col. 871–872page 1 of 50
PG 30:871κατὰ τὴν μαρτυρίαν αὐτὴν τοῦ Θεοῦ, δεrum civium se convertit, contentus (a) afflictari po- que discretis, ortus obitusque perficere, et in pertius cum populo Dei, quam fructum peccati capere
temporalem. Qui amorem justitiæ de ipsa natura
sortitus est, quippe qui priusquam plebis acciperet
principatum, propter odium nequitiæ naturale, usque ad necem videtur improbos persecutus. Qui ab
his effugatus est, quibus ipse fuerat opitulatus:
qui libentissime tumultibus Egypti derelictis, ad
Æthiopiam profectus est, ibique cæterorum vacuus
negotiorum, 705 per annos quadraginta rerum
contemplationi dans operam, octogesimumque æta™
tis agens annum vidit Deum, ut erat homini videre
possibile, imo ut nemini potius licuit alii, (l) secundum testimonium ipsius Dei: Quia si fuerit propheta
quis vestrum Domino, proprie per visum ei cognoscar,
et per somnium loquar: sed non ita famulus meus
Moyses, qui in omni domo mea fidelis est. Orc ad os
colloquar ei: in specie, et non per figuram (Num. XII,
6-8). Hic itaque qui in potiondis præsentibus Dei
conspectibus, (c) angelis fuerat coæquatus: quæ
auscultavit a Deo disserit nobis. Audiamus igitur
veritatem verborum, non in persuasione humanæ
sapientiæ, sed in probatissimis spiritalis doctrinæ
sermonibus, quorum finis non audientium laus est,
sed discentium salus.
2. In principio fecit Deus cœlum et terram (Gen. 1,
1). Retardat igitur sermonem meum mentis admiratio cogitans quid primum dicam, vel unde capiam narrationis exordium, arguamne vanitatem sæcularium, aut nostrorum potius prædicem veritatem?
Plurima super rerum natura Græcorum philosophi
disputarunt: sed nullus apud eos sermo fixus habetur et stabilis, priore semper a sequente dejecto.
Nihilque nobis operæ pretium est, quæ illorum sunt
infirmare: cum ad destructionem propriam sibimet
ipsi sufficiant. (d) Qui enim Deum nescire potuerunt,
sapientiam rebus præesse mortalium nullatenus concesserunt, sed familiari ignoratione sublapsi variis
omnia definitionibus concluserunt. Propterea multi
eorum ad confusam informemque se materiam redegerunt, elementis mundi causas omnium rerum
deputantes. Alii atomos, et individua corpora, et tumores, et meatus continere naturam visibilium tradiderunt: modo concurrentibus sibi levibus illis rotundisque corpusculis, modo recedentibus a se at-
(a) Colb. secundus, affligi potius.
Colb. secundus, secundum testimonium ipsius
Dei. Basilius, κατὰ τὴν μαρτυρίαν αὐτὴν τοῦ Θεοῦ, δεcundum ipsum Dei testimonium. Editi, secundum testimonium ipsius Domini.
(c) Editi, angelis fuerat æqualis. Codex Sancti
Germani quem simpliciter nostrum vocamus, et
Colb.secundus, fueral angelis coæquatus: quod verius puto et melius, cum Græca, loou toiç ayyédois
awesic, aptius exprimi videantur.
(d) Colb. secundus, qui enim Deum scire non potuerunt.
(e) Colb. secundus, sine admiratione.
(f) Editi, principium primum posuit. Codex noster
et Colb. secundus, principium primo posuit, bene.
Ita prosequitur Eustathius, ut non ingenitum quiseveratioribus corporibus complexionem atomorum
locatam, validius causas æternitatis exprimere. Vere
telam araneæ texunt, qui ista describunt: et qui
tam vacua inaniaque principia, cœlo, terræ, marique
conscribunt. Neque enim sciebant dicere: In principio fecit Deus cœlum et terram: propterea sine (e)
moderamine, et gubernatione, fortuitoque casu, agi
et ferri omnia, insito sibi impietatis decepti errore,
dixerunt. Quod ne nos quoque pateremur, primis
statim suæ narrationis elogiis mundi fabricationis
expositor, Dei commemoratione sensus nostros illuminans, dixitque: In principio fecit Deus. Quam bonus ordo (f) principium primo posuit: ut non ingenitum quidam mundum arbitrarentur. Deinde subdidit, quia fecit: ut ostenderet quia creaturæ opus,
pars exigua virtutis est conditoris. Nam sicut figulus,
vasis deformatis, nec artem potest amittere, nec virtutem: sic opifex rerum Deus, non uni facturæ sufficientem potentiam possidens, infinitate penitus
excedens, solo momento propriæ voluntatis, magnitudinem eorum quæ cernuntur exstruxit. Quod si et
principium mundus habet, et factus est; quære
quis illi dedit principium, et quis ejus fabricator.
est. Quod ne humana forsitan cogitatione discutiens, a veritatis tramite deviares: prævenit instruens nos doctrinis, et animis nostris, tanquam
signaculum cujusdam custodiæ figens, venerabile
mox Dei nomen inseruit dicens: In principio fecit
Deus. Igitur beata natura, et opulenta bonitas, dilectissimaque cunctis rationem habentibus, ac nimium carissima pulchritudo, princeps omnium quæ
sunt, fons vitæ, (h) intelligibile lumen, inaccessibilis
sapientia, Ipse fecit in principio cœlum et terram.
3. Non ergo infecta esse vel improvida quæ viden -
tur opineris, o homo; nec quia circum te discurrunt
ea quæ moventur in cœlo; nec quod ipsius circuli
initium,nostro sensui comprehensibile non habetur,
idcirco sine principio esse vertibilium corporum natura credenda est. Neque enim orbis iste, id est, ^planum hoc rotundumque schema, quod sub uno puncto continetur,quia nostrum diffugit intellectum, nec
unde cœperit, aut quo reciderit possumus invenire:
ob hoc etiam non esse compositum debemus asserere, aut quia sensus omnino nostros elabitur, ideo
dam mundum arbitrarentur: quod cum scriberet,
non satis attendit ad vim vocis Græcæ, avapxov.
Melius igitur sic interpretabere, ne jorent qui arbitrarentur mundum sine principio esse.
(g) Editi, infinitate polius excedens. At Colb. secundus, infinitate penitus excedens, emendate. Aliquanto post duo mss., instruens nos doctrina. Editi,
instruens nos doctrinis. Sed vim verbi poslaos non
satis expressit interpres. Malim igitur, hoc nos documento præoccupat.
(h) Antiqui duo libri et editi, intellectibile nomen, corrupte. Colb. primus, intellectibile lumen,
recta. Basilius, to vospòv pwc. Statim editi et Colb.
primus, infacta esse. Alii duo mss., infecta, Subinde Colb. secundus, nostro sensu comprehensibile.
col. 873–874page 2 of 50
PG 30:873φάσκοντες είναι σοφοί.EUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER I.
revera (a) minus aliunde coepisse putabitur.Sic et tu judicio dignam renumerationem cuique pro suis fanon quia in semetipsa feruntur ea quæ volvenda circumspicis, 706 et quod planities eorum nullis mediis
(b) interponatur obstaculis, ob hoc sine principio vel
fine mundum haberi decipiaris. Transit enim schema
ejus (I Cor. VII, 31); et, cœlum terraque præteribit
(Matth. xxiv, 31): prædicatio autem cunctorum de
consummatione sæculi mandatorum, et de reformatione mundi,secundum notationem magisterii spiritalis, ex his quæ in præsentia breviter tradita sunt
declaratur. In principio fecit Deus cœlum et terram.
Omnia quæ ex tempore cœperunt, necesse est tempore terminari. Si est initium temporale, de fine
(c) non dubites.Geometrica et arithmetica disciplina,
commentitiæque scripturæ, et fabulosa astrologia,
id est occupatissima vanitas. Ad qualem igitur terminum concludenda est,cum ii qui circa memoratarum rerum indaginem vacaverunt, coæternum creatorio omnium Deo, visibilem hunc mundum esse pronuntiant, ad illius gloriam referentes circumscriptum
hunc orbem,corpusque habentem compositum, quæ
est incomprehensibilis invisibilisque natura? Qui ne
hoc quidem perspicere potuerunt: quia cui singula
membra solutioni corruptelæque subjecta sunt, ejus
etiam universum corpus iisdem casibus interire necesse est. Sed usque adeo cogitationibus evanuerunt,et
excæcalum est irrationibile cor eorum,(d) dicentesque se
esse sapientes, stulti prorsus effecti sunt (Rom. x1I, 1),
ut etiam quidam eorum sempiternum esse cum Deo
polum,et sine principio ac fine haberi, rerumque per
partes institutarum auctorem, dispensatoremque
esse audeant affirmare.
4. Quibus, ubi, vel quando sapientia sæcularis,
formidinem futuræ condemnationis initiet, qui sic
acute res vanissimas intuentes, ad concipiendam veri_
tatis prudentiam,sponte cæcati sunt. Alii stellarum
intervalla dinumerant, earumque arctoas semper lu"
centes describunt, et quantæ illarum quæ sub axe
moventur australi, a certis quidem suspiciuntur hominibus, nobis autem habentur ignotæ. Vel borealem
latitudinem,nec non signiferum circulum mille spatiis dividentes,astrorumque discursus, et præclusiones, et omnium motus principales subtiliter observentes,et post quantum temporis,unaquæque planetarum propriam circuitionem solet explere: unam
omnium rationem reperire minime potuerant,ut dicerent Deum mundi totius esse factorem, justoque
(a) Colb. secundus, minus alicunde. Statim idem
codex, feruntur hæc quæ.
(b) Editi et duo mss., interpolatur. At Colb.secundus, interponatur; et ita scripsisse Eustathium puto.ob illuf Basilii diaxontóµsvov. Mox codex noster,
et, sine fine.
(e) Editi, non dubitemus. At. mss., non dubites.
Basilius. un dupins.Ibidem mss., commentitiæque scripturæ. Vocula que deest in vulgatis.
(d) Editi, se sapientes. Colb. secundus, se esse sapientes: quod ad verbum expressum est e Græco,
φάσκοντες είναι σοφοί.
(e) Editi,institutarum actorem.Codex noster et Colb.
Patrol. GR. XXX.
cinoribus tributurum.Qui nec futuræ examinationis
intuitu, congruam cogitationem de rerum omnium
fine ceperunt: considerantes,quia mundum quoque
reformari (f) necesse est,si ad aliud vitæ schema animorum status transferendus est. Sicut enim præsens
vita cognatam habet mundi hujus naturam: ita et
futura animorum conversatio familiarem speciei suæ
sumptura est habitum. Sed tantum absunt credere
quod hæc vera sint, ut passim de nobis rideant,
cum mundi hujus consummationem et reformationem sæculi prædicamus. Sane quoniam naturaliter
omnium rerum sunt prima principia, idcirco super
his quæ ex tempore cœperunt, scriptor disserens
hanc vocem præmisit dicens: In principio.fecit.
5. Erat enim quædam, ut vides, ante hunc mundum (g)substantia intellectui quidem nostro contem*
plabilis, sed inaudita relicta est: propterea quod ab
his qui imbuebantur propter sensus parvitatem,facile comprohendi non poterat. Erat antiquissima
creaturæ ordinatio; illis quæ extra mundum sunt,
apta virtutibus, orta sine tempore,sempiterna sibique propria: in qua conditor omnium Deus opera
cuncta constituit, id est, lumen intellectibile conveniens beatitudini amantíum Dominum.Rationabiles,
invisibilesque dico naturas, et omnium intellectibilium decorationem,quæ capacitatem nostræ mentis
excedunt, quorum nec vocabula reperire possibile
est. Hæc substantiam invisibilis mundi replevisse
soiendum est, sicut docet nos Paulus dicens: Quia
in ipso creata sunt omnia, sive visibilia, sive invisibiClia, sive throni, sive dominationes, sive principatus,
sive potestates, seu virtutes (Col. 1, 16), seu angelorum
militiæ,seu archangelorum conventus.Cum vero necesse erat superduci rebus hunc mundum, qui est
præcipue castigatio, et doctrina (h) humanorum animorum, deinde cunctis quæ oriuntur et occidunt,
opportunum domicilium: tunc etiam decursio temporis,simul cum ipso mundo,et animantibus quæ in
eo sunt, congenerata dignoscitur: eaque semper urgetur,et effluit,finemque nequaquam percipit commeandi.Aut non ejusmodi tenipus esse dicimus,oujus pars quæ emensa est non videtur, quæ autem
ventura est necdum adfuit, quæ vero præsto est,antequam sensui nostro notescat, elabitur? Talis etiam
natura gignentium est, aut crescens videlicet, aut
decrescens: cujus stabilitas et fundatio nihil habet
secundus auctorem: quam scripturam veram esse et
emendatam ex eo intelligitur, quod legamus apud
Basilium, altiov. Haud longe editi et codex noster,
ad concupiscendam veritatis prudentiam.At Colb.secundus, ad concipiendam, rectius.
(^) Antiqui duo libri, necesse est. Illud est in editis desiderabatur.
(g) Vocem substantia addidimus ex Colb. sccundo.
Nec ita multo post Colb. secundus, opera cuncta.
Editi, certa opera: quo in libro insuper pro intellectibile legitur intelligibile. Statim hic ipse codex, et
omnium intelligibilium.
(h) Colb. secundus, humanarum animarum.
col. 875–876page 3 of 50
PG 30:875θέντος ἀεὶ εἰς ἕτερα τεμνομένου. καὶ ὑφαντικῆς.creaturæ, quæ sine ullo momento temporis est construota, dictum est: In principio fecit; quoniam individua quædam res est, et indistincta, principium.
Sicut enim initium viæ necdum via est, et initium
domus, necdum domus est: sic temporis initium,
necdum plenum tempus est; sed nec exigua pars
temporis. Quod si repugnans forte quispiam principium dixerit esse tempus, sciat hoc esse divisurum in multiplices portiones, id est in primam,mediam et extremam. Principium autem principii
quærere,ridiculum penitus et ineptum est. Et qui
dividit principium, duas necessario faciet pro una
partes, vel potius, plures; (c) quoniam semper illud
quod divisum fuerit, in duas sine dubio scinditur
portiones. Ergo ut doceremur simul cum Dei voluntate mundum sine tempore substitisse, dixit:
In principio fecit.Quam rem certi interpretes planius
exponentes, dixerunt: Summatim fecit Deus, id est
brevi subitoque. Igitur super principio pauca de
multis hactenus disseruisse sufficiat.
certi.(a)Paria fuerunt ergo animantium arbustorum- (Rom. 1, 20). Fortassis autem propter celeritatem
que corpora, tanquam vi cujusdam terrentis ad necessitatem insitam relegata,e tilli motui subjecta, qui
ad ortus obitusque perducit, et ex natura temporis
continetur, cognatam proprietatem rebus mutabilibus possidente. 707 Hinc consequenter relator exorsus est, manifeste de mundi constructione nos edocens, in principio fecisse Deum. Principium autem
est quod ad tempus pertinet,non quod ad antiquitatem respicit, quæ est omnibus rebus anterior. Ergo
non secundum eam dixit In principio fecit Deus, sed
post illa invisibilia et intellectibilia initium generationis eorum quæ cernuntur, sensuque comprehenduntur,enarrat.Dicitur quidem principium,et prima
motio: sicut principium recti itineris est justa facere
(Prov. xvi, 5). Exjustis enim operibus incitamur ad
beate vivendum. Dicitur etiam principium ejus rei
quae fit ex aliqua (c) subsistente materia, sicut in domibusfundamentum, in navibus carina, et secundum
quod dictum est: Initium sapientiæ timor Domini
(Prov. 1, 7). Etenim tanquam munimentum et fulcimentum quoddam ad fidei firmitatem præfertur
semper cum timore religio. Sed et structibilium operum prima pars principium nuncupatur: sicut sapientia Beselehel erga tabernaculi decus. Actuum
quoque fit plerumque principium bonus exitus inceptorum siout in largitate misericordiæ, sequitur
prosperitas Dei, et in operatione virtutum, finis ille
habetur, qui in promissionibus est locatus.
6. Toties igitur nominato principio, considera si
non præsens vox omnibus significatis accomoda
est. Etenim ex eo tempore quo mundi cœpit institutio, possibile tibi est dicere, si de præsentibus ad præterita (d) repedando, principalem diem mundane
creationis inquiras: unde tempori motus primus
accesserit. Deinde quia velut sedes et repagula quædam, cœlum terraque fundata sunt; et quia est ar- -
tifex Verbum, quod decorationem omnium quæ videntur effecit, sicut vox relati monstrat initii: et
quia non sine ratione, vel frustra formatus est mundus. Quippe qui utilem necessariumque rebus esset exitum præbiturus, si revera animorum rationabilium, sicut diximus, magisterium, et divinæ
notionis eruditionem, per visibilia hæo et sensibilia
tribuit menti nostræ regens nos, ut ita dixerim,manu, quo facilius invisibilia contemplemur, sicut dicit Apostolus: Quia invisibilia ejus, a mundi compositione per ea quæ facta sunt, intellecta conspiciuntur
(a) Codex Colb., paria fuerunt. Editi et alii duo
mss., par fuit.
(b) Editi, ad antiquitatem perspicit. Libri veteres,
respicit. Subinde Colb. secundus, et intelligibilia
initium.
(c) Colb. secunduo, ex aliqua substentante materia: quod fortassis cuipiam melius videri poterit
et ad hunc locum accommodatius. Nec ita multo
post editi, sed et instructibilium. Antiqui duo libri,
structibilium. Alius, exstructibilium. Subinde Colb.
secundus, significatis accommodata, etc.
(d) Colb. secundus. ad preterita repetendo, haud
dissimili sensu. Aliquando post idem codex, et sensibilia tribuat. Subinde ille ipse codex, a mundi
constitutione.
7.() Sane sciendum quoniam artium omnium, aliæ
factrices, aliæ negotiales appellantur, aliæ contemplatoriæ,et contemplatoriarum quidem finis est sola
mentis intentio, negotialium autem motus ipse corporis: qui cum desierit, nihil reliqui est, nec ultra
videntibus demonstratur. Nam saltationis et cantuum
nullus exitus est: sed in semetipsam operatio tota
consumitur.In artibus vero factricibus, etiamsi labor
actusque cessaverit, manifestum tamen est opus earum, sicut fabrilitatis, (g) architecturæ, et texture
et his similium, quarum licet artifex præsto non fuerit, ratio tamen artis ipsius apparet, possumusque
de opere conspecto peritiam cujusque artificis admirari. Ergo ut certum fieret quia mundus arte perfectus est, qui cunctorum visibus habetur expositus,
quatenus per eum fabricatoris sui sapientia nosceretur: non alia voce Moyses usus est, sed dixit: In
principio fecit Deus. Non construxit aut composuit,
sed fecit.Quamvis nonnulli eorum qui vana opinione
præventi sunt,sempiternum mundum cum Deo esse
dicentes, nullo modo ab ipso factum concesserunt,
sed tanquam obumbrationem quamdam virtutis esse
divinæ.(h) Ferunt enim eum sponte compositum,et
quamvis Deum ejus haberi fateantur auctorem; ita
tamen fatentur, ut sine voluntate ipsius processisse
confirment, sicut ex corpore umbram, vel ex luce
(c) Editi, cum illud. Codex noster, quoniam illud.
Colb. secundus, quoniam semper. Basilius, tou diaipsθέντος ἀεὶ εἰς ἕτερα τεμνομένου.
(f) Sic Colb. secundus. Vox sciendum abest a vulgatis. Mox Colb. secundus, videntibus demonstratur;
et ita quoque scriptum invenimus in nostro codice,
sed secunda manu duntaxat. Editi, visentibus demonstratur.
(g) Editi, architecturæ et his similium. Colb. secundus, architecturæ et texturæ et iis similium; quæ
scriptura quin vera sit dubitari non potest,cum legamus apud Basillum, καὶ ὑφαντικῆς.
(h) Editi, fertur enim.Codex noster et Colb. secundus, ferunt. Aliquanto post Colb. secundus, vel ex
luce splendorem.
col. 877–878page 4 of 50
PG 30:877μηδὲ κατατρίβεσθαι τοῖς λογιστEUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER I.
fulgorem. Volens itaque hujusmodi errorem propheta qui minime fortem crassam que naturam in cœli com
corrigere, hac verborum subtilitate potius usus est
dicens: In principio fecit Deus, id est non causam
præstitit utesset solum, sed fecit ut bonus utilem,ut
sapiens optimum, ut potens maximum. Cum enim
dicit: Quia fecit, quemdam sine dubio declarat artificem, qui singulorum compositione membrorum, per
omnia convenientem sibimet et congruum formavit
mundum. In principio fecit Deus cœlum et terram.
708 Ex duobus igitur summatibus elementis,omnium substantiam designat (a) exstructam:colo quidem privilegia digniora contribuens, terram vero in
secundo creaturarum loco constituens; et si quid
alius est medium,cum principalibus istis una perfectum cst.lta quamvis nihil de aere, vel igne,vel aqua
dictum sit te tamen prudentia propria necesse est
intelligere. Primo quidem, quia omnia in omnibus
sunt permixta.Siquidem aquam, et aerem, et ignem
terræ cohærere certissimum est: nam et ex ferro et
ex lapidibus ignis per fricationem solet excuti:
quæ utique de tellure nascuntur.Et est mirum quo.
modo dum in memoratis abstrusa est flamma,corporibus habetur innoxia, cum vero fuerit extrinseous
elicita, devorat eam materiam in qua fuerat custodita. Aquarum quoque naturam venis subesse lerrarum fossores indicant puteorum: quibus etiam aerem esse permixtum ex eo cognoscere possumus,
quod cum fuerit humectata tellus, et temperiem solis
acceperit, mox vapores exhalat largissimos.Deinde
si naturaliter sedem superiorem cœlum sortitum est,
terra vero habetur inferior; ob hoc quia quæ leviora
sunt feruntur ad cœlum,quæ autem (c) gravia sunt
devehuntur ad terram. Contraria autem sibi sunt
inferna et superra.Quid dicendum est,nisi quia ille
qui res disjunctissimas præcepti societate conjunxit, etiam ea quæ medius utriusque elementi locus
amplectitur, suo dispensavit arbitrio? Non ergo
quæras de singulis rationem, sed illa quoque quæ
silentio Scriptura præteriit, ex his quæ relata sunt
debebis advertere.
8. In principio fecit Deus cœlum et terram. Igitur
terrena substantia, et inquisitio singulorum quæ nostris sensibus exposita sunt,tam longum nobis faciunt
narrationis affatum,ut multo plures sermones in hujusmodi examinatione disserendi sint,quam in cœteris omnibus quæ explicari possibile est. De qua re
nulla penitus commoditas ædificandæ confertur Ecclesiæ,sed super cœli quidem natura contenti simus
his quæ retulit Isaias, qui verbis usus simplicibus sufficientem nobis de so perhibuit intellectum dicens:
Qui firmavit cœlum (d) sicut fumum (Isai. L1,6), id est
(a) Editi, designat exstructuram. Antiqui libri, exstructam. Statim editi, terram vero secundo in creatura loco. Colb. secundus ut in contextu.
(b) Editi, per frictionem. At nostri tres mss., per
fricationem.
(c) Libri veteres, gravia. Editi, graviora.
(d) Editi et duo mss.,super famum male. At Colb.
secundus, sicut fumum.bene. In Græco, wosì xamvóv.
(e) Colb.secundus,nec confidere nos cogitationibus:
quo exemplo, ut aliis multis, palam est totam sæpe
D)
positione substituit. De schemate etiam ejus satis ab
eo dictum est, cum glorificatione Dei.Quis stabilivit
cœlum, ut cameram (Isai. XL, 22)? Eadem etiam de
terra sentiri suademus: minime videlicet discutientes qualis sit ejus substantia, nec conficere (e) nos cogitationibus perscrutantes quid ei subjaceat, nec
scrutari naturam qualitatibus vacuam et informem,
sed tantum scire nos convenit, quia omnia quæ erga
terram videmus, ad hoc solum ut essent ordinata
sunt,quibus rebus substantia compleretur. Itaque ad
nullum pervenies terminum,si singulas ejus qualitates persequi sermone tentaveris. Si enim discreveris
ejus nigrorem,(f) frigiditatem,gravitudinem,densitatem,et eas qualitates quæ sapore gustus comprehensibiles habentur,nihil erit penitus quod telluri subjaceat.Hæc igitur omittentes, nec illud hortamur inquiri,super quid sit terra firmata.Torquebitur enim
mens ad nullum certum exitum perveniente discursionis indagine.Sive enim aerem dixerislejus subesse
fundamini; profecto deficies cogitando, quemadmodum liquida et diffusa natura, tanto pondere depressa substitit ac non potius labitur: undique terræ
diffugiens densitatem, ac semper eminentior cum
premente consistens.Quod si aquam posueris terrenæ stabilitati esse subditam,nihilominus percunctari
necesse est, quomodo moles tam gravis et spissa,
minime sub aqua demergitur, sed ab infirmiore natura, superjectio tanti ponderis sustentatur.Si quidem ipsius etiam aquæ fundamenta quærenda'sunt,
et iterum deficiendum est cum invenire volueris
quo fulcimine resistente fundus ultimus continetur.
9.Sin autem aliud quoddam validius esse corpus
induxeris, quod terram prohibeat ad ima descendere cogitare debebis illud quoque ipsum simili
fundatum repagulo,quod non sinat inferius decidere
quæ portantur.Huic quoque ipsi, si quid confingentes
potuerimus opponere. denuo aliud subesse munimen necessario discursura est mens, et ita in infinitum cogitatione ducemur, semper his quæ inveniuntur firmamentis, alia nova quærentes.Et quanto
longius sermone progredimur, tanto magis virtutem
sustentatricem terræ superducere compellemur:qua
simul omnia quæ superjecta sunt valeat (g) sustentare. Propterea disquisitioni metas debebis imponere:ne quandoque curiositati tuæ.nimis incomprebensibilia pertractancti, verbum Job videatur obsistere,et interrogeris super quid circulí ejus iufixi sunt
(Job. xxxvI1,6). Sed et si unquam in psalmo audieris: Ego confirmavi columnas ejus (Psal. LIV, 4),
compositoriam profecto virtutem ejus,columnas inloci alicujus sententiam mutatione unius litterulæ
corrumpi. Basilius, μηδὲ κατατρίβεσθαι τοῖς λογιστ
pois. Subinde idem codex, quibus rerum substantia.
(Editi,frigiditatem, magnitudinem. Codex noster
et Colb. secundus, frigiditatem, gravitudinem, bene
Basilius, ro Bapú. Haud longe Colb. secundus, discussionis indagine. Subinde nostri tres mss., proposueris terrena.
(g) Colb. secundus, valeat subvectare, propterea
inquisitioni metas.
col. 879–880page 5 of 50
PG 30:879διὰ τὸ τὴν μέσην τοῦ πάντος εἰληφέναι χώραν. αἰθέριον σῶμα.maximarum,si quæ sit earum ratio detegamus,aut
si secus evenerit,simplicitatem fidei potiorem ceteris fieri suadeo documentis.
tellige. Quod autem dictum est: Ipse super maria miracula. Neque enim minuetur rerum dignitas
fundavit eam (Psal. XXIII, 2), quid aliud scilicet significat,quam quia undique orbem terræ,aquarum
natura circumfusa complectitur? Quomodo ergo cum
sit aqua fluida,semperque ac decliviora contendere
soleat, pendula est, et in neutram diffunditur partem? Illud quoque non reputas,quia non minorem,
sed etiam majorem difficultatem nobis ipsa tellus
709importat,cum tanto sui ponderelibrata teneatur
in aere.Sed necesse est,sive super seipsam locatam
esse concesseris, sive super aquas eam ferri dixerimus: nusquam nos a pietatis cogitatione discedere
conveniet,sed contineri virtute creatoris omnia fateamur. Hæc itaque nos oportet, et nobis ipsis suadere, et sciscitantibus ubi sit ampla,et insustentabilis terræ gravitudo firmata, respondere,dicentes:
Quia terræ fines in manu sunt Det (Psal. xcxiv, 4).
Hoc nihilominus, vel nobis ad credendum commodius, vel auscultantibus utilius poterit inveniri.
11. De coelo quoque si eadem dixeris non peocabis, licet philosophorum multiloquax disputatio
(c) plurimum super coeli natura disseruerit. Quorum alii compositum ex quatuor asserunt elementis,
ipsumque esse invisibilem, partemque habere telluris,propter insitam sibi duritiem,habere etiam ignis
societatem, ex quo quasi perspicuum putatur esse,
nihilominus etiam reliquarum portionum permixtionesamplectitur.Nonnulli autem,hujusmodi opinione
contempta,quintam quamdam naturam, in cœli compositione proprio commenti arbitrio, subjunxerunt:
quibus videtur (d) corpus æthereum, non aer esse, non
terra, non aqua, non ignis nec aliud penitus quod
simplex esse credatur, ob hoc videlicet, quod simplicibus familiare est, motum semper habere directum, quorum leviora sursum semperintendunt,graviora vero deorsum labuntur. Sed nec superior aut
inferior pars telluris,(e) vertibili motu,idem omnino
vel directum erga circuli rotunditatem continet intervallum. Quorum autem naturales motus mutari
solent, corum etiam qualitates ipsas mutabiles esse
necesse est. Licet nec de illis principalibus corporibus,quæ vocantur elementa, possibile nobis est credere cœlum fuisse compositum: quoniam ea quæ
ex diversa materia construuntur, minime sibi conveniunt, nec possunt sine vi aliqua motum tenere
concordem, ut pote singulis partibus, alium atque
alium impetum habentibus ex natura, nimioque labore quæ composita sunt, in motu continentur assiduo. Neque enim potest una atque eadem ratio,
(f) rebus interse dissimilibus ac repugnantibus consoṇare: cum ea quæ levioribus sunt amica,gravioribus contraria judicentur.Nam cum ad superna et
coelestia properamus, pondere terreno deprimimur.
Cum autem ad ima demergimur, vim facimus igni,
contra naturam suam eum pertrahentes inferius.
Elementorum autem distractio in partes ducta diversas ruinæ causas et solutionis importat. Quod
enim violenter natura recusante tentatur, celeriter
dissipatur ut pote singulis partibus per quas moles
constructa subsistit,ad suum principium redeuntibus. Propter harum igitur opinionum necessitates,
(g) secta priorum philosophorum,bi qui postea successere rescissa, proprias asssertiones subjicere feAlii duo mss.,vertibili motu: quæ scriptura,quanquam tolerabilior est, vim tamen non exprimit vocis
Græcæ,τỹ xuxλixỹ nepixivyoei, motu orbiculatim acto.
10.Licet quidam de physicis philosophis(a)taliquadam dispositione commententur terram immobilem
permanere. Ferunt enim quod in mundo sita sit, et
paribus undique collecta spatiis, ad summitatem usque non habere, quo magis valeat inclinari, et ob
hoc semper in semetipsa consistit, impossibileque
esse, ut eam patiatur æqualitas circumdata, ullum
invenire momentum, in alinm flectendi se locum.
Mediam autem regionem, non fortuito vel sponte:
nec aliqua sorte quæsitam tenere tellurem: sed naturaliter necessarieque situi ejus esse decretam.Colesti enim corpore, ulteriorem in superioribus nacto
sedem; quæcunque, inquiunt, arbitramur pondera
de locis summioribus ad imadescendere, in medium
congregantur locum; et in éas stationes totum deduci necesse est corpus in quas singulæ partes coierint. Quod si lapides et ligna, cunctaque terrena,
semper ad inferiora pelluntur: ibi erit sine dubio
propria conveniensque terræ positio. Si vero aliquid
de levioribus ex media regione movebitur, (b) id ad
superna ferri certissimum est: quoniam familiare
est rebus gravissimis ima semper appetere. Ima autem discimus,medium totius mundi locum.Non ergo
mireris, si nusquam se tellus inclinat, ut pote mediam omnium sortita sedem, in qua eam necesse
est semper stare, nullatenusque contra naturam,de
propriis finibus submoveri. Horum igitur si quid
tibi probabile videatur,ad sapientiam creatoris,quin
hæc ita disposuit, oportet te hujusmodi transferre
(a) Editi, tali quadam dispositione commentantur.
Terram immobilem permanere ferunt, quod in mundo
sita sit. At Colb.secundus ita ut edidimus. Basilius,
διὰ τὸ τὴν μέσην τοῦ πάντος εἰληφέναι χώραν.
(b) Editi, id ad supra ferri. Libri veteres, id ad superna ferri. Nec ita multo post Colb.secundus,nusquam setellus. Vooula sein vulgatis desiderabatur.Subinde Col. secundus, earum ratio.Editi,eorum, male.
(c) Editi, plurima.... disseruit. Colb. secundus ut
in contextu.
(d) Editi, corpus æternum, pessime. Codex noster,
ætherium. Alii duo, æthereum, optime. In Græco, to
αἰθέριον σῶμα.
(e)Editiet Colb.primus, vestibuli motu, gravi mendo.
Editi et duo mss., rebns interesse dissimilibus.
Colb. secundus, rebus inter se dissimilibus. Ibidem
editi, pugnantibus. Antiqui libri, repugnantibus.
Editi,acta priorum: quod quid sibi velit satis
non intelligitur. At nostri tres mss., secta priorum:
quod nemini non probabitur, si modo vox rescissa,
quæ statim sequitur, moveatur loco suo, secta priorum philosophorum rescissa, hi qui postea successerrnt, proprias, etc. Colb. secundus, propriam assertionem. Nec ita multo post Colb.secundus,siderumque substantia.
col. 881–882page 6 of 50
PG 30:881καρπίμων τε καὶ ἀκάρπων. ἀόρατον δὲ τὴν γῆν προσεἶπε. εἰς τὰ οἰκεῖα συστήματα.EUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER II.
stinarunt: quintam quamdam naturam corporis,ut mus est contemplemur. Et ex magnitudine corpodiximus, in cœli sidcrumque substantiam subesse
710 firmantes. Alius autem quidam de acrioribus,
hæc quidem quæ narravimus cuncta destruxit, properium vero dogma visus est commendare. De quibus si referre singula maluerimus, similem illis patiemur errorem.Sed eos a semetipsis vicissim dejici
relinquamus, et omni illorum contentione postposita, sequamur Moysen dicentem: In principio fecit Deus cœlum et terram, Conditoremque optimum
rerum sapientissime formatarum glorificemus, et
ex visibilium pulchritudine, illum qui nimis optirum circumscriptorum metiamur illum infinitum,
et maximum, omnemque cogitationem cordis humani suæ virtutis amplitudine transgredientem.
Nam licet creaturæ naturam minime comprehendamus, tamen idipsum quod tenuiter nostro subjicitur intellectui, tantum habet admirationis, ut
etiam velocissima mens inferior videatur his rebus
quæ in hoc mundo habentur, exiguæ, debitamque
super omnibus laudem Conditori referamus impensius: cui gloria et honor, nunc et semper, et in
sæcula sæculorum. Amen.
LIBER SECUNDUS.
processerat homo,aut quia sub aquis, quæ tunc ei
supererant,latens, nullo modo cernebatur.Nondum
enim aquæ congregatæ fuerant in propriis (d) conceptaculis, quas in unum postea collectas Dominus
maria nuncupavit. Invisibile itaque est, vel quod
oculis non potest carnalibus comprehendi,sicut mens
nostra, vel illud quod natura quidem cerni potest,
sed propter obductum sibi velamentum corporis alicujus absconditur, sicut ferrum quod in profundo
jacet. Hac itaque ratione nuno invisibilem terram
dictam esse putandum est, (e) ut pote que aquarum
superficie tegebatur.Deinde quia necdum luce, constituta,mirum non est si haberetur invisibilis: cum
aer ipse splendore carens esset obscurus.
1.Modicis mane decursis sermonibus, usque adeo dixit ob duas causas,aut quia necdum spectator ejus
abditam altitudinem intellectus invenimus,ut liberet omnino de sequentibus desperare: si enim sanctorum talis introitus est, et vestibulum templi sio
decorum et splendidum, ut elegantia suæ pulchritudinis oculos nostræ mentis irradiet, qualia censenda
sunt sancta sanctorum? Quis ergo sit ausus impossibilia contrectare; aut quis intuebitur ineffabilia,
quorum et visus est inaccessibilis,et ratio intellectus
ineffabilis?Tamen quoniam apud justum judicem,et
pro solo studio meliorum, nos contemptibilis merces est deputatu: minime nos pigeat explorare.
Nam quamvis multum dignitate hujusmodi abesse
credamur, tamen si voluntatem Scripturæ sequamur, suffragante sancto Spiritu, nec nos improbabiles judicabimur,et nutu gratiæ cœlestis ædificationem aliquam conferemus Ecclesiæ. Terra autem, inquit, eral invisibilis et incomposita. Quomodo igitur
utrisque elementis, id est cœlo et terra, pari honore constructis, cœlum quidem perfectum fuerat,
tellus vero adhuc incomposita est? Aut quid omnino
cause fuit,quo minus perficeretur, et visibilis non
esset? Igitur terræ plena compositio est propria fecunditas,id est universarum germinatio plantarum,
et arborum fructiferarum vel (a) infructiferarum copia, nec non colores odoresque florei, et alia quæ
paulo post divino jussu progenita, decoravere tellurem. Quorum quia nondum aliquid exstiterat, merito eam sermo Scripturæ incompositam nominavit.
Hæc autem etiam de coelo imperfecto rite dicemus,
(b) quoniam nec ipsum proprium sumpsisset ornatum,
quippe quod minime solis adhuc et lunæ fuerat fulgore lustratum, nec choris siderum coronatum. Ita
non videberis a veritate deflectere, si etiam cœlum
incompositum dixeris.Terram autem (c) invisibilem
(a) Illud. vel infructiferarum, addidimus ex Colb.
secundo. Basilius, καρπίμων τε καὶ ἀκάρπων.
(b) Sic mss. duo. Editi, cum nec. Ibidem in Colb.
Becundo pro rite legitur recte.
(c) Antiqui duo libri et editi,invisibilem, ob duas.
Colb. secundus, invisibilem dixit ob duas.In Græco,
ἀόρατον δὲ τὴν γῆν προσεἶπε.
(d) Editi et duo mss., conceptaculis. Colb. secundus, receptaculis. Sed sive hoo, sive illo modo lega2. Sed obtrectatores veritatis, sensu proprio Sripturas minime consequentes, ad suumque arbitrium
interpretationem trabentes earum,materiam rerum
dicunt per hujuscemodi verba monstrari, quæ quasi
natura invisibilis et incomposita atque informis erat,
et omni specie schemateque privata, quam assumptum artifex pro sua sapientia conformavit, atque ita
per eam omnia quæ videntur effecit.Quam si dixerimus ingenitam,sine dubio (f) coæquari Deo cum in
promerendis æstimatur honoribus, et iisdem quibus
ille privilegiis digna censebitur. Quo quid sit nefandius ac sceleratius,quam ut res confusa penitusque
deformis, pari dignitate prædita judicetur qua sapiens
et potens nimiumque bonus et omninm conditor
Deus? Deinde si tanta est ut omnem divinam possit
capere disciplinam,nihilominus (g) ejus substantiam
Dei videbuntur potentiæ coæquare, si tamen valet
tellus cunctam per se Dei sapientiam metiri. Sin autem minor est materia divinæ potentiæ, et sic in
atrociorem blasphemiam eorum sermo ducetur:
tur, vox Græca haud feliciter expressa est. Malim,
in proprias congregationes, εἰς τὰ οἰκεῖα συστή
ματα.
(e) Libri veteres, utpote quæ. Editi, utpote quod.
(f) Colb. secundus, coæquari cum Deo.
(g) Rursus Colb.secundus, ejus substantia Dei videbitur potentiæ coæquari,si tamen valeret tellus,etc.
Alia non est sententia. Statim idem codex, sermo
duceretur.
col. 883–884page 7 of 50
PG 30:883ἐκ δέ τούτου αὐτοῖς ὑπάρχει ἀρνεῖσθαι. οἷον δέ ἐράνου τινὸς πληρωτήν.virtutem mente incomprehensibilem et humanis
sermonibus ineffabilem contrectare.
quippe qui propter inopiam materiæ, inefficacem et figmentis, acmiserabili suarum cogitationum (f) sensu
otiosum in suis operibus Deum conantur asserere,
quos quidem humanæ naturæ talia sentire decepit
indigentia Sane(a)quoniam apud nos ars unaquæque
erga aliquam adhibitam materiam exercetur, sicut
fabrilitas circa ferrum, carpentaria circa lignum, et
in his 11 aliud est quod subjacet,aliud species,aliud
quod formatur ex specie: nam materia est quæ extrinsecus assumitur,species quæ ex arte producitur,
perfectio autem est quæ ex utraque componitur, id est
de specie atque materia: sic opinantur et de divina
operatione,schema quidem mundo de sapientia conditoris (b) allatum,materiam vero extrinsecus creatori fuisse subjectam: atque ita universum mundum
esse constructum,qui substantiam quidem possidet
aliunde quæsitam, sehema vero et figuram, ex Dei
virtute perceptam. (c) Hinc illis datur occasio negandi,
causis Deum præesse mundanis,et tanquam(d) stipis alicujus rerum genituræ portionem exiguam contulisse:minime valentes, propter intellectus inopiam,
ad culmen respicere veritatis. Nec consideraruntquia
hic quidem ars post materiam noscitur adhibita, vitæ gratia dispensendæ. Nam lana quidem fuit anterior, texendi autem usus postea repertus est, ut id
quod per naturam minus fuerat suppleretur ex arte;
lignum quoque prius fuit,quod ars dolatoria postmodum percipiens, in ususque necessarios formans,
commoditatem nobis non parvam contulit. Nam et
remum nautis,et agricultoribus ventilabrum,et bellatoribus hastam dedit.Deus autem, priusquam fierent quæ videntur, omnia mente complexus, volensque in(e) nativitatem producere quæ non erant, consideravit qualis mundus esse deberet, ejusque speciei congruam materiam congeneravit. Et ecelo quidem deputavit decentem sibi naturam, terrarum vero
schemati familiarem debitamque substantiam commodavit. Ignem vero, et aquam, et aerem distinxit
ut voluit et in ordinem deduxit quem singulorum
ratio flagitabat. Totum autem mundum, cum essetsui
dissimilis, et ex diversitate compositus, inviolabilibus cujusdam concordiæ vinculis arctatum,in unam
societatem compaginationemque devinxit, ut etiam
illa quæ multum a se positione distabant, permixtione
mutua copulata credantur. Cessent ergo fabulosis
(a) Colb. secundus et alter, sane quoniam. Editi,
sane quomodo. Ibidem Colb. secundus, adhibitam.
