INDEX IN OMNIA THEOdoreti opera. Numeri Romani tomum, Arabici paginas indicant editionis Schulzii quas typis grandioribus in textu exprimendas curavimus. Aaron, propheta Mosi, i, 131. Aaronis posteri soli e Levitis sacerdotes, 343. Abel cur primus mortuus, 1, 58. Abimelech binominis, 1, 945. Abimelech, Æthiops, apud Jerem., III, 103. Ebedmelech, forte Abdimelech, cum i paragog. Abitus, asc. II, 1144 Abrahamus an satis pie signum petiverit, I, 77. Abrahami sacrificium quid significarit, 1, 79. Abrabami honor, V. Tip. Abrahamus pellicem an malo exemplo babuerit, 80. Abrahamum cür tentarit Deus, 85. Abrahamus cur volucres non diviserit, 179. Abrahamus veræ doctrinæ de Deo propagator, IV, 675. Abrames, agri eccles. possessor in ustus, IV, 1068. Acacius Berehensis episc, III, 1020. In Syria, et ipse asceta antea, 1126. Extr. Acacius, Cæsar. episc., III, 812, 893, 909. Probat coucil. Nicæn., III, 902. Acepsemas, III, 1007. Alibi Acepsimas. Acetum Judi Christo obtulere, ut mala vitis, II, 198. Achaicus, ejus Ethici libri, IV, 919. Achillas, episc. Alex., III, 725. Arii socius, 729. Acrisii sepulcrum Larissa, IV, 909. Acta Apost. faisa circumferunt Quartodecimani, Adamantius scr. contra Apellam, IV, 518. Adamo ante lapsum anima ia parebant, I, 20. Adami nomen ab Edem (pro Eden) ducitur, 40 Adamus et Eva cur non statim mortui post peccatum, 52. Adamus alter, Noachus, 66. Adamo cur præceptum datum, 328. Adamum imitatus Saulus, 377. Adamum invenit Theod. in psal. xxix (xxx), 789. Adami delicto captivi homines, per Christum restituti, 1011. Adamum in aðŋ xɛípɛvov Christus in cœlum evexit, 11, 218, v. &my. Adami peccato Christus opposuit suam justitiam, 235. Adamus pater APÓνTOS alwvos, Christus to μEdovo. 236. Adamo præceptum facile datum, III, 74. Adamí delicto præviso, omnia mortalia fecit Deus, 88. Adami delictum et malum ut in posteros redundarit, IV, 198 seqq Adamo quale præceptum datum, 674 extr. Adeps, virtutis imago, 1, 182 extr. Adiabene, olim Assyria, III, 1120. Adonai, expl., II, 696. Adoniam cum Arauna eum lem habet Theod, 1, 454. Adrianus imp. delevit Judæos, 11, 213. Eliam vocavit Hieros. Consecrat Antinoum. IV, 908. Adulterium, v. pµoixɛía. Malum esse, et barbari norunt, I, 75. v. Barbari. Edesius, v. Frumentins. Egypti aqua unde ad mutandum Magis, I. 136. Ægyptium iter Christi invenit Th. Jos. xix, 1, 11, 280. Ægypto egressi Judæi, nati dicuntur, I, 1093. Egyptii bɛoTOLOUνTO naturam aspectabilem, 3 Egyptii cur ex aqua primum vexati, 135. Nilum Deum habebant, 135. Cur recipere pecudes a grandine jussi, 136. Cur in aqua pererint, 113. Ab Ægyptiis Dεonotoúμeva sacriticare jussi Israelitæ, 176. Ægyptios Græci adiere, ob sapientiam, 40. Egyptiorum magi quatenus idem feceriut Mosi, 134. Egyptum post interitum Pharaonis in mari, cuyaĺpWTOV fuisse, ait, Ethiopibus, 1, 1151. Ergo invasisse illam Ethiopes, post illud tempus, ponit. Egyptus a Romanis in septem eparchias descripta, 11, 256. Ægyptus velut insula, 284. Egyptum habitarunt Persarum coloni, 929. Egyptum adiere philosophi vett. IV, 733. Ægyptiorum turpissima superstitio, 784. Ela, vel Alon, ad sinum Arab., I, 539. Elia (Hieros.). v. Adrianus. Aiam transfertur concil. Tyro, III, 821. Eon expl., III, 546. Equalitas hominum noxia foret, IV, 866. Aer, IV, 501. Eschylus Trag., IV, 799. Esculapii facta et fata, IV, 905. Estas, Christi adventus, 1, 1398. Actates plures et Christianorum, 11, 51. Eternos quidam vocabant principes Theod. ætate, in contractibus scribendis, II, 1163. Ethiopissa Mosis uxor, 1, 256. Æthiopum colonos habitasse putat Th. in Palæstina, ubi Gerareni, I, 575. Unde accolas Judæis ponit, 586. Aelius, προϋπάρχειν Christo Patrem ἀνάρχως dicit, 111, 750. Init. Aetius, Lyddorum episc. 751. Aetus, Eunomii magister, diaconus creatus, 888 Aelii error, IV, 354. Aelil repì ápɛoxóvtwy (De plac. phil.), 801. Amatus Dei, facilitatem efficiendi notat, 1, 59. Afri, v. Libyes. Africa olim Libya, II, 900. Oram intelligere videtur, quia Carthaginem facit metropoliu. Ager universam terram sign., 1, 91. Ag ippa Castor ser. contra Basilidem, IV, 293. Alia, Dei nomen, Jehovah, 1, 133. Alexander M. V. Macedones. Hieroso. venit, If, 379. Interfecit Darium, 1215. Eo mortuo ut divisa imperia, Alexander, episc. Alexandr. III, 725, 784. Arium frustra monitum e,icit, 726. Resistit Ario precibus, 796. Ejus epist. ad Alex. Cpolit., 728. Alexander, CPolit., III, 727. Alexandrini episcopi, III. 725: Post Athanasium, Petrus, Timotheus, Theophilus, 1059 Gregorius, 828. Georgius, 856. Petrus, 983, Lucius, 985. A.exandriæ epise. soli Egypto præest, IV, 1157. Alienigenarum usu Judæis cur interdictum, 1, 498. Allegorias odit Theodoretus, I, 52, nempe in historia, secus in prophet. sed e Dilogia. Allegorica interpretatio non tollit historiam ipsam, 299. Allegoria nimium studium reprehendit Theodoro, 603. At ipso quis minus eo vacuus, 981, ubi nubes expl. prophetas et apostolos, ps. LVI, (LVH,) 11, nullo fundamento. Add. 1398, ad. psal. cix (cx), ubi mire argutatur. Item II, 6 seqq vere quidem, qua Ezechielis alegoriam; hic enim consilium patet, et declaratur, ad quem pertinent At de Cantico Sal. egregie nugatur Item 146, ubi Assyrium inteliigit diabolum. Alleluia, I, 1399. Recte expl. ex Hebr. Add. 1589. Altare e lapile quadrato fieri, quatenus prohibuerit Deus, 1, 154. Ferro ad illud exstruendum sane usi Judæi, 154. Altare trans Jordanem, 314. Altaria Dei cur_plurali numero, 654. Cupidius ibi, quam subtilius. In altari sacerdotes Novi Test. calcant vinum, refertur ad Co nam, 634. In altari consistere imperatorem vetat Ambros., 1050. Et ipse imp. deinde veretur, 1051. Amazonim, Libyca gens, I, 578. Gerarenam quoque habitabat, 575, nempe ut colonia v. n. 3. Conjecturis tota res nititur, orta forte e corrupta versione twv 0', Hebraicum retinentium, et 7, ut legerint, retinentium materialiter, p. 586, vocat accolas Æthiopum. Ambrosius quid Theodosio fecerit, v. Theodosius. Ambrosius e civili vita episc. factus ante baptismum, III, 934 seqq. Ambros. De Fide cathol., IV, 215. Ambros. Expos. id., 139. Epist. ad Gratian. imp., 142. De iucam. contra Apollin., 144. Contra Apollin., Ambrosius fortis contra Justinam et Valent., II, III, 1042. Ambros. Scr. De incarnat., IV, 1352. Hic liber a Martino mittitur ad Orientales, 1352, congrua Theodoreto docet, 1312. Amelius. IV. 751. Laudat verba Joan. de Aóyw. Amen, Hebraicum esse notatur I, 1365. Respondetur

doxologiæ sacerdotis inter sacra, 1365. Amen qui dicit, socius est sacerdoti in doxologia, HI, 2941 (ad ritum et tunc obtinentem). Amicitiam Pythagorei e beneficio repetunt falso, IV, 1034 exir. Amman, v. Philadelphia. Amman, disting, ab Ammon, ponit in Arabia, Philadelphiam vocari, ait, II, 844 extr. Dicit To 'Appav, a condictore. Alibi et illum vocat Amman ut 818 extr. " Ammanita (sic semper fere, pro Ammon.), Arabiæ pars, 11, 256. Ainmon, Moab, Edom, allegorice expl. II, 1291 seqq. Ammon, 1532 Vocat Jovem Hammonem. Ammonius Saccas, unde dictus, IV, 869. Ejus discipul. Origenes et Plotin., 869. Amor, nor timor, decet perfectos, I, 1402. Amor cum fide, evangelicus, III, 442. Amoris in Christum.gradus, II, 51. Amorem sui satis magnum esse, dicere potest Christus, 11, 60. Nimis arroganter qua homines, et indignum Christo, cujus amorem dicat pérpov Eyev. Amor divinus et purus ascetis causa vitæ asperæ amande, UII, 1296 seqq. infernum mavult cum Christo, quam cœlum sine illo, 1305. Ejus exemplum Petrus, 1306 seqq. Amor Dei ipsius causa, non ob beneticia, vigere debet, 96. Et in inferno, si res ita tulerit, 96. Est ille Feneloni purus amor. Amor Dei separatur a servandis ejus præceptis, 442. Ita ut non omnes, qui eum ament, illä servent. Male quidem, si subjecta sic distingu. ac non res; illud velle videtur, quia dixit où nãow &c. Amor Dei, theoretica virtus, 108. Quæ versetur in contemplatione ejus intima, ex adoratione animi per usum cum Deo. Ascetis hæc data, ambitiose. Amor purus, II, 127. Ut malis in gehennam incilere, retento amore Christi, quam regnare, id est, coelo frui, sine amore illius. Hunc Paulo reddit, e Rom. vIII. extr., et perfectissimum ponit, aponsæ proprium. Amorite pii primitus, I, 78. Culpa eorum quomodo impleri dicantur, 1, 78. Amorrhæum pro incola poni Hebræis, dicit Th. I, 506. V. Ind. Gr. v. 'Apoppai nempe Palæstina, per synecd. unde Rabsacen Amorrhæum dicit, alibi Judææum. Amphilochius, III, 1044. Ut Theodos. ab Arianorum favore averterit, 1044. Aperuit deliria Messal. IV, 568. Amphiloch. icon. in verba: Pater est major me, 66, 152. In verba: Non potest Filius. rel., 67, 152. In verba: Amen dico vobis, rel., 248. In verba: Puter est major, 218. In verba: Si potest, calix, rel.. 219, contra Arian., 249. De Fil. 250. In verba: non potest Fil. 250. Amphion, episc. Nicom. post Euseb., III, 800. Amplificatio, v. Gradatio. Anacharsi Græci omnes barbari, IV, 811. Anacharsis Asce is non plane absimiliter vivit, 1025. Anagogica interpretatio Vet Test. Vid. suo loco singula, ut tabernaculum, sacrificium, rel. in primis LeviLici loca. Anaphora historica, 1, 401, 484. Anarchia, grave malum, 1, 326,311. Anastasius episc. Rom, II.1063 Anathema ab Asreta imponitur imp. Theod. Jun; irrftum ab episcopo declaratur, III, 1079. Ab imp. toleratur, 1079. Anaxagoras primus mentem præfecit rebus, IV, 733. In Egypto fuit, 733. Anaxarchi fortitudo, IV, 919. Dictum, nríoσe tòv Jú)axov, rel. 919. Anazarbi episc., III, 751. Ancyræ episc. Marcellus, III, 831, 832, Ancyrogalatiæ, Andorides, IV, 881. Angelorum originem cur taceat Moses, 1, 4. Cur per angelum locutus sit Deus cum Hagare, 1. 4. Per angelos lex data, Angeli singuli curant singulos homines et populos, 6. Qua posterius, affertur Deut. xxx, 8. Angeli debent esse in loco, quia circumscripti, I, 7. Ergo post coelum et terram facti. I, 7 Angeli simul creali. 50. Angeli non sunt filii Dei (Gen. vi), 58. Angeli apud Abrahamum vere non comederunt, 82. Angelus visus Abrahamo et Jacobo, Deus Filius, 97, 98, 100. Angelus Mosi visus, Filius Dei, 121. Angeli non egent cibo, 115, Ministrasse dicuntur manna, ibid. Angeli operam navant Christo illustrando, 290. Angeli non invadunt honorem Dei, 353, 338. Angeli et Archangeli nec præscii neque omniscii, 751. Angelorum ordines plures, 1329. Angeli quidam xuptó, 1520. Angeli a Mose in creatione non memorati, 1576. Angeli custodes urbis in Cant. Sal., 11, 78 Ad illorum pɛia non apti statim omnes, ibid. Servant ad judicii diem omnia, in'ima quoque, ii. Christi oústav non assequuntur, ibid. Angeli ministri prenæ divinæ (boni seil.), 60%. Hoc nomine mali dicuntur, ibid. Cencitant populos ad bellum, ibid. Angelos ipsos non vidit Ezechiel, 744 init. Angelis poσragía populorum mandata, 1218 extr Archangelos eos dicit Th. Angelorum quisque custodiam habet singulorum hominum, 1262 (Ergo lot angeli, quot homines. Ad quem autem numerum hominum. Utrum simul viventium. At hic varius. An qui ab Alamo ad finem mundi vivent). Angeli ignorabant (Danielis tempore) mysterium vapo. Christi, 1263. Angeli ipsi videri nequeunt, 1298 extr. Species tamen effingunt aptas, ibid. Angeli varia specie visi, quia nullam habent, 1598. Ut Deus, v. Deus. Angelum Deus mittere voluit cum populo Isr., III, 378 (Ergo ibi non intell. Christum Th. nec debuit, cum indiguabundus ibi Deus loquatur.) Angeli ignorabant mysterium Christi, 419. Afficiuntur eo, 404. Angeli culti, 490. Coli vetiti in conc. Laodic. 490, 496. Angelorum ord parentium et imperantium, IV, 601. De ange is doctrina Christianorum, 785. De malis, 789. Angelorum ἀξίαι, ν. ἀξίαι. Anima. ob eam immundus quid, I, 221. Animam defuncti non creavit Elias, sed revocavit precibus, 500. Anime purgatio, in hapt. per invocationem Trinitatis, 525. Animas, ubicunque essent, (nempe tum cum Ezechiel videbat redivivos homines), in corpora redire jussit Deus, II, 997 (Nil opus, quia species prophetica ). 'Anima pro homine toto in Scr. S., IV, 76. Anima non exstat aute corpus cujusque, 412, 414. De ea paganorum philosophorum sententiæ, ibid. Animarum migrationes quinam probarint, 448. Animas hominum tantum quotilie elicit Deus, nulia materia, 815. (Ergo brutorum animas videtur habuisse materiales). De anima hom paganorum sententiae, 820 extr. seqq. in primis 822 seqq. De loco ejus, 824. Simplicitate et immort. 821 seqq; Libertate, 826. Anima a Deo creata inseritur corpori formato in utero, 834. Animalia Adamo parebant ante lapsum, I, 20. Animalia non omnis subjecta homini, 35. Animalia prima maclari non potuerunt, ne genus exstinctum deficeret, 53. Animalium mundorum plura in arcam Noachi collecta, 64. Intellexit autem Theod. non septena paria recepta, sed numero septena, tria paria, uno superante ad sacriticium, ne par dirimeretur Animalia pura et impura cur distincta, 68. Animalia immunda quæ et cur, 188 seqq. Animatibus sanguis pro anima, scil. loyix, 204. Anima lium esu abstinere polliciti ut castigatus lapsus, III, 1277. Animalia cur interdum resistunt homini, male obediunt, quin noceant, IV, 559 seqq. Verentur pios, 556. Ut Noɛchum, Danielem, Panlum, 556. Animus noster non est ex essentia Dei, I, 39. Aními sedes cor, v. Cor. Animi dópatov an imago Dei, 24. Animus habet in e τὸ λογικὸν καὶ τὸ ζωτικόν, 28. Animi tres facultates memorantur, 140. Animum inseri corpori formato in utero, putant quidam, 156. De animo corporels vocibus utitur Script S. II, 45. Animi immortalit probat. libro Baruchi, III, 4. Sed et simul preces defunctorum inde efficiantur, II, 636. Animus ¿vépyɛtav præbet sensibus, 669. Animus regere debet лzbora, 111,77. Platonica plane imago. Animi quæ propria, IV, 107. Anions hom., 522. Anni 120 hominum, Gen. vi, expl de termino vitæ, I. 59 Annorum numerusquid, 160. Anui 490 elapsi a Saulo ad exil. Babyl., 214. Annum Script. s. in duo tantum tempora dividit, II, 1149 init. (Neque enim plura habet Oriens). Anni Hebræis ad lunam, 1215. Anni tempora et quadrupliciter divisa Judais, ait Th., 1664. Nempe ut serviat explicationi Zach. xiv, 7, in Hebr. est æstas et hiems, ut semper. Annos ab Adamo ad diluvium elapsos dicit, 2200, IV, 8, nempe e LXX virali. Anni tempora, 496. Annus sabbaticus, et Jobelæus, v. suo loco. Anthropomorphita Melito, I, 32. Eum xat' &vôpwnov arguit Origenes. Antichristum sub Dani persona, Gen. XLIX, innui putat Theod 1, 116. De eo ceu tum præsente loquitur, 117. Antichristus definitur, 218. Danis tribu oriturus dicitur, ibid. Antichristus pradictus, nomine deßouc, II. 251, Antichristus, 1196 seqq. Judæis proditurus, ibid. et multa de eo disp. Antichristi imago Antioch. Epiph., 1286 Antichristus, paskuyu &pnuwσews, 1301. Aulichrislus, III, 533, Diabolus; unde alάoropa dicit: hominem invalet, quasi homo factus, ut Christus (non, ut unam personam facial cum isto homine; dicit enim, imitaturum tantum: ne erroris inde Nestoriani accusemus Theod.); eum Judæi sequentur, 536. Anti ibanus, paganorum typus, I, 301. Antinous, puer Adriano consecratus, IV, 908. Antiochi Epiph. vexationes invenit Theod. in psal. XLM (XLIV), 1,878 seqq. In psal. Lxi, (LxII), 1012. In

psal. LXXVIII, (LXXIX), 1166. In psal cxvi, 1417. Item Jerem v, 6. 11, 439. Antiochi Epiph. in Judeos acerbitas, 4217. Antioch. Epiph. Antichristi imago, 1286. Sed nou fecit, quæ ille faciet, 1294. Ei obstabit Elias, 1294 Antioch. Epise. Philogonius, III, 731. Eustathius, 802. Philogonii successor, 736. Præsidet conc. Nic ibid (episcopi Ariani, eo degresso, 801). Stephan s. 812. 819. Leontius, 832. Eudoxius, post Leontium, 907. Me.etius, 908. Euznius, 909. Paulinus, 916. Theodotus, 1081. Antioch, episc Plol. IV, 162. Antioch. Hist. 9, IV, 908 Antiochena Eccl. vere apostolica, III, 1055, Antiocheni semper aversati Jul Apost. 944. In eos scr. Julian, 945. Antiochia Mygdoniæ, Nisibis, 755. Ejus episc. Jacobus. Antipho ridet prodigia, IV, 853. Antisthenis de Venere dictum, IV,771 init. Antisthenis Cynici dict. de volupt., 1025. Antonius asceta II, 985, 1006 seqq. Apame: Ep. Joannes III, 1020. Polychronius, 1087. Apellus, Casleu, mensis, 11, 1622 init. Apes IV, 546 seqq. Apibus vexatus Marcus Arethus, Aphraates Asc, III, 1004. Apocalypsi nuspiam utitur Theod. in Cantic. Sal. ubi, ex hypothesi sua, largissime potuisset, ut in psal. XLIV (XLV), nec ubi locus poscere videretur, ut 1, 1217. De Ecclesia et cœlo. Apollinarius Landic. erroris auctor, III, 1016. Instituit episcopos ipse non talis, 1019. Ejus fabula, 1, 233. Intelligentem animam Christo abindicat, IV, 80. Somniat restitutionem templi Hierosol., II, 1048. Gog et Magog venturos superesse, credit, circa finem mundi, 1590. Apolli nar. refut., V, 126 extr. Apollinar. Compend., IV, 170 seqq. Primus induxit apãoty naturarum, 174, 255. Et ex alio libro, 256. Apollinar. Hierapol ser contra Severum, JV, 313. Montanistas, 342. Apollo Daphn., IV, 964. Timet reliquias martyrum, ibid. seqq. Apollinis Daphnæi templum, 111, 923. De cœlo tactum. 921. Apollonius scr. contra Montan, IV, 312. Apostolus, simpliciter, Paulus, 1, 92 Apostolus 03 Paulus, 197. Apostolus (v. Ind. Gr.) pro episcopo. 235. Apostoli vere tenuere terram omnem, 501. Apostolorum typus Gedeon, 1. 334. Apostoli, uncti. 361. Apostoli, velut ossa Ecclesiæ. 758. Apostoli fratres Christi 781 init. Apostoli imperarunt orbi toti 896 init. Apostolorum reliquie suppliciter culta, 905. Apostolos calceos Dei vocat Theod. per quos orbein obierit, 1006. Apostolos invenit Th. psal. LXIV (LXV) 8, 1034. Animalia Dei vocat, 1060. Apostolorum reliquip¿ytáčovoty appropinquantes, 1060. postolj sunt reges. 1063 init. Apostoli, e Zabulon et Nephthalim oriundi, 1070. Apostoli, montes, 1216. Apostoli, quas quisque regiones adierit, 1425. Apostoli velut lectica Christi, II, 86. Apostolorum nomen solis illis relinquendum, 584. Opus tamen illorum ficiunt sacerdo'es. ibid. Apostol, et prophet. munus qui differat, 700 Apostoli velut gradus templi, 1031. Apostolorum vexationes hominibus saluLares, 1062 Apostolorum dignitas et gloria, Christum vidisse, III, 218. Apostoli et ad poenam miracula edidere, 245 init. Apostoli et alii dicti, preter principes illos, 219 extr., 266. postoli Ecclesie certæ episcopi, 652. Apostoli non omnia noverant, utilia tantum mouebantur, 653. Apostolum apostatam vocant Ebionita, IV, 328. Omnes haud dubie apostolos, aut Paulum potius, quem simpliciter sic vocare solet Th. Sic et 333. Apostolum rejiciunt heretici. Apostoli cur non eloquentes, ut pagani, IV, 899. Quid effecerint vivi, ibid. Quid mortui quoque efliciant, 900. Apostolorum paupertas, 947, cʊustantia 948, dignatio post mortem, ibid. Apparere coram Deo, quid, 1, 158. Aquam oderunt Marcionita, IV, 517. Aquas creatas nbi doceat Ser., 1. 9. Aquas supra caplum statuit Th., IS, 1124. Aqua lustralis Christianis adhibita, II, 1057 extr. Aquila interpres, quis, V, 79. Eum corrupisse dicit Th. vim voc. El. Gibbor, Isa. IX, 6, vertendo, layupòs duvaroc, II. 235 extr. II lib. Sam. (Regg.) facit unum 1, 405. Ergo hi duo libri tempore Theod. aut in ejus exemplis juncti fuere. Nec tamen hoc dicit, sed ab Aqu. tantum factum, sequente textum Hebr. Nam alia ex ipso Hebr. notare solet Theod. Arabena, pro Rabæna, urbe, IIT, 128), n. 7. Arabia duas partes facit Th., H. 886. Taúry et Exɛívny, quasi ulteriorem et citeriorem scil. Moabitas ibi ponit; quoad eam habitent, respicit; Petræam et desertam intell. Araboth expl. II, 570. Aranea, IV, 551. Ararat, Armenia, 1, 547 init. Arauna, v. Orniam. Arbitrium, v. Voluntas. Arbor cognitionis boni et mali unde dicta, 1, 40, 41. Non qua naturam, sed qua consilium Dei. Arbor prohibita in paradiso fuit ficus. 43. Sub eadem se occullarunt protoplasti. ibid. Arbor vitæ cur dicta, 40. Præmium obedientiae, 41. Arboris vetitæ fructum primum et solum edit Adamus (quod subtiliter sane probat), 51. Arca (in) qui cibus anim lium, 1, 61. Arcæ fund. Gébas tribuitur, 363. Ea currui imponenda non erat, 414. Ante Josiam loco suo mota videtur, 599 extr. Eam Philisthæi putabant esse Deum Judorum, II, 1068. Eam nunc non habent Judæi 1647 extr. 1.tiam secundum temolum ea caruit. ibid. Arcadius Chrysostomuin vocat, III, 1068 Arcani disciplina, v. Bapt. Cena S. Arcani disciplina in baptismo, 1, 983 extr. "Tote, tí léyw, rel. Arcana discipl. non servatur in doctr. de Trinit. et Christi Evavpwańoei, IV, 751 seq. ubi clare paganis expouitur. Archangeli habent populorum pooraσíav, II, 1262. Archidiaconus quidam, IV, 1258. Epist. 146, mulat doxologiam, non Christum, sed μονογενή jubens δοξάζειν. Hunc ea epist. arguit Theod. ut dixipsov inducentem. Archimandrita et diaconus, IV, 1089, n. 27. Ardaban, vicus, Montano patria, IV, 341. Areopolis, II, 275, 302, v. Ariel. Arethusius ep. Marcus III, 919 seqq. Argentum Afrum optimum, II, 436. Ariani et Eunomiani Deum alium inducunt præter Deum, I, 149. Ariani notantur obiter, 1, 456 med. Ariani et Eunomiani notantur, I. 985. Quomodo baptizent. V. Baptisma. Ariani et Eunom. refut. 1, 1183, 1185. Ariani arguuntur, II, 235 extr. Ariani (vel Eunom.) no. tantur, 296; III. 270 extr. seqq., 515. 537, 648. Quod adorent Christum xtioua dicentes tamen 26 arguuntur qna præpositt. éx, ĉiá, 127 extr. 128 nit., 165, 172, 181, 185; qua voc εἰς et κύριος, 215, qua κεφαλήν 233; του Spir. s. quem et ipsum haberent xrispa 306 init., 671. Rejiciunt Epist. ad Heb. 511. Vexant el interficiunt Paulum CPol't, 829. 830. Arianæ hæreseos initium, 724. Ariani crudeles, 857 seqq. Arianos ut aversati catholici, 971 seqq., 976, 981. Eorum inaugurationem respuunt, 973. Ariana mulier tegula necat Marin. ep 1021. Áriauis plenus Oriens, 1024. Occidens liber, 1023. Eorum in Oriente præcipui episcopi, ibid. Arianos et Eunom. refutavit Theod. ante quam scriberet Hæret. fab., IV, 384. Ariani non confundunt naturas Christi, 1169. Arii hæresis est Ebionis et Pauli Sam. et Artemæ. III, 739. Arii epist. ad Euseb. Nicom., 719. Arius arguitur, 11, 338, (e voc. owTip) 310, 311. Arius invidet Alexandro, 11, 725. Errat de Filio Dei; monitus frustra ejicitur, p. seq. Arii ultimi motus et mors, 784 seqq. Arius et Sabellius ut differant IV, 78. Arius et Eunomius creatam divinitatem Christo ascribunt, cu:n solo cor pore, 79 extr. Aristippus poðíðaтo, IV, 983. Aristippus Cyren. voluptati deditus, 1026. Aristocles Peripatet. IV, 911. Aristotelis luxuriam narrat, Lycone auctore, 1026. Aristoteles Platoni adversus, IV, 833. Providentiam Dei coaretavit. ibid. Uxori mortuæ sacrificat, 911. Oleo lavat, idque vendit, 1026 extr. Quot patinas secum habuerit navigans, ibid. Arithmetica, v. artem. Armen. episc. Marcellus, III, 1056. Armenia secunda, 111, 830. Armeniæ, caput Sebastea III, 891. Arsaces, Persa (imo Parthus), tamen e regno veteri Persarum, et ipsius regni potens, 11, 1268 Arsacidæ, Persarum regis, péypt tou napóvtos, ait Th., II, 1268. At tumi Persæ, post Artaxerxem 1….... Arsenius, III, 818 seq. Arteine error Ario relatus, III, 739. Artemius, III, 934. Juliano spoliatus et interfe - ctus, ibid. Arteriæ, IV, 518. Artem astronomicam, arithmet., geometr., musicam supervacancas habet Theodor. Quia multa nitantur quærere hominibus negata, superstitioni quoque el volnptati serviant, IV, 545. Grammaticam laudat mirifice, 515. Medicam, 542 init. Artes plurimas Græci a Barbaris didicere, IV, 699. Ascetarum vitam vocat angelicam Th, 1103. Ascetarnm occupationes, 1199 extr. Asceta gloria dare non debet. que facit, 1445. Asceticam vitam nimis tollit Th. cum contempta reliquorum vitæ generum, II, 1495. Vocat unice Osiav ddóv, ibid. Ascetæ arcessità in urbes contra Arianos,

