Christus, qua corpus in Cœna sacra, spoęñs, I, 478, vitiose pro τovęñs. Q. 33, med, by móvoy the ἐν βασιλείας τροφῆς προτετίμηκε, regina scil. ipsa. Et in Lat. est, deliciis. spoons andoiag, III, 1215, si ad aliud vitae genus instituatur puer. scope aµoiρον, vid. ἄμοιρον. τροφῆς ζωοποιοῦ, 1, 815, Coenae sacra. τροφής μυστικῆς καὶ θείας, 111, 194, Cama sacra. τροφή, I, 761, de militibus. τροφήν θείαν, III, 965, sacram Cœnam ejusque usumi. tpoqjV EÙ- ,, 175, educationem, disciplinam. pory Tavaria, in Coena sacra. IV, 26 extr., panem et vinum ob corpus et sanguinem Christi, quæ præbent vere, alioqui non esset τροφή. τροφήν ποιεῖ- , IV, 517, splen, quæ de cibi reliquiis traxiņjquasi, ut inde crescat; quod sane fit in splenotpophy £molfGavto, IV, 621, fratres Josephum tollere, quasi devorare, voluerunt, interitu ejus crescere imo, vendita eo pretium tulerant, rem auxerant; hoc potius tenendum; illud xaxóšov. fuorit; hoe proprie dici potest. popipov, IV, 606, Isaci; quem Elieser sic vocat. popijev nistɛws, IV, 712, qui credat, fidem babeat dictis, invenire sibi videtur in versu Theogn. ubi tamen de fide, probitate et constantia sermo. τρόφιμοι τῆς ἀρετῆς, Ι, 19. τρόφιμοι τῆς εὐσεβείας, 1, 64, 601; πίστεως, 605, 1101; ΙΙΙ, 574; ἀληθείας, 11, 1084, discipuli, cupidi, periti. τpop!µwv údázwv γυμνωθέντας ἔχους, ΙΙ, 552, solitis aquis. τροφίμων pvilwv, IV, 511, active videtur positumi, quæ nos alant; neque enim in aëre sunt altiles aves, quæ alantur, sed humi. τροφίμους τῆς χάριτος, 1, 957. τροφίμους ὑδάτων, 17, 840. τροφιμωτάτην — νομήν, II, 550, active. , II, 175, fructu vineæ, Christo, nato et, perfectis omnibus, ablato, a Judæis, ut a vite. τρύγης καιρῷ, ΙI, 1521 init. pro, τουγήτου. touch, carmum esus a Deo datus, 1, 67. spugh et τροφή, var. 205, n. 4. τρυφῆς πνευματικῆς, 111, 1187 init., delectationis, Toons, IV, 1278, commodis episcopi, apvory, 1, 835 init., 836 init. summam voluptatem, spyyny ápórtov, II, 60, bono sensu et sancto. τρυφηλόν, ΙΙ, 589, pro τρυφερόν. Touristy, 1, 159, festa celebrarent (conviviis quoque et alia lætitia). τρωγλῖται. ήγουν τρωγλοδύται, IV, 358. τρωθείς φθόνω, ΙΙΙ, 27 extr. τυγχάνει κινδύνου τοῦ αὐτοῦ, ΙV, 162, periculosum est æque. Uzável, ill, 809, esse. Toyzávaty μέρος, 111, 779, sc. όντα. οὐσίας κρείττονος, μια εἶναι, p. seq. τυγχάνων, 111, 737 init., 740, ν. τυγ χάνουσα, ΙΙΙ. 737, οὖσα. τυγχάνει, ἐστὶ, seq. τυγ χάνοντος, 111, 996, ὄντος. τυγχάνοντι, ΙΙ, 839 iuit., Έντι. τυγχάνοντες, ΙΙΙ, 758, όντες. τυγχάνουσι πόρρω, II, 1018, scil. Övtes. τυμβογέρων, ΙV. 567. τυμβωρύχων, 17, 216. τυπικῶς ἀνεβίω, vid. ἀνεβίω. τυπικῶς ἐκβέβη xav, II, 515, ut et de illis prædicta, qui tamen rursus Christi figuram haberent. Simul notat, non plane evenisse: subjicit enim, τὰ μὲν ἐπ' ἐκείνων, rel., 516. τυπικῶς ἐγένετο, ΙΙ, 1625, opp. ἀλήθειαν, res Novi Test. quarum oxidy illa dicat. gumo, 1, 162, seq., conformatio quædam, rei alicujus excitans notionem, non futuræ, sed exstantis, neque imago, sed adjunctorum quædam societas. Tumos, II, 1028, de figura vitæ æternæ. TÚRO; Antichristi Antiochus, II, 1650, med. ó túro;, TÀ παλαιὰ τῶν καινῶν ἀναμφισβητήτως ἀπέδειξεν, ΙΙΙ, 601 extr. Obscurius structum: Si sit: '() cúmo; τῶν παλαιῶν τὰ καινὰ ἀν. ἀπέδ. vel επέδειξε, aut úno, facilius capiatur. Forte omissum 3, absorplum ab, ὁ τύπος, ἀπέδειξεν, ὁ ᾿Απόστολος, ὅτι τὰ παλαιά (ἐστιν ὁ τύπ. τ. καινῶν. Sic certe intelligendum relinquitur; aul, τα παλ. ὁ τύπ. τῶν και γῶν, ὡς ἀναμφ. ἀπέδ. ὡς absorptum similiter esse potest ab extremo tv x21vwy, zúzo; (corporis +1164 Christi,) σεπτός, σεβάσμιος, προσκυνητές. 1, 190 extr. symbola eucharistica innuit, e p. 126. TUROS tñ: pátvns, IV. 663, Cœna sacra in qua symbolis, etsi vere, exhibetur corpus Christi, ut olim posi - tum fuit in præsepi. To, II, 30, symbolo, scil. quo res invisibilis tribuatur. Hanc enim vim chrismati tribuit. Sic et panis et vinum in Cœna sacra tribuunt. tonų, 11, 381 extr., 382, in Ecclesia hujus terræ, qua vitam futuram. év túny toū Lauovġà =d za výv, I, 559, imitatione expressum. Ev τῷ τύπῳ γυναικός φαινομένην. ΙΙ, 1618. τύπῳ τῆς ἀναστάσεως, ΙΙΙ, 56, baptismale. τύπον εἶχεν. vid. εἶχεν. τύπον γραμματείων προικώων εἶχον, 1, 172, erant veluti tabulæ dotales, vice earum, eade’a vi; notionem talis fœderis excitabant. Túrov vóμov, I, 292, Moses habet; nempe œconomiæ legalis, non, qua dator ejus et interpres. túmov Execv θύρας. Ι, 160, vice ejus esse. τύπον, ΙΙ, 269, νοcat rem gestam post aλfostav. rem signatam, lapsum diaboli, signatum lapsu Babylonii. Túzov xataσxórov Enɛyɛ, 11, 704, vice ejus fungere, sis speculator. Toy AXEL, 709, Dei nomine loqui, túnov Asoù màŋpol, II, 881, propheta; in se figurat, qua Deus faciat, feceritque de re præterita et præsenti: sed et de futura. túnov toú deTROτικοῦ θανάτου ἔχει τὸ βάπτισμα, ΙΙΙ, 61, cui tamen et vim του κοινωνείν tribuit. τύπον ἐκείνου τοῦ βίου ἀποπληροῦμεν ἐν τῷ βαπτίσματι, ΙΙΙ, 494, facimus et subimus, quod figuret et firmet spem vike future. τύπον ἐπλήρου, ΙΙΙ, 599, 602. τύπον synxóa, III, 868, firmata, constituta, regulirt. TÚROV Éεwzaμev, III, 1035, exemplum edidimus. τύπον σώματος καὶ αἵματος, Christi, IV, 26 extr., 27 init. vocat panem etvinum in Coena sancta: vid. σύμβολον. τύπον παθημάτων, 111, 594 in Coena sancta vid. Oɛwpla, ibid. Túño poσE IV, 478 extr., orationem dominicam. Túmous, IV, 792, lineamenta naturæ, sensus animi insitos, studia insita. turouμévn, II, 1000, wvn, effecta, menti oblata, non extrinsecus. tupavvel, IV, 810, animalia, hominum imperio repugnant. τυραννεῖ νῦν (ἡ ἁμαρτία) πάλαι 6αoideve, III, 67, olim volentibus, nunc invitis, piis. cupavveľv, 1, 431, jungitur to staciá Caty, 343, sign. contemnere et violare ordinem institutum, sibi insolenter sumere aliquid contra instituta, non parere rite creatis. tupavveľ;, IV, 555 init. Deo parere non vis, imperium ejus detreclus. τυραννείτω ἡ ἁμαρτία, ΙΙΙ, 64, nolentibus. τυραννήσας κατὰ Θεοῦ, ΙΙΙ, 1130 init. Julianus Apost. tupavvixde. I, 458. Simei. Ipse expl. mox, stáσεων ἀρχηγός. Tupavvixws, III, 801, episcopatum tenuit, injuste, contra canones eccles. tupavvic, 1, 441, 442, regni affectatio, cum jam sit rex legitimus: seditio contra regem. Hinc p. 443. Seba τύραννος dicitur, et τυραννήσας, Ρ. 442. Tupavvidos, I, 556, seditionis, affectati sacerdotii. τυραννίδος ηδίστης, ΙΙΙ, 1300, somni; eleganter! rupavvida dicit, 1, 255, si alii præter Mosen et LXX, seniores divinos se ferre vellent, et munus, sibi non mandatum, invadere atque affectare, paria sibi cum Mose arrogare, et præesse popularibus. tupavvica Adoniæ tribuit, I, 454, expl. μ. seq. ἁρπάσαντα τὴν βασιλείαν. τυραννίδα, Ι. 555, seditionem, II, 941, vocat potentiam a diabolis seditiose affectatain contra Deum, II, 1502. Nemrodi, quod multas terras occuparit, III, 1048. Ambrosius vocat, si ingredi templum auderet imp. quo arceretur ab ipso, unde et mox τυραννικὴν παρου Giay vocat, III, 1071, 1072. Gainæ, defectionem ab imp. occupationem provincia. τυραννίδα γλυκεῖαν τοῦ ὕπνου, ΙΙΙ, 1104. τυραννίδα μηδεὶς καλείτω τὴν plura, III, 1276, insolentiam, usurpata Christi ura, quod par miraculum in paralytico ediderit. (Quasi per se potuerit ille, si fecit.) ་

Túpavvo:, I, 1041 seq. Maximus, Usurpateur. τυράννου ἄρνησιν, 11, 30, diaboli, opp. βασιλέως, Dei. τυράννου πρόσφυς, τυραννικῆς ὠμότητος συμMúcs, III, 797, Euseb. Nic. dicitur, baud dubie, quod Licinio faverit, simulque cum eo grassatus sit in pios, ut jam tum Arianus. zupávvou, III, 933, 945, Juliani Ap. cúpavov, I, 617 extr., seditiosum, regni affectatorem. cúpavov, 111, 803, non rite creatum episcopum. τύραννοι ηττήθησαν, 11, 350, Evangelio vulgato: principes minores. po, IV, 559, ab animalibus homo, cum parere ei recusent. τυραννοῦντας οἰκέτας, III, 668, pervicaces, refractarios, contumaces, parere nolentes. Tupsust xaxi, 1, 666 extr., 830, parat, struit. Uρευθείσης, ἐπιβουλής, 111, 813. τυρευθέντα, ΙΙΙ, 758. Tupsueypan (cod. Esp), male), 1, 617 extr. et ib. init. tupauoavte; Mávatov, struere notat, parare, ut Liv. consilia coquere. zupɛvoµévy mixpila, 1, 4541. TUPEÚOUSE, 1, 638 extr., coquunt, parant, 820. TUρεύουσιν ἐπιβουλάς, Ι, 1460. τυρεύσαντες, ΙΙ, 1178. τυρεύσητε τὸν καθ' ἡμῶν θάνατον. ΙΙ, 225. τυρεύσούσι μηχανάς, 1, 1406. τυρεύων τὴν καθ' ἡμῶν γρα φήν, IV, 893. τυρευόντων λαύρα τὴν ἐπιβου Av, 1, 1257 extr. posts, III, 1117, turres poliorceticas. Túpov, Novali, IV, 476, nolentis ignosci lapsis, perfectam simul sanctitatem poscens baptizatos, id est, sibi quoque eam tribuentis. Twy tywy, 11, 268, inusitatum plurali. τῶν ἁγίων τὰ "Αγια ἔρημα, 1, 560, accipiunt, ac si foret, tà "Ayia Twv ayiwy, adytum. Sed, quia non solet in hac appellatione genitivus præponi, acceperim: τὰ ἅγια (ἐστιν) ἔρημα τῶν ἁγίων, scil. χρήματων. τῶν ὅλων σωτηρία, V, 2. τῷ τοι, ΙV, 698, 709, 711, unde, ideo. Homericum, IV, 820, Y. Ὑβριστὲς ὁ ἀλαζών, ΙΙ, 947, non semper ista juncta. ὑγεια, 1V, 666 init. pro ύγια, vid. ἡγιή. ὑγείας τὸν τρόπον, 111, 806, ut convaluisset. Υγείας, ΙΙΙ, 1134, et plerumque sine pro yɛlaç, IV, 694 bis, 1100, 1117. ὑγείαν τοῦ πλήθους, ΙΙΙ, 902, orthodoIII, xiam. yisl;, I, 525, non occisi. ypos Bios, IV, 634, 882, mollis, lauta, affluens, cominoda vita. úpavovat, 1, 333. rigari. Spoσxónov, IV, 1097,libratorem. ὕδωρ πεπηγός, vid. πεπηγός. ὕδατος ἀναπαύ Gews, I, 748, expl. de baptismo. Udata expl. calamitates, 1, 707. diwy λños, I, 779, expl. hostes. ύλου, 1V, 539, pro θάλου. ὑετὸν ἑλκύσας. vid. ἑλκύσας. ύετόν γαμικόν, ΙΙ, 358, conceptum e concubitu et semine. Dedit metaphore propheticæ. ὑετὸν ἀπὸ ψεκάδος δεῖξαι, ΙΙΙ, 1282, proverbio, ut Lat. ex ungue leonem; e minoribus summa. Vorschmack. Úïdoūv, II, 1175, nepotem e filio. vio0solaç hwpévos, I, 985, baptizati. vi, IV, 280, quia episcopus ad virum civilis ordinis: etsi δεσπότην eumdem vocat. υἱὸν ἀνθρώ που τὸν κενώσαντα ἑαυτὸν, IV, 70, opp. ἄνθρωπον, scil. nudum illud notat Christum. viot &vpwY, προφητών, Ι, 515, expl. de ipsis. υἱοὶ τιμιώτατοι, III, 1034. Damasus R. episcopis Orientis. vlois the χάριτος, 1, 1091, e Suppl. υιούς συμμίξεων τῶν βδε Surpaty, 1, 538 expl. vios io, 1, 780 extr., expl. apostolos. -xpwv, ib. 781 expl. paganos. Spovtis, ib. extr. An to Sanatos, II, 772, gemmæ, diademati apponendæ, inserenda. περὶ τῆς ὕλης λόγος, ΙV, 399, ejectus e vera doctrina, nempe de OXELpávņ, à Deo non creata. Imo omnino magis probatum, ut docerent, statim omnia effecisse Deum, ' materiam cum forma, i. e. corpora ipsa, non Chaos, aut atomos antea. ύλης καὶ φθορᾶς ἄνθρω To, V, 95, non erat Joannes B. corpori et võluptati ventris deditus. non cxpxixó; unde ei tribuit ßlov &ūkov, victum sine carne subtiliorem, quasi vevpatixóv. Falsa omnia et oratoric exaggerata. Intelligit et vitam carentem usu hominum. Gang obetav, V, 980 init., per hypallagen dictum videtur pro ὕλην ἀσεβείας. ὕλη hic est occasio argumentandi: unde et ασεβείας intelligas, εἰς ἀπέβείαν· aut totum pro, ὕλην ἀσεβή. Legere venicbat in mentem, hw, deprehensa est, arguitur, invenitur. Sed nil opus. ὕλῃ ἀπαιδεύτῳ κονισαμένους, vid. xousaµ. v, V, 1092, solam et ipsam humanam Christi naturam, per se, non posita Évéset. ὕλην ἀλαζονείας καὶ ἀσεβείας ἔσχον, II, 729, aurum, gemmas; i. e. ἀφορμήν. ὕλην θυσίας, 1V, 202, ligna ad sacrificium, in Isaaco, typice, ligna ad altare; in Christo, crucem. Ühŋy xaxis, IV, 861, opes, potentiam, rel. faciunt quidam ad eam abusi illis rebus: sic 862, φιλοσοφίας ύλας, ὕλην πλοκής, ΙΙ, 1084, argumentum carminis. ὕλην σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης, 1V, 634, τὸν πλοῦτον facere, convenit. λαι μεταλλικαί, IV, 876. ὑλῶν Taу σtepзwτεpos, II, 1439, adamas, imo ferrum. Όλαις τιμιωτάταις, II, 116, auro et gemnis. ύλας. II, 1611, metalla, e quibus imago composita. Vλx; νόσου τρέφοντες. ΙΙ, 772. ύλας τινάς, IV, 570, paupertatem et divitias nobis dedit hominibus, quibus recte utendo, virtutem coleremus, cujus occasionem adjumentumque præberent: quibus tamen et abuti possemus. Ὅλας τῶν ἀναγκαίων, ΙV, 509. ύλας χορηγίας οὐκέτι ἕξεις, II, 788 init. ύλας pilosopias, IV, 1012, quid requiratur ad virtutem. ὑμέτερον, ΙV, 1102, ad Augustam. ὑμέτερον ἔρα yov, III,219, in vobis, qua vos, a me peractum. µsTEPUV, pro obv, IV, 1099, vicario in urbe, 1100 init. uerépa, IV, 1112, Consuli. μerépa, pro oh, IV, 1091, illustri haud dubie viro, 1095 comili. ὑμετέρᾳ μνήμῃ, ΙΙΙ, 323, vestri. ύμετερα, pro ah, IV, 1100, eparcho. úμstépa, uetépas, episcopi scribunt Imperatori, pro cou, IV, 1314 et passiin. ὑμετέρα δοκιμασίᾳ, ΙΙΙ, 740, pro σ, cum ad unum scribat: reverentiæ jam tum dabatur pluralis. vµɛtipas, IV, 1086 extr. pro oñs, comiti et p. seq. ὑμετέρας, 1V. 1207, causidico. ὑμετέρας, ὑμῶν, IV, 280, illustrem alloquitur, ut Sporacium. μεtépav, IV, 1103, 1104, patricio. parépav, IV, 1197, presbytero Rom. ὑμετέραν διδασκαλίαν, ΙΙ, 1358, passive ut vos doceant. Svet, 11, 672, in epistola. Buvos, 1, 1424, 1427, imprimis de iis, qui referantur ad N. Test. uvovy, III, 66, in epistola, laudem, gratias. ὕμνον αἰώνιον ἔχει Θεός, 1, 1402, aut ab angelis, aut attributa sua in se, laudis fontem et causam, dignitatem. vid. εὐλογίαν. ὕμνοις ὁ ψαλμὸς ἐγκατε Lextat, 1, 958 addita causa; quia adumbrat Christi naofuata. Ergo 1° non omnes Psalmi sunt hymni; 2° ii maxime sic vocantur, qui agunt de Christo. ύμνοις, ΙΙΙ, 643, in epistula. ὕμνους ἀγγέλ λων μηνύων ἀστέρος δρόμος, V, 1153, metonymice: eum, quem hymno celebrassent angeli, matum Christum. ὑμνωδίᾳ, IV, 379. Psalmo (alio). ὑμνῳδίαν, ΙΙΙ, 644, in epistola. Buy, pro sou, IV, 1067, ad episcopum. Suv lepas uns, IV, 1070, episcopum alloquitur.oμwv, IV, 1104, tua; patricio. Suty, tibi, ib. episcopo CPlit. 1106., úµépa, IV, 1188: Leoni Romi. scribit: sed et on μ, IV, 1315, episcopi Angusto, 1324. Úmáyɛ!♥ qápuana, V, 1125, afferre, admovere, adhibere, qs. ἐπάγειν. ὑπαγορευθεῖτα, ἐν τῇ συνέδῳ, πίστις, ΙΙΙ, 778, ὑπαγορευθείσης γραφής, p. seq. υπαγορεύοντος, 111, 1269, demonstrante. mayopsvca:, III, 1266, com-