Editi, adhibita. Rursus Colb. secundus, ex utraque.
Alii duo mss. et editi, ex utroque.
(b) Editi et Colb. primus, ablatum. Alii duo mss.
allatum, bene. Basilius, xai.
(c) Editi, data occasione grandi, causis, etc., male.
Colb. primus, datur occasione grandi, causis, etc.,
nihilo melius, Codex nester et Colb. secundus, datur
occasio negandi,causis,etc., optime. Est certe ejusmodi
hæc lectio, ut confirmatione non indigeat: sed tamen si quam quis requirat, possit confirmari ex illis
Basilianis, ἐκ δέ τούτου αὐτοῖς ὑπάρχει ἀρνεῖσθαι.
(d) Editi,et tanquam stirpis, corrupte.Codex noster
et Colb. secundus, et tanquam stipis, emendate. In
Greco, οἷον δέ ἐράνου τινὸς πληρωτήν. Quanquam autem vox stipis mihi valde probatur, non propterea tamen putanda est placere mihi periodus tota: imo
mihi persuassimum est eam mancam esse, nec om3. Fecit Deus cælum et terram, non singula ex dimidia parte, sed integrum cœlum et integram terram, id est ipsam substantiam cum specie comprehensam.Non enim schematum repertor est Deus,sed
totius naturæ creator. Nam respondeant nobis quomodo sibi conveniunt operatrix Dei virtus et passibilis natura materiæ, quarum una, quod subjectum
est,solummodo sine figura præstitit; altera schematum peritiam possidens, ordinavit oblata, ut utrique
quod deerat præberetur ex altero,Conditori quidem,
ut haberet in quo posset artis(g)ostendere scientiam:
materiæ vero ut informitate deposita, vultum sumeret speciosum. Sed super his hactenus; ad illa vero
quæ proposuimus revertamur: Terra autem erat invisibilis et incomposita.Cum diceret: In principio fecit Deus cœlum et terram,plura reticuit,id est, ignem,
aquam,aerem,quæ utique passiones quædam de illis
principalibus procreatæ sunt, quæ omnis, ut pote
mundi consummatoria, simul sine dubio processerunt. Sed historicus hæc consulto præteriit, ut nostrum cor acueret ad industriam ex paucis occasionibus capiendam, quæ facit nos cogitantes investigare
quæ desunt.(h)Ergo quoniam minime de aqua dictum
fuerat quia fecit eam,dixit autem quod terra invisibilis habebatur, tu tecum reputare debebis quo tegmine terra velata non apparebat, quam nec ignis
abscondere poterat, qui utique lucidus potius
quam tenebrosus est, nec aer operire, cujus certe natura perspicua est: quippe qui omnium rerumspecies liquido(1) visentibus manifestat.Reliquum
est igitur ut intelligamus aquam fuisse summitati
telluris obductam; nondum enim in sua conceptacula humoris natura defluxerat. Ob hoc ergo non solum invisibilis terra, sed etiam incomposita nominatur. Licet etiam nunc aquarum abundantia impedimento est terræ,quominus fructuum copia ministretur. Hæc ergo causa exstitit, ut nec videri possit arida, et haberetur incomposita. Si quidem terræ compositio est suus, ut diximus, naturalis ornatus, id
est,segetes in planitie fluctuantes, nec non prata virentia, varioque florum colore splendentia, colles
nibus suis numeris absolutamı.Scriptum oportuerat,
fatentur tamem Deum tanquam collatorem stipis alicujus, etc.Colb. primus prima manu, stipis, secunda,
stirpis. Nec hic solum, sed et alibi sæpe, qui corrigere volunt,magis etiam corrumpunt quæ emendare voluissent.
(e) Editi, in nativitate. Codex noster et Colb. secundus, in nativitatem.
(f) Editi, sensui. Libri veteres, sensu.
Editi, ostentare conscientiam. Colb. secundus,
ostendere conscientiam.Codex noster, ostentare scientiam.
(h) Libri impressi, Ergo cum. Antiqui duo libri,
Ergo quoniam.
(i) Colb.secundus,liquido videntibus.Ibidem idem
codex, aqua fuisse summitatem.Alii duo mss.et editi, aquam fuisse summitati, non diversa sententia.
Nec ita, multo infra. Colb. secundus, sed vacua incompositaque nuncupatur.
col. 885–886page 8 of 50
PG 30:885τὸ γὰρ σκότος οὐχ ὡς πέφυκεν ἐξηγοῦν δι᾽ ὕδατος λεπτοτέρου καὶ διαυγοῦς ἀπαύστως ἐναντίων παρὰ τοῦ ἐναντίου γίνεσθαι.EUSTATH|I HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER II.
uberrimi, montiumque vertices arboribus excelsis disputant, nec tenebrarum principalem quamdam
opaci,quorum nihil habebat terra, parturiens adhuc
712 nativitatem cunctorum propter insitam sibimet
a Creatore virtutem: sed tempus exspectabat, ut præceptione divina conceptus suos proferret ad lucem.
4. Et erant, inquit, tenebræ super abyssum. Rursusque aliæ fabularum occasiones, et infandorum
figmentorum dantur his qui ad arbitrium suum detorquent verba Scripturæ. Tenebras enim non eo modo
quo (a) natæ sunt interpretantur,id est aerem quemdam obscurum, vel locum interjectione alicujus corporis obscuratum;sed virtutem dicunt malignam,vel
potius ipsam malitiam habentem ex semetipsa prinicipium, adversariam bonitati Dei, et hanc asserunt
tenebrarum esse naturam. Si enim Deus lumen est,
inquiunt, sine dubio repugnans ei virtus obscuritas
est secundum rationem sensus, non ex alio quodam
mutuata substantiam, sed est malitia sui genitrix,labes animarum, mortis effectrix, probitati contraria
quam et subsistere, et a Deo (b) factam esse contendunt. Ex hoc igitur quod non impium et profanum
dogma fingatur? Qui non lupi raptores, dilaniantes
gregem Domini, ex hac voce sumentes exordium,
simplicibus animabus obripiant? Hinc Marcionis et
Valentini,et exsecrabilis Manichæorum secta manavit: quam putredinem quis Ecclesiarum nominans
non peccabit? Quid longius a veritate secedis,o homo, causas ipse tibi perditionis exquirens, cum sit
sermo simplex et omnibus planus? Invisibilis, inquit, erat terra. Cur? quia videlicet superjecta illi
fuerat abyssus. Abyssi autem qui est intellectus, aqua
nimia infinitum habens profundum. Sed scimus, inquiunt, multa corpora etiam per aquam (c) lucidam
plerumque spectari. Quomodo ergo tunc nulla pars
terræ per aquas ostendebatur? quoniam lumine carebat,et obscuratus erat adhuc superfusus aquis aer.
Nam cum radii solis aquam penetraverint, calculos
eos qui habentur in altum sæpe prospicimus:quod
certe nullo modo fieri nocte potest. Causa ergo ut
esset terra invisibilis, superjectio fuit aquarum.Dicit
enim abyssum fuisse, qui retardaret aspectum: et
ipsa abyssus obscurata erat. Ergo nec abyssum contrariarum virtutum multitudinem, ut quidam falso
(a) Editi et Colb. primus, quo notæ sunt. Alii duo
mss., quo nata sunt; et ita legendum esse ostendunt
Basiliana illa, τὸ γὰρ σκότος οὐχ ὡς πέφυκεν ἐξηγοῦνtat. Ibidem Colb. secundus, quemdam obscuratum...
corporis obumbratum. Aliquanto post idem codex,
principium adversarium bonitatis Dei. Subinde hic
ipse codex, labes animabus.
(b) Colb. secundus, factam contemnunt: sed neque
hac, neque vulgata lectione, Græca bene exprimuntur. Igitur si quis cupiat sententiam verborum Basilii perspectam habere, ei auctor sum ut ipsum
fontem adeat. Rursus Colb. secundus, fingitur...
obripiunt. Insuper eo in libro pro raptores legitur
rapaces.
(e) Editi, lucida. Codex noster et Colb. secundus
lucidam. In Greco, δι᾽ ὕδατος λεπτοτέρου καὶ διαυγοῦς:
ibi vocem enotipo omissam videmus. Utrius
autem culpa id evenerit, interpretis an librarii, nemo, opinor, facile dixerit.
(d) Editi, inaccessibilem rebus conflictum, male.Antiqui tres libri, incessabilem. Displicet autem lectio
malignamque substantiam, bonitatique repuguantem esse dicimus. Duo enim pro posita sibi per contrarietatem,necesse est alternæ fore perniciosa substantiæ jurgiaque sibi sempiterna parientia; ut pote mutuis inter se pugnandicontentionibus obligata.Quorum si unum superaverit,sine dubio contraria pars
devicta consumitur.Quod si semper æquiparare maitiam bonitati voluerint; (d incessabilem rebus conflictum corruptelamque subjicient, modo superantibus invicem se partibus, modo sibi cedentibus.
Verum simalitiam a bonitate superari pronuntient,
quæ ratio est ut natura malitiæ non videatur funditus
interiisse? Sin (e) autem,quod dicere nefas est, miror
quomodo non fugiunt, tam sacrilegam blasphemiam
proferentes.Sed nos malitiam nascendi principium a
Deo non accepisse hac ratione firmanus, quia nihil
eorum quæ sibi contraria sunt, potest sui quidpiam
generare(/)dissimile. Neque enim vel ex vita mortis
origo processit, vel tenebras constat a luce formatas,vel ægritudine sanitatem; sed in affectuum mutationibus semper ex contrariis ad contraria trans -
lationes efficiuntur. In nativitatibus vero non ex
contrariis,sed exsimilibus res unaquæque succedit.
Ergo,inquiunt,si neque genitales sunt tenebræ,neque ex Deo factæ, unde illis origo est? Nam quia
sint(g)malæ,nullus audet repugnare vivorum.Quid
ergo nos dicimus?Quia malum est non aliqua vivą
et animata substantia,sed affectus quidam virtuti
contrarius,et a bonitate dejectus, et in pravissimorum mentibus collocatus.
5. Quapropter nolo temalum extraneum arbitrari, nec idem principalem naturam nequitia possidens opinari: sed sua quisque malitiæ(h) se auctorem esse cognoscat. Eorum enim quæ nobis eveniunt,alia suntex natura,id est senectus et languor;
alia sponte succedunt,id est fortuiti casus,qui alienis
a se plerumque negotiis incursantes vel lætitiam nobis afferunt,vel mærorem,sicut puteum fodientibus
occurrit thesauri latentis inventio; aut ad forum
pergentibus fit obviam rabidi canis adventus. Alia
vero in nostra sunt potestate;sicut voluptatum frenare (i) cupidines, temperare libidines, iracundiam
prior,non quod minus Latina sit, cum aliæ multe
ejus generis in hac interpretatione reperiantur, sed
quod
ad vocem Græcam accommodari non possit,
ἀπαύστως
(c) Colb. secundus,sin autem a malitia bonitatem,
quod dicere nefas est.Id plenius quidem esse et clarius fateor; sed vereor ne quid librarius de suo addiderit,cum simpliciter apud Basilium legatur,at 84,8
μr Offic sineïv, Davµdyw, sin minus, quod dicere nefas est, miror, etc.
(f) Colb. secundus,consimile.Ad verbum ita interpretabimur, quia nihil contrariorum a contrario suo
generatur. Verba Græca hæc sunt, did to find tw
ἐναντίων παρὰ τοῦ ἐναντίου γίνεσθαι. Statim Colb. 86cundus, a luce firmatas, non ita recte. Subinde editi,
ad contra. Libri antiqui, ad contraria.
veteres, mala.
Editi, actorem: Colb. secundus.auctorem.In Græco,apxnyov..Idem mendum aliquanto ante emendavimus.
(i) Editi,cupiditates.At nostri tres mss.,cupidines.
col. 887–888page 9 of 50
PG 30:887πᾶσαν οὖν τροπικὴν καὶ δι᾽ ὑπο νοίας ἐν γέ τῷ ταρότνι κατασιγάσαντες. δι᾽ ὑπονοίας.Sed τὴν πρὸς τὸν Ἑβραΐδα γειτνίασιν. 80 ὄρνιθοςcohibere;vel instigantem vitare,vel veritatem sequi' ram rotunditate conclusum, habens corpus spissum,
vel odisse mendacium,mitem moribus esse vel asperum, humilem vel elatum. Quarum igitua rerum domini habemur,earum aliunde non mutuamur initia.
Itaque recognosce quia quod proprie malum est, ex
commissis arbitrii liberi capit exordium.Neque enim
si malum ex necessitate descenderet,tantus peccantibus legum metus incumberet:aut judices supplicia
718 criminosis digna statuerent.Hæc mihi dicta
sint super eo quod proprie malum est. Egritudinem
vero vel egestatem,aut ignominiam,et alia quæ solent mostificare mortales, (a) necdum in malorum
censeo partem ponenda; quia nec eorum contrarlæ
causæ in maximis bonorum sedibus collocantur:quorum alia sunt naturalia,quæ plerumque nobis videntur utiliter evenire.Quapropter (b) suspectam de
moribus narrationem in præsentia compescentes,
considerationem potius tenebrarum simpliciter, ac
sine ulla calliditate nostris mentibus attrahamus.
Flagitat autem sermo scire nos, si tenebræ congeneratæ sunt mundo, etsi anteriores putandæ sunt esse
quam lux.Quod si ita est, our deterior res meliore
habentur antiquior?Quanquam asseramus has quoque tenebras non exsui constare substantia,sed esse
vitium quoddam in aere, subtracta luce confectum.
Et rursus quærendum est qua luce locus mundi
repente privatus est.Arbitramur enim quia si fuit
quidpiam,ante institutionem sensibilis hujus et corruptibilis mundi, profecto in luce fuit. Neque enim
dignitas angelorum, nec omnium cœlestium militiæ,
vel si quid est nominatum,aut incompellabile, aut
aliqua rationabilis virtus, vel ministrator spiritus,
degere posset in tenebris,sed in luce, et lætitia decentem sibi habitum possidebat. De qua re neminem puto contradicturum. Quisquis ergo lumen
illud quodsuper cælos est in bonorum promissionibus opperitur,de quo Salomon dicit: Lux justis semper
(Prov.XIII, 9).Et Apostolus: Gratias agentes Deo et
Patri,qui nos fecit idoneos in portione sortis sanctorum in luce (Col.1,12). Si enim damnati in tenebras
ultimas abigantur,hi qui remunerationem pro dignis operibus præstolantur, in ea sine dubio luce,
quæ est extra mundum,quietis domicilium sortientur.Igiturquia constat factum esse colum præceptione Dei subitoque distensum, ac familiari circum teret adeo validum, ut possit ea quæ extrinsecus habentur ab interioribus separare; ob hoc necessario
post se regionem relictam, carentem luce constituit,
ut pote fulgore qui desuper radiabat excluso. Tria
enim simul oportet in umbra facienda concurrere,
lucem, corpus, et obscuratum locum. Ergo mundunas tenebras, ex umbra cœlesti corporis exstitisse
sciendum est. Tu vero per exemplum manifestum
adverte quæ dicimus.Si sub meridianis horis tabernaculum tibi quoddam ex materia densa nimis ot
opaca fundaveris, in spontaneis te ibidem tenebris
collocabis. Tales ergo et illas tenebras esse opinare,
non principaliter substitutas,sed processum secutas
alterius. Has autem tenebras ferunt abysso superferri quia extremitas aeris solita est conjungi corporum speciebus. Sed (c) tunc aqua erat omnibus
superjecta, propter quod necessario tenebras super abyssum fuisse relatum est.
(a) Editi,nedum.Colb.secundus necdum.Mox unus
codex, in malorum censeo parte.
(b) Editi, suspectam-Colb.secundus, susceptam; et
ita legi oportere multi fortasse arbitrabuntur. Sed
non dubito quin vulgata lectio retinenda sit, cum
apud Basilium legamus, πᾶσαν οὖν τροπικὴν καὶ δι᾽ ὑπο
νοίας ἐν γέ τῷ ταρότνι κατασιγάσαντες. Nemo enim,opinor,non videt Eustathium,cum suspectam scripsit,
exprimere voluisse illud,καὶ δι᾽ ὑπονοίας.Sed ut alibi
sæpe,ita hic quoque verborum Græcorum sententiam assecutus non est.Hunc locum ita conversum
oportuerat:Omnem igitur interpretationem, tropis et
allegoriis constantem,in præsentia prætermittentes,tenebrarum notionem simpliciter et citra curiositatem,
sensum Scripturæ seculi, accipiamus.
(c) Editi. aqua jam omnibus. Colb. secundus,aqua
6. Et spiritus, inquit, Dei ferebatur super aquam.
Sive diffusionem aeris istius, spiritum dicit,percipe
scriptorem portiones tibi mundi singulas enumerantem; nam fecisse Deum dicit cœlum et terram,
aquam et aerem, hunc liquidum ante diffusum; sive,(d) quod verum magis existimo, et quod his quiante nos fuere probatum est,Spiritum Dei dicit, id est
sanctum. Reservavit enim Scriptura, ut præcipuam
hujus competenter mentionem nominis declararet:
nullumque alium spiritum dictum debemus credere,
nisi sanctum qui beatæ ac venerabilis Trinitatis expletor est, et hunc Intellectum capiens, majus tibi
subinde commodum conferri reperies. Quomodo ergo
hic spiritus aquis superferebatur? dicam tibi non
meum sermonem,sed viri cujusdam genere Syri,qui
tantum aberat a sapientia sæculi quantum veræ doctrinæ proximus habebatur. Dicebat enim Syrorum
vocem facundiorem esse, et propter Hebraica(e) linguæ cognationcm; Scripturarum magis sermonibus
indulsisse. Sensus itaque dicti illius hoc modo est:
Superferebatur, inquit, Spiritus, hoc est fovebat et
vivificabat aquarum naturam,ad similitudinem gallinæ cubantis:vitalem virtutem his quæ(f)fovebantur
injiciens. Hujusmodi ergo ratio quod dixit superfcrebatur, sic interpretatur, id est ad vivificandam
aquarum naturam compellebat. Ex quo sufficienter
erat omnibus. Aliquanto post idem codex, super
aquas.
(d) Editi,quod magis existimo.Colb.secundus,quod
verum magis existimo.In Græco,&pov. Ibidem
mss. duo cum editis, præcipuam. Alius, præcipue.
(e) Antiqui duo libri et editi, linguæ cognitionem.
Ethic quoque unius litterulæ mutatio pulcherrimam
sententiam depravavit. Non enim cognitionem legi
oportet sed cognationem, ut ex Colb. secundo discimus, magisque ex verbis Basilii, quæ hæc sunt, Sɩà
τὴν πρὸς τὸν Ἑβραΐδα γειτνίασιν. Rursus Colb. 80cundus, magis quæstionibus indulsisse.
(f) Editi,fovebantur initians. Antiqui duo libri,injiciens. In Græco, Evisions, Qua vox ad ὄρνιθος refertur ita ut sensus sit... ad sim. Gall. cub. vitalemque virt. his quæ foventur immittentis. EDIT.
col. 889–890page 10 of 50
PG 30:889λόγον.EUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER II.
etiam illud quod a quibusdam valde requiritur, operatum est, sed quia coloris sui magna nobis
approbari potest: quia nec genitali potentia Spiritus 714 sanctus caret.
7. Et dixit Deus, Pint lux. Prima vox Dei naturam
luminis fabricavit, ac tenebras dispulit, mæroremque dissolvit, et omnem subito lætam speciem jucundamque produxit. Polus tunc apparuit, qui erat
interim celatus a Domino; tantaque ejus pulchritudo perclaruit, quantam nunc etiam testificatur
aspectus. Aer autem illustrabatur ex ea luce quæ
sibi erat admixta, acutamque penetrationem proprii
fulgoris,ubique per omnes suos terminos intendebat.
Sursum enim ætheri erat cœloque vicinus; latitudine autem boreales simul et australes,eoasque partes, necnon et occiduas contingebat, quippe cujus
natura lucida est atque perspicua, propter quod
nullas moras aut tempora lux per eum commeans
sustinebat. Sicut enim obtutus nostros, sine ullo
momento temporis, aer mox ad ea dirigit quæ videntur; ita lucis accessum velociter, et omni celeritate perceptum, per omnes fines suæ complexionis
infudit. Æther quoque venustius (a) illuminatum efficitur, et aquæ splendidiores apparent, non solum
quia lucis candore lustrantur, sed etiam repercussione ejus emicantes, clariorem reddunt aeris effigiem. Ita omnia vox divina, grata et honesta constituit. Nam sicut hi qui olei aspergine perspicuum
sibi profundum maris efficiunt, sic rerum conditor
Deus suis oris afflatu, jucunditatem lucis, mundo
repente constituit. Fiat lux,dixit Deus:(confestimque
præceptio fuit opus, et facta natura est, quia nihil
voluptuosius in fruendo cogitationem poterit subire
mortalium. Sed et si quando vocem sermonemque,
vel præceptionem Dei dicimus, debes advertere non
intentione motuque corporis vocem reddentis sonum quempiam destinari,nec aerem lingua (c) varberatum, esse Dei sermonem: sed voluntatis suæ momentum, quoniam propter eos qui docentur utilius
esse censemus, speciatim figurare præceptum. Et
vidit Deus quia lux bona. Quibus igitur lucem celebrare nos poterimus laudibus, cum tale de sua bonitate testimonium a Conditore meruerit? Licet divina
verba nostros paria oculos de illa judicare compellant, nam sermo non sufficit explicare quantum sensus aciei præveniens attestatur. Si enim pulcbritudo
corporea ex (d) membris inter se rite compositis, et
ex coloris venustate formatur, quomodo lucem cujus
natura simplex est, sibique per omnia similis, plena
prædicatione quod bona sit, possumus explicare?
Ita enim et aurum bonum dicimus, non quia bene
(a) Colb. secundus, illuminatus efficitur; et ita ex
regulis grammaticis legi oportere putarem, nisi
vox æther esset neutrius generis apud Eustathium,
qui in libro tertio ultra medium sic scripsit, æther
autem quis dubitet flammeum esse?
(b) Editi, mentione motuque. At nostri tres mss.,
intentione moluque.
(c) Editi, verberatum sermonem. Colb. secundus,
verberatum esse Dei sermonem. In Græco, tòv Ociov
λόγον.
(d) Colb. secundus, ex membris et coloribus inter
oblectamenta largitur. Similiter etiam stella quæ
vocitatur Antifer, omnium siderum pulcherrima nominatur, (e) non propter eximiam compaginationem
membrorum, quæ nulla sunt ei,sed quia lætum alacremque fulgorem nostris impendit obtutibus. Hujusmodi ergo Dei testimonium, non ad hoc solum
respicit quod per se lux bona est et jucunda cernentibus, sed etiam propter utilitatem que postmodum
ex ea fuit collata mortalibus, bonam dixit. Et separavit Deus inter lucem et tenebras, id est incommixtam naturam illarum, sibique ex contrarietate disparem fabricavit; quippe quas prolixis a se spatiis
et destituit et discrevit, sicut dictum est: Et vocavit Deus lucem diem, et tenebras vocavit noctem.
8. Nunc quidem post solis creationem dies appellatur,id est aer (f) sole illustratus,cum in hemisphærio quod supra terram est commoratur; nox autem
dicitur terræ obumbratio, quæ sole in occasu condito generatur, tunc autem non solum corporis
motu, sed diffusione principalis luminis, modo se
subducentis, modo denuo reducentis, secundum divinam præceptionem dies fiebat,noxque sequebatur.
Et facta est vespera, et factum est mane dies unus.
Vesperæ igitur nuncupatio,communiter intelligenda
est. Nam et incipiente die, et ad occasum vergente,
nox ei sua vicinitate contigua est: verumtamen ut.
nativitatis diurnæ privilegia reservaret, dixit primo
vesperam, dicens quia nox diem comitatur. Nam
antequam lux crearetur,nox non habebatur in mundo, sed tenebræ. Obumbratio ergo terræ quam supra diximus intercidens diem nox appellata est: et
deo novo nomine post generationem vocitata est:
Facta est itaque vespera, et factum est mane: non
dixit dies atque nox, sed vespera et mane, ut vocabuli videlicet dignitatem parti meliori tribueret.
Nam dies æque vesperam maneque contingit, et
hanc consuetudinem reperies ubique custodire Soripturam in temporibus numerandis. Dicimus enim
tot dies elapsos esse, nullam facientes noctium mentionem, sicut psalmus docet: Dies annorum nostrorum (Psal. Lxxxix, 10). Et iterum Jacob: Dies vitæ
meæ breves (g)et mali (Gen. xLvII, 9). Et alibi: Omnes
dies vitæ meæ (Psal. xx11, 6). Ergo quæ tunc histo
riæ causa relata sunt, pro legibus in posterum valitura
scriptor instituit.Et fuit vespera,et fuit mane dies unus.
Quamobrem non dixit,primus,sed unus? Et (h) certe
consequentius fueratei, qui dicturus erat de secundo
et tertio, et quarto, primum diem potius appellare
quam unum. Sed hoc dixit,aut mensuram diei simul
se compositis et ex venustate formatur.
stratus.
Codex unus, non pro eximia compaginatione.
Editi, sole lustratus. Colb. secundus, sole illu-
(g) Colb. secundus, breves et maligni. Statim editi,
quæ tum historia. Libri veteres,
quæ tunc historiæ.
(h) Bditi, quia certe. Antiqui duo libri, et certo.
In Græco, xxl colys. Ibidem editi, qui districturus
est. Colb. secundus, qui dicturus erat. Alii duo
mss., qui dicturus est.
col. 891–892page 11 of 50
PG 30:891διὰ τὸ ἔξω κεῖσθαι τοῦ εβδοματικοῦ τούτου χρόνου.noctis que definiens, et tempus (a) utriusque con- multa sæcula nobis Scriptura declaret dicens sæUjungens ut viginti quatuor horæ unius spatium
diei viderentur efficere, subaudientibus videlicet
nobis, quia nuncupatione diei, nox quoque debet
intelligi. Unde, etiamsi unum ex his fieri longiorem, solstitiali immutatione 715 contigerit, præfinitum tamen tempus horarum utriusque complectitur intervalla, tanquam si dixeris viginti quatuor
horas ad mensuram unius diei pertineri: vel unum
forsitan dixit, ob hoc, quia in cœlo de certis signis
in eadem iterum sub uno die processio solis et reversio celebratur. Ita quoties vespera vel mane, secundum solis circuitum, terrarum orbem complectitur, non ampliore tempore quam unius diei spatio,
propria solet curricula definire. Vel sicut secretior
tradit ratio, Deus cum naturam temporis procrearet, et mensuram ei signaque certa ex dierum constituit intervallis et per septimanam numerari
voluit, eamque semper in semetipsam converti præcepit,motum temporis metientem, rursusque (b) septimanam supplerijussit unius diei spatio,qua: septies
in semetipsa reflectitur. Hæc enim ratio est volubilium schematum,ut a se incipientia semper in semet.
ipsa ferantur. Quod etiam sæculorum proprium est,
quæ per sua se incessanter vestigia revolvendo, terminum nulla ratione percipiunt. Propterea verticem
temporis non primum, sed unum nuncupavit diem:
ut ex ipsa nuncupatione cum sæculo sibi servaretur
affinitas.Rerum enim simplicium,nihilque commune
cum aliis habentium, specimen indicans congrue
penitus et decenter nominatus est unus. Et quamvis
(a) Antiqui duo libri et editi, utriusque contingens.
At Colb. secundus, utriusque eonjungens, et ita scribendum judicavimus ob illud cuvantov. Mox editi,
videntur efficere. At nostri tres mss., viderentur.
(b) Antiqui duo libri et editi, rursusque septimanam
supplere jussit unius diei spatia. At Colb. secundus
ut in contextu. Ibidem codex noster, qui septies.
(c) Editi et Colb. primus, sive sæculum, sive septimum dixeris. Colb. alter, sive secundum septimum
dixeris. Vetus codex qui apud nos servatur, sive
lorum esse sæcula, tamen nec ibi primum, aut secundum, aut tertium sæculum numeratur. Unde causarumpotius diversarum actuumquedifferentias, et non
sæculorum circuitus et successiones ac fines datur
intelligi. Dies enim, inquit, Domini magnus et lucidus
(Joel. 11, 11). Et alibi: Quid vobis quærere diem Domini? Qui tamen tenebras habet, non lucem (Amos v,
18). Sed tenebras eas dixit quæ deputatæ sunt sibi
dignis. Nam inocciduum et sempiternum diem illum
sermo testatur, quem etiam octavum psalmus appellat quippe qui extra tempus habetur. Sive ergo
dien, sive (c) sæculum,sive septimum dixeris,ex eodem trahiturintellectu, singulariter et non multipliciter declaratur. Itaque ut ad futuram vitam nostra
cogitata dirigeret, diem principalem, qui est imago
sæculorum, unum non immerito vocitavit, ut poto
lumini æquævum. Dico autem sanctum Dominicum
qui resurrectione glorificatus est Salvatoris. Et hoc
est quod dixit: Facta est vespera, et factum est mane
dies unus. Sed vesperæ quidem illius narratio occupata, præsenti vespera modum cursui nostræ disputationis imponit. Pater autem veræ lucis, qui diem
cœlesti lumine decoravit, et noctem ignis radiis clarefecit, qui venturi sæculi requiem merentibus præparavit, corda vestra perlustret agnitione veritatis,
et intemeratam custodiat vitam vestram, præstans
vobis honeste ambulare, quatenus fulgeatis ut sol in
claritudine sanctorum suorum, ad exsultationem
meam in diem Domini, cui gloria et honor, nunc
et semper et in sæcula sæculorum. Amen.
sæculum septimum dixeris: in quibus omnibus vitii aliquid inesse suspicor. Mihi igitur verisimile
fit vocem septimum loco motam fuisse, eamque
reponi debere paulo altius, hoc modo: Quippe qui
extra tempus septimum habetur: cui conjecturæ non
parum favent Basiliana illa, διὰ τὸ ἔξω κεῖσθαι τοῦ
εβδοματικοῦ τούτου χρόνου. Utut hæc sunt, nihil in
contextu mutavimus, fidem librorum antiquorum
secuti. Aliquanto post Colb. secundus, ut sol in
claritate.
LIBER TERTIUS.
4. Primæ diei opera, vel potius unius,neque enim
fas est ei nos detrahere dignitatem quam a Conditore
promeruit, cum per se singulariter ederetur, nullatenus aliarum connumerata curriculis, (a) cum omnia
quæ in ea facta sunt, heri noster sermo disseruit. Et
hæc passim dividens, alimoniam matutinam, vespertinamque lætitiam præstitit animis auditorum; nunc
autem ad miracula secundi diei properamus. Hoc
autem commemorans, non in referentis potentia
colloco quæ dicuntur, sed in Scripturæ gratia, quæ
naturaliter possidens intelligendi facilitatem, illis
amorem suum cordibus inspiravit, qui persuasioni
superfluæ anteferunt veritatem; sicut et psalmus veri
(a) Editi,cum omnibus. At nostri tres mss.,cum omnia. Statim editi,intelligendi facultatem.Libri veteres,
intelligendi facilitatem. In Græco, rò súnapádexTOV.
suavitatem demonstrans, ita dicit: Dulcia faucibus
meis verba tua, super mel ori meo (Psal. cxvIII, 103).
Heri itaque, quantum possibile fuit, erga verba Domini commorantes vestros sensus delectatione replevimus. In hodiernumque diem festinanter occurrimus,sequentium rerum miracula spectaturi. Verumtamen minime latere nos potuit,quiamulti opifices labore suarum manuum victitantes, circumstant nos,et
admonent ut narrationem propositam brevitate stringamus, ne'diutius extrahantur ab opere. Quibus hoc
respondeo, quia pars modica temporis fenerata Deo,
non solum ipsa non deperit, sed cum magnis ab eo
rependiturincrementis. Omnes(b) enim res quæ cccuPaulo post editi, quæ persuasioni, Colb. secundus,
qui persuasioni: recte.
(b) Editi, omnes enim res. Antiqui duo libri, omnis
col. 893–894page 12 of 50
PG 30:893διά τινος συνεργοῦ.EUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER III.
pationum causas efficiunt, Dominus omnipotens
opportune scilicet tribuens corporibus fortitudinem,animisque lætitiam, nec non facultatem negotiis peragendis, si tamen nos sæcularibus præponenda spiritalia censeamus.Quod si forsitan in præsenti vita, remunerationem bene gestorum recipere
non potuerimus, 716 futuris tamen sæculis,copiosos sine dubio thesauros sortiemur. Quapropter obsecro vos ut omnes cogitationes mundanas de vestris mentibus excludatis, et penitus mihi vos integros præbeatis. Neque enim ullum commodum capiet præsentia corporalis; cum mens curis implicata terrestribus, creditur (a) absentare.
2. Et dixit Deus: Fiat firmamentum; et sit separans
inter aquam et aquam. Jam quidem hosterno die audivimus verba Domini dicentis: Fiat lux, hodie, Fiat
firmamentum. Plus tamen quiddam videntur habere
præsentia. Neque enim verbum in nudo præcepto
remansit, sed causa per quam quæritur firmamenti
productio apertius declaratur;id est, ut dividat inter
aquam et aquam. Primo quidem reputemus, discutientes quomodo Deus alloquitur, nostro ne, id est
hominum more, qui prius futuræ rei formam concipimus intellectu; deinde ex subjectis congruas et familiares unicuique significationes colligentes exprimimus,et post hoc ministeriis vocalium officiorum cogitata manifestantes,per (b) aeris crepitum et articulati sermonis obsequium, publicamus sensum corde
conceptum. Et quomodo non insanire dicendus est
quiDeum talibus officiis indigere pronuntiat ad explananda quæ cogitat; cum magis pium sit asserere,
quia voluntas divina, et prior impetus mentis ejus,
Verbum est Dei? Quod ideo in specie quadam Scriptura figuravit, ut ostenderet quia non solum fieri
voluitcreaturam, sed etiam (c) aliquo cooperante perfecit. Poterat enim sicut ex initio de omnibus historicus, et modo referre, quia in principio fecit Deus
cælum, deinde fecit lucem, et postea firmamentum:
nuno autem Deum jubentem et loquentem videtur
inducere, nullo nos impediens fascino quominus vestigiis (d) indiciisque perducti, ad contemplationem
ejus qui est ineffabilis veniamus. Quæ enim labore
quæsita sunt,et jocunde percipiuntur,et diligentissiquæsitasunt,etjocunde
me conservantur. Nam quorum facilis habetur adeptio,eorum sine dubio fastidiosa possessio est, propterea nostramitem veræ rationis ingressos, ad exploranenim res. Vulgatam lectionem retinendam censemus, sic tamen ut aliquod verbum post vocem
omnipotens suppleatur, hoc modo: Dominus omnipotens
submovebit, opportune scilicet, etc. Nam aliquid hoo
loco et in editis et in mss.deesse vel caco apparet.
(a) Colb. secundus, creditur absentata.
(b) Idem codex, per aeris spiritum.
(c) Editi et duo mss., aliquo operante. Colb. secundus, cooperante: verbum pro verbo,cum (ræce
legatur διά τινος συνεργοῦ.
(d) Editi, indiciisque producti. Libri veteres, perducti.
(e) Bditi, cum destinationis cooperantem latere, etc.
At Colb. secundus, cum destinatio cogitationis latere,
etc.lta hunc locum emendare conati sumus, ut, voce
cooperantem retenta, pro destinationis scripserimus
dum dirigitUnigenitum. Et certe vocifero sermone non
erat opus incorporeæ naturæ,cum(e) destinatio cogitationis cooperantem latere non posset, quippe quibus consiliorum societas, ex ipsa potestate suppcditat. Num vox propter auditum necessaria est, et
auditus propter vocem. Ubi vero nec aer est, nec
lingua, nec aures, nec tactus asperior, ad sensum
capitis repercussum sonitum perducendo, ibi neo
sermo necessarius est, sed ex ipsa, ut ita dixerim,
cardinali cogitatione fit participatio voluntatis.Sicut
ergo prædiximus, ut mens nostra consurgeret ad
inquisitionem vultus ejus de quo agimus,prudenter
et optime schema hujusmodi elocutionis assumpsit.
3. Secundo loco quærendum est si aliud præter id
quod initiofactum est ccelum, firmamentum fuit, quod
tamen et ipsum cœlum vocitatur; vel si certe duo
cœli sunt, quanquam philosophi de cœlo disputantes
tolerabilius acquiescent linguas suas truncandas
exponere,quam ut duos cœlos esse concedant. Unum
enim asserunt cœlum, cujus naturam minime pati
confirmant, ut secundum vel tertium adjiciatur ei,
quoniam,inquiunt, tota cœli substantia in unius conformatione consumpta est. Singulare namque ferunt
corpus esse vertibile, certoque ambitu oircumseptum,
quod quia in primi coli creatione profecit, nibil (g) reliqui esse ad secundi vel tertii compositionem. Sed
hæc dicentes materiam quamdam ingenitam Conditori opinantur habitam, ex prima fabulositate sequentium mendacia contexentes. Nos autem rogamus Græcorum philosophos, non (h) antea nostra
reprehendere, quam inter se valeant ipsi tenere
concordiam. Nonnulli enim ex his infinitos esse
cœlos asserunt, et mundos innumerabiles: quorum quando malesuadam professionem superaverint acriores, probationibus quibusdam ex geometriæ necessitate collectis, rursus affirmare se putant, eo quod natura non ferat, ut aliud cœlum
præter unum generari potuerit. (i) Sed eos tunc
magis nos risu dignos dicimus, maxime quia videntur sæpe quoque in aqua fieri plurimi, unde
dubitandum non est de multitudine cœlorum, et
quod vivida creatrix omnium virtus, in eorum constructione suffecerit, quorum fortitudinem et magnitudinem,si Dei potentiam contemplati fuerimus,non
arbitrabimur discrepare a fluxu liquoris, qui cum in
vacua vasa diffunditur,quibusdam interdum reflatio.
ex Colb. secundo, destinatio cogitationis.
Colb. secundus, acquiescerent. Nec ita multo
post idem codex, in unius confirmatione. Subinde
hic ille ipse codex, ambitu circumscriptum.
(g) Editi, reliqui est. At nostri tres mss., reliqui
esse.
(h) Vocem nostra ex Colb. secundo addidimus.
Editi, sed eos tanto magis risu. Antiqui duo
libri, sed eos tunc magis nos risu, etc. Aliquanto
post editi, et vivida creatrix omnium virtus. Colb.
secundus secundis curis, et an creatrix omnium virtus. Vetus hic noster codex,ct quod vivida creatrix,etc.
Sed, ut verum fatear, vox quod scripta est in nostro hoc libro secundis curis; sic tamen ut addita
sit aut eadem manu, aut certe antiquissima. Eam
vocem addendam censuimus.
col. 895–896page 13 of 50
PG 30:895κύκλων.nibus intumescit. Ergo risibilis eorum penitus pro- vero suis habere planitiem. Cessent ergo super hoc
positio est,de omnipotentis impossibilitate certantium. 717 Nos autem tantum absumus secundo
eœlo discredere: quia et tertium profitemur, cujus
beatissimus Paulus non est fraudatus aspectu (II
Cor. x11,2). Nam psalmus nominans cœlorum cœlos
etiam plurimorum nobis subjicit intellectum. Nec
tamen admirabilior ista quæstio, septem illis (a) orbibus videtur, secundum quos ferri septem stellæ,
consonanter ab omnibus prædicantur: quos etiam
reconditos in se dicunt, exemplo cadorum uno super
alium commissorum, et eos contrariis adversus se
motibus impulsos, et acuta cum gravibus temperantes, concentum quemdam et harmoniæ melos reddere dulce confirmant. Cujus rei assertores, cum fldem dictorum suorum ratione communis sensus approbare cogantur, hoc dicunt quia per veterem consuetudinem (b) intenti auribus, erga crepitum illum
qui ex prima nativitate resonuit, usu quotidiano,oppletarum aurium sensus obsurduit,atque ideo minus
harmoniam possumus auscultare, sicut in officina
fabrili, assiduis ictibus operantium contusus hebescit auditus. Verum has sæculariorum (c) meditatas
astutias illis tractare permittentes, nos ad sermonem
redeamus Ecclesiæ. Dictum est itaque a præcessoribus nostris, non esse hanc secundi cœli creationem,
sed prioris expositionem. Ibi enim carptim Scriptura
retulit cœli terræque facturam; hic curiosus rationem (d) tradiditnobis,qua unumquodque confectum
sit elementum. Nos autem dicimus quia quando et
nomen aliud, et usus proprius est in secundo, aliud
esse necessario illud (e) quod primo factum est
coelum habens naturam validiorem, quæ præstat
rebus omnibus utilitatem præcipuam.
nobis calumniam generare, jactantes quod aqua non
possit in superioribus partibus contineri. Reliquum
est ut dicatur quæ natura sit firmamenti,et cujus rei
gratia intercedere statuta est aquis. Solemne igitur
Scripturæ est in causis virtute præstantibus,hæc proferre,velut si dicatur: Dominus firmamentum meum et
refugium meum (Psal. xv11, 5). Et alibi: Ego firmavi
columnas ejus (Psal. Lxxiv, 4). Et: Laudate eum in
firmamento potentiæ suæ (Psal. CL, 1). Et sæculares
quidem firmum corpus dicunt, quasi condensatum';
et referunt quod ad distinctionem mathematici corporis indicatur; aliud est enim mathematicum, et
aliud quod intervallorum prolixitate subsistit, id
est, in altitudine et latitudine distensum. Quod autem firmum est, cum sit (h) disjunctum spatiis,
etiam duritiam possidet. Sed Scriptura consuevit
illud corpus quod est validum nimis et solidum vocare firmamentum, sicut et aerem crassum et concretum eodem solet sæpius appellare vocabulo, cum
dicit: Qui firmavit tonitruum (Amos IV, 13). Spissitudinis enim duritiem, quia spiritus conceptus in
nubibus violenterque proruptus efficit sonum tonitrualem, firmationem tonationis appellat. (i) Unde
nunc quoque arbitramur in aliqua firmissima natura,meatum aquarum lubricationemque consistere,
etcontentam vocis hujus repagulo sustineri,quoniam
de aquarum communium editione nativitatem creditur habuisse, vel certe humori coagulato similem
esse convenit æstimare: aut ejusmodi alicui materiæ, quæ ex diffusione liquoris sumpsit originem,
qualis est lapidis natura crystallini, quem ferunt ex
aquarum concretione generari. Lapis vero qui proprie lucidam possidet perspicuitatem, et qui secundum suam naturam fuerit sincerus inventus, nec
alicujus putredinis admixtione fœdatus,nec fundus rimis aliquibus fixus est, aeri similis habetur in
colore; sed nulli eorum conferre nos fas est firmamentum. Puerilis enim revera et insipientis est
mentis, talem capere de cœlestibus opinionem. Sed
neque si omnia in omnibus sunt,id est,ignis in terra,
aer in aqua, in aliis alia, nec quia eorum elementorum quæ nostris sensibus subjiciuntur, nihil sociale
habetur, vel mediarum, vel contrariarum communione causarum: ob hoc etiam arbitrari debemus,
firmamentum, aut unum ex simplicibus esse, aut
quod ex eis processit esse promiscuum, cum manifeste nobis Scriptura præcipiat nihil sensui nostro
riora. Antiqui duo libri, quomodo fluitans aqua
semperque ad inferiora. Alius, quomodo fluitans
aqua, semperque ad inferiora.