tum invenit Th. psal. CXLVI, 1569. Babylonici exsilii tempus et ordo accurate exponitur, II, 672 extr. 678 seqq., 711, 712. Babylonici exsilii anni, 1226 seqq. Varie tradentes prophetas componit, 1227 seqq. Babyla martyris ossa Daphne ablata (sub Jul., III, 923. Babylonii et Assyrii iidem in Scriptura S., II, 271, 1089, Bacchus, IV, 906 extr. Bacchi templum Emese factum sub Jul. A. e templo Christ., III, 919. Balneo (in) perit cubicularius Valentis, III, 1005. Baptisma naváytov. I, 23. Mysteria, ibid. (nisi hoc refertur ad doctrinam de Trinitate). Figuratum et repræsentatum in imagine Dei declaranda, ibid. In baptismo videmus Deum nos et formasse et servasse, 24. Baptismi aquæ cur aqua vitalis, 41. Baptisma præcedit cœnam S., 144: Baptismo initiati deponunt peccati ovatdog, 307. Baptismus a presbytero, et hoc absente a diacono peractus, 596. Baptisma tollit peccati pas, innovat hominem, 718. Baptismi mentio nullo fundamento psal. xxvi, 781. In eo per inixanov Dei consecratur aqua, 782. Baptisma, verus puriouòs, 815 seqq. Ejus mentionem invenit Th. in psal. xxx, ibid. 'Ayizoude verus, 816. Baptismus solus donat veniam peccatorum, 932. Baptisma peragitur triplici immersione et emersione: in nomen Patris, et Filii, et Spir. S., 985. De eo recte loquitur, ut po tantum intelligant. Ariani baptizant cum formula: Gloria Patri per Filium in Spiritu sancto. Maçedoniani: Gloria Patri et Filio per Spiritum sanctum (ut minorem illis). Hinc et patet, 1) doxologiam baptismo adhibitam, 2) illam pronuntiatam post immersionem triplicem, non simul: μετὰ τὴν ἀνάδυσιν τῶν τριῶν καταBúcswv. Baptisma lebeti comparat, 1005. Baptisma invenit Th. psal. LXIV (LXV) 6, 1045; et Isa. 1, 16, II, 178 seqq.; add. IV, 891. Amos IV, 12, 13., V, 1028. Baptisma mystice describitur, II, 30. Habet aprov Tupávvou, id est diaboli, professionem regis (Christi, vel Dei trinunius), deinde xpiaux, quod ut necessarium et salutare ponit, -et in illo typo accipi Spiritum sar.ctuin, baptismus peccaforum λυτήριον, animi καθαρτήριον, ii extr. Baptisma fidem largitur regeneratione, 1323 extr. Baptismo peccatorum veniam consequimur, 1656. Baptismo per fidem nanciscimur veniam delictorum, III, 53. Et gratiam vel munera Spir. sancti, 54. Baptisma immortalitatis pignus, 80 extr. (Per Christum redivivum.) Nil prodest sine societate manuárov Christi, 87. Aixatoi, 93. Baptismus non iterandus, 63. Quia Christus semel mortuus (itaque et pro amavtaç ibi init. legerim, ära. Totus clamat tenor, neque ulla hic conditio est voc. omnium), 140. Baptisma consecratur invocanda vel nominanda Trinitate, 196 extr. Baptisma typus vaoτάσews, 255. Baptisma futurorum typus, 487. Baptisma unum, 578. sacerdote peragitur, 577. Ut a Judaicis differat, 579. Non repetendum, 579. Sed poenitentia tamen utendum post lapsum. Baptisma inutile habent Messaliani, 966. Baptismum, ut corpoream rem, damnant hæret., IV, 302. Baplismo unguentum non adhibent Novatiani (reprehendit Th. quasi rem necessariam et sanctam omittant), 345. Baptismi liturg. mutant Eunom., 356. De Baptismo mystice loquendum, ait Th., 442 init. Eo peragendo accipitur spes redeundi in vitam, ibid. De baptismo error Messal., 366. Baptismus in mortem J. C. Baptismi Aetiaai formula (nempe qua possint uti e sua hypoth. non qua usi), 966. Baptisma cum tonitru comparat Th., 1028. Docet veram adorationem, 1039. Baptisma Joannis distingu. a Christi bapt., ibid. Baptizandi mira formula utitur Marcus hær., IV, 302. Baptizare sacerdotes facile possunt omnes, docere pauci, III, 169 extr. Baptizati non leviter asperguntur, I, 144, Baptisterium, II, 129. Vocat matrem, sponsæ scil. in Cant. eamque matrem τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ. Quasi baptisma sitavw 'Iɛp.; sed corrupta videntur ista deliria. Baradad, unum nomen, filius Ader, 1, 527. Barbari quoque norunt adulterii improbitatem, id est gentes a vero Dei cultu remotæ, ut Ægyptii et Pharao, Abimelech Philistæus, I, 75. Barbari e septentrione, Rom. imperium invadentes, exstincti, 706. Gothos intell. Barbari Græcis sæpe solertiores, IV, 841 seqq. lis Græci Eunt Barbari. ibid. Baruchi librum biblicis inserit Th., II, 630 seqq. Barses sanctus, III, 974. Mirificus, 975. Basan, 1, 1068 init. expl. &ioxúv Basilides, Alexandriæ natus, IV, 289. Basilius Ancyræ, 1II, 891. Basilius Cæsar. ep. in Cappad., III, 980 seqq. Cum Valente colloquitur, 982. Basil. Cæs. in psal. LIX., IV, 61. Ad Amphiloch. de Spir. sancto, ibid. De Eucharist., 146. Contra Eunom., ibid. et 441. Beati videbunt poenas damnatorum, II, 403. PATROL. GR. LXXXIV. Beatitudo soli Deo comvenit, 1, 610. Beliar (sic, non per 1). Diabolus, III, 321. Bello occisi colendi habentur Heractito, IV, 912 seqq. Benedictionis formula expl. I. 227. Benedictio publica post coenam sanctam, 1, 1365. Benjamin Pers. confessor., III, 1085. Berea episc. Cyrus 111, 863. Acacius, 1020. Beronice, Gezeon Geber., 1, 478, 584. Berrhoea, Macedonia urbs, III, 294. Vel Thessaliæ. vid Berœa. Beryti episc. Gregorius, III, 781. Bileamus, pávTIC, V. Mávu. habuit vim Spir. 8. I, 246. Per illum loquentis, ibid. Cur ire vetitus, dein jussus, rursus territus, 247. Bileami dira an vim habitura fuerint, 247. Bileamus veri Déi vates factus, 247. Binomines plures, 1, 230 seqq. Bion ridet portenta, IV, 853. Blasphemi capite puniti, I, MI. Boot præter Ruth babuit uxorem. L, 348. Bonorum de fine, philosophorum sententiæ, IV, 984 seqq. Bonus Spir. S. V. Spir. S. Borean, omnino mali signum ponit Theod., 11, 916. Abusus loco Jerem. I, 14. Boreas in Script. S. male audit, 106 (falso: nam loca allata de Babyl, agunt ). Bostra et Idumææ, et Arabiæ, II, 60. Hæc Tb. tempore erat, non illa; unde try dicit. Et, si illa'superesset, dixisset, tv irépa, non érépay, scil. Tiva. In Àrabia quidem et Mela ponit. Brachmanes ascetis similes, IV, 1025. Britannio, mon. Scythis episc., III, 1012. Byssus dicitur e terra nasel, 1, 165. Loquitur at dé re ignota. Cædes non omnis mala, II, 1345. Cædi involuntaria cur fuga concessa, I, 155. Cædi involuntariæ cur asylum et redeundi securitas auctori, 255. Cælibatum óY,Ta vocat Th., HI, 202, 208. Quasi Paulo auctore. Cæsar Europæ, sub Constantio, Julianus Ap., III, 911. Cæsarum nomen, Pharaonum nomine comparatur, 11, Casares ep. Acacius, III, 893,909. Cæsarem in Cappad. episc. Firmilianns, IV, 534. Cainus solus ob eadem gravissime punitus, 1, 49. Caint sacrificium cur displicuerit Deo, 1049. Falsissima ratio. Calus scr. contra Cerinth., IV, 350. Montan, 348. Calamus frangitur Valenti scripturo exsilium Basilti, Calceos cur solvere jussus Moses, I, 129. Caleb solus cur memoratus ex ingressuris Palæst., I, Calicem a Macario fractum Angebant Ariani, III, 858 Callistus, in Noeti secta, IV, 343. Caninum ardentem Babyl. aura leniit, I, 1018, ex spocrypho. Canaan cur memoretur Gen. ix, 1, 69. Canaan Hlusit nuditati Noachi, J, 70. Dicitur filius ejus minimus, id est nepos., ibid. Canaan quomodo Semi servus, I, 71 (non Japheti). Canaan significat exteros, IL, 1611. Candidianus comes, JV, 1311 rel. Canes, IV, 858 seqq. Canticum Sal. quinam PP. canonicum habuerint, II, 88 Canticorum canticum cur dictum, 21 seqq. Canticorum varia nomina, 21 Cantica et objurgatoria, 197. Cantus inter sacra incipitur a sacerdote, peragitur a populo, 1, 1374. Cantus Deo acceptus negatur, II, 257, scil. per se, sine pectore. Capilli, rei inutilis et mortuæ signum, 11, 90. Capilli crines, pili hom., IV, 532 seqq. Capitulorum Cyrilli summa, IV, 1202. Cappadoces, Palæstina coloni, II, 238, 592. Caprarum jecur diu moveri dicitur, 1, 386. Caput movere quid significet, I, 883. Caput hom., IV, Carmaene, II, 904, regio ad mare, Persidis, Carmania. Carnis esus post diluvium demum licitus ponitur, 1, 53, 64. Carnium esus lex vocatur, 67. Cur præceptus, 68. Carnium esus nábo; dicitur, 68. Carophrygia, a Phrygia distincta, III, 956, 960. Carris epise. Protogenes, III, 1020. Carthago, olim Tharsis, I, 478. II, 379, 900, 1463. Tyri colonia, 286. Africa caput, 401, 1463, nempe oræ maritima. Carthaginensium calamitas (a Vandalis), IV, 1090 seqq. epist. 29-56. Caspil, v. Hyrcani.

Castitatem leges humanæ feminis imponunt, viros non cogunt, III, 201. Catene in columna alligatur Sim. Stelites: quære sub ejus nomine. Cathari, Novatiani dicti, IV, 345. Catholici sub Valente vexati, III, 973. Caulacauus, IV, 292 extr. Basilidis figmentum. Causa pro permissione, I, 285. Causæ secundæ, v. Deus, Mundus. Cecropis sepulcrum in arce Athen., WV, 908 Celestiacus, Carth. urbis clade profugus, commend. a Th. IV, 1090 seqq. Epist. 29-36. Cenæi qui, 1, 330. Cerebrum, IV, 524. qua venenata. Cervis (de) fabula, 1,871: II, 62, Chabrai, vicus Samarit., IV, 289. (Menandri patria). Chalcedonius Maris, III, 821. Chalcidis (Syr.) ep. Eusebius, III, 1020. Chaldæi Syriace locuti, II, 1079 extr. (id est, Magi e variis populis collecti. At Chaldaice locuti, apud Dan. Hebraice est quod of O' reddunt Euptorì, ut Isa. XXXVI, 11; et Laban, qui Chaldaice loqueretur Gen. xxxı, 47, vocant Syrum.) Chanus parricida dicitur, 1, 68. Chamus in ûlio punitus, Charogmoba, Moab, II, 256, 273. Cherubim, quid, 1,55, 162, 163. Monstrant spiritus vel angelos. Cherubim expl. año woɛwę, 11, 689. Unde wwσewc, 7H) (repetit, non v. singulari). Chiliasmi crassioris auctor Cerinthus, IV, 330. Et Nepos, 316. Chironis centauri justitia, IV, 1025. Chordæ fidinin tres, IV, 865. Chorepiscopi (Theod.), Hypatius et Abramius, IV, 1192. Choros instituit David, 1,607. Choros psalmis canendis Antiochiæ instituunt Flavianus et Diodorus, III, 889. Chrestus, ep. Nicæ post Theogonium, III, 800. Christiani in una domo celebrant C. sacram, I, 42. Christiani cum pagants versari et cœnare non vetantur, sed cum Christianis impie viventibus, 193 seqq. Christiani dominantes paganis (ea ætate), 938. Christianæ doctrinæ nulla pars orbis noti expers ætate Theol., 1107 extr. Christianos fore homines, prædictum invenit Th. psal. cxxxix, 1537. Christianus vere, solemnis laudandi modus, II, 396 init. Christianæ professionis capita summa, 1019 init. Christiani aucti in negligentiam elapsi, 1042, Christiani sub Jul. Ap. vexati, ecclesiæ ademptæ, 11, 918 seqq. Galilæos vocat Jul., 921. Exercitu movet, ibid. Christiani clerici pelluntur Alexandria, in desertum, 993. Christiani in Perside vexati crudeliter, 1082 seqq. Eorum templa et sub Dioclet. eversa, 1086. Refloruere, ibid. Christianis tranquillitas noxia, 1087. Christianorum vel tenuissimorum cognitio major et certior, quam paganorum philosoph. et vulgatior, IV, 840. Christians doctrinæ propagatio mirifica, 901 seqq. Christianorum Theod. tempore populorum nomina, 929 et 928 extr. Christiani vexati ab impp. paganis, deleri non potuere, 951 seqq. Juliano quoque, 932 extr. seqq. Ejus rei commoda inagines, 933. Christianorum tunc plena omnia, 955. Christiana doctr. barbaras gentes mollivit, 936 seqq. Christiani Alexandriæ vexati proterve, III, Christi typus, v. Typus. Christus an ignorarit quædam ut homo v. Aoxɛiv. Christi de anima errant Ariani et Apollinar., v. titulos t. IV. Christus humanitatem_sumpsit e Virgine, et sibi, ut povoyɛvei, junxit (e mente Theodor.), 1, 23. Christus adorandus a xtios, 24. Christus reditum in vitam paravit nobis, 51. Christi divinitatis et humanitatis typus in Isaaco, 85 extr. Vaticinia in benedictione Jacobi, 91. Christus ¿ deonórn, 113, 121. xatà To avopónivo e Davide, ut Deus a Patre ab æterno, ibid. Christus angelus Deus, 121. Christi typus rubus ardens, 122. voixas dicitur Christus in utero Mariæ, ibid. Christus rex et sacerdos nominatur xarà tò avOpozivov, 133. Christus & deonór, 139. Ejus typus paschalis agnus, ibid. Christus et pro impiis mortuus, 141. Christus liberat credentes a diris legis, 117. 'Eyópaσs expl. hàsulépwos. Cæterum e contextu de Judæis tantum expl. hunc locum; addit tamen omnino, rous εἰς αὐτὸν πεπιστευκότας. Christi, θεανθρώπου typus, qua mortem ejus, 196. Ejus divinitatem, dicit, olxɛiósaGoa tà áo humanitatis, ibid. Christus non pro justis modo sed et pro peccatoribus, mortuus, 201 Christi typus, Levit. xvi, 200. Una persona, duæ búouıç, ibid. Christus solus sine peccato, qua homo, qua Deus, 222. Christi typus falso allatus, 255. Christi typus vacca rufa, 243, 214 Christi typus Josua, 292, 290, 300, 312. Chri1196 ' stus Groupyoc dici potest, 500. Christ. illustratio (wor), 304. Christi typus duplex, 507. Christus propter omnes homo factus, 345. Christus sacerdos unice verus, 360. Christus, rex rerum creatarum, 376. Christi causa et majoribus ejus humanis pepercit Deus, 449. Christi naturæ divinæ descensus fecit, ut humana ascenderet, 525. Christus redivivus tota terra politus, 619. Dominus, ibid. Regnum habet ut Deus, accipit ut homo, 620. Deus et homo, 621. Christi post evavópóny,σiv omnia amissa recepimus, 554. Quansi ante illum natum nemo particeps ejus beneficii. Sed perà pro ĉià accipi potest. Christo xtiorę subjecta omnis, 655. Christus legislator gentium, 664. Christus, cum rogat, ut accipiat, ut homo loquitur, 690. Et nostra vice, 691. Docetur ut homo, 692. Christi divina natura concessit to nábochumanæ, 736 extr. Deuin dicit habitare in sancto Christi corpore, 756. Hæc Christum ipsum loquentem inducit psal. xx1 (xx), scil. quia et Pater in eo. Neque enim divinam hic naturam Christi intelligas, ne se ipsum ita alloquatur Christus. (hristus, ut Deus, unicus Filius, ut homo, primus, 742. Patri æqualis p. seq. Christi fratres apostoli, 781 init. Christus bona omnibus omnino paravit, 788. Christos fons vitse (psal. xxxvi), 834. Christi adventus, veri similis, 887. Christi consortes qui, 891 init. Christus unctus, qua homo, 891. Spiritu sancto, ibid. Quem ut Deus, sibi duooúotov bahet, ibid. Vestis ejus, corpus, ibid. Christi nati tempore pax (hactenus, ut, quia Romanis omni t parebant, commode ac tuto excurrere possent apostoli). 903. Christi μ in persona Davidis præfigurata (ad psal. Liv, LV), 957. Christus non recusat casus humanos, voces humanas, rel. 958 seq. Christus moriturus, turbari se dicit, non timore motus, sed ut hominem sese ostenderet (ergo vere nou pertimuit; aut, si non pertimuit, quomodo hominem ostendit, nisi simulate? Quod tamen non credidit Theod., sed tantum humilero metum et inertem a Christo removet), 961. Christi exitum e sepulcro, vestibus ibi relectis, prævidit et prædixit David, 990. Christus Deus, e Davide optic, sine peccato, 991. Christus oyos, dextra Dei, 1005. Christi typus Zorobabel, 1011. Christi personam et naturas bene profitetur Theod., 1053. Christus etiam in terris agens, in cœlo erat, neque a Patre separatus, 1057. Christus Deus et homo, illud semper, hoc poσdaßiov, 1102 init. Leo (non tamen affert locum ex Apocal.), 1102. Christum profitetur Th. cruci affixum Deum e Deo, dooútov Patris et Spiritus saneti, 1135. Christum effectorem omnium, in cruce pependisse (iminime Nestoriana vox).1053 extr. Christus leges fert,1167 extr. Christum invenit in psal. LXXIX (LXXX), 1174. Christus vera vitis, 1177. Ut homo, yewprès cum Patre. Christus, ni pooúcios Patri, est Deus aλhorpioe, 1183. Christi judicinm invenit Th. psal. LXXXI (LXXX), 1188 extr. Christus Deum Patrem vocat ut Deus, Deum suum ut homo, 1259 extr. Christus post avopix non fuit dokoç, 1271. Christus descendit péxpt &dov, ut nos in cœlum educeret, 1285. Christi nábos vocari dicit hymnum, gloriam (Dei). 1381 extr. Christus et naturaliter, et præter (vel supra) naturam in humanitate habuit plurima, 1387. Christus humana omnia habuit præter peccatum, 1587. Christi natura humana non servit, 1389 extr. Cur serva dicatur, ibid. Christi majestas et dµoovorov Patri psal. CIX (CX), 1395 init. Christus non pro solis Judæis passus, 1396. Sacerdotium suum incepit instituenda co-na sancía, ibid. Quia scil. incepit tum ráboc suum, cui præmisit cœnam sanctam, et jufa hujus administratio in Ecclesia munus sacerdotale. Nunc quoque sacerdos Christus, non offerens aliquid, sed ut caput offerentium sese Deo; vel in primis in coena sancta sacerdos est, ut homo, oblata accipit it Deus, ibid. Exaltatus ut homo, 1398. Christi divinitas, 1435. Christi corpus, tabernaculum Dei, 1507. Christum invenit Th. psal. CXXXVII (CXXXvm), 8, 1529 extr. Christum stillam dici, 11, 49. Christi úrpwais prædicta real. cxpr (CXLVI), 1, 1568. Divinitatis argumentum, 1516. Christi divinitatem dicit occultam. II, 34. Sub humanitate: hic quasi currus ejus, 45. Christus vinum, 51. Aliis floret, aliis tumet, aliis colorem ducit, aliis maturus, aliis bibitur, ibid. Christus nuntiavit mortuis avaßiwoiv, degressus in inferiora terræ, 53. Sane de descensu ad inferos loqui videtur et distingu. jam mortuos a vivis, Christi tempore. Christus comeditur et fit alimentum sponsæ (v. Cena sancta), 55. Christi corpus, vestis ejus, 82, 115 extr. Et divinitas et humanitas adoranda et morti confldendum, ibid. Christus eur baptismo usus, 152. Qua humanain naturam accepit xaptv Spiritus S. ibid. Christus ipse condidit Israel ut vineam suam, 198. Christus Adami peccato opposuit suam justitiam, 235. Christos Aoyoc ex ipso natu junctam sibi humanitatem ascivit. 249. Christi plures Judæis (reges, prophetæ, pontifices), Dominus nullus, vocatus. 666. Christus non est

Filius Dei, 296. Christi parabolas prædictas invenit. Th. Isa. xxxn, 2,309. Christus non alius ovoia, quam Pater, 334 extr. (V. et Arius.) Christi humana, v. "'Avopniva. Christum per crucem et mortem potitus orbe, 351. Christus homo factus non esset, ni peccassent homines, 360 init. Christi mors xatally nobis dedit, 567 extr. Christi corpus (woon, 397. Christi typus Jeremias, 472. Christus (Aóyoç) Mosi locutus ex Ægypto eduxit populum, 549. Christi corpore patiente, Aóyos mansit anans, 564. Christi évaványat e Baruch in, 38; IV, 1. Probat Th., 641. Christus in cœlum ab angelis sublatus, 750 init. Christum invenit Theod. Ezech. xvii, 22, 804. Christus directo e regia successione ortus (e Matth. i bona disputatio de illa genealogia), 805. Christi ipsum nomen habemus (Hoc majus ponit, quam laov Kupiou quod hoc indicaret cujus essent, non nomen daret, ut Christiant vocab.), 836. Christus non desiit esse, quod erat, sed assumptam humanitatem ¿ó¤¤σs, 1000. Christus et qua homo infinitis modis major apostolis, ut doúdo, 1031. Christum in spelunca natum dicit Th., 1400. Christus missus, ut homo, 1605. Sed et missus ille est avtoxpáTwp, 1606. Christus ut homo subjectius loquitur, 1613. Christi templum humana natura (At quod Malach. m invenit, Nestoriauismum sapere videatur, quod Aóyoç venerit ad humanam naturam quæ jam foret. Sed alibi cautius loquitur. Hic cupiditati servit omnia ubique inveniendi ), 1685. Christus Filius Dei quoet, non xaτà xápiv, III, 14. Ante málos ne apostolis quidem Deus creditus, 15. Christus Adami naturam sine peccato assumptam, obtulit Deo pro nobis, 22. Christus in vitam revocatus et a se, et a Patre, 62 init. Christus ad effectum perduxit consilium legis, 81 extr. Christi persona una; sed humana natura pro nobis data morti, 94. Christi divinitas bene probatur, 143. Christum coli, gratum Deo. 145. Christus par Patri, 166. Christus Dei qno sensu, 185. Christum Deum, Patre sic appellato, non nominat Paulus, ne recens conversos turbet, 215. Dominus quod est, a Patre non distinguitur, ibid. (hristi caput quod Pater est opooúotov ejus signif., 233. Christus capui nostrum at homo (hine poovaio; nobis), 233, 179. Christus, quia duas habet naturas, nunc ex hac, nunc ex illa loquitur et de eo Scriptura sacra, (ut de una loquendo alteram haud tollat), 272 pótipos Patri eadem ut de illo, quæ de Patre dicantur, 275. Christus omnium rerum auctor et dominus, 329. Christus quæ facit, et Patri tribuuntur, 354. Christi Deus Pater ut Dei, Deus, ut hominis, 407. Adoratio una qua utramque naturain, 408. Christus descendit sine corpore, ascendit cum corpore, 421 init. Christo sumns per baptisma et cœnam sanctam ut ex Adamo, 434 extr. Christus per Evapo quasi reliquit Patrem (conjugii imagini hoc tribuit) et dicit tantum. Goe, 455. De Christo qui errarint breviter ponuntur, 455. Christus occultavit niajestatem, 451, 586. Non ut servus obedivit Deo, iliu., 456. Ut homo accepit quæ haberet ut Deus. De Christo doctrine brevis summa, 463 med. Christus legis auctor, 486 extr. Christi natura divina non revixit, 506. Jesus non alius a μovoyɛvɛi. ibid. Non minor Patre, 512, 514. Kúping Twy owy, 522. Ejus ¿vavopinnot imitabitur Anti christus, y. Antichr. Deum se ipse non dixit Christus (quod scil. faciel Antichris.us). 456. Christus hæres ut homo, 546. Christum ανυπόστατον Λόγον Heretici plures dixere, 513. Minor angelis oh náðŋµa, 530. Filius Dei futurus dicitur ut homo. ibid. Fuit in orbe, ut Deus: venit, qua homo, 532. Os generis hum. ν. στόμα: ejus ένα θρωπήσει opus erat omni tíσɛ corporeæ, 558 (quia omnia sensisse dicit effecta peccati). Sacerdos ut homo, 561. Humanitus quæ loquatur, aut de eo dicantur, 570, 591 seq. Nomina ejus distingu, e theol. et econom., 571. Humanam tantum naturam infirmioribus apostoli ab initio aperiebant, 576. Non amplius decoupyɛi, sacrificat, 583, 591. Humana natura oxyvò. 600 init. Christus unus Filius, Hovoyev idem et xpwróτoxo;, 633 extr. Christus multorum, id est credentium, tantum peccata expiavit (diédvσɛ, solvit, utiliter, his, ut re ipsa evanescerent horum delicta), 604. Christus et ut homo non obnoxius morti (naturali scil. et necessariæ ex delicto proprio), 648. Christi vestis, 730. In epist. Alex. aut Eccles. notal, aut naturam ejus hum. vel personam. Inepta allegoria. Christi æternitatem multis defendit Alexandri epist., 733 seq. Christo priorem Patrem docuere Euseb. Cæs.et alii, ideo ejecti,749. Addidere tamen acápxwę. Christus, ni assumpserit sápxa, quid fecisse dicendus, IV, 10. Christi humanitas velum, vestis, 23, 24. Cur vitis, 25. Christus et post nábo; vocatur homo, IV, 93, 98. Christum Deum esse, ignorabant, Judæi, 95. Hoc eos docuit, ut tamen humanitatem non tolleret, 96. Quin et hanc docuit, 99. Utrumque ergo jungit Script. S. 102 seq. Ejus Ρεότης non mutata in σάρκα, 105. Θεανθρωπίας imagines varis, 115 seq. Christus nunc Deum, nunc hominem exhibet se, 106. Christus quomodo corpus suum ostenderit discipulis redivivus, 118 seq. Christi corpus et post avágtaoiv vere humanum, 122 seq., circumscriptum, 123. Et in carlo corpus verum manet, 124. Christus diabolum juste vicit, quia ut homo cum eo certavit. 128. Christus cur sub lege, 133. Eustath. Christi corpus in sole, secundum Manich, 147. Debet et nunc esse cum eo, qui assumpserit. Greg. Ca's. (Ergo et ubique præsens, elsi ille de coelo maxime loquitur), ibid. Deos nos faciet, id est, in coelum evehet, 150. Christus definitur, 176. Restituit corrupta ab Adamo, 199. Christi typus Isaacus, 202. Hirci duo, 20 seq. Nomina varia ut accipienda, 213. Christi personæ communiter tribuuntur, quæ sunt naturis propria, 226 seq. Bona disputatio de propositț. person. bona itidem Eusebii, 260. De Christo Isereticorum errores potiores,420. Christus definitur, 661. Cur præsepi impositus, 663. Christi vita breviter descripta, ibid. seq. Tentatio in deserto, 661, 665. Legem servavit, quia et homo erat, ut nobis victoriam pararet (non ergo sibi servare debuit), ibid. Christus dedit legem primam (Gen. n) de conjugio, 466 extr. Christus cur non ab initio orbis homo factus, 675. Ejus adventu in se redierunt homines, et imaginem Dei agnoverunt in se, cum antea obbrutuissent, 663. Christi Evavopin. et totum negotium deser et expl. paganis, 876 seq. et vindicatur. Christus apostolis pericula et vexationes prædixit, 1008. Judaenrum Deus, 1015. Christi cultu pagana numina fugata, ipse Porphyr. testatur, 1040. Christus exemplo suo monstrat, vitare pericula non necessaria, subire necessaria, 1064. Ejus nanuárwv recordatio vel summam tristitiam sedat, 1066. Christus unus, duabus naturis, 1083 seq. Christus animam suam pro nostra, corpus pro nostro, obtulit sacrific., 1209. Ejus nomina disting., 1214 extr. seq. Dei nomen, de máte loquens, ei non tribuit Scriptura sacra, 1215 extr. Ejus naturar. Evwoɛwę imago in homine, 1216. De Christo, in primis de anima ejus, bene proponitur, 1244 Epist. 145, erroribus simul præcipuis notatis, 1218 et 1258 seq. Epist. 146, Christi corpus divinum, 1273. Christus cur sic dicatur, 1261. Sacerdos, ut homo, ibid. Rex, ut Deus ab æterno, deinde et ut homo, 1262. Christi plures quidem, 1265. Ut unus ille eximie, 1268 seq. Hoc nomen continet summam doctr. Evang., 1270. Christum qui in duos dividant, non esse videntur Theodoreto, 1238. De Christo professio Theodor., 1294. Præcipuarum hæresium de Christo errantium catalogus, 197 exur. seq. Deus Christus, 1295. Homo, et post &váci, 1296. Emmanuel, ibid. Christus ut et Deuin et bominem sese ostenderit, 1300. Christus et post ¿vævOpónŋow unus Filius Dei (ex instituto demonstratur), 1307 seq. Christi tvavopono mira, 116 seq., 151. Post cam non Aoyoc sed Christus appellandus, 121. Novum et unum orbi sacrificium Christus, ibid. Ut in deserto tentatus, 122 extr. seq., non Aoyos tentatus, sed homo, ibid. (hić non aipeov inducit, sed relative distingu.), cur homo factus, 128. Chronicorum iibri post exsil. Babyl. scripti, I, 537. Chronologiam tv O' sequitur Theodoretus, 1, 60. Chronitæ, v. Ind. Grec. Chrysostomus presb. Antioch. fit episc. CPolit., 11, 1068. Ejus gesta universe, 1069. Qua idolica templa, ibid. Gothos, 1070. Scythas Nomades, 1072 seq. Motus qua illum 1074 seq. Mors, 1075. Funebris heuo", 1076 seq. Homil. in eccl. magna, IV, 155. In init. psal. XLI, ibid. De linguar, divis., ibid. Lib. Dogm., ibid. De dæmon. rel., f57. In jejun. primi Pasch., 158. De Ascens., ibiá. 159. Interpr. Epist. ad Ephes. ibid. In Joan., ibid. In verba. Verbum caro factum est, 47. Serm, vel Resp. ad Gothicum legatum, 67. Serm. Genethl., ibid. Serni. de humiliter diclis de Christo, 68. Homil. in verba: Pater operatur, rel. 232. In Homil. de tanawę dictis, ibid. Chrysostomi laudatio, V, 98 seq. Scr. et cantica, 100. Ephesi fuit, 102. In apostolorum templo CPolit. hæc oratio dicta, post plures laudatores, 102. Cibaria clericis reddit Jovianus, III, 952. Cibi abstinentia frequentata, III, 142 init. Cicuta rite parata vel temperata prodest, IV, 418. Cilicia secunda, III, 757. Circo (in) Romæ leguntur litteræ imp,871. Circus Romæ, sub Constantio, 871. Circumcisio non semper necessaria, 1,506. Spiritalis, vel moralis, ibid. seq. Circumcisio cur data,81. Cur in deserto neglecta, ibid. Non solis Judæis natu ab Abraliamo imposita, ibid.Superbire ea Judæi non debent, ibid. Neque justi per eam fiunt, 82. Circumcisio Ægyptiis non usitata Mosis tempore; postea fuit, 120, 121. Circumcisionem a paganis (vv) conversis prædicatam, dicit

Th. II, 807 extr. (per errorem haud dubie: Toudaiwy debebat.) Circumcisio vera, III, 84 extr. Ea antiquior Bides, 48. Circumcisionem a Judæis ascivere pagani, IV, Citium, Cypri urbs, II, 808, 1283 extr. Civitas cœlestis, bene describitur, non crasse, I, 1217. Clemens traditur Græce fecisse Epist. ad Hebr., III, 841 extr. Clemens Alex. scr. contra Basilidem, IV, 293. Hermogenem, 311. Severum, 315. Nicolaitas, 541. Cleomedes pugil, IV, 907 seq. Clericos &pxovtaç dicit Theod. 1, 217. Clericos civilibus præponi, monet Theod. 456 init. Clerici ut cooptandi, II, 767. Clericis cibaria constituta a Const. M., 774. Adempta a Jul. Apost., ibid. Restituta a Joviano, 982. Codices plures Script. sacræ contulit Theod. V. Lect. Var. init. Coena sancta utens affert ori corpus Christi et manibus accipit, 258. Est dopov, quod accipiat utens, 259 init. Facit ut Christum habeamus Evoixov, 240 init. In coena sancta videmus symbola corporis Christi (debet ergo aliquid adesse, quod non videamus. Quid enim magni, panem et vinum videre). 255. Corna sancta affert nobis corpus et sanguinem Christi ut alimentum. 434 extr. et mox edimus corpus ejus et sanguinem_bibimus: ideoque, ait, a Christo sumus, ut ex Adamo. Coena sancta utens non offert aliud sacrificium, sed memoriam celebrat Qvotaç Christi, semel peractæ, 894. Coena sancta per petάantiv corporis Christi firmat cœJestem vitam, 608. Cenam sanctam contemnunt Euchitæ, 965. Cena sancta non inveniuntur usi ascetæ, præterquam unus, post longum tempus, 1231, et alius, 1269. Coena sancta mystice tangitur, IV, 26 seq., e disciplina arcani. In ea fieri dicitur nominum permutatio, ut intelligamus mutationera factam per xápw, non mutala symbolorum natura, sed yápur addita naturæ, xápic autem signum nudum esse nequit Theodorete, in re tam mystice tractata. His utitur ad illustrandam Christi άrpeftav. Mox vocat navayíav τpopńv, symbolum corporis et sanguinis; similis disputatio per omnia, 12%, 126. In cœna sancta post ἁγιασμόν symbola jam dicuntur corpus et sanguis Chr., 126, 127. Eam consecrationem peragit Enixdnoiç sacerdotalis, ibid. Fiunt corpus et sanguis Christi, et hactenus adorantur, ibid. Sed servant naturam (boc confertur ad illustrandam naturam corporis Christi illustrati, ut maneat corpus, etsi junctum divinitati, ejusque majestatis particeps. Unde patet, nec naturæ mutationem in cena sancta, nec signum nudum agnovisse Theod., sed nobiscum plaue facere ), ibid. Cena sancta arcana servatur, 259 extr. Cœna sancta in Paschate potissimum ceJehr.. 1182. Crence sanctæ celebranda fnitium fit per &vá-doxologiam, vel precationem. I Cor. xvi, 23, 1260. Cœlestis felicitas gradus habet. II, 53, 409, 1297: HI, 278. Idque probat e Joan. xiv, 2, 11, 32, 402. Coelestis vita vacabit linguarum discrimine, III, 254 (dubium; quænam enim vigest? aut, si unam omnes docet Deus, cur non et hunc illius linguam, et contra?). Coelum. IV, 488 seq. Coeli quot, J, 14. In Hebr. singu lari dici non possunt, 15. Cæli causa pii, sunt deteriores pure amantibus, H, 127. Hos reginarum nomine inte. in Cant., iid. Coelum discludit superiora vel exteriora ab inferioribus, I, 10, 11. Colom non potest esse thronus Dei, 55. Cœlum duplex, 718. Non plures coll, ibid. Coelos duos factos a Mose scribi, ait Th. 1576 init: alterum cum terra, alterum σripiwμa. Coelum pro Hierosol. dictum putat Th. ad Isa. xxxiv init., II, 315 init. Cœlum duplex II. 597. Cœlum primus homo ingressus Christus, IV, 133. Necdum ibi visus homo; Hippol. Ergo neque Henoch, neque Elias? In coelo coronam exspectant sancti, IV, 915 (id est, plenam et solidam post Graov felicitatem). Nec sine sensu tamen nunc ibi sunt (videtur et ad preces audiendas pertinere), 911. Cometeria, precum locus (extra ordinem), III, 957. Cena sancta significata pane et viuo Melchisedeci, I, 77. Cœna sancta baptizati demum fruuntur, 144. Coʻna sancta habet θείαν τροφὴν εἰ σωτήριον αἷμα, 141. Estque sipa, non axià, ibid. Cœna sancta, post baptismum percipitur, 303. Est µsráðnir; agni inculpati, ibid. Cœna sancia utuntur omnes baptizati, non sacerdotes voli, 388. Csena sancta in mente Theodoréti. Cum a sacerdotibus vinem in altari dicit calcari. Vitem enim expl. Christum. et vinum sanguinem ejus; ut t. IV, in tribus dialogis) 680. Cena sancta nutrimentum mysticum, divinum, immortale, 744. Cœna səneta typus, panes in tabernaculo, 813. Cona sancta non sacerdotibus solis xpóxeitai, 813. Coena sancta in templo fit. (In ea apparet Deus (Chri stus), immolatur ita, ut non immoletur, id est, celebratur memoria sacrificati ejus et nobis datur illius Quoia, ut tamen non peragatur ibi, ut jam peracta; distribuitur sine divisione: id est, totum corpus ejus datur integrum singulis; consumitur, manet tamen inconsumptus), 1019 extr. Cœna sancta post doxologiam, id est,finem sacrorum reliquorum, 1365. V. et xoivwviav xpoopépsiv, ibid. In cœna sancta Ecclesia offert symbola corporis et sanguinis Christi, per napxúv, id est Christum hominem, totam massam: id est genus hominum, vel Christianos, consecrans, 1397. Id est, offert panem et vinum in altari, et accipiendo corpus et sanguinem Christi (sic enim aliter loquitur), Den sese consecrat, Christo intime juncta. Vix tamen est, quin sacrificii vestigia hic lateant. Ea instituenda Christus cœpit sacerdotium suum, 1396. Cœna sancta vocalur tempus mysticum. In ea accipimus membra sponsi. Hæ proprie dici videantur: reliqua dicit, cogitarì, quia non videamus, II. 25. Cœnam sanctam norunt u delectantes se membris Sponsi, 56. Cœna saucta dicitur rákov xoraviaç initium, 89. In ea edimus membra Sponsi. et bibimus sanguinem ejus. Verba instituendæ ejus, ibid. Cena sancta liberal peceato per corpus et sanguinem Christi, 210 extr. Figuratur a Seraphino. scil., quia ab altari petiit carbonem, purganda a labe Isaiæ, ibid. Coena sancta utuntur omnium ordinum homines, 232. Cœnam sanctam innuere videtur (extendere, dicens, manus ad corpus Christi, et fruetu vesçi, velut arboris), 397. Coena sancta pro paschali agno Christianis, 1049. Cena sancta pene ut sacriticium deseribi videtur. Dicit enim agnum illum ἄμωμον unique ξερεύεσθαι, nempe memoria ejus celebranda, et copia assoquenda, 1676, Cena sancta cum impiis non utendum (hi ergo prohi◄ bendi), II, 194. Cona sancta utentes ipsi Christe jnngi mur, cujus corpus esse et sanguinem dicamus, 228 extr. Sociamur per corpus et sanguinem ejus, 229. Ea utuntur omnes ordinis homines, 256 extr. Cena sancta et Judæ data; et corpus sanguisque Christi datum (notabilis locus), 238 Cogitationum velocitas imitatur omnipræsentiam Dei, Cognatorum proximorum ordo, 1, 222. Cognitio Dei (subtilior) post virtutem demum appetenda, 11, 1560 init. Collum hom., IV, 525. Coloris hom. veritas, IV, 993. Colossenses vidit Paulus, HI, 481, 500 init. Eos præsens docuit Paulus, 715. Cometa rerum futurarum signa habet Theodor. (et tamen genethliacos ridet: quia sell. extraordinarii cometæ, Insoliti, ignota tum ratione) 1, 18. Eorum nomina quædam, ibid. Comitum, præsidum, rel. appellatio, plurall peɣalaπρέπει, vide. Comparatio non tollit prædicatum minoris et postpositæ rei, III, 212, 261. Concentum musicum passus tantum est Deus, II, 174 extr. Concione (in) dicta (oratorie) non habenda pro canone doctrine, IV, 202. Concilium Egypt. sub Joviano, III, 947. Concil. Antiochenum a Domino convocatum, IV, 1163 Concil. Aquileiense, III, 1030. (in ep. synod. CP.); Concil. Ariminense, III, 871 883. Concil. CPolit., 1097 seq. (sub Theodos_M) Concil. in Illyrico, 960. Concilium Laodicenum, coli angelos vetuit, 490, 496. Concilium Mediolan., 860. Concilium Nicanum convocatur a Const. M., 751. El ob seneotutem nou interest ep. Rom., 753. Concil. Nic. non induxit dogma novum, 782 seq. Concil. Nicæn! PP. quidam, ob Arianos, nimiam dialpeσiv indaxere, IV, 1143. Ibi descripta episc. dicereses, 1157. Concil. Nicase novum, sed terræ motu inhibitum, III, 892. Coneil. Nieæ, in Thrac. Ejusque Symb. 879. Concil. Sardicense, 829, 831. Concil. Seleucia, 892. Concil. Tyrium, 816 seq. 818. Transfertor Æliam jubente Const. M., 821. Concionantibus multa dicuntur, quibus moderandum sit in disputatione subtitiori, JV, 1304. Concubitus mentione non abstinet Th. in memoranda Naíone piorum cum Christo, II, 52, in Coena sancta, 89, Concubitus nefandos an quisquam ausus, I, 204. Confessio peccati liberat piena, I, 57. Conjugalis amor summus, I, 406. Conjugibus quoque temperantia lege commendata, I, 197. Conjugii sanctitas, ibid. Conjugium, v. Matrimonium. Conjugium hominibus tantum necessarium, non angelis, IV, 783, Conjugum abstinentiam laudat Th., noa jubet tamen, Consecratio fit per invocationem, vel appellationem Dei, 1, 782. Consilium omnis facti spectandum, 1, 532. Ergo et male facta excusat bono consilio. consilio interpre-