mendasse, at 987, legere, vel dictare. ὑπαγορευούσης τῆς εὐσεβοῦς διδασκαλίας, - εἶναι τὸν υἱὸν, HI, 779, monente, dictante. υπαγορεύσαντες διδα σκαλίαν, ΙΙΙ, 757 extr., cum dictassent professio nem, 758 init. ὑπαίθριος ταλαιπωρών, ΙΙ, 1152, 1168; ΙΙΙ, 1929, e Thucydide expressum. ὑπακοὴν ἔμαθε Χριστός, V, 52. ὑπακούει, IV, 603. Deus precantibus. ὑπε ακούειν, ΙΙΙ, 855 med., respondere: populo in Sacris tribuitur, qui, diacono prælegente Ps. responderit: ὅτι εἰς αἰῶνα, rel. ὑπακουούσης φύσεως, γ, 1162: mare sic vocat, mirumque dicit, quod tale corpus rectum sustinuerit Christum. Aliena ergo notio τοῦ ὑπακούειν, cum et ἁπαλῆς addat; legi possit,ὑπεικούσης, cedente, subsidente. ὑπακούσαντα, 1, 271. (Qu. 12 extr.) pro siniplici, ἀκούσαντα. ὑπαλλήλων, ΙΙΙ, 467, frequentibus, perpetuis, mutuo se excipientibus, pro έπαλλ. ὑπανάγνωτε, ΙV, 1213 extr., loca Scr. sancte commemorate, afferte, iis opponite. ὑπανακείσθω ἡ κρίσις, ΙΙΙ, 740, pro ανακείθω. ὑπὸ tamen reverentiæ signum sit. ὑπανέγνω, ΙΙ, 630, pro simplici. ΙΙΙ, med., ipse sibi conscivit. ὑπέμεινε τοῦτο, 1, 480, in hoc delictum incidit. ὑπέμεινε τῇ μεταφορᾷ, ΙΙΙ, 193, pro επέμεινε. ὑπενδύτης expl. I, 166. ἀντὶ ὑπὲρ τὸ δίκαιον ἀσπάζῃ τὸ ἄδικον, I, 947, i. e. τοῦ δικαίου, hoc, non illud. ὑπὲρ τῶν βεβιωμένων ἀντιδόσεις, ΙΙΙ, 315, redundat ὑπέρ. ὑπὲρ τὸν θεῖον νόμον, ΙΙΙ, 559, esse ait, quæ Deus non jusserit, nec vetuerit: quorum his voluntario abstineat Paulus, illa sponte faciat, nulla necessitate. ὑπὲρ ἀνθρώπων, ν, 151, vid. γὰρ, ibid. ὑπὲρ ἡμῶν, V, 108, τοῖς ἐν ᾅδου εὐηγγελίσατο Christus, idque cum anima vere humana: nempe pro omnibus omnino hominibus, quorum et qui mortui essent ἐν ᾅδου, aut a corpore separati, aut, sicut v. c. primum hominem ibi dicit κείμενον, i. e. reum mortis æternæ, eique adjudicatum, et deinde norituri eo venturi essent, certe sine corpore futuri, ni Christus hoc pro iis subisset, ut et hunc eorum statum sentiret: qua conditione et sepultum dicit, ut omnia pro nobis experiretur. ὑπεραῖρον τῆς διανοίας, ΙΙΙ, 734, al. ὑπερόριον, n. 49, quod est aptius genitivo. ὑπερανεστηκότας τὴν διάνοιαν, ΙΙ, 76, in altum ὑπαντῆσαι Χριστῷ, 111, 515, in extremo ju- tollentes. ὑπερανεστηκότας, ΙΙ, 98, neutraliter; dicio. ὕπαρ, ΙΙ, 1074, opp. δναρ. 1189, 111, 1244. ὑπάρξει (ἐν αὐτῇ τῇ) V, 1085, sibi ήνωσε Christus corpus, per ipsam ὕπαρξιν ejus, ipso initio et momento, quo corpus primum ὑπῆρχε ὕπαρξιν ἐκ τοῦ Θεοῦ ἔχον, 111, 178 init., de Spir. sancto ὕπαρξιν ἐκ τοῦ Πατρός, ΙV, 214, babet Spir. sanctus ὕπαρξιν ἔχειν a Filio Spir. sanctum negat Theodor. υπαρχος Dei propheta, I, 368, Deus. quia Rex Isr. ὑπαρχῇ, Ι, 1373 med., vitiose pro υπάρχῃ. ὑπάρχω, ΙΙΙ, 975, Syriæ præsidi. ὕπαρχοι, 1, 22, præsides provinciarum. In marg. ἵππαρχοι, υπάρχοις υποκειμένους σατράπας, ΙΙ, 942. υπάρχους, 11, 245, ponit primos a rege, iisque subjicit άρχον τας. ὑπάρχους ὑπερλαμπρος, Ι, 1106. ὑπατικῶν III, 817, consularem exconsularem. ὑπαχθείς. Ι, 28, inductus, abreptus, pro άπαχθείς. ὑπαχθεὶς λόγοις, ΙΙΙ, 917, deceptus. υπαχθείς γυναικὶ, ΙΙΙ, 651, obsecutus. υπαχθείς τισι, IV, 354, a quibusdam deceptus, iis obsecutus. ὑπὸ αχθέντες τοῖς ἐξαπατήσασιν, ΙΙΙ, 473, eos secuti. vel pro ὑπ' αὐτῶν, decepti, illecti. ύπαχθέντας, ΙΙΙ, 160, deceptos, illectos. ὑπεβλήθη, Ι, 322, submissa est, subornata, composita, vice ipsius. ὑπέδειξε, 17, 1063 init. retulit, narravit: idem faccre scil. in simili causa, monens. ὑπέδειξε τῷ Θεῷ τὴν ἐπιστολήν, 1, 725, coram allari ejus allatam explicuit. ὑπέδειξε τῷ Θεῷ τὴν οἰκείαν εὐσέ βειαν, ΙΙ, 325, commenoravit in precibus, ad eam provocavit. ὑπέδειξε (Christus) τὴν καινὴν διαθήχην, ΙΙΙ, 371. ὑπέδειξε τὸν κριτήν, IV, 999 de eo locutus est. ύπεδέξατο, 1, 66, probavit, benevole accepit. ὑπεδέχετο τὸν πηλὸν ἡ θύρα, ΙΙΙ, 129, rursus oppilato obstructa est.. ὑπέδυ μορφὴν ἀνθρωπείαν, ΙΙ, 454, Christus. ὑπέου ἀνθρωπείαν μορφήν, IV, 876, Christus; ὑποδύς, 901. ὑπέθηκε τὸ ἑαυτοῦ πρόσωπον, ΙII, 257, in se contulit, de se uno dixit, quæ de aliis intelligi vellet; sese substituit. ὑπειδόμενοι, ΙΙΙ, 822, veriti. ὑπείδοντο, 1, 119, cunctabantur. ὑπεκείμεθα πλημμελείας, ΙΙΙ. 54 extr. ὑπέκειτο. vitiose pro ἐπέκειτο (de ἱλαστηρίῳ), 1, 228. ὑπέλαβον, 1, 1140, viderunt, agnoverunt: scil. ut habitare recte intelligatur de Deo. ὑπέμειναν πλάνον, 111, 574, incidissent in errorem, IV, 645, errarunt. ὑπέμεινε θάνατον, 1, 1385 praeclare sentientes. υπερανεστηκώς, V, 151, superior, major. ὑπεραυγάζομαι τοῦτον τυγχάνειν, ΙΙΙ, 809, edoctus scio, credo, prædico. ὑπερβαίνει τὸ δίκαιον ή φιλοτιμία, IV, 423 extr., plus facit, quam fecisset, si justitiæ solius formulæ institisset Deus, quod in Adamo factum, ut in Christo multo plus, e mera benignitate. Explicat Pauli verba Rom. v. ὑπερβαίνοντες τὸ κάλυμμα, ΙΙ, 96. ὑπερβαινόντων, V, 1139, simpliciter, scil. τὸν νοῦν, νεὶ ἐξήγησιν, quod ad καταλιμπάνων quidem refertur, sed dupliciter intelligi potest: ut apud Tac. Ann. 2, intendentis manum repulit, i. e. repulit manum intendentis manum. ὑπερβάλλεσθαι τὴν γῆν καὶ ὑπερπέτεσθαι, ΙΙΙ, 1157, tolli a terra. ὑπερβατόν· μεθ' ὑπερβατοῦ νενοήκασι, 1, 731 extr., i. e. καθ' ὑπερβατόν, ut et cod. habet: lyperbaton autem hic est metalhesis, quia pro περι λοίποις σου intelligunt περιλ. αὐτῶν, et pro, τὸ πρόσωπον αὐτ. intell. τὸ πρ. σοῦ. ὑπερβολὴν, ΙΙΙ, 207, vocat, quod Paulus, ex illius sententia jubeat non modo non fugere servitutem, verum libertati quoque oblatæ præferre: quod faclurus nemo facile videatur. Sed enim μᾶλλον χρῆσαι ad libertatem refertur. ὑπερβολὴν οὐ καταλείπουσαν, Ι, 649, non vincendam, summam. ύπερβολὴν ποίας ἀσεβείας καταλείπει, IV, 508, frequentius dicit, ποίαν. ὑπερβολὴν ποῖας ἀχθηδόνος καταλείπει, IV, 1226 extr., pro ποίαν. ὑπερβολὴν τίνα οὐχ ὑπερβολὴν ἐμπληξίας καταλείπει, ΙV, 788. Porph. alibi semper Theodoreto sine où, quia sign. quid ultra ea in re fieri potest? Si où retinendum, καταλείπει est, vincit, superat, præterit, præcurrit, εἰ ὑπερβολὴν ἐμπληξίας est, μεγίστην ἐμπλη ξίαν. ὑπερβολικώτερον, III, 205, quia proprie verum negal. ὑπερβολικώς, ΙΙΙ, 251, 252, loqui dicit Paulum. ὑπερβολικῶς, ΙΙΙ, 575, locutum, ait, Aposto lum, quod Christus ostenderit ὑπακοὴν ante τὸ πά-. θος. Respicit vocab. ἔμαθε, quod proprie non cadit in Christum: sed sign. exercuit, vel επεδεί ξατο. Εt mox: ὑπερβολικώς τέθεικε πάντα τὰ παρ θήματα, quia non per omnia demum didicit obedire Christus. ὑπερβολικώς est utrobique, ut ve hementer urgeat Paulus, et nos intueri jubeat tà παθήματα Christi. ὑπερέξεστι, V, 1139 extr., pro simplici. ὑπερεπέκεινα, ΙΙΙ, 734. ὑπερευχόμενον, ΙΙ, 768 extr., intercedentem pro aliis. ὑπερήσπισαν, Ι, 545, bellum pro iis suscepere.

INDEX GR.ECUS. ὑπερθετικαῖς προθέσεσιν, ΙΙ, 1122, ut addant prepositionem υπέρ. ὑπερκείμενον ὁρῶν, ΙΙΙ, 1150, mons, ultra reliquos eminens. υπερκειμένης τῆς ἐγκρατείας, οὐ τῆς γνώμης ἡ διγαμία, ΙΙΙ, 653. Obscurius dictum, potest intelligi cum potior et melior sit abstinentia conjugii: tamen digamia non est τῆς γνώμης, non fit consulto, sed ἐκ περιστάσεως, norte rupto conjugio priori, si quis nequeat resistere naturæ, quæ non est γνώμης, non pendet ab arbitrio nostro: ergo digamia non peccat, quia fit sine γνώμη, sed venit e casu, et datur necessitati, ὑπερκειμένης, ἢ ὑπερφαινομένης, ενεργείας, IV, 817 init, magnetis, vi ejus in summa superficie sese exserente, n. 3, ὑποκειμένης - sed quid facias τῷ ὑπερφαινομένης, ubi ὑπὲρ in ὑπὸ, ob sensum τοῦ φαίνεσθαι, mutari non posse videatur? Nisi sit quæ ex eo elucet. ύπερκειμένην, 111, 591, 395, praestantiorem. ὑπερκοσμίου δυνάμεως, IV, 1301, in Christo. ὑπερλάμπρους υπάρχους, IV, 1106. ὑπερμαζήσαντες τῇ ἀφθονίᾳ, ΙΙ, 790. ὑπερμαχήσαντες ἀγαθοῖς, ΙΙ, 4357 init. nullo sensu. Legendum haud dubie, e nola ὑπερμαζή σαντες, quod et mihi primo aspectu in mentem veniebat. ὑπερορίαν οἰκεῖν, ΙΙΙ, 1178 extr. in exilio vivere. ὑπερορίαν οἰκήσας, IV, 1312, exsul. ὑπερόριον διανοίας, vid. ὑπεραῖρον. ὑπερορίους πεποιήκασιν, [II, 999, relegarunt. ὑπερορίσας τῆς διανοίας, 18, 371 extr. oblitus, immeinor. ὑπερούσιος, ΙΙ, 79, Deus, nequit videri κατ' οὐσίαν, ut quæ superet omnem ουσίαν creatam, ejusque captum. ὑπερούσιος Θεός, ὑπερουσιότητος· ὑπερανεστηκώς, V, 151, non habens naturam talem, quæ qualis sit, constitui aut verbis notari queat. ὑπερουσίως οὐσιώθη, vid. οὐσιώθη. ὑπερπηδήσαντες τὰς ἄρχος, 1, 883, potest esse, periculo elapsi: sed et intacti ab illecebris, inoti minis vocantium nos ad idololatriam. ὑπερπηδῶντα τοῦ νόμου, I, 1465, facientia plus, quam lege præceptum sit. ὑπερφυᾶ βίον, ΙV, 1021, asceticam. nec ὑπερῷα εἶχεν ὁ ναός, 1, 469, antea vocabat διωρό φους ει τριωρόφους contignationem primam et tertiam. ὑπερῴῳ ἀνατολῆς, Ι, 1074, colo, unde ad nos venit Christus. ὑπεσημήναντο, ΙΙΙ, 1113, subscripsere. ὑπεστέλλετο τοῦτον, 1, 1448, expl. καὶ ἐδεδίει. Alias sine casu. ὑπεστήσατο τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν, ΙΙ, 80, possit verti, ut versum est, suscepit; sed quid flet verbis, τότε δὲ τὸ πᾶν; nec contextus patitur, de matre loquens. Verlerim totum: concepit me sapientia, (hoc praecessit) et propter me, ut ego ferem, ut Ecclesiam haberet sponsam, et homines omnino, et universum illud, fundavit, creavit. Aut, si ὑπὲ εστήσατο est, subiit, vertas: humanitatis conditionem, et tunc omne, scil. πάθος. malum supplicii et mortis, suscepit ac subiit. υπεστήσατο (θεός) τὰ μὴ ὄντα, V, 926. ὑπεστόρεσται πεδίον, ΙΙΙ, 1150, monti; eleganter: ad ejus radices patet, quasi vestis expansa, substrata. ὑπετάξαμεν, ΙV, 1354, subjeciinus litteris, adjecimus. ὑπετέμετο τοῦ χρόνου τῆς ζωῆς αὐτῶν, ΙΙ, 200. ὑπεύθυνος κατηγορίαις, ΙΙΙ, 97, 568; IV, 1122. ὑπεύθυνος πάθει, V, 991, παθητή. τιμωρίαις, 111, 42. ταῖς γραφαῖς, IV, 1230, qui fecerit, quorum accusetur. ὑπευθύνων, ΙΙ, 841, noxiis. ὑπευθύνους, ΙΙΙ, 43, reos, nosios, pena dignos. ὑπέχετε τὰς ἀκοὰς, 1V, 706, nt Horat. aurem substringe. υπέχων ὁρμάς, Ι, 1543, pro ἐπέχων. ὑπηγμένους ταῖς ψευδολογίαις, IV, 1257. ὑπηγόρευσα. 111, 285. IV, 1218, dictavi epistolam, 1071. υπηγόρευσε τὰ γράμματα, 1, 121, per litteras clam præcepit; hypallage, pro, διὰ γραμ μάτων λαθραίως ἡγόρευσε: aut, diclavit. υπηγόρευσε τὸν ψαλμόν, 1, 87), suggessit. ὑπήκουον τῶν λεγομένων, ΙΙΙ, 1926. ὑπηκουσάτην τῶν Εὐαγγελίων, IV, 751, Plutarchus et Plotinus: aliquid inde audierunt: legerunt: erschnappt. ὑπηκόων, ΙΙ, 1202, in judiciis, ministrorum, apparitorum. ὑπηκόων θρεμμάτων, 1V, 537, mansuetis. ὑπηλατῶν (ab ὑπηλάτης, 6, vel ὑπηλάτων, (ab ὑπήλατος, adjecl.), clysteribus, aut aliis, inferiora mollientibus et aperientibus, IV, 584. ὑπηρετεῖσθαι, Ι, 1041, pro ὑπηρετεῖν. ὑπηρετεί ται δ - υἱός, 111, 926, pro, ὑπηρ. τῷ υἱῷ. ὑπηρέτης, V, 1060. Spir. sanctus e Macedonii sententia. ὑπισχνείται τὴν Θεοῦ βοήθειαν, ΙΙ, 642. Urbs Hierosolyma; scil. sibi ipsa, sperat, exspectat. Sed p. seq. ὑπισχνείται μεταβολὴν, quia ibi appellatur pers. 2, σὲ, proprie sonat, cum et additum sit, αυτ τοῖς. Potest et in priori intelligi, reliquis urbibus, quia se dicit μόνην. ὑπισχνουμένων διδάσκειν τὰ θεία λόγια, 1, 1454, pro ἐπαγγελλομένων (quod tamen proprie idem est) profitentium. υπνηλοί, ΙV, 1108. ύπνος, de Deo, I, 846, expl. ὑπ᾽ αὐτῶν φυλαῖς, 11, 242, pro dativo: quæ essent subjecta illis. ὑπ' αὐτὸν τελοῦντας, 11, 525. ὑπ' αὐτὴν (cod. n. 23, αὐτῇ), τελούσας, p. seq. pro dativo. ὑπὸ cum accusat. pro dativo, I, 7. ὑπὸ φροντίδα τελεῖ. ὑπὸ εἰ ἀπὸ permutantur, III, 108, n. 6. ὑπὸ τοῦ νόμου, ΙΙΙ, 70, disting. a διὰ τοῦ νό μου· ut illud sit elicientiæ, ενήργει, hoc ἀφορμῆς. Alibi tamen anxie pugnat, eadem esse illa duo; prout opus fuit. ὑπὸ τὸν νόμον κηρυττόμενον, 111, 305, (quem) legi subjectum prædicamus, Gal. I, eoque abolevisse legen. Possis et legere, ὑπὸ τοῦ νόμου • sed hic contextus non patitur, quia opponitur Evangelio. ὑπὸ τὸν γόμον πεπτωκός, ΙV, 437, pro dativo, vel genitivo. ὑπὸ τὸν ᾿Αλέξανδρον προκεχειροτονημένων, ΙΙΙ, 766, pro, ὑπὸ τοῦ ᾿Αλεξάν δρου • aut pendet ab εξεταζομένων, i. e. τελούντων, referendorum, pertinentium. ὑπὸ τὴν αἵρεσιν αὐτῶν ἀμφότερα τέθεικεν, ΙΙΙ, 191. ὑπὸ τὴν δεσποτείαν τελοῦσι, 1, 293. ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν ἐγένετο, ΙΙ, 1064. ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τελούσης, 1, 254, accus. pro daείνο. ὑπὸ τὴν κηδεμονίαν βιοτεύειν, ΙΙ, 195. ὑπὸ τὴν κατάραν ἐτελοῦμεν, ΙΙ, 255, pro dativo: et mox, ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τελῶν. ὑπὸ τὴν σὴν βασι λείαν ἐτελέσαμεν, Ι, 1124. ὑπὸ τὴν σκέπην εἶναι, III, 479, pro dativo. ὑπὸ τὸ σπήλαιον καταφεύγει, I, 1546, pro είς. ὑπὸ τῶν ἄρτων λαβών, 1, 768, mel. ἀπὸ, e cod. ὑπὸ τῶν οἰκείων πόνων στεφανουμένη, III, 158, propter eos laudata. ὑπὸ τοὺς ἄρχοντας τελοῦντας, ΙΙ, 245, pro τοῖς ἄρχουσι. ὑπὸ ἀνθρωπίνων σύγκειται λογισμών, ΙΙΙ, 364, pro ἐξ. ὑπὸ δε σποτείαν τελεῖν, 1, 675. ὑπὸ δυναστείαν τελεῖν, ΙΙ, 1532. ὑπὸ Θεοῦ εἰληχότας, Ι, 1175 init., pro παρά. ὑπὸ μίαν ἐτέλεσαν ἡγεμονίαν, ΙΙ, 998. ὑπὸ πάσης γῆς πεσούνται τραυματίαι, II, 625 extr.,omnes ho mines concident Babylonios. Durior structura, et metonymica, ὑπὸ velut ἐπὶ, vel από. ὑποβαλεῖν ἀριθμῷ, 1, 420, pro ἀριθμεῖν, ob multitudinem. ὑποβάλλειν μέτρω, Ι, 1546, pro με τρεῖν. ὑποβεβηκότα τὴν φύσιν, IV, 155, opp. τῶν ὑπὲρ αὐτά. ὑποβρύχιος ὁ λόγος γένηται, III, 1186, defcial, impar omnibus rite persequendis. υποβρυχίους ἐν γῇ πεποίηκεν, Ι, 1309, Gora et Dathan et Abiram: scil. quia mari Rubro opponit: aut, quia credidit, Auctus quoque e terra emersisse; unde et addit: κύμασι παραδόξεις. ὑποβρύχιον γενέσθαι, τῆς γῆς διϊσταμένης, ΙΙ, 1358, hauriri, absorberi. Solent tamen e terra scissa aquæ erumpere, quæ et ipsan. rumpant terram et solvant. ὑπογράφει τὸν τέλειον, ΙV, 1958, faciunt, consti-