4. (f) Et dixit Deus: Fiat firmamentum, et sit dividens inter aquam et aquam. Igitur antequam radicem
eorum quæ scripta sunt attingamus, experiamur ea
quæ nobis objicienda putamus ab aliis improbare.
Sciscitantur namque nos, proponentes, si sphæræ
simile habetur firmamenti corpus,sicut visio ipsa testatur,(g)quomodo fluitans aqua, semperque ad inferiora delubricans, poterat in globositate curvati firmamenti consistere? Quid respondemus? quia non
omnimodis,quod videtur nobis suspicientibus intrinscous esse volubile, hoc etiam extrinsecus in sphæræ
similitudinem creditur esse formatum. Siquidem lavacrorum marmoreas videmus cameras, interius quidem semirotundo schemate fabricatas, in fastigiis
(a) Editi, septem illis ordinibus. Codex noster et
Colb. secundus, septem illis orbibus. Græce, tŵy Entà
κύκλων.
(b) Antiqui duo libri, intentis auribus. Alius, intenti auribus. Aliud scripsit Basilius, aliud interpres. Quare qui sententiam verborum Basilii nosse
cupiet, ipsos fontes Græcos adeat suadeo.
(c) Editi, meditatus. At nostri tres mss., meditatas.
(d) Editi, tradit....quia. Veteres duo libri ut in
contextu.
(e) Editi, primo quod. Antiqui duo libri,quod primo.
(f) Editi et duo mss., Et dixit Dominus. At Colb.
secundus, Et dixit Deus.
(g) Editi, quomodo fluctuans aqua semper ad infe-
(h) Editi, distinctum spatiis. Veteres libri, disjunctum spatiis.
Editi, tunc. Colb. secundus, nunc. Statim idem
codex, consistere, et contentam. Vocula et in editis
desideratur. Aliquanto post veteres duo libri et
editi, aut ejus alicuimodi materiæ. Alius, aut ejusmodi alicui materiæ.
(j) Sic mss. duo. At impressi libri, fæedatur. Ibidem editi, ruinis alicujus. Codex noster et Colb.
secundus, rimis aliquibus. Græce, rais diapuosal.
Subinde Colb. secundus, quæ nostro sensui.
col. 897–898page 14 of 50
PG 30:897διά τοῦτο γὰρ ἐν τοῖς ὑπὲρ τοῦ. τῶν ἀρκτῴων.EUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER III.
ficere amplius quam concessum est opinari.Nec illud næ substantiæ devoratoria scimus esse.Ignis enim
nos,quæso, prætereat indiscussum, quod postquam
Deus præcepit, dicens: Fiat firmamentum, Don sine
ratione (a) adjecit historicus: Et factum est firmamentum. Nam ante fecit Deus firmamentum. Et iterum:
Divisit Deus.Auscultent igitur surdi, ot illuminentur
ad videndum cæci. Quis autem tam surdus est, quam
qui non audit ita palam vociferantem Scripturam?
vel quis tam cæcus, nisi qui evidentibus documentis
instructus,gloriam Unigeniti non respectat? Et dixit
Deus Fiat firmamentum. Hæc vox destinationis indicat causam. 718 Quod autem dixit: Quia fecit
Deus firmamentum, perfectionis est demonstratio.
consumit aquam, quando virtute præcellit, aqua
vero cum abundaverit exstinguit ignem. Erat ergo
necessarium, neque concordare inter se firmiter
hæc elementa, nec integra (d) penitus defectione
alterius,præbere causam solutionis rerum omnium,
ideoque sufficientem gubernatur mundi reposuit
humoris copiam, ut præscriptos sibi terminos non
excedens, igneæ posset edacitati resistere. Deus
enim,qui omnia sub ponderationis et mensuræ ordinatione constituit, cui etiam gultæ imbrium numeralæ sunt, teste Job (xxxv1,27), noverat quanto tempore aqua in orbe terrarum permanere deberet, et
vel quantam igni alimoniam præpararet. Hæc est
aquarum ratio secundum creaturam. Verumtamen
usus ignis quam necessarius sit rebus humanis,
quis ita vivendi penitus expers habetur, ut hoc non
aliter nisi ex (e) doctrinæ traditione cognoverit?
Nam non solum eæ artes quæ vitæ humanæ sustentatrices sunt, indigent ignis auxilio, sed arborum etiam germinatio, fructuumque maturitas, et
animalium tam terrestrium quam marinorum nativitas, neque principio processisset, neque perduraret in tempora, si coloris beneficium defuisset.
Aquarum quoque abundantia valde fuit necessaria,
ut incessabiliter et sine intermissione pastum sibi
de his ignis attraheret.
5. Nunc in reliqua sermo vertatur. Et sit dividens
inter aquam et aquam. Infinita erat, quantum datur
intelligi,aquarum diffusio, undique alluentium terram, ita ut aliorum etiam elementorum statutos torminos videretur excedere; (b) propterea in sequentibus dicitur abyssus circumdedisse tellurem. Sed
multitudinis quidem aquarum causam paulo inferius exponemus. Verumtamen nullus nostrum, sed
nes eorum qui valde sunt eruditi et acutissime intuentes ad corruptibilem hanc fluxamque naturam,
opinando valebit reprehendere, vel (c) impossibilia
vel figmentis quibusdam parrationi conglutinata
nos verba proferre; nec exiget probationes per quas
possumus astruere super quid aquarum fuerit natura fundata. Ea enim ratione qua terram aquis
graviorem firmantes, in media omnium hanc libra-
¯ tam esse pronuntiant, illam quoque cœlestem aquam,
propter naturalem impetum ejus, semper ad ima
tendentem, et propter æqualitatem ex omni parte
collocatam, necesse est super orbem terrarum stabiliter permanere.Ergo ampla nimis erat aquarum
natura, ac non pro terræ dimensione diffusa, sed
multo largius illius ambitum superabat. Ita ex
initio magnificentissimus artifex futura prospiciens,
sequentium utilitatem ex priorum dispositione constituit.Quæ causa fuit ergo ut aquæ enormitas exuberaret in terris? Quoniam necessaria erat rebus
ignis natura, non solum erga dispensationem terrestrium, sed etiam ad perfectionem cunctorum.
Etenim brevissima semiplenaque forent omnia, si
maximis ac principalibus elementis aliquid minus
esset, quæ quidem contraria sibimet, atque alter-
(a) Editi, adjacet historicus. At nostri tres mss.,
adjecit.Haud longe editi, et factum est firmamentum.
Et iterum Colb. secundus, Et factum est firmamentum: nam et fecit Deus firmamentum. Et iterum.Codex noster ut in contextu.
(b) Editi et Colb.primus,propterea insubsicibilis dicitur, novo necdum audito loquendi genere. Cotb.
secundus,propterea in sequentibus dicitur. Eustathius
expressum voluit illud Basilii, διά τοῦτο γὰρ ἐν τοῖς
xatomy, etc.Sed tam longe a scopo aberravit, ut iongius aberrari non possit. Nam hæc verba ita reddita
oportuerat Propterea in superioribus dicitur abyssus, etc. Neque vero hoc loquendi genus, Ev toię xaTom, Eustathio soli, sed et aliis scriptoribus peritissimis errandi causa fuit et occasio.
(c) Editi, impossibilia, figmentisque quibusdam narrationi conglutinatis. Colb. secundus,vel impossibilia
vel figmentis quibusdam narrationi conglutinata, ver6. Intuere denique diligentius creaturam, et invenies vim fervoris cunctis quæ oriuntur et occidunt,
potenter hærere. Propterea terris aquas largissima
sunt infusæ,ultraque quam videntur sunt extensæ,
quæ et fundum telluris attingunt; unde etiam fontibus
et puteis largior copia manandi suppeditat, præcipitesque torrentium cursus, ut humor in multis ac
diversis videlicet horreis conderetur. Itaque ab Orientis partibus hibernis progreditur Indus fluvius omnium violentior fluentorum, sicut speculati sunt ii
qui situm orbis descripsere terrarum. De meridianis
autem locis Bactrus effluit et Choaspis,et Araxes, ex
quo Tanais, abruptus in Maoticam transit paludem.
Phasis autem de Cancasiis exit montibus, et innumerabiles alii, de (g) regionibus arctois ad Euxinum
feruntur Pontum. Ab Occidentis vero climatibus æstivis, sub Pyrenæo vertice Tartesus, atque Ister, quorum unus in exteriora maria decurrit, alter veniens
bosius quidem, sed ita tamen ut exprimatur utcunque illud, λasuaτồn. Mox edíti, quas possumus. Libri veteres. possimus.
(d) Editi, penitus defectionem. Nostri tres mss.,
defectione.
(e) Antiqui duo libri et editi, ex doctrinæ traditione. Colb. secundus, ex doctrina et ratione, Statim editi, hæ artes. Veteres duo libri, eæ artes.
(f) Editi, cursus et humor. Codex noster et Colb.
secundus, cursus ut humor, etc., optime. In Græco,
ὑπὲρ τοῦ.
(g) Editi, de regionibus Arradis: quæ vox quid
sibi velit, ne Mopsus quidem aut OEdipus divinarit. Colb. primus, de regionibus Arcadis, non clarius. Alter Colb., de regionibus arclois: quam scripturam veram esse et sinceram constat ex Græcis
illis, drò twy ȧpxτpwv.
τῶν ἀρκτῴων.
col. 899–900page 15 of 50
PG 30:899τὴν χρείαν. ἐκ τῆς ταχείας εἶναι περιστροφῆς. ταχείας τραχείας.per Europam,digeritur in Pontum. Eos autem quid surgentibus de se vaporibus exhalant, ut non ardo
necesse est enumerare, qui de Riphæis Scythiæ interioris montibus oriuntur?Quorum est Rhodanus,qui
cum pluribus aliis navigalibus fluviis,Galatas et Hesperios, 719 Celtorumque gentem, multasque finitimnas præteriens nationes, pelago miscetur Occiduo.
Nam eorum qui ex superiore meridie per Æthiopiam
descendunt,id est, (a) Tages,et Nisus, et Cremeas, et
Nilus; alii in nostrum mare influunt, alii in citeriorem devolvuntur Oceanum; licet Nilus non sit fluminibus comparandus, quippe qui more pelagi,tempore
diffusus æstivo, terram stagnare consuevit Egyptiam. Ita mundi pars habitabilis aquis tota repleta
est,non minus fluctibus æquoreis circumsopta,quam
amnibus irrigata, propter ineffabilem sapientiam
Conditoris, qui repugnatricem calori naturam, ut esset sufficiens ordinavit.Erit autem tempus quo ignis
cuncta torrebit, ut testatur Isaias, loquens ad omnium
Dominum Deum: Qui dicit abysso:Dissipaberis,et omnia flumina tua siccabo (Isai. xliv, 27). Despecta ergo
sapientia sæculari, recipe una nobiscum magisterium veritatis, nullis quidem facundiæ phaleris
exornatum, scientiæ vero ratione potissimum.
ethereus omnia quæ subjecta sunt conflagraret.Si
quidem solem quoque videmus, estate stagna leviora brevissimo temporis spatio repente siccare.
Ubi ergo aqua illa? Demonstrent nobis callidi,
dubium ne cuipiam potest esse quin fervore solis
expensa defecerit? Licet nec calidum solem dicant
esse, tanta illis suppeditat in loquendo facultas.Et
considerate quo freti documento, rebus evidentissimis adversantur. Quoniam, inquiunt, eandidus
(d) color ejus est, et non rubeus,aut puniceus habetur, ob hoc non igneum solem esse contendunt.
Calorem autem ferunt ex (c) asperiore ejus circumversione procedere, hoc vinelicet argumentantes, ut
asserant solem nihil expendere de humore. Sed
Rego, etiamsi non verum sit quod objicitur, non
refutabo sermonem, utpote mihi astipulantem.Dicebatur enim propter ignis edacitatem aquarum
necessariam esse multitudinem: nihil tamen interest utrum naturalis sit an quæsitus ardor, dummodo circa eamdem materiam similes casus exerceat, id est, sive cum inter se ligna fricantur, flamma consurgit, sive sponte succensus ignis,quæ fucrint injecta consumpserit,unus scilicet atque idem
exitus ab utroque procedit. Et certe videmus moderatricem sapientiam Dei,solem in alias partes ex aliis
transponentem,ut non semper in eisdem commoratus locis, fervoris aviditate mundanum depopuletur
ornatum. Sed nune eum ad Australem zonam, nunc
ad signa solstitialia pro temporum mutatione traducit, atque inde in arctoam regionem convertit, ut
paulatim per diversa commigrans terrenis fructibus
temperamenta custodiat. Videant tamen si non ipsi
sibi probantur obsistere,cum mare ideo confirmant
incrementis fluvialibus non augeri,quia calore solis
absorbetur, unde etiam salsa et amara ejus aqua
perficitur, ut pote quæ saporem propriæ dulcedinis,
() raptu fervoris amittit et ubi leviorem quidem partem secum aufert, graviorem vero et limosam, velut
facem aliquam hio relinquit. Sed qui de mari modo
talia disserebant, rursum mutati nullam defectionem fieri liquoris a sole pronuntiant.
7. Propterea Fiat firmamentum in medio aquæ,
et sit dividens inter aquam et aquam. Diximus quid
significat appellatio firmamenti: id est, non duram
fortemque naturam,quæ fulcimine aliquo sustentatur et pondere. Nam multo proprius ejusmodi vocabulum terra meruisset, sed propter substantiam
superiorum, quæ subtilis et rara est, nulloque
sensu comprehensibilis habetur, firmamentum
nuncupavit, comparatione scilicet corporum leviorum, quæ nec visu, nee tactu valemus attingere.
Et simul cogita locum quemdam,qui discernit humorem, cujus partem tenuiorem supernis statiouibus deputavit, crassiorem vero limosamque inferioribus destinavit, ut illa quæ ex initio facta est
temperatio permaneret, aquarum paulatim (b) minutione confecta. Sed tu quidem liquoris amplitudini non discredis, ad ignis autem vim non respectas, qui licet exiguus habeatur in visu, multitudinem tamen aquarum valet expendere.Semper enim
trahit ad se subjectas undas, in modum medicatoriæ cucurbitæ; facileque consumit eas exemplo
luminis lucernalis,quod per (c) appositam stuppam
lambens oleum mox peredit. Æther autem quis dubi.
tet flammeum esse atque torridum? Quod nisi statutis sibi a Creatore finibus frenaretur, facile cuncla
consumeret: quæ res prohibet ut non totus humor
qui rebus diversis insertus est calore solis voratus
aresceret. Ob hoc cœlestis facta est aqua loco superiore collecta, quam paludes, et fluvii, pelagusque
(a) Editi et mss., id est, Tages et Nisus, male. Quo
loco errasse arbitror non librarios, sed Eustathium
ipsum, qui cum in exemplari Græco Ste Atywv invenisset, inepte syllabam ti voci Alyov conjunxit,sicque ex his duabus vocibus effecit unam, Teatywy, unde
non mirum si id nomen Latine reddens, scripserit
Tages.
(b) Nostri tres mss., minuatione confecta.
(c) Editi, oppositam. Libri veteres, appositam.
8. Et vocavit Deus firmamentum cælum. Proprie
quidem aliud illi conveniens fuerat nomen.Scimus
tamen sæpissime cœlum dici locum spissum densatumque aeris istius palam nostris obtutibus occurrentem. Coelum autem a cernendo vocari, quod ex Græcorum melius etymologia colligimus, quod oúpavóv
appellant, áñó toỹ ópáσðaɩ, sicut dicit Scriptura, volatilia cæli (Psal. VII, 9); et alibi, volatilia secundum firmamentum cœli (Gen. 1, 20). Tale est et quod
dicitur: Ascendunt usque ad cœlum (Psal. cv1, 26).
(d) Antiqui duo libri et editi, calor ejus. Colb.secundus, color. τὴν χρείαν.
(e) Editi, ex asperiori ejus circumcursione. Antiqui
duo libri, ex asperiore ejus circumversione: quibus
verbis Eusthathius exprimere voluit Basilianum illud, ἐκ τῆς ταχείας εἶναι περιστροφῆς. Sed in hoc
erravit, quod pro ταχείας legerit τραχείας.
(f) Editi, rapto. Colb. secundus, raptu.
col. 901–902page 16 of 50
PG 30:901κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἔξεστι. Οθεν καὶ ἀπείρους φθοράς κόσμου καὶ παλιγγενεσίας εἰσάγουσιν. τροπικῶςEUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER III.
(a) Et Moyses benedicens tribum Joseph, ex finibus terjectio separavitt, occasione allegoriarum et sencoli,et mutationes solis, et concursione mensium, et
ex vertice montium benedictionem dat (Deut. xXXIII,
13); ut pote regione telluris rerum talium copiis abundante. Sed et in maledictis Israel: Sit,inquit, tibi super caput cælum æneum (Deut. xxvIII,23), indicans integram siccitatem, atque defectum liquoris aeris per
quem terrenis fructibus fecunditas optata præstatur.
Quando ergo de cœlo dicit emitti rorem vel pluviam,
720 aquas intellige, quæ superiorem tenere jussæ
sunt regionem. Conglomeratis enim vaporibus in altum,et aere ventorum flatibus condensato, exhalationes hæ quæ subtiliter nubibus inseruntur, per mutuas accessiones gutta perficiuntur, suoque pondere collisæ deorsum pelluntur. Hæc estimbrium generatio; cum vero fuerit despumatus humor, flabrorum violentia repercussus, cum frigore vehementius indurescit, concretis nebulis, nix gelata
defertur ad terram. Et omnino (b) secundum ejusmodi rationem, licet tibi omnem aquarum exspectare naturam, quomodo circum aerem qui super
nos congregantur. Nullus tamen argumentationi
eorum qui de cœlo disputant, simplicitatem spiritualium (c) velit conferre sermonum. Quantum enim
recte viventium mulierum pulchritudo meretricia
formositati præponitur,tantum noster sermo sæculari noscitur prælatus esse doctrinæ. Illi enim coactam verbis suasionem soliti sunt afferre; nos autem nudam (d) fallendi proferimus veritatem. Sed
quid opus est nos commovere certamen, illorum
mendacia repellentes, cum possimus scripturas
suas sibimet conferentes, sine nostro labore illorum
exspectare conflictum? Qui nec eloquentia differentes, nec numero pauciores, nec dignitate deteriores,
suis adversariis repugnantes, cum ignem omnia
torrere penitus ac devorare confirment, rursus de
recidivis seminibus, quæ ignis conflagratio derelinquit, causas regenerationis inducunt. Unde (c)
eliam mundos innumerabiles introducunt.
9. Sed illi utriusque professionis veritate privati,
hinc inde per inopiam subsidia sui erroris exquirunt. Siquidem et de his aquis quas firmamenti in-
(a) Editi, quia Moyses. Libri veteres, et Moyses.
Editi et duo mss.,secundum ejus moderationem
licebit Colb. secundus, secundum ejusmodi rationem
licet. Græce, κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἔξεστι.
(c) Colb. secundus, valet conferre. Aliquanto infra
editi, meretrica formositati. Antiqui libri, meretriciæ formositati.
(d) Veteres duo libri et editi, nudam fallendi proferimus. Colb. secundus, nudam fallendibus proferimus; quam scripturam legenti venit in mentem fortasse scripsisse Eustathium, fallendi artibus, librarium vero ex his duabus vocibus conflasse unam, fallentibus. Ut aliquanto post legitur, exspectare conflictum ibi pato librarios offendisse, qui pro_spectare scripserint exspectare. Græce, Ocatàs xafñoŋai.
(e) Editi et duo mss.: Unde etiam in eorum constructione suffecerit, mundos, etc. At. Colb. secundus:
Unde etiam mundos, etc. Quid in vulgatis sibi velit
illud, in eorum constructione suffecerit, non satis
intelligo neque etiam lectione altera bene exprimuntur verba Græca: Οθεν καὶ ἀπείρους φθοράς
κόσμου καὶ παλιγγενεσίας εἰσάγουσιν.
sus altioris,quasdem nobis figuras objiciunt,dicentes
spirituales incorporeasque virtutes, mutabiliter (f)
intellegi debere pro aquis, et sursum quidem super
firmamentum remansisse digniores, in humilioribus autem diversoriis ut pote crassiorbus et cœnosis, noxias constitisse. Propterea dicunt eas aquas
quæ super cœlos sunt, laudare Dominum, id est,
optimas virtutes quæ dignæ sunt, ob suæ meritum
puritatis, decentibus celebrare laudibus Conditorem.
Eas vero quæ continentur inferius, spiritus esse
pravitatis affirmant ex altitudine naturali in profondum malitiæ devolutos, quos ut turbidos, ac seditiosos, et vitiorum tumultibus fluctuantes, mare
propter varietatem sui propositi, quod mutamur assidue, nuncupatos. Sed nos hujusmodi sermones,ut
somniorum conjecturas et aniles fabulas omittentes,
aquam intelligamus, aquam esse veram, separationemque firmamenti, ita ut Scriptura tradit, accipiamus. Et si quando laudem communi omnium
Domino aquæ dicantur offerre, non ob hoc (g) æstimandæ sunt rationabilis esse naturæ. Neque enim
quia cœli enarrant gloriam Dei (Psal. x111, 1), modis
omnibus animati sunt, nec firmamentum sensibile
animal esse putandum est, quia enuntiat facturam
manuum suarum. Quod etsi dixerit quispiam,crelos
(h) quidem contemplabiles esse virtutes, firmamentum autem factricem Dei potcntiam, sermonem quidem nos hujusmodi, quamvis sit commentitius, tamen non aspernanter admittimus, sed verum hunc
esse nullatenus patiemur. Nam nec pos, aut bruma, vel frigus, aut æstus, quoniam laudare omnium
creatorem jubentur, ut ait (i) Daniel (Cap. 11), sen -
sibilis esse vel invisibilis intelligenda natura sunt;
sed consideratio eorum prudenter a sensum habentibus contemplata, glorificationem perficit Creatoris.
Non solum enim aqua quæ super coelos est,tanquam
cæteris honore præcellens propter insitam sibimet
venustatem, laudem dependit Domino; sed idem iacere etiam quæ in terre sunt invitantur, id est,dracones, et omnes abyssi (Psal. cxlVIII, 7). Ita nec abyssus, quam in pejorem partem conantur abjicere fa-
(f) Editi et Colb.primus,mirabiliter intelligi debere
pro aquis,et rursum. Quibus in verbis illud mirabilıter mirum in modum absonum est, neque hoc rursum
magis est idoneum; quia tamen librarios decepit nominum similitudo, quodammodo excusandos puto.
Legendum igitur ex aliis duobus codicibus,mulabiliter.... sursum. etc. Græce.τporixwe... xai ǎvw. Librarios si excusavi, non continuo excuso Eustathium,
imo eum graviter reprehendo, quod illud τροπικῶς
inepte verterit mutabiliter, cum vertere debuisset
tropice, hoc est per tropos et allegorias.
(g) Editi,æstimanda sint. Golb. secundus, æstimandæ sunt.
(h) Antiqui duo libri et editi,celos quidem non contemptibiles. Colb. secundus, cælos quidem contemplabiles, bene. In Græco, Dewpyrixás. Haud longe Colbbertinus uterque, nos hujuscemodi. Illud nos in vulgatis deerat.
(i) Editi et duo mss., a Daniel, sensibiles esse vel
invisibiles intelligendæ naturæ sunt. Colb. secundus
ut in contextu.
col. 903–904page 17 of 50
PG 30:903τὸν σκοπὸν τῶν γενομένων προθέμενος. ἀκολάστοις.bricatores allegoriarum, refutabilis æstimatur a petentem laudem, cum fuerit consummatus, im
Psalmista: cum et ipsa secundum suam qualitatem bymnos 721 potentiæ Conditoris emittit.
10. Et vidit Deus (a) quia bonum est firmamentum.
Non oculorum probatione dixit bonum. Neque enim
corpoream delectationem præstant nobis quæ constituuntur a Deo, nec ea illorum percipienda voluptas est quæ videntur jocunda mortalibus; sed (b)
bonum dixit opus quod artis suæ ratione pensatur¸
et ad finem futuræ commoditatis intendit. Merito
ergo (c) quidem in rationem gignentium manifestam
esse proposuit; illa quæ subinde per partes (d) effecta sunt, opifico suo virtutis sermone percurrens, ut
pote mundi consummatoria collaudavit. Nam manus et oculus, cæteraque membra simulacri ænei
sparsim projecta nulli videntur esse bona; cum autem in suum ordinem composita redigantur, speciemque congruæ formationis acceperint, a quolibct imperito facile discernuntur. At vero elementorum Creator, et ante singulorum compositionem,
noverat cujusque operis bonum: singulaque collaudans, cogitationem suæ mentis ad (e) futurum exitum dirigit formatorum. Talis ergo nunc quoque
artifex singularum partium Deus, assertor et prædicator; sed paulo post omni pariter mundo, com-
(a) Editi, quod bonum est. Antiqui tres libri, quia
bonum est.
(b) Antiqui duo libri, sed bonum dixit opus, quod,
etc. Vox opus in editis desideratur.
(c) Editi et Colb. primus, merito ergo quidem in
rationem gignentium manifestam esse proposuit: quibus ex verbis quæ apta sententia eflici possit non
video. Alter Colb., merito ergo quæ destinatione gignentium manifesta esse proposuit, non melius. Codex noster, merito ergo quidem in ratione gignentium
manifesta esse proposuit; quod quoque vitiosum esse, negaturum puto neminem, sed sio tamen ut
facile emendari possit. Igitur pro quidem velim legas quædam. Merito ergo quædam in ratione gignentium manifesta esse propocuit.Græce, & tolvov tvapyn
τὸν σκοπὸν τῶν γενομένων προθέμενος.
(d) Editi, affecta sunt. Libri veteres, eflecta sunt.
Haud longe editi, manus et oculos. Colb. secundus,
manus et oculi. Codex noster, manus et oculus. Supertiet. Sed hic jam narratio matutina secundæ die
terminum sortiatur: ut auditoribus studiosis indu
cias præbeamus, quo inter se conferre quæ dicta
snnt, memoriæque beneficio, intimis cordibus ad
utilitatem propriam retinere (✓) cuncta procurent,e
usu meditationis assiduæ, doctrinæ cibum ruminantes, post digestionem salubrem, residui flagiten
alimenta sermonis. His vero qui vivendi causas ma
nibus exercent indulgentiam medio tempore tribua
mus; ut completis operibus animum curarum nexu sotutum, rursus dapibus exhibeant vespertinis
Interea, Dominus, qui (g) magnifica fecit ex nihilo
et a nobis hæc parva verborum proferri libamina dis
pengavit, det vobis intellectum suæ veritatis; ut eı
visibilibus invisibilem reputetis, et ex magnitudine
ac pulchritudine creaturæ, (h) decentem gloriam Conditoris mens vestra percipiat, ut et in terra, et in aere, et in cœlo, et in aquis, et inter diem et noctem,
et in omnibus quæ cernuntur benefactoris monumenta certissima capiatis. Neque enim aut peccatis tempus dabitur, aut inimico locus suggerendi
contraria relinquetur, Domino vestris sensibus adhærente; cui gloria et veneratio, nunc et semper,
et per omnia sæcula sæculorum. Amen.
binde Colb. secundus, passim projecta.
(e) Editi, ad futurorum exitum. At nostri tres
mss., ad futurum exijum.
Antiqui duo libri, cuncta procurent. Editi, cunc
ta percurrent. Statim codex noster et Colb. secundus, usu meditationis assiduo.
(g) Colb. secundus, magna fecit. Alii duo mss. el
editi, magnifica fecit. Græce, à μɛyála. Aliquanto
post editi, ut ex magnitudine. Antiqui duo libri, el
ex magnitudine.
(h) Editi,decentem gloria Conditoris mensuram percipral, corrupte. Colb. secundus, decentem gloriam
Conditoris mens vestra percipiat: quod cum genuinum esse satis per se pateat, potest tamen confirmari ex Basiliano illo, avalauбavnte, percipiatis, aul
mens vestra percipiat. Aliquanto post editi et duo mss.,
et inter diem et noctem. Colb. secundus, et in die ac
nocle.
LIBER QUARTUS.
De congregatione aquarum, et apparitione aridæ disputatio.
4.Sunt urbes quædam quarum populi spectaculis inanibus actibus occupantur,ignorantes quia saltatio
mirabilibus a matutino tempore usque ad vesperum, spectationibus approbata turpissimis, publicum et
proprios oculos pascendo reficiunt: cantus etiam
blandos, (a)modulationesque lascivas, luxum nimium
generantes, sensibus suis injiciunt,quorum auscultatione diutius oblectati, nullatenus satiantur. Et tamen eos homines multi beatos appellare consueverunt, quia necessaria negotia deserentes, et artes
quibus vivendi subsidia comparantur, per desidiam
et voluptatem statutum sibi tempus vitæ peragentes,
(a) Sic mss. nostri. Illud quæ aberat a vulgatis.
(b) Editi et Colb. primus, approbata pessimis. Alii
duo mss., approbata turpissimis; quod magis accommodari potest ad vocem Græcam ἀκολάστοις.
Ibidem duo mss., perficit. Editi, perfecit.
commune perficit magisterium vitiorum. Lyrica etiam
carmina, cantusque tibicinum,et meretriciæ cantiones, cordibus audientium lapse, quid aliud quam infamiam spectatoribus inolescunt æmulantibus histriones? Nonnulli autem circensium furiali ardore detenti, noctibus somniantes pro equorum velocitate
contendunt, modo (c) currus rotantes, modo aurigas
(c) Editi et duo mss., currus notantes quod quin
mendosum sit dubitari non potest. Colb. secundus,
currus rotantes.Certe Eustathiusillud appara μsta (EVYves Latine reddere voluit; sed non ita feliciter
reddidit. Melius sic interpretari licet: Transjungen-
col. 905–906page 18 of 50
PG 30:905μεθημερινῆς. οὐ φοβηθήσεσθε.EUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER IV.
cum maria esse diversa sciamus, quæ certe multum
a se distare noscuntur? Ad illud igitur quod primum quæsitum est, hoc (c) respondebimus: quia
tu quidem post editionem præcepti divini humoris
motum cognovisti, et quia circumfluus habetur
semperque decurrens. Nam priusquam meatum
caperet ex auctoritate coelesti, nec tu eum vidisti,
nec ab alio qui viderat didicisti: unde debebis advertere quia vox Dei, naturæ formatrix est, et præceptio quæ tunc data est creaturæ, dispositionem
cunctis quæ forent gignenda præbebat. Nam et dies
et nox semel factæ sunt, et illo usque nuno, sibimet vicibus succedendo, curriculorum suorum
tempora certis portionibus divisa custodiunt.
n partem aliam transferentes, omnemque prorsus modo in unam congregationem jussa est convenire,
diurnam cogitationem tempore soporis revolvere
non desistunt. Nos autem quos Dominus, qui opifex rerum maximus et valde mirificus habetur, ad
demonstrationem suorum operum convocavit, deficere non debemus erga eorum spectacula, nec
desides fieri in auscultandis Spiritus sancti sermonibus; sed circumdantes præclaram hanc divini
operis stationem, transactaque tempora cogitationibus reputantes, contemplemur 722 cœlum quidem levatum ut cameram, sicut dicit propheta
(Isai. XL, 22), terram autem vastam nimis, immensitate vel pondere in semetipsam constare fundatam, aeremque diffusum liquidumque natura;
congruam et incessabilem spirantibus alimoniam
ministrantem, scindentemque se moventibus
omnibus, leniterque cedentem mollitudinis intercessu;aquam vero altricem corporum, et humano generi nimis utilem constitutam, ac moderate in deputatis sibi conceptaculis permanentem. Qua res, ita se
habere, de his quæ recenter lecta sunt approbabis.
2. Et dixit Deus: Congregentur aquæ quæ sub cœlo
sunt in congregationibus suis, et appareat arida. Et
vocavit Deus aridam terram, et congregationes aquarum vocavit maria. Quantas mihi calumnias in his
quæ sequuntur objeceris, exigens quemadmodum
terra possit invisibilis haberi, colore præsente, siquidem color omnis sensu comprehenditur visionis,
et fortasse tibi non videtur esse sufficiens quod diximus; quia non ad naturam, sed ad nos invisibilis
fuisse terra relata est, propter aquarum videlicet injectionem, quæ tunc (a) omnes terras operuissent.
Nuno vero ausculta Scripturam, quomodo seipsam
declarat Congregentur, inquit, aquæ, et appareat
arida. Velamentum subducitur, ut conspicua fieret,
quæ interim non videbatur. Illud etiam forsitan quis
requiret, cur id quod per naturam subest aquis, id
est, ut semper ad procliviora contendant, hoc ad
præceptionem Creatoris sermo convertit. Donec enim
in planitie fuerit aqua recondita, stabilis est, non
in veniens quo declinet, ubi verodescensus occurrerit,
irrumpente protinus parte priore, reliqua multitudo
consequitur properanter effugiens,quæ præcedit urgente venientis impulsu: tantoque velocior meatus
aspicitur, quanto majoris ponderis fuerit aqua quæ
confluit, locusque deverior. Si ergo talis natura liquoris est, differret utique præceptionem quajusserat aquas in unum conceptaculum congregari. Poterat enim sine dubio, propter naturalem impetum
in regiones concavas sponte decurrere, priusquam
terga compleret: nullus enim terrarum locus sic
æqualis est, ut aquarum situs. Deinde,inquiunt,quotes currus. Statim editi et duo mss., diuturnam cogitationem. Colb. secundus, diurnam. Græce, THC
μεθημερινῆς.
(a) Colb. secundus, omnem terram. Mox idem codex, quis requiret. Editi, quæ requiret. Subinde ille
ipse codex, velocior remeatus.
(b) Editi; differet. Libri veteres, differret. Statim
Colb. secundus, in unum receptaculum.
(c) Ita libri veteres. Vox hoc in editis desideraPATROL, GR, XXX.
3. Congregentur aquæ. (d) Jussum est aquarum
naturam diffluere, et nunquam deficit obsequendo
mandatis. Hoc autem dico respiciens ad liquidam
aquarum sortem, quarum aliæ semper manant ut
fontes et fluvii, aliæ congregatæ sunt et sistentes.
Sed mihi nuno de fluentibus sermo est. Congregentur
aquæ in congregationem unam. Si quando te (e) stantem juxta rivum subit cogitatio, reputans cujus impulsu de telluribus aqua progreditur, vel quæ sunt
horrea de quibus tam largiter effunditur, aut qui
locus ad quem cogitur pervenire, vel quomodo neo
illa deficit quæ sequitur, nec ea quæ præcessit exuberat; profecto reperies omnia hæc ex voce prima
teneri, unde etiam meatus illi suppetit sempiternus.
Quamobrem in omni semper historia memento primæ præceptionis, quæ dicit: Congregentur aquæ.
Etenim oportebat eas decurrere properanter, ut devenirent ad propriam regionem: et postquam ventum esset, stare in conceptaculis deputatis, atque
ultra non tenders. Propterea est ab Ecclesiaste dictum: In mare fluvii delabuntur, sed mare non superimpletur (Eccle. 1, 7). Quia et quod aquarum eursus urgetur, et quod mare certis circumscriptum
finibus retinetur, primæ præceptionis virtus est:
Congregentur aquæ in unam congregationem: ut non
scilicet illa quæ influit, expletis conceptaculis superfusa, cunctos similiter terrarum terminos inundaret; idcirco jussa fuit in unam se congregationem
redigere. Propterea pelagus ventis sæpe turbatum,
ac fluctibus æstuans, in altumque consurgens, ubi
littora vicina (✓) tetigerit, fervoris impetum spumando resolvens, mox frangitur atque subducitur.
Aut me non timebilis, dicit Dominus, qui arenam terminum pono mari (Jer. v,22)? Etenim mirum est quomodo res omnium quæ in terris (g) habentur infirmior arena, jussu Dei violentiam maris frenat. Quod
sisecus esset,quæ ratio vetare poterat Rubrum mare,
batur.
(d) Colb. secundus, jussa est aquarum natura defluere.
(e) Editi et duo et mss., te stante... reputantem.
Colb. secundus, te stante... reputans.
() Colb. secundus, vicina contigerit. Paulo post
editi, non timebis. Antiqui duo libri, non timebitis.
In Greco, οὐ φοβηθήσεσθε.
(g) Editi, habetur. Libri veteres, habentur.
col. 907–908page 19 of 50
PG 30:907Ασφαλτίτις.ut non Ægyptum totam, quæ utique devexior ha- corporibus sit illapsus, universum tamen orbem
betur, invaderet, proximoque pelago misceretur,
nisi præcepto Conditoris et inhibitum? Nam
quia humilior 723 est Ægyptus Rubro mari, certissime (a) docemur ab his qui Ægyptium et Indicum mare conjungere voluerunt, quorum primus
est Sesostres Ægyptius, secundus Darius Medus.
Hæc eo dixi, ut divinæ sanctionis potentiam nosoeremus. Congregentur aquæ in congregationem
unam, id est, altera non procedat ex illa, sed in
primo conceptaculo, quæ collecta est teneatur.
4. Deinde cum diceret: Congregentur in unam congregationem, docuit quia multæ erant aquæ variis
divise modis. Loca enim convallia, profundioribus
naturaliter cavata spatiis, habebant aquam collectam, nec non etiam campi pleni erant, similitudinem pelagi referentes, aliæque ejusmodi regiones,
de quibus omnibus in unam congregationem confluere sunt præceptæ. Et nullus dicat, quia si totam
terram, tunc aquarum texerat multitudo, nihilominus ea quoque loca, in qua postea jussæ sunt aquæ
concurrere,repleta tunc erant. Ubiergo deberet aqua
colligi, quæ omnes terrarum partes invaserat? Ad
hoo respondemus, quia quando præceptio data est
ut in unam congregationem coirent, tunc et susceptionis earum causa processit. Neque enim erat
illo tempore mare quod extra Gaddiros est, nec maximum illud, et solis audacibus navigabile pelagus,
quod Britannicam insulam, et [liberos occiduos alluit, habebatur, sed postmodum jussu Dei capacitas sufficiens præparata est, ut aquarum ibidem
multitudo conflueret. (b) De qua re quoniam repugnare videtur nostræ mundificationis sermo, dicentibus philosophis, eo quod minime in unam congregationem, sicut experti sumus, aqua collecta est,
dicere quidem multa et omnibus nota possemus:
(c) sed ne contendere cum talibus ridiculum videatur, quanquam etiam objicere nobis deberent paludes et stagna, nec non eas aquas que colliguntur
ex imbribus, ut per hæc assertionem nostri sermonis infringerent, sciant tamen quia maximam, perfeotamque aquarum omnium occursionem, Deus vooavit congregationem. Nam et puteus aquæ collectio
est manufacta, in profundam cavationem liquore
delapso. Non ergo quælibet aquarum conceptacula
congregationis illius vocabulum manifestant, sed illa
maxima excellensque susceptio; in quem(d)totum elementum repente collatum est.Nam sicut ignis in parvulis ac diversis quibusque materiis est dispersus,
perhibens omnibus usum necessarium, totus tamen
in æthere continetur, similiterque aer, licet singulis
(a) Libri impressi, docemur ab his, quia. Codex
noster et Colb. secundus, docemur ab his, qui. Ibidem editi, Ægyptum. Colb. primus, Ægyptium, bene. Aliquanto post Colb. secundus, hæc ideo. Alii
duo mss. et editi, hæc eo. Mox unus ms., in primo
receptaculo.
(b) Antiqui duo libri, De qua re. Vox ultima deest
in vulgatis.