tanda facia, 80, 94. Consilio censenda bona et mala facia (ponit exempla cædis, furti, jujunit', miserationis), II, 1315. Consilium omnis facti spectat Deus, III, 252. Consilia quædam libera relinquit Evangel. ut paupertatem volunt, 414. Constaus scribit fratri de Arianis, III, 829. Fratri graviter scribit pro Athanasio, 818. Constantia, Coust. Il soror. Licinii conjux, III, 826. file vera flectit fratrem, 827. Constantinopolis, tempore conc. Nic. Byzantíum vocata etiam tum, III, 796. Constantinopolit. episc. Paulus, III, 829. Eudoxius, 968. Concilium, 899. Constantinum M. dicit divinitus vocatum, ut Paulum, III, 721. Is convocat concil. Nic., 754. Præsidet, 756. Bus epist ad episc. de synodo Nic., 769 seq. Is convivio excipit episc. in concil. Nic., 774. Eorum vulnera exosculatur, ibid. Cibaria iis statuit, ibid. Non legit criminosas litteras in epp. tegenda eorum probra censet, 773. Ipse disputavit in conc. Nic., 756 seq., 781 extr. Encania celebrat Hierosol., 821 seq. Athanasium relegat in Treviros, 822. Baptismum dilatum accipit in Jordane, bid. Ejus tres filii, ibid. Athanas. revocat, ibid. Defenditur a Theod., 823. Moritur, ibid. Ejus monumentum colitur, 814. Ejus testamentum, 922. Ei tribuitur deetrina,qua milites, 916. Et Constantio, qua institutionem; scil. eorum auspiciis, cura, exemplo: forte et opera. Quatenus pagana sacra inhibuerit, 1055. Zorobabeli comparatur, 1113 extr. Constantinus II, filius maximus nɔtu Const. M., Galliarum Cæsar; seribit Alexandriam pro Athanasio, III, 821 seq. Ut a vera doctrina flexus, 826 seq., mobilis, 829. Moritur, 829. Constantius imp. felix bello, III, 829. Sardicense conc. convocat, ibid. Athanas. revocat, 853. Rursus pellit, quin occidi jubet, 851. Cum Maguentio bellum gerit, 860. Convocat concil. Mediol., ibid. Cum Liberio loquitur, 861. Jubet explicari Prov. VI, 909. Moritur cum poenitentia, 913. Non plane heterodoxus, 914. Baptizari anilites jubet, 914. Ut se gesserit qua Arianos, IV, 351. Contractibus nomina impp., inserta (nempe annus imperii), II, 1163. Contraria historia componitur, 1, 439 extr. seqq. Cuntraria de templo Sal. componit, 569 extr. Contraria species compositur, 888. Contrarif species tollitur, II, 1562; III. 199 Init. Cor sedes yμoxo (ex antiquo errore, imo usu Joquendi. Certe sic veluti porrexere animum; nam et in cerebro ponebant), II, 861. Cor hominis, IV, 516. Cor animi sedem ponit Th., III, 439. Core et socios terra haustos dicere Theod., videtur ita ut aqua prorumpens eos absorpserit; ut sane solet, cum terra dehiscit; hinc noßpuxiou; perisse, hinc terræ xúpxor opertos, dicit: nisi lusit in oppos. maris. Sed res favet. Eorum acerræ cur altari aflixæ, 1, 212. Cornu, Dei imago, 1, 247. Cornutus scr. theologiam Græcam, IV, 753. Corporea (per) ad interna wodnysi (vel döŋysi) Deus, Corpus mortale, v. Mortalitas. Corpus et umbra, v. Lex Mosis, Corpus non est imago Dei, 1, 24. Corpus ubique esse nequit, 25. Itaque ex omnipræsent. Dei colligitur, eum esse incorporeum, psal. cxxxix. Corpus hominis electro simile, II, 693. Corpus non malum, sed boni Dei opus; el servire potest, III, 65 init., 66 extr. Corporis cura non damuanda, 139. Corpus cum animo et punietur et præmium habebit, III, 315, 411 init. Corpus pro homine tolo Script. S. ponit, IV, 76. Corporis quæ propria, 107. Corpus cur ante animam creatum, 415. Corpus cum anima et pænis et præmiis olim afficiendum, 447. Corpus si non simul puniatur, ut loqui animus possit, 643 seqq. Ut corpus loqui possit, si sine anima puniatur, 645. Uteunque solutum et dispersum restituere potest Deus, 648, 652. Corpora mundi (σtoysia) imperfecta, et interdum noxia, cur, 762. Corpori junctus Aoyoç, animam habenti, V 13. v. ZápĘ. Corpus et sanguis Chrisli πρόκειται in emena saucia, 6. Utrumque δέχονται Christiani ibid. Cosmogeniam ser. Diod. Sic. (intell. initium Biblioth. ejus, ut Genesin ita vocat), IV, 755. Crates Theb. verbis laudat virtutem, re negligit, IV, 1026. Ejus versus, ibid. Cratylus, IV, 761. Tim., 768, 771, 779. De rep., 769. Creat Deus sine materia et ex illa, I, 17. Creata, v. Mundus. Creata omnia mortalia, ob prævisum Adami delictum, III, 88. Creata corpora omnia habebunt aplapolav, 538. Eguere Christo homine, ibid. Creationem Imperfectam per sex dies habuit Deus, 1,37. Crocus, inter refrigerantia, II, 105 init. Crucis signo equum sanat asc. v. Ascela. Crux Christi, v. Joca sacra. Crux Christi owthpios cur, 1,40. Crux Christi inventa, III, 794 seqq. Superstitiose culta, 795. Crucis signo (et recordatione mortis Christi, addit) a dæmonibus liberamus, 1, 749. Crux e duabus virgis composita, recta et obliqua, ibid. Hic mire nugatur Th. crucis signo multum tribuit Th., 4002. Cruce hostes subegit Christus, 1594 init. Crux in Sione fixa (nempe ad Hierosol.), ibid. Crucis signo fugatur diabolus, I, 1553. Cruce portanda Christus subiit exsecrationem legis, 11, 235. Crucis signo mira patrat asceta, MI, 4111. Vid. Asceta. Cucusus, Cappadocia olim, tunc Armenia secunda oppidum, 111, 850. Eo relegatus Paulus CPolit., ibid. Cultus Dei, v. Deus. Cultum Dei externum Judæi, internum babent Christiani, I, 164. Cupiditates necessariae huic vitæ, III, 76 extr. Quin ad virtutem, 77. 'Aµerpía tantum improbanda, ibid. Eas ut regere debeat animus, Platonice plane_descriptum, ibid. Eas induxit mortalitas corporis, 56, 78. Cupidita tes necessariae et utiles, IV, 845. Cupiditatum vim Th. ponit in renibus (quia ibi motus libidinis, I, 1531. Curare in posterum noluit Israelem Deus, I, 145. Custodes vel vigiles, clamore terrebant obsidentes urbem (imo sibi mutuo inclamabant), 11, 285. Cyaxares non est idem eum Dario Medio, II, 1174. Asiyagis l.rel., 1302. Negatur potuisse regno præesse, ibid. Cyprian. ep. Carth. vel Afr. pulsus clade Vandalica, IV, 1109 seq., epist. 52, 55. Martyr eadem docet, quas Theod. 1312. Cyprii in Palæstina čroixor. II, 238. Palæstinæ coloni, Cyprus insularum olim caput, II, 898. Cyrilli Alex. epist., ad Nestor., IV, 167. Epist., ad Orient., 168. Interpr. Epist., ad Hebr., ibid. In Scholiis, ibid. Cyrillus Alex. sæpe scr. Theodoreto, 1150. Librum contra Jul. Apost. et de axonsµnale (hirco in festo piaculari dimisso, naturæ Christi divinæ typo), misit ad Joan. Antioch., quos et aliis Orientis epp, ostenderet, ibid. extr. seqq. Cum eo pactum fecit Th., 1153 extr. De Cyrillo Al. queritur Theod. (epist., 113), 1188. Cyrilli errores notat Theodoret., 1293 seqq. Cyrilli turbas queruntur PP. Orient., 1314 seq. 1316, 1318, 1323. Rel. capitula ejus, 1320. Hæretica, 1317. Cyrillus ab episc. remotus a sede, 1515, 1317, 1319, 1329, 1323, 1321 rel. Cyrillos scripsit contraria deinde suis capitulis, 1351 seq. Cyrilli errores, 1350. Cyrillus diac. Heliopolit., III, 919. Cyrillus Hierosol. epise., III, 893. Turpiter accusatur, 894. Cyrill. Hieros., hi lib. catech., IV, 161. Cyrrhesticæ regionis ambitus et divisio, 1V, 1101. Med. Cyrrhestis regio pauper, 1101 seqq. Unus ibi ditior, 1103 extr. At multos tales ibi ponit causæ servicus utrobique aut tempora distinguens), 1186. Cyrrhestica diocesis habuit, 800 ecclesias, 1190. Misera regio, 1251. Cyrrhus a Theod. artificibus frequentata, IV, 1196, epist., 114, 115. Eo absente a multis relicta, ibid., n. 118. Cyrrhi epise. Isidorus, III, 1020. Cyrtiani hæres. nomen, IV, 359. Cyrus Bermensis, III, 863. Cyrus Persa, ob patrem, matre Medus, 11, 1173, 1215. Cyzici episc. Eleusius, III, 838. Eunomius, ibid. Dacise metropolis Sardica Hyrici, III, 829. Dæmones agunt. Deo permittente, 1, 270. Dæmones apparere ponit Theod., II, 265. Sed nomina Irabere a falsa opinione vulgi. Dæmonum ministri olim bomines, ut arma, 360. Dæmones et Theod., tempore insidebant homines (sed ita describit, ut et maniaci fuisse possint), 1152. Dæmones manent inemendabiles, 1503. De dæmone mira somniant Euchitæ, HF, 966. Dæmon invadit puellam, 985. Ab Antonio ejicitur, 986. Dæmon ut ascetæ illuserit, 1247. De dæmonibus error Messalianoru'n (ridiculus sane), IV, 366, 367. Dæmones timent martyres et mortuos, IV, 922. Dæmones per Pss. pelle: ant Judæi, V, 74. Damasus episc. Rom., III, 1015. Ejus scriptum de conc. Arim., 881. Is movet Apollinar. et Timoth., 1034. Mittit Symbolum, 1036 extr. Ejus Expos. fit., IV 215. Epist. ad Paulin., 1243. Damianus asc., III, 1260. Damnati videbunt gaudia beatorum, H, 402. Dan, Paneas, II, 433. Danis tribu Antichristus dicitur oriturus, 1, 218. Daniel quando cœperit vaticinari, II, 675. Danielem

ante prophetas reliquos interpretatus est Theod., If, 10x5, Prophetam Judæi non credunt, certe ab eorum Corpore segregant, ibid. Daniel cur in patriam redierit, 1236. Daniel expl. judicium Del (imo judex meus est Deus), 1260 extr. Danielem laudat Josephus, 1303. Daniel constantiæ in captivit. exempl., IV, 628 extr. seqq. Darium Codom. interfecit Alex. M., II, 1215 (imo vicit, xxtedvoɛ, 1222, 1215). Darium quem Alex. M. xatsvoe (sic 11. 1.), 'Apoάuov dicit Th., 1222 init., 1245. Dathan et Abiram cur socii seditionis, I, 240. David non improbitate lapsus, 1, 425. Davidem prophetam negant Judæi, 447, 591. Davidis sepulcrum, 458. Eo thesauros infossos, tradit Joseph., ibid. Davidis pietati nullus regum Jud. æquandus, 552. David primus post Mosen scripsit prophetica, 604. Davidis moderatio. 701. Davidis Psalini ubique canuntur, 715. David bis unctus, imo ter (id est, rex declaratus). 767 extr. David evangelice, non e lege, vivere studebat, 817. David non caruit favore Dei (id est, virtute prophetica), cum pœnitentiam fateretur, 932. David de Spiritu sancto ut de columba loquitur (quasi jam notum ei, quid futurum hac specie), 962 init. David prævidit clamorem Judæorum apul Pilatum (temere ista sumuntur), 936. David omnes casus vitæ suæ complexus psal, exvi (cxix), 1477. David prævidit et secutus est disciplinam evangelicam, 15. David peccando non plane reliquit viam sanctitatis, M, 706. Davidis stemma nunc ignotuin (quis jam sit ex eo), 1001. David quot cantores instituerit, (Nugæ ibi de Semo, Chamo, Japheto, quasi ex eorum posteris lecţi cautores. Nec Theodoreti videntur ), V, 71 seq. Daviɖis ultima gesta, V, 77 seqq. Decimæ binæ, I, 269, 272. Vel Josepho auctore, tres (in additamento, p. 270, n. 1; quod sane abesse vix posse ob seq. videtur, vocab. extr. dwyiz: glossema tantum videtur dox), 275. Decima et uraium. Levitis ditæ, 314. Decretum (vel deliberatio) homini condendo præmittit Deus, ut eum ratione præditum fore ostenderet, quia scil. aliis operibus non præfixa foun, sine qua tamen nil conditum, I, 21. Deliberatione haud eget Deus, I, 24. Cur eam homini creando præiniserit, ibid. Democritus Abder. Damasippi filius, IV, 792 Demosthenes, e Valentis cohorte, III, 982. 'AypźµµxTO Basilio dictus, alludenti ad illum magnum. Demosth. (de cor.) pulchra sentent., IV, 1081. Desertum mortis imago, I, 200. Deus qua ovolav, ubique adest, qua cùεoxíav, in pfis.. Dei nomen, v. Nomen Ad Deum ducere, v. Ducere. Dei unitas et trinitas in imagine Dei primitus condita, I, 23. Dei opera non per se spectanda, sed qua nexum cum z.iis et universo, 21. Deus loquitur e captu hominum, 25, Deus membra habere quo sensu dicatur, 23. Dei omRipresentia probatur, eum carere corpore, 23. Dei nomiue vocatur homo, sed re caret, 27. Deum ¿vowμatov fecit Melito, 32. Deus in uno loco esse nequit, 33. Deus qur leve delictum vescendi tam severe et in posteris punierit, 47 seq. Deus minatur atrocius, quam punit, 52. Deus vocatus dicitur Enos, 60. Del nomen et alis præter Deum inditas, ibid. Deus futura tanquam facta videt, 63. Deus non, tentat, ut cognoscat, 85. Deus non est causa pervicacie humanæ, 126 seq. Punit et desperata, ob alios, 128. Medico comparatur, ibid. Cur'et in hac vita puniat quædam, 129. Dei nomen ineffabi e Judæis, 133. Vocabatur is (jam tum) TETPŻyµµxtov, ibid. Est et Jabe et Aia, id. Deus minatur gravius, quam punit, 151 sq. Deo nec falso, quem Deum credas, maledicendum, 211. Deus non vetat, quæ nemo unquam patrarit, 201. Deus permittit dæmonum miracula, 270. Deo non transmittenda omnia, ut ipsi nil facere velimus, 276. Dei providentia non tollit operam nostram, 276, 5F. Deus bonorum tantum altos, non malorum, 231. Deus prævidet improbitatem hominum, 235. Deus poscit sanclos exactam virtutem, 291. Deus et indignis nonnunquam charisma tribuit, 559. Dei cultus mulli leo astrictus, 567. Cur astrictus Judæis, ibid. Deus Israeli rex, 563. Deus et per impios vaticinatus, 399. Deus permisit tantum injuriis peti Davidem, sine auxilio, 437. Minatur gravius quam panit, 452. Deus punit impios per impios 496. Deus lenis et clemens, 505. Dei poenitentia qui intelligenda, 537. Dei soli conveni beatitas, sapientia, rel. sed plura et nobis impertitur, qua rem, qua nomen,610. Dei sine favore non possumus pie vivere, 839, ouvepyɛi bonum consiHum habentibus, ibid. Dei (dii), quinam proprie (inter homines) dicendi, 921. Dei præscientia non facit inalos homipes, 984. Deus (et Dominus) simpliciter, semper de Triniže, nempe ubi non est distinctio personarum, ne plures videantur dii, 1075. Dei essentia abesse procul nequit, 1095, Deus magnus fieri quomodo intelligendus, 1231 init. Deus συνεργεί et συγκατορθοί amatoribus virtutis, 1956. Deus non punit delicta, qua prævisa, sed per cta demum, 1384. Dei benignitas vincit decretum justitiæ (id est, Deus amat benigne agere, etiam ubi possit juste punire, 1418 extr. Deus cur interdum sibi relinquat homines, 1139. Deus, qua vi audit, eadem videt, et contra, 1502. Deus multa et plura potuit, quam voluit aut effecit, 1313. Deus deorum, quid (expl. sacerdotum: mire sane), 1520. Deum nonnisi ex humanis rebus agnoscere datur, It, 328 init. Dei potentia non iis metienda quæ effecerit. 329. Dei cultus in Novo T. non astrictus loco, 350. Dei præscientia non est causa malorum, quse faciant homines, 696 extr. Bene ibi disputat Th. Deus facere dicitur, quo concedat fieri, 767, 809 extr. Paganorum Deus et in Vet. Test. dictus, 789. Deus non puniendi causa quidquam monet, sed ne puniat, 812. Deus quædam efficit, quædam concedit, 841. Libertati humanæ non officit, imo cedit, ibid. Per hæc punit improbos, ibid. Deus non cogit homines ad pietatem (sed mɛɛ). 990 init. Dei promissa ut reddantur, nostrum est efficere (recte vivendo), 1017. Deus non minatur, ut puniat, 1511. Contrahit tempora pœnæ statuta, v. disp. de tempore exsilii Babyl. passim. Deus varie visus; ergo specie raret, 1570. Minatur, ne puniat, 1463. Deus promissa ut non reddat, hominum culpa fit, 1107, 1417 extr. Non Judæorum tantum curam egit, 1408, 1461. Deus per unum hominem et populum reliquis consulit, 1458. Deus Judæorum idem, qui reliquorum, 1461. Deus adjuvat volentes, bona agere, 1383. Deus non pro imperio curavit salutem hominum, sed justo ordine, lil, 22 init. Dei præscientia uil cogit, 93. Deus est Christi Pater, noster Deus, 286, 347. Deus, cæcare ut dicatur, 308. Deus facere dicitur, quæ concedit, 427. Dei auxilio frui et potiri licet per tidem et amorem (ergo hæc duo ante adesse debent), 421 init. Fidem accipiens Deus, reddit xápiv, 425. Ex Deo esse, expl., 761. Deus non potest adúvata, aut ipso indigna, IV, 182 extr. seq. Deus non est causa mali, 456. De Deo quan varii errores hæreticorum, 486 seq. Deus voluntatera suam et doctrinam ut deinceps patefecerit (est bona disputatio, ab Adamo per Noachum, Abrahamum, Mosen, prophetas, Judæos sparsos, ad Christum deducta), 674 extr. seq Deus servavit inter homines veram doctrinam, 724. 'Ex spiovoiaç multa præbet, 725. Deum, non deos, vere loquens ponit Plato, 759. Dei attributa et affirmantia et negantia, 755. Deus et per paganos vera locutus, 777. Deus non omnia voluit, quæ posset efficere, 309. Deus eccatis res indidit vim idoneam ad subsistendum, quoad voluerit, 812. Corpora quotidie efficit ex aliis, 815. Neminem cogit ad bonum, 817. Deus potest nil facere se indignum (bene ibi restringit voc. omniwn), 1239 extr. seq. Del nomen homonymice et aliis datum, 1266. Mutat consilia, II, 1395. Deum humana forma fingunt Audsani. 111, 963. Deuteronomium cur scriptum et dictum, 1, 256. Non lex nova, 257. Dextra in honore. I, 187. Dextra Dei, ó μovoyeva;, 1003. Dextra Dei bouam vel benignam ejus efficientiam notat, Diabolus cur serpens dicatur, 1, 45. Diabolus in terram abjectus, 46. Diabolum cur crearit Deus, 47. Diabolus putasse dicitur, omni fructu interdictum primis hominibus, 51, 52. Diabolus per injuriam Christo factam amisit potestatem suam in homines, 1067. Diabolus cur lapsus, 1188. Diaboli petitiones in corrumpendis hominibus, 1317. Diabolus crucis signo fugatur, 1533. Diabolum increpare Christus tantum potest, 1608 extr. Diabolus nescit futura, sed conjectat, II, 815. Audita a veris prophetis præscire se, simulat, 819. Diabolus, cum bonus esset, acris regi - men habuit (temere hoc sumitur, eum invenit Ezech. xxvi), 913. Diabolo aeris cura commissa, cum bonus esset. II, 410. Diabolus jure suo in bomines se exuit, Christo innoxio interempto, IV, 569 seq. Ut alloqui eum possit Christus, ibid. Diabolus ut invaserit et tenuerit divinum honorem, 919 seq. Diabolus ut loqui potuerit, si Christus non homo factus eum vicisset, V, 127 seq. Diaconi baptizant tantum absentibus presbb., 1, 596. Comparantur Levitis, ibid. Diaconi, Levitarum loco, II, 558. Diaconus incipit doxologiam in fine sacrorum, jubente episcopo, III, 835. Diacouus archimandrita est, IV, 1039, u. 27. Dialocti linguarum, I, 337. Dialogis nomina loquentium apponit Theod. veteres philosophi interposuere (nempe in inargine ascr.), IV, 3. Diametrum ponit tertiam circumferentiæ, 1, 471. Diatessaron Evangel composuit Tatianus, IV, 512. Ejus, libri exempla invenit et seposuit Theod., ibid.

Dicere, vel jubere, dicuntur, qui re adigant eo, ubi possis aliquid facere, 1, 398. Didrachmum, 1, 220. Jesu cur petitum, ibid. Stateri aquale, 216. Didrachmum cur solvere non debuerit Christus (repugnat causæ poscendi, allatæ, p. 220), 1, 243. Didymum, templum Miles., IV, 909. Didymus Alexandr., III, 1008. Dies, mortem naturalem notat, I, 396. Dierum et noclium vices, 719; IV, 492. Diem totum, expl, semper, I, 381, 1211. ΑΙ. ν. ἡμέραν ὅλην. Dies Christi, v. Christus. Dies Dominica, I, 1434 init. Reducis in vitam Christi memoriæ sacra; Domini dies, dupliciter, ibid. Dies septimus, v. Sabbatum. Digamia episcoporum quoque probata, IV, 1180 extr. Digamos sacris arcet Noval., 345. Digiti hom., IV, 555, 514. Dii, judices, I, 137, 267. Et principes, 1186 seq. Dil paganorum e cujusque gentis habitu figurati, II, 863. Dii paganorum nominatim et singuți qui orti, IV, 766 seq. Quatuor fontes sonoríaç 1) naturæ partes, 766. 2) Historía clarorum hominum, ibid. extr. seq. 3) Poetarum fabulæ, 768 med. (ut allegorice explicentur, 771, 774.) 4) Ilan, 772 extr. Deorum falsorum Deus non est Deus, 268. Deorum nomen reges et impp. accepere, IV, 921. Deos quos omnino posuerint pagani, 754, 761, 766 seq. Multos ponentes, sunt acot et ipsi, 760. Dens immortales, corporeos, varie negant et affirmant philosophi pagani; 779 seq. Eorum figuræ turpes, 782 seq. Servabantur et Theod. ætate, 783. Deos cogere ad vaticinandum pagani dicuntur, 957. Dilogia placet Theodor. I, 971. In psal. LV (LVI), quem et de Davide et de populo exsule expl. junctim, psal. LVIU (LIX), de Davide et Christo simul. psal. LIX (LX); de re illi præscripta, simul de exsilio Babyl. et reditu, 1001. Psal. Lxx (Lxxi) exsulum Babyl. et piorum N. T.,1, 1091. Psal. Lxxx (LXXXI) et LXXXI (LXXXIV), 1185. De roditu Jud. e Babylon, et paganis ad Christum vertendis, 1179. Psal LXXXV (LXXXVI), de Hiskia, et reditu paganorum ad Deum, 1200. Psal. xcv (xcvi) de templo restituto post exsil. Babyl. et salute per Christum, 1289. Dilogiæ exemplum, vide Hominum naturam, 1408. Dilogiam perpetuam facit Th. Isa. xiv, nunc de Assyriis, nunc de Nabuchodonosore, nunc de diabolo, interpretans, II, 268 seq. Dilogia vaticinii Isa. xxiv, 289. Dilogia vaticiniorum, 550 (et in eo posita, ut misceantur res duæ, nunc de illa loquendo, nunc de hac: ut Matth. xxv, de Hierosol. et mundi interitu. Sed hanc minus accurate comparat cum Jeremiæ vaticinio, nunc de exsilio Babyl. loquentis, nunc de reditu. Ibi euim patet, de duplici re sermonem esse, miscentur res et alteru:e ponuntur, non ut de una et simplici traditur). Dilogia de principe Tyri, et homine, et diabolo, 913. Dilogia de Nabuchodonosore et diabolo, 912 De Judæis et omnibus hominibus, 973. Dilogiam vaticiniorum diligenter commendat Th., ut plura subjecta sint ante oculos, quorum nunc nunc illi aptetur prædicatum, utut de uno eodemque positum, 1269 seq. Dilogia qua reditum et avάoraσiv, 1373 seq. Qua locustas el hostes, 1389. Dilogia de Assyrio et diabolo, 1525. Dituculum, Christi adventus, I, 443. huic, Diluvium cur omnes homines abstulerit, I, 63. Cur animalia, 64. Quid per diluvium comederiut animalia et homines, 61. Dio Cæsarea, Eg. Judæis habitata, III, 999. Diodorus Ant. primo asceta, III, 888. Biodorus Sic. IV, 760. Scr. xooµoyévetav, 753. v. Cosmogen. Ejus biblioth., 767 init. Diodorus Tars. episc. III, 1019. Invisus Apollinaristis, IV, 48. Scr. contra Manich., 322. Cur in PP. nou memorarit Theodoretus, 1078. Ejus explicationes subjectæ Theodoreteis, 1, 28. Ejus nota inserta, 358. Dioeceseos Antioch. urbes plures memoratæ, III, 1019, 1020. Dioceseos Asianæ, Ponticæ, Thracica ambitus, Diogenes Cynic. in voluptatem effusus, IV, 1026. Imprudenter quidem, ibid. Ejus dicta, 853. Diogenian. arguit orac., IV, 956. Dionysia Orpheus attulit, IV, 722. Dionysius, III, 861 (e metropoli Italiæ. Aut Romæ fuit, sed non episc. quia Liberius memoratur, aut ex alla metropoli, ut Ravenna, episcopus fuit, quia dicitur, ὁ τῆς μητροπόλεως.) Dionys. Alex. IV, 331. Sanare studet Paulum Samos., ibid. Scr. contra Cerinth., 330. Contra Nepot., 316. Centra Sabell., 436. ' Dionys. Halic., IV, 772. Dionysius infelix commend, a.Th IV, 1087, n. 23. Dioscorus episc Alex. scr. ad Theod, iniquius, IV, 1236. Dioscorum amicum sibi fore, frustra sperat Th., Diphilus comicus, IV, 854 seq. Diplasiasmus, id est vocabuli repetitio, quid notet, H, 740. Diplasiasmi vis vana sane, 957. Diplasiasmus Hebr. et Syr., 1274 extr. Dissensio orientalium et simultates cum Romanis et Ægypt., III, 1060. Divinus et Deus idem. V, 1055 seq. Divisio (per xai et subjecta) non alios semper alque alios, ut separatos, innuit, 1, 832 extr. Bona observatio, et plane exegetica, quam bene reperit, 837 extr. seq. Divitia virtutis studio iniquæ, IV, 567. Cur non omuibus data, 571 seq. Divitis domus descr. IV, 583, Molestiæ, ibid. Divites egent pauperibus, 865. Et contra. ibid. Divertium olim tantum permissum, et cur, II, 1683. Dixisse Deus in creatione cui et quomodo intelligendus, 1, 13. Doctores Christ. obscurius loquebantur, præsentibus ἀμνήτοις, 1, 250. Doctrina vera virtutis perfectæ pars, 1, 853 init. Doctrina duplex, elenctica, aperta, altera mystica, 11, 86. Doctrina (de moribus) divina cur accedat ad naturalem cognitionem per se locupletem, 705 extr. Doctrina uon omnibus promiscue proponenda, 1300. Doliches episc. Maris, III, 1020. . Dominorum curæ infinitæ (bonus locus), IV, 594, seq. Dominus, v. Deus. Dominus, Christo proprium præ aliis unctis, II, 666. Dominus, et civilis honoris signum, 1263. Dominus et Deus, idem, III, 2126. Domnus Antioch. episc. IV, 1103 init. Concilium convocat, 1163. Domos facere sibi, quid, I, 120. Dona altari oblata, III, 982. Donaria et in Christi templis suspensa, martyrum opem testantia, IV, 922. Donatus, &vúnatos, III, 863. Donec, non sign. certum temporis finem semper, I, 1595 init. Donec, usque ad, significat terminum in quo, III, 56 extr. Donec, non infert finem_utique, 270 extr. Doxologia baptismo adhibita, v. Baptisma. Doxologia a sacerdote peragitur in sacris, 1, 1363. Ei a populo respondetur, Amen, ibid. Eam incipit diaconus, excipit populus, III, 855. Doxologia bapt. et iu kacris ab Ario mutata, IV, 350. Doxologia Eccles., 1310. Doxologia tomos Commentar. suorum claudit Theod. qualem in sacris publ. solemnem dicit, 1310. Dracillianus, præses, a Const. M. mandatum accipit condendi templi Hieros., III, 792 extr. Dubitandi nota cur interdum ponatur, II, 528. Dubitaudi particulæ non ostendunt ignorationem Dei, 696. Eberi posteri et alii præter Judæos. Hebraice non luquebantur, 1, 74. Ebionis hæresin revocat Arius, III, 739.. Ebra, Syriace quid, 1, 74. Ecclesiæ typus Rahab., I, 302. Ecclesiæ membra sola salva, ibid. Ecclesiæ typus, 500. Ecclesiæ (templa) thalamis sponsi similes, 892. Ecclesiæ facies, Christus, 893 extr. Quia caput post eum sacerdotes, 894. Ecclesia e pluribus et varie instructis consociata, 865 init. Ecclesia una per orbem, 909. Per urbes et vicos eadem divisa ac dispersa, ibid. et 912. Preces pro Ecclesia, ibid. Ecclesiæ velut torcularia, 1183, 1183 seq. Ecclesiæ in terra portæ cœlestis civitatis, 1217. Ecclesia e variis membris composita, II, 46. Ecclesiæ plures, 56. Ecclesiæ divisio TOTIX), o Teuμation, 122. Ecclesia (externa, templa), domus Spiritus saneti, 153. Ecclesia sponsa Christi, 101. Plane ut de uxore loquitur, crasse; soror et nanaíov, ibid. (cuncta urget). Ecclesiæ doctores per vices temporum concionantur, alius hoc festo, alius alio, 111, 262. Ecclesia Theonæ, Alexandriæ, 987. Ecclesiæ agrum vi possessum ab Abrame, queritur Th. IV, 1068, episc. 10. Ecclesiæ reditus et civilibus operibus impensi, 1136 init. Ecdosis vita, II, 136. Ecstasin, 11, 1259. Ponit in eo Th. quod, nil videntes, vocem audierint (imo stuporem sign.). Edem pro Eden, legere PP. unde deducunt, Adami nomen, I, 40. Eden, a paradiso distinctus locus, I, 40. Edessa ep. Eulogius, III, 1020. Edom, v. Ammon. Efficere aliter Deus, aliter homines possunt, J, 26, 27. Elamite pro Samaritis, 'll, 286.

