Marcellus carnem asseveret esse imaginem Dei invisibilis. CAP. XV. Quibus verbis Marcellus Sabellium conci dit, dum ab eo se videri vult dissentire. CAP. VIII. - Quomodo idem astruat carnem Servatoris prodesse nibil. CAP. XVI. Quomodo e suis ipsius verbis deprehendi tur eamdem ipsam opinionem cum Sabellio fovere Mar cellus. CAP. XVII. Quod manifestissime perneget hyposta sin Filit. CAP. XVIII. Quod affirmet Filium ante assumptam carnem nihil prorsus aliud exstitisse quam Verbum, con si:uillimum humano verbo. CAP. XIX. • Quod sacræ Scripturæ, non tantummodo Verbum appellent Dei Filium, sed sexcentis aliis diversis sominibus, etiam ante incarnationem suam. CAP. IX. - Quod ausus est dicere, carnem Servatoris Verbo destituendam esse in fine sæculi. CAP. X.-Quod de carne Servatoris Scripturæ doceant et quod Marcellus contra illas senserit. CAP. XX. Propositæ per partes e sacris Litteris, et explicate XXX demonstrationes. CAP. XI. Quod vocem evangelicam non intelligens, dixit scandalizare, et nihil prodesse carnem Servatoris. CAP. XII.-Evangelicæ vocis interpretatio. CAP. XIII. Quomodo regnum Christi ait initium ante annos quadringentos accepisse, habiturum autem finem in consummatione sæculi censuit, perverses Scripturarum interpretationes afferendo. CAP. XIV. Expositio sam sensus locorum Scripture.

ORDO RERUM QUE IN HOC TOMO CONTINENTUR. Qualiter dicitur, Omnia Fille subjicientur, et ipse subjicietur Patri. CAP. XVI. Quomodo dictum sit ab Apostolo: Ut. sil Deus omnia in omnitus. CAP. XVII - Quae sacra Scriptura doceat de regno Ser vatoris indeterminabili, et quomodo Marcellus aperte au sus est anse verare finem habiturum ejus regnum. 1055 CAP. XVIII. Quod in regno Filli unum futuri sint omnes qui illa felicitate habebuntur digni. CAP. XIX Quud quemadmodum Pater et Filius di cuntur unum, ita quoque et omnes sancti futuri sunt. Cap XX.-Qand ut Pater in Filio, et Filius in Patre, ita et in suis sanctis omnibus erit. CAP. XXI. Quomodo intelligi debeat illud: Qui victit me, vidit et Patrom. De fide adversus Sabellium libri duo. De resurrectione libri duo. De incorporali et invisibili Deo. De incorporali. De incorporali anima. De spiritali cogitatu hominis. De eo quod Deus Pater incorporalis est. Item de eo quod Deus Pater incorporalis est. De eo quod ait Dominus: Non veni pacem mittere in terram. De mandato Domini, quod ait: Qued dico vobis in aure, supra tecla prædicate. De operibus bonis et malis. De operibus bonis. Imprimerie MIGNE, au Petit-Montrouge