(c) Editi, sed nec contendere talibus. Vetus codex
noster, sed ne contendere cum talibus. Vox cum
terræ complectitur; sic et aquarum natura quamvis variis commissa stationibus teneatur, una tamen
est maxima congregatio, quæ omne illud elementum discernit a cæteris. Lacus enim qui circa regiones habentur arctoas, vel in Hellesponto, seu in
Macedonia, vel in Bithynia congregationes sine dubio nominantur; sed modo nobis mentio est de
illa, quæ reliquis omnibus ita prolixior est, ut terrarum amplitudini coæquetur, et quanquam (s) in
minoribus quoque congregationibus aquarum inessO
multitudinem nullus obsistat, non tamen illas quis
rite maria nuncupabit: quamvis certa paludes salsugine maris infectæ sint, sicut illa quæ vocitatur(f)
Asfaltitis in partibus Judæa, vel Serbonitis, quæ inter Ægyptum Palæstinamque jacens, deserta contingit Arabia. Omnes hæ quidem paludes sunt,
unum tamen habetur mare, sicut asserunt qui peragando terras omnes obierunt. Sed Hyrcanium,Caspiumque lacum quidam in semetipsos circumsoriptos esse pronuntiant. Et sane quoniam oportet nos
historicorum cosmographiam diligentius intueri,
quid de his relatum sit audiamus. Ferunt itaque memoratos lacus occultis quibusdam perforatos, cavernis, in mare maximum suos meatus evolvere;
unde etiam Rubrum pelagus affirmatur in mare quod
ultra Gaddiros habetur effluere. Quomodo ergo, inquiunt, si Deus diversas aquarum stationes, maria
vocavit, quoniam in unum conceptaculum convenerunt, et rursus congregationes omnes, id est sinus,
quos pro schemate suo terræ circumdatio compreChendit, maria nihilominus appellantur,id est, mare
Arctoum, mare Australe, mare Eoum, mare Occiduum, et iterum uniuscujusque pelagi propria nomina sunt, Euxinum, Hellespontum, Egæum, lonum, Siculum, Tyrrhenum, et alia plurima, quorum
omnium singillatim vocabula percurrere longum
nimis et operosum est: propterea congregationes
aquarum Deus maria nominavit. Sed nos quidem
nunc ad hoc prætereuntis ordo sermonis adduxit:
ad illud vero quod dudum cœpimus revertamur.
D)
5. Et dixit Deus: Congregentur aquæ in congregationem unam, et apparent arida. Non dixit appareat
terra, ne iterum eam incompositam demonstraret,
ut pote limosam et adhuc ex aquarum inundatione deformem,atque invalidam; simulque ne soli quispiam
causam terrenæ siccationis ascriberet, merito nativitate solis anteriorem telluris ariditatem Creator instituit. Adverte namque sensu diligentius, quia non
solum aqua, quæ superfuerat terræ, sed etiam illa
quæ in profundioribus partibus latitabat, famulata
addita est quidem in hoc nostro libro, sed aut eadem manu, aut certe antiquissima.
(d) Sic Colb. secundus. Alii duo mss. et editi, in
quam. Haud longe Colb. secundus, providens omnibus usum.
(c) Veteres duo libri et editi, et quidquid in minoribus. Alius, et quanquam in minoribus.
(f) Editi, Asflaxitis. Vetus ille noster liber, Asfaltilis. Greece, Ασφαλτίτις.
col. 909–910page 20 of 50
PG 30:909κατατεταγμένα καὶ ὑποπίπτοντα τῇ αἰσθήσει,quæ διηθήσεως.EUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER IV.
tem aeri.Rursusque aer intercessione sua conciliatornaturæ repugnantis efficitur,id est, ignis et aquæ:
igni quidem sociatus per calorem, aquæ vero per
humorem. Ignis autem quoniam fervidus aridusque natura est, aeri quidem caloris interventu oobaret, per siccitatem vero terræ communicat; et hoo
modo (f) quasi circulus quidam et chorus compaginatus,alterutrum sibimet convenientibus elementis
videtur esse perfectus. Hæc ideo disserui, ut ordo
clarescerent,propter quem aridam Dominus terram
nominavit; et non potius tellurem vocitavit aridam.
Siccitas enim non postmodum secuta est, sed erat
anterior; quippe quæ sit consummatoria substantiæ ejus, atque ideo jure vocabuli hujus privilegiis
honoratur. Unde etiam tellus, ut pote principalis,
causas suæ notionis assumpsit.
præcepto domnantis effluxit. Et factum est sic. Suf- gitur, id est, per, frigiditatem terræ,per humiditaficit igitur adjectio ista,declarans vocem Conditoris
effectui mancipatam; licet relatum sit in multis cosmographis codicibus; quia collecta est aqua,quæ fuerat subter cælo in congregationes suas,et apparuit arida; quod certe nec reliquorum commentariorum ita
esse manifestat editio, nec usus exprimit Hebræorum
Nam revera superflua videretur post testimonium
724 quo asseritur,quia factum est sic, rursus de iisdem repetita narratio. Et vocavit Deus aridam terram,
et stationes aquarum (a) vocavit maria.Cur et in præcedentibus dictum est, congregentur aquæ in congregationem unam, et appareat arida, oum magis dioi
debuisset, appareat terræ; et iterum: apparuit arida,
et vocavit Deus aridam terram? Quoniam'arida videlicet proprietatis est species, designans illud quod
naturæ subjectum est; terra vero nuda causæ nuncupatio est. Sicut enim rationabilitas propria est
homini, homo autem ipse, vox est significatoria
illius animalis, cujus est proprietas, ita terræ propria præcipuaque ariditas habetur. Ergo elementum quod proprie sortitutum est siccitatem, terra
non immerito nominatur; sicut animal oui proprius est hinnitus equus appellatur.Non solum autem hoc de tellure notandum est,sed etiam in aliis
elementis propria cuique qualitas est decreta, per
quam a cæteris singula discernuntur, et quale
sit ipsum manifeste dignoscitur,id est, aqua suam
retinens qualitatem, per quam frigida demonstratur, aer habet humiditatem, ignis ardorem. Sed ea
quidem ut pote principalia compositarum rerum
elementa, secundum rationem quæ dicta est, mente
sola possumus contemplari. Ea vero quæ in corporibus (c) illapsa sunt,et visui subjiciuntur,conjunotas sibimet possident qualitates,nullumque eorum
absolutum potest esse vel simplex, quippe quæ
oculis comprehenduntur, et sensu. Nam tellus est
arida et frigida, qua humida et frigida, aer calidus
et humidus,ignis calidus et aridus: (d) atque ita per
hæc naturæ potentia provocata facit, ut temperamentis permixtionis alternæ sibimet omnia copulentur,
vicinoque elemento per sociam qualitatem unumquodque cohæreat,et propter insitam singulis communitatem, contraris misceantur, sicut terra quæ
arida est et frigida, connectitur aquis per cognationem frigiditatis; aeri autem per (e) aquam sociatur.
Etenim media horum aqua posita, tanquam duarum ])
porrectione manuum,gemina illis qualitate conjun-
(a) Editi, vocant maria. At nostri tres mss. vocavit maria.
(b) Editi, per quam cæteris. Antiqui duo libri,per
quam a cæleris. Statim editi, aqua suam vim retinens.
Codex noster et Colb. secundus,aqua suam retinens
qualitatem. In Græco, noidenta. Ibidem Colb.secundus, demonstrata est. Nec ita multo post idem codex, rationem qua dictum est.
(c) Editi, illæsa sunt. Colb.secundus, illapsa sunt;
et ita quoque legitur in veteri nostro libro, sed solum manu secunda. (træce, κατατεταγμένα καὶ ὑποπί
πτοντα τῇ αἰσθήσει,quæ vero jam in corporibus digesta sunt, et sub sensus caduni.
(d) Editi,atque ita natura per hæc potentia.Antiqui
duo libri ut in contextu.
6. Et vidit Deus quia bona est aqua. Non omninodis speciositatem eam quæ ex vultu maris emicuit,
bonam Domino fuisse visam. sermo significat pulchritudine creaturæ; sed ineffabili sapientia, quæ
sunt facta intuetur.Nobis enim revera voluptuosum
est mare,cum stabili cœperit tranquillitate candeseere, aut cum lenibus asperatum flabris, purpureum calorem cernentibus (g) ostentat; et quando
non violentis tellurem verberat fluctibus, sed velut
pacificis eam complexibus osculatur. Verumtamen non ita Deo videri bonum mare Scripturam
dixisse putandum est; ibi enim bonum, non aspectu, sed facturæ ratione censetur. Primo quia
fons quidam totius humoris qui terram rigat est
mare: quod in occultis diffusum venis, sicut approbant sorupea defossaque loca, per quæ commeans aqua marina cum aliquibus montuosis obstaculis retardata fuerit, impulsa spiritu quo urgetur perruptis obicibus procedit ad lucem, potabilis
jam efferta, (h) per defecationem, amaritudine deposita naturali; itemque fervidam qualitatem recipit, cum per certu quædam metalla transcurrit,
et fit non solum calida, sed et ardens. Quod etiam
in insulis plurimis et in diversis littoribus maritimis invenimus, siqnidem et in meniterraneis ita
fieri regionibus constat.Cur autem boc dixerimus?
ut assererem quia tellus omnis per abditas invisibilesque venas, aquis est repleta manantibus quæ
trahunt ex mari principium.
7. Bonum etiam mare Deo visum est, et propter
decursum quem peragit in profundo terrarum, et
(e) Veteres duo libri, per aquam copulatur.
(f) Editi, currulus pro circulus,negligentia operarum. Aliquanto post Colb. secundus, consummatrix
substantia. Subinde editi, verum etiam. At mss.,
unde etiam. Ibidem Colb. secundus, principales.
(g) Editi, ostendal. At mss. duo, ostendat. Statim
editi Colb. primus, scriptum dixisse. Alii duo mss.
scripturam dixisse.
(h) Editi et Colb. primus per defectionem. Colb.
secundus per ædificationem (sic). Codex noster, per
defecationem. Quam scripturam veram quidem esse
et germanam puto; sed non ita idoneam. Melius,
per percolationem, cum Græce scriptum sit ix S
diews.
διηθήσεως.
col. 911–912page 21 of 50
(a) receptaculum est fluviorum cunctarumque aqua- ma terrarum incolis ignota, navigantium relatione
rum quæ in se undique devolvuntur, manens intra
terminos suos. Bonum quoque ob hoc, quod aquis
aeriis fons quidam et origo est. Quæ cum fue
rit fota calore solano, deponit humorem subtiliorem
per tenues vapores,qui tracti in altiorem locum,fri
gidique perfecti,ut pote qui nubibus obumbrantur,
rores generant atque imbres. Et huic rei nullus
erit incredulus, si ad cacabos spumantes fervore
respexerit, qui cum repleti aqua fuerint, igne sup
posito vacui sæpe redduntur; licet ipsa quoque ma
ris aqua, solis decoqui radiis, ut nautici referunt,
affirmetur. Nam vapores exhalantes de pelago sus
cipiunt (c) penicillis, atque ita sitis consolanturar
dorem. Bonum nihilominus eo 725 videtur mare,
quia constringit insutas, non minus eis munitio
discuntur,multumque penitus vite hominum com
moditatis ex mari tribuitur. Nam ea quæ nobis
exuberant, in alias provincias regionesque trans
vehimus, et inde rursus quæ minus hic suppedi
tant apportantur.Sed unde mihi possibile erit ma
ris pulchritudinem designare, ita ut Conditori vi
sum est? Quod si mare bonum atque laudabile est
apud Deum, quomodo non cœtus Ecclesiæ catho
licæ pulchrior judioetur, in qua ætatum omnium
sexuumque diversitas, vocibus glorificatoriis ad
Deum fusis similem marinis fluctibus sonum red
dit, quæ firmiter in pacis statione fundata, nullius
quassationem turbinis sustentat hæretici? Quamo
brem perficite vos dignos remuneratione orelesti.
decus hujus ordinis conservantes in Christo Jesu,
nem perhibens quam ornatum, et quia classibus cui gloria nunc et semper, et in seculum seculo
invectabilem præstat accessum,divitiarumque cau
sas mercatoribus subministrat; et quia pluri
(a) Colb. secundus, et receptaculum. Vocula et in
editis deerat. Hoc est, et propterea quod receptacu
lum est, etc.
(b) Editi, fons quidem. At mss., fons quilam.Sta
tim editi et duo mss., fota. Colb. secundus, cocta,
male. In Græco, faλnojivý, calefacta.
rum. Amen.
(c) Pro penicillis legendum esse spongiis, discimus
ex exemplari Græco, ubi legitur, ondyyou drodeyd
pavot. Haud longe editi, nihilominus Domino. Colb.
secundus, nihilominus Deo. In Græcis legimus
napà Σɛw.
De herba seu lignis disputatio.
1. Et dixit Deus: Germinet terra herbam pabuli,
seminans semen secundum genus, et lignum fructuo
sum,faciens fructum secundum genus: cujus semen in
semetipso est. Consequenter ita postquam tellus
respiravit,eluctata jam pondus aquarum, datum illi
præceptum est germinare prius herbam,deinde pa
bulum quod etiam modo fieri videmus. Nam vox
quæ tunc emissa est, et prima illa præceptio(a)veluti
lex quædam naturæ fuit,et inhæsit terræ: creandi
fructificandique sibi perhibens in posterum faculta
tem. Germinei terra. Primum est in generatione na
scentium germinatio,deinde cum paulisper merse
rit, herba fit,et cum creverit, pabulum habetur.Ea
demque paulatim pubescens articulatur; et ita usque
ad tempestivam maturitatem seminis coalescit.Nam
herbosa viridisque species omnibus est communis.
Germinet terra herbam pabuli. Per se videlicet tellus
germinare præcepta est, nullius indigens adjumento.
Quoniam quidam opinantur plantis ac seminibusso
lem causas præstare crescendi,dum ea quæ de terra
pullulant,proprii caloris attractu,ab inis sedibus ad
superna producit,idcirco sole antiquior terrenæ fe
cunditatis ornatas emiouit, ut occasio venerandi so
lem,ut pote auctorem nascentium, his qui in errore
positi sunt auferretur, si tamen suaderi potuerint
quia priusquam ipse creatus est, erat jam terra suis
(a) Antiqui duo libri, veluti lex. Vox prior deerat
in vulgatis. Græce, olov vóμoç.
(b) Veteres duo libri et editi, posterius est. Alius
posterior est. Mox Colb. secundus,pecoribus quidem.
fructibus decorata, considerantes quod herbis et pa
bulis sol in nascendo (b) posterior est. Quid ergo dice
mus, quia pecoribus quidem Conditor alimoniam
reponebat, nostrum vero genus nullius cura dignum
provisionis habuerit? Non ita est.Nam qui bubus et
equis tuis pastum præparavit, uberiores utique tibi
divitias, et fruendi copiam ministravit, et subsidia
tuæ vitæ per illorum nutrimenta recondidit.Semi
num quoque productio quid aliud debet intelligi
quam tuæ dispensationis instructio? siquidem olera
radicesque palmarum agrestium non sit dubium ci
bos hominibus ministrare.Quod etsi (c) est aliquod
genus herbarum, alienis, non nostris usibus apta
tum; tamen id ipsum videtur nostro nihilominus
lucro proficere, nobisque omnium seminum commo
ditas deputata sentitur: et hunc esse profecto cons
tat super his quæ dicta sunt intellectum.
2. Germinet terra herbam pabuli et semen seminans
secundum genus Recte inquit; sic enim et narrationis
consequenter ordo constabit,qui nuno sibi quodam
modo creditur repugnare; et necessitas naturalis di
spensationis implebitur. Primo est enim germinatio,
deinceps herba, post hoo pabuli successio; quam
mox seminis perfectio comitatur. Quomodo ergo
cuncta quæ nascuntur e terra, seminaria esse sermo
declarat, cum nec calamus, nec gramen,nec menta,
Vox quidem ab editis aberat. Græce, toic μèv Book
pasiv. Subinde Colb. secundus, qui bobus. Alii duo
mss. et editi bubus; id quod prisco dicebatur.
(c) Illud est ex duobus libris veteribus addidimus.
col. 913–914page 22 of 50
PG 30:913τῆς κτίσεως τὸ θαῦμα. μέγα βοῶντα.EUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER V.
nec crocus, nec alia plurima nascendi principium gravissimumque terrorem (e) supplicibus ferentes:
sortiuntur ex semine? Ad hæc respondemus, quod
(a) quædam 726 eorum quæ terra producit, in radicibus et in fundo creduntur virtutem seminis obtinere, sicut calamus post incrementa recentia, rursus aliam sobolem de radice submittit reparationem
stirpis in posterum porrecturam. Hoc autem facit
non solum calamus, sed etiam alia mille, quæ sub
tellure nascentia, redivivam prolem in radice custodiunt. Unde verum esse probatum est quia unicuique nascentium, aut semen suppetit renovandi
generis, aut vis quædam seminaria sit adjuncta. Et
hoc est quod dicit secundum genus. Neque enim calami progenies potest olearum haberi creatrix; sed
ex calamo calamus alter, per similitudinem cognationis exoritur, et ita quod de prima generatione
terra produxit, usque nunc posteritatis successione
servatur,Germinet terra. Respice quomodo ex parva
voce, et præceptione brevissima tellus arida, sterilisque repente parturiens, et ad fetum fructificationis impulsa, velut quodam luctuoso amiotu deposito,sumptisque lætioribus indumentis, et cultu proprii decoris exultans, omnia quæ jussu coelesti
conceperat,effundebat. Cupio itaque in tuis sensibus
altius hærere (c) creaturæ miracula: ut ubicunque
repertus fueris et cuilibet nascentium generi spectator astiteris, magnificam percipias memoriam
Conditoris, et ante omnia cum videris herbam feni,
vel florem, mox te ad humanæ naturæ convertas
imaginem recordatus Isaiæ sapientis exemplar:
Quia omnis caro tanquam fenum, et omnis gloria hominis tanquam flos feni (Isai. XL, 6). Etenim vitæ hujus brevitas, et minimum gaudium, et super rebns
prosperis hilaritudo mortalium, congrue prorsus a
propheta comparata est videtur enim hodie quispiam membris refectus, facile robustus, ætate primævus, fremens viribus, atque impetu non ferendus. Hic sequenti mox die miserabilis invenitur;
dum aut senectute frangitur, aut languore tabescit. Alter itidem spectabilis habetur, et maximarum refertus opibus facultatum, fultus obsequiis,
susceptorum amicorum etiam simulatorum stipatus examine, nec non parasitorum, vel affinium
adulatorum circumspectus excubiis, a quibus omnibus, et procedens, et rediens invidiam cum vituperatione conquirit. Neque enim potest hunc morbum deolinare qui eminet. Adde divitiis civilem
quoque potentiam, et honores delatos a principibus, gentium regimenta, militum magisteria, præcones (d) horrifica voce personantes ante seipsum'
fasciumque vectores hino et inde prosequentes'
(a) Nostri tres mss., quia quædam.
Editi, visu cælesti. Libri veteres, jussu cœlesti.
Vocem creaturæ addidimus ex veteri nostro
libro. Grace, τῆς κτίσεως τὸ θαῦμα.
(d) Editi, honorifica voce. Codex noster et Colb.
secundus, honorifica voce. Legimus apud Basilium,
μέγα βοῶντα.
(e) Editi, simplicibus ferentes. At nostri tres mss.,
supplicibus ferentes; et ita scripsisse Eustathium arbitror, qui, ut alibi passim, ita hic quoque vim verbi
Græci male expressit. Ita potius scribere debuerat,
adde verbera, proscriptiones, auctiones, vincula,
carceres,ex quibus intolerabilis glomeratur formido
subjectis. Quid postea? nox una, et febris accessio,
lateris dolor, pulmonisque suspirium, divulsum ex
hominibus ducit hominem, (f) totaque ejus scena
repente detegitur, et illa tanta potentia velut tran -
sactum somnium non videtur. Quapropter tempestive propheta florum imbecillitati, simillitudinem
gloriæ comparavit humanæ.
3. Germinet terra herbam pabuli, seminans semen
secundum genus. Usque nunc igitur prima dispositioni testis est ordo nascentium. Germinatio enim
omnia quæ generantur antevenit, et si quid de radice prorumpit, ut crocus et gramen, prius id germinare necesse est, et post hoc fenum viride videri,
atque ita in frugem maturam, stipula jam flavescente perduci. Germinet terra herbam pabuli.Semen
igitur cum ceciderit in solum, et mediocriter humore fuerit et oalore molitum, mox gremio terræ
connectitur,quædam subinde genitiva fomenta suscipiens et in venas ejus sensim labendo demergitur, sparsisque minutissimis fibris tumorem superjectæ telluris nascendo perrumpit, fundatumque jam firmiter, armiter, facile consurgit tot numero sursum calamos explicans, quot deorsum radices extenderit.Atque ita teneritudo germinis topefacta, subjecto vapore, qui tractu caloris illapsus est
per radices, et terræ nutrimentis adhibetur: partem
sui diffundit in culmum, partem ducit in corticem,
partem ministrat in grana, partem porrigit in aristas. Et hoc modo (g) concretione perfecta, paulatim
ad sui mensuram singula quæque perveniunt. Ergo
sive tricticum fuerit, sive legumen, sive, olus, sive
arbustum, sufficienter instruere poterit tuum sensum, quo possis intueri sapientiam conditoris artificis: quomodo tanquam genibus quibusdam stipula
frumenti succingitur, ut crebris compagibus alligata, facilius valeat onus subvectare spicarum, oum
gravitudine maturitatis inflexæ deorsum coeperint
inclinari. Et propterea calamus avenæ totus vacuus
habetur; quia nullum scilicet gerit pondus in capite. Triticum autem longæ aliter natura munivit,
cujus grana providenter admodum locavit in thecis,
ut non diripiantur ab avibus. Et idcirco in ei rationabiliter aristas causa custodiæ, velut hastas apposuit, quarum aculeis minores bestiæ repellantur.
4. Quid loquar, quidve reticeam, tam copiosos
respiciens thesauros creature? est quidem difficilis
assecutio meliorum, sed jactura non tolerabilis omissorum. Germinet terra herbam pabuli. Mox cum visubditis ferentes terrorem, cum apud Basilium legamus tois appoμivote. Ibidem Colb. secundus, gravissimumque. Vox ultima deerat in vulgatis.
(f) Colb. secundus, totumque ejus schema. Ibidem
ibidem codex, et tanta. Vocula et in editis desiderabatur.
(g) Editi et duo mss., congregatione perfecta, corrupte. Colb. secundus, concretione perfecta; et ita
legendum esse puto. Legimus apud Basilium the
ablews vivopis: quod melius ita interpretabere:
accessione facta, perfecto incremento.
col. 915–916page 23 of 50
PG 30:915πρὸς τὴν φυλακήν τῶν ὀλεθρίων, τῶν εἰς αὐτὸν πεπιστευκότων.ctualibus et perniciosa procedunt, id est cum (a) ceptio documentum naturæ fieret ad rationem setritico cicuta, cum reliquis seminibus helleborus,
et aconitum, et mandragora, et papaveris succus.
Quid 727 ergo? postposita gratiarum actione super munificentia Conditoris, accusemus eum de
noxiarum productione causarum? Minime: considerantes illud, quia non omnia propter nostrum
facta sunt ventrem; sed nobis quidem deputatæ dapes, tam promptæ quam note sunt. Unumquodque
vero eorum quæ generata sunt, habent propriam
rationem.Neque enim quia taurini sanguinis haustus lethifer habetur,idcirco animal ipsum fieri non
oportuit,aut penitus non videri,cujus utique labor,
ad varios vitæ nostræ usus valde necessarius æstimatur. Sed (b) tibi quidem sufficiet rationabilitas
familiaris hominibus,ad declinanda quæ noxia sunt.
Etenim si ovibus et capris sensus suppetit naturalis
cavendi contraria, solo intellectu discernentibus læsionem: tu cui et sermonis facultas præsto est, et
artis medicinæ solertia suppetit, remedia sanitatis
explorans, et rerum frequens experientia, malorum
nobis effugia demonstrando, difficile, dic mihi, poteris periculosa vitare, quorum nihil est otiose vel
inutiliter constitutum? Aut enim pastum ministrant certis quibusque pecudibus, aut nobis ægrotantibus solatia conferunt ad salutem.Nam cicutam
sturni solent edere: cujus venenum pro qualitate sui
corporis dicuntur effugere. Tenuissima enim sunt
adjacentia corum cordi spiramina, priusque illis
evenit ut digerant quæ sumpserunt,quam frigiditas
ad intima eorum intestina perveniat. Coturnicibus
etiam in usu escæ habetur helleborus, hujus virus
pestiferum naturæ suæ quadam temperatione devitant; hæc autem omnia nos ipsos quoque juvare
creduntur.Ex mandragora enim somnifera medicamiua componuntur gravissimis membrorum doloribus profutura.Quidam autem per cicutam molestissimam vescendi rabiem mitigarunt; nonnulli
per helleborum diuturna vitia corporis exstinxerunt.
Ergo unde putabre Conditori crimen objicere, inde
potius referendæ sibi (c) laudis augmenta sortiris.
5. Germinet terra.Quantam igitur dicit alimoniam
sponte in foliis herbarum et radicibus et seminibus
inveniri,vel quantum ex cultu et diligentia conferri,
quanquam non.continuo præcepit fructum semenque
produci, sed germinare prius statuit, et virere tellurem, et tunc maturare semen, ut prima illa præ-
(a) Editi, idem cum tritico.Antiqui duo libri,id est
cum tritico. Aliquanto post editi, proposita gratiarum actione. At nostri mss., postposita, bene.
In græco dovres. Subinde editi, sed nobis quod
deputatæ. Colb. secundus, sed nobis quidem deputatæ.
(b) Editi, ubi quod sufficiet. Colb. secundus, tibi
quidem sufficiet. lbidem editi, ad declaranda. At
nostri tres mss., ad declinanda. Basilianum illud,
πρὸς τὴν φυλακήν τῶν ὀλεθρίων, exprimere voluit
Eustathius, nec inepte interpretatus est.
(c) Editi, laudis argumenta. Libri veteres, laudis
augmenta.ita postulante Græco,się po
úyaporlac. Ibidem editi, et in radicibus. Antiqui duo
libri, et radicibus.
(d) Colb. secundus, tetrum plerumque.
quentium. Quomodo ergo secundum genus semina
terra producit,cum fulvum triticum serentes,atrum
(d) plerumque colligimus? Quod non pertinet ad
mutationem generis,sed infirmitatem quamdam et
languorem seminis fuisse dicemus.Neque enim desiit esse frumentum quod adustione nigratum est,
sicut ex ipsa possumus appellatione cognoscere,
quia nimietate frigoris excoctas species, in alium
semen et colorem transtulit et saporem.Sicut econtra, si ager fecundus exstiterit, et cœli clementia
potiatur,mox ad pristinum schema revertitur. Lolium vero et cætera adulterina genera, quæ zizania
solet nuncupare Scriptura, victualibus admixta segetibus, non ex tritici corruptione gignuntur, sed
ex sua propria nascuntur origine. Horum consideratio illis conferenda est, qui Domini mandatu subvertunt, et non sincere verbum monitionis accipiunt; sed maligno magisterio depravati, audent
se membris Ecclesiæ salubribus admiscere, ut morbi sui clandestinam perniciem latenter mentibus
integris inolescant; licet Dominus perfectionem (e)
credentium in eum merito seminis comparat incrementis,ita dicens: (f) Ut homo mittat sementem super terram, et ille dormiat, et surgat nocte ac die,
messis autem levatur et crescit, ipso nesciente. Sponte
enim terra fructiferat: primo fenum, postea spicam.
Germinet terra herbam (Marc. iv, 26). Igitur in brevissimo temporis momento, a germinatione tellus
incipiens, ut legem Creatoris impleret, per omnes
crescendi profecta gradus, mox ad maturitatem qua
nascebantur evexit. Cerneres eo tempore, saltus
omnes herbarum viriditate splendescere: campos
etiam turgidis messibus exornatos, imaginem quodammodo pelagi fluctuantis spicarum motibus
æmulari. Omne tunc fenum et omne genus olitorium; et si quid arbustivum vel seminarium est,
copiosis super terram fructibus eminebat. Nulla
tunc erat desperatio metuenda seminibus: non
ignavia culpanda cultorum, non (g) aerum intemperantia, non ullius causæ querela corruptelam
frugibus apportantis, non condemnatio,quæ fertilitatem posset impedire terrarum. Postea enim delictum exstitit; pro quo sumus addicti,ut in sudore nostri vultus panem manducaremus.
6. Inter hæc præcepit quoque lignum nasci fructuosum faciens fructum; cujus semen in seipso est
(e) Veteres duo libri et editi, credentium merito.
Colb. secundus, credentium in eum, merito, etc.
Grace, τῶν εἰς αὐτὸν πεπιστευκότων.
(f) Editi et Colb. primus, ut homo mittat. Alii duo
mss., sicut homo mittat. Puto autem Eustathium
scripsisse aut, ut si homo mittat, aut, sicut si homo
mittat sed voculam si a librariis omissam fuisse.
Locus est Marci IV, 26: Quemadmodum si homo jacial sementem. Paulo post Colb. secundus, temporis
spatio.
(g) Colb. secundus, non acris intemperantia. Alii
duo miss., et editi non aerum intemperantia. Eustathius vocem Græcam à½pwv paulo religiosus interpretatus est,cum eam plurali quoque numero reddidit,aerum.Nec ita multo infra Colb. secundus, in
se ipso esset.
col. 917–918page 24 of 50
PG 30:917νωματικά. περὸς τὴν ἔρευναν τεχνικών διατάξεων.EUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER V.
tificationem copiosam,ne desidia accusati, flammis
contradamur æternis. Denique non cessat; ubique
animas hominum vitibus comparando. Sic enim
dicit: Vinea facta est dilecto in cornu pingui (Isai.v,1).
Et iterum Vineam plantavi, et sepe circumdedi
(Matth. xvi, 33), animas videlicet indicans hominum,quas coelestium mandatorum munitione consepsit apposita nihilominus angelorum custodia,
sicut scriptum est: Immittit angelum Dominus in
circuitu timentium eum,et eripiet eos (Psal. xxını,
7). Deinde velut vallos quosdam quibus fulciremur
erexit constitutis in Ecclesia, primo apostolis, secundo prophetis,tertio magistris (I Cor.x11, 28). Atque ita nos exemplis veterum sanctorum suscitans
in sublime provexit: nec omnino passus est mentem
nostram humi jacentem, fieri dignam calcationibus
aliorum. Vult etiam nos velut (g) quibusdam viteis
claviculis, id est, amplexibus caritatis astrictos, et
proximum quemque diligentes, impetu animi semper ad superiora contendere: similes effectos sarmentis quæ solent paulatim crescendo,ad summos
arborum vertices pervenire.Exigit nos etiam fossionem pati.Foditur autem mens, sæcularium depositione curarum; quæ cordibus nostris onus grave
(h) conficiunt. Ergo qui illecebras corporem voluptatis abjecerit,et exsecrabilis ambitum gloriæ divitiarumque contempserit, tanquam fossionis oultura
nitescens,aspirare libere incipit,omni labe terrenæ
conversationis abstersa.Convenit etiam nos secundum proverbii rationem, minime luxuriantes effluere,id est,non ostentatorie vivere,nec captare decus
laudis externæ; sed fertiles nos vero demonstratore cultori bonorum operum præferentes industriam. Tu autem sicut oliva fructifera nulla tospe
nudaveris,sed semper habeto fidei viridem validamque constantiam.Ita enim vivacitatem illius arboris,
et opulentiam fructuosam videberis imitari: si
uberrime misericordiam omni tempore largiaris.
secundum genus et similitudinem. Hujus igitur edi- sarmenta nuncupavit: (s) provocans nos ad fruetione sermonis omnia confestim nemora densabantur, arbores etiam quibus mos est in altum surgere, id est, olea, vel cedrus, et cypressus, et pinus,
nec non frutices foliis vestiebantur, et frondibus
virgulta. Quin etiam (a) quæ coronaria vocitantur,
roseta dico,et myrteta,et laureta sub uno têmporis
momento, cum ante non essent, singula cum sui
proprietate surgebant: alterum ab altero, manifestissima probatione discretum, et certa designatione
productum. Verumtamen illo tempore rosa sine
spina fuit. Nam postea pulchritudini ejus adjuncta
est,ut esset videlicet voluptati sollicitudo contigua,
reminiscentibus nobis peccatum, cujus gratia dumos et vepres generare 728 terra damnata est.
Quæ (b) quidem jubetur et lignum faciens fructum
producere; sed multa ligna videmus, neque semen,
neque fructum ferentia.Ad hoc dicemus, quia quæ
sunt utiliora, mandari memoriæ principaliter meruerunt,deinde subtiliter inquirentibus patefiet aut
seminarias esse omnes arbores, aut similem semini
habere virtutem. Populus enim vel ulmus, et salix
et aliæ tales, fructum quidem nullum (c) videntur
afferre manifestum; semen tamen in eis, si quis
attentius scrutetur inveniet. (d) Subjectum est enim
earum foliis granum quod mischum nuncupare solent hi qui vocabulorum compositionibus operam
dederunt,hoo vim seminis obtinet. Nam ea quæ de
ramorum plantatione nascuntur, ex semetipsis,
quamplurimum radices fundunt. Forsitan et illæ
gemmæ quæ de stirpe truduntur, rationem quamdam seminis habent, quas agricultores avulsas reparandi causa generis, pastinare consueverunt. Primo tamen,ut supra diximus, arbores illæ dignæ memoratu habentur,quæ nostram vitam suis fructibus
sustentantes,atque hominem nutrientes invidiosam
ei facturæ erant fruendi libertatem: sicut vitis quæ
vinum generat latificans cor hominis,et olea fructum ferens, qui vultum exhilarat, in misericordia.
(e) Quanta alia tuno simul emergebant urgenter,
hæc producente natura. Itaque radix vineæ habet
in circo sarmenta virentia, diffusa per terram: ex
quibus primo germen oritur,quod fit labrusca, post
hoc uva.Sufficit igitur vinea quoque prudenter inspecta, recordationem tibi naturæ subjicere. Meministi enim dominici sermonis exemplum, quo se
dicit esse vitem, Patrem vero cultorem. Singulos autem nostrum, qui per fidem inserti sumus Ecclesiæ,
(a) Editi corinaria pro coronaria, uti in duobus libris veteribus scriptum invenimus. Græce otɛçaνωματικά.
(b) Illud quidem additum est ex Colb. secundo.
(c) Editi,videntur afferre, manifestum tamen semen:
quæ verba aliter distinguuntur in Colb. secundo;
idque melius,et verbis Græcis convenientius. Lege
contextum.
(d) Ex duobus libris veteribus vocem est addidimus. Ibidem Colb. secundus, et hoc vim seminis.
(e) Totum illud,quanta alia tunc simul emergebant
urgerter,hæc producente natura, ex antiquis duobus
libris adjectum est: quorum in uno legitur tamen
corrupte, urgentes: in altero corrupte quoque, urquenter. Grace, fµwc, urgenter.
7.Sed jam redeamus(i) ad scrutationem dispositionis artificis.Quanta tunc genera exstitere lignorum,
quorum quædam fecunda sunt, alia projectibilia,
nonnulla navibus fabricandis accommoda, quædam focis necessaria? Rursus in his (j) varius spectatur ornatus, quorum et proprietatis investigatio difficilis habetur et differentia singulorum. Nam
Dalia profundioribus, alia summis et levibus sunt
annexa radicibus: alia in altum porrecta,singulis-
(f) Veteres duo libri,provocans nos. Vox posterior
ab editis aberat. Ibidem nostri tres mss. ad fructiferationem. Editi ad fructificationem.
(g) Editi, quibusdam vitis. Libri veteres, quibusdam vileis.
(h) Antiqui duo libri, configunt. Alius, conficiunt.
Editi, confingunt. Statim Colb. secundus, et exsecrabiles ambitus gloriæ vel divitiarum.
(i)Editi,ad scrutationem disputationis artificis. Libri
veteres ad scrutationem dispositionis artificis.InGræco,
περὸς τὴν ἔρευναν τεχνικών διατάξεων. Paulo ante pro
sed etiam ex antiquis duobus libris scripsimus sed jam.
(j) Veteres duo libri et editi,exspectatur.Colb.secundus,spectatur. Aliquanto post duo mss., summis
et lenibus.
col. 919–920page 25 of 50
PG 30:919ἀπὸ τῆς ῥίζης εἰς πολλὰς ἐκφύσεις διηρημένα; οἵγε καὶ.fructum caprifici domesticis alligant, conferendæ
valitudinis causa, quo possint germina sua retinere
cadentia.Cujus rei videlicet figura monere nos creditur ut agnoscamus quia oportet plerumque etiam
ab alienigenis capere nos fidei documentum, ad
professionem bonorum operum declarandam.Si (ſ)
enim videris quempiam de gentilibus aut hæreticis
ab Ecclesia Domini segregatum, vitæ morumque
cultibus honestatum; eniti debebis impensius, et
studium tuum magis ac magis augere quo possis
accedere prope illam fructiferam ficum,quæ de societate silvestrium vigorem mutuata fecundum,
vitia quidem molesti fluxus inhibuit, subsidia vero
vicinæ fertilitatis arripuit.
que defixa stipitibus, alia humiliora; et de (a) stir- hortensibus narratur apponere: nonnulli etiam
pibus suis oculos plures fundentia.Et quorum vertices sunt excelsi,eorum radices multiplices et profundiores 729 habentur,in circoque diffuse:quas
velut fundamina quædam natura subjecit, quibus
moles superposita valeat sustentari. Quanta etiam
diversitas in corticibus est, (b) quorum alii lenes
sunt et nitidi,nonnulli nodosi et asperi,alii simplices,certi etiam multis conserti caudicibus? Et quod
magis miraberis, senectutis et juventutis humanæ
similitudo reperitur in eis.Nam novellorum et pollentium virgultorum deductus et tensus est cortex; senescentium vero rugosus et scaber. Ex his
quædam cum fuerint amputata regerminant, alia
mox cum truncantur aresount, tanquam; mortem
quamdam ex incisionis injuria perferendo. Multis
sane probatum est quia exustæ vel incisæ (c) pinus
in nemus glaudiferum se transformant. Notum est
etiam quasdam diligentia cultorum curatas, naturali penitus malia caruisse. Nam mala punica quæ
sunt acidiora,vel amaras amygdalas, hoc modo ferunt posse molliri,si juxta radicem,truncas earum
terebratis tædæ cuneus per medium cardinis transfigatur, omnem molestiam saporis incongrui, mutatione dulcedinis exempturus. Idcirco nullus hominum caligine malignitatis (d) offusus de propria
salute desperet, sciens quod agricultura quidem
pomorum qualitates reducit in melius, labor autem spiritalis potens est omnium morborum superare nequitiam. Et sane tantam in arborum fecunditatibus videmus esse distantiam, quantam neo
verbo quidem possumus explicare. Neque enim solum in alterno genere discretio fetuum continetur; sed in singulis etiam plurima diversitas invenitur. Siquidem aliud specimen masculini fructus, aliud feminini, cultorum fertur tradidisse solertia:(e) qui etiam palmas gemini esse sexus affirmant. Nam videtur quomodo apud eos quæ femina
nominatur,ramos proprios incurvat ad marem velut
concubitum petens, ut possit ex ejus admixtione
concipere. Unde ingeniosi agricole, sublatos de masculo certos oculos, feminæ dicuntur inserere; et ita
quasi coitu desiderato repleta confestim subductis
brachiis pristinum recurrit ad statum. Hæc autemde
ficis quoque narrantur.Nam quidam plantas agrestes
(a) Colb.secundus, et de stipitibus suis oculos, etc.
Eustathius exprimere voluit illud Basilii, xal Eújúc
ἀπὸ τῆς ῥίζης εἰς πολλὰς ἐκφύσεις διηρημένα; neo
inepte, cum oculus de vite et de arboribus usitate
dicatur.
(b) Editi,quorum aliæ lenes et nitidæ, nonnullæ nodosæ et asperæ, aliæ simplices, cæteræ etiam multis
conserta caudicibus: quæ scriptura si oui placeat,
legat oportet quarum, cum scriptum sit aliæ nonnullæ,etc. Antiqui duo libri, ut în contextu. Ibidem
Colb. secundus, el quod magis mirabile.
(c) Editi et Colb.primus,pinus glandiferum transformant. Alter Colb., pinus in nemus grandiferum se
transformant.Codex noster, pinus in gländiferum se
transformant. Dubium non est quin legi oporteat uti
in Colb. secundo scriptum et invenimus et notavimus; si tamen pro grandiferum ex aliis codicibus
legamus glandiferum.
8. Igitur si tanta ratio generationis illarum est,
ut vix pauca pro multis potuerimus exponere,
quis omnium fructuum varietates, qualitates schematave percurrat, et quanta in singulis habeatur
utilitas, cum sint aliæ quæ sole (g) decocta maturescunt, aliæ quæ tegumentorum præsidio defense
plenescunt? Et quomodo eorum quæ mollem fruetum ferunt folia fortiora sunt, sicut fici; quorum
autem fructus durior habetur membranarum textura (h) tenerior est, sicut nuces: quia ficus videlicet propter imbecillitatem merito flagitat opem
majoris auxilii, nucibus autem læsionem facere potuisset densior opacitas foliorum. Pampinus etiam
quam rationabiliter multifida formatione perfectus
est, ut uva per eam partem quæ tegitur, aeris repellat injuriam, per eam vero quæ patet, fomenta
solani caloris excipiat. Nihil itaque fortuitum,
nihil irrationabile factum videmus.Est in omnibus
ineffabilis quædam mirandaque sapientia. Quæ autem mens aut cujus facundia sufficiet (i) comprehendere cuncta subtiliter, ut et contemplari proprietates valeat, et discernere differentias singulorum, vellatentium penitus causarum secreta rimari?
Quomodo unus idemque humorper abustorum radices attractus, in officia numerosa dispergitur, aliter
ipsam radicem nutriens,aliter corticem, aliter truncum,et aliter medullam?et quomodo nunc folium fit,
nunc in palmites ramosque formatur, et fructibus
præbet alimenta crescendi? Lacrymas etiam quasdam
per ramos eadem fundit materia,quarum quanta sit
(d) Colb.secundus, suffusus. Statim editi, primorum
qualitates. Libri veteres, pomorum qualitates; nec
putandus est Eustathius aliter scripsisse: qui tamen secus interpretari debuisset, cum legamus
apud Casilium, twy qutwy, arborum. Subinde Colb.
secundus, spiritualis potest omnium.
(e) Editi, quin etiam. Veteres duo libri,qui stiam:
Græce, οἵγε καὶ.
(Editi,si enim videres quempiam de gentibus.Antiqui duo libri uti in contextu legi potest. Nec ita
multo post edit., mutuata secundum. At nostri tres
mss., mutuata fecundum.