Electrum deserib, ut ex auro argentoque compositum, Elegantia orationis, v. Script. sacra. Elementa, v. Corpora. Elementa in tabernaculo ut monstrata, 11, 165. Elementa cur et noxia, vel molesta interdum, IV, 501 extr. seq. Elephas, IV, 556 extr. seq. Eleusius Cyzic., Hil, 888. Eleutheropolis, 1, 575. Palæstinæ, ubi olim Gerareni Philistæi, ibid. Elias, á návʊ I, 154. Elias quomodo aram struxerit in monte Carmelo, ibid. Elías nou in cœlum, sed quasi in cutum susceptus, nempe nou quo Christus, neque ut Christus (medium locum ista sapiunt), 753. Elias veniet contra Antichristum, II, 1294. Eliam ante finem mundi venturum, credit Th., III, 121. Elieser, pietatis in servo exemplum, IV, 605 seq. Eloquentie dator Deus III, 170. Eloquent. humana cur non exculti apostoli, IV, 89. Emath, simpliciter, Epiphania (Magna, Emisa). 1,1631. Emesa, 11, 133, 570, 606, Ejus vicus Riblath, id est, ad ejus agruim pertinens, ibid. Enisa, (al. Enesu,) Emath. magna, II, 163. Empedocles, IV, 911. Ejus versus, 796. His orǝcula eduntur, 952. Emphasin (re ipsa, non nomine) notat. Th. Isa., xmi, 20. Non habitabitur Babylon, expl. sedes regum non arit, U, 264. Enaci progenies, 1, 238. Enacido qui, 1, 18. Encenta Hieros. celebrat Const. M., III, 821 seq. Enochus quo translatus, I, 57. Epenalepsis Pauli, III, 426. (Ephes. IV, 17), 644 extr. Ephesi turbat Cyrillus cum Memnone, v. Cyrinus. Ephesi episc. Menophantus in conc. Nic., III, 757. luem, 812. Ephesios vidit Paulus ante Epist., 398 init., 406. Primus eos docuit, non Joannes, 400. Ephraim Edess., 111, 1008. Poeta, ibid. Ephraim Syr., IV, 1312. Scr. contra Bandesamem et Harmonium, 314. Ephod, 1, 335. v. 'Egoúð, Epicharumus, IV, 715, 716, 851. Epicurus ut idem deliniat, IV, 717 init. Epilepsiam simulavit David, 1, 972 init. Epiphania, Syriæ urbs, Emath., 1, 421. Emess, 11, 155, Episcopi et presbyteri iidem Pauli tempore, III, 443. Recie, 652. Episcoporum ingens auctoritas, v. Theodosius M. episcoporumi appellatio per pluralem, vid. 'Tue, Υμέτερα, Ευσέβεια, Οσιότης, Θεοφιλία, Θεοσέβεια, Αγάπη, Episcoporum instituendorum lex, 1061 init Episcopi olim apostoli dieti (nempe præter principes illos), 632. Kpise. et presb. iidem, 700. Episcopus in sella præsidens inter sacra, diaconum jubet dogodoyciv, 855, Episcopi mon debebant esse eunuchi vel castrati, 887. Episcopus episcopum sede movet, 893. Episcopi ut intrare urbem soliti, 990. Episcoporum heterodoxorum inauguratio invalida habita, 1000. Episcopus habuit sedem ante medium altare, 1002. In ea Evangelli librum ponere vult Melet. Ant. et cum Paulino sedere ex utraque parte, ibid. Disci hinc pars formæ templorum potest, et ritus duplex, imo triplex: tertius in casu vix obvio. Episcopi quinam celebres sub Valente, 1009. Episcopi alios instituunt, maxime in diceeesi sua, 1019, 1020. Episcopi plures egregii nominati, 1026. Episcopi potiores sub Arcadio, 1068. Sub Theodos. Jun., 1076, 2081. Episcoporum catalogus, 1088. Episcoporam diguitas et potestas a Deo instituta dicitur, IV, 602. Episcoporum diceceses finitæ in conc. Nic., 1157. Episcopus sede motus nuspiam debet DELOUPYsiv, 1349. Episc. Tyanens. Eutherius, 1185. Episc. Antioch., III, 727. Episc. Antioch. Leontius, 887. Episc. Ancyranus Basilius, 891. Episc. Cæs. Philmus, IV, 185. Ancyra Theodotus, ibid. Epistolarum Pauli 14 tempus et ordo, III, 3 extr. seq. Epistola ad Timoth. ultima omnium 500 extr. Fictæ ferebantur, 540. Epist. ad Hebr. Pauli, et divina, 541 seq. Hebraice scripta, a Clemente translata, 544. Epistola synodica Nicæna, III, 765. Epist. Euseb. Cæsar. Nicæa data, 776. Epist. Const. M. de restit. templis et novis condendis, 788 seq. De scribendis exemplaribus Script. sancta, 789. Ad Macarium Hieros. de restituendo Christi sepulero, 791. De Euseb. Nicom. et Theogonio, 797. Ad Saporem 11, de Christianis, 808. extr. seq. De Athanas., 814. Ad synodum Tyri, 816. Epist. Constantini 11, de Athanas. ad pop. Alex., 824 extr. seq. Epist. concil. Sardic., 832. Epist. Constantii ad Athanas., 853. Epist. concil Arimin. ad Constantium, 873 extr. seq.; et alia, 878. Damasi et rel. de eo, 881. Et Athanasii, 884 extr. Epist. conc. CPolit. ad Georg. Alex. de Aetio, 899. Epist. concil, Alexand. ad Jovian., 948. Epist. impp. Valentin. et Valentis ad Asianos, 956. Epist. synodica ex Illyrico, 960. Epist. synod. CPolit., I, 1027. Epistola Damasi Rom., 1034 extr. Epistolæ Theod. consolatoriæ, IV, 1066. Epist. 8, 1071. Epist. 14, 1075, N. 15; 1081, N. 18; 1089, N. 27 seq.; 1118, N. 69. Epistolæ commendatoriæ et intercessoria, 1087 N. 23; 1090 seq., N. 29-36. Uno argumento, variationis exemplum egregium: ut de tributis, 1100 seg, N. 42-46. Alie commend. et intercess., 1109 seq. N. 6ª, 53; 1196, N. 114, 115, 1120, N. 70. suasoria, de fide Christ., 1097. N. 73; 1121, N. 71. Cobortatoria, 1126 seq, N. 77. Epistolas tomi V; dogmaticæ, 3, 16, 104, 122, 130, 144, 145, 146, 154. Consolatoria, 7, 8, 12, 14, 15, 17, 18, 21, 27, 65, 69. Commendatitiæ, 20, 12, 50. Intercessoriæ, 23, 29, 33, 34, 35, 36, 42-47, 52, 53, 70, 116, 119. Cobortatoriæ, 32, 37, 71, 76, 77, 78, 81, 96, 98, 102. Apologetics, 80, 81, 83, 89, 113, 143. Pragmatica, reliqua fere, nominatim de turbis temporum, 79, 80, 81, 86, 88. Et omnes prope a 97 ad extr. Equis uti, vetiti reges Isr., 421. Eranistes, IV, 2, 3. Ipse expl. Th. cur sic vocarit dial. suum: quem tangat, obscurum: plures haud dubie. Eranista invisus Diodorus et Theodorus, 48.ob Appolliuar. Eratosthenes de bonis et malis, IV, 919. Errores quinam fugiendi, 1, 1460. Judaici, pagani, hœretici, li, 149 extr. Esdras dicit, nempe lib. III Esra, 1, 26, ad hunc ergo provocat, ut authenticum, librum, 1, 553. Esdras restituit et scripsisse dicitur libros Script. sanctæ deperditos omnes, 606; 11, 4 init. v. Scriptură sacra. Evangelii lex, v. vojošsσíav. Evangelicam legem donavit Deus, I, 158. Evangelica lex Christi, 716. Evangelicam disciplinam, lege perfectionem, sequebatur David, 817. Evangelium flumini comparat, satis oratorie, 900. Evangelii doctrinæ orbis restitit, ut mare Dumini (bona comparatio), 1274. Evangeliis, dieit Th. majorem honorem haberi, quam legi: etsi et huic, et prophetis suum, 11, 47. Evangelica cousilla, noi, 151. Videantur distingui a legibus Vet. Test. Sed variatio tantum est. Nam et Novo Test. ubique reddit voµotsoíav, etiam iu iis, quæ tedɛtótytaç esse dicat. Evangelia quatuor juvenit in meusura aquæ Ezech., 1040 (Joanuis evang. ultima mensura, ob pádoc theologiæ). Evangelium leges habet, perfectiores priscis, 111, 63 extr. Addit auxilium iis, ibid., 84. Evangeliorum Eppysia ser. Theodorus Perioth. 828. Evangelia, præterquam Lucæ, rejicit Marciou, IV, 316. Evangel. secundum Hebr. unice probant Ebionita, 528. Evangel, ante linem mundi ubique innotescet, 459 init. Evangelium videre pagani quia philosophi, 751. Euchita, monachi, re Manichæi, II, 1146 extr. v. Messaliani. Eudoxius Germaniciæ, III, 891. Antioch., 907. CPolit., 968. Eudoxius probat conc. Nic., 902. Eugenii tyraunis, II, 1065. Eulalius Ant., III, 803. Eulogius, presb. Édess., HJ, 976. Episc. Edessæ, 1020 (dicunt, ait, nempe, ab Euseb. institutum: nam fuisse sciebat). Eunius Jasonis fil., IV, 741. Eunomiani, v. Ariani. Eunomius gloriatur se scire oboiay Dei,quia eam com prehendit vocabulo ¿you, 11, 1210. Eunomii magister Aetius, III, 888. Eunomius ut ab Ario discesserit, 902. Damnat Aetium, a se ante autem laudatum, 902. Mox prodit errorem, 903. Eunomius Samosat., 972. Eunomius notatur, quod glorietur se ovcíav Dei assequi, Eunuchi impp. Christianorum, III, 865. Eunuchus apud Valentem potens, 1182 extr. Euphrates et Tigris quomodo e paradiso, 1, 43. Per subterraneos meatus in Armeniæ montibus emergunt, ibid. Euphrates aversus a Babylone, munc exiguo canale secat, 11, 618. Euphratas Ant., III, 849 seq. Dolo petitur, ibid. Euphrosius Ant., III, 803. Euphromius, præf. mil., IV, 1135. Affert litteras imp. ut Th. Cyrrhose contineat, ibid. Euripides, IV, 715, 716 (bis), 8041, 820, 881. Eusebius, 111,861, ex Italia. Eusebius Cæsariensis, 1, 395. Ejus var. lect., 1270. Hist. eccl. Initium et terminus, III, 723. Favet Ario, sed mutat, 763. Nicæa et synodo scr., 776. Non vult Antiochiæ præfici episc. et vetat imp., 803. Præpar, evang. Eusebius Chalcid. epist. in Syr., III, 1020. Eusebius Emes. heterodoxus, IV, 257. Ejus verba proba ponuntur, 258. Scr. contra Apellam, 318. Manich.,

Eusebius eunuchus Constantii, III, 865 seq. Eusebius Nicomediensis prius exstisse Filio Patrem docuit, ideo ejectus, III, 749. Ejus epist. ad Paulinum Tyri, 751 seq. Ejus litteræ in conc. N. motum factuut, 759. Invadit sedem CPolit., 796. De eo scribit Const. M. 797. Infensus Athanasio, 822. Eusebius presb., IV, 1115 init. " Eusebius Samosat., III, 968, 970, 1019, 1029. Eustathiani, 111, 803. Episc. Ant. post Eustath. pulsum ibid. Eustathius Antioch, vexatus ab Arianis, III, 802. Eustath. Ant. confessoris verba in psal. xv, IV, 56. serm. de anima, ibid., 233. In Prov. vii, 57, 134, 234. In psal. xcu, ibid., 257. In tit. Stelograph. vel Psal., cxxxiv. De antına, ibid. In tit. Avababa (Pss.), 237. Eustath. Ant. præses concil. Nio, 1312. Eustathius episc. Sebasteæ, III, 891. Eutherius episc. Tyan., IV, 1185. Euzoius Ar. in Meletii locum, episc. Ant., IV, 1181. Exarchus et monachorum, IV, f1192, 1198. Excelsa nou improbata ad cultum Dei,!, 461 seq. Exorcismo (in) solis Script. sacræ verbis utendum, V, 74. (De Psalmis maxime et Judæis ibi sermo.) Expiationis diem lasciva hilaritate agunt Judæi, I, 210. Exploratores cur missi, 1, 237. Exia victimarum quid notent, I, 168, 169. Extolli Deus ut dicatur, I, 732. Ezechiel duos libros reliquit, Josepho auctore, V, 82. Ezeon Geber, Josepho Beronice, 1, 478, 584. (Eam in Ethiopia ponit, ad Ægyptum, maritimamque vocat. Falso; aut Arabes Intelligendi, ut supra mpoooixovę Judæis vocat Æthiopes.) F Fabulas respici in modis loquendi prophet. dicit Th., 11, 1481. (Qua Sirenas. Falso; unde illæ notæ Michæ?) Facies ecclesiæ, V. Ecclesia. Fato (de) paganorum sententiæ, IV,850. Fatɔ deos subjicit Homer., 818. Fel cur Judæi Christo dederint, II, 416.(Imo miðites Rom. dederunt.) Felix, episc. Rom. cum Liberio, III, 870. Felix, Juliani quæstor, III, 925 seq. Feminas homines cur crearit Deus, 1, 50. Feneratio grave delictum, II, 834. Fera bestia cur creatæ, 1, 19. Cur lateant, et nẹctu procedant, 20. Cur interdum noceant, ibid. Cur minus timeant hominem, 22. Ferarum vim pii non timeut, 19. feris lacerata comedi cur vetuerit Deus, 157. Fermentum cur a sacris remotumi, 1, 881. Festa Judæorum tria præcipua, 1, 158, 209. Festa Judæorum quæ et cur, 158. Festum piaculare majus Sabbate, 203. Festa cur instituerit Deus, 270. Festum Bati Christi, II, 1047. Festa tria Judeorum, Christi lgura, IV, 131. Hippol. (sed duo tantum afferuntur, omisso Tabernaculorum festo.) Festa paganorum varia, 883. Festa cur dederit Deus, 1065. Fide servatur lex, V. Lex. Fides eget operibus, V. Opera. Files qua crucem Christi salutem affert, 1, 40. Fides Abrahamum justum &népŋvay, id est, fecit, constituit: e sensu τοῦ ἀποφαίνειν εἰ ἀποδεικνύναι, 82. Per virtutem magis illustrata, ibid. (Ergo fidem a virtute distinguit.) Exus signum Abrahanio circumsectio data, ibid. Fides disting. ab opere bono, 189. Fide salva Ruth. quomodo, 446. Fidei addenda piou apath, 913. Fides sola non sufficit, sed et άyabý xpāķi; adesse debet. (Nempe ut recte colanus Deum; fides enim ibi est agnitio veri Dei, rejectis idolis) Fides ad salutem haud sufficit, opus est et practica virtute, II, 180. Fidei fructus salus, 217. Cognitio rerum divinarum. (Nam, qui non credit, interius noscere neg igit.), ibid. Per fidem salus donatur hominibus, 217. Fides et praxis jungendæ, 1040. Fidem petunt accedentes ad Christum, quia carent justitia. (Accipiunt baptismo), 1523. Fides, compendiaria ad salutem via, III, 45, 109. Justitia ex ea, donum Dei, 47 init. Antiquior circumsectione, 48. Largitur veniam peccatorum per baptismum, 53. Fides you sufficit, ad salutem, celere per omnia Deum oportet, 314 extr. Fides præcedit zápis Spiritus saucti, et ob eam (jam præsentem) datur. Sign. auxilium in progressu. 405 extr. Fides offertur Deo, 422 extr. Eam accipiens Deus, reddit zápiv, 423. Fides per gratiam servatur, 447. Fide in Deum et amore aliorum lex absolvitur (ergo sub ūde amorem Dei comprehendit), 528. Fides nuda operibus non sufficit ad salutem, 708. Fide et philosophi usi in aliorum placitis amplectendis, IV, 711. Fide eget animus ad vonta, 713. Fides præcedit cognitionem; quia scil. fidere debemus ei, a quo discere velimus, et credere vera ab eo dici, 717, 721. Sine fide ars nulla disci potest, ivid.. 720. Quid sit philosophis, 721. Fido sola consequimur bona divina (mystica vocat; non operibus, seil. Mturgicis, de quibus ibi sermo), 892. Pide sola in judic. extr. lenem Deum habiturum se sperat Th., 1147 extr. Fides et amor præceptorum summa (tidem intell. ornnis in Deum officia), 1223. Filius pro nepote, 1, 70. Filius Dei, V. Christus. Filii quatenus parentum delicta luant, 151. Filium habuisse Michal quo sensu negetur, 415. Filii hominum, filia Sion, pro ipsis vel ipsa, 1122. Filii deorum, dil, 1232. Filii, Alia, I, 173. Ipsi, ipsa, ibid. Filius annorum, expl. ex Hebr. et Syr., 396. Filii hominum, prophetarum, pro ipsis (Ibi filios expl. milites: durius sane, vel duces.), 1275 extr. Filiorum Dei nomen nunc habemus, rem həbituri în altera vita (Quidni et hie rem ipsam, etsi minas solido usu? I Joan. in, 2.), III, 89. Filius expl. ex Hebr., 411. Filiorum jus per charismata Spir. dedit nobis Deus, 626. Filius Dei expl. paganis, IV, 755. Filii nomen et aliis datum, 1265. Sed uni Filio Dei Christo eximie convenit, 1267. Fimbriae vestium quo pertinuerint, I, 240. Firmilianus Cæs. in Cappad. corrigere studet Paulum Sam., IV, 534. Placitus Ant., III, 803. Flavianus Ant. primo asceta, III, 88. Detegit defiria Messalianorum, 963 seq.; IV, 367. Flavianus et Diodorus tuentur orthodoxos, III, 1002. Flaviani interpret. Evang. allata, IV, 46. Serm. de Joan. B., 66. In Evang. Inc. IV, 160. In Theophan., ibid. Serm. Dom. Pasch., 250. De Juda, 251. Flavianus CPolit. a Cyrillo dejectus, 1188. Foedera sancientium ritus, dividere sacrificata animalia, I, 80. Foedera per victimas sancta, transitumque per earum partes, II, 560. Fontes, IV, 505. Fortunam quo sensu dicat Script. saera, I, 104. Fortuna, paganorum commentum, IV, 851 extr. seq. Fratrum conjugia primitus necessaria et licita, 1, 56. Frumentins cum Ædesio ad ludos ductus a Tyrio, patrun, vel avunculo, ad Christum vertendis lis minister factus, III, 805. Fucus in festis paganorum adhibitus, II, 436. Fugam in vexationibus haud prohibuit Christus, imo præcepit, IV, 1062. Fulgura pluviam denuntiant (Hæc ponit ut illustreqtur verba Jobi Fulgura facit (Deus) T. II, 1226. Furto vituli cur gravior multa, quam ovis, 1, 156. Furtum Jacobi, qua sudoylay Isaací, laudabile, II, 1315. Futura prædicere vates profani nequeunt, 1, 217. Futura et paganis monstrat Deus, 250. Futura ut præterita referre mos Hebræis, II, 210. Futura nesciunt dæmones, sed conjectant, 845. V. Diabolus. Futura ut præterita efferuntur, 1343, 1455 extr., 1528. Gabala, urbs parva et festiva, HH, 1286. Ejus er. St. Se-. verian., IV, 48. Galilees vocat Jul. Christianos, III, 921. Galli in Asia ad Pont. Eux., III, 1183. Galliæ, olim Galatia, Hi, 694. Galliarum metropolis (simpliciter Lugdunum), 861. Gallus, Juliani frater, Orientis Cæsar sub Constantio, JII, 913. Gaza episc. Asclepas, 111, 851. Gedsom, pro Gerson, e I.XX, 1, 219. Gelasit Cæsar. orat. in fest. Epiph, IV, 46, 251. Genealogia in Script. sacra per mares deducitur, II, 1175. (Eo pertinet, ut appareat, Darium Medum, etsi matre Chaldæa, Nabuchodonosoris filia, tamen vocari Blium filii ejus a Jeremia: viro pro uxore nominato, ut in Christi stemmate Lue. m, Ell.) Genealogia Script. sacr. patres sequitur, non matres, III, 102. (Utitur eo ad Abrahami filios, Rom. 1x.) Genesin vocat κτίσεως βιβλίον, ΙΙ, 608. Genethlia risere pagani philosophl, 1, 18. Geometria, V. Ars. Geon, Nilus 1, 455. (Siloa.) Georgius Laodic., Ill, 842, 909. Scr. contra Manich., Georg. Alexandria, III, 836, 899. Gerareni Palæstinæ, 1, 573. Gerarenorum Salton, V. Salton. Germaniciæ urbis situs, III, 353, 891 init. (Ibi episc. Eudoxius..) Gibeonitis (In) exitus vaticinio de Chanaane, 1, 72. Gideon, apostolorum typus, 1, 331. Gideonis vellus, typus, 333.

Gigantes fuisse credit Theodoret., I, 62. Non impii fuerunt, 446. Gilead, xwpiov in Libano, II, 509. Gindarus, vicus Antiochenis attributus, III, 1126. Gittha, Samaria vicus (Simonis Magi patria), II, 286. Gladiatorii ludi ab Honorio demum sublati, III, 1067. Gladii duo doctoribus Ecclesiæ, 11, 85 extr. Gloria Dei, Deus ipse, III, 407. Gnostici a Simone, III, 673. Gog 1, 232. a Rege Jud. debellandus. (Messia.) Gog et Magog, de eo quidam expl. psal. XLV (XLVI), 897. Improbante Theod., 903. Gog et Magog jam venit (in Judæam), II, 1018. Gog, Scythica gens, invasit Hierosol. (Ubi lectum?) 1381, 1400. Gog et Magog, 1586. V. Apollinar., 1612. Gothi, V. et Scythæ. Bellum movent Valenti, III. 967. Ariani funt, 1013. No solide tamen, 1014. Sub Valente bellant, 1010, 1013. Interficiunt Valentem, 1013. Gradatio vel amplificatio non incommoda, 11, 871. Græcorum (in) templis sacri characteres. I, 73. Græci in Egyptum profecti, doctrinæ causa, 460. Coloni in l'alestina, II, 238 Græcorum av curatio scripta Theod. cur ita dicta, IV, 603. Brevis ejus descriptio, 690 seq. Græci a barbaris didicere artes plurimas, 699. Græci tempore Th. ridicule jactabant Atticam elegantiam, 839. Grecorum varia instituta cessant, 930. Gratia Dei, id est misericordia (e contextu et locis ibi allatis) indigent homines (ad salutem) ut ut sancti et virtute ornati, 1, 803. Gratia Dei non caruit David, id est, virtute prophetica, divinitus data), 932. Addit enim, per illam poayopsoas, ibid. Latius accipit, 940. Eumque negat privatum Spiritu sancto cum peccasset, ibid. Gratia Dei non tollit libertatem hum, III, 327. Sequitur fi3 dem. 405 Gratia præbetur tantum amantibus Deum, non ammibus hisce, sed qui et præcepta eins servent (quasi ista separatim esse possint), 412. Gratia servatur fides, 417. Sine ea voluntas efficere bouum nequit, 453 extr. Utraque adsit, p. seq Gratia Dei auget pobupíav, quam invenerit, 457. Gratiam pro fide reddit Deus, 423. Gratiam Dei tum demum accipimus, ubi laborem nostrum simul adhibuerimus, 662. ' Gratiani laus et initia, III, 1014 seq. Mors, 1011 extr., 1043 extr. Gregorius priorem Christo patrem &vpxwe dicit, III, 750. Beryti episc., 751. Episc. Alex. in locum Athanas., 828 extr. Gregor. Naz. obsistit Arianis, 1025. Ejus Symb. ad Cledou., IV, 62. Serm. In novam Dominicam, 147. V. n. 58. Epist. ad Cledon., ibid. Expos. lid. ad Cled., ibid. Serm. 2 de Fil., 148, 149. In Theophania, 118. Epist. ad Nectar., 241. Exposit. ad Cledon., 215. Serm. de Fil. ibid. Homil. in Pasch., 246. Gregor. Nyss. serm. de Abrah., 61. De perfect.. ibid. Contra Eunom., ibid. seq. De beatit (Matth. v), 65. Lib. Catechet., 150, 216. Contra Eunom., 151, 247. Gregor. Thaumat. corrigere nititur Paul. Sam., 334. Eius frater Athenodorus, ibid. Gregorins (Naz.) Theologus dictus, scr. de fuga sua, V, 130 tit. Gubernatio inter charismata, 1, 23. Gymnasio ad sacra usi catholicí, III, 1130. H Hæres filius non omnis statim patri, III, 87. (quidni; an quia potest exhæredari?) Hareses antiquiores nec diuturne, nec late sparse, IV, 346 seq Hæresium (de Christo) summa Paulo refutata, III, 453 seq. Hæreses de Christo errantes breviter recens., IV, 1174. Ilæretici non defendendi e Philipp. 1, 18, III, 419. Ilæretici quid addant Scripturæ sacræ, I, 187. Heretici quo nomine digni, 313. Hæreticis ecclesias tribuit Th. 11, 54. Filias nominari dicit, ibid. Hæretici, Photin., PauJus, Marcellus, Christum habuere Aóyov &vлóσTATOV, III, 848. Et Sabell. quem Photino jungit p. præc. Hæretici quinam humana negarint Christo, 573, 638. Hæretici legem damnant, 1084. Marcion. Valent. Manich. Hæreticorum de Christo errantium brevis summa, IV, 3; HI, 455. Hæretici, Marcion, Valent., Manes, tollunt e Script. sacr. voces de Evavopσ, IV, 219. Hæret. nomina a Simone ortorum 288 extr. seq. Hagari cur primæ per angelum sit locutus Deus, I, 4. Hammon, V. Ammon. Eum adisse dicitur Alex. M., II, Harmonius, Bardesanis F. cantica fecit, III, 1008. llebdomas absolvit orbem vitæ, I, 202. Hebræi a transitu Abrahami dicti I, 73, 74. Hebræoruin lingua, V. Lingua, Non ab Ebero dicta; neque pa1212 triarchis primitus usitata, 73. Hebræorum pueri docentur Linguam Hebr. ut non naturalem, 73. Hebraica voce. interpr. Theod, 1068 init Hebraicum textum inspexit Theod. (In Hexaplo Orig),1,894, 885 extr. Hebræus textus, 1453; 11, 408 init., 525 med., 575 init., 899, 900 extr., 926. (Ezech. xxix, XVIII), 1024, 1026. (Ezech. XLIII, XXX1), 1027, 1033 extr. (Ezech. XLIV), 1034, 1471 contra LXX. Hebraici alphabeti ordine scriptum psal. cx (cx1), dici, pasiv, ait Th., I, 1402 extr. Nescivit ergo ordinem litterarum Hebr. Et omnino ex Hexaplo legit Hebr. Hebraicum vocab. ¿86½, 172y, servi, 140€. Hebraica male interpretatur Th. vox Erywp. Ortus error, quod et Rela dicebatur. e y52. Hebraicum exemplar non habet additamentum initiale psal. LXIV (LXV), I, 1027 init. 1042 extr. Hebraicum textum inspexit Th., 1055 init., 1088 init., 1110. Hebraicus textus var., 1125 extr., 1130, 1142 extr. seq. V. Ind. Græc., voc. Eбpaïoç et supr. Hebraic. Hebraismus in voc. Eúdov pro arbore, I, 40 seq. Helena, matris Const. M. cura templi Hieros., III, 794 seq Superstitio, 793. Helena in cœlum sublata Euripidi dicitur. IV, 768. Helenopontus regio. IV, 347. Helenus Tars., IV, 331. Sanare studet Paul. Samos., ibid. Heliopolis ad Libanum, Ill, 918. Ibi turbæ sub Jul. Ap., Hellanicus Tripolit., III, 751. In Syria vel Phoenice; Ario adversus; Hellanic. histor., IV, 1014 extr. Heraclea, olim Perinthus, III, 815. Heraclit. Ephes., IV, 712, 716. Heracliti dictum de interfectis in prælio, 911. Herbs cibus primorum hominum, et per diluvium, animalium quoque, 1, 64, 63. Herbarum cur tot genera, Herculis origo, gesta, exitus, IV, 903 seq. Hermipp. Beryt. laudat Chironem, IV, 1025. Herodes, V. Jusjurandum. Herodot (L. 1.), IV, 820. Hesiodi vers, de virtute (non ipsa verba), IV, Hesiodus (Theog.), 755, 915 bis, 819. Opp. et D. Hexacosionit, Eunomiani, IV, 558. Hexapli varia lectio, I, 750 med. N. 8, 767. N. 4, 1140 init. 1112, 1270 init. LXX ex eo, 1027 init., 1042 extr., 1125. Hexaplo abest lectio, 1090 init., 1110. Hierapoleos episc. Theodotus, III, 1020, 1143. Hierosolyma religiose adeuntur a Christ., II. 378 extr., 427, 615, 1630. Hierosolymorum excidium in psal. Lxxu (Lxxm) invenit Theod., I, 1123 seq. Hierosolymorum restitutio non exspectanda, 1364. Hierosolyma adire lege prohibentur Judæi, 11, 818. Hierosolym. templum restitui quandoque, Apollin. credit, 1045. Hierosolymis loca sacra habent Christiani, 1049 extr. seq. Hierosol. episc., III, 727. Macarius. 751. Maximus, 895. Cyrillus, ibid. Hierosol. Eccl. omnium mater, 1035. Hierosolymorum vastitas, IV, 1007. Ipsi Theodoreto visa, ibid Hilarius episc. et conf. lib. ix De fide, IV, 162. Hin, quid sit, I, 169 Hemina Syro, II, 1036. Hippolyti Magn. verba, IV, 55. (In psal. xxm) in kocum de Elcana et Hanna, 56, 131. In Isa. 1, ibid. Epist. ad regem 232. Serm. de talentis, Matth. xxv, 130. In Cant. Mos., ibid. Expl. psal. 11, 132. Psal. xxm, 133. Serm. de latron., 233. Scr. contra Nicolaitas, 341. Hirci piaculares (V. Levit. xvi), unam personam sustinebant et conficiebant per duas naturas, i, 200. Hircus in Vet. T. Christi typus, qua expiationem, IV, 205. Hiskiæ salutem e inorbo in psal. xx (xx) invenit Theod., 1,727 seq. Hiskiam invenit Theod. in psal. xxxu (XXXII), 806. Hiskia casum in psal. xc (xCI) a Davide prædictum invenit Th., 1256. Historiam Judæorum prophetæ plures scripsere per partes, 1,354. Historicus præterita tantum narrat (nempe, ut ostendatur Chronicoruin librum, ut mere historicum, post migrationem Babyl. scriptum), 557. Historice interpretari et psalmos phires convenit, 603. Holocausta cur mascula, 1, 179. Homerus laudat Chironis et Scytharum justit.(Iliad., xm, 5, 6) Odyss., xx1, 303. Homerum ejicit Plato, IV, 728. Homerus, 735. (Iliad. xiv, 201, 502) 779. (Iliad. v, 342.) Miseros vocat homines, 820. Iliad. xxiv, 829. Fato subjicit deos, 848. Hiad. iv, 194, 906. Odyss. in Necyomant 910. Iliad. vi, 938. Odyss. i, 1084. Iliad. v, 484. 1088. Iliad. 1, 256, 1166. Homeri vicus in Syr. prope Cyrrhum, Hominem dicentes Christum, βλασφημούτες cum Judæis, 1, 1133. Hominum naturam Christus in cœlo-super omnem diguitatem locavit, cum aute in mortem esset