INDEX GR.ECUS. tuunt, absolvunt notionem et imaginem ejus, úñoγραμμόν. ὑπογραφὴν πονηρίας, 1V, 671, obligationem e delictis. υπόγυιον, ΙΙΙ, 844, 1032, nuper admodum. ὑπόγυον. V, 92, nuperam, recentem. ὑποδεικνύει πρόσωπον τὸ τῆς κλοπής δράμα, IV, 620 init. Joseph fratribus. Legerim, υποδύει, occultat se sub specie criminis conficti. Etsi minus convenit persona rei, quæ non sit in ipso, qui subeat. velut ipsius attributum et conditio; certe, quidquid de verbo sit, πρόσωπον hic est praetextum, πρόσχημα, προκάλυμμα. Huic interpretationi servandum ὑποδείκνυσι, profert, exhibet, simulat. ὑποδείκνυσι τῷ Θεῷ, ΙΙ, 1117 extr. commemorat inter preces ad Deum. ύποδείκνυσι σαφῶς, ΙV, 1052 init. ὑποδείξας θησαυρούς, 1, 552, pro simplici. ὑποδέξασθαι θόρυβον, ΙΙ, 932, sentire, ut eo perferatur. υποδεξάμενον τὸ τῆς θεότητος φῶς, 1, 1511, de humanitate Christi, de qua et ibi, et alibi, ut de templo loquitur. ὑποδέξησθε, ΙΙ, 1627, λάθητε. ὑπόδημα τῆς θεότητος ή σάρξ, IV, 61. Basil. ὑποθεμένου κατ' ἔννοιαν, vid. ἔννοιαν. ὑπόθεσις, 1, 429, consilium: usitatius hoc sensu ὑποσθήκη, ut p. seq. ὑπόθεσις, IV, 1087, occasio, causa. ὑπόθεσις δημιουργίας γάμος, IV, 576, causa, origo. ὑπόθεσις δράματος, ΙV, 1095, locus, scena, sedes. ὑπόθεσις εὐκληρίας, IV, 565, αφορμή, maleria, quæ efficiant bonam sortem, unde illa petatur. ὑπόθεσις καρτερίας, IV, 1109, ejus exercendæ occasio. ὑπόθεσις σωτηρίας, IV, 630, materia, occasio, adjumentum, ὑπόθεσις ὠφελείας, IV, 548, ἀφορα μή, materia, fons. ὑποθέσει τῇ, ἐξ οὐκ ὄντων, ΙΙΙ, 732, 756, sententia, quæ ponit, Christum factum ἐξ οὐκ ὄντων. ὑπόθεσιν κατὰ τὸν Εζεκίαν, 1, 806, quod factuin in illo, materiam psalmo præbuit. ndθεσιν τοῦ δράματος, 1, 452, sententiam, vim, quo pertineret, quae res vera ei subesset. III, 1115, quid rei, quid fraudis subessel. ὑπόθεσιν παροῦσαν κριθῆναι, Ι, 647, causam, materiam, casum. υπόθεσ σιν μηκύνας, ΙΙΙ, 1593, enarrationem ejus. ὑπόθε σιν κατ' αὐτὸν ἐξετάζειν, ΙΙΙ, 894, causam ejus, ren, quod illum attineret. ὑπόθεσιν κακίας, IV, 581, causam, materiam, adjumentum, occasionem. ὑπόθεσιν εὐταξίας, IV, 680, exemplum, admonitioacm, incitamentum. ὑπόθεσιν, V, 77 extr. fundamentum, rationem, formulam, firmamentum, auxilium. ὑποθέσεις, 1V, 1065, festorum, causæ, quibus dentur, quæ in iis tractentur. ὑποθέσεων, IV, 1182, quæ criminarentur. ὑποθήκαις πνευματικαῖς ἀκολουθεῖτε, ΙΙΙ, 590. ὑποθήκας Καινῆς Διαθήκης, ΙΙ, 151, opp. τῆς Δαλαιᾶς τὰς ἐντολάς • utrisque reddens, τετήρηκα· tantum ob varietatem. Nam et Novo Testamento νόμους reddit. υποθημοσύναις, IV, 1226. ὑποκειμένου ἔκ τινος, 111, 750, ortum filium, negal Arius; quasi e materia subjecta et ante exstante. υποκειμένης ύλης, IV, 511, 596, quæ jam ab aterno adesset, non creata a Deo. ὑποκείμενον, (όνομα), 1, 681, pro προκείμ. Aut leg. υποκειμένης, scil. οὐσίας· quia jam addit, τεταγμένοι. ὑποκλιθήσονται τοῖς κακοίς, ΙΙ, 1249, ita succumbent, ut plane non restituendi corruant. ὑποκλί νοιμεν αὐτῷ τὰς ἡμετέρας κεφαλάς, ΙΙΙ, 954. Imperator dicit, de episcopo: ipse expl. ut accipiamus placide ejus ελέγχους. Αποκρινάμενος λέξεις, ΙΙΙ, 785, usus verbis, (Scr. sacræ) ut videretur sentire cum orthodoxis, sed alio sensu usus. ὑπόκρισιν, ΙΙΙ, 565, med. opp. ἀποφαντικῶς, forte ἀποφατικώς, aut sic intelligendum: negandi conditione; quam scil. suadere videatur ή ού. Nam εἰ ὑπόκρισιν sign. responsionem: certe et hac dicta est ἀποφαντικώς. Videtur notare affirmationem megandi specie; quam speciem inferre videatur, ἀλλ' οὐ. ὑποκρίσεως προσωπείοις ἐχρήσατο, ΙV, 1062. Paulus, vivendo cum Judaeis ὡς έννομος, cum ανμοις ὡς ἄνομος: non ut simularet, sed ut faceret, quorum faciendorum necessitate liberum sese sciret et tamen sibi veluti necessaria imponeret in gratiam et obsequium aliorum. ύποκρίσεις, 1, 1497, pro ἀποκρίσεις. ὑποκύπτοντας, ΙII, 99, Christo subjici. ὑπολάμποντος Βαρος, IV, 495. ὑπομεῖναι κόρον, III, 1158, admittere, tantum edere, ut sentias satietatem. ύπομείναντες πλάνας, III, 658, secuti, amplexi. ὑπομείνητε ὀνομάζειν, ν, 1172, τολμήσητε. ὑπομέμνηκας φρόνημα, V, 1001, commentus es, invenisti. Vid. φρόνημα. ὑπομένωσι πλάνην, ΙΙ, 631, errent. ὑπομμενήκασι πλάνον, ΙV, 832, erraverunt. ὑπομνηστικὸν τῇ βασιλικῇ γεγραμμένον χειρί, 14, 1134, ad Theodoretum, ut Cyri se contineret, 1137. υπομνηστικόν, ΙV, 1979, Cyrilli, Memorial, Ausatz. ὑπονοήσαντες, ΙΙΙ, 908, de re ipsis grata et optata. ὑπονοήσωμεν ἡμᾶς σοφωτέρους, IV, 94. ὑπόνοιαν ἐπικρύψωσιν, ΙΙΙ, 855, indicia, vestigia. ὑπόνοιαν ὡς μὴ πλημμελήσαντες, ΙΙΙ, 857. ὑπονόμων. Ι, 455, meatibus occultis. υπονόμους δυσώδεις, ΙΙΙ, 520, canales subterraneos, cloacas. ὑποποιμαίνοντας, ΙΙΙ, 1180, presbyteros, nondun episcopos. ὑποπτεύων, Ι, 83, accipiens, interpretans, bono scil. consilio factum. ὑπόπτωσιν λαμβάνειν, ΙΙΙ, 759, uti confessione et deprecatione: simul, ut cederent προεδρείας. υποῤῥέοντος τοῦ κόσμου, IV, 368, in pejus labente, ad interium vergente, desidente. ὑποσκέλισον expl., 1, 699. ὑποστάθμης, ΙV, 515, fecibus. υποσταθμήν, Ι,. 1138, quod remanet in fundo poculi. ὑπόστασις, V, 12, disting. a μορφή, ut subjectum a prædicato, imo adjuncto metaphysico, ὑπόστα σις, V, 938, Dei et hominum differt: a κοινότητα item, ib. seq. ὑπόστασις εἰ ουσία ut differant, IV, 7, ei synonyma ιδιότης, πρόσωπον, 8. ὑπόστασις εἰ φύσις idem, V, 12, 16, hinc respuit illam Ένωσιν Theod. ὑπόστασις λόγου, V, 12, ipse λόγος. ὑπό στασις οι θεότης disting V, 918. ὑπόστασις ει ούτ σία ut differant, V, 952 extr. ὑπόστ. ἰδιότης ἐκάστου, 939 init. ὑπόστασις, Dei, V, 940, eadem cum attributis Dei. ὑποστάσεως καὶ οὐσίας τῆς αὐτῆς, III, 883. Spiritum sanctum haberi oportet. Synonyma hic ista duo ponuntur. ὑποστάσει δύο φύσεις, vid. φύσεις. ἐν ὑποστάσει ἀληθείας ἐγίνετο, 1V, 199 extr. opp. δοκήσει. Θεὸς ὑποστάσει γεννᾷ, ν, 921, ut suam ὑπόστασιν communicet cum Filio, ex eo subsistat filius, in eo et cum eo, non extra eum, μι κτίσματα, quæ sane ὑπόστασιν habent et ipsa. ὑπόστασιν οὐκ ἔχει τὸ εἴδωλον, Ι, 149. ὑπόστασιν μίαν, ἣν οἱ αἱρετικοὶ οὐσίαν λέγουσι, ΙΙΙ, 844, Pairis, Filii et Spiritus, sancti profitentur orthodoxi: 846, 847 init. ὑπόστασιν μίαν. 111, 880, non agnoscunt Ariani in personis divinis, i. e. οὐσίαν, quam Patris aliam, aliam Filii dicant. ὑπόστασιν μίαν Σαβέλλιος λέγει, IV, 78. ὑπόστασιν, κατά, ἕνωσιν, V, 10, rejicit Theodor. contra Cyrill. quasi σύγχυ σιν. ὑποστάσεων ἀριθμὸς, 1, 23, supra προσώπων. ὑποστάσεων τριάδα, IV, 556, tollit Marcellus. υποστάσεσιν, ήγουν προσώποι:, ΙΙΙ, 1031. ὑποστάσεις τῆς Τριάδος, 1, 1015, et πιοχ ὑποστάσεων, de personis. ὑποστάσεις διαφόρους, ΙΙΙ, 844, Patris, Filii et Spiritus sancti dicere, hæreticum vocatur, nempe οὐσίας. ὑποστάσεις τρεῖς, οὐσίαν μίαν, 111, 1018, μι vera doctrina profertur, IV, 1256. ὑποστάσεις τρεῖς εἰς μίαν συνάγουσι, 111, 1146, Sabelliani. τρεῖς ὑποστάσεις, vid. οὐσίαν, IV, 562. ὑποστάσεις εἶπεν, οὐχ ὑπόστασιν, V, 16, i. e. φύσεις, duas, diversas. ὑπόστημα, φρουράν, Ι, 375. ὑποστησάμενος τῷ λόγῳ, είναι θεόν, 1, 681, pro-

INDEX fessi. ÚnoτÝca; Dávatov, V, 131 init. diabolus, induxit, constituit. ὑποστήσονται όλεθρον, II, 1565. ὑποστικτέον ἐνταῦθα, ΙΙΙ, 119. ὑποστίξαι δεῖ, ΙΙΙ, 106, quia codd. carebant interpunctione. ὑποσυλήσω τὸν ὄγκον τῶν προκειμένων, ΙΙΙ, 1287 (poenarum scil.), minuam, ut olim in leviora paliar, aut etiam nihil omnino, quia nunc. ὑπόσχεσις, 1, 337, εὐχή. ὑπόσχεσιν, Ι, 36, εὐχήν. ὑποσχέσεις περὶ τῆς φυλακής, I, 1401 extr. pro ἀντί. ὑποσχέσεις θείας αναμένουσιν, 1V, 636, promissorum eventum. ὑποσχόμενος ἐλέγξειν, ΙΙ, 1491, de re tristi: professus, denuntians. Omotay, V, 1062, bene expl. ὑποταγήσονται τῷ λόγῳ, V, 1112, αἱ κινήσεις, repugnantes v. Habuitne ergo Christus? Intell. dolorem, timorem, rel. Incongrue tamen diclum, et árağlav Christo importat. Maxime tamen respexit àywviav in Gethsemane, quod ferendum. motiga, III, 950, ut Latini, subjicere, beifügen. ὑποτάξαντες τὰς ἀπειλάς, ΙΙΙ, 992, vincentes, non timeri sibi, ostendentes, thy názŋy quoque, intelligere sese. Totεtayμέva, V, 60, quæ subjeci, apposui, vel, quæ a te posita sunt. Forte: tà Ůñó σου τετ. ὑποτιθεὶς τὰ ὦτα τοῖς διδασκάλοις, ΙΙΙ, 1204. υπου τίθενται τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν, IV, 10:1, cum de Christo at Deo loquuntur: subjectum faciunt naturam humanam, aut prædicatum: adjungunt eam, ut una sententia indicent utramque. Tévtas, IV, 529, the axony, aurem præbentes. ὑπουλῶς, 111, 758 init. pro υπούλως. Úmpyɛiv xpoúμast, IV, 267, de organo, respondere, vocem remittere, pulsante fidicine. (Hic de animo.) Umoupyiz Spyavizh, V, tribuitur corpori Christi. Roupyo dici potest Christus, 1, 500, qua oixovoulav. Únoupyby, III, 181. Dei, Christum vocant Ariani minus quam ovvepyóv.- III, 306, non est Ilveμa ytov. Patris, Filium negat, III, 360, Πνεῦμα ἅγιον. qua potentiam, rel. Snopépovrat, V, 22, subjiciuntur. 111, 825. Athanasium. Sophia τοῦ ψεύδους, 111, 659. ὑπόχαλκον καλεῖται τὸ νόμισμα τὸ ἀδόκιμον, ΙΙ, Unoxsipiov habwv, 1, 645 extr. cum opportunum ad cædem habuissem captivum quidem nunquam habuit. Sic et 1, 828, cum ei nocere posset. ὑποχθόνιον, χώρον, ὅσα οἰκεῖ, V, 96, ea letari, dicit, Joannis nati memoria; addit, did thy péh. Loveay owenplay. Hanc ergo exspectari dicit, mortuis, scil. qua ávástzsiv. Aul oratorie, de mortuis, in Vet. Test., ante Christum, de quo statim subjicit, rem ut præsentein vel futuram ponens. ὑποψάλλοντος τοῦ Πνεύματος διὰ Δαβίδ, ΙΙΙ, 1157, uns vorsingt, præeunte. Untia y, I, 296, opp. montanæ. ύπτια (τα), Ι, 322, ομρ. τὰ ὄρεια. Ante dixit πεδιά δε γῆν. ὑπωπιάσαντες, ΙΙΙ, 1105, τὸ σῶμα • hic per a, alibi per & et per o. ὕστερον ἐχέσθω ὁ λόγος, vid. εχέσθω. ὑφαίμου σκηνῆς, ΙΙ, 750 ὑφαίνειν ὕμνον, Ι, 45, 742. θρήνον, ΙΙ, 1429. ὑφαίνουσιν ἐπαίνους, ΙΙΙ, 28. προσφέρουσιν. ὑφαίνων Aious Aivov;, IV, 536, jungens, vinciens in ædificando, murarius. pakot, IV, 898, obscura (verba), abdita, ut scopuli in mari; non fallaces tamen consilio. ὑφάνας τὸ σκάφος, IV, 490. ὑφείλας, V, 1006. ὑφεστῶσαι (οὐχ ὑφεστ.) μορφα, Ι, 145, quibus (non) subesset corpus vere exstans, quod referrent. ὑφεστῶτα, ΙΙΙ, 615, opp. μηδέπω γεγενημένα: quia Paulus dicit ὑπόστασιν. ὑφεστώτων, Γ, 140, an úpɛstózwy, quia est neutrum Sed et hoe ex ao GRÆCUS. contractum: et Matth. xxiv, 15, ut Marc. XIII, 14, variat ἑστὼς et ἑστός. ὑφηγείται τὰ κατορθώματα, 1, 1033, exponit. Dynav, I, 946, explicationem argumenti, introductionem. ύφηλιος πᾶσα, IV, 839, terra. ὑρῆναι ὕμνον, Ι, 814; 11, 1460. ὑφῆναι προμή Octav, IV, 511, mire dictum, si vera lectio; sign. firmare; porro demonstrare. Sprey, III, 799, decepit, ad suam sententiam traduxit, assensum meum fraude abstulit, erschlichen, surpris. ὑφορᾶται προσώπων ἀξίωμα, ΙΙΙ, 394, timet, respicit. popate, IV, 966, metuitis (rerum testimonium). po, III, 59, 65, difficultatem, quæ nasci possit, et assensum inhibere, III, 46 init. 377, est et verbum, Spoppet. ὑφορώμενος το κώνειον, IV, 780 extr., metuens, ne et sibi daretur. υφορώμενοι πρόῤῥησιν. ΙΙΙ, 688, veriti, ca admoniti. Spopwμevot zwv TolÀñv Távov, IV, 749, metuentes dicere, ne errantes irritarent. Spopwμevo: To poчavèç. IV, 1305, timentes. popwµévwv tò ráðos, IV, 429, timentium terribilem mortem cogitantium, recusantium ὑφ' ὑμᾶς (pro ὑφ' ὑμῖν), επαρχίᾳ, III, 961, episcopis scribitur ab episcopis cujus (diœceseos, præfecture), ecclesias regitis. na, II, 318. Judæorum, vero Deo putat, consecrata, I, 544, 551, 599. ύψος θεολογίας, vid. θεολογίας ύψος, quia de montibus sermo. oua de Deo expl. I, 732 med. Sw0évta, II, 464 extr. cruci aflixum. Φ. Φαγελαίνης Έλκος, I, 565, ex Aquila. palveta: 6ŋ, IV, 376, nascitur, affertur illis. palvoμévais &mayyeliais, IV, 947, quarum res, materia, non adsit in hac vita, quæ hic non reddantur. paivóµevov, II, 966, sensus primus, historicus: Opp. μυστικών, morale, πνευματικόν, φαινόμενα aviapa, II, 408, castigationis species, sensus primus, opp. cnim τὰ μετὰ ταῦτα. φαίνονται, V, 1158, μὴ φαίνονται ἄγγελοι, num veniunt in terram ut veri homines, sicut Christus? gaivw, vel palvoμzi. Ex Θεοῦ πεφηνότα Λόγον. Ex Deo progressum Filium, ν. 2. φαίνω. Πεφηνώς καθ' ἡμᾶς, V, 32, i. e. γεyovos, factus, et qui se monstraret verum hominem. çaxby, III, 1261 init. et alibi, pro çaxy. φάλαγγος, Ι, 574, exercitus. φάλαγγα δαιμό vov, 1, 534 quia comparat cum exercitu Madianitarum. φαλλαγωγία (ή) IV, 885. φαλλαγωγία, IV, 78 extr., Bacchi pompa, in qua ça, virilis pars, turpiter circumgestabatur, aut colebatur. pivaras τὸ φῶς τῇ οἰκουμένῃ, V, 102. φανέντος πολέμου, Ι, 1151 pro ἐλθόντος. φανίντας ὑπὸ σοῦ, V, 1066, tuos sectatores. φανερὸς ὡρίσθη καιρός, ΙΙ, 1200, certum tenpus. φανεράν μοῖραν ἐλάμβανον, ΙΙ. 1328, constitutam, vel, ut Latini, luculentam, bonam. φάνσεως ἄστρων, V, 1052. pavzájɛtal to yo, 11, 148, petit, ob oculos habet. patioaɩ, III, 615, animo agitare et repræsentare rem vere futuram. yavtáčoµa!, I, 1465, cogito, scil. rem veram et certam. paralóµs)x the oupavby, III, 465, cogitamus; vere quidem. çavtağóµsvoi, 1, 1542, ob oculos habentes, verum Deum. çavzasóµevoi tà oùpávia, II, 807, vera quidem et certa. φαντασια λογισμοῦ, Ι, 28. φντασίας, μετὰ τῆς, ouvous pavéytwy, III, 913, idolis, com strepitu et inani jactatione. Qaytasia; toù Đãoū, III, 1121 init. cogitatione perpetua et intima. paytasia the alažovɛiaç, II, 1642, pompa, splendore, magnificer-