(g) Libri veteres, decocta... defensa. Hoc ipso in
loco editi, tegmentorum præsidio. Colb. secundus,
legumentorum.
(h) Colb. secundus, tenuior est.
(i) Editi,comprehendere cunctas.Antiqui duo libri,
cuncta.
col. 921–922page 26 of 50
PG 30:921σχίνου. ἡ παραλλαγή τῆς ποιότητος. καθ᾿ ἑκάστην ἵτους περίοδον.EUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER VI.
inter se differentia quis poterit explicare? Alia est faciens fructum.Mox ut præceptum est datum,juga
enim (a) lacrima schini,alius balsami succus, alius
etiam de Ægyptiis Bibycisque ferulis sudor emanat.
Fama est quoque quod electrum lacryma sit cujusdam ligni, more lapidis obdurata. Cujus rei testimonio sunt surculli,vel masculæ parvæ, quæ considentes 780 in electri manantis succo cum gelaretur
hæserunt. Et omnino de eorum qualitatibus, nisi
qui experiendo doctus fuerit, plenam rationem proferre non poterit: quomodo iterum ex ipso humore, vitis quidem vinum generat, olea oleum. Et
non solum hoc mirabile est, quia dulcis hic, et ibi
pinguis efficitur: sed quod in ipsis fructibus multiplex admodum (b) saporis mutatione demonstratur
Alia est enim dulcedinis qualitas in uva, alia in
malo, alia in flou, alia in dactylo. Volo (c) itaque te
adhuc hoc enucleatius examinare negotium; quomodo labiorum sensui, gustuique placidissimus
videtur homor, cum in quibusdam pamis allata
maturitate dulcessit, in aliis acerbus habetur et
anxius cum accessit. Contristat autem sensum per
amaritudinem nimiam: cum se in absynthio vel in
soamonia diffuderit. In quernis vero, vel corneis
pomis, stipticus et durus efficitur; in terebintho
autem vel nuce, mollem recipit pinguemque substantiam.
9.Sed cur (d) longinqua prosequimur, oum in una
eademque ficu,modo amarissimus sit humor in succo,
modo dulcissimus in fructu, in vite autem sit acerbus cum germinat,suavis in uva matura? Colorum
quoque quantas dicas esse discretiones? Denique
si quando florea rura respexeris, videbis eumdem
liquorem, quomodo puniceus quidem habetur in
hoc flore, purpureus autem vel candidus, vel aurosus in alio, majoremque rursus odoris differentiam, quam coloris ostendit. Sed jam sentio mihi
sermonem in immensa spatia contemplationis aviditate proserpere. Quem nisi vinctum ad necessitatem creaturæ redegero, dies me profecto deficiet,
magnificam vobis sapientiam,ex minorum comparatione pandentem. Germinet terra lignum fructuosum
(a) Editi, lacryma scini.Codex noster, schini.Græce
apud Basilium σχίνου.
(b) Editi, saporis imitatione.Colb. primus, saporis
mutatione. Colb. secundus, saporis mutatio; et ita
quoque in veteri nostro libro scriptum est manu
secunda. Græce, ἡ παραλλαγή τῆς ποιότητος.
(e) Antiqui duo libri, volo itaque te. Illud te in
editis desideratur.
(d) Editi, longinque prosequamur. Libri veteres,
longinqua.
montium arboribus comantia crebrescebant, horti
cernebantur exculti, ripe fluminum diversis frondium generibus replebantur.Quarum quædam dispositæ sunt mensas exornare mortalium, nonnullæ
pabula præbere pecudibus,aliæ medicandi usibus(e)
aptantur; et, ut carptim dicam, quæcunque nobis
experientia rerum diuturna congessit, undique necessaria colligens, hæc velocissime dispensatio Conditoris, ab initio futura prospiciens generari constituit. Sed tu cum videris domestica, silvestria
terena, aquaria,florea, majorem recognosce per minima, ita tamen ut admirationi propriæ dilectionem
Creatoris adjicias, inquirendo quemadmodum certa
lignorum facit semper esse virentia, nonnulla quæ
nudantur hyberno, et rursus eorum quæ semper
virentia sunt,quædam solent folia mutare latenter,
ut per nunquam possint propriis frondibus spoliari, sicut (✓) est oliva vel pinus; alia sempiternis
induta foliis esse præcipit, ut palmam, quibus ex
principali germinatione perceptis usque ad extremum finem creditur esse contenta. Illud quoque
considera, quomodo arbor ea quæ myrice nominatur, velut ambigui generis est, quippe quæ non
minus locis humidioribus quam siccioribus delectatur. Propter quod Hieremias (XVII, 16) mores varios et mutabiles huic virgulto prudenter æquiparat
10. Germinet terra. Igitur parva ista præceptio 60git eam vires proprias (g) quanta habet, singulis annorum curriculis ad informandum genus hørbarum,
seminum lignorumque producere.Nam sicut turbo
pineus,ictu prioris verberis incitatus, curvatis spatiis gyros explicat tortuosos, acutoque fundamine
semel defixus semetipse circumfert; ita naturæ ratio
ex priore Dei mandata sortita principium, per omne
transit ævum,donec ad communem terminum finem.
que perveniat. Ad quem nos quoque bonorum operum repleti fructibus properemus, ut plantati in domo Domini,floreamus in aula Dei piissimi,in Christo
Jesu, cui gloria et honor sit semper, et in sæcula
sæculorum. Amen.
(e) Colb. secundus, usibus aptabantur.Sequitur in
vulgatis, quia, ut carptim dicam.At in duobus libris
veteribus scriptum invenimus ita ut edidimus.
(f) Illud est ex antiquis duobus libris addere libuit.
Editi cum Colb.primo,quantas habet,singulorum
curriculis, pessime. Codex noster et Colb. secundus,
quantas habet, singulis annorum cutriculis. Græce,
καθ᾿ ἑκάστην ἵτους περίοδον. Ibidem editi, ad infrmandum. Libri veteres, ad informandum.
LIBER SEXTUS.
1. Athleticorum certaminum spectatores, oportet
dimicantium valetudinis esse consortes,quod ab editoribus ludorum lustralium facile probabitur, qui
congregatos in stadio nudato capite sedere præcipiunt.Propterea, ut mihi videtur, ne non solum spectator intersit unusquisque, sed etiam particeps
sudoris existat. Ita videlicet maximorum atque excellentium spectaculorum quæsitorem, et summa
sapientiæ atque ineffabilis auditorem convenit afferre
proprias causas ad contemplationem rei propositæ,
mecumque (a) partiri laboris onus,ut poterit,socium
se magis arbitrans astare quam judicem; ne forte
(d) Editi et duo mss., vartiri laboris hujus, ut voterit. Colb, secundus, partiri laboris onus, ut poterit.
col. 923–924page 27 of 50
PG 30:923ημέρας θαύματα. καὶ ἐποίησε.oculus quidam prospicuus ornamentum mundo perhibet.Si insatiabilis est ejus aspectio, qualis in pulchhritudine sol putabitur esse justitiæ? Si cæco jactura est hunc non visere, quantum dispendium patitur, peccator, vera luce fraudatus?
lateat nos veritatis inventio, et mea culpa fiat cum ▲ tem transgredi non queat? Decor autem naturæ velut
auditoribus commune dispendium.Quorsus hæc dixerim? Quia videlicet proposita nobis est disputatio
de mundi 731 compositione, non ex sæculari sapientia nacta principium, sed ex quibus famulum
suum Moysen Dominus docuit in specie, non per
figuram locutus ad eum. Ergo necesse est maximarum rerum studiosissimos spectatores, (a) non
inexercitato animo,quæstionibus interesse præsentibus. Itaque si quando sub serenitate nocturna,
ineffabilem siderum pulchritudinein (b) desuspexisti,credo te captum de rerum omnium conditore
quæsisse, quis floribus ejusmodi cœlum variaverit, et quomodo in iis quæ cernuntur major delectatione probatur utilitas, itemque si interdiu, sobria
mente discutiens, considerasti diurna (c) miracula,
per visibiliumque rationem, eum qui habetur invisibilis reputasti,omnino promptus ad audiendum venisti, dignum te demonstrans celebritate honesti
hujus beatique spectaculi. Quapropter faciam quod
solent hi qui urbium peregrinos, manu comprehensos, (d)ad destinata perducunt, id est, ut vos ad occulta
miracula maximæ hujus civitatis,utpote nescios introducam. In hac igitur urbe sita est antiqua patria
nostra, ex qua nos traduxit homicida diabolus, suis
sollicitatos illecebris. Hic conspiciens primam hominis generationem,et mortem quæ nos subinde (c) seouta est,quam peperit peccatum, quod est primogenitum vetusti dæmononis germen; ibi recognosois
hominem, natura quidem terrenum, sed opus esse
manum divinarum; valetudine multum pecoribus
deteriorem,sed animantium inanimatorumque principem constitutum; instrumentis naturalibus imbecillem, sed ad cœlum ipsum ope rationis elatum. Si
hæc didicerimus,non quidem ipsos recognoscemus,
Deum reminiscemur. Conditorem adorabimus, Domino serviemus,patrem glorificabimus, benefactorem
reverebimur,auctorem vitæ nostræ præsentis et futuræ non cessabimus venerari, qui per eas quas largitus est nobis divitias, etiam earum fidem quas promisit ostentat, et qui experimento præsentium, illa
quoque quæ seperantur affirmat.Si enim temporalia
sunt ejusmodi, qualia sempiterna? Si visibilia tam
bona, qualia quæ non videntur? Si cœli magnitudo
mensuram humanæ mentis excedit, quis sempiternorum naturam sufficiat æstimare? Si (f) corruptioni
sol obnoxius, tam bonus et magnus est, mobilitate
velox,discursibus ordinatus,habens congruam amplitudinem,qua statutam rebus omnibus mediocrita-
(a) Antiqui duo libri et editi, inexercitatos. Alius,
inexercitato.
(b) Veteres duo libri et editi, pulchritudinem desuspexisti. At Colb. secundus, desuper aspexisti. Verbum desuspicere Latinum non esse scio quidem; sed
nescio tamen quomodo legendum sit.Cum enim Eusathius sæpe utatur verbis non Latinis, et hic quoque ejusmodi verbo fortasse usus est. Leget quisque
quomodo magis libebit.
(c) Editi et Colb. primus, diuturna miracula.Alter
Colb., divina miracula. Vetus noster liber, diurna miracula; et ita legi oportere patet ex Græcis, td the
ημέρας θαύματα.
(d) Editi,ad destinata producunt,idem ut nos ad oc2. Et dixit Deus: Fiant luminaria in firmamento
cœli ad illuminandam terram, et dividant inter diem
et noctem.Coelum scilicet et terra præcesserant, lux
super his jam fuerat fabricata,dies a nocte discretus,arida jam revelata erat, aqua congregata in stationem sibi deputatam, terra suis erat fructibus
repleta; quippe quæ tot herbarum millia germinaverat et variis plantarum generibus abundabat:sol
autem necdum erat luna ne principem videlicet
patremque luminis eum vocarent, vel auctorem
terra nascentium,qui Deum nesciunt, opinarentur.
Propterea quarto die dixit: Fiant luminaria, et (g)
fecit Deus duo luminaria.Quis præcepit? Quis obseoutus est? Num consideras in his duplicationem
personarum? ubique igitur dogma Deitatis mystica
narratione concertum est historiæ,causaque præsto
est creandorum luminariorum ad illustrandam terram.Quomodo ergo si lux antecesserat, nunc ad illuminationem bol dicitur constitutus? Primo quidem sermonis nostri simplicitas nullum tibi risum
moveat, si facundiæ vestræ non affectamus elegantiam,neo compositiones sequimur clausularum.Non
enim consuevimus verborum instructuras, vel euphoniam pronuntiationis excolere; sed honestam significationem nominum ubique ducimus (h) præponendam. Adverte itaque quomodo per naturam sufficienter quod voluit, declaravit: pro illuminatione enim
luminaria nominat, quod utique non repugnat his
quæ de luce prædicta sunt. Tunc enim natura luminis est producta; nunc autem solanum corpus effectum est,quo superfertur illud primogenitum lumen.
Sicut enim aliud est ignis, aliud lucerna, quorum
unum illustrandi vim possidet, aliud ministrandi
causa luminis, his qui ejus indigent est formatum;
sic et mundissimæ illi et sincerissimæ luci pro vebiculis quibusdam luminaria ista subjecta sunt, licet
Apostolus (Phil. 11, 15) quosdam luminaria mundi
nominat.Sed alia est vera lux mundi,ex cujus transfusione lustrati sancti, luminaria fiebant animabus
his, quas veritatem docentes, de tenebris eas ignorantiæ liberabant. Sic et sol iste visibilis illo principali fulgore flammatus elucet.
3.Et nulli videatur incredibile, quod diximus aliud
culta. Libri veteres ut in contextu.
(e) Colb. secundus, subsecuta est. Mox ubi in editis
legitur valetudine, ihi et aliis locis scriptum invenimus in antiquis libris valitudine. Subindeediti,quam
promisit. Noster codex, quas promisit.
(f) Editi,si corruptioni obnoxius. Colb.secundus,si
corruptioni sol obnoxius, ita postulante Græco nλios.
Aliquanto post Colb. secundus, ejus aspectu.
(g) Editi, quia fecit. Veteres duo libri, et fecit.
Grace, καὶ ἐποίησε.
(h) Editi, proponendam. At nostri tres mss., præponendam; et ita legi debere ostendit Basilianum
illud potiμórepov. Nec ita multo post Colb. seoundus, cui superfertur.
col. 925–926page 28 of 50
PG 30:925κατὰ τὸ σχῆμα. καὶ πάλιν ἐπαμφίαζομένη. αλλοτριώσεως κατασκευασθείσης.BUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER VI.
sceptam semel insitamque sibi lucem minime deponit, illa vero sæpius exuta, (e) iterumque induta
lumen, facile poterit ex se etiam quæ de sole diota
sunt confirmare. Hæc ergo luminaria statuta sunt
dividere inter diem et noctem, (ƒ) quorum naturam
tunc ab alterna contrarietate destituit, ut erga se irreprehensibiliter haberentur, nullaque communitat
tenebris esse possit cum luce.Quod (g) enim est umbra interdiu, hoc obscuritas habetur in nocte. Et sio
ut omnis umbra de corporibus lumini subjectis
emittitur,mane quidem tendens ad occasum, vespera
vergens ad Orientem, meridianis se horis ad partem
Septentrionis inclinans, nox quoque ipsa,retrorsum
lucis radiis repercussa secedit.Cujus quid aliud intelligenda natura est, quam mundi obumbratio?
Sicut enim lucido die stantem quempiam sub aurora solis mox unbra comitatus,sic obumbrato aere
qui terræ proximus est, nox efficitur, et hoc est
quod dicit, Separavit Deus inter lucem et tenebras.
Nam fere semper obscuritas refugit lucis adventum.
quippe quibus ex prima generatione alienatio inter
(h) se naturaliter est aptata. Nunc autem solem præcepit spatia diurna peragere, lunam vero cum orbem suum compleverit, moderatricem noctis statuit pro certaque dimensione invicem sibi lominaria ista succedunt. Nam sole procedente, luna si
plena est,statim ducitur ad occasum. Rursus autem
cum sol cursui suo metas posuerit, hæo incipit
exori.Sed si secundum alia schemata minime spatio noctis lunare lumen æquiparat, non interest
propositæ quæstionis, solum nobis illud asserentibus, quia quando pefecta est luna, noctis obtinet
principatum, proprio superans astra fulgore, terramque perlustrans; temporis autem mensuram
æqualiter cum sole partitur.
esse luminis splendorem, aliud subjectum lumini tum discrepare videtura luna; quod hic quidem sucorpus, primo quia quæ composita sunt,in dua partes 732 dividuntur,id est, in materiam receptricem,
et in eam quæ sibi evenerit qualitatem. Sicut ergo
aliud est naturalis candor, et aliud quod candescit:
sic illa quæ dicta sunt distare a se quidem natura
videntur,sed Creatoris virtute conjuncta sunt.Et non
mihi dicas impossibile est hæc (a) ab alterutrum separari; neque enim ego separationem luminis a solano corpore comprehensibilem mihi tibique confir
mo, sed quia nobis opinatione sola divisibilis æstimatur.Plane nutu Conditoris posssunt hæo a natura
sua facile sejungi.Denique nobis impossibile penitus est ardorem solis a splendore discernere, sed
Deus volens famulum suum mirifica visione convertere, sic apposuit rubo flammam, ut solam vim
claritudinis ejus, deposita torriditate, monstraret.
Siout et psalmus testatur dicens: Vox domini intercidentis flammam ignis (Psal. xxvIII, 7). Unde etiam
in retributionibus delictorum quæ in vita contraximus, ratio quædam nos secretior docet partiendam
ignis esse naturam: cujux lux ad illuminandos deputabitur justos,ardor autem ad concremandos
proficiet peccatores. Licet et de lunæ quoque passionibus facile queamus fidem capere quæsitorum,
decrescens enim,non toto corpore prorsus expenditur; sed insertam sibi lucem modo deponens,modo
recipiens, concretionis et diminutionis propria
quasdam nobis exhibet fantasias. Nam quia senescente ea minime totum corpus ejus expenditur.testimonio sunt quæ videntur: licet enim tibi aore libero nebulosique carente vaporibus,spectare lunam
deficientem, quando rotunda secundum (c) schema
est, quando globus ejus,ex eo latere quod tenebrosum est, tali orbe circumscribitur, quali cum luce
plena est. Quem evidenter integrum perfectumque
conspiciens, ea manifestatum parte qua fulget. Et
non mihi dicas quia lux ejus adventitia est, quoniam minuitur quidem quando contra solem vertitur,
crescit autem cum ab eo discesserit.Nam nec nobis
hoc modo discutere propositum est, sed quia aliud
est ejus corpus,aliud causa luminis. Tale (d) quidam
ergo mihi,et de natura solis intellige, qui ob hoc tan-
(a) Suspicari fortasse possit quispiam vitii aliquid
hoc loco subesse; sed in antiquis libris perinde ut
in vulgatis legitur eodem modo, hæc ab alterutrum
separari.Mihi facile persuaderi posset malum scriptorem Eustathium ita locutum fuisse.
(b) Editi et Colb.primus,perficiet. Alter Colb., præficiet. Votus noster liber, proficiet: quarum vocum
nulla verbum Græcum bene exprimi constat. Etenim
verbum ánováctoua, quo utitur Basilius, longe melius redditum fuisset destinabitur. Aliquanto post
Colb. secundus, nam quod senescente ea.
(c) Editi,quando rotunda; sed schema est. At Colb.
secundus, rotunda secundum schema est: convenienter Græco κατὰ τὸ σχῆμα. Ibidem Colb.secundus,ex
eo latere quo tenebrosus est Subinde mss. duo,et non
mihi dicas. Vocula et in editis desiderabatur.
(d) Editi,tale quidem. Antiqui duo libri, tale quiddam.
(e) Editi, iterumque nudata: quo quid alienius
dici possit, non video. Antiqui tres libri. iterumque
induta: quam scripturam veram esse et genuinam
constat ex illo, καὶ πάλιν ἐπαμφίαζομένη.
4. Et sint, inquit, in signis, et in temporibus, et in
diebus, et in annis.Necessarias igitur humanæ vitæ,
sicut longior usus docet, signorum notationes et observationes invenies, sitamen non amplius eas quam
oportet inquiras. Multa enim super futuris imbribus
(i) possumus discere; plurima quoque de vaporibus
terrarum,motibusque ventorum,scu per partes ve-
(f) Editi et Colb. primus, quorum natura tunc ab alterna contrarietas destitit.Alter Colb.ut in contextu.
Ibidem ubi in editis legitur incomprehensibiliter, in
nostris tribus codicibus scriptum invenimus irreprehensibiliter qua ex interpretatione suspicari licet, inepte legisse Eustathium ൵rtwę,cum scripserit Basilius bµlztwę, sine admixtione.
(g) Codex unus, quod enim est umbra in nocte. Mox
editi, mane tendens. Libri veteres, mane quidem
tendens. Subinde editi, meridianis horis. Colb. secundus, meridianis se horis.
(^) Editi et Colb. primus, est naturaliter optata.
Alii duo mss., naturaliter est aptata. (ræce tỶ,C
αλλοτριώσεως κατασκευασθείσης.
(i) Editi,passumus dicere.Antiqui duo libri,discere
possumus In Græco, Est' uxseiv. Nec ita multo post
editi, placide sunt venturi. At duo mss. placide sint
venturi.Colb.secundus,utrum violenti an placidi,etc.
Subinde ubi legimus et in duobus mss. et in vulgatis, solis, legitur in Colb. secundo, solum.
col. 927–928page 29 of 50
PG 30:927ἡμέραν. γένεσει πρὸς γένεσιν.nientium, seu generaliter ubique spirantium, et monis influctunt. Ferunt enim vitam nostram de
utrum violenter, an placide sint venturi.Unum itaque
ex demonstrationibus habetur solum, quod ostendit
nobis Dominus, dicens futuram tempestatem cum
cœlum 733 cœperit igneo rubore tristari (Matth.
xvi, 3). Nebulis enim subeuntibus, obfuscati radii
rutilo sanguineoque colore cernuntur; aeris videli -
cet densitate talem speciem nostris obtutibus exhi.
bente, qui necdum vi caloris expressus, (a) propter exhalantes subinde vapores, et augmentis aquarum magis magisque crassatus; certissimam tempestatem regionibus in quibus fuerit glomeratus
intentat. Similiter etiam fit quando habetur luna
circumflua, vel cum solem circumdederit area quæ
vocatur, nimirum aquarum multitudinem, aut ventorum fremitus futuros annuntiat, vel cum visi circa
eum fuerint discurrentes, ii qui (b) soles contrarii
nominantur: profecto casus aliquos ætherei tractatus imminere portendunt.Sicut et virgæ illæ quæ in
iridis colore sub matutinis nubibus ostenduntur,
vehementes pluvias et procellas, aut aliquam omnimodo coeli perturbationem significant. Plurima
etiam indicia crescente vel senescente luna, qui
huic scientiæ studuerunt notasse dicuntur: asserentes quod aer terræ proximus, necessario pro lunæ
schematíbus qualitatibusque vertatur. Nam (c) cum
fuerit tertia, si gracilis et minime cornibus obtusis
appareat,serenitatem stabilem firmamque declarat.
Sin autem rubicunda, pinguisque cornibus habeatur
imbres nimios, australemque violentiam minatur.
Horum igitur observatio quantum commoditatisimpendat hominibus,quis ignorat? Possunt enim navigaturi intra portum retinere classem, futura pericula
prævidentes viator item cautus effectus ex cœli
tristitia,tranquillitatis tempus exspectat; agricultores quoque seminibus et plantis sollicitam diligentiam commodantes, ex memoratis instructi signis
opportunitatem congruam præstolantur.Quid, quod
(d) solutionis etiam rerum omnium in sole, lunaque et stellis, visenda prodigia Dominus prædicavit dicens: Sol vertetur in sanguinem. et luna non
dabit lucem suam (Joel. 11, 31; Act. 11, 20). Verum
hæc indicia sunt mundanæ consummationis, ut
diximus.
5. Sed illi qui ultra fossam saltus suos conantur
extendere, ad rationem genesis cursum propositi ser-
(a) Editi et duo mss., exaltantes, corrupte. At
emendate scriptum invenimus in Colb. secundo,
exhalantes.
(b) Codex unus cum editis solis contrarii.Alii duo,
soles contrarii.
(e) Editi cum fuerit tersa. Libri veteres,cum fueril
tertia, ita exigente et sensu, et Græco repl pleny
ἡμέραν.
(d) Editi,solutiones. Codex noster et Colb.primus,
solutionis, bene, cum apud Basilium legamus, tře
Siadúoews... onµɛča, solutionis signa. Alter vero Colb.
ita habet, diligentiam commodant ex memoratis instructionibus.Et jam rerum omnium in sole,etc.Quod
ad Græcun quidem facilius accommodari potest,
Kồn de xa: sed co in libro vox solutionis desideratur. Codex noster, præstolantur, siquidem solutionis
etc. Statim mss. duo, videnda prodigia.
motu pendere cœlestium; propterea Chaldæi notationes astrorum ad casus humanos asserunt pertinere, simplexque dictum Scripturæ quod ait in signis, non ad mutationem videlicet aeris vel temporum qualitatem, sed ad sortem vitæ transferentes humanæ, prout sibi videtur,exponunt; dicentes
quorumdam discurrentium siderum complexionem, cum ad illas stellas quæ in zodico moventur
circulo, si (e) secundum tale verbi gratia schema
coierint, certam genesim solere perficere; rursusque si alter habitus illarum fuerit, contraria decreta componit. De quibus non erit fortassis inutile,si aperienda quæstionis gratia, paulo superius
repetita serie narrationis exordiar. Dico autem non
meum quid proprium, sed confutationis illorum
causa, suis utar elogiis: ut et ii qui errore præventi sunt, remedia conceptæ læsionis accipiant,et
cæteri munimen aliquod,ne similia patiantur,inveniant. Repertores igitur genesiacæ rationis diuturnitate temporis experti, quod eos de schematibus
multa diffugiant,in angustum penitus temporis redegere mensuram, ut etiam minutissimo intervallo,sicut dicit Apostolus: In momento,et in puncto
(1 Cor. xv,52),magna sit (f) inter genesim genesimque distantia, asserentes quod ille qui natus est in
hoc puncto rex erit gentium princepsque populorum, maximam potentiam multasque divitias
sortiturus; eum autem qui in illo momento creatus
est, mendicum,et vagum fore, quotidianique victus
causa, diversorum januas obiturum. Ideo namque
circulum qui signifer appellatur in (g) duodecim
partibus dividunt; quoniam sol per triginta dies
egreditur duodecimum (h) locum sphæræ,ejus quæ
ánλavíc, id est, inerrabilis vocitatur. Et rursus
unumquodque membrum partium tricenarum per
spatia duodena deducunt: quorum singulas iterum
portiones in alia sexaginta distribuunt, eorumque
sexaginta sexagies portiones enumerant.Hujusmodi
ergo nascentium genesim disponentes, videamus si
possunt hanc subtilitatem, sub temporis dimensione servare. Mox enim ut infans processerit ex utero,
speculari necesse est obstetricem quæ dicat puer
sit an puella quod natum est, et exspectat vagitum
quo capiat parvuli viventis indicium. Quanta vis
dum hæc aguntur, sexagies dicas transisse mo-
(e) Editi, si tale. Antiqui duo libri, si secundum
tale. Græce xarà Totove oxñua. Statim editi,si aliter
Colb. secundus, si alter Subinde Colb. secundus,
repetitam seriem.
(f) Editi, inter gesim genesimque distantia. Vetus
hic noster liber, inter genesim genesimque distantia
recte. In græco, γένεσει πρὸς γένεσιν.
Antiqui duo libri cum editis in duodecim partibus.Alins, in duodecim partes. Quod magis idoneum
esse non diffiteor; sed non inde effici puto,ut malus scriptor Eutathius ita scripserit.
(h) Editi, locum feræ. Codex noster, locum fere.
Colb. primus, locum fore. Alter Colb.,locum speræ:
quæ scriptura ita corrupta est, ut emendari nullo
negotio possit.Igitur pro speræ legendum est sphæræ, quod cum satis per se perspicuum sit, magis
tamen confirmatur ex Basiliano illo, opalpac.
col. 929–930page 30 of 50
menta. (a) Itaque dum manifestatur editus puer est signiferi circuli. Quomodo ergo principales (c)
mathematico, quanta dicimus elapsa esse punota,
dum media responsa redduntur.Quod etsi contige
rit extra fores cubiculi stare eum qui nascentis ho
ram colligit,oportet visitari laterculum, ut diligen
ter, et sine ulla intermissione calculari possit cur
sus horarum, sive diurni fuerint, sive nocturni.
Quantorum igitur sexagesimorum numerus, eo ipso
tempore præteriisse putabitur? Necesse est enim
ut inveniatur stella, quæ non solum in quota parte
duodecimi spatii, sed etiam in quoto puncto duo
decies divise portionis assistit, vel potius in quoto
momento sexagesimorum reperitur, in quibus di
ximus decretorum sortem fuisse divisain, aut ut
omnino veritas inquiratur, in quoto eorum sexage
simorum ostento, que a primis sunt sexagesimis
784 (b) reparata. Verum istam sic enucleatam, et
incomprehensibilem temporis inventionem, in sin
gulis quibusque planetis fieri, necessarium esse
confirmant: ut agnoscatur qualem habitum gesse
rit adversus erraticas stellas, vel quale inter se sche
ma tenuerint,cum nasceretur infantulus.Nam si ho
ra sollicite non fuerit custodita, contigeritque vel
modicum quid de illa subtilissima ratione mutari
prorsus observatio tota confunditur. Sunt quidem
risu digni qui hujus inexplioabilis disciplinæ stu
diis vacaverunt: sed multo magis illi qui avidius
in eos inhiant, tanquam scientes aliquid.
inde causas asserendo vitæ mortalium, de terrenis
pecudibus nascentium formas mentes, et dicis mu
nificum fore arietinum hominem: non quia mo
rum ejusmodi pars illa cœli perfectrix est, sed quia
natura talis est ovis? Hortaris ergo nos prælata
dignitate stellarum, aut potius suadere conaris,
per bestias mutas accommodare tibi consensum.
Quod si de animalibus assumptas morum proprie
tates habet polus, ipse quoque subjacet necessitati
bus alienis; (d) quippe quia nactus est ex quadru
pedibus causarum ducta principia. Si autem hoc
dicis ineptum esse, multo illud pronuntiabis inep
tius, ut auderes de his rebus assertiones afferre,
quæ nihil nobiscum videntur habere commune.
Verum hæc illorum argumenta similia sunt (e) cas
sibus aranearum, in quibus si culex, aut musca
consederit,tenetur innexa; cum autem de fortiori
bus aliquid inciderit, ipsum quidem mox penetrat,
textus vero perrumpit invalidos.
6. Itaque solent eventus, et effigies quoque præ
dicere singulorum,declarantes illum crispo capillo
futurum et alacrem: quoniam in ariete posita est
ejus hora, talis enim species est ejus animalis;
eritque magnæ potentiæ, quoniam principalis est
aries.Præsidalem quoque futurum,et quæstuorum,
quoniam pecus istud sine molestia depositam la
nam facile resumit ministrante natura. Qui autem
sub tauro creatus est tyrannious erit, et laboriosus,
idemque servilis, taurus enim jugo submittere colla
consuevit. Qui vero signo scorpii nascitur, vulnifi
cus habebitur, ut pote similis illi; qui autem sub
hora libræ fuerit editus, justus efficitur; propter
æquitatem quæ servatur in trutina. Quod his risi
bilius fieri poterit? Aries igitur ex quo genesim
mutuaris hominibus, duodecima pars cœli habe
tur; in quo si sol constiterit, ætherea signa con
tingit; libra quoque vel taurus duodecima portio
(a) Codex unus, dum manifestatur. Illud dum in
editís deerat.Aliquanto post editi et duo mss., dum
modice responsa redduntur. Vetus codex noster, se
cunda quidem manu, sed antiqua, dum media res
ponsa redduntur. Subinde Colb. secundus, inveniet
stellam. quæ, etc.
(b) Editi et duo mss., reparata. Colb. secundus,
reputata, fortasse amputata.
(c) Vocem inde ex nostris veteribus libris addi
dimus.
(d) Codex unus,quippe quia.Editi,quippe qui. Mox
duo mss., si autem hoc dicis. Editi, si autem dicit.
Hoc ipso in loco mss.duo, pronuntiabis. Editi, pro
nuntiabil.
(e) Verbum sunt addidimus ex duobus codicibus.
Mox editi, tamen his quæ quaque non contenti sunt.
Antiqui duo libri,tamen his non usquequaque contenti
7. Tamen his non usquequaque contenti sunt,
sed longinquius progrediuntur errantes. Nam res
quæ in arbitrii nostri libertate sunt positæ, id est,
virtutes aut vitia, coole stium necessitatibus appli
cant. Quibus contradicere quamvis risibile sit, ta
men quia plures hac (f) seductione prolapsi sunt,
congruum mihi videtur non transire silentiø.
quibus illud principe in loco postulamus agnosce
re si non diebus singulis millies schemata mu
tantur astrorum. Semper enim moventur atque (g)
discurrunt eæ stellæ quæ planetæ vocantur, qua
rum aliæ celeribus se vestigiis consequuntur, non
nullæ tardius discurrentes, sub eadem hora sæ
pius,et aspiciunt se,et absconduntur.Maxima sane
vis habetur in genesi, ut illi dicunt, si aut bona
stella respexerit, aut maligna nasoentem. Fit au
tem plerumque ut eo tempore, quo bona stella
præfuerit, mathematicus non inveniens tempus
edicere propter ignorationem unius minutissima
rum, quas supra retulimus portionum, sub caco
dæmone illum jacere describat,utipsorum sermoni
bus cogar uti,in quibus est quidem magna dementia,
sed major habetur impietas.Nam maligniores stella
causas nequitiæ propriæ in suum transferunt condi
torem: quibus si ex natura subesset improbitas, con
ditor profecto malignitatis (h) auctor exstiterit.Sin
sunt.
(f) Codex unus, hac seducti ratione, prolapsi sunt.
Haud longe editi et Colb. primus, illud principi.
loco. Codex noster, illud principe in loco. Colb.alter
illud primo loco. Græce, xpwtov. Ultimas duas leo
tiones ex æquo voci Græcæ convenire vident, opi
nor, omnes; puto tamen potius legi debere prin
cipe in loco, uti in veteri nostro libro scriptum in
venimus. Videtur enim librarius, quicunque ille
fuit qui alterum illum codicem Colbertinum scri
psit, nonnulla de suo et mutasse, et correxisse,
sive, cum scriberet, respexerit ad exemplar Græ
cum, sive id solo rationis ductu fecerit.
Editi, discurrunt stellæ. At Colb. secundus,
eæ stellæ.
(h) Editi, actor exstiterit. Colb. secundus, auctori
exstiterit.
col. 931–932page 31 of 50
PG 30:931παρ' ἡμῖν τοῖς ἐτεροσκίοις, διὰ στομίων στενών,autem proposito faciente sunt pessimæ, primo qui- et in annis. Diximus jam de signis: tempora sane
dem (a) animalia quædam putanda sunt arbitrio
suo famulantia, absolutoque et libero impetu, ad
hoo quod sibi libuerit incitata, siquidem totius
modum furoris excedit insimulare res exanimes.
Deinde 735 quanta irrationabilitas est, bonum
malumve, non pro sua cujusque dignitate distinguere, sed ex loci qualitate, aut respectu alterius,
vel optimum fieri definire, vel pessimum? Et cum
paulisper de schemate stelia diverterit, suæ propriæ dicitur malignitatis oblita. Sed hæc quidem
hactenus sane per singula momenta temporis, ut
dicunt,in aliud atque aliud schema se transferunt.
In bis itaque tot tantarumque mutationum millibus, quanta quotidie natalium regiorum decreta
formari putanda sunt.Cur ergo non singulis diebus
principes procreantur? Aut quare apud illos successio semper paterni custoditur imperii? Quoniam
nemo videlicet eventus suorum liberorum refert ad
schema stellarum; quippe quibus regnum non genesis fato, sed generis jure defertur. Nonne igitur
Joatham generavit Ozias, et de Joatham natus
Acham est? Et tamen nullus illorum servilis horam
conditionis incurrit. Deinde si virtutum vitiorumque principia non ex arbitrio nostro, sed ex genesis necessitate sortimur, superflui sunt, ut video,
latores legum, sequenda nobis vel fugienda mandantes; superflui quoque judices honestos laudibus exornantes, improbos suppliciis punientes:
insons etiam censenda est homicidæ, vel furis audacia, qui etsi cohibere manus proprias a facinore
maluissent, minime potuissent, propter indeclinabilem necessitatis impulsum. Vani omnes artifices
æstimandi sunt,vitæ subsidia manuum labore quærentes. Supervacaneus porro sudor agricolarum,
quibus copiæ fructuum possint etiam non operantibus abundare. Mercator etiam dives efficeretur
in otio,cui vel nolenti pecuniam genesis apportasset. Christianorum vero spes, quæ magna est, sublata penitus interisset, quoniam frustra vel justitia colitur,vel damnatur iniquitas; si omnino nihil
ex sententia facere permittimur. Etenim quando
genesiaca vis, et decretio fafalis incumbit, nullum
locum prorsus invenit examinatio justi judicii.
Hæo quidem adversus illos disseruisse (b) sufficiat. Neque enim aut ves prolixioribus sermonibus
indigetis, ut pote mentis sanitate pollentes, aut tempus patitur ulterius limitem disputationis extendi.
8.8ed sermonem magis ad reliqua retorqueamus.
Sint, inquit, in signis et in temporibus, et in diebus.
(a) Editi, animalia quædam putando arbitrio suo
famulanti quod cum aperte vitiosum sit,ex Colb.
secundo correximus.
(b) Antiqui duo libri, sufficiet. Alius codex, sufficiat. Statim editi et duo mss., torqueamus. Alius
codex, retorqueamus. Græce, avεwμеv.
(c) Illud nos ex duobus libris veteribus addendum judicavimus.
(d) Antiqui duo libri, propaginationem. Alius,
propaginem. Aliquanto post editi, ac aridum. Libri
veteres, torridum.
() Editi,ætheroscii.Codex noster,eteroscii.In Græintelligimus esse partes quatuor anni vertentis, id
est, ver, æstatem, autumnum, atque hiemen. Hæo
sibimet succedendo vicissim proluminariorum dispositis corsibus temperantur. Hiems enim fit in
australibus sole regionibus commorante, nocturnamque opacitatem,circa clima, (c) quod nos habitamus,spatio longiore ducente. Unde tit ut aer terræ proximus frigidus efficiatur,omnesque nebulosi
vapores conglomerati, pluvias et nives, glaciesque
perficiant. Cum autem de meridiana plaga rediens
sol, medium orbem cœli tenuerit; tunc diebus ao
noctibus tempus æquale distribuit. Quantoque
altius a terra subvehitur tanto magis paulatim
componit temperiem, per quam ver procedit, cujus
beneficio frutices arboresque frondesount, et animalia cuncta terrena, vel aquaria, genitali calore
stimulata (d) propagationem generis, successione
prolis extendunt. Inde sol mox ad æstivam lineam
deflectendo, per confinia transit arctoa, dies nobis
longiores efficiens, diutiusque commemoratus in
aere, ipsum quidem flagrantem reddit ac torridum,
tellurem vero perficit sicciorem, unde maturandis
seminibus, atque pomis, facultas optata præstatur. Eoque tempore habetur ardentior, et umbras
meridianas facit breviores, quoniam de alto nimis
loco nostram respicit regionem, diesque majores
habentur, tuno quando breves sunt umbræ: siout
e contra dies parvi sunt, cum fuerint umbræ longiores: quod apud nos qui (e) eteroscii nominamur, id est, alias umbras habentes, et partes habitamus arctoas, ita contingit. Nam sunt quidam
qui per integrum biduum singulis annis omnimodo sine umbra sunt cum sub meridiano sole constiterint, quos, quia sol contra ipsum verticem positus æqualibus undique spatiis illuminat, in nullam penitus partem flectere sinit umbras. Nam et
putealis apud eos aqua, vix tenuissimum potest
() in elveum de sole lumen excipere, propter quod
eos quidam ascios, id est, exumbres appellant. Illi
autem qui extra terras odoriferas habitant, in
utramque partem mutant umbras. Nam soli qui
nostram videntur incolere regionem, adversus austrum semper, id est, ad meridiem umbras creduntur emittere unde etiam a quibusdam amphiscii,
(g)id est biumbres nominantur. Verum hæc omnia sole ad partes boreales commeante proveniunt. Ex his
considerandum est, quantus radiorum fervor habeator, et quantos hominibus casus efficiat. Post hæo
igitur tempus autumnale succedit, quod frigoris et
co, παρ' ἡμῖν τοῖς ἐτεροσκίοις, heteroscii.
(f) Antiqui duo libri et editi, in alium. At Colb.
secundus, in adveum. Sic Eustathius Latine reddidit illud Basilii, διὰ στομίων στενών, oum potius
scribere debuisset, per angusta oræ.Lege Basilium,
hom. 6, num. 8.
(h) Editi, id est umbræ nominantur. Vetus noster
codex, id est biumbras. Colb. secundus,id est biumbres.Ibidem libri veteres, et quantos. Vocula et deerat
in vulgatis.Ibidem editi, efficit.At nostri tres mss.,
efficial.
col. 933–934page 32 of 50
caloris æquatas obtinens portiones, sine molestia nos venerimus, magnitudinem eorum quanta sit facilius
736 tradit adventui (a) sequentis hibernii, denuo
videlicet sole ad australem regionem de aquilonis
partibus remeante. Hæ sunt vicissitudines tempo
rum, quæ solis discursibus famulantes, vitam nos
tram dispensare creduntur. Et sint, inquit, in signis
et in diebus: non ut diem faceret sol, sed ut dieſ
moderaretur. Nam olim nox et dies, antequam lu
minaria crearentur, effectæ sunt, quod declarat et
psalmus dicens: Posuit solem in potestatem diei,
lunam, et stellas in potestatem noctis (Psal. cxxxv,8).