prolapsa, 1408. Dilogia est generis bumani et bumanitatis Christo assumptæ. Hominis due tantum, non tres, partes, IV, 422. Homines omnes ejusdem naturæ, 836. De homine varie philos. et poetar. pagan. seutentiæ, 819 seq. Homo Dei nomen babet, vi adempta, I, 27. Hoπιο σύνδεσμος universæ naturæ, 30 Homo πέρας κόσμου, id est, post eum nil creavit Deus, 53. Homo angelis mortalitate minor factus, 653. Homo duplex in homine distinctus a Paulo, adhibetur ad probandam draípeoty naturarum in Christo, V, 16. Hoino et Pater catachrestice dictus, 1073. Honorius imp. tollit gladiatorium spectaculum,.ll, Hormisdas Persa, confessor, III, 1084. Hosii laus, III, 861. Ab Arianis pulsus per Constantium, ibid. Humana peccata quid, 1, 221. Humanitas interdum pena digna, 1, 507 Hyacinthia Spart. festum, IV, 908. Hymnus trium juvenum in camino To; ponitur, 1,5. Hymni, non omnes psalmi, sed qui agant de Christo, 8. Hymnum trium virorum in camino, ut authenticum, medio Danieli inserit et exp!. Theod., II, 1113 extr. flymui paganorum varii, IV, 814. Hyperbaton notatur, 1, 890 init. psal. XLIV (XLV), 6; recte, psal. LTI (LXIF), 4, 1013. Psal. LXXXIX (xc), 4, 1250; ut verba, quia mille amii, referantur non ad proxima, dixisti, revertimini, rel., sed ad remotiora, ne redigas hominem ad humilitatem. Omnia e LXX virali: in textu planiora. Hyperbole utitur Paulus III, 252 extr. seq. flyperborei justi, IV, 1025. Hyperides, IV, 881. Hyrcani et Caspii mortuos canibus objecere, IV, 936. Hysterologia in lib. Judic. I. 343. Alia, 484. Jon iv, 5, 11, 1471. 1, Sam. extr. in Additam., V, 1205. la, I, 1399, expl. Kúpiov, à tòV ÖVTA. Ibas episc. CP., IV, 1182 init. Iberi ad Christum versi per mulierem, HI, 806. Eorum rex oculis captus, restitutus, templum facit Christo, 607. Idea Platonis, 1, 24. Non cadit in Deum, quippe non egentem poßewpla, et quasi descriptionis; eines Plans, Entwurfs. Idololatriæ obviam itum esu carnium, 1, 68. Idolorum cultus quare commendatus, 269. Idololatria ut sensim irrepserit in animos hom, IV, 882 seq. Id imaæa, Uz, II, 324 extr. Isaiam interpretatus est Theod. ante quam aggrederetur libros Regum, 1, 546. Isaiam male tacuisse sub Usia, dicit Theod., II. 207, 210. Nullo fundamento, nisi interpr. Symm. Isaiam Theod. interpretatus ante Jerem., 509. Isaias dissectus traditur, III, 623. Ignatius a Petro episcopus consecratus, martyr, IV, 1312. Ejus verba ex Epist. ad Smyrn., 49 extr. seq, Ignis alienus quid, I, 187. Ignem transiliri actu religioso, ipse vidit Theod., 540. V. Ovid. Fast. iv. Ignotum Deum jactabant hæret., IV, 309. Imaginem nostram, Don imagines, dixit Deus, 1, 23. Imago Dei quanam in re posita, 21 seq. Imago Dei non absolvitur sola ratione et mente, 31. Imago Dei in animi virtutibus, 34. Imago χοϊκή, et τοῦ ἐπουρανίου quid, ibid. Imago Dei bomo, tantum qua àpxixòv, III, 234. (Hic videtur tantum contextum et consilium Pauli, 1 Cor. 1, spectare; nam t. 1, 26, ad Gen 1, reliqua non excludit ) Imaginem Filii a Filio distinguit Eustathius (ex ignor. Hebr.), IV, 13. Imago non habet omnia rei ipsius, 86. Dei imago homo, sed non plaue Deus, 90. Im norta'itate n Expat Christus, I, 51. Immundum per se nihil corporei, 1, 191. Immunis. V. Sacerdotes. Imperatoram nomina contractibus inserta, II, 1163. Imperatores obnoxii tum clericis, III, 1078 seq. V. Theodos. M. Imperator nominat venturos ad concil., 817. Amovet contumaces epp. ibid. Convocat et transfert conci ia. V. Concilium. Imperatoris appellationes, plurali κράτος, κορυφή, θεοσέβεια, vide hos tit. Imperativus pro prædictione per futurum, II, 1192. Imperium Dei differt ab imperio hominum, I, 27. Imperium et luminibus coelestibus tribuitur, 32. Imperium non absolvit imaginem Dei, 31, et angelis tribuitur, ibid. Imperium clericis tribuit Theod., 217. Imperium aliorum in alios pravitas fecit necessarium, IV, 593, 602. Impi mausuete docendi (quin mansuetius, ait, quam pii), II, 707. Impios Vet. Test. beatos factos dicit Marcion, IV, 316. Impleri culpæ quo sensu dicantur, 1, 78: Imprecatio prophetice interpretanda, 1, 71. Impre cationes diræ alienæ a Davide, 775 extr. seq. Imprecationes Davidis, prædictiones sunt, 827. Neque imitanda,. Incestum Corinth. doctorem factum dicit Th., IV, 476. (Ubi lectum?) Indi ad Christum versi, III, 804. Indi sapientes, IV, Indicum mare miscetur Rubro, II, 1463 init. Indurasse Pharaonem quomodo Deus dicatur, 1, 123, scq. Ffantium noudum editorum quam curam gerat Deus, I, 1419 init. Inferni metu pii sunt deteriores, 11, 127. (Hos pellicum nomine intell. in Cant. Sal.) Infernum minatur Deus, non ut puniat, sed ne puniat, 812. Jufirmos doctores elegit Deus, 1, 123. Innocentius episc. Rom., III, 1063. Innovatio hominum per Christi mortem, (liberando a morte et reditu in vitam parando), 1, 786. Inspiratio, V. Monitus. Insulæ, IV, 510 init. Integritatis statum diu durasse non putarunt Theodoret. et Theodorus. Ille enim, 1, 51, ait, primos homines nil nisi vetitum fructum, euinque statim, gustasse; hic autem, mactari prima animalia potuisse, no genus deficeret; nondam ergo soboles aderat. Interpres, aliter Christus, aliter Moses, IV, 86. Vide Μεσίτης. Interpretes L.XX nimis ad verbum vertendo obscuri, I, 353. Interpres unus, Aquilam secutus, vocem diáþaλpa, vel Selah, vertit semper, ut Targum, 606. Interpretes Ezechielis ab aliis distinguit. (Nam LXX viralis unum auetorem vel eosdem per omnes libros non habet.), 479. Interpretes LXXex Hexaplo (ergo et aliis exemplaribns usus Th), 1027, 1042 extr. Interpretes LXX solent præteritum pro futuro ponere, 1267 extr. Interpretes quidam memorantur (nempe in Hexap'o.), II, 1239 extr. Interpretum variatio (vid. not.), 1550. Interpretes omnes (præter LXX.), 1343 init. Interpretes quidam (præter 1.XX et triumviros), 1484. Interpretatio ad verbum obscura, I, 353. Interpretatio duplex, (de sacerdotio Eli, et Judaico universe.), 359. Interpretatio multiplex Theodoreto placet, 789. Verba Davidis et Hiskiæ, et generi hominum, et Adamo nominatim congruere, dicit, ibid. Interpretatio duplex Theodoreto (una historica, de Judæis priscis, altera xverfix. Tix, de rebus Novi Test., quam veritatem vocet, quia typus ille), 808. Ita 810 et Hiskia expl. et de paganis contra apostolos insurgentibus. Et 815 seq. De Judæis et de baptismo. Interpretationes vaticinii duas jungit Theod, 1, 946 init. De Doego et de Rabsaca, 957 seq. Psal. Liv (LV), interpretationes plures sinul admitti Theod., 1005. Usus verbis: ox ǎv Ti; dioµáptoi, V. diaµáptot, Ind. Gr (Errat in eo, quod dogmatice et per se vera, que possint exprimi talibus verbis, exegetice vera habet, vereque ibi signari dicit ) Interpret. Symm. Theod et L.XX in unam conciliat Th., 1217 extr. Interpretatio duplex psal. xcvii (xcvm), de reditu Jud. e Babyl. et adventu Christi., 1306. Unde p. seq. extr. dicit: κατὰ τὴν ἑτέραν προφητ. οὕτω νοητέον. Jungit ergo utrumque, pinguius sane. Interpr. LXX e Symmacho expl., analogice, de voc. xxpros, non fructum, sed manum notante, 1498. Interpret conciliat Th. et in unam compiugit, quod res per se sit vera, 1501 init. Interpretationes duas jungit Th, 11, 241, 377 extr., 327 init. Erraturum negans, qui et sic ceperit, 386. Interpret. duas in LXX virali jungit Theod., 516. V. n. 33, 38. Interpretatio duplex, (cum typice in Zorobabele, vere et plane in apo to. fis redditum vaticinium scribit), 515 extr. Interpretatio non debet subsistere in superficie litterarum (id est, rebus historicis) sed penetrare in Báboc, id est futura, in primis N. Test., 1053. Interpretat. duas simul veras habet Th., 1383 extr. 1384 extr. Interpretatio duplex juneta (Hic magis de Novo Test. quam de historia Jud. probat, explicari; hac tamen, pro parte, non exclusa.), 1854 init., 1859. Interpretatio duplex, III, 21 extr. Interpretatio per accommodationem verborum (Rom. x, 8), 112 extr. seq. Interpretat. per accommodat. notatur in Supplem. n. 12 (ad Rom. x, 18, et psal. xIx.), III, 115. Interpretatio typi non tollit rem gestam, 385. Interprotat. Psal. (imo Scr. sacr.) tres, præter LXX, Symmach., Aqu.. Theod., V, 81. Interpunctio per interrogandi signum, (I Cor. vi, 12; x, 22), III, 197 init. 229 extr. Non opus esse videtur. Interpungere hic vel illic in Epist. Pauli monet Th., (quia tum could carebant interpunctione), UI, 48, 106,

289, 347 II Cor. iv, 4, post Azó, 308. II Cor. v, 19, post Bed, 317. Ephes. n, 11, post E0vm, 413 init. Ephes. v, 19, 427. Ephes. IV, 26, post opriters, 428. (Hoc nil prodest; rectius xai explicasset.) Rom. ix, 30, interrogandi signo interpungere jubet Th, 109. Post ¿poūµsv,, 118 init., 189 init. ut sequentia respondeant. Interrogandi signum. Vid. Interpungere. Interrogatio, Agura sæpe, non ignorandi signum, I, ' Involucra sacrorum, 1, 220. Jonia Theod. tempore Caria, id est, Cariæ contributa, Irenæus Lugd. apostolorum successor, IV, 329. Ser. contra Menandr., 289. Contra Basilidem, 295. Hermoge nem, 311. Valentin., 314. Apellam, 318. Nazarenos, 329. Cerinthum, 430. De hæres lib. 1, 291; lib. 11, 51 seq., 231; lib. 11, 4, 128 seq., lib. v., 232. Ironia, 11, 410, 419 init., 420 init, 425 extr., 634 init., 620, 1497, 1533. Pauli, III, 213, 217, 232. (Hic dubia), 258 med. Irouiam Deo tribuit Theodor., 1, 55. (Non qua hominem, sed qua diaboli mendacium.); IV, 889. (Psal. L.) Isaacns typus divinitatis Christi; aries, humanitatis; 1,85. Isaacum immolari, noluit Deus, 83. Isaacus in Ægyptum abire cur vetitus, 89. Isaaci sacrificium an typus Christi, et quomodo, IV, 202. Isaacus monach. Constantinopolit., III, 1012. Isauri, olim Solymi, III, 1197. Ischyras, III, 858. Improbus Atbanasii criminator, ibid. Isidorus, Cyrrini episc., HI, 1020. Ismaelitæ late habitant, 1, 84. Nomades dicuntur (a vita vaga) 842. Sagaces et solertes, ibid. Isocrates, IV, 881. Israelis regem pro Judæ rege positum, monet Th., II, Israelitæ, V. Judæi. Israelitis unde arma contra Amalecitas, I, 146 Israelitæ ex Ægypto rediisse dicuntur quinta ætate, 152. (At Gen. xv, 16 quarta nominatur. Et tamen dicit, noiv, ávébnoav. At ubi ni Moses? est sane quinta, Abraliamo computato.) Israelitarum possessio eur non ad Euphratem pertinuerit, ut promissum, 160. Israelitis quæ maxima dona dederit Deus, 163. Israelitæ quid sacrificare jussi, 176. Israelitarum principes car suspensi, 251. Israelitæ cur iterum numerati, 251. J Jabe, Dei nomen Jehovah, 1, 133. Jabim duo. I, 329 seq. Jacobus, Dei typus, 1, 98. Car fratrem fugerit, 92. Ejus polygamia excusatur, 91. Jacobus (apost) spina náproc, 115. Jacobus (minor) fuiste occisus a Judæis, 291. Ut interfectus II, 367. Jacobus (aseeta) Antioch. Mygdon. vel Nisibis episc., III,. 755. Venit ad conc. Nic. Nisibin liberat a Persis, 903 seq. Juliani asc. assecla, 1123. Jamblichus, presb. et monach., IV, 1167. Episc.. 97. Jasonis til. Eunius, IV, 741. Jathabaoth, IV, 393. Angeli nomen hæreticis, Jalihabaoth, 499. Jehovah, V. Deus. Jejunandi quam rationem commendarit Asceta, III, 1137 seq. libertas, 1145. Jejunantes velut leones paleam comedentes, 11, 251. Jejunium, justæ cædis indicium, 1, 506. Nempe, quasi lugerent scelus pœna digoum. Jejunium et malum esse potest, II, 1315. Jejunium non respicit Deus, sed abstinentiam a malis, 1472. JejuDium, pravitatis remedium, 1387. Jejunia Judæis quorum mensium, 1629. Jejunii sancti 7 hebdomades, III, 1231. Jerichus, urbs palmarum, 1, 323, 529. Jethro binominis, 1, 250. Jethronem idolorum sacerdotem dicit (temere, ut videtur), 313 extr. Joachas, idem Seelem, V. Sallum, 11, 511. Joachas et Sallum idem, 1060. Joannes Apames episc. II, 1020. Joanni Antiocheno episc. Commentar. in Cantic. cant. inscripsit Threed., II, 1. oaunis Hapt. typus, 1, 301. Joannem intell. justitiam, Christum prægressuram, 1207, 1208. Joan. Bapt. reliquia Sebaste in Palest. sub Jul. Apost. combustæ et pulvis dissipatus, HI, 918. Eadem postea a Theod. urbi Cyrrho illate, 1245 extr. Joan. Bapt. encomium (V. not.), V, 84 seq. Festuin ejus, 96. Ejus vita velut incorporea, 80. Eo nato gaudet natura, 96. Joannes Evang. theologus, IV, 1319. Non primus docuit Ephesios, III, 400. Jobab, 1,322. Jobeleus annus expl., 1, 212 seq. Nola et, quod in quinquagesimum annum conjicit, non 49. Jobi genus unde, I, 101. Jod Hebr. forma constructæ in interpretatione negligit Theod. V. Abimelech, Daniel, Malachias, vel MaTeachi. Joel dictus, qui contra altare Jeroboami vaticinatus est, I, 571. Jungit ergo in textu, voū ópŵyto; nepi ‘lepoβοάμ. Jonas plura locutus, quæ non continentur ejus libro, II, Jordanis transitus baptismi signum, I, 1045. Josaphatum R. invenit Theod. in psal. cx (cx1), I, Josephi historia mirifice nexa, I, 103. Josephi fratres an deliquerint; ministri Providentiæ divinæ, 106. Josephi servitutem cur Jacobo non patefecerit Deus, 105. Josephus in Eg. pietatis exempl., IV, 610 seq. Potipha ris uxorem ut allocutus cogitari possit, 614. Josephus quomodo reddat Pascha, I, 139. Josépho fides habenda, 170 init., 273. Josephi testimonia, narrationes, interpretationes, sententia, I, 143, 310, 391, 413, 429, 410, 458; II, 1217, 1246, 1270, 1281 extr. Ejus auctoritas, I, 365, 363, 466, 478, 479; II, 191, 1173; V, 82. Antiqu. Jud. viii, 7, 1, 483; vin, 15, 512; ix, 4, 528 ix, 9, 539; x, 10, II, 1303; xn,´ 7, 1301; xviii, 3, 1247 xx, 8, 1216. Josephus arguitur, 1, 235; II, 1174 (de Dario Medo.) Vocatur Hebraus, a patria, 1203. Josiam regem in psal. xctv (xcv) invenit Theod., I, 1281. In psal. c (ci), 131%. In psal. cxxxix, 1530. Josua, óvupos Jesu Domino, I, 146. Josuæ nomen cur mutatum, (imperite) 1, 258. Typus Christi falso dicitur, ibid. Josua cur manus impositæ, 253. Josua Christi typus, 292, 299, 300, 312. Josua librum ab ipso non conscriptum. credit Theod, 312, 323. Joviani imp. initia, III, 945 seq. Clericis cibaria reddit, 932. Moritur, 955. Jovinus Perrhensis, III, 973. Judæ tribus cur numerosior reliquis, I, 218. Cur ad Orientem posita, ibid. Sedulo secernenda et servanda erat, 25. Judæi vineæ comparati, I, 114. Judæi in Egypto dedidicerant veram religionem, 124. Judæi cur tanta passi in Egypto, 132. Judæi ut pacta sese obstrinxerunt legi, 147. Judæi Sabbato ab aliis populis distincti, 170. Juldeorum snagogas ingredientes, contaminari dicit Theod. ut a leprosis, 195. Judæorum sacerdotes et Theodor. tempore mactabant animalia comedenda, 204. Judæi parvulis similes, 232. Judæi in deserto typus recentiorum tempore hristi, 1, 239. Judæis cur Trinitas minus revelata, 262. Judæis terrena fere promissa, 281. Judæi propagarunt cognitionem veri Dei, 289. Judæi arguuntur, 419, 444, 481, 650, 651, 743 seq. 746, 804 extr., 895 extr., 1086 med., 1239 seq. 1389, 1525; II, 253 extr. et 519, 163% (qua Zorobabelem), 378, 380 seq., 383, 386 (qua nomen novum), 418, 516, 666 extr., 1001, 1018, 1257 extr. (qua Danielem), 1302 extr., 1493 seq., 1500, 1371. Jude Davidem negant prophetam, L, 447, 591. Judei Christum vexpov vocant, 714. Canibus similes, 740 init. Soli Palæstinæ Deum dominari et consulere putant, 750. His convenire negatur psal. XLIV (XLV), 892. Eorum misera conditio, 1184. Judaica zodɩrtía; instauratio non exspectanda, 1364. Judæi, torrenti similes, 1398. Judæi, populi, numero plur. non populus, post excid. Hieros., 1426. Judæi fidem in Christum habuere pro napavoµía,II, 182. Judæorum pervicacia, 213 init. Judeos et aliorum populorum bono segregavit Deus, 575 init., 717. Judæi post exil. Baby!. non amplius discidium fecere, 712. Multi et in captivitate occisi (Non legitur.), ibid. Habitarunt orbem medium, ibid. Judæi Hierosolyma adire prohibentur lege, 818. Judæorum fabulas et Christiani sequuntur, 976. Leæ similes Judæi, 977. Per eos ad Christum vocati pagani, 1002 extr., 1018. Judæorum omnia vere habent Christiani, 1349 seq. Judæorum regum extremorum historia et ordo rerum, 1060. Judæos non suum, sed Danielis et Mosis populum vocat dedignabundus (Qua Danielem, non videtur, sed quia pro iis deprecabatur.), 1239, Judæi sub Syro-Macedonibus ut vexati, 1272 seq. Eorum fabulas et Christiani tenent, scil. reditum e Babylone prædici, ubi de Evangelio sermo, 1494. Judæi paganis Evangelium transmisere, 1630. Judæos primes docere jussi apostoli, III, 115, Judæorani laxuria in Sabbato, 465. Judæi propagartnt sensim per alies populos veram doctrinam, IV, 677 extr. seq. Ipsaque pertinacia juvere, 683 init. Judæis didicere Egyptii, Phoenices, Chaldæi, 706. Porphyrio laudantur, 705 seq. Judæi potentes Theod. ætate, 1136. Judæis non dicebant Christiani, quid esset, motov sival, V, 916. Judai quatenus in Deum sævierint (contra Eutych. vel pollín. Eutherius), 1153. Judæus an sit, qui nolit dicere

Deam cruci affixum, 1154. Judaicæ fabulæ, 1, 1523. Judas et ipse usus Cuna sancta accepit a Christo corpus et sanguinem ejus, III, 238 init. Judas laqueo mortem sibi conscivit, I. 966. Ejus mors &yzóvn, 1385. Judicare Deus aliter intelligitur quam homines, id est, judicium exercere, 1, 27. Judices, Dei imago, 1, 1187. Judicii extremi dies Ogdoas, II, 128. In eo pœnitentiæ conditio nulla, 129. Judicum libro repetuntur plura sub Josua gesta, I, Julianus, & napabárne (sic eum vocat), a Deo relictus, 955. Europe Cæsar, bellum movet Constantio, III, 911. In templo pagano ciet dæmones, et signo crucis fugat, 913. Sed revocatum errorem nudat, ibid., revocat episc. exsules, 915. Galilæos vocal Christ., 921. Paganos legere et militare vetat, ibid. Templis Christ. Tusultat, 925. Fontes et cibos lustrando polluit. 930. Iræ impatiens, 931, 931. Thure sacrificare cogit, 932. Templum Hieros. restitui vult, 956 seq. Oracula consulit de bello Pers.. 959. Bellum hoc inconsulte instruit, 942. Moritur, 943. Nefanda sacra agit Carris, ibid. Autiochiæ, 944. In Antiochenos scribit, 915. Mors prædicta, 1040. Oraculum ei datum, IV, 959. Ejus frater Gallus, III, 913. Initia, ibid. Julianus præfectus Orientis, III, 925, Ægrotat, 926. Julianus Sahbas, de Jul. imp. vaticinatur, III, 9H. Antiochiam venit, 1006. Asceta, 1119. Julius, Romæ episc., III, 828. Evocat episc. ad se, ⚫ ibid. Jumenta, IV, 354. V. xtúvy. Jurare per Deum cur jussi Judæi, I, 263. Jurare vetuit Christus, 11, 450. Jurare eur nunc véténtur, nunc jubeaptar Judai, 1362. Jusjurandum servare Herodes non debuit, I, 435. Justi quinam apud veteres, IV, 1024 seq. Justina, Valent. I uxor, 1041. Justinus martyr, scr. contra Menandr., IV, 289. Comtra Nazarenos et Cerinthum, 329, 330. Justitiæ initium pax cum Deo (ex Additam. et defendi suo modo potest. Contra tamen verius, e Rom. init., etiamsi de morum sanctitate intelligas h. 1.), I, 1203 extr. Justitiæ divitias tribuit Th. Davidi et Hiskiæ, 1209. Juventus Judæorum, sub Mose, 1, 1097 init. Lacuna in contextu Th., II, 274 (post verba 40×λv didaaxaliav, quæ non redditur); III, 568. Lamech quem interfecerit, 1,37. Laodicenus episc. Theodotus, III, 751. Georgius, 812, 909. Pelagius, 969 init. Lapis e Davide, Christus, 1, 382. Lapides dicuntur pii ɲomines, II, 914. Lapsum Adami cito et primo die inseculum, crodere videtur Th. (Dicit enim angelos tantum primitus fuisse puros homines autem ne uuius quidem diei spatium. Corpori quoque tribuere videtur, cum dicit diabolum primo, ut incorporeum, fuisse pov. Quasi non et homo primitus. Sed consilio servit, et studio inveniendi diabolum illo loco), II, 915. Lapsus primorum hominum unice absolvebatur iege migrauda, 1, 43. Latinæ linguæ rudis Theod. v. Theod. Latini scriptores Græcis præferendi a multis dicuntur, Laus Dei precibus prior sit, III, 467, 497, 504. Laude creatorum haud eget Deus, I, 7. Lavacro uti post episc. heterodoxum nolunt Catholici, 111,971 seq. Lea, typus Ecclesiæ Judaicæ, 1,99. Les similiter cæcutiunt Judæi, II, 977. Leander histor., IV, 909. Lebes, poense symbolum, I, 1005. Lectio varia notatur, 1, 530, 637; n. 4, 731 init.; n. 4, 750 med.; n. 8, 767; n. 4, 771 iuit, 767 (ex Hexaplo, psal. xxvi init.), 771 (psal. xxvi, 6), 792 init. (qua titu lum psal. xxx), 1027. Psal. LXIV (LXV) init., n. 9, 1088; n. 8, 1072 init.; Psal. LXVIII, 51, 1110 init., 1125, 1312. In tit. psal. c (CI) dieit libros quosdam sic habere, non Hebræum, nec LXX. Ergo libri, quos conferret, non erant exemplaria τῶν ο', sed alis ἐκδόσεις, neque ex Hexaplo illæ, quod nominatim ponere solet, 1, 1501. Psal. cxxvin, 6 (ἐκσπασθῆναι pro ἐξηρανθῆναι. Hoc vitiose pro ξηρανθής vat. At cur variare dicit, cum et ejus exemplar haberet ixonova? Totus locus sic constituendus: šv. T. v τιγρ. οὐκ ἐκσπασθῆναι ἔχει, ἀλλ' ἐξανθῆσαι. Nam illud jam in suo textu posuit, hoc autem et e Scholiis recipiendum, et verbis Theod. congruit, quia subjicit, typov äotoixov, με πρὶν βλαστήσαι καρπόν), Ι, 148. Psal. cxLu (cxim) init., 1565. Ad psal. CXLV (CXLVI init.), II, 156. Cant. vIII, t 6, 230. Isa. vi, 21 (πάταχρα pro πάτρια), 206. 188. Σιν, 2, 269 extr. Vers. 17, 344 init. Isa. xtva init., 491. Jerem. xv, 15, 879 extr., 899. Ezech. xxv,8 (ex Hebr. et Syr.), 1178 init. (Dan. vi, 3), 1205 extr. (Dan. vi, 25), 1214 init. (Dan. xiv, 4), 1193 init. (Dan. vit, 5), 1276 init., 1301 extr., 1471 (in Jona 1, 3, tres pro 40 lapsum librariorum habet Theod.; sed cur in omnibus librís?), 1551 extr., 1567 med. (ubi a non intelligentibus dicit illatam), 1567 (Zeph. u, 2), 111, 432 (Eph. v, 14, sou pro gol). Rom. vIII, 11, a cum accus. pro genit. urgetur a Maced., V, 1018. Extr. Et Amos IV, 12, 1027. Legati (hostium quidem) in urbem non recepti (apud Judæos certe), sed extra portam auditi, 1, 1497. Legislator unus Veteris et Novi Test., 1, 158, 1.egislatores pagani memorautur, IV, 923 seq. 927 seq. Leo episc. R. scr. ad Flavianum et alios epp. conc. Ephes., IV, 1203 extr. 1243. Leocorium, IV, 907. Leones duces, V. Aseeta, et alia ibi deliria, Equus, Draco, rel. Leontius Antioch. episc., III, 852. Lepra proprie non impura, qua Deum, I, 124. Wind sit, et signet, 193. Letoius Melitenus, III, 965. Levi, præ cæteris fratribus Josepho infestus, I, 298. Leviathanem angelis ludibrio esse, apud Jobum (11, 24) scribi, ait Theod., I, 1339. (Memorabile sane, qua Græca.) Levitarum cor minor numerus, 1, 217. Levitarum et sacerdotum officia ut distincta, 218 seq. Levitæ car pilos radere jussi, 228. Qua ætate sacris vacare jussi, ibid. Levitarum munus, uncoupysiv, 242. Levitarum et sacerdotum discrimen, 557. Levitarum vice diaconi, II, 558. Lex per angelos data, I, 4. Lex de carnium esu (jussisse vult Deum, non permisisse tantum), 67. Lex minima et maxima habet vim parem a jubente, 48. Lex Mosis umbra, gratia corpus, 144. Lex cur tanto apparatu condita, 148. Lex est ut vir, populus ut uxor. Lex Judæis ut doa tale instrumentum, 172. Lex Judæorum non omnibus necessaria, 340. Angustæ terræ aptior, 526. L.ex triplex, naturalis, Mosaica, evangelica Christi, 716 seq. Lex multa relinquit hominum consilio, quæ fant libere, et altra eam (hæc effert sane, ut cælibatum, paupertatem, ut tamen voluntati et «poaipéou relinquat, nec necessaria dicat, rádsia tamen: unde refert ad legem evangel.), 1465. Lex fons vivus, ex occulto erumpens cum strepita, II, 105 extr. Lex Judæis exixoupos owenpixs, quia ducebat: 1° ad cognitionem Dei veri, 2° ad sanctitatem, 3° ad Evangellum, 229. Lex non reddit justos, 1016, 1048. Lex ipsa monet Christo jungi (frigide sane ibi: ‹- cit enim, oux elpyɛ, quasi liberum tantum re.inquat), III, 69 extr. Lex odium peccati efficit, 76. t.ex fide servatur (ad Rom. xiv, 22; nulla ibi mentio legis), 146. Lex prima omnium, de conjugio Gen. 1 (Ergo hæc verba accipit Dei verba), 435. Lex non mala, sed infirma (Confudit legem moralem, de qua Rom. vIII cum liturgica, de qua ad Hebr.), VIII 390. Lex evangelica, 686 Amor hostium, ibid. Leges tulit Paulus, V. Paulus. Legis rɛpittà, vid. Ilspirtá. Leges primi transgressi severius puniuntur, 1,48. Leges sunt, et in Novo Test., ibid. Leges Judæorum ad humanitatem tendunt, 159. Legis Mosaicæ initio pœnæ necessaris, 251. Legis prima violatio severe punienda, 210. Leges cur repetat Deus, 261. Legis imago Moses, 292, 299. Leges Judæis datas negligi ipse Deus interdum jussit, 498. Legis appellationes variæ exp'icautur. 721. Leges Dei cuique ordini et vitæ hominum aptır. 760 extr. seq. Legem innui putat Th. psal. LXX (LXXI) 18, 1097. Legis imperfectionem in Mose monstravit Deus, 1361 extr. Legem N. Test. vocat Th. paupertatem voluntariam (ita tamen, ut minime abjiciat ardeiç, infitmiores, qui retineant bona), 1403. Legis variæ appellationes expl. 1438. Legem a Christo homine datam invenit Th. in Lib. Baruch, 1v. 1, II, 641. Legem servati tantisper apostoli permisere, ipsi neglexere, 1851. Sine lege regi et vivere nequeunt homines, II, 56. Legis consilium, ut justi essent homines, 8t. Effectum a Christo, ibid. Legem hæretici quinam spreverint, 10, 84. Legis intempestivam observantiam tribuit Judæis Th. (hic liturgicam intelligere videtur, quam et mox dicat ducere ad Christum; sed omnino eam distinguit a lege naturæ, quoad Judæis illa data solis), 111. Legem (Mos:) servare in Nov. T. est, legislatorem offendere, 362. Idololatriæ simile (ob σrolysia), 383. Legem Jud. interdum servarunt apostoli, interdum neglexere, 370 init. Leges Dei et in Novo Test. non præscribunt agenda vel omiltenda, ut libuerit nobis, 415. Ejus observatio ad salutem necessaria, ibid. Legis auctor Christus (et in Vet. Test. ac liturgica), 486 extr. Lege suos solvit Simon Magus