εξα. φαντασίαν ἐκάλεσεν, ὡς ἐκπλήττοντα, II, 1639, ut Hebr. 12, φοβερὸν τὸ φανταζόμενον. Φαραώ, ΙV, 86, pro Φαραώ. φάρμακον ὁμολογίας vid. ὁμολογίας. φάρμακον λιμῷ τὴν εὐετηρίαν, IV, 621. φάρμακον σωτηplac, II, 247 init. past, V, 129, we past, ut ipsi agnoscunt, concedunt. pasi xaleiabai, IV, 304, ipsi vocant; nuspiam enim ita vocatur; vocandum censent. φάσκειν, Ι, 681. φάσχοιεν, p. seq. med. φάσκοντες deiklav, I, 1288, fassi, vel. prætexentes. paulótspai épat, 1, 37, dies minus fausti. Ponere videatur, quasi vere sint tales. Dicit enim: quidam tales dies ampáxtos ducunt. petbol nueva, III, 70, caute et circumspecte locutus est (loqui perrexit). Qεibol mapnyɣúnge τὴν σωτηρίαν καρπώσασθαι, 11, 174. Si φειδοῖ pertinet ad xaprosaobat, ut videtur: cur enim parcat piis et credentibus? in impios hoc cadat: sign. ut sibi parcerent ipsi, cederent urbe, nec se illi com-. mitterent. Forte leg. qu. Possis tamen explicare ex 1 Cor. νι. ἐγὼ ὑμῶν φείδομαι. φειδόμε vos, II, 296. Deus, vitam hominum contrahit, ne gravius delinquant. peλouvi expl. 1, 525. gips eineiv. V, 1036, puta, verbi causa. çépsɩ thy Apoyntɛlav, III, 114, affert, commemorat, profert. φέρειν εἰς ἔργον τὰς ἀπειλάς, ΙΙ, 1393. φέρειν γυναῖκα, IV, 605, adducere. φέρεται Παῦλος ὁ ἐν taŭba, IV, 262, ad judicium Dei sistitur. Apostolum intelligere haud videtur Eus. Emes., unde forte addit, 6 Evτz00a. Autó alienum. cɛpoμévoi; Exat, 11, 1347, quæ ibi dicuntur, referuntur. pepoμένοις ἐν τῷ Δευτερονομίω λόγοις, ΙΙ, 1615. φέρον τος ἐν αὐτῷ πᾶσαν τὴν θεότητα, ΙΙΙ, 846 init. de Christo. pepwv thy diabolhy, III, 836 init. expertus, ea impugnatus, perditus, al. çeúywv, vid. ávéarn. φέροντα τὸ δεξιόν, νῦν δὲ τὸ εὐώνυμον μεταφέροντα, IV, 500, gubernatorem navis: loovta µstay. est, moventem, dirigentem, vertentem, scil. navem, td δεξιὸν, εὐών. sc. ἐπὶ τὸ μέρος. Aut, quia πηδάλια dicuntur plurali numero, et ab iis oxάpo; distinguitur, intellige, ut ipsius gubernaculi, quorum duo habebant naves plures (etsi non juncta, sed adversa), nunc hane, nunc illam partem torqueat: etsi uno clavo dirigitur gubernaculum: ut malim ad, cursum navis referre, nunc huc, nunc illuc flectendum. pepúvujo; övtt, III, 1081, qui esset, quod to diceretur, πραΰλιος, mansuetus. φερώνυμον, ΙΙ, 1261, cum emphasi, qui rem haberet, nomine signatam. rul on to lyxeά, IV, 527 extr. postponi alias solet φημί. φήσαντες, ΙΙ, 529. φήσασα, ΙΙΙ, 177 init. ghosts, II, 1306 extr. not, periphrasi inseruit, I, 420. - 1, 848, periphrasin facit, eamque aliis verbis Davidis e ps. Lt. -1, 967, simpliciter inseritur verbis Pauli, allatis post verba Davidis. i. c. καθώς φησὶ Παῦλος. II, 690 extr., absolute, scil. David, cujus nulla ibi mentio. Periphrasi inseruit: 1,788, eamque facit verbis libri Sap. 1, 13, 14. Neque enim supplere licet 6 Oεd;, quia ex opposito addit: ἀκούομεν δὲ καὶ αὐτοῦ λέγοντος διὰ Ἰεζεκιήλ. II, 1113, Lucas, cujus nulla ante mentio. notxexpña, III, 437, jubet, monet. notv, non verba affert, sed periphrasin monstrat, 1, 261 extr., 286 extr., 287 init., 319, 347, 349; 11, 736, 788; IV, 453 extr. pro ερμηνεύει esse potest. 1, 327, vide sub 6, †, tó.·I, 806 init. obs. 11° non verba poni, sed, qui ex alio posito efficiatur, ostendi; 2° pro past positum; refertur enim ad LXX int. Unde subjicit, εUpoμεv. expl. hyɛital xal úñolaµ¤ável. II, 317, simpliciter, scil Petrus, antea non nominatus, et mox Paulus. - II, 386, simpliciter, scil. Script. sanct. φησίν, Φρύγας τούτους εἶναι, ΙΙ, 1004. Aut pro gasi. Neque enim propheta hoc dicit, aut rotv, νοεῖ. III, 412 init., alibi nempe: non ut procedant verba textus προκειμένου. φησὶν ὁ Σύμμαχος, II, 74, interpretatur. osas, 1, 1034; II, 1440, 1461, 1682 init.; II, 459. si φθάσας περὶ τοὺς ἀγῶνας ὀκλαζέτω, 1, 949, εἰ pásaç retuleris ad oxhaw, erit, cito, propere, non exspectato eventu et auxilio Dei; sin ad verba nepl. dy. significabit, si inciderit in difficultates. φθάσαντες τὴν τελειότητα, ΙΙ, 55, scil. εἰς. petyɣetat, III, 322, in epistola. φθονοῦσιν ὑμῖν θαπτομέναις, ΙΙΙ, 895, i. e. τό θάπτεσθαι. φθόνῳ βαλλόμενος, ΙΙΙ, 642. φθόνον ἐγέννησε, ΙΙΙ, 27, præc. ouro, proximum est, 40óvov. Sed refertur ad remotius, λογισμὸν ἐπὶ βλάβη. poopas nos liberat baptismus, I, 724, i. e. a morte; opp. enim ἀφθαρσίαν εἰ ἀθανασίαν. φθορᾶς τῆς κατὰ qúov néñavtal, IV, 239, corpus Christi, semel mortuum, violenter, jam non moriturum: płopł hic est conditio moriendi externa: Ath. poopi subjicit tå ototyɛla ob peccatum hominum, mì, 404, per Christi mortem ab ea aliquando libera fore, 405 putat Th. 40opdv xaxiv, II, 282, legendum videtur, qopay, copiam, messem. φθοριμαίους δαίμονας, ΙΙΙ, 957. φθοριμαίου δαί povos, p. seq. φθοροποιὸν διδασκαλίαν, ΙΙΙ, 731. φιλαγάθως ἡμῖν ἐπιμένοι Θεός, ΙΙΙ, 799. φιλανθρωπία (Θεοῦ) μέχρι τῶν κτηνῶν διήκει, Ι, 831. Ipse expl. quia prosunt hominibus. have pwmias, III, 988, 990, clementiæ, non statim punientis tam atrocia. qilav@pwñíav, III, 334, sic beneficentiam unquam a Paulo nominari, negat. φιλαπεχθημόνως διακείμενον, ΙΙΙ, 667 init. ghei Est, V, 8, studere, conari, conveniebat. ng, III, 870, 925, pro E, Felix. piñoa, 11, 1044. Arcadium, imp. filium, ab imp. jubetur Amphilochius episc. forte pro φιλοφρονῆσαι. pillav, IV, 508, maris ad terrain, ut ei arcte adhæreat, quasi una natura, ut Cic. ait, liv. u de Nat. D. φιλίου πνεύματος ῥέοντος, ΙV, 538, vento se cundo. Φιλιππησίοις, Ι, 899, pro Φιλίπποις, ut Cod. habet: aut èv pro apud. hotelu, 1, 238, ex aliis int. præter LXX. φιλοθείας σῆς, ΙV, 1096, te; episc. bis. φιλοθεΐαν the shy, IV, 1070, te; episcopo, IV, 1470, diacono. φιλοθείαν σήν, IV, 1077, 1978, 1108, 1110, te; episcopo. postav ohy, IV, 1090, monacho, presbytero. pobetav répa, IV, 1198, presbytero Rom. çıkółzn; istopla, III, 1099, ascetarum; quasi hi unice amarint Deum aut quod ipse Th. scripserit, ex amore in Deum. Illud verius; cum et subjiciat disput. de puro amore. φιλόκαλον γένος, ΙV, 547, apum. poyo el, V, 947, Scr. sanct. legis, tenes. φιλονεικεῖ διαφόρους εἶναι, ΙΙΙ, 844, contendit, defendit. qtovEtxet, III, 1304, studet, laborat. piloveixias, IV, 258, lite et contentione ipsa; distingu. enim a hoverxos, quod se esse, negat ἀλλὰ καὶ ἀπέχομαι, addit φιλονεικίας. Euseb. Emes. φιλονεικοῦσι νικήσαι, IV, 384. φιλονεικοῦσιν, III, 671 med., student. ptovax ȧpioμelv, II, 24. φιλονεικῶν ὁ χρόνος ἀμείβειν, ΙΙΙ, 1164. φιλονεικών γενέσθαι πατροκτόνος, Ι, 848, studens; forte φιλονι κῶν· sed non opus. φιλονεικών γενέσθαι ὑπέρτε ρος, ΙΙ, 1546. φιλονεικῶν δεῖξαι, 1, 995 init., 1327; 11, 1128; I. 407, plurali studens. ptlovetxoUVTOS δοῦναι, ΙΙ, 1672, cupiente. φιλονεικούντες διαρκέσαι τὴν μνήμην, ΙΙΙ, 1101. φιλόσαρκος, V, 1091, non φιλάνθρωπος, dicendus Christus, si corpus tantum habuit, non et animam: quia solum corpus non facit ἄνθρωπον. posopia Davidis, 1, 391bis, el 592, moderatio,

non interficientis hostem, cum posset. pilosofia, II, 353, patientia, constantia. pilosopia xaleɛitaı, III, 1311, amor Dei. pilosopias, II, 1062, constantie. II, 1113, constantiæ, patientiæ III, 1073, Chrysostomi, virtutis, constantiæ. III, 1205, abstinentiæ ab opum cupiditate. III, 1241, modestie, non affectatæ gloriæ. IV, 1012, veræ et perfectæ virtutis practicæ. IV, 1063, moderationis a nimio e temerario ardore in subeundis periculis, quæ prudentius vitentur. Nam et hæc pars virtutis, cupiditatumque, utut piæ videantur, moderandarum. quoσoplas didáɣuara, I, 1019, patientiæ, constantia, moderandarum cupiditatum, iræ, voluptatis, avaritiæ. Disting.ápetřę µaðhµata, quæ pertineant magis ad exercenda bona et olicia. φιλοσοφίας Ε6palwv xai Bzodoylas, IV, 751, doctrina sacra de Deo et origine rerum. chocoplas ɛidos, III, 1240, insolita tolerare. IV, 1031, nullum Socrati, quia vitiis multis laborarit: sign. virtutem practicam. φιλοσοφίας εὐαγγελικῆς, IV, 1019, asceticam vitam innuit. φιλοσοφίας ίδρυσάμενοι στήλας, ΙΙ, 939, cellas monasticas, asceticas, quin proprie columnas, ut Simeon. ooopias µovaxixñs, III, 1007, solitudinis, cum abstinentia commodæ vitæ, patientia, jejunio, rel. mox ἄκραν φιλοσοφίαν να cat. pilosopiaç μópta, IV, 566, honestatis, officii colendi. pocoplas olas, IV, 862, occasionem, adjumenta, virtutis et moderationis colendæ.qua σοφίας καὶ φιλαδελφίας καιρὸν ᾔδει, 111, 1145, ubi austeritas vitæ monasticæ tenenda, ubi infirmioribus indulgendum et obsequendum, etiam mollius se habendo, ne pudefierent. φιλοσοφίας φροντιστή ptov, III, 1151, cellam asceticam. pilooopla povTohpiz, III, 1138, in vico celebri statuit Agapetus, ubi scil. plures viverent instituti ascetici societate juncti unde et péytota appellat quippe quibus 400 contineri dicat. φιλοσοφίας φροντιστηρίοις, 111, 1123, secessibus asceticis. pilosopią, 1, 850 init., moderatione pia. II, 126, constantia, rerum terrestriam contemptu.IV. 1066. consolatione et moderatione luctus, 1079. loopiay, 1, 448, ut moderari posset cupiditatibus. I, 701 moderationem. I, 769, vindictæ abstinentiam. 1, 1348, Josephi, moderationem, continentiam, patientiam et constantiam. I, 1465, moderationem, patientiam. II, 1070, continen~ tiam, contemptum cibi et potus lautioris. IV, 642, virtutem, molestam et difficilem. piloooçlav ǎxpav, II, 129 extr. III, 1121, amorem purum Dei. H, 562 vitam asceticam Rechabitarum vocat. III, 322, virtutem, imperium in cupiditates, abstinentiam ab omni malo. III, 1101, asceticæ et monasticæ vitæ robur, 1266. φιλοσοφίαν πᾶσαν κατώρθου, 1, 425, sapienter se gessit, et pie. ohoooglav Teletorépav, III, 189, in tolerandis injuriis. ptosopia pnpátio, IV, 620, moderationem, clementiam in loquendo. piloaoplay Evayyedixhy, IV, 888, virtutem perfeclam, veuμatixhy, sine ritibus corporeis. φιλοσοφείν, 1, 392, pro εὐσεβεῖν, σωφρονείν, modeřari cupiditatibus. thosopel à phata, V, 962, argute et subtiliter explicare: aut, philosophandi materiam inde petere: quod sequentibus aptius. φιλόσοφος βίος, τέλειος, 1, 180, contemplativa vila. φιλόσοφος καὶ τῷ σκληρῷ βίῳ συντεθραμμένος, III, 1144, xal explicat h. 1. φιλόσοφα (ἐπὶ τὰ προτραπήναι, IV, 1031. φιλοobqwy tŵy juеtεpwv, IV, 1019, ascetarum. pilosopovat, III, 135, constantibus, patientibus: et mox, pilosopɛiv, mala et injurias tolerare. giàocopov, 11, 1315, jejunavit Elias: ad patientiam exercendam. φιλοσοφοῦντας ἀληθῶς, 1V, 1021, asce tas. pilocoputatos, III, 931, falso dictus Julianus Apost. ut iræ impatiens. φιλοτεχνούσα φύσιν μέλιτος, IV, 547. φιλοτεχνίᾳ sua, studio et arte, efficiens. extr. ghorns wp. IV, 707 extr. plures alloquitur; ep. 718 init., & plhoi ävôpes. ἀκούσατε, 1, 746 - φύγετε, IV, 816. παράθετε, 1V, 978. pilotipɛitai dɛdwxéval, IV, 960, gloriatur. quo τιμεῖται (αὐτὸν) τρυφῇ, 1, 67, benefice donavit: goula, I, 88, beneficium. I, 231, 233 extr., 426; II, 1229, 1395; III, 327, benignitas, beneficen⚫ tia. potuias, III, 298, lenitatis, misericordiæ, penæ remittenda. φιλοτιμίᾳ τῶν δωρεῶν, Ι, 1062, liberalitate. φιλοτιμίαν χρημάτων, ΙΙ, 517, liberalitatem in eroganda pecunia. φιλοτιμίαι χρημάτων, III, 990, largitiones, munera. φιλοτίμοις ὑποσχέσεσιν, Ι, 213, largis. gotipoúμevos, III, 334, largus. pilotipus, 1, 89, III, 132; benigne. φιλοτησίαν Αθηναίων, IV, 780, cicuam Socrati datam. pidouµévns apoyntelav, IV, 317, composuit Apelles. parpov, I, 1559, amor. II. 59; III, 54 bis; II, 94, 47, 287, 920, 1126; III, 266 init., 366 init., 1221. plàrpov Oslov, I, 1479, amor Dei, III, 1291. φίλτρῳ κατεχόμενοι του νυμφίου, ΙΙ, 127. φίλτρα καὶ πόθῳ, ΙΙ, 1111. φίλτρον, ΙΙΙ, 1304, περὶ τὸν σω τῆρα. φίλτρον ηύξησεν ἡ θεραπεία, 1, 90, amorem, qui jam esset in pectore patris. φίλτρον περὶ τοῦτον ἔχω θερμόν, 1, 1473, amorem. φίλτρον σου, amor tui, II, 100. lipov nept σε. II, 420, amorem. {àτρον περὶ αὐτὰς ἔχειν, ΙΙΙ, 434, eas amare. φίλτρον hμéτеpov ȧyanhoate, III, 814 extr.; n. 10 est hueτερον· utrobique φίλτρον significare debet τὸν φιλούμενον· Athanasium. φίλτρον μετέθηκεν, ΙΙΙ, 1136. phɛypalveɩv, IV, 568, 569, rel. ardere, exardescere, furere, exsultare. φλεγμονήν τύφου, ΙΙΙ, 1261. φληνάφων μάθων, ΙΙΙ, 742. poya quid dicant LXX, 1, 329. φοβεῖται τῆς ψάμμου τοὺς ὅρους, IV, 508 extr., eleganter, de mari. φόβος Isaaci quid? 1, 99. φόβου μεστόν, Ι, 644, terribile. φοβούμενοι τὸν Θεόν, Ι, 742, proselyti. pothecas, IV, 716, Euripidis, per 7, pro iota, lapsu forte. φοινικὴν, ΙV, 475. φοινικικήν, φοινικόεσσαν, puniceum colorem. φοινίττοντα τὰς χεῖρας μιαιφονίᾳ, III, 62, poet. φοιτᾷ τῷ ἐπισταμένω, ΙV, 719, pro, πρὸς τὸν ἐπι· στάμενον. φοιτῆται βαρβάροις, ΙV, 698, πρὸς βαρ βάρους, φοιτήσαι τούτῳ, ΙV, 869, πρὸς τοῦτον. φοιτητῶν, 1, 601, σκυτοτόμῳ quoque tribuit. φοιτητής, φοιτῶν, (ut est pro var. Lect. n. 95), IV, 719, etiam qui sutoriam discat: Lehr-Junge. povixoùs vóµous, 4, 945, de cæde, qua cædem. φονῶν, 1, 586, caedis cupidus. φονώντας (8 φονάω,) cædem molientes, 1, 437. covwvTI, 1, 1346 extr., cadem spiranti, molienti. φονῶντος κατ' αὐτοῦ, Ι, 390. cum cædis cupidus in eum grassaretur. qpovwv tɛs, 1, 824, cædem spirantes. covùivtaş, III, cædere cupientes. popádny pépetat, IV, 582, humeris, lectica. φορὰν ἐβλάστησε συμφορών, Ι, 626, messem, pro ventum ut Demost. p. Cor. copay money. coρὰν ἀγαθῶν ἔχει. Ι, 1256. φορὰν δακρύων ἀμέτρων ἐπαφῆκα, ΙΙΙ, 987. popégas oápxa, IV, 59, Christus: Athan. ¿pópeσεν ἄνθρωπον ὁ Λόγος, IV, 57, Eustath. φορέσαντα ἄνθρωπον, ΙV, 131, Hippol. opp.: δοκήσει. pópov ¿peiàópevov, III, 153, collectam in usum pauperum. popov, IV, 573, homini toti afferunt membra corporis: quam et mox siocopay vocat. φορτίζεται τὴν γαστέρα, ΙΙΙ, 1214, concipit. φορτίων μετὰ καλλίστων, 111, 985, cum multis virtutibus. μετὰ τῶν φορτίων, τῆς ἀρετῆς, τὸν θεῖον λιμένα κατέλαβε, ill, 1166, cum virtutis laude mortuus est: plenus ad Deum venit.