Quomodo (b) igitur sol habet diei potestatem? quia
lucem in se ipse circumferens, cum ad orbem quem
nos habitamus accesserit, solutis tenebris, diem
præstat. Non ergo fallitur quisque diem vocitaverit
aerem istum,solis radiis illustratum, et hanc diurni
temporis esse mensuram, quod in hemisphærio, ut
opinantur, quod supra terram est, commoratur. Sed
et in annis,inquit,signa ista disposita sunt.Cum duo
decies igitur spatia sui cursus Juna peregerit, an
num facit:unum tamen inseri sibi flagitat mensem,
ut diligentius horarum possit colligi perfecta con
cursio:sicut Hebræi annum antiquitus observabant,
et Græcorum vetustissimi.Annus autem solanus vo
catur ordinatio solis, de certo signo in eodem rursus
per sua se vestigia revolventis.
reperimus. Sol autem nulli unquum, vel longiu
asseritur (d) esse, vel propius, ita ex omni parte
quæ subjecta sunt, æqua lance respectat:quem Indi
atque Britanni similiter intuentur.Neque enim ver
gens in occasum, habitantibus Orientem, de sua
quippiam magnitudine sentitur amittere; nec in
Occidente positis, minor apparet exoriens, nec
quando medium cœli tenet axem, utriusque lateris
immutat aspectum. Non te ergo brevitas ejus con
templata decipiat, nec quia cubitalis visentibus or
bis suus putatur esse,revera talis haberi putandus
est.Semper enim cohærere solet intervallorum trac
tui rerum prolixitas spectatarum; aciesque oculo
rum interjecti spatii longitudinem non assequitur
intuendo, sed tanquam deficias expenditur, et ma
gis æstimatione quam visu,ea quæ cernuntur at
tingit et ideo pro sua tenuitate res parvas existi
mat esse quæ magnæ sunt, imbecillitatem videlicet
suam his quæ conspicit ascribendo. Profecto ergo
falluntur obtutus, et judicium fidele non habent.
Recordare namque infirmitatem propriam,et ex te
ipso oapies eorum quæ dicta sunt argumentum.
Itaque si quando ex alto montis vertice subjectam
camporum planitiem respexisti, nonne juga boum
tam grandia,vel aratores eorum, formicis similes ju
dicasti? Nihilominus etiam dum in excelsa specula
locatus, oculos in pelagus convertisti, quales tibi vi
debantur insulæ? Nonne columbarum parvissima
rum tibi phantasiam quamdam perhibebant? aut
naves ingentes,velis (e) tumescentibus candidis pro
spectæ procul nigra putabantur? Ob hoc videlicet,
quia sensus ut diximus oculorum,aeris distentione
tenuatus non sufficit comprehendere plenius quæ
visuntur.Nam et rupium maximarum in altum cava
tarum rotunda plenaque putatur aspectio; dum emi
nentibus undique marginibus occupata, medium ca
vatianis locum, non valet visio defectionis attingere.
Ita nec corporum schemata, qualia sint advertit in
tuitus, sed teretes esse turres quæ quadratæ sunt
opinantur.Certum est ergo, quia in (^) prolixioribus
intervallis non definitam, sed confusam corporum
capimus visionem. Sic et magna luminaria, secun
dum Scripture testimonium, multipliciora sunt
quam cernuntur.
9. Et fecit Deus duo luminaria magna. Nuncupa
tio igitur magnorum duplex est, quorum una in
tellectum habet absolutum, alia vero est quæ res
pectu minoris illud quod est majus assignat: ut
puta magnus equus, aut magnus bos. Nos enim ex
nimia immensitate suorum corporum,sed ex com
paratione alterius, testimonium sortiuntur ejus
modi. Quomodo ergo nunc sensum super magno
rum appellationem ducamus? Sed priorem sine
dubio sensum, tanquam minora majoribus confe
rentes, velut formicam, aut aliud quoddam animal
natura parvum maximorum collatione postposi
tum; an potius quia pro ingenti forma sua merito
luminaria magna dicuntur? Et magis opinor ita
debere intelligi. Non enim quia majora sunt aliis
stellis magna nuncupantur, sed quia tanta ampli
tudo est orbis illorum, ut fulgor qui ex ipsis eradiat,
aerem totum sufficienter illuminet,et (c) ubique por
rectus, terras omnes mariaque contingat.Qui cum in
qualibet poli parte,vel oriendo vel occidendo consti
terit, cunctorum mortalium visibus æqualiter appa
rescit. Cujus magnitudo certissimum habet docu
mentum:quia nec ipsorum luminariorum collatione
latitudo terræ, quanta sit assignatur; ut per hoc sol
et luna vel minores esse comprehendi valeant, vel
majores. Nam semper ea quæ eminus posita sunt,
exigua nostris putantur obtutibus: cum vero juxta
(a) Editi et Colb. primus, sequentis hiberni. Alter
Colb. sequentis hibernii.
(b) Editi, quod igitur. Libri veteres, quomodo igi
tur. Græce, WG odv.
(c) Addidimus voculam et ex duobus codicibus.
Aliquanto post editi et duo mss., mortalium usibus.
Colb. secundus, mortatium visibus.
(d) Colb.secundus habet in contextu aspicitur; sed
10. Licet illud quoque magnitudinis eorum sit pro
babile documentum, quia cum sint infinitæ numero
stellæ, fulgor tamen qui procedit ex eis, non potest
nocturnam scindere densitatem. Sol autem fusa per
mundum luce,non modo cum visus fuerit,sed etiam
cum venire speratur et antequam terras illuminet,
obscuritatem nootis infringit, et superat astra(g)can
dore, aeremque terræ proximum, frigore nebulisque
in ora libri scriptum invenimus asseritur.
(e) Veteres duo libri, velis tumentes. Alius codex,
velis tumentibus. Subinde Colb. secundus, rotundi
planique putantur aspectus.
(f) Editi, quia prolixioribus. At duo mss.,quia in
prolixioribus.
(g) Colb.secundus, astrorum candorem.Haud longe
editi, generaretur. Libri antiqui generatur.
col. 935–936page 33 of 50
PG 30:935νῦν μὲν... νῦν δέ. μόνιμον. ὄντι γὰρ, κατὰ τὸ εἰρημένον, Ὁ ἄφρων ὡς σελήνη ἀλ ἄφρων αφωνοςveniunt capita sua largissimo rore madentia. Sed et
recentes carnes, si sub luna jacuerint, fluida mox
putredine corrumpuntur. Idemque significat pecorinum cerebrum,vel etiam viscera marinorum animalium,quæ sunt humectiora, nec non arborum medullæ, quæ omnia utique nullatenus sufficeret ad suam
luna redigere qualitatem, nisi amplitudine virtutis
excelleret, secundum Scripturæ testimonium.
concretum dissolvit, ac discutit: ex quo matutinus ▲ dormientes lucente luna,postquam surrexerint,inventus, et humor roscidus,quando serenum est generatur.Tellus autem cum sit ampla nimium, quomodo poterat sub uno temporis momento, radiis tota
lustrari, nisi de maximo solis orbe lux ei largissima
præberetur? Hic nunc sapientiam Conditoris adverte, quomodo immensitati ejus mediocrem vim
fervoris adhibuit: ut nec ardor immoderatus terram possit exurere, nec infructuosam eam denegatio penitus caloris efficeret. His vero consentanea
de luna quoque 787 intelligito, cujus corpus cum
sit lucidum, non tamen semper magnitudo conspiona est, sed nunc (a) quidem perfecta videtur in
globo,nuno semiplena scilicet, sed minuata monstratur, defectumque suum gemina parte designat.
Alio enim latere deprehenditur esse tenebrosa, cum
crescit,et alio cum senescit.Ratio sane sacretior est,
dispensationem declarans artificis Conditoris, per
quam lanæ varietas, naturæ nostræ nobis exemplum subjicit,eo quod nihil in rebus humanis perseverabile,(6) diutinumque consistat, sed ea quæ de
nihilo producuntur, ad aliquid cum adoleverint, ad
summamque mensuram suæ fuerint ætatis erecta,
paulatim tabescentia dissolvuntur. Ex lunæ ergo
consideratione (docemur advertere res mortales, et
mutabilitates illarum cogitatione capientes, cavere
debemus ne rebus elati secundis, affectemus superbiam vel insolentiam, nee confidamus temporali potentiæ, nec opibus, aut divitiis, quæ nimis incerta
sunt,exaltemur: sed cupiditatem corporis coastigemus,quæ maxime habetur instabilis,et diligentiam
potius animæ tribuamus,cujus bonum semper manet immobile. Quod si te forsitan luna contristat,
sensim deposita luce deficiens; plus te anima debebit afficere, quæ honorem quem ex divina virtute
percepit,amittit intemperentiæ vitio nunquam firmum propositum servans, sed assidue se vertens,
ut pote nullis constantiæ fulta repagulis.(e) Rejenim
vera secundum proverbium: Sine voce luna mutatur
(Eccli., xxv11, 12). Opinor autem quod et animalibus
creandis, cæterisque omnibus quæ terra producit,
non parva confertur ex lunæ mutatione formatio.
Aliter namque cum perfecta est, et aliter cum decrescit, eorum corpora disponuntur. Modo enim
laxiora videntur et vacua cum senescit, modo integra et repleta cum crescit:quoniam humorem quemdam cum calore permixtum,interius is latenter infundit. Quod ita esse demonstrant ii qui sub divo
(a) Antiqui duo libri et editi, nec quidem perfecta videtur in globo,nec semiplena: quod a librariis aliud
cogitantibus scriptum oportuit: alioquin enim non
tam absurda scripsissent.At recte in Colb.secundo
ita legitur, nunc quidem...nunc semiplena. In Græco,
νῦν μὲν... νῦν δέ.
(b) Editi et duo mss., diurnumque, corrupte. At
emenditate legitur in Colb. secundo, diutinumque.
Græce, μόνιμον.
(c)llla Eustathii, Re enim vera secundum proverbium,
Sine voce luna mutatur, respondent illis Basilii, To
ὄντι γὰρ, κατὰ τὸ εἰρημένον, Ὁ ἄφρων ὡς σελήνη ἀλ
Aotoutai, Vere enim, ut dictum est, Stultus sicut
luna mutatur (Eccli., XVII, 12). Revertamur ad
11. Sed et aeris motus, hisdem ipsis commutationibus continetur, sicut lunæ novitas attestatur,
quæ ex longa plerumque serenitate subito nubium
glomerationes, et perturbationes exsuscitat. Euriporum quoque meatus refluus hoc indicat, (d) vel
etiam reciprocatio Syrtium, quæ vicinæ habentur
Oceano, quas pro lunæ schematibus concitari locorum accolæ prodiderunt. Euripi etiam in utram·
que partem soliti sunt propria leniter fluenta convertere, reliquo omni tempore: cum vero luna
nascitur, nullomodo possunt quiescere, sed vehementi fervore semper exæstuant, donec luna rursus
appareat, sedationem commotis turbinibus allatura.
Similiter occiduum mare crebros accessus patitur
et recessus, modo alluens littora fluctibus, modo
destituens. Ita velut quibusdam lunæ spiraminibus retro subdicitur, et iterum ejus exuncat impulsibus. Hæc igitur disserui ad exprimendam
magnitudinem luminariorum, et quia nec usque
ad unam syllabam otiosum quid esse potest spiritalium præceptorum,cum certe nihil de secretioribus sermo deprompserit. Multa enim super amplitudine,vel intervallis solis et lunæ, reperire poterit
cogitando,qui non desidiose affectiones eorum virtutesque disquirit. Quamobrem oportet accusare
suam quemque potius imbecillitatem: ut non magnificentiam creaturæ verbis humanis metiri posse
credatur.Sed ex paucis quæ dicta sunt, considerare
convenit, quanta et qualia sint illa (e) quæ præterivimus. Non ergo velis oculis lunam, sed ratione
potius æstimare,quæ validius quam aspectus, ad inventionem valet veritatis accedere. Fubula igitur
aniles, atque risibiles ubique percrebuerunt: quia
magicis carminibus luna sedibus evocata de propriis
deducatur ad terram. Primo quidem quomodo potest
vi cantuum submoveri, quam ipse firmavit altissimus? Deinde quis eam locus susciperet descendentem? Vis tamen ex parvis indioiis magnitudinis ejus
accipere documentum. Civitates igitur quæ in orbe
proverbium Eustathii, quod si cognovissent qui
olim proverbia simul colligenda sibi proposuerant,
id quoque aliis addere non omisissent. Puto autem novum illud proverbium inde factum esse,
quod Eustathius pro ἄφρων legerit αφωνος: qua falsa
scriptura ubi semel deceptus est, nihil mirum si
quidvis potius expresserit, quam quod oportuit.
(d) Totum illuc,vel etiam reciprocatio Syrtium,quæ
vicinæ habentur Oceano,quam inepte expressum sit,
cognoscere licet ex Basilio homilia 6, num. 44, non
Jonge ab initio.
(e) Editi,quæ præterimus.Colb.secundus,quæ præterivimus. Statim editi, primo quod quomodo. Colb.
secundus, primo quidem quomodo.
col. 937–938page 34 of 50
PG 30:937μετὰ τὴν τῶν φωστήρων δημιουργίαν. φυτὰ γὰρ καὶ δέντρα και ζῆν λέγεται.EUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER VII.
terrarum positæ sunt, longis a se spatiis disjun- Et de magnitudine quidem solis et lunæ hactenus.
guntur. Harum plateæ, quæ ad partem respiciunt
Orientis, æqualiter omnes lunare lumen excipiunt.
His igitur cunctis, nisi coram luna videretur, solos illos qui adversus eam positi sunt angiportus
perlustraret, eos autem qui latitudinem illius excedunt, ut pote ex 738 transverso venientes, nullo
modo visitaret. Quod etiam lucerna domi accensa
declarat, quam si plures circumsteterint, umbra illorum qui coram fuerint recta porrigitur, reliquorum vero in utramque flectitur partem.Ita nisi immensitate et amplitudine lunare corpus excelleret,
nunquam omnes simul attingeret. Nam cum de
solstitialibus exoritur partibus, eos qui septentrionalis axis habitant frigidam regionem æqualiter
illuminat, et illos (a) qui in inferioribus meridianæ plaga solis sub zona versantur æstifera valitudine complectens, certissimum propriæ nobis magnitudinis præstat indicium.Quis ergo contradicere
potest, astruens non esse corpus ejus immensum,
cum per tot tantaque terrarum intervalla tendatur
(a) Codex unus, in inferioribus. Vocula in ab editis aberat. Aliquanto post editi, qui ideo. Antiqui
duo libri, qui vero.
Qui vero nobis præstitit intellectum, ut ex minimis
creaturæ rebus, infinitam sapientiam cognoscamus
artificis, præstet etiam super majoribus nos maximas cogitationes de Conditore percipere, quanquam ejus collatione, sol et luna formicarum credantur habere mensuram. Et ideo licet digna non
sint, (b) ut ex his divinæ magnitudinis contemplatio capiatur, parvis tamen quibusdam caliginosisque parabolis videmur instrui, sicut nonnumquam
animalia minora, vel herbas conferre solemus ingentibus. Nunc vero contenti simus serie narratorum; me videlicet agente gratias ei,qui mihi hoc pusillum sermonis exigui munus attribuit: vobis vero
largitorem spiritalis alimoniæ prædicantibus, qui
vos velut hordeaceo pane,id est,nostræ vocis tenuitate cibavit in præsenti, pascatque in posterum; pro
rata cujusque fidei portione, præstans nobis revelationem Spiritus (I Cor. XIII, 9); cui gloria in
Christo Jesu, nunc et semper, in sæcula sæculorum. Amen.
(b) Vocula ut omissa fuerat a typographis: sed
eam addidimus, veterum librorum fidem secuti.
LIBER SEPTIMUS.
1. Et dixit Deus: Ejiciant aquæ reptilia animarum
vivarum, el volatilia volantia sub firmamento cœli.
Post(a)luminariorum formationem, aqua etiam repletur animalibus; ut et hoc ornaretur videlicet elementum. Terra enim jam dudum de propriis germinibus congruum decus acceperat: cœlum quoque
stellarum flores assumpserat: et velut geminis oculis,id est,conjunctione maximorum luminum fuerat
venustatur.Reliquum erat,ut aquis etiam familiaris decoratio redderetur. Venit (b) præceptio: confestimque lacus et fluvii pro suo quoque genere vel
natura perficiebantur uberrimi,mare quin etiam ita
diversorum natantium ſetura complevit, ut cœnosæ
paludes, vadosaque stagna otiosam vel irritam minime vim generandi tenuerint. Ranæ etiam et muscæ,culicesque inde sine dubio pullularunt.Nam ea
quæ modo videntur, transactorum faciunt documentum.Ita omnis aqua cogebatur opificibus (e) servire
præceptis.Nam quorum nec genera quidem quispiam
sufficit explicare,eorum vitam mox vegetam,mobi-
(a) Editi, prius luminarium formatione. At nostri
tres mss.,post luminariorum formationem.Et ita Eustathium, nisi fuerit omnino rudis sacrarum Litterarum,scripsisse arbitror: eoque magis, quod apud Basilium legamus, μετὰ τὴν τῶν φωστήρων δημιουργίαν.
(b) Editi,venit præceptio,confestimque lacus ei fluvii
proprio quique,etc, Colbertinus secundus, venit confestim præceptio qua lacus et fluvii pro suo quique,etc.
Colb. primus uti in contextu.Idcirco autem Colbertinum primum potius secuti sumus, quod vocem confestim male in Colb. secundo locari constet ex Basilianis. Lege hom. 7, num. 1, non longe ob initio.
(c) Colb. secundus,opificis servire præceptis.Sed, ut
monuimus,librarius credimerito potest nonnulla de
suo correxisse, elegantia causa aut explanationis.
Malim igitum hoc loco vulgatam lectionem,quæ adjective sumatur quemadmodum et vox Græca, Top onPATROL. GR. XXX.
lemque monstravit ineffabilis et magnifica Dei virtus,simulque præceptionem,quæ data est aquis,opportunitas vivificationis insequitur.Ejiciant aquæ reptilia animarum vivarum. Nunc primum animalia spi
rantia, sensusque capacia (d) generantur. Virgulta
enim et arbores quanquam vivere dicuntur,ut pote
alendi crescendique nacta virtutem,non tamen continuo animantia sunt intelligenda. Et ob hoo dixit:
Ejiciant aquæ reptilia. Omne genus igitur natantium
sive quod summis fluctibus superfertur, sive quod
in aliis gurgitibus diversatur, profecto naturam reptandi sortitum est; dum per aquam (e) corpus trabitur,quanquam et pedibus nonnulla utantur et gres -
sibus. Et licet multa de illis habeantur ambigua,
sicut vituli marini,et crocodili et ranæ et cancri,tamen eis præcipuus est natatus. Propterea, Ejiciant
aquæ reptilia. In his igitur brevissimis sermonibus
omnia genera continentur.Quid enim non comprehensum est (f) præcepto creaturæ? Sive illa dixeris
Moupyxp. Ibidem editi,quorum genera.Colb.seoundus, quorum nec genera.
(d) Editi et duo mss.. generantur, ut pote, etc. At
Colb. secundus ita ut edidimus. Nec dubium quin
ita legi oporteat, cum scriptum sit apud Basilium,
φυτὰ γὰρ καὶ δέντρα και ζῆν λέγεται.
(e) Editi, copus trahitur, quod et pedibus nonnulla
mitantur et gressibus. Colb. secundus ut in contextu.
Hoc ipso in loco editi. quia licet multa die illis. Codex noster et Colb. secundus uti edidimus.
(f) Editi præcepto creatoris creaturæ:que scriptura
unde orta sit dictu fortasse difficile non est. Videtur
enim librarii esse, qui dubitaret creatoris an creaturæ
legi oportere qua in dubitatione lectionem utramque simul jungere maluit, ut seligendi facultas penes
studiosos esset. Ejusmodi multa sunt exempla, quæ
et alii jam notarunt,et quotidie notari possunt,sed
col. 939–940page 35 of 50
PG 30:939προστάγματι σῆς δημιουργίας νηχο τῶν πρὸς τὸ ὕδωρ συγγένειαν.quæ catulos pariunt,id est, vitulos marinos, et tor- sunt,quæ salatia Græci nominant. Sed et belluarum
pedines, et delphinos,et his similia,sive ovifica nominaveris,qualia sunt omnia pene genera piscium.
Et vox quidem præceptionis exigua est,imo non vox
sed potius momentum solum et impetus voluntatis intellectus 739 vero ejus tam multiplex habetur, quam ipsa piscium inter se potest esse discretio. Quos omnes verbis assequi non minus operosum est,quam si undarum numerum designare coneris vel (a) quot amphoras habeat pelagus explicare. Ejiciant aquæ reptile. In his sunt æquorei,littorei, altivagi, petrei, gregales, belluini, immanes
minutique pisces, sub eademque virtute præcepti,
tam maximi,quam minimi continentur.Itaque cum
diceret, Ejiciant aquæ: demonstravit quanta sit
natantium cum aqua cognatio. Denique si paulisper
ad terram fuerint eduoti deficiunt: neque enim suppetit illis spiramen, quo possint auras vitales capere. Nam sicut terrenis animantimus datus aer
est, sic piscibus aqua. Et ratio manifesta est, quia
nobis videlicet adjacet rarus et patulus pulmo,qui
per distinctionem pectoris aerem trahens, interiorem calorem ventilando contemperat: illis autem
faucium interseptio complicabilis, modo suscipiens,
modo diffundens aquam, respirandi explet officium.
Est etiam propria sors piscibus propriaque natura,
et cibus differens, certaque vivendi conditio. Propterea nihil de aquariis mansuesoit, nec patitur hominum se manibus contrectari.
2.Bjiciant aquæ reptilia animarum vivarum.Uniuscujusque generis originem, nunc velut quoddam semen,præcepit educi,nam multitudinem postmodum
servavit in sobole,quando eos crescere multiplicarique necesse est. Itaque alterius generis sunt, qui
testicutes nominantur, sicut conches, pectines, et
cochleæ marinæ. ac diversorum osteorum millia, et
alterius ea quæ mollitestia nominantur,id est astaci,
cercini,et his proxima.Aliud quoque genus est illorum quæ Græce malacia vocitantur, id est quorum
caro tenerior habetur et laxior, sicut sunt sepiæ et
polypodes, et his similia. In his iterum magna differentia est. Dracones enim et murænæ, et anguillæ,
quæ in cœnosis fluviis padibusque nascuntur,venenosis potius serpentibus,quam piscibus pro naturæ
similitudine copulantur. Aliud etiam genus est ovificorum et aliud (c) catuligenorum. Facit autem catulos mustella, et asellus, et omeia quæ sine squamis
librarii voculam vel tunc addere solent,creatoris vel
creaturæ: unde suspicari licet, voculam vel hoc loco
a typographis omissam fuisse. Colbertinus uterque,
præcepto creatoris. Vetus codex noster, præcepto
creaturæ. Et ita Eustathium putamus Latine reddidisse illud Basilii,τῷ προστάγματι σῆς δημιουργίας:
quasi dixisset, precepto creationis, hoc est præcepto
quo usus est Deus ad res creandas.
(a) Editi, vel quo amphoras. At nostri tres mss.,
vel quos amphoras, Aliquanto post mss. duo, sub
eademque. Illud que in vulgatis deerat.
(b) Editi et Colb.primus,natantium cognatio.Alter
Golb., nascentium cum aqua cognatio. Vetus codex
noster, natantinm cum aqua cognitio. Quæ lectiones
false quidem sunt omnes: sed ex eis tamen id capipars maxima,et delphini, et phoca catulos pariunt,
quæ fetus suos recenter editos,cum ex aliqua causa
territi fuerint, denuo sublapsos in uterum, protegere ac fovere narrantur. Ejiciant aquæ reptilia secundum genus. Aliud genus est immanium, et aliud
minutorum piscium. Item in his ipsis multæ differentiæ, pro generis qualitate divisa sunt,quibus et
vocabula propria sunt, et alimenta discreta et magnitudo membrorum dispar, et diversa inter se specie separantur.Quis igitur tynnorum speculator tantorum, nobis poterit explicare distantia,quanquam
eos (d) asserunt conspectis piscium maximis gregibus non solum genus,sed etiam numerum posse
signare? Quis autem nobis eorum artificum, qui
in littoribus habitantes, et in marinis diversoriis
senescentes, notitiam subtiliter valebit patefacere
singulorum? Alios enim pisces noverunt hi qui in
mare piscantur (e) Indiacum, et alios qui pelagus
rimantur Ægyptium. Alios etiam sciunt insularum
incolæ et alios Maurusii piscatores. Sed omnes
tam tenues,quam majores similiter prima præceptio, et ineffabilis virtus illa produxit. Magna est
illis vivendi diversitas, nimia etiam in cujusque generis successione discretio. Multi piscium non incubant suis ovis, sicut aves, nec nidos ædificant, neo
cum labore proprios natos enutriunt: sed aqua
suscipiens ovum, facit animal, manetque in singulis generibus immutabilis ad aliam naturam, inconfusaque progenies,ac non sicut mulorum torrestrium,vel alitum (f) manifestarum stirpem, adulterina corrumpit admixtio. Nullus piscium, ex parte
dimidia, dentibus est armatus, sicut oves videmus
esse et boves, nec ruminat quisquam piscium præter scarum, ut quidam tradiderunt. Cuncti vero
pisces acutissima dentium acie condensantur: ut
non esta diutius ore subacta difflueret, quæ nisi.
discerpta celeriter utero traderetur, facile immutata, spargeretur a fluctibus.
3. Victus vero alius aliis secundum genus aptatus.
est. Nam certi limo aluntur: nrnnulli herbis quæ
nascuntur in aqua,contenti sunt, plurimi autem devoratione satianturalterna, semperque qui minor est
apud eos, majori fit cibus. Et si quando contigerit
eum qui minorem ceperat, morsu validioris absumi:
in unum uterque alvum posterioris injicitur. Quasi
vero nos homines aliud quid agamus dum inferiores
mus emolumenti, ut facile intelligamus legendum
esse, natantium cum aqua cognatio. Græce, twv νηχο
τῶν πρὸς τὸ ὕδωρ συγγένειαν.
(c) Editi, aliud cataligenorum. Libri veteres,catuligenorum.
(d) Libri vetereres, cos asserant. Aliquanto post
editi, notitia sabliliter. Antiqui libri, notitiam.
Colb. secundus, Indicum.
Colb.secundus.manifestarum speciem. Aliquanto
post editi, videmus et boves. Libri veteres ut in contextu. Subinde editi, præter scaurum. Colb. primus
prima manu,præter scarum: quæ scriptura,cum optima sit,non debuerat corrumpi abimperito librario,
qui inepte scripsit, escaurum. Græca, et µý tòv oxx'
pov, Hoc ipso in loco mss.duo, quidam prodiderunt
col. 941–942page 36 of 50
PG 30:941καὶ βάτραχοι καὶ καρκίνοι.Etenim πρὸς τὸν ἀδελφόν.EUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER VII.
(a) potentia premimus. Aut quid distat a pisce illo fuerit, ita proprios aptantes mores. Quos etiam vinovissimo,vir qui divitiarum amore flammatus,captos inopes inexpletis hiatibus propria rapacitatis absorbuit? Alter substantiam pauperis vi sublatam retentabat. Hic tu minis, ac terroribus circumventum
tui fecisti patrimonii portionem, atque ita injusto
injustior exstitisti, et raptore rapacior. Cave igitur
ne te 740 idem qui pisces eventus excipiat, (b) id
est hamus, aut rete, vel cophinus. Nam nos quoque
necesse est, nefandis facinoribus inquinatos suprema
eupplicia non vitare. Præterea imbecillibus etiam
animalibus subesse dolos et insidias expertus,malo
te callidorum fraudes effugere. Ferunt (c) namque
cercinum ostres carnem concupiscere: cujus captio difficilis est illi, propter operimenta testarum,
quibus mollitudinem carnis ejus natura consepsit
unde etiam testicoria nominatur. Ergo quia sunt
concava, facile ostres interiores partes complicata
defendunt, et ob hoc irrita fit impugnantis aggressio. Quid molitur ergo adversarius? Quando viderit
in apricis locis ostream se libenter sub sole (d)
pandentem, minutum tenens calculum ei latenter
apponit, cujus objectu nequeat sua tegimenta concludere,atque ita quod efficere virtute non valuerat,
astu potuit impetrare. Hæc igitur et malitia eorum
quibus nec ratio, nec vox ulla suppeditat.Sed ego te
cupio lucrativa machinamenta cercini contemplatum, abstinere a læsionibus proximorum. Talis est
enim qui subdolo animo pergit ad (e) fratrem: vel
propinquorum bona devastat, vel qui alionis calami.
tatibus oblectatur. Quapropter desine vituperatos
æmulari, paupertas enim cum veritate maximis opibus a sapiente præfertur. Itaque non præteribo calliditatem fraudulenti furacisque polypodis,qui cum
aliquod saxum porrectis crinibus amplexatur,illius
assumit colorem,multique pisces illuc imprudentes
allapsi, velut ad petram simpliciter se trahentes
decipiuntur, facilem sui captionem maligno protinus exhibentes. Tales sunt qui summatibus obsequentes assidue,mentis varietate mutantur; nec in
uno proposito perdurantes, alios atque alios se demonstrant, pudicitiam cum castis, luxuriam cum
libidinosis exercentes, et omnino ut cujusque mens
tare difficile est, propter nequitiam quæ (s) in simulatione latet officii. Hujusmodi homines lupos
raptores Dominus appellavit, vestitu se simplices
oves esse fingentes (Matth.vn, 15).Fuge igitur ejusmodi morum varietatem, et sectare potius veritatem, sinceritatem, innocentiam, quoniam et vipera
varia est; propter quod eam Dominus ventre serpere condemnavit. Justus nihil habet fictum sicut
Job: propterea Dominus inhabitare (g) faciet unius
moris in domo (Psal. Lxvu, 7). Hoc mare magnum et
spatiosum:illic serpentes quorum non est numerus,animalia pusilla et magna (Psal. CIII, 25). Sed tamen est
in his sapiens quædam et moderata dispositio. Non
ergo totos pisces debemus arguere,sed etiam certos
quosque laudare atque imitari. Nam vide quomodo
singula genera regiones sibi detinent deputatas;nullusque alterius fines occupat, sed suis quisque sedibus est contentus.Et certe nullus eis agri mensor
habitacula (h) defendenda distribuit, nec murorum
circumscriptione signavit, nee terminos posuit observandos: sed omnibus utilitas in commune
collata est. Hic etenim sinus certum piscium genus
nutrit, alter aliud. Et qui in hoc abundant loco, minus littoribus habentur in aliis: non quod aliquibus montium jugis asperimis separentur, aut fluviorum interpositis obicidus arceantur a transitu;;
sed lex naturæ singulis æquabiliter prout usus cu̟-
jusque postulat,quod necessarium est impendendo,
cunctos observatione suæ sanotionis astrinxit.
(a) Colb.secundus,per potentiam. Haud longe editi,
aliter substantiam. Antiqui libri, alter substantiam.
(b) Editi,idem hamus. Veteres duo libri,idest hamus.
(c) Editi,ferunt namque cancrum cercinum: sed vox
cancrum in duobus mss. deest. Cum autem Eustathius et hic aliquanto superius et paulo post voce
cercini utatur,putandus est habuisse librum corruptum, in quo legerit tribus his locis non xapxivos,
sed xepxivoç: quod ex eo confirmari potest, quod ipse
vocem xxpxivoc voce cancri reddiderit, cum non longe
ab initio libri sui septimi interpretaretur illud Basilii,
καὶ βάτραχοι καὶ καρκίνοι.Etenim si omnibus his locis eodem modo legisset, eum eodem quoque modo
interpretaturum fuisse probabile duco. Et in Colb.
primo deerat quoque primum vox cancrum; sed ea
deinceps addita est ab aliquo qui exemplar Græcum
ob oculos habebat.
(d) Editi, pendentem. Libri veteres, pandentem. Mox
edití, non valeat. Codex unus, non valebat. Alii duo,
non valuerat.
(e) Editi, ad fraudem. Libri veteres, ad fratrem: et
4. Sed nos tales non sumus: nam et majorum
nostrorum fines audacter excedimus,et(i)saltus transgredimur vincinorum, et domos domibus, et agros
agris adjungimus, et aliena jura mutilamus (Prov.
XXII, 26). Sciunt (*) marini cetus concessum sibi a
natura diverserium, quod in extremis pelagi situm
est partibus, cui nulla penitus in conspectu terra
monstratur,quodque innavigabile penitus habetur.
Nam nec quale sit, vel historia referente compertum
est, ut pote nemine inde confidente transire.In hoc
igitur loco memoratæ belluæ quæ sunt instar montium commorantur,neque urbibus aliquibus,neque
insulis infestantes. In singula genera in stationibus
ita exigunt Grace, πρὸς τὸν ἀδελφόν.
(f) Editi et Colb.primus quo usi videntur typographi, in similitudine. Alii duo mss., in simulatone,
bene. Legitur in Græco, & top poox½µati. Mox Colb.
secundus, vestimentis se simplices.
Colb. secundus, facit unanimes in domo.
Editi. descendenda. At nostri tres mss., defendenda. Statim editi, circumscriptione. At Colb. secundus, circumseptione.
(i) Ediii, collocata est. Libri veteres, collata est.
Paulo post Colb. secundus, singulis æqualiter.
(j) Libri impressi, saltus transgredimur vicorum.
Vetus codex noster et Colb. secundus, saltus transgredimur vicinoram.
(k) Vetus codex noster, sciunt marini cetus.Editi et
Colb. primus, sciunt marini cetus. Credas librarios
insigniter utroque loco lapsos fuisse: sed tamen id
secus est.Cum enim legamus in Græcis, olderà x
dubitari non potest quin Eustathius xen verterit ad
verbum, cetus. Statim pro situm in Colb. secundo
legitur positum.
col. 943–944page 37 of 50
PG 30:943καὶ διὰ τῶν μικροτάτων διήκουσαν. τῶν ἰχθύων ἀλογώτερον.quæ sunt tranquilliora, se conferunt.
sibi datis a natura, velut in regionibus terrarum la- succedentis hiberni deterriti,in altiora maris loca,
rem proprium incolere coguntur. Certi sane pisces,
quasi communi quodam decreto civium,ad exteriora
diresti.laborem peregrinationis arripiunt, simulque
omnes tanquam signo dato ad longinqua discedunt.
Nam cum fetandi cœperit tempus vigere, alii ex alio
sinu, naturæ legibus excitati, profectionem mox ad
partes pelagi Borealis intendunt. Quos in revertendo
cum videris densissima glomeratione consertos
torrentem violentissimum putabis effluere, per (a)
Propontidis 741 littus, ad mare commeantes Euxinum. Quis igitur eos exagitat? quæ imperantis
auctoritas?quæ edicta proposita statutum illis tempus annuntiant? qui sunt duces eorum? Nonne vides
ordinationem divinam cuncta complentem et per
hæc etiam parva (b) diffusam? Pisces igitur Dei legibus non repugnant, et homines minime doctrinam
recipiunt salutarem. Non spernas pisces, quia muti
eunt et irrationabiles,sed verere potius ne et illis (c)
irrationabiliter æstimeris, præceptionibus Creatoris
obsistens. Ausculta pisces, qui tantum quod vocem
non emittunt,nam certis significationibus fari videntur, quia propter immortalitatem generis desiderabilem peregrinationem subire coguntur. Hi non
utuntur suis sermonibus, sed habent legem naturæ
fortiter illis hærentem,et quæ sunt agenda demonstrantem. Pergamus, inquiunt, ad Borinum pelagus,
dulcior enim cæteris æquoribus est ejus aqua, quoniam brevi tempore sol ibidem commoratus, non
totas penitus radiis potabiles exhaurit aquas. Nam
dulcioribus aquis etiam marina animalia delectantur; unde procul a pelago venientes pisces per fluvios
sæpe cernuntur ascendere. Propterea pontum libentius expetunt quam sinus alios,quia magis opportunus est eis ad edendam fovendamque progeniem.Qui
cum sufficienter destinata peregerint, catervatim
cuncti simul revertuntur ad propria. Quæ autem ratio
sit, a (d) tacitis audiamus. Quia humile videlicet est
Arctoum pelagus et devexum, et ob hoc expositum
violentiæ commotionique ventorum:quod tempestatibus exortis,ab imo fundo concutitur, adeo ut arena
inferior nonnunquam summis fluctibus misceatur.
Sed et frigidum nimis est hiemali tempore, ut pote
multis ac maximis amnibus repletum. Quo cum
fuerint æstivis potiti mensibus, rursus asperitate
(a) Antiqui duo libri,per Propontidæ littus. Alius,
per Propontide littus. Editi ut in contextu. Satis mihi
verisimile fit scripsisse Eustathium per Propontidæ
littus sed aut librarios aut typographos ita correxisse, uti in vulgatis legimus. Ubi paulo ante legitur
glomeratione consertos, scriptum invenimus in duobus codicibus glomeratione confertos.
(b) Editi, diffusa. At nostri tres mss., diffusam.
Græce καὶ διὰ τῶν μικροτάτων διήκουσαν.
(c) Codex noster et Colb.primus perinde ut editi,
irrationabilior æstimeris. Alter Colb., irrationabilior
exstiteris: quod expressum est ad verbum e Græcis,
xhowrepos hs. Statim editi, emittant. Antiqui libri,
emittunt. Ibidem duo mss., fateri videntur.Subinde
editi, demonstrationem. At mss., monstrationem.
(d) Illud,napà rwy σtwπWytwy, Eustathius ita Latine
reddidit, a tacitis: sed malim, a tacentibus, a mutis.
Ita habet Colb.secundus,quæ autem ratio sit attentius
audiamus.Sed credere par est librarium ea quæ ha5. Spectavi hæc ego et admiratus sum Dei sapientiam, quia irrationabiles animantes, provide
custodesque salutis habentur propriæ, et intelligunt
quid sibi sit conveniens, quid adversum. Nos igitur
(e) quid dicemus, qui ratione sumus honestati,
promissionibus invitati, spiritaliter eruditi, piscibus irrationabilius nostra negotia disponentes?Licet
illis etiam studium sit scientiæ futurorum. Nos autem infidelitate futuri sæculi depravati, nostram
vitam per actus fœdissimos, et illicitas voluptates
expendimus.Pisces igitur tot maris intervalla transcurrunt, ut possint invenire quod utile est. Quid
tandem tu dicturus es,habens cohærentem tibi desidiam,quæ nequitiæ princeps est? Nullus igitur de
ignoratione causetur: naturalis enim nobis insita
est ratio, vel in appetendam bonorum familiaritatem,vel in declinandam noxiorum læsionem. Itaque
non recepam ab exemplis animalium marinorum;
quoniam hæc nobis exempla proposuimus examinanda. Audivi ego quemdam de littoreis habitatoribus roferentem quia maritimus echinus, cum sit vilissimus ac sprebilis, fit index sæpe navigantibus futuræ serenitatis aut hiemis. Nam cum præsenserit
flatus imminere ventorum,sub lapide se collocat,quo
velut (/) anchoræ dente subnixus,quassationem tempestatis evitet. Patiturque se tantisper deprimi pondere superposito, dummodo non jactetur a fluctibus. Hoc cum viderint signum nautici, sciunt mox
ventorum fremitum concitandum.Et certe nullus astrologus, aut Chaldæus ortu siderum colligens aeris
qualitatem,docuit echinum.sed maris tempestatum
que Dominushuic quoque animali exiguo, magnifice
sapientiæ suæ manifesta vestigia signavit. Ita nihil
improvidum, nihil prætermissum est apud Deum
cuncta enim speculatur oculus ille insopitus,et omnibus præsto est, remedia salutis portans. Qui si
echinum suæ visitationis non reliquit exsortem: te,
tuaque o homo non respiciet? Viri diligite vestras
conjuges (Ephes. v, 25). Quod etsi terrarum interjecta
prolixitas disjungere vos ad tempus forte videbitur,
naturæ tamen fœdus,et benedictionis jugum sit vobis indiscreta conjunctio. Vipera oum sit sævissima
serpentium, pergit ad connubium murænæ,sibilisque
bebat exemplaria secutum non esse, sed nonnihil
mutasse de suo; id quod videtur, ut jam notavi, aliquibus locis fecisse. Paulo post Colb.secundus habet
in contextu ab imo fundo concitatur; sed sio tamen,
ut vulgatam lectionem in margine præferat.
(e) Editi,quid dicimus? Antiqui duo libri, quid dicemus? Statim editi, piscibus irrationabilibus. Vetus codex noster cum Colb. secundo, piscibus irrationabi.
lius quod verius meliusque arbitramur, ob illud
Basilii, τῶν ἰχθύων ἀλογώτερον. Neo ita multo post
mss. duo, venturi sæculi.
Editi et Colb. primus, velut anchoræ dente. Alter
Colb. velut anchoreo dente. Codex noster, velut anchora edente. Quarum lectionum quæ aptior sit magisque idonea dicere non queo: cum omnes ex æquo
carruptæ esse videantur: illud tamen Basilii, wOTEρ
En' dyxúpaç Bebulas, dum lego, suspicor scripsisse
Eustathium velut unchora stante, sic ut stans idem
ei fuerit quod slabilis.
col. 945–946page 38 of 50
PG 30:945ταύτης νεκρᾶς.EUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER VII.
significans se venisse, provocat eam de profundo est, idcirco magnum dicitur, sed quia immanitate
maris, ad consortium nuptiale procedere, quæ mox
obediens copulatur ei. Quid igitur iste sermo desiderat? quia licet et asper sit vir et moribus habeatur immitis, 742 hunc tamen uxor ferre necessario debet,nullis occasionibus contractam semel dirimens affectionem. At vero dicis illum iracundum
esse vel crudelem,sed maritus est; vinolentum, sed
conjunctus tibi est per naturam; durum et implacabilem, sed corporis tui pars habetur pretiosior.
6. Audiat et maritus congruam sibi admonitionem.Vipera pestiferum virus evomit nuptialis causa
reverentiæ; tu feritatem animi, et amaritudinem
non deponis,coactus pudore conjugii? Forte autem
viperæ nobis exemplum alias etiam reperiemus
esse conveniens,quia magis adulterium naturæ facit coitio viperæ cum muræna. Recognoscant igitur,
qui alienis matrimoniis insidias parant, quali bestiæ comparantur.Itaque unum est semper propositum, quo possit Ecclesia fabricari: èt ob hoc hortor, ut cessent libidines flagitiosorum marinis exemplis et terrestribus castigandæ. Ilic me sermonem
statuere, tam vespertinum tempus, quam corporis
cogit infirmitas.Nam plura forent quæ (a) tractatui
deberemus adjicere, præsertim cum studiosi sint
auditores, et super his quæ in mari nascuntur, admiratione dignissimis, vel de ipso mari, quomodo
aqua ejus gelatur in salem, vel quomodo lapis ille
pretiosus, qui corallius nominatur, herba est dum
hahetur in pelago, postquam vero in aerem fuerit
inde educta, mox mutatur in lapidem. Vel unde
vilissimis animantium ostreis, margaritam pretio
gravem natura subjicit, ut eam quam reges magnopere desiderant, per littus et asperas cautes testa
inclusam concha, pauper piscator inveniat. Unde
aurosam lanam maritimæ nutriunt pinnæ; vel
unde purpuram conchilia ministrant imperatoribusquæ florum omnium pulchritudinem, venustate
proprii coloris exsuperst. (b) Ejiciant aquæ. Quid
non necessarium factum est?aut quid non optimum,
vitæ nostres collatum est? quorum pars ministeriis
hominum proficit, alia sibi contemplatio mirabilis
vindicat creaturæ.Nonnulla terribilia,quæ nostram
scilicet desidiam coercerent.Fecit Deus cetos (c) magnos,non vero quia ab aliis piscibus exiguis majus
(a) Editi, tractui. Libri veteres, tractatui.