IV, 288. Leges evangelicæ, 436. Sunt severiores legibus Mos. ibid. seq. Leges Rom. multi populi non curant, 928. Christianorum omnes fere, ibid. seq. Leges Christ. de castitate, 943 seq. Conjugio, ibid. Paupertate, 946. Cæde, 945. Earum præmia, 947. Leges paganæ negliguntur, Christianæ vigent, 918. Lege (Dei) turpia specie flunt honesta, 1063. Tanquam fuga, latebræ, aliaque, alias indecora, ibid. Lexico Hebr. usus est Theodor. I, 389; al. vide ßish.ov ἑβραϊκῶν ὀνομάτων. Libanus, Hierosolyma notat, I, 301 extr. Idolorum imago, 782. Hierosolymorum, 783. Idololatriæ sedes, II, Libanins, Sophista, pædagogus, mortem prædicit Jufano Ap., III, 1010. Liberius colloquium habet cum imp. Constantio, HI, 861. Relegatur, 869. Restituitur, 870. Liber, vel libri, Dei, quid, 1, 1083. Libros sacræ Scripturæ ab Athanas. combustos criminabatur Ischyras. III, Libera quædam relinquit Evangel., ut paupertalem volunt, III, 414. Liberorum multitudo olim in parte felicitatis, 1, 93. Libertas voluntatis vindicat malum permissum, 1, 47. Libertatem unice tueri Judei jussi, 153. Libertatem volendi non imminuit Deus, II, 468. Libertati hominum Jocum relinquit Deus, 844. Libertas volendi tenenda, Librariorum lapsns in LXX notat Theodoret., 1, 393. Libya, nunc Africa (ergo et Græci sic tum vocabant), Libyes, Hesperii, Afri (distingu. ab Æthiopibus), II, Licinnii (sic scr.) uxor, III,826. Lilium in Scriptura sacra crebro obvium, II, 1378. Limina allegor. quid, 1, 140. Lingna Syriaca vetustissima perhibetur, 1, 72, 73. LinEna Hebraica που φυσική (ν. φυτική), sed διδακτή, a Mose inducta cui a Deo data, 73. Linguarum usus apostolis datus ad populorum institutionem, III, 241. Earum sionSi habuere, ibid. Linguarum discrimen in vita cœlesti cessabit, 254. Lingue 72 ortæ apud turrim Babyl., V, Linus Romæ successor Petri, III, 696 extr Litteræ nude inhærere, impium (scil. in illa re, de qua ibi sermo; ob rem ipsam), 1, 151. Loco (in) non est Deus, I, 7. Sine loco angeli esse non possunt, ibid. Loca sacra, ubi passus Christus, rel. religiose adeuntur, 1510. Loca sacra Hierosol. frequenter et religiose visuntur, II, 181 juit. Ibi præsepe, crux, sepulcrum, ibid. Locusta vapores aeris discutiunt, II, 1372. Equis similes, 1390 Omnia invadunt, 1391. Ipse vidit, 1392. Longinus, IV, 825 extr. 1.olus et filiæ ejus an deliquerint concubitu, I, 82. Lucianas, asceta, martyr sub Diocletiano, interpres bonus Psalmorum (et Scripturæ omuis) ex Hebraico, V, 81, 82. Ejus symbolum jactant Maced. non tenent, 991. Ei aklidere toúty xal quoia (Arius quoque in epist ad Euseb. Nic. hunc vocat vere Syllucianistam. Utrisque ergo arridebat, quod, àṇapádlaxtov sixóvx Filium dicens, non ejusdem numero ovoias, sed alius essen.iæ, diceré videretur), 992. Lucifer, Calarit. episc., III, 861. Vivit in Egypt., 913. Venit Antioch. 916. Paulinum ibi episc. facit, ibid. In Sardin. redit, 917. Luciferiani, III, 917. Lucius Alexandr. episc., III, 983. Lumbi accincti, fortitudinis signum, II, 274. lidem de continentia expl. 880. Lumbi cupiditatum sedes, 880 init. Quo sensu cingendi, ibid., 1325. Lumen offerunt Christiani (quod refert ad internum cultum), I, 164. Luna, IV, 495. Et calida et urere putatur, 1, 1485. Cursum finit 29 diebus, senis horis, II, 1215. Lupicinus asceta, III, 1213. Lux celestis qualis, I, 10. Fuit ante mundum aspectabilem, ibid. Luce coelesti fruuntur angeli et pii, ibid. Lucem terræ abstulit cœlum interpositum, ibid. Lux distributa in qwpx;, ut tolerabilior esset, 19. Lux non per se subsistit, 1517. Lyco Pythag., IV, 911, 1026. Lydda, Diospolis, III, 731. Lysidice casta, IV, 1032. Mabia, Saracenorum regina, TII, 1000. Macarius, episc. Hieros. III, 727, 750 seq. Ario adver1220 sus. Restituit sepulcr. Christi, 791 seq. Crucem Christi veram invenit, 791. Machabæos in psal. LX1 (LX11) invenit Th., I, 1012. Machabæorum liber III affertur. II, 1272 init. Macedones non sunt quartum animal Danielis, II, 1209 seq. Macedonas intell. Syros post Alex. M.. 439. V. Ind. Græc. Macedonnm victoria prædicta Bileamo, 250. Macedonum primus rex Alexand. M. (nempe eorum, qui rerum in orbe potiti, Græcum imperium condiderė), Macedonia post Alex. M. mortem Aridæus Phil. vel, secundum alios, Antipater præfuit (imo uterque, nomine ille, hic re), II, 1216. Macedoniæ episc. Pautinus, III, Macedoniani ut baptizent, V. Baptisma. Macedonius Constantinopolit., III, 830 seq. Errat de Spirit. sancto, sed Filium non dicit xrioux, 831. Magi Egyptii colorem tantum aquæ mutasse dicuntur, 1, 236. Magos (primos diaboli ministros vocat, id est, viros ilustres, superstitionis auctores), II, 223. Magistratus, V. Principes, reges, regete. Magnentius Occidente potitur, III, 860. Magnes lapis, IV, 817. Magnus, comes, crudelis, III, 990. Mala cur non impediat Deus, I, 293. Minora permittit Deus (et in moribus) ut vitentur majora, 11, 1683. Quæ vere sint, IV, 830. Malum cur permiserit Deus, 1, 47. Immisisse dicitur ad virtutis certamen et præmium, I, Malachias, expl. angelus, II, 1670. Malachio, sophista, dein presb. deprehendit errores Pauli Samos., IV, 335. Malum granatum, amoris symbolum, II, 1655. Manes, servus fuisse dicitur, IV, 2. Manethonis mythologia, IV,.753. Manichæi notantur, quod mundum per se dicant maFam, HI, 361. Corpus Christi in solė reponebant, IV, Manna cur angelorum cibus, I, 144. Cur cœlestis, ibid., et 145. Typus panis in Corna sancta, 141 Cur corruptum die sequenti, 145. Curr Sabbato non datum, 146. Sign. quid, 143. Mannæ mentio cur repetita Num. ñ, 8,231. Manus tollunt precantes, I, 1514. Manus hom., IV, 521, 523, 529, 535 seq. Mannum opera non refugere patriarchæ, 599. Marcellinus, episc. Rom, III, 727. Marcellus Ancyr. episc., III, 831, 833. Armen. episc., Marcion iræ incusat Deum, I, 49. Marcion Deum Judæorum alium putavit, quam reliquorum, 11, 1461. Marcus Arethusius, III, 919. Marcus, evangelista, episcopus Alexandriæ, IV, 1157. Mare, IV, 508. Pars terræ, 1, 1378 extr. Mare et plurali et singulari numero, e re, I, 16. Mare Rubrum quomodo divisum, I, 143, 1522. Typus baptismi, 144. Miscetur Indico, II, 1462 extr. Marcotes, Egypti regio, a lacu dicta, III, 821. Maria, conjux Josephi vocata, 1, 276. Mupiáxıç pura, OEOTÓXOS (ex additam. inepto haud dubie, et corrupto. Forte, xàv µup. toti (pro 4. more Nostri.) quia õµm; sequitur: etsi centies pura sit. Maria, tamen est ex Adamo, Abrahamo, Davide: ergo non potest esse justitia et veritas, que cerlo venerit), 1, 120. Mariæ filius solus Chrrstus, 11, 1032. Maria Oɛotóxo; vocatur ante concil. Ephes., III, 745 extr. Marie et imperat Christus, et paret, IV, 106. Maria et θεοτόκος et ανθρωποτόκος, 1077, 1504 init. seq., 1311 seq., V, 1082, 1086. Et mater et serva Christi, IV, 1077. Deipara, e formula Nicæna, quæ naturaliter pepererit Dei Filium, V, 1. At e mente Theodor. et Nestor, e qua nato homini se junxerit ó Aóyoç, V, 4. Marix, matronæ ex Afr. profugæ, casus, IV, 1120. Epist. 70. Maris Chalcedonius, III, 821. Doliches episc ab Ariana muliere interficitur, 1021. Marmarites Theonas, III, 757. Id est, Marmaricæ in Egypt., 763 extr. Martinus episc. Mediol., IV, 1552. Scribit ad PP. Orientis, ibid. Martyres, V. Sancti. Martyrum thece uncle, 1,91. Martyres filii Ecclesiæ, proprie, 896. Orbis domini, amore et metu (e sensu ætatis), 1, 896. Martyrum laus, IV, 912. Virtus post mortem, 912, 921. Martyres varii nominati, 924. Eorum cultus utilis dicitur, ibid. extr. Martyrum nomina liberis imponunt parentes, ut tutelaria, 923. Festa plura, ibid. Martyris corpus timet Apollo Daphnæus, 964 seq. Martyrum duorum histor. et comparatio, 1062 Massagetæ homicidæ, et mortuos vorant, IV, 936.

Materiam malam dicit Plato, IV. 806 seq Matrimonium secundum improbatur, 1, 179. Matrimonium non accusat David, psal. LI, ceu peccati causam, 937 Matrimonium permittere Paulus negatur iis, qui jam reliquerint vitain civilem (Quid ita? Ubi est hoc discrimen? Aut ubi poscitur talis discessus?), III, 209. Non est miserum, etsi beatior cælibatus, 212. Repeti potest, ibid. Matrimonium novum non dainnat Paulus, Mattathin virtutem prædictam invenit Th. in psal. XLIII (XLIV), 1, 879. Mattheus genealogiam Christi, qua conditione recenseat, 11, 805. Maximilla vaticiniis dediti Montanistæ, IV, 341. Maximus, Hierosol, episc. III, 893. Maximus, præstigiator, Antiochenis exagitatus, III, Maximus tyrannus post Gratian.. II, 1011. Medi et Persæ, e Cyro, lidem, II, 1215. Medica ars non spernenda, II, 325. Ut eam regat Dens, ibid Medicos e Salomonis libris mutuatos, putal Theod., 1, 461. Medicum imitatur Paulus, 111, 40. Medicos Cyrrho induxit Theod., IV, 1196. Mediolan. episc. Auxentius, III, 882. Martinus, IV, Mele Cilicia mittit Th. (epist. 13.), IV, 1071. Mel offerri cur vetitum, I, 181. Melchisedecus quis, I, 77. Typus Christi, IV, 91, 92. Et qua coenam sanctam, I, 77. Eum an consuluerit Rebecca, 89. Ejus sacerdotium, V. Sacerdotium. Melchisedecus et pro munere, III, 586 Melcho, V, 1235. Michal. Meletiani, IV, 361. Meletius Egypt., III, 761. Motus facit contra Alex., Meletius Antioch., III, 903. Exprimit manu symb. Trinitatis, 909. Sabeilianismi arguitur, ibid. Pellitur, 909, 968, 1184. Consentiens doctrine Theod., IV, 1512. Eum veneratur Theodos. M., III, 1024 Somnio monstralum, 1023. Moritur, 1023. Melitenus episc. Letoius, III, 96%. Melitius (Meletius Alex.). III, 839. Melito dixit Deum ἐνσωματόν, 1, 32. Memnon Ephes. (Turbat cum Cyrillo.), IV, 1314 Memphibaal, 1, 422, 436. pro Mephiboseth, Menandri Disidæmon, Com, IV, 8:52. Mendacium cædi præferendum (ergo interdum excusandum), I, 435. Menophantus Ephes., III, 812. Arium juvat in conc. Nic., 757. Menstruatarum concubitus vetitus, ut noxius, I, 193. Mentem præesse mundo, primus philosophorum vidit Anaxagoras, IV, 733. Mentiri posse, in Deum solum non cadit, V, 943. Meretrices Veneri primitias sul quæstus offerebant, et Theodor. ætate, II, 1481 init. Meritis et quasi satisfactioni fidit Theodor. (Davidem inducens rogantem, ut mala, quæ pertulerit, penset cum ipsius delictis), I, 762. Merrha (Mara,) quid ibi gestum, I, 143. Messaliani (Euchitæ dicti Græce). III, 964. Methodii Şerm, de Mart. verba, IV, 53. Metiri, dominii signum, vel proprietatis, 1, 1546 init. Justam poenam sign., 11, 315. Metropolis Italiæ, III, 861. Roma ibi esse nequit, ut jun memorata; sed Ravenna, aut alia metropolis, præter Romam, Galliæ, ibid. Lugdunum, Sardiniae et aliarum insularum, Calaris, ibid. Metrum, Hebraicæ linguæ proprium, habere dicuntur Psalmi, V, 1234. (Additam.) Michael est angelus, I, 32. "Apxwv vocatur, ibid. Eum Bileamo visum quidam dixere, 247. Archangelus, 308. Ejus expia Phrygibus, III, 490. Michal non plane repudiata Davidi, neque alteri rite nupta, I, 409. -Midianitarum uxores cur interfectæ, I, 251. Miltiades, episc. Kom., III, 727. Scr. contra Montan., Miracula pseudoprophetarum, 1, 270, 271. Mirari, quæ Deus faciat, non convenit (quia facilia illi), Mirjam cur sola punita, I, 237. Miseratio non omnis proba, II, 1313, Misopogon Juliani in Antiochenos, III, 913. Mitti, non est inferioris, V, 1008. Moab, allegor. expl. V. Ammon. Charogmoba dicuntur, 11, 256, 273. Arabis pars, 256. Modestus, proses sub Valente, III, 975. Ser. contra Apellam, IV, 318. Modum rerum occultarum vestigare, insanum, I, 82. Monachis falsis illudit dæmon, III, 1191. Monachorum exarchus, IV, 1192, 1198. Monasteria multa Theod. tempore, III, 1293. Utriusque sexus. Monasteria Nicertæ, 1138. Monaster. ad Seleucobelum a Basil, exstructum, 1148. Monastica vita ultra legem Dei, I, 1463. Monitus Dei multiplex, II, 1519. Monoceros, I, 217. Montes, IV, 504. In mari quoque, II, 1469. Mors peccato nata, 1. 17. Eam prævidens Deus, salutares herbas creavit, ibid. Mors non debuit habere fundamentam firmum (scil. tollenda per Christum.), 58. Mors cujusque non ob Adami delictum, sed ipsius, consequifur (ergo non e morte peccatum). III, 56. Mortem voluntariam pro martyrio habent Donatistæ (lepida ibi historia), IV, 360. Mortem timebat Christus homo, ut nondum solutam, V, 25. Mortis causa peccatum, 1,51. Mortis mater peccatum, III, 73. Morti, vel corruptioni, omnia mundi corpora ob peccatum subjecta, 404. Mortalis per delictum factus homo, I, 50. Mortales natura primos homines ante lapsum putat Origenes, 51. Mortalitas peccati causa. V. Peccatum. Mortalitas corporis induxit cupiditates. III, 78. Debilem reddit legem, 80 extr. Mortalitate sublata, cessabunt ráon, et per hæc peccatum, 274, 561, 410. Mortalitas peperit indigentiam multarum rerum et artium, IV, 864. Mortni non inepte lugendi, 1, 790 seq. Mortuorum curam valt Deus, 490. Moses in deserto scripsit libros snos, 1, 4. Æternum docuerat Deum, priusquam scriberet de origine mundi, ihid. Ὁ μακάριος, 101. Θειότατος, 127. Ὁ μέγας, 152. Ὁ Bɛomicio;. 151. Magis insimulatur temere, ibid. El cur tarda lingua, 125. Eum cur interficere voluerit angelus, 133. Quomodo Aaroni Deus, 131. Cur tabulas fregerit, 172. Cur dubitarit, 253. Castitatis cultor, 235. Et spiritum vel vim divinam non minuit Deus (Num. xi, 17), 232. Eins nxor Ethiopissa, 235, Mosis et Aaronis dubitatio de petra illustr., 213. Moses vacuus a studio sunrum, 231. Cur repetat omnia in Deuter., 261. Ejus sepulcrum latere cur voluerit Deus, 292, 1561. Moses, nt legislator, poterat mutare diras (Jacobi) in sůloyíky. (Male; nam Jacobus prophetice loquebatur: et Deus sibi repugnasset), 293. Moses imago legis, 292, 293. Ejus posteri non inter sacerdotes, 343. El cur penitus inducere in Palæst. Israelitas non permiserit Deus, 1361 extr. Moses legem sign., III, 57, 586, Moses non ita peoítyg, ut Christus, IV, 86. Ejus sepulcrum quæsivisse dicuntur Isr., sed non invenisse (Hippol.), 132. Moses antiquior paganis auctoribus, 740. Moses, qui psal. xc scripsit videtur ad cantores Davidis referri; ponitur enim cum Assaph et Etham, V, 1331 extr. (Suppl.) Moses asc., III, 1257, 1260. Saracenis missus episc., Motus terræ appellatur mutatio rerum magna, in primis qua Evangelii doctrinam, II, 912. Mulleres a virtute et pietate non segregantur, I, 611. Mulierum conditio moralis, vel qua animam, eadem, quæ virorum, IV, 836. Multi, expl. omnes, II, 1296 extr. Multorum notionem male urget Th. Hebr. 1x extr., III, 604 init. Mundum verno tempore conditum credit Theod.. I, 173. Mundi innovationem credit Theod. fore, I, 1322. Qua omnem xrígiv, e Rom. vII. Mundi ante finem Evangelium ubique accipi credit Th. III, 121. Mundum in deterius labí, credit Theod., IV, 368. Mundus omnis corporeus sensit effecta peccati hom., III. 404. Itaque et rursus restitutionem in integrum sentiet, 403. De mundo et origine rerum dissidia paganorum, IV, 794 seq. Mundi ordo et quantitas vel magnitudo haud imminuta, 811. Deo inditam accepit vim manendi, quoad voluerit Deus (ad locum de causis secundis), 812. Mures prosiliunt e Sarapidis imagine dejecta, III, 10GO. Muribus cruciati in Perside Christiani, 1083. Musanus ser. contra Severum, IV, 313. Muscæ idolum, 1, 513 extr. Musica, v. Artem. Musicam vel concentum inter sacra cur toleraverit Deus, I, 270. Musico mens compa 1305. Musica non delectatur Deus, nec colitur, 1381. Permisit tantum Judæis, ibid. Musicum concentum cur Judæis permiserit Deus, IV, 888. Mutabilitas hominum facit ut non possint non peccare, Mutili cur sacrari vetiti, I, 273. Mygdonius fluvius Nisibin secat, III, 905.

Myrsorum Pannonia Valens episc. III, 842. Mysteria paganorum, IV, 921. N Naaseni, Ophite (a WH, serpens, vel æneus, ut ipse Intell.), 1, 543. Nabuchodonosoris exemplum docet, et inipios moneri de futuris, 1, 230. Quoties venerit Hierosol., 11, 356 Statim regni sui initio venit Hierosolym., 1078. Naphthali, paganorum typus, 11, 232. Narcissus, Neroniadis episc. III, 757. In conc. Nic. Ario favet, ibid. Nasiræorum lex, I, 356. Nasiræus videtur Ezechiel (falso: tum enim tantum abstinere jussus), II, 880. Nathan, in stemmate Christi. Luc. m, quis, 1, 554. Natura sufficit ad judicaudum tò xpaxtiov, II, 705. Navis quanta onera, IV, 509 extr. Naute nudi navigant, 1, 42. Nectarius Constantinopolit., III, 1026 extr. Negebh expl. meridiem, II, 256. Neo-Caesarea, ad Euphratem, 111, 753. Ejus episc. PauIns, venit ad conc. Nic., ibid. Neronias, Cilicia secundæ, III, 757. Ejus episc., ibid. Nestorianl, τ. ἔνωσις. Nestorii errorem acriter tangit Theod., (dvooebň vocat hominem, novum et falsum Deum adorare dicit; quia scil. Christum ut hominem separat, et tamen ut Deum culit), I, 1183, 1183. Nice episc Theogonius, HI, 757. Chrestas, 800. Nicænum Symb. ediscendum a baptizandis curat Theod., IV, 1246. cur ponat: et in Dominum nostrum J. C., non in Filium Dei, 228. Nicertæ vicus, III, 1138. Nicolai diaconi factum, IV, 340. Nicomediae episc. (Amphion), III, 800. Nicopolis Thraciæ (dici tantum, ait), III, 5 extr. Nilus, Geon dictus, 1, 453. Ejus inundatio, IV, 81 Nimrodi tyrannis (ut alios populos subjecerit), II, 1502. Ei videtur et Assyrium regnum tribuere, ibid. Nisibis, Antiochia Mygdonia, III, 905. Oppugnata, liberata, ibid. seq. Noachus, alter Adam, I, 66. Ejus ebrietas exensanda, 68. Ejus filii in tres partes orbem divisere, II, 717. Ei quid præceptum, IV, 675. Nomades, V. Ismaelitæ. Nomades Arabes redimunt recens natos, ut Judæi, I, 216. Nomen Dei ἄφραστον, τετραγραμμον, 1, 166. Νο men Del cur pro Deo, 1514. Nomen rei toti a parte tribuitur sæpe, IV, 1218, 1242, Nomina rebus inanimis data, non e natura et vi ipsorum, sed occasione et in memoriam rei ibi gestæ, 1, 42. Nomina patriarcharum e Syriaco expl., 72, 73. Nomina aliter leguntur, alque in LXX (Modab pro Moded, Gedson pro Gerson), 1, 234. Nomina ex opinione hominum indit Script. sacra, 402. Nomina dominum signant rei, 920. Nominis Def sufficit auxilio (superstitiosius nomen urgeri videtur), 953. Nominum mutatio, domini signum, 11, 1070. Nominum variatio, III, 294 extr. Nominum homonymia nocere non debet doctrinæ sanæ, IV, 1268. Novaculæ baptisma comparant Messaliani, IV, 481. Novatus arguitur, qua digamiam, 111, 212. Qua negatum poenitentiæ postliminium, 353, 385. Qua baptismum et penitentiam, 579. Novati (Novatum scr.) fastus arguitur, 627, 628, 665. Nox, IV, 493. Nocte sancti surgunt celebraturi Deum (ascetas maxime intell.), 1, 1452 Nubes vocari, ait, homines beneficio divino didascaFico instructos, 1, 981. In nube lucida apparuisse dicit in adyto Deum (sed non semper), 199. Nuditatis cur non puduerit primos homines (ejus pueros teneros et alios homines non pudet), 1, 42. Numenius Pythag., IV, 738, 8235. De bono (qua Trinitat. affertur), 750. Numerari populum cur jusserit Deus, I, 217. Cur iterum, 252. Numeratio populi Jud. an impia, I, 450 extr. Numerus denarius perfectus dicitur, 11, 83. Senarius sub lege viventibus aptus, ibid. Numerus septenarius sacerdotil symbolum, 737. Numerorum genera, IV, 866. Namerorum vis quædam mire exponitur, 11, 85, 126, 128. Sed maxime ad stuporem delirii, 162, 163. Octonarius judicium extr. notat, 128. Numinis regum non una semper imago, III, 1274. Oblivio non cadit in Deum, quia est nábo;, 1, 875. Quomodo intelligenda, ibid Oculi aperti protoplastis, quo sensu, 1, 46. Oculus dexter bello magis necessarius sinistro, 371. Oculi hom., IV, 525 seq. Odor suavis victimarum, quid, I, 169. Odorari Deus qui dicatur, I, 66. OEconomia Dei per legem et sine lege typus, 1, 103. OEnomaus Cynicus, IV, 849. Scripsit pwpav yontov. ibid. Oracula damuat, ibid., 963. OEstrus quid, II, 1531 extr. Og pro Gog., vitiose, I, 252. Oleum lætitiam sign., 1, 181. Oleum, opera bona, ut alimentum lumini mentis, III, 597. Olei usus in festo Pentec., 1166. Olympius e Thrace, III, 863. Omnipræsentia Dei, vid. 'Axepiуpapos. Onagrus (impostor), III, 850, 852. Opera laudabilia peragunt et non-Christiani, I, 189. Opera bona distingu. a fide, ibid. Operibus voluntariis multum tribuit Theod. (transilire legem dicens, id est, plus præstare jussis a Deo, contra Luc. XVII, 10, sed e sensu sæculi jam corrupto), 1465. Operibus Th. tribuit μισθὸν εἰ τὸ χαρίζεσθαι παρρησίαν, πρὸς Θεόν, ΙΙ, 572. Opera nostra vel perfectissima non sunt digna æternis bonis, III, 68 init. Opera bona difficultate ingenii cujusque differunt, 181. Opera e consilio æstimanda, 252. Operibus eget fides (illa huic jungenda, ut vera religio constet), 617. Operibus nuda fides non sufficit ad salutem (forte ibi leg. yeyoμvouév. pro yeyouvouévots. Hoc enim ponit homines, qui habeant fidem sine opere; ut Jacobus tamen loquitur, c. 1), 708. Opera ob benigna accipimus veniam pecc. (arroganter! ), IV, 1094. Sic injuriis toleratis deleri, sperat, multas peccatorum maculas, 1143. Ophir, V. Sophera. Ophite, Naaseni, 1, 545. Opinione (ex) vulgari nomina (spectrorum) posita in Scriptura sacra, notat Th. (nempe quoad non est daчóvo óv. sed hoc in LXX tantum), I, 1259. Ex opinione vulgari expl. modos loquendi Script. sacra (de Sion), I, 1499. vulgari opinione spectris nomina in Script. sacra posita (non ipse species), II, 265, 315. vulgari opinione nominat res Script. sacra, III, 320. Opium et noxium, et utile, IV, 418. Oraculum Apollinis Delphici, Juliano datum, III, 939 Oracula damnat OEnomaus Cyn., IV, 849. Oraculum Pythium de Cleomede, 907. De Lycurgo, 926. Aliud, 955. Oracula pagan. plura, 950. Post Christ, natum cessarunt, 951. Empedoclis versibus edita, 952. Oraculorum crudelitas, 958. Ambiguitas, ibid. seq. Errores, 960 seq. Turpitudo, 962. Reprehensores pagani philos., 963. Oratio ducit factum (vel dirigit) mens orationem (non utique semper, qua prius), I, 686. Oratio Dominica (qua voc. Pater noster), III, 86 init. Orationem Domin. non catechumeni, sed initiati demum docentur, IV, 479. Orbis in tres partes descriptus a Noachi filiis, II, 717. Ordinatio, v. Xsipotovía. Ordo rerum in vaticiniis non servatur ubique, II, 512. Ordo person. Trinit. non facit alteram altera inferiorem, III, 437; IV, 590. Ordo præcipiendi bonus Paulo, III, Organi pneumatici descriptio, IV, 513. Orientem (E) Theodoreti tempore occuparunt Scythæ, II, 1007. Gothos et Hunnos intell.; Orientem autem, Pannoniam, Græciam, Thraciam, rel. non ergo eo sensu, quo alias Syriam et vicina sign., ibid. Origenes xar' avopunov disputat, 1, 53. Ejus disputatio inserta Theodoreteæ, 32. scr. contra Melchisedecitas, IV, 333. Nicolaitas, 341. Menandr., 289. Basilidem, 293. Hermogenem, 311. Severum, 313. Apellam, 318. Nazarenos, 329. Cerinthum, 450. Audivit Ammon. Saccain, Orniam (Araunam) et Adoniam eumdem habet Theod, 1. 45. V. n. 2. Orpheus, IV, 713, 725, 735 (Fragm. I, 8 edit. Gesn.), 756, 774 (hymn.. 39, 5, non verbo tenus). Dionysia attulit, 723. In Ægypto fuit, 735. Osculum Samuelis Saulo zápis tribuit, I, 369. Osroene, olim Parthia, II, 1119 extr. Orthniel qua cognatione, 1, 329. Oxyrynchus, Egypt. urbs,!1,974. Р Pacatiana, Phrygia, duæ dioceses (comma inter eas delendum videatur: sed, p. 960, Carophrygia Interpouitur), III, 956. Paganis (cum) versari et cœnare nil vetat. I, 198. 194. Paganorum evoźbɛa_prædicta, 283. Pagani Chananæis similes, 313. Pagani (Theodor. ætate) metuebant Christianos, 998 extr. Pagani panci tempore Theod., I, 1047 init.

Pagani non amplius egent doctrina, II, 1018. Pagana doctrina prodest doctrina evangelica (Notent Barbari, a tam sancto Patre!), 1041. Paganæ fœditatis reliquiæ, 1481 init. Pagani sub Jul. Apost. potentes, III, 917. Pa ganorum insolentia Alexandriæ, 988 seq. Paganorum sub Val. insolentia Constantinopoli, 1001. Pagana sacra quatenus sub Constant. M. cohibita, 1035. Magis sub Theodos. M., ibid. Pagani præeferendi hæreticis in agnoscenda Dei sapientia, IV, 411. Pagani habent semina veræ doctr., 725. Eorum scientia rite adhibita prodest Christia nis, 728. Paganorum duces ad vera quiuam optimi, 759. Paganorum auctorum, philos. et poet. turpes dissensiones, secum ipso cujusque, 793 seq. Paganorum dissidia de mundo et origine rerum, 794 seq. De sideribus, 797 seq. Pagani mortuos homines colunt, 903 seq. Paganorum libationes, et Theod. late, sed clandestine, 910. Pagani cultus reliquiæ disjectæ, aut templis Christ. adhibitæ, Palæstinæ messis maturior, I, 209. Palæstina, typus coelestis sedis, 1010. Palæstinos vocamus, inquit, quas alii Philistæos et Allophylos, 1192 extr. Palæstinæ coToni Cyprii et Cappadoces putantur, II, 238. Palladius, Ægypti præses, paganus, III, 987. Palmæ maris fructus feminæ palmæ illatus, naturum reddit hujus fructum (imo fecundat), II, 116 extr., 118 extr. Palmarum virgis casi catholici, III, 838. Paneas, quæ olim Lais, 1, 313. Dan, II, 433. Panis coelestis (e Suppl. cum nugis ), I, 1517. Paphnutius Egypt. venit ad conc. Nic., III, 755. Parabolarum usus prophetis qui, 1, 506. Paradisum cur condiderit Deus, I, 39. Paradisi situm impervestigabilem voluit Deus, 43, 44. paradisi regione agere Adamum jussit Deus (e LXX qui post xatóxɩσɛv inserunt aútòv, et vertunt, &névavr.), 55. Paralipomenon liber unde dictus, I, 354. Parcæ tres, IV, 851 init. Parenthesin facit Paulus, III, 55 extr. Hebr. 11, 5, recte Rom. 1, 21 seq, 43. Parmenides Eleates, IV, 712 extr., 757, 791. Partes rerum creatarum non per se spectandæ, sed ad totuin referendæ, 1V, 869 seq. Parthorum regio, Osroene tum dicta, III, 1119 extr. Pascha funestati celebrare non potuerunt, 1, 229. Paschatis Judaici celebranti conditio, 138. Paschatis voc. varie expl. (ipse male explicat), 139. Paschatos controversia composita, III, 770, 773. Pascha, et nábovç memo, ria, 1086; IV, 343,932, 1115 seq. Pater, Deus, angelus dici nequit, I, 121. Pater vere unus Deus Pater, IV, 1268. Patres antiqui plures consentiunt doctrine Theod., Patriarchæ Jud. qui dicuntur, ab Herode descendunt, babuerunt fytμovia, et interciderunt, IV, 32. Patriarcharum nomiua, V. Nomina. Patriarcharum tempora ponuntur usque ad orbem frequentatum post diluvium I, 63. Patriarcharum uxores cur steriles, 88. Patrophilus Seythopol. episc. (Ario adest.), III, 757. Patrum et probitas prodest natis ad præmia et veniam, et improbitas nocet ad pœnam augendam, I, 1385 init. Paulinus, e Gallia, 111, 861. Antioch., 916, 1060. Mscedoniæ episc. (ad eum scribit Damasus), 1036. Tyri episc., 750 seq. Paulus, κτυτοτόμος, Γ. Σκυτοτόμος. Cur a vipera illaesus (in eo peccati labem non invenit), I, 20. Ejus imago prophetica Dan (Gen. XLIX), 119. Paulus, & paxápioc, 93. 'O návaopoc, 234. Eum invenit Theod. in Benjaminis nomine, peal. Lxvi, 1070. Paulus post no ita dictus (vulgari errore), III. 12. Et a Patre, et a Filio et a Spiritu sancto vocatus, ibid. Medicum imitatur, 40. Parentheses facit, V. Parenthesia. Ejus brevitas obscurior, 75, 78, 241, 676. Paulus præficas imitatur (Rom. ix init.), quia doienter recenset patria decora Judæorum, velut mortuorum (lepida imago, vix satis decora tamen Paulo), 101 init. Paulus morum doctrinam addit dogmatibus disputatis, 128, 389 extr. Ab illis ad hæc redit (v. Log. Pau!. c. vi), 140. Leges fert, sed potestatem occultat (Utrumque falsum', et ut leges ferat Apost. et ut jus habeat, aut sibi arroget unquam, I Cor. vu; De Christus quidem novas leges tulit), 129. Paulus legem fert (quasi non ipse suum consilium distinguat a lege Dei), 204. Degressiones amat, (recte), 206. Non e tempore mutabilis, 224 init.; (1 Cor. XII, 2), 241; consulto obscurus (II Cor. x, 12), 339. Ejus prudentia modesta, 363. Cur de se loquatur, 365. DogmaLa primo, dein ethica ponit, 401. Miscet illa, 561 extr. Repetit ceptum tenorem (Ephes. iv, 17), 426. Cælebs, non viduus, 466. 'Evy Apostolus (vulgato errore. Cur ergo Hebræis scripsit?), 542. Rei et cause cuique verba apa (1 Tim. 1, 14), 651. Violentia non usus Athenis, PATROL. GR. LXXXIV. 1082. In speluncis delituisse dicitur, 1155 Tempori sese accommodavit, IV, 1063. Non dissimulator, ibid. Paulus Constantinopolit. episc. (orthodoxus), III, 829. Paulas Neo cæsar., III, 755. Licinio vexatus, ibid. Venit ad conc. Nic, ibid. Paulus Samosatenus, ejus errorem retulit Arius, II, Paupere eget dives, eumque adit, IV, 575, 579 seq. Paupertati multum tribuit Theod. (ibi tamen abstract. pro concreto pauper ille propheta), I, 522. Paupertaten nimis laudat, quin, Deum dicit eam voµnhetɛtv in Novo Testam., 1403. Paupertas voluntaria laudabilis, non necessaria, 1, 1465. Eam coluit Theod., 1475. Preces perpetuas ei ceu soli tribuit, ibid. Paupertatem voluniar. ponit in maximis partibus virtutis, III, 252. tedecóTa, 330. Paupertas Apostol., IV, 947. Rax Christi nascentis tempore, II, 185. Copit cum &noYpaq Augusti, ibid. Pax non est in terra, sed spes pacis (ex ignoratione Hebr.), 973. Pax fuit tempore Christi nati, ob Rom. imperium ecumenicum, 1495. Pax divina affert, præbet salutem (imo contra, sed adhibet pro virtute et sanctitate), 1587 extr. Pax omnem virtutem sign. III, 17. Pax Dei cum Deo, facta per reconciliationem Christi, tuenda per justitiam, id est, sanctitatem vitæ, Peccare imprudentes non sinit pios Deus, I, 76. Peccaturos cur condiderit Deus? 47. Peceare (semel aut rursus) et viam justam relinquere, differunt, 11, 706. Peccandi impetus acrior sub lege ante evangel. (falsissimum, et usu reclamante, et quia lex non sublata), III, 70. Peccandi necessitas nulla, sed voluptas allicit, 76. Odium e lege, ibid. Peccandi non una conditio, quia et contra voluntatem., IV, 1037. Peccaverunt multi, non omnes, nempe qua μείξονα ἁμαρτήματα (hoe non sufficit ad Rom. v), Ill, 59. Et ipse qua hunc ipsum locum multos expl. omnes, II, 1297. Peccatum mortis causa, I, 17, 51. Ad percatum prævi. sum Deus instruxit orbem, 17, 19. Peccatum in Paulo non invenit vipera, 18. Neque vulnerare potuit ejus corpus (incommode dictum!), 20. Peccato corruptum hominem minus timent feræ, 22. Peccatum noverant primi bomines, sed non usu proprio ante delictum, 42. Peccati poenitentia affert quodammodo tenuem excusandi materiam, 1, 61. Peccata non e præscientia punit Deus, priusquam fiant, 78. Peccata prævisa non punit Deus, 123. Peccatorum judex sacerdos, 193. Peccata humana quid, 221. Peccatum cur abesse ab hominibus nequeat, ibid. Peccatorum veniam solus donat baptismus, 952. Peccatum, potitum majoribus nostris, viam sibi fecit per posteros, 936. Peccati efficientiam negat naturalem (i. e. necessariam, cui resistere non valeamus), 936 extr. Peccati fons in nobis, primorum parentum delictum, 937. Peccati in nobis originem sic ordinat: 1° primorum parentum delictum; 1° mortis irrogationem; 3° corruptionem, id est, infirmitatem, indigentiam, pereundi necessitatem; 4° άon; 5° delicta. (Ergo mortem facit causam peccandi, in nobis, uon in protoplastis; in his contra), 957. Peccatorum venia in Novo Test. perfecta (nempe, ut nil addere de suo per sacrificia, rel. debeat homo), 944. Peccato nemo hominum vacal (ergo nec Maria), 991. Peccatum contumaciae non a púσet, sed a youn enit, II, 212. Peccatum (contumacia) non naturæ (id est, necessarium, inevitabile), sed yvwung (de factis ei sensu studioque loquitur), 701. Peccatum corporibus imperare, dicit Theod. eorumque morte amittere imperium (nou, quo non sit in animo, se quod moveatur a cupiditatibus rerum corporearum, et per corpus sese etserat. Minus tamen, quam pro re, dicit.), If1, 60. Peccatorum posterorum Adami (non ipsius), e mortalitate repetit "Theod., ex hac enim ortam variarum rerum indigentiamo, hinc cupiditates motas, quarum frequens &uerpia pariat peccatum (At quomodo sic merces peccandi mors? Nulla ergo ngon per se mala. Et ipse mox ait, non ob Adami delictum, sed ob sua, mori unumquemque. Nonne Adam peccavit ante mortis conditionem?), 56. Peccatum mater mortis, 75. Peccatum cessabit in altera vita, náðzot cessantibus: hæc autem cessabunt, mortalitate sublata, 274 361, 410. Peccatum radicitus evellendum, 429 Peccati vim solvit Christus, iminortalitate promissa, 603. Peccatum naturæ esse negatur, ideoque in Christo non fui. IV, 13. Peccatorum veniam accipere nos, dicit Theo.. ob benignitatem in pauperes, 1094 extr. Ob injuriam toleratam, 1143 init. Perfecta peccatorum venia. V. Testam. Novuni. Ipse expl. Taxiomy, úroμov (Sic fit, nt vere sit venia, quia sine satisfactionè liturgica et operosa), 1, 944. Pectus, IV, 516. Peces hom., IV, 521, 537.