cenorum. quàñí, simpliciter, V, 74, scil. Levi. sa616 est nominat. poputo, Ill, 1190 init., onus: at 1203 init., stratum, e gramine vel cespite. yossátov, 1, 387, latinum, a fossa: notat fossam ad viam vel agrum, Feldgraben, campi præcinctio - nem. opatplaç. IV. 331, sectam, hæresin, factionem. opaτplay, III, 905, corpus, sectam hæreticorum. φρατρίαν Απολλιναρίου, ΙΙΙ, 1081. coetum. · φρέαρ. Ι, 105 extr.: pro πηγή, κρήνη. pova, II, 141, factum, consilium, ausum. III, 902. 903, sententiam, doctrinam, et IV, 1178, bis. V. G. póvua Ostov, II, 98, si xati est secundum, sign. sensum Dei erectum. in ipso Deo; sin est ad, slę, sign. sensum nobilem in piis. póvnux ȧnoστολικὸν τοῖς γράμμασιν ἐνέθηκαν, ΙΙΙ, 1027, doctrinam eorum perscripserunt.·opóvrua txxhr.– sis, IV, 460, doctrinam. φρόνιμα (lege φρόνημα, V, 1001, ὑπομέμνηκας, protulisti, procudisti. excogitasti notionem et conclusionem. Forte leg. nousuηxas, si punua est opinio; ut sæpe, nλávov únoµeµevhxasiv, in errorem inciderunt. potatos. III, 267, 350, modestia, 1344. ppovfuata, sententiæ, V, 59. φρόνησις, του λογικοῦ — εγρήγορσις. ΙV. 566. poovuo; et in malam partein, de malitia arguta. I, 44, 429, poterat addere Luc. xvi, 8. ypovoūsiv vínůç dúo, V, 39, statnunt, ponunt, credunt. Sportlate to boxu, II, 121, facite, quod vos adjurando adegi. sportistry apetis, III, 920 init. studiosum, cultorem. φροντισταί ἀρετῆς, ΙV, 425. φροντισμάτων, ΙΙΙ, 817. φροντιστηρίου, III, 941, loco ascetico. φροντιστη ρίοις φιλοσοφίας· vid. φιλοσοφίας. φροῦδος — περιφάνεια, ΙΙ, 262, pro φρούδη, φρον δος ἦν, ΙΙ, 1493, pro φρούδη, φρούτων τὴν σωτη ρίαν, IV, 83, pro φρούδην, φρούδον ποιεῖ, IV, 412, toyov, facit, ut eo non atamur: obscurat, turbat. ¿poūdot aïde ¿yévovto, III, 1248. φρουράρχῳ, τῷ νῷ, ΙV, 525. φῦναι ἐκ τοῦ Θεοῦ, IV, 76, Filium et Spiritum sanctum. φυομένους ἐκ ταύτης, ΙΙ, 1527, e Synagoga; discipulos ejns. qúpapa, I, 1072, genus humanum, quead Christus anapyh ejus. III, 269. I, 1397, ecclesiam, homines. φυρμός, V, 2, οὐσίας, ut quasi una foret massa dnarum naturarum. φυσική, expl. ἀληθής, V, 13, 18. φυσική lingua (quvh.) 1, 73, quam loquerentur primitus primi terræ cujusque incolæ, qua distinguerentur ab aliis populis quæ ad turrim Babylon. orta videatur, non ab alia duela. φυσική ή ενέργεια τῆς ἁμαρτίας oux Esti, 1, 956 extr., 1. c. corporea, mechanica, propagatione tantum valens, ut temperamento humorum. φυσικῆς δυνάμεως negat esse virtutis amorein et odium pravitatis: unde efficiat illa per Spiritum sanctum efficienda fuisse in humanitate Christi, cum qua divinam habuerit obstwowę. Nestorii disciplina videatur, naturam humanam Christi ponentis ante henosin. Sed Nostro puoixò; hic est τῆς οὐσίας, ἀνάγκης· vill. φυσικῶς. Φυσικῆς θρασύτητος γυμνώσω τοὺς ἵππους, ΙΙ, 1659, φυσική δ Aslą. II. 468, vid. Soulɛía, qusiz yvwuoiola, III, 351, e vita communi et naturæ lege ducta, quSLYD) , II, 1480 init., Jacobi, a parentibus indito, ob factum corporeum, utque signaretur aliquo nomine, ut homo Opp. πνευματικόν. φυσικὴν βασι λείαν, ΙΙΙ, 571. Christus label, ὡς Θεός. φυσικὴν αὐτοῖς κατάληψιν. 111, 735, ut capere possent suis viribus, aut conditione humana, ut finita, rem infinitam. φυσικὸν οὐκ ἔστι τῷ Σωτήρ, ΙΙΙ, 732, με eum possimus à selv i. c. non cadit in ejus Osć– τητα, οὐσίαν τοῦ λόγου, φύσεως ἀτρέπτου, φυσικά, 1, 186, 193, opp. voixά. Illa sunt corporea, involuntaria; hæc animi et voluntatis. quoixà onépματα, vid. σπέρματα. φυσικοὶ λογισμοί. 1. 681 extr. 4° e natura rerum ducti; 2° quorum facilis nobis insita conditio, et via aperta. φυσικοῖς λογισμοίς, φρυκτωρούμενον πύρ, IV, 1060, qui in plaris 1V, 691. φυσικοῖς συλλογισμοίς, IV, 638, e ratione, accenditur. quyɛlv, V, 1151, èxpuysły, liberari. quyñs nixovoμlay, II, 77, fugæ et exsilii permittendi. Meton. φυγὼν δουλείαν, μοιχείαν, συκοφαντίαν, Ι, 1461, Joseph in Ægypto: triplici sensu: qua dostav, oppressus servitute, venditus e patria, ut exsul, a fratribus qua µoryɛiav, reus adulterii: qua σuxoavzlay, dainnatus et vinctus vexatusque ob calum- › iam, qua peteretur. Quod si pozɛía sign. libidi1 em adulteræ conjugis Potiphari: potest omnino • se, oppressus, vexatus, illis tribus malis. φύει ζωὴν τὰ σὰ δικαιώματα, Ι, 1462. φύλαξ νόμων, Ι. 1474, observans. φύλαξ τῆς su 6ɛias, 1, 1540. qúlaxz vópo, 1, 340 init., observantem. φύλακες τῶν νόμων, ΙΙ, 1232. φυλακὴ νόμων, Ι. 287, 288. 1479, τήρησις, οιservatio; ut 306. φυλακής, ΙΙ, 824, τούτων, τῶν νόµwv. quìaxhv, 1, 449 init., ex alia interpr. vel lectione, quam LXX habent, vid. not. 1. Sed magis q. 40, ubi ponit, cum præfuisse satellitibus. quiaκὴν νόμου, ΙΙ, 559. 1046 extr. φυλακὴν τοῦ Σα6βάτου ἐφύλαττεν, ΙΙ, 826. φυλάκων νόμου, IV, 482 extr. φύλακας, IV, 903, martyrum corpora. φύλαρχος δεύτερος ἀνθρώπων, Νῶς, 1V, 561. Arabum, III, 1975. φύλαρχον Βενιαμίν, ΙΙΙ, 117, meæ tribus auctorem. púlapot, J, 1512, duodecim filii Jacobi, auctores tribuum. φυλάττων τὴν μνήμην, ΙΙΙ, 4028, ὁ χρόνος, preteritum quidem tempus, ita recens, ut nos poзsimus etiam, nunc recordari. Metonymia. •çulh, quhápum, III, 1275, Ismaelitarum, Saranon e Ser. sacra petitis. çusixão; que fieri sint dicenda? V. 45, scil. involuntaria, necessaria, non yvojķizá. Unde çus:- κῆς δυνάμεως negat esse virtutem, φυσικώτατα άφρων ὀνομάζεται, 1, 682, maxime proprie, vi vocabuli et rei. qUJIXIÚTepov Kunya. II, 257, Jacobi impositum 4º a parentibus statim nato; ob rem et gestum corporeum; 3° ut nomen baberet. pustoloyeïv, tribuitur Salomoni, I, 465. φυσιολογία ἀνθρωπίνων πραγμάτων, Ι, 1421, tribuitur Salomoni, in Ecclesiaste. pustoloviny, IV, 1012, adjungit sooylay, doctrinam de Deo et rcbus creatis, homine nominatim, in relig. Christ. pusinloyixby (tò), 1, 4, doctrina vel narratio de origine mundi. II, 19, appellat Ecclesiasten Salomonis, disputantem de vera natura, i. e. vanitate, rerum terrestrium. queioloywv, IV, 597, Salomo in Eccles. pust, III, 269, homines ipsi, 281 init III, 556, homines, 557, 26), 284 extr., III, 1307 init.; ipse, qua homo. IV, 199, genus humanum. V, 924, an de Deo? pur's, oùsia, elva, synonyma, f. 6, 7; II, 354; IV, 115. qús, 1., 83, genus hominum ut Jac. II, 7. Et Cic. et Ovid. pecudum natura. 1, 115, distingu a populo ex ea prognato, paganis. Psy, dicit corruptam pravitate humanitalem, σάρκα. (πᾶτα) ἡ φύσις ἀνθρώπων, Ι, 333, IV, 272, 876, omnes homines, genus humanum. Sic et p. sequ. post med. φύσις ἀνθρώπων ἀνίσταται· il, 403, init., homines. qústçàv0póruv £¦zūps, IV. 528, homines excogitaruut; vel gün, ars, solertia. ¿ú– vaµis. qúsı; avlpweiz, 1, 670 extr., mores homi-

num, vita humana, sensus. Hi, 603, homo, φύσις αὐτοῖς ὁ τοῦ ποιήσαντος ὄρος, IV, 491. φύσις θεία, 1, 148, Deus ipse verus et nus. φύσις Θεοῦ, V, 987, nos latet, nec potest attributis negativis cognosci aut notari. φύσις κατὰ φύσιν Θεὸς ὁ Λόγος, V, 2, verus Deus: (Gal. 1, 8.) κατά φύσιν λογικός άνθρωπος, V. 18. non ideo αβουλήτως, co actus. Quia scil. Theod. voc. φύσεως jungit notio nem necessitatis. φύσις· κατὰ φύσιν, V, 18 expl. οὐ σχετικῶς, ἀλλὰ κατ' ἀλήθειαν. φύσις κοράκων, Ι, 1572. corvi. φύσει ληφθεῖσα, vid. ληφθ. φύσις λίθους, IV. 816 extr., genus, magnes, φύσις λόγου, V. 12, ipse λόγος. φύσις μία Τριάδος, 1V, 745, οὐσία, υἱ 744. φύσις Μονογενής, ΙΙΙ. 742. Filius cujus οὐσία ex Patre. φύσις οὐ κρατεῖ ἐν τοῖς ψυχινοῖς. Ι. 547. i. e. origo a bonis parentibus, quorum virtutes non propagantur in libros impios. φύσις οὐκ ἔστι τὸ γεννητήν, οὐδὲ τὸ ἀγένν., V, 963, 974, natura Dei et Filii in eo non est posita: hæc notio non absolvit essentiam ejus: sed tantum notionem, qua distinguantur inter sc. φύσις οὐ πρόξενος ἁμαρτίας, II, 661, opp. ῥαθυμία, voluntaria et adscita: non est e necessitate naturali της ουσίας. φύσις του πυ ρός, ΙΙ, 1112, δύναμις. φύσις σεσωσμένη, Ι, 861, homines servati. ἐσομένη ibi leg. pro σεσωσμ. forte, quia olim beandi per Christum prædicuntur. filud præferendum. φύσις σώματος, IV, 4, corpus. φύσις τοῦ ὕδατος οὐχ ὑπήκουσε, 1, 516, i. e. τὸ ὕδωρ. φύσις τῶν ὑδάτων. Ι 1516, aque. φύσις ὑδάτων ἁγιάζεται, 111, 197, aqua. φύσις ὑδάτων, IV, 648, aqua; φύσιν του σώματος, 647, corpus. φύσις εἰ ὑπόστασις idem. V, 12, 16 init. φύσις τοῦ φωτός, 11, 121 extr. vis, efficientia φύσεως, Ι, 1209, generis humani: disting. a Davide et Hiskia. ἐκ φύσεως negatur esse ἡ ἀπείθεια, ΙΙ, 701, quasi necessaria. φύσεως, IV, 269, non esse percatuin, dicit, sed προαιρέσεως· nempe, non pertinet ad essentiam hominis, nt et Christus homo habere debuerit. V, 131. Ex qúsew;, IV, 1189 init. non nascitur peccatum, sed ἐκ προαιρέσεως· contra Ma nichæos, φύσεως αλάστωρ, ΙΙΙ, 1084, hominum. φύσεως ἀνανέωσιν, vidl., ἀνανέωσιν. φύσεως ἀνθρω πείας ἀπαρχὴ, Ι. 754, hominum. ὑπὲρ τῆς φύσεως, ibid. pro hominibus. φύσεως ἀνθρωπίνης, Ι, 691, genere humano, hominibus. φύσεως ἀοράτου καὶ γενητής ποιητής, Ι. 756 init. φύσεως ἔξω ἦν, ΙΙΙ, 1146, asceta, ut nihil acciperet præ caeteris, eximii, a sorore et filio ejus, nil sibi arrogaret uni: in primis tamen, ut abstineret aspectu sororis ipsius, nec diu versari eam apud se pateretur, quasi vinculo necessitudinis rupto. φύσεως ἔργον. negatur esse ή πονηρία, ΙΙ, 455, oμ. προαιρέσεως. Amovet necessitatem naturalem in sensibus et factis pravis, ne Deo, quasi conditori, tribuantur. φύσεως ἡμετέρας καὶ τῆς ἁμαρτ τίας πόλεμον, ΙΙΙ, 75, φύσιν intell. τὸν νοῦν, τὸν ἔσω ἄνθρωπον· non ergo in φύσει ponit peccatum, sed in γνώμῃ, ut saepe. φύσεως ἡμετέρας ἀπαρχή, V, 36, Christus vid. ἀπαρχή. φύσεως θείας· et ουσίας distingu. V, 925, vid, οὐσία. φύσεως, ήγουν οὐσίας, V. 999 init. φύσεως ἴδιον, κοινὸν τῶν ὑπου στάσεων, ν, 945, 949. φύσεως τὸ κοινὸν, ΙΙΙ, 644. Trinitatem: et mox φύσιν et πρόσωπα distinguit. ἐπὶ φύσεως οἰκείας διαμένειν, Ι, 1521, terra dicitur, antea, εστάναι, cum sit aquis circumdala; sign. locum tenere, statum firmum, tenorem et soliditatem, ut ab aquis non dissolvatur. φύσεως οὐ κατη γορεῖ, ἀλλὰ τῆς προαιρέσεως, ΙΙ, 449. scil. quoad & ipse Deus eam fecit. φύσεως, οὐσίας, ὑποστάσεων, F. 389, distingu. φύσεως καὶ οὐσίας ut idem ponit, IV, 1298. οὐκ ἐκ φύσεως τὰ πάθη γέγονε, ΙΙ, 751, sed contumacin voluntaria. φύσεως πηγήν, ΙV, 614, hominum, conjugium: et mox, σβεσθήναι τῷ θανάτῳ τὴν φύσιν, genus. τῆς φύσεως πλημμελής ματα, 1, 73, hominum. τῆς φύσεως τῶν ἀνθρ. ποιήσ της, 1, 745, hominum auctor. φύσεως τὸ ταὐτὸν, 1. 