(b) Editi, ejiciunt aquæ. At duo mss., ejiciant
aqua.
(c) Editi,cetos magnos non variis,quia ambaris aliis
piscibus,quo nihilineptius unquam vidi.Nihilo emendatiores sunt libri veteres Colbertini. Codex noster
secunda quidem manu, sed antiqua tamen, sic habet,
non vero quia ab aliis piscibus exiguis, etc. Et hæc
lectio videri potest quibusdam mendosa quoque esse:
ego tamen aliter de ea judico. Puto igitur voculam
ab hoc loco idem valere quod voculam præ, hac sententia: Magni pisces dicuntur magni non præ exiguis piscibus,sed quod similes sunt montium excelsorum. Particulam autem ab aliquando sumi pro
particula pra notissimum est vel ex Luca, cujus
illud est xvIII. 14: Dico vobis, idescendit hic justificatus in domum suam ab illo, hoc est præ illo.
(d) Editi et mss., antiquum pontum; sed non dumembrorum, montibus coæquatur excelsis, quod
etiam sæpe putatur esse insula,cum se ad summ.as
undas leni natatu sustulerit. Hoc tamen non in
littoribus usitatis, aut in locis habitabilibus diversatur,sed (d) antiquum pontum fertur incolere.Tales igitur ad incutiendum nobis timorem atque
terrorem belluæ sunt formatæ. Cum vero audieris,
quia naves ingentes, sinu tumentes velorum, ventoque prospero volitantes in pelago piscis tenuissimus ita retardat ac retinet, ut diutius efficiantur
immobiles, velut quibusdam fundatæ radicibus in
profunde nonne et per (e) hoc minimum animal
divinæ virtutis accipies documentum? Neque enim
solus canis aut xifius, aut balæna formidolosa est;
sed etiam pastinacæ aculeus, (f) et certe defunctæ,
lepusque marinus, pari timore caventur; indeclinabilem celeremque portando perniciem. Quæ cum
ita sint, maluit te providentia Conditoris semper
esse pervigilem: quatenus in eum fidens, cunctas
subinde noxias pestes effugias. Sed jam de gurgite
pelagi remeantes revertamur ad terram. Nam alia
nobis ex aliis occurrentia creaturæ miracula, velut
quidam fluctus crebris alternisque jactationibus
nostrum submersere sermonem. Et (g) sane mirabor, si non sensus noster causis ingentioribus ocoupatus in terram denuo, sicut Jonas in mare refugiat. Quamobrem videtur mihi disputationis series nostræ, multis implexa miraculorum millibus,
ac suæ mediocritatis oblita, similis esse navigantibus in alto, qui ad certum locum cursum minime
dirigentes, ignorant quantum spatii velificando peregerint. Quod utique nostro sermoni provenisse
probavimus, qui dum per creaturæ tramites latius
evagatur, multitudinem relatorum sensu non percipit. Sed quanquam sit cupidus audiendi cœtus
astantium, jucundissimaque cordibus eorum videatur dominicorum narratio mirabilium; tamen
hic finem facimus disserendi, sequenti die residua
fenoris soluturi.Nunc vero simul omnes gratias super
his quæ dicta sunt referamus: et supplementum
eorum quæ minus explicuimus, postulemus, faciatque nos inter ipsas epulas reminisci,quæ vel mane,
vel ad vesperam noster affatus exprompsit,eorumque memoriam cohærere vobis, etiam cum somno
bito quin mendum sit librariorum, qui pro Atlanticum scripseruut antiquum. Græce, to 'Athavtixóv.
Statim Colb. secundus, tumentes. Alii duo mss. et
editi, tumente.
(e) Libri impressi, et hoc per minimum. At mss.
duo, et per hoc minimum. Mox editi, xipius. Libri
veteres, xifius. In Græco, Explac.
(f) Editi et Colb, primus, et certæ defunctæ. Alter
Colb., et ceres defunctæ. Sed librarii, qui falso sibi
persuasissent sermonem hic de novo aliquo piscium genere institui, nodum in scirpo quasierunt. Vetus noster codex, et certe defunctæ, hoc est
el defunctæ utique. Legitur apud Basilium, xxl
ταύτης νεκρᾶς.
(g) Editi,quia sane. Libri veteres, et sane.Aliquanto
post editi et Colb. primus, ad certum locum minime
dirigentes. Alter Colb., ad certum cursum minime
dirigentes. Liber noster vetus uti in contextu.
col. 947–948page 39 of 50
PG 30:947μνήμη...φαντασία... ἐπίγνωσις. πρὸς αἷμα αἵματquiescitis,et suavitatem quam interdiu percepistis, 2), meditando die nootuque legem Domini,oui gl
noctis quoque ruminare tempore; ut ita liceat vobis dicere, Ego dormio et cor meum vigilat (Cant.v,
ria et honor, nunc et semper, et in sæcula sæct
lorum. Amen.
LIBER OCTAVUS.
reptilia enim animarum vivarum produxit,ut Scr
ptura significat,in terrestribus autem anima corpu
regens,generari præcepta est, ut pote quæ plus v
vificæ virtutis assumpserint, quamquam ipsa que
que terrestria sint irrationabilia,tamen unumquo
que eorum multa per naturalem vocem super an
mi passione significat. Nam et lætitiam et mær
rem,et inediam,et separationem suorum,variasqu
molestias voce declarant,cum aquaria non (f) solu
muta,sed etiam immitia sint et indocta, et ad on
nem vitæ societatem prorsus hominibus intract
bilia Recognovit bos possessorem suum,et asinus pra
743 1. Et dixit Deus: Ejiciat terra animam secundum genus quadrupedes, et serpentes, et bestias
secundum genus. Et factum est sic. Venit præceptio
passim gradiens, et recepit terra proprium (a) cursum. Ibi jussit aquas ejicere reptilia animarum vivarum: hic,Ejiciat terra animam vivam.Putasne ergo
est animata tellus et locus præbebitur vaniloquis
Manichæis, animam terræ dandi? Non omnimodis,
quia dixit, Bjiciat,quod in ipsa erat, eduxit, sed Deus
qui præceptionem dedit, etiam virtutem terræ tribuit educendi.Neque (b) enim cum audisset, ut herbam germinaret feni, et lignum fructuosum, latens
intra se videlicet, herbam feni tantum protulit, nec sepe domini sui (Isai. 1, 3), piscis vero nunqua
palmas,aut esculos, aut cypressos, in suis abstrusa
sinibus, ad superna produxit; sed sermo divinus
nascentium profecto creator est,Germinet terra, non
ut quod habebat,educeret; sed ut quod non haberet
assumeret, Deo scilicet operationis ei præbente virtutem. Sic et modo: Ejiciat animam: non eam quæ
recondita erat in terra, sed quæ illi a Deo collata est
per mandatum. Deinde in contrarium Manichæis
sermo vertendus est.Si enim animam quam habebat
tellus eduxit, exanimis ipsa facta est. Sed eorum
quidem detestabilitas nota subinde est. Illud sane
videamus, cur aquæ jussæ sunt reptilia vivarum
animarum producere, tellus autem animam vivam.
Arbitramur igitur eo quod natura natantium (c) imperfectam quodammodo putatur habere vitam: ob c
hoc quia orassiores sunt aquæ. Nam denique tardior auditus est animantibus in aqua degentibus,
et visus hebetior,ut pote per aquam cernendo, nec
ulla apud eos (d) memoria, vel opinatio, vel agnitio
est proximorum. Declarat ergo sermo divinus,quia
vita carnalis aquariorum moderatur animi motionibus.Nam in terrigenis bestiis, quæ vitam perfectiorem sortitæ sunt, animus corporis obtinet principatum.Etenim sensus earum vegetior est, manifestaque animalia cum præsentium maximam curam gerant, tunc diligenter memoriam custodiunt
transactorum.Unde considerandum est (e) quod piscium quidem corpora animata produxit aqua:
(a) Editi et mss., proprium cursum.Sed non facile
adduci potero,ut credam Eustathium ita scripsisse.
Mihi nescio quomodo verisimilius fit eum,ex Basiliano illo,tov xóopov, effecisse et scripsisse cosmum,
hoc est ornatum; librarios vero insolentia vocis
deceptos, ex cosmum effecisse cursum.
(b) Vox enim ex libris veteribus addita est.
(c) Editi et Colb. primus, perfectam, recluctante
Græco atque renitente. Codex noster, imperfecta.
Alter Colb., imperfectam. Græce, archeoτépaç.
(d)Editi,memorialis opinatio vel agnitio proximorum.
Vetus noster codex et Colb. secundus, memoria vel
opinatio vel agnitio est proximorum: quod expressum est ex Græcis illis, μνήμη...φαντασία... ἐπίγνωσις.
(e) Antiqui duo libri considerandum est quia, minus quidem recte, sed ob id potius credi potest
Eustathius ita locutus fuisse. Aliquauto post editi,
potuit cognoscere nutrimenta præstantem.Intellig
asinus et hominis consuetam vocem,novit iter quo
sæpius ambulavit, interdumque dux fit agitato
suo,cum erraverit, ad audiendum ita vehement
acutus, ut nullum ei possit de terrestribus comp
rari. Camelus habet semper tenacem memoria
malorum; et ad iracundiam gravis, et perseveral
est. Denique si fuerit percussus, diu dissimula
dolore, cum reperit opportunum tempus, illata
protinus reponit injuriam. Sed hunc nulla de ma
rinis belluis imitatur.Audite igitur, iracundi hom
nes, qui recordationem dudum læsionis accept
pro virtute maxima affectatis, cui belluæ simil
habemini,quando proprium bilem,(g) tanquam a
quam scintillam cinere sopitam, usque eo retinet
in cordibus, quousque nacti occasionem, stimul
doloris, velut igniculum parvum, fomite nutritu
suscitetis in flammam.
2. Ejiciat terra.animam vivam. Cur terra produ
animam vivam?ut differentiam disoas animæ pecol
hominisque. Et paulo quidem inferius cognosc
quomodo anima sit hominis constituta: nunc ve
audi de anima mutorum, quia secundumScriptural
cunctorum animalium anima sanguis est proprit
Sanguis autem gelatus converti solet in carnem,ca
autem corrupta redit in terram. Merito ergo tabi
est anima jumentorum. Ejiciat terra animam viva
Vide consequentiam(h)animæ ad sanguinem,sang
ipsa quæque. Antiqui duo libri, ipsa quoque.
(f) Editi,non solum multa. Libri veteres, muta;
ita legi oportere aperte ostendit Basilianum illu
apwva. Paulo post vetus noster codex et Colb. i
cundus, intractabilia, bene. Editi et Colb. primu
tractabilia, invito Græco, &μstaɣelpiota. Subin
duo mss., potest dignoscere.
(g) Addita est vox aliquam ex libris antiquis.A
quanto infra Colb. secundus, sanguis autem cong
latus.
(h) In editis et in Colb. primo corrupte legit
anima ad sanguinem, sanguis ad carnem,caro ad to
ram; at emendate in aliis duobus codicibus scri
tum invenimus, animæ ad sanguinem, etc., ut
contextu. Basilius scripsit,ψυχῆς πρὸς αἷμα αἵματ
πpòc cápxa, etc.; hoc ipso in loco editi repetent
Libri veteres, repedando.
col. 949–950page 40 of 50
PG 30:949Μή νόμιζε πρεσβυτέραν εἶναι τῆς τοῦ σώματος αὐτῶν ὑποστάεως, μηδὲ ἐπιδιαμένουσαν μετὰ τήν τῆς σαρκὸς διάλυσιν, κατὰ τοὺς ἐπιλήσμονας τῶν ὁδοιπόρων.EUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER VIII.
potest, ut pote qui pastum consequuntur e terra,et
ob hoc necessario pedum potiuntur obsequio. Raptoribus autem etiam unguium acies, ad convectandas
prædas accommodata est. Nam cæteris tam propter
alimoniæ quæstum,quam propter aliam vitæ dispensationem pedum ministeria sunt tributa.Paucæ vero avium pedes inutiles habent, neque gressui neque venatui opportunos,sicut hirundines, meropesque, quibus esca solo præbetur ex aere.Sed hirundo
solet volare depressior, terramque pene contingere, ut per hoc usum pedum videatur explere.
nis ad carnem,carnis ad terram. Iterumque resolvens differentia est, quia nullus alitum sine pedibus esse
hæc, redi repedando per eadem, id est de terra ad
carnem,acarnein sanguinem, a sanguine in animam,
et invenies quia pecorum animus terra est. Nec eam
opineris antiquiorem esse substantiæ corporalis illorum: 744 nec (a) expectare, ut cum corpore dissolvatur. Fuge garrulitates anxias philosophorum,
qui asserere non erubescunt suas canumque animas
similem tenere speciem. Siquidem profitentur etiam
mulieres se quondam, pisces, fruticesque fuisse. Ego
autem si fuerunt aliquando pisces, quod non credam;
tamen dum ista scriberent, irrationabiliores, piscibus
habebantur.Ejiciat terra animam viram. Quare igitur
passim ourrente sermone, subito non brevi tempore
continuerim, credo mirari nonnullos astantium,
quanquam studiosissimos auditores non arbitror
causas ignorare silentii; quippe qui respectu nutuque inter se vicissim,ad memoriam nos eorum, quæ
intermisimus reduxerunt. Certam enim partem creaturæ non vilissimam pene (b) præterivimus indiscussam.Ejiciant aquæ reptilia animarum vivarum, secundum genus,et volatitia sub firmamento cœli.(c) Dixeramus superius de natantibus, quantum tempus permiserat vespertinum; hodie transimus ad examinationem terrestrium. Sed interea nos in narratione
media volucres effugerunt.Quapropter imitandi sunt
nobis obliviosi viatores,qui cum aliquid in mansione
reliquerint pretiosum, quamvis maximam partem
viæ progrediendo confecerint, revertuntur: dignum
laborem suæ negligentiæ perferentes: (d) sic et
nobis per eumdem quem venimus callem redeundum est. Neque enim contemptibile est quod omisimus: ut pote quæ tertia portio sit animalium
creaturæ. Nam tria genera sunt animantium, terrestrium, volatilium, marinorum. Ejiciant, inquit,
aquæ reptilia animarum vivarum secundum genus,
et volatilia volantia sub firmamento cœli secundum
genus. Cur igitur ex elements maris, avibus quoque nativitatem tribuit? Quia velut affinitas quædam volucribus habetur et piscibus. Sicut enim
pisces aquam secant motibus alarum in priora tendentes, caudæ vero gubernaculo flexus dirigunt proprios, ita et aves aerem pennis creduntur natando perrumpere. Ergo quoniam una
proprietas in genere utroque natandi est, (e) eadem
¡llis etiam suppetit ex aqua cognatio. Quorum hæo
(a) Illud nec exspectare ut cum corpore dissolvetur.
non satis intelligo. Videtur omissa fuisse a librariis
vocula non: nec exspectare ut cum corpore non dissolvatur.Quanto claríus hoc leguntur apud Basilium,
cujus hac sunt, Μή νόμιζε πρεσβυτέραν εἶναι τῆς τοῦ
σώματος αὐτῶν ὑποστάεως, μηδὲ ἐπιδιαμένουσαν μετὰ
τήν τῆς σαρκὸς διάλυσιν, Cave existimes animam constitutione corporis ipsorum vetustiorem esse,aut ipsam
post carnis dissolutionem permanere.
(b) Editi; præterimus. Antiqui duo libri, præterivimus.
(c) Colb. secundus, dixeramus superius de nativitatibus aquatibilium. Statim editi, invitandi sunt.
Libri veteres, imitandi sunt, satis accommodate ad
Græcum, κατὰ τοὺς ἐπιλήσμονας τῶν ὁδοιπόρων.
(d) Totum illud sic et nobis per eumdem quem venimus
callem redeundum est,addidimus ex nostris codicibus
3. Sunt sane multa genera quæ, si quis eo modo
voluerit explicare quo nos piscium multitudinem pro
parte descripsimus, inveniet unum quidem avium
cunctarum generale vocabulum,sed plurimas in his
differentias, vel habitus, vel magnitudinis,vel coloris. Nam et morum, et actuum, et victus nimia
diversitate distinctæ sunt. Quidam autem affectaverunt nominibus circa eas uti variis, ut tanquam per
inusitata sigilla novæ inauditæque nuncupationis
proprietas in singulis volucrum generibus (g) agnoscatur. Sed nobis sufficiens est significatio, ad qualitatem cujusque generis contemplandum, ususque
communis Scripturæ, quæ mundas immundasque
discernit. Aliud enim est genus earum quæ carne
vescuntur, aliaque forma, suis congruens moribus:
habent enim falcatos ungues,obuncum rostrum,volatum pernicem, quo præda oitius capiatur, discerptaque pedibus, facilem cibum suggerat captori.Alia
species est earum quæ seminibus nutriuntur, et
alia earum quæ pro alimonia percipiunt quidquid
casus obtulerit. Et in his rursus maxima differentia est. Quædam enim sunt gregales, exceptis prædatricibus: quarum nulla cum aliis præter coitum
sociatur. Aliæ sunt communiter viventes, sicut columbæ, sturni,grues, et graculi: ex quibus quædam
sine ducibus habentur, semetipsas regentes, aliæ
sub moderamine continentur, ut grues. Est etiam
in eis alia discretio, secundum quam certas videmus advenas esse, alias indigenas. Nonnullas hieme compellente, (h) causa pastus, ad peregrina discedere. Plurimas mansuetas fieri, et patientes: exceptis infirmioribus, quæ propter nimiam timiditatem, contrectationem manus nequeunt tolerare.
Aliæ inter homines diversantur, iisdem quibus
Græce, outw xal july we loixe thy autho nádiv ßadıortov. Mox Colb. secundus, elementum maris; quo
exemplo rursus confirmari potest quod diximus,librarium, cum recepta lectio ei non placeret, aliquid
identidem de suo immutasse.
(e) Editi, et eadem illa etiam. Libri veteres ita ut
edendum curavimus. Aliquando post editi, raptoribus
avium etiam. Libri antiqui, raptoribus autem etiam.
Nec ita multo infra libri impressi, ad convertendas
prædas. At nostri tres mss., ad consectandas prædas.
(f) Editi et duo mss., vel magnitudines,vel colores.
Alius ms.vel magnitudinis vel coloris bene. Statim editi,
uti ut tanquam.Antiqui duo libri, uti variis, ut tanquam.
(g) Hoc loco aliquid omissum est aut a librariis,
aut Eustathio ipso. Lege homil. 8, num. 3.
(g) Editi, causa partus. Antiqui duo libri, causa
pastus.
col. 951–952page 41 of 50
illi domiciliis commanentes, aliæ locis desertis et to ergo tantarum laudum apes gloriam consequun
montibus 745 delectantur. Est etiam avibus ma
gna differentia vocum, et sua cuique proprietas.
Sunt enim quædam loquaces et garrulæ, aliæ taci
turnæ nonnullæ canoræ atque clamosa, certa stri
dulæ, nullumque penitus habentes cantum. Aliæ
naturaliter æmulatrices sunt, vel ex hominum tra
ditionibus eruditæ. Aliæ unicum, nunquamque mu
tabilem sonum vocis habent. Lascivus est gallus,
diligens pavo, libidinosa columba, domesticaque
gallina. Dolosus et zelotypus perdix; interdumque
venantibus hominibus, ad aliorum captum malitio
se consentiens; et omnino multiplex in illis actuum
morumque discretio est.
tur: utpote quas laboriosas et sapientes vocitavit
antiquitas.Ita studiose victum proprium reponentes,
quarum usus, tam regibus quam privatis remedia
salutis impertit. Et sic, quia sic (b) sapienter horrea
mellis ædificant. In tenera enim membrana crebras
thecas, sibique contiguas exstruunt: ut earum con
densatio tenuissimæ textu compaginationis arctacta,
et fulta velut quibusdam repagulis opus omne conti
neat. Unumquoque vero spiramen mutuo strictum
nexu sustentatur ab alio, et subtilissima forulorum
interseptione discluditur:qui binis,aut ternis super
se sunt ordinati tegminibus.Neque enim directas vel
simplices cavernarum profunditates efficere malue
runt,ne sui pondere stipatus humor (d) manaret ex
trinsecus. Disce quomodo geometria affectatio, sa
pientissimis apibus comparata postponitur.Sex enim
angulis totidemque lateribus,cerarum fistulæ conti
nentur, nec tamen erectæ sunt, ne fundus videlicet
laboraret, si junctuarum vacuus foret auxilio. Sed
inferiores illi sex anguli, sedes et firmamentum
quoddam superjectis abentur: quo (e) tolerabiliter
pondus superpositum subvectarent, humoremque
reconditum in cavationibus singulis conservarent.
5. Quis igitur volatilium valeat diligenter cunctas
proprietates exponere? Vel quemodmodum grues
excubias vicissim noctu suscipiunt, quarum aliis cor
pora sopore curantibus, nonnullæ tuitionem illis
perhibent vigilando. Quæ cum statutum sibi tem
pus excubandi peregerint, ipsæ quidem clamore
dato,quiescere incipiunt, aliæ vero sorte succedunt.
Hunc autem ordinem et in volatu custodiunt,dum
diversis vicibus (operam ductandi coguntur exple
re. Ciconiæ sane non procul distant ab his, quibus
rationabilis collata prudentia est. Nam uno tem
pore simul omnes adveniunt, itemque sub uno si
gno cuncta pariter ad longinqua discedunt. Suffra
gantur autem eis cornices, quas et proficiscentes
honorifice prosequuntur, et sicut mihi videtur au
xilium præstant illis,adversus quasdam volucres pu
gnaturis.Cujus rei certum est documentum:primum
quidem,quia cornix eo tempore penitus non videtur
deinde quod sauciæ redeuntes, manifestissima
præliorum signa demonstrant. Quis, rogo, illis hos
pitalitatis jura mandavit? Aut quis sub comminatio
ne præcepit ut ciconias in procinctu positas suo non
4. Sunt et certa animalia urbana, si tamen urba
nitatis est ad unum communemque finem, operatio
nem perducere singulorum: sicut in apibus est vi
dere, quibus communis habitatio est, et volatus, et
unus labor omnibus, et quod maximum est sub re
gibus et ducibus una quæque proprium munus
exercet. Neo prius audent campos patentes appe
tere, quam suum principem viderint volasse. Rex
autem apud eas non constituitur a populo, nam
sæpe suffragia multitudinis imperita solent indi
gnos ad culmen imperiale provehere, nec regnum
sorte præstatur. Sunt enim irrationabiles exitus
urnæ, quippe quæ sæpius infimo cuique potesta
tum decernit insignia. Sed nec ex parentum hære
ditate imperialia sceptra traduntur, quoniam prin
cipum liberi per voluptates et delicias facile cor
rumpuntur, et vecordes efficiuntur ac stulti. Sed
naturæ judicio, qui dignus fuerit, infulas (a) acci
pit principatus,non minus preceritate membrorum
quam lenitate morum cæteris præstans, et habet
spicula quædam, sed his ad læsionem non utitur
aliorum. Ita leges quasdam tacitas eis natura præs
cripsit, quibus retinentur ad inferenda tormenta
supplicibus.Ipsæ vero apes si secutæ non fuerint ins
tituta regnantium,propria poenitudine castigantur.
Nam si pupugerint aliquem, dimittunt animam cum
aculeo simul in vulnere. Audiant hæc Christiani,
quibus mandatum est, nulli malum pro malo repo
nere, in bonitate superare malitiam. Quamobrem
imitamini mores (b) apium: quæ nulli molestiam
facientes, nec aliena patrimonia rapientes, fingunt
quidem fovas constructos ex floribus, mel autem de
humore roscido, qui arborum foliis insidet, ore col- destituerent comitatu?Audiant hæc avari homines,
lectum in cereis recondunt cellis.Nam denique liqui
dius habetur mel,quod primo percipitur, deinde pau
latim tempore procedente digestum, ad suam spis
situdinem suavitatemque revertitur. Non immeri
(a) Editi, accepit. Libri, veteres, accipit.
Codex unus, apum. Statim Colb. secundus,nec
aliena patrimonia. Alii mss. una cum editis, alia pa
trimonia. Aliquanto post Colb. secundus, quod prí
mum percipitur.
(c) Editi, Cur sic? quia sic. Colb. secundus, et quia
sic sapienter. Liber noster vetus, Et sic,quia sic,etc.
(d) Editi et duo mss., maneret, inepte. At Colb.
secundus, manaret, satis accommodate ad Græcum
verbum, Stein. Ibidem editi, disce quoniam. Li
bri antiqui, disce quomodo.
qui (h) negata peregrinis adventantibus humanita
te, januas suas claudunt, et nec tectis eos succe
dere noctis aut hiemis tempore patiuntur. Liberalitas
vero quæ senibus ciconiis a junioribus exhibetur
(e) Editi,quod tolerabiliter. At mss. duo, quo tole
rabiliter. Aliquanto post Colb. secundus, aliis cor
porali sopore cubantibus. Subinde idem codex, ipse
quidem. Vox ultima ab editis uberat.
(n) Colb.secundus,operam ducendi coguntur implere.
Aliquanto post editi primum, quia. Colb. secundus,
primo quidem, quia.Codex noster,primumquidem,quia.
(g) Colb. secundus. qui negant... humanitatem.
Paulo post editi et duo mss.,eos succedere.Colb.se
cundus, eos suscipere. Haud longe editi, patientur.
At mss., vatiuntur.
col. 953–954page 42 of 50
PG 30:953οἷον καλλῃ τινι. οὐρανὸς ἀπὸ τοῦ ὁρᾶσθαι.EUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER VIII.
frequentibus nuptiis antefertur. Aquila in educandis pullis propriis injusta fertur esse. Duobus enim
procreatis, unum verberibus alarum (d) mulctatum
projicit in terram,alterum retentatum fovet. Ita propter victus inopiam cogitur negare quem genuit,nec
tamen eum sinit interire ossifragus, sed assumptum
propriis applicat pullis, et studiose nutrit.Tales sunt
nonnulli parentes hominum, qui paupertatem causati suos exponunt liberos, vel hæreditatis sortem
non æquam constituunt inter eos. Quibus quoniam
pares causas præstitere nascendi, justum esset ut his
vivendi etiam parem tribuerent portionem. Ne velis
ergo prædatricum avium mores æmulari, quæ cum
viderint pullos suos jam volatui (e) confidentes, de
nidis eos præcipites exturbant atque projiciunt,
nullam penitus illis curam deinceps impendentes.
Laudatur e contra circa natos cornicis affectio,quos
et volantes prosequitur, et escam largiter subministrat. Cortæ vero volucres, ad nutriendos fovendosque fetus, masculorum juvamine non utuntur.
Alise sane earum quæ altius volitant steriles omnino
sunt, sicut vultures, quos asserunt sine coitu generare, præcipue cum sint longævi. Nam vitam eorum
centum annis manere () affirmant. Sit igitur hæc
tibi pars historiæ notata de avibus, ut cum videris
aliquos cachinnantes, propter ineffabile mysterium
catholicæ fidei, quod quasi impossibile sit, alienumque naturæ virginem peperisse, statu virginitatis integro custodito, cogites quia ille qui dignatus
est in stultitia prædicationis salvare credentes, idem
quoque nobis innumerabiles causas ex natura sumptas ad fidelitatem mirabiltum præstitit.
sufficeret hominum filios, si mallent advertere, ama- modo apud aves irrationabiles continentia viduitatis
tores suorum reddere genitorum. Quis enim tam insipiens est, ut non se (a) censeatignominia notari,cum
avibus irrationabilibus cultu postponitur pietatis?
Illæ parentes suos ætate confectos pennisque eorum
vetustate dejectis, circumstantes, propriis plumis fovent, 746 alimoniamque convectant, et in volatu
quod potuerint, hinc inde se supponentes, senects
lassitudinem consolantur, alarum suarum eas auxilio sustentantes.Quæ res per omnes ubique gentes ita
percrebuit, ut hodie remuneratio delati beneficii apud
Græcos dvihápywoię nominetur.Quapropter nemo
se penitus obtentu paupertatis excusans,de vita propria desperet,quamvis nullæ domi suppeditent facultates, dum ingeniosam contemplatur hirundinem. Illa enim in fabricando nido paleas quidem ore
comportat, limum autem pedibus ferre non valens,
alarum summitates humectat in fluvio, deinde in cinere volutata, cæmenti usum videtur explere. Paula.
timque surculos inter se luto apposito, velut quadam
glute conjungens, suos educat pullos. Quorum si
quispiam oculos effoderit, habet eorum mater a na”
tura sibi traditam medicinam,qua moxad sanitatem
fetuum suorum reducat aspectum. Hæc te videlicet
hortabuntur, ne ad (c) improbitatem velis egestatis
occasione converti, nec in pessimis artibus spem
vivendi collocans, immunis bonitatis exsorsque reddaris, sed ad Deum confugias: qui cum hirundini
tam magna donaverit, quanto majora præstabit his
qui eum tota mentis intentione implorant? Alcyon
avicula est quædam in littoribus marinis fetare consueta, quæ auper ipsam arenam ponit ova, eo tempore quo mare multis gravibusque ventorum flatibus commovetur: sed tamen omnes tunc tempestates procellæque sedantur per integros septem dies,
quibus avis memorata cubare narratur: nutriendorumque gratia pullorum, postquam fuerunt de
ovis educti, septem dies alios filli Deus magnorum
largitor adjecit, quos dies nautici diligentius observantes, alcyonios eos vocant. Hæc tibi præscripta
sunt, super remediis indubitanter a Deo salutaribus
deprecandis. Quid enim non mirabile fiat tui causa,
qui ad imaginem Dei factus es, oum propter avem
parvulam maximum formidolosumque mare videas
tempestuoso tempore fieri tranquillum, divina præceptione frenatum?
6. Turturem ferunt si quando casu aliquo separetur a conjuge, nullatenus coire cum altero, sed memoria prioris connubii perdurante, contractum secundæ copulationis abnuere. Audiant mulieres quo-
(a) Editi, ut non recenseat. Vetus noster codex, ut
non se censeat. Paulo post mss., hodieque. Vocula
que deerat in vulgatis.
(b) Editi, domi ingeniosam. Libri veteres, dum ingeniosam. Haud longe editi et duo mss.,
velut qua
dam glute. Alius codex, velut quodam glute; abi
suspicari licet Eustathium ex Græco scripsisse,
velut quodam glutine, οἷον καλλῃ τινι.
(c) Colb. secundus, ad pravitatem. Aliquanto post
idem codex, tota intentione cordis implorant.
7. Ejiciant aquæ ṛeptilia vivarum animarum, et volatilia volantia super terram sub firmamento cœli. Volare ideo jussæ sunt super terram,quia victus omnibus e terra suppeditat.Sub firmamento autem cœli
dixit, propter illa quæ supra disseruimus. Cœlum
autem bic intelligere debemus, a cernendo dictum:
Grace οὐρανὸς vocatur ἀπὸ τοῦ ὁρᾶσθαι. Nam comparatione corporis ætherei, aor iste, qui super nos
est, ex vaporibus terræ concretus et crassus efficitur. Habes igitur polum decoratum, terram formosissimam, mare opulentissimum, aerem repletum
avibus: quæ omnia ex nibilo ad hanc vitam Dei
præceptione producta sunt. Et alia multa quæ nuno
consulto sormo præteriit, ne in hisdem diutius commoratus, modum disputandi videretur excedere. Tu
autem cuncta hæc tecum ipse reputans, et intente
sapientiam Dei, quæ in omnibus habetur, inquirens,
(d) Editi, multarum, male. Libri antiqui, muletatum.
(e) Editi, confidentes, midis eos præcipites exturbant
ac projiciunt. Libri veteres ita ut edidimus.
Coll. secundus, jussa sunt. Si leges jussæ
(S) Antiqui duo libri, confirmant.
sunt, velim subaudias vocem aves. Vocem supra
ex nostris codicibus paulo post addidimus. Sobinde Colb. secundus, consulto sermone prælerii.
col. 955–956page 43 of 50
nunquam (a) deficias admirando, nec Conditorem glo- medicaminis reformavit. Quanta quoque ratio est in
rificando desistas. Habes etiam volatilia nocturna(b)et
diurna. Vespertiliones enim et noctua lucifugæ sunt.
747 Ergosi quando te minime sopor oppresserit,suf.
ficiet te conversationis eorum examinatio, vitæque
proprietas ad prædicandam sapientiam Creatoris im
pellere,quomodo luscinia vigilat ovis incubans omni
tempore noctis cantilenam trahendo,quomodo etiam
vespertiliones non minus quadrupedes sunt quam
pennatæ,quas etiam solas ex avibus omnibus dentes
habere constat; et catulos procreare feruntur; aut in
aere non plumis,sed quadam membrana pellita vola
re.Est etiam illis mutua inter se magnaque dilectio
per naturam. Nam velut setæ quædam(c)piscatoria de
alternis hærent nexibus: quod in hominibus utique
videmus non facile provenire, quorum nonnulli se
parati ab aliorum conversationibus singularitate et
solitudine delectantur. Quomodo etiam nocturnam
oculis similes habentur sæcularis sapientiæ professo
res. Nam et illarum aspectus noctibus quidem acrior
est,exorto autem sole cæccatur, sicut istorum cum sit
acutissimus ad contemplandam vanitatem sensus,
erga inquisitionem veræ lucis hebescit. Interdiu au
tem facile tibi est admirationem Conditoris undique
attrahere; quemadmodum gallus domesticus homi
nes ad labores compellit et opera,claraque voce pro
clamans, solem procul advenire significat. Anserum
quoque genus, quam vigilans habetur et providum,
et oito sentions quæ tentantur occulte? li quandam
urbem Romam nocturnis hostium liberasse dicuntur
insidiis: quos per (d) occultos aditus latenter ingredi
molientes arcemque pervadere, festinanter prodidere
clamando. In quo autem genere propria miracula non
usquequaque natura demonstrat? Quis vulturibus
futuram nuntiat hominum mortem, quos contra se
bella gesturos,mox catervæ vulturum prosequuntur,
armorumque instructione vel apparatu,qualis sit exi
tus habendus intelligunt? Quod quidem non procul
est rationis humanæ. Quemadmodum etiam tibi locu
starum expeditiones (e) aperiam? Quæ sub uno signo
propriis egressæ de sedibus in spatioso campo castra
constituunt, et non ante subjecta contingunt, quam
* datur eis divina præceptio. Quomodo etiam mergus
insatiabilem vescendi patitur orexim, per quam vul
neribus sui ventris remedia sanitatis (f) acquirit. O
virtutis admiratio cœlestis! quæ rabiem famis in usum
(a) Editi, deficies. At nostri tres mss., deficias.
cantibus cicadarum,quæ sub ardenti sole plus reso
nant tractu aeris impulsæ, qui per earum pectus illa
bitur dum respirant? Sed jam sentio sermonem no
strum non minus miraculis volatilium superari,
quam si experirer ipse pernicitatem suam meis pedi
bus anteire.Sane(cum videris apes et vespas, conside
ra quia nullus eis spiritus aut pulmo subest, sed sem
per ex aere nutriuntur.Denique si oleo tactæ fuerint,
continuo perimuntur,utpote præclusis earum spira
mentis: et si aceto (g) rursus illas asperseris, revivi
scunt, venarum videlicet meatibus patefaotis. Ita nihil
quod supersit, aut desit nostris utilitatibus, fecit
Deus. Iterum si aquariorum genus examinare volue
ris, invenies in illis aliam dispositionem. Pedes enim
non habent fissos ut corvus, nec uncos ut aquila,sed
latos atque membraneos, ut natantes facile superfe
rantur undis,tanquam remis quibusdam pedum nisi
bus repellentes aquam. Item si consideres quomodo
cygnus in altum guttur extendens, abimo fundo tra
hit alimoniam, tunc advertere poteris sapientiam
Creatoris,()qui ob hoc illi longiora colla quam pedes
abhibuit, ut tanquam setam quamdam porrigens se
in profundum, reconditum possit invenire nutrimen.
editis aberat.
(c) Editi, piscatoris. Libri veteres piscatoriæ. Ali
quanto post Colb. secundus, nam ut... acutior est...
sic et istorum: quam scripturam ex eo suspectam
habeo, quod melior sit et aptior. Nam librarius,
nisi valde fallor, nonnulla alíquando ad arbitrium
emendavit.
(d) Colb. secundus, per obscuros aditus.
(e) Editi, operiam. Libri veteres, aperiam. Græce
Sinopal. Mox editi, quam detur iis divina præce
tio. Quomodo autem. Antiqui libri ut in contextu.
(f) Codex unus inquirit. Statim mss. duo, ratio
est. Illud est in editis desideratur. Subinde duo
mss., ex aere. Vocula ex in vulgatis deerat.
8. Igitur simpliciter inspecta verba Scripturæ syl
labæ quædam videntur esse: Ejiciant aquæ volatilia
volantia super terram sub firmamento cæli.Si conside
rata fuerit vis verborum, tunc Conditoris mirificatio
declaratur, qui futuras avium differentias longe præ
vidit, easque secundum} genus a se discrevit. Dies
me profecto deficiet, si cuncta vobis aeria miracula
referre voluero. Verumtamen terra nos vocat ad in
spiciendas bestias, et pecudes ac serpentes. Parata est
enim similia piscibus et volatilibus quadrupedum et
virgultorum genera;demonstrare: Ejiciat terra ani
mam vivam. Quid dicitis,qui Paulo apostolo de resur
rectione non creditis, cum videatis certa de aereis
animantibus figuram propriam commutare,sicut In
diacum vermem, qui est corniger, primo in (i).veruca
se speciem transformantem, deinde fieri bombulio
nem, nec tamen in eo schemate persistentem, sed
membranis mollioribus (j) ac latioribus plumescen
tem aligerum reddi? Itaque vos, matronæ, quando se
detis eorum revolventes opera,id est stamina quæ Se
res huc dirigunt ad confectionem vestium delicata
rum, reminiscimini hujus animalis refigurationem,
(g) Editi et duo mss., et si aceto rursus asperseris,
resipiscunt. At Colb. secundus, et si aceto rursus
illas asperseris, reviviscunt, ita postulante et sensu
et Græco, avaбiwoxerat. Aliquanto post duo mss.,
nec obuncos.
(h) Editi, quia ob hoc. At Colb. secundus, qui ob
hoc. Ibidem editi, illis longiora. Vetus codex noster,
illi longiora.
(i) Editi et nostri tres mss., in verucæ se speciem,
vel, in verruca speciem: quod, quam absurdum sit
et ineptum, nihil attinet dicere. At ejus loci facilis
est emendatio. Nam pro veruca legendum esse
eruca, si nihil aliud, ipse certe nomen Græcum
aperte ostendit, ɛle xáµnny, in erucam.
(j) Illud ac latioribus addidi, librorum antiquorum
fidem secutus: quibus consentiunt Græcaxal nλatioi.
col. 957–958page 44 of 50
PG 30:957ἐναργῆ τὰ ὑπομνήματα καταλιπών,EUSTATHII HEXABMERI METAPHRASIS LIBER IX.
ut evidens de resurrectione capiatis exemplum, et hunc erigens exultatione victoriæ, faciensque adnihil dubitetis de reformatione corporis,quam Paulus exponit.Sed jam sentio me modum disputationis excedere.Etenim si ad multitudinem respexero
relatorum, in infinitum videbor sermone (a) prolapsus. Sin autem oculos ad diversitatem creaturæ
convertero.748 nec exordium narrationis arbitror
assumpsisse. Verumtamen non est utile vos præterire transcursu. Quid enim facietis usque ad vesperam? pransoribus certe non urgemini,nec conviviorum apparatus abire nos admonet, quoniam
tempus jejunandi est. Quapropter si placet, abstinentiam corporis in voluptates animi convertamus.
Sæpius utique corporibus paruistis, hos saltem dies
deputemus usibus animorum, sicut scriptum: Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui
tui (Psal. xxxv1,4).Si divitias amas,opes tibi præsto
sunt spirituales,id est judicia Dei vera, justificata in
semetipsa, desiderabilia super aurum et lapidem pretiosum (Psal. xvIII, 10). Si edax et gulosus es, habes
verba Domini dulciora super mel et favum (Ibid.).
Nunc si dimisero vos cœtumque dissolvero, alii
mox vestrum currunt properanter ad aleam, in
qua juratio et contentio vehemens, et lucrandi oupiditas habetur, astatque dæmon obscenus, modo
(a) Editi, perlapsus. Libri veteres, prolapsus. Nec
ita multo post Col. secundus, judicia Domini. Subinde mss. nostri, gulosus es. Illud es in editis desiderabatur.