Pelagius Laodicen., III, 969 imiť. Pelles, v. Δέρματα. Pepuziani, Montanistæ, IV, 341. Perdices ut capiantur, 11, 497. Perfectio, vid. Teletón. Perfectio ponitur in contemptu opum, vel paupertate voluntaria, 111, 530. Sed sine necessitate ad salutem, ibid. Perfectio, id est, paupertas voluntaria, non jubetur, sed hominum arbitrio relinquitur, neque ad salutem necessaria, ut legis moralis præcepta, 414. Pericula nec Christiano temere subeunda, IV. 1063. Christi exemplo, 1064. Perinthi episc. III, 815. Tunc Heraclea, ibid. Perrhæ episc. Jovinus, III, 973. Perse irruentes in agrum Rom. cœlitus exstincti, I, 706. Persarum qui reges quas gentes subegerint, 261. Persæ antea sub Assyriis, 350. Persarum regum ordo et anni a Cyro ad Artaxerxem Longim. II, 712. Persæ culoni Ægyptum habitaverunt, 929. Persarum reges quos deinceps populos subegerint (in his Cambysi nxóous ponit Ethiopes, dissidens ab Herodoto, et Dario Hyst. Scythas victos), 1192 seq. Persæ et Medi, ob Cyrum, promiscue dicuntur, II, 1215. Persarum reges Arsacidae (e Parthis quidem, Persici tamen regni), 1268. Antea Achæmenidæ, ibid. Persarum reges, Isdigerdes, Vararanes, III, 1082 seq. Crudeles in Christianos, ibid. Persæ acuti, IV, 841 seq. Persarum sæva instituta et fueda, 955. Mutata per Christianos, ibid. Ab Aug. et Traj. victi, 956. Persicum supplicium, 322. Personales propositiones, V, Christus. Personas divinas duas invenit Theod. psal. XLIU (XLIX) 22, 1, 885. Et tamen notat enallagen pronom. pers. add., 931 extr. Personarum divinarum pluralitas declarata plurali, 1, 23. Personarum Trinit. ordo non inducit differentiam majestatis; nec vero idem semper est. IV, 1259 extr. seq. Petra fidem sign., 1, 173. Petrus, primus apostolorum, 1, 115. 'O μaxápios (tempore), 190. Apostolorum princeps; jam tum enim sedem Rom. adulabantur, ut ipse in Epist. ad Leonem, 612; rel. V. xopupaios, πpwroc. Petrus accepit revelationem a Patre, Filio et Spiritu sancto 693. Romanos docuit prior Paulo, III, 19 init. Petro debitum honorem reddit Paulus, 365 extr. Petrus Romæ episc. fuit, 696 extr. Petri et Pauli corpora Romæ, IV, 1188. Petrus, Alexandr. episc., III, 725. Meletium amovet, 764. Succedit Athanasio, 983, 987. Phallagogia, unde, IV, 922. Phantasiasta notantur, III, 560. Pharaoni pepercit Deus, I, 123. Pharao, nomen commune, ut Cæsaruin, II, 583. Phares et Zara quid nolent, I, 105. Phasech, dicit esse Hebr. MDD, I, 139. Pheno, Egypti castellum, 111, 974. Pherecydes in Egypt. abiit sapientiæ studio (non Zúpoc, sed Eúpios, e Syro inf. dicendus), 1, 460. Philadelphia, urbs Arabiæ magna, Amman incolis, JI, 256. Vid. Amman. Philemon com., IV, 852. Philippus Constantinopolit. princeps vir. (epist. 47), Philippus eparchus Cappadocia, Paulum Constantinopolit. interficit in Arianorum gratiam, III, 830. Philippus Gortyn. scr. contra Appellam, IV, 318. Philmus, episc. Cæsar., IV, 1185. Philo ut explicet voc. Pascha, I, 139. Philo Byblius, JV, 753. Philo histor., 895. Philogonius episc. Ant, III, 727, 750 seq. Arii adversar.; ei succ. Eustath., 756. Philolaus Pyth., IV, 821 init. Philosophi pagani a suis acerbe vexati et interfecti, I, 1371. Philosophos tangi Theod. putat isa. xix, 9, 11. 282. Philosophi pagani corrupere doctr. de vero Deo, IV, 485. Philosophi pagani ad barbaros profecti, veri discendi causa. 697. Ab Hebræis quoque hausere, ibid. Ut circumsectionem, ibid. Philosophorum apud Græcos quinam non Græci genere, 700. Philosophorum paganorum dissensiones, 728 seq. Philosophorum a Pythagora et AnaxaKora successiones nonnullæ, 733. Itinera in Ægyptum, ibid. Philosophorum Græcorum veterum sectæ jam nullæ Theod. late (de Platonis tamen legibus et republ.:antum dicit), 839. Philosophi vet. solitudine, quali Ascetæ, baud usi, 1020. Philosophorum vet. plures voluptati dediti, 1025 extr. seq. Philotera casta, IV, 1032. Philiasii, Lacedem. socii, leges Lycurgi tamen non arvepere, IV, 927. Phoenices Ecclesiæ disjectæ, IV, 1136. Photinus Sabellio jungitur, III, 547 Piaculares victims cur femellæ, 1, 179. Cur capræ, ibid. Piaculorum carnes, rel. cur extra locum sacrum crematæ, 185. Piacula cur eodem loco oblata, ubi holocausta, 185. Cur cremata, qua sacerdotes, ibid. Pili, mortis signum, 1, 228. Cur Levitis derasi, ibid. Pindarus, IV, 722 extr., 855, 911. Piorum multi gradus (Notabilis admodum disputatio, in primis ob amorem purum), II, 126 seq. Pios veteres damnat Marcion. IV, 516. Pios cur impiorum potestati permittat Deus, 630. Pisces mundi et immundi quomodo, I, 189 seq. Pisces sonitum ferre nequeunt (quasi audiaut), 11, 1264. Pitheciani, hæret. nomen, IV, 359. Placilla, Theodos. M. conjux, III, 1051. Plantas cur non núdóynoe Deus, 1, 19. Plato omnia sua Socrati affingit, IV, 602. Homerum eliminat, 728. Pythagoræ studiosus, 731. Deum, non Deos, vere loquens, agnoscit, 739. Ejus de Deo sententia, 755 extr. Plato, Moses Attice loquens, 758, 771. Timore territus vera dissimulat, 769, 780 extr. Sibi diversus, 995. Animarum in animalia abitum ponit, 996. Sed non serio, 998. Reprehensus a Xenoph., 1031 exir. seq. Platonis luxus, 1031 extr. seq. Leges importunæ, 937 seq. Frustra defensa, 910 extr. seq. Ejus Alcib., 715, 830. Apolog., 702, 867, 917, 918, 9914. Cratyl., 734, 821, 915, seq. Criton., 715, 738. Epist. ad Dionys., 738. Epinom., 916, 1022. Georg., 711, 856, 991. Jon., 735. De leg., 703 extr. 711, 724, 790 init. 826, 827, 855, 859, 862, 916, 1016. Phæd., 715, 724 init., 729, 791, 831, 913 seq., 988, 994. Phileb., 858. Polit., 703, 805. De Rep., 803, 821, 828, 867, 914, 988, 1020, 1022, 1023, 1027 seq. Sophist., 731. Theæt., 714, 730, 862, 903, 1017, 1021. 'Tim., 708, Plotinus, discipulus Ammonii Sacca, IV, 869. De Provid., 868 seq. Ilepi ȧpx. únoσr (qua Trinit. affertur), 750. Plutarchus Evangelium vidit. IV, 751. Ejus Parall., 734. Quid de Platone tradat, 1031. De El &v Achqoic, 757. De orac. def., 774 extr., 951. De plac. phil., 801. De anima, 999. Pueumatomachi, IV, 360 init Poenæ alterius vitæ æternæ, II, 396. Puenas futuras et pagani agnoverunt, 1V, 643. Poenitentiam (per), v. Auá. Poenitentia (motatio sententiæ) unde, 1, 63. In Deum non cadit, 63, 1364. Pœnitentia auferre dicitur inquinationes, 227. In confessione ponitur, 801. Pœnitentia salutem parari, dicit Theod., 1009. Pœnitentiæ.conditio in judicio extr. cessat, II, 129. Poenitentia, pápuaxov, 483. Placat Deum, ibid. Poenitentiam salus sequitur, 768. Pœnitentiæ medicina lapsis post baptismum non neganda, III, 579, 610. Pœnitentia, id est confessio, Audæanis frivola et ludicra, IV, 365. Poetæ errorum auctores, IV, 768 med. Quibus tamen credere Plato jubet, ibid. Poetarum vetustissimorum ælates, 741. Poetæ pagani corrupere veram doctrinam, 485. Polemonis Pontus, IV, 347. Polychronius, episc. pam., III, 1087. Polygania, olim ad frequentandum orbem usitata, I, 63. Polygamia Jacobi ætate nondum vetita, 95. Polygamia nec jussa, nec vetita, 355. Polygamiam cur permiserit Deus, IV, 465. Polypodi similem animam dixere Stoici, IV, 823. Pontifex, v. appeúc. Pontificatus Jud, Herodis et Rom. tempore venalis et temporarius, II, 1246. Pontificis ingressus in adytum illustr., 1, 198 seq. Pontificem propheta priorem poni, notat Theod. et hunc duci (scil. ut episcoporum dignitati patrocinaretur; hos enim semper àpxiepeis vocat), 456. Porphyrius, Plotini discipul, IV, 869. Scripsit contra Christianos, 1040 init. Ejus testimon. de antiquitate Mosis, 740. Hist. phil., 701, 801, 1029, 1030. Epist. ad Anebonem, 775, 777. De sacrific., 895. De philos. ex orac. 705, 954. Ad Boeth. de anima, 707. Portas (ad), conventus agi solitos, dici a quibusdam, ait Theod., II, 1430 extr. Postes, allegorice, quid, I, 140. Prædicta fortuito non flunt, 1, 136. Prædictiones precandi forma, II, 297. Prædictio malitiæ non facit, ut fiat, utique, 528. Præmium et commoda spectari possunt in lege servanda, 1, 1466. Præscientia Dei, V. Deus. præscientia Deus non punit, L, 123. Præscientia necessitatem non inducit, 111, Præsens pro futuro ponere, mos Hebræis, II, 240. Præsepe Christi religiose adibatur Theod. tempore, Præteritum pro futuro, Zach. vu, II, 1624 extr.

Preces Jacobi prophetiæ, I, 111. Preces publicæ in saeris pro Ecclesia, 909. Precum genera facit Theod. ¿µvwSiav, laudem Dei poσeux, de rebus sanctis ac vere bonis, txetɛlav, pro aliis, 1199 extr. Preces mortuorum pro vivis, e Baruchi libro, 111, 1v, efficit Theod. non diserte quidem, etsi alibi satis credit, sed quia immortalitatem animi probat e precibus mortuorum ibi memoratis, II, 636. Preces (quæ petant) laudem Dei sequi debent, Ill, Presbyteri proprie baptizarant, 1, 596. Comparantur sacerdotibus, ibid. Presbyteri et episc. iidem Pauli ætate et usu Novi Test., III, 445, 652, 700. Priapi mysteria, IV, 921 extr. seq. Primo nata pecora cur post octavum diem afferri jussa, Primogenitis prælati fere sequentes, I, 110, 111. Primogeniti Dei Israelitæ, 137. Sed pagauí deinde, ibid. Primogenitus habet fratres, ibid. Primogeniti cur recenseri jussi, 219. Primogenitorum pars duplex, 441. Principes humanos inferiores ponil sacerdotibus Theod., Principio (de) primo rerum errores paganorum, 481. Hæreticorum, 486. Principium primum rerum quale philosophi pagani varie habuerint, 728 seq. Priscilla vaticinia jactant Montan., IV, 341. Proclus, princeps Montanist., IV, 341. Prognosticos sese vocant hæret., IV., 333. Promissa Judæis terrena fere, I, 281. Pronomina permutata, pers. 3 et 2 (et tamen quærit ibi duas personas divinas), I, 885. Ergo non sit enallage, ibid. Pronomina possess. bene expl. ex Hebraic., 1004 extr. Prophetæ, et mulieres, I, 550. Prophetæ plures scripsere partem historia Jud., 354. Prophetæ legati Dei ut regis Israeli, 368. Prophetiæ charisma temporarium, 369, 370. Prophetæ impii quoque vera prædixere, 599. Prophetam Davidem Judæi negant, 447, 591. Prophetæ mulLa ignorabant, 416, 520. Propheta paupertatem secuti, 522. Prophetas insanos habebant impii, 529. Prophetæ tantum futura prædicunt (falso: quasi non et doceant, et gesta referant, ut Moses, Isa., Jerem., Daniel.; nempe probare vult Chronicorum librum continere prædicta, Bed gesta mere. Quis dubitat? Sed a propheta scriptos, quid velat credere?), 557. Prophetas Davidis expl., 565. Prophetæ nou futura tantum prædicunt, sed et præsentia ac præterita narrant (repugnat, p. 557 med.), 604. Prophetarum libri plures exstiterunt, 573. Prophetæ et apostoli, nubes coeli, 982. Prophetæ, nubibus similes, 1398. Prophetæ vaticinati non de Judaicis tantum rebus, sed et de paganorum salute et Christi adventu (ergo non ultra), II, 165. Prophetæ an obscuri, et quibus, 670. Consulto interdum tales, 671. Prophetarum plurium ætas, 675 extr. seq. Prophets cur et ipsi captivi abducti, 681. Propheticum et apostolicum munus quonam differant, 700. Prophetæ character, præsc entia et prædictio, 1036. Prophetas captivos abduci cur voluerit Deus, 1062. Prophetæ xu (simpliciter, scil. minores), 1303. Quo quisque tempore floruerit, 1308. Prophetæ et factis vaticinati, 1314. Propheticam vim et sua ætate superesse, ait Theod. (in ascetis), 1399 extr. Prophetæ cur et de aliis populis vaticinati, 1408. Prophetæ tempus notatur aute exsil. Babyl. a regibus Judæ, post illud a Persarum regibus, 1582. Plures simul missì, $592. Prophetæ, ut nubes, 1607. Prophetæ partes tantum curarunt, Christos summam, III, 545. Prophetæ et apostoli utilia tantum a Spiritu sancto monebantur, reliqua ignorabant, 633. Prophetæ divini prædixere longinqua et impervesligabilia, cum eventu (ad fin. cap.), IV, 965 seq. Prophetæ minores, aut simpliciter prophetæ, dicti cantores in choris Davidicis (Suppl.), V, 1233. Prophetæ et præterita narrant, et præsentia tractant (Supplem.), 1236 extr. Propitiatorium, quin duo, in templo symbolico Ezech. ponit Theod., 11, 100. V. DaotŕPLOV. Propria, V. Attributa. Proselytis loovouíav dedit Deus, I, 142. Proselyti pari jure cum Judæis, quid designarint (quæst. 1 extr.), I, Prosopopoeia, II, 306, 331 init., 636 med.; III, 89 init., qua xriov, Rom. vin. Prosopopia Michæ, 1, 511. Script. sacr., II, 267 extr. Protagoras dubitavit de diis, IV, 758. Protogenes, presh. Edess., 111, 578. Carras missus, 979. Carrarum episc, 1020. Providentia Dei, V. Deus. Providentia sæpe adhibetur Theod. angustius, de benefica et læta. V. Ilpovola, KnEspovía, 'Enipédia. De Providentia scripsit Theod. ante, quam in psalmos, 1, 1067 extr. Providentiam tollentes fato aut fortunæ cuncta assignant, II, 661. De Providentia quid pagani senserint, IV, 416. Providentiam Dei cırcumscripsit Aristot., 833. Provinciæ Asiæ memoratæ in Epist. impp., III, 956. Psalmi omnes a Davide (falso), 1, 562, 571. Psalmorum. titulos, vel indices, veros habet Theod., 605. Psalmos chronologice digestos, negat Theod. (et tamen temporis ordine continuat psal et 1, xm, et xiv; scil. omnės usquequaque sic dispositos negat, recte; quin aliqui recte positi, dubitare non debuit), 607. Hunc ordinem Davide posteriorem ponit, 608. Psalmorum præscriptiones authenticas pegant quidam, 767. Psalmos temporum et rerum ordine nectit Theodor., psal. XLIM et XLIV. (XLIV et XLV), 886. Psalmos nectit Theod. re et tempore, 1007 init., 1186. Psalmi xc vel xciv titulum suspectum ipse habet Theod., nempe quia abest Hebræo, 1275. Sic. et p. 1289 init. Psalmorum numerus idem Hebræo, Syro, Græcis, sed alia divisione, qua x et x, qua cxiv, cxy et cxvi quem Græci secant, 1420 extr. seq. Psal. CXVIII (CXIX) omnes Davidis casus continet, 1477. Psalmi eXXXVIH (CXXXIX) epigraphe spuria, 1530. Psalmorum finis memorabilis, 1585. Psalmi a piis compositi verba poni a Paulo videntur quibusdam Ephes. v, Ill, 434. Psalmorum liber Taudatur, V, 72. Dæmones iis pellebant Judæi, 74. Non chronologice digesti, 76. Psalmi plures, sed centum et quinquaginta tantum ab Hiskia collecti, 77, 82. Psalmi a variis per partes cantati choris (Suppl.), (hinc diáþadpa expl.), 1235 Psalmi cujusque unum argumentum (Suppl.) 1235. choris divisis cantati, ibid. quo digesti, (Suppl.) 1237. titulis notati generatim, 1238 seq. Pseudoprophetæ qua vi patrent mira, 1, 270. Furentibus similes, 384. Ptolemaidis Egypt. episc., III, 757. Arium juvat in conc. N. ibid. Publiæ historia sub Jul. Ap., III, 935. Pueri ludentes aversantur Arianos, III, 972. Puerperarum immundities, 1, 192. Pugna, V, Contraria. Punire non vult Deus (nempe per se), sed minatur pœnas ob id ipsum, ne opus sit punire, 11, 812. Pythagoræ silentium, IV, 709. Monas, 733. Conjux Theano, ibid. Filii, ibid. Iter in Egypt., ibid. Ejus studiosus Plato, 734. Ejus dictum de Siren., 898. Pythiæ versus, IV, 907. V. Orac. Q Quæstiones qua Script. sacra quo pertineant, I, 1. Quastiones duæ sub una præscriptione, 225. (Nam p. 227, continuat alteram de benedictione) Questiones plures sub una præscriptione (1. vIII, adjung. de festis), 254. Quæstio nova sub alia præscriptione, 279; post máλv, p. seq. Quæst. 33 de decimis, 281. De lapidibus, de quibus tacet index, ibid. Quæstiones plures sub una præscriptione, 314, 515, 320, 327, 336, *358, 390, 420, 177, 479. Quæstiones plures sub alia præscriptione, 487, 495, 496, 517, 547, n. 53. Querulitas hominum, IV, 847. R Rabbath, duarum urbium nomen, II, 841 extr. Rabsacen Hebræum fuisse putat, 1, 544. Amorrhæum (id est, Palæstinum, incolam), II, 319. Raguel, V. Jethro. Rahab, typus Ecclesiæ, I, 302. Rachel cur idola patris furata, 1, 98. Typus Ecclesiæ Novi Test., 99. Ratio non absolvit imaginem Dei, I, 31. Rebecca quem consuluerit, 1, 89. Rechab quis, 1, 323, 343. tribu Judæ, 555. Rechabitarum laus, II, 561 extr. seq. Rechabi nomen omnibus ascetis congruit, 562. Recordari Deus quo sensu dicatur, I, 65. Redimere natos, et Nomadibus lex, 1, 216. Reditus in vitam, V. Vita. Reditum in vitam invenit Theod. psal. c (cv) 30, I, 1310. Spiritui sancto tri¸ buit, ibid. Reditus mortuorum in vitam fieret jam, si omnes accepissent Evangelium, III, 121. Reditus in vitam baptisma typus, 255. Reditu in vitam olim secuto, nemo mori potest, 608. Reditus in vitam non est brutorum, neque inanimatorum (Cur ergo dicit, creata olim libera fore τῆς φθορᾶς? ), 671. Regere homines pios, Dei proprium, II, 908. Pii reges præsunt piis, ibid. Quasi impii non sint legitimi principes: hos regnare dicit, concedente ad poenam Deo, ibią, Regum libri aliquanto post tempora rerum ibi exposi tarum scripti, 1, 542. Reliquiis multum tribuit Theod., I, 1060.

Renovare Deus volebat homines, a se conditos, post multas ætates, [. 23. Rephaneas, qui tum vocentur, Arphad fuisse dicit, in Syr. vel Assyr., II, 607 init. Resurrectio, V. Reditus in vitam. Resurrectio mortuorum prædicta, 1, 629. Ignota primis hominibus dicitur, 1, Resuscitatio mortuorum facilis Deo, 1, 67. Ejus mentio obscura Gen. ix, 5, clarior apud Ezechielem, ibid. Rex factus Deus ut dicatur, 1, 1296 init. Reges vel principes boni dantur a Deo, mali, ad poenam, at regnent, permittitur (periculosa sententia, et e fastu istorum temporam. Male ut imperent, permittit Deus: non, ut imperent), III, 136. Cura principum. bene laudatur p¨ seq. Regiæ successionis quod jus Judæis, 1, 514. Rhamnus, quid, 1, 988 init. Rhodon ser. contra Apellam, IV, 318. Rhosus, urbs Ci.tc., If, 1198. Ripri montes (sic, non Riphæi), IV, 1028. Roma, hanc urbem e variis populis dicit συγκροτηθεί œœv, quía ubique cives Rom, et omnes fere populi Romæ conspiciebantur (Juven. St.) II, 1195. Rome episc. ambitiose effert Theod. (episc. 113), IV, 1187. epist. 116, p. 1196. Romana sedes apostolica dicitur a Damaso, eique deberi reverentia, III, 1034 extr. Anathemala vibrat, 1036. Romana sedes et Orientis curam agit, IV, 1200. Romanorum imperium paceni præbuit terræ, subla is regulis, et omnia coercens (bona observatio: in primis et qua facilitatem Evangelii propagandi), 1, 903, 1103. Romani a Græcis sumpsere Geota impp., IV, 768. Fabulas eorum non adoptarunt, 77%. Romanorum imperium salubre orbi et commodam Evangelio propagando, II, 183, 1495, 1635. Romanorum imperii vices, 1195. Romani modo aristocratia, modo et democratia usi, ibid. Romani milites graves provinciis, ibid. Romanorum imp. ultimum erit in orbe, ante Artichristum, III, 533. Romani episcopi, Silvester, Miltia les, Marcellinus (retro), 11, 727. Julius, 828. Ad snam cognitionem vocat episc., ibid. Felix, 870. Damasus, 1015. Anastas., Innocent., Romanus, confessor sub Jul., III, 934. Romulus, ascetici gregis dux, HI, 1199. Ros, imago Christi, 1, 92. Rubeno car diflisus Jacob, I, 107. Rubro mari continens Indicum, 11, 1162 extr. Rubus ardens quid, 1, 122. Christianor. imago, IV, Rufinus magister sub Theodosio M., III, 1047 seq. S Saba, genns Ethiopum (imo Arabum ), 1,236. Ad mare Indicum Homeritas eosdem vocari, dicit, e regione Auxumitarum, qui sunt post Ægyptum, ad mare Rubrum. Ab his, dicit, mari distineri ilios: quod de ludico mari sensum non habet; nee fieri potest: de Rubro potest, si Homeritas in Arabia posueris), 478. Sabaoth expl., 11, 174, 180. Sabbas expl. senex, III, 1119. Sabbatum cur nós Deus, 5, 36. Judaeis in primis datum, ibid. Infe'ix putari, noluit Deus, 57. Sabbati violatio prima tantum severe punita, 49. Sabbati quiès solis Judæis data, 146. Sabbato non cessat natura rerum et ordo, ibid. Sabbatum cur quieti sacrum (hic ad Israelitas tantum pertinet disputatio), 153. Sabbatum Judæis datum discriminis signum, 1, 170. Sabbatici anni ratio, 212. Sabbato Judaeis permissa vapaτixà, 262. Sabbato non omDis cessatio jussa, sed tantum a rebus terrenis, 1261. Sabbatum legis tantum est liturgicæ, II, 565. Sabbatum Judæos tantum speciabat, III, 42. Sabbatum non est naturæ, sed Judaicae legis, 370 extr. 373. Sabbatum luxu celebrant Judæi, 465. Sabbatum cum die Domin. celebrant Ebionitæ, IV, 328 extr. Sabelliani refutantur, 11, 347. Sabelliani et Photin. similiter errarunt de Trinit., III, 547. Sabellius notatur, 111, 353 Ob guxuary, qu. vid. Sabellii et Valent. error idem, 713 init. Sabellius et Arius ut differant, IV, 78. Sacco ad luctum Theodoreti quoque ætate usus, 1, 790 extr. Sacerdotes Christianos immunes. non esse, queritur Theod., 1, 109 Principibus longe potiores ponit Theodor., 185. Sacerdos judicat de peccatis, 194. Sacerdotum conjugia et familiæ castitatem cur pracipue munierit Deus, 208. Cur integris membris esse voluerit, ibid. Sacerdotum et Levitarum munera ut discreta, 218, 219. Sacerdoti tribuitur donum divinum, quod aliis det in baptisme, 233. Non ut de suo det, sed quod et ipse habeat, per baptimum, ibid. Sacerdotum munus teCOUDYEiv, 1, 212. Sacer1232 dotum et Levitarum discrimen, 557. Sacerdotes, ve nt facies Ecclesiae, 894 Sacerdos in sacris incipit cantum, 1374. Doxologiam peragit, 1365 Sacerdotum magnam præ aliis dicit, dignitatem (quia separatim ponantur psal. cxv), 1415 init. Sacerdotes deos vocari ait Theod., 1520 init. Sacerdotibus quæ partes assignatæ victimarum, et cur, II, 156. Sacerdotes (Novi Test.) successerunt in opus apostolorum, 384. Sacerdotes baptizare facile possunt, docere paucis datum, III, 169 extr. Sacerdotes Novi Test, non sacrificant in Coena sancta, 594. Sacerdotes inajores laicis ponit Theod. ut servis dominos, 667 init. Sacerdotes transponi vetiti, 796. Sacerdotis cujusdam (pagani) filii casus sub Juliano, 927. Sacerdotes bis inaugurari nequeunt, 1208. Sacerdotium ad á Melchisedeci tribuit Theod. om nibus (aut püs, aut sacerdotibus) Nov. Test. ponens in Quotais loyixais, II, 358. Sacerdotium, charisma Spiritus, ut prophetia, 681. Saclas, Manichæorum figmentum, IV, 411. Sacra Græcorum ex Ægypto et aliis Barbaris petita, Sacrificium vivum, incruentum, V, Cirna. Sancta sacrificia cur jusserit Deus, 1, 176. Sacrificia quomodo afferant Christiani, 178. Sacrificia cur identidem inculcala, 259. Sacrificiorum causa, etiam contra idololatriam, 270 Sacrificia etiam in lege a perfectioribus postposita cultul morali, 1224. Sacrificia a sacerdotibus Christianis. dicit, semper offerri et celebrari (videtur cultum publ et preces intelligere; vocat enim 20yixàç, et expl. TỶ πPOÏXUVeiv. Non excludit tamen Coenam sanctam, imo vel maxime ponit, suo tamen sensu; quia habet corpus Christi, et celebratur in honorem Dei). 1291 extr. Sacrificia fieri concessit tantum Deus, II, 174 Sacrificia Sabbato duplicia, 374. Sacrificium cædem impiorum sign 1563. Sacrificia paganorum, IV, 886, 895. Sacrificia Judæis cur concesse rit Deus, 887. Sadrach et socii, constantiæ in captivis exempl., IV, 625. Eorum hymnum verum habet Theod. 1, 1048 med. Sal quid notet. I. 335. Sal cur adhiberi sacrificiis jussum, 181. Eo carnisse dicitur Caini sacrificium, ibid. Salis fuđus cur dictum, 242 Salomo de naturalibus rebus scr. unde medici mutuati, 1, 46 Tres libros scripsit, II, 18. Salton Gerarenorum (Sua æt: te superesse et vocari, ait, circa Eleutheropolin. In nota tentatur άλσος. Εικ esse potest Hebr. vel Chald. 7, præfectura, Amt, Regierung), I. 575. Salus, V. Fides Salus hominum pendet a favore Det, non a justitia nostra, neque est merces (in his sibi pa. rum constat Theod.), 11, 1579. Salutem orbis Christus com misit apostolis (nempe curandam per doctrinam), 1, 91 §. Sallum, Joachas, fI, 1060. Salustius hyparchus, III, 923 extr. Samaria, Sebaste, I. 496. II, 217 init Samaritani unde, 1. 496 Samarite, Elamite dicuntur Jesaise (quia e Perside deducti), 11, 286. Samosatení episc. Eusebius, III, 968, 970. Lucius, 972. Eunomius, ibid. Samuelis nomen expl. 1,358 Liber tetn ab Aquila juneti (Vid. Aquila.), 403 pluribus prophetis scripti, 40%. Samuel an et quomodo apparuerit Sau'o, 59. Sauchupiathon Berythius scrips. Theologiam Phœnicum, IV, 753. Sancti (in hac vita agentes) precantur vice imperfectorum ascetas maxime intell.), I, 182. Sanctorum epitheta, θεῖος, θειότατος, μέγας, πάνσοφος, μακάριος, τρισμακάριος, Johi, yɛvvačos, V suis loris in Ind. Græc. (nusquam aytos). Sanctorum præcipuos plus poscit Deus, quam alios, 1, 291. Sancti, expl. destinati, 11, 260. Sanctorum in coelo (Pauli) preces poscit Theod., III, 162 extr., 470 extr., 697. Sancti non ut Deus coluntur, IV, 754. Sanctorum mortuorum virtus miritica, 902. Medicos et custodes urbium vocat, ibid. Sancti non GETOOTα, 908. Sancti in cœlo non sensus expertes agunt, 911. Coronam exspectant, 913. Sancti in cœlo curare possunt, quæ in terra liant, 916. Sanctum sanctorum masculino accipit Theod. Dan. ix, II, 1211 extr. expl. de Messia. Sanguis gustari cur prohibitus, 1, 67. Animalibus pro anima est, ibid. Sanguis esus cur vetitus, 270. Sanguis cur offerri jussus, 182. Sanguinis mutationes. IV, 526 Sanheribi cladem in psǝl. xix (xx). Invenit Theod., 1, Sapientes, catachrestice, improbi, 1, Sapientia Dei triplex, HI, 171. Sapores (Sabores) II oppugnat Nisibin, rel.. III, 90% seq Pacem facit cum Joviano, 917. Ad eum scribit Constant. M., 808 cxtr. seq.