23, supra τῆς οὐσίας, 1, 1395 init.: distingu. ab PATROL, GR. LXXXIV. ὁμοουσίῳ· hoc numericam unitatem ostendit, illud specifcam, attribntorum æqualitate identica τῆς φύσ σεως, τάχα ἀμβλώματα, V, 93, quia Geri potest, ut fat abortus. ὑπὸ τῆς φύσεως, θείας ενεργούμενα 111, 243, a Deo. φύσει malus Pharao negatur fuisse, I, 127. i. e. ut ita conditus fuerit a Deo, quasi sic induratus ab initio. lioc repetit p. 128, distinguens ab ea conditione; ut Deus animum et sensum ejus (hac in re et causa), reddiderit pervicacem. φύσει, IV, 1052 extr., jam, ex quo homo factus Christus, non separatur, μερίζεται, quasi alius sit, ἀπὸ τῆς ἰδίας σαρκός· nempe, ut φύσις ejus divina sit alibi, quam humana, aut separatim ab ea exstet. quin, ut ipsa φύσις τοῦ Ἐμμανουὴλ sit θεάνθρωπος, nec cogitari jam in eo possit una natura sine altera, et, una nominata, simul ponaturaltera. φύσει ἀδελφός, ΙΙΙ, 366, Jacobus Christo non erat; i. e. vere, proprie, quem vulgo dicimus primitus; nam cognatus utique erat consobrinus, quem et Hebræi et Latini fratrem dicunt. φύσει αναλλοιώτῳ καὶ ἀῤῥήτῳ, III, 752, qnam illam, Filium γενητών, κτιστόν, θεμε λιωτόν, Ariani dicunt. φύσει καὶ ἀληθείᾳ, V, 997. φύσει expl. ἀληθῶς, V, 13, allato Eph. 1, 5. male. Rectius attulisset Gal. ν, 8. τοῖς μὴ φύσει οὖσ' θεοῖς, qui non vere essent Dei. φύσει ἀντὶ τοῦ ἀληθῶς λαμβάνει ἡ Γραφή, V, 10 (allato Eph. r, 3.) φύσει ἀνθρώπων, 1, 647, 857, 904, generi hum. φύσει βασιλεὺς Θεός, 1, 1270 init., semper, per atributa sua æterna; per se, dante nemine, immutabiliter. φύσει για νόμενα, V, 1158 init. opp. όψει. φύσει γεγεννημέ νος (Christus) ἐξ αὐτοῦ (Patre) πρὸ τῶν αἰώνων, III, 14 med. videtur significare, ἀληθῶς, οὐσιωδῶς. φύσει τῶν γεγενημένων νεκρὸς ἦν, ΙΙ, 1468, per cursum naturalem, efficientiam solitam ejus, quod accidisset, nisi aliud quid obstitisset. φύσει γεγέν νηται (ὁ Λόγος) ἐκ τῆς Παρθένου, V, 4, qua naturam suam divinam. Cyrill. φύσει Δεσπότης πάντων ὁ Δημιουργός, ΙΙΙ, 546. φύσει ἑκατέρα, IV, 694, animo et corpori. φύσει ἐχρήσατο, 1, 429, solertia naturali. φύσει θείᾳ, ΙΙΙ, 470, Deo trinuni, non certe persona. III, 470, οὐσίᾳ, Deo trinuni. φύσει καὶ κτίσει, 111, 120, illa in mente, φυσικὴν διάγνωσιν ante vocat; bac in rebus ipsis. φύσει κεχρήσθαι, IV, 502, aeri sol permittit remotus, i. e agere solide ex natura sua, frigore nos urere: vel φύσει pro δυνάμει, φύσει μετιοῦσι καλὰ, ΙΙΙ, 641, sua sponte, lege non jubente, aut cogente. τῇ φύσει μηχανωμένη τὴν σωτηρίαν, Ι, 754, hominibus. φύ σει μια, ΙΙ, 1019, in Deo, ουσίᾳ. φύσει μιᾶναι δυ ναμένων, ΙΙΙ, 229, vere, reipsa, efficientia sua. φύσει οὐ γεγενῆσθαι, ΙΙ, 946, i. e. τῷ ὄντι, ἀληθῶς. Opp. διαθέσει, sensu, modo, quo rem aspiciant. φύσει οὐ γεγονέναι σάρκα τὸν λόγον, V, 5, opponitur τῷ ἀναλαβεῖν, ut negetur ipse λόγος homo factus, neque, ex Maria natum esse, de Λόγω prædicari possit, qua Λόγῳ· λογομαχεί» videtur Theodoretus. Neque enim id affirmabant PP. Nicæni, sed eum, qui ex Maria natus esset, ut homo, eumdem esse Λόγον, ut Deum; sic ipse alibi. φύσει οὐ τρέπεται ἄνθρωπος, ἀλλὰ προαιρέσει, V, 932· φύσει οὐκ εἰσιν ἀγαθοὶ ἄγγελοι, ibid., vid. μετοχῇ φύσει, τῷ πε ριττῷ, λόγων, ΙV, 898, extr. corrigendum φύκει, fuco. φύσει πνεύματα αὐτοῦ (Dei), W, 1044, non sunt angeli. κατὰ φύσιν sanctus Deus, rel. vid. Natura 305 φύσιν aquæ Christus ἡγίασε, Ι, 304 extr. 305 init., i. e. ipsas aquas, vin et usum. φύσιν (hominis) ἐκ Παρθένου λήψεται ὁ Μονογενής, καὶ οὕτως ἑαυτῷ συνάψει καὶ ἐνώσει, Ι, 23. φύσιν, IV, 122, extr., corpus, figuram, IV, 647, corpus, partem humanitatis. IV, 588, absolute, homines. 593, 598. extr., IV, 666, homines, 669, 672. φύσιν ἀέρος μὴ δαπανωμένην, IV, 812. Φύσιν ἀκήρατον ἐφύλαξαν IV, 407, angeli boni, non peccando: mali ergo perdidere peccando, et tamen qua hominem, negat, peccatum esse της φύσεως i. c. a natura profectum, a Deo insitum, necessarium. Hic autem φύσιν intell. virtutem et præstantiam a Deo datam, dignita37

Jem, felicitatem. φύσιν ἀνθρώπων λιμῷ δαπανωμέν νην, Ι. 499, i. e. τοὺς ἀνθρώπους. φύσιν ἀνθρώπων ὑπερβάλλει ἡ διήγησι:, Ι, 1354. pro δύναμιν. φύσιν ἀνθρώπων διαπλάττοντα, Ι, 1535, homines. φύσιν τῶν ἀνθρώπων οἰκονομεῖ. ΙΙ, 823, homines. φύσιν ἀμῶντα τὸν θάνατον, ΙΙ, 1376, homines. φύσιν γάρ σε καλῶ, IV, 557. init., te cum dico, scil. quem nunc alloquor, quicum mihi disputatio est, omnes homines dico, eos nominatim, qui possint aut velint uti eleplantis: quod tu quidem non facies utique. φύσιν εἰς οἰκείαν μετατίθησι τὰ ἄλευρα ἡ ζύμη. ΙΙ. 1342, i. e. ποιότητα, saporem. εἰς φύσιν, ῥοώδη, IV, 489, ignis mulat ceram, picem, metalla, non tamen ut φύσιν abjiciant aut exulant: sign. corpus, massam. φύσιν Ιοβόλων, ΙV, 560, τὰ ιοβόλα et mox, ἡ ἡμετέρα φύσις, nos. κατὰ φύσιν, τὰ θηρία καταπατεῖν, Ι, 711, dedit Deus cervis: i. e. virtute insita. Forte κατὰ delendum, ut φύσιν sit pro δύναμιν. κατὰ φύσιν, ᾔδεσαν, ΙΙΙ, 240, linguas exteras: ergo suam κατά φύσιν, statim a natalibus, a teneris: aut omnino, modo solito, naturali, quo discuntur lingue: etsi opponit; ab aliis didicisse. φύσιν μέ λιτος ὑγράν, IV, 546, mel liquidum, et 547. φύσιν μίαν τῆς θεότητος, ΙΙΙ, 84, οὐσίαν. φύσιν μίαν, V, 1046. Patris, Filii, Spir. sancti agnoscere recusat Macedon. φύσιν οὐκ εἶγεν ὁ λόγος. IV, 251, extr., fieri non poterat; scil. ut ei noceretur: Gelas. Εt hypallage est, cum de re alias dicatur, et ellipsis durior. φύσιν τοῦ Πνεύματος καλεῖ πνεῦμα, ΙΙΙ, 83, ipsam Spir. sancti personam; quia distingu. πνεῦμα ἡμῶν. φύσιν στεῤῥοτάτην, IV, 489, corpus solidissimum. φύσιν τοιχῶν, ΙV, 628, capillos. φύσιν τῶν ὑδάτων, 1, 809 init., aquas; I, 1335; II, 328; IV, 505, bis, 519, 811. φύσιν ὑδάτων μετοχετεῦσαι, I. 1151, aquas ipsas. Verbum μετοχετ. vertendum, traducere, alio derivare, non, mutare. φύσιν ὑδά των, (V, 811, aquas, humores, vapores. φύσιν ὑέ λου, IV, 539, conditionem et artem vitri efficiendi, el cui usui foret. ὑπὲρ τὴν φύσιν ἀγνείαν, vid. ἀγνείαν. φύσιν φωτός παραγαγών, ΙΙΙ, 309, lumen ipsum. φύσιν φωτός. 1 394, τὸ φῶς. φύσιν τοῦ χρόνου νικῶσαν μνήμην, IV, 902, vin, solitam ef ficientiam abolendi oblivione. φύσιν χρυσίου, ΙΙ, 786, aurum ipsum. φύσεις ἅγιαι, Ι, 24, omnes mentes nullo corpore circumdatæ: angelorum omnia genera. φύσις h. 1. est substantia φύσεις δύο τῇ ὑποστάσει, ΙII, 740, persona duæ, quarum utrique sua sit ὑπόστασις, subsistendi modus. φυτεύσας τὸ ζῶον, IV. 519, Deus, hominis auctor, hic φυτουργῷ comparatus. φυτηκόμοις, Ι. 255. φυτικὴν ψυχὴν. ΙV. 75. φυτουργήματα ζιζανιώδη, ΙΙΙ, 759 extr. φωνή, 1, 73, lingua, Hebraica, puta, Greca, rel. φωνὴ Ἑβραίων. 1, 506, lingua. φωνής Ελλάδος, Σύρας, ἡγεμονίαν, III, 1164, eorum qui Grece, qui Syriace loquerentur. φωνή, ΙΙ, 385. lingua, IV, 1240 init. vocabulo. φωνῇ ἐπιχωρίῳ. ΙΙ. 256, lingua aut nomine. φωνήν, Ι, 335 extr. linguan. IV, 1304, vocabulum, nonien. φωνὴν Ἑλλάδα, IV, 328, linguam Græcau. φωνὴν ἔχοντες τὴν αὐτὴν, ΙΙ, 700, linguam, φωνὴν Σύρος, ΙΙΙ, 1216. φωνὴν τοῦ Λόγου, ΙΙΙ, 1945, Joan. Bapt. φωνας, V, 21, 22, modi loquendi, prædicata, enuntiata de Christo, sententiæ propositiones ). φωναὶ ἀνθρώπιναι, ubi humani aliquid tribuitur Christo. φωναίς διαφόροις ἐλάλουν, ΙΙΙ, 241, linguis: sic mox, ἁπάντων φωνάς. φωνῶν, ν, 1051, loquens, dicens. φωρὰν γοήτων, IV, 849, scr. OEnomaus, frandes delectas. φῶς, 1, 709, liberationem a malis. φῶς Θεοῦ expl. Spir. S. 1, 832. φῶς Θεοῦ, II, 1051, expl. Hebr. Ariel; imo Uriel. φῶς ὀφθαλμῶν, Ι, 846 expl. providentiam Dei. φωτός θυγατρός, ΙV, 114, Manichæorum figmentum. φωστήρ μέγας, ΙΙΙ, 1974, Simeon Ascela. φωστή ρες ἀληθείας, ΙΠ, 1000, Flavianus et Diodo- .rus. φωταγωγίας, Ι, 1446, pro φωτισμοῦ. φωταγω γίαν, ΙΙΙ, 650, φωτισμόν. φωτίζειν, ΙΙΙ, 1172, tribuitur igni in camino Sa drachi et Sociorum. φωτίζειν διὰ θεωρίας, 11, 77, angelis tribuitur. Premittitur τῷ καθαίρειν διὰ πράξεως. Nam subtiliorem et sublimiorem cognitionem ponebant in excellentiori dignitate, quam pietatem morum. φωτιζόμενος a sacerdote, I, 587, edoctus, monitus. φωτιζόμενοι, 111, 1126, virtutum exempio φωτίζοντας. 1, 1017, docentes, de hominibus; ut Ephes. iii. 8, de Paulo. φωτιζούσας τῶν πιστῶν ψυχάς, IV, 1188, Petri et Pauli θήκαις, Romæ servatis, tribuit, quia vivi docuerint, ibi, et doctrina eorum servetur: etiam per miracula, fidem efficientia. quitixòv, II, 1025 extr., das Lichtfenster, der Lichtgang. φωτίσαντος, ἔθνη, IV, 282, Irenæo tribuitur, episcopo et scriptori, φωτισθέντες τὴν διάνοιαν τῇ εὐσεβείᾳ τοῦ βασιλέως, 1. 1536. φωτισμός, Ι, 815, per baptisma. φωτοφόρου Τριάδος, Ι. 1015 init. Χ. χαίνω, vid. κέχηνεν. χαίρειν ἐν Κυρίῳ, ἐπιστέλλοντες προγράψειν ειώθα μεν, ΙΙ, 1186. χαίρειν ἐν Κυρίῳ. 11, 328. solemnis tum epistolis prescriptio. 728, 749, 751. χαί. ρειν ἐν Κυρίῳ, non præscribit imp. epistolis: ΙΙΙ, 788, 789, 769, 791, rel. χαίρειν ἐν Κυρίῳ. ΙΙΙ, 956. impp. scribunt episcopis synodicis. χαίρειν εἰπὼν τοῖς δώροις, ΙV, 600, non tisus, non usus illis, ab initio quidem. χαλὰ τὰ πάθη, IV, 566, pro χαλῶνται· nani et reliqua sunt passiva. χαλᾶν εἰς θυμηδίαν τὴν ἀθυμ οὖσαν, IV, 545 extr., mentem diffundere, curis laxare. At mox, κεχαλασμένην, opp. firmare. ob χαλαρὸν τῆς ἀθυμίας, IV, 617, non sign. ἀθυμίαν χαλαράν, sed, τὸ χαλᾶσθαι ἀπὸ τῆς ἀθυμίας, οὐ sequens, μειδίαμα. χαλάσα: τὴν ὀργήν. ΙΙΙ, 1218. χαναί σφισι τὴν γῆν εὔχεσθαι, ΙΙΙ, 820. χαραχτήρ, 1, 33, forma, qua appareat Deus: species humana, χαρακτὴρ ἀνθρώπινος. χαρακτή ρος ἱερέως, ΙΙΙ, 701, quid requiratur in eo, qui sit futurus. χαρακτῆρος ἑνὸς, ΙΙ, 883, credi convenit tres personas Trinit. χαρακτῆρι τροπικῷ, ΙΙ, 954, modo loquendi. χαρακτήρα ἐθνῶν ἀνεμάξασθε, 11, 718. χαρακτῆρα ὠφελείας λαβεῖν ἐντεῦθεν, ΙΙΙ, 326, exemplum utile. χαρακτῆρα ἀνθρώπινον ἐδείκνυ. IV, 268, Christus; ostendit, se esse verum per omnia hominem. χαρακτῆρα ἑκάστης αἱρέσεως, IV, 351, præcipua et propria dogmata; das unterscheidende, eigne. χαρακτήρα βασιλικόν, IV, 925, imaginem imp. in pecunia. χαρακτήρα τῆς φύσεως, 1V. 124, mox οὐσίαν vocat. χαρακτῆρας θεοειδεῖς, Ι, 714, quasi lineamenta Dei similia. χαρακτῆρας τῆς που λιτείας, ΙΙΙ, 638, leges, formulam, præcepta. χαρακτηρίζουσιν αἱ πράξεις τὴν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, 1, 34, designant, constituunt, faciunt, ut agnoscatur vid. πράξεις. χαρακῶν, ΙΙ, 1440, potest esse, cumulans, exaggerans, sed et, a χαράσσω, pungens, incidens (τέμνων) caprifcus. χαραχθῆναι, ΙΙΙ, 868, infamia notari. ταραχθή ναι minus convenit. Jam enim satis turbabatur Athanas. χαρίεν τι, IV. 560, lepidum et ridiculum factum. χάρις, Ι, 144, Novum Test. vel salus per Christum: ex oppos. νόμο; Μωσέως. 1, 627, vis prophete, qua famem induxit. III, 243, data dicitur jam baptizalis, sed non εναργώς, ut miraculis illam ostendere possint, ut olim. III, 1201, 1261, thaumaturgia. IV, 902, vis salutaris miraculorum effectrix, martyrum corporibus inherere creditu. IV, 1262, Spir. S. monitus, per Davidem lo-

quentis. V, 1154 extr., Evangelium, Joan. '. χάρις ἐν ἐμοὶ γενομένη II, 701, efficientia Dei, sublimem in aere ferentis Fzechielem. χάρις ἔχει συνεργούσαν τὴν χάριν, ΙΙΙ. 84, doctrina Evangelii. χάρις θεία, I, 520 extr., monitus. oraculum. χάρις Πνεύματος ἔγραψε καὶ τὸν νόμον, III, 85, monitus divinus. Αl χάριτος άμοιροι, ead. pag. et praec. χάριν συνεργούσαν, est auxilium Spir. S. ad virtutem, quo vacare dicit, legem. χάρις τοῦ Πνεύματος, Ι, 1171, 1424. 1128, vis prophetica. Deus per vatem. I, 1039 extr., vaticinatio. III, 1000. virtus, quæ putaretur sequi χειροτονίαν· et p. sequ. ἀρχιερατικὴν εἰ εδεξάμενος χάριν. χάρις τοῦ Πνεύματος προει δυία, 1, 1481. ut Gal. nr. 8. προϊδοῦσα ἡ Γραφή. χάρις τοῦ Πνεύματος προορῶσα, I, 1151, David per vim propheticam: aut, Spiritus sanctus per Davidem loquens. χάρις προφητική, Ι, 1171, virtus vaticinandi, divinitus excitata; vel, Spir. S. quoad loquitur per prophetas: nam ei tribuitur προθεσπίζειν, προλέγειν. χάρις προφητική συνέγραψε την ψαλμόν, Ι, 1299, per Davidem scil., aut David illa monitus. χάρις τοῦ προφήτου, I, 522, vis mirifica: et p. 524, lin. 10. χάρις χορηγεῖται τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Κύριον τοῖς φυλάττουσι τους νόμους, III, 442, quasi consequens amori et obedientia. χάριτος, ΙΙ, 629 extr., Evangelii III, 807, scientia templi construendi. χάριτος ἀλλοτρίοις, IV, 344, 1bris, non divinitus scriptis, sed errore refertis. Hoc plus ponit, quam νόθοις, etsi idem est. χάριτος ἀπο στολικῆς, vid. ἀποστ. χάριτος ἀποστολικῆς, ΙΙΙ, 905, virtutis mirifica. χάριτος ἀποστολικῆς ἐνέργειαν, ΙΙΙ, 355, in coercendis et puniendis improbis. χάριτος ἀρχιερατικῆς, ΙΙΙ, 805: vid. ἀρχιερ. χάριτος γεγυμνωμένη γνώμη, οὐδὲν δύναται κατορθῶσαι τῶν ἀγαθῶν, ΙΙΙ, 452. χάρις οὐκ ἐπαρχεί τοῖς προθυμίαν οὐκ ἔχουσι. ibid. p. sequ. init. χάριτος δόσις διὰ πίστεως, ΙΙΙ, 131, distinguit χάριν el πίστιν, et, hanc præcedere, illam sequi, ponit. Alibi dicit, sensum nostrum εφέλκεσθαι gratiam Dei. 8 accusativum hic regere ex mente Theodor. debebat, sequitur enim, πρὸς τὸ μέτρον τῆς πίστεως χορηγείται; et 132, τῇ πίστει μετρεῖ τὴν χάριν ὁ χορηγός, χάριτος δυνάμει, ΙΙΙ, 1168, virtuti mirifice Dei per sanctos se exserenti. Sic et 1169 init. χάριτος ἐξέπεσες. V, 1109, vera doctrina, re ete loquendi subtilitate. χάριτος ἐπισκοπικῆς, V, 895, quia simul virtutes afferri et quasi