(b) Editi, commemoratio loco hujusmodi….... Ecclesia Dei. Colb. uterque ut in contextu. Aliquanto
post Colb. secundus, ad parvitatis nostræ possibilitates.
versarium tristem, modo illum alacrem superbumque demonstrans. Quid juvat corpore jejunare, si
animus multis pravitatum millibus oneratur?Porro
qui non ludit tesseris, sed vacat, quas non vanitates ex ore depromit, aut quid non percipit auribus exsecrandum? Ita otiositas sine timore Dei
magistra nequitia est.Et quidem præsumo aliquid
vobis utilitatis ex his quæ locuti sumusacquiri.Quod
si secus fuerit, tamen peccato vos vacuos commoratio loci hujuscemodi perficiet.Quantoque plus
vos in Ecclesia Domini retentamus, tanto magis a
malorum cogitationibus separamus. Sufficientia
sunt quæ disseruimus apud æquissimum cognitorem, si tamen non ad copiosas creaturæ divitias,
sed ad parvitatem nostræ possibilitatis aspexerit,
vel ad mensuram (c) super lætitia capienda præsentium.Sit itaque terminus hic matutini convivii,
ne ultra modum ingesta satietas fastidium vespertinæ vobis epulationis injiciat. Dominus sane, qui
creaturæ suæ copiis cuncta complovit,et qui in rebus omnibus mirabilium suorum nobis (d) æterna
monimenta præbuit, cumulet mentes nostras gaudio spiritali in Christo Jesu, cui gloria et honor
nunc et semper, et in sæcula sæculorum. Amen.
(c) Editi et Colb. primus, super læva capienda:
quorum verborum quæ idonea sententia esse possit, alii viderint. Alii duo mss., super lætitia capienda. Græce, siç edœpooúvnv.
(d) Mirari subit vocem æterna et in editis et in
veteribus libris reperiri,cum scriptum sit apud Basilium, ἐναργῆ τὰ ὑπομνήματα καταλιπών, manifesta
monimenta reliquit.
LIBER NONUS.
pro veritatis ratione, sed pro suo commentantur arbitrio sicut interpretes somniorum,visis per soponem variis imaginibus, quid futurum sit pro sua voluntate pronuntiant.Ego autem cum audiero fenum,
hoo intelligo quod dictum est.Item pisces aut quadrupedes, aut virgulta, quomodo relata sunt, ita
percipio: Neque enim erubesco Evangelium (Rom. 11,
16). Nam licet hi qui de mundo plura scripserunt,
certa de terræ schematibus disputarint, modo eam
sphæræ, modo cylindro, modo circulo similem, et
æqualibus undique collectam partibus designantes,
et in medio esse cavam.Ad omnes enim hujusmodi
1. Dicite quæso qualis vobis nostræ sermocinationis matutiną visą eat mensa. Mihi enim (a) libet comparare tenuitatem nostram egeno cupiam exhibenti
convivium, qui munificentiam animi sui copiose desiderans ostentare, deficit facultatum retardatusinopia,et ob hoc apparatum pauperem qualiscunqueest,
largius ministrare molitur, risum dese perhibens invitatis.Ita fit ut exprobrationis ignominia liberalitas
affectata non careat. Tale quidem est et in nobis,
si tamen vos non aliter sentietis; verumtamen utcunque se habent nostra, non extenuabuntur a vobis. Neque enim Hæliseum ut improbatum pastorem (b) refutabant illius temporis convivæ (IV Reg. opiniones, scriptores cosmographiæ prolapsi sunt,
IV, 39): et certe agrestibus eos reficiebat olusculis.
Compertas itaque habeo leges quasdam super allegoria, non quas ex meipso confeci, sed-quas didici
aliorum voluminibus recensitis,per quas hi qui acquiescunt communibus consentire scripturis,aquam
dicunt non esse aquam,sed aliam quamdam naturam, pisces quoque vel serpentes, aut bestias, non
(a) Colb.secundus, mihi eum licet....egeno cupienti
exhibere convivium. Ibidem editi, defecit. Libri veteres, deficit. Rursus hoc ipso in loco ms. nostri, et
ob hoc Eeerat conjunctio et in vulgatis.
alter alterius dogmata rescindendo. Ego tamen non
adducor ut dicam idcirco deteriorem nostram mundificationem videri: qua nihil de schematibus ejus
famulus Dei disseruit, et quia non dixit tot millia
stadiorum ambitum telluris tenere, vel quod metitus non est quantis spatiis obumbratio ejus in aere
distenditur,cum sol proprios cursus agit sub terra,
(b) Editi et mss.,refutabant:nbi suspicamur scripsisse Eustathium, repudiabant: cum scriptum inveniamus apud Basilium, approuvto. Aliquanto post
Colb. secundus, ex me ipse.
col. 959–960page 45 of 50
qui cum lunæ propinquaverit, luminis ei defectum tiuntur originem. Ejiciat terra animam vivam.Pecu
præstat.De quibus omnibus prudenter ille retinuit,
sciens inutilia nobis haberi quæ ad nos minime per
tinerent.Ideo ne (a) debemus verba spiritualia viliora
esse vanissimis philosophorum assertionibus arbi
trari, et non glorificare potius Deum qui nostram
mentem superfluis quidem quæstionibus liberavit,
ad excitandas vero ædificandasque nostras animas
proficere cuncta disposuit? Unde videntur mihi qui
dam rerum ignari, seductionibus pravis et suasioni
bus falsis eniti, quo possint(b)honestatis quemdam co
lorem,per argumenta propria, divinis Scripturis ob
ducere. Quod quid aliud intelligendum est, quam
sapientiores se esse tales homines verbis spiritalibus
profiteri, suaque magis dicta sub prætextu interpre
tationis astruere? Quapropter ut scriptum est intel
ligatur: 749 Ejiciat terra animam vivam pecudum et
béstiarum et serpentum.
2. Adverte igitur Dei verbum currens per om
nem creaturam. Quod quidem olim cœpit: sed
usque operatur et properat ad finem, donec con
summationem mundus accipiat. Sicut enim pila
cum ab aliquo fuerit impulsa, cum spatia devexa
repererit, ipsa sui volubilitate, locique proclivitate
velocius incitata perfertur, nec prius stare poterit,
quam ad plana descendat, ita natura rerum Dei
præceptione commota, nascentium morientiumque
facturam passim penetrans, uniuscujusque generis
sobolem per similitudinem sui custodit æqualiter,
donec ad statutum terminum valeat pervenire.
Equum enim facit equo succedere, et leonem leoni,
et aquilam aquila, et singulas animantes, sequen
tium successione servata, usque ad finem rerum
omnium exitumque perducit. Nullum enim tem
pus valebit proprietates animantium commutare,
sed tanquam nuper constituta natura sit, ita re
cens fertur cum tempore. Ejiciat terra animam vi
vam. Hæc præceptio mansit in terra, et nullatenus
famulando (c) desinit Conditori. Certa enim ex eo
rum posteritate quæ prima facta sunt, nasci non
dubium est,alia de terra nunc etiam formari et vi
vificari conspicimus. Non enim cicadas solum ex
imbribus rigata producit, vel alia plurima volati
lium millia,quorum maxima pars propter sui tenui
tatem vocabulis caret; sed etiam mures et ranas ex,
terra generari videmus. Denique in Egyptiacis
Thebis, si pluvias largiores æstivo tempore fuderit,
mox infinitis muribus regio tota completur.Anguil
las etiam non aliter nisi de cœno nasci certissimum
est,quarum genus nec ovum, nec alter aliquis par
tus instaurat, sed ut diximus, de limo gignendi sor
(a) Colb. secundus, ideone ergo. Ibidem mss. duo,
viliora esse. Illud esse aberat a vulgatis. Haud longe
Colb. secundus perficere cuncta disposuit.
(b) Editi, honestatis quondam. Libri veteres hones
tatis quemdam.Illud se quod mox sequitur additum
est ex libris veteribus. Subinde Colb. secundus, et
cum spatia.
(c) Editi, desinet. Libri antiqui, desinit.
(d) Colb.secundus, sed aliter est ex natura cœlestis
homo.Sed jam notavimus videri librarium ea quæ
habebat exemplaria non semper secutum esse: sed
des omnes terrenæ sunt, ob hoc inclinantur ad ter
ram.Sed alia est (d) planta cœlestis homo: qui
quantum habitu figuræ, tantum dignitate distat a
pecoribus.(e) Illorum facies deorsum flexa, uterum
que prospectat, et quod ejns libidini jucundum est,
hoc sectatur: tuum vero raput ad cœlum semper
erigitur, oculi tui superna respiciunt. Sed si tu quo
que corporis te voluptatibus fœdaveris, obediendo
luxui ventris,et inferioribus ejus partibus,compara
lus es jumentis insensibilibus, et similis illis factus
(Psal. XLVIII, 13). At vero tibi alia sollicitudo nimis
que decora est quærendi sublimia, ubi habetur
Christus (Col. 111, 4). Convenit enim altius te ferri
terrestribus,ut quomodo natus es, ita propriam dis
ponas vitam.Conversatio tua sit in cœlo (Philipp. 111,
20), vera tibi patria est superior Hierusalem, cives
et sodales habes primogenitos ascriptos in cœlo
(Hebr. XII, 2).
3. Ejiciat terra animam vivam. Igitur quadrupe
dum anima, non olim sub terra reposita, subito
tunc ejecta prosiluit, sed simul creata est cum
præcepto. Una est illis anima, et decor omnis in
figura (f) locatus: proprietatibus variis singulæ
discernuntur. Boves graves sunt, et constantes,
asini hebetes, calidi equi desiderio feminarum.Lu
pus indomitus, vulpes dolosa, cervus timidus,
laboriosa formica, gratificus canis, et memor
amicitiæ, singularumque nativitatibus morum
etiam qualitates aptatæ sunt, sicut iracundia con
generata leoni est, et solitudo conversationis,
similiumque vitatio. Nam velut tyrannus quidam
bestiarum, vitio superbiæ naturalis elatus refu
git aliorum consociationem, nec quotidiano cibo
pascitur, quamvis reliquias suæ captionis adierit.
Huic nimium grande vocis ministerium natura per
hibuit,adeo ut certæ quadrupedes cum sint cursu ve
lociores, rugitu ejus pavefactæ deficiant. Torvus est
pardus, et acutus in impetu conveniensque animi
sui motibus habet corpus. Ursorum segnior natúra
est, mens aspera, subdola, et non (g) minus setis,
quam simultate contecta. Quod si sermonem latius
extendentes, voluerimus asserere quanta multis ani
malibus diligentia conservandæ propriæ salutis sine
cujusquam traditione suppeditet, fortasse quidem
incitabimur erga studium nostræ munitionis: sed
vereor ne in æmulandis quoque bestiis minores esse
credamur. Ursus lethali vulnere sæpe transfixus,
omnibus utitur machinamentis, ut se curare præva
leat, herba præcipue quadam natura sicciore plagas
proprias oppilando. Vulpes etiam frequentius depre
eum, cum ipsi recepta lectio non probaretur, aliter
ad arbitrium scripsisse.
(e) Veteres nostri libri,illarum facies:ubi,si ita le
gas vox pecudum suppleri potest. Mox nostri tres
mss, corporis te voluptate.
(f) Colb. secundus, locatur.
(g) Editi,et minus setis. Libri veteres, et non minus
selis. Nec ita multo post editi,fortasse quodam inci
tabimus. At Colb. secundus, fortasse quidem incitabi
mur. Legimus in Græco, xivosa. Subinde editi,
eredamus. Libri antiqui, credamur.
col. 961–962page 46 of 50
PG 30:961ποίαν οὐχί σύνεσιν λογικήν ἀπο λόγου ἔλλειψιν.EUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER IX.
nobis illa satisfactio,qua putamus excusare nos posse
dicentes, minime litteris didicisse quod expedit,cum
legis magisterio naturalis electionem utilium percepisse credamur. Nosti enim tu bonum quod facere
debebis in proximum, et malum quod idem nolis
ab alio perpeti. Nulla scilicet ars medendi,nec aliquis usus herbarum remedia pecoribus quærenda
monstravit, sed naturaliter animal unumquodque
novit propriæ saluti consulere, et ineffabilem diligentiam genitiva captare prudentia.
hensa est,succo pineo sibimet remedium contulisse. sapientia fecisti (Psal. CIII, 24). Ergo non proderit
Testudo autem cum viperinis visceribus ingluviem
ventris expleverit, organi medicamine quod est serpentibus contrarium, pestem venosi cibi fertur effugere.Coluber vero dolores gravissimos oculorum,
feniculum depastus exstinguit. Nam præscientia pecudum de futuris coli mutationibus, (a) quam non
rationabilem prudentiam creditur superare? Itaque
ovis,impendente hieme, herbam carpit avidius,tanquam reficere se largius indicans ad tolerandam ex
futura tempestate penuriam.Boves autem cum diutius inclusi tempore fuerint hiberno, perturbationem aeris naturali præsentientes intellectu, de slabulo foris simul omnes aspiciunt mutantes vultum
Multi sane homines echinum terrestrem captaverunt
duplices cavernas 750 in suis fecisse cubilibus, ut
cum flatibus aquilonis urgetur, ad australem se
conferat partem, iterumque cum notus spiraverit,
boreale foramen aperiat.Quid igitur nobis hominibus
per
hæc signa Scriptura significat? non solum
ut per omnia nostri Creatoris quanta sit erga nos
indulgentia contemplemur,sed etiam consideremus,
quia cum nimia futurorum providentia in multis
pecoribus habeatur, nec utique nos debemus præsentis vitæ voluptatibus contaminare, sed intentionem nostram ad venturum sæculum destinare. Tu
ne ergo homo non laborabis in hoc mundo,ut possis tibi subsidia quietis futuræ reponere,cum (b) vi.
deas formicam hiemis memorem, victum sibi studiose tempore æstatis attrahere? Quæ non ideo minus diligens est, quia nondum pericula experitur
hiberni, quin potius omni nisu curaque pervigili
laborat et operatur,cunctaque discurrendo pertentat,quo possit sufficientia sibimet alimenta recondere mirabilique prudentia prospicit, ne species
quæ collectæ sunt corrumpantur. Secat enim dentibus granum, ne incipiens germinare pastum sibi
præberet inutilem: semen quoque ipsum si fuerit
humectatum vapore (c) telluris, siccat in solem; nec
tamen semper hoc facit, sed cum serenitatem stabilem fore præsenserit. Denique non videbis imbres
emitti de nubibus, quousque formica torrendum sub
sole semen exponit. Quis igitur sermo comprehendere, quis auditus capere, vel quantum temporis
sufficere poterit, ad explananda cuncta mirabilia?
Quapropter et nos simul cum propheta dicamus:
4. Sunt (d) tamen et apud nos genera nonnulla
virtutum quas non ex hominum doctrina, sed ex naturæ traditione sortimur.Sicut enim nulla nos institutio monet odisse languorem, sed spontaneum
habemus erga omnia quæ nos contristare creduntur
horrorem; sic et animo naturale subest officium
noxia declinare.Omne autem (e) malum morbus est
animi, virtus autem rationem sanitatis apportat.
Unde bene quidam statuerunt, asserentes sanitatem
esse motuum naturalium constantiam. Quod etiam
in animi vigore profitendo quis non judicabitur errare? Sui enim semper appetens est naturaliter animus ideoque laudanda prudentibus est castitas,
assequenda justitia, sectanda sapientia, miranda
fortitudo. Quæ res magis animis familiares sunt
quam corporibus valetudo. Parentes, diligite filios:
filii, nolite parentes exasperare (Ephes. vi, 4).Nunquid non hoc idem natura (f) præcepit? Nihil ergo
novi Paulus hortatur, sed astringit altius vincula naturæ.Cujus tanta vis est in affectu,ut etiam lupus pro
catulis suis pugnet. Quid dicturus est homo,qui et
mandatum spernit, et naturam despicit,cum aut juvenis deformat injuriis canitiem genitoris, aut pater
secundas (g) nactus nuptias liberos ex patrimonio
priore contristat? Infucatus est amor ferarum inter
parentes et filios, quoniam qui eas creavit Deus
quod (h) minus illis in ratione præstitit, sensus beneficio compensavit. Ex quo fit ut præsentibus tot
ovium millibus,de mandra laxatus agnus Diox matris vocem agnoscat: et ad eam currat exsultans,
fontesque lactis inquirat.Quod etsi forte mater sterilior habeatur, ipsa sola contentus ubera præterit
aliena, quamvis copiosa sint et referta. Materque
nihilominus in tanta multitudine suum recognoscit
fetum. Et certe vox una est in diversis, color unus
Quam magnificata sunt opera tua, Domine! omnia in 1) et odor idem, quantum nos videlicet nostro possu-
(a) Editi et Colb. primus,quam irrationabilem prudentiam. Alter Colb., quantum rationabilem prudentiam. Vetus noster codex quam non rationobilem prudeutiam. Hoc est, rationabilem omnem prudentiam
superat. Verba quæ vertenda sibi proposuerat Eustathius, hæc sunt: ποίαν οὐχί σύνεσιν λογικήν ἀπο
xportovat. Ibidem Colb.secundus, imminente hieme.
Haud longe idem codex, nostri Conditoris quanta.
(b) Colb. secundus, cum videris.
(c) Colb. secundus, rore telluris. Aliquanto post
idem codex, cuncta miracula?
(d) Editi, tamen apud nos.Antiqui duo libri,tamen
et apud nos.Paulo post editi, institutio movet. At mss.
nostri, monet. Nec ita multo infra Colb. secundus.
contristare videntur.
(e) Editi,omne autem nullum morbus,elc. At nostri
tres mss., omne autem malum morbus, etc. Paulo
post Colb. secundus, virtus autem sanitates apportat.
Colb. secundus præcipit. Nihil enim novi.
Editi et Colb. primus, secundas nactus nativas
nuptias. Alter Colb. secundas nactus nuptias.
(h) Editi et Colb.primus, quod minus illis irrationabile.Alter Colb.et vetus noster codex ut in contextu,
nisi quod Colb.pro quod habeat quæ. Grace, tỶY TOU
λόγου ἔλλειψιν. Nec ita multo post antiqui duo libri
et editi, copiosa sint et refecta. Aliud codex, copiosa
sint et referta. Haud longe editi, quanta videlicet.At
Colb. secundus, quantum nos videlicet.
col. 963–964page 47 of 50
PG 30:963μονονουχὶ τὴν συλλογισmus odore colligere: verumtamen est illis acutior leæna fit mater: unguibus enim dum nascitur, vulintellectus (a) ab homine: per quem cuique suppetit agnitio propriorum.Necdum scilicet 751 catulo
dentes formati sunt, et tamen infestantes conatur
ore repellere. Nondum vitulo cornua surrexerunt,et
novit jam in qua parte futura sibi sintarma pugnandi
Hæc igitur indicium nobis faciunt, quia naturalis
prudentia doctrinæ traditione non utitur,et quia nihil inordinatum, vel improvidum habetur in rebus;
sed omnia certissimum specimen in se sapientiæ
Conditoris ostentant, qui sic instructas pecudes ad
defensionem propriæ salutis instituit. Expers quidem rationis est canis,sed æquiparantem rationi sensum creditur possidere.Nam ea quæ per otium vitæ
longum quidam sedentes vix invenire potuerunt,id
est philosophi sæculares, syllogismorum dico tendiculas beneficio naturali canis consecutus asseritur:
(b) quia vestigia ferarum sagaciter indagando, cum
viderit multipliciter intercisas semitas, omnes discursibus interrumpit, (c) vocem tantum articulatam non
emittens; nam per ea quæ agit indicat profecto, quo
bestiæ quæ lustrantur abierint.Nec illum relinquens
inexploratum locum,ubi suspicio nulla vestigii est,
donec omnibus odore repetitis explicatisque fallentibus viis,(d) cubile reperiet. Quid amplius hi faciunt
in descriptionibus, qui otiose sedentes, pulverem
stylosignant, et ex tribus propositionibus duas aufe,
runt,in illa autem quæ reliqua est inveniunt veritatem?-Memoria igitur canis erga depensum sibi beneficium,quem non ingratum hominem suo benefactori pudore confundit, cnm etiam dominis interfectis in loco deserto,multi canes observatione longissima defecerunt? Alii peremptis dominis indices homicidii fuerunt, reosque præſentavere judiciis, accusationem latratu peragentes. Quid igitur dicturi
sunt qui creatorem pastoremque suum Deum non
modo non diligunt, sed etiam maledicos ejus habent amicos, et in eadem cum illis simul cibantur
mensa, largitoremque epularum sacrilegis blasphemorum sermonibus (e) lacerari patiuntur?
5.Sed nunc ad creaturæ contemplationem redeamus. Ideo scilicet imbecilliores bestiæ fecundiores
sunt, id est lepores et damæ, ovesque silvestres: ut
non facile deleretur genus earum,a carnificibus expensum feris. Hæ autem quæ devoratrices sunt aliarum, steriliores habentur. Nam denique leoni vix
(a) Antiqui duo libri et editi, ab homine, hoc est
præ homine uti paulo ante admonui. Colb. secundus, ad hominem. Sed arbitror ita emendatum esse
a librario, aut ab alio quovis, qui vim voculæ ab
non intelligeret.
(b) Codex unus, qui vestigia.
(c) Editi,vocem tantum articulatim non emittens.At
Colb. secundus,vocem cantuum articulatam non emiltens. Admonebo præteriens, videri librarium et hic
quoque aliter atque in suis exemplaribus repererat
scripsisse. Vetus noster codex et Colb.primus, vocem
tantum articulatam non emittens. Suspicor scripsisse
quidem Eustathium, vocem tantum non articulatam
emittens; sed non propterea vim verborum Græcorum
expressit. Sunt autem hæc, μονονουχὶ τὴν συλλογισtixǹv pwvýv, etc., emittens vocem tantum non adjuncgenitricis exulcerat, sicut vipera quæ non aliter
nisi matris exeso discerptoque ventre procedit, congruam creatrici mercedem pro tali partu rependens
Ita nihil in rebus humanis habetur improvidum:
nec ulla diligentiæ sibi competentis immunitas est.
Quod si studiosius ipsa (f) pecorum membra discusseris, invenies nihil illis superfluum dedisse Conditorem, nihil necessarium denegasse.Belluis namque carnisumis acutos dentes apposuit, quoniam
talibusopus erat ad speciem alimoniæ præfinitæ ministeriis. Eis vero quibus ex una parte dentes instituit, plurimorum receptacula pabulorum inesse
disposuit, ut pars quæ prior assumpta est de stomacho, denuo decurrat ad dentes,quo facilius eam
possit ruminando conterere, ac sine labore digerere.
Neque enim (g) sine causa gurgulionem, stomachumque certis animalibus dedit, utpote necessarios usus præbentem.Camelus igitur idcirco longum
guttur habet: ut coæquatum pedibus,facite escam
quam quærit attingeret. Brevis autem humerisque
suppressa cervix ursorum est,itemqueleonis et tygridis, et similium ferarum, quibus herbosa non sunt
alimenta,nechabent aliquam necessitatem inclinandi
se ad terram: quippe quæ carne vescuntur.Quid de
promuscide elephanti dicemus.cui cum omnium sit
maximus belluarum, visentibusque terribilis, par fuit
ut membris immanibus formaretur? Quorum magnitudini si cervix fuisset æquiparans,immobilis haberetur, pondere ipso deorsum curvatus.Nunc autem
paucis ossibus cervices et caput innexum spinæ coChæret, habetque promuscidem ministerium sibi colli
longioris explentem, quæ pastum(h) percipit et aquam
trahit.Pedesque rjus nullis geniculorum conjunguntur articulis, ut tanquam columnæ quædam gravitatem superjecti ponderis subvectarent. Si enim gracilia nutantiaque ejus fuissent crura, sine dubio
ejectiones junctarum pateretur assiduas, utpote
non sufficientium molem tantam sublevare,cum surgeret. Itaque vides quomodo velut quædam corporea
turres belli tempore locantur ante aciem,vel montes
animati opponuntur, hostium munimenta rupturi.
Quorum si magnitudini fundamina gressuum non
haberentur æqualia, nullatenus tanta membrositas
portaretur. Fertur (j) autem elephantum trecentos
annos et amplius vivere, ministerioque promuscidis
tam ratiocinationi. Aliquanto post Colb. secundus,
quo bestia quæ lustratus abierit. Græce, to explov.
Ibidem editi, nec allum. Libri veteres, nec illnm.
(d) Editiet duo mss.,cubile reperial. At Colb.secundus, civilem reperiat. Utra lectio magis eligenda sit
nescio: sed probe scio neutram ad Græcam dictionem
accommodari ullo modo posse,cum apud Basilium
scriptum sit, esploxe: To i verum reperit.
(e) Editi, lacerare. Antiqui duo libri, lacerari.
(f) Editi, ita pecorum. At duo mss., ipsa pecorum.
(g) Illud scne causa addidimus ex duobus libris
veteribus.
(h) Editi, percepit. Libri antiqui, percipit. Paulo
post editi, ponderis subjectarent, At nostri tres mss.,
subvectarent.
(j) Colb. secundus, ferunt autem.
col. 965–966page 48 of 50
PG 30:965àλλà καί ἰκνού πλήρης.EUSTATHII HEXAEMERI METAPHRASIS LIBER IX.
cibum sibimet, ut diximus, admovere; qui velut piciens, seipsum non valet intueri: sed etiam mens
serpens quidam sinuosus et lubricus, huc atque
illuc flectitur. Ita verus est sermo qui asserit nibil
minus, nihil superfluum in (a) rerum creatura reperiri. Hanc tamen 752 ipsam belluam tam ingentem Deus subjectam nobis esse præcepit: ut et
quod doceretur intelligat, et dum cæditur patiatur,
manifeste declarans cuncta nobis ides fuisse subjugata, quia nos ad imaginem Dei facti sumus, et
non solum in maximis animalibus ejus inæstimabilem sapientiam possumus contemplari, sed in minimis quoque bestiolis eadem considerare miracu.
la. Sicut enim non satis admirer maguorum vertices montium quia, cum proximi nubibus habeantur, assiduis flatibus gravissimas perferunt tempestates, vel e contra speluncarum cavationes, quia
non solum ventorum fremitus evitare solent, quibus ardua quatiuntur, sed sempiterna etiam (b) temperie gratulantur: sic et in animalium forma, non
tantam vastitudinem elephanti stupeo, quantum
murem, qui formidolosus elephanto est, vel aculeum
substilissimum scorpii, quem tanquam fistulam
quamdam sapientia perforavit artificis, ut per eam
virus a se vulneratis injiceret. Sed nullus ob hoc
reprehendat Conditorem: quod vitæ nostræ bestias
venenosas adhibuit. Ita (c) enim quis et præceptorem insimulabit infantum, qui officia eos disciplinæ custodire compellens, lascivias et protervitates
illorum minis verberibusque castigat.
ipsa satis acute aliena delicta contemplans, tardior
est erga suorum cognitionem vitiorum, unde etiam
nunc quoque velociter alienis actibus sermo decursis, obtusior habetur et pigrior ad exuminanda
quæ sunt: et non tam ex elementorum compositione reputare possumus Conditorem, quam etiam ex
nostra ipsorum formatione: si tamen se quisque
velit prudenter inspicere, sicut dicit propheta: Mirificata est no:io tua ex me (Psal. cxxxvIII, 6); id est,
dum me ipsum intueor, ineffabilis tuæ sapientiæ
disco virtutem. Et dixit Deus, faciamus hominem. Ubi
sunt nunc Judæi, qui in sequentibus velut per
quasdam cavernas Deitatis luce fulgente, secundaque persona quæ mystiee quidem declaratur, necdum tamen manifeste conspicitur, repugnabant dicentes sibimet ipsum loqui Deum, quoniam ipse
dixit et ipse fecit, Fiat lux, et facta est lux? Erant
quidem in promptu, et nunc quæ modo proferuntur ab eis ineptiæ. Quis enim faber ferrarius, aut
carpentarius, aut coriorum confector solus in suo
consistens ergastulo, cui (h) nullus artis socius
præsto est, sibimet ipse dicit, faciamus gladium,
vel aratum compaginemus, aut formemus calceum;
et non magis tacitus speciem quam mente destinavit inceptat? Etenim vana garrulitas est, hominum
quempiam, velut judicem aut censorem districte
sibimet aliquid imperare. Quanquam hi quoque
qui Dominum crucifixerunt, quid non dicturi sint,
exercitatias ad mendacium linguas habentes, licet
præsens vox eorum penitus ora præcluserit? Et dixit Deus, Faciamus hominem. Donec igitur minime
qui doceretur existeret, in profundo fuit abdita
prædicatio Deitatis. Ubi vero cœpit hominis exspectari creatio, revelata est, fides, et evidenter dogma
veritatis emicuit. Ausculta, Judæs Christi repugnator, quomodo socium mundificationis alloquitur,per
quem sæcula fecit, qui agit omnia verbo potentiæ
suæ: sed tuus animus verba non recipit pietatis.
Sicut enim feræ cum includuntur in caveis, vulvas
earum dentibus excedunt, amaritudinem propriam
demonstrantes, furorem tamen suum nequeunt explere sic Judæus adversarius veritatis, alligationum coarctatus angustiis, multa asserit esse persoDas: ad quas Verbum Dei processisse mentitur.Ferunt enim,quod angelis dixerit: Faciamus hominem,
Judaica vere fictio, suæque digna perfidiæ fabulosiduo, nostra quidem. Vox ultima in editis desiderabatur. Nec ita multo post Colb. secundus, hominis
6. Quin potius confessionem fidei nobis intelligimus res noxias indicare. Si enim confidis in Dominum, super aspidem et basilicum ambulabis, et con.
culcabis leonem et draconem (Psal. xc, 13). Reminiscere namque quomodo Paulus cum ligna colligeret morsu viperæ sauciatus, nihil læsionis accepit:
ob hoc scilicet, quod fidei plenus vir ille sanctissimus (d) habebatur. Sin autem fueris infidelis, non
tam serpentem metuere debebis, sed infidelitatem
propriam, per quam tu te ipse perditioni obnoxium
perfecisti. (e) Sed jam sentio me humanæ nativitatis debito flagitari, et auditorum voces in cordibus
audio mussitantes, eo quod nostra quidem qualia
sint doceamus, nosmet vero ipsos ignoremus. Necessarium est ergo, nubem illam quæ hominum
sensus caligat eripere: nam revera omnium causarum difficillimum est se ipsum cognoscere. Non
enim solus oculus ea quæ extrinsecus habentur ins-
(a) Idem codex, in rerum natura: sed tamen vulgata lectio in ora libri notatur. Mox ille ipse codex,
idem quod docetur.
(b) Editi, tempore Libri veteres, temperie.
Libri impressi, ita enim et quis præceptorem
insimulabil infantem. Vetus noster codex et Colb.
primus ut in contextu. Statim editi et Colb. primus,
et vanitates. Alii duo mss., et protervitates. Græce,
tò áxóλaσtov. Ibidem mss. duo, intelligamus. Paulo
post Colb. secundus, confidis in Deum.
(d) Editi, habeatur. Antiqui duo libri, habebatur.
et Colb.primus, sed jam sermonem humanæ
nativitatis, etc. Alii duo mss., sed jam sentio me
humanæ,etc.,quod verum esse et germanum probat
Basilianum illud, àλλà yàp aìosávoμa. Statim mss.
sensus.
(/) Antiqui duo libri et editi, decursus. Codex noster, decursis. Ibidem editi et Colb. primus,habetur
et pinguior. Colb., habetur non purior. Vetus noster
codex, habetur et pigrior: et ita legi oportere satis
ostendit illud Basilii, καί ἰκνού πλήρης.
(g) Illud in sequentibus respondet his Græcis vocinus, ¿v toiç xatóniv; sed potius vertendum erat
in præcedentibus. Mox editi, necdum tum. Antiqui
duo libri, necdum tamen. Nec ita multo infra Colb.
secundus, in promptu, et tunc quæ.
(h) Editi et Colb. primus, nullius. Alii duo mss.,
nullus. Hoc ipso in loco duo mss., sibimetipsi.
col. 967–968page 49 of 50
Dei fecit hominem. Rursum cooperantis personam
inducit. Non enim dixit: Fecit ad imaginem suum
sed ad imaginem Dei. Et in quo quidem dispositum
est habere hominem imaginem Dei, vel quomodo
(d) recipit similitudinem Divinitatis, in sequentibus
Christo sensum largiente narrabitur, nunc vero
tantum dixisse sufficiet, quia una imago est. Tibi
vero coincidit in mentem, tam sacrilege blasphe
mare, ut diceres Filium Patri esse dissimilem?
O animum ingratum! Similitudinem Dei quam to
ipse sumpsisti, benefactorem tuum habere non pa
teris. Et tibi quidem proprium vis esse quod de
cœlesti gratia percepisti, filio autem similitudi
nem natura insitam, cum genitore non sinis esse
communem. Sed jam nobis silentium vespere tem
pus indicit: dudum ad occasum sole delapso.Qua
propter hic nos etiam sermonis (e) curricula ter
minemus, his contenti quæ dicta sunt. Tantum
enim in præsentia disseruimus, quantum intentio
nem vestram possumus acuere. Pleniorem vero de
propositis quæstionem alias vobis, sancto Spiritu
(f) astipulante, reddemus. Ite punc exsultantes, et
pro dapibus copiosis pomisque diversis, memoria
relatorum mensas vestras instruite. Confundatur
impius, erubescat Judæus, exsultet justus prædi
cationibus veritatis: glorificetur Dominus, nunc
et semper et in sæcula sæculorum. Amen.
tas! Ut unum non recipiant, plurimos confitentur, personarum multitudine declinares. Ad imaginem
filiumque famulis per participationem dignitatis
asciscunt, et (a) conlibertos nostros auctores huma
næ 758 formationis efficiunt, hominisque perfec
torem volunt angelis corquare, cum sit absurdum
ut quælibet factura possit æqualis esse factori.Con
sideremus quoque sequentia: Faciamus hominem
ad imaginem nostram. Quid respondes? Nunquid
Dei et angelorum una imago est? Nam Patris ne
cesse est eamdem esse quam Filii, sic tamen, ut
Deo decens intelligatur esse figura, id est, (b) non
in habitu corporeo, sed in divina proprietate con
sistens. Ausculta tu etiam, qui de nova circumci
sione progrederis, Judaismi cultum sub Christiani_
tatis simultatione commendans. Cui dicit, Ad ima
ginem nostram (Hebr. 1, 3), nisi illuminationi glo
riæ, et titulo paternæ substantiæ, quæ est imago
Dei invisibilis? Suæ ergo loquitur imagini, quæ
dixit: Ego el Pater unum sumus (Joan. x, 30); et,
Qui me videt et Patrem meum videt (Joan. xiv, 9),
huic dicit Faciamus hominem ad imaginem nos
tram. Etenim ubi unitas imaginis est, nihil potest
esse dissimile. Non enim dixit ad imagines nos
tras, sicut et Scriptura testatur: Fecit Deus, inquit,
hominem: non fecerunt. Prudenter vitavit nunc
multitudinem personarum: ut (c) ubi quidem Ju
dæum confunderet, hic ritum gentilitatis exclude
ret. Ideo commemoravit unitatem, ut et Filium si
mul esse cum Patre cognosceres: et periculum de
(a) Editi, et cum liberos nostros. Colb. primus, et
cum libertos nostros. Vetus noster codex, et conli
bertos nostros. Græce, xal rods bμodoúhove. Hæc et
reliqua omnia ad finem usque desunt in Colb. 86
cundo.
(b) Editi, id est, non habitur corporeo. At nostri
duo mss., id est, non in habitu corporeo.
(c) Editi et Colb., ut ibi. Vetus noster codex, ul
ubi.
Codex
(d) Cadi, noster, receptmus. Libri veteres, cur
ricula terminemus.
(f) Editi stipulante. At nostri duo mss., adstipu
lante.
col. 969–970page 50 of 50
PG 30:969ἄνδρα Ελλογιμώτατον, καὶ πά σης παιδείας εἰς ἄκρον ἐληλακότα, « Εἰς τὴν Ἑξαήμερον ὁμιλία, τῆς Εξαημέρου ὁμιλία πρώτη. τὸ Εξαήμερον Εἰς τὸ Ἑξαήμερον τὸ Έξα ήμερον ὁμιλίας Εἰς τὴν Βλα ήμερον, κοσμοποιίαν, δημιουργίαν, « γὰρ κοσμοποιία ἐν ἓξ περαιοῦται' ἡμέραις· « μετὰ τὴν Ἑξαήμερον. Βασίλειος κατὰ Εὐνομίου ἐξαιρέτους συνο έταξε λόγους, καὶ Εἰς τὴν Ἑξαήμερον ὁμιλίας θ'. ρον, εἰς τὴν Ἑξαήμερον. Περὶ τῶν ἐν τῇ Εξαημέρῳ πολλοῖς ἀπορουμένων Ανεγνώσθη Βασιλείου τοῦ θεσπεσίου τὰ Εἰς τὴν Ἑξαήμερον· sΕΣ Οταν τὴν Ἑξαήμερον αὐτοῦ μεταχειρίζωμαι, μετὰ τοῦ κτίστου γίνομαιAD HOMILIAS IN HEXAEMERON.
MONITUM.
Auctores nobis fuere eruditi quidam homines, ut viri doctissimi Ducæi Notas hoc loco ederemus:
sed id tamen incommodi monemus futurum, quod ejus notæ ad nostram editionem sæpius non quadrent
nec quadrare possint, ob novam interpretationem.
NOTÆ FRONTONIS DUCEI
BURDEGALENSIS
SOCIETATIS JESU THEOLOGI.
'
Basilii Magni Cæsariensis archiepiscopi opera, viribus eum æquiparasse contendat. Communis igiquem merito Suidas ἄνδρα Ελλογιμώτατον, καὶ πά
σης παιδείας εἰς ἄκρον ἐληλακότα, «virum eloquentissimum, et ad apicem omnis eruditionis provectum,» fuisse dicit, cum ante annos tredecim Latine
tantum Parisienses edidissent, notas illis aliquas
attexendas censuimus, quibus ex collatione cum
Græco textu loca non pauca in interpretatione restituta sunt vel illustrata, et easdem nunc, cum hæc
Græco-Latina pararetur, recenseri et augeri operæ
pretium duximus. Nam cum Frobenianam Basilien -
sem Græcam editionem anni4552 a viris quibusdam
eruditissimis, cum manuscriptis codicibus collatam,
et variis lectionibus in margine ornatam, ex Anglia
missam accepissent, nova diligentia labores illorum
cumulandos curarunt, et libros adversus Eunomium
ex regis Christianissimi codicibus emendari, novasque varias lectiones in reliquos Basilii libros ex illis
colligi: quod dum fit, illud simul animadversum est,
num sincere omnia ex archetypis ac bona fide fuissent
descripta. Sed quoniam Latina eorumdem operum
interpretatio fuerat ab illis in homiliis tantum in
Psalmos, et paucis commentariorum in Isaiam locis
recognita et emendata, faciendum illud nobis existimavimus, ut pari studio præcipuas ejus lucubrationes illustrare conaremur, et eorum omnium quæ
fuerant a nobis immutata, rationem his Notis redderemus, ac si qua forte currente prælo fuissent
minus accurate expensa, recenseremus. Cum enim
vix possit quis multis annis vitæ suæ unius ex Patribus operum interpretationem emetiri, ne diutius
eorum Græco-Latinas editiones Ecclesia requirat,
boni profecto consulendum est, si receptæ jam interpretationes ex adverso Græci textus recognitæ
collocentur. Quam ad rem commodius exsequendam
novo insuper adjuti subsidio sumus, cum immortali
beneficio V. C. Nicolai Fabri toŭ µaxapítov vetus
Eustathii interpretatio novem homiliarum in Genesim prodierit, quem tanta laude Cassiodorus commendat, ut ingenium doctissimi viri facundiæ suæ
PATROL. GR. XXX.
tur harum homiliarum titulus in excusis et mss. est
Εἰς τὴν Ἑξαήμερον ὁμιλία, vel, ut in Medico, τῆς
Εξαημέρου ὁμιλία πρώτη. Quamobrem vitandus est
error Henrici Stephani, qui in Thesauro contendit
spatium illud sex dierum, quo conditus fuit mundus,
τὸ Εξαήμερον hic appellari, unde Basilii tractatus
Εἰς τὸ Ἑξαήμερον neque enim absolute τὸ Έξα
ήμερον appellant Patres, sed ὁμιλίας Εἰς τὴν Βλα
ήμερον, intellige κοσμοποιίαν, vel δημιουργίαν, «de
creatione mundi,» vel «opificio mundi sex diebus
absoluto.» Clemens Alexand. lib. vr Strom.: "H tɛ
γὰρ κοσμοποιία ἐν ἓξ περαιοῦται' ἡμέραις· «Mundi
yàp ¿vépaɩç•
enim creatio sex diebus absolvitur. Philo Judæus
lib. 1 De vita Mosis: Noμwy lepwy alλnyopla twy
μετὰ τὴν Ἑξαήμερον. «Sacra legis allegoriae post sex
dierum opus:»Hieronymus in Calalogo: «Basilius
egregios contra Eunomium elaboravit libros, et in
Hexaemeron homilias IX.» Sophronius Græce interpretatur: Βασίλειος κατὰ Εὐνομίου ἐξαιρέτους συνο
έταξε λόγους, καὶ Εἰς τὴν Ἑξαήμερον ὁμιλίας θ'.
Item in Hippolyto: «Hippolytus scripsit in 'Eεańμρον,» Sophronius, εἰς τὴν Ἑξαήμερον. Anastasius
Sinaita in præfatione Explanatiouum in Genesim:
Περὶ τῶν ἐν τῇ Εξαημέρῳ πολλοῖς ἀπορουμένων·
«Eorum de quibus dubitatur a multis in Hexasmero,
id est, in creatione sex dierum.» Photius in Bibliotheca: Ανεγνώσθη Βασιλείου τοῦ θεσπεσίου τὰ Εἰς
τὴν Ἑξαήμερον· «Legimus beati Basilii opus sΕΣ
dierum, seu de mundi fabrica.» Vocatur et ipsa
homiliarum collectio, sive Liber de opere sex dierum,
'H 'E¾¼µеpoç, ut a Gregorio Nazianzeno orat. 20:
Οταν τὴν Ἑξαήμερον αὐτοῦ μεταχειρίζωμαι, μετὰ
τοῦ κτίστου γίνομαι· «Cum Hexaemeron illius in
manussumo, cum creatore conjungor.» Hieronymus
epist. 55 «Nuper sanctus Ambrosius sic Hexaemeron Origenis compilavit, ut magis Hippolyti sententias Basiliique sequatur.» Bedæ quoque hic titulus est libri in Genesim: Hexaemeron, sive de sex
dierum creatione libellus. Antiquissimus omnium,