Sara an Pharaont intacta, 1,74. Cur hoc de Abimelecho memoretur, 75. Saraceni, II, 264. Olim Ismaelits (sic et in Isa.), 607. Veniunt ad Sim. Steliten, III, 1275 seq. Invadunt agrum Rom. sub Valente, 999 extr. seq. Mosen episc. accipiunt (sub Mabia regina), 1000. Sarapidis templum et idolum Alexandr. destructum Sardanapali Epitaph., IV, 1059 iuft. Sardica, urbs lyrici, III, 829. Daciæ metropolis, in Epist. p. 838, Sardium urbs, ibid. Satisfactio, V. Meritum, opns. Saturninus Antiochia (ad Orontem, addit) oriundus, IV, Sauli vaticinantis exemplum quid monstret, I, 251. Saulus Adamum imitatus, 377. Scriptura sacra tempora mutat, V. Tempora, suo loco. Proponit ea, que docet, ita ut rationem habeat facultatum cujusque discentium, 1, 3. Loquitur more humano, 63. Script. sacra et hominum dicta improbanda historice refert, 96. Script. sacra silente, stultum, opinari, 113. Script. sacræ libri 70, quos comparat cum 70 palmis, 1132. Script. sacræ verba a piis posita, distinguſt Theod. . ab iis, quæ ipse Deus loquatur, 1502 med. Script. sacræ ad captum hominum loquitur, 1508. Scripturæ sacræ li bros interiisse ante exsil. Babyl. et in excidio urbis putat Theod., II, 3. Ab Esdra restitutos, non e mss., sed divino monitu et suggestione (Stolida opinione et plane oliosa. Neque enim omnia exemplaria interciderunt. Nee prophete, id est historici, temporis illius, quidquam tradunt, ne verbum quidem, de tali casu. Et quomodo libri eorum dici possent, a quibus confecti interiissent? Esdræ jam omnes forent. Et quid fiet tot vaticiniis de exsilio Babyl, quæ Davidi affingit? Libros autem recenset p. 4, necessarios nobis tantum et qui ad salutem pertinerent, restitutos, dicens), 4 Script. sacra tropice et allegorice plurima proponit, 11, 6. Vocab. nullum frustra ponit, 21, 132. Script. sacra velut lectus (indecore plaue), 52. Seripturae sacra lectio Sabbato uberior Judæis (ergo et extra Sabb.), 374. Scr. sacra, an obscura, 670. Cur tectius interdum loquatur, 1258. Non continet omnia, qua locuti fuerint prophetæ vel scripserint, 1461 extr. Seriptura sacræ vaticinia explicari non possunt, nisi a πvɛuµ¤- Txois, ut fuit Paulus, IV, 29. Scripturæ sacræ auctoritas sufficit sine Patribus, 43. Scripturæ sacræ oratio minus elegans, 696. Non ideo repudianda, ibid, seq. Scriptores SS inter se consentiunt, 833. Scripture sacræ loca nunquam fere nominatim afferuntur; at psalmi xc. 1, 35; viii, 36., Script. sacræ loca plura in unum contracta, 36. Ex Hebr. allata, 70. Omnino ab Origine Explicata indidem, ubi Aquila memoratur, et 64, 65, V. Evebunny. Script. sacræ loca afferuntur e I.XX ubique; ut his tantum argumentatio nitatur. Non verbo tenus, sed qua sententiam, aliis verbis, etsi addatur, Léyov, onolv, 209 (Levit. xxm, 15); p. 206, quæst. 6, tit. rel.; p. 225 (Num. vi, 5, 6); 229 (Num. x, 6, 7). Scripturæ sacræ locorum et sententia per poi ponitur, 213, quæst. 34 extr. Script. sacræ loca napappστixws allala, 258 init.; qua sensum allata, 263 extr. Ea memoriter quoque affert Theod. 589 init. Gen. 1x, 11, 317. I Petr. v, 8, V. Ind. locorum. Ea non cum libro vel auctore affert Theod. fin alio propheta, vel, per alium.), I, 1407. Scythe (id est Gothi), III, 1069 extr. Arianismo liberati, p. seq. Scythæ Theod. tempore Orientem occuparunt (Septentrionales populos, Gothos, Hunnos, Vandalos, rel. in ell.), II, 1007. Ścytharum epísc. Britaunio, lif, Scythopoleos episc., III, 757. Sebaste, olim Samaria, I, 496; II, 317. Habet thecam Jown. Bapt. qua sub. Jul. cum corpore combusta, I, 918. Sebastea, caput Armeniæ (Episc. Eustath. III, 891. Sebastianus, dux militaris Constantii, occidere jubetur Athanas., 11, 851. Alexandriæ sævit in catholicos, 857 seg. Secundus, Ptolemaidos Egypt. episc., III, 757. Arium juvat in Conc. Nic., ibid. Seelem, (V. Sallum), idem Joachas, II, 311. non Jojakim, 512. Seim, Hebr. expl. lot, II, 930 init. Selencia Isauriæ, III, 892. Seleucobelus, Syriæ urbs: ibi monasterium, III, 1138. Semi in tabernaculis habitavit Deus, I, 71. Seminis profluvium cur immundum declaratum, 1, 196 seq. Senectus, legis tempus, I, 1097. Seniores septuaginta cur initio tantum vaticinați, I, 231. Ad οἰκονομίαν creati, V. Οἰκονομία. Scphila, expl. campestria loca, II, 556. Sepulcra et in paganorum templis, IV, 908 seq. Sepulera impp. paganorum ignota, 920. Piorum clara, ibia. Sepultura in præliis per gentes disposita, 11, 952. Septenarius multitudinis nota, 1, 357; 11, 1609. Septuaginta, V. Interpretes. Nimis premendo Hebraica obscuri, 11, 82 init. Seraphim expl. II, 210. Serpens non ερπετόν, sed θηρίον, Ι, 55, φράσιμος απο sensu, 41. 45. Fuit organum diaboli, per eum loquentis, ibid. Serpens non proprie punitus, 46. Nos monet lapsus, ibid. Serpens axéxaxoc, instrumentum fraudis diabolicæ, 192. Serpens aheneus, Christi typus, 346. Et peccati et porne nota, ibid. Serpentem in Parad. laudant Cerdon et Marcion, IV, 315 extr. Severiant Gabal. episc. verba, IV, 47. Idem in Natal. Chr., 166. Ejusdem. Serm. de sigillis, 254. Servus tranquillior domino, IV, 596 seq. Servum Dei dici, honor summus, 1, 416. Sethi genus primitus non immistum Cainitis, 1, 60. Sethi filii, omnes homines, 250. Siclus, expl., 1, 216, 220. Sidera non constituunt vitæ nostræ sortem, 1, 18. Signa qua conditione, ibid. Sideribus tribuitur &pyn, ἐξουσία, 52. Sidon metropolis Tyri (novæ; de qua tamen ibi non agitur), 11, 286. Signa, V. Miracula. Signa voluntatis divinæ sibi constituunt homines, 1, 374. Siloa et Geon dictus, I, 455. Silvester, episc. Rom., III, 727. Simon Magus, III, 682 extr. ab eo Gnostici, 673. Simonidis sententia de virtute, IV, 1025. Simplicitas Dei non admittit οἷς καὶ οἷς, ἄλλοις καί o, v. Ind. Græc. Singiduni in Mysia episc., III, 842. Sion, urbs Davidis, 1, 458. Ecclesia, 661. F. Sione. (nempe Hierosol. et Judæa) non exiit & Aóyo; Christus, 1], Socratis origo, IV, 701. Ex ejus persona disp. Plato, 702. Ejus naturam correxit doctrina, 792. Is non relatus inter divos, 918. Laudatur, ibid. Publicæ et civilis vel socialis vitæ amator, 1019. Lascivus, 1028 seq. Ejus vitia, 1028 extr. seq. Uxores duæ, 1030. Is spernit minas accusatorum, 1084 init. Sodomiticum desertum, III, 1170 init. Ascetas habet, ibid. Sol, IV, 490. Solis adoratiouf ut occurrerit Deus, 1, Solonis versus, IV, 713. Solo cismi apostolici destruxere syllogismos paganos, So!ymi, V. Isauri. Somnus Dei, ut intelligendus, I, 865. Sophera (Ophir), Indise regio (recte haud dubie), 1, Sophocles, IV, 896. Sorites egregius rerum gestarum, qua nexum, I, FOS. Sorites bonus, de peccati origine, 937; qua formam; sententiæ minus proba. ibid. Sorites commodus de castigatione, 1347 init. Sorites bonus de Josepho, IV, 621. Sororem duxit Cainus, 1, 56. Sorte distribui, cur jussa Palæstina, I, 252. Sorte plura diremit Deus (at quod eo trahit Pauli, xaTexarpone ineptit.), ibid. Sortem suam plerumque culpant homines, Spectra, V. Dæmones. Sphinges, Græcorum commenta, I, 149. Spina, peccatum sign. I, 988. init. Spina dorsi, IV, 525. Spiritus carni vel corpori junctus non statim homo. Spiritus qualis fuerit super aquis, 1, 13. Ventum expl. Theodor. vel aerem, ibid. Spiritus et Deus Pater et Films vocatur; Spiritus sanctus tantum tertia nóσraσię, IV, 9. Spiritus nomen et aliis præter Spiritum sanctum datur (sed uni illi eximie), 1267. Spiritus sanctus appellatur Dominus (id est, Deus), 1,476. Spir. sanct. venit et ante baptismum et xupoτονίαν, 233. Spiritus sanctus vocatur κύριος παντοκράτωρ. 560. (Hue ubique sedulo notat, imo cupide; neque enim illo loco Spiritus sanctus utique intelligendus, solus quidem; melius procedat p. 565 med.). Spiritus sanctus lux nostra e psal. xxxv (xxxvi), 1, 832. Spiritus sanctus virtus Dei vocatur, 1074. Spiritum sanctum facit Theod. auctorem reditus in vitam, 1340. Spiritus sanctus Deus, 1532. Eamdem cum Deo, ¿vépyɛtay liabet, ibid. Spir. santus bonus, ut Deus, id est, perfectus (e Matth. xix, 17). 1551. Ejus divinitatis argumentum, 1576. De Spiritn saleto scripsit Theod. ante Commentar. in Psal., ibid. Spirit.

sanet. plurail numero sign. dona ejus), II, 117. Spirit. sanctus dicitur spousam (Christi) reviσa, (ut mater, e Cant. Salom.; hanc enim intell. matrem ibi), 155. Spirit. sanctus ouvepysi liberæ voluntati nostræ, 990 extr. Spirit. sancti dona manent in Ecclesia, 1507. Minus perfectis quoque dantur., ibid. Spirit. sanct. unus prophetis suggessit, 1383. Spiritus sanct. et Christi spirit. quo sensu, III, 81. Patre egreditur, a Christo datur piis, ibid. SpiFitus sanct. non pars xrioɛws, 178 init. Deus, 184. Par Filio, 496. Spiritus sanct. non alia tribuit, quam quæ Deus, quia trinunus Deus, Trinitas, illa præbet, 243. Spit sanct. Deus diserte vocatus, 261 init. 'Opótipos Patri, 306 extr. Spirit. sancti majestas (æternitas), 598 extr., 601 init. Spirit. sanct. nuspiam povoyer, IV, 214. Etsi a Patre inaptiv habet, ibid. De Spiritu sancto scripsit Theod. antequam ederet Fabb. Hærett., 591. Sponsam et Virgines distingu. I, 895. Illius nomine TEAEIOU intell. ibid. Sporacio histor. hæres. inscribit Theod. comiti, IV, Stare coram sacerdote, quid sit, 1, 253. Stationes Israelitarum cur perscriptæ, I, 254. Stationes psal. cix, V, 1437, n. 7, ubi et xabíoμara expl. Stella, IV, 491, 498. Stellis unde nomina, I, 1571 init. Stephanus, καλλίνικος, v. Καλλίν. Stephanus Antioch., III, 842, 849. Stolam a Constant. M. donatam vendidisse scenico accusatur Cyrill. Hieros., Ill, 894 extr. seq. Suenes in Pers. mille servorum dominus, ob Christi professionem exsul, II, 1085. Sycomori, II, 1410. In Palæstina frequentes, ibid. Farum fructus secando aperiendi, ut maturescant, ibid. Symbolum a Damaso missum ad Paulinum, III, 1056 extr. Symbolum Nic. 776 seq. Symbolum Nicæ in Thrac., 879. Symbolis haud eget vita futura, I, 141. Symmachus fuit Ebionita, IV, 328. Ejus verba LXX virali inserta, 1, 166, n. 12; 11, 1561. Sophon. 11, 3, v. n. 2, ibid. Synecdoche notatur, Isa. x, 53; II, 249. Psal. LXXX, 3, 1, 1177. Partis pro toto, 1, 893. Tribus Judæ, Beni. Ephr. pro populo toto, II, 1335. Synecdoche, ut in uno delic o reliqua vetentur, 1616. Syra interpretatio, I, 101 (Gen. xxxv), 24) 337; (Judic. 11) 485; (IIf Reg. xi, 10), 864, 1005; (Psal. LIX, 9, 10) 1120, 1151 extr; II, 408 init., 422, 455, 475 bis, 477 extr., 481, 490, 496 (Omnino in Jeremia frequentius). 508, 516, 525 med., 541, 512, 547, 552 init.. 568, 575 init., 587, 588, 589, 598, 613, 617, 621, 628, 650, 652, 639, 661 init., 666, 899, 900. extr., 904, 926 seq. 959, 1021 extr., 1024, 1033, 103, 1036, 1037, 1321 extr. Syra lingua, III, 283. Ex hac expl. Maranatha: omittit pronomen affixum Noster, vid. Lingua. Syriace locuti Chaldæi, vid. Chaldæi. Syrorum lingua vicina Hebraicæ, id est, cognata, similis, 11, 1219. Syrus interpres semper Hebræo congruus textui, vid. Loca. T Tabernaculum cur fieri jussum, I, 161. Singula ejus quo pertineant, 162 seq. Quando dedicatum, 175. Universi imago (e Philone), 1, 162; III, 597. Talentum unum, doctrina de humana Christi natura (Hipp.), IV, 131. Tarsi episc Diodorus, III, 1019. Tautologia notatur, 1, 999 init. Signif. iterationem ante dictorum, 1052 extr. Tautologia Sc ipt. sacr.. 1556. Tautologiam Pauli notat Theod. (variandi causa positam), III, 73, 622 extr. Tegmina, V. Involucra. Teleda, vicus, magnus, IH, 1151. Templum Dei, vid. Habitare. Templi Salomon descriptio, I, 467 seq. Templum cur non Davidi, sed Salomont permissum ædificare, 561. Templi Salomon ambitus, 569. Templa Christ. ornata et splendida, 11, 381. Templi prioris vasti 70 anni ut efficiantur, 680. Templi Salomonis descriptio, 1022. Templum Hierosol. non potest restitui per economiam Evangelii, 1050. Templis omnia plena, 1493. Templum, humana Christi natura, 1683, V Christus. Templum Hieros. restitui frustra nititur Julianus Apostata, LI, 936 seq. Templa Christ. habebant vela post altare, ante sacellum, 932. Templum idolorum destruitur Alexandr., 986. Templum Jovis mire dirutum, 1056. Alia destructa, 1059 seq. Templum Dei se esse sciebat Joseph, IV, 619. Itaque audebat somnia Interpretanda poscere, ibid. Templa Christ. plura disjecta sub paganis impp., 952. Templis novis illatæ reliquie prophetarum et apostolorum, 1117 seq. Templi novi eneænia nuncupat Theod., 1117 seq., epist. 66-68. Ṭemplum Christi corpus, V, 421. Temporum ordo in Psal., V. Psalmi. Tempora prophetiæ, V Prophete. Temporum enallage notata, 1, 877 init., 1045, 1171 (Ps. Lxxx, 6), 1254, 1255, 1507 extr. Tempuspro calamitate Syri et Hebræi ponunt (Adde, Latini quoque), I, 1186 init., II, 650, extr. "Tempus futurum pro præter et contra, ponit Script. sacra, 792, 801. Temporum ordinem prophetæ non servant, 932. Temporum mensura, IV, 494 extr. seq. Tenebræ primæ unde, I, 10. An a Deo factæ, 11. Tenes bras non ποιήσας, sed πατασκευησας dicitur Deus, 12. Tentare Deum expl., 1, 264. Tentare Deus potest, salva omniscientia, 327 extr., 528. Terentius, comes, sub Valentin. pins, III, 1010. Terra, IV, 504. Fuisse primitus non simpliciter dicitur, 1, 9. Terra non potest esse (proprie) scabellum Dei, 55. Terræ incultæ similes pagani, quædam tamen ex se efferunt, IV, 725. Testamenti Novi sunt leges, I, 48 seq. Vid. Lex, et Ind. Græc. vóµov, voμobscíav. Testamenti Novi cultus prædictus, psal. XLIX (L), 923. Testamentum Novum habet veniam peccatorum perfectam (id est facilem, sine operosis ritibus et sacrificiis), 944. Talem veniam David petit in Vet. Testam. ibid. Testamentum utrumque, umbra alarum Dei, 1021. Testamenti Vet. vóμous; Novi nobŕxaç (varietati dedit Theod.; sæpius enim et hos vocat vóμous), II, 151. Testamenti utriusque auctor idem Deus, 331. Testamenti Novi leges TELELOTEpal, 450. Testamenti Novi et Vet. consensus, 630. Testam. Vet. Novi typus per omnia; hoc exsequitur Theod., III, 602. Testes et res inanimæ vel bruta, I, 925. Textura, IV, 540. Thalassius diaconus, IV, 1088, n. 24. Tharsis, Carthago,!, 479; II, 379, 401, 900, 1463. Theano, Pythagoræ uxor, IV, 733. Caste loquitur et vivit, 1032. Theman, alii Liba, alii Notum reddunt, II, 1550. Theodoreti mater sterilis, parit hunc Nostrum, precante Asc., II, 1213 sequ. Ecclesiæ destinat, 1215. Venit ad Petrum Galat. etc., 1188 seq., 1194 seq. Et ad M - cedonium, 1207. ascetice vivit, ibid. Theodoretus secum ipso pugnat, V. Prophetæ, Psalmi, Peccare, Annus, Fides, Opera, Mors, Creata, Reditus in vitam. Et in explicando variat. Vid. Lumbi, et Hebr. x, 1; Ezech. xxv, 2, 9. Et aliorum disputationes inserit, nominatis auctoribus, I, 28, 43. Ab ipso additas, docere videatur, 33, ubi Origenis verbis inseritur: nollá ɛlnov máyet. (Nam et sequentia Origenis sunt, non Theodoreti, cum ob παραδοξίαν opinandi, et ἀκρίβειαν minutam interpretandi, tum, quod serpens negatur homini subjectus, p. 35, quem ei unnxoov fuisse, Theodoretus dicit 45 med. Ergo einwv et inάyɛ, p. 33, intell. Origenes. Etsi, cum abrupte sint addita, et contraria fere Theodoreteis, nec tamen directo ab eo refutata, possunt et ab aliis, ut in Catena, vel ex Catena, addita haberi.) Scripsit contra Græcos, 1, 176. Contra magos (cod. habet yάμovç, male), ibid. In prophetas et apostolorum epistolas (unde patet, in hos libros prius commentatum quam in libros Mosis), ibid. Argutatur in voce. &vpnou et fuxic, 180. Plus justo tribuit sacerdotibus, imperium, et populum dicit tous apxouévous, 217. Explicavit Psalmos aute libb. Sam., 447 init. Curis multis districtus fuit, politicis quoque et militaribus (omnia enim regionis suæ curavit, ut ex Epistolis patet), If, 2. Queritur temporum suorum mala, III, 688 init. Asceticam Histor. scrips. ante Histor. Eccl., 755, 905, 1007. Commentatus in Epist. Pauli ante Hæret. Fabb IV, 455. Audisse se Gallos in Europa, scribit, III, 1185. Venit ad Petrum Gal. sicut antea mater ejus, 1184 seq., 1194 seq. Servat ascela zonam, 1194. Et pallium, 1244. Joaune B. præside fidit, 1245. Reliquias apost. suæ urbi intulit, ibid. Versatur cum asceta Euseb., 1230. Ex Maride, cui et Cœnam sanct. dedit, 1233, seq. Est apud Simon. Steliten, 1275. Parcere ei cogit Saracenos, ibid. Invenit exempla Diatessaron Tatiani, pro quibus vera evangelia inducit in sua dicecesi, IV, 312. Scr. de Provident. 10 lib. ante lib. De hæret., IV, 419 extr. Scr. 12 mysticos libros (haud dubie de sacramentis, certe de baptismo, de quo ablegat ad illos lib. ibi), 442. Ser. Dialogos contra errores de persona Christi ante Commentar. in Paulum, III, 456. Latinæ linguæ rudis (dicit enim peritos ejus dicere. Certe ut interiori ejus notitia et litterata caruerit, qua de scriptorum elegantia judicaret. Græcæ quoque notitiam suam extenuat, quam scil. Syrus natu, non vernaculam sibi, didicisset.), IV, 812. Ipse vidit vastitatem Hierosol., 1007. Queritur injustam damnationem (Epist. 9 ad Anon), 1067. Vinum accipit dono, mittit mel (epist. 13), 1071. Queritur de turbis temporum (epist 16), 1076. Cyrrho se continere jussus (epist. 15 extr.) 1075, (epist. 69), 1118, 1134 seq.,

1137 rel. Distingu. naturas Christi (epist. 16), 1077. Episcopatu cedere vult, 1079 init. Profitetur unum Christum, duabus naturis, 1085. Ultra 25 annos episc., 1138 init., 1140. Ante in monasterio, ibid. Incognita causa damnatus, ibid. Defendit se pluribus, epist. 81, 82 et seq., fere omnibus. Invitus factus episc., 1140. Quietus, ibid. extr. Urbem suam ornavit, 1141. Hæreticis obstitit, ibid. Accusatur male divisi Christi, 1142. Conciliabula agere, ibid. De doctrina sua provocat ad scripla sua, eaque recenset, 1143 seq. Profitetur doctrinam suam, 1148, 1151 rel. viris magnis probatus, in primis Chrysostomo, 1146. Qui eum libenter audivit, ibid. Scripsit 55 libr., 1245 extr. Quantam curam et in civilibus adhibuerit urbi suæ, 1136. Repugnat sibi, V. Cyrrhestis. Ejus merita in Cyrrhest., 1190, 1251. Eo absente plures urbem reliquere (epist. 115), 1196. Deser. calamitatem suæ ætatis, 1225 init. Ejus doctrina et ab iniquis ei proponitur, 1226. Vexationes suas dep.orat, 1232 seq Habuit auditores multos. 1262, 1217. natu consecratus ecc esiæ, 1240. Abstinens, 1240. Vicos suæ diceces. muitos, Læresi Marcionis, Arii. Eunomii plenos, sanat, 1241, 1252. tapéost, velut Christorum, alienissimus (tota epist. 146), 1258 seq. Theodoreti amicorum inconstantia, Theodorus Confessor, III, 923 seq. Theodorus Mopsuest. III, 1087. Invisus Apollinaristis, IV, 48. Cur inter Patres eum non memorarit Theod., 1078. Ejus interpretationes insertæ Theodoreteis, I, 29. Theodorus Perinthius, III, 815, 821, 828. Heracleotės dictus V. Heraclea, ibid Scr. Evangeliorum Épuevelav, ibid. Potens apud Constant. II, ibid. Theodosii M. initia, III, 1021 seq., 1023. Veneratur Meletium, 1024. Ut somnio monstratum, 1023. Cædem facit Thessa onicæ, 1045. Sacris arcetur ab Ambros., 1046. Recipitur, 1049. Consilium Ambrosii accipit, ibid. Et sequitur, 1053 sequ. in altari consistere prohibetur, 1050. Et ipse non audet amplius, 1051. Ejus uxor Placilla, pia, ibid. Idolica templa destrui et festa celebrari vetat, 1055. Ejus visum, 1064. Mors, 1067. Theodotion quis, V, 80. Theodotus Laodic. III, 750 seq. Patrem Filio priorem dvápzwę dixit. ibid. Theodotus Ancyr. episc., IV, 1185. Theodotus episc. Ant., II, 1081. Theodotus argentar. princeps Melchisedecitarum, IV, Theodotus Hierapoleos episc., III, 1020, 1143. Theodoti Pyth. fortitudo, IV, 919. Theodotus e Thracia, III, 863. Theognis Sic., IV, 712, 820. Ejus vers. de paupert., Theogonius, Nicææ episc. in conc. Nic., III, 757. Pellitur cum Euseb. Nic., 797. Theologiam cur creationi non præmiserit Moses, I, 3. Theologiæ paganae scriptores, IV, 753. Theonas Marmarites, III, 757. Theophilus Alexandr., III, 1059. Contra Orig., IV, 153. Heortast., 251. Theophilus Ant. scrips. contra Hermogenem, IV, 311. Apellam, 318. Thomas binominis dicitur (qui et Aisuuoc; at illud est .1251,(תאימים.ipsum Hebr Thomas episc. (epist. 51), IV, 1109. Thucydides (1. u.), IV, 909. Ejus sententia fortis (ex oré Periclis), (1. 11), 1081. Thus offerunt Christiani (et hoc refert ad cultum internum), I, 164 thus, coloriag symbolum, 11, 102. Tibarenorum sævitia, IV, 936. Tigris et Euphrates, V. Euphrates. Timon in Sillis, IV, 732. Timor non decet perfectos, sed amor, 1, 1402. Timotheus, Ephesi apostolus, id est episc., II, 253 Timotheus, Ammonitis præfectus ab Ant. Epiph., H, Timothei, Lacydæ amici, fortitudo, IV, 919. Timotheus Pergam. de fortitud. philos., IV, 919. Tituli Psalmorum, V. Psalmi. Titus, Creta apostolus, id est episcopus, II, 255. Titus Bostr. scr. contra Manich., IV, 322. Toparchiæ noxia, I, 1105. Utiliter a Romanis sublatæ, ibid. Tophet expl., I, 551. Tribus Levi permista cognatione tribui Judæ, I, 133. Tribus cut diligenter discretæ, 255. Tributorum levamen suæ dicecesi petit Theod. IV, 1100 seq., n. 42, 46. (Eorum descriptionem vide sub voce Græc. ibi notabilibus). Traditio, V. Auditio, Fama. Traditio (nopany) doctri- næ tyypapoc, 11, 1054. Patribus accepta prodi ad posteros debet, ibid. Nempe libris, 1055. Traditio &ypaços (historiæ, non dogmatis), III, 689 init. Trajanus, dux mil. sub Valent. pius, III, 1011 Trinitatis xaños consecravit Deus baptisma, V. xnoso. Trinitas e plurali numero patet, 1, 22. Trinitatis imago in hominis cogitatione, oratione, spiratione, 28. Vid. Nous. Recte tamen addit, Aoyov et liveupa in nobis esse vonóσtatov, in Trinitate bypostases. In Trinitate tres hypostases ἀσυγχύτως ἡνωμέναι, 28. Trinitatis υπα οὐσία, 148. Non inducit Deum præter φύσιν θείαν, ibid. Trinitas cur Judæis non directo tradita, 261. Ejus signa et Deut. vi, 4, 262 seq. Trinitatis indicium interna precatione, 500, 504. Trinitatis numero perdicitur anima purgatio (nempe agnoscendo, profitendo, colendo Deo trinuno), 823. Trinitatem invenit Theod. in psal. xxxv (xxxvi), 10, 832. In psal. XLIX (L), 15 (nullo fundamento), 928. Psalin. LV (LVI), 11, 975. Psal. LXI (LXII), 8, 1015 init. Ejus notitiam præbet Nov. Test., 928. Trinitatis una Evipysia, 1322. Trinitatis duæ personæ memorantur pares, Zachar. 1, 11, 1606 extr. seq. Trinitas probatur, III, 196 extr. 199. Trinitatis personis communia attributa promiscue nunc de Patre, nunc de Filio, nunc de Spiritu sancto, 356 extr., 360. Trinitas posita a Paulo, 538. Spirit. sanctum invenit Theod. in voc. Kúptos ibid. Trinitatis symb. digitis exprimit Meletius, 909. Trinitatem oculis se videre, dicunt Messaliani, 967. Trinitatis vestigia apud Mosen, IV, 743. Et Isaiam, 744. Cur non magis expressa, ibid. Apud Platonem, 747 seq. Et alios ex illo, 750. Obs. et, quod clare hanc doctr. expl. paganis Theod. sine disciplina arcana, 751 seq. Trinitatis una vis, voluntas, regnum, 1198. Trinitas non aucta Christi ¿vavopwańos, 1257. Tripolitan. in Syria episc., III, 751. Troglitæ, vel Troglodyta, Eunomiani, IV, 358. Tuba, lepazinov opravov, 1, 1581. Tubarum festum quo pertinuerit, 209. Turbæ Antiochena e discidio episc., III, 1016. Sub Theodos. M., 1052 sequ. Turres Ecclesiæ quæ 1, 912. Turrem Babyl. struxerunt impil (e vulgarí errore), V, 75. Tyndarida, IV, 907. Typos amat Theodoretus. Vid. sub singulis nominibus. Typus non habet omnia; V. Imago. Typus et Dei Twv 62wv Jacobus dicitur (sed et Christus intelligi potest, quia p. sequ. dicit, rw owryp: Sep), I, 98. Typus Christi, Isaacus et aries, 85 extr. Judæorum et paganorum, Lea et Rahel, 99. Ofconomia legalis et non legalis, Phares et Zara, 103. Typus Christi, paschalis agnus, 139, Typus Christi, Moses; Manna et aqua e rupe, Coense sancta; Pharao, diaboli, rel., 144. Typi τŵy véwỶ τà nadaɩà, ibid. Typus Christi in cruce pendentis Moses manibus sublatis, 116. Typus non tollit rem ipsam, ut in se gesta, 299. Typus et typica ratio, conditio et explicatio non tollit historiam rei gestæ, ili, 385. Tyrannus, episc. Antioch., III, 727. Tyrius, eruditus, Indos visit cum duobus pueris, cæt. Tyrus insulæ similis (nova scil. sed de illa ibi non sermo), 11, 286. Tyri situs descr., 894. Tyri episc. Pauli nus, 111, 750, 751. U Umbram (ad) tria requiruntur, I, 10 extr. Umbra mortis expl. 884. Periculum mortis, ibid. Unctiones pro χειροτονία, 1, 411. Ungere Christiani limina sua dicuntur, allegor., I, 140. Ungula bifida, quid designet, 1, 188. Unio, vide EvWOLV. Unus cultus Christo reddatur, vid. ɛlç. Unus Deus, rẹl. clamat pop. Rom. pro Liberio, 111, 871. Urania Græcorum, Venus, 11, 581. Urbium nomina pluralia unam notant, I, 15 Urim et Thummím et Josuæ datum dicitur, I, 253. Vid. λόγιον. Ursacius, Singiduni in Mysia, III, 842. Usque, V. Ponec. Ut, consilium non semper notat, III, 39 extr, Vacca rufa quid notet, 1, 243 seq. Valens, episc. Myrsorum in Pannonia, III, 812. Valens imp. ut ab orthodoxia deflexerit, III, 967. Gothis combustus, 1013. Valentinianus imp. creatur, III, 954. Ante Juliani chuliarchus, 931 seq. Valentinus cum Sabellio errat, III, 743 init. Valentinus Magnus, III, 1041. Ejus uxor, ibid. Varia lectio notata, 1, 861 extr.