inseri per χειροτονίαν tali viro crederentur. ut per apostolos factum. χάριτος θείας ἀπολαῦσαι δυνατὸν διὰ πίστεως καὶ ἀγάπης, ΙΙΙ, 421, potest significare amorem Dei, favorem, auxilium ad sublimiora cognitionis progrediendi. χάριτος θείας γυμνόν, ΙΙΙ, 568, sine baptismo quo tamen haud prius usus, quam cum vellet in expeditionem exire. χάριτος θείας ἐμπλη σθεὶς, συνέτριψε τὰ εἴδωλα, ΙΙΙ, 999, προείρηκε τὸ ἐσόμενον, 940. χάριτος θείας ήξιωμένους, 1, 981, proprie vocat doctores divinitus instructos. II, 460, sapientioribus. χάριτος θείας μεταλαχεῖν ἔπει σε, ΙΙΙ, 979, ut Christianus fieret, baptizatusque forel. χάριτος νόμον, ΙΙΙ, 366, evangelica præcepta. χάριτος όργανα, II, 485, per quos loquitur Deus verus. χάριτος πνευματικῆς. ΙΙ, 1059, monitu divino, virtute prophetica. χάριτος πνευματικῆς ἀπο λαῦσαι, ΙΙΙ. 656, diaconos creari. χάριτος πνευμα τικῆς, ἐνοικούσης, ΙΙΙ, 240, quam mirificam virtutein. πρὸ τῆς χάριτος, ἄνθρωπον, ΙΙΙ, 75 extr., 76 init., nondum a Deo adjutum per Evangelium. πρὸ τῆς χάριτος, ἐν τῇ χάριτι, ΙΙΙ, 249, prophetas, ante Christi adventum, et in Christiana Novi Test. ecclesia. ὑπὸ τῆς θείας χάριτος εμπνεόμενοι, 250. χάριτος πρόδρομοι, vid. πρόδρ. χάριτος συνεργούσης, παιδίων ἔσται πατὴρ. ΙΙ, 325. τὰ τῆς χάριτος, ΙΙΙ, 649, rationem Novi Test. ὑπὸ τῆς θείας χάριτος, ΙΙΙ, 472 extr., εκωλύθην, Evangelium prædicare: a Spir. S. et monitu divino, qui et hanc doctrinæ gubernaret οικονομίαν. χάριτι, opp. νόμῳ, 1, 827. V, 1011, opp. ἀληθείᾳ. χάριτι θεία προσαγαγείν, ΙΙΙ, 1068, in clericorum ordinem recipere. episcopum creare. χάριτι, χάριτος, V, οι init., Nov. Test. χάριν, propter præponitur ge nitivo rei I, 689 med., 692 init. χάριν, Ι, 899, quod Deus pro animalium sacrificiis legalibus velit cultum moralem. χάριν vocat, quia est de formula N. T. et Evangelica, et peragitur auxilio Spir. S. χάριν opp. νόμῳ, Ι, 1575. ΙΙΙ, 359, μετὰ τὴν χάριν, patefacto evangelio, et jam vigente gratia. χάριν, ΙΙΙ, 555 med., Evangelium. χάριν ἀντιδίδωσι (Θεὸς) λαμβάνων τὴν πίστιν, ΙΙΙ, 423, auxilium ad bona et munera ecclesiastica peragenda. χάριν ἀποστολικὴν, IV, 1197, doctrinam. χάριν δώσεις, vid. δώσεις, rel meton. χάριν εἰρήνης ἀποδόντες, ΙΙΙ, 318, episcopis tribuitur. χάριν θείαν, III, 468, vocat, eique tribuit, quod varia et diver sa sorte sit usus. χάριν θείαν εφελκομένη γνώμη, III, 1103 init. χάριν θείαν ἐπεσπάσατο πόνοις, 11, 1215. χάριν θεότητος παρέσχηκε, IV, 148, divina Christi natura humane. Greg. Νaz. χάριν ἱερωσύ νης δέχεται, ΙΙΙ, 1925. χάριν καινήν, Γ, 859 opp. vo μικὴν λατρείαν. κρυμού χάριν, οἴκοι μένειν, 17, 493, frigore cogente, ad frigus vitandum. μετά τὴν χάριν, ΙΙΙ, 79, εἰ πρὸ τῆς χάριτος, priusquam ferent Christiani, et cum facti sint. οὗ χάριν, III, 1284, per quod; tali modo. χάριν οὐράνιον, vid. οὐράνιον. χάριν Πνεύματος, vid. πνεύματος. χάριν Πνεύματος πυρσεύειν. vid. πυρσεύειν. χάριν Πν. ἐφέλε κεται ἡ προθυμία, 111, 677. χάριν Πνεύματος, ΙΙΙ, 689, monitum divinum, de nominibus magorum Ægyptiorum. χάριν πολλὴν ὁμολογώ, ΙΙΙ, 190 init. parum congruit praemissis, πάντων περίφημα έως άρτι cum præsertim, velut explicaturus illa Pauli verba, addat, ἀντὶ τοῦ. Melius abfuerint; nam, quæ sequuntur, τοῦτο οὐ περὶ τῶν διωκόντων ἔφη, rel. egregie respondent Pauli verbis. Loco certe mota sunt ista verba, ἀντὶ τοῦ, χάρ. π. ὁμολ. Forte fuit: ἀντὶ τοῦ χάριν π. ὁμολογεῖν· cum vos debeatis gratiam nobis testari: nos spernitis ut sordes. χάριν τὴν ἄνωθεν ἐξωρήσατο αὐτῷ ὁ πόνος, ΙΙΙ, 1167. χάριν τῇ φύσει προστεθεικώς, IV, 26, in Coena sancta ut panis et vinum non mutata φύσει, adjunctam haberent χάριν, i. e. τὴν ἁγίαν τροφήν, corporis et sanguinis J. C. de qua ibi loquitur. χάριν τίνος ἡγνόησεν, I, 379. Qu. 37, tit. qua de causa, eficiente scil., non finali: quomodo factum, ut nesciret? τας χάριτας, IV, 563, beneficia. χάρισμα τῆς ἀγάπης, I, 1512, concordia fratrum. χαρίσματα, V, 100, oficia, commodorum copiam civilem,{Gefältigkeiten, Dienste. χαροποιοί pro χαροποί. χαυλιοδόντων, 17, 558 extr., videtur notare ipsos dentes apri, ut apud Herodotum (v. Philol. Thuc. p. 7), ex oppos. τοῦ νώτων. χαῦνον (το) καὶ χαλαρὸν τῆς ἁμαρτίας, 1, 20, ut corpus ob peccatum sit minus solidum erga vulnera, et iis cedat et quasi subsidat, vulnus admittat. χειμάρρους ἀνομίας, expl. I, 703. χειρ Κυρίου, 1, 518 expl. χάρις πνευματική. χειροθετεῖν, ΙΙΙ. 766, χειροτονεῖν. χειροποίητον πῦρ, 1, 187, non de coelo accensus. χειροποίητον φῶς, 1, 720, 721, quod homines accendunt. γεῖρας ἀδίκων τις ήνεγκε, IV, 590, injurias, cohalus. χεῖρας χρόνου οὐ διαφεύξεται τείχος, 18, 483. χειρὸς — καὶ μερίδος (ἐκείνων) χωρισθῆναι, 1, 774. Syllepsin babet τὸ χωρισθῆναι qua χειρός, quod potestatem notat, sign. liberari, qua μερία δος, quod notat morum et vivendi societatem, sig. abstrahi, purum servari. Sunt meri Hebraismi. χειρον, 111, 205, vocat cupiditatem matrimonit legitimi; e more sæculi sui. χειρότμητον νεών, ΙΙΙ, 605 init., forte χειρόδμητον, vel χειρόκμητον. χειροτονεῖν, de sacerdote et propheta, divinitus constituto, I, 124 de apostolis, p. 125. χειροτονήθείς κατάσκοπος, II, 955, constitutus: sine χειρο

covlᾳ quidem. χειροτονηθήναι, ΙΙΙ, tur τῷ ἀποσταλῆναι. χειροτονήσειν extr. de Deo. χειροτονητὴν βασιλείαν, Ι, 620. ἣν ἐχειροτονήθη. 144, substitui βασιλέα, 1, 47: Hypall. pro, εἰς χειροτονία, fit per ἀρχιερεῖς, I, 253, dona im pertire dicitur, ib. χειροτονία της βασιλείας, 1, 372, ut rex crearetur, vel metonymice, potestatem regiam sign. χειροτονία, Ι. 466, confirmatio et approbatio regis creati; nulla conditione του χειροτο νεῖν. χειροτονίαν, legitur pro κοινωνίαν. III, 836, n. 44: vid. κοινωνίαν. χειροτονίαν γενέσθαι, IV, 1179, ut alius in ejus locum fieret episc. χειροτο νίαν δεξάμενος παρά Θεοῦ, Ι, 449, a Deo creatus rex. χειροτονίαν ἐπὶ παντὸς τοῦ λαοῦ ἐδέξατο, 1, 571, i. e. ἀρχὴν δοθεῖσαν διὰ χειροτονίας. Antec. pro conseq. χειροτονῶν βασιλέας, 11, 1085: de Deo. κεχειροτό νηκε Παῦλος Τίτον ἀπόστολον, H, 225: et Timotheum. κεχειροτόνηκε (Deus) Πατέρα πάντων Abrahamum, iil, 51 init. κεχειροτονηκότα, 11, 659 regem Babylonis, qui eum regem fecisset. χειρουργηθῆναι, III, 858, chirurgorum opera curati sint. χειρῶν ταῦτα ἐπισταμένων, ΙΙ, 463 χελώνας ῥιζῶν, ΙV, 650, radicum partes abscissas, terrae mandala, ut nova exsurgat arbor. Χερουβίμ, ΙΙ, 689, expl. πλῆθος γνώσεως. χερσὶ (ἐν) φέροντες τὰς δωρεάς, I, 634, ante oculos, in promptu et copiose habentes. χεράλ, expl. 1, 562, vid. n. 1. χηραμούς, 1. 20, loca solitaria, speluncas. χηρεύειν, ΙV, 162, carere. χθες ἡμῖν εἰρημένα, 1V, 501, quia fingit, ut in Eranista, se quotidie velut pensum dialogi reddidisse, veterum more; unde p. seq. dicit, τῇ προτεραίᾳ. χθὲς ἐρεῖν ὑποσχόμεθα, IV, 605 init., quia relut in diurna pensa divisit disputationem. χθονίας δυνάμεως τὸ ἡγεμονικόν, 17, 771. χιλιόμβας, ΙΙ, 278. χιλιό161, 1V. 836 init., et paganis tribuit. χιλιόμβην, Ι, 568, durius ad formam τῆς ἑκατόμβης: et p. seq. χιλιόμβας, plur. pro singul., nam de eadem re sermo utrobique. χιλὸν τῶν ἀλόγων, ΙΙΙ, 1978, pabulum in pratis. χιτῶνα ἄῤῥηκτον τοῦ Χριστοῦ. III, 730, Ecclesiam fcto typo; cum dilogia tamen, ut et proprie intelligatur, quia addit: quem milites dividere noluerunt. χλευασία. ΙΙ, 423. χλιδής, ΙΙΙ, 620; IV, 360, cibo et potu lauto. χλιδῆς Συρακουσίας ἀπολαύων, IV, 374. Plato. χλιδεν, ΙV, 635. χλιδὴν ἐν Σαββάτῳ, ΙΙΙ. 465. χλιδήν Συρακουσίαν, ΙV, 983. χλιδών, expl. 404, 420, ex Aquila. χλιδάς, 11, 872. χοίρος δυσώδης, H, 1199, Julian. Apost. χορείας, IV, 924, martyrum in colo. χορείας των ἁγίων, ΙΙΙ, 348, in colo. χορείαν ἀστέρων, ΙΙΙ, 329; III, 171; IV, 498, stellarum 1° multitudinem; 2° cursum ordinatum et in varietate certumn. χορείαν εἰς χορείαν καλοῦσιν οὐρανὸν, ἄστρα, rel. II, 1124, ad laudem Dei. Nam olim chori canebant hymnos. χορείαν ἐν οὐρανῷ. ΙV, 786. Εργον angelorum. χορείαν κοινὴν, V, 103, laudem Chrys. in qua jam alii versati essent. χορείαν μετὰ τῶν ἀσωμάτων, ΙV, 1010, in colo. χορείαν συστήσασθα:, ΙΙ, 1460 init. pueri in camnino ardenti dicuntur. χορείαν ὡρῶν, iV, 496, vices anni temporum. χορεύων ἐν τῇ πόλει θρῆνος και μέλη, ΙΙΙ, 995, personans urbem, editus a circumcursantibus. χορεύοντας περὶ σελήνην ἀστέρας, ΙΙΙ, 1160. χορευούσα: σὺν αὐτῇ τῇ σωφροσύνη), ἀρετὰς, ΙΙΙ, 969, εί socias, simul presentes. χορὸς θεῖος ἀποστόλων, 1501. χορὸς ἀγγέλων, IV, 1964, ei tribuit verba unius angeli, natum Christum nuntiantis pastoribus: quod scil. firmarint sna doxologia. χορὸς ἀποστόλων, Ι, 783; V, 45, προφητῶν, ibid. χορός βασιλίδων, ΙΙΙ. 1228. domus imperatricis, cum ipsa. χορός δικαίων, ΙV, 1005. χορὸς τῶν διωκομένων, Ι, 897. χορὸς πατριαρχῶν, ίν. 816. χοροῦ ἀποστολικοῦ, ΙΙ, 294. χορού αναγνωστῶν ἠξιώθη, ΙII, 912, Julianus. χοροῦ τῶν προφη τῶν, Ι, 105. χορῷ ἀστέρων. ΙΙΙ, 1154. χορόν, ΙΙΙ, 1123, reliquos ascetas; III. 1254, coetum sub eo monasticum. χορὸν τοῦ διαβόλου, ΙΙ, 1639, vales, rel. χορὸν ἕτερον, Ι, 805, ad alteram partem, piorum, quia in choros dividit Ps. χορὸν μαθητῶν, IV, 1009. χορόν μαρτύρων, ΙΙΙ, 1245, diabolus intellexisse dicitur p. seq init. olci lecythum, consecrati εὐλογία e plurium martyrum corporibus. χοροὶ ἐκκλησίας, ΙΙ. 908, præter episcopos. χορῶν ἐκκλη σιαστικῶν, ΙΙΙ, 813, corporum: χοροῦ τῶν διακό νων, ib. χέρι expl. 1, 533. χορτασθήσονται, [, 701 expl. malis obruentur. χουν θανάτου, expl. I, 759 init. lene. χρᾶν ἐπαγγελλομένων, ΙΙ, 1329, oracula et monitus fundere se jactanctiun. χρᾶται, 11, 304. χρείαν (εἰς) καταστήσῃ σε τῆς ἐπικουρίας, 18, 59 extr., ostendat tibi.te egere, auxilio, cogat te ad illud confugere. χρείαν ἐλαίου, ΙΙΙ, 1166: χρήσιν, utendi ritum, in festo Pentec. χρείαν ἐμὴν πλη ρῶ, 1, 569, officium meum facio (nulla notione usus). χρείαν ξένων εἰπεῖν, ΙΙΙ, 832, scorto: illos velle, ut ad se veniret scortuum. χρείαν πληρούν: vid. πληροῦν. Alias sign. locum alicujus tenere, vicem ejus reddere. χρείαν προσευχῆς κατεδέξατο: vid. κατεδέξατο, εἰς χρείαν τοῦ προφήτου κατέστησεν, ΙΙ, 1137, faciebat, ut opus haberet vale; p. 1162, est εν χρεία. χρείαν στερεώματος ἐπλήρου το καταπέτασμα. ΙΙΙ, 597, loco ejus, signum erat. χρέος δοξολογίας ἐκτίνουσι, Ι, 1331 med. χρέος ἐκτιννύουσαι, Ι, 719; IV, 811, eleganter de diebus et noctibus, alterius decremento vicissim crescentibus, et contra. χρεών, de fato expl., IV, 850. χρήζει γενεαλογίας, ΙΙΙ, 385, negatur de Christo Deo non potest, non debet enumerari stemma ejus, quod nullum sit Dei. χρῆμα τῆς ἀγάπης, ΙΙΙ, 1145, ἡ ἀγάπη. χρήματα, 1924, mercedem habitandi. χρημάτων, II, 6, collecta in usum pauperum. χρημάτων διανο μήν, ΙΙΙ, 153, collecte. χρηματιζόντων υἱῶν Θεοῦ, ΙΙΙ, 380. χρηματικὸν κέρδος, ΙΙ, 761, opes. χρηματιστήν, τὸν συλλέγειν ἐπιστάμενον χρή ματα, IV, 4. χρῆσαι ταῖς ἀπειλαῖς, ΙΙΙ, 981, que minaris, exsequere. χρησάμενος τῇ Ἐφέσῳ, 111, 401: vid. Ἐφέσῳ. χρησαμένων ἐν τέλει, vid. τέλει. χρησε μένους ἀδικίᾳ, Ι, 185, qui aliquid injuste fecerint. χρήσασθαι τῷ δικαίῳ θυμῷ, Ι, 411, monstrare iram poena. χρῆσθαι θυμῷ, παρανομίαις, 1, 544, exercere. χρήσεως τῆς αὐτῆς ἐστι, V, 979, eodem sensn eadem conditione adhibetur, ut sit notio negativa. χρήσεως κοινῆς, I, 775, usu proverbiali. χρήσεως προφητικής, ΙΙΙ, 76, ut Isaias hoc vocabulo utitur. χρήσιν τοιαύτην Πέτρου, ΙV, 213, quod sic loquatur, eo vocabulo utatur. χρήσεις, 17, 378 extr., 383 extr., 1178 med., 1219, modes loquendi. χρήσεις ὀλίγας ἐκ παμπόλλων, IV, 69, forte leg. ρήσεις, loca PP. allata. χρήσεις sint modi loquendi. Sed illud aptius h. 1. χρήσεις πατέρων, V, 68, modus et sensus, quo utantur vocabulis. χρήσιμος πυρὶ μόνῳ, ΙΙ, 1427, titio. χρησμοδοτήσαντα, I, 529. Obs. 1° minus usit. 2 de homine; 3° de propheta vero: alias χρησμὸν οι χρησμωδεῖν falsis magis vatibus tribuit. χρησμολογίαν ψευδή. 11, 553, semper de falsis. χρησμούς. ΙΙ, 507. nit., Jeremiæ, veras ergo b. I. predictiones.

χρυσία τἆλλα, ΙΙΙ, 1188, ornatum ex auro. χρυσίοις ὡραϊζομένη, ΙΙΙ, 1490. χρησμωδῆται. ΙΙ, 536, falsa, et contraria vere divinis. χρησμωδοῦντες θεῖοι προφῆται, IV, 455. χρησμοδοτούμενον, V, 89, aut ω pro o, aut totum pro χρήσμοδ. χρήσονται τῇ ἐφόδῳ, ΙΙ, 1437, τὴν ἔφοδον ποιήσονται. χρηστεύεσθαι, IV, 232, levis, mansuetus esset, non sese ulcisceretur, neque indignaretur, imo deprecaretur pro hostibns. χρίσας (δ) 1V, 58 init. Christus, qua Deus, χρισθείς, ut home. Eust. χρίσμα μυστικόν, vid. μυστ. χρίουσι ἀντὶ χειροτονούσι, 1, 407 et 411. χρίσεις, τὰς χειροτονίας. χρίσασθαι τοῦτο, ΙΙΙ, 1184, prc τούτῳ. χρίσις pro χειροτονία. Ι, 466. χρίσεις, τὰς τοῦ λαοῦ χειροτονίας, 1, 411, 466. χριστε μπορείαν, III, 729, quod Evangelium et munus sacrum ad quæstum verteret. χριστιανικῆς ἀγάπης, ΙΙΙ, 1033. χριστιανικής προσηγορίας, ΙΙΙ, 725. χριστιανικὴν πολιτείαν, Ι, 682, formulam evangelicam, rationem Novi Test. χριστιανικὴν προσηγορίαν, ΙΙΙ, 659. χριστιανικής δόξας, IV, 691. χριστιανόν, V, 930, synonymum ponit τῷ ὁμοουσιαστῇ, 944. χριστιανοί, ΙΙΙ, 857. orthodoxi, non Ariani. χριστιανῶν, ΙΙ, 797 orthodoxoram qua Christum, non Arianorum. χριστιανικὴν ὄνομα, ΙΙ, 1018. Χριστός, 1, 777, κοινὸν ὄνομα, regum, vatum, sacerdotum, ΠΙ, 732 init., de divina (unice) Christi natura, qua Λόγου, vid. et σωτήρι. V. 1081, junctim semper intell. de utraque natura. V, 1103 expl. optime. Χριστός, Θεὸς ἀνθρώπῳ ἑνωθείς, V, 1101. Χριστός, μετὰ τὴν ἐνανθρώπησιν ἐκλήθη, IV, 228. Χριστοῦ. ἀπὸ Χρ. καλουμένας αἱρέσεις, 18, 79, in doctrina de Christo errantes. Χριστοῦ νόμων, ΙΙΙ, 1061, Ecclesia: sunt enim de creandis episcopis. Χριστοῦ προσηγορία, ΙΙΙ, 338, ut vocemur ministri ejus. Χριστὸν ἀντίθεον, vid. ἀντίθεον. Χριστον, 18, 382, vid. Μονογενή. χριστοί, Apostoli vocantur, I, 361. χριστοί (plures), οὐδεὶς δὲ αὐτῶν συντεθείς τῷ λόγῳ Χριστός, ν, 1105. χριστούς, ΙΙ, 342 expl. άφωρισμένους εἰς τινα χρείαν ὑπὸ Θεοῦ. Χριστοτόκον, vid. Θεοτόκον. χροάν, ΙΙ, 1021, aut pro χρόαν, aut pro χροιάν. χροιάν, Ι, 436. Cod. χρόαν. χροιάν, IV, 475, pro χρόαν, 593. χρονικὸν τὸ γεννᾶσθαι, vid. γεννᾶσθαι. χρονικὸν υί», ΙΙΙ, 993. Ariani Christum faciunt aliquando artum, von æternum. χρονιτών. Υ. 965. χρονίτας, 966, orthodoxos vocant Ariani: ipse expl. χρονίως sign. tarde. κατασχεθείσας, III, 1029, diu, alias χρόνος ενήλλακται, Ι, 770 extr., 771 med., quia præteritum pro futuro, vid. Ind. rer. χρόνος τῆς γεννήσεως, ΙΙ, 1672 init., pro καιρός. χρόνω πρεσβύ τερος, 237, natu major. Pleon.; nec χρόνος hoc usu solemne. χρόνῳ ήνθει. III, 1189 init. juvenis erat. τῷ χρόνῳ δουλεύειν, IV, 943 init. Si sign illud, quod Latinis, tempori inservire: primo χρόνῳ erit pro καιρῷ· deinde non erit, accommodare se tempori, sed, uti occasione oblata ad obsequium toŭ πάθους - sed minus congruit contexto et opposito, ἐπαινεῖν. Malim reddere, servire tempore, per tempus, decursu temporis venire in servitutem toū πάθους· cui sensui aptum sequitur: τὸ πάθος ἕξιν ἐργασαμένους, quod ft τῷ χρόνῳ. Possis et intor pungere, δουλεύειν. scil. τῷ πάθει, τῷ χρόνῳ τὸ τ. ἕξιν έργ.—χρόνον ὑπὸ χρ. οὐκ ἔσται τὸ αἰώνιον. 18, 184 extr. χρόνοις, ΙΙΙ, 136, opp. αἰῶνος. Illud cum rebus, hoc sine rebus, vicissitudini subjectis. χρόνους, V, 80, annos. χρυσίνους, ΙΙΙ, 896. pro χρυσούς, nummos. χρυσίτιν γῆν, IV, 539, 758, auro felicem. χρυσοπάστων ἱματίων, ΙΙΙ, 1304. χρυσοτελῶν, IV, 1101, talia facta dicit sub præside proxime priori quindecim millia jugerorum: antea fuisse decem tantum millia. Ergo quinque millia adjecta ταμιακοίς, den Cammer-Gütern, cum reliquis ἐλευθερικοῖς, privatorum, amplius non solverunt tributum: cujus deficiens pars imponeretur reliquis privatorum fundis, ut conficeretur summa imperata. χρῶμα τέχνης, 18, 540, textoriæ et Phrygionics, vel acupictoriæ, colores et imagines inducentis vestibus. Forte tamen legendum, χρήμα θεόσδοτον τῆς τέχνης το χρήμα. Vix dubito, quin ita sit le gendum. χρώμεθα ἀνταγωνισταῖς, IV, 114, habemus, experimur. χρώμενος τῇ διαθέσει, ΙΙ, 546, ostendere eam, servare, ex ea vivere. χρώμενος τελειό τητι, ΙΙΙ, 1146, habens, ostendens, exercens. χρωμένη σώματι, ΙΙΙ, 1292, habens. χεχρημένος προσώπῳ, Ι, 1316, ex eorum persona loquens. κεχρημένος θεολογία, III, 225 init., ex instituto tractans doctrinam de persona Christi. κέχρηνται πράγμασιν ἀκολάστοις, 1, 210, lasciva opera faciunt. κεχρήσθαι τῇ φύσει, vid. φύσει. χρώννυμι, vid. κεχρωσμένη. χυδαίοι quid? I, 120. χυδαιότης τῶν ἐννοιῶν, V, 29, effusse auge. χυτρογαύλους expl. 1, 471. χωλεύειν περὶ τὰς ὑποστάσεις, ΙV, 79, minus recte sentire, unam tantum ponendo. χωλεύῃ ὁ ἔπαινος, IV, 1097, imperfecta laus sit, ei pars aliqua desit. χώρα μετανοίας. II, 129, conditio, facultas, tempus. χώραν ἔσχεν. ΙΙ, 360, adventus Christi necessarius fuisset, feri debuisset. χώραν ἐλάμβανεν ἡ χηρεία, II, 857. χώραν οὐκέτι ἐχούσης κατὰ τῶν ἀνθρώπων τῆς ἁμαρτίας, ΙΙΙ, 605 extr., ut non pos sit eos, 1° damnare vel accusare; 2° invadere et vincere. Illud hic imprimis spectat, quia loquitur de extremo judicio. χωρεί τι πρὸς ὑπόθεσιν, V, 85 extr., sensum commodum non habet; debet esse aliquid, quod notet, defcere, cessare, cunctari, ac fortasse χωρεῖν sic accipiendum, et legendum, χωρεῖν τι, quasi ἀναχωρεῖν, ὑποχωρεῖν. Plura enim hic sunt minus Græ ca. χωρεῖν τὴν μάχαιραν ἐπὶ τὸν δράκοντα, 1, 1339, eum ferit; vel, de eo dicitur. χωρεπισκόπων, IV, 1492, vicarios episcopi, per pagos, χώραν presbyteros vocat, qua ordinen et dignitatem: sicut in nostra militia, qui centurionis, centuriam habentis vice preest, manet succenturio, Lieutenant, sed qua munus dicitur Capitain, Stabs-Capitain: aut chlliadis regendæ vicarius, Oberster. χωρήσει άνθρωπος εἰς Θεόν, IV, 129, sociabitur Deo, ad eum veniet; εχωρήθη ὁ Θεὸς εἰς ἄνθρω πην, Christus humanae nature sociatus. Minus sane diligens oppositio; ac pene fanatica, qua priorem partem; sed non urgenda, neque ultra consilium porrigenda. Iren. χωρητικόν, ΙV, 943, opp. ἀστόν. χωρητικοί, ΙΙΙ, 826, 1928, 1933, vicani, pagani, opp. αστοί. χωρίζεσθαι τὸν Λόγον τῆς ἀνθρωπότητος, Υ, 1110, non qua ἕνωσιν, sed qua rationem et conditionem, ut sua reddas humanitali, sine συγχύσει. χωριζομένων, 1, 230, degressis, ex Hebraismo 01. χωριζομένοις, ΙΙΙ, 204, abstinentibus, in conjugio quidem legitimo, a concubitu, ad tempus. χωρίζων ται κἂν ἀλλήλων αἱ κακίας μὴ χωρίζωνται, ΙΙΙ, 998. Ad priora relatum, sensu caret. Punctum pone post ἀνομήματα, et comma post χωρίζωνται, με ἄπιστα sit consequens, hoc sensu; ac si non separentur scelera, i. e. junctim ponantur et cogiten-

tar, non singula, sed uno velut aspectu, inereaibilia sint sic quoque incredibilia. Possis tamen, quia et hoc parum apte dicitur, sic interpretari, ad priera relatum: etsi ne nunc quidem (Theodoreti ætate) malitia hominum inter se ab aliis abstinet, parcit. Cyrillum tangit, quem sensisset. xwpixol, opp. ȧo, I, 601, sunt homines in agris degentes. χωρίον τοῦ παραδείσου, Ι, 44, situs paradisi: aut, ipse paradisus. ywplov, 1, 121, bis, locus, textus Ser. sacræ. II, 225, 379, 1414, 1567. III, 89, 271, 272; IV, 43, 947; V, 45. yoplov, II, 1127, vocat mare. xwpiov toÛ Xpiσtov, III, 957, ecclesiam. ywρίον εὐαγγελικὴν ἀνεγνωκότος, ΙΙ, 1154. χωρίον παρανομίας ἐλεύθερον, IV, 601, coelum. χωρὶς Ἰησοῦ Χριστοῦ λαλῇ, IV, 51, ita ut non doceat, aut prave doceat, Jesum Christum. Ignat. xwpis, V. 1034 extr., opp. xposxúvat ergo illud est, separatim habe, Deo parem ne pone, ne adora. χωρίσει τοῦ καταλόγου, 1, 948, delebit. χωρισθεῖσι τῆς τῶν πατέρων διδασκαλίας, II, 828, sign. aut, qui illam non audissent, præsentes, cum tradebatur, haud fuissent: aut qui illam reliquissent, neglexissent. xwprotos, II, 78 init. degresso ab illa. Hebr. χωρισθῆναι in syllepsi, vid. χειρός, χώρισον, ΙΙ, 845 extr., de gladio; εἰς ὁπότερον βούλῃ µépo;. Aut sign. cæde; aut lege, xwolony, i. e. opμισον. κεχωρίσθαι ἐκτάσει καὶ συστολῇ ἀπὸ τοῦ Harpdę, IIÎ, 1037: Filium affirmabant hæretici; quasi sese extenderit, vel extra se porrexerit Pater, et hæc velut anoppola in Filium contracta constiterit. κεχωρισμένην ἀληθείας συνείδησιν, ΙΙΙ, 798. κεχωρισμένον θανάτου, Ι, 774 init., ubi nulla sit mors; ad Hebr. vi, 26. κεχώριστα: ὁ γάμος τῆς po:xɛlas, II, 1315, differt. χωριτικοῖς, Ι, 1105, opp. ἀστοῖς. Cod. ἐπιχωρίοις, quod h. 1. alienum. χωρίων συναθροισθέντων, ΙΙΙ, 1237, hominibus e multis vicis. χωρῶν θείων, ΙΙ, 1621, pro τόπων. Y Ψαλμικὸν ἐκεῖνο, ΙΙ, 894, ῥητὸν, χωρίον. ψαλμικὸν σχῆμα, ΙΙ, 388, vid. σχῆμα. aby, inscribi negat ps. xxıv (xxv), quia sit προσευχή. Sane et Paulus 1 Cor. xiv, 15, ψαλῶ et mposɛúsoμat ut distincta ponit. At of O' habent h. 1. aubs, et ipse ponit. ψαλμωδίας εὐρυθμίᾳ, V, 100, Chrysostomo tribnitur. ψαλμωδούς, ν, 77, pro ψαλμῳδούς. ψεκάδος, ἀπὸ τῆς, ὑετόν, vid. ὑετόν. Jeudovúµm, V, 1122, errantium, fallentium. Eubouç, IV, 777, quod mala prædicere Bileam gestiebat Israeli, contra, quam vellet Deus, et eventurum esset. ψευσάμενοι αὐτῷ, 1, 1185, non servantes ei promissa, fallentes. ψηλαφᾷ τα μέτρα τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ, ΙΙΙ, 255, penetrare et comprehendere laborat: ea tentat: entame. Inlayño, III, 883, professionem suam, agnoscere ejus errorem, retractare. ψηφισαμένης αὐτόν. ΙΙΙ, 983, cum eum vivus etiani tunc nominasset, commenda set, monstrasset creandum, ψηφίσασθαι δέξασθαι τὸ μὴ δέξασθαι, vid. δέξασθαι. ψῆφον ἀπήνεγκαν τῷ ἀλάστορι, Ι, 951, si sensum hæc habent ppl tepov, additum, sign. paulo post, pro μικρόν, ἀλάστωρ est Res Assyriorum: ψήφος, pœna Dei: ἀπήνεγκαν pro ἐπήν. fecerunt, ut paulo post puniretur. Unpov Bavátov, III, 291, opinionein de morte inevitabili; metum, desperationem vitæ. Inov xpivais, III, 30. nov νικῶσαν ὀρεγούσης αὐτῷ, ΙΙ, 204, absolvente illum. ἀπὸ τῶν ψήφων τὰς ἐπωνυμίας ἔχοντας, ΙΙΙ, 555 qs. ψηφοκόποι, ψηφολόγοι, ψηραμοιβο, prestigiatores, Taschen-Spieler. ovov, IV, 392, sine aspiratione, Hebr. Deum notare, dicit. 46xç. 1, 845, expl. cupiditates. fourfov cauvex quid? I, 106, aliter scribitur apud to 0. Syri vel Chald. interpretationem sequitur Th. ψυχαγωγεῖν, 1, 57, erigere, solari. ψυχαγωγών, 1, 94, consolaturus. Juxaywyla, I, 83, solatium, morori fallendo voluptas. fuxh, 1, 480, mire in hoc negatur. Juxñç xáðapσις, vid. κάθαρσις. ψυχῆς διὰ τὴν ψυχὴν, νοῦ διὰ τὸν voūv, IV, 63, opus habuit Christus ad humanitatem. Distingu. ergo sou et ψυχήν, Greg. Νaz. ψυχῆς καὶ vou dialpesiv, IV, 1174, inducit Apollin., improbat Theodor. ὑπὸ τῆς ψυχῆς κυβερνώμενον σῶμα, ΙΙΙ, 278, extr., a mera anima, destituta auxilio Spir. sancti et sapiente terrena. Juxty, 1, 746 init., videtur intelligere divinam Christi naturam, et onéqua humanum; sed miscet Christum et pios, de quibus antea explicaverat. Juxhv loyixhv, IV, 363, Christo aufert Apoll., tribuit ahoyov, quam et qutixhy, vel (wrixhy, vocant, ratione carentem, cujus usum to Aby suppletum, diceret. quxhy op 60sov, IV, 280, vos, te; ad Sporacium. ψυχὴν φυτικήν, ζωτι τὴν, λογικήν, IV, 73. ψυχικῆς, ἐκ τῆς οὐσίας, IV, 420, corpus assumnpsisse Christum, dixit Valent. Yuxixhv Exov ovolay oua, IV, 300. Valentin. commentum. Quxixà náθη, ψυχικὰς φωνὰς, V, 1090, quæ tantum in ani mam vere humanam caderent, eamque inesse Christo, ostenderent. Quxixols, 1, 547 extr., possunt esse ratione præditi in quibus non quo:v, originem a bonis parentibus, sed, yvwuny, dicit xpately, voluntatem et sensum. Sed esse possunt etiam terreni, impii, ut Manasses, ex Hebraismo. fuxoûtal to owμa, V, 1091, anima ei jungitur. inditur. ψυχοφθόρων δαιμόνων, IV, 521. ψυχωθὲν νοερῶς σῶμα, V, 8, a ψυχῇ νοερα habi tatum. ᾠδαῖς, γοητευτικαῖς, ΙΙΙ, 1211. ᾠδὰς ἀλεκτρυό νων, 1, 1475. ᾠδὴν, τὴν διαμαρτυρίαν καλεί, ΙΙ, 192. wony perálny, IV, 131, in eam scripsit HippoIytus M. in canticum Mosis, Deut. xxxii. ¿õhv µɛYaλny, V, 73, Deuter. xxxii. ᾠδικῶν ὀρνίθων, ΙV, 724, 814. wdiva the Evosбcias, IV, 370, errorem, quem animo agitaret. ὠδῖναι εὐλογίαν τὴν γλῶτταν, IV, 777, pronuntiare. wolvast, IV, 732, particip. aor. 1. woive moÀλάκις ποιήσασθαι σύγκρισιν, Iil, 584 init. voluit, professus est, significavit, incepit. divery to Up aupav, II, 1121, ut aura ex igne spiraret. wives, 1, 703 expl. diveç, IV, 533, hic esse videntur menstrua mulierum. qua dicit pubertatis signum esse iis idoneum. Sane aliter hic intelligi nequit. Quot enim aut nunquam, ant sero pariunt! ὠδῖνες ἀνθρωπίνων λογισμῶν, II, 1382, fructus, inventa, productions. ὠδῖνες ἀσπαρτοι καὶ ἀλόχευτοι, 1, 291, partus Mariæ. Give varov, 1, 501, 504, 497; III, 24; IV, 876, pluviæ. wives to mavayiou Пveuatos, II, 361, multitudo Christianorum subito collecta. wives napádogo, I, 175, virginis Marie. ἐξ ὠδίνων ἔσχες τὴν ἰσχύν, II, 1147, statim ut natus es. lvy, III, 1186, e quo natus est. ὠδίνων κοινωνήσαντος, ΙV, 609, fratre. ὠδίνων κοιvwds, III, 849, frater, proprie dμountpios sed hic a Patre potius aut, imperii curarum socius. ἐξ ὠδίνων μέχρι ταφής, 1, 1457, cod. ἐξόδιον, νίκ hic explicanduin. Illud aptum tw, μexpɩ Tays. Intell. per hypallagen; matris enim sunt dives • hic de nato serino. wowy olxsiwv, IV, 531, mentis, cogitatorum. ὠδίνων πνευματικῶν τετυχηκότα, ΙΙΙ, 7, Christianum ab eo factum. wdivwy rovnpwv àpžáµsvos, III, 965, qui dudum concepisset errorem.